Verdrag Nederland-Albanië tot vermijden dubbele belasting naar inkomen en vermogen; Tirana, 22 juli 2004; Brief minister inzake stilzwijgende goedkeuring van dit verdrag (Trb. 2004, 281)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30225, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

09-09-2005

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30225 nr. 1;A

31-08-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamTOELICHTENDE NOTA1. Inleiding2. Verloop van de onderhandelingen3. Budgettaire gevolgen4. Koninkrijkspositie5. Artikelsgewijze toelichtingBelastingen (artikel 2 juncto onderdeel I van het Protocol)Definities (artikel 3 juncto onderdeel II van het Protocol)Woonplaats (artikel 4 juncto onderdeel III en IV.1 van
het Protocol)Vaste inrichting (artikel 5 juncto onderdeel V)Inkomsten uit onroerende zaken (artikel 6 juncto onderdeel
VI van het Protocol)Winst uit onderneming (artikel 7 juncto onderdelen VI,
VII, VIII, IX van het Protocol)Zeevaart en luchtvaart (artikel 8 juncto onderdeel X van
het Protocol)Gelieerde ondernemingen (artikel 9 juncto onderdeel XI
van het Protocol)Dividenden (artikel 10 en onderdeel XII, XIII, XIV en
XVI van het Protocol)Interest (artikel 11 juncto onderdeel XIII van het Protocol)Royalty's (artikel 12 juncto onderdeel XIII van het Protocol)Vermogenswinsten (artikel 13 juncto onderdelen XIV, XV
en XVI van het Protocol)Zelfstandige arbeid (artikel 14)Directeursbeloningen (artikel 16 juncto onderdeel XVII
van het Protocol)Pensioenen (artikel 18)Studenten (artikel 20)Vermogen (artikel 23)Vermijding van dubbele belasting (artikel 23)Werkzaamheden buitengaats (artikel 23A)Non-discriminatie (artikel 24)Onderling overleg (artikel 25 juncto onderdeel XVIII van
het Protocol)Uitwisseling van inlichtingen (artikel 26 juncto onderdeel
XIX van het Protocol)Bijstand bij invordering (artikel 27)Inwerkingtreding (artikel 32)Beëindiging (artikel 33)
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30225Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 225Verdrag tussen de Regering van het Koninkrijk der Nederlanden en de
Regering van de Republiek Albanië tot het vermijden van dubbele belasting
en het voorkomen van het ontgaan van belasting met betrekking tot belastingen
naar het inkomen en het vermogen, met Protocol; Tirana, 22 juli 2004Anr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 31 augustus 2005Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 2 september 2005. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 2 oktober
2005.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer u hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 22 juli 2004 te Tirana totstandgekomen verdrag tussen de Regering
van het Koninkrijk der Nederlanden en de Regering van de Republiek Albanië
tot het vermijden van dubbele belasting en het voorkomen van het ontgaan van
belasting met betrekking tot belastingen naar het inkomen en het vermogen,
met Protocol (Trb. 2004, 281).Een toelichtende nota bij het verdrag treft u eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. Bot TOELICHTENDE NOTA1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vijfde lid j° vierde lid, onder
b, van de Wet op de Raad van State).Het onderhavige Verdrag geeft regels die aanwijzen welke van de verdragsluitende
staten, het Koninkrijk der Nederlanden voor wat betreft Nederland dan wel
de Republiek Albanië, bevoegd is om in overeenstemming met zijn nationale
wetgeving belasting te heffen van het inkomen en vermogen van inwoners van
een of van beide staten; dit teneinde dubbele belasting te voorkomen. Daarnaast
regelt het Verdrag, onder meer met het oog op het voorkomen van het ontgaan
van belasting, de onderlinge uitwisseling van fiscale gegevens en de wederzijdse
bijstand bij invordering van belastingschulden. Het Verdrag is het eerste
verdrag tussen Albanië en het Koninkrijk der Nederlanden ter voorkoming
van dubbele belasting.Het Verdrag past in het netwerk van vergelijkbare belastingverdragen die
het Koninkrijk met vele landen ter wereld is aangegaan. Albanië heeft
inmiddels algemene bilaterale belastingverdragen gesloten die inmiddels grotendeels
ook al in werking zijn getreden, zoals met Noorwegen, Zweden, België,
Frankrijk, Italië, Griekenland, Malta, Kroatië, Turkije, Hongarije,
Rusland en Bulgarije.2. Verloop van de onderhandelingenDe besprekingen met Albanië over een belastingverdrag vonden plaats
op initiatief van Albanië. Ook van Nederlandse zijde bestond daarvoor
belangstelling ten einde het verdragennetwerk in de regio te complementeren.
Albanië ziet in het sluiten van belastingverdragen een mogelijkheid om
de economische banden met de meer ontwikkelde landen van de Organisatie van
Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) te versterken. Voor Nederland
past, zoals vermeld, de voltooiing van het verdrag met Albanië in een
reeks van verdragen met landen uit het voormalige Oostblok waarmee de laatste
jaren onderhandelingen zijn gevoerd.De besprekingen zijn aangekondigd in het persbericht van het Ministerie
van Financiën van 2 februari 1999, nr. 1999/15 en het persbericht
van 7 april 2000, nr. 2000/78. De onderhandelingen zijn gevoerd
van 10 tot en met 14 december 2001 in Den Haag. Als basis voor de onderhandelingen
diende een van Nederlandse zijde opgesteld ontwerp dat nagenoeg overeenkomt
met het Nederlandse standaardverdrag, zoals dat op 3 december 1987 werd
gepubliceerd als bijlage bij de notitie Algemeen fiscaal verdragsbeleid (kamerstukken
II 1987/88, 20 365, nrs. 1 en 2), met dien verstande dat de tekst op
enige punten in overeenstemming is gebracht met de tekst van het OESO-modelverdrag
1992/2001 en dat daaraan zijn toegevoegd de in het Nederlandse verdragsbeleid
ontwikkelde bepalingen, die zijn toegelicht in de notitie Uitgangspunten van
het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht
(kamerstukken II 1997/98, 25 087, nr. 4).De Albanese inzet bij de onderhandelingen over het Verdrag werd enerzijds
gekenmerkt door de wens om buitenlandse investeringen aan te trekken, doch
vertoonde anderzijds wensen die hun oorsprong vinden in het VN-modelverdrag
(voor belastingverdragen tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden) en die
een ruimer heffingsrecht aan de bronstaat toemeten. Gegeven het eerste uitgangspunt
van Albanië is door Nederland het zwaartepunt gelegd bij het zoveel mogelijk
wegnemen van belemmeringen voor investeringen door Nederlandse ondernemingen
in Albanië. Vanuit die optiek is op de eerste plaats zo veel mogelijk aangekoerst op een matiging van de Albanese bronbelastingen op deelnemingsdividend,
interest en royalty's. Daarnaast vormde ook de definiëring van het begrip
vaste inrichting als aangrijpingspunt voor de belastingheffing over winst
uit onderneming en de afbakening van de winsttoerekening bij de uitvoering
van projecten, voor Nederland een belangrijk element in de besprekingen.Hoewel Albanië met vele Nederlandse wensen kon instemmen was de Albanese
delegatie terughoudend om in het verdrag zelf die wensen neer te leggen. Reden
hiervoor was de precedentwerking hiervan richting andere landen bij de onderhandelingen
over een belastingverdrag. Wel bleek de Albanese delegatie bereid de specifieke
wensen in het Protocol (dat een integrerend onderdeel van het verdrag vormt)
neer te leggen, waardoor voor Nederland materieel eenzelfde resultaat kon
worden bereikt. De ook voor Nederlandse begrippen qua hoeveelheid tamelijk
omvangrijke Protocolbepalingen moet tegen die achtergrond worden gezien.De structuur, de inhoud en de bewoordingen van het Verdrag stemmen in
het algemeen overeen met het gebruikelijke patroon van de recente door het
Koninkrijk gesloten verdragen op dit terrein. De in het Verdrag neergelegde
regelingen weerspiegelen een resultaat dat in het licht van de over en weer
naar voren gebrachte wensen als evenwichtig kan worden beschouwd en waarin
op bevredigende wijze rekening is gehouden met de belangen van het Nederlandse
bedrijfsleven. De door Nederland naar voren gebrachte wensen konden bij de
onderhandelingen grotendeels worden gerealiseerd. De volgende uitkomsten kunnen
worden genoemd:• een winstartikel zonder de door Albanië voorgestelde force
of attraction en inclusief de Nederlandse bepaling over turnkey alsmede de
Nederlandse bepaling over cost sharing in het artikel over gelieerde ondernemingen;• 0% bronheffing op deelnemingsdividenden, zij het dat dit tarief
is beperkt tot een aandelenbezit van ten minste 50% en een kapitaalinvestering
van meer dan $ 250 000. Voor dividenden van overige deelnemingen
bij een aandelenbezit van ten minste 25% is een tarief van 5% overeengekomen;• Weliswaar voorziet het verdrag in een bronheffing van 10% voor
interest, maar Nederland heeft weten te bewerkstelligen dat voor banken en
verzekeringsmaatschappijen een bronheffing van 5%, en dat voor overheidsinterest
een uitgebreide vrijstelling geldt;• de expliciete vastlegging dat vergoedingen voor technische diensten
met inbegrip van diensten van toezichthoudende of raadgevende aard worden
aangemerkt als vergoedingen waarop de bepalingen van de artikelen 7 en 14
van toepassing zijn;• een pensioenartikel conform Nederlands beleid;• een offshore-artikel;• een bepaling inzake arbitrage en bijstand bij invordering.Hieronder zullen in paragraaf 5 de overeengekomen resultaten op hoofdlijnen
worden uiteengezet. Daarbij zullen per artikel de belangrijkste afwijkingen
van het Nederlandse verdragsbeleid worden aangegeven.3. Budgettaire gevolgenOver de omvang van de budgettaire gevolgen valt, gezien de huidige stand
van de investeringen, nog geen concrete indicatie te geven. Voor het Nederlandse
bedrijfsleven zal het Verdrag bij toenemende activiteiten en investeringen
in Albanië positief uitwerken. De grenzen van de heffingsbevoegdheden
van beide landen zijn duidelijk vastgelegd en er is een goede
basis gelegd voor overleg in die situaties waarin toepassing van het Verdrag
toch tot problemen zou kunnen leiden.4. KoninkrijkspositieHet Verdrag wordt, wat het Koninkrijk betreft, alleen aangegaan voor Nederland.
Bij de besprekingen is door Nederland conform het vigerende verdragsbeleid
bepleit een bepaling op te nemen die de mogelijkheid biedt dit Verdrag uit
te breiden tot de relatie tussen Albanië en de Nederlandse Antillen of
Aruba. Albanië was daartoe niet bereid vanwege de ruime vrijstellingsmogelijkheden
in de wetgeving van de Nederlandse Antillen en Aruba. Nadat de fiscale ontwikkelingen
in de wetgeving en de uitvoeringspraktijk van deze landen was uiteengezet
(mede tegen de achtergrond van de OESO en EU discussie over schadelijke belastingconcurrentie),
was Albanië bereid een Protocolbepaling op te nemen die erop neerkomt
dat wanneer de wetgeving (en uitvoeringspraktijk) van de Nederlandse Antillen
en Aruba worden aangescherpt, Albanië bereid is te overwegen onderhandelingen
over de totstandkoming van een belastingverdrag met deze landen te entameren.5. Artikelsgewijze toelichtingBelastingen (artikel 2 juncto onderdeel I van het Protocol)Op verzoek van Albanië geldt het Verdrag voor belastingen naar het
inkomen en in beginsel ook voor belastingen naar het vermogen. Albanië
kent – evenals Nederland – geen algemene vermogensbelasting zodat
dubbele belasting (of vrijstelling) niet kan optreden. Albanië hechtte
echter sterk aan opname van de vermogensbelasting in artikel 2 omdat in alle
door Albanië gesloten belastingverdragen de vermogensbelasting is opgenomen.
Op verzoek van Nederland is wel in onderdeel I van het Protocol neergelegd
dat het verdrag pas van toepassing is op de vermogensbelasting zodra beide
landen na de ondertekening een vermogensbelasting invoeren.Het verdrag ziet voor wat betreft Albanië op de inkomstenbelasting,
de winstbelasting (hierna: vennootschapsbelasting), de belastingheffing voor
kleine ondernemingen en de «property tax». Van inwoners van Albanië
wordt inkomstenbelasting en vennootschapsbelasting geheven volgens het wereldinkomen
principe. De bepaling van het inkomen of de winst komt op hoofdlijnen overeen
met de bepaling van de winst of het inkomen volgens het Nederlandse fiscale
stelsel. Niet in Albanië woonachtige of gevestigde personen zijn in Albanië
alleen belast voor bronnen die in Albanië zijn gelegen. De belasting
voor kleine ondernemingen geldt voor ondernemers die niet zijn onderworpen
aan BTW, en bevat een van de vennootschapsbelasting afwijkende (eenvoudiger)
winstbepaling en wat lagere tarieven. De «property tax» wordt
geheven van inwoners en niet-inwoners die onroerend goed in Albanië bezitten.
Het gaat hierbij om een inkomstenbelasting naar het aantal m2 waarbij
verschillende categorieën gelden (bedrijven betalen meer property tax
dan bij voorbeeld particulieren).Definities (artikel 3 juncto onderdeel II van het Protocol)Op grond van artikel 3, eerste lid, onderdeel e, van het Verdrag, heeft
de uitdrukking «lichaam» de betekenis van elke rechtspersoon of
elke eenheid die voor de belastingheffing in een van de beide staten als een
rechtspersoon wordt behandeld. Mede gelet op het bepaalde in artikel 3, tweede
lid, van het Verdrag sluit deze omschrijving van de uitdrukking «lichaam»
samenwerkingsverbanden niet uit.Een samenwerkingsverband waarvan de onderneming feitelijk in de ene Staat wordt uitgeoefend en waarvan de participanten inwoner zijn van
de andere Staat, kan volgens het nationale recht van de eerste Staat kwalificeren
als een lichaam in de zin van artikel 3, eerste lid, onderdeel e, en volgens
het nationale recht van de andere Staat kwalificeren als een transparante
entiteit. Bij een dergelijk samenwerkingsverband wordt ook wel gesproken van
hybride entiteiten. Een dergelijk kwalificatieverschil kan leiden tot dubbele
belasting of dubbele vrijstelling.In de relatie Nederland – Albanië doet zich dit voor bij samenwerkingsvormen
als maatschappen, vennootschappen onder firma, commanditaire vennootschappen
en alle vormen van Albanese partnerships. Op grond van het Albanese belastingrecht
worden partnerships voor belastingdoeleinden als rechtspersonen aangemerkt.
Voor Nederland kwalificeert een vennootschap onder firma in de zin van artikel
16 van het Wetboek van Koophandel volgens het nationale recht als een transparante
entiteit, met als gevolg dat ieder van de beherende vennoten voor zijn winstaandeel
in de belastingheffing wordt betrokken. Volgens het nationale recht van Albanië
kwalificeert de vennootschap onder firma evenwel als een rechtspersoon in
de zin van artikel 3, eerste lid, onderdeel e, van het Verdrag met als gevolg
dat de winst van het samenwerkingsverband op vennootschapsniveau in de belastingheffing
wordt betrokken en de beherende vennoten voor de aan hen uitgekeerde winstaandelen
vervolgens worden onderworpen aan dividendbelasting.Het OESO-rapport «The application of the OECD Model Tax Convention
to Partnerships» bevat aanwijzingen voor de wijze waarop deze uit kwalificatieverschillen
voortvloeiende problematiek opgelost zou kunnen worden. Gelet op het voorbehoud
dat Nederland in onderdeel 20 van annex II bij het rapport heeft gemaakt vanwege
de omstandigheid dat het rapport geen alomvattende oplossing voor deze problematiek
bevat, is het noodzakelijk deze problematiek afzonderlijk in het verdrag te
regelen. Dit is geschied in onderdeel II van het Protocol bij het Verdrag.
In dit onderdeel van het Protocol bij het Verdrag wordt bepaald dat in het
geval van dergelijke kwalificatieverschillen de bevoegde autoriteiten, na
onderling overleg, zodanige maatregelen nemen dat dubbele belasting of dubbele
vrijstelling als gevolg van toepassing van het Verdrag wordt voorkomen. Het
in dat verband opnemen van een raamwerk op welke wijze dubbele belasting kan
worden voorkomen, zoals onder meer in het belastingverdrag met België
2001 is geschied (Trb 2001, 136) bleek niet haalbaar. De Albanese delegatie
stond afhoudend tegenover dat raamwerk, waarvan zij niet in detail de reikwijdte
kon overzien. Albanië gaf er de voorkeur aan om van geval tot geval een
oplossing voor de hybride entiteiten te zoeken. Om zeker te stellen dat dubbele
belasting (en dubbele vrijstelling) wordt vermeden is op verzoek van Nederland
aan de bepaling toegevoegd dat de bevoegde autoriteiten van de landen zonodig
van de nationale wet afwijkende regelingen kunnen treffen om het doel van
die bepaling te bereiken.Woonplaats (artikel 4 juncto onderdeel III en IV.1 van
het Protocol)Albanië sluit in het kader van de vennootschapsbelasting voor de
onbeperkte (binnenlandse) belastingplicht aan bij de plaats van registratie
van een vennootschap. Het criterium «werkelijke leiding» is in
de nationale wetgeving van Albanië nog niet volledig uitgekristalliseerd.
Op verzoek van Nederland is daarom in onderdeel III van het Protocol het begrip
werkelijke leiding nader ingevuld. Het nader omschrijven van het begrip werkelijke
leiding in de belastingverdragen is niet ongebruikelijk; zie bij voorbeeld
de Protocolbepaling in het belastingverdrag met Armenië (Trb 2001, 201),
in het belastingverdrag met Belarus (Trb. 1996, 119) en het belastingverdrag
met Oezbekistan (Trb. 2001, 193).Teneinde buiten twijfel te stellen dat een erkend pensioenfonds aanspraak
kan maken op de voordelen van het Verdrag, is in onderdeel IV, eerste lid van het Protocol uitdrukkelijk vastgelegd dat een dergelijk pensioenfonds
is aan te merken als inwoner in de zin van het Verdrag. Voor een nadere toelichting
op deze bepaling wordt verwezen naar paragraaf 4.3.2.2.5 van de notitie
Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal
(verdragen)recht.Vaste inrichting (artikel 5 juncto onderdeel V)De omschrijving van het begrip vaste inrichting in het Albanese model
wijkt redactioneel af van het begrip vaste inrichting van het OESO-modelverdrag
(1992–2001) dat voor Nederland maatgevend is. Bij strikte lezing van
de omschrijving van het begrip vaste inrichting zoals opgenomen in het OESO-modelverdrag
kunnen – aldus Albanië – ook in Albanië gevestigde bedrijven
daaronder vallen. Op verzoek van Nederland is de omschrijving van het begrip
vaste inrichting zoals opgenomen in het OESO-modelverdrag (1992–1995)
in het verdrag neergelegd, maar is in onderdeel VII van het Protocol verduidelijkt
dat het daarbij moet gaan om een onderneming van een van de Staten die in
de andere Staat ondernemingsactiviteiten (van een zekere permanentie) verricht.Aanvankelijk kon Albanië niet instemmen met de wens om de aflevering
van goederen onder de reikwijdte te brengen van activiteiten die het karakter
hebben van voorbereidende werkzaamheden of het karakter hebben van hulpwerkzaamheden.
Albanië gaf in dat verband de voorkeur aan de bepaling in het VN-modelverdrag,
waarin deze activiteiten daarvan worden uitgezonderd. Van Nederlandse zijde
werd aangekoerst op het OESO uitgangspunt ter zake, mede om winsttoerekeningsproblematiek
te vermijden. Uiteindelijk kon Albanië instemmen met de Nederlandse wens
om ter zake aan te sluiten bij het OESO-modelverdrag, zij het dat Albanië
er de voorkeur aan gaf om zulks in het Protocol neer te leggen. Onderdeel
V, eerste lid, eerste volzin, van het Protocol bewerkstelligt dat het afleveren
van aan een onderneming van een Verdragsluitende Staat toebehorende goederen
op zich zelf nog geen vaste inrichting vormt. In de tweede volzin, is op verzoek
van Albanië maar in overeenstemming met het commentaar op het OESO-modelverdrag
neergelegd dat een combinatie van het afleveren van goederen met andere werkzaamheden
wel een vaste inrichting oplevert.De Nederlandse inzet is verder geweest om een combinatie van de in artikel
5, vierde lid genoemde werkzaamheden eveneens buiten het begrip vaste inrichting
te brengen, mits het totaal van deze werkzaamheden niet het karakter van activiteiten
van voorbereidende aard of het karakter van een hulpwerkzaamheid te boven
gaat. Albanië is akkoord gegaan met het opnemen van een dergelijke bepaling
in het Protocol (onderdeel V, tweede lid, van het Protocol).In het verdrag is verder overeengekomen dat sprake zal zijn van een vaste
inrichting indien de duur van een bouwwerk een 9-maandsperiode overschrijdt.
Tevens is overeengekomen dat sprake zal zijn van een vaste inrichting indien
in de ene Staat diensten worden verricht door werknemers van een in de andere
Staat gevestigde vennootschap of door andere personen die in dat verband door
die vennootschap zijn ingehuurd, indien die activiteiten gedurende tenminste
negen maanden in een periode van 12 maanden plaatsvinden in de eerstgenoemde
Staat. Alhoewel het Nederlandse verdragsbeleid een dergelijke uitbreiding
van het v.i.-begrip niet kent, heeft Nederland een dergelijke uitbreiding
van het v.i.-begrip in veel verdragen met (voornamelijk) ontwikkelingslanden
geaccepteerd; vergelijk bijvoorbeeld het belastingverdrag met Pakistan (trb.
1982, 63), Argentinië (Trb. 1997, 63) en Vietnam (Trb. 1995, 184).Albanië wilde in het kader van artikel 5, zesde lid, vastgelegd zien
dat een onafhankelijke agent die slechts één opdrachtgever heeft,
niet als onafhankelijk agent wordt aangemerkt. Van Nederlandse zijde werd
aangegeven dat het enkele feit dat een agent slechts één opdrachtgever heeft, onvoldoende aanleiding vormt die agent niet als onafhankelijk
aan te merken. Daarvoor is slechts reden indien door de afhankelijke relatie
tussen principaal en agent voorwaarden worden overeengekomen die afwijken
van hetgeen tussen derden zou zijn overeengekomen. Deze Nederlandse benadering
is vastgelegd in het zesde lid, waarbij de tekst van het VN-modelverdrag 2001
op dit punt is gevolgd.Inkomsten uit onroerende zaken (artikel 6 juncto onderdeel
VI van het Protocol)Overeenkomstig het Nederlandse verdragsbeleid is in onderdeel VI van het
Protocol bij het Verdrag een bepaling opgenomen krachtens welke het bezit
van exploratie- en exploitatierechten, met inbegrip van belangen bij of voordelen
uit vermogensbestanddelen die voortvloeien uit exploratie of exploitatie,
fictief wordt aangemerkt als het bezit van onroerende zaken die zijn gelegen
in de Verdragsluitende Staat waartoe de zeebodem en de ondergrond behoren
waarop deze rechten betrekking hebben en tevens als behorend tot het vermogen
van een vaste inrichting die in die Staat is gevestigd. Hiermee wordt zeker
gesteld dat inkomsten die uit dergelijke rechten worden getrokken en winst
die wordt behaald met de vervreemding van dergelijke rechten, aan de bronstaat
ter belastingheffing toekomt. In dit verband wordt verwezen naar paragraaf 4.3.1.4.4.
van de notitie Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal
fiscaal (verdragen)recht.Winst uit onderneming (artikel 7 juncto onderdelen VI,
VII, VIII, IX van het Protocol)Albanië heeft in Albanese modelverdrag een bepaling opgenomen waarbij
aan een vaste inrichting in Albanië tevens de winst wordt toegerekend
die buiten de vaste inrichting om wordt behaald met de verkoop in Albanië
van vergelijkbare goederen of met het verrichten van vergelijkbare diensten
(zogenoemde force of attraction). Van Nederlandse zijde kon niet met deze
Albanese wens worden ingestemd. Uiteindelijk kon Albanië de Nederlandse
zienswijze accepteren.Overeenkomstig Nederlands verdragsbeleid is in het Protocol (artikel VII)
een interpretatieve bepaling omtrent bedrijfsklare projecten (zogenoemde «turnkey»-projecten)
opgenomen. Voorts is op Nederlands voorstel in het Protocol (artikel IX) de
bepaling opgenomen dat op vergoedingen voor technische diensten of voor diensten
van raadgevende of toezichthoudende aard de bepalingen van de artikelen 7
en 14 van het Verdrag van toepassing zijn. Daarmee wordt bereikt dat deze
vergoedingen in beginsel niet kunnen worden aangemerkt als royalty's in de
zin van artikel 12 van het Verdrag. Albanië kan over de betaling van
dergelijke vergoedingen aan een inwoner van Nederland daardoor slechts belasting
heffen als deze vergoedingen zijn toe te rekenen aan een aldaar gelegen vaste
inrichting of vast middelpunt van deze persoon.Zeevaart en luchtvaart (artikel 8 juncto onderdeel X van
het Protocol)De winst behaald met de exploitatie van schepen en luchtvaartuigen in
internationaal verkeer is, evenals in het OESO-modelverdrag, ter belastingheffing
toegewezen aan de Staat waarde werkelijke leiding van de onderneming is gelegen.
Anders dan in het OESO-modelverdrag ontbreekt een bepaling betreffende de
binnenvaart. Van het opnemen van een desbetreffende bepaling is afgezien omdat
daartoe in de relatie tussen Nederland en Albanië elk belang ontbreekt.
Het regime voor scheep- en luchtvaartwinst geldt, in overeenstemming met Nederlands
verdragsbeleid, ook voor voordelen die worden verkregen uit de verhuur van
schepen en luchtvaartuigen op basis van verhuur zonder bemanning mits
die voordelen voortvloeien uit de voordelen behaald met de exploitatie van
schepen, boten en luchtvaartuigen in internationaal verkeer (onderdeel X van
het Protocol).Gelieerde ondernemingen (artikel 9 juncto onderdeel XI
van het Protocol)Albanië heeft ingestemd met de Nederlandse wens om een bepaling betreffende
de verdeling van concernkosten en het sluiten van algemene dienstverleningsovereenkomsten
(de zogenoemde «costsharing») in het Verdrag (onderdeel XI van
het Protocol) op te nemen. Deze bepaling is een vast onderdeel van het Nederlandse
verdragsbeleid (zie paragraaf 4.3.1.4.3 van de notitie Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht.
Voor het overige stemt artikel 9 overeen met de overeenkomstige bepaling in
het OESO-modelverdrag (1992–1995).Dividenden (artikel 10 en onderdeel XII, XIII, XIV en
XVI van het Protocol)Albanië heft over dividend dat wordt uitgekeerd door een aldaar gevestigd
lichaam in beginsel een bronbelasting van 15%. Albanië kent nationaal
evenwel een deelnemingsvrijstelling. Dividenden die worden betaald door een
in Albanië gevestigde vennootschap aan een in Albanië gevestigde
(moeder)vennootschap die ten minste 25% van het geplaatst aandelenkapitaal,
dan wel 25% van de stemrechten, in eerstbedoelde vennootschap bezit, zijn
bij de moedervennootschap vrijgesteld van belastingheffing. Tevens geldt dat
de dividenden zonder inhouding van dividendbelasting aan de moedervennootschap
kunnen worden uitgekeerd. Voor Nederland was het op een of andere wijze bewerkstelligen
van een verdragstarief van 0% voor deelnemingsdividenden een hard punt. Voor
Albanië zou dit (de bepaling over een 0% voor de deelnemingsdividenden
die opgenomen is in het verdrag dat Albanië met Hongarije gesloten had,
werd door de Albanese delegatie als een vergissing bestempeld) evenwel de
eerste keer zijn dat het land een 0%-tarief voor deelnemingsdividenden in
een verdrag zou opnemen. Uiteindelijk is ter zake een compromis gevonden waarbij
een nul voor deelnemingsdividenden onder voorwaarden wordt verleend. Het 0%-tarief
geldt voor dividenden uitgekeerd door deelnemingen bij een aandelenbezit van
ten minste 50% en een kapitaalinvestering van meer dan $ 250 000.
Nederland is een dergelijke bepaling waarbij de nul voor deelnemingsdividenden
afhankelijk wordt gemaakt van een investeringsbedrag ook met andere landen
overeengekomen (zie onder meer het belastingverdrag met Vietnam (Trb. 1995,
161), met Belarus (Trb. 1996, 119), met Moldavië (Trb. 2000, 78) en met
Georgië (Trb. 2002, 92)).Voor dividenden van overige deelnemingen geldt bij een aandelenbezit van
ten minste 25% een bronheffingstarief van 5%. Voor Nederlandse pensioenfondsen
geldt een 0%-bronheffing voor dividenden (zie onderdeel XII van het Protocol).Inkomsten uit de inkoop van (aanmerkelijk belang)aandelen en bestaande
uit liquidatie-uitkeringen ter zake van aandelen worden voor de toepassing
van het Verdrag uitdrukkelijk als dividend aangemerkt (onderdeel XIV van het
Protocol). Verzoeken om restitutie van teveel ingehouden bronbelasting (waaronder
dividend) moeten worden ingediend binnen een termijn van drie jaar na afloop
van het kalenderjaar waarin de bronbelasting is geheven (artikel XIII van
het Protocol).In paragraaf 4.3.2.2.4 van de eerder vermelde notitie Uitgangspunten
van het beleid op het terrein van het internationaal fiscaal (verdragen)recht
is aangegeven dat Nederland ter zake van de belastingheffing over dividenden
van aanmerkelijk belang aandeelhouders een tarief van 25% dividendbelasting
nastreeft (in plaats van de gebruikelijke 15% voor portfolio dividend). Deze
wens houdt verband met de afboeking van dividendbelasting op de
openstaande conserverende aanslag. Albanië kon met deze Nederlandse wens,
die is neergelegd in artikel 10, achtste lid, instemmen. De bepaling van artikel
10, achtste lid, volgt de structuur van de bepaling die is opgenomen in artikel
13, vijfde lid (zie hierna).Interest (artikel 11 juncto onderdeel XIII van het Protocol)Albanië heft in beginsel een bronbelasting van 15% op de interest
die wordt uitgekeerd door een aldaar gevestigd lichaam. Albanië streeft
in verdragssituaties naar een bronheffing van 10% op interest Nederland is
echter voorstander van een uitsluitende woonstaatheffing voor interest conform
het Nederlandse verdragsbeleid zoals verwoord in de paragraaf 4.3.2.3.
van de eerder vermelde notitie Uitgangspunten van het beleid op het terrein
van het internationaal fiscaal (verdragen)recht. In het kader van een compromis
is overeenstemming bereikt over een bronheffing van 10% voor interest met
enkele belangrijke uitzonderingen, waarvoor een vrijstelling geldt. Deze uitzonderingen
betreffen een:– 5% bronheffing op interest die wordt ontvangen door banken en
andere financiële instellingen, daaronder begrepen verzekeringsmaatschappijen;– 0% bronheffing op overheidsinterest. Het begrip overheidsinterest
is zeer ruim gedefinieerd en omvat ook leningen die door de overheid (direct
of indirect) begeleid worden.Royalty's (artikel 12 juncto onderdeel XIII van het Protocol)Albanië belast royalty's ingevolge zijn nationale wetgeving met een
bronheffing van 15%. Albanië streeft onder de belastingverdragen een
zo hoog mogelijk percentage bronheffing op royalty's na. Gezien de bereikte
resultaten op deelnemingsdividenden en de vrijstelling voor bepaalde categorieën
interest heeft Nederland ingestemd met een percentage van 10. Albanië
was echter wel bereid tegemoet te komen aan de Nederlandse wens om de reikwijdte
van de bronbelasting te beperken door vergoedingen voor de verhuur van uitrusting
en vergoedingen voor dienstverlening van technische, raadgevende of toezichthoudende
aard, alsmede voor studies, uit te zonderen van het begrip «royalty».Vermogenswinsten (artikel 13 juncto onderdelen XIV, XV
en XVI van het Protocol)Door Albanië is ingestemd met de Nederlandse wens een voorziening
te treffen tegen het ontgaan van belasting over de winst behaald met de vervreemding
van een aanmerkelijk belang in de zin van de Wet op de inkomstenbelasting
1964. Met de in het vijfde lid neergelegde regeling kunnen voormalige inwoners
van een Staat tot en met 10 jaar na hun emigratie naar de andere Staat worden
belast in de eerstbedoelde Staat waar het lichaam is gevestigd voor door hen
behaalde winst met de vervreemding van aandelen in dat lichaam. In paragraaf 4.3.3
van de eerder vermelde notitie Uitgangspunten van het beleid op het terrein
van het internationaal fiscaal (verdragen)recht wordt deze bepaling nader
toegelicht.Op verzoek van Albanië is in het Protocol neergelegd in welke omstandigheden
de Nederlandse wet een vennootschap voor het aanmerkelijk belang regime als
inwoner wordt aangemerkt. Deze uitleg is neergelegd in onderdeel XV van het
Protocol. Voor een nadere toelichting zij verwezen naar de memorie van toelichting
bij de goedkeuringswet van het reeds genoemde nieuwe belastingverdrag met
België (Trb. 2001, 136).Albanië hechtte eraan een bepaling op te nemen over de toewijzing
van de heffingsbevoegdheid van aandelen in zogenoemde onroerend goed vennootschappen.
De vervreemdingswinst behaald door een inwoner van een van de
Verdragsluitende Staten ter zake van aandelen in een vennootschap waarvan
de bezittingen voornamelijk bestaan uit onroerende zaken in die in de andere
Verdragstaat zijn gelegen, wordt daarbij toebedeeld aan de andere Verdragstaat.
Hoewel Nederland in enkele verdragen een dergelijke bepaling heeft opgenomen
en het OESO-modelverdrag met ingang van 28 januari 2003 een dergelijk
bepaling kent, wenst Nederland ten opzichte van de bepaling in het OESO-modelverdrag
2003 twee extra voorwaarden op te nemen. In de eerste plaats gaat het hierbij
om de voorwaarde van een minimum aandelenpercentage van 5% in verband met
de Wet Melding zeggenschap. In de tweede plaats dient – naar de opvatting
van Nederland – minimaal 90% van de bezittingen van de vennootschap
uit onroerende zaken te bestaan. Beide voorwaarden staan overigens niet op
gespannen voet met het OESO-uitgangspunt ter zake, omdat het OESO-commentaar
op die bepaling uitdrukkelijk de mogelijkheid openhoudt de reikwijdte van
de bepaling in te perken. Het opnemen van de eerste voorwaarde in de tekst
van het artikel vormde voor Albanië – nadat Nederland had uitgelegd
dat toepassing van de bepaling bij een lager percentage van aandelenbezit
niet werkbaar is – geen probleem. Vanwege mogelijke olievlekwerking
bij onderhandelingen met andere landen kon Albanië echter niet instemmen
met de Nederlandse voorwaarde om het begrip«principally» te definiëren
als ten minste 90%. In onderdeel XV van het Protocol is vastgelegd dat de
bevoegde autoriteiten in onderling overleg bepalen of de bezittingen van een
vennootschap direct of indirect «principally» bestaan uit onroerende
zaken. Op uitdrukkelijk verzoek van Albanië is daarbij tevens opgenomen
dat dit van geval tot geval zal geschieden, hoewel het Nederlandse uitgangspunt
daarbij is dat gelijke gevallen gelijk moeten worden behandeld. Albanië
sluit niet uit dat er zich bijzondere gevallen zouden kunnen voordoen waarbij
niet kan worden gezegd dat er sprake is van gelijke gevallen.Zelfstandige arbeid (artikel 14)Op verzoek van Albanië is een apart artikel in het belastingverdrag
over zelfstandige arbeid opgenomen. Nederland volgt ter zake de OESO-lijn,
waarbij met ingang van 2000 de bepaling inzake zelfstandige arbeid is vervallen
en sindsdien onder de reikwijdte van artikel 7 (winst uit onderneming) valt.
De bepaling volgt de tot 2000 geldende tekst van het OESO-modelverdrag, met
de aanvulling dat een verblijf in de bronstaat van in totaal meer dan 183
dagen in een tijdvak van 12 maanden leidt tot een heffingsrecht voor de bronstaat
over de inkomsten die met de in de bronstaat verrichte arbeid zijn verkregen.
Soortgelijke bepalingen zijn onder andere opgenomen in de belastingverdragen
van Nederland met Kazachstan (Trb. 1996,150), Kroatië (Trb. 2000, 64)
en Mongolië (Trb 2002, 88).Directeursbeloningen (artikel 16 juncto onderdeel XVII
van het Protocol)Het Nederlandse verdragsbeleid wijkt zoals toegelicht in de eerder vermelde
notitie Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal
fiscaal (verdragen)recht af van de bepaling die in het OESO-modelverdrag is
opgenomen. Hoewel Albanië in kon stemmen met de Nederlandse bepaling,
gaf Albanië de voorkeur aan een OESO-conforme bewoording van de tekst
in het verdrag zelf met een afwijkende strekking in het Protocol. Op grond
van onderdeel XVII van het Protocol kunnen alle door een bestuurder in zijn
hoedanigheid van lid van de raad van bestuur genoten beloningen worden belast
in de Staat waar het lichaam is gevestigd waarvan hij bestuurder is. In het
tweede lid van dit onderdeel is de voor Nederland inmiddels gebruikelijke
toelichting op de begrippen «bestuurder» en «commissaris»
opgenomen. Pensioenen (artikel 18)De Albanese belastingwetgeving op het punt van buitenlandse pensioenuitkeringen
is niet geheel duidelijk. Pensioenen die door inwoners uit het buitenland
worden ontvangen zijn ofwel vrijgesteld van belastingheffing ofwel belast
tegen een tarief van 10% (een van het arbeidsinkomen afwijkend tarief). Overeenkomstig
Nederlands verdragsbeleid is in het kader van de voorkoming van het ontgaan
van een redelijke belastingheffing over uit Nederland afkomstige afkoopsommen
van pensioenen en lijfrenten, alsmede over pensioentermijnen die worden genoten
door inwoners van Albanië een aantal bepalingen in artikel 18 opgenomen.Voor wat betreft afkoopsommen van pensioenen en lijfrenten kon Albanië
instemmen met een onbeperkte bronstaatheffing voor de afkoop van nog niet
ingegane pensioenen. Voor pensioen- en lijfrentetermijnen geldt als uitgangspunt
een woonstaatheffing. Hetzelfde uitgangspunt geldt voor pensioenen en uitkeringen
ingevolge het sociale zekerheidsstelsel van een land. Overeenkomstig Nederlands
verdragsbeleid is dit uitgangspunt aangevuld met de mogelijkheid om onder
omstandigheden een bronstaatheffing met betrekking tot deze inkomsten te kunnen
toepassen.Alvorens de bronstaat tot heffing kan overgaan, moet cumulatief voldaan
zijn aan de voorwaarden:1. dat de aanspraak op het pensioen, het pensioen of de uitkering ingevolge
het sociale zekerheidsstelsel, of de lijfrente in de bronstaat was vrijgesteld
of dat de daarvoor betaalde premies in de opbouwfase van de aanspraak fiscaal
aftrekbaar waren bij de berekening van het belastbaar inkomen in de bronstaat
en;2. dat de pensioen- of lijfrentetermijnen of sociale zekerheidsuitkeringen
niet worden belast tegen het normale tarief voor inkomsten uit niet-zelfstandige
arbeid of dat minder dan 90% van de pensioen- of lijfrentetermijnen of sociale
zekerheidsuitkeringen in de belastingheffing wordt betrokken en;3. als voor een bronstaatheffing geldt dat het gezamenlijke bedrag de
van door de belastingplichtige in een kalenderjaar genoten pensioen- en lijfrentetermijnen,
dan wel het pensioen of de uitkering ingevolge het sociale zekerheidsstelsel
van een van de Staten meer bedraagt dan 20 000 euro.De bevoegde autoriteiten van de Staten zullen in onderling overleg vaststellen
welke informatie een belastingplichtige dient te verschaffen met het oog op
eventuele toepassing van de in het tweede lid bedoelde bronstaatheffing.Een pensioen of lijfrente wordt geacht afkomstig te zijn uit een Staat
als de premies voor het pensioen of de lijfrente in die Staat voor belastingvermindering
in aanmerking zijn gekomen. In dit verband worden door de overdracht van pensioenaanspraken
van een fonds of verzekeringsmaatschappij in de ene Staat naar een fonds of
verzekeringsmaatschappij in de andere Staat de heffingsrechten van de oorspronkelijke
bronstaat in generlei opzicht beperkt. In verband met de mogelijkheden om
sedert 1994 pensioenaanspraken ter vermijding van pensioenbreuken mee te nemen
bij de overgang van een overheidsdienstbetrekking naar een particuliere dienstbetrekking,
en omgekeerd, is, ter bepaling van het karakter van latere pensioentermijnen
en in verband met de vraag of de daaruit voortvloeiende belastingheffing dient
plaats te vinden op basis van artikel 18 of artikel 19, uitdrukkelijk aansluiting
gezocht bij de opbouwperiode tijdens de verschillende dienstbetrekkingen (zevende
lid).Studenten (artikel 20)Artikel 20, eerste lid van het Albanese model wijkt slechts redactioneel
af van de corresponderende bepaling in het OESO-modelverdrag, zodat Nederland
kon instemmen met de Albanese bepaling. Daarnaast wilde Albanië een ongeclausuleerde
vrijstelling van belastingheffing in het studieland voor arbeidsinkomsten
die deze studenten uit het andere (studie) land verkrijgen. Van Nederlandse
zijde kon niet worden ingestemd met een bepaling waarbij studenten afkomstig
uit het andere land fiscaal gunstiger zouden worden behandeld dan studenten
uit het eigen land. Nadat in algemene zin de Nederlandse fiscale behandeling
voor (neven-)werkzaamheden van studenten was toegelicht, kon Albanië
instemmen met het laten vervallen van die bepaling. Wel hechtte Albanië
aan een bepaling waarbij tot uitdrukking wordt gebracht dat studenten in het
andere (studie)land met name voor de belastingheffing van (neven)werkzaamheden
eenzelfde fiscale behandeling genieten als studenten uit dat land zelf. Omdat
Nederland geen onderscheid maakt naar de herkomst van studenten kon met een
degelijke bepaling worden ingestemd.Vermogen (artikel 23)Het Verdrag bevat ook een bepaling die voorziet in de verdeling van heffingsbevoegdheden
met betrekking tot vermogensbestanddelen. Dit artikel komt overeen met de
ter zake in het OESO-modelverdrag en in het merendeel van de Nederlandse verdragen
opgenomen bepalingen. De bepaling heeft pas betekenis nadat beide landen een
algemeen vermogensbelasting hebben ingevoerd.Vermijding van dubbele belasting (artikel 23)De bepalingen zijn voor wat Nederland betreft in overeenstemming met het
verdragsbeleid toegelicht in paragraaf 4.3.1.3 van de eerder vermelde
notitie Uitgangspunten van het beleid op het terrein van het internationaal
fiscaal (verdragen)recht (inclusief de aldaar toegelichte zogenoemde zwarte
gaten bepaling). Albanië hanteert als methode ter voorkoming van dubbele
belasting de verrekeningsmethode.Werkzaamheden buitengaats (artikel 23A)Albanië oefent jurisdictie uit over het Albanese deel van het continentaal
plat. Op grond van de met maatschappijen gesloten contracten mag Albanië
50% belasting heffen over de aldaar behaalde winsten. De winstbepaling geschiedt
volgens de normale regels van de vennootschapsbelasting. Albanië heeft
in de nationale wetgeving geen specifieke bepaling voor werkzaamheden buitengaats.
Albanië kon onder geen beding instemmen met de door Nederland voorgestelde
bepaling. Omdat Nederland vasthield aan een specifieke bepaling ten aanzien
van werkzaamheden buitengaats is een compromis overeengekomen. Albanië
kon uiteindelijk instemmen met een specifieke bepaling ten aanzien van werkzaamheden
buitengaats en hield daarbij vast aan de bepaling ter zake die in het belastingverdrag
tussen Albanië en Noorwegen is overeengekomen. Die bepaling uit het belastingverdrag
tussen Albanië en Noorwegen komt op vele onderdelen overeen met de bepaling
die in het belastingverdrag tussen Nederland en Noorwegen (Trb.1990, 30) (hierna:
de Overeenkomst tussen Nederland en Noorwegen) is opgenomen. Nederland heeft
ingestemd met het overnemen van die bepaling op voorwaarde dat, waar de tekst
gelijkluidend is met de tekst in de Overeenkomst tussen Nederland en Noorwegen,
voor de uitleg van de onderhavige bepaling de bepaling uit de Overeenkomst
tussen Nederland en Noorwegen tot maatstaf wordt genomen. Albanië kon
hiermee instemmen.Voor wat de afzonderlijke bepalingen van het artikel aangaat, kan meer
in het bijzonder het volgende worden opgemerkt. De bewoordingen van het eerste
lid, «niettegenstaande enige andere bepaling van dit Verdrag» dienen niet aldus te worden opgevat dat alle bepalingen van het Verdrag
hun zin en betekenis verliezen indien het gaat om de belastingheffing ter
zake van activiteiten en op het continentale plat (conform de uitleg van het
belastingverdrag Nederland – Noorwegen). Voor zover deze bepalingen
niet in strijd zijn met hetgeen in het onderhavige artikel is neergelegd,
blijven deze onverkort van kracht. In zoverre heeft het in dit artikel bepaalde
slechts aanvullende betekenis. De werkzaamheden waarop artikel 23A betrekking
heeft zijn de volgende:– Ondernemingsactiviteiten in verband met de exploratie of exploitatie
van de zeebodem en de ondergrond daarvan en hun natuurlijke rijkdommen;– werkzaamheden in het kader van een vrij beroep of andere zelfstandige
hoedanigheid in verband met de exploratie of exploitatie van de zeebodem en
de ondergrond daarvan en hun natuurlijke rijkdommen, en– werkzaamheden verricht in dienstbetrekking in verband met de exploratie
of exploitatie van de zeebodem en de ondergrond daarvan en hun natuurlijke
rijkdommen.Om praktische redenen is echter in het derde lid bepaald, dat het tweede
lid geen toepassing vindt, indien de activiteiten totaal niet meer dan 30
dagen in een tijdvak van twaalf maanden bestrijken. De door een inwoner van
de ene Staat verkregen opbrengst van de hiervoor genoemde dienstbetrekking
uitgeoefend op het continentale plat van de andere Staat mag, ingevolge het
bepaalde in het vijfde lid, onderdeel a, in de laatstgenoemde Staat worden
belast. Op overeenkomstige wijze als met betrekking tot het winstinkomen is
bepaald, is ook hier het 30-dagencriterium van toepassing. Voorts zijn in
artikel 23A bepalingen opgenomen die gaan over:a. het vervoeren van personeel of voorraden in internationaal verkeer
naar een plaats of tussen plaatsen waar voornoemde werkzaamheden worden verricht,
of de exploitatie van sleepboten en andere schepen die bij zulke activiteiten
behulpzaam zijn;b. werkzaamheden verricht in dienstbetrekking aan boord van schepen of
luchtvaartuigen die zich bezighouden met het internationale vervoer van voorraden
of personeel naar een plaats of tussen plaatsen waar werkzaamheden worden
verricht in verband met de exploratie of exploitatie van de zeebodem en de
ondergrond daarvan en hun natuurlijke rijkdommen worden verricht, of verricht
aan boord van sleepboten of andere schepen die bij zulke werkzaamheden behulpzaam
zijn. Voor een nadere toelichting van de gebruikte begrippen zij verwezen
naar het belastingverdrag tussen Nederland en Noorwegen.Bij het vorenstaande zij nog op het volgende aspecten gewezen. In vrijwel
alle door Nederland gesloten belastingverdragen is in het artikel over werkzaamheden
buitengaats een bepaling opgenomen die bepaalt dat de door Nederland gehanteerde
vrijstellingsmethode ter voorkoming van dubbele belasting alleen van toepassing
is indien aangetoond wordt dat belasting in het andere land is betaald ter
zake van activiteiten buitengaats. Omdat, zoals hiervoor vermeld, de Albanese
nationale wetgeving geen specifieke regeling kent voor werkzaamheden buitengaats
en gezien de moeizame onderhandelingen op dit punt, is ervan afgezien deze
bepaling in dit belastingverdrag op te nemen.Non-discriminatie (artikel 24)Buiten de gebruikelijke, aan het OESO-modelverdrag ontleende, non-discriminatieregels
bevat dit artikel een bepaling voor een non-discriminatoire aftrek voor pensioenpremies –
met inbegrip van sociale zekerheidspensioenen – die door natuurlijke
personen worden betaald ter zake van een in het andere Verdragsluitende
Staat erkende pensioenregeling. Deze bepaling maakt deel uit van het Nederlandse
verdragsbeleid. Overigens zal deze bepaling vooralsnog geen betekenis hebben
omdat in de nationale wetgeving van Albanië geen gefacilieerde opbouw
van particuliere pensioenen is opgenomen.Albanië kent een luchthavenbelasting die om administratieve redenen
lager is voor inwoners dan voor niet-inwoners. In dat verband is aan artikel
24, zesde lid, dat conform Nederlands verdragsbeleid ziet op alle belastingen,
een zin toegevoegd dat deze bepaling niet geldt ter zake van belastingen die
wordt geheven als tegenprestatie van een dienst.Onderling overleg (artikel 25 juncto onderdeel XVIII van
het Protocol)De regeling voor onderling overleg komt overeen met hetgeen daaromtrent
in het OESO-modelverdrag is geregeld. Daarnaast is in het vijfde lid op voorstel
van Nederland een bepaling opgenomen die voorziet in de mogelijkheid geschillen
over de toepassing of interpretatie van het Verdrag die in onderling overleg
tussen de bevoegde autoriteiten niet kunnen worden opgelost, te beslechten
via een arbitrageprocedure, mits belastingplichtige hiermee instemt. Het resultaat
van de arbitrage is bindend zowel voor de bevoegde autoriteiten als voor de
betrokken belastingplichtigen.Daarnaast is er in onderdeel XVIII van het Protocol bepaald dat als ingevolge
een regeling voor onderling overleg een additionele heffing wordt toegekend
aan één van de Staten, onder voorwaarden door deze Staat afgezien
wordt van eventueel op basis van de nationale wet toepasbare boetes, interest
en kosten.Uitwisseling van inlichtingen (artikel 26 juncto onderdeel
XIX van het Protocol)Het eerste lid van dit artikel stemt overeen met de bepaling die terzake
is opgenomen in het OESO-modelverdrag 1992–2001. Ofschoon deze bepaling
op zich al een bescherming biedt op het terrein van het gebruik van de uitgewisselde
gegevens, is met het oog op de gegevensbescherming enig inzicht in de nationale
regelgeving van de toekomstige verdragspartner op dit terrein, zeker in de
relatie met landen waar het rechtssysteem nog in ontwikkeling is, van belang.
In verband hiermee is tijdens de verdragsonderhandeling geïnformeerd
naar de bescherming van uitgewisselde inlichtingen in Albanië. Van Albanese
zijde is bevestigd dat er een geheimhoudingsplicht geldt voor alle (rijks)ambtenaren
van dat land en dat met betrekking tot uit Nederland, op basis van het voorliggende
Verdrag, ontvangen gegevens de nationale geheimhoudingsverplichtingen overeenkomstig
van toepassing zijn en dat de uitgewisselde gegevens met de nodige vertrouwelijkheid
zullen worden behandeld. De uitgewisselde gegevens kunnen in Albanië
openbaar worden gemaakt in gerechtelijke procedures.In het tweede lid van dit artikel is vastgelegd dat de staten de arbitragecommissie
(in verband met de in artikel 27, vijfde lid, bedoelde arbitrageprocedure)
de benodigde informatie kunnen verstrekken. De leden van de arbitragecommissie
zijn gehouden deze informatie vertrouwelijk te behandelen op de wijze zoals
is aangegeven in het eerste lid. De algemene grenzen van de verplichting tot
de uitwisseling van inlichtingen zijn neergelegd in artikel 28 van het Verdrag.Bijstand bij invordering (artikel 27)In dit artikel is een bepaling opgenomen die de staten de mogelijkheid
biedt om elkaar bijstand te vragen bij de invordering van belastingschulden
met betrekking tot de belastingen waarop het Verdrag van toepassing
is. Soortgelijke bepalingen inzake bijstand bij invordering maken inmiddels
vast onderdeel uit van het Nederlandse verdragsbeleid.Inwerkingtreding (artikel 32)Het Verdrag treedt in werking op de vijftiende dag na de laatste der beide
data waarop beide staten elkaar hebben medegedeeld, dat de in hun onderscheiden
landen wettelijk vereiste formaliteiten zijn vervuld. Na de inwerkingtreding
vindt het Verdrag toepassing voor belastingjaren en -tijdvakken die aanvangen
op of na 1 januari van het kalenderjaar dat volgt op het kalenderjaar
waarin het Verdrag in werking is getreden.Beëindiging (artikel 33)Het Verdrag wordt in beginsel voor onbepaalde tijd aangegaan. Na verloop
van een periode van vijf jaar na de datum van inwerkingtreding van het Verdrag
kan het evenwel, langs diplomatieke weg, door elk van beide staten worden
beëindigd met inachtneming van een opzegtermijn van ten minste zes maanden
vóór het einde van enig kalenderjaar. Het Verdrag houdt in dat
geval in Nederland op van toepassing te zijn met betrekking tot belastingjaren
en -tijdvakken die aanvangen na 31 december van het kalenderjaar waarin
de kennisgeving van beëindiging is gedaan.De Staatssecretaris van Financiën,J G. WijnDe Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. Bot 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30225-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl