Wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (o.a. pensioenopbouw, waarde-overdracht en waarde-overname); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26043, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

06-11-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26043 nr. 5

30-10-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamArtikelsgewijs Artikel 13a, eerste lid en artikel 58a, eerste lidArtikel 13a, derde lidArtikel 108 en artikel II, vierde en vijfde lidOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26043Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 043Wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (pensioenopbouw,
waarde-overdracht en waarde-overname alsmede enige andere onderwerpen)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 30 oktober 1998Blijkens het verslag hebben de fracties van de PvdA, de VVD, het CDA en
D66 met belangstelling kennisgenomen van het wetsvoorstel. Uit het verslag
ziet de regering naar voren komen dat die fracties instemmen met de hoofdlijnen
althans met belangrijke elementen van het voorstel. Er is door de leden evenwel
een aantal kritische opmerkingen geplaatst en vragen gesteld. Dat is niet
verwonderlijk, want het voorstel is een tamelijk ingrijpende aanpassing van
de pensioenregeling voor politieke ambtsdragers.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af waarom niet is gewacht op
de behandeling van het wetsvoorstel inzake de fiscale behandeling van de pensioenen
en geen rekening is gehouden met de komende flexibilisering van de inrichting
van de pensioenen.Het door de regering voorgestane beleid inzake de fiscale behandeling
van pensioenen, zoals neergelegd in een desbetreffend wetsvoorstel, is een
factor van belang in de overwegingen voor het onderhavige wetsvoorstel tot
wijziging van de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa). Echter
niet in die mate dat het wenselijk zou zijn om de behandeling van het «fiscale
wetsvoorstel» af te wachten. Er is een aantal zelfstandige redenen voor
het Appa-voorstel, in het bijzonder de al langer onderkende wenselijkheid
te komen tot een regeling in de Appa van waarde-overdracht.Flexibilisering van pensioenregelingen is iets dat in ontwikkeling is.
Het is zeer wel denkbaar dat ontwikkelingen op dat punt in de toekomst aanleiding
zullen geven tot een voorstel om de pensioenregelingen voor politieke ambtsdragers
daarmee in overeenstemming te brengen. De voorgestelde wijziging van de Appa
echter heeft de strekking van een wenselijke aanpassing aan pensioenregelingen
zoals die thans luiden.De overige vragen van de voormelde leden worden beantwoord in het artikelsgewijze
deel van deze nota.De leden van de fractie van de VVD hebben de indruk, dat de motivering
van de regering, dat de huidige dubbele opbouw niet langer nodig is, omdat
pensioenrechten kunnen worden overgedragen, slechts ten dele opgaat. Hierover
moet in de eerste plaats worden opgemerkt dat de conclusie van de regering
met betrekking tot die opbouw, namelijk dat die voor de toekomst
niet kan worden gehandhaafd, niet is gebaseerd op een enkel argument als aangeduid
door de voormelde leden, maar berust op een samenstel van overwegingen. Hiervoor
wordt verwezen naar de memorie van toelichting, paragraaf 2. Tot nadere toelichting van de consequenties van het wetsvoorstel, toegespitst
op de gevallen waarin de leden van de VVD-fractie meer concreet geïnteresseerd
zijn, diene het volgende.Geval a, de pensioenpositie van een werknemer uit het bedrijfsleven
die wethouder, gedeputeerde of Tweede Kamerlid wordt. De pensioenaanspraak
die de werknemer als zodanig heeft opgebouwd wordt op gelijke wijze op peil
gehouden als ingegane pensioenen. Dit vloeit voort uit het huidige voorschrift
in de Pensioen- en spaarfondsenwet van de gelijke behandeling van gepensioneerden
en zogenoemde slapers op het stuk van indexering van pensioenaanspraken. In
het verleden was een dergelijke indexering vaak niet van toepassing, hetgeen
leidde tot zogenoemde bevriezing van pensioenaanspraken. Dit was destijds,
in '79, een belangrijk motief voor het beperkt handhaven van de verhoogde
pensioenopbouw, als een vorm van compensatie daarvoor. Onder de huidige regeling
in de Appa bestaan die opbouw en de bedoelde indexering dus naast elkaar.
Op basis van de voorgestelde regeling in de Appa zal dat niet meer het geval
zijn. Nieuw is, dat de werknemer kan kiezen voor waarde-overname door de overheid.
Zijn oude pensioenaanspraak, omgezet in een Appa-aanspraak, volgt dan de algemene
en eventuele bijzondere «loon»-ontwikkelingen in de politieke
functie. Na vertrek uit de politieke functie geldt voor de Appa-aanspraak,
inclusief de oude pensioenaanspraak, de indexeringwijze van Appa-pensioenen:
het gewogen gemiddelde van de algemene loonontwikkelingen in de overheidssectoren.
Als er waarde-overdracht van de Appa-aanspraak plaatsvindt, wordt die aanspraak
omgezet in aanspraken op grond van de overnemende pensioenregeling en volgt
de algemene en bijzondere loonontwikkelingen in de nieuwe betrekking. De laatstbedoelde
ontwikkelingen hangen samen met «carrière»-ontwikkelingen
die uiteraard per individu verschillend zijn.Geval b, de wethouder of gedeputeerde, die Tweede Kamerlid
wordt. Voor alle genoemde functies afzonderlijk geldt nu de verhoogde opbouw
van 3,5% over de eerste vier jaar. In geval b echter wordt die opbouw toegepast
voor het pensioen met de hoogste berekeningsgrondslag. «Bevriezing»
van de pensioenaanspraak van de gewezen wethouder of gedeputeerde doet zich
niet voor; vanouds geldt al een indexering als gebruikelijk voor de overheidspensioenregelingen.
Aangenomen, dat de desbetreffende provincie of gemeente een regeling van waarde-overdracht
heeft getroffen, kan onder de nieuwe regeling de betrokkene zijn pensioenaanspraak
als gewezen wethouder of gedeputeerde door middel van waarde-overdracht doen
omzetten in een Appa-aanspraak van dezelfde actuariële waarde als lid
van de Tweede Kamer. Iets anders is, of zo'n omzetting zinvol is. Dat zal
niet direct het geval zijn en ook niet tijdens de periode als kamerlid van
betrokkene: de algemene loonontwikkeling in zowel de functie van wethouder
als die van lid van de Tweede Kamer is gerelateerd aan de loonontwikkeling
bij de sector Rijk. Maar na vertrek uit de Tweede Kamer kan waarde-overdracht
van de Appa-aanspraak, inclusief de oude aanspraak als gedeputeerde of wethouder,
plaatsvinden. Vervolgens is, afhankelijk van algemene en bijzondere loonontwikkelingen
in de nieuwe functie, een «meegroeien» van de overgedragen aanspraak
denkbaar.Geval c, de (rijks)ambtenaar, die Tweede Kamerlid wordt. Onder
de huidige regeling zal de ambtenaar ofwel overheidswerknemer over de eerste
vier jaren als kamerlid de opbouw van 3,5% hebben. Van bevriezing van zijn
pensioenaanspaak als ambtenaar is echter geen sprake. In het verleden is voor
het onderhavige geval de verhoogde opbouw als kamerlid wel aangemerkt als
een vorm van compensatie voor ander mogelijk pensioenverlies,
door het volgende. Ingevolge de vroegere Algemene burgelijke pensioenwet telde
tijd gedurende welke de ambtenaar zijn betrekking niet vervulde wegens, onder
andere, het vervullen van het lidmaatschap van de Tweede Kamer, niet mee voor
het ambtenarenpensioen. Het Appa-pensioen als kamerlid over die tijd was dan
lager als de bezoldiging in de functie als ambtenaar hoger zou zijn dan de
schadeloosstelling als lid van de Tweede Kamer. Dit was echter lang niet altijd
het geval en is met de diverse structurele verhogingen van de schadeloosstelling
in steeds afnemende mate het geval geworden. Overigens geldt voor dit geval
in essentie hetzelfde als voor geval a, de werknemer uit het bedrijfsleven
die lid van de Tweede Kamer wordt. De ambtenaar ofwel overheidswerknemer kan
dus kiezen voor waarde-overname, enzovoort.Gevallen d, de onder a, b en c genoemde situaties in omgekeerde
volgorde. Voor de politieke ambtsdrager die werknemer in het bedrijfsleven
wordt, geldt onder de huidige regeling dat hij een Appa-pensioenaanspraak
heeft. Dat is onder de voorgestelde regeling natuurlijk ook zo, zij het een
lagere aanspraak door het vervallen van de hoge opbouw. Maar hij heeft bij
het aanvaarden van de politieke functie de mogelijkheid gehad van waarde-overname
en hij heeft bij vertrek uit de functie de mogelijkheid van waarde-overdracht.
Indien hij niet aansluitend aan het vertrek uit de politieke functie werknemer
wordt, behoudt hij onder de nieuwe regeling nog enige tijd, ten hoogste vier
jaar, de gewone pensioenopbouw van 1,75%.Voor het lid van de Tweede Kamer, dat wethouder of gedeputeerde wordt
geldt onder de huidige regeling hetzelfde als voor geval b. Aangenomen, dat
de desbetreffende provincie of gemeente een regeling van waarde-overname heeft
getroffen, geldt dan voor dit geval ook overigens het zelfde als voor geval
b.Voor het Tweede Kamerlid dat ambtenaar wordt geldt in wezen hetzelfde
als voor het Tweede Kamerlid dat werknemer in het bedrijfsleven wordt.Geval e, de wethouder, gedeputeerde of Tweede Kamerlid, die
lid wordt van de Eerste Kamer. Het lidmaatschap van de Eerste Kamer wordt
beschouwd als een politieke neven-functie naast een hoofdbetrekking elders.
Aan dat lidmaatschap is geen pensioenregeling verbonden. Wel ontvangen de
leden een bedrag waarmee zij zelf een voorziening kunnen treffen. Dit met
het oog op een eventuele lagere pensioenopbouw in de hoofdbetrekking (door
korter werken) als gevolg van de vervulling van het lidmaatschap. Op zich
is dus het aanvaarden van het lidmaatschap van de Eerste Kamer in het onderhavige
kader niet relevant. Wel is de met het wetsvoorstel voorgestelde regeling
van waarde-overdracht relevant als tevens een andere hoofdbetrekking wordt
aanvaard.Geval f, de positie van bestuurders van waterschappen. Voor
hen geldt, indien zij niet «overheidswerknemer» zijn in de zin
van de Wet privatisering ABP, dat zijn de full-time dagelijks bestuurders,
een regeling overeenkomstig de Appa, op basis van de Waterschapsswet en daarop
gebaseerde rechtspositiebesluiten. Wat in het vorenstaande is gezegd over
de pensioenpositie van politieke ambtsdragers, zal dus mutatis mutandis ook
voor hen kunnen gaan gelden.Uit het vorenstaande blijkt dat zogenoemde pensioenbreuk met de voorgestelde
regeling wordt ondervangen op een wijze die overeenstemt met hetgeen op dat
punt thans gebruikelijk is bij aanvullende pensioenregelingen en dat eerder
opgebouwd pensioen kan «meegroeien», afhankelijk van collectieve
en individuele loonontwikkelingen. Aan het bijzondere risico in de sfeer van
de pensioenopbouw dat is verbonden aan het aanvaarden van een politieke functie,
wordt recht gedaan door de gunstiger regeling van de opbouw in de uitkeringsperiode.
Die geldt overigens steeds na vertrek uit een politieke functie; anders dan
geldt voor de huidige hoge pensioenopbouw, wordt geen beperking voorgesteld zoals die geldt bij cumulatie van hoge opbouw in verschillende
politieke functies (zie onder geval b).Degene die staat voor de beslissing om al dan niet te vragen om waarde-overdracht
van zijn opgebouwde pensioenaanspraken, zal de merites daarvan in zijn geval
moeten beoordelen, eventueel met advies van deskundigen. De te nemen beslissing
zal inderdaad lang kunnen doorwerken. Bezwaarlijk is dat niet werkelijk, omdat
men toch steeds een actuarieel gelijkwaardige aanspraak zal verkrijgen. Zoiets
als een «spijtoptantenregeling», waarnaar de leden van de VVD-fractie
vroegen, lijkt dan ook, als zo'n regeling al redelijkerwijs denkbaar zou zijn,
niet relevant.Zoals ook opgemerkt in de memorie van toelichting, bladzijde 1, is het
voornemen tot indiening van dit wetsvoorstel al geruime tijd geleden aangekondigd.
Verder is van belang, dat een eerdere versie ervan na akkordering door het
kabinet medio 1997 voor commentaar is toegezonden aan onder andere het Interprovinciaal
Overleg en de Vereniging van Nederlandse gemeenten. Het gaat om een geheel
van voor belanghebbenden ongunstige en gunstige wijzigingen. Ten opzichte
van de wijzigingen zoals aangekondigd, is nadien nog een gunstig element toegevoegd,
namelijk de hogere pensioenopbouw gedurende de periode met recht op uitkering
na aftreden. De naar aanleiding van het advies van de Raad van State aangebrachte
wijziging betekent dat de recent aangetreden belanghebbenden nog enige tijd
het voordeel behouden van de huidige regeling, de opbouw van 3,5% in de actieve
functievervulling, en daarnaast de voordelen van de voorgestelde regeling
hebben. De regering ziet dan ook, het geheel van feiten en omstandigheden
in aanmerking genomen, geen aanleiding om de suggestie van de leden van de
VVD-fractie te volgen, om het voormelde voordeel te laten voortduren tot de
volgende zittingsperiode.Het spreekt vanzelf dat de regering bereid is ruim voorlichting te verschaffen
over de onderhavige materie, mede in overleg met de andere overheden. Op ambtelijk
niveau is daartoe al enige maanden geleden contact gezocht met het IPO en
de VNG. Verder zal worden nagegaan in hoeverre het ABP, de huidige uitvoerder,
op contractuele basis, van de Appa-pensioenregelingen op rijksniveau, in actieve
zin kan worden ingeschakeld bij het verschaffen van de nodige voorlichting.De leden van de fractie van het CDA verzoeken de regering om een nadere
explicatie en onderbouwing van de financiële gevolgen van het voorstel;
welke aanvullende voorzieningen zijn er op rijks-, provinciaal- en gemeentelijk
niveau nodig om dit wetsvoorstel te kunnen uitvoeren, zo vragen zij in dat
verband.Zoals de genoemde leden terecht constateren, wordt binnen de rijksbegroting
een voorziening getroffen voor de beoogde regeling van waarde-overdracht ten
behoeve van Appa-belanghebbenden op rijksniveau. Daarmee gemoeide bedragen
komen dus ten laste van de rijksbegroting. Voor degenen die een politieke
functie op het voormelde niveau aanvaarden, wordt waarde-overname mogelijk
gemaakt. Uit hoofde daarvan door het Rijk te ontvangen bedragen komen ten
gunste van de begroting. Deze systematiek past in het kader van de Appa. De
pensioenen op grond van die wet en daarop gebaseerde provinciale en gemeentelijke
verordeningen zijn zogenoemde begrotingspensioenen, wat wil zeggen dat zij
in het jaar waarin zij tot uitbetaling komen ten laste komen van de diverse
overheden. Er is geen dwingende noodzaak om een ander systeem op te zetten
voor Appa-aanspraken die uit waarde-overname voortkomen. Enige jaren geleden
is dit punt voorwerp van onderzoek geweest van een ambtelijke werkgroep gevomd
door medewerkers van het IPO, de VNG en van het toenmalige ministerie
van Binnenlandse Zaken. Het rapport is ook aan de Tweede Kamer toegezonden
(kamerstukken II, 1992/93, 20 921, nr. 18) Er valt zeker in theorie wel
iets te zeggen voor fondsvorming op enigerlei wijze. De meest vergaande vorm,
het overgaan op kapitaaldekking voor de pensioenen van politieke ambtsdragers
op rijks-, provinciaal- en gemeentelijk niveau en het instellen van één
fonds en uitvoeringingsorgaan, zou echter een forse operatie zijn, zeker in
relatie tot de aanleiding, de wenselijke regeling van waarde-overdracht en
waarde-overname. Daarvoor is, als gezegd, fondsvorming ook niet noodzakelijk.Er is geen berekening gemaakt van de financiële gevolgen van dit
wetsvoorstel voor provincies en gemeenten. Deze overheden zijn vrij om al
dan niet een regeling van waarde-overdracht en waarde-overname te treffen.
Niettemin aangenomen dat zij alle of in meerderheid daartoe overgaan, dan
zijn de voor het maken van berekeningen nodige gegevens uiteraard lokaal aanwezig
en toegankelijk. Zoals al opgemerkt in de memorie van toelichting, paragraaf 5,
is men in de kring van de provincies en de gemeenten, in het bijzonder bij
het IPO en bij de VNG, al geruime tijd op de hoogte van de problematiek die
is verbonden aan het treffen van regelingen als de onderhavige. Op het opnemen
van de mogelijkheid daartoe in de Appa heeft men ook steeds sterk aangedrongen.
Door medewerkers van IPO en VNG is ook deelgenomen aan de ambtelijke werkgroep
die destijds mede heeft gerapporteerd over de daaraan verbonden financiële
vraagpunten.De privatisering van het ABP betekent voor de pensioenregeling van het
overheidspersoneel vastlegging naar privaatrechtelijk model, in overeenkomsten
en reglementen. Deze andere juridische vormgeving staat er materieel niet
aan in de weg om de beleidslijn te blijven volgen om de inhoud van de Appa-regeling
zo veel mogelijk af te stemmen op de inhoud van de vorenbedoelde pensioenregeling.De regering deelt vanzelfsprekend de mening van de leden van de CDA-fractie
dat voor waarde-overdracht en waarde-overname een correcte berekening nodig
is. Een zogenoemde verzekerdenadministratie is daarvoor niet per se nodig.
Het is zeer wel mogelijk per geval de nodige gegevens te vergaren en een correcte
berekening te maken. Dit werd en wordt ook gedaan en stellig niet uit de losse
pols, om op verzoek van belanghebbenden een opgave te verstrekken van op enig
tijdstip opgebouwde pensioenaanspraken. Een verzekerdenadministratie biedt
wel zekere voordelen. Dat geldt ook voor periodieke verstrekking, uit eigen
beweging, door de uitvoerder van de pensioenregeling aan alle belanghebbenden,
van opgaven van opgebouwde pensioenaanspraken. Het ABP verricht thans een
vooronderzoek ten einde aan de ondergetekende «offerte» uit te
brengen met betrekking tot het verstrekken van zulke opgaven en de daarvoor
nodige administratieve voorzieningen. Zoals bekend, voert het ABP op contractuele
basis voor de ondergetekende de Appa-pensioenregelingen uit voor belanghebbenden
op rijksniveau. Die uitvoering omvat nu nog niet het stelselmatig verstrekken
van opgaven van opgebouwde pensioenaanspraken. Daarom is einde '97 aan het
ABP gevraagd daarvoor offerte uit te brengen.De provincies en de gemeenten zijn zelf verantwoordelijk voor de uitvoering
van hun op de Appa gebaseerde verordeningen. Zij kunnen desgewenst die uitvoering,
of delen daarvan, uitbesteden, hetgeen ook al gebeurt.Zoals gesteld in de memorie van toelichting, paragraaf 6, artikelsgewijze
toelichting, artikel II, is de bedoeling om de mogelijkheid van waarde-overdracht
in te laten gaan voor de ten tijde van de indiening van het wetsvoorstel «zittende»
leden van de Tweede Kamer en ministers, waaronder begrepen staatssecretarissen.
De bedoeling is voorts, om voor de opgebouwde aanspraken en de tot hun aftreden
nog op te bouwen aanspraken van de bedoelde «zittende» ambtsdragers
het bestaande regime in stand te laten en voor de nieuw-aantredende ambtsdragers
het gewijzigde regime in zijn geheel te laten ingaan. Ter markering van «oud»
en «nieuw» is de datum 15 mei 1998 gebruikt, gelet op de Kamer-verkiezingen
in die maand en de daarop gevolgde kabinetsformatie. Een en ander impliceert
terugwerkende kracht, uitgezonderd de reductie van de pensioenopbouw. Op basis
van het vorenstaande volgt onderstaand een vergelijkend overzicht als gevraagd
door de leden van de CDA-fractie. Op
15 mei 1998 «zittend» TK-lid of ministerNa 15 mei 1998 voor
het eerst als zodanig «aangetreden» TK-lid of minister  Behoudt de 3,5% opbouw, over het verleden en over tijd tot aan
zijn aftreden. Heeft tot het tijdstip van inwerkingtreding van de voorgestelde
Appa-wijziging de 3,5% opbouw, vervolgens het gewone percentage van 1,75%.  Bij aftreden waarde-overdracht mogelijk. Mogelijkheid van
waarde-overname. Bij aftreden waarde-overdracht mogeljk.   Na aftreden
de oude regeling van de opbouw in de uitkeringsperiode. Na aftreden
de verbeterde regeling van de opbouw in de uitkeringsperiode.Een niet-aangesloten ambtsperiode is structureel niet van betekenis, alleen
voor het overgangsrecht inzake de huidige regeling van de 3,5% opbouw. Die
gaat ook na de beoogde Appa-wijziging door, natuurlijk tot het maximum van
vier jaar, voor degene die op op 15 mei 1998 kamerlid is tot aan diens aftreden
als zodanig na die wijziging. Maar bij een opnieuw aantreden na die wijziging
geldt dat niet meer. Zie hierna met betrekking tot casus 1.De leden van de CDA-fractie vragen de regering te reageren op een tweetal
door hen voorgelegde gevallen. Voor het geval van degene die tot mei 1998
kamerlid was en in februari 1999 weer kamerlid wordt (casus 1) volgt uit het
voorgestelde overgangsrecht dat de betrokkene de 3,5% opbouw tot mei 1998
behoudt. Vanaf februari 1999 heeft hij, indien dan de Appa-wijziging is ingegaan,
een verdere opbouw ad 1,75%; dat zou toch al zo zijn geweest, als hij vóór
15 mei al vier jaar of langer kamerlid is geweest. Betrokkene behoort tot
de categorie «oud» en heeft dus niet de mogelijkheid van waarde-overname,
wel van waarde-overdracht van zijn Appa-aanspraken. Voor hem geldt voor de
uitkeringsperiode van mei 1998 tot februari 1999 en de uitkeringsperiode na
toekomstig aftreden de oude regeling van de pensioenopbouw in de uitkeringsperiode.Over het geval van degene die wethouder was tot 1994 en kamerlid vanaf
mei 1998 (casus 2), wordt het volgende opgemerkt. Indien de betrokkene een
voor het eerst als zodanig aangetreden kamerlid is, geldt het gestelde in
de rechter kolom van het bovenstaande vergelijkend overzicht. Indien hij in
het verleden kamerlid is geweest, behoud hij uiteraard de hoge opbouw in het
verleden en heeft hij die ook vanaf mei 1998 tot aan de inwerkingtreding van
de Appa-wijziging. Wat betreft de «samenloop» van hoge opbouw
als wethouder en als lid van de Tweede Kamer wordt verwezen naar «geval
b» van de door de leden van de VVD-fractie te berde gebrachte gevallen.
Na aftreden heeft de betrokkene de mogelijkheid van waarde-overdracht van
zijn als lid van de Tweede Kamer opgebouwde Appa-aanspraken. Aan dit wetsvoorstel ligt geen bezuinigingsdoelstelling ten grondslag,
maar een beleidsinhoudelijke – met betrekking tot de pensioenregeling
verbonden aan politieke functies. Intussen is de prognose wel een kostenvermindering
op langere termijn. Die kostenvermindering wordt gereduceerd door onder andere
de verhoogde opbouw in de uitkeringsperiode. In dit verband wordt hier gerefereerd
aan hetgeen over die rechtspositionele verbetering eerder in deze nota is
opgemerkt. Die geldt steeds na vertrek uit een politieke functie. Anders dan
geldt voor de huidige hoge pensioenopbouw, wordt geen beperking voorgesteld
zoals die nu wel geldt bij cumulatie van hoge opbouw in verschillende politieke
functies.De pensioenberekeningsbasis in de uitkeringsperiode is dezelfde als die
over de actieve periode, eventueel aangepast aan daarvoor relevante algemene
loonontwikkelingen in de overheidssectoren.Een periode van maximaal 4 jaar voor de pensioenopbouw in de uitkeringsperiode
ter hoogte van de opbouw in de actieve periode wordt redelijk geacht ter tegemoetkoming
aan het aspect van het «politieke risico». Gesteld kan worden
dat er daarna sprake is van een «gewoon» werkloosheidsrisico,
dat ieder kan treffen. Ook dan geldt overigens voor de eventueel resterende
duur van de uitkering nog de halve opbouw, afhankelijk van overige inkomsten.Aan de in de memorie van toelichting genoemde 16 en 3 miljoen gulden ligt,
zoals daar gezegd, een berekening ten grondslag op basis van de in 1994 afgetreden
en niet in het kabinet of de Kamer teruggekeerde personen en van de waarden
van de door hen bij aftreden verworven Appa-aanspraken. De genoemde bedragen
zijn veronderstelde maximaal benodigde bedragen, uitgaande van de wellicht
niet realistische veronderstelling dat alle potentiële gegadigden voor
waarde-overdracht kiezen.De leden van het Europees Parlement hebben aanspraak op pensioen op de
voet van de bepalingen van de Appa. Verder is hoofdstuk 18 van die wet van
overeenkomstige toepassing. Een en ander is geregeld in de Wet schadeloosstelling,
uitkering en pensioen leden Europees Parlement. De voorgestelde Appa-artikelen
107 (waarde-overdracht) en 108 (waarde-overname) maken deel uit van hoofdstuk
18 van de Appa. Uit het vorenstaande volgt dat de voorgestelde Appa-wijziging
overeenkomstig doorwerkt in de rechtspositie van de leden van het Europees
Parlement.Er is bij een overstap van Tweede Kamer naar EP en vice versa geen sprake
van een «knip». Van een knip wordt gesproken als bij de pensioenberekening
over gelijksoortige «diensttijd», een ongelijke berekeningsgrondslag
wordt gehanteerd over delen van die diensttijd. Bij voorbeeld de diensttijd
vóór en na een (forse) loonstijging. Maar bij de overstap van
EP naar TK of andersom is er een overgang naar anderssoortige diensttijd.
Het lidmaatschap van het EP is nu eenmaal niet hetzelfde als het lidmaatschap
van de TK. De huidige gelijkheid van rechtposities onder de vigeur van de
Wet schadeloosstelling, uitkering en pensioen doet daar niet aan af. Die gelijkheid
leidt er natuurlijk wel toe dat normaliter in beide functies pensioenaanspraken
van gelijke hoogte worden opgebouwd. Wellicht doelen de leden van de CDA-fractie
erop, dat de structurele verhoging van de schadeloosstelling per 1 januari
1997 voor een op of na dat tijdstip «zittend» lid van de Tweede
Kamer wel doorwerkt naar de «diensttijd» als kamerlid vóór
dat tijdstip (dus geen knip), maar niet naar «diensttijd» van
dat kamerlid vóór dat tijdstip als lid van het EP. Het systeem
van de pensioenregelingen voor politieke ambtsdragers is, dat aan iedere politieke
functie (wethouder, minister, lid Tweede Kamer etc.) een eigen pensioenaanspraak
is verbonden, gebaseerd op de «diensttijd» in die functie en het
daarin laatst verdiende «loon». Dat «loon» is voor
gewezen leden van het EP de schadeloosstelling bij hun vertrek uit dat Parlement.
Het is dus geheel in overeenstemming met het systeem dat de structurele verhoging
van de schadeloosstelling per 1 januari 1997 voor een op of na
dat tijdstip «zittend» lid van de Tweede Kamer niet doorwerkt
in zijn pensioenaanspraak als gewezen lid van het EP. Het gaat om verschillende
politieke functies. Voor degene die na vertrek uit het EP vóór
1 januari 1997 een andere functie dan het lidmaatschap van de Tweede Kamer
heeft aanvaard, al dan niet een politieke functie, leidt een verhoging van
de beloning in die functie natuurlijk ook niet tot een hogere pensioenaanspraak
over de vroegere tijd als lid van het Europees Parlement.Door de regering wordt thans niet gestreefd naar een uniforme regeling
voor provincies en gemeenten als vermoedelijk bedoeld door de leden van de
CDA-fractie, uniform in de zin van directe regeling in de Appa. De Appa biedt
die overheden formeel de vrijheid bij verordening een uitkering bij aftreden,
ouderdomspensioen bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd, etc. te bieden.
Dat geldt ook voor het voorgestelde systeem van waarde-overdracht en waarde-overname.
Er is inderdaad weinig beleidsvrijheid op het punt van de inhoud van de diverse
voorzieningen. Het zou ook niet wenselijk zijn als, bij voorbeeld, een gemeente
voor de regeling van ouderdomspensioen een afwijkend systeem voor de hoogte
van het pensioen of voor de wijze van rekening houden met het algemeen pensioen
(AOW) zou hanteren. Ook daarom zou er zeker wel iets zijn te zeggen voor een
uniforme regeling als vorenbedoeld. Anderzijds zou zo'n regeling wellicht
niet stroken met het respecteren van de autonomie van provincies en gemeenten,
zoals tot uitdrukking komend in de huidige opzet van de Appa en in meer brede
zin met de decentraliseringsgedachte.De voorgestelde regeling in de Appa van waarde-overname en waarde-overdracht
zal desgewenst door belanghebbenden ook kunnen worden aangewend in gevallen
van overstap tussen functies van burgemeester of commisaris van de Koningin
en functies als wethouder of lid van de Tweede Kamer. De eerstgenoemde functies
vallen zoals bekend onder de pensioenregeling voor het overheidspersoneel,
ondergebracht bij het ABP.De leden van de fractie van D66 vragen hoe de reductie van de pensioenopbouw
gedurende de eerste vier jaren (nu 3,5% en niet 3,75% zoals die leden abusievelijk
vermelden) tot het normale percentage van 1,75% zich verhoudt tot de in het
wetsvoorstel fiscale behandeling van pensioenen (26 020) opgenomen maximaal
mogelijke opbouw van 2% voor politieke ambtsdragers. Allereerst moet hierop
worden geantwoord dat van het laatste gedeelte van deze vraagstelling ten
onrechte de suggestie uitgaat dat in het bedoelde wetsvoorstel iets specifieks
ten aanzien van politieke ambtsdragers wordt voorgesteld. Dat is niet het
geval. Over de verhouding tot de 2% van dat wetsvoorstel het volgende. Die
2% is een element van een voorgestelde norm voor de begrenzing van de fiscale
ruimte voor pensioenen. De norm is een maximaal op te bouwen pensioen van
2% eindloon per jaar, waarmee in 35 jaar een pensioen van 70% eindloon kan
worden bereikt. Zie de memorie van toelichting op het wetsvoorstel, onder
andere bladzijde 3, onderaan (kamerstukken II, 1997/98, 26 020, nr. 3).
Zoals daar wordt opgemerkt, is de voorgestelde fiscale norm een ruime, die
uitgaat boven het tot nu toe in veel gevallen gebruikelijke niveau. De meeste
collectieve eindloonregelingen met een ambitieniveau van 70% eindloon kennen
immers een opbouwperiode van 40 jaar (1,75% per jaar). Uit deze vaststelling
volgt, dat een keuze voor «2%» niet zou zijn te rijmen met de
bedoeling om de pensioenopbouw in een politieke functie in overeenstemming
te brengen met hetgeen gebruikelijk is in pensioenregelingen. Er kan toch
niet in algemene zin met betrekking tot het vervullen van een politieke functie
worden verondersteld dat men aldus in 35 jaar een pensioen van 70% eindloon
zou moeten kunnen opbouwen. Veeleer is een algemeen geldig beeld dat vóór,
tussen en na tijdvakken van vervulling van politieke functies
elders in andere functies pensioenaanspraken worden opgebouwd, over een opbouwperiode
van 40 jaar of langer.De leden van de fractie van D66 willen meer duidelijkheid krijgen over
de gevolgen van de wijziging van het wetsvoorstel naar aanleiding van de opmerkingen
van de Raad van State over terugwerkende kracht bij belastende regelingen.
Door die wijziging zullen de nieuw-aantredenden tot de inwerkintreding van
de voorgestelde Appa-wijziging nog de hoge opbouw hebben. De gevraagde duidelijkheid
betreft de gevolgen voor de samenloopbeperking. Voor reeds gepensioneerden
en voor oud-politieke ambtsdragers die nog niet pensioengerechtigd zijn heeft
het schrappen van de samenloopbeperking geen gevolgen en ook de onderhavige
wijziging van het wetsvoorstel niet. Voor de huidige politieke ambtsdragers
die gedeeltelijk onder het oude regime vallen en gedeltelijk onder het nieuwe
zou de wijziging van het wetsvoorstel op grond van het overgangsrecht (artikel
II, derde lid) het gevolg hebben dat ook zij onder de huidige samenloopbeperking
blijven vallen. Die bepaling houdt in dat die beperking in stand blijft voor
pensioenen mèt de hoge opbouw. Dit gevolg moet onjuist worden geacht
voor de bedoelde categorie. Deze vaststelling geeft aanleiding tot een aanpassing,
bij nota van wijziging, van de voormelde bepaling. Van werkelijke betekenis
zal die aanpassing overigens waarschijnlijk niet zijn. De samenloopbeperking
is, zoals al blijkt uit de memorie van toelichting, paragraaf 3, slechts
werkelijk effectief in een beperkt aantal gevallen van langdurig hoge pensioenopbouw
in het verleden, vooral als minister. Artikelsgewijs Artikel 13a, eerste lid en artikel 58a, eerste lidMet betrekking tot de vraag van de leden van de PvdA-fractie over de fiscale
pensioen-norm wordt verwezen naar het daarover gestelde ter beantwoording
van een zelfde vraag van de leden van de fractie van D66. Artikel 13a, derde lidDe leden van de PvdA-fractie uiten hun verwondering over het feit dat
ongeacht de hoogte van de inkomsten, die leiden tot een vermindering van de
uitkering, de pensioenopbouw tot de helft wordt teruggebracht gedurende de
tijd dat er sprake is van neveninkomsten. Is dat wel redelijk als de neveninkomsten
minder zijn dan de helft van de uitkering?Het huidige systeem van de pensioenopbouw in de uitkeringsperiode is ingevoerd
bij de wet 11 december 1996 tot wijziging van de Algemene pensioenwet politieke
ambtsdragers (de de maatstaf voor de duur van het recht op uitkering en enige
andere onderwerpen)(Stb. 1997, 14). In beginsel is de pensioenopbouw in de
uitkeringsperiode een halve. Bij een peil van nieuwe inkomsten waarbij door
de werking van de anti-cumulatiebepalingen de uitkering wordt verminderd,
wordt de opbouw gereduceerd tot een kwart. De opbouw wordt nihil, zodra de
uitkering door de werking van die bepalingen nihil is. Oogmerk van de wijziging
was primair om in de regeling een verbetering aan te brengen voor de gewezen
politieke ambtsdragers met een deeltijd-betrekking in de sfeer van de overheid
en het onderwijs. Volgens de regeling vóór die wijziging was
er geen Appa-opbouw in de uitkeringsperiode indien elders overheidspensioen
werd opgebouwd; de omvang van de betrekking waarin dat gebeurde speelde geen
rol. De verbetering is vervat in het huidige systeem van inkomensafhankelijke
opbouw. Bij de keuze voor dat systeem is aan de uitvoerbaarheid ervan het
nodige gewicht toegekend (kamerstukken II, 1995/96, 24 632, zie in het
bijzonder nr. 5, blz. 3–4). Het «omslagpunt»
van een halve opbouw naar een vierde, dan wel, op basis van dit wetsvoorstel,
van een volledige opbouw naar een halve gedurende de eerste vier jaren van
de duur van de uitkering, is gelegd bij een hoogte van neveninkomsten die
leidt tot vermindering van de uitkering. Die hoogte is bij een uitkeringspercentage
van 70% een bedrag groter dan 30% van de berekeningsgrondslag van de uitkering.
Voor gewezen leden van de Tweede Kamer is die berekeningsgrondslag de schadeloosstelling.
De helft van de uitkering is 35% van die grondslag. Er is dus maar weinig
verschil tussen de huidige regeling en de 50%-uitkering-norm die besloten
ligt in de vraag van de leden van de PvdA-fractie. Wat overigens betreft de
redelijkheidsvraag van de leden van de PvdA-fractie, het is toch niet zeer
waarschijnlijk dat in een betrekking van normale omvang niet tenminste een
bedrag van 50% van de uitkering wordt verdiend. En omgekeerd is het zeer de
vraag of het redelijk zou zijn, indien het omslagpunt hoger zou worden gelegd,
dat men bij inkomsten uit een deeltijd-betrekking ter grootte van 30% of meer
van de berekeningsgrondslag een volledige Appa-opbouw zou behouden.De leden van de PvdA-fractie vragen bovendien of het niet mogelijk is,
om onder meer het aanvaarden van andere werkzaamheden te stimuleren, tijdens
de eerste vier jaar van de uitkeringssituatie – het bedrag waarover
de volle pensioenopbouw plaatsvindt (de laatstgenoten wedde dan
wel schadeloosstelling) – pas te verminderen met dat bedrag van de neveninkomsten
dat boven de 100% van de laatstgenoten wedde dan wel de schadeloosstelling
uitgaat. Deze vraag gaat kennelijk uit van de veronderstelling dat het bedrag
waarover het pensioen wordt berekend een vermindering ondergaat wegens neven-inkomsten.
Dat is echter niet zo. Alleen het pensioen-percentage wordt daardoor beïnvloed. Artikel 108 en artikel II, vierde en vijfde lidOm twee redenen wordt waarde-overname voor zittende ambtsdragers –
dat wil met betrekking tot ministers, staatssecretarissen en leden van de
Tweede Kamer zeggen op 15 mei 1998 zittende ambtsdragers – niet mogelijk
gemaakt. Ten eerste niet omdat zij de hoge pensioenopbouw, over vroegere «diensttijd»
en nog over toekomstige tijd zolang zij «blijven zitten», behouden.
Die opbouw was immers in de eerste plaats bedoeld als een compensatie voor
eventueel nadeel in de sfeer van eerder opgebouwde aanspraken en had dus een
overeenkomstig doel als waarde-overname. Ten tweede niet omdat dan onder andere
de vraag zou zijn hoever daarmee in het verleden zou kunnen worden teruggegaan,
kortom de problematiek van de «oude gevallen». Ook de invoering
in de Pensioen- en spaarfondsenwet van het wettelijk recht voor werknemers
op waarde-overdracht gold uitsluitend voor nieuwe gevallen.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Peper 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26043-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl