Drinkwaterwet; Brief van de Ministers van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en van Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30895, nr. 17

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30895 nr. 17

28-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVoorgeschiedenisBeleidsvoorbereidingKeuze van reguleringUitwerkingBepalen vermogenskostenvergoedingWaardering activawaardeControle en toezichtRelatie met doelmatigheidJuridische uitwerkingEvaluatieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30895Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 895Nieuwe bepalingen met betrekking tot de productie en distributie van
drinkwater en de organisatie van de openbare drinkwatervoorziening (Drinkwaterwet)nr. 17BRIEF VAN DE MINISTERS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEER EN VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 28 maart 2008In het kader van de aangekondigde maatregelen om extra te waarborgen dat
de tarieven voor drinkwater redelijk zijn informeren de minister van Economische
Zaken en ik u hierbij over de wijze waarop hieraan invulling zal worden geven.
Achtereenvolgens wordt ingegaan op de voorgeschiedenis, de beleidsvoorbereiding
en de gemaakte keuzes met de overwegingen die daarbij een rol hebben gespeeld.
Daarna wordt de wijze van uitwerking beschreven.VoorgeschiedenisIn de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel dat leidde tot een
eerdere wijziging van de Waterleidingwet (eigendom waterleidingbedrijven)
is economisch toezicht in de vorm van maatstafconcurrentie in het vooruitzicht
gesteld1. Bij de behandeling van dit wetsvoorstel
heeft de Tweede Kamer twijfels geuit over het nut en noodzaak van deze vorm
van tariefregulering. Daarop is nader onderzoek verricht om te bepalen of
maatstafconcurrentie zodanige meerwaarde heeft ten opzichte van het instrument
van benchmarking in combinatie met decentraal toezicht, dat deze tariefregulering
noodzakelijk is. Tevens is het functioneren van het decentraal toezicht onderzocht.
Uit deze onderzoeken bleek dat maatstafconcurrentie op korte termijn geen
meerwaarde lijkt te hebben en dat het decentrale toezicht voldoende functioneert.
Op basis van deze resultaten is besloten de doelmatigheid in de drinkwatersector
te bevorderen via benchmarking. Daarbij is aangegeven dat aandacht zou worden
geschonken aan de bestemming van gerealiseerde doelmatigheidswinst: de gebonden
klant zou daarvan moeten profiteren2. Uitwerking
hiervan zou plaatsvinden bij de algehele herziening van de Waterleidingwet.
Bij de wijziging van de Waterleidingwet van 9 september 2004 is de verplichting
opgenomen tot het hanteren van redelijke tarieven. Een dergelijke verplichting
is overgenomen in het voorstel voor de Drinkwaterwet. Het voorstel bevat de
mogelijkheid hieraan nadere regels te stellen. In de toelichting
op het voorstel is het uitgangspunt van een kostendekkende tariefstelling
verwoord. Dit sluit aan bij de motie waarin verzocht wordt bij de eerstkomende
wijziging van de Waterleidingwet het uitgangspunt van kostendekkende tarieven
en adequaat toezicht op te nemen1.BeleidsvoorbereidingOm de mogelijkheden te verkennen op welke wijze nadere regels met betrekking
tot redelijke tarieven ingevuld zouden kunnen worden zijn in de tweede helft
van 2006 gesprekken gevoerd met de drinkwaterbedrijven. Daaruit bleek draagvlak
te bestaan voor het stellen van regels met betrekking tot de winst. De gedachte
ging daarbij uit naar het stellen van een plafond aan de vermogenskostenvergoeding
die de drinkwaterbedrijven mogen hanteren. In de eerste helft van 2007 is
onafhankelijk advies gevraagd over mogelijke opties voor winstregulering en
de nadere uitwerking daarvan binnen het bestaande decentrale toezichtmodel.
Het rapport met de resultaten is eerder aan de Tweede Kamer aangeboden2. Mede op basis van dit rapport (hierna: Rapport winstregulering)
is verder overleg gevoerd met de drinkwaterbedrijven, IPO en VNG.Keuze van reguleringBij de ontwikkeling van maatregelen om te zorgen voor extra waarborgen
voor redelijke tarieven is gestreefd naar de juiste balans tussen de effectiviteit
van de maatregelen, de uitvoeringskosten in relatie tot het beoogde doel en
de mogelijke risico’s voor de kwaliteit van de drinkwatervoorziening.
Doel van de beoogde regulering is te waarborgen dat de drinkwaterbedrijven
redelijke tarieven hanteren. Daarbij geldt een kostendekkende tariefstelling
als uitgangspunt. Dit betekent niet dat de drinkwaterbedrijven geen winst
mogen maken: naast bedrijfslasten is immers sprake van vermogenskosten die
in de tarieven meegenomen dienen te worden. Dit betreft niet alleen de financiële
lasten van vreemd vermogen (leningen), maar ook een rendement voor het eigen
vermogen, mede ten behoeve van het in stand houden van voldoende solvabiliteit.
Verder vormt uitsluitend het feit dat de aandelen van de drinkwaterbedrijven
in handen zijn van overheden geen reden om af te zien van een redelijk rendement.
In dit verband kan worden gewezen op het rijksbeleid ten aanzien van staatsdeelnemingen,
waarbij het rijk een redelijk rendement vraagt.In het rapport winstregulering worden twee vormen van ingrijpen beschreven:
het stellen van regels die betrekking hebben op het bedrijfsresultaat en het
stellen van regels aan de winstuitkering. In het rapport wordt met het oog
op de effectiviteit en de uitvoeringskosten door de onderzoekers de voorkeur
uitgesproken voor een model dat is gebaseerd op een regulering van de winstuitkering
en de solvabiliteit van de drinkwaterbedrijven. Hoewel het oordeel van de
onderzoekers kan worden onderschreven dat dit model effectief is en kan worden
uitgevoerd tegen beperkte kosten, nemen wij dit model niet over. Hiervoor
bestaan de volgende redenen. Het stellen van een grens aan de winstuitkering
vormt een inperking van ruimte van de aandeelhouders om de winstbestemming
te bepalen. Daarmee is sprake van een inbreuk op de rechten die de aandeelhouders
op grond van het vennootschapsrecht (Burgerlijk Wetboek, Boek 2) toekomen.
Dit betekent dat in een bijzondere wet wordt afgeweken van een algemene wet.
Bovendien wordt ingegrepen in de autonome bevoegdheden van provincies en gemeenten,
die immers aandeelhouders van de drinkwaterbedrijven zijn. Voor zowel het
ingrijpen in de autonome bevoegdheden van decentrale overheden als het maken
van een inbreuk op de bestaande rechten van de aandeelhouders en het afwijken
van algemene wetten dienen zwaarwegende redenen te bestaan. Dergelijke redenen
zijn in casu niet aanwezig: de meeste drinkwaterbedrijven maken
winsten die niet als excessief te beschouwen zijn en veel bedrijven keren
geen of slechts beperkt dividend uit. Veelal zijn deze beperkingen aan winstuitkeringen
in de statuten van de drinkwaterbedrijven vastgelegd. Daarnaast kleeft aan
deze optie het bezwaar dat dit een substantiële wijziging van het voorstel
voor de Drinkwaterwet vergt, omdat artikel 8, derde lid, zoals het nu luidt
geen grondslag biedt voor het stellen van regels aan de winstuitkering. Dit
betekent dat deze wijziging, na behandeling in de ministerraad, voor advies
aan de Raad van State aangeboden dient te worden en dat de verdere behandeling
van het wetsvoorstel op de uitkomsten daarvan moet wachten. Gezien bovenstaande
gaat de voorkeur uit naar het waarborgen van redelijke tarieven via het stellen
van een maximum aan de vermogenskostenvergoeding die de bedrijven mogen hanteren,
en daarmee aan het bedrijfsresultaat, dat wordt bepaald door het verschil
tussen de bedrijfsopbrengsten en de bedrijfslasten. De vermogenskostenvergoeding
is bepalend voor het rendement op het geïnvesteerd vermogen en vormt
een component in de opbouw van het drinkwatertarief. De eis van een redelijke
tariefstelling betekent dat de vermogenskosten niet hoger mogen zijn dan noodzakelijk
is voor een gezonde financiële positie van de bedrijven en een redelijk
rendement voor de aandeelhouders, waarin begrepen het in stand houden van
voldoende solvabiliteit. Het rendement dient daarbij in verhouding te staan
tot het risico van de investeringen. Om dit te waarborgen zal een maximum
worden gesteld aan de vermogenskostenvergoeding die de drinkwaterbedrijven
mogen hanteren en doorberekenen in het tarief. Aldus wordt het te realiseren
bedrijfsresultaat, en daarmee de winst, begrensd. Bij de tariefstelling dient
het vastgestelde maximum in acht te worden genomen. Door te kiezen voor een
maximum laat dit de aandeelhouders overigens vrij om te kiezen voor een lager
rendement, zolang de continuïteit van het drinkwaterbedrijf hierdoor
niet in gevaar komt. In aansluiting hierop is bij de tweede nota van wijziging
met zoveel woorden verduidelijkt dat de nadere regels met betrekking tot de
redelijkheid van tarieven betrekking kunnen hebben op de opbouw en de hoogte
van het tarief en dat de minister van VROM zo nodig nadere aanwijzingen kan
geven in concrete gevallen. Met betrekking tot de in het rapport winstregulering
genoemde risico van strategisch gedrag en andere mogelijke ongewenste bijwerkingen
merken wij het volgende op. Vanwege het publieke belang van de drinkwatervoorziening
is gekozen voor volledig overheidseigendom van de drinkwaterbedrijven. Wij
vertrouwen erop dat de publieke aandeelhouders zich in hun handelen primair
richten op een duurzame veiligstelling van de drinkwatervoorziening en levering
van een goede kwaliteit drinkwater. Tevens is er de verplichte prestatievergelijking
waarmee kosten transparant worden gemaakt. Ten aanzien van het hanteren van
bepaalde boekhoudkundige principes zullen afspraken worden gemaakt. Hierop
zal in de beschrijving van de uitwerking onder waardering van de activa nader
worden ingegaan. De voorgenomen regulering laat onverlet de mogelijkheid om
vermogen uit het bedrijf te halen door eigen vermogen om te zetten in vreemd
vermogen. Het risico hierop wordt echter als laag ingeschat en bovendien is
dit slechts eenmalig mogelijk, aangezien de toename van het eigen vermogen
is begrensd. Gezien het beperkte risico en het incidentele karakter ligt het
niet in de rede hiervoor regelgeving te ontwikkelen.UitwerkingVoor de regulering van de vermogenskostenvergoeding ten behoeve van een
redelijke tariefstelling verdienen de volgende aspecten nadere uitwerking:• Bepaling van de maximaal toegestane vermogenskostenvergoeding• Waardering van de activawaarde• Controle en toezicht Bepalen vermogenskostenvergoedingVoor het bepalen van de maximale vermogenskostenvergoeding zal worden
aangesloten bij de methode die door de Directie Toezicht Energie (DTe) wordt
toegepast in het kader van de tariefregulering in de energiesector. Daarbij
wordt een gewogen gemiddelde kostenvoet (percentage) vastgesteld voor de bepaling
van de vergoeding voor het vermogen. Deze weging is van belang omdat voor
de vergoeding van het eigen vermogen een andere kostenvoet geldt dan voor
het vreemd vermogen. Voor de vergoeding voor het eigen vermogen zal gebruikt
worden gemaakt van het zogenaamde «Capital Asset Pricing Model»,
zoals ook beschreven in het rapport winstregulering. Dit is een gebruikelijke
methode die ook door de DTe wordt gehanteerd. Voor de vergoeding voor het
vreemd vermogen wordt uitgegaan van de risicovrije rente (inclusief inflatie)
plus een beperkte opslag voor financieringskosten. Voor de weging van deze
vergoedingen wordt een vast aandeel vreemd vermogen gehanteerd van 60 procent.
Dit komt overeen met het percentage dat de DTe hanteert voor de netbeheerder
van het landelijk hoogspanningsnet. Omdat de rente en de inflatie aan verandering
onderhevig zijn zal de vermogenskostenvoet regelmatig opnieuw worden vastgesteld.Waardering activawaardeNaast het vaststellen van de vermogenskostenvoet is van belang op welke
wijze de activawaarde van de drinkwaterbedrijven wordt bepaald waarover de
vermogenskostenvergoeding wordt berekend. Het is van belang de wijze van waardering
te standaardiseren. Voor het bepalen van de activawaarde zal worden uitgegaan
van historische prijs. Dit is voor alle bedrijven op objectieve wijze te bepalen
en vormt een redelijke grondslag voor de vermogenskostenvergoeding gezien
de aard van de investeringen (lange termijn) van de drinkwaterbedrijven. Omdat
het in de drinkwatersector gebruikelijk is te waarderen op basis van historische
prijs zal de startwaarde van de activa kunnen worden overgenomen uit het jaarverslag
van de drinkwaterbedrijven ultimo 2007. Investeringen die nadien plaatsvinden
worden vervolgens gewaardeerd op basis van historische prijs. Deze verplichting
voor de wijze van waardering geldt alleen voor het bepalen van de maximaal
toegestane vermogenskostenvergoeding. Het staat de drinkwaterbedrijven vrij
om voor de jaarrekening een andere waarderingmethode te hanteren. Verder dienen
afschrijvingsmethoden te worden gehanteerd die volgens algemeen aanvaarde
bedrijfseconomische principes zijn bepaald. Dit betekent dat gehanteerde afschrijvingstermijnen
bedrijfseconomisch te verantwoorden moeten zijn. Controle en toezichtDe regulering impliceert dat de drinkwaterbedrijven bij hun tariefstelling
uit dienen te gaan van een maximaal toegestaan bedrijfsresultaat. Het is in
eerste instantie aan de aandeelhouders om erop toe te zien dat het bestuur
van de drinkwaterbedrijven bij hun begroting en daaraan gekoppelde tariefstelling
de vastgestelde toegestane vermogenskostenvergoeding in acht nemen. Op deze
wijze vindt ex ante een toetsing van tariefvoorstellen plaats. Via accountantscontrole
is achteraf na te gaan of sprake is van een overschrijding van het maximaal
toegestane bedrijfsresultaat en worden toegezien op naleving van de gestelde
regels. Omdat de tarieven worden vastgesteld voor een toekomstige periode,
zal bij de tariefvoorstellen en de vaststelling daarvan sprake zijn van een
inschatting. Deze inschatting is redelijk te maken, aangezien de hoeveelheid
drinkwater die de drinkwaterbedrijven jaarlijks leveren redelijk stabiel is.
Dit neemt echter niet weg dat er een verschil zal bestaan tussen de ex ante
ingeschatte omzet en de daadwerkelijk gerealiseerde omzet, bijvoorbeeld
als gevolg van een extreem warme zomer. Bovendien kan er een verschil bestaan
tussen vooraf ingeschatte kosten en de daadwerkelijk gemaakte kosten: efficiëntiewinst
kan ertoe leiden dat de kosten lager uitvallen dan vooraf begroot. Bij tegenvallers
zal het omgekeerde plaatsvinden. Indien achteraf het daadwerkelijk gerealiseerde
bedrijfsresultaat hoger is dan het maximaal toegestane resultaat zal hiervoor
op enige wijze gecorrigeerd moeten worden. Dit zal gebeuren door de tarieven
voor een volgende periode te bevriezen. In reële termen is dan sprake
van een tariefverlaging gelijk aan de inflatie. Daarnaast kan de Minister
van VROM zo nodig ingrijpen in de tarieven. Hiervan zal bijvoorbeeld gebruik
kunnen worden gemaakt ingeval blijkt dat een drinkwaterbedrijf in sterke mate
de maximaal toegestane vermogenskostenvergoeding overschrijdt. In dat geval
zal bevriezing van het tarief immers onvoldoende kunnen zijn om op korte termijn
een te hoge vermogenskostenvergoeding te corrigeren.Relatie met doelmatigheidIn het rapport winstregulering geven de onderzoekers aan dat regulering
van de winst als ongewenste bijwerking kan hebben dat de aandacht voor doelmatigheidsverbetering
kan verminderen. De resultaten van doelmatigheidswinst leiden weliswaar in
eerste instantie tot een beloning in de vorm van hogere winst, maar bij overschrijding
van het maximaal toegestane bedrijfsresultaat vindt correctie plaats door
bevriezing van de tarieven. Dit zou kunnen leiden tot een verlaging van de
motivatie om op de kosten te letten. Ter bevordering van de doelmatigheid
wordt een prestatievergelijking verplicht gesteld. De kosten van de productie
en levering van drinkwater worden daarbij in een onderlinge vergelijking transparant
gemaakt. Mede gezien de positieve resultaten van de benchmarkstudies die de
sector heeft laten uitvoeren verwachten wij dat de verplichte prestatievergelijking
voldoende prikkel vormt tot doelmatigheid. Door middel van een evaluatie zal
blijken of de prestatievergelijking het gewenste resultaat oplevert.Juridische uitwerkingArtikel 8, derde lid, van het voorstel voor de Drinkwaterwet verplicht
de eigenaar van een drinkwaterbedrijf tot het hanteren van redelijke tarieven
bij de levering van drinkwater. Artikel 8, vierde lid, biedt de mogelijkheid
hieraan bij of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regels te stellen.
Bij de tweede nota van wijziging is verduidelijkt dat de nadere regels met
betrekking tot de redelijkheid van tarieven betrekking kunnen hebben op de
opbouw en de hoogte van het tarief en dat de minister van VROM zo nodig nadere
aanwijzingen kan geven. Op basis daarvan zullen regels ter uitvoering van
de voorgestelde maatregelen voor economische regulering worden opgenomen in
het in voorbereiding zijnde Drinkwaterbesluit. EvaluatieBinnen vijf jaren na toepassing van de winstregulering zal een evaluatie
plaatsvinden. Hierbij zal ook de prestatievergelijking worden geëvalueerd.
Afhankelijk van de uitkomsten hiervan zal bezien worden of aanvullende maatregelen
nodig zijn.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke, Ordening en Milieubeheer,J. M. CramerDe minister van Economische Zaken,M. J. A. van der Hoeven XNoot1Kamerstukken II, 2001–2002, 28 339, nr. 3.XNoot2kamerstukken II, 2003–2004, 28 339, nr. 20.XNoot1kamerstukken II, 2005–2006, 30 071, nr. 30.XNoot2Kamerstukken II, 2007–2008, 30 895, nr. 12. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30895-17.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl