Wet op de naburige rechten; wijz. ivm de rechten van omroeporganisaties; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24240, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

15-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24240 nr. 7

12-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingVerduidelijking rechtenSIRORToenemend aantal rechten en rechthebbenden(Geen) profijtbeginselNieuwe media-ontwikkelingenAuteursrecht
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24240Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 240Voorstel van wet van de leden Van Heemst, O. P. G. Vos en De Koning
tot wijziging van de Wet op de naburige rechten in verband met de rechten
van omroeporganisatiesnr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 12 februari 1996Met belangstelling hebben de indieners kennis genomen van de bijdragen
van de verschillende fracties op het initiatiefwetsvoorstel van de indieners.
Met genoegen hebben zij geconstateerd dat sommige fracties met instemming
hebben gereageerd op het voorstel. Anderen hebben in meer of mindere mate
terughoudend gereageerd, maar wellicht kan de beantwoording op de diverse
vragen tot een positief eindoordeel leiden. InleidingDe fracties van het CDA, SGP en GPV hebben hun verwondering uitgesproken
over het initiatiefvoorstel omdat de Wet naburige rechten (WNR) recentelijk
in werking is getreden en dus kort geleden in de Kamer aan de orde is geweest.
Zij hebben de vraag gesteld of de omstandigheden heden ten dage zodanig zijn
veranderd dat een wetswijziging noodzakelijk is.Met deze fracties zijn de indieners van mening dat een recentelijk in
de Kamer behandelde en in werking getreden wet, in verband met de rechtszekerheid,
niet lichtvaardig opnieuw gewijzigd zou mogen worden. Toch hebben de indieners
gemeend dat er op dit belangrijke beginsel in dit geval een uitzondering gemaakt
kan worden.Zoals in de memorie van toelichting is getracht duidelijk te maken zijn
de indieners van oordeel dat niet de omstandigheden zijn veranderd, maar dat
de uitkomst van de afweging door regering en Kamer over de rechtvaardiging
van het nieuw toegekende recht onbevredigend is. Vervolgens hebben zij de
vraag gesteld of er door het initiatiefvoorstel schade aan de omroeporganisaties
zou worden berokkend. Die vraag kan ontkennend worden beantwoord. De incasso
van gelden voor het secundaire openbaarmakingsrecht van omroeporganisaties
was op het moment van het schrijven van het initiatiefvoorstel nog niet geëffectueerd.
Dat heeft het praktische gevolg dat het voorstel slechts de meerdere rechten
van omroeporganisaties beperkt in die zin dat de WNR nu iets minder meer rechten
aan omroeporganisaties toekent. In dat licht bezien achten de indieners een
wetswijziging verantwoord. Verduidelijking rechtenZowel de fractie van de PvdA als die van D66 hebben verzocht om nadere
een uitleg omtrent de rechten van artikel 8, lid 1, WNR. Om het overzichtelijk
te houden worden eerst die onderdelen besproken die door het initiatiefvoorstel
niet worden geraakt en pas daarna volgt een bespreking van artikel 8, lid
1, onder d.Op grond van artikel 8 WNR heeft, en behoudt op basis van dit initiatiefwetsvoorstel,
een omroeporganisatie het uitsluitend recht om toestemming te verlenen voor
een of meer van de volgende handelingen:a. het heruitzenden van programma's;Met heruitzenden wordt bedoeld het gelijktijdig doorgeven van een uitgezonden
radio- of televisieprogramma door een andere omroeporganisatie of door een
kabelexploitant.Hieronder valt niet alleen de doorgifte via de kabel door een kabelexploitant,
maar ook het gelijktijdig uitzenden door een lokale of regionale omroep van
bijvoorbeeld een nieuwsuitzending van een landelijke omroep.Heruitzenden betekent hier nadrukkelijk niet (anders dan in het normale
taalgebruik) het op een later tijdstip door dezelfde (of een andere) omroeporganisatie
nogmaals uitzenden van een programma. Het op een later tijdstip uitzenden
van een eerder door een andere omroeporganisatie uitgezonden programma valt
overigens wel onder de rechten van de omroeporganisatie, namelijk onder de
rechten genoemd onder sub e: het openbaarmaken van opnamen van programma's.b. het opnemen van programma's en het reproduceren van een dergelijke
opname;Het opnemen van televisie of radio en het kopiëren van dergelijke
opnamen valt onder het verbodsrecht van de omroep. Een uitzondering hierop
vormt het opnemen voor eigen gebruik (zie art. 10 sub a WNR), waar de heffing
op blanco audio- en videobanden (de zg. thuiskopie-regeling) tegenover staat.c. het verkopen, verhuren, uitlenen, afleveren of anderszins in het
verkeer brengen van een opname van een uitzending of van een reproduktie daarvan
dan wel het voor die doeleinden invoeren, aanbieden of in voorraad hebben;Dit onderdeel betreft het verspreiden van audio- of video banden of andere
informatiedragers met opnamen van programma's.e. het openbaar maken van opnamen van programma's of reprodukties
daarvan, ongeacht welke technische hulpmiddelen daarbij worden gebruikt.Dit recht heeft betrekking op het op een later tijdstip (later dan het
moment van uitzending) uitzenden of in het openbaar laten zien of horen van
een programma (dat daartoe noodzakelijkerwijs eerder is opgenomen).Onderdeel d. luidt: «het openbaarmaken van programma's, ongeacht
welke technische hulpmiddelen daarbij worden gebruikt». Het enige recht dat dit intitiefwetsvoostel beoogt te beperken (door het
zinsdeel «indien deze openbaarmaking geschiedt in voor het publiek toegankelijke
plaatsen tegen betaling van entreegeld,» er aan toe te voegen) is het
recht van de omroeporganisatie ten aanzien van het gelijktijdig, dus op het
moment van uitzending, in het openbaar laten zien of horen van een radio-
of televisieprogramma. Artikel 8, lid 1, sub d, heeft dus niet alleen betrekking
op de bekende «live»-uitzendingen, maar ziet op direkt of gelijktijdig
openbaarmaken van radio en televisieuitzendingen, waarbij «openbaarmaken»
het sleutelwoord is. Als zodanig heeft onderdeel d dus geen relatie met het
tijdstip waarop het evenement plaatsvindt. Indien een omroep besluit om een
programma veertien dagen later uit te zenden dan is er op het moment van uitzenden
sprake van het openbaarmaken van een programma.Dit «secundair openbaarmakingsrecht» wordt zoals gezegd beperkt
tot in «voor het publiek toegankelijke plaatsen tegen betaling van entreegeld».De indieners zijn zich ervan bewust dat het heffen van entreegeld voor
het bekijken of beluisteren van programma's in de praktijk in Nederland niet
of nauwelijks (meer) voorkomt. Het zou mogelijk eleganter geweest zijn het
secundaire openbaarmakingsrecht geheel te schrappen, waarmee voor de praktijk
vermoedelijk hetzelfde effect bereikt zou zijn. Dit is echter niet mogelijk
omdat de Conventie van Rome en de Verhuur- en leenrechtrichtlijn zulks niet
toelaten: het «entree-geld vereiste» is het minimum-vereiste. SIRORDe fracties van PvdA, D66, SGP en GPV hebben een aantal vragen gesteld
over de Stichting Incasso en Repartitie Omroeprechten (SIROR). De SIROR stelt
zich ten doel de collectieve inning en repartitie van naburige rechten van
omroeporganisaties te verzorgen. Zij vertegenwoordigt zowel binnenlandse als
buitenlandse, publieke en commerciële omroepen.Het antwoord op de vraag of er nog een taak is weggelegd voor de SIROR
is afhankelijk van het mandaat van deze organisatie: als zij ook de kabeldoorgifte-rechten
beheert of de rechten met betrekking tot het laten zien of horen van opnamen
van programma's kan zij haar activiteiten op dat gebied ontplooien. Dit is
uiteraard afhankelijk van het nut van, en de bereidheid van omroepen om dergelijke
rechten door een collectieve belangenbehartigingsorganisatie te laten uitoefenen.
Met name bij de kabeldoorgifte-rechten is dat nut niet direct duidelijk, aangezien
omroepen in de praktijk juist individueel moeten betalen voor kabeldoorgifte,
in plaats van dat ze er een vergoeding voor kunnen bedingen. Toenemend aantal rechten en rechthebbendenNaast het kijk- en luistergeld en de kabeldoorgifte-vergoeding, waarvan
beide een gedeelte auteursrechtelijke en nabuurrechtelijke component bevatten,
kan een winkel of verzorgingstehuis waar geluid of beeld ten gehore wordt
gebracht respectievelijk vertoond, geconfronteerd worden met aanspraken van
Buma (voor componisten en tekstdichters), Sena (voor uitvoerende kunstenaars
en fonogrammenproducenten), Lira (voor literaire auteurs), Beeldrecht (voor
beeldende kunstenaars), Burafo (voor fotografen), Videma (voor een aantal
filmproducenten) en Siror (voor omroepen). Een reden waarom de rechten van andere rechthebbenden in dit initiatiefwetsvoorstel
buiten beschouwing worden gelaten is dat een aantal van die rechten algemeen
geaccepteerd zijn en de meeste grotendeels op internationale regelgeving zijn
te herleiden waar in Nederland niet van kan worden afgeweken, zo dit al wenselijk
zou zijn. (Geen) profijtbeginselIn antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie over het vereiste
van entreegeld zij verwezen naar hetgeen hierboven is opgemerkt over de minimumvereisten
van de Conventie van Rome en de Verhuur- en leenrechtrichtlijn. Het is niet
zo zeer de bedoeling van de indieners om een profijt-beginsel in het openbaarmakingsrecht
(van de omroep) te introduceren, als wel om het «secundaire openbaarmakingsrecht»
van de omroep tot het absolute minimum te beperken, omdat een dergelijk recht
in hun ogen overbodig en ongerechtvaardigd is. Nieuwe media-ontwikkelingenDe indieners zijn het met de leden van de CDA-fractie eens dat de nieuwe
media-ontwikkelingen mogelijk ingrijpende gevolgen voor het auteursrecht en
de naburige rechten kunnen hebben.Deze ontwikkelingen vergen echter vermoedelijk een totale en integrale
bestudering en mogelijk herziening van het auteursrecht en de naburige rechten
op nationaal, maar vooral ook op internationaal niveau.De indieners gaan ervan uit de voorgestelde wijziging die de Nederlandse
wetgeving ten deze in overeenstemming brengt met die in de ons omringende
landen op zich geen belemmering voor de ontwikkeling van nieuwe media met
zich brengt. Voor zover dit wel het geval zou blijken te zijn zou dit bij
de eventuele algemene herziening van dit rechtsgebied kunnen blijken en gecorrigeerd
kunnen worden.Het doel van dit intitiatiefwetsvoorstel is ten aanzien van het vertonen
en ten gehore brengen van omroeprogramma's ten aanzien van de «oude
media» (normale) radio en televisie de situatie herstellen van vóór
1993, een situatie die ook in de ons omringende landen bestaat en daar niet
tot problemen leidt, maar met name ook een situatie waar de omroepen tientallen
jaren probleemloos mee hebben kunnen leven en een situatie die geen onnodige
extra belasting vormt voor de consument. AuteursrechtHet oordeel over de mogelijkheid om via het auteursrecht een vergoeding
te verkrijgen voor het vertonen of laten horen van programma's is in ieder
individueel geval voorbehouden aan de rechter.Hierin schuilt ook het belangrijke verschil: Per geval zou de omroep moeten
aantonen dat zij de auteursrechten, en in het bijzonder de rechten ten aanzien
van het secundair openbaarmaken van de oorspronkelijke rechthebbende heeft
verkregen. Bij muziek is dit zeer onwaarschijnlijk, zo niet onmogelijk omdat
deze rechten bij Buma berusten en Buma geen enkele reden heeft om deze rechten
uit te besteden. Bij speelfilms is dit ook niet erg waarschijnlijk, omdat
filmproducenten de vertoningrechten apart licentiëren.Bij de voetbalwedstrijden die in dit verband worden genoemd is het nog
maar de vraag of, en zo ja bij wie er auteursrechten rusten.Voor het antwoord op de vraag van de leden van de D66-fractie naar de
consequenties van het intitiatiefwetsvoorstel zij verwezen naar de hierboven
gegeven uiteenzetting. De beperking heeft betrekking op elke door
een omroeporganisatie verzorgde programma-uitzending (en dus niet alleen op
«live»-uitzendingen), maar alleen op het gelijktijdig laten horen
of vertonen in het openbaar.Wat betreft de vraag van de leden van de D66-fractie over art. 13 sub
d van het Verdrag van Rome zij het volgende opgemerkt.Zoals deze leden terecht stellen kent dit artikel-onderdeel slechts «secundaire
openbaarmakingsrechten» toe ten aanzien van televisie-uitzendingen.
De verhuur- en leenrechtrichtlijn schrijft echter (in art. 8 lid 3) voor dat
dergelijke rechten worden toegekend ten aanzien van alle uitzendingen, dus
ook voor radio-uitzendingen, zij het met de beperking die dit inititatiefwetsvoorstel
beoogt aan te brengen.De leden van de D66-fractie en de leden van de RPF-fractie stelden er
prijs op de visie van de omroeporganisaties ten aanzien van het onderhavige
wetsvoorstel te vernemen. Zoals te verwachten viel was de reactie van de zijde
van de omroep negatief. De omroepen stellen zich bij monde van de SIROR op
het standpunt dat hun secundair openbaarmakingsrecht moet worden gehandhaafd.
Dit mag weinig verbazing wekken, aangezien zij de directe financiële
belanghebbenden zijn, die door aanneming van dit wetsvoorstel enige extra
inkomsten zouden mislopen.De leden van de D66 fractie vroegen de mening van de initiatiefnemers
over het feit dat het Verdrag van Rome gezien moet worden in het licht van
de tijd dat een omroeporganisatie werd gezien als algemene nutsinstelling
en over het belang van het «profijtbeginsel».Wat het eerste betreft hechten de initiatiefnemers eraan te benadrukken
dat de omroeprechten inclusief de beperking waar het in dit initiatief wetsvoorstel
om gaat opnieuw en expliciet zijn vastgelegd in de Verhuur- en leenrecht richtlijn
van 19 november 1992. Uit de geschiedenis van deze richtlijn blijkt dat men
ook toen welbewust en expliciet voor de omroeprechten inclusief de bewuste
beperking heeft gekozen. Hetgeen de betrokkenen in 1961 bij de totstandkoming
van het Verdrag van Rome voor ogen stond is daarom nauwelijks van belang en
bovendien niet na te gaan.Wat het «profijtbeginsel» betreft zij verwezen naar hetgeen
ten deze hierboven en in de memorie van toelichting is opgemerkt.In reactie op vragen van de leden van de RPF-fractie wensen de indieners
te benadrukken dat het opbieden om de uitzendrechten voor voetbalwedstrijden
veroorzaakt wordt door de grotere concurrentie op de televisiemarkt. De te
verwachten zeer omvangrijke reclame-inkomsten (die immers zijn gerelateerd
aan de kijkcijfers) laten de hogere betalingen voor belangrijke evenementen
kennelijk toe. Daarbij kan in aanmerking worden genomen dat in de kijkcijfers
ook de mensen die op een publieke plaats meekijken zijn verwerkt. Mede daardoor
ontstaat een hogere kijkdichtheid en daarmee logischerwijs hogere reclame-inkomsten.
Dit is echter een zaak die speelt tussen de omroepen en de sportbonden en
niet tussen de omroepen en de horeca en/of de kijkers.De leden van de SGP-fractie vroegen naar het mogelijke bredere effect
van de voorgestelde wijziging. Naar de mening van de initiatiefnemers zal
het effect van de wijziging zijn dat ten deze de situatie wordt hersteld zoals
die in Nederland bestond voor 1 juli 1993.In antwoord op een vraag van de leden van de SGP-fractie merken de initiatiefnemers
op dat van de Verhuur- en leenrechtrichtlijn uit 1992 al geruime tijd eerder
voorstellen circuleerden waar de ambtenaren van het ministerie van justitie
q.q. kennis van hebben genomen. De leden van de SGP-fractie vroegen wanneer de wettelijke regeling van
de onderwerpelijke kwestie in de verschillende landen in de wet is opgenomen.
De regeling in de Duitse wet stamt uit 1964, in Engelse wet uit 1956, maar
is in 1988 overgenomen in de geheel vernieuwde Copyright Designs and Patents
Act 1988, in de Franse wet uit 1985, overgenomen in de Loi relative au code
de la propriété intellectuele uit 1992 en in de Belgische wet
uit 1994. De initiatiefnemers hechten er aan nogmaals te benadrukken dat in
dit verband mogelijk het belangrijkste jaartal is 1992, het jaar waarin er
op Europees niveau voor gekozen werd de voorgestelde beperking in de richtlijn
betreffende het Verhuur- en leenrecht vast te leggen.De leden van de SGP-fractie vroegen naar de status van de SIROR en de
verhouding van SIROR tot SENA. De stichting SIROR vertegenwoordigt publieke
en de commerciële omroepen en stelt zich ten doel: «de collectieve
inning en repartitie van naburige rechten van omroeporganisaties, het behartigen
van de belangen terzake, het overleg met overheden, gebruikers en branche-organisaties,
het verstrekken van informatie en het (doen) uitbrengen van publicaties, het
voeren van gerichte groepsakties, en vervolgens alles wat daarmee in de meest
uitgebreide zin des woords verband houdt of daartoe bevorderlijk kan zijn».Terwijl de SIROR zich op grond van een volmacht bezighoudt met rechten
van omroeporganisaties heeft SENA een wettelijke status als incasso-organisatie
van openbaarmakingsrechten van uitvoerende kunstenaars en platenproducenten
waar het betreft voor commerciële doeleinden uitgebrachte geluidsdragers.
De vraag van de leden van de SGP-fractie wat de verklaring is voor het feit
dat de SENA zich uitsluitend bezig heeft gehouden met muziekgebruik laat zich
relatief eenvoudig beantwoorden uit het feit dat de wettelijke taak van deze
organisatie zich daartoe beperkt (op grond van art. 7 jo. 15 WNR). Dit is
tegelijk de achterliggende oorzaak (reden) voor het feit dat omroepen niet
in SENA participeren.In de WNR is niet voorzien in een wettelijke collectieve belangenbehartiging
met betrekking tot «beeldprodukties». Op dit gebied is inmiddels
de NORMAA, de Naburige rechten organisatie voor medewerkers aan audio- en
audiovisuele-produkties in oprichting.Dit wetsvoorstel zal geen invloed hebben op de uitvoering van de WNR door
SENA aangezien de rechten van SENA die gebaseerd zijn op artt. 2, 6, 7 en
15 WNR geheel los staan van die van omroeporganisaties die geformuleerd zijn
in art. 8 WNR. Onderhavig voorstel brengt alleen een wijziging in laatstgenoemd
artikel.In antwoord op vragen van de leden van de GPV-fractie betreffende het
openbaarmakingsbegrip zij het volgende opgemerkt. In het recht van de ons
omringende landen, in de internationale verdragen en in de Verhuur- en leenrecht
richtlijn heeft het openbaarmakingsbegrip voor de omroeprechten een andere
invulling dan bij de overige naburige rechten en bij de auteursrechten. Niet
valt in te zien wat hier de juridische bezwaren tegen zouden zijn. Het genoemde
Caféradio-arrest uit 1938 heeft betrekking op het auteursrechtelijk
openbaarmakingsbegrip, hetgeen (internationaal) los staat van het openbaarmakingsrecht
van de omroep. De hoogte van de aan SIROR te betalen vergoeding is niet bekend
en vermoedelijk onderwerp van onderhandeling. Voor zover bekend
wordt er momenteel nog door geen enkele instantie aan SIROR betaald. De SIROR
vertegenwoordigt naar eigen zeggen ook buitenlandse omroeprechten. De overige
vragen van de leden van de GPV-fractie zijn hierboven reeds beantwoord.Van HeemstO. P. G. VosDe Koning 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24240-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl