Zaaizaad en plantgoedwet 20..; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29650, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29650 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 14 juli 2003,
no.W11.03.0077/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29650Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 650Nieuwe regeling voor het toelaten van rassen, het in de handel brengen
van teeltmateriaal en het verlenen van kwekersrecht (Zaaizaad- en plantgoedwet
20..)nr. 5ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 14 juli
2003 en het nader rapport d.d. 2 juni 2004, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit. Het advies van
de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 28 februari 2003, no.03.000933, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
met memorie van toelichting houdende een nieuwe regeling voor het toelaten
van rassen, het in de handel brengen van teeltmateriaal en het verlenen van
kwekersrecht (Zaaizaad- en plantgoedwet 20..).Als gevolg van diverse ontwikkelingen, waaronder de totstandkoming van
Europese regelgeving, is de Zaaizaad- en plantgoedwet (ZPW) in opzet en systematiek
gedateerd geraakt. Beoogd wordt thans de wettelijke procedures voor het toelaten
van rassen en opstanden, het in de handel brengen van teeltmateriaal en het
verlenen van kwekersrecht te verbeteren, stroomlijnen en moderniseren, alsmede
de rechtsbescherming en handhaving en het toezicht te verbeteren en bevoegdheden
te verduidelijken. Het wetsvoorstel heeft niet tot doel een wijziging te brengen
in de materiële regels, maar geeft invulling aan de conclusies die door
de toenmalige Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij zijn
getrokken naar aanleiding van het in 2001 in het kader van het programma Marktwerking,
deregulering en wetgevingskwaliteit verschenen MDW-rapport «Met recht
gekweekt» (MDW:rapport).1 In het MDW-rapport
worden diverse knelpunten in de huidige regelgeving geïdentificeerd en
worden hiervoor in 32 aanbevelingen oplossingen aanbevolen. Een conceptversie
van het MDW-rapport is voor commentaar voorgelegd aan de betrokken instanties
en organisaties, die het breed steunen.2De Raad van State onderschrijft de doelstellingen van het wetsvoorstel
zoals uiteengezet in de memorie van toelichting en is van oordeel dat deze
in het algemeen goed zijn uitgewerkt in het voorstel. De Raad maakt opmerkingen
met betrekking tot het privaatrechtelijke beroep, het tuchtrecht en de strafrechtelijke
en bestuursrechtelijke handhaving. Hij is van oordeel dat in verband daarmee
enige aanpassing van het wetsvoorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 28 februari
2003, nr. 03.00933, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 14 juli 2003, no. W11.03.0077/V, bied ik U
hierbij aan.De opmerkingen van de Raad van State worden hieronder besproken.1. Rechtstreeks beroep op civiele rechterParagraaf 7 van hoofdstuk 7 handelt over de afdoening van kwekersrechtelijke
geschillen. In tegenstelling tot andere wetten betreffende intellectuele eigendomsrechten
kunnen op grond van de huidige ZPW privaatrechtelijke acties tot opeising
en vernietiging van het kwekersrecht niet rechtstreeks bij de rechter worden
ingesteld.1 Een dergelijke vordering moet voorafgegaan
worden door een verzoek om vernietiging of opeising bij de Raad voor het Kwekersrecht,
waarna ingevolge artikel 60 beroep openstaat bij het Gerechtshof te 's-Gravenhage
met cassatieberoep op de Hoge Raad. Voor het behandelen en beslissen van zaken
als bedoeld in artikel 60 ZPW is op grond van artikel 70 van de Wet op de
rechterlijke organisatie (Wet RO) bij het Gerechtshof de kamer voor het kwekersrecht
gevormd, bestaande uit drie rechterlijke ambtenaren en twee deskundige leden.
In de artikelen 61 tot en met 68 ZPW zijn bepalingen opgenomen over de benoeming
van deskundige leden in het Gerechtshof Den Haag.Overeenkomstig de aanbevelingen van het MDW-rapport2 wordt thans voorgesteld het bestuurlijke voorportaal van de Raad voor
het Kwekersrecht te laten vervallen. Terzake van deze en andere specifieke
privaatrechtelijke vorderingen op grond van de ZPW wordt in artikel 78 van
het wetsvoorstel de Rechtbank Den Haag als rechter in eerste aanleg aangewezen.
Hiermee wordt aangesloten bij het octrooirecht en het recht met betrekking
tot merken en tot tekeningen of modellen. Aan bepalingen over de benoeming
van deskundige leden in het Gerechtshof is als gevolg van deze wijziging de
reden ontvallen. De vraag rijst evenwel of er geen behoefte bestaat aan deskundige
leden bij de Rechtbank voor de behandeling van kwekersrechtelijke geschillen.
Deze vraag klemt temeer nu door het schrappen van de bestuurlijke verzoekschriftprocedure
de deskundigheid van de Raad voor het Kwekersrecht niet meer wordt ingezet.
Weliswaar is er deskundigheid bij de Rechtbank Den Haag aanwezig op het gebied
van octrooi- en merkenrecht, maar de beoordeling van kwekersrechtelijke geschillen
vergt een meer specifieke deskundigheid. De Raad adviseert hieraan aandacht
te besteden in de memorie van toelichting. Hierbij zou tevens moeten worden
ingegaan op de vraag wat de toekomst is van de kamer voor het kwekersrecht
in het Gerechtshof Den Haag, dat als hoger beroepsinstantie betrokken blijft
bij kwekersrechtelijke vorderingen. De Raad adviseert op deze vragen nader
in te gaan in de memorie van toelichting en daar tevens onder ogen te zien
of artikel 70 Wet RO in het licht van het onderhavige wetsvoorstel ongewijzigd
kan blijven.1. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad van State met betrekking
tot de vereiste specifieke deskundigheid bij de beoordeling van kwekersrechtelijke
geschillen door de civiele rechter, heb ik na overleg met het Ministerie van
Justitie besloten hierover het advies van de Raad voor de rechtspraak te vragen.
Daartoe heb ik de Raad voor de rechtspraak bij brief van 23 oktober 2003
verzocht om advies uit te brengen over het wetsvoorstel. In zijn advies van
12 februari 2004 komt de Raad voor de rechtspraak tot de bevinding, dat
het beoordelen van kwekersrechtelijke geschillen, gelet op de zeer specialistische
materie, het best kan geschieden door een gemengd samengestelde bijzondere
kamer van het gerecht, conform de huidige praktijk bij het Gerechtshof Den
Haag.Gelet op dit advies ben ik van oordeel dat artikel 70 van de Wet op de
rechterlijke organisatie, waarin voorzien wordt in een kamer voor het kwekersrecht
bij het Gerechtshof Den Haag die bestaat uit drie rechterlijke ambtenaren
en twee deskundige leden, gehandhaafd dient te blijven. Wel zal hierin de
verwijzing naar de huidige Zaaizaad- en Plantgoedwet worden vervangen door
een verwijzing naar de nieuwe wet. Daarnaast zal in de Wet op de rechterlijke
organisatie een overeenkomstige bepaling worden opgenomen met betrekking tot
de Rechtbank Den Haag, die immers op grond van het wetsvoorstel in eerste
aanleg over kwekersrechtelijke geschillen zal oordelen. Dit betekent tevens
dat in het wetsvoorstel alsnog bepalingen worden opgenomen over de benoeming
van deskundige leden in de rechtbank en het Gerechtshof Den Haag,
naar analogie van de artikelen 61 tot en met 68 van de huidige Zaaizaad- en
Plantgoedwet.Wetsvoorstel en memorie van toelichting zijn in lijn met het bovenstaande
aangepast.2. TuchtrechtArtikel 87 van de geldende ZPW bevat een zogenoemde aansluitplicht, die
inhoudt dat het in de handel brengen van teeltmateriaal alleen is toegestaan
aan degene die is aangesloten bij een krachtens de wet aangewezen keuringsinstelling,
die ingevolge artikel 91 bevoegd is algemene voorschriften op te stellen waaraan
de aangesloten bedrijven moeten voldoen. Deze bevoegdheid strekt zich op grond
van artikel 91, eerste lid, onder e, mede uit tot het geven van voorschriften
over het toezicht op de naleving van de eigen voorschriften en de keuring
van het teeltmateriaal.Het voordeel van de aansluitplicht is dat daarmee onder meer het toezicht
op de naleving van de ZPW wordt vereenvoudigd.1
De aansluitplicht is echter door het Europese Hof van Justitie deels in strijd
met het communautaire recht verklaard.2Hierdoor bestaat er in de praktijk een onderscheid tussen handhaving jegens
aangeslotenen enerzijds en niet-aangeslotenen anderzijds. Voor aangeslotenen
vindt controle en toezicht plaats door op basis van de ZPW aangewezen keuringsinstellingen.
Hierbij hoort een tuchtrechtelijk sanctiesysteem. Daarnaast levert handelen
in strijd met de wettelijke bepalingen terzake van het in de handel brengen
van teeltmateriaal ingevolge de ZPW een strafbaar feit op, dat op grond van
de Wet op de economische delicten (WED) als een economisch delict wordt beschouwd.
Ten aanzien van niet-aangeslotenen kan alleen (via de WED) strafrechtelijk
worden opgetreden.In de praktijk worden de meeste overtredingen tuchtrechtelijk afgedaan.3 In de meeste gevallen bestaan de maatregelen uit het
opleggen van een boete en in sommige gevallen uit het onder verscherpt toezicht
plaatsen van de aangeslotene voor een periode van twee jaar. Alleen voor de
meer ernstige vergrijpen waarbij sprake is van fraude of moedwillig misbruik
wordt thans strafrechtelijk opgetreden. Overeenkomstig de aanbevelingen in
het MDW-rapport vervalt in het wetsvoorstel de aansluitplicht en de zelfstandige
regelgevende bevoegdheid van de keuringsinstellingen. In de memorie van toelichting
wordt gesteld, dat hierdoor niet langer gesproken kan worden van rechtsregels
die slechts voor een beperkte groep belanghebbenden van belang zijn en zich
om die reden lenen voor tuchtrechtelijke handhaving. In plaats van handhaving
door tuchtrecht wordt daarom in het wetsvoorstel gekozen voor een combinatie
van bestuursrechtelijke en strafrechtelijke handhaving.4De motivering in de toelichting met betrekking tot het laten vervallen
van de tuchtrechtelijke handhaving overtuigt niet zonder meer. Aan tuchtrecht
valt te denken indien het gaat om het opleggen van straffen voor laakbare
gedragingen waarbij alleen leden van een homogene beroepsgroep zijn betrokken.
Het feit dat de aansluitplicht vervalt, betekent niet noodzakelijkerwijs dat
daardoor de groep belanghebbenden waarop het wetsvoorstel ziet zodanig verandert
dat niet langer gesproken kan worden van een homogene beroepsgroep. De doelgroep
van de ZPW (producenten van en handelaars in teeltmateriaal) blijft onveranderd;
de wijziging van de wet betekent wel, dat de grondslag voor handhaving door
middel van tuchtrecht, zo daar behoefte aan zou zijn, aangepast zou moeten
worden. In dit verband wijst de Raad ook op aanbeveling 21 uit het MDW-rapport,
die onder meer inhoudt dat nader wordt bezien of tuchtrecht, uit te oefenen
door keuringsinstellingen, moet worden ingevoerd. In het MDW-rapport wordt
opgemerkt dat het tuchtrecht van groter belang kan worden bij het afschaffen
van de aansluitplicht. «Door middel van een effectieve regeling van
het tuchtrecht kan ook in de toekomst gewaarborgd worden dat degenen die teeltmateriaal
aanbieden aan de in de sector gebruikelijke eisen van professionaliteit voldoen
en dat zij deugdelijke waar in het verkeer brengen».5 Mede gelet op de algemeen bekende overbelasting van het (strafrechtelijk)
handhavingsapparaat en de aanbevelingen van het MDW-rapport adviseert het
college de keuze die in het wetsvoorstel betreffende het tuchtrecht is gemaakt
nader te bezien.2. Gelet op de opmerkingen van de Raad van State is de keuze voor het
vervallen van het tuchtrecht bij de keuringsinstellingen nader gemotiveerd
in de memorie van toelichting. Hierbij is benadrukt dat de regels die bij
of krachtens de wet worden gesteld hoofdzakelijk strekken ter
implementatie van Europese regelgeving en derhalve een algemene werking hebben.
Dat die regels in de praktijk alleen van belang zijn voor bedrijven die zich
daadwerkelijk bezighouden met het ontwikkelen van plantenrassen en het verhandelen
van plantaardig materiaal, doet daaraan niet af. Het feit dat het gaat om
algemeen geldende wettelijke regels en niet om regels die binnen de eigen
beroepsgroep worden gesteld door een orgaan dat onderdeel uitmaakt van diezelfde
beroepsgroep of dat daarvan een vertegenwoordigend orgaan vormt, maakt dat
handhaving door tuchtrecht niet voor de hand ligt. Hier kan aan worden toegevoegd,
dat het op jaarbasis om een betrekkelijk gering aantal zaken gaat, zodat van
een substantiële toename van de belasting van het (strafrechtelijke)
handhavingsapparaat naar verwachting geen sprake zal zijn.3. Strafrechtelijke en bestuursrechtelijke handhavingIn het wetsvoorstel is gekozen voor een combinatie van bestuursrechtelijke
en strafrechtelijke handhaving. De bestuursrechtelijke handhaving omvat de
mogelijkheid tot het schorsen, intrekken of doorhalen van een erkenning of
registratie (artikel 45), de bevoegdheid van de keuringsinstellingen om ondeugdelijk
teeltmateriaal uit de handel te halen (artikel 47) en de bevoegdheid tot bestuursdwang
(Artikel 89).In een systeem waarbij gekozen is voor een mengvorm van bestuursrechtelijke
en strafrechtelijke handhaving verdient het in het algemeen de voorkeur het
strafrecht te reserveren voor de meer ernstige overtredingen, zoals die waarin
sprake is van fraude of misbruik. Blijkens de toelichting zal echter het strafrecht
in de toekomst mogelijk niet alleen een functie gaan vervullen bij gevallen
van fraude en misbruik, maar ook in situaties waarin sprake is van kleinere
overtredingen die niettemin een adequate reactie vragen, ter correctie en
bestraffing van een inmiddels gepleegde en niet meer te herstellen overtreding.1 In de huidige situatie wordt in dergelijke gevallen
via het tuchtrecht door de keuringsinstellingen een boete opgelegd. De vraag
komt op of overwogen is naast de bestuursrechtelijke handhavingsmogelijkheden,
genoemd in de artikelen 45, 47 en 89 van het wetsvoorstel, de mogelijkheid
van een bestuurlijke boete op te nemen. Naast de mogelijkheden van het strafrecht
kan de bestuurlijke boete immers onder omstandigheden een gewenste aanvulling
zijn op de overige handhavingsmogelijkheden.2
De Raad adviseert in de memorie van toelichting nader in te gaan op de keuzen
ten aanzien van de sanctiemodaliteiten.3. In lijn met het advies van de Raad van State is in de memorie van toelichting
nader ingegaan op de keuzen ten aanzien van de sanctiemodaliteiten. Hierbij
is naar aanleiding van het advies een expliciete overweging gewijd aan de
bestuurlijke boete.4. BeroepArtikel 59 van de geldende ZPW regelt dat tegen beslissingen van de Raad
voor het Kwekersrecht beroep openstaat op een Afdeling van Beroep. Tegen beslissingen
van de keuringsinstellingen staat beroep open bij een Commissie van Beroep
inzake keuringen, voorzover het keuringsbeslissingen betreft, en bij een Raad
van Beroep, voorzover het overige beslissingen betreft (artikel 88, onder
2°, onderdelen e en g). Daarnaast staat op grond van artikel 78 van de
geldende wet tegen beslissingen van de met de samenstelling van de rassenlijsten
belaste commissies beroep open bij de minister. Volgens jurisprudentie van
de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State moeten deze beroepsgangen
worden aangemerkt als vormen van administratief beroep, waartegen vervolgens
in twee instanties (rechtbank en Afdeling bestuursrechtspraak) beroep bij
de rechter kan worden ingesteld. In het licht van de onderhavige herziening
van de ZPW wordt voorgesteld volledig aan te sluiten bij de systematiek van
de Algemene wet bestuursrecht (Awb): bezwaar bij het bestuursorgaan dat het
besluit genomen heeft volgens de uniforme bezwaarschriftprocedure van de Awb,
waarna beroep openstaat bij de rechtbank en hoger beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State. Het wetsvoorstel volgt hiermee het MDW-rapport.3 De Raad merkt naar aanleiding van dit punt het volgende
op. Naast de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State zijn de Centrale
Raad van Beroep en het College van Beroep voor het bedrijfsleven bestuursrechtelijke
appèlcolleges voor aangewezen terreinen van het bestuursrecht. Onder
meer voor rechtspraak over de uitvoering van regelingen die raken
aan kwaliteitsnormen voor producten is het College van Beroep voor het bedrijfsleven
de aangewezen instantie, hetgeen ook blijkt uit artikel 1 van de aan de ZPW
verwante Landbouwkwaliteitswet. Op grond hiervan adviseert de Raad het wetsvoorstel
in die zin aan te passen dat het College van Beroep voor het bedrijfsleven
in het wetsvoorstel de plaats inneemt die nu is toegedacht aan de Afdeling
bestuursrechtspraak van de Raad van State.4. Het advies van de Raad van State om het bestuursrechtelijk hoger beroep
onder te brengen bij het College van beroep voor het bedrijfsleven in plaats
van bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State wordt blijkens
zijn advies door de Raad voor de rechtspraak onderschreven. Gelet hierop heb
ik besloten het wetsvoorstel dienovereenkomstig aan te passen. Vanwege de
samenhang met andere wetgeving van mijn ministerie waarin het College van
beroep voor het bedrijfsleven is belast met het beroep in bestuursrechtelijke
geschillen, is – in zoverre in afwijking van het advies van de Raad
voor de rechtspraak – gekozen voor rechtstreeks beroep bij dit college.
Het belang van een consistente rechtstoedeling rechtvaardigt een uitzondering
op het uitgangspunt van rechtspraak in twee instanties.5. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.5. De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn verwerkt.6. Naar aanleiding van het advies van de Raad voor de rechtspraak hebben
nog enkele andere aanpassingen van het wetsvoorstel en de memorie van toelichting
plaatsgevonden. In het wetsvoorstel is daartoe meer expliciet bepaald dat
behalve de rechtbank Den Haag ook de voorzieningenrechter van die rechtbank
bevoegd is kennis te nemen van civielrechtelijke vorderingen met betrekking
tot de handhaving van het kwekersrecht. Daarnaast zijn met betrekking tot
de civielrechtelijke handhaving van het kwekersrecht schadevergoeding en winstafdracht
niet langer cumulatief in het wetsvoorstel opgenomen, maar is bepaald dat
de houder van een kwekersrecht in plaats van schadevergoeding ook winstafdracht
kan vorderen. In de memorie van toelichting is voorts duidelijker tot uitdrukking
gebracht dat geschillen betreffende een rasbenaming en een merk worden beschouwd
als bestuursrechtelijke besluiten, waarover bij uitsluiting het College van
beroep voor het bedrijfsleven bevoegd is in beroep te oordelen. Ook is de
door de Raad voor de rechtspraak gemaakte inschatting van de werklast overgenomen
in de memorie van toelichting. Tot slot zijn enkele redactionele opmerkingen
van de Raad voor de rechtspraak verwerkt.7. In het kader van een voorstel tot wijziging van de Mediawet heeft de
Minister van Justitie bij brief van 15 januari 2004 aan de Eerste Kamer
laten weten dat er een heroverweging zal plaatsvinden van het kabinetsstandpunt
met betrekking tot de wenselijkheid van bijzondere wettelijke bepalingen voor
het waarborgen van tijdige implementatie1. Eind
2003 stelde de ministerraad ter zake een standpunt vast, dat voor advies aan
de Raad van State is voorgelegd. In afwachting van het advies van de Raad
van State en de vaststelling van het definitieve kabinetsstandpunt is de in
het wetsvoorstel opgenomen implementatiebepaling aangepast op een wijze die
tegemoet komt aan de van verschillende zijden, in het bijzonder de Eerste
Kamer der Staten-Generaal, geuite bezwaren2.
Hierbij is, naar het recente voorbeeld van het voorstel voor een Wet totstandkoming
en implementatie EG-besluiten op het terrein van energie, post en telecommunicatie3, een grondslag opgenomen waarmee richtlijnen die betrekking
hebben op het in de handel brengen van teeltmateriaal bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur kunnen worden geïmplementeerd. Conform dit voorbeeld
is in de bepaling voorzien in een koppeling aan de relevante rechtsbasis in
het EG-Verdrag, waardoor sprake is van een meer specifieke delegatiegrondslag
dan in de oorspronkelijke bepaling. Daarnaast bevat de nieuw voorgestelde
bepaling niet langer de mogelijkheid dat de implementatie bij lagere regelgeving
plaatsvindt in afwijking van de wet.8. Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om een aantal nadere redactionele
en terminologische verbeteringen door te voeren in wetsvoorstel en memorie
van toelichting.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P. van DijkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. VeermanBijlage bij het advies van de Raad van State van 14 juli 2003,
no.W11.03.0077/V, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– Artikel 1, onderdeel b, vervangen door: b. de Raad: de Raad voor
planten-rassen, genoemd in artikel 2; (aanwijzing 82 van de Aanwijzingen voor
de regelgeving (Ar)).– Artikel 1, onderdeel d, vervangen door: d. het rassenregister:
het Nederlands rassenregister, genoemd in artikel 25; (aanwijzing 82 Ar).– Artikel 2, onderdeel d, vervangen door: d. het op grond van artikel
26 opstellen en bekendmaken van nationale lijsten van toegelaten rassen en
opstanden, en.– In artikel 12, eerste en tweede lid, «beleidsregels»
vervangen door: richtlijnen.– In artikel 26, eerste lid, «van het Europese Parlement en
de Raad» vervangen door: van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie.– Het begrip «instandhouder» zoals dat onder meer voorkomt
in artikel 39 opnemen en verklaren in artikel 1.– In artikel 82 «van het Europese Parlement en de Raad»
vervangen door: van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie.– In de memorie van toelichting, hoofdstuk 1, niet verwijzen naar
«het strategisch akkoord van het kabinet».XNoot1Kamerstukken II 2000/01, 24 036, nr. 217.XNoot2Kamerstukken II 2000/01, 24 036, nr. 217, bladzijde 2.XNoot1Artikelen 54 en 55 ZPW.XNoot2MDW-rapport, hoofdstuk 5, paragraaf 3.4.XNoot1MDW-rapport, hoofdstuk 6, paragraaf 4.XNoot2Het Hof bepaalde dat een lidstaat een controleorgaan kan instellen waaraan
producenten zich verplicht moeten aansluiten, teneinde de naleving van bepaalde
voorschriften te verzekeren. Het Hof achtte het daarentegen in strijd met
het vrij verkeer van goederen wanneer een lidstaat het in het verkeer brengen,
verder verhandelen en in- en uitvoeren en ten uitvoer aanbieden slechts toestaat
aan degenen die bij een daartoe aangewezen controle-instelling zijn aangesloten
(onder meer de arresten van 26 februari 1980, zaak 94/79, Vriend, Jur.1980,
bladzijde 327, van 7 februari 1984, zaak 237/82, Jongeneel, Jur.1984,
bladzijde 483).XNoot3Gemiddeld circa 20 tuchtrechtzaken per jaar tegenover ongeveer vijf strafzaken
per jaar (memorie van toelichting, hoofdstuk 8, paragraaf 2).XNoot4Memorie van toelichting, hoofdstuk 12, paragraaf 2.XNoot5MDW-rapport, hoofdstuk 6, paragraaf 4.XNoot1Memorie van toelichting, hoofdstuk 12, paragraaf 2.XNoot2«Vergelijk het kabinetsstandpunt Handhaven op Niveau, Kamerstukken
1999/2000, 26 800 VI, nr. 67, blz. 8.XNoot3Aanbeveling 12.XNoot1Kamerstukken 1 2003/04, 28 746, A.XNoot2Zie in het bijzonder de motie van het lid Jurgens (Kamerstukken I 2000/01,
26 200 VI, nr. 37, later vervangen door nr. 37b).XNoot3Kamerstukken II, 2003/04, 29 474, nrs. 1–2. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29650-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl