Mest- en ammoniakbeleid; Verslag algemeen overleg van 17 juni 2004, onder meer over het IPO-voorstel inperking werkingssfeer Wet ammoniak en veehouderij
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24445, nr. 71

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-08-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

24445 nr. 71

23-08-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24445Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 445Mest- en ammoniakbeleidnr. 71VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 23 augustus 2004De vaste commissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit1 en de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer2 hebben op 17 juni 2004 overleg
gevoerd met minister Veerman van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en met
staatssecretaris Van Geel van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
over:– de brief van de staatssecretaris van VROM van
2 juni 2004 met de kabinetsreactie op het IPO-voorstel inperking werkingssfeer
Wet ammoniak en veehouderij (24 445, nr. 69);– de brief van het IPO aan de minister van LNV
van 5 maart 2004 met IPO-voorstel proefkaart nieuwe Wet ammoniak en veehouderij
(LNV-04-110).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Koopmans (CDA) vindt de verschillen
tussen de provincies bij het uitwerken van het aanwijzingsbeleid te groot.
Om tot meer eenduidigheid te komen zou de centrale overheid criteria moeten
opstellen voor de aanwijzing van kwetsbare natuurgebieden. Tot die kwetsbare
gebieden zouden alleen de Habitatgebieden, de natuurbeschermingswetgebieden
en de natuurkernen uit het NMP4 moeten behoren die gevoelig zijn voor ammoniak.
Daarmee zou zowel de motie-Schreijer-Pierik als de motie-Snijder-Hazelhoff
op een goede manier worden uitgevoerd. De aangewezen gebieden kunnen op kaarten
worden aangegeven die vervolgens provinciaal worden vastgesteld. Door de extra
toets door de provinciale staten kunnen eventuele knelpunten alsnog worden
opgelost.De heer Koopmans is voor een zonering die beperkt blijft tot 250 meter
rondom de voor ammoniak gevoelige gebieden die met de WAV worden beschermd.
Hij wijst erop dat deze zonering op grond van de RIVM-rapportages meer dan
voldoende is.LTO Nederland heeft voorstellen gedaan voor het voldoen aan de IPPC-richtlijn
(Integrated Pollution Prevention and Controlrichtlijn). Door het te beschermen
areaal beperkt te verminderen zal een fors aantal bedrijven minder hinder
ondervinden van deze richtlijn. Het kabinet zou kunnen nagaan welk niveau
van uitstoot mogelijk is bij het voeren van een ruimer beleid. Op grond van
de huidige voorstellen is de maximale uitstoot 15 mol zuur/ha/per jaar. Gelet
op het succes van de al eerder ingezette generieke maatregelen, zou het reeds
gedane voorstel van een maximale uitstoot van 75 mol verantwoord zijn.Welk tijdpad heeft het kabinet voor ogen bij de aanpassing van de WAV?
Wil het kabinet bij die aanpassing nadrukkelijk aandacht besteden aan verduidelijking
en versoepeling van het beleid?Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD), mede sprekend
namens de fractie van de LPF, herinnert eraan dat de motie-Schreijer-Pierik
tot strekking had om vooral de zeer kwetsbare natuurgebieden te beschermen
en het ammoniakbeleid uitvoerbaar te maken. Met de motie-Snijder-Hazelhoff
is aangegeven wat als zeer kwetsbare natuur moet worden aangemerkt: de ammoniakgevoelige
Habitatgebieden. Vervolgens heeft het kabinet de provincies gevraagd beleid
te ontwikkelen ter uitvoering van de motie-Schreijer-Pierik. Dat hebben de
provincies gedaan en zij hebben het kabinet een voorstel doen toekomen. Op
grond van dat voorstel wil het kabinet de provincies de bevoegdheid geven
om de gebieden aan te wijzen die als zeer kwetsbaar moeten worden gemerkt.
In de WAV zullen dan de criteria worden opgenomen die de provincies bij die
aanwijzing moeten hanteren bij de selectie van de gebieden. Het vreemde is
echter dat de provincies al gebieden hebben aangewezen zonder dat er wettelijke
criteria gelden. Het gevolg daarvan is dat verschillen tussen de provincies
zijn ontstaan.Ook LTO Nederland heeft een voorstel gedaan voor aanpassing van het ammoniakbeleid.
Dat voorstel houdt in dat die Habitatgebieden, natuurbeschermingswetgebieden
en natuurkernen van het NMP4 als kwetsbaar worden aangewezen die gevoelig
zijn voor ammoniak. Daarmee zou niet helemaal conform de motie-Snijder-Hazelhoff
worden gehandeld. Daarin wordt het kabinet opgeroepen om alleen de Habitatgebieden
als zeer kwetsbaar aan te wijzen en om na te gaan of de werking van de WAV
voor de andere gebieden kan worden heroverwogen. Niettemin zou het voorstel
van LTO Nederland een goed compromis kunnen zijn.Mevrouw Snijder herinnert er voorts aan dat de grootte van de zonering
in beide moties helder wordt aangegeven. Die zonering is op grond van het
RIVM-rapport en het Europese beleid zeker te verdedigen. De Europese regelgeving
vergt namelijk niet ten principale een zonering, maar een bescherming van
significant kwetsbare natuur. Daarom is het van belang dat het kabinet vasthoudt
aan de zonering van 250 meter.Het kabinet geeft in zijn brief aan dat de eisen voor de grondgebonden
veehouderijen verlaagd zouden kunnen worden. Daardoor zouden minder bedrijven
beperkingen worden opgelegd. Echter, duidelijke voorstellen doet het kabinet
niet. Het verwijst voor zijn terughoudendheid naar Europese regelgeving. Wil
de regering op dit punt meer duidelijkheid geven en daarbij laten weten of
er voor lokaal grondgebonden bedrijven nog uitbreidingsmogelijkheden zijn?De heer Waalkens (PvdA) meent dat het beleid
gekenmerkt wordt door bestuurlijke onduidelijkheid en dat die onduidelijkheid
ontstaan is na aanneming van de motie-Schreijer-Pierik. Zij werd vergroot
met de aanneming van de motie-Snijder-Hazelhoff. De mate van puntbelasting
die in bepaalde gebieden wordt veroorzaakt door ammoniakuitstoot kan wel worden
betwist, maar vaststaat dat er een relatie is tussen de emissie en het effect
op de omgeving. Het generieke ammoniakbeleid, aangevuld met specifieke maatregelen,
zou ervoor moeten zorgen dat de totale ammoniakdeken dunner wordt. Door hieraan
met moties iets af te doen, maakt men het beleid minder realistisch en wordt
de desbetreffende ondernemers schijnzekerheid geboden.De heer Waalkens wijst er in dit verband op dat de totale stikstofbelasting
in Nederland vele malen te hoog is. Weliswaar kan Nederland voldoen aan de
Europese normen voor de ammoniakuitstoot, maar het produceert meer stikstof
dan de spankracht van de natuur aankan. Daarom zal de regering forse stappen
moeten zetten en haar beleid niet mogen verslappen. Ook dient in aanmerking
te worden genomen dat de regering in het Hoofdlijnenakkoord de doelstelling
heeft opgenomen om in 2018 de Ecologische Hoofdstructuur te realiseren en
dat zij heeft aangegeven de zeer kwetsbare gebieden met een zonering te willen
beschermen. Het nieuwe voorstel betekent echter een duidelijke verslapping
van die beleidsintentie. Bovendien is het de vraag of de provincies de rol
die zij conform het nieuwe voorstel krijgen, aankunnen en of de aanpassing
van de WAV en de nadere regelgeving juridisch houdbaar zullen zijn. Vooral
de individuele toets bij de aanwijzing van kwetsbare natuurgebieden staat
haaks op het voeren van een generiek beleid waarmee deze natuurgebieden moeten
worden beschermd.Bij de totstandkoming van de vigerende wetgeving is aangegeven wat onder
kwetsbare en zeer kwetsbare natuur wordt verstaan. De voorstellen van het
CDA en de VVD zullen met zich brengen dat 18% van het gebied met kwetsbare
of zeer kwetsbare natuur, natuur die volgens Alterra en TNO bescherming behoeft,
niet langer beschermd wordt door de zonering. Bovendien gaan de voorstellen
van CDA en VVD verder dan die van het IPO, terwijl dat orgaan reeds al het
mogelijke heeft gedaan om de strekking van de wet op te rekken en om aan de
wensen van de Tweede Kamer tegemoet te komen. Het is dan ook de vraag of het
IPO een beleid dat verder gaat dan de eigen voorstellen wil uitvoeren.De heer Van der Vlies (SGP) wijst erop dat
het voorstel van het IPO ondersteund wordt met kaarten die slechts indicatief
zijn. De kaarten gaan vergezeld van de mededeling dat daaraan geen rechten
kunnen worden ontleend. Als men de nieuwe wetgeving daarop wil baseren, zal
men ook het kaartmateriaal van het IPO een wettelijke status moeten geven.
In feite moeten dus de te beschermen gebieden nog wettelijk worden aangewezen.
In dat kader moet het mogelijk zijn eventuele verschillen tussen provincies
die niet terecht zijn weg te werken. Wat is de visie van de regering op dit
punt?De heer Van der Vlies zegt te willen blijven bij een zonering van 250
meter. Hij is echter tegen een verdere verscherping van het beleid als dat
op grond van de Europese regelgeving niet nodig is. Daarnaast herhaalt hij
zijn suggestie om versnippering en onwerkbaarheid tegen te gaan met het aangeven
van een minimumoppervlakte voor de verzuringsgevoelige gebieden. Verder stelt
de SGP-fractie voor om de categorie «overige kwetsbare gebieden»
niet bij het zoneringsbeleid te betrekken. Dat laatste wil niet zeggen dat
deze gebieden geen enkele bescherming genieten. Voor die gebieden gelden immers
de eisen van het generieke emissiebeleid. Is de regering bereid het voorstel
in die zin aan te passen? Kan de regering aangeven wat de consequenties zouden
zijn van het schrappen van de categorie «overige kwetsbare gebieden»?
Met hoeveel hectare zou dan het zoneringsgebied worden verminderd en hoeveel
bedrijven zouden hier door minder worden gehinderd?Volgens de IPPC-richtlijn mogen bedrijven geen belangrijke verontreiniging
voor de omgeving veroorzaken. De regering wil de effecten van de verontreiniging
aanmerken als significant als de toename ervan overeenkomt met 1% van de gemiddelde
kritische depositiewaarde van kwetsbare natuurgebieden. Waarom neemt men hier
1% als uitgangspunt en hoe handelt men op dit punt in andere lidstaten? Realiseert
de regering zich dat zij met deze uitleg van de IPPC-richtlijn een scherp
beleid voert en dat dat gevolgen heeft voor de ontwikkelingsmogelijkheden
van agrariërs?De beheersplannen ingevolge de Vogel- en Habitatrichtlijn moeten nog worden
opgesteld. Zolang die plannen er nog niet zijn worden kwetsbare gebieden aangemerkt
als zeer kwetsbare gebieden. Wat zijn de consequenties daarvan? Bestaat niet
de kans dat men op deze manier bedrijven ernstig schaadt, terwijl zij bij
een definitieve planvorming wellicht onder een ander regime vallen?Het antwoord van de bewindsliedenDe staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer merkt op dat de Kamer de regering heeft
gevraagd om de provincies ter uitvoering van het regeerakkoord en de motie-Schreijer-Pierik
een voorstel te laten doen. De regering heeft aan dat verzoek gehoor gegeven
en is in overleg met de provincies getreden. De provincies hebben via het
IPO hun verantwoordelijkheid genomen en indicatieve kaarten opgesteld waarin
de kwetsbare gebieden worden aangegeven. De bedoeling is thans dat de regering
met als uitgangspunt het voorstel van de provincies algemene criteria opstelt.
Vervolgens zouden de provincies hun voorstellen moeten uitwerken met inachtneming
van de criteria die dan in de wet zijn verankerd. Die criteria zullen de provincies
echter enige speelruimte moeten laten. Om te voorkomen dat er grote verschillen
in de aanwijzingsbesluiten van de verschillende provincies zitten, zullen
deze besluiten de goedkeuring van de minister van LNV behoeven. Bovendien
zal bij de vaststelling op provinciaal niveau de eventuele controle door de
provinciale staten zorgen voor een corrigerende werking. Geringe verschillen
tussen provincies zijn evenwel niet uit te sluiten.De staatssecretaris merkt in dit verband op dat de decentralisatiegedachte
met zich brengt dat de provincies enige ruimte krijgen bij de uitvoering van
het beleid. Hij zou het dan ook niet correct vinden als de Kamer, nadat zij
de provincies nadrukkelijk heeft gevraagd om beleid te ontwikkelen, de voorstellen
van de provincie niet eerbiedigt. Dit zou ook onrecht doen aan de inspanningen
van de provincies. Zij hebben voor het opstellen van de plannen overleg moeten
voeren met maatschappelijke organisaties. Bovendien heeft de Kamer juist op
het gebied van de natuurbescherming de wens geuit om zoveel mogelijk een decentraal
beleid te voeren.De staatssecretaris gaat voorts in op de opmerkingen over de te kiezen
zonering. De overige gebieden, de gebieden die niet tot het areaal van de
VHR-gebieden, de NB-gebieden en de Natuurkernen van het NMP4 behoren, bestrijken
een areaal van 23 000 ha. De provincies hebben die overige gebieden ook
aangewezen als zeer gevoelig voor ammoniak. Met het voorstel van de provincies
zou de totale oppervlakte aan te beschermen natuur 313 000 ha bedragen.
Het aantal bedrijven op die overige gebieden bedraagt 855 op een totaal van
4500.De staatssecretaris wil het oordeel aan de Kamer laten of een dergelijk
aantal van doorslaggevende betekenis is. Hij wijst er wel op dat de provincies
in dezen een afweging hebben gemaakt en dat de Kamer daar om gevraagd heeft.Voor een aantal gebieden geldt dat de daar gevestigde intensieve veehouderijen
een niet grotere depositie van ammoniak mag hebben dan 15 mol. Het oprekken
van deze grenswaarde hoeft niet altijd van betekenis te zijn voor de natuur.
Het gaat immers om het significante effect op bepaalde delen van een natuurgebied.
De nationale regel van 15 mol voor bepaalde gebieden is overigens niet door
andere lidstaten opgevolgd. De regering acht het niet uitgesloten dat met
handreikingen de bedrijven tegemoet wordt gekomen. Het probleem
met handreikingen zou kunnen zijn dat zij minder rechtszekerheid bieden, maar
daar staat tegenover dat zij de decentrale overheid de gelegenheid bieden
om maatwerk te leveren. Het wettelijk regelen van de mate van significantie
brengt weer het gevaar met zich dat de wetgeving in strijd kan zijn met Europese
regelgeving.De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit wijst erop dat het in ieder geval tot 2006 duurt voordat de nieuwe
WAV geheel kan worden uitgevoerd. De Kamer moet dan ook in aanmerking nemen
dat het opstellen van een andere grondslag voor het beleid dan die is aangegeven
door het IPO opnieuw tot vertraging leidt met alle gevolgen van dien voor
de bescherming van de kwetsbare gebieden.Hij geeft voorts aan waarom een zonering van 250 meter niet de voorkeur
van de regering heeft. Het lokale ammoniakeffect komt voor 60% uit de zone
tussen 0 en de 250 meter en voor 35% uit de zone tussen 250 en 500 meter.
Dat wil zeggen dat bedrijven in de zone tussen 250 en 500 meter een significant
effect hebben op ammoniakgevoelige natuur. Met een zone rondom kwetsbare natuurgebieden
van 250 meter zullen de bedrijven die gevestigd zijn in de zone tussen 250
en 500 meter een toets moeten ondergaan. De reden voor het in aanmerking nemen
van een zone van 0 tot 500 meter is dus het bieden van rechtszekerheid. Bovendien
zullen bij het aanhouden van een zone van 250 meter de bedrijven die zijn
gevestigd in de zone tussen 250 en 1000 meter beperkt worden in de uitbreidingmogelijkheden.
Het aanhouden van een zone van 250 meter biedt dus geen voordelen.De minister wijst erop dat de bescherming van bedoelde kwetsbare gebieden
nodig is op grond van Europese regelgeving. Bij die regelgeving geldt als
belangrijkste criterium het significante effect van ammoniakemissie op de
natuur. Wanneer een zone van 250 meter rondom kwetsbare gebieden wordt aangehouden,
kan de Kamer ervan uitgaan dat er significante effecten op de natuur zijn.
Bij een zone van 500 meter is de kans daarop heel klein. Daarom gaat de voorkeur
van de regering daar naar uit. Het voorstel voor het aanhouden van een minimumoppervlakte
van 20 ha voor kwetsbare gebieden levert ten opzichte van de huidige voorstellen
weinig voordeel op.De minister wil ten aanzien van de extensieve, lokaal grondgebonden bedrijven
bezien of zij onder het regime van de Nitraatrichtlijn kunnen vallen. Hierover
wordt op Europees niveau overleg gevoerd. De uitkomst hiervan is nog niet
bekend.Nadere gedachtewisselingDe heer Koopmans (CDA) houdt vast aan zijn
voorstel om alleen de Habitatgebieden, de natuurbeschermingswetgebieden en
de natuurkernen van het NMP4 voor zover die gevoelig zijn voor ammoniak als
kwetsbare gebieden aan te merken. De categorie overige kwetsbare gebieden
zou daarvan moeten worden uitgesloten. De CDA-fractie acht het verstandig
provinciale staten bij de aanwijzing te betrekken voor het oplossen van eventuele
knelpunten. Bij de definitieve vaststelling van de gebieden zouden zij zich
echter moeten houden aan de criteria van de wet. Over de interne buffering
zou de minister de Kamer bij brief meer duidelijkheid moeten verschaffen.
Het is namelijk mogelijk dat vanwege die interne buffering veel minder bedrijven
worden gehinderd in hun uitbreidings-mogelijkheden.De heer Koopmans wijst voorts op het succes van de huidige wet. Hij acht
het van belang dat de wet vergezeld gaat van een onderbouwing voor het in
aanmerking nemen van een zonering van 250 meter. Daarbij zullen moeten worden
betrokken de achtergronddepositie, de rapportage van het RIVM en de interne
buffering, opdat duidelijk wordt dat recht wordt gedaan aan het
belang van de natuur en de rechtszekerheid voor en uitbreidingsmogelijkheden
van de bedrijven in de agrarische sector.Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD) vindt het
eveneens jammer dat voorbij wordt gegaan aan het succes van de Wet ammoniak
veehouderij. De aanpassing van die wet is slechts nodig om haar beter uitvoerbaar
te maken. Het aanhouden van een zonering van 250 meter had bovendien brede
steun. Daarbij komt dat Nederland op grond van de Europese regelgeving niet
verplicht is om een zonering rondom kwetsbare gebieden aan te houden. Verder
geldt dat veel natuurgebieden een interne buffering hebben en het aanhouden
van een zonering van 500 meter slechts schijnzekerheid voor de desbetreffende
bedrijven met zich brengt. Wordt bij het hanteren van zones gerekend vanaf
het punt in het kwetsbare gebied dat specifiek bescherming behoeft? Als dat
het geval is, is in sommige gevallen wellicht geen zonering nodig. Ook het
IPO houdt met zijn voorstellen geen rekening met die interne buffering. Gelet
op de onduidelijkheid op dit punt dient de minister hierover nadere informatie
te verschaffen.Voor een goede juridische basis zijn heldere criteria in de wet nodig.
Die helderheid kan verkregen worden met wettelijk te regelen welke gebieden
als zeer kwetsbaar kunnen worden aangemerkt. Dat zijn voor de VVD-fractie
de ammoniakgevoelige HR-gebieden, de natuurbeschermingswetgebieden en de natuurkernen
van het NMP4.De heer Waalkens (PvdA) merkt op dat in het
geval de Kamer kiest voor een zonering van 250 meter, hij de individuele toetsing
zal bevorderen. Deze optie heeft echter beslist niet zijn voorkeur, maar hij
ziet anders geen goede mogelijkheid om te voldoen aan de eisen die voortvloeien
uit Europese regelgeving. Hij wijst er voorts op dat de voorstellen van CDA
en VVD verdergaan dan het Hoofdlijnenakkoord. Mocht het kabinet de voorstellen
van CDA en VVD overnemen, dan beveelt hij de regering nadrukkelijk het uitvoeren
van een prejudiciële toets aan. Verder wijst hij erop dat voor het tot
stand komen van het IPO-voorstel veel maatschappelijke organisaties een inbreng
hebben geleverd. Zou men dit voorstel terzijde schuiven, dan doet men geen
recht aan de door hen geleverde inspanningen.De heer Waalkens zou het zeer onjuist vinden als de zonering ook nog eens
werd ingekrompen met de interne buffering. Die handelwijze zou ten koste gaan
van de natuur.De heer Van der Vlies (SGP) zegt dat het bij
de overige gebieden weliswaar om slechts 7% van het totale areaal gaat, maar
dat op die overige gebieden nog altijd 855 bedrijven zijn gevestigd en dat
is 19% van het totale aantal. Bovendien maakt de Europese regelgeving het
niet nodig om naast het aanhouden van een zonering van 250 meter gebieden
aan te wijzen die als kwetsbaar moeten worden aangemerkt. De heer Van der
Vlies merkt voorts op dat het indicatieve kaartbeeld van de provincies is
gebaseerd op het aanhouden van een zone van 250 meter, terwijl die provincies
daarbij de mogelijkheid hebben om overige gebieden aan te wijzen. De regering
geeft echter de voorkeur aan een zone van 500 meter. Dus zowel met voorkeur
voor de ene als voor de andere mogelijkheid zal opnieuw overleg moeten worden
gevoerd met de provincies en het kaartbeeld ter discussie moeten worden gesteld.De heer Van der Vlies zegt dat hem het idee van de regering aanspreekt
om met zogenaamde handreikingen bedrijven tegemoet te komen als die onnodig
zwaar door de regelgeving worden getroffen. Wel blijft gelden dat die handreiking
moet zijn gebaseerd op een bepaling in de wet.Hij merkt ten slotte op dat de regering met het eventueel aanhouden van
een zone van 500 meter de betrokken bedrijven wel zekerheid biedt, maar dat
dat onverlet laat dat die bedrijven geen uitbreidingsmogelijkheden meer
hebben. Onzekerheid kan daarentegen nog de mogelijkheid van ontwikkeling impliceren.
Alles afwegende blijft daarom zijn voorkeur uitgaan naar een zone van 250
meter.De staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer zegt zich gesteund te voelen in zijn benadering
om met het beleid zoveel mogelijk maatwerk te leveren voor de zogenaamde IPPC-bedrijven.
Daarbij zullen de cumulatieve effecten, de omstandigheden enz. van deze ondernemingen
in aanmerking worden genomen. Op die manier kunnen met behoud van rechtszekerheid
onnodige belemmeringen worden weggenomen.De staatssecretaris herhaalt dat hij niet nadrukkelijk heeft willen pleiten
voor een bepaalde omvang van het te beschermen areaal. Daarentegen heeft hij
de Kamer alle ruimte gelaten in haar keuze. De Kamer heeft echter zelf verzocht
de provincies in dezen een verantwoordelijkheid te geven. Dat impliceert dat
ook de provincies de ruimte moeten krijgen om met inachtneming van de lokale
omstandigheden en in overleg met de maatschappelijke organisaties het beleid
inhoud te geven. Door met veel en strikte criteria te werken voor alle provincies,
kunnen de provincies erg gehinderd worden bij het voeren van beleid. Dat zou
tot gevolg kunnen hebben dat de provincies hun opdracht teruggeven met alle
gevolgen van dien. Niettemin zal de regering de provincies het gevoelen van
de Kamer overbrengen.De staatssecretaris herhaalt dat belangrijke criteria voor hem zijn de
verzuringsgevoeligheid, de robuustheid van de voorstellen en de speelruimte
van de provincies om zelf voor oplossingen te kiezen. Een waarborg voor het
voorkomen van te grote afwijkingen wordt verkregen met de bepaling dat de
minister van LNV zijn goedkeuring moet geven bij de aanwijzing van zeer kwetsbare
gebieden. Zeer belangrijk is voor de regering in deze fase evenwel de bestuurlijke
zorgvuldigheid. De provincies is namelijk nadrukkelijk gevraagd een rol te
spelen en aan dat verzoek kan nu niet zomaar voorbij worden gegaan.De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit waarschuwt de Kamer dat een afwijzing van het IPO-voorstel niet
alleen tijdverlies betekent, maar ook verlies aan commitment. Bovendien wil
de regering zo snel mogelijk in samenspraak met de provincies komen tot gebiedsaanwijzing
en het aanmerken van de zeer gevoelige plekken daarbinnen.Met het aanhouden van een zonering van 250 meter zal voor de desbetreffende
bedrijven grotere onzekerheid ontstaan. Procedures zullen het gevolg zijn.
Elke aanvraag voor bedrijvigheid binnen de zone van 500 meter zal namelijk
voor toetsing in aanmerking komen, met als gevolg dat er met een zonering
van 250 minder bedrijfsmogelijkheden zijn dan met een zonering van 500 meter.
Het IPO geeft geen zonering aan, maar het doet wel een voorstel voor gebiedsaanwijzing.
Bij de maatschappelijke consultatie is evenwel gebleken dat er een voorkeur
is voor het hanteren van een zone van 500 meter. Bovendien kan vanwege het
in aanmerking nemen van de interne buffering die zone in sommige gevallen
heel klein worden.Een prejudiciële toets kan niet op verzoek van de Kamer worden uitgevoerd.
Een dergelijke toets kan alleen op verzoek van de rechter. Na een dergelijke
toets kan het Hof van Justitie in Luxemburg een uitspraak doen maar met zo'n
uitspraak is gemiddeld vijf jaar gemoeid. Daarom is een het doen van een prejudiciële
toets niet een aantrekkelijke optie.De voorzitter van de vaste commissie voor Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,Schreijer-PierikDe voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,BuijsDe waarnemend griffier van de vaste commissie voor Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit,Van LeidenXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Cornielje (VVD), Buijs (CDA),
Van Beek (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), voorzitter, Atsma (CDA), Oplaat (VVD),
Geluk (VVD), Waalkens (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD), Verbeet (PvdA), Van
den Brink (LPF), Vergeer (SP), Vos (GroenLinks), Herben (LPF), Tichelaar (PvdA),
Ormel (CDA), Duyvendak (GroenLinks), Koopmans (CDA), Van der Ham (D66), Van
Velzen (SP), Koomen (CDA), Boelhouwer (PvdA), Douma (PvdA), Verdaas (PvdA),
Kruijsen (PvdA) en Mosterd (CDA).Plv. leden: Slob (ChristenUnie), Örgü (VVD), Spies (CDA), Dezentjé
Hamming (VVD), Mastwijk (CDA), Ten Hoopen (CDA), Hofstra (VVD), Veenendaal
(VVD), Samsom (PvdA), De Krom (VVD), Duivesteijn (PvdA), Eerdmans (LPF), Gerkens
(SP), Vendrik (GroenLinks), Van As (LPF) Van Heteren (PvdA), Van Lith (CDA),
Van Gent (GroenLinks), Van Bochove (CDA), Giskes (D66), Gerkens (SP), Jager
(CDA), Timmer (PvdA), Depla (PvdA), Fierens (PvdA) en Dubbelboer (PvdA).XNoot2Samenstelling:Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA), voorzitter, Schreijer-Pierik
(CDA), Van Gent (GroenLinks), Geluk (VVD), Veenendaal (VVD), Dijsselbloem
(PvdA), ondervoorzitter, Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Oerle-van
der Horst (CDA), Van As (LPF), Van den Brink (LPF), Van Bochove (CDA), De
Ruiter (SP), Duyvendak (GroenLinks), Huizinga-Heringa (ChristenUnie), Koopmans
(CDA), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Timmer
(PvdA), De Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA) en Samsom (PvdA).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming (VVD), Mastwijk (CDA),
Ormel (CDA), Halsema (GroenLinks), Luchtenveld (VVD), Oplaat (VVD), Boelhouwer
(PvdA), Örgü (VVD), Dubbelboer (PvdA), Hessels (CDA), Kraneveldt
(LPF), Varela (LPF), Ten Hoopen (CDA), Vergeer (SP), Vos (GroenLinks), Van
der Staaij (SGP), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Giskes (D66),
Gerkens (SP), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD), Waalkens (PvdA), Van Heteren
(PvdA) en Wolfsen (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24445-71.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl