Vaststelling begroting van het provinciefonds voor het jaar 2002; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28000-C, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28000-C nr. 2

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave A. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING BIJ HET BEGROTINGSWETSVOORSTELWetsartikel 1 (uitgaven/verplichtingen en ontvangsten)Wetsartikelen 3 en 4Wetsartikel 5 (verplichtingenbedrag bedoeld in artikel
5 van de Financiële-verhoudingswet)OndertekeningLichaamB. BEGROTINGSTOELICHTING1. Leeswijzer2. Het beleid2.1. De beleidsagenda2.1.1. Beleidsprioriteiten2.1.2. BeleidsmutatiesToelichting op de mutaties1. Accres 20012. Uitbetaling behoedzaamheidsreserve 20003. Accres 20024. Brutering onkostenvergoeding provinciale bestuurders5. Vuurwerkbesluit6. Verhoging integratie-uitkering afschaffing provinciale
opslagen omroepbijdragen2.2. De beleidsartikelen2.2.1. Algemene beleidsdoelstelling2.2.2. Operationele beleidsdoelstellingen2.2.3. PrestatiegegevensOmvangVerdeling2.2.4. Budgettaire gevolgen van beleid2.2.5. Budgetflexibiliteit2.2.6. Veronderstellingen in effectbereiking, doelmatigheid
en raming2.2.7. Groeiparagraaf3. Verdiepingsbijlage3.1. Opbouw verplichtingen, uitgaven en ontvangsten vanaf
de vorige ontwerpbegrotingVerplichtingenUitgavenOntvangstenToelichting op de nieuwe mutaties1. Accres 2002 en 2. Vuurwerkbesluit3. Elzinga/dualisering4. BTW-compensatiefonds3.2. Was/wordt-tabel betreffende de artikelindelingIntegratie-uitkeringen3.3. Algemene uitkeringen, specifieke uitkeringen en eigen
inkomsten van de provinciesLokale heffingenC. BIJLAGEN BIJ DE BEGROTINGBIJLAGE 1 PERIODIEK ONDERHOUDSRAPPORT PROVINCIEFONDS 20021. Inleiding2. Lopende onderhoudsagenda3. De scan3.1. Werkwijze3.1.1. Macro- en micro-scan3.1.2. Het begrip netto-lasten3.1.3. Tijdvak3.2. Bevindingen3.2.1. De algemene middelen3.2.2. De uitgavenclusters3.2.3. De situatie in de individuele provincies3.3. Conclusies naar aanleiding van de scan4. Beleidsvoornemens van het rijk (art. 2 FVW)4.1. Inleiding4.2. Beleidsvoornemens per ministerie4.2.1. Ministerie van Justitie 1. Jeugdzorg4.2.2. Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1. Invoering WW en ZW voor overheidspersoneel:2. Arbeidsmarktproblematiek (Commissie van Rijn)3. Dualisering openbaar bestuur/Commissie Elzinga/verkleining
omvang provinciale en gedeputeerde staten4.2.3. Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1. Provinciefonds en regionale omroep2. Archeologie3. Bescherming cultureel erfgoed4.2.4. Ministerie van Financiën1. Kosten vervolging4.2.5. Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer1. Heroverweging bodemsanering2. Klimaatconvenant3. Stedelijke netwerken4. Nieuwe Wet ruimtelijke ordening4.2.6. Ministerie van Verkeer en Waterstaat1. Bereikbaarheidsoffensief Randstad (BOR)/Prijsbeleid/Spitstarief2. Gebundelde Doeluitkering (GDU) en decentralisatiemiddelen
infrastructuur3. Decentralisatie en marktwerking Openbaar Vervoer (OV)4. Interimregeling Duurzaam Veilig5. Waterbeleid 21e eeuw4.2.7. Ministerie van Economische Zaken1. Tender Investeringsprogramma's Provincies4.2.8. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport1. Vrijwilligersbeleid2. Jeugdzorg3. Jeugdbeleid5. OnderhoudsagendaBIJLAGE 2 OVERZICHT MOTIES EN TOEZEGGINGEN
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28000-CToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 118 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 000 CVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het provinciefonds voor het jaar 2002nr. 2MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgave A.Artikelsgewijze toelichting bij het begrotingswetsvoorstel2   B.Begrotingstoelichting4   1.Leeswijzer4   2.Het beleid62.1.De beleidsagenda62.1.1.Beleidsprioriteiten62.1.2.Beleidsmutaties72.2.Beleidsartikelen102.2.1.Algemene beleidsdoelstelling102.2.2.Operationele beleidsdoelstellingen102.2.3.Prestatiegegevens102.2.4.Budgettaire gevolgen van beleid112.2.5.Budgetflexibiliteit122.2.6.Veronderstellingen in effectbereiking,
doelmatigheid en raming132.2.7.Groeiparagraaf14   3.Verdiepingsbijlage153.1.Opbouw verplichtingen, uitgaven
en ontvangsten vanaf de vorige ontwerpbegroting153.2.Was/wordt-tabel betreffende de
artikelindeling173.3.Algemene uitkeringen, specifieke
uitkeringen en eigen inkomsten van de provincies18   C.Bijlagen bij de begroting20 Bijlage 1: Periodiek Onderhoudsrapport
provinciefonds 200221 Bijlage 2: Moties en toezeggingen
in het vergaderjaar 2000–200140A. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING BIJ HET BEGROTINGSWETSVOORSTELWetsartikel 1 (uitgaven/verplichtingen en ontvangsten)De begrotingen die onderdeel uitmaken van de Rijksbegroting, worden op
grond van artikel 1, derde lid, van de Comptabiliteitswet elk afzonderlijk
bij de wet vastgesteld. Het onderhavige wetsvoorstel strekt ertoe om de begroting
van het provinciefonds voor het jaar 2002 vast te stellen.Alle voor dit jaar vastgestelde begrotingswetten tezamen vormen de Rijksbegroting
voor het jaar 2002. Een toelichting bij de Rijksbegroting als geheel is opgenomen
in de Miljoenennota 2002.Met de vaststelling van dit wetsartikel wordt de in de begrotingsstaat
opgenomen begroting van de uitgaven, verplichtingen en de ontvangsten voor
het jaar 2002 vastgesteld. De in die begroting opgenomen begrotingsartikelen
worden in onderdeel B van deze memorie van toelichting toegelicht (de zgn.
begrotingstoelichting).Wetsartikelen 3 en 4De bepalingen die zijn opgenomen in de wetsartikelen 3 en 4, zijn noodzakelijk,
omdat de Comptabiliteitswet 2001 (CW 2001) nog niet in werking is getreden.
Deze wet, die de huidige Comptabiliteitswet zal gaan vervangen, is op 5 juli
2001 bij de Tweede Kamer ingediend (Kamerstukken II 2000/2001, 27 849).
In de CW 2001 zijn bepalingen opgenomen die ertoe moeten leiden dat de begrotingen
een meer beleidsmatig karakter krijgen. Die bepalingen bevatten de kern uit
het gedachtegoed van de Nota VBTB (Van Beleidsbegroting tot Beleidsverantwoording;
Kamerstukken II, 1998/1999, 26 573, nr. 2). De begrotingen worden daartoe
opgebouwd uit voornamelijk beleidsartikelen. Om meer inzicht te geven in het
beleid dat met de uitgetrokken gelden wordt nagestreefd, moet de toelichting
bij de beleidsartikelen antwoord kunnen geven op de www-vragen: Wat wil de
regering bereiken (doelstellingen), wat gaat zij daarvoor doen (inzet van
instrumenten en te verrichten activiteiten/prestaties) en wat mag dat beleid
kosten (zowel in termen van verplichtingen als van programma- en apparaatsuitgaven)
?Na overleg met de Tweede Kamer is besloten dat voor het eerst voor het
begrotingsjaar 2002 de departementale begrotingen op deze nieuwe leest zouden
worden geschoeid. Gelijktijdig zouden daartoe de noodzakelijke bepalingen
van de CW gewijzigd worden. Het wetgevingsproces om die wijzigingen door te
voeren, neemt meer tijd in beslag dan was voorzien. Bij de begrotingsvoorbereiding
2002 is door alle departementen al van de VBTB-bepalingen uit de ontwerp-CW
2001 uitgegaan.Teneinde geen onduidelijkheid te laten bestaan over de juridische basis
van de begrotingsopzet 2002 wordt er thans voor gekozen om bij deze begrotingswet
voor het jaar 2002 vooruit te lopen op de noodzakelijke wijzigingen in de
CW. Daartoe wordt in wetsartikel 3 een aantal bepalingen uit de huidige CW
niet (meer) van toepassing verklaard op de begroting van het provinciefonds.In wetsartikel 4 worden vervolgens ter vervanging de relevante VBTB-bepalingen
uit de CW 2001 opgenomen.De bepalingen uit de huidige CW die op grond van wetsartikel 3 komen te
vervallen, luiden:Artikel 5, eerste, derde, zesde en negende lid.1. De ramingen van de verplichtingen en de uitgaven enerzijds en die van
de ontvangsten anderzijds worden opgenomen in afzonderlijke begrotingsartikelen.3. Het bepaalde in het eerste lid is niet van toepassing op de ramingen
van de uitgaven en de ontvangsten die op grond van het bepaalde in artikel
23, vierde lid, in mindering zullen worden gebracht op ontvangsten, onderscheidenlijk
op uitgaven.6. Een begroting kan een begrotingsartikel «onvoorzien» en
een begrotingsartikel «geheim» bevatten.9. Ten behoeve van de verwerking van de gevolgen van de loon- en van de
prijsontwikkeling bevat een begroting een administratief begrotingsartikel
«loonbijstelling» en een administratief begrotingsartikel «prijsbijstelling».De bepalingen in de leden 1 t/m 11 van wetsartikel 4 corresponderen met
de volgende artikel(leden) uit de CW 2001. Voor een inhoudelijke toelichting
bij de verschillende onderdelen wordt verwezen naar Kamerstukken II, 2000/2001,
27 849.Lid 1 = Artikel 2, lid 2.Lid 2 = Artikel 4, lid 1.Lid 3 = Artikel 5, lid 1.Lid 4 = Artikel 5, lid 2.Lid 5 = Artikel 5, lid 3.Lid 6 = Artikel 6, lid 1.Lid 7 = Artikel 6, lid 2.Lid 8 = Artikel 6, lid 3.Lid 9 = Artikel 6, lid 4.Lid 10 = Artikel 6, lid 5.Lid 11 = Artikel 9, lid 4.Wetsartikel 5 (verplichtingenbedrag bedoeld in artikel
5 van de Financiële-verhoudingswet)Ingevolge artikel 5, eerste lid Financiële-verhoudingswet wordt in
dit wetsartikel het bedrag vermeld dat als verplichting geldt voor het totaal
van de algemene uitkeringen.Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt op grond
van het bepaalde in artikel 25a, derde lid, onder b, van de Wet op de Raad
van State.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de VriesDe Staatssecretaris van Financiën,W. J. BosDe Minister van Financiën,G. ZalmB. BEGROTINGSTOELICHTING1. LeeswijzerDe voorliggende begroting 2002 van het provinciefonds is de eerste begroting
die geheel volgens het VBTB-gedachtengoed is geschreven. Daarbij wordt duidelijk
dat deze fondsbegroting, evenals de gemeentefondsbegroting, binnen de Rijksbegroting
een eigen bijzonder karakter heeft. Zo kent de provinciefondsbegroting «nieuwe
stijl» in tegenstelling tot een departementale begroting slechts één
beleidsartikel: het provinciefonds. Het beleid dat wordt gevoerd ter realisatie
van de algemene beleidsdoelstelling is direct verbonden met dit ene beleidsartikel.
Voorts zijn de fondsbeheerders systeemverantwoordelijk voor het provinciefonds,
en niet voor de resultaten die provincies met hun budget uit dit fonds realiseren.
Provincies zijn, met inachtneming van de wet- en regelgeving, autonoom in
het voeren van hun beleid gefinancierd uit het provinciefonds.Een belangrijk winstpunt van de nieuwe begrotingsopzet is gelegen in een
inzichtelijke koppeling van beleid, prestaties en middelen. In de navolgende
hoofdstukken treft u de uitwerking daarvan aan voor (de begroting van) het
provinciefonds, waarbij ook nader wordt ingegaan op de hierboven gemaakte
kanttekeningen daarbij. Hoofdstuk 2 start met de beleidsagenda van het provinciefonds,
waarna de beleidsprioriteiten voor 2002 en de belangrijkste beleidsmutaties
worden beschreven. Vervolgens wordt ingezoomd op hét beleidsartikel:
het provinciefonds, en de met het beleid samenhangende algemene beleidsdoelstelling
en nader geoperationaliseerde doelstellingen. Ook worden hierbij de prestatiegegevens,
die zich richten op het budgettaire systeem, behandeld. De tabel «budgettaire
gevolgen van beleid» geeft inzicht in de integrale uitgaven die samenhangen
met de algemene beleidsdoelstelling. Het beleidshoofdstuk vervolgt met een
paragraaf over budgetflexibiliteit en over veronderstellingen in effectbereiking,
doelmatigheid en raming. Dit hoofdstuk wordt afgesloten met de groeiparagraaf.Hoofdstuk 3 bevat de Verdiepingsbijlage van het provinciefonds. De verdiepingsbijlage
geeft de opbouw aan van verplichtingen, uitgaven en ontvangsten van het provinciefonds
vanaf de stand ontwerpbegroting 2001 naar de stand ontwerpbegroting 2002.
Hierbij worden de nieuwe mutaties, dat wil zeggen niet eerder toegelicht in
suppletore wetten, in de verdiepingsbijlage benoemd en van een toelichting
voorzien. In deze begroting is in de verdiepingsbijlage tevens, eenmalig,
de zogenaamde was/wordt-tabel opgenomen. In deze tabel wordt, om de vergelijkbaarheid
van begrotingen in budgettaire zin in de tijd mogelijk te maken, de nieuwe
artikelindeling toegelicht door aan te geven hoe deze is opgebouwd uit (delen
van) «oude» artikelen.In de afsluitende paragraaf wordt het provinciefonds in een breder kader
geplaatst waarbij nader wordt ingegaan op de andere inkomstenbronnen van de
provincies, de specifieke uitkeringen en de eigen inkomsten.Naast de begroting «nieuwe stijl» in VBTB-termen kent de begroting
2002 nog een nieuw element: de euro. Voorliggende begroting is de eerste begroting
die geheel in euro's is opgesteld. De conversie van de gulden naar de euro
heeft tot gevolg dat in tabellen de som der delen niet altijd geheel sluitend
is met het artikeltotaal. Hierdoor wordt het artikeltotaal (= provinciefondstotaal)
echter niet beïnvloed.De provinciefondsbegroting kent twee bijlagen, te weten de bijlage «Periodiek
Onderhoudsrapport provinciefonds 2002» en de bijlage «Moties en
toezeggingen».Tot slot van deze leeswijzer verdienen de apparaatsuitgaven enige aandacht.
De apparaatsuitgaven in de zin van materiële en personele uitgaven van
de fondsbeherende directies bij het ministerie van BZK en van Financiën,
worden in de respectievelijke departementale begrotingen verantwoord.2. Het beleid2.1. De beleidsagendaDe nu voorliggende begroting van het provinciefonds 2002 is de eerste
begroting «nieuwe stijl», geschreven volgens de uitgangspunten
uit de regeringsnota «Van beleidsbegroting tot beleidsverantwoording»
(VBTB, Kamerstukken II, 1998/1999, 26 573, nr. 2). Deze nieuwe stijl
komt vooral tot uiting in de beleidsmatige insteek van de begroting. De vraag
«wat kost het?» wordt nu voorafgegaan door de vragen: «wat
willen we bereiken?» en «wat gaan we daarvoor doen?». Centraal
staat de ambitie om in de begroting en de verantwoording te komen tot een
meer zichtbare koppeling tussen beleid, prestaties en geld, met als belangrijkste
doel het vergroten van de informatiewaarde en toegankelijkheid.Deze informatiewaarde wordt mede vergroot door het schetsen van de bestuurlijke
en beleidsmatige context waarin het provinciefonds zich bevindt. In onderstaande
tabel wordt een overzicht gegeven van de inkomstenbronnen van provincies. Tabel 2.1. Inkomstenbronnen van provincies
(stand ontwerpbegroting 2002 Rijk, in € mln) 2000%2001%1 Heffingen en rechten1190,8210,82 Eigen belasting-gebied65826,571526,23 Algemene uitkering87635,396435,34 Specifieke uitkeringen93237,51 02837,7Totaal2 485100,02 728100,01 Bron: CBS.Deze tabel laat zien dat de inkomstenbronnen bij provincies in totaal
zijn gestegen met € 243 miljoen (9,8%). De algemene uitkering van
het provinciefonds maakt ruim 35% uit van de provinciale inkomsten. De stijging
van deze uitkering wordt met name veroorzaakt door de normeringssystematiek
waarmee het fonds compensatie ontvangt voor loon-, prijs- en volume-ontwikkelingen
in de uitgaven van provincies (zie § 2.2.5.). Daarnaast zorgen taakmutaties
voor ontwikkelingen in de algemene uitkering. Op de ontwikkeling in de specifieke
uitkeringen (de grootste inkomstenbron) en de eigen inkomsten wordt in de
Verdiepingsbijlage nader ingegaan.In dit hoofdstuk wordt de beleidsagenda verder besproken aan de hand van
de beleidsprioriteiten inzake het provinciefonds.2.1.1. BeleidsprioriteitenEr spelen op het terrein van het provinciefonds in 2002 een aantal beleidsprioriteiten,
die hieronder worden weergegeven. In de toelichting bij elk van de genoemde
beleidsprioriteiten wordt tevens nader ingegaan op de activiteiten die terzake
zullen worden ontplooid.• Overleg met VNG/IPO inzake aanwending accressenBij de voorbereiding van de begroting van het Rijk hebben de maatschappelijke
prioriteiten onderwijs, zorg en veiligheid een centrale rol gespeeld. Dit
heeft geleid tot intensiveringen die voor een belangrijk deel
een rechtstreekse doorwerking hebben op de accressen van het gemeente- en
provinciefonds. Over de aanwending daarvan is met de VNG en het IPO een gemeenschappelijke
intentie afgesproken. De VNG en het IPO onderschrijven de maatschappelijke
prioriteiten zoals die door het kabinet zijn geformuleerd. Bezien zal worden
in hoeverre gemeenten en provincies – tegen de achtergrond van de ruime
reële accressen en met inachtneming van de gemeentelijke en provinciale
autonomie – een verdere inzet op deze beleidsterreinen kunnen realiseren.• Evaluatie van de normeringssystematiekHet Rijk, de VNG en het IPO hebben in het bestuurlijk voorjaarsoverleg
van 11 april 2001 afgesproken de voor het gemeentefonds en het provinciefonds
geldende normeringsmethode te evalueren. De uitkomsten van deze evaluatie
komen aan de orde in het bestuurlijk najaarsoverleg in oktober 2001 en zullen
een rol spelen bij de besluitvorming over de inrichting van de normering in
de komende kabinetsperiode. De evaluatie zal worden uitgevoerd door een ambtelijke
werkgroep. Deze werkgroep bestaat uit vertegenwoordigers van het ministerie
van Financiën en het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
de Vereniging van Nederlandse Gemeenten en het Interprovinciaal Overleg.2.1.2. BeleidsmutatiesIn onderstaande overzichtstabel wordt vanaf de stand ontwerpbegroting
2001 een aansluiting gegeven naar de stand ontwerpbegroting 2002 aan de hand
van de belangrijkste beleidsmatige mutaties voor de periode 2000 tot en met
2006. De weergegeven mutaties worden onder de tabel afzonderlijk toegelicht. Tabel 2.1.2. Overzichtstabel uitgaven
provinciefonds (in € 1000) 2000200120022003200420052006Stand ontwerpbegroting 2001939 824964 374964 374964 374964 374952 530 Belangrijkste beleidsmatige mutaties       (inclusief autonome mutaties):       1 Accres 2001 19 73919 73919 73919 73919 739 2 Uitbetaling BHR2000 16 518     3 Accres 2002  27 18127 18127 18127 181 4 Brutering onkostenvergoeding 862862862862862 5 Vuurwerkbesluit  2 2692 2692 2692 269 6 Omroepbijdragen 6 854     Overige mutaties   2 4962 7232 723 Stand ontwerpbegroting 2002939 8241 008 3471 014 4261 016 9211 017 1481 005 3051 005 305Toelichting op de mutaties1. Accres 2001Om provincies te compenseren voor de wijzigingen in hun uitgaven ten gevolge
van prijsstijgingen en maatschappelijke en politieke ontwikkelingen, ontvangen
zij een accres. Het accres wordt afgeleid van de ontwikkeling van de netto-gecorrigeerde
rijksuitgaven. Als gevolg van mutaties daarin is het extra accres voor 2001
bij Voorjaarsnota 2001 vastgesteld op € 19,739 miljoen (f 43 500 000).
Omdat de besluitvorming bij Voorjaarsnota een bijstellingsmoment
is voor de uitkering van het provinciefonds, is dit bedrag bij eerste suppletore
begroting provinciefonds 2001 aan het fonds toegevoegd.2. Uitbetaling behoedzaamheidsreserve 2000Om de stabiliteit van de algemene uitkering uit het gemeentefonds en het
provinciefonds te bevorderen, hebben het Rijk, het IPO en de VNG in april
1997 overeenstemming bereikt over de vorming van een zogenoemde behoedzaamheidsreserve.
Dit houdt voor wat betreft het provinciefonds in dat elk jaar een bedrag van € 18,151
miljoen (f 40 miljoen) van het geraamde bedrag van de algemene uitkering
bij de bevoorschotting wordt ingehouden om er eventuele bijstellingen van
het accres in de loop van het jaar mee te verrekenen.Van de aangehouden behoedzaamheidsreserve voor het jaar 2000 is in april
2001 op basis van het nagecalculeerd accrespercentage voor 2000 alsnog € 16,518
miljoen (f 36,4 miljoen) aan de provincies uitgekeerd.3. Accres 2002De raming voor het accres 2002 bedraagt € 27,181 miljoen. Deze
raming is gebaseerd op het accres volgens de normeringsmethodiek naar de stand
van de begroting 2002 volgens de Voorjaarsnota 2001. Het accrespercentage
2002 is gebaseerd op een stijging van de netto gecorrigeerde rijksuitgaven
van 2,71% voor 2002 ten opzichte van 2001. Dit was 2,28% bij de opstelling
van de begroting voor 2001. Het accres is berekend over het totaal van de
provinciefondsuitkeringen voor het uitkeringsjaar 2001 naar de stand van de
Voorjaarsnota 2001.Het accres 2002 zal volgens de reguliere normeringsmethodiek nader worden
vastgesteld op basis van de Voorjaarsnota 2002. De omvang van de uiteindelijke
algemene uitkering voor 2002 wordt in het voorjaar van 2003 bepaald op grond
van de feitelijke ontwikkeling van de netto gecorrigeerde rijksuitgaven in
2002 ten opzichte van 2001.4. Brutering onkostenvergoeding provinciale bestuurdersProvinciale bestuurders ontvangen een vaste onkostenvergoeding. De hoogte
van deze vergoeding verschilt naar functie. De vergoeding is bedoeld als een
tegemoetkoming in de onkosten, waarbij wordt verondersteld dat de bestuurders
deze gemiddeld in gelijke mate maken. Tot voor kort was de vergoeding vrijgesteld
van belastingen. Op grond van aangescherpte belastingwetgeving kan de vergoeding
echter niet meer onbelast worden verstrekt. Het kabinet heeft daarom besloten
de vergoeding aan te passen. De nieuwe regeling is gelijktijdig met het nieuwe
belastingstelsel per 1 januari 2001 van kracht geworden.Bij deze aanpassing zijn kostensoorten als «fax/pc» en «cursussen«
ondergebracht in de bedrijfsvoering. Dit betekent dat deze zaken rechtstreeks
door de organisatie worden verstrekt. Op grond van de gemiddelde uitgaven
in 1998 is het aandeel vastgesteld van deze kostensoorten in de totale kosten,
waarna dit aandeel in mindering is gebracht op de huidige vaste kostenvergoeding.
Door het resulterende bedrag te bruteren op grond van de nieuwe belastingwetgeving
is uiteindelijk de nieuwe vaste kostenvergoeding bepaald.De totale kosten van de brutering van de onkostenvergoedingen voor provinciale
bestuurders zijn geraamd op € 0,862 miljoen (f 1,9 miljoen).
De provincies worden voor deze uitgavenstijging gecompenseerd door een structurele
toevoeging van dezelfde omvang aan het provinciefonds vanaf 2001. Bij de brutering
zijn de categorieën bestuurders die niet onder het loonbelastingregime
vallen niet meegerekend, vanwege de aftrekmogelijkheid per 1 januari 2001
van de werkelijk gemaakte kosten op het resultaat uit onderneming.5. VuurwerkbesluitIn februari 2001 is een ontwerp-vuurwerkbesluit gepubliceerd waarmee de
regelgeving voor vuurwerk grondig wordt vernieuwd. Eén van de veranderingen
is dat de provincies bevoegd gezag worden voor het verlenen van vergunningen
aan alle bedrijven die professioneel vuurwerk opslaan, bewerken en afsteken.
Voor professioneel vuurwerkbedrijven die worden gevestigd in een vuurwerkconcentratiegebied
wordt de minister van VROM bevoegd gezag voor vergunningverlening. De provincies
worden ook verantwoordelijk voor het geven van toestemming voor het afsteken
van vuurwerk op een bepaalde locatie, na afstemming met de betreffende gemeente,
die een verklaring van geen bezwaar moet afgeven. Daarnaast worden de provincies
verantwoordelijk voor de bedrijven die consumentenvuurwerk opslaan en verhandelen
vanaf 10 000 ton.Op grond van het ontwerp-besluit is te voorzien dat sprake zal zijn van
een ingrijpende saneringsoperatie. Deze moet in twee jaar na het in werking
treden van het besluit zijn afgerond. Gestreefd wordt naar inwerkingtreding
per 1 december 2001. In de periode van sanering zal de betrokkenheid van de
gemeente bij de uitwerking van die sanering onmisbaar zijn.Over de implementatie van het besluit wordt sinds april 2001 overleg gevoerd
met alle betrokken partijen, waaronder IPO en VNG. Dat zal leiden tot het
opstellen van een implementatieplan waarin op vele aspecten van de uitvoering
zal worden ingegaan, waaronder training en opleiding, de onderlinge afstemming
bij handhaving, het toepassen van de bestaande saneringsregeling krachtens
de Wet milieubeheer etc. Onderdeel van het implementatieplan is ook het maken
van een afspraak over de bekostiging van de extra taken die door het besluit
ontstaan. Voor de uitvoering van die taken is met ingang van 1 januari 2002
structureel een budget van € 2,269 miljoen toegevoegd aan het provinciefonds.6. Verhoging integratie-uitkering afschaffing provinciale
opslagen omroepbijdragenBij de behandeling van de suppletore begrotingen voortvloeiend uit de
Voorjaarsnota 2001 is het amendement Bakker c.s. (Kamerstukken II 2000/2001,
27 764, nr. 4) aangenomen om te komen tot verdere compensatie voor regionale
omroepen voor de gevolgen van de afschaffing van de opslagen op de omroepbijdrage.
Voor 2001 wordt hiertoe eenmalig € 6,854 miljoen overgeheveld naar
het provinciefonds. Dit bedrag wordt deels gedekt ten laste van de begroting
van Financiën en deels ten laste van de begroting van OC&W. In genoemd
amendement wordt tevens opgemerkt dat de indieners ervan uitgaan dat de extra
compensatie meerjarig wordt gegeven. In verband hiermee heeft het kabinet
besloten om de komende periode nader te bezien in hoeverre, gelet op de feitelijke
uitgaven van provincies voor regionale omroepen, provincies tekort komen aan
de reeds verwerkte compensatie en het noodzakelijk is de meerjarige doorwerking
van het amendement te verwerken. Het kabinet is voornemens hierover te beslissen
bij Voorjaarsnota 2002.De overige mutaties betreffen twee mutaties voor het begrotingsjaar 2003
en volgende jaren. Het gaat om een mutatie in verband met het BTW-compensatiefonds
en een mutatie in verband met Elzinga/dualisering. De toelichting op deze
mutaties is in 3.1. onder tabel 3.1.3. opgenomen.2.2. De beleidsartikelen2.2.1. Algemene beleidsdoelstellingDe provinciefondsbegroting kent één artikel: het beleidsartikel
«provinciefonds». Dit beleidsartikel kent een samengestelde algemene
beleidsdoelstelling, te weten:1. Het nastreven van een adequate omvang van het provinciefonds.2. Het nastreven van een adequate verdeling van de middelen over de provincies.Deze samengestelde algemene beleidsdoelstelling verwoordt de systeemverantwoordelijkheid
van de fondsbeheerders voor het provinciefonds. De fondsbeheerders zijn niet
verantwoordelijk voor de resultaten die provincies met hun budget uit dit
fonds realiseren. Provincies zijn, met inachtneming van de wet- en regelgeving,
autonoom in het voeren van hun beleid gefinancierd uit het provinciefonds.
Niet alleen in de bestedingsrichting, ook de effectiviteit van de inzet van
de middelen is een provinciale verantwoordelijkheid, waarin het college van
Gedeputeerde Staten wordt gecontroleerd door provinciale staten.Dat neemt niet weg dat van tijd tot tijd vragen opkomen of de provincies
als collectiviteit geen andere prioriteiten zouden moeten stellen, bijvoorbeeld
ter ondersteuning van de prioriteiten van het Rijk. In zo'n geval kunnen het
Rijk en de provincies bestuurlijke afspraken maken over de accenten in de
bestedingsrichting van de provincies. De desbetreffende vakministers spelen
hier naast de fondsbeheerders een belangrijke rol.2.2.2. Operationele beleidsdoelstellingen1. De provincies via het provinciefonds voorzien van voldoende financiële
middelen voor het uitvoeren van hun taken. De omvang van het provinciefonds
wordt bepaald door de normeringssystematiek en door toevoegingen en/of onttrekkingen
vanwege specifieke taakmutaties. De verantwoordelijkheid van het Rijk beperkt
zich tot het uitvoeren van de normeringssystematiek, het voeren van (bestuurlijk)
overleg ten aanzien van de uitkomst van de normeringssystematiek (bestuurlijke
component) en het mede bepalen van de hoogte van de taakmutaties. De fondsbeheerders
zijn derhalve systeemverantwoordelijk. De verantwoordelijkheid voor het uitvoeren
van de maatschappelijke beleidstaak ligt bij provincies, waarbij ook raakvlakken
met departementale beleidsdoelstellingen naar voren komen.2. Het verdelen van de beschikbare financiële middelen over provincies
zodat zij een gelijkwaardig voorzieningenpakket tegen globaal gelijke lasten
kunnen leveren. Het Rijk is verantwoordelijk voor het systeem van verdeelmaatstaven
dat een dergelijke verdeling als resultaat heeft. De provincies kunnen zelf
bepalen aan welke voorzieningen zij hun geld bij voorkeur besteden (eigen
prioriteitenstelling). Zij leggen resultaatverantwoordelijkheid af aan provinciale
staten.2.2.3. PrestatiegegevensAangezien de fondsbeheerders systeemverantwoordelijk zijn voor de resultaten
die door het budgettaire systeem van het provinciefonds worden voortgebracht,
spitsen de prestatiegegevens in deze begroting zich toe op de omvang en de
verdeling van het provinciefonds.Omvang1. De werking van de normeringssystematiek. De frequentie waarmee de normeringssystematiek
wordt gewijzigd, is een indicator voor het al dan niet naar tevredenheid functioneren
van deze systematiek en daarmee voor het bereiken van het gewenste resultaat:
een adequate omvang. De normeringssystematiek is sinds 1995 niet ingrijpend
gewijzigd waaruit kan worden afgeleid dat deze op dit moment voldoet. Wel
zijn er detailwijzigingen doorgevoerd. Een belangrijke mutatie is de invoering
van de behoedzaamheidsreserve in 1997 geweest. In het voorjaar van 1999 zijn
het Rijk, de VNG en het IPO overeengekomen de hoogte van de behoedzaamheidsreserve
tot 2002 niet te wijzigen. Alle partijen hebben benadrukt dat de bestuurlijke
rust op dit punt zwaarder weegt dan argumenten om de hoogte van de behoedzaamheidsreserve
aan te passen. Dit is mede omdat de hoogte van de behoedzaamheidsreserve op
zich niet bepalend is voor de uiteindelijke hoogte van de uitkeringen uit
het provinciefonds. Daarnaast is overeenstemming bereikt over de vraag hoe
om te gaan met belastinguitgaven in relatie tot de normeringssystematiek.
In de normeringssystematiek tellen rijksuitgaven wel mee voor de fondsen,
maar fiscale regelingen niet. Overeengekomen is dat daar waar fiscale maatregelen
leiden tot verdringing van reguliere uitgaven, er compensatie zal plaatsvinden.
Dit geldt uiteraard ook andersom.2. Frequente evaluatie van de normeringssystematiek. In 1998 heeft een
evaluatie van de normeringssystematiek plaatsgevonden. Het Rijk, de VNG en
het IPO hebben toen geconstateerd dat de normeringssystematiek een redelijke
compensatie voor ontwikkelingen in de lonen en prijzen oplevert. Op macroniveau
heeft de normering ook redelijk voldaan voor wat betreft compensatie voor
ontwikkelingen in de bijstandsfeer. Ook de bestuurlijke component heeft naar
tevredenheid gefunctioneerd. Genoemde partijen zijn overeengekomen de normeringssystematiek
voor vier jaar te verlengen.Tijdens het bestuurlijk overleg van 11 april 2001 zijn het Rijk, de VNG
en het IPO overeengekomen de tweede evaluatie van de normeringssystematiek
te starten. De conclusies van dit evaluatieonderzoek kunnen een bouwsteen
zijn voor de besluitvorming over de ontwikkeling van het provinciefonds bij
de kabinetsformatie in 2002. Naar verwachting zal het onderzoek in september
van 2001 zijn afgerond.Verdeling3. De operationele verdelingsdoelstelling wordt gemonitord in het Periodiek
OnderhoudsRapport (POR), dat jaarlijks als bijlage bij de provinciefondsbegroting
verschijnt. In het POR wordt aan de Staten-Generaal gerapporteerd over de
staat van de verdeelmaatstaven in het provinciefonds. Deze rapportage wordt
uitgevoerd door de fondsbeheerders. Uit het POR 2002 blijkt dat de algemene
uitkering uit het provinciefonds over het algemeen goed blijft aansluiten
bij de begrote netto-uitgaven van de provincies. Het POR 2002 is een bijlage
bij voorliggende begroting.2.2.4. Budgettaire gevolgen van beleidIn onderstaande tabel worden voor zowel de verplichtingen, de uitgaven
als de ontvangsten de budgettaire gevolgen van beleid van het provinciefonds
weergegeven. Hiermee worden de integrale uitgaven die samenhangen met de samengestelde
beleidsdoelstelling uit 2.2.1 inzichtelijk gemaakt.Tabel 2.2.4. Budgettaire gevolgen van
beleid (in € 1000) 2000200120022003200420052006Verplichtingen945 3601 009 9811 032 5771 035 0731 035 3001 023 4561 023 456        Uitgaven:939 8241 008 3471 014 4261 016 9211 017 1481 005 3051 005 305Programma-uitgaven       * algemene uitkering815 171900 618930 794950 533950 760950 760950 760* integratie-uitkeringen124 653107 73083 63266 38866 38854 54454 544        Ontvangsten939 8241 008 3471 014 4261 016 9211 017 1481 005 3051 005 3052.2.5. BudgetflexibiliteitIn tegenstelling tot een departementale begroting zijn bij een fonds als
het provinciefonds de verplichtingen leidend. Dit houdt in dat zij, eenmaal
geaccordeerd, altijd geheel tot uitbetaling komen. Geld dat in enig jaar nog
niet aan provincies wordt uitgekeerd, wordt automatisch aan het volgende begrotingsjaar
toegevoegd. Zo bezien kunnen de uitgaven niet worden beïnvloed.Ten aanzien van het nog te beïnvloeden deel van de uitgaven kan opgemerkt
worden dat met ingang van het begrotingsjaar 1995 een nieuwe normeringsmethode
voor de jaarlijkse ontwikkeling van het provinciefonds wordt toegepast. In
deze methode, die te typeren is met «gelijk de trap op en gelijk de
trap af», staat het evenredigheidsbeginsel centraal. Dit beginsel is
geconcretiseerd door de ontwikkeling van het provinciefonds af te leiden van
de ontwikkeling van de netto-gecorrigeerde uitgaven van het Rijk. De budgetflexibiliteit
van het provinciefonds is derhalve een afgeleide van de budgetflexibiliteit
van de rijksuitgaven. Tot de normeringsmethode behoort tevens een bestuurlijke
weging van de uitkomsten van de normering. Deze geeft de mogelijkheid om –
indien nodig – na overleg tussen het Rijk, de VNG en het IPO af te wijken
van de rekenkundige uitkomsten.Een ambtelijke werkgroep is momenteel bezig de geldende normeringssystematiek
te evalueren (zie ook de beleidsprioriteiten van het provinciefonds in 2.1.1.).
In onderstaande tabel worden de groeipercentages van het provinciefonds (de
accrespercentages) vanaf 1999 t/m 2002 weergegeven, die het gevolg zijn van
de normeringssystematiek. In totaal komt de groei van het provinciefonds als
gevolg van de normeringssystematiek in deze jaren neer op meer dan € 0,190
miljard. Tabel 2.2.5.1. Accressen provinciefonds,
1999 t/m 2002 (stand Voorjaarsnota 2001)Uitkeringsjaar1999200020012002Accrespercentage5,69%6,74%6,73%2,71%In miljoenen euro43,8155,763,627,21Betreft het ongecorrigeerd accres 1999; rekening houdend met
een correctie in verband met de nacalculatie 1995 bedraagt het gecorrigeerd
accres € 50,7 miljoen.Ter informatie geeft de tabel hieronder de accressen voor het provinciefonds
op basis van de stand Miljoenennota 2002. Voor de bevoorschotting van het
jaar 2002 heeft het verschil tussen de stand Voorjaarsnota en de stand Miljoenennota
geen consequenties. Op basis van de ontwikkelingen bij de Voorjaarsnota 2002
wordt het accres 2002 opnieuw aangepast. Tabel 2.2.5.2. Accressen provinciefonds,
stand Miljoenennota 2002Uitkeringsjaar1999200020012002Accrespercentage5,69%6,74%7,78%3,67%In miljoenen euro43,8155,773,637,41 Zie voetnoot tabel 2.2.5.1.2.2.6. Veronderstellingen in effectbereiking, doelmatigheid
en ramingHet provinciefonds vormt één van de elementen in de financiële
verhouding tussen Rijk en de provincies. Karakteristiek voor het provinciefonds
is dat het algemene middelen betreft waarbij elke provincie vrij is om de
bestedingsrichting te bepalen. Ook de eigen provinciale belastingopbrengsten
kennen deze karakteristiek. Dit in tegenstelling tot de overige inkomstenbronnen
van provincies, specifieke uitkeringen en heffingen en retributies. Voorliggende
begroting heeft als onderwerp het beleidsartikel «provinciefonds».De uitvoering voor wat betreft de uitkering uit het provinciefonds geschiedt
door wekelijkse betalingen aan alle provincies. Het budget van het provinciefonds
wordt over de provincies verdeeld via een verdeelsysteem met 10 verdeelmaatstaven.
Dit verdeelsysteem stelt provincies in staat hun voorzieningen op een onderling
gelijkwaardig niveau te brengen tegen globaal gelijk lasten en rekening houdend
met de structuurkenmerken van de provincies.Zolang voor een uitkeringsjaar de voor de verdeelmaatstaven noodzakelijke
statistische gegevens nog niet bekend of definitief zijn, worden de provincies
bevoorschot op basis van voorlopige cijfers. Hierbij wordt ernaar gestreefd
de voorschotten zo goed mogelijk aan te laten sluiten op de algemene uitkering
waarop een provincie uiteindelijk recht heeft, zoals deze vastgesteld kan
worden nadat de statistische gegevens definitief zijn vastgesteld. Het gedurende
en na afloop van het uitkeringsjaar beschikbaar komen van bepaalde definitieve
gegevens wordt bijgewerkt in de bevoorschotting.Aangezien voor het provinciefonds de verplichtingen leidend zijn, zullen
deze altijd tot uitkering komen.Naast deze statistische gegevens vormt ook de uitkomst van de normeringssystematiek
een variabele voor het bereiken van de beleidsdoelstelling. Het provinciefonds
vormt voor provincies een belangrijke bekostigingsbron en is vrij aanwendbaar.
De uitgaven die met deze algemene middelen uit het provinciefonds worden bekostigd,
zijn niet constant. Zij ontwikkelen zich onder invloed van prijsstijgingen
en maatschappelijke en politieke omstandigheden. Daarom is een regelmatige
voeding van het fonds noodzakelijk. Dit wordt bewerkstelligd door de normeringssystematiek,
die bijgestuurd kan worden door bestuurlijke weging. In 2.2.5 is de werking
van deze systematiek toegelicht.2.2.7. Groeiparagraaf• Het verbeteren van de algemene beleidsdoelstelling en nader geoperationaliseerde
doelstellingen.Op dit punt wordt momenteel geen groeitraject verwacht. De geformuleerde
algemene beleidsdoelstelling en nader geoperationaliseerde doelstellingen
blijven van kracht zolang het systeem van algemene financiering via het provinciefonds
gehandhaafd blijft. Dit geldt eveneens voor de systeemverantwoordelijkheid.• Het verbeteren van reguliere en/of niet-reguliere prestatiegegevens.Gezien de systeemverantwoordelijkheid van de fondsbeheerders voor het
provinciefonds, spitsen de geformuleerde prestatiegegevens zich toe op de
systeemeffecten: de omvang en verdeling. Genoemde indicatoren (zie 2.2.3.)
schetsen hiervan een goed beeld. Met betrekking tot de normeringssystematiek
valt nog op te merken dat tijdens het bestuurlijk overleg van 11 april 2001
het Rijk, de VNG en het IPO zijn overeengekomen de tweede evaluatie van de
normeringssystematiek te starten (zie 2.1.1.).• De betrouwbaarheid van de prestatiegegevens c.q. van beleidsinformatie.Voor zowel het beleid als de uitvoering met betrekking tot het provinciefonds
maken de fondsbeheerders met name gebruik van gegevens, die verzameld worden
door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Het CBS is binnen haar
reguliere taken en volgens haar professionele standaarden continu bezig de
betrouwbaarheid van de statistische gegevens te verbeteren. Primair steunen
de fondsbeheerders dan ook op deze interne kwaliteitsverbetering en -borging
door het CBS. In periodiek overleg met het CBS wordt bezien in hoeverre de
door het CBS opgeleverde gegevens aansluiten op de informatiebehoefte van
de provinciefondsbeheerders. De informatievoorziening van het CBS aan de provinciefondsbeheerders
is vastgelegd in formele afspraken. Er is derhalve op dit punt geen nader
groeitraject nodig.• Het aspect van derden-informatie.Zoals hiervoor uiteengezet maken de provinciefondsbeheerders met name
gebruik van CBS-informatie. Het betreft hier gegevens die deels door gemeenten
en deels door andere instanties worden aangeleverd aan het CBS. De medeverantwoordelijkheid
van deze leveranciers voor een probleemloze informatielevering en de kwaliteitsbewaking
door het CBS, waarborgen in voldoende mate de betrouwbaarheid van de betreffende
gegevens. Dit laat onverlet dat zich incidenteel specifieke informatiebehoefte
en knelpunten kunnen voordoen ten aanzien van de gegevenslevering aan de provinciefondsbeheerders.
Door intensieve contacten met bij de gegevenslevering betrokken partijen zijn
de provinciefondsbeheerders veelal in een vroeg stadium reeds op de hoogte
van mogelijke knelpunten en kunnen dan zo nodig tijdig nader onderzoek (laten)
instellen. De geconstateerde knelpunten kunnen meestal worden opgelost in
goede samenspraak tussen betrokken leveranciers, het CBS en de provinciefondsbeheerders.
Ook ten aanzien van dit punt behoeft niet in een nader groeitraject te worden
voorzien.3. VerdiepingsbijlageDeze bijlage geeft voor het provinciefonds de opbouw van de verplichtingen,
uitgaven en ontvangsten aan vanaf de stand ontwerpbegroting provinciefonds
2001 naar de stand van de voorliggende ontwerpbegroting 2002. De mutaties
die hierin worden genoemd die betrekking hebben op de 1e suppletore
begroting 2001 en op het amendement op de 1e suppletore begroting
(Kamerstukken II 2000/2001, 27 764, nrs. 1, 2 en 4) kunt u in genoemde
begrotingsstukken terugvinden. De nieuwe mutaties worden toegelicht.Tevens bevat deze bijlage een toelichting op de nieuwe VBTB-artikel- indeling
zoals deze is opgebouwd uit «oude» artikelen (de zgn. was/wordt-tabel).
Uit deze tabel valt op te maken dat de integratie-uitkeringen in één
artikelonderdeel worden samengenomen. Om geen informatieverlies te veroorzaken,
bevat deze verdiepingsbijlage tevens een overzicht van de integratie-uitkeringen.
Tot slot wordt in deze verdiepingsbijlage het provinciefonds in een breder
kader geplaatst waarbij nader wordt ingegaan op de andere inkomstenbronnen
van de provincies, de specifieke uitkeringen en de eigen inkomsten.3.1. Opbouw verplichtingen, uitgaven en ontvangsten vanaf
de vorige ontwerpbegrotingVerplichtingenOnderstaande tabel 3.1.1. geeft de opbouw aan van de verplichtingen van
het provinciefonds vanaf de stand ontwerpbegroting 2001 naar de stand ontwerpbegroting
2002. Tabel 3.1.1. Verplichtingen (in € 1000) t/m 19992000200120022003200420052006Stand OWB 2001  982 525 982 525982 525982 525970 681 mutatie 1e suppl. begr. 2001  20 602 20 60220 60220 60220 602 Mutatie amendement 1e suppl. begr. 2001  6 8541     Nieuwe mutaties   29 45031 94632 17332 173 Stand OWB 2002 945 3601 009 9811 032 5771 035 0731 035 3001 023 4561 023 456Openstaande verplichtingen00pmpmpmpmpmpm1 Amendement Bakker c.s.; zie paragraaf 2.1.2. voor de toelichting.UitgavenOnderstaande tabel 3.1.2. geeft de opbouw aan van de uitgaven van het
provinciefonds vanaf de stand ontwerpbegroting 2001 naar de stand ontwerpbegroting
2002.Tabel 3.1.2. Uitgaven (in € 1000) 2000200120022003200420052006Stand OWB 2001 964 374964 374964 374964 374952 530 mutatie 1e suppl. begr. 2001 37 11920 60220 60220 60220 602 mutatie amendement 1e suppl. begr. 2001 6 854     nieuwe mutaties  29 45031 94632 17332 173 Stand OWB 2002939 8241 008 3471 014 4261 016 9211 017 1481 005 3051 005 305OntvangstenWetsartikel 4, eerste lid van de Financiële-verhoudingswet regelt
dat bij (begrotings)wet voor ieder uitkeringsjaar een bedrag aan middelen
voor het Rijk wordt afgezonderd ten behoeve van het provinciefonds. Op grond
van het tweede lid zijn de uitgaven en de «afgezonderde» inkomsten
over ieder uitkeringsjaar aan elkaar gelijk. Gelet hierop is ten behoeve van
de dekking van de uitgaven ten laste van het provinciefonds een post «ontvangsten
ex artikel 4 van de Financiële-verhoudingswet» geraamd (zie in
tabel 2.2.4. onder ontvangsten).Toelichting op de nieuwe mutatiesZowel tabel 3.1.1. als tabel 3.1.2. bevatten een tabelregel nieuwe mutaties. In onderstaande tabel 3.1.3. worden deze nieuwe
mutaties, dat wil zeggen niet eerder toegelicht in suppletore wetten, benoemd
en van een toelichting voorzien. Tabel 3.1.3. nieuwe mutaties (uitgaven
en verplichtingen; in € 1000)Mutatie200220032004200520061. Accres 200227 18127 18127 18127 18127 1812. Vuurwerkbesluit2 2692 2692 2692 2692 2693. Elzinga/dualisering 6819089089084. BTW-compensatiefonds 1 8151 8151 81 51 815Totaal29 45031 94632 17332 17332 1731. Accres 2002 en 2. VuurwerkbesluitVoor een toelichting op deze nieuwe mutaties zie 2.1.2.3. Elzinga/dualiseringDe Staatscommissie «Dualisme en lokale democratie» beveelt
in haar rapport onder meer aan dat bij provincies het statenlidmaatschap moet
worden ontvlochten van de functie van gedeputeerde. In het Kabinetsstandpunt
over het rapport van deze commissie onder voorzitterschap van de heer Elzinga
heeft het kabinet deze ontvlechting de kern genoemd van de nagestreefde dualisering.
De ontvlechting zal worden doorgevoerd als de wet dualisering provinciaal
bestuur in werking treedt. De planning hiervoor is maart 2003. Ten opzichte
van de situatie waarbij gedeputeerden tevens statenlid zijn, treedt er door
de ontvlechting een toename op van 72 statenleden.De totale stijging van de uitgaven die met de «extra» statenleden
gemoeid zijn, is geraamd op € 0,908 miljoen. De provincies worden
voor deze uitgavenstijging gecompenseerd door een structurele toevoeging aan
het provinciefonds. Aangezien het duale stelsel bij provincies rond 1 april
2003 effectief wordt, vindt in het eerste jaar (2003) een tijdsevenredige
toevoeging aan het provinciefonds plaats van € 0,681 miljoen. Vanaf
2004 bedraagt het structurele niveau van de toevoeging € 0,908 miljoen.4. BTW-compensatiefondsIn verband met het voorstel van Wet op het BTW-compensatiefonds is in
het bestuurlijk overleg van 21 juni 2001 tussen het Rijk, de VNG en het IPO
afgesproken dat in het eerste jaar van het BTW-compensatiefonds (2003) al
een groei van de BTW-opbrengsten van het Rijk optreedt door toename van de
uitbestedingen en het inlenen van personeel. Deze extra BTW-opbrengsten van
het Rijk vormen één van de voedingsbronnen van het BTW-compensatiefonds.
Het BTW-compensatiefonds kent daarnaast nog andere voedingsbronnen, waarvan
verreweg de grootste wordt gevormd door een uitname uit het gemeente- en provinciefonds
(naar raming € 0,908 miljard in totaal). In het bestuurlijk overleg
is afgesproken de omvang van de groei van de BTW-opbrengsten van het Rijk
over het eerste jaar te stellen op 2% van de uitname uit het gemeente- en
provinciefonds. De raming van deze opbrengsten zal daarom structureel naar
boven worden bijgesteld met zo'n €18,151 miljoen (€ 0,908 miljard
* 2%). Dat bedrag wordt toegevoegd aan het BTW-compensatiefonds, zodat de
uitname uit het gemeente- en provinciefonds met eenzelfde bedrag wordt verlaagd.
Het gaat voor het gemeentefonds € 16,336 miljoen en voor het provinciefonds
om € 1,815 miljoen. Aangezien het BTW-compensatiefonds nu nog geen
begrotingshoofdstuk is, worden deze rijksgelden tijdelijk gereserveerd op
het gemeente- respectievelijk het provinciefonds.3.2. Was/wordt-tabel betreffende de artikelindelingIn onderstaande tabel wordt weergegeven hoe de nieuwe, voorliggende VBTB-begroting
vanuit de «oude» begroting (2001) is opgebouwd en uit één
beleidsartikel bestaat: het provinciefonds.Tabel 3.2.1. Was/wordt-tabelWASWORDTArtikelArt. onderdeelOmschrijvingArtikelArt. onderdeelInstru- mentenOmschrijvingUitgaven en verplichtingenUitgaven en verplichtingenAlgemene uitkeringProgramma-uitgaven01.01–Algemene uitkering111Algemene uitkeringIntegratie-uitkeringen    02.01–Integratie-uitkering rivierdijkv.112Integratie-uitkeringen02.03–Integratie-uitkering VERDI    02.05–Integratie-uitkering omroepen    OntvangstenOntvangstenOntvangsten ex art. 4 van de Financiële-verhoudingswetProgramma-ontvangsten01.01–Ontvangsten ex art. 4 van
de Financiële-verhoudingswet11 Ontvangsten ex art. 4 van de Financiële-verhoudingswetIntegratie-uitkeringenAls een toevoeging aan de algemene uitkering van het provinciefonds ineens
bezwaarlijk is vanwege de omvang van de herverdeeleffecten wordt een integratie-uitkering
toegepast. De integratie-uitkering voorziet dan in een geleidelijke overgang
van specifieke uitkering of eigen inkomsten naar de algemene uitkering.Onderstaande tabel 3.2.2. geeft een overzicht van de integratie-uitkeringen
in het provinciefonds. Tabel 3.2.2. Overzicht integratie-uitkeringen
provinciefonds (in € 1000)Omschrijving2000200120022003200420052006Integratie-uitkering rivierdijkversterking/Hoofdwaterkeringen62 89462 89462 89462 89462 89451 05051 050Integratie-uitkering personele middelen VERDI3 4943 4943 4943 4943 4943 4943 494Integratie-uitkering afschaffing provinciale opslagen
omroepbijdragen58 26541 34217 244    Totaal124 653107 73083 63266 38866 38854 54454 5443.3. Algemene uitkeringen, specifieke uitkeringen en eigen
inkomsten van de provinciesIn dit hoofdstuk wordt een kort overzicht gegeven van de algemene uitkeringen
van het provinciefonds, de specifieke uitkeringen aan de provincies en de
eigen inkomsten van de provincies. Zoals bekend kent het beleid een algemene
voorkeursvolgorde: een relatieve toename van de algemene middelen (eigen inkomsten
en provinciefonds) en daarmee een relatieve afname van specifieke middelen.
Dit is de reden waarom in deze memorie van toelichting, die hoort bij de begroting
van het provinciefonds, ook kort stilgestaan wordt bij de specifieke uitkeringen
en de eigen inkomsten.In onderstaande grafiek wordt de ontwikkeling van de bedragen van het
provinciefonds (totaal van algemene uitkering en integratie-uitkeringen),
de specifieke uitkeringen en de eigen inkomsten van de provincies tegen elkaar
afgezet.Er is, ondanks het schoksgewijze verloop, een duidelijke daling waarneembaar
in het bedrag dat aan specifieke uitkeringen aan provincies is uitgekeerd.
Een aanzienlijk deel van deze specifieke uitkeringen is aan de algemene middelen
van de provincies (overheveling naar het provinciefonds) toegevoegd. De grafiek
geeft deze verschuiving weer.In 2001 bedragen de specifieke uitkeringen aan de provincies ruim € 1
miljard, hetgeen een lichte stijging ten opzichte van 2000 betekent.Lokale heffingenDe Monitor Inkomsten uit Lokale Heffingen gaat in op lokale heffingen
in het algemeen. Het kabinet is van oordeel dat in het licht van de macro-economische
ontwikkelingen in 2001 sprake is van een beheerste ontwikkeling van de lokale
heffingen.C. BIJLAGEN BIJ DE BEGROTINGBijlage 1: Periodiek Onderhoudsrapport provinciefonds 2002Bijlage 2: Moties en toezeggingen in het vergaderjaar 2000–2001BIJLAGE 1 PERIODIEK ONDERHOUDSRAPPORT PROVINCIEFONDS 20021. InleidingHet provinciefonds is een belangrijke bron van algemene middelen van de
provincies. Via de verdeling van het fonds wordt bewerkstelligd dat de provincies
hun inwoners een gelijkwaardig voorzieningenpakket tegen globaal gelijke lasten
kunnen bieden. Het verdeelmodel van het provinciefonds is er immers op gericht
verschillen tussen provincies in objectief kostenniveau en in draagkracht
te verevenen. De relevante kosten vloeien voort uit het feitelijk door de
provincies uitgevoerde takenpakket; de draagkracht betreft de capaciteit om
opcenten op de motorrijtuigenbelasting te heffen. Om de ontwikkeling van deze
factoren te volgen, en zo nodig de verdeling van het provinciefonds daarop
aan te passen, wordt periodiek onderhoud uitgevoerd. Een soortgelijk traject
wordt afgelegd voor het gemeentefonds.In het eerste periodiek onderhoudsrapport van het provinciefonds (Por-1999)
is aangegeven dat het verdeelmodel en daarmee ook het Por voor het provinciefonds
globaler kunnen zijn dan voor het gemeentefonds. Dit hangt samen met de samenstelling
van het provinciale takenpakket dat in mindere mate op directe dienstverlening
aan de burger is gericht dan bij de gemeenten het geval is.Bezien vanuit het perspectief van het onderhoudsconcept van het Por is
er behoefte aan een integraal beeld van de financiële verhouding tussen
Rijk en provincies. Het Por bevat daartoe ook een hoofdstuk beleidsvoornemens van het Rijk. Het betreft hier niet alleen de beleidsvoornemens
die tot een mutatie in het provinciefonds leiden. De inventarisatie strekt
zich ook uit tot beleidsvoornemens waarin specifieke uitkeringen, belastingen
of (overige) eigen inkomsten aan bod komen.Het Por provinciefonds 2002 heeft dezelfde opzet als het Por-2001. In
het tweede hoofdstuk wordt teruggeblikt op de onderhoudsagenda-2001. In hoofdstuk
3 komen de resultaten van de scan van het provinciefonds op basis van de begrotingen
2001 aan de orde. In hoofdstuk 4 worden de relevante departementale beleidsvoornemens
van het rijk voor het komend jaar doorgenomen. Hoofdstuk 5 geeft de onderhoudsagenda
voor de komende periode.2. Lopende onderhoudsagendaDe onderhoudsagenda-2001 bevatte de punten «onderzoek naar de achtergrond
van de uitgavenontwikkeling in het cluster Voorzieningen» en «de implementatie van een aantal artikel 2-voornemens».
Voorts is in het vorige Por gemeld dat de feitelijke werking van de nieuwe
maatstaf warmtekrachtkoppeling, en daaraan gerelateerd de ontwikkeling van
het ijkpunt water/milieu, specifieke aandacht vraagt. Hieronder worden voor
deze onderwerpen de ontwikkelingen gedurende het afgelopen jaar en de verwachte
activiteiten voor het komende jaar aangegeven.– de uitgavenontwikkeling in het cluster VoorzieningenIn het vorige Por werd geconstateerd dat de feitelijke uitgaven in het
cluster Voorzieningen steeds verder achterblijven bij de verdeling. In de
begrote uitgaven voor 2000 werd zelfs in absolute zin een daling ten opzichte
van 1999 geconstateerd, een daling die zich bij een meerderheid van de provincies
voordeed. Bij de start van het onderzoek bleek dat deze uitgavenontwikkeling
in het cluster Voorzieningen zich in het afgelopen jaar niet heeft voortgezet
(zie ook de uitkomst van de scan in hoofdstuk 3). De door de provincies begrote
netto lasten voor het cluster Voorzieningen zijn in 2001 iets hoger dan de
verdeling, en het verschil tussen de feitelijke uitgaven volgens de rekening
1999 en de verdeling is kleiner geworden dan op basis van de begrotingen nog
werd verwacht. Mocht in het komende Por blijken dat de ontwikkeling in het
cluster Voorzieningen zich blijvend heeft genormaliseerd dan is de noodzaak
om een onderzoek naar de ontwikkeling in het cluster te doen komen te vervallen.– maatstaf warmtekrachtkoppelingIn het vorige Por is voor de maatstaf warmtekrachtkoppeling (wkk), die vanaf het uitkeringsjaar 2001 in het verdeelmodel is
opgenomen als vervanger van de maatstaf elektriciteitsverbruik, gemeld dat – mede in verband met de opmerking van de Rfv
dat het wenselijk is om het ijkpunt Water/milieu te herijken – de feitelijke
werking van deze maatstaf zou worden bezien. Gecombineerd met de uitkomsten
van de scan voor het cluster Water/milieu, het enige cluster waarin deze maatstaf
is opgenomen, kan vervolgens bekeken worden of er redenen zijn om tot een
nader onderzoek naar de ontwikkelingen in het cluster over te gaan.Er is inmiddels voor de verdeling 2001 en 2002 gebruik gemaakt van de
wkk-cijfers 1998 en 1999. Het CBS kon tevens de wkk-cijfers voor 1997 aanleveren.
Een eerste globale indruk op basis van de cijferreeksen voor deze drie jaren
geeft geen reden tot een nader onderzoek. Voor het gros van de provincies
ontwikkelt de maatstaf zich met een kleine positieve groei. Nadat ook de wkk-cijfers
over 2000 door het CBS zijn geleverd zal bekeken worden of de nieuwe verdeelmaatstaf
zich naar verwachting ontwikkelt.Dit onderwerp is opnieuw opgevoerd op de agenda voor 2002.– implementatie van een aantal artikel 2-onderwerpenOp 18 september 2000 is het voorstel van Wet op het
BTW-compensatiefonds aan de Tweede Kamer aangeboden (Kamerstukken
II 1999/2000, 27 293, nrs. 1–2). Uit het BTW-compensatiefonds krijgen
gemeenten en provincies een belangrijk deel van de door hen betaalde BTW gecompenseerd.
Door de instelling van het BTW-compensatiefonds wordt een aantal knelpunten
die uit de BTW-wetgeving voortvloeien, opgelost. In een brief van de minister
van Financiën van 1 februari 2001 aan de Tweede Kamer (Kamerstukken II
2000/2001, 27 293, nr. 5) wordt voorgesteld het BTW-compensatiefonds
op 1 januari 2003 in werking te laten treden.Het BTW-compensatiefonds wordt onder meer gevoed door een uitname uit
het gemeentefonds en het provinciefonds. Naar de verdeling van de uitname
uit het gemeentefonds en het provinciefonds is onderzoek verricht door Cebeon.
Op 22 maart 2001 is de nota naar aanleiding van het verslag met betrekking
tot het wetsvoorstel voor de Wet op het BTW-compensatiefonds aan de Tweede
Kamer gezonden (Kamerstukken II 2000/2001, 27 293, nr. 7). De Tweede
Kamer is in een brief van 20 april 2001 geïnformeerd over de uitkomsten
van het bestuurlijk overleg van 11 april 2001, over het feitenonderzoek naar
de consequenties van de zogenoemde netto-methode door Ernst & Young en
over het advies van de Raad voor de financiële verhoudingen (Rfv) over
de conclusies uit het Cebeon-rapport «Bepaling uitneemformules Gemeente-
en Provinciefonds in verband met introductie BTW-compensatiefonds» (Kamerstukken
II 2000/2001, 27 293, nr. 9). In het bestuurlijk overleg van 21 juni
2001 heeft het IPO ingestemd met het BTW-compensatiefonds. De VNG heeft toegezegd het BTW-compensatiefonds met een positief advies aan haar
leden te zullen voorleggen (Kamerstukken II 2000/2001, 27 293, nr. 10).Dit onderwerp is opnieuw opgevoerd op de agenda voor 2002.In het vorige Por is gemeld dat de afschaffing van deomroepbijdrage per 1 januari 2000 zijn beslag heeft gekregen en dat
de provincies via een integratie-uitkering in het provinciefonds worden gecompenseerd
voor het feit dat de mogelijkheid om opslagen te heffen is vervallen; deze
uitkering wordt in drie gelijke jaarlijkse stappen in de algemene uitkering
geïntegreerd.Via een amendement is de compensatie voor het jaar 2000 eenmalig verhoogd
met € 6,5 miljoen (f 14,4 miljoen). Ook voor het jaar 2001
is een amendement (Kamerstukken II 2000/2001, 27 764, nr. 4) aangenomen.
Via dit amendement wordt de compensatie in het provinciefonds voor het jaar
2001 verhoogd met € 6,9 miljoen (f 15,1 miljoen). In genoemd
amendement wordt tevens opgemerkt dat de indienders ervan uitgaan dat de extra
compensatie meerjarig wordt gegeven. In verband hiermee heeft het kabinet
besloten om de komende periode nader te bezien in hoeverre, gelet op de feitelijke
uitgaven van provincies voor regionale omroepen, provincies tekort komen aan
de reeds verwerkte compensatie en het noodzakelijk is de meerjarige doorwerking
van het amendement te verwerken. Het kabinet is voornemens hierover te beslissen
bij Voorjaarsnota 2002.Daarnaast wordt momenteel onderzocht of, en zo ja, wanneer en onder welke
voorwaarden het mogelijk is de middelen die op de mediabegroting staan ten
behoeve van regionale omroep over te hevelen naar het provinciefonds en hierbinnen
op een redelijke wijze te verdelen. Het overleg hierover wordt de komende
tijd voortgezet.Dit onderwerp is opnieuw opgevoerd op de agenda voor 2002 (zie ook hoofdstuk
4 onder OCenW).Voor wat betreft het onderwerp Rivierdijkversterking/hoofdwaterkeringen is in het vorige Por gemeld dat overleg tussen het rijk, de provincies
en de waterschappen gaande is over een nieuw financieringsmodel voor de primaire
waterkeringen. Invoering van het nieuwe financieringsmodel heeft consequenties
voor de huidige middelen in het provinciefonds voor beheer en onderhoud en
voor versterkingswerken (excl. die voor de financiering van de versnelling;
hiervoor zijn voor de periode 1995–2004 middelen aan het provinciefonds
toegevoegd die verder buiten het nieuwe financieringsmodel blijven). Het overleg
over het nieuwe financieringsmodel wordt voortgezet.Dit onderwerp is opnieuw opgevoerd op de agenda voor 2002.Het provinciefonds bevat op dit moment een integratie-uitkering
Verdi, waarmee de provincies worden gecompenseerd voor de personele
gevolgen van de extra plantaken die zij hebben gekregen. Nu de overheveling
van de Gebundelde Doeluitkering (Gdu) Infrastructuur naar het provinciefonds
achterwege blijft (zie hoofdstuk 4 onder V&W), vervalt de ratio voor de
integratie-uitkering. Aan het einde van 2002 vervalt het besluit waarop de
integratie-uitkering is gebaseerd. In 2002 zal een geëigende bekostiging
van de bedoelde taak worden gezocht.Voorts zijn de onderwerpen archeologie en bescherming cultureel erfgoed opnieuw op de agenda voor
het komende jaar geplaatst (zie hoofdstuk 4 onder OCenW). Ook de onderwerpen heroverweging bodemsanering (zie hoofdstuk 4 onder VROM)
en Wet op de jeugdzorg (zie hoofdstuk 4 onder
VWS) zijn opnieuw opgevoerd op de agenda voor 2002.3. De scanDe scan van het provinciefonds betreft de ontwikkeling van de provinciale
inkomsten en uitgaven (netto-lasten). Met de scan wordt getoetst hoe de dynamiek
van het verdeelmodel spoort met de feitelijke dynamiek van de provinciale
huishoudingen. In paragraaf 3.1 wordt ingegaan op de gevolgde aanpak en de
gehanteerde cijfers. In paragraaf 3.2 worden de bevindingen van de scan gepresenteerd
en paragraaf 3.3 bevat de conclusies.3.1. Werkwijze3.1.1. Macro- en micro-scanHet verdeelmodel voor het provinciefonds heeft twee ingangen, namelijk
de verdeling over de provincies en de verdeling over de clusters. De meest
globale meting van de kwaliteit van de verdeling betreft de clusters (vijf
voor de lasten en een inkomstencluster) voor alle provincies tezamen. Het
gaat bij deze macro-scan om het verschil per cluster tussen enerzijds feitelijke
inkomsten en uitgaven van de gezamenlijke provincies en anderzijds de uitkomst
van het verdeelmodel.Het meest gedetailleerde niveau van onderzoek betreft de netto-lasten
per cluster per provincie. Dit is de micro-scan. Een tussenliggend niveau
(de meso-scan) zou groepen provincies betreffen. Dit tussenniveau ligt niet
direct voor de hand, aangezien in het onderzoek herziening provinciefonds
geen duidelijk te onderscheiden groepen provincies naar voren zijn gekomen
(bij gemeenten is dit wel het geval; duidelijke onderscheidende criteria zijn
hier onder meer centrumfunctie en sociale structuur).Dit onderhoudsrapport bevat, evenals de voorgaande jaren, een macro-scan
van het provinciefonds. Onderzoek op micro-niveau wordt met het oog op de
gewenste globaliteit met terughoudendheid toegepast. Dit niveau levert immers
gedetailleerde informatie op over de inkomsten en uitgaven en het gevoerde
beleid van de individuele provincies. Tot een micro-scan kan worden besloten
wanneer op enig moment aanwijzingen voor scheefgroei in de verdeling naar
voren komen.3.1.2. Het begrip netto-lastenBij de macro-scan wordt aangesloten bij de systematiek van het onderzoek
herziening provinciefonds. In dit onderzoek zijn vijf clusters van uitgaventerreinen
en een middelencluster (opcenten motorrijtuigenbelasting en algemene uitkering)
onderscheiden. Voor elk cluster worden de netto-lasten berekend; voor de uitgavenclusters
zijn deze positief, voor het middelencluster negatief. Onder netto-lasten
wordt het saldo van lasten en cluster-specifieke baten, zoals specifieke uitkeringen
van het rijk, leges en onttrekkingen aan bestemmingsreserves verstaan. Tevens
wordt bij de berekening van de netto-lasten van de uitgavenclusters rekening
gehouden met een zekere dekking uit overige eigen middelen (rente-baten, inkomsten
uit deelnemingen en onttrekkingen aan de algemene reserve).De feitelijke netto-lasten per cluster kunnen
worden afgeleid uit de provinciale rekeningen of begrotingen. Belangrijk hierbij
is de vertaling van de opstelling volgens (hoofd-)functies naar clusters.3.1.3. TijdvakIn dit Por-2002 wordt aangesloten op de gegevens van het Por-2001. Dit
betekent dat in de analyse het accent ligt op de mutaties in de begroting
voor het jaar 2001 ten opzichte van 2000. Ten behoeve van de vergelijking
worden tevens cijfers voor 1999 (het meest recente jaar waarvan de rekeningcijfers
bekend zijn), voor 1998 en voor 1997 gepresenteerd. De gegevens over de verdeling
worden gepresenteerd op basis van de stand septembercirculaire 2000, aangezien
die het meest aansluiten bij de provinciale begrotingen voor 2001. Het is
overigens niet in alle gevallen zo dat de ingediende begrotingen geheel aan
deze stand zijn aangepast.De Provinciewet schrijft voor dat de provinciale rekeningen uiterlijk
15 september van het jaar volgend op het uitkeringsjaar bij de toezichthouder
worden ingediend. Op basis van de ingediende cijfers wordt de scan uitgevoerd.
Het meest recente jaar waarvoor rekeningcijfers in het Por kunnen worden verwerkt
is daardoor jaar t-2; voor het onderhavige Por-2002 is dit 1999.3.2. BevindingenDe bevindingen zijn in drie categorieën te onderscheiden. In de eerste
plaats zijn er bevindingen op het niveau van de algemene middelen van de gezamenlijke
provincies (3.2.1). In de tweede plaats op het niveau van de clusters voor
de gezamenlijke provincies; dit zijn de bevindingen uit de zogenoemde macro-scan
(3.2.2). In de derde plaats kan er op basis van een marginale toets globaal
iets over het niveau van de individuele provincies per cluster worden gezegd;
dit zijn de bevindingen uit de micro-scan (3.2.3). Zoals aangegeven in paragraaf
3.1 zal de micro-scan met terughoudendheid worden gebruikt. Jaarlijks zullen
wij nagaan of er aanwijzingen zijn dat er behoefte is aan een meer gedetailleerde
micro-scan.3.2.1. De algemene middelenDe genormeerde algemene middelen komen uit het provinciefonds en uit het
belastinggebied (opbrengst opcenten motorrijtuigenbelasting (MRB) tegen rekentarief).
Deze middelen stijgen in 2001 tot in totaal (exclusief de integratie-uitkeringen)
f 3,414 miljard (€ 1,549 miljard). Dat is een stijging ten
opzichte van 2000 (stand: Por-2001) met f 341 miljoen (€ 155
miljoen).De middelen uit het provinciefonds stijgen met f 197 miljoen (€ 89
miljoen), met name als gevolg van het accres (f 93 miljoen/€ 42
miljoen). De genormeerde belastingmiddelen nemen in 2001 ten opzichte van
2000 met f 143 miljoen (€ 65 miljoen) toe. Accres plus toename
belastingmiddelen resulteren in een groei van de genormeerde algemene middelen
van 7,6%.De begrote feitelijke netto inkomsten van de provincies liggen in 2001
f 64 miljoen (€ 29 miljoen) boven de genormeerde inkomsten.
Voor alleen de belastingmiddelen is het verschil + f 75 miljoen (€ 34
miljoen), doordat een aantal provincies een tarief heft dat boven het rekentarief
ligt. Bovendien is de genormeerde belastingopbrengst gebaseerd op het wagenpark
1999 en de feitelijke opbrengsten op het inmiddels in aantal en gewicht gegroeide
wagenpark 2001.De feitelijke uitkering uit het provinciefonds is door de provincies op
circa f 11 miljoen (€ 5 miljoen) minder begroot dan genormeerd.
Dit houdt met name verband met de wijze waarop de provincies de uitkering
behoedzaamheidsreserve begroten, en met het nog niet geheel verwerken van de gegevens uit de septembercirculaire. De overige eigen middelen
(OEM) zijn f 119 miljoen/€ 54 miljoen (26%) hoger dan de aanname
inzake de overige eigen middelen (deze aanname impliceert 11,3% dekking van
de netto-lasten in de uitgavenclusters).Het verschil tussen de feitelijke netto inkomsten en de genormeerde inkomsten
wordt gedeeltelijk toegevoegd aan de algemene reserves. De netto-lasten volgens
de begroting 2001 zijn circa f 118 miljoen (€ 54 miljoen) hoger
dan in het verdeelmodel verondersteld. Per saldo kan dus f 65 miljoen
(€ 29 miljoen) worden toegevoegd aan de algemene reserves: Tabel 1: mutatie algemene reserve 2001f mln€ mln2000f mln€ mlnverschil genormeerde uitgaven/feitelijke uitgaven– 118– 543516verschil feitelijke inkomsten/genormeerde inkomsten6429209verschil feitelijke OEM/aanname OEM11954– 9– 4     totaal saldo toe te voegen aan Algemene Reserve652946213.2.2. De uitgavenclustersDe tabellen 2a en 2b geven inzicht in het verloop van de verdeling en
van de feitelijke netto lasten per cluster van 1997 tot en met 2001. Tabel
2a geeft de feitelijke netto-lasten en de verdeling als een indexcijfer (verdeling
1996 = 100). In tabel 2b zijn de netto-lasten weergegeven in guldens per inwoner. Tabel 2a: feitelijke netto lasten en
verdeling als indexcijfer van verdeling 1996 (1997, 1998 en 1999 rekeningcijfers;
2000 en 2001 begrotingscijfers)index;verdeling19971998199920002001'96=100verdelingfeitelijkverdelingfeitelijkverdelingfeitelijkverdelingfeitelijkverdelingfeitelijkbestuur103102113115116128121132133151infrastructuur103102113105116110121115133127water/milieu104113115117124128138146154164ruimte107126117137120142126139138162voorzieningen102100112103115111120105139140totaal104107114113117120124123138142Bij de beoordeling van de cijfers uit tabel 2a moet worden aangetekend
dat de totaalbedragen per cluster sterk verschillen. In het cluster Infrastructuur gaat ca f 1,3 miljard (€ 590
miljoen) om, in het cluster Bestuur gaat het om
ruim f 0,3 miljard (€ 136 miljoen). Om met deze verschillen
rekening te houden wordt in tabel 2b het beeld uitgedrukt in guldens per inwoner.Tabel 2b: ontwikkeling netto-lasten
per cluster in guldens per inwonerguldens/inwoner19971998199920002001 verdelingfeitelijkverdelingfeitelijkverdelingfeitelijkverdelingfeitelijkverdelingfeitelijkbestuur15151617171617191922infrastructuur66657267747177738480water/milieu20212222232526272830ruimte30363339333935393845voorzieningen34333734373539344545totaal165171180178184187194192215223De centrale vraag bij de scan is of de dynamiek van het verdeelmodel de
dynamiek van de feitelijke uitgaven kan volgen.Qua rangorde blijkt dat in 2001 het cluster Water/milieu, met de sterkste uitgavengroei sinds 1996,
ook het sterkst groeiende aandeel in de verdeling krijgt. Onderaan scoort
het cluster Infrastructuur zowel in de verdeling als in de feitelijke netto-lasten
de laagste groei.Als we het indexcijfer voor de verdeling en
die voor de feitelijke netto-lasten voor 2001 met elkaar vergelijken laat
het cluster Ruimte het grootste verschil zien,
gevolgd door het cluster Bestuur. Uitgedrukt in guldens per inwoner is het
absolute verschil in het cluster Bestuur in lijn met de andere clusters maar
valt het cluster Ruimte op met een verschil van
globaal twee maal die in de andere clusters. Vergelijking over de jaren heen
laat zien dat het verschil in het cluster Ruimte
tussen verdeling en feitelijke uitgaven in de jaren 1997, 1998 en 1999 op
basis van de rekeningen steeds f 6 per inwoner is geweest; in 2001 is
het verschil op basis van de begroting toegenomen tot f 7. Op zich geen
reden voor het opstarten van een onderzoek, wel om met name de ontwikkeling
in het cluster Ruimte extra kritisch te volgen.3.2.3. De situatie in de individuele provinciesIn deze paragraaf wordt globaal ingegaan op aanwijzingen voor scheefheid
in de verdeling, zodanig dat er aanleiding is voor een gedetailleerde micro-scan.
In de eerste plaats wordt gekeken naar de zogenoemde uitschieters: daarvan
is sprake wanneer in een provincie de feitelijke uitgaven in een cluster sterk
afwijken van de genormeerde netto-lasten. Vervolgens wordt gekeken naar het
patroon van de afwijkingen per provincie. Bepaalde patronen in de uitgavenclusters
kunnen, in samenhang met de samenstelling van de dekkingsmiddelen een indicatie
zijn van verdeelfouten. Tenslotte wordt gekeken naar mogelijke financiële
problemen van individuele provincies, die op zich nog niet een harde indicatie
zijn van een verdeelfout, maar wel de urgentie van een micro-scan zouden benadrukken.– uitschietersOok als op macro-niveau de feitelijke netto-lasten in een cluster niet
sterk afwijken van de genormeerde netto-lasten, dan kan dat op het niveau
van de individuele provincies wel het geval zijn. Dergelijke afwijkingen kunnen
worden veroorzaakt door objectieve kostenfactoren die niet in het verdeelmodel
zijn opgenomen of door eigen beleidskeuzen van de provincies. In het Por-1999
werd geconstateerd dat de vrij ruime spreiding van de feitelijke uitgaven
per provincie per cluster rond de geconstrueerde ijkpunten op basis van cijfers
1993 ook in 1998 nog bestond. In 1999 was bij 26 van de 60 vergelijkingen
(12 provincies met elk 5 uitgavenclusters) sprake van een uitschieter,
dat wil zeggen dat er een verschil van 20 procent of meer is tussen de feitelijke
en de genormeerde uitgaven. In de begrotingen 2000 is het aantal uitschieters
gedaald tot 22. In de begrotingen 2001 is het aantal uitschieters nog iets
verder gedaald tot 21. Het beeld blijft niettemin dat op clusterniveau een
ruime marge rond de verdeling wordt aanhouden, hetgeen – samenhangend
met de globaliteit van de ijkpunten – duidt op een relatief grote eigen
beleidsruimte.– patroon van netto-lasten en dekkingsmiddelenEr zijn veel verschillen tussen de individuele provincies in het patroon
van afwijkingen tussen feitelijke en genormeerde bedragen per cluster. Dat
gaat ook op binnen de clusters Ruimte en Bestuur waarvan tabel 2a laat zien dat het de clusters
zijn met de sterkste groei. De vraag of dit duidt op verdeelfouten wordt voorshands
ontkennend beantwoord. In de provincies die bij de gemiddelde groei in de
genoemde clusters achterblijven zijn namelijk andere factoren aan te wijzen
die wijzen op eigen beleidskeuzen (zoals toevoegingen aan de algemene reserves
of een beneden-gemiddeld belastingpeil), op achterblijvende overige eigen
middelen («beleidskeuzen uit het verleden») of op een incidenteel
hoog of laag niveau van de netto-lasten.– financiële problemenEen andere indicatie is overigens dat geen van de provincies behoeft in
te teren op de algemene reserve (dit is toegestaan, mits het gaat om een incidenteel
tekort respectievelijk het meerjarenbeeld herstel laat zien). Ook hieruit
kan worden afgeleid dat voorzover al sprake zou zijn van een scheve verdeling,
geen van de provincies hierdoor in financiële problemen geraakt.3.3. Conclusies naar aanleiding van de scan• Gelet op de nog steeds acceptabele verschillen in het cluster Bestuur
is er geen aanleiding voor een herijking.• Bij het cluster Infrastructuur zijn de verschillen per inwoner
iets groter; de forse omvang van dit cluster relativeert de verschillen echter
en tevens geldt dat het verschil ten opzichte van vorig jaar gelijk is gebleven.
Bovendien blijft de dynamiek van de verdeling de netto-lasten redelijk volgen,
zodat ook hier geen aanleiding is voor herijking.• Er is, gezien het kleine verschil in de macro-scan tussen verdeling
en feitelijke uitgaven op dit moment geen aanleiding voor een herijking van
cluster Water/milieu.• Bij het cluster Ruimte is er sprake van een groter verschil per
inwoner tussen feitelijke netto-lasten en verdeling; dit verschil is ook de
afgelopen jaren relatief hoog geweest, en is na een afname in 2000 nu iets
hoger dan in de jaren voor 2000. Deze ontwikkeling is geen aanleiding voor
(een onderzoek naar) herijking, maar is wel een reden om met name de ontwikkeling
in dit cluster extra kritisch te volgen.• Bij het cluster Voorzieningen zijn de verschillen tussen de feitelijke
uitgaven en de verdeling in 2001 klein. Er is geen aanleiding meer om de achtergronden
van de ontwikkeling in dit cluster nader te bezien.• Er is geen aanleiding voor een meer gedetailleerde micro-scan.4. Beleidsvoornemens van het rijk (art. 2 FVW)4.1. InleidingIn dit hoofdstuk wordt een overzicht gegeven van de beleidsvoornemens
van het Rijk die kunnen leiden tot een wijziging van de uitoefening van taken
of activiteiten van provincies en die daarmee van invloed kunnen zijn op de
financiën van de provincies1. Bezien vanuit
het perspectief van het onderhoudsconcept van het Por is er behoefte aan een
integraal beeld van de financiële verhouding tussen Rijk en provincies.
Het betreft daarom niet alleen de beleidsvoornemens die tot een mutatie in
het provinciefonds leiden. De inventarisatie strekt zich ook uit tot beleidsvoornemens
waarin specifieke uitkeringen, belastingen of (overige) eigen inkomsten aan
bod komen. Kwalitatief goed onderhoud vereist naast deze «verbreding»
ook vervroeging. Idealiter komt een beleidsvoornemen twee à drie jaar
voor de implementatie in beeld (zie Por1998).Inzicht in de beleidsvoornemens is ook belangrijk voor het overleg tussen
de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en van Financiën
enerzijds en de minister van een vakministerie anderzijds. Artikel 2, derde
lid, van de Financiële-verhoudingswet schrijft voor dat tijdig overleg
moet plaatsvinden over relevante beleidsvoornemens die provincies raken. Het
overzicht vormt in belangrijke mate de agenda voor dit overleg.4.2. Beleidsvoornemens per ministerie4.2.1. Ministerie van Justitie 1. JeugdzorgZie VWS.4.2.2. Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1. Invoering WW en ZW voor overheidspersoneel:De invoering van de WW en de ZW is geregeld via een aanpassing van de
Wet OOW (Overheidspersoneel onder de Werknemersverzekeringen, Staatsblad 2000,
nr. 561). De WW en ZW voor overheidspersoneel is ingevoerd per 1 januari 2001
voor de nieuwe gevallen, voor de lopende (wachtgeld-)gevallen worden de WW
en de ZW per 1 januari 2003 ingevoerd. De invoering van WW en ZW voor de overheid
heeft ook voor de medeoverheden consequenties, met name dat per 1 januari
2001 door alle werkgevers (ook provincies en gemeenten) premie voor het Uitvoeringsfonds
(UFO) moet worden betaald en dat USZO moet worden «ingehuurd»
voor de uitvoering van de WW en de ZW. De mogelijke omvang van de (extra)
kosten is niet precies bekend, aangezien de compensatie door de gemeenten
en provincies zelf geregeld dient te worden. De gemeenten en provincies maken
zelf prijsafspraken, het gaat hier om individuele contracten die gemeenten
of provincies afsluiten.Vanaf 2003, als de WW ook voor de lopende gevallen wordt ingevoerd, zullen
de uitvoeringskosten in totaal wat lager zijn. In de jaren 2001 en 2002 is
immers sprake van uitvoering van zowel de WW (voor de nieuwe gevallen), als
de «oude» wachtgeldregelingen (voor de lopende gevallen). Vanaf
2003 hoeft in beginsel alleen de WW te worden uitgevoerd (inclusief het bovenwettelijke
deel).2. Arbeidsmarktproblematiek (Commissie van Rijn)De Commissie van Rijn, die de arbeidsmarktproblematiek in de collectieve
sector in kaart heeft gebracht, heeft in februari 2001 zijn eindrapport naar
de Tweede Kamer gestuurd (Kamerstukken II 2000/2001, 27 620, nr. 1).
Het ministerie van BZK is verantwoordelijk voor de coördinatie van de
uitvoering van de maatregelen, daarnaast zijn de afzonderlijke vakministeries
OCenW, VWS, Defensie, BZK en Justitie voor de eigen sector verantwoordelijk.
Bij de voorjaarsnota 2001 zijn de financiële consequenties voor de uitvoering
van de maatregelen voor 2001 aan de Kamer gezonden. Voor het geheel van de
collectieve sector gaat het om een bedrag van f 2,1 miljard (€ 953
miljoen). De precieze ingangsdatum van de maatregelen is afhankelijk van nader
overleg tussen sociale partners in de verschillende sectoren. De maatregelen
in het kader van de commissie Van Rijn hebben met name betrekking op zorg
en onderwijs. Bij de begroting van 2002 wordt de Tweede Kamer op de hoogte
gebracht van de financiële consequenties van deze maatregelen voor 2002
en verder. In de voorjaarsnota 2001 is wel reeds aangegeven dat het structureel
om f 3,5 à 4 miljard (€ 1,6 à 1,8 miljard) gaat.
Gemeenten en provincies ontvangen hiervoor middelen via de normeringsmethodiek.3. Dualisering openbaar bestuur/Commissie Elzinga/verkleining
omvang provinciale en gedeputeerde statenOp 22 mei 2000 is het kabinetsstandpunt op het rapport van de Staatscommissie
«Dualisme en lokale democratie» aan de Tweede Kamer toegezonden
(Kamerstukken 1999/2000, 26 800 VII, nr. 42). In het kabinetsstandpunt
wordt ook een wetsvoorstel dualisering provinciebestuur in het voorzicht gesteld.
De verwachte datum van inwerkingtreding is op 12 maart 2003 (de dag na de
statenverkiezingen). Het wetsvoorstel houdt onder meer in dat gedeputeerden
niet langer tevens statenlid mogen zijn. Daarnaast is een wetsvoorstel in
procedure waardoor de omvang van provinciale en gedeputeerde staten wordt
verkleind. Verder stelt het kabinet voor te komen tot een verplichte instelling
van een provinciale rekenkamer.Voor de provincies bedragen de kosten van de ontvlechting van het lidmaatschap
van provinciale staten en gedeputeerde staten f 2,0 miljoen (€ 0,9
miljoen) per jaar. De ontvlechtingkosten worden met ingang van 2003 gecompenseerd
in het provinciefonds. Het kabinet veronderstelt dat de instelling van de
rekenkamer budgettair neutraal verloopt.4.2.3. Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1. Provinciefonds en regionale omroepPer 1 januari 2000 is de omroepbijdrage afgeschaft. Hierdoor is de mogelijkheid
vervallen voor provincies om een provinciale opslag van maximaal f 20,=
(€ 9,09) te heffen op de omroepbijdrage ten behoeve van de publieke
regionale omroep. Ter compensatie voor het verlies van deze opslagmogelijkheid
wordt vanaf 2000 structureel een bedrag van f 114 miljoen (€ 51,8
miljoen) in het provinciefonds gestort. Via een amendement is deze storting
voor het jaar 2000 eenmalig verhoogd met f 14,4 miljoen (€ 6,5
miljoen).Bij de behandeling van de Voorjaarsnota 2001 is het amendement Bakker
c.s op de eerste suppletore begroting van het provinciefonds voor het jaar
2001 (Kamerstukken II, 2000–2001, 27 764, nr. 4) aangenomen om
te komen tot verdere compensatie voor regionale omroepen voor de gevolgen
van de afschaffing van de regionale opslagen op de omroepbijdrage. Voor 2001
wordt hiertoe eenmalig f 15,1 miljoen (€ 6,9 miljoen) overgeheveld
naar het provinciefonds.Dit bedrag wordt deels gedekt ten laste van de begroting van Financiën
en deels ten laste van de begroting van OC&W. In genoemd amendement wordt
tevens opgemerkt dat de indieners ervan uitgaan dat de extra compensatie meerjarig
wordt gegeven. In verband hiermee heeft het kabinet besloten om de komende
periode nader te bezien in hoeverre, gelet op de feitelijke uitgaven van de
provincies voor regionale omroepen, provincies tekort komen aan de reeds verwerkte
compensatie en het noodzakelijk is de meerjarige doorwerking van het amendement
te verwerken. Het kabinet is voornemens hierover te beslissen bij Voorjaarsnota
2002.Vanuit de Tweede Kamer is aangedrongen op oormerking van deze middelen
ten behoeve van publieke regionale omroep. De regering heeft er op gewezen
dat zulks op grond van de Financiële-verhoudingswet niet mogelijk is,
maar staatssecretaris Van der Ploeg (OCenW) heeft de Kamer toegezegd dat hij
met het IPO zal overleggen over de financiering van de publieke regionale
omroep. Dit overleg is nog gaande.Op verzoek van de Tweede Kamer monitort het Commissariaat voor de Media
hoe provincies omgaan met de financiering van de publieke regionale omroep.Momenteel wordt onderzocht of, en zo ja, wanneer en onder welke voorwaarden
het mogelijk is de middelen die op de mediabegroting staan ten behoeve van
regionale omroep over te hevelen naar het provinciefonds en hierbinnen op
een redelijke wijze te verdelen. Het overleg hierover wordt de komende tijd
voortgezet.2. ArcheologieHet kabinet heeft een implementatievoorstel voor het verdrag van Valletta
(1992) ontwikkeld (Kamerstukken II 1999/2000, 23 821, nr. 13). Kern van
het voorstel is dat bij ruimtelijke ordening in een zo vroeg mogelijk stadium
rekening wordt gehouden met archeologische bodemschatten met als doel om het
bodemarchief waar mogelijk te behouden. Het kabinet stelt voor om de provincies
de taak te geven archeologisch waardevolle gebieden aan te wijzen. Binnen
deze gebieden geldt de plicht tot het aanvragen van een archeologievergunning
bij gemeenten. Deze vergunning fungeert als ontheffing op het verbod op bodemverstoring.
De kosten van de archeologische werkzaamheden (vooronderzoek en evt. graafwerkzaamheden)
komen voor rekening van diegene, die de archeologievergunning aanvraagt. Gemeenten
wegen behoud van archeologische waarden af tegen andere maatschappelijke belangen.
Een gemeentelijk beleidskader en een archeologieverordening moeten voorzien
in een kader voor deze belangenafweging.De Raad voor de financiële verhoudingen heeft advies uitgebracht
over de systematiek van de bestuurslasten voor gemeenten en provincies. Ook
heeft de Raad zich over de vraag hoe exceptionele kosten voor de vergunningaanvragers
gecompenseerd kunnen worden, gebogen. Het advies maakt deel uit van het wetgevingstraject.
Nadat de Tweede Kamer zich heeft uitgesproken over bovengenoemd systeem, wordt
aangevangen met het wetgevingstraject. Naar verwachting wordt het wetsvoorstel
in maart 2002 aan de Tweede Kamer gezonden.3. Bescherming cultureel erfgoedHet ministerie van OCenW is in samenwerking met de provincies Zuid-Holland,
Utrecht en Drenthe met een pilotproject gestart om te kijken hoe de nieuwe
cultuurbeschermingsorganisatie het beste kan worden georganiseerd. In het
kader van de pilot is een database gevuld met cultuurgoederen
die zich in de drie provincies bevinden. Tevens zijn de mogelijkheden onderzocht
voor aansluiting van deze database op de systemen van de brandweer. Op dit
moment wordt het pilotproject geëvalueerd. Op basis van de evaluatie
wordt bepaald hoe de nieuwe cultuurbeschermingsorganisatie eruit komt te zien
en zullen ook de andere provincies erbij worden betrokken. Op dit moment is
nog geen helderheid over de financiële consequenties.In het pilotproject wordt geen aandacht besteed aan de preventie van calamiteiten.
Daarom gaat het Instituut Collectie Nederland de musea ondersteunen bij het
maken van calamiteitenplannen. In een later stadium wordt aandacht besteed
aan calamiteitenplannen in andere erfgoedsectoren.4.2.4. Ministerie van Financiën1. Kosten vervolgingIn de Kostenwet Invordering Rijksbelastingen van 1992 (de Kostenwet) zijn
tarieven voor vervolgacties opgenomen. Deze tarieven dienen als dekking voor
de kosten van vervolgingsmaatregelen die moeten worden genomen om belastingschuldigen
die nalatig zijn met het tijdig nakomen van op hen rustende betalingsverplichtingen,
alsnog tot betaling te dwingen (de zogenaamde dwanginvordering). De tarieven
worden bij de belastingplichtige in rekening gebracht. Het betreft hier uitsluitend
de kosten van de dwanginvordering.De tarieven in de Kostenwet worden gehanteerd door verschillende rijksdiensten
(o.a. de Belastingdienst), gemeenten, provincies en waterschappen. Onder begeleiding
van het Ministerie van Financiën, de Belastingdienst, gemeenten, waterschappen
en de Algemene Vereniging van Belastingdeurwaarders, is onderzoek verricht
naar de mate van kostendekkendheid van de gehanteerde tarieven bij de betrokken
partijen. Op basis van de resultaten van het onderzoek wordt thans bezien
op welke punten aanpassing van de Kostenwet het meest dringend is. Gestreefd
wordt naar een aanpassing van de Kostenwet in 2002. Het is op dit moment nog
niet bekend wanneer een voorstel wordt voorgelegd aan de Tweede Kamer.4.2.5. Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer1. Heroverweging bodemsaneringHet bodemsaneringsbeleid wordt op basis van bevindingen van de Evaluatiecommissie
Wet Milieubeheer, de beleidsvernieuwing bodemsanering (BEVER) en het Interdepartementaal
Beleidsonderzoek (IBO) bodemsanering gewijzigd (Kamerstukken II 1997/1998,
25 411, nr. 6). Kernwoorden hierbij zijn functiegerichtheid, vergroting
van de marktdynamiek, verbreding van het saneringsdraagvlak en externe integratie.
Daarnaast is er sprake van een verdere ontwikkeling van een flankerend financieel,
fiscaal en juridisch instrumentarium, en van een veranderde organisatie en
verdeling van taken tussen overheden. Er vindt een overdracht plaats van taken
en bevoegdheden naar provincies (generiek) en gemeenten (specifiek/maatwerk).
Het kabinetsstandpunt ten aanzien van BEVER wordt in najaar 2001 aan de Tweede
Kamer gezonden. De aanpassing van de wetgeving zal waarschijnlijk in 2003
gereed zijn. Een deel van de beschikbare middelen is vanaf 2000 in het ISV
ingebracht. Dit deel omvat f 459 miljoen (€ 208,3 miljoen)
voor de jaren 2000 tot en met 2004 voor de dertig ISV-steden en f 174
miljoen (€ 79 miljoen) voor de overige gemeenten.2. KlimaatconvenantIn het Bestuursakkoord-nieuwe-stijl (BANS) dat op 4 maart 1999 gesloten
is tussen het kabinet, IPO en VNG, is ten aanzien van klimaatverandering afgesproken
dat een groter beroep wordt gedaan op provincies en gemeenten voor het bereiken
van de reductie van de uitstoot van broeikasgassen. Het Rijk zal hiervoor
ondersteuning bieden in de vorm van middelen, informatie en kennisoverdracht.
In de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid deel 1 (Kamerstukken II 1998/1999, 26 603,
nr. 2) en het Actieprogramma Energiebesparing 1999–2002 is aangekondigd
dat afspraken tussen VROM, EZ, IPO, VNG, gemeenten en provincies zullen worden
vastgelegd in een convenant. De Tweede Kamer heeft in een motie (Kamerstukken
II 1999/2000, 26 603, nr. 8) het verzoek gedaan met provincies en gemeenten
energiebesparingsconvenanten te sluiten.Doel van het klimaatconvenant is het beter inschakelen van gemeenten en
provincies bij het realiseren van de binnenlandse CO2-reductiedoelstelling
waarmee tevens het draagvlak voor het klimaatbeleid bij burgers en bedrijven
wordt vergroot. Concreet betekent dit ondermeer dat provincies en gemeenten
de maatregelen die volgen uit de vrijwillige afspraken over energiebesparing
met de industrie en de glastuinbouw vastleggen in de milieuvergunningen, een
belangrijke bijdrage leveren bij de totstandkoming van energiebesparing in
de gebouwde omgeving en de toepassing van duurzame energie stimuleren. Het
convenant wordt naar verwachting in het najaar van 2001 ondertekend.De kosten voor gemeenten en provincies zijn afhankelijk van de door hen
gekozen ambities. Het kabinet heeft ter ondersteuning van gemeenten en provincies
eenmalig f 85 miljoen (ca. € 38,6 miljoen) ter beschikking
gesteld voor de periode 2002 – 2005 op basis van 50–50 co-financiering.
Naar verwachting kunnen gemeenten ca. f 75 miljoen (ca. € 34
miljoen) ontvangen ter besteding in een periode van 4 jaar. De provincies
kunnen in totaliteit over de periode 2002–2005 ca. f 10 miljoen
(ca. € 4,5 miljoen) ontvangen. De subsidieregeling die hiervoor
wordt opgesteld, wordt in het najaar van 2001 gepubliceerd.3. Stedelijke netwerkenHet beleid gericht op bundeling van de verstedelijking in stadsgewesten
wordt uitgebreid tot een beleid gericht op bundeling in stedelijke netwerken.
Stedelijke netwerken zijn sterk verstedelijkte zones die de vorm aannemen
van een aantal goed met elkaar verbonden compacte grotere en kleinere steden,
gescheiden door buitengebied.Provincies, kaderwetgebieden en gemeenten ontwikkelen in onderling overleg
een samenhangende ruimtelijke visie op het stedelijk netwerk. De bestuurlijke
samenwerking op het niveau van stedelijke netwerken kan verschillende vormen
aannemen. Afhankelijk van de gekozen samen- werkingsvorm, kan de ruimtelijke
visie op het stedelijk netwerk worden vastgelegd in een intergemeentelijk
structuurplan, een stadsregionaal structuurplan, het streekplan of een combinatie
daarvan. Afspraken over projecten en financiën worden per kaderwetgebied
of per provincie gemaakt.Het budget dat is gereserveerd voor toekomstvaste en robuuste investeringen
die het gebruik en de belevingswaarde van de publiek toegankelijke ruimte
verbeteren, bedraagt f 1 miljard (€ 453,8 miljoen). Dit geld
zal in de vorm van bijdragen worden uitgekeerd aan de regionale partners,
waarmee uitvoering van reeds bestaande plannen kan worden gerealiseerd. In
het kader van de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening (regeringsbeslissing)
en een ruimtelijk uitvoeringsprogramma zullen nadere criteria worden geformuleerd
voor de toekenning van middelen.4. Nieuwe Wet ruimtelijke ordeningEen belangrijk uitgangspunt bij de organisatie van de ruimtelijke ordening
moet zijn, dat verantwoordelijkheden op het juiste bestuursniveau moeten komen
te liggen. Voor andere overheden en derden moet duidelijk zijn welke onderdelen
van het beleid Rijk en provincies tot hun verantwoordelijkheid rekenen. Dit
krijgt vorm door het beleid en de inzet van instrumenten om dat beleid te
realiseren vooraf kenbaar te maken en de toetsing van bestemmingsplannen daartoe
te beperken. Het voorgaande is bij de vormgeving van het wetsvoorstel voor
de nieuwe Wet ruimtelijke ordening een belangrijke leidraad.Voorzien wordt in de mogelijkheid om strategisch beleid te onderscheiden
van juridisch bindend beleid. Gemeenten, provincies en Rijk krijgen ieder
de bevoegdheid om structuurvisies vast te stellen. Daarin wordt een visie
vastgelegd op de toekomstige ontwikkeling en wordt richting gegeven aan de
ruimtelijke kwaliteit van de leefomgeving. Met de introductie van de structuurvisie
op de verschillende bestuursniveaus vervallen de bestaande beleidsdocumenten
structuurplan, streekplan en planologische kernbeslissing.Een structuurvisie dient als basis voor de inzet van bestuurlijke instrumenten
en kan de grondslag bieden voor de inzet van een juridisch bindend instrumentarium
in de vorm van instructies.Rijk en provincies krijgen met dit laatste een instrument aangereikt waarmee
zij hun verantwoordelijkheid voor bepaalde beleidsonderdelen waar kunnen maken.
Met dit instrument kunnen zij richting gemeenten inhoudelijke instructies
geven die bij het vaststellen van bestemmingsplannen in acht moeten worden
genomen en die tevens rechtstreeks kunnen werken bij de verlening van vergunningen
zolang het bestemmingsplan nog niet gewijzigd is vastgesteld. Voorts wordt
aan Rijk en provincies de mogelijkheid gegeven om hun zwaarwegend beleid zelf
in een bestemmingsplan vast te leggen. Ook is er voor Rijk en provincies de
mogelijkheid gecreëerd om een voorbereidingsbesluit te nemen als het
nodig is om een gebied terstond te beschermen tegen ongewenste ontwikkelingen.
Ook deze instrumenten kunnen door Rijk en provincies worden ingezet om effectieve
sturing op specifieke verantwoordelijkheden mogelijk te maken. Tenslotte zal
de nieuwe Wet ruimtelijke ordening toereikende bevoegdheden en handhavingsinstrumenten
aanreiken, procedures vereenvoudigen en rechtsbescherming verbeteren.Voor de stedelijke gebieden, waarop de Wet bestuur in stedelijke regio's
van toepassing is, voorziet het wetsvoorstel voor de nieuwe Wet ruimtelijke
ordening in een specifieke regeling. Het bestuur van een stedelijke regio
heeft krachtens het wetsvoorstel de beschikking over dezelfde ruimtelijke
ordeningsbevoegdheden als het provinciaal bestuur om het ruimtelijke beleid
vast te stellen en te laten doorwerken.4.2.6. Ministerie van Verkeer en Waterstaat1. Bereikbaarheidsoffensief Randstad (BOR)/Prijsbeleid/SpitstariefOp 6 juni 2001 is het kabinetsstandpunt verstuurd naar de Tweede Kamer
over het rapport Mobimiles (Kamerstukken II 2000/2001, 27 455, nr. 6).
Het kabinet heeft bepaald dat in 2004 wordt gestart met invoering van een
kilometerheffing. Vooralsnog zal het gaan om variabilisatie van de vaste kosten
(Motorrijtuigenbelasting (MRB)/Belasting op personenauto's en motorrijtuigen
(BPM) en eventueel een deel van de accijns. Op termijn kan worden gedifferentieerd
naar plaats en tijd. Voorafgaand aan de proef worden in 2003 (technische)
pilots uitgevoerd op basis van vrijwilligheid.Hiermee ziet het kabinet definitief af van invoering van (de proef met)
het spitstarief. Het wetsvoorstel bereikbaarheid en mobiliteit wordt gewijzigd.
Andere vormen van betaald rijden, expressbanen en tolwegen, en de vormgeving
van de regionale mobiliteitsfondsen blijven in het wetsvoorstel opgenomen.
Hiertoe is begin juni 2001 een nota van wijziging naar de Tweede Kamer gestuurd
(Kamerstukken II 2000/2001, 27 552, nr. 5). De afspraken die met de bestuurlijke
regio's in de Randstad in het kader van het Bereikbaarheidsoffensief Randstad
zijn gemaakt, blijven van kracht.In de brief aan de Tweede Kamer is toegezegd dat een beleidsnota wordt
opgesteld (medio oktober 2001). Deze nota bevat in elk geval een voorstel
voor variabilisatie en differentiatie van vaste lasten en de daarvan te verwachten
effecten. Daarnaast omvat de nota een kostenraming, inclusief confrontatie
met het beschikbare budget tot en met 2010 en toetsing doelmatigheid, indien
mogelijk via een maatschappelijke kosten-batenanalyse. Ook zal aandacht worden
besteed aan de wijze waarop de provinciale opcenten moeten worden vormgegeven.
Uitgangspunt is dat provincies er financieel niet op achteruit mogen gaan.
Voorts is het voornemen rond de jaarwisseling een wetsvoorstel kilometerheffing
naar de Raad van State te zenden. Bij de uitwerking van de kilometerheffing
zullen VNG en IPO nadrukkelijk worden betrokken.2. Gebundelde Doeluitkering (GDU) en decentralisatiemiddelen
infrastructuurIn het kader van het Nationaal Verkeer- en Vervoerplan (NVVP, Kamerstukken
II 2000/2001, 27 455, nrs. 3–5) wordt gekeken naar de mate waarin
regio's verantwoordelijkheid kunnen nemen voor het mobiliteitsbeleid in hun
regio. Eén van de belangrijkste problemen in de bestuurlijke verhoudingen
betreft de grote afstand tussen het beslissen over investeringen in infrastructuur
en het betalen van die investeringen. Parallel aan het opstellen van het NVVP
is een Interdepartementaal Beleidsonderzoek (IBO) Verbetering afwegingsmechanisme
infrastructuur uitgevoerd (Kamerstukken II 2000/2001, 27 489, nr. 1).
Doel van het IBO was, vanuit de gedachte dat betalen en bepalen meer in één
hand moeten worden gebracht, decentralisatievarianten uit te werken die leiden
tot betere keuzes ten aanzien van infrastructuurprojecten, vergroting van
de efficiëntie en effectiviteit en vermindering van administratieve lasten.Het IBO heeft tot de aanbeveling geleid dat decentralisatie vorm moet
krijgen door ophoging van de gebundelde doeluitkering (GDU) met middelen afkomstig
van andere instrumenten. Daarnaast moet de GDU-grens aanmerkelijk worden opgehoogd.
Gedacht wordt hierbij aan een verhoging van deze grens naar een bedrag van
f 500 miljoen (€ 227 miljoen) vanaf 2003 (Kamerstukken II 2000/2001,
27 455, nr. 3). De samenhang tussen rijksprioriteiten en regionale prioriteiten
moet bij decentralisatie primair worden geregeld via de Planwet, die is gerelateerd
aan het NVVP. De decentralisatie zal plaatsvinden naar provincies en kaderwetgebieden.
Over de verhoging van de GDU en de verdeelsleutel zijn tot nu toe nog geen
nadere besluiten genomen.3. Decentralisatie en marktwerking Openbaar Vervoer (OV)Vanuit de gedachte verantwoordelijkheden, bevoegdheden en middelen voor
het Openbaar Vervoer (OV) zo laag mogelijk in de bestuurlijk hiërarchie
neer te leggen, is in samenhang met de bestuurlijke ontwikkeling aan de orde
op welk niveau overheden de beschikking moeten hebben over bevoegdheden en
middelen voor het OV. Voor wat betreft de exploitatiebijdrage stads- en streekvervoer
heeft dit decentralisatieproces per 1 januari 1998 een afronding gekregen
in die zin, dat deze bijdragen nog louter worden toegekend aan kaderwetgebieden,
provincies en een zestiental grote gemeenten. Dit geschiedt sindsdien derhalve
niet rechtstreeks meer aan vervoerbedrijven.Het proces van decentralisatie van regionaal spoorvervoer is in 1998 gestart
en wordt de komende jaren voortgezet. Inmiddels zijn er acht regionale treindiensten
bij wijze van experiment gedecentraliseerd. Vier van deze treindiensten zijn
gegund na een aanbesteding. Zodra de Concessiewet personenvervoer per trein
(Kamerstukken II 1999/2000, 27 216, nrs. 1–2) door het parlement
is aangenomen hebben decentralisatie en marktwerking in het regionale spoorvervoer
een bestendige juridische basis.Met het oog op stimulering van de marktwerking in het OV is in de Wet
personenvervoer 2000 het principe voorgeschreven dat alle decentrale overheden
per 1 januari 2003 minimaal 35% van het OV moeten hebben aanbesteed (Kamerstukken
II 1999/2000, 26 456, nr. 228). Per 1 januari 2006 moet 100% van het
OV zijn aanbesteed. In het VERDI-convenant van 1996 is vastgelegd dat periodieke
meerjarenafspraken worden gemaakt over de exploitatiebijdragen voor OV. In
1998 werd duidelijk dat het vooralsnog niet lukte om deze afspraken algemeen
te maken. Vandaar dat eerst getracht is bij wijze van experiment met enkele
decentrale overheden een meerjarenafspraak te maken. Het is gelukt om in 2000
met de gemeente Groningen en de provincies Groningen en Drenthe een eerste
meerjarenafspraak (2001 t/m 2004) te maken en medio 2001 volgt waarschijnlijk
een meerjarenafspraak met de gemeente Leeuwarden. Bij deze meerjarenafspraken
zegt het ministerie van V&W meerjarige zekerheid toe over de wijze en
mate van bekostiging van het OV. De decentrale overheden verplichten zich
voor de overeengekomen periode tot een pakket geïntensiveerd flankerende
beleid of een versneld aanbestedingstempo.4. Interimregeling Duurzaam Veilig«Duurzaam Veilig» is de benaming voor een preventief verkeersveiligheidsbeleid,
waarbij de aanpak is gericht op het systematisch wegnemen van risicofactoren.
Op 15 december 1997 zijn de VNG, de Unie van Waterschappen, het IPO en het
Rijk in het convenant Startprogramma Duurzaam Veilig overeengekomen om de
verbetering van de verkeersveiligheid een forse impuls te geven. In het jaar
2002 wordt het startprogramma Duurzaam Veilig afgerond. In de periode 2004–2010
wordt dit programma opgevolgd door Duurzaam Veilig fase 2, mits hiervoor geld
beschikbaar is. In het NVVP is aangekondigd dat het de bedoeling is dat de
rijksbijdrage aan de verbetering van de verkeersveiligheid, met ingang van
2004 op te nemen in de Gebundelde Doeluitkering (GDU). Voor de interimperiode
is een bedrag van f 132 miljoen (€ 59,9 miljoen) beschikbaar
gesteld voor de Interimregeling Duurzaam Veilig ten behoeve van provincies
en kaderwetgebieden.5. Waterbeleid 21e eeuwIn het beleid met betrekking tot de bescherming tegen hoogwater en wateroverlast
zijn forse stappen vooruit gezet. Het kabinet heeft eind 2000 het nieuwe waterbeleid
ten aanzien van veiligheid en het voorkomen van wateroverlast
vastgelegd in het kabinetsstandpunt «Anders omgaan met Water, waterbeleid
in de 21e eeuw.» (Kamerstukken II 2000/2001, 27 625,
nr. 1).Op 14 februari 2001 is in dit kader een startovereenkomst ondertekend
door het Rijk, de provincies, de VNG en de Unie van Waterschappen. Het doel
van de startovereenkomst is het bevorderen van de noodzakelijke gemeenschappelijke
aanpak van Rijk, provincies, gemeenten en waterschappen, waarbij ieder van
de betrokken bestuursorganen bijdraagt vanuit de specifieke verantwoordelijkheden
en bevoegdheden. De startovereenkomst is voor alle partijen een opstap naar
een nationaal bestuursakkoord water dat door het kabinet met provincies, waterschappen
en gemeenten in 2002 zal worden gesloten met taakstellende afspraken over
doelen en maatregelenpakketten die nodig zijn om de waterhuishouding op orde
te brengen en te houden, rekening houdend met klimaatverandering, bodemdaling
en verstedelijking, inclusief de financiële dekking. In de periode tot
het beoogde bestuursakkoord gaan de partijen aan de slag met de concrete acties
uit de startovereenkomst.4.2.7. Ministerie van Economische Zaken1. Tender Investeringsprogramma's ProvinciesDe Tender Investeringsprogramma's Provincies (TIPP) zijn gericht op het
stimuleren en ondersteunen van provincies en gemeenten bij de verbetering
van het regionale en nationale investeringsklimaat (Nota Ruimtelijk Economisch
Beleid, Kamerstukken II 1998/1999, 26 570, nr. 15 en Staatsblad 2001,
nr. 46). Het gaat daarbij met name om de regionale beschikbaarheid van ruimte
voor bedrijven, zowel kwantitatief als kwalitatief. Ook wordt met de TIPP
aandacht gevraagd voor andere factoren die van invloed zijn op het regionale
investeringsklimaat, zoals starters, scholing, arbeidsmarkt en technologie.Voor de TIPP is in de periode 2000 tot en met 2003 f 300 miljoen
(€ 136 miljoen) beschikbaar. De TIPP is een specifieke uitkering
voor provincies, die op hun beurt de TIPP-subsidie doorgeven aan (samenwerkingsverbanden
van) gemeenten. Begin februari 2001 is de eerste tender geopend. Hiervoor
is f 60 miljoen (€ 27 miljoen) gereserveerd. Het streven is
om de tweede tender ook in 2001 van start te laten gaan, de derde en de vierde
tender gaan van start respectievelijk in 2002 en 2003.4.2.8. Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport1. VrijwilligersbeleidBij de begrotingsbehandeling van het Ministerie van VWS voor het jaar
2001 heeft de Tweede Kamer gevraagd om voorstellen waarmee de versterking
van het vrijwilligerswerk op lokaal niveau een forse impuls kan krijgen (motie-Middel/Atsma,
Kamerstukken II 2000/2001, 27 400 XVI, nr. 31). De staatssecretaris van
VWS is daarop in gesprek gegaan met gemeenten en provincies. Op 31 mei 2001
heeft zij de Tweede Kamer bij brief (Kamerstukken II 2000/2001, 27 400
XVI, nr. 84) over de resultaten van het overleg met VNG en IPO in kennis gesteld.
Tevens laat zij weten dat VWS voor de tijdelijke stimuleringsregeling f 25
miljoen (€ 11,34 miljoen) op jaarbasis beschikbaar heeft vanaf 2001.
Omdat de gemeenten en provincies zelf 50% bijdragen kan de daadwerkelijke
impuls oplopen tot ongeveer f 50 miljoen (€ 22,69 miljoen)
per jaar. Gemeenten kunnen hiermee bijvoorbeeld deskundigheidsbevordering
van vrijwilligers en organisaties bevorderen, het vinden en binden van vrijwilligers
vergemakkelijken en organisaties bijstaan met organisatorische en administratieve
taken.In overleg met VNG en IPO is op 12 juli 2001 een tijdelijke regeling vastgesteld
waarmee de middelen voor de vrijwilligersimpuls op een effectieve en evenwichtige
manier aan gemeenten en provincies kunnen worden toegedeeld. De regeling voorziet
erin dat een gemeente of provincie een (meerjarige) uitkering voor een project
ter versterking van het vrijwilligerswerk kan ontvangen. Het Rijk neemt bij
goedkeuring van het project 50% van de kosten voor zijn rekening. Wanneer
er sprake is van samenwerking tussen twee of meer gemeenten of twee of meer
provincies kan dat oplopen tot 55%. De gemeenten of provincies nemen zelf
het overige deel van de kosten voor hun rekening. Bij de verdeling van het
geld wordt rekening gehouden met de omvang van de gemeente. De vrijwilligersprojecten
moeten aansluiten bij bestaand gemeentelijk en provinciaal beleid. Daarnaast
moeten ze in overleg met vrijwilligersorganisaties worden ontwikkeld en uitgevoerd.
De regeling loopt tot 1 januari 2005.2. JeugdzorgIn het Regeerakkoord is een nieuwe Wet op de jeugdzorg aangekondigd ter
vervanging van de Wet op de jeugdhulpverlening. Op 26 juni 2000 heeft de Tweede
Kamer in hoofdlijnen ingestemd met het Beleidskader Wet op de jeugdzorg waarin
de richtinggevende keuzen voor de nieuwe wet zijn neergelegd. Sindsdien wordt
er gewerkt aan de Wet op de jeugdzorg. Het ontwerp van wet is in juli 2001aan
de Raad van State voor advies voorgelegd. De wet dient 1 januari 2003 in werking
te treden.Op basis van het beleidskader en de al langer lopende trajecten in het
kader van Regie in de jeugdzorg is het Implementatieprogramma Wet op de jeugdzorg
opgesteld. Dit is in april 2001 naar de Tweede Kamer gezonden (Kamerstukken
II 2000/2001, 27 410, nr. 11). Het implementatieprogramma is een dynamisch
werkprogramma waarin de acties staan benoemd die het Rijk moet ondernemen
om een soepele overgang naar het nieuwe wettelijke regime te realiseren. Het
programma biedt tevens de basis voor de betrokken partijen om de implementatie
van de wet onder hun verantwoordelijkheid verder vorm te geven.In het programma staat aangegeven dat de provincies en drie grootstedelijke
regio's (gsr) elk een eigen implementatieprogramma maken waarin staat beschreven
welke acties zij zelf in gang moeten zetten om tot die soepele overgang te
komen. Op basis van deze provinciale programma's worden tussen het Rijk en
de afzonderlijke provincies/gsr convenanten opgesteld waarin afspraken over
de implementatie bestuurlijk worden vastgesteld. De inzet van de beschikbare
intensiveringsmiddelen wordt gekoppeld aan deze afspraken.3. JeugdbeleidIn 1999 hebben de overheden gezamenlijk de notitie «Jeugdbeleid
in Ba(la)ns» opgesteld, die is vastgesteld in het Overhedenoverleg van
1 december 1999. Daarin hebben Rijk, provincies en gemeenten onder meer een
aantal afspraken gemaakt om te bevorderen dat in alle gemeenten een integrale
en vraaggerichte aanpak ten aanzien van 0–6 jarigen wordt gevolgd. Voor
de nadere uitwerking en concretisering van deze afspraken is een interbestuurlijke
werkgroep gevormd. Deze heeft onder meer de mogelijkheden verkend om tot een
integraal kader 0–6 jarigenbeleid te komen, in aansluiting bij ontwikkelingen
als de nieuwe kinderopvangwetgeving, het onder de Wet collectieve preventie
volksgezondheid brengen van de ouder- en kindzorg, de GOA-herziening en de
kabinetsreactie op het SCP-onderzoek «Knelpunten in het stedelijk jeugdbeleid», uitgevoerd naar aanleiding van de motie-De Cloe. Een tussentijdse
conclusie van de werkgroep is dat het aantal specifieke regelingen op dit
terrein reeds sterk is/wordt teruggebracht.In het Overhedenoverleg van mei 2000 is afgesproken dat een gezamenlijke
aanpak versterking 0–6 jarigenbeleid onder de regie van de gemeenten
in ieder geval omvat:• actieve regievoering door gemeenten;• kwantitatief en kwalitatief goed peuterspeelzaalwerk;• taal- en ontwikkelingsprogramma's in de voor- en vroegschoolse
periode;• extra inzet van consultatiebureaus.Er is een BANS-afspraak gemaakt dat Rijk en gemeenten elk hun deel bijdragen
aan een sluitende aanpak voor 0–6 jarigen. VNG is bereid tot extra financiële
inzet van gemeenten voor 0–6 jarigen. Een extra inzet van het Rijk heeft
uitwerking gekregen in de beleidsbrief Voor- en vroegschoolse educatie (VVE)
van 9 juni 2000 (Kamerstukken II 2000/2001, 27 190, nr. 1) en de vervolgbrief
over VVE-middelen van 10 november 2000 (Kamerstukken II 2000/2001, 27 190,
nr. 8), en in extra middelen voor VVE-programma's, consultatiebureaus en CRIEM.5. OnderhoudsagendaDe onderhoudsagenda voor 2002 bevat de volgende onderdelen:• Volgen van de uitgavenontwikkeling in cluster Ruimte.• Nagaan of de nieuwe maatstaf warmtekrachtkoppeling zich naar verwachting
ontwikkelt.• Implementatie van een aantal in hoofdstuk 4 genoemde artikel 2-voornemens:– BTW-compensatiefonds;– Regionale omroepen;– Rivierdijkversterkingen/hoofdwaterkeringen;– GDU en decentralisatiemiddelen infrastructuur/integratie-uitkering
Verdi;– Dualisering/commissie Elzinga;– Arbeidsmarktproblematiek (commissie van Rijn);– Archeologie;– Bescherming cultureel erfgoed;– Heroverweging bodemsanering;– Stedelijke netwerken;– Nieuwe wet Ruimtelijke Ordening;– Bereikbaarheidsoffensief Randstad (BOR)/Prijsbeleid/Spitstarief;– Waterbeleid 21ste eeuw;– Wet op de Jeugdzorg.BIJLAGE 2 OVERZICHT MOTIES EN TOEZEGGINGENDoor de bewindslieden gedane toezeggingen – in behandeling  Omschrijving van de toezeggingVindplaatsStand van zakenDe staatssecretaris van Financiën,
eerstverantwoordelijke voor de Monitor Lokale lasten, zal de effecten op de
lokale lasten die zich mogelijk zullen voordoen als gevolg van de invoering
van de euro, aan de orde te stellen in het overleg met de VNG en het IPO.Kamerstukken II 1998–1999,26 200
C, nr. 11 (2 december 1998) en handelingen II 1998–1999, nr. 39, blz.
2830 (17 december 1998).In de septembercirculaire
provinciefonds van 2001 zal wederom aandacht worden besteed aan de wijze waarop
provincies geacht worden om te gaan bij de omzetting van de tarieven van guldens
in euro's.XNoot1De zogenaamde artikel 2-beleidsvoornemens. Artikel 2 van de Financiële-verhoudingswet
luidt als volgt:1. Indien beleidsvoornemens van het Rijk leiden tot een wijziging van
de uitoefening van taken of activiteiten door provincies of gemeenten, wordt
in een afzonderlijk onderdeel van de bijbehorende toelichting met redenen
omkleed en met kwantitatieve gegevens gestaafd, welke de financiële gevolgen
van deze wijziging voor de provincies of gemeenten zijn.2. In de toelichting wordt tevens aangegeven via welke bekostigingswijze
de financiële gevolgen voor de provincies of gemeenten kunnen worden
opgevangen.3. Over de toepassing van het eerste en tweede lid vindt tijdig overleg
plaats met Onze Ministers. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28000-C-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl