Woningwet; wijziging ivm tegengaan van bouwen op verontreinigde grond; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24809, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

16-10-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24809 nr. 5

10-10-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN 1. Inleiding2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel 2.1 Gevallen waarop de voorschriften niet van toepassing
zijn 2.1.1 Algemeen2.1.2 Gebouwen waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend
mensen verblijven2.1.3 Met meldingplichtige bouwwerken vergelijkbare vergunningplichtige
bouwwerken2.1.4 Met meldingplichtige bouwwerken vergelijkbare vergunningplichtige
bouwwerken2.1.5 Bouwwerken die de grond niet raken2.2 Aard of omvang van het onderzoek2.3 Afstemming met Wbb3. Adviezen en commentaren4. WetgevingstoetsII. Artikelen Artikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel GArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24809Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 809Wijziging van de Woningwet (tegengaan van bouwen op verontreinigde grond)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 10 oktober 1997 I. ALGEMEEN 1. InleidingMet belangstelling heb ik kennisgenomen van het op 11 oktober 1996 door
de vaste Commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
vastgestelde verslag over het wetsvoorstel tot wijziging van de Woningwet
(Ww) inzake het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond. Het doet mij
genoegen dat de Commissie met mij van mening is dat het wenselijk is dat de
huidige onduidelijkheden in de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen
op verontreinigde grond en de daarmee samenhangende rechtsongelijkheid worden
weggenomen en zich derhalve in grote lijnen in het wetsvoorstel kan vinden.
Op de vragen van de commissie zal ik in het hierna volgende ingaan.Zoals de leden van de VVD-fractie opmerkten, levert het wetsvoorstel,
naast het wegnemen van onduidelijkheden en rechtsongelijkheid, ook een verlaging
van de regeldruk en beperking van de bouwkosten op. Deze verlaging van de
regeldruk en beperking van de bouwkosten moeten echter worden bezien in het
licht van de onduidelijkheid in de opdracht die de wetgever destijds heeft
gegeven aan de gemeenteraden om in de bouwverordening voorschriften omtrent
het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond, waaronder de verplichting
van bodemonderzoek, te geven. Die onduidelijkheid maakt dat gemeenten met
name in het verlangen van bodemonderzoek en de mate waarin dat dient te gebeuren,
verder zijn gegaan dan oorspronkelijk de bedoeling was. Hierdoor is op gemeentelijk
niveau een onbedoelde verzwaring van eisen en daarmee samenhangende kosten
opgetreden.Dat de redactie van het wetsvoorstel niet op alle onderdelen even eenvoudig
is, zoals deze leden opmerkten, hangt samen met de omstandigheid dat in de
wet zelf een zo eenduidig mogelijke regeling is gegeven die in de gemeentelijke
bouwverordening nadere uitwerking moet krijgen. Daarbij speelt ook de opheffing
van de rechtsongelijkheid parten en de afstemming met de Wet bodembescherming
(Wbb). Ik ga er van uit dat de memorie van toelichting tezamen
met deze nota de door de leden van de VVD-fractie gevraagde uitleg in begrijpelijke
taal zal geven. Naar ik aanneem, zal daartoe ook bijdragen het stroomschema,
waarin de belangrijkste variabelen van verontreiniging, bestemming/aard van
het gebouw, bouwvergunning en procedures (Ww versus Wbb) in onderlinge samenhang
zijn weergegeven, vervat in de bijlage behorende bij deze nota.Verder verbaasden de leden van de VVD-fractie zich er over dat er thans
drie afzonderlijke wetsvoorstellen tot wijziging van de Ww aanhangig zijn.
Zij vroegen zich af of deze wetsvoorstellen niet beter kunnen worden gebundeld.Ten einde het wetgevingsproces te versnellen is, mede in het licht van
de discussie rondom Zicht op wetgeving besloten wetsvoorstellen zoveel mogelijk
te beperken tot één onderwerp. Daardoor wordt voorkomen dat
een onderwerp de verheffing tot wet van een ander onderwerp ophoudt. Verder
verwijs ik deze leden naar het indringende verzoek van het presidium van de
Tweede Kamer van 15 januari 1997 om het aantal onderwerpen in een wetsvoorstel
tot één (hoofd)onderwerp te beperken en het daarop gegeven antwoord
van de minister van Algemene Zaken van 10 februari 1997. De omstandigheid
dat thans vier afzonderlijke wetsvoorstellen tot wijziging van de Woningwet
aanhangig zijn, stemt overeen met bedoeld verzoek en de lijn die in de regel
door de regering wordt gevolgd bij het samenbrengen van inhoudelijk verschillende
onderwerpen in één wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie vroegen ook of en in welke gevallen het wetsvoorstel
tot aanscherping van beleid leidt. Niet duidelijk is welke praktische wijzigingen
uit het voorstel voortvloeien, aldus deze leden. Zij vroegen daarom om enkele
concrete voorbeelden en om aan te geven om hoeveel gevallen het per jaar gaat,
waaronder begrepen het aantal te besparen bodemonderzoeken en de daarmee gepaard
gaande kosten.Wanneer het wetsvoorstel wordt gerelateerd aan de wijze waarop gemeenten
uitvoering hebben gegeven aan de opdracht om in de bouwverordening voorschriften
te geven omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond, waaronder
begrepen voorschriften omtrent aard en omvang van bodemonderzoek, en de wijze
waarop aan die voorschriften uitvoering wordt gegeven, dan leidt het wetsvoorstel
niet tot aanscherping van beleid, maar, zoals in de memorie van toelichting
reeds is opgemerkt, veeleer tot het terugdringen van niet noodzakelijk geacht
beleid. Wat dit laatste betreft, moet worden gedacht aan beleid dat verder
gaat dan de uitgangspunten «veiligheid en gezondheid», die aan
de Ww ten grondslag liggen en aan beleid dat niet in verhouding staat tot
de desbetreffende bouwactiviteit. Wat het eerstgenoemde beleidsaspect betreft,
is in de memorie van toelichting nadrukkelijk gesteld dat «schade voor
het milieu», gelet op de uitgangspunten van de Ww, geen motief kan en
mag zijn voor de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde
grond, waaronder begrepen de verplichting tot bodemonderzoek; wat het laatstgenoemde
beleidsaspect betreft, is nu klip en klaar aangegeven dat de hiervoor bedoelde
voorschriften geen betrekking kunnen en mogen hebben op bepaalde, qua omvang
en betekenis, beperkte bouwactiviteiten of die nu meldingplichtig of vergunningplichtig
zijn. Voorbeelden van deze bouwactiviteiten zijn: het bouwen van een bijgebouw,
zoals een schuur, garage of tuinhuisje, het maken van een aan- of uitbouw,
het plaatsen van een dakkapel. Daarnaast gelden de voorschriften niet voor
gebouwen, waarin mensen niet-voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven,
zoals het geval kan zijn bij bepaalde industriegebouwen, bestemd voor het veelal tijdelijk opslaan of stallen van roerende zaken, zoals materialen,
gewassen auto's, caravans, boten e.d.. De voorschriften gelden ook niet voor
het bouwen van bouwwerken, geen gebouw zijnde, zoals bruggen, viaducten, straatmeubilair,
verkeersgeleidingssystemen, elektronische sirenes behorende tot het landelijk
waarschuwingsstelsel, lichtmasten e.d.. Bij die gebouwen en bouwwerken, geen
gebouw zijnde, is de veiligheid en de gezondheid van de mens niet in het geding.
Het is, zoals deze leden zullen begrijpen, niet doenlijk om een indicatie
te geven van het aantal bodemonderzoeken en de daarmee gepaard gaande kosten,
die door dit wetsvoorstel worden bespaard, te meer daar onder bouwen ook het
geheel of gedeeltelijk vernieuwen of vervangen of het vergroten van dergelijke
bouwwerken is begrepen. Bovendien blijken de kosten van bodemonderzoek, niet
alleen door aard en omvang, maar ook door de marktwerking, flink uiteen te
lopen. Bij het plaatsen van de elektronische sirenes in het kader van de vernieuwing
van het landelijk waarschuwingsstelsel door het ministerie van Binnenlandse
Zaken is bijvoorbeeld gebleken dat er gemeenten zijn die ook voor het plaatsen
van een elektronische sirene bodemonderzoek verlangen. Daarbij gaat het zowel
om het plaatsen van zo'n sirene op een gebouw als in het open veld. Hierbij
gaat het om het plaatsen van elektronische sirenes rechtstreeks in de grond
of op of aan gebouwen of bouwwerken, geen gebouw zijnde. Voor het mogen plaatsen
van dergelijke sirenes is dus geen bodemonderzoek vereist.De opmerking van de leden van de D66-fractie, dat bij de invoering van
drie categorieën bouwwerken bij de herziening van de Ww voorbij werd
geschoten aan vermindering van regelgeving, kan ik in relatie tot de onderhavige
problematiek niet goed plaatsen. Immers, zou die driedeling niet zijn doorgevoerd,
maar zou die beperkt zijn gebleven tot een tweedeling (vergunningplichtig
en vergunningsvrij), dan zou de noodzaak voor verduidelijking van de opdracht
aan de gemeenteraad om in de bouwverordening voorschriften te geven omtrent
het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond evenzeer aan de orde zijn
geweest. De verduidelijking heeft namelijk juist betrekking op de vergunningplichtige
categorie bouwwerken. Zou de categorie meldingplichtige bouwwerken niet zijn
ingevoerd, dan zou deze categorie, gelet op de destijds gevoerde discussie,
eerder vergunningplichtig dan vergunningsvrij zijn geworden. In dat geval
zouden de gemeenten de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde
grond, waaronder begrepen de verplichting tot bodemonderzoek, ook op die bouwwerken
hebben toegepast, waardoor het onbedoelde effect van deze voorschriften nog
groter zou zijn geweest dan thans het geval is.De leden van de D66-fractie vroegen verder of de regeling betrekking heeft
op alle gevallen van verontreinigde grond en op welke wijze controle wordt
uitgeoefend op de toepassing door gemeenten van deze voorschriften van de
Ww.De krachtens de Ww in de bouwverordening te geven voorschriften omtrent
het tegengaan van het bouwen op verontreinigde grond, waaronder tevens verontreinigd
grondwater wordt verstaan, zijn in het bijzonder gericht op gebouwen waarin
mensen voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven op grond die, gelet
op de veiligheid en gezondheid van mensen, niet geschikt is voor dergelijke
gebouwen. Niet alle soorten van verontreiniging of bij elke mate van verontreiniging
is sprake van het niet-geschikt zijn van de bodem voor dergelijke bebouwing.
In die gevallen waarin uit onderzoek blijkt dat de bodem niet ongeschikt is
voor het bouwen van gebouwen waarin mensen voortdurend of nagenoeg voortdurend
verblijven behoeft aan de bouwvergunning geen voorwaarde te worden verbonden,
betrekking hebbend op het nemen van maatregelen ten faveure van
veiligheid en gezondheid van de toekomstige gebruikers van die gebouwen. In
die gevallen waarin wordt vastgesteld dat de bodem ongeschikt is voor de bouw
van dergelijke gebouwen, zullen in de regel saneringsmaatregelen moeten worden
genomen. In de regel gaat het dan om ernstig verontreinigde bodem. Of en in
hoeverre saneringsmaatregelen moeten worden genomen is afhankelijk van het
oordeel van het krachtens de Wet bodembescherming (Wbb) bevoegd gezag over
de ernst van de verontreiniging en, indien daarvan sprake is, de urgentie
van de sanering. Afhankelijk van het oordeel van het bevoegd Wbb-gezag zal
door de initiatiefnemer van het bouwplan een saneringsplan als bedoeld in
de Wbb, moeten worden opgesteld. Dat opgestelde saneringsplan dient vervolgens
voor goedkeuring te worden voorgelegd aan het bevoegd Wbb-gezag. Het oordeel
over de uitvoering van de sanering is bepalend voor het moment waarop met
de bouwwerkzaamheden mag worden begonnen. Reden waarom is voorgesteld aan
artikel 56 van de Ww een voorschrift toe te voegen, inhoudende een afstemmingsregeling
tussen de bouwvergunning en de voorschriften omtrent het saneren van ernstig
verontreinigde bodem van de Wbb.Het toezicht op de toepassing door gemeenten van de voorschriften omtrent
het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond/grondwater, die krachtens
de Ww zijn gegeven, berust volgens de Ww (artikel 93 Ww) bij het Staatstoezicht
op de volkshuisvesting ofwel de Inspectie van de volkshuisvesting, voor zover
het de volkshuisvesting betreft. Voor niet tot bewoning bestemde gebouwen
en bouwwerken, geen gebouw zijnde, heeft de Inspectie milieuhygiëne krachtens
de Wet milieubeheer een taak. Beide VROM-inspecties zullen hun activiteiten
ter zake, mede uit efficiency-overwegingen op elkaar afstemmen. Deze inspecties
hebben inmiddels het nodige aan onderzoek naar de toepassing van deze voorschriften
door gemeenten uitgevoerd; dat onderzoek heeft mede ten grondslag gelegen
aan het voorliggende wetsvoorstel. Ik zie dan ook geen noodzaak om voor dit
aspect van de Ww een afzonderlijk onafhankelijk controle-orgaan in het leven
te roepen waar deze leden naar vroegen.De leden van de GPV-fractie vroegen of er meer wetsvoorstellen zijn te
verwachten, waarin wordt voorzien in een afstemmingsregeling tussen vergunningsstelsels
van verschillende wetten.Het onderhavige wetsvoorstel voorzag niet zo zeer in een afstemmingsregeling
tussen vergunningsstelsels, zoals bijvoorbeeld het geval is in artikel 52
van de Ww ten aanzien van de bouw- en milieuvergunning, maar voorzag in een
afstemmingsregeling tussen de voorschriften omtrent het bouwen ingevolge de
Ww en de voorschriften van de Wbb, die zijn gericht op het bereiken van herstel
van de functionele eigenschappen van de bodem voor mens, plant en dier, tenzij
op grond van locatiespecifieke omstandigheden hiervan kan worden afgeweken.
De Wbb kent in deze geen vergunningsstelsel, maar een regeling omtrent een
meldingsplicht van voorgenomen saneringen en handelingen ten gevolge waarvan
de verontreiniging van de bodem wordt verminderd of verplaatst en de goedkeuring
van saneringsplannen.Naar aanleiding van vragen van de Kamer over deze materie heb ik de oorspronkelijk
voorgestelde afstemmingsregeling nog eens heroverwogen en besloten de Kamer
voor te stellen die afstemmingsregeling te wijzigen in een aanhoudingsregeling
van de beslissing op de bouwaanvraag. Voor een nadere toelichting verwijs
ik deze leden kortheidshalve naar de bijgevoegde nota van wijziging en de
daarbij behorende toelichting. Wijziging van de afstemmingsregeling doet overigens
niet af aan hetgeen ik hiervoor heb gesteld.Voor zover ik thans overzie, zullen er op korte termijn geen nieuwe wetsvoorstellen
worden ontwikkeld, die voorzien in enige afstemmingsregeling. Dit laat onverlet
dat thans wordt onderzocht of en zo ja: welke behoefte er is aan
afstemmingsregelingen tussen de Wbb en bijvoorbeeld de Wet milieubeheer. De
resultaten van dit onderzoek zullen de Kamer, zo mogelijk, nog dit jaar worden
toegezonden. Verder wijs ik nog op het kabinetsstandpunt inzake het MDW-rapport
bouwregelgeving. Daarin is gesteld dat in het kader van de nota milieu en
ruimtelijke ordening zal worden teruggekomen op mogelijke integratie dan wel
verder gaande afstemming van vergunningsstelsels. 2. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel 2.1 Gevallen waarop de voorschriften niet van toepassing
zijn 2.1.1 AlgemeenDe leden van de CDA-fractie vroegen in welke situatie er nog onduidelijkheid
bestaat over het van toepassing zijn van de voorschriften omtrent het tegengaan
van bouwen op verontreinigde grond, waaronder begrepen het verplicht kunnen
stellen door gemeenten van bodemonderzoek.Met het wetsvoorstel is getracht zo helder mogelijk aan te geven op welke
bouwactiviteiten de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde
grond en daarmee van de verplichting van bodemonderzoek van toepassing zijn.
De daarvoor opgesomde criteria zijn voor één uitleg vatbaar,
uitgezonderd het begrip «voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven
van mensen». Over dit laatste begrip kan tussen gemeenten en aspirant-bouwers
discussie ontstaan, zij het dat ik in de memorie van toelichting enige criteria
heb genoemd die (mede) bepalend kunnen zijn voor de interpretatie van dit
begrip. Hierbij gaat het om het veelal dagelijks gedurende enige tijd verblijven
van dezelfde mensen in het gebouw. In dat soort situaties lopen die mensen
onaanvaardbare gezondheidsrisico's, omdat zij voortdurend of nagenoeg voortdurend
ingeval van ernstige bodemverontreiniging (kunnen) worden blootgesteld aan
die verontreiniging. Bij «enige tijd» valt te denken aan een verblijfsduur
van twee of meer uren per (werk)dag. Het gaat dus niet om een enkele keer
twee of meer uren, maar om een meer structureel (over een langere periode
dan één dag) verblijven van dezelfde mensen in het gebouw. Dit
neemt niet weg dat, wanneer een gemeente geen bodemonderzoek mag verlangen
en zij bekend is met de omstandigheid dat er sprake is van ernstige verontreiniging,
aan de bouwvergunning evenzo de voorwaarde is verbonden dat niet eerder mag
worden begonnen met het effectueren van de bouwvergunning dan uit het door
het bevoegde Wbb-gezag goedgekeurde saneringsplan blijkt. De bouwer zal, indien
er sprake is van ernstige bodemverontreiniging, zijn voornemen tot saneren
of tot het verrichten van andere handelingen waardoor de verontreiniging wordt
verminderd of verplaatst, moeten melden aan het bevoegd Wbb-gezag. Indien
sprake is van ernstige verontreiniging dient tevens een saneringsplan te worden
overgelegd ter goedkeuring.De leden van de SGP-fractie vroegen of en in hoeverre er bij de beschrijving
van de gevallen, waarop de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen
op verontreinigde grond, rekening is gehouden met de relevante jurisprudentie.Bij het beschrijven van de gevallen waarop de voorschriften omtrent het
tegengaan van bouwen op verontreinigde grond, waaronder begrepen de verplichting
tot bodemonderzoek, niet van toepassing zijn, is ook gekeken naar de tot nu
toe hierover bekende jurisprudentie. Daaruit blijkt dat ook de bestuursrechter
worstelt met, zoals deze leden dat noemen, de open regeling van het huidige
artikel 8 ter zake. 2.1.2 Gebouwen waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend
mensen verblijvenDe leden van de PvdA-fractie wensten meer duidelijkheid omtrent het begrip
«voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven van mensen». Zij
wilden weten of recreatiewoningen, schuren of garages bij een woning onder
dit begrip vallen.In paragraaf 2.1.1 heb ik enige criteria gegeven die (mede)bepalend zijn
voor het begrip «voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven van
mensen». Aan de hand van die criteria kom ik tot de conclusie dat een
recreatiewoning (in termen van het Bouwbesluit een logiesverblijf) onder het
begrip «voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven van mensen»
valt, terwijl dat niet geldt voor een schuur of een garage, behorende bij
een woning. Bij een schuur of garage moet overigens worden bedacht dat deze,
wanneer zij binnen de criteria, bedoeld in artikel 2, onderdeel a, van het
Besluit meldingplichtige bouwwerken blijven, deze, ook al zijn het vergunningplichtige
bouwwerken, niet onder het regime van de voorschriften omtrent het tegengaan
van bouwen op verontreinigde grond en dus ook niet onder de verplichting van
bodemonderzoek vallen.In dit verband vroegen deze leden ook hoe het gesteld is met opslagloodsen
die later worden gebruikt voor produktie. Zij hebben de indruk dat er een
lacune is bij functieverandering van een bestaand gebouw, waarbij geen bouwvergunning
is vereist. Deze leden vroegen dan ook of het mogelijk is om in de Ww een
gebruiksverbod op te nemen met uitwerking in de gemeentelijke bouwverordening
waardoor gemeenten, zo nodig, kunnen optreden. Zij vroegen een uitvoerige
reactie hierop opdat in de praktijk hierover zo weinig mogelijk misverstanden
kunnen ontstaan.In artikel 8, tweede lid, onderdeel a, van de Ww is aan de gemeenteraad
de opdracht gegeven om in de bouwverordening voorschriften te geven omtrent
het gebruik van onder meer bouwwerken. Ook deze voorschriften dienen, evenals
die omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem, te zijn gerelateerd
aan veiligheid en gezondheid van met name de mens. De hiervoor bedoelde gebruiksvoorschriften
hebben mede ten doel te bewerkstelligen dat wat op grond van andere voorschriften,
zoals de technische voorschriften van het Bouwbesluit is gerealiseerd, in
stand blijft. Zo zal een gebouw dat voor bepaalde doeleinden is gebouwd en
mitsdien diende te voldoen aan de voor die doeleinden geldende technische
voorschriften, alleen mogen worden gebruikt voor die doeleinden. Zou een gebouw
voor andere doeleinden worden gebruikt dan waarvoor het feitelijk geschikt
is, dan kan de gemeente door middel van aanschrijving als bedoeld in de artikelen
14 en 17, telkens het derde lid, van de Ww dwingen het gebruik in overeenstemming
te brengen met de daarvoor krachtens de bouwverordening geldende voorschriften.
Het hiervoor gestelde kan ook gelden voor de voorschriften omtrent het tegengaan
van bouwen op verontreinigde grond, die in de gemeentelijke bouwverordening
zijn gegeven. Dit betekent dat in de bouwverordening kan worden bepaald dat
een gebouw waarvoor ten tijde van het oprichten ervan niet vaststond dat de
bodem ter plaatse ernstig is verontreinigd, niet in gebruik mag worden gegeven
of genomen als een gebouw waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen
verblijven. Deze bepaling heeft tot gevolg dat de hiervoor bedoelde functiewisseling
van een gebouw alleen kan plaatsvinden indien op basis van bodemonderzoek
is vastgesteld dat de bodem ter plaatse geen veiligheids- of gezondheidsrisico's
voor de daarin te verblijven mensen oplevert. Deze bepaling leidt derhalve
impliciet tot een gebruiksverbod. Een opslagruimte die men later in gebruik wil nemen als productieruimte,
waarin dus voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen zullen verblijven, zal
in dat geval niet eerder als zodanig in gebruik mogen worden genomen of gegeven
dan nadat is vastgesteld dat die mensen niet worden blootgesteld aan met name
gezondheidsrisico's voortvloeiend uit bodemverontreiniging. Hierbij moet worden
bedacht dat, wanneer de functiewisseling gepaard gaat met bouwactiviteiten
die de grond niet raken, terwijl het oorspronkelijke, niet-wederrechtelijk
gebruik van het gebouw niet wordt gewijzigd, de voorschriften omtrent het
tegengaan van bouwen op verontreinigde grond, waaronder begrepen de verplichting
tot bodemonderzoek, volgens het voorgestelde artikel 8, tweede lid, onderdeel
c, 2°, niet gelden. Het verbouwen van een binnen een woning gelegen ruimte
die, bouwkundig gezien, niet geschikt is om als verblijfsruimte te dienen,
tot verblijfsruimte, is niet aan te merken als een wijziging van het niet-wederrechtelijke
gebruik. Immers, het gebruik van het gebouw als woning wijzigt niet.Gebouwen voor het telen en kweken van land- en tuinbouwproducten vallen,
zoals de leden van de D66-fractie terecht opmerkten, onder de categorie gebouwen
waarin niet voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen verblijven, waardoor
de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond
niet van toepassing zijn. Deze leden vragen of dit met het oog op de volksgezondheid
wel een verstandige keuze is.De voorschriften van de Ww richten zich op het bouwen en de staat van
bestaande gebouwen, verband houdend met de veiligheid en gezondheid van de
mens. Die voorschriften richten zich niet op het in een gebouw plaatsvindend
produktieproces, zoals het telen of kweken van land- en tuinbouwproducten.
Op het telen of kweken van land- en tuinbouwproducten richt zich andere wetgeving,
behorende tot de verantwoordelijkheid van de ministers van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Bovendien moet worden
bedacht dat het telen en kweken van land- en tuinbouwproducten in kassen veelal
niet plaatsvindt op de koude grond, maar op grond die in teelt- of kweekbakken
is gestort. De considerans van de Ww laat een andere keuze dan ook niet mogelijk,
nog afgezien van de vraag of de keuze, waarop deze leden doelen, wel wenselijk
is uit het oogpunt van Zicht op wetgeving. Wanneer in een kas een gedeelte
wordt ingericht als winkel- of als kantoorgebouw, dan zijn, indien daarin
voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen verblijven, de voorschriften, gegeven
in de bouwverordening, wel op dat gedeelte van de kas van toepassing. Bepalend
is in dit geval of, ondanks dat het om een winkel- of kantoorgebouw gaat,
of er in dat gedeelte structureel mensen langer dan twee uren per dagen verblijven;
dit kan het geval zijn indien een vaste administratieve kracht werkzaam zal
zijn in het kantoorgedeelte of een winkelbediende in het winkelgedeelte.Onder verwijzing naar het gestelde in de memorie van toelichting dat een
functiewisseling in de regel gepaard gaat met het geschikt maken van het gebouw
voor de nieuwe bestemming, waardoor, indien het gaat om een vergunningplichtige
verbouwing, de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde
grond gelden, vroegen de leden van de SGP-fractie of hieruit de conclusie
moet worden getrokken dat in geval van functieverandering zonder vergunningplichtige
verbouwing deze voorschriften nimmer van toepassing zullen kunnen zijn.Uit het gestelde in de memorie van toelichting zou de door deze leden
bedoelde conclusie kunnen worden getrokken, zij het dat het voorgestelde artikel
8, tweede lid, onderdeel c, 2°, deze conclusie ontzenuwt. Immers, in zo'n situatie wijzigt het bestaande niet-wederrechtelijke gebruik van
het gebouw. Daarnaast hebben gemeenten, zoals ik hierboven reeds uiteen heb
gezet naar aanleiding van vragen van de leden van de PvdA-fractie, ook mogelijkheden
om de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde grond
gestalte te geven bij functiewisseling van een gebouw zonder dat deze functiewisseling
gepaard gaat met een vergunningplichtige verbouwing. In het kader van de gebruiksvoorschriften,
bedoeld in artikel 8, tweede lid, onderdeel a, van de Ww kan de gemeenteraad
voorzien in een doeltreffende regeling om in die gevallen te voorkomen dat
een bestaand gebouw dat niet was bestemd voor het voortdurend of nagenoeg
voortdurend daarin verblijven van mensen, nadien wordt gebruikt als een gebouw
waarin wèl voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen verblijven. 2.1.3 Met meldingplichtige bouwwerken vergelijkbare vergunningplichtige
bouwwerkenDe leden van de CDA-fractie wezen op het in de memorie van toelichting
veronderstelde voorbehoud dat bij meldingplichtige en bij met meldingplichtige
bouwwerken vergelijkbare vergunningplichtige bouwwerken een saneringsbevel
kan worden gegeven bij ernstig verontreinigde grond. Zij vroegen dan ook hoe
een gemeente of een ander bevoegd gezag weet of er in geval van een vergunningplichtig
bouwwerk sprake is van ernstig verontreinigde grond als er geen bodemonderzoek
is gedaan noch behoeft te worden gedaan. Verder vroegen zij hoe dan wordt
bepaald of er gevaar is voor de gezondheid van de mens en wie in deze dan
het bevoegd gezag is.Op grond van artikel 41, eerste lid, van de Wbb moeten burgemeester en
wethouders opgave doen aan gedeputeerde staten van de hun bekende en binnen
het grondgebied van hun gemeente gelegen onderzoeksgevallen en gevallen van
ernstige verontreiniging. Bovendien moeten burgemeester en wethouders degene
op wiens grondgebied zich zo'n geval voordoet daarvan zo spoedig mogelijk
op de hoogte stellen. Een gemeente kan van zodanige gevallen op de hoogte
zijn, omdat zij zelf reeds onderzoek heeft verricht met het oog op bijvoorbeeld
de exploitatie van het gebied of belanghebbende zodanig onderzoek heeft verricht.
Daarbij kunnen uiteraard ook historische feiten een rol spelen die maken dat
de bodem ter plaatse als «verdacht» moet worden beschouwd. In
dergelijke gevallen kunnen gedeputeerde staten krachtens de Wbb gelasten dat
(nader) onderzoek naar verontreiniging van de bodem wordt verricht. De resultaten
van dat (nader) onderzoek, welke overigens ook de gezondheidsrisico's voor
de mens in beeld zullen brengen, kunnen vervolgens aanleiding zijn voor gedeputeerde
staten tot het geven van een saneringsbevel. In die gevallen zal een saneringsplan
moeten worden opgesteld dat de goedkeuring van gedeputeerde staten behoeft.Sanering van ernstig verontreinigde bodem geschiedt overeenkomstig de
voorschriften van de Wbb, hetwelk betekent dat gedeputeerde staten het bevoegd
gezag zijn met uitzondering van de vier grote steden. In Amsterdam, Rotterdam,
Den Haag en Utrecht zijn burgemeester en wethouders van de desbetreffende
gemeente het bevoegd gezag.De opmerking van de leden van de D66-fractie dat zij bij de herziening
van de Ww in 1990 hebben gevraagd aan te geven welk doel ermee is gediend
dat in plaatselijke of regionale kranten gewag wordt gemaakt van een meldingplichtig
bouwplan, terwijl eventuele reacties van de burger daarop zinloos zijn, kan
ik niet goed plaatsen. Het bekendmaken van het voornemen van het bouwen van
een meldingplichtig bouwwerk heeft geen relatie met het tegengaan van het
bouwen ervan op verontreinigde bodem. Het bekendmaken van dergelijke voornemens,
maar ook van aanvragen om bouwvergunning is met name voorgeschreven,
zoals destijds door de indieners van het daartoe strekkende amendement is
gesteld, om derde belanghebbenden al in een zo vroeg mogelijk stadium duidelijk
te maken dat er mogelijk in hun directe nabijheid zal gaan worden gebouwd,
hetwelk van belang is in verband met de invoering van de fatale termijnen
voor het nemen van een beslissing op een bouwaanvraag of een bouwmelding.
Mijn ambtsvoorganger heeft zich niet tegen dat amendement verzet, omdat vele
gemeenten aanvragen om bouwvergunning al vrijwillig publiceerden. 2.1.4 Met meldingplichtige bouwwerken vergelijkbare vergunningplichtige
bouwwerkenDe leden van de D66-fractie zijn nog steeds de mening toegedaan dat een
tweedeling in vergunningsvrije en vergunningplichtige bouwwerken een adequaat
instrumentarium vormt dat de gewenste eenvoud in regelgeving bevordert. Zij
achten het dan ook wenselijk dat de categorie met meldingplichtige bouwwerken
vergelijkbare vergunningplichtige bouwwerken komt te vervallen. Daarmee wordt
naar hun mening ook voorkomen dat een verschil in benadering van vergelijkbare
bouwactiviteiten optreedt, waarvan zij met mij van oordeel zijn dat het gelijkheidsbeginsel
een verschil in benadering niet rechtvaardigt.In het voorliggende wetsvoorstel staat de vigerende driedeling in bouwactiviteiten
niet ter discussie. De discussie daarover vindt plaats in het kader van de
Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit. Tijdens het Algemeen Overleg
over deze evaluatienota heb ik aangegeven het advies van de MDW-werkgroep
bouwregelgeving op dit punt af te wachten. Verder heb ik aangegeven daarover
ook nog in nader overleg te zullen treden met de VNG. Inmiddels is het MDW-rapport
bouwregelgeving en het kabinetsstandpunt daarover vastgesteld. Bij brief van
29 augustus jl. is het kabinetsstandpunt aan de Voorzitter van de Tweede Kamer
aangeboden. Het kabinetsstandpunt over de categorie-indelingzal vervolgens
worden uitgewerkt in een afzonderlijk wetsvoorstel tot wijziging van de Ww.
Daarbij moet het niet uitgesloten worden geacht dat ook het door deze leden
gewraakte onderdeel van artikel 8, tweede lid, onderdeel c, opnieuw zal moeten
worden gewijzigd. Het voorliggende wetsvoorstel gaat uit van de situatie zoals
die thans geldt. 2.1.5 Bouwwerken die de grond niet rakenDe leden van de D66-fractie vroegen of zij het goed begrijpen dat kelders
en funderingen de grond niet raken en dat bij de bouw van een kelder er geen
sprake kan zijn van het verplaatsen van verontreinigde grond.Herstel van de fundering van een bouwwerk of het maken van een kelder
onder een gebouw kan, zeker wat het maken van een kelder betreft, leiden tot
het verplaatsen van grond of grondwater, dat al dan niet verontreinigd is.
Bij het herstellen van een bestaande fundering en bij het maken van een kelder
onder een bestaand gebouw zal in de regel niet meer dan vijftig kubieke meter
grond of meer dan duizend kubieke meter grondwater worden verplaatst. Om die
reden zal in de regel voor deze bouwactiviteiten geen verplichting tot bodemonderzoek
gelden.Wat het herstel van de fundering betreft, is het denkbaar dat dit herstel
beperkt blijft tot enkele onderdelen van de fundering die vanuit de bestaande
kruipruimte kunnen worden hersteld. Wat de kelder betreft, is het goed denkbaar
dat de bestaande kruipruimte voldoende hoog is om een kelder te realiseren. Wanneer bij deze bouwactiviteiten grond- of grondwater vrijkomt, die ernstig
is verontreinigd, moet die grond of dat grondwater overeenkomstig de daarvoor
krachtens de Wbb geldende voorschriften worden afgevoerd.De leden van de SGP-fractie wezen nog op de situatie waarin slechts een
inpandige verbouwing nodig is voor een functieverandering van een bestaande
gebouw. Voor zover een dergelijke inpandige verbouwing is aan te merken als
een bouwwerk dat de grond niet raakt, werpt de Ww volgens deze leden geen
enkel beletsel op, ook al bevindt het gebouw zich op vervuilde bodem. Deze
leden vroegen dan ook of dit een als een toelaatbare ontwikkeling is te beschouwen.In paragraaf 2.1.2 ben ik op deze materie ingegaan, mede naar aanleiding
van door deze leden en de leden van de PvdA-fractie gestelde vragen ter zake.
Kortheidshalve verwijs ik de leden van de SGP-fractie naar het in die paragraaf
gestelde.Verder vroegen de leden van de SGP-fractie naast de gevallen waarin de
verplaatsing van meer dan vijftig vierkante meter grond of duizend kubieke
meter grondwater in het geding is, nog andere voorbeelden te noemen.Naar mijn mening zijn er geen andere voorbeelden van inpandige verbouwingen
die de grond niet raken te noemen waarbij meer dan vijftig vierkante meter
grond of meer dan vijftig kubieke meter grondwater moet worden verplaatst.
Bij inpandige verbouwingen gaat het immers om verbouwingen binnen de bestaande
bouwconstructie. 2.2 Aard of omvang van het onderzoekDe leden van de CDA-fractie vroegen wat moet worden verstaan onder een
historisch onderzoek.Onder een historisch onderzoek wordt in dit verband verstaan een desk-onderzoek
naar welke activiteiten in het verleden ter plaatse zijn uitgeoefend. Dat
onderzoek geeft vaak al een indicatie of de bodem ter plaatse «verdacht»
is of zelfs ernstig verontreinigd zal zijn.De leden van de D66-fractie onderschrijven hetgeen ik in de memorie van
toelichting heb gesteld over de omvang van het bodemonderzoek. Dat onderzoek
dient niet beperkt te blijven tot de bouwput, maar ook informatie te verstrekken
over dat deel van de kavel dat als buitenruimte (tuin) is aan te merken. Bedacht
moet worden dat, wanneer het om een landgoed gaat, het bodemonderzoek niet
de gehele kavel behoeft te omvatten, maar beperkt kan blijven tot dat gedeelte
dat als direct bij het landhuis behorende tuin moet worden beschouwd. Daaromtrent
kunnen in de bouwverordening in het kader van de omvang van het onderzoek
voorschriften worden gesteld. 2.3 Afstemming met WbbDe leden van de PvdA-fractie vroegen wanneer wetgeving inzake interventiewaarden
bij bodemsanering naar verwachting aan het parlement zal worden voorgelegd.
Zij wezen hierbij naar de lopende discussie over de zogeheten interventiewaarden
bij bodemsanering, waarbij het gebruik van de bodem een meer bepalende rol
speelt.In juni jl. is het kabinetsstandpunt inzake het interdepartementaal beleidsonderzoek
bodemsanering (kamerstukken II, 1996/1997, 25 411, nr.1)
aan u toegezonden. Hiermee is de discussie over de interventiewaarden bij
bodemsanering afgerond. De interventiewaarden zullen in een krachtens de Wbb
te nemen algemene maatregel van bestuur worden neergelegd. De voorschriften
van dat besluit zullen het karakter van algemeen verbindende voorschriften
hebben die een gemeente derhalve ook in acht zal moeten nemen bij de beoordeling
of in een gegeven geval sprake is van ernstig verontreinigde bodem. Die interventiewaarden
zijn dus ook bepalend voor de vraag of er sprake is van een geval van ernstige
verontreinigde bodem op grond waarvan uitgaande van de bij nota van wijziging
voorgestelde nieuwe afstemmingsregeling tussen de bouwvergunning en de sanering
van de bodem (zie de nota van wijziging en de daarbij gegeven toelichting) –
de beslissing op de bouwaanvraag moet worden aangehouden. In dat licht zullen
die interventiewaarden geen afzonderlijk onderdeel uit hoeven te maken van
de Ww of van de gemeentelijke bouwverordening.Verder zouden deze leden nog graag vernemen welke andere knelpunten zich
voordoen met de huidige Ww en wanneer er ter oplossing van die knelpunten
wetsvoorstellen zullen worden ingediend.Op dit moment doen zich geen knelpunten voor die op korte termijn door
middel van wetgeving oplossing hoeven. Ik ben dan ook niet voornemens op afzienbare
termijn met aanvullende wijzigingsvoorstellen voor de Ww te komen. Het wel
geopperde knelpunt omtrent de bevoegdheid tot het verbinden van voorwaarden
aan de bouwvergunning door burgemeester en wethouders ter voorkoming van gezondheidsrisico's
voor de mens bij gevallen van ernstige verontreiniging, waarvan de sanering
niet urgent is, acht ik geen knelpunt. Die bevoegdheid kent de Wbb bij de
voorschriften met betrekking tot bodemsanering toe aan gedeputeerde staten
en, voor zover het Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht betreft, burgemeester
en wethouders van die gemeenten. Achtergrond daarvan is dat de wetgever heeft
beoogd één bevoegd gezag voor de sanering van ernstige verontreinigingen
aan te wijzen. De opvattingen met betrekking tot de bevoegdheidsverdeling
zijn echter in beweging. In dit verband wijs ik op het kabinetsstandpunt inzake
het interdepartementaal beleidsonderzoek bodemsanering (kamerstukken II, 1996/1997,
25 411, nr. 1). Daarin heeft het kabinet aangekondigd een wijziging van
de Wbb te zullen voorstellen die de overdracht van taken en bevoegdheden van
provincies aan gemeenten voor gevallen van ernstige niet-urgente verontreiniging
mogelijk maakt (actiepunt 9 uit genoemd kabinetsstandpunt). Die aangekondigde
wijziging van de Wbb zal dan ook moeten worden afgewacht. De voorliggende
wijziging van de Ww is niet de aangewezen weg voor het realiseren van die
wijziging in de bevoegdheidsverdeling. Dit wetsvoorstel is gericht op verduidelijking
van de gevallen waarin bodemonderzoek in het kader van bouwen verplicht is.
Verder verwijs ik nog naar het kabinetsstandpunt inzake het MDW-rapport bouwregelgeving,
waarin is gesteld dat in het kader van de nota milieu en ruimtelijke ordening
nader zal worden teruggekomen op de bevoegdheidsverdeling bij samenloop van
die beleidsterreinen in onder meer vergunningsstelsels.De regeling van artikel 8, tweede lid, onderdeel c, van de Ww is er feitelijk
alleen op gericht om vast te stellen of de bodem ter plaatse waar men gebouwen
voor het voortdurend of nagenoeg voortdurend verblijven van mensen wil oprichten,
al dan niet is verontreinigd en of die verontreiniging een belemmering is
voor het gebruik dat men van het op te richten gebouw wil maken. De regeling
van de Ww moet dan ook als aanvullend op die van de Wbb worden beschouwd.De leden van de VVD-fractie vroegen wat de bevoegdheden van burgemeester
en wethouders zijn in het geval van een vermoeden van niet-ernstig
verontreinigde bodem met betrekking tot de gevallen waarop de voorschriften
van de Ww niet van toepassing zijn. Zij vroegen verder hoe dit vermoeden tot
stand komt.In artikel 42 van de Ww is een limitatieve opsomming gegeven van de gronden
waaraan een meldingplichtig bouwwerk moet worden getoetst en op grond waarvan
de toestemming tot het bouwen ervan mag worden geweigerd. In die opsomming
is de bouwverordening niet genoemd, uitgezonderd de in die verordening krachtens
artikel 8, zesde lid, van de Ww gegeven voorschriften, betrekking hebbend
op de toetsing aan welstand. Dit betekent dat de voorschriften van de bouwverordening
omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde bodem ook buiten toepassing
dienen te blijven bij gevallen waarin bij burgemeester en wethouders een redelijk
vermoeden bestaat dat de bodem ter plaatse van het op te richten meldingplichtig
bouwwerk niet-ernstig is verontreinigd. Burgemeester en wethouders hebben
ten aanzien van deze gevallen dus geen bevoegdheid om daar tegen op te treden.
Dat neemt niet weg dat zij op grond van artikel 41 Wbb gedeputeerde staten
moeten informeren over de hun bekende onderzoeksgevallen en gevallen van ernstige
verontreiniging. De provincie kan naar aanleiding daarvan een oordeel geven
over eventueel noodzakelijk onderzoek en over de ernst van de verontreiniging.Het hiervoor gestelde geldt evenzo voor de vergunningsvrije bouwactiviteiten,
bedoeld in artikel 43, eerste lid, van de Ww. De Ww heeft de bouwverordening
niet als toetsingsgrond voor het bouwen van deze bouwwerken aangewezen. Derhalve
blijven de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen op verontreinigde
grond ook voor vergunningsvrije bouwwerken buiten toepassing en hebben burgemeester
en wethouders dus geen enkele bevoegdheid om daar tegen op te treden.De leden van de D66-fractie zijn van mening dat, naast (volks)gezondheid,
veiligheid, bruikbaarheid en energiezuinigheid, ook het milieu als één
van de grondslagen van de Ww moet worden gezien. Zij zouden dan ook een aparte
milieuparagraaf in de Ww opgenomen willen hebben.Volgens de considerans van de Ww heeft die wet alleen betrekking op de
uitgangspunten veiligheid en gezondheid, alsmede op de financiering van de
volkshuisvesting. De uitgangspunten bruikbaarheid en energiezuinigheid houden
alleen verband met de voorschriften van het Bouwbesluit. Overigens ben ik
voornemens ook het uitgangspunt milieu als grondslag voor het Bouwbesluit
toe te voegen. Een hiertoe strekkend wetsvoorstel is inmiddels in voorbereiding.
Ik zie geen reden om de Woningwet zelf tot milieuwet te verheffen. Voor de
bescherming van het milieu zijn afzonderlijke wetten beschikbaar, zoals de
Wbb.Zoals ik hierboven reeds heb opgemerkt, moet de regeling van de Ww worden
beschouwd als een aanvullende regeling ten opzichte van de Wbb ten einde in
een eerder stadium dan de Wbb duidelijkheid te verkrijgen over het al dan
niet moeten nemen van saneringsmaatregelen die met name voor de gezondheid
van mensen, waarop de Ww zich richt, van belang is.De leden van de SGP-fractie menen dat met de bestuurlijke afstemming tussen
de Ww en de Wbb de situatie er voor de betrokken burger, behalve in de grote
steden, niet duidelijker op wordt. De afstemmingsbepaling betekent immers
dat niet per definitie na het verkrijgen van bouwvergunning mag worden begonnen
met bouwen. Bovendien krijgt de vergunninghouder te maken met meer dan één
loket. Zij vroegen dan ook welke mogelijkheden er zijn om hierin meer duidelijkheid
te scheppen; zou niet kunnen worden voorzien in een regeling dat de bouwvergunning eerst wordt verstrekt op het moment dat daadwerkelijk gebouwd mag
gaan worden, zo nodig, na overleg met het bevoegd gezag ten aanzien van de
te nemen saneringsmaatregelen.Zoals hiervoor reeds opgemerkt, is het voorliggende wetsvoorstel niet
bedoeld om wijziging te brengen in de huidige bevoegdheidsverdeling tussen
gemeenten en provincies waar het gaat om bodemsanering. De discussie daarover
vindt in andere kaders plaats. Zo lang die discussie niet is afgerond en heeft
geleid tot wijziging van de Wet bodembescherming, zal de burger geconfronteerd
blijven met twee loketten. Aan de ene kant burgemeester en wethouders waar
het de bouwvergunning betreft en aan de andere kant gedeputeerde staten (uitgezonderd
de vier grote steden) waar het de sanering van de bodem betreft bij ernstig
verontreinigde grond. Voor het overige moge ik deze leden verwijzen naar de
toelichting op de bij dit verslag gevoegde nota van wijziging. Daarin heb
ik voorgesteld de in het wetsvoorstel vervatte afstemmingsregeling te vervangen
door een regeling tot aanhouding van de beslissing op de bouwaanvraag. Deze
aanhoudingsregeling leidt tot een situatie dat, wanneer de bouwvergunning
wordt verleend, er in beginsel ook gebouwd mag gaan worden. Als de bodem ter
plaatse van het bouwen ernstig is verontreinigd, zal vóór de
verlening van bouwvergunning duidelijk moeten zijn of en welke saneringsmaatregelen
ten aanzien van die verontreiniging genomen moeten worden.Voor de duidelijkheid wijs ik er nog op dat deze aanhoudingsregeling niets
verandert in het feit dat de burger voor de sanering van de bodem bij gedeputeerde
staten en voor de bouwvergunning bij burgemeester en wethouders terecht moet. 3. Adviezen en commentarenDe leden van de D66-fractie vroegen of de Kamer binnen afzienbare termijn
een integrale reactie kan verwachten op de VNG-richtlijn «bouwen op
verontreinigde grond», waarover reeds in de brief aan de Stichting Natuur
en Milieu van 29 maart 1996 is gesproken.De totstandkoming van de integrale reactie op de VNG-richtlijn «bouwen
op verontreinigde grond» vergt meer tijd dan was voorzien. Daarbij komt
dat de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en ik bij die integrale reactie rekening willen houden met het voorliggende
wetsvoorstel. Met het oog hierop was het van belang de eerste reactie van
de Kamer op dit wetsvoorstel te vernemen. Het ligt in het voornemen van de
minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en mij
om die integrale reactie zo spoedig mogelijk aan de Kamer toe te zenden. 4. WetgevingstoetsDe leden van de CDA-fractie wilden graag duidelijkheid over in welke situatie
de regeling van de Ww prevaleert en in welke die van de Wbb. Zij zijn van
mening dat het voor zowel de burger als de gemeenten van het grootste belang
is dat duidelijk is welke regels in welke situatie van toepassing zijn.Met de leden van de CDA-fractie deel ik het belang van duidelijkheid voor
de burger en de gemeenten. Ik ben echter van oordeel dat de verhouding tussen
de regeling van de Ww en die van de Wbb in deze helder is. Immers, de regeling
van de Wbb geldt altijd, dus ook wanneer er bouwvergunning is verleend zonder
dat daaraan de voorwaarde, bedoeld in het voorgestelde derde lid van artikel
56 Ww is verbonden. Uitgaande van de bij nota van wijziging voorgestelde aanhoudingsregeling van de beslissing op de bouwaanvraag (zie de nota van wijziging
en de daarbij behorende toelichting), geldt feitelijk hetzelfde. Immers, als
burgemeester en wethouders voorbij zouden gaan aan de aanhoudingsregeling,
blijft de regeling van de Wbb gelden. Ik ga er evenwel van uit dat gemeenten
zich aan de aanhoudingsverplichting houden. In dat geval krijgt de burger
geen bouwvergunning indien niet vaststaat dat het bouwplan, waarop de bouwaanvraag
betrekking heeft, wijziging behoeft als gevolg van de te nemen saneringsmaatregelen,
zoals vastgelegd in het door gedeputeerde staten goedgekeurde saneringsplan.De regeling van de Ww is, zoals ik hierboven reeds verscheidene malen
heb opgemerkt, te beschouwen als een aanvullende regeling die de burger en
de gemeente in een vroegtijdig stadium duidelijkheid biedt over het al dan
niet op grond van de Wbb moeten nemen van saneringsmaatregelen i.v.m. het
ernstig verontreinigd zijn van de bodem. Daarbij komt dat de regeling van
de Woningwet inhoudt dat het onderzoek naar de gesteldheid van de bodem feitelijk
dient plaats te vinden voorafgaande aan de indiening van de aanvraag van de
bouwvergunning. De burger kan daardoor, als uit dat onderzoek blijkt dat de
bodem ernstig is verontreinigd, alsnog besluiten van de indiening van de bouwvergunning
af te zien omdat hij de kosten voor de noodzakelijke sanering niet wenst of
kan dragen. Zou hij de bouwaanvraag desondanks indienen, dan geldt volgens
de bij nota van wijziging voorgestelde aanhoudingsregeling dat hij geen bouwvergunning
verkrijgt voordat duidelijk is of en welke saneringsmaatregelen genomen moeten
worden.De regeling van de Ww geldt echter niet voor alle situaties, maar is beperkt
tot gebouwen waarin voortdurend of nagenoeg voortdurend mensen verblijven.
Deze beperking verbiedt een burger, die een gebouw of een bouwwerk, geen gebouw
zijnde, wil bouwen, overigens niet om vrijwillig bodemonderzoek te laten verrichten
voordat hij de bouwvergunning aanvraagt. Doet hij dit niet, dan loopt hij
dus het risico dat hij op een later tijdstip (na het begin van de bouwwerkzaamheden)
voor onvoorziene kosten komt te staan. Met onvoorziene kosten doel ik op mogelijke
saneringskosten van de bodem indien alsnog blijkt dat de bodem ter plaatse
ernstig is verontreinigd. Ziet hij in zo'n situatie alsnog af van bouwen,
dan zijn de investeringen die hij tot dan toe heeft gedaan in het ontwikkelen
van het bouwplan vergeefs geweest, tenzij hij er in slaagt de bouwkavel en
de bouwvergunning tegen de gemaakte kosten weer over te dragen.De leden van de VVD-fractie vroegen wat het gestelde in de memorie van
toelichting inhoudt dat in sommige gevallen kan worden volstaan met een minder
vergaand bodemonderzoek. Verder vroegen zij wie aard en omvang van het onderzoek
bepaalt, of de Wbb hier ook van toepassing is en welke bevoegdheden burgemeester
en wethouders in deze hebben.Het onderhavige wetsvoorstel schrijft voor dat de gemeenteraad in de bouwverordening
voorschriften geeft omtrent onder meer aard en omvang van het onderzoek. Het
ligt in de rede dat daarbij zoveel mogelijk wordt aangesloten bij wat gebruikelijk
is bij bodemonderzoek in het kader van de Wbb.In het kader van deze voorschriften kan de gemeenteraad bepalen dat het
bodemonderzoek in verschillende fasen van licht tot zwaar mag worden uitgevoerd.
Te denken valt hierbij aan hetgeen hierover in de VNG-brochure «Bouwen
op verontreinigde grond; een gebruiksspecifieke benadering» is gesteld.
Daarin worden de volgende stappen onderkend:– vooronderzoek naar historie en bodemgesteldheid van de bouwkavel
en aangrenzende percelen;– opstellen onderzoekshypothese;– opstellen van een onderzoeksstrategie, gerelateerd naar onverdachte,
verdachten en diffuus lokatie. De voorschriften omtrent aard en omvang van het onderzoek zouden in verband
met die verschillende stappen zo moeten worden ingericht dat de burger daar,
mede aan de hand van de resultaten van een stap, zelf uit kan afleiden of
in zijn geval ook een volgende stap moet worden uitgevoerd. In het kader van
de bouwaanvraag beoordelen burgemeester en wethouders of aan de voorschriften
van de bouwverordening ten aanzien van het bodemonderzoek is voldaan. Zijn
zij van oordeel dat daar niet aan is voldaan, dan stellen zij de aanvrager
van de bouwvergunning overeenkomstig artikel 47 van de Ww in de gelegenheid
de ontbrekende gegevens of bescheiden alsnog te verstrekken of de verstrekte
gegevens en bescheiden aan te vullen.De leden van de VVD-fractie vroegen voorts welke bouwactiviteiten zonder
bodemonderzoek mogen plaatsvinden, mits daar tegen niet uit planologische,
bouwkundige of welstandsoverwegingen bezwaren bestaan. In het verlengde hiervan
vroegen zij nog op welke wijze en door wie deze bezwaren worden getoetst.In het voorgestelde artikel 8, tweede lid, onderdeel c, Ww is aangegeven
op welke bouwactiviteiten de voorschriften omtrent het tegengaan van bouwen
op verontreinigde grond, waaronder begrepen het verplichte bodemonderzoek,
niet van toepassing zijn, te weten: gebouwen waarin niet voortdurend of nagenoeg
voortdurend mensen verblijven, bouwwerken, geen gebouw zijnde, de bouwactiviteiten,
genoemd in het Besluit meldingplichtige bouwwerken, ongeacht of deze meldingplichtig
dan wel vergunningplichtig zijn, de vergunningsvrije bouwactiviteiten, genoemd
in artikel 43, eerste lid, van de Ww en werken, geen bouwwerk zijnde, zoals
wegen. Of de hiervoor genoemde bouwactiviteiten uit het oogpunt van planologische,
bouwkundige of welstandsoverwegingen mogen worden verricht, is aan het oordeel
van burgemeester en wethouders, uitgezonderd de vergunningsvrije bouwwerken.
Burgemeester en wethouders zijn daartoe ingevolge de Ww het bevoegde gezag,
zij het dat zij meldingplichtige bouwwerken niet bouwkundig mogen toetsen
volgens artikel 42 van de Ww. II. Artikelen Artikel I, onderdeel BDe leden van de PvdA-fractie hebben terecht opgemerkt dat de verwijzing
in onderdeel 2 naar het tweede lid, onder 3°, moet zijn: het tweede lid,
onderdeel c, 3°. Bij nota van wijziging is in deze omissie voorzien. Artikel I, onderdeel GDe leden van de PvdA-fractie vroegen om ten aanzien van de procedurele
afstemming nader te overwegen om burgemeester en wethouders de gevallen van
ernstige, niet-urgente bodemverontreiniging zelfstandig te laten afhandelen.
Zij verwezen in dit verband naar de gelijkluidende conclusie hieromtrent van
de werkgroep bodemsanering in haar eindrapport van november 1993, welke conclusie
ook is onderschreven in het proces Beleidsvernieuwing bodemsanering (BEVER).
In het kader van de nadere uitwerking van BEVER zal worden bezien welke mogelijkheden
er zijn voor verder gaande decentralisatie van bevoegdheden naar gemeenten. Artikel IIIDe leden van de PvdA-fractie benadrukten het belang dat alle gemeenten
binnen zes maanden na het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet hun bouwverordeningen
aanpassen aan deze vereisten. Ook al is dit de verantwoordelijkheid van de
gemeenten, toch menen zij, dat, gelet ook op het verleden, enige stimulans
van de zijde van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer gewenst is. Zij vroegen dan ook welke activiteiten er worden
ontwikkeld om er zeker van te zijn dat gemeenten ook werkelijk op tijd aan
deze eis voldoen en of hierbij ook de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
(VNG) een rol speelt.Het wetsvoorstel voorziet niet in een termijn waarbinnen de gemeenteraden
hun bouwverordening moeten hebben aangepast aan dit wetsvoorstel. Een dergelijke
termijn is ook niet nodig, omdat in het derde lid van artikel III is voorzien
in het buiten toepassing blijven van voorschriften van de bouwverordening
die niet in overeenstemming zijn met deze wet. Desalniettemin ben ik met de
leden van de PvdA-fractie van mening dat het gewenst is dat de bouwverordeningen
zo snel mogelijk na inwerkingtreding van deze wet met de voorschriften van
deze wet in overeenstemming worden gebracht. Bij de voorbereiding van dit
wetsvoorstel is de VNG ten nauwste betrokken geweest. Met de VNG is afgesproken
dat, zodra het wetsvoorstel door de Tweede Kamer is aanvaard, zij in overleg
met het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
de door haar ten behoeve van de gemeenten uitgegeven Model-bouwverordening
1992 zal aanpassen aan dit wetsvoorstel, opdat direct nadat dit wetsvoorstel
tot wet is verheven de wijziging van de Model-bouwverordening als handreiking
aan de gemeenten kan worden toegezonden door de VNG. Zodra dit wetsvoorstel
tot wet is verheven, zullen, zoals gebruikelijk, de gemeenten door mij door
middel van een circulaire over de daarin vervatte wijzigingen van de Ww worden
geïnformeerd.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24809-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl