Wijziging van de Wet milieubeheer en enkele daarmee verband houdende wetten (modernisering van de regelgeving over de milieueffectrapportage); Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31755, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31755 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam ALGEMEEN1. Doel en uitgangspunten van het wetsvoorstel2. Het vereenvoudigde stelsel van milieubeoordelingen2.1 Hoofdlijnen2.2 Aanpassingen ten opzichte van de bestaande mer2.3 Verhouding met de beleidsbrief mer2.4 De beperkte procedure: projecten waarvoor een milieuvergunning
nodig is, met uitzondering van projecten ten aanzien van een activiteit waarvoor
ook een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 nodig is, waarvoor
een passende beoordeling moet worden gemaakt2.5 Uitgebreide procedure: projecten waarvoor geen milieuvergunning
nodig is, projecten waarvoor wel een milieuvergunning nodig is en tevens een
vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 waarvoor een passende
beoordeling gemaakt moet worden en plannen3. Bepalingen ten aanzien van de inhoud van het milieueffectrapport4. Verschillen huidige mer-procedure bij plannen
en besluiten en voorgestelde vereenvoudigde procedure bij plannen en besluiten5. Zorgvuldigheid van de besluitvorming en mogelijkheden
tot maatwerk6. Overige vereenvoudigingenVereenvoudiging bij benoeming leden van Commissie voor
de merVereenvoudiging in ontheffingenstelsel7. Besluit milieu-effectrapportage 19948. Administratieve en bestuurlijke lastenAdministratieve lastenStructurele lastenFiguur 1. Overzicht reductie van de AL.Eenmalige lastenBestuurlijke lasten9. Gevolgen voor het milieu, de handhaafbaarheid
en uitvoerbaarheid ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel BOnderdeel COnderdeel DOnderdeel EOnderdeel FOnderdeel GOnderdeel IOnderdeel JOnderdeel KOnderdeel LOnderdeel MOnderdeel NOnderdeel QOnderdeel ROnderdeel UOnderdeel YOnderdeel ZOnderdeel BBOnderdeel CCOnderdeel EEOnderdeel FFOnderdeel HHOnderdeel KKArtikel 7.21Artikel 7.23Onderdeel LLOnderdeel NNOnderdeel PPOnderdeel QQOnderdeel TTOnderdeel UUOnderdeel VVOnderdeel WWOnderdeel XXOnderdeel YYOnderdeel CCCOnderdeel DDDOnderdeel EEEOnderdeel FFFArtikel IIArtikel IVArtikel VArtikel VIOndertekeningLichaamTransponeringstabel
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31755Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 76 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 755Wijziging van de Wet milieubeheer en enkele daarmee verband houdende
wetten (modernisering van de regelgeving over de milieueffectrapportage)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN1. Doel en uitgangspunten van het wetsvoorstelHet onderhavige wetsvoorstel voorziet in de tweede tranche van de stelselherziening
van het instrumentarium voor milieubeoordeling, welke tot doel heeft om met
behoud van de milieudoelstelling te komen tot minder en eenvoudiger regels
en meer samenhang in het systeem van milieubeoordelingen voor plannen en projecten.
Een en ander is een uitwerking van de brieven aan de voorzitter van de Tweede
Kamer van 16 mei 2003 (Kamerstukken II 2002/03, 28 637, nr. 19),
17 oktober 2003 (Kamerstukken II 2003/04, 29 200 XI, nr. 7),
2 september 2004 (Kamerstukken II 2003/04, 29 383, nr. 17)
en verder meer in detail uitgewerkt in de brief van 28 januari 2005 (Kamerstukken
II 2004/05, 29 383, nr. 25; hierna aangeduid als de «beleidsbrief
mer»).Het Nederlandse systeem voor milieueffectrapportage (mer) heeft in de
afgelopen jaren een aanzienlijke bijdrage geleverd aan het meer en beter betrekken
bij de besluitvorming van de gevolgen voor het milieu door overheden. Gesteld
kan worden dat overheden inmiddels over het geheel genomen vertrouwd zijn
met de mer als belangrijk milieu-instrument en afwegingen met betrekking tot
milieu, natuur en in toenemende mate ook cultuurhistorisch erfgoed in de besluitvorming
betrekken. Zoals verwoord in de beleidsbrief mer is er mede daarom ruimte
ontstaan voor heroverweging van de wettelijke bepalingen voor de mer.Ook vanuit de maatschappij is een sterke behoefte uitgesproken om door
zo goed mogelijke integratie van de trajecten van vergunningverlening en uitvoering
van de milieubeoordeling, tot een vlotte en aanzienlijk eenvoudigere procedure
te komen. Er bestaat brede overeenstemming over de vormgeving van een met
de (milieu)vergunningverlening gestroomlijnde procedure inzake milieubeoordeling.De modernisering, waarvoor ik samen met mijn ambtgenoten van LNV en OCW
verantwoordelijk ben, vindt plaats op grond van de volgende uitgangspunten:• Herziening van het wettelijke stelsel voor milieueffectbeoordeling
mag niet ten koste gaan van het doel van milieueffectbeoordeling:
het geven van een volwaardige plaats aan milieu, natuur en cultuurhistorisch
erfgoed in de bestuurlijke besluitvorming. Door de introductie van de plan-mer
worden aanzienlijk meer overheidsplannen op milieueffecten beoordeeld dan
op grond van de daarvóór geldende mer-regelgeving het geval
was. Hierdoor is duidelijk sprake van versterking van de aandacht voor milieu,
natuur en cultuurhistorisch erfgoed bij planontwikkeling. Dezelfde activiteiten
worden doorgaans op zowel het niveau van kaderstellende plannen als bij de
definitieve vergunningen beoordeeld op de effecten voor milieu, natuur en
cultuurhistorisch erfgoed. De zorgvuldige afweging van belangen van natuur,
milieu en cultuurhistorisch erfgoed op planniveau maakt het mogelijk om bij
projecten waarvoor een milieuvergunning vereist is (met uitzondering voor
die activiteiten waarvoor tevens een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet
1998 nodig is, waarvoor een passende beoordeling moet worden gemaakt) te volstaan
met minder regels dan thans het geval is.• Het nieuwe stelsel beoogt één samenhangend systeem
voor milieubeoordelingen voor plannen en projecten te zijn. Er dient immers
op grond van de EU-richtlijnen (nr. 2001/42/EG1
respectievelijk nr. 85/337/EEG2 ) zowel op het
niveau van plannen als op het niveau van projecten een beoordeling van de
gevolgen voor het milieu3 te worden uitgevoerd.• Het zwaartepunt van de milieubeoordeling moet liggen op het niveau
van plannen en projecten waarvoor geen milieuvergunning is vereist alsmede
activiteiten waarvoor wel een milieuvergunning is vereist, maar waarvoor tevens
een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 nodig is, waarvoor
een passende beoordeling moet worden gemaakt. Hier komen immers voor het milieu
de belangrijkste afwegingen aan de orde. Tevens spelen bij plannen en deze
projecten in veel gevallen locatiekeuzen een rol.• Nederland regelt niet meer dan waartoe de EU verplicht, tenzij
er aantoonbaar redenen zijn om dat wel te doen.• De herziening van het huidige systeem moet leiden tot een belangrijke
verlaging van de regel- en lastendruk.2. Het vereenvoudigde stelsel van milieubeoordelingen2.1 HoofdlijnenHet voorliggende voorstel betreft de milieubeoordeling voor projecten
en plannen. Wat betreft projecten zal een onderscheid worden gemaakt in projecten
waarvoor een milieuvergunning is vereist en projecten waarvoor dat niet geldt.
De reden voor dit onderscheid is dat van projecten waarvoor geen milieuvergunning
noodzakelijk is (vaak de ruimtelijke projecten) in het algemeen meer ingrijpende
milieugevolgen zijn te verwachten dan van de projecten waarvoor wel een milieuvergunning
noodzakelijk is. Een uitzondering wordt gemaakt voor activiteiten waarvoor
wel een milieuvergunning vereist is, maar waarvoor tevens een vergunning op
grond van de Natuurbeschermingswet 1998 nodig is, waarvoor een passende beoordeling
moet worden gemaakt. Ook voor deze activiteiten geldt dat de mogelijke milieugevolgen
complex zijn. Waar in deze toelichting verder wordt gesproken over «complexe
projecten» of «projecten zonder milieuvergunning», worden
ook de activiteiten begrepen waarvoor een passende beoordeling moet worden
gemaakt. De vereisten in de voorfase voor projecten zonder milieuvergunning
zullen inhoudelijk gelijk zijn met die voor plannen. In onderstaande tabel
is samengevat welke vereisten zullen gaan gelden:Projecten
met milieuvergunning, tenzij tevens passende beoordeling vereist isProjecten zonder milieuvergunning, of met milieuvergunning
in combinatie met passende beoordeling op grond van artikel 19f, eerste lid
van de Natuurbeschermingswet 19981. Voorfase – Melding van project * 1. Voorfase – Melding
van het project – Het
bevoegd gezag geeft kennis van het voornemen tot het aanvragen/nemen van het
besluit, waarbij wordt aangegeven:* – dat,
waar en wanneer stukken ter inzage zullen worden gelegd, – of
de Commissie voor de mer of een andere instantie geraadpleegd zal worden.– Het bevoegd gezag
geeft advies over reikwijdte en detailniveau van het milieueffectrapport wanneer
de initiatiefnemer daarom verzoekt, dan wel op eigen initiatief *– Het bevoegd
gezag (indien geen initia- tiefnemer) geeft * advies over reikwijdte en detailniveau
van het milieueffectrapport.– (Wanneer over reikwijdte
en detailniveau wordt geadviseerd) raadpleging van bij het besluit betrokken
overheidsorganen en wettelijk adviseurs.– Raadpleging
van bij het besluit betrokken overheidsorganen en wettelijk adviseurs over
reikwijdte en detailniveau.   2. Opstellen
rapport – Initiatiefnemer stelt
milieurapport op (waaronder beschrijving kenmerken project, beschrijving gevolgen
milieu (incl. gezondheid, natuur en cultuurhistorisch erfgoed) beschrijving
maatregelen om nadelige gevolgen te voorkomen, leemten in beschrijving door
ontbreken gegevens en een niet-technische samenvatting), In rapport uitgangssituatie
en autonome ontwikkeling milieu beschrijven * Redelijke projectalternatieven
beschrijven *   – Terinzagelegging
aanvraag/ (voor)ontwerpbesluit – Terinzagelegging
milieueffectrapport2. Opstellen rapport Idem  3. Adviezen,
zienswijzen en besluitvorming – Zienswijzen
(met toepassing van de Awb),3. Adviezen, zienswijzen en besluitvorming – Zienswijzen (met toepassing van
de Awb), – Raadpleging
van de Commissie voor de mer over het milieueffectrapport– Plicht om te motiveren
wat met de resultaten van het milieueffectrapport en de zienswijzen en raadpleging
is gebeurd– Plicht om te motiveren wat met de resultaten
van het milieueffectrapport en de zienswijzen en raadpleging is gebeurd – Verantwoorden
op welke wijze participatie bij de voorbereiding heeft plaats gevonden– Vaststellen hoe
en wanneer geëvalueerd moet worden – Vaststellen hoe en wanneer
geëvalueerd moet worden  4. Evaluatiefase – Evaluatie
opgetreden milieueffecten 4. Evaluatiefase Idem* : extra t.o.v. Europese verplichtingen, zie hiervoor ook hoofdstuk 3.2.2 Aanpassingen ten opzichte van de bestaande merTen opzichte van de huidige mer-regelgeving voor projecten betekent het voorliggende voorstel dat een aantal vereisten niet
meer verplicht zal worden voorgeschreven. Concreet gaat het om:– het opstellen van een startnotitie door de initiatiefnemer (in
plaats daarvan kan worden volstaan met een eenvoudige melding aan het bevoegd
gezag),– het openbaar maken van de startnotitie door het bevoegd gezag.
(Bij niet-vergunningplichtige projecten komt daar overigens wel een kennisgeving
van de stukken omtrent het voornemen (tot het indienen van een aanvraag) tot
het nemen van een besluit voor in de plaats),– de zienswijzen van het publiek ten behoeve van de op te stellen
richtlijnen, (Bij niet-milieuvergunnigplichtige projecten komt daar voor het
bevoegd gezag de verantwoording achteraf over de wijze waarop burgers en maatschappelijke
organisaties bij de voorbereiding van het besluit zijn betrokken, voor in
de plaats)– de advisering door de Commissie voor de mer ten behoeve van de
op te stellen richtlijnen en over het milieueffectrapport voor projecten met
milieuvergunning,– bij vergunningplichtige projecten: de vaststelling van richtlijnen
voor de inhoud van het milieueffectrapport door het bevoegd gezag (in plaats
daarvan komt de verplichting voor het bevoegd gezag op verzoek van de initiatiefnemer
te adviseren over reikwijdte en detailniveau dan wel de mogelijkheid dit ambtshalve
te doen),– de beschrijving van het «meest milieuvriendelijke alternatief»,– de termijn voor aanvaarding van het milieueffectrapport door het
bevoegd gezag.Ten opzichte van de huidige mer-regelgeving voor plannen betekent het voorliggende voorstel dat deze aangevuld wordt met
de volgende voorschriften:– de verplichting tot het raadplegen van de Commissie voor de mer
over het milieueffectrapport bij alle plannen. Dit betreft nu nog alleen de
plannen die tevens een passende beoordeling op grond van de Natuurbeschermingswet
1998 behoeven of de plannen die gericht zijn op een activiteit in de Ecologische
Hoofdstructuur,– de plicht tot verantwoording achteraf voor het bevoegd gezag over
de wijze waarop burgers en maatschappelijke organisaties bij de voorbereiding
van het besluit zijn betrokken.2.3 Verhouding met de beleidsbrief merTen opzichte van de eerder genoemde beleidsbrief zijn de in het hiervoor
opgenomen schema onder punt 1 genoemde «melding van het project»
aan het bevoegd gezag en de mogelijkheid voor het bevoegd gezag om ambtshalve
over reikwijdte en detailniveau van het milieueffectrapport te adviseren,
nieuw. Deze elementen zijn in het wetsvoorstel opgenomen naar aanleiding van
signalen van betrokkenen uit de praktijk. In het bijzonder bleek aan de kant
van het bevoegd gezag, waaronder de provincies en gemeenten, een duidelijke
behoefte te bestaan aan het zonodig sturend optreden bij de totstandkoming
van het milieueffectrapport. Het ontbreken van duidelijkheid over de inhoud
van het milieueffectrapport kan tot problemen leiden bij zowel de opstelling
van het milieueffectrapport als bij de toetsing ervan. Discussies over de
aanvaardbaarheid zouden het gevolg kunnen zijn, hetgeen zich zou kunnen vertalen
in extra proceduretijd, extra bestuurlijke lasten en extra kosten. In de beleidsbrief
is daarnaast nog voorgesteld om een uitgebreidere procedure met extra waarborgen
(kennisgeving van een voorgenomen activiteit, raadplegen betrokken overheidsinstanties
over het detailniveau en de reikwijdte van het op te stellen milieueffectrapport
en advies van de Commissie voor de mer in Habitat/EHS-gevallen in de eindfase)
alleen te laten gelden voor activiteiten waarvoor geen milieuvergunning nodig
is en waarbij voor het kaderstellende plan geen milieueffectrapport was gemaakt
of het bestaan van een kaderstellend plan niet vaststond. De achtergrond hiervan
was om slechts één keer een milieubeoordeling met extra waarborgen
uit te voeren. Diverse instanties hebben er echter op gewezen dat dit in de
praktijk tot tal van onduidelijkheden zal leiden. De milieubeoordeling van
het kaderstellende plan mag immers niet verouderd zijn, maar de vraag is wanneer
daarvan sprake is. Denkbaar is ook dat een milieubeoordeling voor
een plan vertraging oploopt en de milieueffectbeoordeling voor het project
eerder gereed is, doch dan zonder de extra waarborgen die nu voor het project
zijn gaan gelden. Dan zou het project aanzienlijke vertraging kunnen oplopen
tot ook gevolg is gegeven aan de milieubeoordeling, met de extra waarborgen,
van het plan. Om deze redenen is besloten deze zogenaamde «als-dan-constructie»
(als er op het achterliggende planniveau al een mer is uitgevoerd, dan kan
op projectniveau bij niet-milieuvergunningplichtige projecten worden volstaan
met een eenvoudige procedure) los te laten. Dit voorkomt immers onduidelijkheid.
Voorgesteld wordt voor alle activiteiten waarvoor geen milieuvergunning nodig
is, de extra waarborgen te doen gelden. Deze extra waarborgen zijn, voor alle
duidelijkheid, van toepassing op projecten zonder milieuvergunning, projecten
met milieuvergunning maar ten aanzien van een activiteit waarvoor tevens een
vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 nodig is, waarvoor een
passende beoordeling moet worden gemaakt en alle plannen. Ten slotte wordt,
in aanvulling op hetgeen in de beleidsbrief mer is aangegeven, de uitgebreide
procedure aangevuld met nog twee vereisten:– de verplichting om de Commissie voor de mer bij alle plannen,
zonder de nu geldende beperking tot Habitat/EHS-gevallen, in de gelegenheid
te stellen advies uit te brengen over het milieueffectrapport (in de eindfase) –
de plicht tot verantwoording achteraf voor het bevoegd gezag over de wijze
waarop burgers en maatschappelijke organisaties bij de voorbereiding van het
besluit zijn betrokken.Beide onderwerpen zijn op verzoek van de Ministerraad voorgelegd aan de
Commissie Versnelling Besluitvorming Infrastructurele Projecten (de Commissie
Elverding). Deze Commissie is gevraagd advies uit te brengen over het voornemen
tot het verplichten van raadpleging van de Commissie m.e.r. in de eindfase
alsmede over het voornemen om participatie in de voorfase te verplichten.De Commissie heeft in haar advies van 17 januari 2008 positief geadviseerd
ter zake van de verplichte raadpleging van de Commissie m.e.r. in de eindfase,
doch negatief over een wettelijke regeling voor een participatieplan. In haar eindadvies van 21 april 2008 (Bijlage bij kamerstukken
II, 2007/08, 29 385, nr. 18) heeft de Commissie het belang van participatie
benadrukt. Eerdere en ruimere participatie van betrokkenen betekent dat belangentegenstellingen
in een vroeg stadium, als er nog wat mee gedaan kan worden, het project binnen
worden gehaald. In het kabinetsstandpunt over het advies (Kamerstukken II,
2007/08, 29 385, nr. 19, bladzijde 5, derde alinea van boven) onderschrijft
het kabinet het belang van participatie, hetgeen hij tot uitdrukking wil laten
komen door een wettelijke verankering gericht op verantwoording achteraf.
Op deze wijze kan de participatieplicht vormvrij worden ingevuld, maar kan
wel marginaal worden getoetst of participatie heeft plaatsgevonden. In dit
wetsvoorstel is daarom bepaald dat bij het besluit dan wel plan wordt verantwoord
op welke wijze burgers en maatschappelijke organisatie bij de voorbereiding
van het besluit dan wel plan zijn betrokken.Deze aanvullingen sluiten ook aan op het Beleidsprogramma 2007–2011
(Kamerstukken II, 2006/07, 31 070, nr. 1), met name waar het gaat
om het belang van de dialoog met de samenleving bij de voorbereiding van besluiten
(voor alle overheidsniveaus).2.4 De beperkte procedure: projecten waarvoor een milieuvergunning
nodig is, met uitzondering van projecten ten aanzien van een activiteit waarvoor
ook een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 nodig is, waarvoor
een passende beoordeling moet worden gemaaktDe voorgestelde procedure betekent dat de voorbereiding van het milieueffectrapport
beter dan nu het geval is, ingepast kan worden in het informeel vooroverleg,
dat zoals gebruikelijk in het kader van de milieuvergunningprocedure plaatsvindt.
Onder «milieuvergunning» wordt in dit verband niet alleen verstaan
vergunningen op grond van de Wet milieubeheer, maar ook andere vergunningen
waarop de uniforme openbare voorbereidingsprocedure van afdeling 3.4 van de
Algemene wet bestuursrecht (Awb) en waarop de bijzondere bepalingen van afdeling
13.2 van de Wet milieubeheer (Wm) van toepassing zijn. Concreet betekent dit
dat het gaat om vergunningen ingevolge:a. de Mijnbouwwet;b. de Grondwaterwet;c. de Ontgrondingenwet;d. de Kernenergiewet;e. de Wet verontreiniging oppervlaktewateren.Het voorstel leidt ertoe dat de totstandkoming van het milieueffectrapport
en van het ontwerpbesluit ten behoeve van de vergunning meer synchroon kunnen
verlopen dan thans het geval is. Tijdens het continue proces van informeel
vooroverleg ten behoeve van de vergunningaanvraag worden de reikwijdte en
detailniveau van het milieueffectrapport en het milieueffectrapport zelf besproken.
Het milieueffectrapport ligt ter inzage gedurende de terinzagelegging van
de aanvraag of van het (voor)ontwerpbesluit. Een en ander overeenkomstig de
procedure van dit wetsvoorstel, afdeling 3.4 van de Awb en afdeling 13.2 van
de Wm.Een uitzondering wordt gemaakt voor activiteiten die naast de milieuvergunning
waarvoor een milieueffectrapport moet worden gemaakt, tevens een vergunning
op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 behoeven, waarvoor een passende
beoordeling nodig is. Voor deze specifieke categorie van projecten geldt de
uitgebreide voorbereidingsprocedure om, vanwege de gevoeligheid van de gebieden,
de transparantie en de kwaliteit van de informatie te waarborgen. Deze categorie
zal in de praktijk overigens maar zeer beperkt voorkomen. In beginsel zal
namelijk reeds in de planfase nagegaan worden of een activiteit mogelijke
gevolgen voor een Natura2000-gebied kan hebben. Op grond daarvan is in de
planfase de afweging reeds aan de orde of voor een activiteit in de vergunningenfase
een passende beoordeling nodig zal zijn. Doorgaans zal dit leiden tot de beslissing
om de locatie van een voorgenomen activiteit zodanig te kiezen dat een passende
beoordeling niet noodzakelijk zal zijn. Daardoor zal in de vergunningfase
altijd of bijna altijd de beperkte procedure van toepassing zijn.Voor de overige activiteiten die gekoppeld zijn aan milieuvergunningverlening
is de vereenvoudigde procedure zonder meer van toepassing. Hierbij gaat het
om ongeveer 30 % van het aantal mer-gevallen per jaar.2.5 Uitgebreide procedure: projecten waarvoor geen milieuvergunning
nodig is, projecten waarvoor wel een milieuvergunning nodig is en tevens een
vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 waarvoor een passende
beoordeling gemaakt moet worden en plannenDe uitgebreide procedure geldt voor plannen waarvoor de overheid zowel
initiatiefnemer als bevoegd gezag is en waarbij vaak strategische keuzes gemaakt
moeten worden.Daarnaast zijn er enerzijds merplichtige activiteiten waarvoor geen milieuvergunning
vereist is en anderzijds activiteiten waarvoor naast de milieuvergunning tevens
een vergunning op grond van de Natuurbeschermingswet 1998 noodzakelijk is,
waarvoor een passende beoordeling moet worden gemaakt. Van beide categorieën
activiteiten zijn over het algemeen (maar niet in alle situaties) meer ingrijpende
gevolgen voor maatschappij en milieu te verwachten dan van de activiteiten
met enkel een milieuvergunning.Bij de eerste soort activiteiten, waarop afdeling 3.4 van de Awb en afdeling
13.2 van de Wm niet van toepassing zijn, dan wel waarop een van deze beide
afdelingen niet van toepassing is, is de overheid in een aantal gevallen behalve
initiatiefnemer ook bevoegd gezag. Voorbeelden hiervan zijn een uitbreiding
van luchthavens en andere infrastructurele werken, doch ook de aanleg van
jachthavens, de bouw van woningen, de aanleg van een megabioscoop. Tevens
behoort tot deze soort projecten de vergunning of ontheffing ingevolge:– de Wet beheer rijkswaterstaatswerken (vergunning om gebruik te
maken van een waterstaatswerk);– de Wet droogmakerijen en indijkingen.Zoals hiervoor reeds opgemerkt is het bij de tweede soort activiteiten
waarvoor naast de milieuvergunning tevens een passende beoordeling moet worden
gemaakt, van belang om de uitgebreide voorbereidingsprocedure voor te schrijven
om de transparantie en de kwaliteit van de informatie te waarborgen. Voorbeelden
van activiteiten waar het hierbij om gaat zijn een varkenshouderij in of nabij
een Natura2000-gebied of een waterzuiveringsinstallatie in of nabij een dergelijk
gebied.Voor al deze genoemde projecten en plannen geldt voortaan de uitgebreide
procedure zoals hiervoor besproken. Dit betekent dat het bevoegd gezag:– kennis moet geven van de stukken omtrent het voornemen om een
besluit of plan voor te bereiden. Bij die kennisgeving moet dan ook worden
aangegeven dat, waar en wanneer stukken ter inzage zullen worden gelegd;;
of de Commissie voor de mer of een andere instantie in de gelegenheid wordt
gesteld advies uit te brengen over het voornemen); of de activiteit plaatsvindt
in de ecologische hoofdstructuur en of tevens een passende beoordeling moet
worden uitgevoerd.– het bevoegd gezag dient, indien het niet zelf initiatiefnemer
is, te adviseren over de reikwijdte en het detailniveau van het nog op te
stellen milieueffectrapport (dus niet alleen op verzoek van de initiatiefnemer).
Hierbij dienen andere betrokken bestuursorganen alsmede de wettelijk adviseurs
te worden geraadpleegd.– altijd dient de Commissie voor de mer in de gelegenheid te worden
gesteld advies uit te brengen over het milieueffectrapport (in de eindfase).Denkbaar is nog de situatie dat voor twee samenhangende activiteiten naast
de milieuvergunning tevens een vergunning is vereist op grond van bijvoorbeeld
de Wet droogmakerijen en indijkingen. Gedacht kan bijvoorbeeld worden aan
een landaanwinning ten behoeve van de aanleg van een stortplaats. Voor de
eerste activiteit (landaanwinning) geldt dan de uitgebreidere
procedure. Voor de tweede activiteit (aanleg stortplaats met vergunning ingevolge
de Wet milieubeheer) geldt de eenvoudige procedure. Het ligt dan voor de hand
om te volstaan met één milieueffectrapport; daarbij dient dan
de zwaarste procedure te worden gevolgd, omdat deze immers alle elementen
bevat (artikel 14.5, tweede lid, Wm).In verband met het in dit hoofdstuk geschetste nieuwe stelsel van milieubeoordelingen,
is hoofdstuk 7 van de Wm grondig gewijzigd en is een logischer indeling gevolgd
waarbij een duidelijk onderscheid is gemaakt tussen een mer die betrekking
heeft op een plan en een mer die betrekking heeft op een project (besluit).3. Bepalingen ten aanzien van de inhoud van het milieueffectrapportVoorgesteld wordt, met betrekking tot de vereisten voor de inhoud van
het milieueffectrapport, de Europese mer-verplichtingen te volgen met in principe
geen aanvullende eisen. Uitzondering hierop vormt, zoals reeds opgemerkt,
het voorstel om aan de inhoud van het milieueffectrapport enkele extra voorwaarden
te stellen. Deze gelden ook in de huidige mer-procedure en betreffen het beschrijven
van de uitgangssituatie en van de autonome ontwikkeling van het milieu, alsmede
van redelijke projectalternatieven. Om milieugevolgen van een voorgenomen
activiteit zinvol te kunnen beschrijven is immers een referentiekader nodig,
bepaald door de situatie zonder dat de voorgenomen activiteit zou worden gerealiseerd.
De meerwaarde van een mer-procedure wordt in belangrijke mate bepaald door
het ontwikkelen van keuzemogelijkheden voor locaties, inrichting en technieken.
Het verkennen van het volledige spectrum aan reële milieuvriendelijke
oplossingen moet hierbij uitgangspunt zijn, waarbij nogmaals wordt opgemerkt
dat een beschrijving van het «Meest Milieuvriendelijke Alternatief»
zal vervallen. Voorkomen dient te worden dat initiatiefnemers zich ten onrechte
beperken tijdens deze verkenning. Dan zouden immers mogelijk interessante
milieuvriendelijke opties ten onrechte onbesproken blijven. Een alternatief
met maximale milieuwinst is tevens een waardevolle referentie bij de keuze
van een voorkeursalternatief. Het geeft een rechtvaardiging voor de uiteindelijke
keuze en draagt op deze wijze bij aan het creëren van draagvlak voor
het uiteindelijke besluit.Door redelijke projectalternatieven te beschrijven wordt het eenvoudiger
en transparanter om te bepalen wat de beste beschikbare technieken zijn in
de zin van artikel 8.11, vierde lid, van de Wm. Denkbaar is immers dat bij
bepaalde projectalternatieven de technologie ter bescherming van het milieu,
veel beter is ontwikkeld dan bij andere technieken. Ook de EU-richtlijn nr.
2001/42/EG stelt een dergelijk referentiekader en het beschrijven van alternatieven
verplicht, zodat in het stelsel voor milieubeoordeling ten aanzien van de
inhoud van het milieurapport vergelijkbare eisen voor plannen en voor projecten
gelden. Ook bij wetten waarbij de beste beschikbare technieken niet formeel
zijn voorgeschreven, zoals bij de Grondwaterwet, zal de discussie over de
gewenste vergunningvoorschriften doorzichtiger worden.4. Verschillen huidige mer-procedure bij plannen
en besluiten en voorgestelde vereenvoudigde procedure bij plannen en besluitenSchematisch kunnen de verschillen tussen de huidige procedure en de voorgestelde
procedure als volgt worden weergegeven.Huidige regelgevingVoorgestelde
nieuwe regelgeving Mer voor plannenMer voor projectenMer
voor plannen, projecten zonder milieuvergunning en projecten met milieuvergunning
waarvoor tevens een passende beoordeling nodig isMer voor projecten met milieuvergunning, zonder passende beoordeling Startnotitie  Openbare kennisgeving over inrichting
besluitvormingsproces– Openbaarmaking
startnotitie – Melding
van het project – Openbare kennisgeving over inrichting besluitvormingsproces– Melding van het project – Raadpleging betrokken bestuursorganen
over reikwijdte en detailniveau – Zienswijzen op de startnotitie – Raadpleging wettelijk
adviseurs – Advies Commissie mer – Richtlijnen vaststellen– Raadpleging betrokken
bestuursorganen over reikwijdte en detailniveau – Advies reikwijdte
en detailniveau indien niet zelf initiatiefnemerRaadpleging betrokken bestuursorganen over reikwijdte en detailniveau
+ advies reikwijdte en detailniveau (op verzoek initiatiefnemer of ambtshalve) Opstelling MEROpstelling MEROpstelling
MEROpstelling MEROpenbaarmaking MER Openbaarmaking MEROpenbaarmaking
MEROpenbaarmaking MERZienswijzen ZienswijzenZienswijzenZienswijzenAdvies Commissie mer bij «natuurplannen» Advies Commissie merAdvies Commissie mer MotiveringMotiveringMotivering 
Verantwoording over participatieMotiveringEvaluatieEvaluatieEvaluatieEvaluatieDe verantwoording achteraf over de wijze waarop burgers en maatschappelijke
organisaties zijn betrokken bij de voorbereiding van een besluit of plan (participatie)
is de wettelijke verankering van de vormvrije participatieplicht.Participatie is erop gericht om in de voorfase de voorbereiding van het
plan of project en het daarbij behorende milieueffectrapport zoveel mogelijk
in een open en transparante sfeer te laten plaatsvinden. Met participatie
wordt beoogd om het meedenken en de medewerking van maatschappelijke organisaties,
bedrijven en burgers te faciliteren. Participatie is erop gericht om draagvlak
te creëren en tot zorgvuldig afgewogen besluiten te komen. Op een moment
dat dit nog zinvol is, kan met burgers en marktpartijen in contact worden
getreden om de «meedenk-kracht» zo goed mogelijk te benutten.
De nadruk dient erop te liggen dat kan worden meegenomen wat betrokkenen wél
willen bereiken.Het advies van de Commissie voor de mer geeft plan- of projectspecifiek
inzicht in de kwaliteit van de ontwikkelde alternatieven en de beschreven
milieueffecten. Het kan daarom aan de orde zijn om de Commissie voor de mer
ook bij het bepalen van de reikwijdte en het detailniveau te betrekken. Vroege
betrokkenheid van de Commissie voor de mer kan houvast geven bij het opstellen
van een kwalitatief goed milieueffectrapport.De participatie dient bij voorkeur plaats te hebben in het kader van de
zogenaamde moederprocedure in het bijzonder in de voorbereidingsprocedure
voor het plan of project waarvoor het milieueffectrapport wordt opgesteld.
Hierdoor wordt de integratie van de mer in de besluitvorming verder versterkt.
Het bevoegd gezag kan in de praktijk dezelfde bekendmaking gebruiken om te
voldoen aan de voorschriften uit beide regelingen («moederprocedure»
en merprocedure).Participatie zal echter altijd maatwerk zijn, elk project is uniek. Daarom
zijn er geen voorschriften over de vorm of de te volgen procedure vastgelegd.
Om participatie voor de praktijk toepasbaar te maken en om de praktijk te
ondersteunen zullen handleidingen worden uitgewerkt en beschikbaar gesteld.5. Zorgvuldigheid van de besluitvorming en mogelijkheden
tot maatwerkHet feit dat enkele procedures worden geschrapt betekent niet dat in de
praktijk geen gebruik (meer) kan worden gemaakt van eventuele voorzieningen
om de besluitvorming te versterken. Het bevoegd gezag voor een project kan,
wanneer het dat noodzakelijk acht, aanvullend op de wettelijke regeling, extra
waarborgen in de mer-procedure inbouwen. Het milieueffectrapport dient tegelijk
met de vergunningaanvraag of het (voor)ontwerpbesluit openbaar te worden gemaakt
voor het indienen van zienswijzen. Wanneer het, voor een zorgvuldige besluitvorming,
echter noodzakelijk is, kan worden besloten om bijvoorbeeld eerder in het
besluitvormingsproces ook de Commissie voor de mer te raadplegen over de reikwijdte
en detailniveau van het op te stellen milieueffectrapport indien het bevoegd
gezag op grond van artikel 7.27, zesde lid, verplicht is hierover te adviseren
dan wel op grond van artikel 7.24 op verzoek dan wel ambtshalve voornemens
is hierover te adviseren. De best toegeruste instantie om hierover te beslissen
is het bevoegde gezag voor het te nemen besluit. De complexiteit van een project
is immers mede afhankelijk van de (ruimtelijke) context waarin het wordt uitgevoerd.
Daardoor is het bevoegd gezag het beste in staat om de inschatting te kunnen
maken of het, met het oog op een zorgvuldige voorbereiding van de besluitvorming,
aanvullende maatregelen noodzakelijk acht.6. Overige vereenvoudigingenVereenvoudigingen zijn verder aangebracht bij de benoemingen van de leden
van de Commissie voor de mer (art. 2.19) en in het stelsel van ontheffingen
(artikel 7.21 (nieuw)).Vereenvoudiging bij benoeming leden van Commissie voor
de merDe benoeming en het ontslag bij koninklijk besluit zal voortaan beperkt
zijn tot de voorzitter en een of meer plaatsvervangende voorzitters. De overige
leden zullen door de voorzitter van de Commissie voor de mer worden benoemd
en ontslagen.Vereenvoudiging in ontheffingenstelselVan het huidige artikel 7.5, eerste lid, is alleen de ontheffingsgrond
in onderdeel c, – «het algemeen belang onverwijld ondernemen van
de activiteit waarop die besluiten betrekking hebben, noodzakelijk maakt» –
gehandhaafd. De twee andere ontheffingsgronden (artikel 7.5, eerste lid, onder
a en b) zijn vervallen omdat richtlijn nr. 85/337/EEG niet in deze ontheffingsgrondslagen
voorziet. Nieuw is ook dat niet meer de Ministers van VROM en LNV, dan wel
gedeputeerde staten de ontheffingverlenende instantie zijn, maar het bevoegd
gezag. Onder «degene die de activiteit onderneemt» (tweede lid)
valt voortaan ook het «bevoegd gezag» als aanvrager van een ontheffing.
Ook het «bevoegd gezag» kan een activiteit ondernemen. Het bevoegd
gezag (bijvoorbeeld gedeputeerde staten) kan een ontheffing aanvragen als
initiatiefnemer van een activiteit (bijvoorbeeld een stortplaats).
Gedeputeerde staten vragen dan een ontheffing aan voor de provincie en verlenen
uiteindelijk ook de ontheffing. Het bevoegd gezag zal niet meer adviseren
aangezien het bevoegd gezag zelf de ontheffing verleent. Ook de Commissie
voor de mer zal niet meer verplicht om advies worden gevraagd. De adviestaak
van die commissie bestaat op dit moment enkel ten aanzien van de ontheffingsgronden
in het eerste lid, onder a en b, welke gronden zullen vervallen. Daarmee vervalt
ook de adviestaak van de commissie.7. Besluit milieu-effectrapportage 1994De werkingsfeer van de mer is vastgelegd in de zogeheten C- en D-lijst,
die in de bijlage bij het Besluit mer 1994 zijn opgenomen. Indien activiteiten
voldoen aan de voorwaarden uit onderdeel C dan is zonder meer een mer-plicht
aan de orde. Indien activiteiten voldoen aan de voorwaarden uit onderdeel
D dan moet het bevoegd gezag beoordelen of een mer moet worden uitgevoerd.In zowel de C- als de D-lijst zijn activiteiten opgenomen, die op grond
van de Europese Richtlijn mer niet aan de mer-plicht of de mer-beoordelingsplicht
behoeven te worden onderworpen (zgn. «koppen» op de richtlijn).
Het Besluit mer 1994 zal binnenkort worden opgeschoond, waarbij het de bedoeling
is deze lijsten zodanig aan te passen dat deze zoveel mogelijk «één
op één» overeenkomt met de Europese lijst van de mer-plichtige
activiteiten.8. Administratieve en bestuurlijke lastenAdministratieve lastenIn de voorgenomen situatie vervalt de startnotitie en tevens hoeft geen
Meest Milieuvriendelijke Alternatief (MMA) te worden beschreven. Hierdoor
zullen de kosten van de mer dalen.Structurele lastenDe veranderingen in de wet- en regelgeving met betrekking tot de milieueffectrapportage
leveren een reductie van de administratieve lasten voor het bedrijfsleven
op van circa € 353 300. In de onderstaande figuur is dit weergegeven.Figuur 1. Overzicht reductie van de AL. Huidige situatie€ 2 646 800 Voorgenomen situatie€ 2 293 500 Reductie administratieve lasten€ 353 300 Procentuele reductie13%Deze reductie is als volgt over de twee veranderingen verdeeld: Het vervallen
van de startnotitie geeft een reductie van de jaarlijkse structurele administratieve
lasten voor bedrijven van circa € 240 800.Het vervallen van het Meest Milieuvriendelijke Alternatief geeft op de
totale jaarlijkse administratieve lasten een reductie van circa € 112 500.
Hierbij is aangenomen dat de administratieve lasten voor het opstellen van
de mer met 5% zullen dalen.Behalve de reductie van de administratieve lasten heeft het voorstel ook
als voordeel dat de procedure aanzienlijk wordt verkort, zodat bedrijven eerder
met hun activiteiten zullen kunnen beginnen.Eenmalige lastenNaast deze reductie van de structurele jaarlijkse administratieve lasten, zouden bedrijven ook te maken kunnen krijgen met eenmalige lasten
voor de kennisname van de veranderingen in de regelgeving. Het aantal bedrijven
dat te maken krijgt met de regelgeving van de mer is echter zeer beperkt (enkele
tientallen per jaar). Het betreft hier alleen een aantal grote bedrijven dat
grote projecten uitvoert en adviesbureaus die worden ingehuurd om een mer
uit te voeren. De kosten voor de kennisname zullen hiermee beperkt blijven
tot naar schatting enkele duizenden euro’s. Er zijn geen andere bedrijfseffecten.Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (Actal) heeft het dossier
op 30 juli 2007 als hamerstuk afgedaan en dus niet geselecteerd voor
een advies.Een hamerstuk houdt in dat Actal het dossier niet selecteert voor een
toets en advies omdat er een geringe wijziging is in de administratieve lasten,
deze goed in beeld zijn gebracht en er is gekozen voor de minst belastende
alternatieven.Bestuurlijke lastenHierbij kan een onderscheid worden gemaakt tussen de lasten van de overheid
als bevoegd gezag en de lasten van de overheid als initiatiefnemer. In ongeveer
eenderde van de gevallen is de overheid zelf initiatiefnemer voor een activiteit.
Dit geldt in het bijzonder voor gevallen dat er geen milieuvergunning is vereist,
bijvoorbeeld bij de aanleg van een weg. Deze lasten voor de overheid als initiatiefnemer die als gevolg van het wetsvoorstel zullen
afnemen zijn dan ongeveer de helft (bij eenderde is overheid initiatiefnemer
en bij tweederde het bedrijfsleven; de administratieve lasten van het bedrijfsleven
zijn dus twee keer zo hoog) van de daling van de administratieve lasten voor
het bedrijfsleven, dus circa € 176 650.De lasten van de overheid als bevoegd gezag
zullen ook afnemen. Er hoeft geen startnotitie openbaar te worden gemaakt;
niet in alle gevallen zal nog een advies over de reikwijdte en het detailniveau
worden gegeven; de Commissie voor de mer hoeft niet meer in alle gevallen
verplicht te worden geraadpleegd. De besparing van bestuurlijke lasten kan
als volgt worden geraamd:– Niet langer openbaar maken startnotitie bij milieuvergunningen:
30 startnotities x 8 (uur) x € 50 (per uur) = € 12 000.
Bij niet-vergunningplichtige projecten is wel sprake van een kennisgeving
van de stukken omtrent het voornemen tot aanvragen van een besluit; daar wordt
derhalve op dit punt geen reductie van de bestuurlijke lasten verwacht.– bij een aanname dat in 10 gevallen per jaar geen advies wordt
gegeven over reikwijdte en detailniveau (in plaats van de huidige richtlijnen)
betekent dit een besparing van 10 (gevallen) x 200 (uur) x € 50
(per uur) = € 100 000.– besparing niet inschakelen Commissie voor de mer: 30 gevallen
x 40 (uur) x € 50 (per uur) = € 60 000.Een en ander betekent een besparing van de bestuurlijke lasten voor het
bevoegd gezag van € 172 000 per jaar. Dit bedrag zou echter
aanzienlijk hoger kunnen zijn indien vaker wordt afgezien van het geven van
adviezen over reikwijdte en detailniveau.9. Gevolgen voor het milieu, de handhaafbaarheid
en uitvoerbaarheidVan het wetsvoorstel worden geen negatieve gevolgen verwacht voor het
milieu. Het doel van de mer is om de gevolgen van een voorgenomen project
of plan voor het milieu (inclusief natuur en cultuurhistorisch erfgoed) inzichtelijk
te maken. Ten opzichte van de huidige regeling voor de mer voor projecten
vinden geen wijzigingen plaats die het realiseren van dit doel in negatieve
zin beïnvloeden. Doordat de mogelijkheden voor maatwerk
(zie hoofdstuk 5) worden uitgebreid, wordt het «meenemen» van
de gevolgen voor het milieu van een voorgenomen project in het besluitvormingsproces
versterkt. Hierdoor komt het realiseren van de doelstelling van het instrument
dichterbij. Tevens neemt de zorgvuldigheid bij het nemen van besluiten over
plannen en projecten toe, hetgeen het draagvlak voor deze besluiten doet toenemen.Ook de handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid worden door het voorstel niet
negatief beïnvloed. De trajecten van vergunningverlening en uitvoering
van milieubeoordeling kunnen in de praktische toepassing meer worden geïntegreerd,
zonder dat dit ten koste gaat van handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid. De
intensievere betrokkenheid van het bevoegd gezag, vanwege de mogelijkheid
van maatwerk, in het kader van het vooroverleg, zal naar verwachting zelfs
een positief effect hebben op de handhaafbaarheid en uitvoerbaarheid van de
regelgeving voor mer. ARTIKELSGEWIJSArtikel IOnderdeel BArtikel 2.17 bevat de taakomschrijving van de Commissie voor de mer. Het
tweede lid is aangepast in die zin dat de adviseringstaak van de Commissie
voor de mer met betrekking tot ontheffingsverzoekenis
vervallen. Dit is een gevolg van het vervallen van de ontheffingsgronden ten
aanzien waarvan de Commissie voor de mer om advies wordt gevraagd. Daarnaast
ziet de adviestaak op milieueffectrapporten ten aanzien van enerzijds plannen
en anderzijds besluiten waarop de afdelingen 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb) of 13.2 Wm niet van toepassing zijn en besluiten ten aanzien van
activiteiten waarvoor ook een passende beoordeling moet worden gemaakt, in
de eindfase.Onderdeel CDe aanpassingen in artikel 2.19 betreffen de beperking van de benoeming
en het ontslag van de leden van de Commissie voor de mer bij koninklijk besluit
tot de voorzitter en een of meer plaatsvervangende voorzitters.De overige leden zullen door de voorzitter van de Commissie voor de mer
worden benoemd en ontslagen. De reden van deze wijziging is het verminderen
van de bestuurlijke lasten.Onderdeel DArtikel 2.20, inzake de rechtspositie van de leden van de Commissie voor
de mer, zal vervallen omdat van de bevoegdheid tot het stellen van nadere
regels ten aanzien van die rechtspositie nooit gebruik is gemaakt en het niet
de verwachting is dat dat in de toekomst wel zal gebeuren.Onderdeel EHet eerste lid van artikel 2.21 regelt het instellen van een werkgroep
zodra de Commissie voor de mer in de gelegenheid is gesteld om het bevoegd
gezag te adviseren. De advisering over een ontheffingsverzoek zal echter vervallen,
conform het vervallen van die adviestaak in artikel 2.17.Onderdeel FDit artikel is gewijzigd in die zin dat de secretaris van de Commissie
voor de mer niet meer bij koninklijk besluit zal worden benoemd
en ontslagen maar door de voorzitter van de Commissie voor de mer. De reden
hiervoor is het verminderen van de bestuurlijke lasten.Onderdeel GSinds de inwerkingtreding van de wet van 5 juli 2006 (wijzigingswet
Stb. 2006, 336) (hierna: SMB-wet) wordt in artikel 7.2a niet meer verwezen
naar de Habitatrichtlijn1 maar naar de Natuurbeschermingswet
1998 waarin deze richtlijn is omgezet. Vandaar de aanpassing in artikel 7.1,
tweede lid, onderdeel d, inzake de ecologische hoofdstructuur.De wijziging van het vierde lid houdt een uitbreiding in van het begrip «bevoegd
gezag», in die zin dat onder bevoegd gezag tevens wordt verstaan het
bestuursorgaan dat bevoegd is tot het voorbereiden dan wel vaststellen van
een «besluit».Onderdeel IIn artikel 7.2, eerste lid, onderdeel b, is de zinsnede «vanwege
de bijzondere omstandigheden waaronder zij worden ondernomen» geschrapt.
Dit houdt verband met een eerdere wijziging van de Wm (verdere aanpassing
aan Europese richtlijnen inzake milieu-effectrapportage) (Stb. 2005, 477).
Zie hierover de toelichting bij artikel I, onderdeel CC (artikel 7.15).Het nieuwe zevende lid vervangt artikel 7.1a, onder a en b. In deze onderdelen
wordt hoofdstuk 7 van toepassing verklaard op activiteiten, plannen en besluiten
in de exclusieve economische zone. Artikel 7.1a, onder c, betreffende plannen
als bedoeld in artikel 7.2a, heeft een plaats gekregen in het tweede lid van
dat artikel. Voor de onderhavige opzet is gekozen omdat die beter aansluit
bij de systematiek van hoofdstuk 7 dan het huidige artikel 7.1a. Die systematiek
houdt enerzijds in het aanwijzen bij algemene maatregel van bestuur van merplichtige
activiteiten, plannen en besluiten op grond van artikel 7.2 (het zogenaamde
gesloten systeem) en anderzijds de bepaling dat (niet aangewezen) plannen
merplichtig zijn omdat er tevens een passende beoordeling voor moet worden
gemaakt (het zogenaamde open systeem). Artikel 7.1a past niet goed in die
systematiek.Met deze wijziging is overigens geen inhoudelijke wijziging doorgevoerd.
De voorgestelde formulering regelt dat ook activiteiten die in de exclusieve
economische zone plaatsvinden, worden aangewezen als mer(beoordelings)plichtig,
alsmede de daarbij behorende plannen en besluiten.Het achtste lid (oud) komt te vervallen. Een expliciete wettelijke basis
voor overgangsrecht is niet nodig.Onderdeel JArtikel 7.2a gaat over de merplicht voor plannen waarvoor tevens een passende
beoordeling moet worden gemaakt.De verwijzing naar artikel 19f, eerste lid, van de Natuurbeschermingswet
1998, is aangepast. Nu wordt verwezen naar artikel 19j in samenhang met artikel
19f, eerste lid. De verplichting tot het opstellen van een passende beoordeling
voor «plannen» is namelijk geregeld in artikel 19j met een verwijzing
naar de passende beoordeling voor «projecten» (ofwel «besluiten»)
in artikel 19f van de Natuurbeschermingswet 1998.Het tweede lid zal vervallen. In artikel 19f, tweede lid, van de Natuurbeschermingswet
1998, is al geregeld dat de passende beoordeling onderdeel kan uitmaken van de milieueffectrapportage. De noodzaak om de verplichting,
zoals opgenomen in artikel 7.2a, te handhaven, ontbreekt.Het tweede lid (nieuw) vervangt artikel 7.1a, onder c, dat gaat over plannen
ten aanzien van activiteiten die in de exclusieve economische zone plaatsvinden
en waarvoor een passende beoordeling moet worden gemaakt. Activiteiten
waarin deze plannen voorzien kunnen namelijk ook in de exclusieve economische
zone liggen. Daarvan is in de praktijk sprake bij windmolenparken op zee.
Het ondernemen van deze activiteiten op zee was ook de reden om het huidige
artikel 7.1a in hoofdstuk 7 op te nemen.Onderdeel KIn artikel 7.3 wordt geregeld dat bepaalde plannen niet als merplichtig
worden aangewezen. Het huidige onderdeel c bevat een uitzondering voor plannen
die gedurende een aangegeven programmeringsperiode worden medegefinancierd
in het kader van een tweetal Europese Verordeningen. Dit onderdeel zal vervallen
omdat de in onderdeel c bedoelde programmeringsperioden in die Europese verordeningen
per 1.1.2007 zijn verstreken. Uit de nieuwe verordeningen die gelden voor
de volgende programmeringsperiode volgt dat alle plannen in de periode vanaf 2007,
die in het kader van deze verordeningen worden opgesteld, binnen de werkingssfeer
van hoofdstuk 7 zullen vallen en derhalve moeten worden beoordeeld overeenkomstig
de eisen van dat hoofdstuk ten aanzien van plannen. Van belang daarbij is
uiteraard dat deze plannen een kader zijn voor een later project.Onderdeel LArtikel 7.4, eerste lid, gaat over de kennisgeving door de Minister van
LNV of een van de andere ministers van een voorgenomen activiteit die niet
mer(beoordelings)plichtig is maar die wel belangrijke nadelige gevolgen kan
hebben voor het milieu. Het tweede lid regelt de jaarlijkse verslaglegging
over de toepassing van het eerste lid. Dit artikel kan vervallen. In de praktijk
is hieraan nooit gevolg gegeven.De inhoud van het huidige artikel 7.5 is (in gewijzigde vorm) overgeplaatst
naar artikel 7.21.Onderdeel MArtikel 7.6 betreft de aanwijzing van provinciale activiteiten, plannen
en besluiten.In het eerste lid, eerste volzin, kan de verwijzing naar «gebieden
als bedoeld in artikel 7.2a» niet gehandhaafd blijven. Er worden geen «gebieden»
meer aangeduid. In het oorspronkelijke wetsvoorstel van de latere SMB-wet,
werd nog wel naar gebieden, namelijk die als bedoeld in de habitatrichtlijn,
verwezen. In artikel 7.2a staat dat een milieueffectrapport moet worden gemaakt
voor een plan waarvoor, in verband met een daarin opgenomen activiteit, een
passende beoordeling moet worden gemaakt op grond van artikel 19f, eerste
lid van de Natuurbeschermingswet 1998. In het voorgestelde artikel 7.6 wordt
nu verwezen naar «gebieden als bedoeld in artikel 10a, eerste lid, van
de Natuurbeschermingswet 1998». Zie ook de wijziging in artikel I, onderdeel
G, onder 1d (artikel 7.1, tweede lid, onder d). Het gaat overigens nog wel
steeds over dezelfde gebieden.In het derde lid is de tweede volzin vervallen. Deze bevatte een verwijzing
naar een basis voor overgangsrecht in artikel 7.2, achtste lid, welke bepaling
echter zal vervallen.In het vierde lid, derde volzin, is «instantie» vervangen
door «bestuursorganen» als bedoeld in artikel 7.1, vijfde lid,
onder b, onder 1, conform de bewoordingen van laatstgenoemd artikelonderdeel.Onderdeel NHet huidige artikel 7.7 komt te vervallen. Van de bevoegdheid bij algemene
maatregel van bestuur regels te stellen over de provinciale aanwijzing
van activiteiten, plannen en besluiten, is nooit gebruik gemaakt en in de
toekomst wordt niet voorzien dat daar gebruik van zal worden gemaakt.De inhoud van het huidige artikel 7.8 is opgenomen in artikel 7.21. Zie
de toelichting bij artikel I, onderdeel KK.Onderdeel QArtikel 7.7 (nieuw) bepaalt de inhoud van het milieueffectrapport wanneer
dat betrekking heeft op een plan. Hoewel dit artikel
grotendeels opnieuw wordt vastgesteld, komt het inhoudelijk overeen met het
huidige artikel 7.10, voor zover dat betrekking heeft op plannen. Aan het
eerste lid is een nieuw onderdeel g toegevoegd op basis waarvan een beschrijving
in het milieueffectrapport moet worden opgenomen van de maatregelen om de
belangrijke nadelige gevolgen van een activiteit voor het milieu te voorkomen,
te beperken of teniet te doen. Deze bepaling was ten onrechte eerder niet
opgenomen. Omdat het huidige artikel 7.10 ook besluiten betreft, is de formulering hier en daar aangepast.Onderdeel RHet huidige artikel 7.11 zal vervallen. Van de delegatiegrondslag in dit
artikel (om ten opzichte van de gegevens, die het milieueffectrapport moet
bevatten, zoals in het huidige artikel 7.10 opgenomen, aanvullende gegevens
in een milieueffectrapport op te nemen) is nooit gebruik gemaakt.Onderdeel UArtikel 7.9 bevat een aanpassing van het geldende artikel 7.11c. Het artikel
is aangepast in die zin dat het bevoegd gezag altijd de stukken betreffende
het voorgenomen plan openbaar moet maken (tweede lid, onder a). Onderdeel
b, betreffende de bevoegdheid van het bevoegd gezag om gelegenheid te bieden
zienswijzen over het voornemen naar voren te brengen, is vervallen. Hiervoor
in de plaats is in artikel 7.14, eerste lid, onder e, een plicht tot verantwoording
achteraf opgenomen voor het bevoegd gezag. Het bevoegd gezag moet in het plan
verantwoorden op welke wijze burgers en maatschappelijke organisaties bij
de voorbereiding van het plan zijn betrokken. Er is een nieuw vierde lid toegevoegd
dat erin voorziet dat ook een kennisgeving wordt gedaan in een ander land
ingeval er sprake is van mogelijke belangrijke nadelige gevolgen voor het
milieu in dat land.Onderdeel YArtikel 7.11 is het huidige artikel 7.26a, betreffende de procedure van
totstandkoming van het plan. Het derde lid is gewijzigd in die zin dat wordt
aangesloten bij de situatie van het eerste lid waarin in de planprocedure
zelf geen terinzagelegging en een mogelijkheid tot het indienen van zienswijzen
is geregeld. In dat geval wordt de beslistermijn van de planprocedure verlengd
tot de termijn van artikel 3:16 van de Awb. In het huidige artikel 7.26a,
derde lid, wordt de gehele termijn van artikel 3:16 van de Awb aan de termijn
die de procedure van het plan stelt, toegevoegd. Dat is echter nooit de bedoeling
geweest.Onderdeel ZArtikel 7.12 regelt de advisering door de Commissie voor de mer over plannen.
De beperking van de advisering tot plannen met betrekking tot activiteiten
die plaatsvinden in de ecologische hoofdstructuur en plannen waarvoor tevens
een passende beoordeling moet worden gemaakt, zal vervallen.
De Commissie voor de mer zal over alle plannen adviseren en via de verwijzing
in artikel 7.32, vijfde lid, ook over de meer complexe besluiten waarop afdeling
3.4 Awb en/of afdeling 13.2 Wm niet van toepassing zijn en over besluiten
ten aanzien van activiteiten als bedoeld in artikel 7.26a. Het advies wordt
uitgebracht binnen de termijn die de planprocedure stelt voor het uitbrengen
van zienswijzen en bij gebreke daarvan binnen de termijn gesteld in artikel
3:16 Awb.Het tweede lid regelt dat deze Commissie in voorkomend geval ook over
mogelijke belangrijke nadelige grensoverschrijdende gevallen adviseert. In
het tweede lid maakt de verwijzing naar het huidige artikel 7.26 plaats voor
de tekst van die bepaling. Artikel 7.26 (onderdeel van de huidige paragraaf 7.6)
komt namelijk niet als zodanig terug in dit wetsvoorstel vanwege de integratie
van de procedure waarin een milieueffectrapport (apart) wordt beoordeeld (de
huidige paragraaf 7.6) in de procedure waarin een besluit (bijvoorbeeld
een milieuvergunning) wordt aangevraagd (de huidige paragraaf 7.7).Onderdeel BBArtikel 7.14 is het huidige artikel 7.26d, dat gaat over wat er in het
plan moet worden opgenomen. Een nieuw onderdeel is onderdeel e van het eerste
lid. In het plan moet worden aangegeven op welke wijze burgers en maatschappelijke
organisaties bij de voorbereiding van een plan zijn betrokken. Hiermee wordt
invulling gegeven aan het kabinetsstandpunt van de Minister van Verkeer en
Waterstaat en de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(Kamerstukken II, 2007/08, 29 385, nr. 19, bladzijde 5). Het kabinet
wil het belang van participatie tot uitdrukking laten komen door deze wettelijk
te verankeren, gericht op verantwoording achteraf. Participatie wordt hierdoor
vormvrij gelaten waardoor ruimte blijft voor maatwerk. De formulering sluit
aan bij die van artikel 2.1.1 inzake structuurvisies van het Besluit ruimtelijke
ordening.Het nieuwe tweede lid komt uit paragraaf 7.11 (grensoverschrijdende
zaken) en komt inhoudelijk overeen met het huidige artikel 7.38f. Het nieuwe
vierde lid komt uit paragraaf 7.12 (evaluatie) en komt inhoudelijk overeen
met het huidige artikel 7.40 voor zover dat over plannen gaat. De plaats van
beide bepalingen in artikel 7.14 is een meer logische plaats dan de huidige,
omdat nu alles wat relevant is voor het plan bij elkaar staat.Onderdeel CCArtikel 7.15 is afgeleid van het huidige artikel 7.26e, inzake de openbare
bekendmaking van het plan. Het eerste lid is in twee onderdelen gesplitst
en regelt enerzijds de meer algemene «bekendmaking» van het plan
en anderzijds de «mededeling» van het plan aan degenen die zienswijzen
hebben ingediend. Dit gebeurt volgens de procedure van artikel 3:42 van de
Awb onderscheidenlijk artikel 3:43 van de Awb.Onderdeel EEArtikel 7.16 is het huidige artikel 7.8a dat deel uitmaakt van de paragraaf
over besluiten ten aanzien waarvan moet worden beoordeeld of een milieueffectrapport
moet worden gemaakt. In het tweede lid is de zinsnede: «bedoelde bijzondere
omstandigheden waaronder de activiteit wordt ondernomen» vervangen door «bedoelde
nadelige gevolgen die de activiteit voor het milieu kan hebben». Deze
wijziging was abusievelijk niet opgenomen in de wet van 15 september
2005 (wijziging van de Wm: verdere aanpassing aan Europese richtlijnen inzake
milieu-effectrapportage) (Stb. 2005, 477). Hetzelfde geldt voor artikel 7.2,
eerste lid, onderdeel b. In artikel 7.8b was deze zinsnede wel door laatstgenoemde
wet aangepast.Onderdeel FFArtikel 7.17 is het huidige artikel 7.8b, inzake het nemen van de beslissing
over de vraag of een milieueffectrapport moet worden gemaakt. Het huidige
tweede lid is vervallen omdat het bevoegd gezag ook zonder wettelijke bepaling
met de initiatiefnemer kan overleggen.Onderdeel HHArtikel 7.19 is het huidige artikel 7.8d dat gaat over de vraag of een
milieueffectrapportage moet worden gemaakt in de situatie waarin het bevoegd
gezag zelf de activiteit onderneemt. Ook hier was in het eerste lid abusievelijk
de zinsnede «vanwege de bijzondere omstandigheden waaronder de activiteit
wordt ondernomen» niet vervangen door: vanwege de belangrijke nadelige
gevolgen die de activiteit voor het milieu kan hebben (zie eveneens onder
de toelichting op artikel I, onderdeel EE (artikel 7.16). In het vierde lid
(inzake de mededeling van de beslissing) is de volgorde van de onderdelen
gelijkgetrokken met die van artikel 7.17, vierde lid. Onderdeel a, over de
kennisgeving van de beslissing van het bevoegd gezag over de vraag of wel
of geen milieueffectrapportage moet worden gemaakt, is wat betreft de inhoud
aangepast aan artikel 7.17, vierde lid, onderdeel a. Er is geen reden voor
een verschillende formulering.Onderdeel KKArtikel 7.21In dit artikel is de ontheffingsbevoegdheid van het huidige artikel 7.5
in gewijzigde vorm opgenomen evenals een deel van hoofdstuk 3 van het Besluit
milieu-effectrapportage 1994.De ontheffingsbevoegdheid is nu opgenomen in paragraaf 7.7 over «het
milieueffectrapport dat betrekking heeft op een besluit» omdat er geen
ontheffingsmogelijkheid is voor een milieueffectrapport voor plannen. Het
handhaven van de huidige plaats in paragraaf 7.2 ligt daarom niet voor
de hand.In het eerste lid is met de toevoeging van «artikel 7.6, derde lid»,
tevens de ontheffing van het maken van een milieueffectrapport in verband
met een door de provincie aangewezen besluit geregeld. Dit is nu nog geregeld
in artikel 7.8.Het huidige artikel 7.5, derde lid («het aantekenen van de datum
van ontvangst en het sturen van een bericht van ontvangst aan de verzoeker»)
zal vervallen. Dit hoeft niet geregeld te worden, hetgeen uit de Awb volgt.Het huidige artikel 7.5, vierde lid, zal vervallen: het bevoegd gezag
zal niet meer adviseren aangezien het bevoegd gezag zelf de ontheffing verleent.
De Commissie voor de mer heeft geen adviestaak meer ten aanzien van ontheffingsverzoeken
(zie ook de toelichting op artikel I, onderdeel B (artikel 2.17)).In de tweede volzin van het vierde lid wordt van de beslissing mededeling
gedaan aan de Ministers van VROM, LNV en OC&W en niet meer aan de Commissie
voor de mer en het bevoegd gezag vanwege voornoemde redenen.In het vijfde lid zijn onderdelen van de artikelen 6 en 7 van het Besluit
milieu-effectrapportage 1994 opgenomen.Artikel 7.23Dit artikel gaat over de inhoud van het milieueffectrapport wanneer dat
betrekking heeft op een besluit. Hoewel dit artikel
integraal opnieuw is vastgesteld, komt het inhoudelijk overeen met het huidige
artikel 7.10, voor zover dat betrekking heeft op besluiten. Omdat
het huidige artikel 7.10 ook plannen betreft,
is de formulering hier en daar aangepast.In het eerste lid zijn de onderdelen d en e extra ten opzichte van de
mer-richtlijn (zie ook hoofdstuk 3 (blz. 8) van het algemene deel van deze
toelichting).Het derde en vierde lid zijn vervangen door het eerste lid, onderdeel
g, op grond waarvan een beschrijving moet worden opgenomen van de «maatregelen
om belangrijke nadelige milieueffecten van de activiteit te voorkomen, te
beperken of zoveel mogelijk teniet te doen».De gegevens als bedoeld in bijlage IV van de EEG-richtlijn milieueffectbeoordeling
kunnen op bepaalde punten overlappen met de gegevens als bedoeld in de onderdelen
a tot en met i van het eerste lid van artikel 7.23 van de Wet milieubeheer.
Onderdeel j van het eerste lid regelt daarom dat alleen die gegevens als bedoeld
in bijlage IV van de EEG-richtlijn milieu-effectbeoordeling die niet reeds
in de onderdelen a tot en met i zijn opgesomd, in het milieueffectrapport
dienen te worden opgenomen.Artikel 7.24–7.26 (voor een besluit waarop de afdelingen 3.4 Awb
en 13.2 Wm van toepassing zijn met uitzondering van een besluit met betrekking
tot een activiteit waarvoor tevens een besluit is vereist waarvoor op grond
van artikel 19f, eerste lid, van de Natuurbeschermingswet 1998 een passende
beoordeling moet worden gemaakt) De huidige paragraaf 7.5 (De voorbereiding
van een milieu-effectrapport dat betrekking heeft op een besluit) wordt vervangen
door paragraaf 7.8. In het algemene deel van de toelichting is aangegeven
welke onderdelen van paragraaf 7.5 zullen vervallen.In het eerste lid van artikel 7.24 is geregeld dat degene die een activiteit
wil ondernemen die is aangewezen bij algemene maatregel van bestuur dan wel
bij provinciale milieuverordening, dit schriftelijk aan het bevoegd gezag
moet melden. Deze melding is vormvrij. Het bevoegd gezag is hierdoor op de
hoogte van alle voornemens en kan vervolgens besluiten daarover te adviseren.Conform de richtlijn kan de initiatiefnemer het bevoegd gezag om advies
vragen over de inhoud van het milieueffectrapport. Dit kan in het vooroverleg
van het te nemen besluit (bijvoorbeeld een vergunning) aan de orde worden
gesteld.Naar aanleiding van een verzoek van de initiatiefnemer dan wel indien
het bevoegd gezag ambtshalve zal adviseren, zal het, na de inbreng van andere
bestuursorganen en adviseurs te hebben ontvangen, een advies opstellen inzake
de inhoud van het milieueffectrapport.In artikel 7.24 wordt naar artikel 7.2, eerste lid, in zijn geheel verwezen
en daarmee ook naar onderdeel b (in tegenstelling tot het huidige artikel
7.12, eerste lid, dat alleen naar onderdeel a verwijst). Vanwege het vervallen
van artikel 7.8c, tweede lid, (waarin de huidige artikelen 7.9 tot en met
7.43 van overeenkomstige toepassing worden verklaard), zou over het toepassingsbereik
van artikel 7.24 een misverstand kunnen ontstaan. Artikel 7.8c, tweede lid,
is met de SMB-wet vervallen omdat het van overeenkomstige toepassing zijn
van deze artikelen vanzelfsprekend werd geacht en een bepaling met die strekking
derhalve overbodig. Het leidt echter tot verwarring wanneer in artikel 7.24
alleen naar merplichtige en niet ook naar mer-beoordelingsplichtige activiteiten
zou worden verwezen.Indien het bevoegd gezag op verzoek dan wel ambtshalve advies geeft, dient
het de adviseurs en de bestuursorganen die bij de voorbereiding van het te
nemen besluit moeten worden betrokken, te raadplegen (artikel 7.25).In artikel 7.26 is een adviestermijn van ten hoogste zes weken opgenomen
naar het voorbeeld van de adviestermijn in de uniforme openbare voorbereidingsprocedure
(artikel 3:16 Awb). Aangezien deze termijn in sommige gevallen te kort kan
blijken te zijn, is voorzien in een eenmalige verlengingsmogelijkheid van
ten hoogste zes weken.In artikel 7.26a wordt geregeld dat voor een bepaalde categorie besluiten
die worden voorbereid met de uniforme openbare voorbereidingsprocedure (afdeling
3.4 van de Awb) en de bijzondere bepalingen van afdeling 13.2 van de Wm en
waarvoor een milieueffectrapport moet worden opgesteld, de uitgebreide voorbereidingsprocedure
voor het milieueffectrapport geldt, zoals geregeld in artikel 7.27. Die bepaalde
categorie besluiten betreft activiteiten waarvoor tevens een vergunning is
vereist, waarvoor op grond van artikel 19f, eerste lid, van de Natuurbeschermingswet
1998 een passende beoordeling gemaakt moet worden.Artikel 7.27 (voor een besluit waarop de afdelingen 3.4 Awb of 13.2
Wm niet van toepassing zijn alsmede een besluit waarop afdeling 3.4 van de
Algemene wet bestuursrecht en afdeling 13.2 van toepassing zijn met betrekking
tot een activiteit waarvoor tevens een besluit vereist is waarvoor op grond
van artikel 19f, eerste lid, van de Natuurbeschermingswet 1998 een passende
beoordeling moet worden gemaakt).Voor deze besluiten, veelal ruimtelijke besluiten met grotere gevolgen
voor de samenleving, alsmede voor besluiten met betrekking tot een activiteit
waarvoor tevens een besluit vereist is waarvoor op grond van artikel 19f,
eerste lid, van de Natuurbeschermingswet 1998 een passende beoordeling moet
worden gemaakt, geldt min of meer dezelfde (uitgebreide) voorbereidingsprocedure
als die voor plannen geldt (artikel 7.9). Deze besluiten kunnen activiteiten
betreffen die zowel door een bestuursorgaan als door een derde kunnen worden
ondernomen. Zoals ook in het algemene deel van deze toelichting is aangegeven,
is ervoor gekozen om voor deze complexere besluiten dezelfde extra waarborgen
voor te schrijven als die welke in de voorbereidingsprocedure van de planprocedure
zijn voorgeschreven. Het in de beleidsbrief opgenomen voorstel voor de zogenaamde
als-dan-constructie komt hiermee te vervallen. Deze constructie hield in dat
de extra waarborgen op besluitniveau enkel zouden gelden indien er op planniveau
geen plan-mer zou zijn gemaakt dan wel wanneer deze op het moment van het
opstellen van de project-mer verouderd zou zijn. Deze constructie roept in
de praktijk veel vragen op en er worden nu al problemen voorzien. Zie in dit
verband hetgeen hierover reeds in het algemene deel van deze toelichting (paragraaf 2.3,
blz. 4) is opgemerkt.Onderdeel LLDe artikelen 7.28–7.38 maken onderdeel uit van paragraaf 7.10
(Het besluit). In deze paragraaf is de huidige paragraaf 7.6 (de beoordeling
van een milieueffectrapport dat betrekking heeft op een besluit) verwerkt.
In plaats van twee afzonderlijke procedures voor enerzijds het milieueffectrapport
en anderzijds het besluit wordt de beoordeling van het milieueffectrapport
meegenomen in de procedure van het besluit. Tijdens het continue proces van
informeel vooroverleg ten behoeve van de vergunningaanvraag worden het milieueffectrapport
en de reikwijdte en het detailniveau daarvan besproken.Artikel 7.28, eerste lid, inzake het buiten behandeling laten van een
aanvraag om een besluit, is een bewerking van dat artikel met daarin elementen
uit het huidige artikel 7.18 (artikel 7.28, eerste lid, onderdeel b). Aan
onderdeel a is toegevoegd de situatie dat een ontheffing is verleend. In dat geval zal de aanvraag zonder milieueffectrapport in behandeling
worden genomen.Het tweede lid beoogt een aanvulling te geven ten aanzien van de mer-beoordelingsplichtige
gevallen. Het bevoegd gezag laat in aanvulling op het eerste lid een aanvraag
buiten behandeling indien geen beslissing is genomen over het al dan niet
maken van een milieueffectrapport en indien is beslist dat wel een milieueffectrapport
moet worden gemaakt en dit niet is overgelegd. Een aanvraag wordt dus buiten
behandeling gelaten indien niet is aangetoond dat geen milieueffectrapport
gemaakt hoeft te worden.Onderdeel NNArtikel 7.30, tweede en derde lid, inzake openbare kennisgeving van het
(voor)ontwerpbesluit zijn nieuw.In het tweede lid is de openbare kennisgeving geregeld van een voorontwerp-
of een ontwerpbesluit indien er sprake is van mogelijke belangrijke grensoverschrijdende
gevolgen.In het derde lid is geregeld dat indien de procedure van totstandkoming
van het besluit niet voorziet in openbare kennisgeving van de aanvraag, het
voorontwerp- of ontwerpbesluit, van het milieueffectrapport tegelijkertijd
met het ontwerpbesluit wordt kennisgegeven. Het betreft hierbij dus een kennisgeving
van het milieueffectrapport én van het ontwerpbesluit.Artikel 7.32, eerste lid, (omtrent het naar voren brengen van zienswijzen)
is inhoudelijk ongewijzigd, maar is anders geredigeerd.Het tweede lid voorziet in de situatie dat de procedure van totstandkoming
van het besluit niet voorziet in de mogelijkheid voor een ieder (hieronder
vallen ook andere bestuursorganen) om zienswijzen in te dienen. In die situatie
wordt een aantal artikelen uit de Awb van toepassing verklaard. Deze bepaling
komt inhoudelijk overeen met artikel 7.11, eerste lid, voor plannen. De bepaling
bewerkstelligt dat zienswijzen naar voren kunnen worden gebracht over het
milieueffectrapport én over het ontwerpbesluit.Het derde lid, waarin wordt geregeld waarop de zienswijzen ten aanzien
van het milieueffectrapport betrekking kunnen hebben, is afgeleid van het
huidige artikel 7.20, vierde lid. Artikel 7.20 maakt onderdeel uit van een
paragraaf over de beoordeling van het milieueffectrapport dat betrekking heeft
op een besluit, welke paragraaf zal vervallen.Het vierde lid, dat in de plaats komt van artikel 7.34 (dat vervalt),
komt inhoudelijk ongeveer overeen met het voorgestelde artikel 7.11, derde
lid (ten aanzien van plannen). Ook in het vierde lid wordt aangesloten bij
de situatie dat in de besluitprocedure zelf geen terinzagelegging en een mogelijkheid
tot het indienen van zienswijzen is geregeld. In dat geval wordt de beslistermijn
verlengd tot de termijn van artikel 3:16 van de Awb. Ook hier is aansluiting
gezocht bij een soortgelijke bepaling uit de planprocedure. Het vijfde lid
is toegevoegd om de Commissie voor de mer te laten adviseren over besluiten
waarop de afdelingen 3.4 Awb en 13.2 Wm niet van toepassing zijn, dan wel
waarop een van deze beide afdelingen niet van toepassing is alsmede voor besluiten
met betrekking tot een activiteit waarvoor tevens een besluit is vereist waarvoor
op grond van artikel 19f, eerste lid, van de Natuurbeschermingswet 1998 een
passende beoordeling moet worden gemaakt. Door in dit lid de koppeling te
leggen met artikel 7.12, dat gaat over plannen, dient de Commissie voor de
mer in de eindfase ook te adviseren over de meer complexe besluiten.Onderdeel PPArtikel 7.36a is nieuw en is opgesteld naar het voorbeeld van artikel
7.13 voor plannen, waarin wordt aangegeven aan welke voorwaarden
moet zijn voldaan wil het bevoegd gezag een plan kunnen vaststellen.Onderdeel QQIn artikel 7.37 (inhoud van het besluit) zijn elementen uit het huidige
artikel 7.38f opgenomen. Dit artikel 7.37 komt overeen met artikel 7.14 voor plannen. De toelichting bij dat artikel kan ook gelden
als toelichting bij het onderhavige artikel met dien verstande dat hetgeen
daar is opgemerkt over het eerste lid, onderdeel e, hier geldt voor het tweede
lid, onder d. Niet voor alle besluiten geldt dat moet worden aangegeven op
welke wijze participatie van burgers en maatschappelijke organisaties heeft
plaatsgevonden. Dat geldt alleen voor besluiten inzake complexe projecten.Artikel 7.38 regelt de bekendmaking van het genomen besluit en is afgeleid
van artikel 7.15 uit de planprocedure. In principe wordt aangesloten bij de
procedure van totstandkoming van het besluit. Voorziet die niet in bekendmaking
en toezending aan betrokken instanties (adviseurs, bestuursorganen en insprekers),
dan worden bepaalde artikelen uit de Awb van toepassing verklaard. Het artikel
regelt enerzijds de meer algemene «bekendmaking» van het besluit
en anderzijds de «mededeling» van het besluit aan degenen die
zienswijzen hebben ingediend.Onderdeel TTArtikel 7.38a betreft activiteiten met mogelijke grensoverschrijdende
milieugevolgen in een ander land.In het nieuwe zesde en zevende lid (vierde lid oud), is de taakverdeling
tussen het bevoegd gezag en de Minister van VROM zo geformuleerd dat zo goed
mogelijk wordt aangesloten bij de taakverdeling zoals die in de praktijk gestalte
krijgt. Deze taakverdeling wordt ook wel het «tweesporenbeleid»
genoemd en houdt in dat de feitelijke informatievoorziening en de contacten
over een voorgenomen activiteit die mogelijk belangrijke nadelige gevolgen
kan hebben voor het milieu in een ander land, taken zijn van het bevoegd gezag.
Het bevoegd gezag heeft daarnaast de taak de Minister van VROM te informeren
over het gevoerde overleg en de minister de stukken, bedoeld in het tweede
en derde lid toe te sturen. De Minister van VROM heeft een formele taak, welke
inhoudt dat zij op regeringsniveau algemene contacten onderhoudt. Dit zijn
contacten over het onderwerp «milieu-effectrapportage» waarbij
er geen relatie is met een concrete voorgenomen activiteit. Op het niveau
van de voorgenomen activiteiten met mogelijke belangrijke nadelige milieugevolgen
in een ander land, heeft de minister slechts contact op regeringsniveau indien
het overleg met het bevoegd gezag niet tot het gewenste resultaat leidt.Verder heeft in dit artikel een stroomlijning plaatsgevonden. Zo zijn
in dit artikel elementen uit het huidige artikel 7.38c (het toesturen van
stukken door het bevoegd gezag) verwerkt en is artikel 7.38b over het zo snel
mogelijk informeren van het andere land, in zijn geheel in dit artikel, als
eerste lid, opgenomen. Het tweede lid en derde lid (nieuw), over het toesturen
van relevante stukken betreffende plannen onderscheidenlijk besluiten, zijn
wat betreft formulering beter op elkaar afgestemd.Onderdeel UUIn dit onderdeel is artikel 7.38d zodanig aangepast dat hierin de taakverdeling
zoals neergelegd in artikel 7.38a, zesde en zevende lid, doorwerkt. Ook dit
artikel beoogt de belangrijkste taak ten aanzien van een voorgenomen activiteit
met mogelijke belangrijke nadelige milieugevolgen in een ander land bij het
bevoegd gezag te leggen.Onderdeel VVArtikel 7.38e is een bewerking van het huidige artikel 7.38e (extra termijn
voor het meedelen van de uitkomsten van het overleg van de Minister van VROM
met het andere land aan het bevoegd gezag). De verdeling in onderdelen is
vervallen. Aan het vaststellen van het plan of besluit kan de minister de
voorwaarde verbinden dat het plan of besluit niet mag worden vastgesteld gedurende
dertien weken na het einde van de termijn voor het indienen van zienswijzen.
Gedurende die periode kan de minister de uitkomsten van het overleg aan het
bevoegd gezag doen toekomen. Deze bevoegdheid geldt alleen voor de situatie
waarin overleg tussen het bevoegd gezag en de bestuursorganen van het andere
land niet op bevredigende wijze is verlopen en de minister op regeringsniveau
heeft overlegd.Onderdeel WWIn dit onderdeel is de taakverdeling zoals neergelegd in artikel 7.38a,
zesde en zevende lid, verwerkt voor de situatie dat het milieu in Nederland
mogelijke belangrijke nadelige gevolgen kan ondervinden van een voorgenomen
activiteit in het buitenland. Uitgangspunt is dat een of meer Nederlandse
gemeenten of provincies die grenzen aan het andere land en mogelijke belangrijke
nadelige milieugevolgen ondervinden van een activiteit in dat land, door dat
land worden betrokken bij de mer-procedure. Mocht dit echter niet het geval
zijn terwijl dat wel gewenst is of de contacten verlopen niet op bevredigende
wijze, bijvoorbeeld doordat de betrokkenheid onvoldoende is, dan zal de Minister
van VROM ervoor zorgdragen dat de Nederlandse betrokkenheid alsnog dan wel
op de gewenste manier gestalte krijgt.Onderdeel XXHet huidige artikel 7.43 (regels omtrent de evaluatie) zal vervallen omdat
er nooit gebruik van is gemaakt en niet wordt verwacht dat daarvan in de toekomst
gebruik zal worden gemaakt.Onderdeel YYIn artikel 7.41, derde lid, is geregeld dat, indien het milieueffectrapport
betrekking heeft op een besluit, het verslag van het onderzoek naar de gevolgen
van de uitvoering van dat besluit naar de «bestuursorganen» wordt
gestuurd in plaats van naar de Commissie voor de mer nu deze commissie in
de gewone mer-procedure geen adviserende rol meer heeft. Op grond van het
vierde lid wordt het verslag ook naar de Commissie voor de mer gestuurd in
die gevallen dat de commissie advies moet uitbrengen. Dit betreft de meer
complexe besluiten.Onderdeel CCCArtikel 14.10 betreft de taken van het orgaan dat met de coördinatie
van het milieueffectrapport belast is. In het eerste lid zijn de «richtlijnen»
uit de huidige «scopingfase» vervangen door «adviezen».In het tweede lid is ook een aantal verwijzingen naar andere artikelen
aangepast. Dit houdt enerzijds verband met het vervallen van de scopingfase
waarvoor twee nieuwe voorbereidingsprocedures (paragrafen 7.8 en 7.9) in de
plaats zullen komen (onderdelen a en b). Anderzijds houdt het verband met
het vervallen van de aparte beoordelingsprocedure van het milieueffectrapport
voor een besluit (onderdelen c, d en e). De beoordeling van het milieueffectrapport
zal in de besluitprocedure wordt geïntegreerd.Onderdeel DDDArtikel 14.11 regelt dat het milieueffectrapport, de adviezen en de zienswijzen
bij het met de coördinatie belaste orgaan kunnen worden ingediend. In
het eerste lid is onderdeel c (oud) vervallen omdat de mogelijkheid van het
indienen van zienswijzen over het geven van richtlijnen waaraan het milieueffectrapport
moet voldoen, is vervallen. Ten aanzien van de adviezen – die in de
plaats komen van de huidige «richtlijnen» – is niet voorzien
in de mogelijkheid om zienswijzen in te dienen. Dit heeft ook geleid tot enkele
wijzigingen in de resterende onderdelen. Derden kunnen hun zienswijzen over
het milieueffectrapport als onderdeel van de procedure tot vaststelling van
het besluit (project) naar voren brengen.Onderdeel EEEArtikel 14.13 regelt de indiening van een verzoek tot de gecoördineerde
behandeling van besluiten, waarvoor paragraaf 14.1 niet geldt. De wijzigingen
die in het eerste lid zijn aangebracht houden wederom verband met de twee
nieuwe voorbereidingsprocedures (paragrafen 7.8 en 7.9). Zie de toelichting
op de voorgaande artikelonderdelen. De eerste volzin van het tweede lid vervalt,
omdat de ontvangstbevestiging niet meer geregeld zal worden. De verwijzing
naar het huidige artikel 7.12, tweede lid, gaat daarover.Onderdeel FFFArtikel 14.14 regelt voor bepaalde situaties de wijze waarop het orgaan
wordt aangewezen dat met de coördinatie van de behandeling van de besluiten
belast is en wat die taak inhoudt. In het eerste lid, tweede volzin, is de
verwijzing naar de artikelen in de voorbereidingsfase aangepast. In het derde
lid is de verwijzing naar de «richtlijnen» in de huidige scopingfase
vervangen door een verwijzing naar de adviezen uit artikel 7.26 en 7.27, zevende
lid.Artikel IIDeze wijzigingen in de artikelen 3.33, zesde lid, en 3.35, zesde lid,
van de (nieuwe) Wet ruimtelijke ordening, hebben tot doel om de mededeling
uit de huidige scopingfase te verbreden met relevante (o.a. ruimtelijke) informatie,
zodat ook andere gevolgen dan milieugevolgen in kaart worden gebracht. In
het wetsvoorstel wordt nu verwezen naar de «kennisgeving» in de
voorbereidingsprocedures voor een plan onderscheidenlijk een besluit waarop
de afdelingen 3.4 Awb of 13.2 Wm niet van toepassing zijn (paragraaf 7.9)
en naar de «mededeling» in de voorbereidingsprocedure van een
besluit waarop de afdelingen 3.4 Awb en 13.2 Wm wel van toepassing zijn (paragraaf 7.8).Artikel IVArtikel 3 van de Tracéwet bepaalt dat de kennisgeving van het voornemen
een trajectnota op te stellen gelijktijdig geschiedt met de kennisgeving die
is voorgeschreven in artikel 7.13, tweede lid, van de Wet milieubeheer. De
onderhavige wijziging houdt in dat nu wordt aangesloten bij de kennisgeving,
bedoeld in artikel 7.27, derde lid.Artikel VIn deze overgangsbepaling gaat het om de situatie dat er vóór
de inwerkingtreding van het voorgestelde artikel 7.21 een verzoek om ontheffing
is ingediend op grond van het huidige artikel 7.5, tweede lid, van de Wm.
In dat geval wordt dat verzoek behandeld volgens huidig recht.
Het huidige recht blijft van toepassing tot de beschikking onherroepelijk
is geworden. Een dergelijke ontheffing wordt gelijkgesteld met een ontheffing
die in de toekomst zal worden verleend op grond van artikel 7.21, vierde lid,
van de Wm. Ook voor ontheffingen die zijn verleend vóór de inwerkingtreding
van het voorgestelde artikel 7.21 geldt dat deze blijven voortbestaan. Ook
deze ontheffingen worden gelijkgesteld met ontheffingen verleend krachtens
het voorgestelde artikel 7.21.Artikel VIDeze bepaling hangt samen met het feit dat de Commissie voor de mer op
grond van dit wetsvoorstel over alle plannen om advies gevraagd moet worden.
De huidige regelgeving schrijft advisering voor door de Commissie voor de
mer voor plannen met betrekking tot activiteiten die plaatsvinden in de ecologische
hoofdstructuur en voor plannen waarvoor tevens een passende beoordeling moet
worden gemaakt. Indien op het moment van inwerkingtreding van artikel I, onderdelen
S tot en met V, al terinzagelegging van het ontwerpplan heeft plaatsgevonden,
blijft de huidige paragraaf 7.6a van kracht. Dat moment van terinzagelegging
is ook het uiterste moment waarop de Commissie voor de mer moet worden geraadpleegd.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. CramerTransponeringstabelRichtlijn 85/337/EEG, zoals gewijzigd
bij richtlijn 97/11/EG en 2003/35/EGOmzetting in Wet milieubeheer (Wm) en Besluit m.e.r. (Bmer), tenzij een andere
wet is vermeld. Art. 1, eerste lidArt.
7.2 Art. 1, tweede lidArt.
7.2, 7.22, 13.3 jo. 7.32 Art. 1, derde lidVolgt
uit besluitprocedure Art. 1, vierde lidGeen
implementatie vereistArt. 1, vijfde lidArt.
7.2 + Bmer Art. 2, eerste lidArt.
7.2 Art. 2, tweede lidArt.
7.1, 7.2, 7.6, 7.16–7.42 Art. 2, lid 2aGeen implementatie
vereist Art. 2, derde lid, onder a en bArt. 7.21 Art. 2, derde lid, onder cGeen implementatie vereist Art. 3Art. 7.23 jo. 1.1,
tweede lid, onder a Art. 4, eerste lidArt.
7.2, eerste lid , onder a, 7.2, derde lid + Bmer Art. 4 tweede lidArt.
7.2, eerste lid, onder b + Bmer. Art. 7.2, vierde lid , 7.16 – 7.20 Art. 4, derde lidArt.
7.17, derde lid, 7.19, eerste lid, + Bmer Art. 4, vierde lidArt.
7.17, vierde en vijfde lid, 7.19, vierde en vijfde lid Art. 5, eerste lidArt.
7.23 Art. 5, tweede lidArt.
7.24–7.27 Art. 5, derde lidArt.
7.23 Art. 5, vierde lidArt.
19.1c en art. 8 van de Wet openbaarheid van bestuurArt. 6, eerste lidArt.
7.1, vijfde lid, 7.25, 7.27, tweede lid, 7.32, vijfde lid Art. 6, tweede lidArt.
7.17, vierde en vijfde lid, 7.19, vierde en vijfde lid, 7.27, derde en vierde
lid, 7.29, 7.30Art. 6, derde lidArt.
7.27, vierde lid, 7.32 Art. 6, vierde lidArt.
7.27, vierde lid, 7.32 Art. 6, vijfde lidGeen
implementatie vereist Art. 6, zesde lidArt.
7.27, vierde lid, 7.32, vierde lid Art. 7, eerste lidArt.
7.23, tweede lid, 7.38a, 7.38d Art. 7, tweede lidArt
7.38d Art. 7, derde lidArt.
7.17, vierde lid, 7.19, vierde lid, 7.29, tweede lid, 7.30, tweede lid, 7.38a,
vierde lid Art. 7, vierde lidArt.
7.38a, vijfde lid Art. 7, vijfde lidGeen
implementatie vereistArt. 8Art. 7.28, 7.36a,
7.37 Art. 9Art. 7.37, 7.38,
7.38a, zesde en zevende lid Art. 10Hoofdstuk 19 Art. 10 bisBezwaar/beroep
vlgs.systematiek Wm/Awb Art. 11Geen implementatie
vereist Art. 12Geen implementatie
vereistArt. 13 (vervallen)Geen
implementatie vereist Art. 14Geen implementatie
vereist Bijlage IBijlage, onderdeel
C, Bmer Bijlage IIBijlage, onderdeel
D, Bmer Bijlage IIIArt. 7.17,
derde lid, 7.19, eerste lid, art. 2, vijfde lid, en bijlage, onderdeel D,
kolom 2, Bmer Bijlage IVArt. 7.23Richtlijn 2001/42/EGOmzetting in Wet milieubeheer (Wm) en Besluit m.e.r. (Bmer),
tenzij een andere wet is vermeld. Art. 1Geen implementatie
vereist Art. 2, onder a-cGeen
implementatie vereist Art. 2, onder dArt. 7.11
en art. 1:2 Awb Art. 3, eerste en tweede lidArt. 7.2, 7.2a en 7.6, tweede lid Art. 3, derde lidArt.
7.2, achtste lid Art. 3, vierde lidArt.
7.2 Wm + Bmer Art. 3, vijfde lidZie
bij art. 3, vierde lid Art. 3, zesde lidZie
bij art. 3, vierde lid + inspraak bij totstandkoming van de amvb (art. 21.6,
vierde lid) Art. 3, zevende lidZie
bij art. 3, zesde lid Art. 3, achtste lidArt.
7.3Art. 3, negende lidGeen
implementatie meer vereist; de betreffende programmeringsperioden zijn inmiddels
verstreken. Art. 4, eerste lidArt.
7.2, 7.2a en 7.10 Art. 4, tweede lidArt.
7.8–7.15 Art. 4, derde lidArt.
7. 7, derde lid Art. 5, eerste lidArt.
7.7 Art. 5, tweede lidArt.
7.7, derde lidArt. 5, derde lidArt.
7.7, derde lid Art. 5, vierde lidArt.
7.8 Art. 6, eerste lidProcedure
van het plan zelf, of, indien die procedure niet voorziet in inspraak voor
een ieder, art. 7.11 Art. 6, tweede lidProcedure
van het plan zelf, of, indien die procedure niet voorziet in inspraak voor
een ieder, art. 7.11Art. 6, derde lidArt.
7.1, vijfde lid, en art. 1:2 van de Algemene wet bestuursrecht Art. 6, vierde lidProcedure
van het plan zelf, of, indien die procedure niet voorziet in inspraak voor
een ieder, art. 7.11 Art. 6, vijfde lidProcedure
van het plan zelf, of, indien die procedure niet voorziet in inspraak voor
een ieder, art. 7.11 Art. 7, eerste lidArt.
7.7, tweede lid, 7.38a en 7.38dArt. 7, tweede lid, eerste en tweede volzinArt. 7.38a, vijfde en zesde lid en 7.38e Art. 7, tweede lid, derde volzinArt. 7.38a, vijfde en zesde lid en 7.38e Art. 7, derde lidArt.
7.38a, vijfde en zesde lid Art. 8Art. 7.11–7.13 Art. 9, eerste lidArt.
7.14, Procedure van het plan, of, indien die niet voorziet in algemene bekendmaking:
art 7.15 Art. 9, tweede lidGeen
implementatie vereist Art. 10, eerste lidArt.
7.39 en 7.42 Art. 10, tweede lidArt.
7.39, tweede lid Art. 11, eerste lidGeen
implementatie vereist Art. 11, tweede lidArt.
7.2a, eerste lid, art. 14.4b en 14.4c Art. 11, derde lidGeen
implementatie vereist Art. 12Geen implementatie
vereist Art. 13, eerste, tweede en vierde lidGeen implementatie vereist Art. 13, derde lidArt.
VIII van de wet van 5 juli 2006 (wijziging Wm i.v.m. richtlijn 2001/42/EG)
(plannen en programma’s).14 en 15Geen implementatie
vereist Bijlage IArt. 7.7Bijlage IIArt. 7.2 en
BmerXNoot1Richtlijn nr. 2001/42/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 27 juni 2001 betreffende de beoordeling van de gevolgen
voor het milieu van bepaalde plannen en programma’s (PbEG L 197).XNoot2Richtlijn nr. 85/337/EEG van de Raad van de Europese gemeenschappen van
27 juni 1985 betreffende de milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare
en particuliere projecten (PbEG L 175), zoals nadien gewijzigd.XNoot3Waar in deze toelichting over «milieu» wordt gesproken, wordt
daaronder ook verstaan natuur en cultuurhistorisch erfgoed.XNoot1Richtlijn nr. 92/43/EEG van de raad van de Europese Unie van 21 mei
1992 inzake de instandhouding van de natuurlijke habitats en de wilde flora
en fauna (PbEG L 206). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31755-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl