Invoeringswet Arbeidsvoorzieningswet 1996; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24554, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24554 nr. 4

13-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINHOUDSOPGAVE I. Algemeen 1. Inleiding 1 2. Het overgangsrecht 2 3. Vergunningsstelsels
arbeidsbemiddeling en ter beschikking stellen van arbeidskrachten 4 4. Samenwerking
en inkoopconstructie 5 5. Rapport interdepartementale werkgroep financiële
vernieuwing arbeidsvoorziening 9 6. Overig 10 II. Artikelsgewijze behandeling I. ALGEMEEN 1. Inleiding2. Het overgangsrecht3. Vergunningsstelsels arbeidsbemiddeling en ter beschikking
stellen van arbeidskrachten4. Samenwerking en inkoopconstructies5. Rapport interdepartementale werkgroep financiële
vernieuwing arbeidsvoorziening6. OverigII. ARTIKELSGEWIJZE BEHANDELING Artikel 2Artikel 16Artikel 20Artikel 22 Onderdeel D Artikel 72 WerkloosheidswetArtikel 27Artikel 28Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24554Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 554Invoering van de Arbeidsvoorzieningswet 1996 (Invoeringswet Arbeidsvoorzieningswet
1996)nr. 4VERSLAGVastgesteld 13 februari 1996De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft
de eer als volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin
gestelde vragen en opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie
de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. INHOUDSOPGAVE I. Algemeen 1. Inleiding 1 2. Het overgangsrecht 2 3. Vergunningsstelsels
arbeidsbemiddeling en ter beschikking stellen van arbeidskrachten 4 4. Samenwerking
en inkoopconstructie 5 5. Rapport interdepartementale werkgroep financiële
vernieuwing arbeidsvoorziening 9 6. Overig 10 II. Artikelsgewijze behandeling I. ALGEMEEN 1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van onderhavig wetsvoorstel. Deze leden zullen bij de paragraaf over de samenwerking
en inkoopconstructie alsmede bij de artikelsgewijze behandeling nog enige
opmerkingen plaatsen.De leden van de CDA-fractie hebben eveneens met belangstelling kennis
genomen van onderhavig wetsvoorstel.Deze leden zijn van mening dat de behandeling van het wetsvoorstel Arbeidsvoorzieningwet
1996 (kamerstukken II, 1995–1996, 24 450) vooraf moet
gaan aan die van onderhavig wetsvoorstel; zij dringen er dan ook bij de regering
op aan deze volgorde aan te houden. Daarbij spreken de leden van de CDA-fractie
de verwachting uit dat er een nota van wijziging zal komen in verband met
het voor dit wetsvoorstel noodzakelijke draagvlak bij sociale partners. Voor
het wetsvoorstel Arbeidsvoorzieningswet 1996 is dit draagvlak volstrekt onvoldoende.
Het voornemen van sociale partners om uit de Arbeidsvoorziening te stappen
bij een ongewijzigde Arbeidsvoorzieningswet 1996 moet niet onderschat worden,
zo menen deze leden.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Reeds bij hun inbreng ten behoeve van wetsvoorstel
24 450 (Arbeidsvoorzieningswet 1996) gaven zij te kennen daarbij de relatie
te zullen bezien met het voorliggend wetsvoorstel. Voor een aantal hoofdpunten,
zoals onder andere het belang van afstemming in wet- en regelgeving en de
samenwerking van verschillende uitvoeringsinstanties, verwijzen zij derhalve
naar hun inbreng bij wetsvoorstel 24 450. Dat betekent dat de inbreng
van deze leden zich voor dit wetsvoorstel zal beperken tot een aantal nieuwe
hoofdpunten, ofwel als aanvullende vragen bij vorengenoemd wetsvoorstel gesteld
zal worden.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel, waarvan de betekenis uiteraard mede beoordeeld moet worden
in het kader van de voorgestelde Arbeidsvoorzieningswet 1996. Voor een deel
van hun opmerkingen bij het onderhavige wetsvoorstel verwijzen deze leden
dan ook naar hetgeen in het verslag over het wetsvoorstel Arbeidsvoorzieningswet
1996 is verwoord.In algemene zin vragen deze leden de regering hoe thans de mogelijke inwerkingtreding
van het wetsvoorstel wordt getaxeerd. Hoeveel tijd dient ten minste te verstrijken
tussen het aannemen van de nieuwe wetgeving door de beide Kamers van de Staten-Generaal
en de daadwerkelijke invoering? Scherper gesteld: acht de regering invoering
van de wet voor 1 januari 1997 nog reëel mogelijk?De leden van de GPV-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
onderhavig wetsvoorstel. Zij zijn met de regering van mening dat de verantwoordelijkheden
van de Arbeidsvoorziening in relatie met de andere partijen helder en consistent
in wetgeving moeten worden neergelegd. Desondanks hebben deze leden de indruk
dat met onderhavig wetsvoorstel de verantwoordelijkheden van de verschillende
partijen nog niet optimaal op elkaar zijn afgestemd. Weliswaar stuurt de voorgestelde
inkoopconstructie de gemeenten en de bedrijfsverenigingen heel gericht om
bemiddelingsactiviteiten in te kopen bij de arbeidsvoorziening. Dit betekent
naar de mening van de leden van de GPV-fractie echter nog niet dat gemeenten
en bedrijfsvereningen alle bemiddelingsactiviteiten uitbesteden. Is het de
bedoeling van de regering om door middel van de voorgenomen Wet Inschakeling
Werkzoekenden een optimale afstemming van de verantwoordelijkheden te bereiken? 2. Het overgangsrechtTen aanzien van het overgangsrecht stemmen de leden van de CDA-fractie
in met handhaving van de bestaande Arbeidsvoorzieningsorganisatie als rechtspersoon.
Wel plaatsen deze leden een vraagteken bij de grote hoeveelheid onduidelijkheden
die op een later moment door de minister geregeld zullen worden. Vooral het
samenstel van mogelijkheden en bevoegdheden die ten tijde van de actuele inwerkingtreding
in alle wenselijkheden moeten kunnen voorzien brengt naar de mening van deze
leden onnodige chaos en onzekerheid met zich. Dit kan worden voorkomen
door op dit punt het advies van de Raad van State te volgen om per 1 januari
1997 de totale overgang naar de nieuwe situatie in werking te laten treden.
Juist vanwege de complexiteit van de overgangssituatie is een zorgvuldige
en complete overgang van groot belang. Waarom kiest de regering nu voor een
ondoorzichtige regeling met vele data, vele open einden en onwerkbare financiële
voorschriften door invoering in de loop van het jaar? Waarom wordt op dit
punt het advies van de Raad van State niet gevolgd, zo vragen de leden van
de CDA-fractie.Op pagina 13 van de memorie van toelichting acht de regering het gewenst
om een ruime variëteit aan mogelijkheden te hebben. Artikel 2 geeft de
volledige vrijheid ten aanzien van artikelen, zelfs onderdelen van artikelen.
Keerzijde hiervan is echter onzekerheid en onduidelijkheid voor wie van de
wetgever afhankelijk is, zo menen de leden van de CDA-fractie.De leden van de VVD-fractie vragen met de Raad van State op welk moment
de nieuwe Arbvo-wetgeving in werking zou moeten c.q. kunnen treden. Enerzijds
achten deze leden een te langdurige onzekerheid voor de Arbeidsvoorzieningsorganisatie,
maar ook voor andere uitvoeringsorganisaties niet echt wenselijk. Anderzijds
gaven deze leden reeds in hun eerdere inbreng aan nog een groot aantal onduidelijkheden
te constateren waarvoor pas in de loop van het jaar 1996 enig antwoord zal
kunnen worden geboden. Zo memoreren deze leden hier nogmaals het buitengewoon
grote belang dat zij hechten aan de uitkomsten en het stappenplan van de zogenaamde
Regiegroep, die de samenwerking van betrokken uitvoeringsorganisaties gestalte
moet geven waarna nadere regelgeving moet volgen.De Raad van State, maar ook de Arbeidsvoorzieningsorganisatie zelf wijzen
op de buitengewoon complexe overgangsperiode die in 1996 ontstaat, indien
beide Arbvo-wetsvoorstellen in de loop van 1996 in zouden gaan. De leden van
de VVD-fractie achten dit punt, waarover later in deze inbreng meer, van groot
belang in relatie tot de door hen gestelde vragen en opmerkingen bij het wetsvoorstel
Arbeidsvoorzieningswet 1996. Graag zien deze leden een uitgebreide reactie
tegemoet. Met name de uitvoerbaarheid vraagt daarbij extra aandacht.Naar aanleiding van de memorie van toelichting herinneren de leden van
de fractie van D66 aan hun kritische opmerkingen over de mate van centralisatie
en van gedetailleerdheid die in de Invoeringswet en de Arbeidsvoorzieningswet
1996 zelf, is gekozen. Bij de centralisatie gaat het daarbij nog om dubbele
centrale bevoegdheden: centralisatie naar het Centraal Bestuur Arbeidsvoorziening,
en centralisatie naar de minister. Een en ander gaat gepaard met zeer gedetailleerde
regelgeving. In het algemeen zijn deze leden van oordeel dat een dergelijke
centralisatie en detaillering gauw op gespannen voet komt te staan met de
noodzaak van een slagvaardig en flexibel werkende Arbeidsvoorzieningsorganisatie,
waarin management en medewerkers, alsmede het bestuur, over voldoende bestuurlijke
en uitvoerende armslag dienen te beschikken. Zij hadden reeds in het verslag
over wetsvoorstel Arbeidsvoorzieningswet 1996 aangekondigd de diverse, aan
de minister, respectievelijk het CBA toegekende centrale bevoegdheden, nauwgezet
te zullen nalopen op hun noodzaak en betekenis.Ter illustratie van hun opvatting wijzen deze leden op het ook in de memorie
van toelichting genoemde vereiste van ministeriële goedkeuring voor (mede-)oprichting
van en deelneming in stichtingen, maatschappen e.d. door Arbeidsvoorziening.
Deze leden begrijpen dat dit vereiste een jaar na inwerkingtreding van de
wet ook gaat gelden voor bestaande deelnemingen? Wat is de ratio hierachter,
en kan een overzicht worden gegeven van de bestaande deelnemingen? Gaat het
bij deze deelnemingen niet meestal om constructies die zijn gekozen om vorm
te geven aan samenwerking tussen arbeidsbureaus en gemeenten,
al dan niet samen met de bedrijfsvereniging(en)? Waar deze samenwerking verplicht
wordt gesteld, maar de vorm niet wordt voorgeschreven, ligt een ministeriële
goedkeuring in dit geval minder voor de hand. Ditzelfde geldt voor deelnemingen
en oprichtingen die vallen binnen de kaders die in de jaarlijse beleids- en
begrotingscyclus zijn vastgesteld.Deze leden zijn van mening dat op een verstandige manier uitdrukking is
gegeven aan de bepalingen omtrent de overgang van de oude naar de nieuwe wetgeving,
met name waar het financiële aangelegenheden betreft. Zij begrijpen,
ook uit de artikelsgewijze toelichting, dat het de bedoeling is om deze artikelen
niet anders dan met ingang van een nieuw kalenderjaar in te voeren.De leden van de GPV-fractie onderkennen het belang van een doelmatige
arbeidsbemiddeling van moeilijk plaatsbare werkzoekenden. In dat kader zijn
deze leden met de regering van oordeel dat nieuwe en bestaande samenwerkingsvormen
van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie met derden met terugwerkende kracht
onder het toestemmingsvereiste van de minister dienen te vallen. De leden
vinden het echter opvallend dat in het onderhavige wetsvoorstel deze bepaling
niet geldt voor de bedrijfsverenigingen. Hierdoor bestaat, naar de mening
van deze leden, de mogelijkheid dat deze bedrijfsverenigingen, nadat met Arbeidsvoorziening
afspraken zijn gemaakt over de aanwending van de zogenaande Veegwetbudgetten,
met de door het Tica vastgestelde budgetten eigen bemiddelingsorganisaties
in het leven roepen. Heeft de regering deze mogelijkheid bewust open gehouden?
Is het niet zuiverder om Tica een toezichthoudende taak mee te geven, inhoudende
dat met de verstrekte gelden geen eigen bemiddelingsactiviteiten mogen worden
gefinancierd?De leden van de GPV-fractie merken op dat niet is voorzien in een overgangsrecht
voor de benoeming van de twee door de gezamenlijke RBA's voor te dragen leden
van het CBA. Wat gebeurt er indien de RBA's niet komen tot een eensgezinde
voordracht? Is het niet wijs om in ieder geval een termijn te noemen, waarbinnen
de voordracht moet plaatsvinden, zodat de plaatsen niet nodeloos lang vacant
blijven? 3. Vergunningsstelsels arbeidsbemiddeling en ter beschikking
stellen van arbeidskrachtenDe ABU (Algemene Bond Uitzendondernemingen) tekent naar de mening van
de leden van de CDA-fractie terecht verzet aan tegen het tot nader order van
kracht blijven. Zonder enig zicht op de termijnen voelen zij zich benadeeld
vanwege de ingevoerde stemprocedure bij gewone meerderheid, het feit dat arbeidsvoorziening
uitzendactiviteiten mag gaan ondernemen en zij een «doorgeleidingsplicht»
krijgen ten aanzien van de uitzendkracht terzake arbeidsomstandigheden bij
de inlener (artikel 21); dit alles terwijl de «gedwongen winkelnering»
voor uitkeringsinstanties voor 4 jaar, of langer – ter beoordeling van
de minister – gehandhaafd blijft. Deze leden vragen de regering op deze
kritiek nader in te gaan en tevens de vraag te beantwoorden of zij deze invoeringswet
niet gebruikt voor hele andere doelen (zoals de doorgeleidingsplicht).De leden van de VVD-fractie stellen met grote spijt vast dat er nog geen
eenduidig kabinetsstandpunt is met betrekking tot de nota Flexibiliteit en
Zekerheid (kamerstukken II, 1995–1996, 24 543, nr. 1). Daardoor
moet via deze Invoeringswet het huidige AB- en TBA-stelsel in stand gehouden
worden, zo blijkt uit de memorie van toelichting bij het voorliggende wetsvoorstel.
De leden van de VVD-fractie vragen welke nadelen hieraan kleven en waarom
dit via dit wetsvoorstel zo geregeld wordt. Deze leden zouden graag een wat
ruimere onderbouwing zien voor de noodzaak van deze regeling. Daarin zou tevens
een opsomming van voor- en nadelen van instandhouding van dit
vergunningenstelsel passen. Deze leden merken daarbij op dat de voordelen
wel voorstelbaar zijn; immers er valt geen gat in de huidige situatie en dat
is makkelijk en zekerheid biedend. De vraag is voor wie. De leden van deze
fractie verzoeken nadrukkelijk om vooral de nadelen van dit in hun ogen verouderde
en inflexibele stelsel nader te belichten. Zien de leden van de VVD-fractie
het goed dat er een geheel nieuw, in administratieve zin wellicht moeilijk
uitvoerbaar, artikel 21 ter zake van de doorgeleidingsplicht arbeidsomstandigheden
wordt ingevoerd?Zou door de regelgeving TBA onder nieuwe condities bij het CBA te laten,
voor de uitzendbranche geen moeizame situatie kunnen ontstaan? Immers regels
worden voortaan bij «gewone» meerderheid gewijzigd en sociale
partners hebben weliswaar formeel niet meer te staan voor eigenbelang. Of
dat informeel ook volstrekt praktijk zal worden is nu nog niet zeker. Dreigt,
zo vragen deze leden, niet bovendien het gevaar van bevoordeling van de eigen
organisatie omdat Arbvo zich mag begeven op uitzendterrein (de definitie van
Arbeidsbemiddeling wordt in de nieuwe Arbvowet verruimd met flexibele arbeidsvormen).De leden van deze fractie zijn eigenlijk van mening dat toekomstige regelgeving
TBA integraal en in samenhang met de nota Flexibiliteit en Zekerheid alsmede
met de voorstellen van de sociale partners in de uitzendbranche voor versteviging
van de rechtspositie van langdurige uitzendkrachten (CAO Intermediaire Diensten)
zouden moeten worden bediscussieerd.Overigens prijzen deze leden de regering voor het aangekondigde voornemen
zich in ILO-verband te willen inspannen om van de bestaande starre en antieke
regelgeving in dezen af te komen.De leden van de D66-fractie spraken hun aarzeling uit over het voornemen
om in de Invoeringswet de thans bestaande regelgeving nog volledig te handhaven,
waar de regering zelf voornemens is om deze in te trekken. Zij stellen zich
achter dit voornemen tot intrekking, uiteraard nadat enkele zaken, zoals de
vrijwaring van inlenersaansprakelijkheid en het onderkruipersverbod toereikend
geregeld zijn. Deze leden nemen aan dat, mocht de besluitvorming over de flexibiliseringsnota
tijdig zijn afgerond, dit deel van het wetsvoorstel alsnog wordt gewijzigd
of ingetrokken. 4. Samenwerking en inkoopconstructiesIn aansluiting op de opmerkingen in het verslag over de Arbeidsvoorzieningswet
1996, merken de leden van de PvdA-fractie op dat de samenwerking en de inkoop
zowel op basis van landelijke als regionale afspraken van de grond moet komen.Het gaat daarbij om het prestatiebudget van arbeidsvoorziening en afspraken
met sociale diensten en bedrijfsverenigingen. De bedrijfsverenigingen zijn
daarbij landelijk georganiseerd, maar de gemeentelijke sociale diensten zijn
autonoom. Moeten er met alle GSD's afspraken gemaakt worden? Hoe moet dit
in de praktijk gaan lopen? Hoe verhouden zich de regionale verantwoordelijkheid
voor samenwerking en de centrale aansturing?Op basis waarvan vindt door het Tica de verdeling over de regio's plaats,
zijn dat de concrete uitstroomplannen of is dat een sleutel op basis van het
aantal moeilijk plaatsbaren?Wat wordt de plaats van de sectororganen en wat betekent dit voor de regionale
uitvoering?Ligt het niet voor de hand om de verdeling van prestatiebudget en Veegwetbudget
over de regio's aan de hand van een sleutel te doen plaatsvinden, waarna een
beroep gedaan kan worden op aanvullende inkoopmiddelen op basis van concrete
plannen? Ook de aanvullende inkoop ingevolge het nieuwe artikel 72 wordt beperkt
tot moeilijk plaatsbaren, toch kunnen deze leden zich ook voorstellen dat
in een situatie die bijvoorbeeld mogelijk bij Fokker zal ontstaan een bedrijfsvereniging
extra inspanningen verricht om mensen elders aan de slag te krijgen. Is dit
uitgesloten, zo vragen zij.Hoe wordt voorkomen dat het bestaan van drie soorten inkoop tot een enorme
uitvoeringsbureaucratie gaat leiden? Welke is de achtergrond om naast de goedkeuringsbevoegdheid
van de minister op grond van het zesde lid van artikel 72 ook nog een bevoegdheid
op grond van het zevende lid toe te kennen om regels te stellen?Ten aanzien van de inkooprelaties is bij de behandeling van de Veegwet
afgesproken dat eerst een tijdelijke, bescheiden start gemaakt zou worden
met de Veegwetgelden. De leden van de CDA-fractie pleiten ervoor eerst een
evaluatie van de Veegwetbudgetten te doen plaatsvinden, voordat de mogelijkheid
wordt gegeven om verder te gaan met het inkoopmodel. Ook het RCO wijst op
de bizarre en paradoxale situatie die ontstaat ten gevolge van dit wetsvoorstel.
Het inkoopmodel heeft alles te maken met samenwerking in ruimere zin. De regering
is van oordeel dat de ontwikkeling van de inkoopfunctie geleidelijk zal moeten
plaatsvinden, mede aan de hand van praktijkervaringen. Wat zijn dan de criteria
en de toetsingsmomenten? Hoe staat de regering tegenover een degelijke evaluatie
op basis waarvan vervolgafspraken gemaakt kunnen worden?De leden van de CDA-fractie onderstrepen in dit verband ook de kritiek
van het Tica dat de gedetailleerde en dwingende regelgeving de creativiteit
in lokale en regionale samenwerkingsverbanden niet stimuleert. Waarom wordt
zo weinig verantwoordelijkheid bij de regio's gelegd? Streeft de gedetailleerde
uitwerking van de samenwerking niet het doel van arbeidsbemiddeling voorbij?
Wat is de reactie van de regering op deze kritiek? Kan niet gewoon worden
volstaan met een wettelijke samenwerkingsverplichting? Ook hier blijkt naar
de mening van deze leden weer dat de keuze voor het groeimodel van bovenaf
meer problemen dan oplossingen met zich brengt.Het gevaar van afwentelingsmechanismen, lange beslislijnen, onenigheid
over financiering en patstellingen in de gevalsbehandeling is in de nu voorgestelde
systematiek levensgroot aanwezig. Hoe denkt de regering deze ongewenste neveneffecten
te voorkomen?De mogelijkheid voor bedrijfsverenigingen om bemiddelingsactiviteiten
niet bij Arbeidsvoorziening, maar bij derden in te kopen kan er uiteindelijk
toe leiden dat met publieke middelen een tweede bemiddelingsorganisatie in
het leven wordt geroepen. De directie van Arbeidsvoorziening wijst hier ook
op in haar brief van 15 januari 1996. De minister is van oordeel dat het niet
wenselijk is dat een tweede publieke bemiddelingsorganisatie wordt opgericht.
Als dit uitdrukkelijk niet de bedoeling is van het kabinet, hoe denkt de minister
deze ontwikkeling dan te voorkomen? De leden van de CDA-fractie zijn nog niet
overtuigd van de argumenten op dit punt.Alles overziend, hebben de leden van de CDA-fractie grote moeite met de
bureaucratie ten gevolge van de volgtijdelijke afspraken die gemaakt moeten
worden: eerst afspraken over de verdeling van het prestatiebudget van Arbeidsvoorziening,
daarna afspraken over de Veegwetgelden van bedrijfsverenigingen en daarna
afspraken over aanvullende budgetten vanuit de WW. Dit alles moet volgtijdelijk.
Daarenboven zal het Tica regels stellen voor de jaarplannen van de bedrijfsvereniging,
die op zich weer goedkeuring behoeven van de minister. Conform deze procedures
zijn de drie kolommen vanaf juni van elk jaar bezig om met elkaar te praten
over budgetverdelingen voor het daaropvolgende jaar, terwijl de minister langs
allerlei wegen kan ingrijpen. Tenslotte kan de minister bij de
behandeling van de begroting uiteindelijk overal nog ingrijpen. Dit werkt
naar de mening van de leden van de CDA-fractie verlammend.De grote samenhang tussen arbeidsvoorziening en sociale zekerheid pleit
ervoor de discussie over beide dossiers in onderlinge samenhang en gelijktijdig
te voeren. Deze leden houden daarom vast aan de aanvaarde motie van Hoof c.s.
(kamerstukken II, 1995–1996, 24 400 XV, nr. 28). Hoe ziet de regering
deze motie in relatie met het tot nu toe gevolgde traject? Natuurlijk zijn
de afzonderlijke kolommen van een zo diverse en specifieke aard, dat aparte
trajecten doorlopen moeten worden, de verwevenheid is echter zo groot, dat
een discussie over de samenhang noodzakelijk is.De leden van de VVD-fractie zijn positief over het invoeren van marktwerking
door middel van inkoopregelingen voor bedrijfsverenigingen en gemeenten. Zij
gaven echter al eerder aan nadrukkelijk geen voorstander te zijn van de zogenaamde
gedwongen winkelnering. Aangezien in dit wetsvoorstel iets meer duidelijkheid
omtrent de inkoopconstructie wordt gegeven, stellen deze leden dit punt hier
als een van de hoofdpunten aan de orde. Vragen die bij deze leden opkomen
luiden als volgt. Kan uitgebreider worden onderbouwd waarom voor een zo lange
periode van «gedwongen winkelnering» wordt gekozen? En vooral
waarom ook nog eens een verlenging van deze verplichting tot na 1999 min of
meer wordt aangekondigd? Deze leden bepleiten op zeer korte termijn op zijn
minst op een aantal plaatsen in Nederland een «vrije regeling»
op dit gebied. In de vorm van een experiment van bijvoorbeeld twee jaar kan
zo uitgeprobeerd worden of de angst voor doorbreking van de samenwerkingsgedachte,
zoals velen die naar voren brachten, wel zo gerechtvaardigd is. Overigens
zou zo'n 2 jaars-termijn ook kunnen dienen als proefperiode voor gebieden
met gedwongen nering. Een dergelijke evaluatie van beide experimenten biedt
het kabinet, de Kamer, en samenwerkingspartners wellicht een goed inzicht
voor de toekomst. Graag vernemen deze leden een goed onderbouwde reactie op
deze suggesties.Overigens delen deze leden de in een aantal reacties neergelegde visie,
dat meerdere geldstromen en daarmee gepaard gaande afstemming niet bepaald
inzichtelijk zijn. Ook niet qua volgtijdelijkheid. Naast de reeds in de inbreng
over het wetsvoorstel Arbeidsvoorzieningswet 1996 geconstateerde diversiteit
aan geldmiddelen ontstaan hier opnieuw teveel geldstromen. De leden van de
VVD-fractie achten dit moeilijk voor de uitvoerbaarheid. Graag zien zij een
reactie op dit punt van de regering tegemoet.Gesteld wordt dat de nABW moet worden aangepast om de inkoopregeling mogelijk
te maken. Tegelijk oppert de regering zelf al de suggestie om een en ander
in de komende WIW te regelen. De leden van deze fractie vragen waarom niet
nu al die heldere keuze gemaakt wordt. Kan de regering dit nader verklaren?
Deze leden vragen of wijziging van een net aangenomen en inwerkinggetreden
wet echt noodzakelijk is. Wordt de ABW na vaststelling en inwerkingtreding
van de WIW dan opnieuw gewijzigd?De leden van de VVD-fractie vragen waarom nog niet helder is of Arbeidsvoorziening
wel/niet/gedeeltelijk vennootschapsbelastingplicht krijgt opgelegd. Deze leden
bepleiten nadrukkelijk om Arbeidsvoorziening «boven-wettelijke»
ruimte te geven, maar daarbij geen bevoorrechting plaats te laten vinden.
Kortom, geen nieuwe klachten zoals bij de Start-constructie over valse concurrentie
en oneigenlijke belastingvoordelen.Verder zouden de VVD-fractieleden graag door de regering worden geïnformeerd
over de gedachten die de regering zich inmiddels heeft gevormd met betrekking
tot de uitwerking van de aangenomen motie van Van Hoof c.s. ingediend bij
de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
1996 op 7 december 1995 (kamerstukken II 1995–1996, 24 400 XV,
nr. 28). Wanneer komt het kabinet met concrete voorstellen, zo vragen de leden
van de VVD-fractie.De leden van de D66-fractie verwijzen allereerst naar het Kamerdebat dat
binnenkort gevoerd zal worden naar aanleiding van de motie-Van Hoof c.s. over
de samenhang tussen de herziening van de Arbeidsvoorzieningswet en de herstructurering
van de uitvoeringsorganisatie sociale zekerheid. Uiteraard zouden zij bij
die gelegenheid ook in samenhang tot standpuntbepaling komen over de parallellie
tussen beide operaties. Reeds nu laten zij echter weten zeer te hechten aan
een snelle totstandkoming van een effectieve samenwerking tussen bedrijfsverenigingen,
arbeidsbureaus en gemeenten, juist vanwege de overeenkomstige doelstelling
van deze instanties, te weten een zo effectief mogelijke bevordering van arbeidsparticipatie
voor degenen die dat kunnen, en een soepel verlopend sociale zekerheidsstelsel
voor degenen die dat nodig hebben. Die samenwerking is in de praktijk nimmer
tot stand gekomen, ondanks de vele, soms tientallen jaren durende studies
en discussies die hierop betrekking hebben.In dit licht kunnen deze leden op zich onderschrijven dat de recentelijk
in gang gezette bewegingen rond de procesgerichte samenwerking, de veranderingsopdracht,
het cliënt-volgsysteem en dergelijke de ruimte wordt gegeven om tot resultaat
te leiden en dat dus wat dit betreft de invulling van de samenwerking vooral
in de praktijk kan worden «uitgevonden». Anderzijds menen deze
leden dat er alle aanleiding is om dit proces niet voor de zoveelste keer
te laten verzanden in competentie- en afbakeningsconflicten tussen organisaties,
welke dezelfde of althans overeenkomstige publieke doelstellingen hebben.
Deze leden menen dat uitkeringsgerechtigden en werkzoekenden er recht op hebben
dat er een toegankelijke, eenvoudig bereikbare, zo veel mogelijk achter één
loket gehuisveste organisatie ontstaat, die erop gericht is om samen met de
uitkeringsgerechtigde zo effectief mogelijk te komen tot toeleiding tot de
arbeidsmarkt.Ten aanzien van het inkoopmodel ondersteunen de leden van de D66-fractie
in het algemeen de lijn van de regering. Er is, ook naar het oordeel van deze
leden, geen reden om, zoals sommigen wel bepleiten, tot 1999 te wachten met
een eventuele verdere uitbouw van het inkoopmodel. Deze leden ondersteunen
dan ook dat het inkoopmodel tot stand komt zowel bij gemeenten als bij bedrijfsverenigingen,
zowel naar aanleiding van de Partijenovereenkomst uit december 1994 als daarboven
naar aanleiding van de politiek uitgesproken wens daartoe, zowel waar het
gaat om de toeleiding van moeilijk plaatsbare werklozen als om de reïntegratie
van gedeeltelijk arbeidsgeschikte werknemers. Deze leden hebben niettemin
behoefte tot enkele kritische kanttekeningen.Zij vrezen dat onvoldoende is gewaarborgd dat geen alternatieve bemiddelingsorganisaties
met publieke middelen worden opgezet. Op welke wijze zal worden gegarandeerd
dat bedrijfsverenigingen, dan wel gemeenten, geen eigen bemiddelingsorganisaties
gaan opzetten, die dan gaan concurreren met de publieke arbeidsvoorziening?Een tweede vraag die deze leden stellen betreft de verplichte winkelnering,
die ten aanzien van de in de Partijenovereenkomst genoemde inkoopmiddelen
tot en met 1999 in stand wordt gehouden. Deze leden menen dat het inkoopmodel
er juist op is gericht om concurrentie op kwaliteit mogelijk te maken en dat
een intrinsiek kenmerk ervan is dat de klant zijn geld ook anders kan besteden.
Binnen de garantie dat bedrijfsverenigingen of gemeenten geen eigen bemiddelingsinstanties
gaan opzetten, moeten zij wel de mogelijkheid hebben om in vrije keuze de
middelen te kunnen besteden. Arbeidsvoorziening moet het hebben van het kwalitatieve
produkt, niet van verplichte winkelnering. Op zich kan men zich
voorstellen dat er ten aanzien van de besteding van een deel van de middelen
gedurende een korte tijd een verplichte winkelnering bestaat, maar of dit
moet duren tot en met 1999 betwijfelen deze leden sterk. Bovendien zijn zij
van mening dat verplichte winkelnering na 1999 in ieder geval niet aan de
orde dient te zijn.Overigens herinneren deze leden aan (hun steun aan) de motie-Van Hoof
bij de begrotingsbehandeling van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voor 1996,
waarin wordt uitgesproken dat ook voor de andere dan de huidige 19 gemeenten
het inkoopmodel tot ontwikkeling dient te worden gebracht. Hoe staat het met
de voorbereidingen daartoe, zo vragen deze leden.Ten slotte vragen de leden van de D66-fractie hoe het staat met het nader
onderzoek in het kader van de eventuele vennootschapsbelastingplicht voor
ZBO's (zoals de Arbeidsvoorzieningsorganisatie). Wat betreft de heffing van
BTW vragen deze leden naar «de bestaande praktijk». Hoe ziet deze
er thans uit?De leden van de GPV-fractie zijn van mening dat hoewel er sprake is van
dezelfde doelgroep de verantwoordelijkheden van de Arbeidsvoorziening een
andere moet zijn dan die van de uitkeringsorganisaties. De Arbeidsvoorziening
dient primair haar activiteiten te richten op het verbeteren van de aansluiting
van het aanbod van werkzoekenden op de vraag naar arbeidskrachten. De uitkeringsorganen
dienen via begeleiding en controle werklozen te stimuleren uit de uitkeringsregeling
te stromen. Uit de memorie van toelichting blz.. 5 e.v. blijkt dat wat betreft
de bemiddeling een procesgerichte samenwerking van de Arbeidsvoorziening met
de uitkeringsorganisaties van de bedrijfsverenigingen en de gemeenten wordt
vormgegeven. Deze leden vragen waar de grens ligt voor de uitkeringsorganen
tussen de activiteiten van begeleiding en controle, waarvoor zij primair verantwoordelijk
zijn, en de activiteiten die in samenwerking met de Arbeidsvoorziening moeten
worden vormgegeven? Kan de regering hierin helderheid verschaffen?De leden van de GPV-fractie merken op dat op basis van artikel 33 van
de Invoeringswet de mogelijkheid bestaat dat uitkeringsorganisaties ook na
1999 verplicht worden bemiddelingsactiviteiten bij de Arbeidsvoorziening in
te kopen. Waarom wordt deze mogelijkheid opengehouden? Is de regering er nog
niet van overtuigd dat de Arbeidsvoorzieningsorganisatie na 1999 een concurrerende
positie kan innemen ten opzichte van andere bemiddelingsorganisaties? Is de
regering ook niet van mening dat dit artikel het streven naar een concurrerende
positie kan ondermijnen?De leden van de GPV-fractie vragen of de interpretatie van het gestelde
in de memorie van toelichting blz. 7 en 8 juist is, dat de gemeenten voor
de arbeidstoeleiding van bijstandsgerechtigden niet per se gebruik hoeven
te maken van de diensten van de Arbeidsvoorzieningsorganisatie. Betekent dit
dat, evenals eerder in het verslag is genoemd voor de bedrijfsverenigingen,
ook de gemeenten eigen bemiddelingsactiviteiten in stand kunnen houden of
in het leven roepen? Tevens vragen deze leden of gemeenten, in tegenstelling
tot de bedrijfsverenigingen, zelfstandig kunnen beslissen welke uitkeringsgerechtigde
moeilijk plaatsbaar is. 5. Rapport interdepartementale werkgroep financiële
vernieuwing arbeidsvoorzieningHet rapport van de interdepartementale werkgroep inzake de financiële
aansturing geeft helder aan dat het succes van inkoopregelingen afhankelijk
is van het existentieel belang dat uitvoeringsorganisaties moeten krijgen
bij bevordering van de uitstroom van moeilijk bemiddelbaren. De leden van
de VVD-fractie achten dit een zeer logisch standpunt en betreurden al eerder
de in hun ogen magere reactie op dit rapport. Opnieuw houden
deze leden hier dus een nadrukkelijk pleidooi voor een diepgaande beschouwing
van de regering over dit rapport en dan vooral gericht op het inkoopmodel
en existentieel belang. 6. OverigDe leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de brief van de directeur van Arbeidsvoorziening van 17 januari 1996 aan de
vaste kamercommissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid met als bijlage
een in opdracht van Arbeidsvoorziening gemaakte accountantsanalyse met betrekking
tot de te verwachten problemen inzake het financieel beheer. In aansluiting
op de door deze leden gestelde vragen en opmerkingen bij het wetsvoorstel
Arbeidsvoorzieningswet 1996, zouden deze leden graag weten of de conclusie
uit deze analyse door de regering wordt gedeeld. II. ARTIKELSGEWIJZE BEHANDELING Artikel 2Dit artikel leidt tot onzekerheid voor degenen die van Arbeidsvoorziening
afhankelijk zijn. De ruime variëteit aan mogelijkheden kan tot chaos
leiden. De leden van de CDA-fractie zijn van mening dat beter in één
keer naar de nieuwe situatie kan worden overgegaan. Artikel 16De leden van de PvdA-fractie verwijzen naar de opmerkingen die zij bij
artikel 10 van de Arbeidsvoorzieningswet hebben gemaakt. Artikel 20Waarom wordt bij de handhaving van de status quo ten aanzien van het vergunningenbeleid
een uitzondering gemaakt voor de besluitvormingsprocedure in het CBA, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie. Ligt het gezien de gevoeligheid van de materie
niet voor de hand om de status quo integraal te handhaven tot het moment van
afronding van de besluitvorming? Artikel 22 Onderdeel D Artikel 72 WerkloosheidswetMet betrekking tot de voorgestelde wijziging van de Werkloosheidswet merken
de leden van de PvdA-fractie op dat de voorgeschreven samenwerking op grond
van het tweede lid van artikel 72 een beperktere reikwijdte heeft dan artikel
6 van de Arbeidsvoorzieningswet of artikel 63 van de OSV. Deze leden gaan
ervan uit dat dit niet de bedoeling is. Verandering van de volgorde van de
leden en een redactionele aanpassing kunnen dit verhelpen.Wat betreft het derde lid van dit artikel merken de leden van de PvdA-fractie
het volgende op.Hoewel de memorie van toelichting duidelijk maakt dat het niet de bedoeling
is dat bedrijfsverenigingen of uitvoeringsinstellingen zelf bemiddelingsactiviteiten
gaan uitvoeren, is de tekst van de wet te samen met de tekst van het convenant
ontvlechting niet waterdicht. In het derde lid van artikel 72 is geregeld
dat de bedrijfsvereniging de bemiddelingstaken opdraagt aan de
Arbeidsvoorzieningsorganisatie of aan derden, niet zijnde de uitvoeringsinstelling
op grond van artikel 51 OSV. De vraag is echter of derden wel gevormd kunnen
worden door onderdelen van de holding waarvan de uitvoeringsinstelling (UVI)
deel uitmaakt. De staatssecretaris heeft in het algemeen overleg van 2-11-95,
en het plenair debat op 14-11-95 uitgesproken dat het ontwikkelen van nieuwe
arbeidsbemiddelingstaken in de B-poot van de holding niet gewenst is, maar
er is geen basis voor een verbod ervan. Sterker nog, deze leden stellen vast
dat bemiddeling op grond van artikel 5, tweede lid van het convenant tot de
kerntaken van de UVI behoort, die zij het binnen het kader van een administratieovereenkomst,
kunnen worden uitbesteed aan derden binnen of buiten de holding (lid 6).Overigens merken deze leden op dat ook ter zake van de inkoop door gemeenten
(artikel 137 a) dezelfde vragen gesteld kunnen worden, omdat ook hier het
begrip derden ruimte laat.Ook op dit punt achten de leden van de PvdA-fractie het gewenst dat voorkomen
wordt dat met publieke middelen een dubbele uitvoeringsorganisatie op het
vlak van de arbeidsbemiddeling tot stand komt.Uit het nieuwe artikel 72 blijkt vooral hoe complex en langdurig de procedures
worden, zo merken de leden van de CDA-fractie op. Naar aanleiding van de kritiek
van de Raad van State zijn lid 1 en 2 inderdaad duidelijker geformuleerd.
Dat neemt echter de kritiek op de bureaucratie in de rest van het artikel
niet weg. Artikel 27Het hier voorgestelde ter wijziging van de WAGW leidt ertoe dat ter zake
van de bemiddeling van gedeeltelijk arbeidsongeschikten hetzelfde regime gaat
gelden als bij de WW. Wat zijn nu de financiële consequenties voor Arbeidsvoorziening
vanaf het moment dat Arbeidsvoorziening de expliciete taak krijgt om ook deze
groep te gaan bemiddelen, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Worden de
deskundigheden ook overgeheveld, hoe moet dit proces gaan lopen? Artikel 28De leden van de D66-fractie vragen wat de redenering is achter het laten
vervallen van de voorafgaande goedkeuring van het Ctsv bij het beschikbaar
stellen van budgetten. Hoewel de procedure om te komen tot inkoop in het algemeen
erg ingewikkeld is, menen deze leden dat juist voorafgaande toetsing door
het Ctsv erg belangrijk is, op grond waarvan vervolgens eventuele andere stappen
in de procedure kunnen worden versneld of kunnen vervallen. De voorzitter van de commissie,De JongDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Boogaard
(Groep Nijpels), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD) en Van Blerck-Woerdman
(VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink (CDA),
Sterk (PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP), Fermina
(D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma (PvdA),
M. M. H. Kamp (VVD), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van Boxtel (D66),
vacature (CD), J. M. de Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes (U55+),
Van Vliet (D66), Hofstra (VVD) en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24554-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl