Herziening van het inburgeringsstelsel; Brief minister ter uitvoering van de moties over het nieuwe inburgeringsstelsel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29543, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29543 nr. 4

07-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. InleidingInburgering in het licht van het Europees beleid2. Invoering en uitvoerbaarheid van het nieuwe stelselTransitietrajectGemeentelijk pilots3. Niveau van het inburgeringsexamen4. Eigen verantwoordelijkheid5. Financiële faciliteitenKredietfaciliteitRente en aflossingUitvoerende instantieGemaximeerde vergoeding6. Verblijfsrechtelijke consequenties7. HandhavingTermijn voor het voldoen aan de inburgeringsplicht en
de handhaving daarvanHandhaving ten aanzien van inburgeringsplichtigen die
hun voorbereiding op het inburgeringsexamen zelf vormgeven en/of inkopenVormgeving handhavingBestuurlijke boete8. Aanbod van (gecombineerde) trajecten aan bijzondere
groepen inburgeringsplichtigenUitkeringsgerechtigden die beschikbaar moeten zijn voor
de arbeidsmarktNiet-uitkeringsgerechtigden zonder betaalde arbeidGeestelijke bedienaren9. Eigen bijdrage10. Handhaving van de inburgeringsplicht bij diegenen
die een aanbod van gemeenten krijgen11. OnderzoekenOnderzoek en advies van de ACVZHet voorstel van de ACVZ voor een juridisch criterium
voor het bepalen aan wie een inburgeringsplicht dient te worden opgelegdHet criterium «genaturaliseerd vóór
1 april 2003»Het sanctiesysteemInternationale verdragenOnderzoek van de Universiteit van Tilburg12. Vrijgeven cursusaanbodCertificeren/keurmerken13. Financiële kader van het inburgeringsstelselAlgemeenAantallen inburgeringsplichtigenKostenOndertekeningBIJLAGE 1MotiesMotie Sterk nr. 46: verzoekt
de regering om voor 1 november de TK te informeren over nadere invulling
van:Motie Sterk nr 47: verzoekt
de regering te bevorderen dat er een systeem van kwaliteitseisen en een keurmerk
komt voor aanbieders van inburgeringscursussen.Motie Dijsselbloem en Sterk nr. 58: verzoekt het kabinet bij vormgeving eigen verantwoordelijkheid, rekening
te houden met de draagkracht van inburgeringsplichtigen.ToezeggingenBIJLAGE IIReactie op het tweede deeladvies van de Commissie Franssen:
«Normering inburgeringsexamen», Advies over het niveau van het
nieuwe inburgeringsexamen in NederlandInleidingReactie op hoofdlijnenNiveau(s) van taalvaardigheidKennis van de Nederlandse samenlevingNiveau van de naturalisatietoetsTermijnen naturalisatieBIJLAGE IIIReactie op het advies van de ACVZ: «Van Contourennota
naar Inburgeringswet; Juridische mogelijkheden tot een meer verplichtend inburgeringsstelsel»InleidingVoornaamste conclusie van de ACVZGelijkheidsbeginsel1. Het criterium «binnen of buiten het grondgebied
van EU/EER (in Europa) geboren»Internationale verdragenEU-AssociatieverdragenHandels- en vriendschapsverdragenVluchtelingenverdrag2. Het criterium «genaturaliseerd vóór
1 april 2003»3. De sanctioneringHet voorstel van de ACVZ voor een juridisch criterium
voor het bepalen aan wie een inburgeringsplicht dient te worden opgelegdBIJLAGE IVBelangrijkste conclusies van het onderzoeksrapport van
de Universiteit van Tilburg: «Europeesrechtelijke grenzen aan inburgeringsverplichtingen»1. Burgers van de Unie, onderdanen van de EER-landen en
onderdanen van Zwitserland2. Eigen onderdanen3. Familieleden van een burger van de Unie dan wel een
EER-burger4. Bijzondere categorieën burgers van een derde land5. Derdelanders met de status van «langdurig ingezetene»6. Familieleden van burgers van een derde land die hun
verblijfsrecht ontlenen aan richtlijn 2003/86/EG7. Turkse onderdanen die onder de werkingssfeer van de
EEG-Turkije overeenkomst vallen (EU-Associatieverdrag met Turkije)8. Familieleden van Turkse werknemers
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29543, nr. 4 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 29543, nr. 4 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29543Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 122 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 543Herziening van het inburgeringsstelselnr. 4BRIEF VAN DE MINISTER VOOR VREEMDELINGENZAKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 december 20041. InleidingOp 21 en 30 juni jl.1 heb ik met de vaste
commissie voor Justitie gesproken over de Contourennota «Herziening
van het inburgeringsstelsel»2. In dat overleg
heb ik begrepen dat de vaste commissie voor Justitie grotendeels positief
staat ten opzichte van het doel en de uitgangspunten van het nieuwe inburgeringsstelsel.
Deze uitgangspunten zijn:– zowel nieuwkomers als oudkomers worden bij wet verplicht om in
te burgeren in de Nederlandse samenleving;– bij het invulling geven aan de inburgeringsverplichting staat
de eigen verantwoordelijkheid (ook in financiële zin) van de inburgeringsplichtige
centraal;– aan de inburgeringsverplichting is voldaan wanneer het inburgeringsexamen
is behaald;– inburgeringsplichtigen hebben keuzevrijheid ten aanzien van de
inkoop van cursussen;– gemeenten hebben een spilfunctie, met name voor enkele bijzondere
groepen inburgeringsplichtigen.In genoemd overleg met de vaste commissie voor Justitie zijn moties ingediend,
onder andere de motie van het lid Sterk3, waarin
werd verzocht om meer duidelijkheid over de marktwerking, het financiële
kader, de kredietfaciliteit, de relatie tussen cursuskosten en gemaximeerde
vergoeding, financiële prikkels en de bestuurlijke boete, de kwaliteitsborging
van het inburgeringsaanbod en de reactie op het advies van de Commissie Franssen.
Tevens heb ik in dit overleg diverse toezeggingen gedaan. Met deze brief wordt
aan de moties en aan verschillende toezeggingen uitvoering gegeven. Bijlage
1 bevat een overzicht van die moties en toezeggingen.Inburgering in het licht van het Europees beleidOok in Europees verband zijn recentelijk belangrijke stappen gezet op
het terrein van het integratie- en inburgeringsbeleid. De Europese Raad heeft
op 5 november 2004 het Haags Programma aangenomen ter versterking van
vrijheid, veiligheid en recht in de Europese Unie. Hierin is onder meer de
noodzaak onderstreept om te komen tot een betere coördinatie van het
nationale integratiebeleid en van EU-initiatieven op dit gebied. Een eerste
uitwerking van de integratieparagraaf van het Haags Programma zijn de door
de JBZ-Raad van 19 november 2004 vastgestelde 11 gemeenschappelijke basisbeginselen
voor integratiebeleid binnen de Europese Unie. Deze basisbeginselen geven,
met respect voor de nationale bevoegdheden, een politieke richting voor de
toekomst en zijn een hulpmiddel voor een sterkere coördinatie, samenwerking
en afstemming van het integratiebeleid tussen lidstaten onderling. Voor de
Europese Unie is het een basis om bestaande Europese instrumenten, waarvan
integratie-aspecten een onderdeel uitmaken, af te stemmen en verder te ontwikkelen.
Eén van deze basisbeginselen houdt in dat basiskennis van de taal,
geschiedenis en instellingen van het gastland onmisbaar is voor integratie.
De toelichting bij het basisbeginsel onderschrijft dat programma's die hierin
voorzien niet alleen immigranten in staat stellen om snel hun plek in de sleuteldomeinen
van werk, educatie, huisvesting en gezondheid te vinden, maar er ook voor
zorgen dat er geïnvesteerd wordt in het economisch en sociaal welzijn
van de maatschappij als een geheel. Het nieuwe inburgeringsstelsel sluit,
naar de mening van het kabinet, hier naadloos op aan. Met de invoering van
inburgering in het land van herkomst is bovendien een belangrijke extra bouwsteen
aan het stelsel toegevoegd.2. Invoering en uitvoerbaarheid van het nieuwe stelselUiteraard is zowel een zorgvuldige invoering van het nieuwe inburgeringsstelsel,
als uitvoerbaarheid ervan van groot belang. Om dat te realiseren is afstemming
met alle betrokken partijen noodzakelijk. Gelet daarop heb ik twee processen
in gang gezet: een transitietraject en het uitvoeren van gemeentelijke pilots.TransitietrajectSamen met de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap heb
ik het initiatief genomen voor een bestuurlijk overleg op 29 juni jl.
met de minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties, verantwoordelijk
voor het grote-stedenbeleid, en de betrokken partijen, waaronder de VNG en
de Bve Raad. Op 30 juni jl. heb ik u tijdens de tweede termijn van het
overleg over de Contourennota geïnformeerd over het resultaat ervan,
nl. de start van een gezamenlijk transitietraject dat beoogt knelpunten te
signaleren en gezamenlijk op te lossen. Met deze transitie kom ik ook tegemoet
aan de wens van de kamer zorg te dragen voor een zorgvuldig overgangstraject.De eerste fase van het transitietraject, bestaande uit een gezamenlijke
inventarisatie van knelpunten, is inmiddels afgerond en in september bestuurlijk
geaccordeerd door alle partijen. Een aantal van die knelpunten betreft zaken
waarvoor in de diverse moties de aandacht wordt gevraagd. Juist vanwege de
zorgvuldigheid van het proces kan ik op dit moment nog geen definitieve uitspraken
doen, daar ik met betrokken partijen in overleg ben over de tweede fase van
het transitietraject, waarin gezocht wordt naar oplossingsrichtingen voor
de gesignaleerde knelpunten. Naast de reeds genoemde partijen is ook de staatssecretaris
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid betrokken bij het transitietraject. Zoals
eerder met betrokken partijen is afgesproken, vindt hierover medio
februari 2005 met deze partijen besluitvorming plaats.De VNG is van mening dat er constructief overleg plaatsvindt.Gemeentelijk pilotsMet de VNG heb ik afgesproken om een beperkt aantal gemeentelijke pilots
uit te voeren, toegespitst op de samenloop van inburgering en reïntegratie.
Doel van de pilots is om binnen de huidige wettelijke mogelijkheden ervaring
op te doen met gecombineerde trajecten (circa 600) voor nieuw- en oudkomers
conform de uitgangspunten van het nieuwe stelsel. Daarbij wordt door gemeenten
in kaart gebracht op welke wijze gecombineerde trajecten kunnen worden vormgegeven,
worden kansen en knelpunten in kaart gebracht en mogelijke oplossingen ontwikkeld
om bij de toekomstige implementatie ervan knelpunten weg te nemen. Ook de
mogelijk te realiseren resultaten worden in kaart gebracht.Tijdens genoemd overleg over de Contourennota op 21 juni jl. heb
ik aangegeven dat «duale trajecten» (maatschappelijke stages)
deel zullen gaan uitmaken van deze pilots. Binnen de uitgangspunten van de
Contourennota hebben gemeenten beleidsvrijheid om eigen accenten te leggen
bij de uitvoering van de pilots. Met de gemeenten Tilburg, Den Haag, Rotterdam,
Groningen, Gouda en het samenwerkingsverband van de gemeenschappelijke regeling
van de Regionale Sociale Dienst Alblasserwaard-Oost/Vijfheerenlanden heb ik
eind oktober convenanten afgesloten over de uitvoering van deze pilots. Op
dat moment zijn de pilots formeel van start gegaan. De pilots zullen worden
gemonitord, zodat de tussentijdse informatie kan worden betrokken bij de nadere
uitwerking en implementatie van het nieuwe inburgeringsstelsel. De eindevaluatie
van de pilots zal eind 2005 plaatsvinden. Dit heeft geen consequenties voor
de planning van het wetstraject.3. Niveau van het inburgeringsexamenIn de motie is ook gevraagd om een reactie mijnerzijds op het tweede deeladvies
van de Commissie Franssen over de normen voor het inburgeringsexamen in Nederland.
Ik volsta hier met enkele hoofdpunten, en ga op dit advies uitgebreider in
in bijlage II bij deze brief.De commissie kiest als uitgangspunten voor de examens dat zij moeten voldoen
aan de criteria van functionaliteit en haalbaarheid. Die uitgangspunten deel
ik gaarne. Het voorstel om aan de inburgeringsexamens voor nieuwkomers als
norm het niveau A2 voor mondelinge en schriftelijke taalvaardigheid van het
CEFR te verbinden, neem ik over. Het niveau A1 acht ik met de commissie onvoldoende
om zelfstandig te kunnen participeren in de Nederlandse samenleving. Het niveau
B1 daarentegen zou naar verwachting voor velen een onneembare barrière
vormen, en voor hen het perspectief op integratie en versterking van hun rechtspositie
ontnemen.Voor oudkomers zal ook het niveau A2 gelden voor mondelinge vaardigheden.
Alleen voor de schriftelijke vaardigheden wil ik een uitzondering maken: met
het niveau A1 voor schriftelijke vaardigheden kan hier worden volstaan, omdat
het merendeel van de communicatie mondeling plaatsvindt, en omdat het bij
deze groep meestal zal gaan om oudere personen die vaak minder opleiding hebben
genoten en voor wie het leren lezen en schrijven in het Nederlands een relatief
grote inspanning zal betekenen.Ik acht het niveau A2 binnen de termijn van 3 jaar (gemaximeerde vergoeding)
haalbaar, omdat de commissie in haar advies heeft aangegeven dat op voorwaarde
dat er sprake is van goed onderwijs onder leiding van een docent, laagopgeleiden
750 uur nodig zullen hebben voor het examen en hoogopgeleiden 450 uur.Zoals ook in bijlage 2 is uiteengezet, zal in de nieuwe wet de mogelijkheid worden opgenomen dat personen die als gevolg van objectief aan toonbare
psychische of lichamelijke gebreken niet in staat moeten worden geacht het
inburgeringsexamen te behalen door de gemeente van de inburgeringsplicht kunnen
worden ontheven. Voorts zal in verband met het specifieke karakter van de
resultaatsverplichting bekeken worden of gemeenten de mogelijkheid kunnen
krijgen om in individuele gevallen op zwaarwegende gronden te besluiten tot
ontheffing van de inburgeringsplicht, indien ondanks geleverde inspanningen
het behalen van een examen niet mogelijk is gebleken.Het advies bevat een nuttige ordening van de domeinen die in het onderdeel
Kennis van de Nederlandse Samenleving (KNS) van het inburgeringsexamen een
plaats moeten krijgen. Binnenkort wordt het ontwikkelingstraject van het examen
in gang gezet.Het inburgeringsexamen in Nederland zal bestaan uit een centraal examen
en een praktijkexamen. In het praktijkexamen zal de praktische toepassing
van taalvaardigheid gemeten worden. Deelnemers kunnen deze toepassingsvaardigheid
ook met behulp van een portfolio demonstreren.Het onderdeel KNS zal voor nieuw- en oudkomers op eenzelfde niveau worden
afgenomen. Het pleidooi om – nu voor zowel het niveau van het inburgeringsexamen
als van de naturalisatietoets A2 de norm wordt – vrijstelling te verlenen
van de naturalisatietoets indien het inburgeringsexamen is behaald, heeft
mij overtuigd. Hierdoor kan voor de inburgeraars het aantal toetsen worden
beperkt en is het dus voor hen ook financieel voordeliger.Ik heb u toegezegd te zullen studeren op de termijnen voor naturalisatie
die zijn vastgelegd in de Rijkswet op het Nederlanderschap. Mocht het resultaat
aanleiding zijn tot het overwegen van een wetswijziging, dan zal ik alvorens
over te kunnen gaan tot het indienen van een wijzigingsvoorstel in overleg
dienen te treden met de regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba. Deze
regeringen hebben eerder aangegeven voorstander te zijn van verlenging van
de termijnen van naturalisatie.4. Eigen verantwoordelijkheidHet doel van het nieuwe inburgeringsstelsel is dat de inburgeringsplichtige
de Nederlandse taal zodanig beheerst dat hij/zij kan «meedoen»
in de Nederlandse samenleving en voldoende weet hoe deze samenleving in elkaar
zit. Inburgering is een belangrijke stap naar participatie en gedeeld burgerschap.
In het nieuwe stelsel zal de inburgeringsplicht gelden tot 65 jaar. De nieuw-
en oudkomers van 65 jaar en ouder vallen daardoor buiten het nieuwe inburgeringsstelsel.
Zij kunnen uiteraard wel gebruik maken van bestaande inburgeringscursussen,
maar zullen dit op eigen initiatief en verantwoordelijkheid, ook in financiële
zin, moeten doen.Van inburgeringsplichtigen mag worden gevraagd dat zij investeren in hun
verblijf en toekomst in Nederland en daarmee in hun eigen inburgering. Dat
geldt voor nieuwkomers, maar ook voor oudkomers die niet beschikken over voldoende
kennis van de Nederlandse taal en samenleving. Het spreken van de taal, en
het hebben van kennis over de samenleving draagt bij aan participatie in de
samenleving en op de arbeidsmarkt en leidt tot betere toekomstperspectieven.
Het is in het belang van de individuele inburgeringsplichtige en van de Nederlandse
samenleving dat de inburgering zo snel mogelijk start, een zo groot mogelijk
effect heeft en dat er goede resultaten worden bereikt. Een belangrijke eigen
verantwoordelijkheid hiervoor ligt bij de nieuwkomers en oudkomers zelf.Eigen verantwoordelijkheid in financiële zin betekent dat ik heb
gekozen voor het principe dat inburgeringsplichtigen zelf de kosten dragen
voor de inburgering. Een groot deel van de inburgeringsplichtigen
zal die eigen verantwoordelijkheid invulling moeten geven door zelf het initiatief
te nemen om het examenniveau te halen. Eigen verantwoordelijkheid betekent
ook dat de wijze waarop inburgeringsplichtigen zich voorbereiden op het inburgeringsexamen
in beginsel vrij is. Inburgeringsplichtigen kunnen zelf een cursus inkopen
op een markt van cursusaanbieders. Om de inburgeringsplichtigen te stimuleren
aan hun plicht te voldoen wordt in positieve en negatieve prikkels (sancties)
voorzien. Deze prikkels zijn van verblijfsrechtelijke en financiële aard.De financiële prikkels zijn de kredietfaciliteit, de vergoeding en
de bestuurlijke boete. Omdat inburgeringsplichtigen zelf zorg dragen voor
de voorbereiding op het inburgeringsexamen hebben zij toegang tot de kredietfaciliteit,
hebben zij onder bepaalde voorwaarden recht op een vergoeding indien het examen
is behaald en vindt handhaving onder ander plaats door middel van de bestuurlijke
boete.5. Financiële faciliteitenOnder de financiële faciliteiten vallen het krediet en de (gemaximeerde)
vergoeding.KredietfaciliteitOm financieel aan de inburgeringsplicht te kunnen voldoen wordt een kredietvoorziening
gecreëerd. Inburgeringsplichtigen komen in aanmerking voor krediet indien
een cursus wordt ingekocht bij een instelling die een keurmerk heeft of gecertificeerd
is. Om zoveel mogelijk inburgeringsplichtigen te stimuleren het examen te
halen en om extra administratieve lasten te voorkomen, heb ik, anders dan
in de Contourennota is voorgesteld, er voor gekozen de kredietfaciliteit in
beginsel voor iedereen toegankelijk te maken en de groep inburgeringsplichtigen
die hiervan gebruik wil maken niet op voorhand te beperken tot diegenen die
onvoldoende draagkrachtig zijn.Rente en aflossingOver de lening moet rente worden betaald. Voor het percentage zal worden
aangesloten bij het percentage dat bij de studiefinanciering wordt gehanteerd.
De aflossingsverplichting start op het moment dat het examen is behaald, maar
nooit later dan 3 jaar na de start van het handhaven van de individuele inburgeringsplicht.
Indien recht bestaat op de gemaximeerde vergoeding zal deze, indien sprake
is van een krediet, rechtstreeks aan de kredietverschaffer worden verstrekt.
Bij het bepalen van het aflossingsbedrag en de (maximale) aflossingsperiode
wordt het draagkrachtbeginsel toegepast. Het maximaal te betalen maandbedrag
is afhankelijk van draagkracht ( met de mogelijkheid van jaarlijkse toetsing).
Om te voorkomen dat inburgeringsplichtigen voor een (te) lange periode in
een leensituatie verkeren, zal na bepaalde tijd sprake kunnen zijn van kwijtschelding
van het restant leenbedrag.Uitvoerende instantieHet is gewenst om de uitvoering van de kredietverlening, de inning van
de aflossing en het verstrekken van de vergoeding in handen te leggen van
dezelfde organisatie, omdat de vergoeding op deze manier relatief eenvoudig
kan worden verrekend met het krediet. Op basis van gesprekken is gebleken
dat commerciële banken en de Gemeentelijke Kredietbanken niet in staat
zijn inburgeringsplichtigen integraal als klant van dienst te zijn. Uit overleg
met de Belastingdienst is voorts gebleken dat deze activiteit
door hen niet kan worden geplaatst bij hun kernactiviteiten.De SVB en IBG lijken geschikte uitvoerders van de kredietverstrekking
en de (gemaximeerde) vergoeding te zijn. Momenteel wordt met beide gesproken.
De beslissing voor de SVB of de IBG als uitvoerder van genoemde faciliteiten
kan op korte termijn worden genomen.Opgemerkt wordt dat tegen beschikkingen inzake verstrekking van krediet
en de vergoeding van de SVB/IBG op grond van de Algemene wet bestuursrecht
bezwaar en beroep kan worden ingesteld.Gemaximeerde vergoedingTijdens de behandeling van de Contourennota is van gedachten gewisseld
over de vormgeving van de gemaximeerde vergoeding. Ik heb toen aangegeven
dat de gemaximeerde vergoeding een stimulans moet zijn voor inburgeringsplichtigen
om het inburgeringsexamen te behalen en gerelateerd moet zijn aan de kosten
die zijn gemaakt voor een inburgeringscursus.Inburgeringsplichtigen bekostigen zelf de voorbereiding op het inburgeringsexamen,
bijvoorbeeld door een inburgeringscursus in te kopen. Zij hebben, indien zij
het examen binnen 3 jaar behalen, recht op een financiële vergoeding.
Voor nieuwkomers begint die termijn te lopen na aanvang van de inburgeringsplicht.
Voor oudkomers gaat de driejaars termijn lopen op het moment dat de gemeente
de handhaving start.Bij de nadere invulling van de gemaximeerde vergoeding heeft uw kamer
gevraagd rekening te houden met de gemaakte kosten. De hoogte van de kosten
voor een inburgeringscursus zijn niet voor alle inburgeringsplichtigen gelijk.
Immers, de inspanning die door inburgeringsplichtigen zal moeten worden geleverd
om het inburgeringsexamen te behalen, kan uiteenlopen. Dit is, naast de persoonlijke
omstandigheden, mede afhankelijk van het beginniveau Nederlandse taal en de
leercompetenties van de inburgeringsplichtigen.Ik denk om rekening te houden met de gemaakte kosten aan een gemaximeerde
vergoeding van 70% van de gemaakte kosten tot een maximale vergoeding van
3 000 euro. Deze gemaximeerde vergoeding is alleen te verkrijgen als
aantoonbaar bij een aanbieder op de lijst van aanbieders met een keurmerk
of certificaat de voorbereidingen op het examen zijn getroffen. Een inburgeringsplichtige
die geen cursus bij een aanbieder met een keurmerk of certificaat volgt, maar
wel, zonder aanbod van de gemeente, het inburgeringsexamen haalt, ontvangt
een vast forfaitair bedrag van € 650,–.Indien sprake is van een lening, zal de gemaximeerde vergoeding moeten
worden gebruikt voor de aflossing van deze lening. De vergoeding komt direct
toe aan de kredietverstrekker. Indien de voorbereidingen uit eigen middelen
zijn betaald, zal de vergoeding worden toegekend aan de inburgeringsplichtige
persoonlijk.6. Verblijfsrechtelijke consequentiesNaast financiële consequenties, zijn er ook verblijfsrechtelijke
consequenties verbonden aan het al dan niet halen van het inburgeringsexamen.Het verbinden van de inburgeringsplicht aan verblijfsrechtelijke consequenties
begint voor reguliere nieuwkomers in het land van herkomst met de extra voorwaarde
voor het verkrijgen van een mvv, namelijk het behalen van het basisexamen
inburgering.1 In Nederland gaan de verblijfsrechtelijke
prikkels gelden voor alle inburgeringsplichtigen (veelal nieuwkomers) die
een zelfstandige vergunning voor voortgezet verblijf (vbt regulier) aanvragen
en voor inburgeringsplichtigen die een verblijfsvergunning voor onbepaalde
tijd regulier, dan wel asiel, aanvragen. Hiervoor kan men pas in aanmerking
komen, indien het inburgeringsexamen is behaald.7. HandhavingHet kabinet hecht groot belang aan een effectieve handhaving. Bij de vormgeving
van de handhaving zal daarom worden aangesloten op het verplichtend karakter
van het nieuwe inburgeringsstelsel. Handhaving vormt echter niet het enige
instrument om er voor te zorgen dat de inburgeringsplicht wordt nageleefd.
Hiervoor zijn ook de eerder genoemde financiële faciliteiten en stimulansen
in de vorm van de vergoeding en de kredietfaciliteit van belang, de verblijfsrechtelijke
prikkel en een goede voorlichting en informatieverstrekking.De algemene plicht tot inburgering vangt voor nieuwkomers van 16 jaar
en ouder (m.u.v. volledig leerplichtigen) die vreemdeling zijn aan op het
moment dat zij een eerste verblijfsvergunning voor bepaalde tijd hebben ontvangen.
Voor nieuwkomers die Nederlander zijn en 16 jaar en ouder (m.u.v. volledig
leerplichtigen) vangt de algemene plicht tot inburgering aan op het moment
van inschrijving in de Gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (GBA).
De algemene inburgeringsplicht voor oudkomers vangt aan op het moment van
inwerkingtreding van de wet.Termijn voor het voldoen aan de inburgeringsplicht en
de handhaving daarvanTijdens de behandeling van de contourennota zijn veel vragen gesteld over
de handhaving van de inburgeringsplicht. Zo bestond er zorg m.b.t. de termijn
van 5 jaar waarbinnen aan de inburgeringsplicht moet zijn voldaan voor nieuwkomers.
Deze termijn is immers langer dan de termijn waarbinnen nieuwkomers onder
de huidige Win moeten inburgeren. Daarom is besloten om de termijn waarbinnen
aan de inburgeringsplicht moet zijn voldaan ten opzichte van wat in de Contourennota
is vermeld, te verkorten van 5 naar 3,5 jaar voor nieuwkomers die in het land
van herkomst het basisexamen inburgering hebben behaald. Deze nieuwkomers
beschikken reeds over enige kennis van de Nederlandse taal en Kennis van de
Nederlandse Samenleving door het halen van het basisexamen in het buitenland.
Verder weten nieuwkomers van te voren welke eisen aan hen gesteld worden op
het moment dat zij naar Nederland migreren. Tenslotte wordt het juist voor
nieuwkomers van groot belang geacht dat zij zo snel mogelijk Nederlands beheersen,
zodat zij snel kunnen participeren in de samenleving. De termijn om te voldoen
aan de eindtermen van het inburgeringsexamen van 3,5 jaar voor deze groep,
wordt als haalbaar beschouwd. De termijn is gesteld op 3,5 jaar en niet op
3 jaar, omdat de termijn voor het recht op de gemaximeerde vergoeding reeds
3 jaar bedraagt. Voor de overige inburgeringsplichtigen blijft de termijn
voor het voldoen aan de inburgeringsplicht op 5 jaar staan, o.a. vanwege de
grote verschillen in startniveaus.Voor diegenen die in aanmerking komen voor een aanbod van een inburgeringscursus
door de gemeente, waaronder oudkomers, zijn er aanvullende mogelijkheden.
De inburgeringsplicht van diegenen die een aanbod krijgen, wordt in ieder
geval door de gemeenten gehandhaafd. Naast de resultaatsverplichting van het
halen van het inburgeringsexamen die uit de wet voortvloeit, wordt aan hen
ook een inspanningsverplichting opgelegd. In de beschikking waarin het aanbod
wordt vastgelegd, worden ook rechten en plichten ten aanzien van het inburgeringsprogramma vastgelegd. Eén van die plichten is het
doen van een examen. De gemeenten kunnen afspraken maken met de inburgeringsplichtigen
over de termijn waarbinnen het examen moet worden afgelegd, bijvoorbeeld al
na 2 of 3 jaar. Het afleggen van het examen is een inspanningsverplichting,
maar leidt idealiter tot het halen van het inburgeringsexamen en dus in veel
gevallen tot een snellere inburgering. De gemeenten kunnen dan ook een bestuurlijke
boete opleggen op grond van het niet afleggen van het inburgeringsexamen (inspanningsverplichting).Handhaving ten aanzien van inburgeringsplichtigen die
hun voorbereiding op het inburgeringsexamen zelf vormgeven en/of inkopenDe intensiteit van de handhaving wordt uiteraard begrensd door budgettaire
en organisatorische kaders. De groep inburgeringsplichtigen kent echter een
dusdanige omvang dat zij niet in één keer kan worden aangesproken
door de overheid. Hier vindt fasering van de handhaving plaats. Daarom vangt
de handhaving van de inburgeringsplicht voor deze groep aan op het moment
dat de gemeente daarover een beschikking neemt. Gemeenten spelen een belangrijke
rol bij de handhaving. Daarom valt het onder de beleidsvrijheid van gemeenten
om, gegeven de budgettaire en organisatorische kaders, te bepalen van welke
inburgeringsplichtigen, die geen aanbod krijgen, de inburgeringsplicht wanneer
gehandhaafd zal worden. Een uitzondering geldt voor de categorie nieuwkomers.
De inburgeringsplicht van alle nieuwkomers zal door gemeenten moeten worden
gehandhaafd, omdat met deze groep geen achterstanden mogen worden opgelopen
op het terrein van inburgering. De handhaving van de inburgeringsplicht van
nieuwkomers vangt aan op het moment dat de inburgeringsplicht voor deze categorie
is begonnen.Vormgeving handhavingDe handhaving wordt als volgt vormgegeven. De handhaving begint met een
intake. Deze intake houdt in dat de gemeente de persoonsgegevens opneemt en
informatie verstrekt over de inburgeringsplicht, de handhaving ervan en de
opleidingsmogelijkheden. Om de voortgang van de inburgering te bevorderen,
zijn er in ieder geval twee momenten waarop betrokkene zich moet melden met
betrekking tot de voortgang. Het niet-nakomen van de intake en de meldplicht
zal worden gesanctioneerd met een bestuurlijke boete. Inburgeringsplichtigen
moeten binnen drie jaar (na de start van de inburgeringsplicht voor nieuwkomers
en na de start van de handhaving van de inburgeringsplicht voor oudkomers)
het inburgeringsexamen halen om in aanmerking te komen voor de (gemaximeerde)
vergoeding. Deze termijn wordt gesteld om te stimuleren dat zo snel mogelijk
wordt ingeburgerd. Een volgend moment voor het opleggen van een bestuurlijke
boete is wanneer na 3,5 jaar (na de start van de inburgeringsplicht voor nieuwkomers
die het basisexamen in het buitenland hebben gehaald) of na vijf jaar (na
de start van de inburgeringsplicht voor de overige nieuwkomers, en na de start
van de handhaving van de inburgeringsplicht voor oudkomers) het examen niet
is gehaald.Het opleggen van de boete bij het niet halen van het examen is uiteraard
slechts een laatste redmiddel. Zover zou het niet moeten komen. Vandaar ook
de meldplicht. De meldplicht biedt de gemeente de mogelijkheid om de inburgeringsplichtige
nogmaals te informeren over de rechten en plichten verbonden aan de inburgeringsplicht.Bestuurlijke boeteDe bestuurlijke boete kan, zoals eerder aangegeven, door de gemeente op
verschillende momenten worden opgelegd. Voor het niet meewerken aan de
intake en het niet nakomen van de meldplicht zal ik in het genoemde overleg
met VNG en gemeenten voorstellen om een oplopende schaal van boetes te hanteren.
Bij het de eerste keer niet nakomen van de meldplicht kan een boete van maximaal
ca € 75 als waarschuwing worden gezien. Bij het voor de tweede keer
geen gevolg geven aan de meldplicht wil ik een hogere boete voorstellen.Bij het bepalen van de hoogte van de bestuurlijke boete die wordt opgelegd
bij het niet behalen van het inburgeringsexamen wil ik niet slechts kijken
naar de kosten die gemoeid zijn met het examen, maar heb ik een breder referentiekader
gezocht, mede met het oog op de eis van proportionaliteit.Zoals aangegeven in het eerste deel van deze brief over het transitieproces,
zal ik de komende maanden nader met de VNG en gemeenten overleggen over de
precieze maximale hoogte van de boete. Daarbij zal worden aangesloten bij
financiële sancties op aanpalende beleidsterreinen en zoals gehanteerd
bij de toepassing van de Wet inburgering nieuwkomers. Ik denk daarbij momenteel
aan een boete van maximaal ca € 400,–.De maximale hoogte van de bestuurlijke boete zal in de wet worden vastgelegd.
Binnen de in de wet vastgestelde maximum hoogte van de boete regelen gemeenten
in een verordening de door hen gehanteerde hoogte van de bestuurlijke boete.
In de boeteverordening wordt de hoogte van de boete bepaald, maar de gemeente
zal bij het opleggen van iedere boete moeten nagaan of gelet op de individuele
omstandigheden van de betrokken inburgeringsplichtige afwijking van de hoogte
van de boete geboden is. Geen boete zal worden opgelegd indien het niet-behalen
van het examen binnen de gestelde termijn niet aan de inburgeringsplichtige
kan worden verweten. Zie hierover ook paragraaf 11 van de brief waarin
wordt ingegaan op de opmerkingen van de ACVZ over het opleggen van de bestuurlijke
boete in relatie tot verwijtbaarheid.Bij de invulling van de bestuurlijke boete is het belangrijk dat daarbij
rekening wordt gehouden met de mogelijkheid van de ook tijdens de behandeling
van de Contourennota in uw kamer genoemde «calculerende burger».
Het is daarom van groot belang de nadruk te leggen op de positieve kant van
inburgering, ook voor de inburgeringsplichtige zelf. In de communicatie en
voorlichting zal dit aspect een prominente plaats moeten gaan innemen. Maar
hoezeer het nut en het doel van inburgering ook onder de aandacht zal worden
gebracht van de inburgeringsplichtigen, er zullen altijd inburgeringsplichtigen
zijn die er voor kiezen de bestuurlijke boete voor lief te nemen. Om aan dit
ongewenste gedrag het hoofd te bieden wil ik de mogelijkheid creëren
de bestuurlijke boete herhaald op te leggen. Het kan niet zo zijn dat inburgeringsplichtigen
die niet aan hun wettelijke verplichtingen voldoen, eenmaal een boete betalen
er dan «vanaf zijn». Er is dus sprake van het voortdurend in overtreding
zijn zolang niet aan de inburgeringsplicht is voldaan. In het eerder genoemde
transitieproces met gemeenten wil ik bezien welke frequenties en hoogte van
de herhaalde boete het meest effectief is om de nagestreefde inburgering te
bereiken. Bij de herhaalde boete zal, omdat er sprake is van een herhaalde
overtreding, in beginsel een steeds hogere boete worden opgelegd.Tegen het opleggen van een bestuurlijke boete kan bezwaar en beroep op
grond van de Algemene wet bestuursrecht worden ingesteld.8. Aanbod van (gecombineerde) trajecten aan bijzondere
groepen inburgeringsplichtigenZoals eerder aangegeven is het uitgangspunt van het nieuwe inburgeringsstelsel
dat iedere inburgeringsplichtige zelf verantwoordelijk is voor zijn voorbereiding
op het inburgeringsexamen en het behalen van het inburgeringsexamen. Voor
drie groepen is het kabinet echter van mening dat de mogelijkheid van een
aanbod moet worden gecreëerd. Het betreft uitkeringsgerechtigden die
beschikbaar moeten zijn voor de arbeidsmarkt en een reïntegratietraject
krijgen aangeboden, inburgeringsplichtigen die geen betaalde arbeid verrichten
en geen uitkering ontvangen, en geestelijke bedienaren. Op deze groepen wordt
hieronder nader ingegaan.Uitkeringsgerechtigden die beschikbaar moeten zijn voor
de arbeidsmarktDe hoofdlijn van het nieuwe inburgeringstelsel is dat alle inburgeringsplichtigen
zelf verantwoordelijk zijn voor hun voorbereiding op het inburgeringsexamen
en het halen van het inburgeringsexamen. Ook uitkeringsgerechtigden zijn in
beginsel zelf verantwoordelijk voor de voorbereiding op het inburgeringsexamen
en het halen daarvan. Gezien het belang van de koppeling tussen reïntegratie
en inburgering, krijgen gemeenten echter de bevoegdheid om, binnen de beschikbaar
gestelde budgettaire kaders, een inburgeringstraject aan te bieden aan díe
uitkeringsgerechtigden die beschikbaar moeten zijn voor de arbeidsmarkt en
tevens een reïntegratietraject krijgen aangeboden. In de praktijk gaat
het hierbij om WWB- IOAZ, IOAW, en WW-uitkeringsgerechtigden. De inzet van
het kabinet is dat gemeenten in staat worden gesteld jaarlijks een groot aantal
gecombineerde trajecten aan uitkeringsgerechtigden aan te bieden. Van een
gecombineerd traject is sprake totdat beide doelen (inburgering en reïntegratie)
zijn gerealiseerd. Zoals reeds in de Contourennota aangegeven prevaleert werk
boven inburgering. Dit betekent dat gemeenten in staat worden gesteld om,
binnen de budgettaire kaders en mede gelet op artikel 2 van de Financiële
verhoudingswet, inburgering en reïntegratie goed op elkaar af te stemmen.
Gemeenten hebben daarom de bevoegdheid om te bepalen welke uitkeringsgerechtigden
wel en welke geen gecombineerd inburgerings- en reïntegratietraject krijgen
aangeboden en zo ja, wanneer en op welke wijze. Gemeenten stellen een verordening
op waarin zij aangeven op welke wijze zij om gaan met het aanbieden van een
gecombineerd traject. Deze verordening is gebaseerd op zowel de WWB als de
toekomstige Wet Inburgering in Nederland. Uitkeringsgerechtigden kunnen een
aanbod krijgen, maar hebben geen recht op een
aanbod. Dit aanbod betreft naast de cursus, ook eenmaal het examen. Wanneer
gemeenten een dergelijk combinatietraject aanbieden, ontvangen gemeenten hiertoe
ook middelen van het Rijk. Uitkeringsgerechtigden betalen in deze gevallen
een eigen bijdrage. Gemeenten krijgen deze trajecten op basis van outputfinanciering
gefinancierd. Hiervoor worden prestatie-indicatoren geformuleerd. Ik heb met
de VNG afgesproken dat over de inhoud van de outputfinancieringsregeling nader
overleg zal plaatsvinden.De gemeente is verantwoordelijk voor de reïntegratie van WWB-, IOAZ
en IOAW-uitkeringsgerechtigden. Voor de WW-uitkeringsgerechtigden ligt dit
anders , omdat het UWV of de (overheids)werkgever verantwoordelijk is voor
de reïntegratie van deze groep evenals voor de uitvoering van de uitkering.Naar de mening van het kabinet moet ook WW-uitkeringsgerechtigden in beginsel
een gecombineerd aanbod kunnen worden gedaan. De gemeente en het UWV kunnen
daarover afspraken maken. Daarmee wordt aangesloten bij een bevoegdheid die
reeds in de WWB en de Wet SUWI is opgenomen. Op korte termijn zal hierover
nader met het UWV worden gesproken. Omdat (overheids)werkgevers
in het kader van de WW zelf verantwoordelijk kunnen zijn voor de reïntegratie
van hun (ex-)werknemers krijgt de gemeente ook de bevoegdheid met hen afspraken
te maken over een gecombineerd aanbod.Asielgerechtigde nieuwkomers hebben veelal recht op een bijstandsuitkering.
Zowel mijn ambtsgenoot van Sociale Zaken en Werkgelegenheid als ik achten
het van belang dat uitkeringsgerechtigde nieuwkomers nadat hun inburgeringsplicht
is aangevangen direct een gecombineerd reïntegratie/inburgeringstraject
krijgen aangeboden. Hierdoor wordt voorkomen dat bij uitkeringsgerechtigde
nieuwkomers achterstanden zullen ontstaan.Uitkeringsgerechtigden die geen gecombineerd traject krijgen aangeboden
bereiden zich zelf voor op het inburgeringsexamen. Tijdens de behandeling
van de Contourennota in uw kamer op 24 en 30 juni jl. heb ik u toegezegd
dat bij de uitwerking wordt meegenomen dat geen sprake zal zijn van ongelijke
behandeling tussen die uitkeringsgerechtigden die een gecombineerd aanbod
krijgen en een eigen bijdrage moeten betalen, en die uitkeringsgerechtigden
die geen gecombineerd aanbod krijgen, zich zelf voorbereiden op het inburgeringsexamen,
en daarbij een beroep kunnen doen op de gemaximeerde vergoeding en de kredietfaciliteit.
Ik geef hieraan uitwerking door middel van de condities waaronder krediet
wordt verleend. Dit betekent dat die financiële situatie zodanig vergelijkbaar moet zijn dat er geen spanning met het gelijkheidsbeginsel
ontstaat. Eerder gaf ik aan dat ik er van overtuigd ben dat van elke inburgeringsplichtige,
en dus ook van de uitkeringsgerechtigden onder hen, mag worden gevraagd dat
zij investeren in hun toekomst in Nederland en daarmee in hun eigen inburgering,
ook in financiële zin. Dit betekent dat diegenen die een gecombineerd
traject krijgen aangeboden, een eigen bijdrage betalen. In paragraaf 9
wordt nader ingegaan op de eigen bijdrage.Niet-uitkeringsgerechtigden zonder betaalde arbeidIn het nieuwe inburgeringsstelsel wordt bijzondere aandacht besteed aan
deze categorie oudkomers, veelal vrouwen die zich in een achterstandspositie
bevinden. Dit beleid zal in de komende periode meer gestalte gaan krijgen,
waarbij binnen de doelstellingen van het inburgeringsbeleid aansluiting wordt
gezocht bij het emancipatiebeleid. De inzet van de Commissie PAVEM sluit hier
goed op aan.Gemeenten krijgen de bevoegdheid een inburgeringstraject aan te bieden
aan niet-uitkeringsgerechtigden zonder betaalde arbeid. Ook deze groep heeft
echter geen recht op een dergelijk aanbod. Gemeenten
krijgen deze trajecten op basis van outputfinanciering gefinancierd. Wanneer
een dergelijk aanbod wordt gedaan, betaalt de inburgeringsplichtige een eigen
bijdrage. De vrouwen in een achterstandspositie die voldoen aan de nog op
te stellen criteria voor het doen van een aanbod, komen voor dit aanbod gefaseerd
aan de beurt. De handhaving van de inburgeringsplicht van hen vindt pas plaats
op het moment dat het aanbod effectief wordt. De andere inburgeringsplichtigen
die onder de groep niet-uitkeringsgerechtigden zonder betaalde arbeid vallen,
maar niet in aanmerking komen voor een aanbod, zullen de voorbereiding op
het inburgeringsexamen zelf moeten verzorgen.Geestelijke bedienarenTot slot krijgen gemeenten de bevoegdheid om trajecten aan te bieden aan
geestelijke bedienaren. Dit vormt een uitbreiding op de rol van gemeenten
ten aanzien van deze groep. Dit aanbod zal in elk geval worden gegeven aan
geestelijke bedienaren die nieuwkomer zijn, en onderzocht wordt of dit ook
aan de oudkomers onder hen kan worden gedaan. In de Contourennota werd reeds
aangegeven dat de inburgeringsplicht voor geestelijke bedienaren die nieuwkomer
zijn, onverkort blijft gelden, en dat ook geestelijke bedienaren die al langer
in Nederland zijn, inburgeringsplichtig worden. Gemeenten zullen, zo stond
in de Contourennota, een actieve rol vervullen in de handhaving van deze groep.
Ik stel voor dat gemeenten ook een faciliterende rol ten aanzien van deze
groep gaan vervullen.Het kabinet hecht groot belang aan de inburgering van geestelijke bedienaren.
De inburgering van deze groep heeft de afgelopen periode alleen nog maar meer
aan belang gewonnen. Door gemeenten de mogelijkheid te geven geestelijke bedienaren
een aanbod te doen, wordt het eveneens mogelijk sterker te sturen op de termijnen
waarop geestelijke bedienaren aanvangen met hun inburgering. Het aanbod door
gemeenten zal een gecombineerd aanbod betreffen. Dit aanbod zal, behalve de
reguliere inburgeringscursus, ook de specifieke cursus voor geestelijke bedienaren
bevatten. Dit betreft de aanvullende cursus die geestelijke bedienaren ook
in het huidige stelsel al volgen, en is toegesneden op het beroep dat zij
uitoefenen. In de verdere uitwerking zal ik bezien op welke wijze dit aanbod
gestalte kan krijgen. Gemeenten krijgen ook deze trajecten op basis van outputfinanciering
gefinancierd. Wanneer geestelijke bedienaren een dergelijk aanbod krijgen
betalen ook zij een eigen bijdrage.9. Eigen bijdrageBelangrijk uitgangspunt van het nieuwe inburgeringsbeleid is dat inburgeringsplichtigen
zoveel als mogelijk zelf (financiële) verantwoordelijkheid nemen voor
het behalen van het inburgeringsexamen en het traject dat hieraan voorafgaat.
Voor diegenen die een aanbod krijgen van de gemeente betekent dit onder meer
dat een eigen bijdrage zal worden gevraagd.Bij het vaststellen van de hoogte van de eigen bijdrage voor uitkeringsgerechtigden
die een gecombineerd aanbod krijgen heb ik mij rekenschap gegeven van het
feit dat het grootste deel van de betreffende uitkeringsgerechtigden een inkomen
heeft op het niveau van op of rond het sociaal minimum. Uitgangspunt is geweest
dat de eigen bijdrage proportioneel moet worden geacht voor de groep waar
we het hier over hebben. Daarvoor heeft uw kamer tijdens de behandeling van
de Contourennota meerdere malen aandacht gevraagd, zoals in motie nr. 58
van de leden Dijsselbloem (PvdA) en Sterk (CDA)1.
Daarom is beoogd te komen tot een eigen bijdrage die dusdanig in verhouding
staat tot het inkomen op het niveau van het sociaal minimum dat – om
in termen te spreken die in het kader van de sociale zekerheid worden gehanteerd –
gesproken kan worden van «een passende en toereikende voorziening».
De eigen bijdrage dient daarom door de betrokkene zelf te worden voldaan.
Dit betekent dat geen aanspraak kan worden gemaakt op de bijzondere bijstand
voor de kosten van de eigen bijdrage. Verlening van bijzondere bijstand voor
de kosten van de eigen bijdrage zou immers de eigen financiële verantwoordelijkheid
van de inburgeringsplichtige teniet doen. Ik kies ervoor de eigen bijdrage
één vast bedrag te laten zijn. Zo wordt voorkomen dat binnen
de – relatief homogene – groep uitkeringsgerechtigden nog nader
onderscheid moet worden gemaakt in de hoogte van de eigen bijdrage. Dit zou
immers slechts kleine verschillen in de hoogte van de eigen bijdrage met zich
meebrengen, maar grote administratieve lasten. Ik ben voornemens de eigen
bijdrage vast te stellen op € 270 die in termijnen kan worden voldaan.Voor de hoogte van de eigen bijdrage voor de groep niet-uitkeringsgerechtigden
zonder betaalde arbeid wordt aangesloten bij het bedrag zoals dat gehanteerd
wordt voor personen met een uitkering.10. Handhaving van de inburgeringsplicht bij diegenen
die een aanbod van gemeenten krijgenVoor inburgeringsplichtigen die een aanbod krijgen, geldt hetzelfde handhavingsregime
als voor diegenen die zich zelf voorbereiden op het inburgeringsexamen en
daartoe eventueel zelf een cursus inkopen. Daarnaast geldt voor hen een inspanningsverplichting
vanwege het cursusaanbod dat zij krijgen.Bij een gecombineerd aanbod komt de gemeente bij de intake tezamen met
de uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtige een traject overeen dat gericht
is op uitstroom naar betaalde arbeid enerzijds en het behalen van het inburgeringsexamen
anderzijds. De afspraken hebben betrekking op: te ondernemen activiteiten/inspanningen
in verband met reïntegratie en inburgering, het tijdsbeslag van deze
activiteiten, de te behalen resultaten, consequenties van tussentijdse werkaanvaarding
en wederzijdse rechten en plichten. De gemeente ziet toe op de voortgang.
Gelet hierop hebben gemeenten naast de resultaatsverplichting (het behalen
van het inburgeringsexamen) die uit de wet voortvloeit, de ruimte om tevens
een inspanningsverplichting op te leggen. Dat geldt voor alle inburgeringsplichtigen
die een aanbod van gemeenten ontvangen. Het niet nakomen van de inspanningsverplichting
kan daarmee voor deze groepen onderdeel zijn van de handhavende rol van gemeenten.
De voortgang van de eerdergenoemde afspraken kan daarmee onderdeel zijn van
de handhaving, en het niet-nakomen van de afspraken kan bestuurlijk worden
beboet.Het niet-voldoen aan de inspanningsverplichting in het kader van de inburgering
komt sterk overeen met wat in de huidige Wet inburgering nieuwkomers is geregeld.
Voor de hoogte van de boete kan worden aangesloten bij de boete die momenteel
hiervoor geldt. Met gemeenten zal ik in het Transitieproces overleggen over
de maximale hoogte van de bestuurlijke boete die hiervoor in de nieuwe wet
zal worden opgenomen. Cumulatie van sanctionering op grond van de nieuwe Wet
inburgering in Nederland en de Wet werk en bijstand op het niet voldoen aan
dezelfde inspanningsverplichting zal worden voorkomen.Bij de behandeling van de Contourennota heeft het lid Lambrechts een voorstel
gedaan met betrekking tot het invoeren van een tussentijdse toets. De mogelijkheden
van gemeenten om nadrukkelijker een inspanningsverplichting op te leggen aan
deze inburgeringsplichtigen, acht ik zinvoller dan het invoeren van een tussentijdse
toets. De invoering van een dergelijke toets zou aanzienlijke aanvullende
kosten met zich meebrengen en leiden tot een verhoging van de administratieve
lasten voor gemeenten en onderwijsinstellingen.Naast het kunnen opleggen van een bestuurlijke boete bij het niet voldoen
van de inspanningsverplichting indien een gecombineerd traject is aangeboden
blijft gelden dat de gemeente een bestuurlijke boete kan opleggen indien het
examen niet gehaald is binnen 3,5 jaar voor nieuwkomers, die het basisexamen
in het buitenland hebben afgelegd, en voor de overige inburgeringsplichtigen
binnen vijf jaar.11. OnderzoekenOnderzoek en advies van de ACVZBij de behandeling van de Contourennota heb ik toegezegd dat aan deskundigen
een oordeel zal worden gevraagd of het opleggen van een met sancties te handhaven
inburgeringsverplichting aan allochtonen met de Nederlandse nationaliteit
(en niet aan autochtone Nederlanders) in strijd zou kunnen zijn
met het gelijkheidsbeginsel. Voorts heb ik toegezegd bij dat onderzoek te
betrekken de vraag of het opleggen van een (met behulp van sancties te handhaven)
inburgeringsverplichting aan genaturaliseerde Nederlanders in strijd zou kunnen
zijn met het rechtszekerheidsbeginsel. In het belang van het nieuwe inburgeringsstelsel
heb ik de onderzoeksopdracht ruim geformuleerd: is het op grond van nationale
en internationale wetgeving en verdragen mogelijk om een te sanctioneren inburgeringsplicht
op te leggen aan:• Nederlanders en vreemdelingen die geboren zijn buiten het grondgebied
van de EU dan wel de EER (in Europa), en• Nederlanders die zijn genaturaliseerd vóór 1 april
2003 (op basis van de oude Rijkswet op het Nederlanderschap).De ACVZ heeft hierover eind november advies uitgebracht.1 Ik volsta hier met de hoofdpunten en ga op het advies uitgebreider
in in bijlage III bij deze brief.In haar advies onderschrijft de ACVZ de door het kabinet beschreven dringende
noodzaak tot inburgering van grote groepen personen in de Nederlandse samenleving.
De ACVZ komt echter tot de conclusie dat het voorgestelde juridische stelsel
van de Contourennota deels niet houdbaar en deels uiterst problematisch is.
De ACVZ doet een voorstel voor een stelsel dat naar haar inzicht wel juridisch
houdbaar is, omdat het een onderscheidend criterium hanteert dat beter aansluit
bij het doel van het nieuwe inburgeringsstelsel: voldoende kennis verkrijgen
van de Nederlandse taal en samenleving. Het door de ACVZ gekozen criterium
verplicht alle groepen, die binnen de doelgroep van het kabinet vallen, tot
inburgering, zonder dat dit leidt tot een verboden onderscheid, en is op een
enkel punt zelfs ruimer.Het voorstel van de ACVZ voor een juridisch criterium
voor het bepalen aan wie een inburgeringsplicht dient te worden opgelegdDe voornaamste aanpassing van de ACVZ betreft het niet centraal stellen
van afkomst of land van geboorte. De ACVZ komt tot het criterium dat de verplichting
tot het met goed gevolg afleggen van een inburgeringsexamen zou moeten worden
opgelegd aan: alle personen die zich in Nederland duurzaam willen en mogen
vestigen alsmede aan al degenen die duurzaam verblijven in Nederland ten tijde
van de inwerkingtreding van de nieuwe inburgeringswet, die niet gedurende
tenminste acht jaar van de leerplichtige leeftijd in Nederland verblijf hebben
gehad. Door het instellen van enkele nadere uitzonderingscategorieën,
zoals bijvoorbeeld diegenen die in bezit zijn van bepaalde diploma's, blijft
de daadwerkelijke inburgeringsplicht beperkt tot de doelgroep die de regering
voor ogen heeft: Nederlanders en vreemdelingen met een onvoldoende kennis
van de Nederlandse taal en samenleving.Na lezing van het advies van de ACVZ ben ik tot de conclusie gekomen dat
het in de Contourennota voorgestelde criterium «geboren buiten de EU/EER»
niet altijd even goed te rechtvaardigen valt en onder omstandigheden derhalve
strijd kan opleveren met het gelijkheidsbeginsel.Ik hecht er uiteraard zeer grote waarde aan dat in het nieuwe inburgeringsstelsel
het onderscheid tussen wie wel en niet de inburgeringsplicht opgelegd krijgt
op een juridisch toelaatbare wijze wordt gemaakt. Ik ben het met de ACVZ eens
dat met de wijze waarop de ACVZ de doelgroep omschrijft minder risico bestaat
dat er sprake is van een onderscheid dat niet te rechtvaardigen is.Alles overwegende heb ik besloten het voorstel van de ACVZ over te nemen.De uitzonderingscategorieën die door de ACVZ worden genoemd komen
voor het grootste deel overeen met de uitzonderingscategorieën, genoemd
in de Contourennota: personen die op grond van het EU-recht en
internationale verdragen niet tot inburgering kunnen worden verplicht, personen
van 65 jaar en ouder en personen die bijvoorbeeld in het bezit zijn van Nederlandse,
Antilliaanse of Arubaanse diploma's op het niveau van wetenschappelijk onderwijs,
hoger beroepsonderwijs en bepaalde vormen van voortgezet onderwijs.Het criterium «genaturaliseerd vóór
1 april 2003»In het voorstel van de ACVZ worden alle Nederlanders die inburgeringsbehoeftig
zijn gelijk behandeld. In het voorstel van de ACVZ wordt geen onderscheid
gemaakt tussen Nederlanders die hier of in het buitenland geboren zijn of
door naturalisatie Nederlander zijn geworden. Het verheugt mij dat de ACVZ
vaststelt dat haar systeem geen spanning oplevert met het rechtszekerheidsbeginsel.
De personen die vóór 1 april 2003 tot Nederlander zijn
genaturaliseerd worden in haar voorstel niet anders behandeld dan de overige
Nederlanders, zoals zij mochten verwachten. Overigens zullen genaturaliseerde
Nederlanders die na 1 april 2003 zijn genaturaliseerd worden vrijgesteld
op basis van de door hen afgelegde toets. Deze toets is te vergelijken met
de diploma's op grond waarvan men in het ACVZ-systeem is vrijgesteld van de
inburgeringsplicht1. In het nieuwe inburgeringsstelsel
zal voorts zoveel mogelijk worden voorkomen dat personen die niet inburgeringsbehoeftig
zijn tot inburgering worden verplicht. Dat geldt ook voor genaturaliseerden
van vóór 1 april 2003 die niet inburgeringsbehoeftig zijn.Het sanctiesysteemDe ACVZ heeft ook opmerkingen gemaakt over het sanctiesysteem. De ACVZ
concludeert dat er problemen zijn met de juridische houdbaarheid van de gekozen
sanctie evenals bij de praktische toepassing ervan.Ik ben het met de ACVZ eens dat de bestuurlijke boete moet worden gezien
als een «punitieve» sanctie, dat wil zeggen met de bedoeling degene
die de sanctie ondergaat te straffen. Hoewel ook in het bestuursrecht, net
als in het strafrecht, het adagium «geen straf zonder schuld geldt»,
is het in het bestuursrecht niet zo, dat schuld in de zin van verwijtbaarheid
een bestanddeel van het delict is, dat door de overheid moet worden bewezen.
Het bestuursorgaan mag de verwijtbaarheid veronderstellen als het daderschap vaststaat. De overtreder zal zich echter te allen
tijde op «afwezigheid van alle schuld» kunnen beroepen door deze
afwezigheid aannemelijk te maken. Ook indien de
overheid uit anderen hoofde reeds weet heeft van bijzondere omstandigheden
die de afwezigheid van schuld impliceren moet zij daarmee rekening houden.Als de overheid mensen wil «straffen», moeten alle individuele
omstandigheden worden verdisconteerd. Daarom heb ik het voornemen om eerder
in het systeem individuele omstandigheden te verdisconteren. Hierbij denk
ik aan het opschorten of verlengen van termijnen of ontheffing van de inburgeringsplicht
indien ondanks geleverde inspanningen het behalen van het examen niet mogelijk
is gebleken. Hiermee kunnen problemen in de fase van het beboeten worden voorkomen.
Ik verwacht dat een dergelijk instrument de uitvoerbaarheid voor gemeenten
vergroot.Internationale verdragenDe ACVZ is nagegaan in internationale verdragen of deze bepalingen bevatten
die belemmeringen opwerpen voor het opleggen van een inburgeringsverplichting.
Hiervoor wordt kortheidshalve verwezen naar bijlage III.Onderzoek van de Universiteit van TilburgGelet op de complexiteit van het Europese recht heb ik, via het WODC,
de Universiteit van Tilburg verzocht te onderzoeken in hoeverre
het Europese recht (w.o. het EU-Associatieverdrag met Turkije) grenzen stelt:– aan het door Nederland opleggen van inburgeringseisen bij toelating;
en– aan het opleggen van een inburgeringsplicht aan nieuwkomers en
oudkomers in Nederland die buiten de EU, dan wel de EER zijn geboren.De Universiteit van Tilburg heeft inmiddels een onderzoeksrapport, getiteld
«Europeesrechtelijke grenzen aan inburgeringsverplichtingen»,
uitgebracht1.De belangrijkste conclusies uit dit rapport zijn in bijlage IV opgenomen.Daarnaast is ook de ACVZ in haar advies ingegaan op het EU-Associatieverdrag
met Turkije. Zowel uit het onderzoek van de Universiteit van Tilburg als uit
het ACVZ-advies kan worden geconcludeerd dat het opleggen van een inburgeringsplicht
aan Turkse zelfstandigen en dienstverleners niet mogelijk is (maar wèl
aan hun gezinsleden) en dat het opleggen van een inburgeringsplicht aan werknemers
en hun gezinsleden mogelijk in strijd is met het Associatierecht, namelijk
voorzover de inburgeringsplicht niet als toelatingsvoorwaarde maar als voorwaarde
voor toegang tot de arbeidsmarkt zou worden aangemerkt. Ook op het EU-Associatieverdrag
met Turkije wordt in bijlage IV ingegaan.Uit beide stukken blijkt dat er nog veel onduidelijkheid bestaat over
de vraag aan welke categorieën Turken een inburgeringsverplichting kan
worden opgelegd en aan welke niet. Gelet daarop heb ik het voornemen om, conform
het advies van de Universiteit van Tilburg op dit punt, mij te wenden tot
de Europese Commissie om duidelijkheid te krijgen over de werkingssfeer van
het EU-Associatieverdrag met Turkije in relatie tot het kunnen opleggen van
een inburgeringsverplichting.Het advies van de ACVZ en het onderzoeksrapport van de Universiteit van
Tilburg zijn als bijlage bij deze brief toegevoegd.12. Vrijgeven cursusaanbodMomenteel ligt ter behandeling in uw kamer het wetsvoorstel tot wijziging
van de Wet inburgering nieuwkomers en Wet educatie en beroepsonderwijs (vrijgeven
cursusaanbod WIN). Het doel van het vrijgeven van het cursusaanbod is het
stimuleren van meer maatwerk wat betreft het cursusaanbod en een verbeterde
prijs/kwaliteitsverhouding van de cursussen. Indien dit wetsvoorstel wordt
aangenomen zal de markt voor nieuwkomers gelijk worden geschakeld aan die
van oudkomers onder dezelfde randvoorwaarden. Voor oudkomers hebben gemeenten
reeds de mogelijkheid om inburgeringscursussen in te kopen bij andere aanbieders
dan roc's. Met inwerkingtreding van bovengenoemd wetsvoorstel zullen gemeenten
deze mogelijkheid ook krijgen voor het inkopen van cursussen voor nieuwkomers,
waarvoor nu nog de verplichte inkoop bij roc's geldt. Met de Bve Raad en de
VNG ben ik, in goed overleg, overeengekomen de inwerkingtreding op 1 juli
2005 te laten plaatsvinden. Het wetsvoorstel biedt na inwerkingtreding de
mogelijkheid aan nieuwe aanbieders en aanbieders met ervaring op de oudkomersmarkt
zich ook op deze markt te begeven. Zo kunnen zij zich voorbereiden op de situatie
zoals die ontstaat na invoering van het nieuwe stelsel. Hiermee wordt de marktwerking
gefaseerd gerealiseerd. Het genoemde wetsvoorstel vrijgeven cursusaanbod voor
nieuwkomers is de eerste fase.De tweede fase volgt met de invoering van het nieuwe inburgeringsstelsel.Na de invoering van het nieuwe stelsel zullen twee deelmarkten ontstaan.
Er ontstaat een consumentenmarkt waarop inburgeringsplichtigen zelf hun cursus
kunnen inkopen als mogelijke voorbereiding op het inburgeringsexamen. Randvoorwaarde
voor marktwerking is activering van de vraag van deze consumenten. Hiervoor
zijn de eerder genoemde faciliteiten nodig, die vorm krijgen door een (gemaximeerde)
vergoeding, een kredietfaciliteit en voorts handhaving van de plicht door
middel van de bestuurlijke boete en het niet verlenen van een zelfstandige,
dan wel permanente verblijfsvergunning. Daarnaast ontstaat er een institutionele
markt waarop gemeenten inburgeringscursussen blijven inkopen voor de groepen
geprioriteerde inburgeringsplichtigen. De vragers op deze markt zijn dus de
gemeenten. Beide markten zijn interessant voor zowel de huidige aanbieders
(roc's) als nieuwe aanbieders.Certificeren/keurmerkenOm het nieuwe inburgeringsstelsel goed te laten functioneren acht ik consumentenbescherming
van belang. U heeft daar ook op gewezen. De mogelijkheid om dit via certificeren
of keurmerken van aanbieders te doen, wordt nader uitgewerkt binnen de kaders
van het transitietraject en ik ben daarover in gesprek met betrokken partijen.
Tijdens de tweede termijn van de behandeling van de Contourennota heb ik aangegeven
voorstander te zijn van een systeem van gedeeltelijk certificeren (door de
overheid) of keurmerken (door de branche) voorzover dit geen belemmeringen
opwerpt voor de marktwerking. Vanuit de uitgangspunten van het nieuwe stelsel
wil ik tot een passende vorm komen, waarin de balans ontstaat tussen het waar
nodig bijdragen aan consumentenbescherming enerzijds en de vrije toegang tot
de markt voor nieuwe aanbieders anderzijds. Bij gedeeltelijk certificeren/keurmerken
hebben alle aanbieders vrije toegang tot de markt, ook degenen die afzien
van een certificaat of keurmerk. Kleinschalige en innovatieve projecten krijgen
zodoende de mogelijkheid zich op de markt te begeven.Aanbieders met een certificaat of keurmerk moeten voldoen aan bepaalde
kwaliteitseisen. Dit biedt bescherming aan de inburgeringsplichtigen die zelf
een cursus inkopen. Daarnaast wordt het gebruik van de kredietfaciliteit en
de gemaximeerde vergoeding gekoppeld aan inkoop bij instellingen met een certificaat
of keurmerk.De instellingen die examens mogen afnemen worden door de overheid getoetst
op kwaliteit.13. Financiële kader van het inburgeringsstelselAlgemeenMet het voor het nieuwe inburgeringsstelsel beschikbare bedrag (€ 270
miljoen in 2006; € 257 mln in 2007 en daarna jaarlijks € 260
mln, inclusief de overheveling van € 75 miljoen educatiegelden van
OCW naar Justitie met ingang van 2006), kunnen naar verwachting bijna 85 000
personen per jaar aan hun inburgeringsplicht voldoen. De berekeningen voor
de kosten van het inburgeringsstelsel zijn gebaseerd op de te verwachten aantallen
inburgeraars en de kosten zoals deze voortvloeien uit de verschillende in
deze brief genoemde maatregelen en faciliteiten.Binnen het beschikbare budget zijn nadrukkelijk de financiële middelen
vrijgemaakt om voorrang te kunnen geven aan de inburgering van de prioritaire
groepen en daarnaast zijn middelen vrijgemaakt voor degenen die het eigen
initiatief nemen om in te burgeren. Daarbij staat de inburgering
van de nieuwkomers voorop, om daarmee nieuwe achterstanden te voorkomen.Zoals eerder in deze brief is opgemerkt, zal een deel van de inburgeringsplichtigen
een aanbod van de gemeenten krijgen en zal een deel de eigen verantwoordelijkheid
invulling moeten geven door zelf het initiatief te nemen om het examenniveau
te halen.Het zal duidelijk zijn dat niet op voorhand precies is aan te geven hoeveel
personen ook daadwerkelijk per jaar aan hun inburgeringsplicht zullen voldoen.
Er zullen deels aannames gedaan moeten worden voor zowel het aantal nieuwkomers
(waaronder asielzoekers en gezinsvormers), het aantal mensen dat zich op eigen
initiatief op het examenniveau voorbereidt, als het aantal inburgeringsplichtigen
dat in de toekomst tot de prioritaire groepen zal gaan behoren omdat zij werkloos
worden. Ook de ontwikkeling van de trajectkosten is niet op voorhand met 100%
zekerheid te ramen. Een schets van het financiële kader zal tegen deze
achtergrond bezien moeten worden en is dan ook een startmodel. Het brengt
met zich mee dat de feitelijke ontwikkelingen voortdurend gemonitord moeten
worden om indien nodig het kader bij te stellen.Nog onduidelijk is of de thans gereserveerde middelen voor de kosten voor
kinderopvang volstaan. Als blijkt dat dit niet het geval is, zal bijstelling
van het budget plaatsvinden in het kader van het reguliere begrotingsproces.Bij het indienen van het wetsvoorstel zal voldaan worden aan artikel 2
van de Financiële-verhoudingswet. De gemeenten zullen voorts gecompenseerd
worden voor de taken die zij uitvoeren in het nieuwe stelsel. Over het kostenplaatje
zijn wij in gesprek met de VNG.Aantallen inburgeringsplichtigenDe verwachtingen voor deze eerste jaren zijn gebaseerd op de volgende
aantallen inburgeringsplichtigen. Jaarlijks zullen bijna 18 000 nieuwkomers
inburgeringsplichtig worden. Daarnaast wordt de omvang van de groep zogenoemde
«oudkomers» die inburgeringsplichtig zullen zijn bij inwerkingtreding
van de Wet Inburgering in Nederland geraamd op 755 000, bestaande uit:– werkenden 295 000– arbeidsplichtige uitkeringsgerechtigden 210 000– niet-arbeidsplichtige uitkeringsgerechtigden 80 000– vrouwen zonder inkomsten uit arbeid of uitkering 75 000– overige niet-uitkeringsgerechtigden 95 000KostenJaarlijks wordt 50 miljoen euro geraamd voor de kosten van de inburgering
van 18 000 nieuwkomers per jaar. Deze groep bestaat zowel uit personen
die een aanbod van de gemeente krijgen (uitkeringsgerechtigde asielgerechtigden)
als uit personen die actief worden gehandhaafd, maar zelf een inburgeringstraject
moeten regelen (m.n. gezinsvormers- en herenigers).Daarnaast is een bedrag van € 185 miljoen geraamd voor de inburgering
van ongeveer 44 000 inburgeringsplichtigen uit de andere prioritaire
groepen. Het gaat daarbij om de arbeidsplichtige uitkeringsgerechtigden en
de allochtone vrouwen in een achterstandspositie. Deze allochtone vrouwen
(zonder inkomsten uit arbeid of uitkering) zullen een aanbod van de gemeenten
krijgen. De arbeidsplichtige uitkeringsgerechtigden zullen voor
het grootste deel door de gemeenten een reïntegratietraject krijgen aangeboden
en om die reden ook een inburgeringsaanbod.1Tenslotte wordt er vooralsnog van uitgegaan dat jaarlijks ruim 23 000
inburgeringsplichtige oudkomers zelf het initiatief zullen nemen om hun inburgeringsexamen
te halen danwel door de gemeenten actief gehandhaafd zullen worden zonder
dat zij in aanmerking komen voor een aanbod. Hiervoor is jaarlijks een bedrag
geraamd van € 35 miljoen.Indien van de hierboven genoemde aantallen wordt uitgegaan, bedraagt het
totaal aantal inburgeraars per jaar ongeveer 85 000. Na zes jaar hebben
dan ongeveer 510 000 inburgeringsplichtigen hun inburgering opgepakt,
waarbij ruimte is gecreëerd voor eigen initiatief en voorrang is gegeven
aan de prioritaire groepen.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. VerdonkBIJLAGE 1MotiesMotie Sterk nr. 461: verzoekt
de regering om voor 1 november de TK te informeren over nadere invulling
van:– randvoorwaarden voor de marktwerking inzake het cursusaanbod,– reactie tweede advies Commissie Franssen,– financiële kader nieuwe inburgeringsstelsel,– kredietfaciliteit,– relatie tussen cursuskosten en de daaraan gerelateerde gemaximeerde
vergoeding,– toepassing financiele prikkels en hoogte bestuurlijke boete,– kwaliteitswaarborging cursusaanbod,zodat deze zaken bij begrotingsbehandeling kunnen worden betrokken.Motie Sterk nr 472: verzoekt
de regering te bevorderen dat er een systeem van kwaliteitseisen en een keurmerk
komt voor aanbieders van inburgeringscursussen.Motie Dijsselbloem en Sterk nr. 583: verzoekt het kabinet bij vormgeving eigen verantwoordelijkheid, rekening
te houden met de draagkracht van inburgeringsplichtigen.Toezeggingen4• De minister voor VenI heeft toegezegd dat bij de vaststelling van
de hoogte van de eigen bijdrage rekening wordt gehouden met gelijke behandeling
als het gaat om de eigen bijdrage die de groep oudkomers zonder betaalde arbeid
en zonder uitkering moeten betalen, wanneer zij deelnemen aan een traject
dat hen door de gemeente wordt aangeboden en de bijdrage die uitkeringsgerechtigde
inburgeringsplichtigen zullen moeten betalen voor de inburgeringscursus wanneer
zij een (gecombineerd) traject krijgen aangeboden door de gemeente.• De minister voor VenI heeft toegezegd dat de TK schriftelijk inzicht
ontvangt in de totale kosten van de stelselherziening op het moment dat dit
bekend is, maar zo spoedig mogelijk.• De minister voor VenI heeft toegezegd dat de reactie op het advies
ten aanzien van naturalisatie van de commissie-Franssen voor het debat van
de Kamer met het kabinet over het rapport van de commissie-Blok aan de Kamer
wordt toegestuurd. (Bij brief van 31 augustus 2004, nr. 5305666/04
is meegedeeld dat ik het wenselijker acht mijn standpunt te bepalen in het
kader van de nadere invulling van het nieuwe inburgeringsstelsel en u te rapporteren
voor 1 november 2004.)• De minister voor VenI heeft toegezegd dat het punt dat inburgeringsplichtigen
met werk en inkomen er voor kunnen kiezen om in plaats van het inburgeringsexamen
te halen de bestuurlijke boete voor lief te nemen, nader wordt bekeken.• De minister voor VenI heeft toegezegd dat de Kamer als antwoord
op de motie Sterk voor 1 november een verdere uitwerking van de Contourennota
zal ontvangen waarbij wordt bezien of er meer ruimte voor de handhavingsfunctie
van de gemeenten kan worden gecreëerd.• De minister voor VenI heeft toegezegd dat voor 1 november
een schriftelijk standpunt zal worden ingenomen ten aanzien van de motie Lambrechts
over tussentijdse toetsing.• De minister voor VenI heeft toegezegd dat in antwoord op de motie
Dijsselbloem in de wet zal worden opgenomen dat voor personen van 65 jaar
en ouder een aanbod beschikbaar komt.• De minister voor VenI heeft toegezegd dat aan deskundigen een oordeel
en advies wordt gevraagd over de kwestie of onderscheid kan worden gemaakt
bij het opleggen van verplichtingen aan allochtone en autochtone Nederlanders
en of dit niet strijdig is met het gelijkheidsbeginsel. Als er
mogelijkheden zijn de ACVZ dit onderzoek te laten doen dan zal zij die opdracht
krijgen.• De minister voor VenI heeft toegezegd dat bij de uitwerking voor
de uitkeringsgerechtigden zal worden meegenomen dat geen sprake is van ongelijke
behandeling (aanbod en eigen bijdrage versus eigen inkoop en gemaximeerde
vergoeding en kredietfaciliteit).BIJLAGE IIReactie op het tweede deeladvies van de Commissie Franssen:
«Normering inburgeringsexamen», Advies over het niveau van het
nieuwe inburgeringsexamen in NederlandInleidingAan het begin van dit jaar heb ik een tijdelijke adviescommissie van onafhankelijke
deskundigen verzocht mij te adviseren over een aantal aspecten die verband
houden met de inhoud en vormgeving van de nieuwe inburgeringsexamens. Over
deze adviesaanvrage heb ik de Tweede en de Eerste Kamer in januari geïnformeerd.
De commissie heeft in maart van dit jaar een eerste deeladvies uitgebracht
over het inburgeringsexamen in het buitenland. Mijn reactie daarop heb ik
u reeds gegeven1. Déze reactie gaat dan
ook voornamelijk over het tweede deeladvies van de commissie, dat handelt
over vorm en inhoud van het inburgeringsexamen in Nederland.2Reactie op hoofdlijnenDe commissie kiest als vertrekpunt dat inburgering perspectief moet bieden
op integratie, en als een eerste stap moet worden opgevat naar volwaardige
deelname aan de samenleving. Dit uitgangspunt deel ik gaarne. Basis voor het
kunnen functioneren in de verschillende domeinen van de samenleving is het
op een bepaald niveau kunnen communiceren in het Nederlands waarmee de nieuwkomer
in zijn of haar dagelijkse praktijk van doen krijgt, en het bekend zijn met
de vigerende normen en waarden. Het Nederlands dat in de bouwsector wordt
gesproken kent een ander vocabulaire dan dat in de zorg of het onderwijs.
Inburgeringsexamens moeten dan ook zo worden ingericht dat zij de niveaus
van taalvaardigheid meten voor het doel waarvoor het Nederlands wordt geleerd.
In die zin is het logisch dat de commissie aan de examens de eis van functionaliteit
stelt. Datzelfde geldt uiteraard voor de eis van haalbaarheid: een inburgeringsbeleid
dat in het perspectief staat van integratie in de Nederlandse samenleving
moet examens kennen met een haalbare normering.De commissie verbindt de vereiste niveaus van taalvaardigheid in het Nederlands
aan het Common European Framework of Reference (CEFR), het erkende raamwerk
voor taalvaardigheidsbeschrijvingen. Interessant zijn de beschouwingen van
de commissie over de vormgeving van het examen. Juist om te bewerkstelligen
dat de functionele taalvaardigheid wordt getoetst, stelt de commissie voor
om het examen te laten bestaan uit een centraal en een praktijkdeel. Voorgesteld
wordt om beide examenonderdelen een specifieke inkleuring te geven voor domeinen
als burgerschap, werk, en opvoeding en onderwijs. Van zo'n invulling kan een
stimulerende werking uitgaan om deel te nemen aan leer-werktrajecten.Mijns inziens is de commissie er goed in geslaagd om een stelsel van inburgeringsexamens
te ontwerpen dat enerzijds redelijke eisen stelt aan degenen die aan deze
examens zullen moeten deelnemen, en anderzijds hen in staat stelt hun motivatie
om in ons land een toekomst op te bouwen te demonstreren door het afleggen
van proeven van bekwaamheid op het gebied van taalvaardigheid en van kennis
van de Nederlandse samenleving. Bovendien lijkt het voorgestelde stelsel,
dat de functionaliteit van de taalvaardigheid en van de kennis van de samenleving
voorop stelt, goed aan te sluiten bij de maatschappelijke vraag. Mensen functioneren
immers op verschillende niveaus van taalvaardigheid, en het stelsel sluit
juist daarbij aan.Niveau(s) van taalvaardigheidVoor nieuwkomers, die in Nederland het inburgeringsexamen
moeten afleggen, stelt de commissie nu voor het niveau A2 van het CEFR voor
mondelinge en schriftelijke taalvaardigheid voor te schrijven. De commissie
acht dit niveau voor grote groepen nieuwkomers haalbaar omdat nieuwkomers
die het examen in het buitenland met succes hebben afgelegd Nederland binnenkomen
met al een zekere mate van taalvaardigheid, en bovendien hebben laten zien
over motivatie en doorzettingsvermogen te beschikken om in Nederland te integreren.
De huidige situatie, waarin volgens recente gegevens 25 à 35% van de
nieuwkomers het niveau 2 van de huidige profieltoets voor mondelinge vaardigheden
niet haalt, is een heel andere dan de nieuwe situatie. In de huidige situatie
geldt immers geen verplichting om dat niveau 2 te halen en in de nieuwe situatie
zal er wel een verplichting bestaan om niveau A2 te behalen. Bovendien haken
mensen nu om uiteenlopende redenen af, bijvoorbeeld omdat zij werk krijgen,
zwanger worden en kinderen krijgen, of onvoldoende zijn gemotiveerd. Verwacht
wordt dat door een resultaatsverplichting in te voeren, de uitval aanzienlijk
kan worden beperkt. Ook is mij uit navraag gebleken dat ook andere deskundigen
de mening van de commissie onderschrijven dat het niveau A2 door alle nieuwkomers,
met uitzondering van enkele bijzondere categorieën moet kunnen worden
behaald. Tenslotte verwacht ik, en zo ook de commissie, dat er door de invoering
van de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeraar voor het te behalen resultaat
en de introductie van marktwerking, efficiëntere programma's zullen ontstaan.
Met dit niveau acht de commissie voorts een redelijke mate van communicatie
mogelijk met de directe omgeving van de inburgeraar. Doorslaggevend voor het
overnemen van het advies op dit punt is dat beheersing van het Nederlands
op dit niveau moet worden beschouwd als noodzakelijk om te kunnen participeren
in de Nederlandse samenleving. Bovendien zou de keuze voor een norm op één
niveau hoger (niveau B1 CEFR, in casu programma 1 van het Staatsexamen NT2)
naar verwachting voor veel personen een onneembare barrière zijn, en
hen uitsluiten van het behalen van het inburgeringsexamen. Daarmee zou schade
worden toegebracht aan het perspectief van velen op integratie, en op versterking
van hun rechtspositie. Ik acht dit niveau binnen de termijn van 3 jaar (gemaximeerde
vergoeding) haalbaar, omdat de commissie in haar advies heeft aangegeven dat
op voorwaarde dat er sprake is van goed onderwijs onder leiding van een docent,
laagopgeleiden 750 uur nodig zullen hebben voor het examen en hoogopgeleiden
450 uur.De commissie bepleit vrijstellingen voor nieuwkomers die eerder een examen
hebben behaald dat een hoger niveau van beheersing van het Nederlands markeert
dan het inburgeringsexamen. Ik heb hierover bij de parlementaire behandeling
van de Contourennota en in mijn brief van 24 juni jl. al toezeggingen
gedaan. Bij de uitvoering van dit voornemen zal wel bijzondere aandacht nodig
zijn voor een zorgvuldige beoordeling van de overgelegde diploma's.Er komt geen algemene uitzondering voor personen met psychische en lichamelijke
gebreken. Anders dan ik u bij brief van 24 juni jl. heb gemeld zal de
mogelijkheid worden gecreeerd, zoals thans op grond van de Wet inburgering
nieuwkomers, dat, indien blijkt dat betrokkene om genoemde redenen niet aan
de inburgeringsplicht kan voldoen, de gemeente een (tijdelijke) ontheffing
verleent van de inburgeringsplicht. Zoals eerder toegezegd zullen hiervoor,
in overleg met de VNG, criteria worden ontworpen.Voor degenen die reeds voor de invoering van de nieuwe Wet inburgering
in Nederland hier verbleven, de zogenoemde oudkomers,
stelt de commissie voor om voor mondelinge vaardigheden wél de norm
op A2-niveau te leggen, maar voor schriftelijke vaardigheden te volstaan met
het eisen van niveau A1. Het argument dat de commissie daarvoor aanvoert,
nl. dat de samenleving aan deze groep lange tijd onvoldoende mogelijkheden
heeft geboden om te participeren, spreekt mij minder aan. Daar staat immers
tegenover dat deze groep een lange tijd ook zelf het initiatief had kunnen
nemen om zich het Nederlands en de Nederlandse waarden en normen eigen te
maken. Er zijn overigens tal van voorbeelden van hen die dat wél gedaan
hebben. Belangrijker vind ik de overweging dat verreweg de meeste communicatie
mondeling plaatsvindt, en dat juist voor de mondelinge communicatie het niveau
A2 – ook door de commissie – als noodzakelijk wordt gezien. Het
lagere niveau A1 voor schriftelijke communicatie acht ik aanvaardbaar omdat
het hier meestal zal gaan om oudere personen, die veelal minder opleiding
hebben genoten en voor wie het leren lezen en schrijven in het Nederlands
een relatief grote inspanning zal betekenen.De commissie stelt voor om oudkomers die ouder dan 50 jaar en niet sollicitatieplichtig
zijn, ontheffing te geven van de verplichting om een inburgeringsexamen af
te leggen. Zoals hiervoor reeds aangegeven heb ik bij de behandeling van de
Contourennota de argumenten gegeven waarom voor mij een dergelijke algemene
ontheffing voor deze groep niet bespreekbaar is. De inburgeringsplicht geldt
in het algemeen tot 65 jaar en loopt daarmee in de pas met de eis dat een
ieder zich tot die leeftijd beschikbaar moet houden voor de arbeidsmarkt,
en dus eventueel een reïntegratietraject dient te doorlopen.Kennis van de Nederlandse samenlevingVoor dit onderdeel van het inburgeringsexamen beveelt de commissie aan
om aan te sluiten bij de ontwikkeling in het onderwijs waarin burgerschapscompetenties
een verplicht onderdeel van de eindtermen gaan worden. Examinandi zouden hun
kennis en vaardigheden moeten demonstreren rond de onderwerpen:• Eerste levensbehoeften• Eenvoudige feitelijke kennis over Nederland• Wegwijs in de Nederlandse samenleving (instanties, onderwijs en
hulpbronnen)• In eigen onderhoud voorzien• Centrale waarden van de Nederlandse rechtstaat.Meer in het bijzonder stelt de commissie voor aan te sluiten bij de burgerschapscompetenties,
die voor het beroepsonderwijs noodzakelijk worden geacht. De examinering van
deze stof zou een plaats moeten krijgen in het praktijkgebonden deel van het
examen.Naar mijn mening heeft de commissie een nuttige ordening aangegeven van
de onderwerpen die in dit onderdeel van het inburgeringsexamen een plaats
dienen te krijgen. Ik heb opdracht laten geven om de totstandkoming van een
dergelijk examen zo spoedig mogelijk op gang te brengen, en zal daarbij bezien
op welke wijze in Nederland gebruikelijke omgangsregels hierin een plaats
kunnen krijgen. Dat examen zal zowel voor oud- als nieuwkomers op eenzelfde
niveau worden afgenomen. Kandidaten zullen door middel van een portfolio kunnen
aantonen dat zij over de vereisten van het examen kennis van de Nederlandse
samenleving beschikken. Omdat er voor het examineren van KNS geen referentiekader
beschikbaar is, neem ik mij voor om dit examen te baseren op een nog te ontwikkelen
examenprogramma.Niveau van de naturalisatietoets1Terecht constateert de commissie dat met de keuze voor het niveau A2 de
norm voor het inburgeringsexamen taalvaardigheid op hetzelfde niveau komt
als die voor de naturalisatietoets. Zij bepleit dat het behalen van het inburgeringsexamen
daarom zou moeten vrijstellen van deze toets, zoals nu de WIN-toets op niveau
2 vrijstelling geeft voor de naturalisatietoets.Het huidige niveau van de naturalisatietoets is A2 voor NT2 en voor KNS.
Voor het niveau van de naturalisatietoets zijn er – wat mij betreft –
twee opties denkbaar:1) het niveau van de naturalisatietoets ligt één niveau
hoger dan het niveau van het inburgeringsexamen, en2) het niveau van de naturalisatietoets blijft gelijk aan het huidige
niveau van die toets en daarmee gelijk aan het niveau van inburgeringsexamen
voor nieuwkomers.Bij het hogere niveau van de naturalisatietoets zou het gaan om niveau
B1 voor NT2 en voor KNS. In het raamwerk NT2 waarin de verschillende niveaus
zijn omschreven is dit omschreven als een «onafhankelijke gebruiker»2. Dit hogere B1-niveau zal naar verwachting tot gevolg
hebben dat het voor veel mensen onmogelijk wordt te naturaliseren. Van belang
is dat naturalisandi zelfstandig kunnen functioneren in de Nederlandse samenleving.
Met de eisen van niveau B1 zou een aanzienlijk hoger niveau worden verlangd
dan nodig is om zelfstandig te kunnen functioneren in de Nederlandse samenleving.
Op dit moment is het aantal naturalisaties gedaald. Er wordt vanuit gegaan
dat de toets daar invloed op heeft gehad. Een hoger niveau eisen dan het huidige
niveau zal het aantal naturalisaties verder doen dalen.Indien het niveau van de naturalisatietoets op hetzelfde niveau (A2)3 blijft als nu het geval is komt dit niveau overeen met
het niveau van het inburgeringsexamen voor nieuwkomers en voor oudkomers die
voor schriftelijke vaardigheden het niveau A2 hebben behaald. Dit betekent
dat inburgeraars met het behalen van het inburgeringsexamen ook het niveau
van de naturalisatie hebben behaald en op grond daarvan vrijstelling krijgen
voor de naturalisatietoets. Groot voordeel is dat dit het aantal toetsen beperkt
dat hoeft te worden afgelegd. Dit is zowel aantrekkelijk vanuit het perspectief
van de inburgeraar als vanuit financieel oogpunt. Dit laatste geldt voor zowel
de inburgeraar als de overheid. De oudkomer die voor het inburgeringsexamen
is geslaagd met de schriftelijke vaardigheden op niveau A1 krijgt voor een
deel vrijstelling van de naturalisatietoets, maar zal die toets voor de onderdelen
lezen en schrijven moeten doen om ook voor die vaardigheden niveau A2 te behalen.Gelet op het bovenstaande neem ik het advies van de commissie over en
handhaaf ik het niveau van de naturalisatietoets op A2.Termijnen naturalisatieBij de behandeling van de Contourennota heb ik aangegeven voor een goede
aansluiting van het inburgeringsexamen op de naturalisatie te zijn. In dat
kader heb ik toegezegd te studeren op de termijnen van naturalisatie en over
het resultaat ervan u te informeren. De termijnen van naturalisatie zijn geregeld
in de Rijkswet op het Nederlanderschap. Wijziging van de termijnen houdt wijziging
van deze Rijkswet in. Mocht het bovengenoemd, aan u te rapporteren, resultaat
aanleiding zijn tot het overwegen van een wetswijziging, dan zal ik alvorens
over te kunnen gaan tot het indienen van een wijzigingsvoorstel in overleg
dienen te treden met de regeringen van de Nederlandse Antillen en Aruba. Deze
regeringen hebben eerder aangegeven voorstander te zijn van verlenging van
de termijnen van naturalisatie.BIJLAGE IIIReactie op het advies van de ACVZ: «Van Contourennota
naar Inburgeringswet; Juridische mogelijkheden tot een meer verplichtend inburgeringsstelsel»InleidingBij de behandeling van de Contourennota «Herziening
van het inburgeringsstelsel» (hierna Contourennota) heb ik
toegezegd dat aan deskundigen een oordeel zal worden gevraagd of het opleggen
van een met sancties te handhaven inburgeringsverplichting aan allochtonen
met de Nederlandse nationaliteit (en niet aan autochtone Nederlanders) in
strijd zou kunnen zijn met het gelijkheidsbeginsel. Tevens heb ik toegezegd
te bezien of de ACVZ hierbij een rol kan spelen. Voorts heb ik toegezegd bij
dat onderzoek te betrekken de vraag of het opleggen van een (met behulp van
sancties te handhaven) inburgeringsverplichting aan genaturaliseerde Nederlanders
in strijd zou kunnen zijn met het rechtszekerheidsbeginsel.In het belang van het nieuwe inburgeringsstelsel heb ik de onderzoeksopdracht
aan de ACVZ ruim geformuleerd. Op 19 juli 2004 heb ik de ACVZ gevraagd
om met betrekking tot de Contourennota een beleidsgeoriënteerd juridisch
onderzoek in te stellen, en aan de hand daarvan te adviseren of het op grond
van nationale en internationale wetgeving en verdragen mogelijk is om een
te sanctioneren inburgeringsplicht op te leggen aan:• Nederlanders en vreemdelingen die geboren zijn buiten het grondgebied
van de EU dan wel de EER (in Europa), en• Nederlanders die zijn genaturaliseerd vóór 1 april
2003 (op basis van de oude Rijkswet op het Nederlanderschap).De ACVZ heeft hierover inmiddels advies uitgebracht.1Voornaamste conclusie van de ACVZDe ACVZ onderschrijft de door het kabinet beschreven dringende noodzaak
tot inburgering van grote groepen personen in de Nederlandse samenleving.
De ACVZ komt echter tot de conclusie dat het voorgestelde juridische stelsel
deels niet houdbaar en deels uiterst problematisch is. De ACVZ doet een voorstel
voor een stelsel dat naar haar inzicht wel juridisch houdbaar is, omdat het
als onderscheidend criterium hanteert of degene die het betreft wel of geen
inburgering nodig heeft. Dit onderscheidend criterium verplicht alle groepen,
die binnen de doelgroep van het kabinet vallen, tot inburgering, zonder dat
dit leidt tot een verboden onderscheid.GelijkheidsbeginselIk deel de opvatting van de ACVZ dat het van essentieel belang is dat
het onderscheid tussen wie wel en niet de inburgeringsplicht opgelegd krijgt
op een juridisch toelaatbare wijze wordt gemaakt. Een dergelijk onderscheid
kan alleen worden gemaakt indien:a) de maatregel een legitiem doel dient, niet discriminatoir is en er
een zwaarwegende reden aan ten grondslag ligt;b) de maatregel geschikt («fit») is (met de maatregel kan
het doel worden bereikt);c) de maatregel voldoet aan de eis van subsidiariteit; end) de maatregel voldoet aan de eis van proportionaliteit.De ACVZ is van mening dat het onderscheid van de Contourennota in onvoldoende
mate aansluit bij het doel. Gezien de doelstelling worden ten onrechte bepaalde
groepen buiten de inburgeringsplicht gehouden, terwijl er ook groepen zijn
die wél inburgeringsplichtig worden geacht, maar dit objectief
gezien in het geheel niet nodig hebben. Voorts zou er naar het oordeel van
de ACVZ, in het algemeen gesproken, kunnen worden gesteld dat aan de subsidiariteitseis
is voldaan voor zover het de mate van verplichtendheid betreft. Voor zover
het in de Contourennota gemaakte onderscheid betreft, is dat volgens de ACVZ
lang niet zeker. Wat betreft onderdeel d of het middel wel in redelijke verhouding
staat tot het doel (proportionaliteitseis) is het de vraag of, bij een eventuele
cumulatie van sancties, de nagestreefde doelstelling nog wel proportioneel
is aan de geschonden belangen in het concrete geval. In de situatie dat niet
alle sancties cumulatief worden opgelegd, kan volgens de ACVZ in zijn algemeenheid
worden gesteld dat er een proportionele verhouding is tussen het algemene
belang dat gebaat is met een verplichte inburgering en de geschonden belangen
van het individu.De problemen die de ACVZ ziet op drie hoofdpunten van het systeem van
de Contourennota:1. bij het hanteren van het criterium «binnen of buiten het grondgebied
van EU/EER (in Europa) geboren»;2. bij het hanteren van het criterium «genaturaliseerd vóór
en na 1 april 2003»;3. bij het gekozen systeem van sanctionering.In het onderstaande geef ik daar tevens mijn reactie op.1. Het criterium «binnen of buiten het grondgebied
van EU/EER (in Europa) geboren»De ACVZ is van mening dat het onderscheid op grond van genoemd criterium
een op grond van internationaal en nationaal recht verboden onderscheid naar
geboorte/afkomst/ras oplevert en derhalve een objectieve rechtvaardiging behoeft.
Hoewel er argumenten te vinden zijn om te concluderen dat het doel legitiem
is (niet inherent discriminatoir en voldoende zwaarwegend), neemt dit niet
weg dat het onderscheid naar het oordeel van de ACVZ te grofmazig is en geen
stand kan houden op grond van de eis dat het middel geschikt moet zijn om
het doel te bereiken en vanwege het proportionaliteitsvereiste. Dit is het
geval, zo stelt de ACVZ, waar het gaat om onderscheid tussen EU-burgers, tussen
derdelanders en tussen Nederlanders onderling. Voor alle categorieën
geldt dat een deel dat geen inburgering behoeft, toch inburgeringsplichtig
wordt en omgekeerd. Het middel is derhalve «underinclusive» en
«overinclusive» en daarom niet geschikt voor het bereiken van
het doel van de inburgeringsplicht. Voorts staan de geschonden belangen niet
in een evenredige verhouding tot het doel, ook omdat het onderscheid naar
zijn aard niet is toegesneden op de nagestreefde doelstelling. Ik kan mij
in grote lijnen vinden in deze conclusie van de ACVZ. Het in de Contourennota
voorgestelde criterium «geboren buiten de EU/EER» in combinatie
met de leeftijd van 16 jaar waarop men inburgeringsplichtig zou worden (met
uitzondering van diegenen die nog volledig leerplichtig zijn) leidt inderdaad
tot verschillen die niet steeds even goed te rechtvaardigen zijn en onder
omstandigheden derhalve strijd kunnen opleveren met het gelijkheidsbeginsel.
De voorbeelden die de ACVZ daarvan geeft spreken voor zichzelf.Internationale verdragenDe ACVZ is nagegaan in hoeverre EU-Associatieverdragen en twee handels-
en vriendschapsverdragen, meest begunstigingsclausules die voorkomen in de
GATS (General Agreement on Trade in Services) en het Vluchtelingenverdrag
belemmeringen opwerpen voor het opleggen van een inburgeringsverplichting.EU-AssociatieverdragenMet betrekking tot de EU-Associatieverdragen heeft de ACVZ geen bepalingen
kunnen vinden die evidente belemmeringen opleveren voor het opleggen van een
inburgeringsverplichting. Een uitzondering daarop vormt het EU-Associatieverdrag
met Turkije.Bij de behandeling van de Contourennota heb ik gezegd dat ik geen strijd
zie met het EU-Associatieverdrag met Turkije in het geval een inburgeringsplicht
aan Turken wordt opgelegd. De argumenten die ik daarvoor gaf waren dat een
verplichte inburgering het verrichten van arbeid – het ultieme onderdeel
van het Associatieverdrag – niet in de weg staat. Het is juist bedoeld
om arbeid mogelijk te maken. Als mensen beter Nederlands kunnen spreken en
ingeburgerd zijn, zal de kans op een baan groter zijn. Zoals blijkt uit het
advies van de ACVZ en het onderzoeksrapport van de Universiteit van Tilburg
is in de jurisprudentie geen duidelijke steun hiervoor te vinden. Uit bepaalde
arresten van het Hof kan worden geconcludeerd dat het opleggen van een inburgeringsplicht
aan Turkse zelfstandigen en dienstverleners niet mogelijk is en dat het opleggen
van een inburgeringsplicht aan werknemers en hun gezinsleden mogelijk in strijd
is met het Associatierecht, namelijk voorzover de inburgeringsplicht niet
als toelatingsvoorwaarden maar als voorwaarde voor toegang tot de arbeidsmarkt
zou worden aangemerkt.In bijlage IV van de brief zijn de belangrijkste conclusies van het eerder
genoemde onderzoeksrapport van de Universiteit van Tilburg opgenomen. Daarin
wordt ingegaan op de vraag welke categorieën Turken een inburgeringsplicht
(behalen van het basisexamen in het buitenland en behalen van het inburgeringsexamen
in Nederland) wel en niet kan worden opgelegd en voor welke situaties dat
op grond van het ontbreken van jurisprudentie niet duidelijk is.Handels- en vriendschapsverdragenDe ACVZ meldt dat het aantal van dit type verdragen zo omvangrijk is dat
binnen het gegeven tijdsbestek niet kon worden overzien of en in hoeverre
uit al deze verdragen belemmeringen voortvloeien voor het opleggen van de
inburgeringsplicht. De ACVZ geeft aan dat per verdrag zal moeten worden bezien
of er bepalingen instaan die een inburgeringsplicht in de weg staan. Ook daarbij
geldt, als ik de ACVZ goed begrijp, dat een inburgeringsplicht die wordt opgelegd
aan onderdanen van de verdragsstaten (die vrijwel zonder uitzondering buiten
het grondgebied van de EU/EER zullen zijn geboren), en niet aan Nederlanders
die in Nederland zijn geboren, minder goed te rechtvaardigen valt dan een
inburgeringsplicht die niet zou aanknopen bij geboorte/afkomst.VluchtelingenverdragIn tegenstelling tot de opvatting van de ACVZ ben ik van mening dat het
opleggen van een inburgeringsverplichting aan vluchtelingen niet in strijd
is met artikel 34 van het Vluchtelingenverdrag. Behalve de speciale behandeling
van vluchtelingen in het inburgeringsstelsel waaraan de ACVZ refereert, is
in bijgaande brief aangegeven dat uitkeringsgerechtigde inburgeringsplichtigen
die beschikbaar moeten zijn voor de arbeidsmarkt, waaronder met name vluchtelingen
die nieuwkomers zijn, zoveel mogelijk een gecombineerd reïntegratie/inburgeringstraject
krijgen aangeboden, tegen een beperkte eigen bijdrage. Derhalve kan niet worden
gesteld dat de inburgeringsplicht geheel voor rekening van de vluchteling
komt. Dit kan ook niet worden gesteld in de situatie dat de vluchteling een
eigen inburgeringstraject dient in te kopen. In dat geval wordt de vluchteling gefaciliteerd in de vorm van een krediet en een gemaximeerde vergoeding
bij het behalen van het inburgeringsexamen.2. Het criterium «genaturaliseerd vóór
1 april 2003»Dat met het criterium «genaturaliseerd vóór 1 april
2003» onderscheid tussen Nederlanders wordt gemaakt op grond van hun
afkomst onderschrijf ik niet. Het criterium is opgenomen omdat op 1 april
2003 de herziene Rijkswet op het Nederlanderschap in werking is getreden.
In deze herziene Rijkswet geldt voor iedereen de voorwaarde dat de naturalisatietoets
op niveau A2 moet zijn behaald alvorens het Nederlanderschap kan worden verkregen.
Onder de oude Rijkswet was een dergelijke uniforme toets niet voorgeschreven.Aan de ACVZ heb ik ook de vraag voorgelegd of het opleggen van een (met
behulp van sancties te handhaven) inburgeringsplicht aan buiten de EU/EER
geboren personen die vóór 1 april 2003 tot Nederlander
zijn genaturaliseerd in strijd zou kunnen zijn met het rechtszekerheidsbeginsel.
Volgens de ACVZ kunnen burgerschapsrechten ook in negatieve zin worden gewijzigd
bij wet. Er kunnen geen gerechtvaardigde verwachtingen bestaan dat dit nimmer
zal gebeuren. Wel mocht de vóór 1 april 2003 genaturaliseerde
Nederlander er vanuit gaan dat hij ook met betrekking tot inburgering niet
anders zou worden behandeld dan andere Nederlanders. Deze gerechtvaardigde
verwachting kon mede worden ontleend aan het bepaalde in artikel 7 en 8 van
de toen geldende Rijkswet op het Nederlanderschap. Het is volgens de ACVZ
daarom aan ernstige twijfel onderhevig of de verplichting tot inburgering
in het systeem van de Contourennota, mede gelet op het belastende karakter
daarvan, niet in strijd komt met het algemene beginsel der rechtszekerheid.In het voorstel van de ACVZ worden alle Nederlanders die inburgeringsbehoeftig
zijn gelijk behandeld. In het voorstel van de ACVZ wordt geen onderscheid
gemaakt tussen Nederlanders die hier of in het buitenland geboren zijn of –
door naturalisatie – Nederlander zijn geworden. Het verheugt mij dat
de ACVZ vaststelt dat haar systeem geen spanning oplevert met het rechtszekerheidsbeginsel.
De personen die vóór 1 april 2003 tot Nederlander zijn
genaturaliseerd worden in haar voorstel niet anders behandeld dan de overige
Nederlanders, zoals zij mochten verwachten. Overigens zullen genaturaliseerde
Nederlanders die na 1 april 2003 zijn genaturaliseerd worden vrijgesteld
op basis van de door hen afgelegde toets1. Deze
toets is te vergelijken met de diploma's op grond waarvan men in het ACVZ-systeem
is vrijgesteld van de inburgeringsplicht. In het nieuwe inburgeringsstelsel
zal voorts zoveel mogelijk worden voorkomen dat personen die niet inburgeringsbehoeftig
zijn tot inburgering worden verplicht. Dat geldt ook voor genaturaliseerden
van vóór 1 april 2003 die niet inburgeringsbehoeftig zijn.3. De sanctioneringAls derde onderwerp heeft de ACVZ het voorgestelde sanctiesysteemonder de loupe genomen, vooral het opleggen van boetes
aan inburgeringsplichtigen die niet voldoen aan de meldplicht (in geval van
intake en voortgangscontrole) en niet binnen de gestelde termijn slagen voor
het inburgeringsexamen. De ACVZ concludeert dat er problemen zijn met de juridische
houdbaarheid van de gekozen sanctie evenals bij de praktische toepassing ervan.Ik ben het met de ACVZ eens dat de bestuurlijke boete moet worden gezien
als een «punitieve» sanctie, dat wil zeggen met de bedoeling degene
die de sanctie ondergaat te straffen. Hoewel ook in het bestuursrecht, net
als in het strafrecht, het adagium «geen straf zonder schuld geldt»,
is het in het bestuursrecht niet zo, dat schuld in de zin van verwijtbaarheid een bestanddeel van het delict is, dat door de overheid moet
worden bewezen. Het bestuursorgaan mag de verwijtbaarheid veronderstellen als het daderschap vaststaat. De overtreder zal zich
echter te allen tijde op «afwezigheid van alle schuld» kunnen
beroepen door deze afwezigheid aannemelijk te
maken. Ook indien de overheid uit anderen hoofde reeds weet heeft van bijzondere
omstandigheden die de afwezigheid van schuld impliceren moet zij daarmee rekening
houden.Voor het nieuwe inburgeringsstelsel betekent dit het volgende.Op grond van het advies van de Commissie Franssen, zie bijlage II bij
deze brief, kan ervan worden uitgegaan dat het examen voor de gemiddelde inburgeraar
redelijkerwijs te halen is binnen de daarvoor gestelde termijn. Op basis daarvan
mag in beginsel de verwijtbaarheid worden verondersteld indien het resultaat
uitblijft. De gemeente zal bij het opleggen van de boete (indien het resultaat
is uitgebleven) als volgt dienen te handelen:– tenzij de gemeente – bijv. op grond van de voortgangscontrole –
weet heeft van bijzondere omstandigheden die de verwijtbaarheid aan het niet
behalen van het resultaat ontnemen, zal het voornemen om de boete op te leggen
aan de inburgeraar bekend worden gemaakt;– de inburgeraar zal zich tegen het opleggen van de boete kunnen
verweren door aannemelijk te maken dat hem geen verwijt treft.Als de overheid mensen wil «straffen», moeten alle individuele
omstandigheden worden verdisconteerd. Daarom heb ik het voornemen om eerder
in het systeem individuele omstandigheden te verdisconteren. Hierbij denk
ik aan het opschorten of verlengen van termijnen of ontheffing van de inburgeringsplicht
indien ondanks geleverde inspanningen het behalen van het examen niet mogelijk
is gebleken. Hiermee kunnen problemen in de fase van het beboeten worden voorkomen.
Ik verwacht dat een dergelijk instrument de uitvoerbaarheid voor gemeenten
vergroot. Gelet op dit voornemen neem ik het voorstel van de ACVZ om een verplichte
aanvullende intensieve cursus aan te bieden bij het niet behalen van het examen
na een aantal vast te stellen pogingen, niet over.Het voorstel van de ACVZ om bij de meldplicht een nadere omschrijving
te geven van objectief vaststelbare gedragingen waaraan moet zijn voldaan,
zoals het in het bezit hebben van enig cursus-voorbereidingsmateriaal, dan
wel het aantonen van enigerlei vorm van begeleiding neem ik niet over. Dit
voorstel spoort niet met de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeringsplichtige.
Deze eigen verantwoordelijkheid betekent ook dat de wijze waarop inburgeringsplichtigen
zich voorbereiden op het inburgeringsexamen in beginsel vrij is.Het voorstel van de ACVZ voor een juridisch criterium
voor het bepalen aan wie een inburgeringsplicht dient te worden opgelegdDe ACVZ doet een voorstel tot aanpassingen op grond waarvan de juridische
constructie volgens de bevindingen van de ACVZ juridisch wel houdbaar is.De voornaamste aanpassing betreft het niet centraal stellen van afkomst
of land van geboorte, maar aan alle personen die duurzaam in Nederland zijn
of willen zijn gevestigd, en niet gedurende tenminste acht jaar van de leerplichtige
leeftijd in Nederland hebben gewoond in beginsel de inburgering verplicht
te stellen. Door het instellen van enkele nadere uitzonderingscategorieën
blijft de daadwerkelijke inburgeringsplicht beperkt tot de doelgroep die de
regering voor ogen heeft: Nederlanders en vreemdelingen met een onvoldoende
kennis van de Nederlandse taal en samenleving.Zoals ik in het bovenstaande heb aangegeven ben ik thans van mening dat
het in de Contourennota voorgestelde criterium «geboren buiten de EU/EER»
niet altijd even goed te rechtvaardigen valt. Ik hecht er uiteraard zeer grote waarde aan dat in het nieuwe inburgeringsstelsel
het onderscheid tussen wie wel en niet de inburgeringsplicht opgelegd krijgt
op een juridisch toelaatbare wijze wordt gemaakt. Ik ben het met de ACVZ eens
dat met wijze waarop de ACVZ de doelgroep omschrijft minder risico bestaat
dat er sprake is van een onderscheid dat niet te rechtvaardigen is. Het onderscheidend
criterium (niet gedurende tenminste acht jaar van de leerplichtige leeftijd
in Nederland hebben gewoond) is een onderscheid dat te rechtvaardigen is:
het onderscheid spitst zich toe op het wel of niet kennis hebben van de Nederlandse
taal en samenleving. Het doel, iedereen die duurzaam in Nederland verblijft
beschikt over voldoende kennis van het Nederlands en de Nederlandse samenleving
om in die samenleving te kunnen participeren, correspondeert daarmee. De maatregel
is dus proportioneel. Ook voldoet het voorstel aan de eis van subsidiariteit:
geen groepen wordt onnodig een belastende verplichting opgelegd.Uiteraard kan het voorstel van de ACVZ alleen worden overgenomen indien
het niveau van het inburgeringsexamen (A2) overeen komt met acht jaar leerplicht
in Nederland. Deskundigen hebben mij bevestigd dat op basis van de beschrijving
van het niveau A2 – bijvoorbeeld: beginnend taalleerder, kan in alledaagse
situaties communiceren – te verwachten valt dat iemand die na het 5e
jaar acht jaar op school heeft gezeten in Nederland dat niveau heeft.De uitzonderingscategorieën die door de ACVZ worden genoemd komen
voor het grootste deel overeen met de uitzonderingscategorieën, genoemd
in de Contourennota: personen die op grond van het EU-recht en internationale
verdragen niet tot inburgering kunnen worden verplicht, personen van 65 jaar
en ouder en personen die bijvoorbeeld in het bezit zijn van Nederlandse, Antilliaanse
of Arubaanse diploma's op het niveau van wetenschappelijk onderwijs, hoger
beroepsonderwijs en bepaalde vormen van voortgezet onderwijs.Wat betreft de uit te zonderen personen die in het bezit zijn van een buiten Koninkrijk behaald diploma op het niveau van vmbo,
mbo, hbo of universiteit, dat tevens inhoudt dat de bezitter de Nederlandse
taal beheerst heb ik, gelet op de fraudegevoeligheid ervan, grote aarzelingen.
Eerst zal nagegaan moeten worden of die fraudegevoeligheid tot een aanvaardbaar
risico kan worden beperkt.Voor mijn reactie op de opmerkingen van de ACVZ over de genaturaliseerde
Nederlanders van vóór 1 april 2003 en over het sanctiesysteem
verwijs ik kortheidshalve naar het bovenstaande.Ik ben het met de ACVZ eens dat het mogelijk is om de gevraagde gegevens
die nodig zijn om het voorstel van de ACVZ uit te voeren, hoewel in sommige
gevallen bewerkelijk, uit de GBA zijn te selecteren. In bepaalde gevallen
is onderzoek slechts aan de hand van persoonskaarten mogelijk. Ik bezie nog
of ik het voorstel van de ACVZ volg om dit handmatig onderzoek alleen te verrichten
indien er contra-indicaties zijn. De ACVZ is van mening dat de groep, die
vanwege buitenlands verblijf van meer dan vier jaar toch inburgeringsplichtig
is, naar alle waarschijnlijkheid niet groot zal zijn, mede omdat een deel
van deze groep wel zal beschikken over een Nederlands middelbare schooldiploma
waardoor de inburgeringsplicht vervalt.Met de ACVZ acht ik positieve prikkels van groot belang. Echter het eerder
verkrijgen van een vergunning voor onbepaalde tijd voor nieuwkomers acht ik
niet wenselijk, omdat de termijn waarop een vergunning voor onbepaalde
tijd asiel kan worden aangevraagd recentelijk is verlengd van 3 naar 5 jaar.Wat betreft het verbinden van het behalen van het inburgeringsexamen aan
toelating tot voorgezette schoolopleidingen wordt opgemerkt dat thans bijvoorbeeld
de lagere opleidingen (niveau 1 en 2) in het MBO-onderwijs een drempelloze
instroom kennen. Dat wil zeggen aan deelnemers worden niet vooraf eisen gesteld
aan bijvoorbeeld de taalvaardigheid. Mijns inziens zou daarom de positieve
prikkel die uitgaat van een formeel civiel effect dat aan het inburgeringsexamen
verbonden wordt, leiden tot hogere drempels voor instroom in het MBO-stelsel.
Zeker gezien het feit dat ik juist ook het in de tijd combineren van beroepsonderwijs
en/of reïntegratie met inburgering een succesvolle route voor inburgeraars
acht, lijkt mij dat het opvolgen van dit advies eerder leidt tot het volgtijdelijk
achter elkaar plaatsen van inburgering en beroepsonderwijs. Dat is niet wenselijk.
In de afgelopen jaren heb ik de campagne Nieuwe Kansen voor Anderstaligen
in het Beroepsonderwijs gefaciliteerd die gericht is op de ontwikkeling van
geïntegreerde scholingstrajecten waarbij taalonderwijs en vakonderwijs
zoveel mogelijk worden geïntegreerd. Het is uitdrukkelijk de bedoeling
dat inburgeringsplichtigen indien zij een beroepsopleiding op niveau 1 en
2 gaan volgen daarbij gelijktijdig een NT2-opleiding gaan volgen.Tot slot stelt de ACVZ – als mogelijk sluitstuk van regeling –
voor een elektronisch toetsingssysteem beschikbaar te hebben (een quick scan).
Hoewel het door de ACVZ voorgestelde systeem veel nauwkeuriger dan het systeem
Contourennota leidt tot een onderscheid tussen degene die wel en niet voldoende
kennis van de Nederlandse taal en samenleving hebben, kan het ook in het ACVZ-systeem
bij wijze van uitzondering voorkomen dat er ongediplomeerden zijn die volgens
de regels inburgeringsplichtig worden terwijl zij evident aan alle eisen voldoen.
Daarom zou kunnen worden overwogen om voor wie stelt tot die groep te behoren
een elektronische Quick Scan beschikbaar te hebben. Als zich iemand bij gelegenheid
van de melding daarop beroept, kan direct worden vastgesteld dat een normale
examenverplichting overbodig is.Ik zal deze suggestie van de ACVZ verder bestuderen. Voor het examen in
het buitenland is een systeem van proefexamens ontwikkeld waarmee de aanvrager
van een mvv, zich tegen relatief geringe kosten vooraf kan vergewissen of
hij kans van slagen heeft om het examen te behalen. Ik zal onderzoeken of
er een mogelijkheid bestaat om voor het inburgeringsexamen in Nederland een
dergelijk systeem op te zetten. Voorop staat echter dat iedere inburgeringsplichtige
moet kunnen bewijzen dat hij/zij aan de eisen van het examen voldoet. In tegenstelling
tot de ACVZ zie ik een electronisch toetsingssysteem als een instrument dat
de inburgeringsplichtige zelf ten dienste staat, en niet de overheid. Indien
een quickscan ertoe leidt dat de inburgeraar ervan overtuigd is dat hij/zij
aan de eisen van het examen voldoet, en dat niet middels andere formele bewijzen
kan aantonen, zou hij ertoe kunnen overgaan om zich te onderwerpen aan het
inburgeringsexamen en bij goed gevolg dan kunnen aantonen dat hij voldaan
heeft aan de eisen van de wet.Alles overwegende heb ik besloten het voorstel van de ACVZ voor een ander
juridisch criterium voor het opleggen van de inburgeringsplicht over te nemen.
Ik teken daarbij aan dat ik de suggestie om de inburgeringsplicht bij Rijkswet
vast te stellen niet volg. De inbreng van de Nederlandse Antillen en Aruba
kan in voldoende mate gestalte krijgen in de «gewone» wetgevingsprocedure.BIJLAGE IVBelangrijkste conclusies van het onderzoeksrapport van
de Universiteit van Tilburg: «Europeesrechtelijke grenzen aan inburgeringsverplichtingen»1Gelet op de complexe Europese regelgeving heb ik, via het WODC de Universiteit
van Tilburg verzocht te onderzoeken in hoeverre het Europese recht (w.o. het
EU-Associatieverdrag met Turkije) grenzen stelt:– aan het door Nederland opleggen van inburgeringseisen bij toelating;
en– aan het opleggen van een inburgeringsplicht aan nieuwkomers en
oudkomers in Nederland die buiten de EU, dan wel de EER zijn geboren.De Universiteit van Tilburg heeft inmiddels een onderzoeksrapport, getiteld
«Europeesrechtelijke grenzen aan inburgeringsverplichtingen»,
uitgebracht. In het onderstaande volgen de belangrijkste conclusies uit dit
rapport.De bovengenoemde onderzoeksvraag is in het rapport onderverdeeld in de
volgende vijf sub-vragen die afzonderlijk zijn beantwoord.A. Staat het Europese recht, met inbegrip van de Associatieovereenkomst
EEG-Turkije, toe dat Nederland als voorwaarde voor toelating aan nieuwkomers
die m.v.v.-plichtig zijn de eis stelt «het behalen van een basisexamen
inburgering in het buitenland»?B. Staat het Europese recht, met inbegrip van de Associatieovereenkomst
EEG-Turkije, toe dat Nederland aan nieuwkomers een inburgeringsplicht oplegt?C. Staat het Europese recht, met inbegrip van de Associatieovereenkomst
EEG-Turkije, toe dat Nederland aan oudkomers een inburgeringsplicht oplegt?D. Staat het Europese recht, met inbegrip van de Associatieovereenkomst
EEG-Turkije, toe dat Nederland het niet behalen van het inburgeringsexamen
sanctioneert door een negatieve beslissing te geven op een aanvraag voor een
zelfstandige of permanente verblijfsvergunning?E. Staat het Europese recht, met inbegrip van de Associatieovereenkomst
EEG-Turkije, toe dat Nederland het niet behalen van het inburgeringsexamen
sanctioneert met sancties met een financieel karakter oplegt?Deze vragen zijn beantwoord voor de volgende categorieën personen:1. burgers van de Unie, onderdanen van de EER-landen en Zwitsers (geboren
binnen of buiten het grondgebied van de Europese Unie dan wel de EER);2. de eigen onderdanen (geboren binnen of buiten het grondgebied van de
Europese Unie dan wel de EER);3. familieleden van een burger van de Unie dan wel een EER-burger (geboren
binnen of buiten het grondgebied van de Europese Unie dan wel de EER), met
of zonder een vergunning om binnen de Europese Unie dan wel de EER te verblijven;4. bijzondere categorieën burgers van een derde land (geboren binnen
of buiten de Europese Unie dan wel de EER);5. derdelanders met de status van «langdurig ingezetene» (geboren
binnen of buiten het grondgebied van de Europese Unie dan wel de EER) die
zich naar een andere lidstaat begeven;6. familieleden van burgers van een derde land die op grond van de gezinsherenigingsrichtlijn
tot Nederland worden toegelaten; en7. Turkse onderdanen (geboren binnen of buiten de Europese Unie dan wel
de EER) die vallen binnen de werkingssfeer van de Associatieovereenkomst EEG-Turkije
en naar Nederland komen dan wel al hier verblijven als werknemer, gezinslid
van een werknemer, zelfstandige of dienstverleners. 1. Burgers van de Unie, onderdanen van de EER-landen en
onderdanen van ZwitserlandDe onderzoeker heeft de vijf vragen voor onderdanen van de lidstaten als
volgt beantwoord:A. De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan niet worden gesteld, omdat er
in het geval van onderdanen van de lidstaten geen m.v.v.-plicht geldt, of
opgelegd kan worden. Om dezelfde redenen kan er ook geen basisexamen buitenland
worden opgelegd.B. De verplichting voor nieuwkomers om een inburgeringsexamen af te leggen na binnenkomst en binnen vijf jaar staat op gespannen
voet met het beginsel van non-discriminatie op grond van nationaliteit, in
het bijzonder het beginsel van evenredigheid.C. De verplichting voor oudkomers die al enige tijd in Nederland verblijven
om een inburgeringsexamen af te leggen binnen
vijf jaar staat op gespannen voet met het beginsel van non-discriminatie op
grond van nationaliteit, in het bijzonder het beginsel van evenredigheidD. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door geen zelfstandige of permanente verblijfskaart af te geven, is wellicht
mogelijk omdat het EG-recht geen onderscheid maakt tussen een verblijfskaart
voor bepaalde en onbepaalde duur. Echter, omdat de voorwaarden voor afgifte
en verlenging van de verblijfskaart vastliggen in het EG-recht en het enkel
voldoen aan deze voorwaarden recht geeft op afgifte van een verblijfskaart
zal een lidstaat tot afgifte van een verblijfsvergunning over moeten gaan,
ook als niet aan een inburgeringsverplichting is voldaan.1E. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door een bestuurlijke boete is mogelijk mits de op te leggen sanctie vergelijkbaar
en evenredig is. Hierbij geldt wel dat in het geval dat de inburgeringsverplichting
in strijd is met het EG-recht, bijvoorbeeld omdat het een niet te rechtvaardigen
belemmering is, er uiteraard helemaal geen sprake kan zijn van het opleggen
van een bestuurlijke boete, omdat er geen overtreding van het EG-recht is.2. Eigen onderdanenDe onderzoeker heeft de vijf vragen voor eigen onderdanen als volgt beantwoord:A. De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan niet worden gesteld, zolang er
geen m.v.v.-plicht is voor eigen onderdanen.B. De verplichting om nieuwkomers een inburgeringsplicht op te leggen
na binnenkomst en binnen vijf jaar is in principe niet in strijd met het EG-recht.
Dit is slechts anders indien een eigen onderdaan gebruik heeft gemaakt van
zijn/haar recht op vrij verkeer van personen en vervolgens weer teruggaat
naar de eigen lidstaat. Zij moeten dan conform hetgeen onder 1. over onderdanen
van de lidstaten is gesteld, worden behandeld.C. De verplichting om oudkomers die al enige tijd in Nederland verblijven
een inburgeringsexamen te laten afleggen binnen
vijf jaar is in principe niet in strijd met het EG-recht. Dit is slechts anders
indien een eigen onderdaan gebruik heeft gemaakt van zijn/haar recht op vrij
verkeer van personen en vervolgens weer teruggaat naar de eigen lidstaat.
Zij moeten dan conform hetgeen onder 1. over onderdanen van de lidstaten is
gesteld, worden behandeld.Door het afleggen van een verklaring kan een lidstaat uitsluiten dat een
deel van de eigen onderdanen het recht op vrij verkeer toekomt, waardoor zij,
ook na verblijf in een andere lidstaat als eigen onderdaan zonder aanknopingsfactor
behandeld mogen worden.D. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door geen zelfstandige of permanente verblijfskaart af te geven, is niet mogelijk
omdat het verblijf in Nederland voor eigen onderdanen (nog) niet afhankelijk
is van het bezit van een verblijfskaart.E. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door een bestuurlijke boete is mogelijk.3. Familieleden van een burger van de Unie dan wel een
EER-burgerDe onderzoeker heeft de vijf vragen voor de familieleden van EU- dan wel
EER-burgers als volgt beantwoord:A. De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan alleen worden gesteld, als er
een m.v.v.-plicht is. Dit is alleen het geval bij familieleden van burgers
van de Unie die zelf niet de nationaliteit van een lidstaat hebben, omdat
alleen voor deze groep familieleden het opleggen van een visumplicht mogelijk
is. Op grond van het arrest BRAX geldt echter
wel dat als een derdelander familielid zich aan de grens meldt zonder een
m.v.v., maar wel zijn/haar identiteit kan aantonen alsmede de familierechtelijke
band met de onderdaan van de lidstaat met wie verblijf in de lidstaat wordt
beoogd, betrokkene niet zonder meer de toegang tot het grondgebied geweigerd
kan worden. Verder dient nog rekening te worden gehouden met de tweedeling
die het Hof in het arrest Akrich heeft aangebracht
tussen rechtmatig verblijvende familieleden en onrechtmatig verblijvende familieleden
bij een latere toegang tot het grondgebied van de lidstaat waar ooit onrechtmatig
is verbleven.B. De verplichting om nieuwkomers een inburgeringsexamen af te laten leggen na binnenkomst en binnen vijf jaar kan mogelijk
worden aangemerkt als een belemmering van het recht op vrij verkeer van de
familielid zelf en/of de burger van de Unie met wie naar een andere lidstaat
wordt meegereisd. Een belemmering is strijdig met het EG-recht, tenzij door
objectieve omstandigheden gerechtvaardigd kan worden en de maatregel evenredig
is.C. De verplichting om oudkomers die al enige tijd in Nederland verblijven
een inburgeringsexamen af te laten leggen binnen
vijf jaar kan mogelijk een belemmering van het recht op vrij verkeer van het
familielid zelf en/of de burger van de Unie met wie naar een andere lidstaat
wordt meegereisd zijn en om die reden in strijd met het EG-recht zijn. Een
objectieve rechtvaardigingsgrond en de evenredigheidstoets zouden dan nog
uitkomst kunnen bieden.D. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door geen zelfstandige of permanente verblijfskaart te geven, is onder het
komend recht alleen mogelijk in het geval van familieleden die zelf geen onderdaan
zijn van een lidstaat, omdat andere familieleden geen verblijfskaart meer
hoeven te hebben. Onder het geldend recht heeft de verblijfskaart declaratoire
werking, zodat het recht op verblijf niet afhankelijk is van het bezit van
een verblijfskaart.E. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door een bestuurlijke boete is mogelijk, mits vergelijkbaar en evenredig en
onder de voorwaarde dat er een inburgeringsverplichting opgelegd kan worden.4. Bijzondere categorieën burgers van een derde landBurgers van derde landen vallen, zolang er geen communautaire regeling
op hen van toepassing is, onder de bevoegdheid van de lidstaat. Het EG-recht
laat de lidstaten ongemoeid als zij voorwaarden voor afgifte van een m.v.v.,
het verblijf en de sanctionering daarvan in hun nationale recht willen vastleggen.
Europese regels die de voorwaarden voor de toelating en het verblijf van (bepaalde
groepen) derdelanders in een lidstaat bepalen, vinden we in richtlijn 2003/86/EG
(gezinsleden van derdelanders), richtlijn 2003/109/EG (langdurig ingezetenen)
en de associatieovereenkomst EEG-Turkije. De gevolgen die deze
regelingen voor de bevoegdheid van een lidstaat hebben, worden in onderdeel
5–7 uitgewerkt.Naast deze regelingen zijn er ook andere regelingen met een Europees karakter
die de bevoegdheid van een lidstaat ten aanzien van de toelating en het verblijf
van (bepaalde groepen) derdelanders mogelijk kunnen beperken. Zonder uitputtend
te zijn, is hier een opsomming van personen waarvoor een beperking van de
bevoegdheid van een lidstaat mogelijk het gevolg kan zijn van een door de
Europese Gemeenschappen aangegane verplichting in de vorm van een overeenkomst
met een derde land. Dit is ten eerste het geval voor Roemenen en Bulgaren1, de onderdanen van Marokko2
en onderdanen van de staten die partij zijn bij de Lomé-overeenkomst.
Zie hiervoor de opvatting van de ACVZ in haar advies: «De Contourennota
getoetst; Juridische mogelijkheden tot een meer verplichtend inburgeringsstelsel»,
november 2004.5. Derdelanders met de status van «langdurig ingezetene»De langdurig ingezetene richtlijn biedt lidstaten de mogelijkheid om integratievoorwaarden
te stellen alvorens tot afgifte van de Europese verblijfskaart die bij deze
status hoort, over te gaan. Dit geldt zowel voor de lidstaat die als eerste
de status van langdurig ingezetene toekent (artikel 5) als de lidstaat waar
verblijf wordt beoogd na toekenning van de status van langdurig ingezetene
door een andere lidstaat (artikel 15). De richtlijn beperkt in het laatste
geval in artikel 15, lid 3, tweede alinea, de omvang van de integratieverplichting
tot het volgen van taalcursussen. Voor de beantwoording van de vragen houdt
dit het volgende in.A. De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, speelt niet bij de langdurig ingezetene
in de eerste lidstaat omdat de status eerst na vijf jaar legaal verblijf wordt
toegekend. Betrokkene is dus al rechtmatig in de lidstaat alvorens hij/zij
een beroep kan doen op richtlijn.De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan mogelijk wel worden gesteld door
de tweede lidstaat omdat artikel 15, lid 1, van de richtlijn weliswaar de
mogelijkheid biedt om een verblijfskaart voor verblijf in de tweede lidstaat
na binnenkomst aan te vragen, maar hiermee niet is gezegd dat betrokkene niet
meer m.v.v.-plichtig is. In het laatste geval is het niet uitgesloten dat
er voor binnenkomst integratievoorwaarden kunnen worden gesteld. Als er al
in de eerste lidstaat een inburgeringsverplichting bij de eerste toelating
gold, dat geldt op grond van artikel 15, lid 3, van de richtlijn de beperking
dat alleen nog een taaleis gesteld kan worden.B. De verplichting om nieuwkomers eeninburgeringsexamen af te laten leggen na binnenkomst blijft in de eerste lidstaat mogelijk
op grond van artikel 5, lid 2, richtlijn en volgt impliciet uit artikel 15,
lid 3. De verplichting om aan nieuwkomers een inburgeringsexamen af te laten leggen na binnenkomst is op grond van artikel 15, lid
3, in de tweede lidstaat mogelijk, met die beperking dat alleen taaleisen
gesteld kunnen worden als er reeds in de eerste lidstaat een integratieverplichting
gold op grond van artikel 5, lid 2, van de richtlijn.C. De verplichting om oudkomers die al enige tijd in Nederland verblijven
een inburgeringsverplichting op te leggen binnen
vijf jaar in de eerste lidstaat alsmede in de tweede lidstaat is gelijk aan
hetgeen onder B is gesteld.D. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door geen zelfstandige of permanente verblijfskaart af te geven, lijkt tot
de mogelijkheden te behoren nu de toekenning van de status van langdurig ingezetene
en de bijbehorende verblijfskaart afhankelijk wordt gesteld van het met goed
gevolg afleggen van door de eerste en/of tweede lidstaat volgens het nationale
recht voorgeschreven integratievoorwaarden.E. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door een bestuurlijke boete behoort tot de mogelijkheden, mits vergelijkbaar
en evenredig.6. Familieleden van burgers van een derde land die hun
verblijfsrecht ontlenen aan richtlijn 2003/86/EGOp grond van artikel 7, lid 2, eerste alinea van de gezinsherenigingsrichtlijn
mogen de lidstaten bij de toelating van familieleden een inburgeringsverplichting
opleggen. Speciale regels voor gezinsleden van vluchtelingen vinden we in
artikel 7, lid 2, tweede alinea van de gezinsherenigingsrichtlijn. Voor kinderen
ouder dan 12 jaar die zelfstandig naar een lidstaat reizen, biedt artikel
4, lid 1, eerste alinea, van de gezinsherenigingsrichtlijn de grondslag voor
het stellen van integratievoorwaarden bij binnenkomst.A. De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan worden gesteld op grond van artikel
7, lid 2, eerste alinea, van de gezinsherenigingsrichtlijn. De bepaling zelf
verwijst naar het nationale recht en geeft verder geen nadere invulling van
de vormgeving van de op te leggen integratieverplichting.Voor gezinsleden van vluchtelingen geldt de beperking van de tweede alinea
van artikel 7, lid 2, van deze richtlijn. Tot de gezinsleden die in aanmerking
komen voor toelating op grond van de gezinsherenigingsrichtlijn behoren de
echtgeno(o)t(e). Het is voor de lidstaat mogelijk om de kring van gerechtigden
uit te breiden tot ongehuwde levenspartners met wie de gezinshereniger een
naar behoren geattesteerde duurzame relatie onderhoudt of die door een geregistreerd
partnerschap met de gezinshereniger is verbonden. De mogelijkheid om integratievoorwaarden
te stellen ten aanzien van deze groep ontstaat eerst «nadat de betrokken
personen gezinshereniging is toegestaan.» Noch uit de toelichting bij
het voorstel, noch uit de bepaling zelf kan met 100% zekerheid worden afgeleid
wat er met deze zinsnede wordt bedoeld. Met de ACVZ1 ben ik van mening dat er van uitgegaan kan worden dat een verplichting
om het basisexamen in het buitenland af te leggen niet mogelijk is op grond
van deze bepaling.Voor kinderen die ouder zijn dan twaalf jaar en onafhankelijk van de rest
van het gezin naar een lidstaat reizen, kan het verblijf afhankelijk worden
gesteld van het voldoen aan integratievoorwaarden die op de eerste datum van
de uitvoering van deze richtlijn in het nationale recht zijn vastgelegd.B. De verplichting om nieuwkomers binnen vijf jaar na binnenkomst een inburgeringsexamen af te laten leggen, is mogelijk op
grond van artikel 7, lid 2, van de richtlijn dat de nadere invulling van een
inburgeringsverplichting aan de lidstaten overlaat.C. De verplichting om oudkomers die al enige tijd in Nederland verblijven
een inburgeringsexamen af te laten leggen binnen
vijf jaar is mogelijk op grond van artikel 7, lid 2, van de richtlijn dat
de nadere invulling van een inburgeringsverplichting aan de lidstaten overlaat.
Hierbij dient te worden aangetekend dat de meeste oudkomers hun recht op gezinshereniging
aan het nationale recht ontlenen, omdat de gezinsherenigingsrichtlijn nog
niet van toepassing was op hun situatie.D. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door geen zelfstandige of permanente verblijfskaart af te geven, lijkt mogelijk
omdat nergens in de richtlijn de verplichting is te vinden dat er een verblijfskaart
voor onbepaalde duur moet worden afgegeven.E. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door een bestuurlijke boete behoort tot de mogelijkheden, mits vergelijkbaar
en evenredig.7. Turkse onderdanen die onder de werkingssfeer van de
EEG-Turkije overeenkomst vallen (EU-Associatieverdrag met Turkije)De onderzoeker heeft de vijf vragen voor de Turkse onderdanen als volgt
beantwoord.A. De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan voor werknemers mogelijk wel worden gesteld als een voorwaarde voor afgifte van
een m.v.v. als het als een voorwaarde voor toelating wordt beschouwd. Dit
wordt anders als het basisexamen in het buitenland gezien wordt als een beperking
van de toegang tot de arbeidsmarkt. Dan geldt de standstill bepaling van artikel
13 besluit nr. 1/80, zoals uitgelegd door het Hof in Abatay, waardoor de rechtspositie van de betrokkene bepaald wordt aan de
hand van de regels die golden anno 1980, of mogelijk 1976 als er toe geen
met het basisexamen in het buitenland overeenkomende verplichting voor toelating
gold.De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan niet worden gesteld aan zelfstandigen
of dienstverleners op grond van de standstill
bepaling in artikel 41 Aanvullend Protocol omdat er op 1 januari 1973
geen met het basisexamen in het buitenland overeenkomende verplichting voor
toelating voor deze groepen gold.Voor gezinsleden van Turkse zelfstandigen en dienstverleners is niets
geregeld in het Associatierecht, zodat de lidstaten voor deze groep nog bevoegd
zijn tot het vaststellen van voorwaarden voor toelating en verblijf.B. Een verplichting om nieuwkomers eeninburgeringsexamen op te leggen is bij Turkse werknemers mogelijk in strijd met het
Associatierecht omdat het Hof heeft uitgemaakt dat artikel 6, lid 1, besluit
nr. 1/80 weliswaar de eerste toelating tot het grondgebied en de arbeidsmarkt
door een lidstaat ongemoeid laat, maar dat deze bepaling «niet aldus kan worden uitgelegd, dat het een lidstaat toestaat de draagwijdte
van het stelsel van geleidelijke integratie van Turkse onderdanen in de arbeidsmarkt
van de lidstaat van ontvangst eenzijdig te wijzigen, door een werknemer die
op zijn grondgebied is toegelaten en aldaar op legale wijze gedurende meer
dan een jaar ononderbroken een reële en daadwerkelijke economische activiteit
bij dezelfde werkgever heeft verricht, de rechten te ontnemen die hem in de
drie onderdelen van deze bepaling geleidelijk worden toegekend naar gelang
de duur van de verrichte arbeid in loondienst» (Birden r.o. 37, bevestigd in Nazli, r.o.
30).1De verplichting om een inburgeringstraject met goed gevolg af te ronden,
kan niet worden gesteld aan zelfstandigen of dienstverleners op grond van
de standstill bepaling in artikel 41 Aanvullend
Protocol omdat er op 1 januari 1973 geen vergelijkbare verplichting voor
toelating voor deze groepen gold.C. Voor oudkomers geldt dat zij binnen de werkingssfeer van de Associatieovereenkomst
vallen mits zij deel uitmaken van de legale arbeidsmarkt (Bozkurt en Nazli). Zolang zij binnen
de werkingssfeer van het EG-recht vallen en voorzover zij meer dan vier jaren
legale arbeid hebben verricht, ontlenen zij hun verblijfsrecht aan het Associatierecht.
Werkzoekenden genieten gedurende een redelijke termijn bescherming van besluit
nr. 1/80 indien zij reeds onder de personele werkingssfeer van dit besluit
vielen voordat zij werkloos werden (Tetik). Voor deze groep geldt ten aanzien
van de inburgeringsverplichting binnen vijf jaar hetzelfde als voor de nieuwkomers.
Voor gepensioneerde alsmede volledig en permanent arbeidsongeschikte Turkse
onderdanen betekent dit dat zij zich, op grond van voornoemde arresten, niet
meer kunnen beroepen op het Associatierecht ter veiligstelling van hun recht
op verblijf in een lidstaat omdat zij niet meer behoren tot de
legale arbeidsmarkt. Zij kunnen dan volgens het nationale vreemdelingenrecht
worden behandeld.De verplichting om het een inburgeringsexamen met
goed gevolg af te ronden, kan niet worden gesteld aan zelfstandigen of dienstverleners
op grond van de standstill bepaling in artikel
41 Aanvullend Protocol als er op 1 januari 1973 geen met de inburgeringsverplichting
overeenkomende verplichting voor toelating voor deze groepen gold.D. Sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door geen zelfstandige of permanente verblijfskaart af te geven, is überhaupt alleen mogelijk indien er een mogelijkheid
bestaat tot het stellen van een dergelijke verplichting, hetgeen voor zelfstandigen
en dienstverleners uitgesloten lijkt. Hetzelfde geldt voor Turkse werknemers
en hun familieleden als de inburgeringsverplichting als een voorwaarde voor
toegang tot de arbeidsmarkt wordt gezien.Indien het opleggen van een inburgeringsverplichting wel mogelijk is dan
geldt dat de op grond van de EEG-Turkije overeenkomst afgegeven verblijfskaart
declaratoire werking heeft, of te wel het recht op verblijf vloeit rechtstreeks
voort uit heft Associatierecht zelf. Dientengevolge is de verblijfskaart enkel
het bewijs van een reeds bestaand recht. Of er op grond van de Associatierecht
een verplichting is om een permanente verblijfskaart af te geven, is nog niet
uitgemaakt. Voor gezinsleden die aan de voorwaarden van artikel 7 besluit
nr. 1/80 voldoen geldt dat zij een zelfstandig recht op verblijf genieten.E. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting,
mits verenigbaar met het Associatierecht bevonden, door een bestuurlijke boete
behoort tot de mogelijkheden, mits er voldaan wordt aan de voorwaarden van
vergelijkbaarheid en evenredigheid.8. Familieleden van Turkse werknemersDe onderzoeker heeft de vijf vragen voor de familieleden van Turkse werknemers
als volgt beantwoord.A. De verplichting om het basisexamen in het
buitenland met goed gevolg af te ronden, kan voor alle onderscheiden categorieën
familieleden van Turkse werknemers (die niet zelf werknemer zijn) wel worden
gesteld als een voorwaarde voor afgifte van een m.v.v. als het als voorwaarde
voor toelating wordt beschouwd. Ook hier kan door artikel 13 besluit nr. 1/80
de situatie veranderen als de inburgeringsverplichting gekoppeld wordt aan
de toegang tot de arbeidsmarkt. Een addertje onder het gras is het feit dat
artikel 7 besluit nr. 1/80 tot doel heeft om de integratie van de Turkse werknemer
in het gastland te bevorderen. Deze zou mogelijk in het gedrang kunnen komen
als aan diens familieleden voor binnenkomst een basisexamen buitenland verplicht
wordt, omdat zij niet totdat het examen is behaald niet naar Nederland kunnen
reizen. Op dit punt biedt het Europese recht bij de huidige stand van zaken
geen uitkomst. Zie verder paragraaf 2.B. Voor alle onderscheiden categorieën gezinsleden van Turkse werknemers
(die niet zelf werknemer zijn) geldt dat de lidstaten bevoegd zijn om de voorwaarden
voor eerste toelating vast te stellen. Indien een inburgeringsverplichting
een toelatingsvoorwaarde is, dan kan een gezinslid tot inburgering verplicht
worden. Als artikel 13 besluit nr. 1/80 ook in het geval van Turkse familieleden
een beperking met zich meebrengt om eenzijdig de voorwaarden voor toegang
tot de arbeidsmarkt in het nadeel van een Turkse gezinslid te wijzigen, dan
kan, naar analogie met de arrest Birden en Nazli van deze bepaling een beperking van de bevoegdheid
van een lidstaat tot het stellen van inburgeringsvoorwaarden uitgaan. Voor
gezinsleden van zelfstandigen en dienstverleners regelt de Associatieovereenkomst
niets.C. De verplichting om een inburgeringsexamen
met goed gevolg af te ronden, kan voor alle onderscheiden categorieën
gezinsleden van Turkse werknemers (die niet zelf werknemer zijn),
gelijk voor Turkse werknemers, mogelijk stranden op het feit dat zij na drie
jaar een recht op toegang tot de arbeidsmarkt genieten en, uit die hoofde,
een recht op verblijf in het gastland genieten (zie bijvoorbeeld: Eroglu, Kadiman en Akman).
Totdat zij een recht op verblijf ontlenen aan artikel 7 besluit nr. 1/80 vallen
zij onder het nationale vreemdelingenrecht.Voor gezinsleden van zelfstandigen en dienstverleners regelt de Associatieovereenkomst
niets.D. Sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting
door geen zelfstandige of permanente verblijfskaart af te geven, is überhaupt alleen mogelijk indien er een mogelijkheid
bestaat tot het stellen van een dergelijke verplichting, hetgeen voor alle
onderscheiden categorieën familieleden van Turks werknemers (die niet
zelf werknemer zijn) door artikel 13 besluit nr. 1/80 lijkt te zijn uitgesloten
als de inburgeringsverplichting als een voorwaarde voor toegang tot de arbeidsmarkt
wordt gezien. Verder blijkt uit Cetinkaya dat
de verblijfskaart die op grond van artikel 7 besluit nr. 1/80 wordt afgegeven
het bewijs van een individueel recht is, hetgeen impliceert dat er ook een
zelfstandige kaart afgegeven moet worden. Voor familieleden van zelfstandigen
en dienstverleners regelt de Assocatieovereenkomst niet, zodat de lidstaten
nog volledig bevoegd zijn.E. Een sanctionering van het niet voldoen aan de inburgeringsverplichting,
mits verenigbaar met het Associatierecht bevonden, door een bestuurlijke boete
behoort tot de mogelijkheden, mits er voldaan wordt aan de voorwaarden van
vergelijkbaarheid en evenredigheid.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 44 en 63.XNoot2Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 1–2.XNoot3Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 46.XNoot1Wetsvoorstel inburgering in het buitenland, Kamerstukken II 2003–2004,
29 700, nr. 1–3.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 58.XNoot1«De Contourennota getoetst; Juridische mogelijkheden tot een meer
verplichtend inburgeringsstelsel», ACVZ, november 2004.XNoot1Dit gaat uiteraard niet op indien de naturalisatietoets op de Nederlandse
Antillen en Aruba in het Engels of Papiaments wordt afgelegd.XNoot1«Europees rechtelijke grenzen aan inburgeringsverplichtingen»,
Universiteit van Tilburg, november 2004.XNoot1Uiteraard is het volume van het inburgeringsaanbod aan inburgeringsplichtige
uitkeringsgerechtigden daarmee mede afhankelijk van het aantal reïntegratietrajecten
dat door gemeenten wordt aangeboden.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 46.XNoot2Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 47.XNoot3Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 58.XNoot4Kamerstukken II 2003–2004, 29 543, nr. 44 en 63.XNoot1Kamerstukken II 2003–2004, 29 700, nr. 3.XNoot2Voor de vragen die ik aan de commissie ter beantwoording heb voorgelegd
wordt kortheidshalve verwezen naar rapport van de commissie Franssen.XNoot1Brief van 31 augustus 2004, nr. 5305666/04.XNoot2Kan de belangrijkste punten begrijpen uit duidelijke standaardteksten
over vertrouwde zaken die regelmatig voorkomen op het werk, op school en in
de vrije tijd. Kan zich redden in de meeste situaties die kunnen optreden
tijdens het reizen in gebieden waar de betreffende taal wordt gesproken. Kan
een eenvoudige lopende tekst produceren over onderwerpen die vertrouwd of
die van persoonlijk belang zijn. Kan een beschrijving geven van ervaringen
en gebeurtenissen, dromen, verwachtingen en ambities en kan kort redenen en
verklaringen geven voor meningen en plannen.XNoot3Kan zinnen en regelmatig voorkomende uitdrukkingen begrijpen die verband
hebben met zaken van direct belang (bijvoorbeeld persoonsgegevens, familie,
winkelen, plaatselijke geografie, werk). Kan communiceren in simpele en alledaagse
taken die een eenvoudige en directe uitwisseling over vertrouwde en alledaagse
kwesties vereisen (waaronder het voeren van eenvoudige gesprekken van informatieve
aard bij overheidsinstanties). Kan in eenvoudige bewoordingen aspecten van
de eigen achtergrond, de onmiddellijke omgeving en kwesties op het gebied
van diverse behoeften beschrijven.XNoot1«Van Contourennota naar Inburgeringswet; Juridische mogelijkheden
tot een meer verplichtend inburgeringsstelsel», ACVZ, november 2004;
deze bijlage is ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Dit uitgangspunt leidt uitzondering indien de naturalisatietoets op de
Nederlandse Antillen en Aruba in het Engels of het Papiaments wordt afgelegd.XNoot1Dit onderzoeksrapport is ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt
Tweede Kamer.XNoot1ACVZ, Inburgeringseisen als voorwaarde voor verblijf in Nederland (Den
Haag, 2004) p. 37.XNoot1Europa-overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht tussen
de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en de republiek Bulgarije,
anderzijds, Pb. EG, 1994, L 358/3.XNoot2Euro-mediterrane overeenkomst waarbij een associatie tot stand wordt gebracht
tussen de Europese Gemeenschappen en hun lidstaten, enerzijds, en het Koninkrijk
Marokko, anderzijds, Pb. EG 2000, L 70/2.XNoot1ACVZ, Inburgeringseisen als voorwaarde voor toelating in Nederland (Den
Haag, 2004) blz. 30–31.XNoot1ACVZ, Inburgeringseisen als voorwaarde voor toelating in Nederland (Den
Haag, 2004) blz. 38. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29543-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl