Rechtsstaat en Rechtsorde; Brief minister met de visie van het kabinet op de indeling van Rechtspraak en OM
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29279, nr. 85

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

31-12-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

29279 nr. 85

19-12-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Het historisch perspectiefNaar één organisatie met centrale sturingVerbetering prestaties en meer ketenoriëntatieConclusie2. Overwegingen voor een herzieningOverwegingen voor de Rechtspraak en het OMAnno 2008: aanvullende overwegingen voor de RechtspraakRelatie met Evaluatie modernisering rechterlijke organisatie3. De visie op een nieuwe gerechtelijke kaartDe bestuurlijke indelingHet locatiebeleidDe omgeving4. De visie nader toegelicht per organisatieRechtspraakOMOM en politieRessorten5. VervolgstappenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29279, nr. 85 b1Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29279, nr. 85 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29279, nr. 85 b3Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29279, nr. 85 b4Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29279, nr. 85 b5Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29279, nr. 85 b6Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29279Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 279Rechtsstaat en Rechtsordenr. 85BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 19 december 2008In het overleg dat ik eind vorig jaar met de Tweede Kamer heb gevoerd
over het kabinetsstandpunt inzake de evaluatie van de modernisering van de
rechterlijke organisatie (Kamerstukken II 2007/08, 29 279 en 31 200
VI, nr. 64 en Handelingen II 2007/08, blz. 2425–2427) heb ik aangegeven
binnen afzienbare tijd tot een herziening van de gerechtelijke kaart van Nederland
te willen komen. De burger in Nederland heeft recht op kwalitatief goede rechtspraak
en om dit ook in de toekomst te kunnen blijven waarborgen is een aanpassing
van de huidige indeling van Rechtspraak en OM, die stamt uit de negentiende
eeuw, nodig.Ik verwacht in de loop van 2009 een concreet voorstel voor de nieuwe kaart
te kunnen doen. In deze brief geef ik, vooruitlopend daarop, reeds de visie
van het kabinet op de nieuwe kaart weer. U leest achtereenvolgens:1. het historisch perspectief2. de overwegingen voor een herziening3. de visie op een nieuwe gerechtelijke kaart4. de visie nader toegelicht per organisatie5. de te nemen vervolgstappen1. Het historisch perspectiefDe gerechtelijke kaart gaat over de indeling van de Rechtspraak en het
openbaar ministerie (OM), zowel bestuurlijk als territoriaal. De huidige gerechtelijke
kaart heeft een lange geschiedenis. Napoleon Bonaparte stelde per decreet
in 1811 al de indeling in arrondissementen vast. De hoofdstructuur van negentien
arrondissementen en vijf ressorten is vervolgens sinds de Wet op de rechterlijke
indeling van 1951 grotendeels dezelfde gebleven1.
Echter, vanaf de jaren negentig van de vorige eeuw hebben de gerechten en
het OM diverse moderniseringen doorgemaakt. Ieder met een eigen invulling
en een eigen tempo, maar in dezelfde richting. Hieronder schets ik de belangrijkste
ontwikkelingen van de afgelopen tijd.Naar één organisatie met centrale sturingIn 1998 is met het rapport van de Adviescommissie toerusting en organisatie
zittende magistratuur (Commissie Leemhuis) het startschot gegeven voor een
modernisering van de rechterlijke organisatie, die resulteerde in een ingrijpende
wijziging van de organisatie van de Rechtspraak. Met de inwerkingtreding van
de Wet organisatie en bestuur gerechten op 1 januari 2002 is binnen de
gerechten een nieuw bestuursmodel geïntroduceerd: het gerechtsbestuur,
bestaande uit de president, de sectorvoorzitters en de directeur bedrijfsvoering.
Het gerechtsbestuur is integraal verantwoordelijk voor alle aangelegenheden
van het gerecht.De toen opgerichte Raad voor rechtspraak heeft een sturende rol op beheer-
en bedrijfsvoeringterrein. De Raad vertegenwoordigt de Rechtspraak naar buiten
toe en draagt zorg voor de interne afstemming en coördinatie. Naast een
adviesfunctie bij nieuwe beleids- en wetsvoorstellen heeft de Raad een belangrijke
taak in de vergroting van de juridische kwaliteit.Het OM is in de jaren negentig omgevormd tot één organisatie
onder leiding van het College van procureurs-generaal. Met de reorganisatie
van het OM in 1995–1998 zijn er heldere bestuurlijke lijnen van het
College naar de parkethoofden vastgelegd en is er voldoende ruimte gegeven
voor de hoofden van de arrondissementsparketten om hun organisatie in te richten.Verbetering prestaties en meer ketenoriëntatieDe afgelopen jaren is het accent binnen de organisaties van de Rechtspraak
en het OM meer komen te liggen op het optimaliseren van de eigen organisatie
en het bezien van de eigen organisatie in een steeds complexer wordende omgeving.De Commissie evaluatie modernisering rechterlijke organisatie (Commissie
Deetman) stelde in 2006 dat het centrale thema voor de Rechtspraak kwaliteitsbevordering
is1. Stimulansen voor deze kwaliteitsbevordering
kunnen zowel binnen als buiten de organisatie gevonden worden.In 2002 heeft de Raad voor de rechtspraak al een begin gemaakt met de
ontwikkeling van een gemeenschappelijk en overkoepelend kwaliteitssysteem
voor de rechtspraak: RechtspraaQ. In het jaarverslag van de Raad voor de rechtspraak
over 2007 (Kamerstukken II 2007/08, 31 200 VI, nr. 182) zijn de
eerste tastbare resultaten zichtbaar van de in 2007 opgestelde kwaliteitsnormen.Daarnaast worden er vanuit de omgeving steeds hogere eisen gesteld aan
de kwaliteit van rechtspraak. Met de kwaliteit van rechtspraak doel ik op
de juridische (inhoudelijke) kwaliteit van rechterlijke uitspraken. Kwaliteit
van rechtspraak gaat echter ook over de dienstverlening van de gerechten.
Ik noem als voorbeeld de snelheid van procedures en de bejegening van klanten
(justiabelen en ketenpartners).Door de toenemende complexiteit in de samenleving is er de laatste jaren
sprake van een sterke differentiatie in het zaaksaanbod. Het merendeel van
de zaken die de Rechtspraak behandelt zijn standaardzaken maar daarnaast is
er een groot deel niet-doorsnee zaken die vragen om specialistische kennis.
Deze tendens is zichtbaar binnen het OM en de advocatuur en heeft geleid tot
specialisatie binnen die instituties. In de tweede plaats leidt zaaksdifferentiatie,
ook bij de Rechtspraak, tot een grotere oriëntatie op ketenpartners.
Niet de mogelijkheden van de individuele organisatie maar effectieve dienstverlening
aan de burger wordt centraal gesteld.Binnen het OM heeft onder andere de toenemende vraag naar specifieke kennis
op deelgebieden in 2004 geleid tot een veranderingsstrategie vanuit twee leidende
gedachten. Allereerst de verwachting dat de prestaties van het OM als geheel
worden verhoogd door een nadrukkelijker onderscheid te maken tussen de behandeling
van zaken die maatwerk vereisen en standaardzaken. Daarnaast is aangegeven
dat het OM beter kan presteren door de kwetsbaarheid van de kleinere parketten
te verminderen door schaalvergroting.Dit heeft geleid tot concernvorming bij het
OM. Er is een Landelijk Parket opgericht voor de bestrijding van georganiseerde
misdaad en een Functioneel Parket voor de bestrijding van criminaliteit op
het gebied van milieu, economie en fraude. Kennis over de verkeershandhaving
is geconcentreerd bij het Bureau Verkeershandhaving en over ontneming bij
het Bureau Ontneming. Op het terrein van de bedrijfsvoering is er een Dienstverlening
OM opgericht metshared service diensten. Tenslotte
is een Centrale Verwerkingseenheid opgericht voor de afhandeling van standaardzaken.Naast al deze ontwikkelingen zullen de negentien arrondissementsparketten
vanaf 1 januari 2009 samenwerken in elf regio’s. Hieronder
in paragraaf 4 licht ik deze regionalisering bij het OM nader toe. In
2004 heeft mijn ambtsvoorganger uw Kamer reeds ingelicht over deze organisatieontwikkeling
binnen het OM en met de vaste commissie voor Justitie hierover gesproken (Kamerstukken
28 684, nrs. 25, 30, 37 en 47).ConclusieIk concludeer dat de afgelopen vijftien jaar de organisaties van de Rechtspraak
en het OM stevige moderniseringen hebben doorgemaakt. Van vrij zelfstandige
eenheden heeft er een ontwikkeling plaatsgevonden naar landelijk werkende
organisaties die de kwaliteit van hun taakuitoefening, een effectieve dienstverlening
aan de burger, hoog in het vaandel hebben. De organisatieontwikkeling stopt
wat mij betreft hiermee niet. In de volgende paragraaf leest u mijn overwegingen.2. Overwegingen voor een herzieningAlvorens op deze overwegingen in te gaan merk ik op dat het werk van rechters
en officieren van justitie anno 2008 in grote mate verschilt van het werk
in de tijd dat de kaart is getekend. Mijn verwachting is dat door verdere
digitalisering vele aspecten van de gerechtelijke procedure zullen veranderen.
Het beeld van rechters en officieren van justitie achter dikke papieren dossiers
zal steeds meer gaan plaatsmaken voor digitale dossiers en zittingen met videoconferenties.In de omgeving van Rechtspraak en OM, bij de overige juridische beroepsgroepen,
is bovendien de structuur van negentien arrondissementen steeds minder bepalend
geworden. Gerechtsdeurwaarders hebben vanaf 2001 een landelijke bevoegdheid.
Vanaf 1 september 2008 is in de advocatuur het verplichte procuraat
afgeschaft. Hierdoor kunnen advocaten in civiele zaken zonder tussenkomst
van een procureur procederen in een ander arrondissement dan waar ze kantoor
houden.Een herziening van de gerechtelijke kaart in Nederland past bovendien
binnen een bredere Europese tendens, zoals blijkt uit een onlangs verschenen
rapport van de Raad van Europa1. Denemarken heeft
net een omvangrijke herziening achter de rug en in Frankrijk staat een modernisering
prominent op de agenda. De aanleiding voor deze herzieningen ligt bij een
toegenomen differentiatie van het zaaksaanbod en een toenemende behoefte aan
specialisatie en concentratie. De ontwikkelingen in het buitenland laten zien
dat Nederland niet alleen staat in de behoefte om de gerechtelijke
organisatie door te ontwikkelen om te kunnen blijven voldoen aan de hoge kwaliteitseisen.Overwegingen voor de Rechtspraak en het OMVoor een herziening van de gerechtelijke kaart van Rechtspraak en OM hanteer
ik de volgende overwegingen:1. De toenemende behoefte aan specialisatie. Uit het hierboven beschreven
historisch perspectief wordt duidelijk dat Rechtspraak en OM moeten specialiseren
om niet-doorsnee zaken goed te kunnen blijven doen. Als een rechtbank of arrondissementsparket
te weinig van die zaken krijgt, kan dat op termijn ten koste gaan van de kwaliteit
van de rechtspraak. Het gevaar bestaat dan dat rechters en officieren van
justitie zich door het geringe aanbod van dat type zaken onvoldoende kunnen
specialiseren. Voor specialisatie is een bepaald volume van zaken, mensen
en middelen nodig.2. De kwetsbaarheid van de kleinere gerechten en parketten, in het primaire
proces en in de bedrijfsvoering. De door de Raad voor de Rechtspraak ingestelde
Commissie Van der Winkel constateert in haar eindrapport1 een kwetsbaarheid in de eenheden van Rechtspraak. Niet alle gerechten
zijn groot genoeg om in het primaire proces voor alle rechtsgebieden te voorzien
in de noodzakelijke diepgaande kennis (in relatie tot voldoende volume). In
de bedrijfsvoering kan niet op alle terreinen van de organisatie de gevraagde
kwaliteit worden geleverd voor een redelijke prijs.Beide overwegingen zijn voor het OM aanleiding geweest om enerzijds landelijke
organisatie-eenheden op te richten voor specialistische terreinen (zie hierboven
onder paragraaf 1) en anderzijds te gaan «regionaliseren».
Deze ontwikkelingen waren vooral ingegeven door de gedachte dat de organisatie
beter functioneert als deze in lijn is gebracht met de werkprocessen.Anno 2008: aanvullende overwegingen voor de RechtspraakBinnen de Rechtspraak is het gesprek over specialisatie en vermindering
van kwetsbaarheid van organisatieonderdelen pas later gestart omdat de urgentie
voor de Rechtspraak daartoe in 2004 nog niet aan de orde was. Anno 2008 zijn
er echter aanvullende overwegingen waarom ik een herziening van de indeling
van de Rechtspraak thans wel nodig acht. Dit betreft de volgende punten die
van toepassing zijn op de Rechtspraak:3. De geringe instroom van zaken in de bestuurssectoren maakt een herinrichting
van de bestuursrechtspraak in eerste aanleg urgent. De Raad voor de rechtspraak
heeft in 2007 de Commissie Toedeling Zaakspakketten ingesteld. Deze Commissie
beveelt in haar rapport2 van juni 2008 aan alle
bestuursrechtelijke zaken in eerste aanleg bij elf rechtbanken te concentreren
(bijlage 1). Binnen de Rechtspraak wordt momenteel besproken hoe om te gaan
met de conclusies uit dit eindrapport. Dit zal in 2009 leiden tot een advies
van de Raad voor de rechtspraak.4. De wens tot een versterking van de bestuurskracht van de Rechtspraak.
De Commissie evaluatie modernisering rechtspraak gaf in haar eindrapport als
uitdaging voor de rechtspraak voor de komende jaren om de ontwikkeling door
te maken van beheren naar besturen. Doelmatig bestuur vereist dat er niet
te veel te besturen eenheden zijn. In de huidige bestuurlijke constellatie
van de rechtspraak is er sprake van relatief veel bestuurders (ongeveer 150
bestuurders op in totaal circa 2000 rechterlijke ambtenaren en circa 6500
gerechtsambtenaren).Relatie met Evaluatie modernisering rechterlijke organisatieDe Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR), de beroepsvereniging
van rechters en officieren van justitie, riep in juli van dit jaar in haar
advies over het conceptwetsvoorstel Evaluatie modernisering rechterlijke organisatie
al op tot een visie op de spreiding van de Rechtspraak in Nederland (zie bijlage
2).1 Genoemd wetsvoorstel bevat, naast vele andere
zaken, samenwerkingsbepalingen voor de gerechten. De NVvR pleit voor éérst
een herziening van de gerechtelijke kaart en vervolgens beantwoording van
de vraag of samenwerkingsbepalingen dan nog wenselijk en nodig zijn.Ik zie net als de NVvR inhoudelijke verbondenheid tussen het wetsvoorstel
en de herziening van de kaart. De volgtijdelijkheid van beide trajecten zie
ik anders. Het wetsvoorstel, dat begin volgend jaar wordt aangeboden aan de
Raad van State en naar verwachting in het voorjaar van 2009 aan uw Kamer,
biedt mogelijkheden om bestaande knelpunten alvast te kunnen oplossen én
het biedt mogelijkheden om op termijn voorbereidingen te treffen voor de implementatie
van een nieuwe gerechtelijke kaart.Ik deel de opvatting van de NVvR dat een visie van het kabinet op de gerechtelijke
kaart nodig is en die visie geef ik dan ook in de volgende paragraaf.3. De visie op een nieuwe gerechtelijke kaartVanuit bovenstaande overwegingen heb ik advies gevraagd aan de Raad voor
de rechtspraak en het College van procureurs-generaal over de herziening van
de gerechtelijke kaart. De Raad geeft in zijn reactie van medio juli dit jaar
aan in gesprek te zijn met de gerechtsbesturen over de herziening van de gerechtelijke
kaart (bijlage 3).1 Ook de nadere besluitvorming over het eerder
genoemde rapport van de Commissie Toedeling Zaakspakketten maakt dit nodig.
Het College geeft mij in zijn advies (bijlage 4)1 als aandachtspunt
mee te streven naar congruentie in de keten op meerdere gebieden, te weten:
geografisch, inhoudelijk en bestuurlijk.Mede op basis van de adviezen van de NVvR, de Raad voor de rechtspraak
en het College van procureurs-generaal heb ik mijn visie opgesteld. Die bevat
drie hoofdlijnen waarbij de kwaliteit van de rechterlijke organisatie voorop
staat. De herindeling van de gerechtelijke kaart heeft immers tot doel om
nu, en in de toekomst, kwalitatief goede rechtspraak te kunnen waarborgen.De bestuurlijke indelingSpecialisatie en deskundigheidsbevordering vragen om een groter volume
van zaken, mensen en middelen dan binnen het huidige bestel van negentien
bestuurlijke eenheden mogelijk is. Ik zie bestuurlijke schaalvergroting als
het instrument dat oplossing biedt. Dit zal in mijn visie op termijn resulteren
in een nieuwe indeling van de gerechtelijke kaart in rechtsgebieden waarbij
in een gebied één of meerdere locaties voor Rechtspraak zijn,
bestuurd vanuit een gedeeld bestuur. Een voorbeeld van een dergelijke samenwerking
is het gerecht in het huidige arrondissement Zwolle/Lelystad dat één
gerechtsbestuur heeft voor feitelijk twee locaties: Zwolle en Lelystad.De elf regio’s waar het OM vanaf 2009 mee gaat werken kunnen
als leidraad dienen.Het locatiebeleidVoor wat betreft het locatiebeleid ga ik uit van ten minste locaties voor
Rechtspraak in de hoofdsteden van de provincies en de tien grootste gemeenten
van Nederland. Bereikbaarheid en continuïteit kunnen bepalend zijn voor
het aanwijzen van andere locaties.Bestuurlijke schaalvergroting resulteert in minder gerechtsbesturen maar
dus duidelijk niet in minder hoofdlocaties voor rechtspraak. De justiabele
heeft belang bij de kwaliteitsbevordering die wordt voorzien met de nieuwe
gerechtelijke kaart maar de justiabele heeft ook belang bij goede geografische
bereikbaarheid van rechtspraak. Geografische bereikbaarheid is daarnaast ook
van belang voor de ketenpartners van de Rechtspraak in verband met de uitvoering
van een effectief veiligheidsbeleid.De omgevingVoor Rechtspraak en OM zijn de advocatuur, de politie en het decentrale
bestuur belangrijke ketenpartners. Het uitgangspunt is dat buitengrenzen van
Rechtspraak, OM politie en veiligheidsregio’s congruent aan elkaar zijn.
Wanneer de indeling van politie, OM en Rechtspraak op elkaar aansluiten kunnen
deze organisaties in de veiligheidsketen veel effectiever met elkaar samenwerken.
Op het bestuurlijke niveau maar met name op het operationele niveau waar de
zaken daadwerkelijk worden afgehandeld. In mijn visie moeten rechters en officieren
van justitie op lokaal niveau met hun ketenpartners blijven zorgdragen voor
maatwerk en goede dienstverlening aan burgers.4. De visie nader toegelicht per organisatieHieronder licht ik de visie nader toe. Uitgangspunt blijft de wettelijk
vastgelegde territoriale congruentie van de indeling van Rechtspraak en OM.
Hieronder ga ik eerst in op de «eerstelijnsorganisatie» van Rechtspraak
en OM. Daarbij ga ik in op zowel de bestuurlijke indeling als het locatiebeleid.
Aangezien ik Rechtspraak en OM vanuit het ketenperspectief bezie ga ik hieronder
vervolgens ook in op de relatie tussen OM en de politie. Tot slot komen de
ressorten aan bod.RechtspraakVoor nu en in de toekomst hecht ik veel waarde aan een kwalitatief goede
rechtspraak. Om dat te kunnen blijven waarborgen, nu en in de toekomst, is
het in de eerste plaats nodig dat er sprake is van specialisatie en/of concentratie
van zaken op bepaalde terreinen. In de tweede plaats is het nodig dat deskundigheid
van rechtspraak is gewaarborgd.Zowel specialisatie als deskundigheidsbevordering is pas goed mogelijk
bij een bepaald volume van zaken, mensen en middelen. Ik gaf al aan de huidige
constellatie van negentien eenheden hiervoor een te beperkte schaal te vinden.
Bestuurlijke schaalvergroting biedt de mogelijkheid om de Rechtspraak daarvoor
wel voldoende uit te rusten. Doordat het volume van zaken groter wordt kan
de kwaliteit beter worden gewaarborgd en is specialisatie mogelijk. Het primaire
proces en de bedrijfsvoering zijn dan minder kwetsbaar door uitval van mensen.
Een groter aantal middelen biedt de dan te formeren gerechtsbesturen kortom
meer ruimte en flexibiliteit, en de gelegenheid om bestuurskracht te tonen.Met betrekking tot die vestigingsplaatsen van de Rechtspraak is mijn uitgangspunt
dat rechtspraak in elk geval moet blijven plaatsvinden in de hoofdsteden van
de provincies en de tien grootste gemeenten. Bereikbaarheid en continuïteit
kunnen bepalend zijn voor het aanwijzen van andere locaties. Binnen de nieuwe
rechtsgebieden worden aldus locaties aangewezen waar een gebouw is voor rechtspraak
met zittingszalen en werkkamers voor rechters en juridisch medewerkers. De
praktische uitwerking zal worden afgestemd met andere indelingen op de kaart
van Nederland.OMIn paragraaf 1 wees ik reeds op de ingezette richting van regionalisering
bij het OM. Vanaf 1 januari 2009 zal binnen het OM gewerkt gaan
worden met elf regio’s met behoud van de arrondissementale structuur.
De regio’s zullen worden bestuurd door een regiomanagementteam dat bestaat
uit de «regiohoofdofficier» van justitie, de lokale hoofdofficieren
van justitie, indien aanwezig de fungerende hoofdofficier van justitie, en
een directeur bedrijfsvoering. Elke hoofdofficier blijft zijn gezagsmatige
rol vervullen in de aansturing van de politie en als gesprekspartner van de
korpsbeheerder. Het is dus een interne aanpassing waar de directe omgeving
van het OM geen last van mag hebben.Met de komst van elf regionale samenwerkingsverbanden heeft het OM zijn
primaire taken op drie niveaus georganiseerd. Landelijk met het Landelijk
en het Functioneel Parket, regionaal met de regionale samenwerkingsverbanden
en lokaal met de arrondissementsparketten.Uitgangspunt blijft dat in elke politieregio het OM op adequate wijze
is vertegenwoordigd in het regionaal college (het bestuur van de politieregio)
en de regionale driehoek. Het OM biedt met deze interne nieuwe structuur flexibiliteit
in de eigen organisatie om zich aan te kunnen passen aan ontwikkelingen in
de omgeving van het OM.Ten aanzien van het locatiebeleid blijft het OM gevestigd op de hoofdvestigingsplaatsen
van de Rechtspraak. Daarbuiten streeft het OM naar voldoende aanwezigheid
in de gebieden waar «werk aan de winkel» is. Dit is onder andere
te zien in de belangrijke bijdrage die het OM levert in de Veiligheidshuizen.
Het OM blijft uiteraard zijn rol vervullen als voorzitter van de Arrondissementale
Justitiële Beraden. OM en politieHet kabinetsstandpunt over het politiebestel zal één dezer
dagen aan uw Kamer worden verstuurd. In het politiebestel worden enkele belangrijke
stappen gezet in dezelfde richting als de herindeling van de gerechtelijke
kaart. Dit betreft in ieder geval de bovenregionale samenwerking van de politiekorpsen.
De ontwikkelingen in het politiebestel en de herindeling van de gerechtelijke
kaart versterken elkaar.Het uitgangspunt van het kabinet is dan ook congruentie van de buitengrenzen
van Rechtspraak, OM, politie en veiligheidsregio’s aan elkaar. Het OM
biedt met de regionalisering de nodige flexibiliteit om zich te kunnen aanpassen,
ook aan ontwikkelingen in het politiebestel.RessortenBestuurlijke schaalvergroting op het arrondissementale niveau heeft naar
verwachting ook gevolgen voor de ressorten. Ik acht het goed mogelijk dat
wanneer sprake is van een verkleining van het aantal te besturen eenheden
bij Rechtspraak en OM in de «eerstelijnsorganisatie», dit ook
op het ressortelijke niveau het geval zal zijn. Overwegingen als specialisatie,
kwetsbaarheidvermindering en deskundigheidsbevordering spelen immers ook daar.
De vraag naar de consequenties voor de ressorten wil ik daarom opnemen in
het concrete voorstel voor de nieuwe kaart.5. VervolgstappenDe komende periode zal het OM ervaring opdoen in het regionale model en
de discussie rondom het politiebestel zal zich uitkristalliseren. Binnen de
Rechtspraak zal de komende maanden uitsluitsel worden gegeven over bestuurlijke
schaalvergroting en de consequenties van het locatiebeleid. Daarnaast wil
de Rechtspraak ervaring opdoen in verdergaande samenwerking. De
besturen van de rechtbanken Groningen en Assen hebben aangegeven intensiever
te willen gaan samenwerken, mogelijk op termijn uitmondend in bestuurlijke
samenvoeging van beide rechtbanken. Zij dienen naar de mening van de Raad
voor de rechtspraak en de Presidentenvergadering daartoe de mogelijkheid te
krijgen. Ik juich deze ontwikkeling toe en zie de samenwerking tussen de gerechtsbesturen
van Groningen en Assen als een eerste stap in de richting van bestuurlijke
schaalvergroting. In het wetsvoorstel Evaluatie modernisering rechterlijke
organisatie zal de mogelijkheid worden gecreëerd dat gerechten hun bestuur
kunnen delen.Ik blijf de komende periode met Raad en College in gesprek over de herziening
van de gerechtelijke kaart. Ik ben voornemens om, nadat ik uw Kamer in de
loop van 2009 heb geïnformeerd over het concrete voorstel van de herziening,
de uiteindelijke voorstellen op te nemen in een wetsvoorstel tot herziening
van de gerechtelijke kaart.De hierboven weergegeven visie is mijn uitgangspunt voor het gesprek met én
binnen de Rechtspraak en OM over de gerechtelijke kaart in de komende periode.
De afgelopen maanden heb ik deze uitgangspunten besproken met de NVvR en met
bestuurders van diverse stakeholders van Rechtspraak
en OM. Ik zal graag met u in overleg treden over de hierboven beschreven visie.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinXNoot1Wel vond per 1 januari 2002 een belangrijke wijziging plaats toen
met de Wet organisatie en bestuur gerechten de 62 kantongerechten bestuurlijk
zijn ondergebracht bij de 19 rechtbanken en daarmee een einde kwam aan de
indeling in kantons.XNoot1Rechtspraak is kwaliteit. Eindrapport Commissie evaluatie modernisering
rechterlijke organisatie. Den Haag, december 2006.XNoot1European judicial systems, edition 2008. Zie: http://www.coe.int/t/dg1/legalcooperation/cepej/default_;EN.aspXNoot1Goede rechtspraak door sterke regio’s. Eindrapport Commissie Van
der Winkel, Den Haag, oktober 2006.XNoot2Specialisatie, concentratie en kwaliteit van rechtspraak. Rapport Commissie
Toedeling Zaakspakketten. Den Haag, juni 2008. Ter inzage gelegd bij het Centraal
Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29279-85.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl