Duurzaam Bouwen; Brief staatssecretaris over doorwerking van duurzaam bouwen in de bouwregelgeving en voortgang van de herijking van de bouwregelgeving
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24280, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-02-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24280 nr. 16

19-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Systematiek bouwregelgeving3. Uitwerking beleidsbrief van 20 augustus 1997a. Conversieb. Categorie-indelingVergunningsvrije bouwwerkenKort vergunningplichtige procedurec. Vermaatschappelijking van het welstandstoezichtd. Vergunning op hoofdlijnene. Uniformering indieningsvereistenf. Procescertificeringg. Deregulering4. Beleidsintensiveringena. Doorwerking duurzaam bouwen in de bouwregelgevingb. Energiebesparing (aanscherping EPC)c. Inbraakwerend hang- en sluitwerkd. Integrale toegankelijkheid van niet tot bewoning bestemde
gebouwene. Minimum-kwaliteit versus gerealiseerde kwaliteit nieuwbouwwoningen5. Overige aspecten a. Experiment alternatief openbaar bouwregisterb. Aanschrijvings-instrumentarium6. Tot slotOndertekeningBIJLAGEN:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24280Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 66 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 280Duurzaam bouwennr. 16BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 19 februari 1998 1. InleidingOp 15 december 1997 (TK 1997/1998, 24 280, nr. 14) heb ik medegedeeld
u in februari 1998 te berichten op welke wijze maatregelen op het terrein
van duurzaam bouwen per 2000 in de bouwregelgeving kunnen worden opgenomen.
Met het oog op het opstellen van het verslag inzake het wetsvoorstel tot wijziging
van de Woningwet in verband met het opnemen van een milieugrondslag voor het
Bouwbesluit (TK 1997/1998, 25 823, nrs. 1 t/m 3) heeft de vaste commissie
voor VROM mij bij brief van 28 januari 1998 (kenmerk 98/2/VROM) verzocht die
brief vóór 20 februari 1998 toe te zenden. Met de onderhavige
brief geef ik gevolg aan die toezegging en dat verzoek.Met deze brief informeer ik u tevens over de voortgang van de bredere
herijking van de bouwregelgeving, waarvan het opnemen van maatregelen op het
terrein van duurzaam bouwen onderdeel is. Doel van die herijking is een zodanige
integrale verbetering van de bouwregelgeving, dat die passend is bij de eisen
die daaraan anno 2000 worden gesteld. Die herijking vloeit voort uit het kabinetsstandpunt
inzake de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit (TK 1996/1997, 25 000
XI, nr. 39) en de daaraan gerelateerde beleidsbrief van 20 augustus 1997 (TK
1996/1997, 24 036, nr. 59). Met deze opzet van de voorliggende brief
wil ik ook invulling geven aan het verzoek vanuit zowel de Tweede Kamer als
de bouwpraktijk om de wijzigingen van de bouwregelgeving zoveel mogelijk als
één pakket te presenteren.Met deze brief ga ik voorts in op het verzoek van de vaste commissie voor
VROM van 13 februari 1998 (kenmerk VROM-98–57) om een reactie op een
folder van de Klub van Lange Mensen over de woonwensen van lange mensen (zie
hierna, onder 4.e).De opbouw van deze brief is als volgt. Allereerst wordt op hoofdlijnen ingegaan op de systematiek van de bouwregelgeving
en op enkele ontwikkelingen die voor die systematiek van belang zijn (onder
2).Vervolgens wordt de stand van zaken van de uitwerking van de voornemens
uit de brief van 20 augustus 1997 in beeld gebracht (onder 3).Daarna wordt ingegaan op de aansluiting van de bouwregelgeving op maatschappelijke
ontwikkelingen en behoeften (met name duurzaam bouwen, energiebesparing, sociale
veiligheid, integrale toegankelijkheid en de zorg voor een verantwoorde minimum-kwaliteit
van nieuwbouwwoningen) (onder 4).In de daaropvolgende paragraaf wordt ingegaan op enkele overige aspecten
die in het kader van de herijking van de bouwregelgeving van belang zijn (experiment
alternatief openbaar bouwregister; aanschrijvings-instrumentarium) (onder
5).Tenzij anders vermeld is mijn streven de betreffende wijzigingen van wet-
en regelgeving in 2000 zoveel mogelijk als één pakket in werking
te laten treden. 2. Systematiek bouwregelgevingMet de invoering van de herziene Woningwet en het Bouwbesluit in 1992
is de bouwregelgeving op nieuwe leest geschoeid. Uitgangspunt daarvan is landelijk
uniforme regelgeving met prestatie-eisen en eenduidige bepalingsmethoden.
In eerdergenoemde Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit is geconstateerd
dat de basis van het systeem goed is en over een ruim draagvlak beschikt maar
dat de regelgeving nog zeker niet optimaal is: het kan beter.De keuze voor landelijke uniformiteit is een bewuste geweest, dat wil
zeggen bevordering van rechtszekerheid, schaalvoordelen en kostenbeperking.
Landelijke uniformiteit draagt tevens bij aan de kwaliteit van de gebouwde
omgeving, innovatiebevordering en een goede concurrentiepositie van het Nederlands
bedrijfsleven. Die uniformiteit wordt onder meer bereikt door integratie van
bouwtechnische voorschriften uit andere regelgeving in het Bouwbesluit. Met
de vaststelling van fase 2 van het Bouwbesluit en door afstemming tussen de
bouwregelgeving en de ARBO-wetgeving wordt hieraan in belangrijke mate invulling
gegeven. De integratie van een deel van de milieuregelgeving moet nog aan
bod komen. Op termijn zullen wellicht ook bouwtechnische aspecten van ondergronds
bouwen in de bouwregelgeving geregeld kunnen worden.Belangrijk uitgangspunt van het Bouwbesluit vormt de systematiek van prestatie-eisen
met eenduidige bepalingsmethoden. Het Bouwbesluit is dus geen receptenboek
met standaardoplossingen, waardoor er bewust ruimte wordt gelaten aan innovaties
en ontwerp-vrijheid. Bij de Evaluatienota is terecht geconstateerd dat nog
lang niet alle voorschriften in de vorm van prestatie-eisen zijn geformuleerd,
maar dat een aanzienlijk aantal voorschriften in de vorm van functionele eisen
is geformuleerd. Op het moment dat fase 2 van het Bouwbesluit in werking zal
treden, neemt het aantal prestatie-eisen fors toe.In lijn met mijn brief van 20 augustus 1997 is het beleid erop gericht
dit streven in de toekomst consequent door te zetten, zeker daar waar nieuwe
eisen aan het Bouwbesluit worden toegevoegd.De bepalingsmethoden, zeker indien ze complex van aard zijn, zijn bij
voorkeur te vinden in aangewezen normen. Hiermee wordt beoogd bepalingsmethoden
zo goed mogelijk te laten aansluiten bij wat gangbaar is in de bouwpraktijk
casu quo ze een zo groot mogelijk draagvlak te laten hebben. In lijn met het
advies van de werkgroep bouwregelgeving in het kader van het project Marktwerking
Deregulering en Wetgevingskwaliteit heeft de rijksoverheid primair
tot taak te beoordelen of met de aangewezen normen de inhoud van de publieke
voorschriften niet wordt bijgesteld casu quo geen onvoorziene kostenconsequenties
voor de bouwpraktijk optreden. Nu met de voltooiing van de zogenoemde «één
op één»-operatie de aansluiting van de normen op het Bouwbesluit
aanzienlijk verbeterd is (zie mijn brief aan de vaste commissie voor VROM
van 25 juni 1997, kenmerk DBD 97 538 109/Z2 003 308),
beschouw ik het vooral als de verantwoordelijkheid van de marktpartijen zelf
om te zorgen voor een voldoende draagvlak bij de uitvoerende bouwpraktijk
alsook voor het beheersen van ongewenste kostenconsequenties voor diezelfde
bouwpraktijk. Hiermee komt de verantwoordelijkheid voor het tempo en de inhoud
van normaanpassingen primair bij de marktpartijen te liggen. Daar waar de
politiek een andere oplossing wenst, resteert na overleg met de bouwpraktijk
slechts de mogelijkheid om via regelgeving in te grijpen. Ik ga ervan uit
dat hier in de toekomst slechts bij hoge uitzondering gebruik van zal worden
gemaakt, eens te meer daar het juist de marktpartijen zijn geweest die erg
veel belang hebben gehecht aan de «één op één»-operatie.Naast normalisatie speelt vrijwillige certificatie een belangrijke rol
binnen de huidige systematiek van de regelgeving. Er bestaan inmiddels circa
1600 publiekrechtelijk erkende certificaten in de bouw, welke een belangrijke
rol kunnen vervullen bij het aanvragen van de bouwvergunning. Ik hecht er
veel belang aan dat deze samenwerking tussen publieke en private sector in
de toekomst wordt uitgebouwd. Hiervoor is het van groot belang dat de betrokken
organisaties continu aandacht besteden aan de kwaliteit van de certificaten
zelf alsmede aan het juiste gebruik daarvan. Een transparante structuur bij
het totstandkomingsproces van de certificaten is hiervoor een belangrijke
randvoorwaarde. Ik vind het dan ook verheugend dat de Stichting Bouwkwaliteit
(SBK) besloten heeft hieraan door middel van een intern kwaliteitsborgingsproject
continu aandacht te willen besteden.De komende jaren komt de Europese dimensie nadrukkelijker naar voren via
de introductie van de CE-markering voor bouwprodukten. In 1998 is naar verwachting
de eerste CE-markering voor een bouwprodukt een feit, terwijl vanaf 2000 op
grote schaal CE-markering zal gaan plaatsvinden.Vooruitlopend op de implementatie van de Richtlijn Bouwprodukten bestaat
de mogelijkheid dat lidstaten op bilaterale basis al tot erkenning van testresultaten
en controles van elkaars erkende instituten overgaan. In dit kader bestaan
er in Benelux-verband reeds goede mogelijkheden voor confirmatie van testresultaten
tussen de erkende instellingen.Toepassing van de Europese Richtlijn Bouwprodukten zal geen substantiële
invloed hebben op de beschermingsniveau's zoals vastgelegd in het Bouwbesluit.
Wel zal het Europese traject leiden tot harmonisatie van testen bepalingsmethoden,
waarbij Europese geharmoniseerde normen de Nederlandse normen zullen vervangen.
Daarvoor is afstemming met de bouwregelgeving noodzakelijk. De systematiek
van het Bouwbesluit sluit hier goed bij de Europese regelgeving aan.Aangezien Nederland voorloopt in Europa op het vlak van milieuregelingen
is met name hier blijvende aandacht nodig voor de afstemming met het Europese
harmonisatietraject opdat de geharmoniseerde Europese normen ook voldoende
aandacht hebben voor de in deze milieuregelingen gestelde eisen.De gehele systematiek van de bouwregelgeving valt en staat met een adequate
handhaving. De Inspectie van de Volkshuisvesting (IVH) heeft hiervoor het
afgelopen jaar gericht aandacht gevraagd bij een aantal gemeenten. Zoals in
de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit naar voren
is gekomen, hebben sommige gemeenten de nodige moeite om het complexe geheel
van wet- en regelgeving te handhaven. Mede om die reden zal ik de regelgeving
op een aantal punten verbeteren. De verbeteringen mijnerzijds betreffen:– verbetering toegankelijkheid en leesbaarheid regelgeving: verbeterde
aansluiting van NEN-normen op het Bouwbesluit («één op
één»-operatie») en conversie;– herijking categorie-indeling bouwwerken;– bespreekbaar houden deregulering.Tevens zal samen met de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) de
voorlichting worden verbeterd. Ten slotte zal de IVH ook dit jaar expliciet
aandacht blijven besteden aan dit taakveld. 3. Uitwerking beleidsbrief van 20 augustus 1997Bij eerdergenoemde brief van 20 augustus 1997 heb ik u het eindrapport
aangeboden dat de werkgroep bouwregelgeving in het kader van het project Marktwerking,
Deregulering en Wetgevingskwaliteit (MDW) heeft opgesteld. In die brief is
tevens de kabinetsreactie op dat eindrapport opgenomen. Het commentaar van
het Overlegplatform bouwregelgeving (OPB) op dat rapport is als bijlage bij
die brief gevoegd. In vervolg op die brief wil ik u hierbij informeren over
de stand van zaken van de uitwerking van de brief van 20 augustus 1997.De taak van de MDW-werkgroep was aanbevelingen te doen ter vereenvoudiging
van de bouwregelgeving en ter verbetering van de vergunningprocedures. De
algemene conclusie van de werkgroep was dat een fundamentele herziening van
de bouwregelgeving niet vereist is maar dat binnen het bestaande raamwerk
wel verbeteringen mogelijk zijn. Daartoe bevat het eindrapport een aantal
indicatieve en richtinggevende aanbevelingen.Binnen de kaders van mijn brief van 20 augustus 1997 is een aantal belangrijke
aanbevelingen van de MDW-werkgroep in overleg met het OPB inmiddels uitgewerkt.
Dit betreft met name de aanbevelingen over:– de conversie van de structuur van het Bouwbesluit;– de vergunningprocedure (categorie-indeling, toetsingscriteria
en beslistermijnen; welstand; vergunning op hoofdlijnen; uniformering indieningsvereisten;
procescertificering);– deregulering.Op basis van de navolgende beleidskeuzen zal de juridische uitwerking
ter hand worden genomen, gericht op de invoering van een herijkte bouwregelgeving
in 2000. a. ConversieZoals in mijn brief van 20 augustus 1997 nogeens bevestigd, heeft het
kabinet in het kader van de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit
geconcludeerd dat de toegankelijkheid van het Bouwbesluit voor de gebruiker
moet worden verbeterd. Als onderdeel daarvan heeft VROM in nauwe samenspraak
met de bouwpraktijk onderzoek verricht naar een gebruiksvriendelijker structuur
van het Bouwbesluit, de zogenoemde conversie naar het VNG-model. Conform de
toezegging in mijn brief aan de vaste commissie voor VROM van 6 mei 1997 (kenmerk
DBD 97 526 618/Z134 863) is de betreffende onderzoekrapportage
«Uitvoerbaarheid conversie Bouwbesluit» bij deze brief gevoegd.De begeleidingscommissie van het onderzoek concludeert op grond van 13
voorbeelden uit het onderzoek (ongeveer 15% van de huidige artikelen) dat
conversie van het Bouwbesluit juridisch-technisch goed uitvoerbaar is. De conversie kan een duidelijke bijdrage leveren aan de gebruikersvriendelijkheid
van het Bouwbesluit en komt daarmee tegemoet aan de wensen van partijen. Voor
de opzet van het Bouwbesluit betekent dit dat niet de gebouwfuncties (bijvoorbeeld
de gebruiksfuncties kantoor- en horecagebruik) maar de eisen voor alle aspecten
(zoals daglichttoetreding) als vertrekpunt worden genomen. De bouwpraktijk,
waaronder een panel van gebruikers, heeft positief op de tussentijdse onderzoeksresultaten
gereageerd. Het OPB en de Bestuurlijke Commissie Bouwregelgeving (BCB) hebben
op basis van die tussenrapportages vastgesteld dat het daadwerkelijk converteren
van het Bouwbesluit mogelijk en wenselijk is. Ik deel die conclusie.Gegeven de mogelijkheden tot een grotere gebruiksvriendelijkheid die een
conversie van het Bouwbesluit biedt, wordt vanuit het veld invoering van fase
2 van het Bouwbesluit in niet-geconverteerde vorm ontraden. Hiervoor worden
twee argumenten aangevoerd.Ten eerste zijn de bouwpartners van mening dat de huidige vorm van fase
2 te complex van opzet is om goed te worden toegepast in de praktijk. Ten
tweede menen zij dat het niet redelijk is de bouwpraktijk te confronteren
met twee relatief kort op elkaar volgende omvangrijke wijzigingen van het
Bouwbesluit, namelijk eerst invoering van fase 2 van het Bouwbesluit en een
jaar later invoering van een geconverteerd Bouwbesluit. De bouwkolom pleit
ervoor het in één keer goed te doen en accepteert daarmee dat
de invoering van fase 2 wordt uitgesteld. Aangezien de conversie primair een
vormverandering van de regelgeving betekent, zijn de bouwpartners er wel voorstander
van dat fase 2 in niet-geconverteerde vorm gepubliceerd wordt. Dit geeft de
bouwpraktijk namelijk de mogelijkheid aan de inhoud van de prestatie-eisen
uit fase 2 te wennen. Dit zou de latere invoering van het geconverteerde Bouwbesluit
kunnen vergemakkelijken.Ik kan mij goed vinden in dit OPB-advies. Gezien het onderzoekrapport
en het unanieme advies van de vertegenwoordigers uit het veld zal ik de juridische
uitwerking van de conversie conform het voorgestelde model ter hand nemen.
Het streven is er daarbij op gericht om in 2000 over een geconverteerd Bouwbesluit
te beschikken. Uitgangspunt bij de juridische uitwerking is dat de conversie
zelf niet tot substantiële wijzigingen van de inhoud van de prestatie-eisen
uit fase 2 zal leiden. Gehoord de argumenten uit het veld ben ook ik van mening
dat het niet verstandig is om fase 2 in de huidige vorm voor 2000 in werking
te laten treden. Door te volstaan met één fundamentele wijziging
in plaats van twee opeenvolgende wijzigingen worden onnodige inspanningen
van de bouwpraktijk vermeden, bijvoorbeeld in de vorm van extra opleidings-
en aanpassingskosten.Ik ben wel bereid fase 2 te publiceren. Dit zal ik doen nadat de Raad
van State advies over de zogenaamde aansluiting van fase 1 op fase 2 heeft
uitgebracht. Immers, pas op dat moment zal het mogelijk zijn een volledig
leesbare tekst te presenteren. Naar verwachting zal het in de tweede helft
van 1998 mogelijk zijn dit te doen. b. Categorie-indelingIn mijn brief van 20 augustus 1997 heb ik aangekondigd de huidige categorie-indeling
van bouwwerken in de Woningwet te willen herzien op basis van de navolgende
uitgangspunten:– de categorie vergunningsvrije bouwwerken wordt verruimd;– de huidige driedeling van bouwwerken wordt vervangen door een
tweedeling van vergunningsvrije en vergunningplichtige bouwwerken, waarbij
de laatste categorie wordt onderverdeeld in een korte en lange procedure. Voor deze algemene beleidslijn bestaat een groot draagvlak bij de bouwpraktijk.
Sinds het verschijnen van de brief van 20 augustus 1997 heeft intensief overleg
plaatsgevonden met het veld over de verdere invulling hiervan. Op basis van
de hieronder te presenteren beleidskeuzen zal de juridische uitwerking, in
de vorm van wijzigingsvoorstellen van de Woningwet, ter hand worden genomen.Het streven is die wetswijziging in het jaar 2000 in werking te laten
treden. Vergunningsvrije bouwwerkenNaar aanleiding van de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit
is geconstateerd dat het binnen de huidige maatschappelijke verhoudingen mogelijk
en wenselijk is meer bouwwerken vergunningsvrij te maken. Dit zal ook bijdragen
tot een verlichting van de administratieve lasten bij de burger, het bedrijfsleven
en de overheid. In het Algemeen Overleg inzake de Evaluatienota van 6 maart
1997 (TK 1996/1997, 25 000 XI, nr. 63) is daarbij wel opgemerkt dat een
en ander niet de ruimtelijke kwaliteit in gevaar mag brengen.In het overleg met de bouwpartners is gebleken dat deze uitgangspunten
algemeen gedeeld worden. Bij de concrete uitwerking ervan zijn echter duidelijke
verschillen waar te nemen:1. de Bond van Nederlandse Architecten (BNA) acht de tijd rijp om tot
een principiële stap voorwaarts te komen. Het toevoegen van een aantal
kleinere bouwwerken aan de huidige lijst vergunningsvrije bouwwerken wordt
weinig zinvol geacht aangezien verwacht wordt dat binnen afzienbare tijd opnieuw
problemen ontstaan over de afbakening. Immers, de wensen van de consument
zijn niet statisch en er zullen steeds weer nieuwe dingen opduiken. De BNA
stelt daarom in beginsel voor bouwwerken tot 500 m3 vergunningsvrij
te maken;2. de overige bouwpartners stellen een minder vergaande uitbreiding van
de vergunningsvrije categorie voor. Daarbij treden twee stromingen naar voren:a. de VNG, de Vereniging Stadswerk (VSW), de Federatie Welstandstoezicht
(FWT) en de Stichting Dorp, Stad & Land (SDSL) stellen voor een aantal
kleinere bouwwerken toe te voegen aan de huidige lijst, mits het repressief
instrumentarium om bij aantasting van de ruimtelijke kwaliteit te corrigeren
wordt uitgebreid en aangescherpt;b. de overige leden van het OPB pleiten er in grote lijnen voor om de
bouwwerken uit de huidige categorie meldingplichtige bouwwerken vergunningsvrij
te maken.Met het oog op de bescherming van de ruimtelijke kwaliteit zijn alle leden
van het OPB het erover eens dat momenteel vergunningsvrije bouwwerken in beschermde
stads- en dorpsgezichten onder de kort vergunningplichtige procedure dienen
te worden gebracht, waardoor die bouwwerken in die gebieden aan een preventief
welstandstoezicht worden onderworpen.Alles overziende kom ik tot de navolgende beleidskeuze.Hoewel ik sympathie kan opbrengen voor de argumentatie van de BNA om een
principiële stap voorwaarts te maken, beschouw ik het concrete voorstel
van de BNA te verstrekkend. In feite komt dat voorstel neer op het vergunningsvrij
maken van een vrijstaande standaard-eengezinswoning, hetgeen ik met het oog
op zowel de bescherming van de ruimtelijke kwaliteit als de veiligheid van
de burger niet verantwoord acht.Het voorstel van VNG, VSW, FWT en SDSL komt er naar mijn oordeel op neer
dat de huidige vergunningsvrije categorie nauwelijks wordt uitgebreid.
Dit beeld wordt nog eens versterkt door de voorwaarde dat de door deze partijen
voorgestelde uitbreiding gekoppeld wordt aan een uitbreiding van het repressief
correctie-instrumentarium. Een keuze hiervoor zal er m.i. op neerkomen dat
de onlangs gesignaleerde problemen zoals bij bijvoorbeeld zonnecollectoren
(zie motie Hofstra TK 1997/1998, 24 820, nr. 10) en «aanplakbalkons»
in de toekomst bij andere cases zullen blijven voortduren. Om die reden ben
ik voornemens het voorstel van de overige leden van het OPB te volgen. In
het bij deze brief behorende overzicht 1 treft u een concrete opsomming aan
van de bouwwerken die aan de huidige vergunningsvrije categorie zullen worden
toegevoegd.Met het oog op de bescherming van de ruimtelijke kwaliteit deel ik de
mening van het OPB dat vergunningsvrije bouwwerken in beschermde stads- en
dorpsgezichten onder de kort vergunningplichtige procedure moeten worden gebracht.
Om eventuele aantasting van deze gebieden te vermijden, ben ik bereid om,
vooruitlopend op het wijzigingsvoorstel inzake de nieuwe categorie-indeling,
het reeds bij de Tweede Kamer in procedure zijnde wijzigingsvoorstel van de
Woningwet met betrekking tot vergunningsvrije bouwwerken in beschermde stads-
en dorpsgezichten (TK 1995/1996, 24 607, nrs. 1 t/m 5) te handhaven.
De nota naar aanleiding van het verslag, waarvan de indiening naar aanleiding
van mijn brief van 20 augustus 1997 is aangehouden, wordt binnenkort aan de
Tweede Kamer aangeboden.Gelet op bovenstaande maatregelen ben ik het met de meerderheid van het
OPB eens dat er geen aanleiding is het repressief welstandstoezicht aan te
scherpen. Wel ben ik bereid de VNG tegemoet te komen door de redactie van
artikel 19 van de Woningwet (aanschrijvingsbevoegdheid burgemeester en wethouders)
nader te bezien, zeker indien daarmee onnodige procedures bij de bestuursrechter
kunnen worden vermeden. Ten slotte ben ik ook nog bereid met VNG, VSW, FWT
en SDSL te overleggen over de mogelijkheden om met aanbieders van produkten
die onder de vergunningsvrije categorie vallen, afspraken te maken over een
maatschappelijk aanvaardbare vormgeving van die produkten. Kort vergunningplichtige procedureOver de invulling van de kort vergunningplichtige procedure bestaat een
grote mate van overeenstemming in het veld. Het OPB is unaniem van mening
dat een aanzienlijk aantal bouwwerken hieronder geplaatst kan worden, waardoor
naar zijn verwachting circa 70% van de bouwactiviteiten buiten de lange procedure
van 13 weken kan blijven. De volgende bouwwerken zouden onder de korte procedure
kunnen worden gebracht:– gebouwen, inclusief aan- en uitbouwen, in maximaal 1 bouwlaag,
mogelijk met kap, met een maximale hoogte van 5m gemeten vanaf het aansluitend
terrein en een maximale bruto vloeroppervlakte van 50m2;– bouwwerken, geen gebouwen zijnde, met een maximale hoogte van
5m gemeten vanaf het aansluitend terrein;– inpandige constructieve veranderingen en verbouwingen, met de
kanttekening dat deze bij grote bouwwerken onder de lange procedure worden
gebracht;– rolluiken in winkelstraten.Bouwwerken die onder de korte procedure vallen, dienen preventief te worden
getoetst aan welstand, ruimtelijke ordening en constructieve veiligheid. Ten
aanzien van het welstandstoezicht zouden burgemeester en wethouders –
evenals thans bij meldingplichtige bouwwerken het geval is –
de vrijheid moeten hebben om zaken al dan niet aan de welstandscommissie voor
te leggen.Ik kan mij uitstekend vinden in dit advies van het OPB. Het draagt bij
tot een aanzienlijke lastenverlichting voor alle betrokkenen. Gelet op de
naar verwachting grote hoeveelheid bouwactiviteiten die onder de korte procedure
komen te vallen, acht ik het met het oog op de veiligheid van de burger terecht
dat een beperkte preventief bouwkundige toets wordt opgenomen in de korte
procedure.Een belangrijk vraagstuk met betrekking tot de korte procedure betreft
de fatale termijn waarbinnen een vergunningaanvraag dient te worden afgehandeld.
In mijn brief van 20 augustus 1997 is een termijn van twee weken genoemd.
Deze korte termijn is ingegeven vanuit het streven de aanvrager zo snel mogelijk
duidelijkheid te verstrekken. Tijdens de consultatie van de bouwpartners over
de verdere invulling van de korte procedure is gebleken dat de gemeenten een
dergelijk korte beslistermijn niet in alle gevallen kunnen realiseren. De
BCB verwacht dat gemeenten een groot deel van de aanvragen wel binnen twee
tot drie weken kunnen afhandelen maar dat bij lastige interpretatievraagstukken
rondom welstand of ruimtelijke ordening de inschakeling van het college van
burgemeester en wethouders noodzakelijk is. Voor die gevallen zou een uiterste
fatale termijn van vijf weken noodzakelijk zijn. De BCB adviseert verder dat
VROM en VNG gezamenlijk het toenemende verschijnsel van zogenaamde loket-vergunningen
(«klaar terwijl u wacht») voor de eenvoudige aanvragen stimuleert.
Hierdoor zal de gemiddelde doorlooptijd van vergunning-aanvragen kunnen dalen.Gezien het naar verwachting grote aandeel bouwwerken dat onder de korte
procedure komt te vallen, ben ik bereid mijn oorspronkelijke termijnstelling
van twee weken te verlengen, ten einde voor specifieke gevallen voldoende
tijd te geven om het college van burgemeester en wethouders in te schakelen.Dit eens te meer daar mij is gebleken dat de consumentenorganisaties en
het bouwbedrijfsleven een langere termijn dan twee weken acceptabel vinden.
De door de BCB en de VNG gevraagde termijn van vijf weken beschouw ik echter
weer te ruim voor een zogenaamde korte procedure. Om die reden wil ik teruggrijpen
op het unanieme BCB/OPB-standpunt van 20 juni 1997 waarin gepleit werd voor
een maximale termijn van vier weken. c. Vermaatschappelijking van het welstandstoezichtIn mijn brief van 20 augustus 1997 heb ik aangekondigd de politieke verantwoordelijkheid
van burgemeester en wethouders voor het welstandstoezicht te willen aanscherpen.
Ook vanuit het parlement is meerdere keren aangegeven dat het mogelijk moet
zijn dat burgemeester en wethouders op basis van een integrale beleidsafweging
zo nodig afwijken van een advies van de welstandscommissie. In het overleg
met de bouwpraktijk is mij gebleken dat hiervoor een groot draagvlak bestaat.
M.i. dient de Woningwet dan ook zodanig te worden aangepast, dat burgemeester
en wethouders uitdrukkelijk de mogelijkheid krijgen om af te wijken van een
welstandsadvies indien zwaarwegende belangen (bijvoorbeeld werkgelegenheid
of milieu) dit wenselijk maken. Deze maatregel zal bijdragen tot een verdere
vermaatschappelijking van het welstandstoezicht.In het kader van de vermaatschappelijking acht ik nog verdergaande stappen
mogelijk en wenselijk. Uit de discussie rond het welstandstoezicht is mij
gebleken dat het door velen als een soort «black box» wordt
ervaren. Dit kan op termijn het draagvlak ervoor aantasten, terwijl welstandstoezicht
met het oog op het belang van de ruimtelijke kwaliteit een belangrijke maatschappelijke
functie kan vervullen. Om die reden wil ik gaarne bevorderen en desgewenst
ook in regelgeving laten codificeren dat welstandscommissies meer in het openbaar
gaan functioneren. Hierbij denk ik aan openbaarheid van beraadslagingen en
verantwoording via jaarverslagen. Bovendien lijkt het mij voor de toegankelijkheid
van deze adviescommissies zinvol indien de doorstroming van de leden wordt
vergroot. Dit zou bevorderd kunnen worden door de leden niet langer dan twee
termijnen zitting te laten nemen.In de consultatie van het veld is mij ten slotte gebleken dat partijen
er veel waarde aan hechten indien de toetsingscriteria van het welstandstoezicht
zoveel mogelijk vooraf bekend zijn. In mijn brief van 20 augustus 1997 is
melding gemaakt van onderzoek dat daarnaar onder voorzitterschap van de Rijksbouwmeester
zal worden uitgevoerd. De eerste voorbereidingen voor dat onderzoek zijn inmiddels
verricht. Daarbij is gebleken dat een dergelijke operationalisering van criteria
niet eenvoudig zal zijn en waarschijnlijk ook niet voor alle situaties mogelijk
zal blijken. Desalniettemin is het evident dat de maatschappelijke behoefte
eraan groot is. Het eigenlijke onderzoek zal binnenkort worden gestart, waarbij
organisaties zoals VNG, FWT en BNA actief betrokken zullen worden. d. Vergunning op hoofdlijnenIn mijn brief van 20 augustus 1997 is aangekondigd dat de aanvrager expliciet
de mogelijkheid krijgt om desgevraagd een bouwvergunning op hoofdlijnen te
verkrijgen. Een dergelijke vergunning geeft de aanvrager in een vroeg stadium
zekerheid ten behoeve van de verdere planontwikkeling. Het OPB steunt dat
kabinetsvoornemen en pleit voor een model waarbij na een toets op ruimtelijke-ordeningsaspecten
en welstand een vergunning op hoofdlijnen wordt afgegeven op voorwaarde van
latere goedkeuring van uitwerkingsplannen.Na afgifte van de vergunning op hoofdlijnen zal de toetsing aan het Bouwbesluit
(bouwtechnische aspecten) fasegewijs kunnen plaatsvinden. De juridische uitwerking
van dit kabinetsvoornemen vindt plaats op basis van deze OPB-visie. e. Uniformering indieningsvereistenIn mijn brief van 20 augustus 1997 is voorts aangekondigd dat de vereiste
aan te leveren informatie voor de beoordeling van een bouwplan uniform en
limitatief in een Algemene Maatregel van Bestuur zal worden vastgelegd. Doel
daarvan is te voorkomen dat aanvragers van een bouwvergunning ten behoeve
van de plantoetsing onnodige informatie moeten verstrekken. Het OPB steunt
dit kabinetsvoornemen. De ontwerp-AMvB zal worden opgesteld zodra het voorstel
tot wijziging van de Woningwet ten aanzien van de categorie-indeling van bouwwerken
in procedure is gebracht. f. ProcescertificeringIn mijn brief van 20 augustus 1997 is aangegeven dat de vergunningprocedure
door vrijwillige procescertificering mogelijk verder zou kunnen worden ontlast.
Bij het gebruik van een gecertificeerde organisatie voor het ontwerp van vergunningplichtige
bouwwerken is een integrale preventieve bouwkundige toets niet langer noodzakelijk
en zou met de korte vergunningplichtige procedure kunnen worden volstaan.
Aldus zouden de lasten voor gemeente en vergunningaanvrager worden verlicht
en de vergunningverlening worden versneld. Conform de toezegging in bedoelde brief wordt dit voornemen in nauwe samenspraak
met de bouwpraktijk nader uitgewerkt. Het overleg met de bouwpraktijk heeft
tot de conclusie geleid dat er nu nog teveel vraagpunten leven om tot een
juridische uitwerking te besluiten. Om die reden acht ik het verstandig om
overeenkomstig het OPB-advies de gewenste concrete uitwerking en gevolgen
onder meer in enkele proefprojecten nader te onderzoeken Aan de hand van de
uitkomsten van dat onderzoek zal definitieve besluitvorming over de wettelijke
verankering van vrijwillige procescertificering kunnen plaatsvinden. g. DereguleringBij de totstandkoming van de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit
is vanuit de bouwpraktijk aangegeven dat het Bouwbesluit dringend aan deregulering
toe zou zijn. Dit eens te meer daar het aantal voorschriften in de toekomst
als gevolg van maatschappelijk gewenste beleidsintensiveringen verder zou
kunnen groeien. Hierbij kan gedacht worden aan nadere regels ten aanzien van
energiebesparing, duurzaam bouwen, integrale toegankelijkheid en sociale veiligheid.
Ik heb hierop gereageerd door duidelijk te maken dat deregulering van het
Bouwbesluit voor mij zonder meer bespreekbaar is. Om die reden heb ik het
onderzoeksrapport «De Nuloptie» laten opstellen om daarmee expliciet
te maken tot welk niveau ik het schrappen van voorschriften maatschappelijk
verantwoord acht. Dit onderzoekrapport heb ik de Tweede Kamer bij brief van
15 oktober 1996 toegezonden (kenmerk DBD 96 500 660). Doelstelling
van dit onderzoek is geweest om in overleg met het veld na te gaan welke voorschriften
daadwerkelijk voor deregulering in aanmerking komen. Uit de eerste reactie
van het veld heb ik vervolgens moeten concluderen dat het streven naar het
schrappen van voorschriften minder groot is dan aanvankelijk wellicht gedacht.
Zoals aangegeven in mijn eerdergenoemde brief van 6 mei 1997 heb ik daarop
gekozen voor de aanpak om eerst het rapport van de MDW-werkgroep bouwregelgeving
af te wachten alvorens definitieve conclusies te trekken.Op basis van mijn brief van 20 augustus 1997 heeft onlangs een nadere
discussie in het OPB plaatsgevonden. Ondanks dat de lijst dereguleringsvoorstellen
van de MDW-werkgroep aanzienlijk beperkter is dan die uit het Nuloptie-rapport,
heb ik moeten constateren dat met uitzondering van het Algemeen Verbond Bouwbedrijf
(AVBB) weinig partijen genegen zijn om voorschriften uit het huidige Bouwbesluit
te schrappen. Het OPB heeft voorgesteld de materie nader te onderzoeken in
een speciale herijkingscommissie, welke eerst afwegingscriteria voor deregulering
zou moeten formuleren. Hoewel ik uiteraard positief sta tegenover initiatieven
vanuit het veld meen ik na twee jaar discussie te mogen concluderen dat er
nauwelijks maatschappelijk draagvlak voor deregulering van het Bouwbesluit
bestaat. Om die reden acht ik het weinig opportuun om het veld nog veel langer
met die dereguleringsdiscussie te belasten. Ter afronding van de gevoerde
maatschappelijke discussie acht ik het wel op zijn plaats een definitieve
conclusie ten aanzien van de MDW-voorstellen te trekken. Ondanks de bedenkingen
van de meeste partijen uit het veld acht ik het wenselijk om het vigerende
Bouwbesluit te herzien door:– het schrappen van voorschriften inzake:* telefoon-, radio- en tv-aansluiting;* opstelplaats wasapparatuur;* bergruimte en buitenruimte;* verplaatsing en vervorming;– het vereenvoudigen van de voorschriften inzake de minimale maatvoering
van verblijfsruimten.In lijn met mijn brief van 20 augustus 1997 wordt met deze vereenvoudiging
de hanteerbaarheid van de bouwregelgeving vergroot en de marktwerking
bevordert, zonder dat er in de feitelijke bouwpraktijk onnodige maatschappelijke
risico's optreden. Deze voorgestelde herziening zal naast de dereguleringsvoorstellen
ten aanzien van de brandveiligheidsvoorschriften uit mijn brief van 20 augustus
1997 in het Bouwbesluit worden verwerkt. 4. BeleidsintensiveringenIn het Algemeen Overleg inzake de Evaluatienota herziene Woningwet en
Bouwbesluit van 6 maart 1997 heb ik benadrukt dat het verbeteren van de bouwregelgeving
neerkomt op het zo goed mogelijk laten aansluiten van die regelgeving op maatschappelijke
ontwikkelingen en behoeften. Zoals door het kabinet nogeens is onderschreven
in de reactie op het MDW-rapport kan herijking van de bouwregelgeving ook
betekenen dat er op bepaalde punten regels bijkomen. Het gaat daarbij met
name om voorschriften inzake maatschappelijk erkende doelstellingen zoals
duurzaam bouwen, energiebesparing, sociale veiligheid, integrale toegankelijkheid
en de zorg voor een verantwoorde minimum-kwaliteit van nieuwbouwwoningen. a. Doorwerking duurzaam bouwen in de bouwregelgevingIn het «Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen: investeren in de toekomst»
(september 1995) hebben de Minister en ik aangekondigd te zullen gaan werken
aan de verankering van duurzaam bouwen in de bouwregelgeving. Achterliggende
gedachte hierbij is geweest dat duurzaam bouwen een schaalsprong doormaakt
waarbij het gemeengoed wordt in de bouwpraktijk. De schaalsprong is in belangrijke
mate op vrijwillige basis in de markt ingezet. Na de koplopers is het peloton
de afgelopen twee jaren op gang gekomen.De verankering van duurzaam bouwen in de bouwregelgeving is erop gericht
het maatschappelijk wenselijke basisniveau vast te leggen ten einde achterblijvers
mee te trekken in het grote peloton. De bouwregelgeving is in dit verband
een bij uitstek geschikt instrument, aangezien het uitgaat van minimum-eisen
en als zodanig een vangnetfunctie vervult. Bovendien werkt het Bouwbesluit
niet met standaardoplossingen maar met prestatie-eisen waardoor er voldoende
ruimte blijft voor innovaties en creatieve alternatieve oplossingen.Sinds het verschijnen van het Plan van Aanpak zijn en worden de nodige
maatregelen op het terrein van duurzaam bouwen in de bouwregelgeving verwerkt.De eerste stap is gezet met de invoering van de energieprestatiecoëfficiënt
(EPC) in het Bouwbesluit (zie ook hierna, onder b).Tevens is een aantal aan gezondheid gerelateerde wijzigingen van de bouwregelgeving
in voorbereiding genomen, die ook vanuit het oogpunt van duurzaam bouwen van
belang zijn. Ter beperking van de radonconcentratie in woningen zal in het
Bouwbesluit een stralingsprestatienorm worden opgenomen (zie de brief van
de Minister van 19 juni 1997, TK 1996/1997, 21 483, nr. 21). Ten aanzien
van vluchtige organische stoffen (VOS) is in het voorjaar van 1997 advies
aan de Gezondheidsraad gevraagd om te komen tot bepaling van een maximale
grenswaarde. Nadat dit advies is ontvangen, zal worden bezien hoe en wanneer
opname in het Bouwbesluit mogelijk is. Op voet van het Bouwbesluit zullen
bovendien voorschriften worden gegeven ten aanzien van concentraties van asbestvezels
in verblijfsruimten.Conform de reactie die ik in het Algemeen Overleg over duurzaam bouwen
van 22 mei 1997 (TK 1996/1997, 24 280, nr. 12) heb gegeven op de uitvoering
van de motie M.B. Vos inzake waterbesparende maatregelen (TK
1995/1996, 23 168, nr. 8) is daarnaast invoering van een waterprestatienorm
in voorbereiding.Voorts zijn/worden 10 maatregelen van het Nationaal Pakket Duurzaam Bouwen
(woningbouw nieuwbouw) reeds geheel of gedeeltelijk in de bouwregelgeving
verwerkt (zie het bij deze brief behorende overzicht 2). Deze maatregelen
betreffen met name de integrale toegankelijkheid van woningen en woongebouwen
(op 1 juli 1997 in werking getreden), de EPC-aanscherping voor woningen (op
1 januari 1998 in werking getreden), inzameling van (GFT-)afval (beoogde inwerkingtreding
1999) en inbraakwerend hang- en sluitwerk (zie ook hierna, onder c).Een belangrijk resultaat van de gezamenlijke aanpak van duurzaam bouwen
door overheid, bouwpraktijk en milieubeweging is de totstandkoming van het
reeds genoemde Nationaal Pakket Duurzaam Bouwen (woningbouw nieuwbouw). De
marktpartijen hebben hiermee zelf aangegeven welke maatregelen op het terrein
van duurzaam bouwen zinvol en toepasbaar zijn in de bouwpraktijk. Het spreekt
voor zich dat hiermee ten aanzien van woningbouw een belangrijk basisdocument
beschikbaar is gekomen voor nadere codificatie in de regelgeving. Aangezien
een Nationaal Pakket Duurzaam Bouwen voor de utiliteitssector nog in ontwikkeling
is, kan overigens op dit moment nog niet worden beoordeeld of en hoe zo'n
codificatie in de bouwregelgeving ook ten aanzien van die sector mogelijk
zal zijn.Mede aan de hand van het Nationaal Pakket Duurzaam Bouwen (woningbouw
nieuwbouw) is gebleken dat een aantal belangrijke zaken nooit te regelen valt
onder de huidige pijlers van het Bouwbesluit, te weten veiligheid, gezondheid,
bruikbaarheid en energiezuinigheid. Om die reden is ervoor gekozen een vijfde
grondslag, zijnde milieu/duurzaam bouwen, aan het Bouwbesluit toe te voegen.
Het hiertoe strekkende wijzigingsvoorstel van de Woningwet is de Tweede Kamer
in december 1997 aangeboden. Door invoering van die wijzigingswet worden de
mogelijkheden verruimd om voorschriften op het terrein van milieu/duurzaam
bouwen in het Bouwbesluit op te nemen.De nu voor ons staande opgave betreft het selecteren van maatregelen op
het terrein van duurzaam bouwen die voor opname in het Bouwbesluit geschikt
zijn. Aangezien het hierbij, zoals reeds opgemerkt, om codificatie gaat, ligt
het voor de hand het Nationaal Pakket Duurzaam Bouwen (woningbouw nieuwbouw)
als vertrekpunt te nemen. Zoals ik reeds in het Algemeen Overleg inzake duurzaam
bouwen van 22 mei 1997 heb aangegeven, mag deze uitwerking niet worden onderschat.In de eerste plaats is het Nationaal Pakket vooral een verzameling van
concrete oplossingen en niet van prestatie-eisen zoals het Bouwbesluit. In de tweede plaats is het Nationaal Pakket niet vanuit een regelgevingsdoelstelling
opgezet maar als een groslijst van praktijkoplossingen voor de markt zelf.
Dit betekent dat bij de vertaling naar de regelgeving steeds kritisch getoetst
zal moeten worden op effectiviteit en ook kostenconsequenties. Om die reden
heb ik met het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen (november 1997) alsook
mijn eerdergenoemde brief van 15 december 1997 aangegeven dat een en ander
niet binnen een paar maanden ingevoerd kan worden maar de nodige tijd zal
vergen. Als streefdatum heb ik daarbij het jaar 2000 voorgesteld, hetgeen
aansluit bij het algemene beleidsstreven uit deze brief om dan te kunnen beschikken
over een geheel geactualiseerde en herijkte bouwregelgeving.In het verlengde van eerdere discussies heb ik in mijn brief van 15 december
1997 gesproken van een substantieel pakket van maatregelen. Dat is onlosmakelijk
onderdeel van de gedachte om een schaalsprong te codificeren. Dat neemt overigens
niet weg dat kwaliteit boven kwantiteit zou moeten gaan. Zoals
reeds opgemerkt zal steeds de effectiviteit van de opname van maatregelen
beoordeeld moeten worden. Het heeft weinig zin maatregelen op te nemen die
bij nader inzien een te marginaal milieu-rendement hebben casu quo niet uitvoerbaar
blijken te zijn in de bouwpraktijk. Om die reden wordt primair de nadruk gelegd
op de vertaalslag van de vaste maatregelen uit het Nationaal Pakket. Ten aanzien
van vaste Pakket-maatregelen heeft de markt aangegeven dat die standaard kunnen
worden toegepast ongeacht de specifieke context van een project (lokatie,
budget, programma van eisen). Bij variabele Pakket-maatregelen is die praktijktoepassing
volgens de markt niet altijd mogelijk, bijvoorbeeld in verband met hoge kosten,
beperkte verkrijgbaarheid of lokatie-afhankelijkheid. Variabele maatregelen
kunnen dan ook niet altijd generiek worden voorgeschreven. Dat neemt niet
weg dat in een aantal gevallen ook variabele maatregelen aan de orde zullen
komen. Hierbij moet vooral gedacht worden aan variabele maatregelen welke
inmiddels een ruime toepassing binnen de praktijk blijken te hebben.In lijn met de steeds ten aanzien van duurzaam bouwen gevolgde aanpak
is de afgelopen maanden intensief overleg gevoerd met de bouwpraktijk. Het
is verheugend te constateren dat nagenoeg alle in het OPB vertegenwoordigde
organisaties bereid zijn gebleken actief mee te denken over de opname van
duurzaam bouwen in het Bouwbesluit. Naast discussiebijdragen die de organisaties
zelf hebben ingebracht en een schriftelijke inbreng van de Stichting Natuur
en Milieu (SNM) zijn twee zogenoemde quick scans uitgevoerd om nader zicht
te krijgen op wat binnen de door mij gestelde termijn van invoering per 2000
mogelijk is. Een uitermate positief effect hierbij is dat naar voren is gekomen
dat er een grote mate van consensus blijkt te bestaan over het ontwikkelingsperspectief.
Alle partijen zijn het erover eens dat de in het kader van het Milieuberaad
voor de Bouw (MBB) ontwikkelde systematiek van milieumaten in de bouw de beste
mogelijkheden biedt om duurzaam bouwen op termijn structureel verantwoord
in het Bouwbesluit te verankeren.Concreet gaat het daarbij dan om het ontwikkelen van prestatie-eisen -bij
voorkeur op gebouwniveau- met als bepalingsmethode een integrale levenscyclus-analyse
(LCA). Iedereen is het er daarbij over eens dat dit een niet-eenvoudige opgave
betekent, eens te meer daar de LCA tot op heden niet direct is opgezet vanuit
een perspectief voor regelgeving. Echter, alle betrokkenen achten deze benaderingswijze
niet alleen structureel de beste oplossing, maar ook binnen een redelijk tijdsbestek
realiseerbaar. De verwachting van vooral de BNA en het Nederlands Verbond
Toelevering Bouw (NVTB), dat wil zeggen de bouwpartners welke op dit moment
het meest intensief betrokken zijn bij de LCA-ontwikkeling in de MBB-projecten
«Ecoquantum» en «Milieurelevante produkt-informatie»,
is dat het technisch mogelijk moet zijn om rond het jaar 2000 heel ver te
zijn. Met het oog op een goede communicatie met en draagvlak binnen de bouwkolom
achten zij het echter realistischer om bij daadwerkelijke invoering in het
Bouwbesluit aan 2001/2002 te denken. De meest betrokken kennisinstituten hebben
bij monde van TNO een verwachting uitgesproken die hiermee spoort.Ik acht het hierboven beschreven perspectief een uitstekende mogelijkheid
om tot een goede uitwerking van materiaalgebonden Pakket-maatregelen in de
regelgeving te komen. Ik ben me daarbij bewust dat het uitwerkingstraject
een niet te onderschatten opgave zal betekenen voor alle betrokkenen (bouwpartners,
bouwinstituten, deskundigen en overheid) maar dat het tegelijkertijd de enige
methode is om structureel tot een adequate vertaling van milieumaatregelen
in de bouwregelgeving te komen, ook in Europees perspectief. Om binnen een
redelijke termijn tot resultaten te kunnen komen, is het noodzakelijk dat
op zeer korte termijn gestart wordt met het uitwerkingstraject.
De eerdergenoemde quick scans geven ook aan voor welke materiaalgebonden Pakket-maatregelen
de LCA-benadering een kansrijke optie biedt. Het NVTB schetst daarbij de mogelijkheid
om door middel van een gefaseerde aanpak vooruitgang te bieden. Dat wil zeggen
dat er voor een aantal Pakket-maatregelen mogelijkheden worden gezien ruimschoots
eerder dan in 2001/2002 resultaten te boeken op basis van een vereenvoudigde
LCA-methode op bouwdeel-niveau. Aangezien deze gefaseerde benaderingswijze
past binnen de door iedereen gewenste structuele oplossing, acht ik die zonder
meer bruikbaar om uit te werken. Mocht gaandeweg blijken dat de integrale
LCA-benadering op gebouwniveau inderdaad voldoende mogelijkheden biedt om
in 2001 tot effectieve regelgeving te komen, kan die eerste fase alsnog worden
overgeslagen.Is met het voorafgaande een uitwerkingstraject geschetst voor de uitwerking
van de zogenaamde vijfde pijler van het Bouwbesluit, het Nationaal Pakket
omvat ook niet-materiaalgebonden maatregelen die grotendeels binnen de nu
reeds bestaande pijlers zouden kunnen worden uitgewerkt. Zo ik reeds heb opgemerkt,
is een tiental Pakket-maatregelen reeds in de bouwregelgeving verwerkt of
is die verwerking in procedure. Op basis van de quick scans kan worden vastgesteld
dat in het traject naar het jaar 2000 hieraan een groep van 25 maatregelen
kan worden toegevoegd. Ik ben voornemens deze maatregelen, uiteraard in nauw
overleg met de bouwpraktijk, uit te werken naar concrete wijzigingsvoorstellen
van het Bouwbesluit. Bij deze uitwerking zal aan de hand van een analyse van
de milieu- en kosteneffecten worden bezien of daadwerkelijke opname in het
Bouwbesluit zinvol is. Ten aanzien van de overige maatregelen uit het Nationaal
Pakket moet worden vastgesteld dat die zich niet lenen voor opname in het
Bouwbesluit. Voor een deel omdat zij nog een te experimenteel karakter hebben
dan wel nog veel te duur zijn om in aanmerking te komen voor codificatie.
Een aantal andere maatregelen leent zich verder naar z'n aard niet voor opname
in het Bouwbesluit.Een deel hiervan zou wellicht wel in aanmerking kunnen komen voor verwerking
in andere regelgeving. Ik ben zonder meer bereid de eerstverantwoordelijken
voor die regelgeving te vragen hieraan nadere aandacht te besteden.Ten einde invoering per 2000 te kunnen realiseren zal deze excercitie
ertoe moeten leiden dat rond de jaarwisseling concrete wijzigingsvoorstellen
van het Bouwbesluit ter advisering aan de Raad van State worden voorgelegd.
De groslijst van de maatregelen voor dit uitwerkingstraject treft u aan in
het bij deze brief behorende overzicht 2. In dat overzicht zijn tevens de
materiaalgebonden Pakketmaatregelen opgenomen die zullen worden uitgewerkt
in het eerder beschreven LCA-traject. Mocht onverhoopt blijken dat de LCA-aanpak
minder mogelijkheden of vooruitgang biedt dan nu algemeen wordt aangenomen,
kan nog worden bezien of een aantal maatregelen alsnog in de vorm van individuele
per maatregel geformuleerde prestatie-eisen is uit te werken (terugvaloptie).
Vooralsnog ga ik er echter van uit dat dit niet aan de orde hoeft te komen.In de discussie met de bouwkolom is expliciet aandacht besteed aan het
feit dat met het hierboven beschreven traject een aanpak wordt gevolgd die
complex van aard is, waardoor er altijd het risico bestaat dat het langer
duurt dan nu wordt nagestreefd. Hierbij is de vraag aan de orde gekomen of
het mogelijk en wenselijk is om voorlopige en eenvoudiger tussenoplossingen
te hanteren, zoals bijvoorbeeld de introductie van functionele voorschriften
of grofmazige puntenstelsels. Bij een functioneel voorschrift kan gedacht
worden aan de eis dat een aanvrager van een bouwvergunning moet aantonen dat
hij voldoende aandacht aan duurzaam bouwen heeft besteed. Hiermee wordt het
aan de aanvrager en toetser overgelaten om hieraan concrete invulling
te geven. Uit het overleg met de bouwkolom is gebleken dat niemand met zo'n
aanpak uit de voeten kan. Bovendien zou hiermee de systematiek van het Bouwbesluit
van prestatie-eisen en eenduidige bepalingsmethoden, waaraan eenieder sterk
hecht, ernstig geweld worden aangedaan. Daarbij moet ook nog worden afgevraagd
of een dergelijke invulling wel past binnen de kaders van de Europese samenwerking.Bij het ontwikkelen van een grofmazig puntenstelsel kan gedacht worden
aan het toekennen van punten aan duurzame maatregelen als bepalingsmethode,
alsmede het opnemen van een prestatie-eis in het Bouwbesluit dat per bouwwerk
ten minste x-punten dienen te worden gerealiseerd. Een dergelijke invulling
betekent dat de aanvrager van een bouwvergunning keuzevrijheid houdt ten aanzien
van de maatregelen die worden toegepast, hetgeen op zich aansluit bij de systematiek
van prestatie-eisen en vrije indeelbaarheid. Nadeel van een dergelijke aanpak
is wel dat de puntentoekenning een sterk arbitrair karakter heeft, hetgeen
discriminerend kan uitpakken voor bepaalde produkten en oplossingen zonder
dat het milieurendement afdoende is aangetoond. Een dergelijke uitwerking
zou slechts aan de orde kunnen komen indien er voldoende draagvlak binnen
de bouwkolom bestaat om dit zo op te pakken. Mij is gebleken dat er echter
geen enkel draagvlak voor te vinden is. Enerzijds blijken partijen uitermate
beducht voor de discriminerende effecten van een dergelijke aanpak, anderzijds
ziet men het als een onverstandige doorkruising van het LCA-traject. Ik zie
de redelijkheid van deze argumenten in; bovendien vraag ook ik mij af of de
alternatieve aanpak uiteindelijk wel past binnen de kaders van de Europese
samenwerking.In het verlengde van het voorafgaande is eveneens de vraag aan de orde
gekomen of alle aandacht voor de vertaling van duurzaam bouwen in het Bouwbesluit
niet het risico in zich draagt dat de huidige dynamiek van duurzaam bouwen
wordt ondermijnd. In haar schriftelijke inbreng merkt de SNM op dat de codificatie
in de bouwregelgeving er niet toe mag leiden dat de koplopers op het terrein
van duurzaam bouwen belemmerd gaan worden. De VNG sluit zich hierbij aan en
pleit ervoor gemeenten de mogelijkheid te geven om via de bouwverordening
aanvullende eisen ten aanzien van duurzaam bouwen te stellen. Dit zou een
aanpassing van het bij de Tweede Kamer voorliggende wetsvoorstel vereisen.
Alle andere vertegenwoordigers van het OPB, dat wil zeggen de bouwers, ontwerpers,
de industrie en de consumenten, hebben zich uitdrukkelijk tegen dit voorstel
van de VNG uitgesproken.Met de VNG en SNM ben ik van mening dat er ruimte moet blijven bestaan
om op vrijwillige basis initiatieven boven het minimum-niveau te realiseren.
Naar mijn stellige overtuiging doen het bij de Tweede Kamer voorliggende wetsvoorstel
en het hierboven beschreven uitwerkingstraject voor het Bouwbesluit hier niets
aan af. Op basis van gelijkwaardigheid en vrijwilligheid blijft het in de
toekomst heel goed mogelijk een hoger ambitieniveau te realiseren. Daarbij
staat het de gemeente vrij om met behulp van eventuele bijdragen dergelijke
ambities verder te stimuleren. Gezien het grote aantal voorbeeldprojekten
en ook lokale afspraken tussen partijen ben ik geenszins bezorgd dat het ambitieniveau
de komende jaren verlaagd zal worden.Iets anders is de vraag of gemeenten de mogelijkheid moeten krijgen om
een hoger ambitieniveau af te dwingen via aanvullende voorwaarden. Niet ten
onrechte is door de andere OPB-leden opgemerkt dat een dergelijke aanpak zich
niet verhoudt met de systematiek van de bouwregelgeving zoals die sinds 1992
van kracht is. Ik vraag mij ook af of duurzaam bouwen hiermee op de langere
termijn een dienst zou worden bewezen. Immers, het succes van
duurzaam bouwen is tot op heden vooral te danken geweest aan het gezamenlijk
optrekken van overheid, milieubeweging en marktpartijen. Door ruimte te gaan
bieden voor lokale dwang zou een reëel risico ontstaan dat de voortgang
gaat stagneren.Ik zou dat ernstig betreuren. Afgezien van de vraag of de door de VNG
voorgestelde benaderingswijze, evenals de geschetste variant van functionele
voorschriften in het Bouwbesluit, de toets der kritiek van Brussel kan doorstaan,
vraag ik mij af of lokale DUBO-verordeningen uiteindelijk in de praktijk wel
uitvoerbaar en handhaafbaar zijn. De genoemde quick scan van RIGO/TNO lijkt
erop te wijzen dat aanvullende lokale voorschriften vooral bedoeld zijn om
het gesprek over duurzaam bouwen op gang te houden, zonder dat er sprake lijkt
te zijn van strikte handhaving. Gelet op het stadium van ontwikkeling waarin
duurzaam bouwen nu verkeert, acht ik een dergelijke invulling van het lokale
instrumentarium niet meer nodig. Gemeenten beschikken namelijk over voldoende
alternatieven om duurzaam bouwen op lokaal niveau bespreekbaar te houden. b. Energiebesparing (aanscherping EPC)Per 1 januari 1998 is de energieprestatiecoëfficiënt (EPC) voor
woningbouw aangescherpt van 1,4 naar 1,2. Conform het Tweede Plan van Aanpak
Duurzaam Bouwen is het streven om in 2000 tot een verdere aanscherping naar
1,0 te komen. Het belang om aandacht te blijven besteden aan energiebesparing
in de woningbouw spreekt, zeker na de Kyoto-conferentie, voor zich. Tegelijkertijd
wordt door de partijen in het veld niet ten onrechte ook aandacht gevraagd
voor de effecten van verdergaande EPC-aanscherpingen op de kosten en de ontwerpmogelijkheden
in de woningbouw.Om die reden zal de per 2000 voorgenomen EPC-aanscherping worden voorafgegaan
door een kosten/effect-studie. Daarnaast zullen de daadwerkelijke effecten
van de EPC op het feitelijk energiegebruik worden geanalyseerd. Aangezien
de EPC nog maar recent is ingevoerd, waren dergelijke studies tot nu toe nauwelijks
mogelijk. Naar verwachting moet het nu mogelijk zijn hiervan een eerste beeld
te krijgen. Op basis daarvan zal het beter dan in het verleden mogelijk zijn
een kosten/baten-analyse van EPC-aanscherpingen te maken.In het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen is voorts vermeld dat ook
een aanscherping van de energieprestatiecoëfficiënten voor de niet
tot bewoning bestemde gebouwen in voorbereiding is. Zoals ik reeds heb aangegeven
in het Algemeen Overleg inzake duurzaam bouwen van 22 mei 1997 is dit complexer
dan bij de woningbouw aangezien het een diversiteit van gebouwfuncties betreft.
Desalniettemin verwacht ik dat het ontwerp-besluit inzake die beoogde EPC-aanscherpingen
binnenkort ter advisering aan de Raad van State kan worden voorgelegd. Het
moet dan mogelijk zijn deze aanscherpingen uiterlijk op 1 januari 1999 in
werking te laten treden.Met het oog op het blijvende belang van energiebesparing is het duidelijk
dat niet alleen gekeken moet worden naar het energiegebruik in individuele
nieuwe bouwwerken. Zoals aangegeven in het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam
Bouwen en het Nationaal Milieubeleidsplan (NMP-3) zal ook aandacht moeten
worden besteed aan de energieprestatie van lokaties (EPL) en de energieprestatie
van de bestaande woningvoorraad (EPB). Ten aanzien van de beleidsmatige mogelijkheden,
de technische invulling en de juridische verankering hiervan is nader onderzoek
vereist, waarover het kabinet u later in ander verband nader zal informeren. c. Inbraakwerend hang- en sluitwerkMet het voorgenomen besluit tot wijziging van het Bouwbesluit inzake inbraakwerend
hang- en sluitwerk wordt beoogd uitvoering te geven aan de motie Van Heemst
(TK 1995/1996, 24 400 VI, nr. 28). Met deze voorgenomen wijziging gaat
het Bouwbesluit eisen stellen waaraan gevelelementen van nieuw te bouwen woningen
en woongebouwen met het oog op het voorkomen van inbraak moeten voldoen. Gezien
de omstandigheid dat voor bestaande bouw het treffen van inbraakwerende voorzieningen
tot relatief hoge kosten kan leiden – ook wanneer deze bestaande bouw
niet is gelegen in risicogebieden – zullen de eisen van inbraakwerendheid
vooralsnog uitsluitend betrekking hebben op nieuw te bouwen woningen en woongebouwen.Bij deze voorgenomen wijziging van het Bouwbesluit wordt zo dicht mogelijk
aangesloten bij het niveau van het Politiekeurmerk Veilig Wonen. Met dit keur
heeft de politie de nodige praktijkervaring opgebouwd. Door in het Bouwbesluit
van dit keur uit te gaan, werkt het voorschrift voor de sociale sector in
beginsel kostenneutraal uit, rekening houdend met eventuele door verzekeraars
te verstrekken premie-korting op de inboedelverzekering.Het ontwerp-besluit tot wijziging van het Bouwbesluit is inmiddels besproken
met de bouwpartners. Het OPB heeft zich daarbij positief over de voornemens
uitgesproken. Nu het vereiste normalisatietraject zich in de afrondende fase
bevindt, kan het ontwerp-wijzigingsbesluit binnenkort in de Ministerraad worden
behandeld en vervolgens voor advies worden doorgeleid naar de Raad van State.
De voorschriften inzake inbraakwerendheid kunnen naar verwachting in januari
1999 in werking treden. d. Integrale toegankelijkheid van niet tot bewoning bestemde
gebouwenIn de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit is aangekondigd
dat bezien zou worden of de integrale toegankelijkheid van grotere niet tot
bewoning bestemde gebouwen verbeterd kan worden. Inmiddels heeft het nodige
onderzoek en overleg met de bouwpraktijk plaatsgevonden om hieraan invulling
te geven. Als hoofdlijn is hieruit naar voren gekomen dat het mogelijk en
wenselijk is om voor nieuwe gebouwen met een gebruiksoppervlakte van in beginsel
meer dan 400 m2 voor te schrijven dat ten minste 40% van het oppervlak
van de verblijfsruimten integraal toegankelijk moet zijn. Vermeden moet worden
dat bij gebouwen met twee bouwlagen een lift verplicht wordt gesteld. Voorts
wordt het van belang geacht het minimum-aantal verplicht aanwezige integraal
toegankelijke toiletten en badruimten aan te scherpen. Voor een aantal gebouwfuncties
wordt een uitzondering gemaakt op de hier beschreven beleidsintensivering,
waaronder onderwijs- en celgebouwen.Deze voornemens worden binnenkort in de Ministerraad besproken en zullen
vervolgens juridisch nader worden uitgewerkt. De betreffende wijziging van
het Bouwbesluit zal in 2000 in werking treden. e. Minimum-kwaliteit versus gerealiseerde kwaliteit nieuwbouwwoningenTijdens de behandeling van de Evaluatienota herziene Woningwet en Bouwbesluit
heeft de Tweede Kamer de zorg uitgesproken dat de feitelijk gerealiseerde
kwaliteit van de goedkopere nieuwbouw steeds dichter bij de minimum-kwaliteit
van het Bouwbesluit zou uitkomen. In het Algemeen Overleg inzake die Evaluatienota
van 6 maart 1997 heb ik uiteengezet dat de uitkomsten van de onderzoeken in
het kader van de Evaluatienota niet in die richting wezen. Echter, gehoord
de commentaren vanuit de Tweede Kamer heb ik het zinvol geacht dit vraagstuk
tevens aan het OPB voor te leggen.In de discussie in het OPB hebben twee thema's centraal gestaan. Ten eerste de feitelijke vraag of de kwaliteitsontwikkeling van de goedkopere
nieuwbouw inderdaad naar het minimum-niveau tendeert. Hieruit is gebleken
dat, ondanks het feit dat weinig concreet analysemateriaal beschikbaar is,
de bouwpartners over de volle breedte van oordeel zijn dat de kwaliteitsontwikkeling
zorgen baart. De partijen in het veld blijken zich daarbij vooral zorgen te
maken over de woningindeling, de oppervlakte van verblijfsruimten, de geluidsisolatie
en het materiaalgebruik. Ten tweede is de vraag aan de orde geweest of gelet
op dit gevoelen de conclusie moet worden getrokken dat het niveau van de minimum-eisen
in het Bouwbesluit verhoogd zou moeten worden. De consumentenorganisaties
hebben hier volmondig ja op geantwoord, de overige partijen vinden het nog
te vroeg om die conclusie te trekken. Dit laatste is enerzijds ingegeven door
het feit dat op dit moment nog onvoldoende gegevens beschikbaar zijn om de
ernst van de situatie in te schatten, anderzijds is nog onvoldoende duidelijk
wat de consequenties en de effectiviteit van het verhogen van de minimum-eisen
zullen zijn.Naar aanleiding van deze discussie in het OPB heb ik besloten een nader
onderzoek te laten verrichten naar de kwaliteitsontwikkeling van de nieuwbouw
in relatie tot het minimum-kwaliteitsniveau. Op basis hiervan kan beter inzichtelijk
worden waar de feitelijke problemen zich voordoen.Tegelijkertijd zal nadere aandacht worden besteed aan een aantal actuele
maatschappelijke vraagstukken, zoals burenlawaai en het vraagstuk van de lange
mensen.In het verlengde van het Tweede Plan van Aanpak Duurzaam Bouwen en NMP-3
wordt gestreefd nog voor de zomer een beleidsbrief «Geluid en wonen»
uit te brengen, waarin aandacht zal worden besteed aan hinder van geluiden
van buren. In dat verband zal onder andere worden bezien of en hoe de geluidkwaliteit
van woningen in de regelgeving en/of in de marktwerking een plaats kan krijgen.Ten aanzien van de lange mensen is inmiddels een aantal initiatieven genomen
om hier nadere aandacht aan te besteden. Op 20 januari 1998 heeft de Klub
van Lange Mensen (KLM) de vaste commissie voor VROM een folder aangeboden
waarin voorstellen staan om de maatvoering ten aanzien van bijvoorbeeld deur-
en plafondhoogten in het Bouwbesluit aan te passen. De vaste commissie heeft
mij bij brief van 13 februari 1998 (kenmerk VROM-98–57) verzocht hier
een reactie op te geven. In algemene zin onderken ik de trend dat de Nederlanders
steeds langer worden en dat dit gevolgen kan hebben voor de gebruikskwaliteit
van de gebouwde omgeving. De vraag is vervolgens of het noodzakelijk is binnen
afzienbare termijn de eisen ten aanzien van bijvoorbeeld deuren en plafonds
generiek te verhogen in het Bouwbesluit dan wel dat er voor specifieke groepen
alternatieve oplossingen denkbaar zijn. Hiervoor zijn nadere prognoses wenselijk,
welke geconfronteerd moeten worden met de gebruikskwaliteit van het huidige
woningaanbod. Dit zal worden meegenomen in de hierboven beschreven analyses
van de confrontatie tussen de minimum-kwaliteit en de feitelijk gerealiseerde
kwaliteit.Daarnaast dient er rekening mee te worden gehouden dat naast de lange
mensen er nog andere specifieke groepen bestaan die afwijken van de «doorsnee-mens».
Ik ben dan ook blij dat de Gehandicaptenraad en de Vrouwen-Adviescommissies
het initiatief hebben genomen tot een plan van aanpak dat is gericht op de
verbetering van de duurzame gebruikskwaliteit van de gebouwde omgeving, rekening
houdend met alle specifieke doelgroepen en woonwensen. Hiermee wordt vermeden
dat het probleem van de ene groep wordt opgelost, terwijl een andere doelgroep
weer in de problemen dreigt te komen.In dit verband zal nadrukkelijk ook de vraag aan de orde komen of dit
consequenties moet hebben voor de eisen in het Bouwbesluit. Naar verwachting
zal de eerste aanzet voor dat plan van aanpak nog dit voorjaar
gereed zijn. Aan de hand hiervan zal vervolgens bezien moeten worden of en
zo ja, welke instrumentele consequenties daaraan verbonden moeten worden.
Indien mogelijk worden de hiervoren beschreven activiteiten, conform de wens
van de bouwpartners, zoveel mogelijk gebundeld tot één geheel. 5. Overige aspecten a. Experiment alternatief openbaar bouwregisterZoals ik in mijn brief aan de vaste commissie voor VROM van 17 december
1997 (kenmerk DBD 97 577 084/Z134 906) heb aangekondigd, is
in overleg met de VNG en het Nederlands Verbond van Ondernemers in de Bouwnijverheid
(NVOB) (de laatste via de Stichting Behartiging Algemene Bouwbelangen (SBAB))
een onderzoek van start gegaan naar een alternatief voor het huidige openbaar
bouwregister. Vanaf 1 november 1997 is in ongeveer twintig gemeenten, verspreid
over het hele land, een experiment van start gegaan met een alternatief voor
het huidige bouwregister. De komende weken zal het experiment nog worden uitgebreid
met enkele gemeenten in het westen van het land.De eerste ervaringen bij het opstarten van het experiment zijn bemoedigend.
Mede dankzij de actieve steun van de VNG en het NVOB is het gelukt de medewerking
te verkrijgen van de betreffende gemeenten en regio-vertegenwoordigers van
de SBAB. In de lopende experimentele fase zijn ook contacten gelegd met het
Openbaar Ministerie, het Sociaal Fonds Bouwnijverheid en de Belastingdienst.
Het is echter nog te vroeg om nu al in te schatten of het alternatief voor
het openbaar register een succes zal worden.Conform de afspraak met de Kamer tijdens het Algemeen Overleg inzake de
Evaluatienota van 6 maart 1997 zal pas na afronding van het experiment definitieve
besluitvorming over de regelgeving plaatsvinden. Naar verwachting rond de
zomer van dit jaar is het mogelijk definitieve keuzen te maken ten behoeve
van dat wetgevingstraject. b. Aanschrijvings-instrumentariumIn het Algemeen Overleg inzake de Nota Stedelijke Vernieuwing van 1 december
1997 (TK 1997/1998, 25 427, nr. 4) heeft mevrouw Versnel-Schmitz een
notitie over het aanschrijvingsinstrumentarium ingebracht. Mede aan de hand
van die notitie voer ik met de VNG en een aantal grotere gemeenten overleg
over het aanschrijvings- en onteigeningsinstrumentarium dat in het kader van
stedelijke vernieuwing en het beheer van de particuliere huurwoningvoorraad
benodigd is. Na afronding daarvan zal ik u informeren over de uitkomsten van
dat overleg en over de conclusies die op basis daarvan moeten worden getrokken
ten aanzien van het aanschrijvings- en onteigeningsinstrumentarium. 6. Tot slotIn het voorgaande heb ik de voortgang van de herijking van de bouwregelgeving
in beeld gebracht. Doel van die herijking is een zodanige integrale verbetering
van de bouwregelgeving, dat die passend is bij de eisen die daaraan anno 2000
worden gesteld, dat wil zeggen bouwregelgeving die:– aansluit op maatschappelijke behoeften en wensen;– over een breed maatschappelijk en bestuurlijk draagvlak beschikt;– hanteerbaar, gebruikersvriendelijk en handhaafbaar is.In nauwe samenwerking met de bouwpartners moet de komende tijd nog veel
werk worden verzet voordat de herijkte bouwregelgeving daadwerkelijk
in werking kan gaan treden. Dat neemt niet weg dat ik ervan ben overtuigd
dat het doel van de herijking met de in deze brief aangegeven activiteiten
zal worden bereikt.Ik vertrouw erop u hiermede genoegzaam te hebben geïnformeerd.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel BIJLAGEN:1– overzichten 1 (vergunningsvrije bouwwerken) en 2 (DUBO-doorwerking
in Bouwbesluit)– onderzoekrapportage «Uitvoerbaarheid conversie Bouwbesluit» – reader «Duurzaam bouwen in het Bouwbesluit»– advies Overlegplatform Bouwregelgeving 16 februari 1998 XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24280-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl