Deltawet grote rivieren; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24109, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24109 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State van 23 februari
1995, no. W09.95.0062, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24109Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 109Een bijzondere voorziening voor de versnelde uitvoering van werken tot
versterking van enige dijkvakken langs de Rijn en zijn zijtakken en langs
de bedijkte Maas, alsmede van werken tot aanleg van kaden langs de onbedijkte
Maas en langs een gedeelte van de Rijksweg A2 (Deltawet grote rivieren)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 23 februari
1995 en het nader rapport d.d. 6 maart 1995, aangeboden aan de Koningin door
de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 16 februari 1995, no. 95.001239, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting,
houdende een bijzondere voorziening voor de versnelde uitvoering van werken
tot versterking van enige dijkvakken langs de Rijn en haar zijtakken en langs
de bedijkte Maas, alsmede van werken tot aanleg van kades langs de onbedijkte
Maas en langs een gedeelte van de Rijksweg A2 (Deltawet grote rivieren).Blijkens mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 16 februari 1995,
nr. 95.001239, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies betreffende
het bovenvermelde wetsvoorstel rechtstreeks aan mij te doen toekomen. Dit
advies, gedateerd 23 februari 1995, nr. WO9.95.0062, moge ik U hierbij aanbieden.1. De Raad van State stelt voorop dat de recente wateroverlast de noodzaak
heeft aangetoond van de uitvoering op zeer korte termijn van een aantal urgent
geachte projecten van dijkversterking en aanleg van kaden en dat de versnelde
uitvoering van deze projecten een bijzondere noodprocedure rechtvaardigt.
Het college is echter evenzeer van oordeel, dat de voorgestelde uitzonderlijke
ingreep in het geldende recht niet verder mag gaan of langer mag duren dan
de ontstane situatie strikt eist. Zoals ook uit de brief van 10 februari 1995
van de Ministers van Verkeer en Waterstaat en van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
(Kamerstukken II 1994/95, 18 106, nr. 53) blijkt, is het de bedoeling
dat de Deltawet grote rivieren, gezien haar bijzondere karakter van een wettelijke
noodvoorziening, slechts van toepassing zal zijn op een beperkt aantal zeer
urgente projecten en een beperkte geldingsduur zal hebben. Naar de mening
van de Raad is evenwel onvoldoende toegelicht waarom de in de als bijlage
bij het wetsvoorstel opgenomen (voorlopige) lijst van projecten tot de categorie
van de meest urgente projecten kunnen worden gerekend en het realiseren van
de desbetreffende werken door nood wordt gerechtvaardigd. Voorts ontbreekt
in het wetsvoorstel een horizonbepaling waaruit het tijdelijke karakter van
de Deltawet grote rivieren blijkt. De Raad adviseert het wetsvoorstel aan te vullen met een horizonbepaling
die de datum aanwijst waarop de wet zal vervallen. Voorts adviseert hetcollege de bijlagen van een toelichting te voorzien waaruit per project
blijkt dat de wet uitsluitend betrekking heeft op voorzieningen die geen enkel
uitstel dulden.In dit verband heeft de Raad kritiek op de benaming Deltawet grote rivieren.
Er is niet sprake van een planwet die te vergelijken zou zijn met de, vijf
jaar na de watersnood van 1953 tot stand gekomen, Deltawet, maar van een machtigingswet
die een weloverwogen opgebouwd stelsel van bestuurs- en onteigeningsrecht
opzij zet. De Raad adviseert daarom, de naam van de wet te doen luiden «Tijdelijke
wet grote rivieren». Het loslaten van de aanduiding «Deltawet»
stemt ook overeen met het feit, dat blijkens de zojuist vermelde brief van
de Ministers van Verkeer en Waterstaat en van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer (bladzijde 2, bovenaan) het Deltaplan Grote Rivieren
veel meer omvat dan de projecten waarop het voorstel van wet ziet.1. Met de Raad ben ik van oordeel dat de wettelijke noodvoorziening, bestemd
voor een aantal zeer urgente projecten, niet verder moet gaan en ook geen
langere werking dient te hebben dan strikt noodzakelijk is. Het in de wet
opnemen van een horizonbepaling, in die zin dat de wet zonder meer haar gelding
zou verliezen op een in de bij wet bepaald tijdstip, bijvoorbeeld 1 januari
1997, heeft het bezwaar dat het onzekerheid schept voor mogelijk op dat tijdstip
nog lopende projecten zelfs als het vaststellingsbesluit door gedeputeerde
staten al geruime tijd vóór dat tijdstip zou zijn genomen. Aan
het advies van de Raad tot het opnemen van een horizonbepaling is daarom gevolg
gegeven op andere wijze, nl. door de mogelijkheid tot toepassing van de wet
na 1 januari 1997 te beperken tot projecten die reeds voorkwamen op een van
de bij de wet vastgestelde bijlagen en waarvoor het plan voor die datum is
vastgesteld. Met dit laatste wordt ook voorkomen dat de geldingsduur van de
wet afhankelijk zou worden gesteld van projecten die eventueel later op grond
van een algemene maatregel van bestuur ex artikel 1, tweede lid, aan de lijst
van uit te voeren werken zouden zijn toegevoegd.Het lijkt me niet noodzakelijk om het feit dat de wet aldus een ook naar
tijd begrensde werking heeft te benadrukken in de naamgeving. De citeertitel
Deltawet grote rivieren heeft de voorkeur van de regering, juist omdat daarmee
ook op kernachtige wijze wordt weergegeven het belang van de tot stand te
brengen, voor de bewoonbaarheid van een aanzienlijk deel van het land zo essentiële,
werken, zoals dat destijds ook gold bij het totstandbrengen van de Deltawet
na de stormramp van 1953.Overeenkomstig het advies van de Raad is verder de memorie van toelichting
aangevuld met een bijlage waarop de urgentie van de afzonderlijke projecten
nader wordt verklaard. Op grond van nader onderzoek is de lijst van hoogst
urgente projecten aanzienlijk uitgebreid. Verder is ook voor de langs de onbedijkte
Maas aan te leggen kaden alsnog een lijst, die met bijbehorende kaarten een
geheel vormt, opgesteld. Ook met het oog daarop is de memorie van toelichting
aangevuld.2. In paragraaf 2 van de toelichting wordt de noodzaak van een wettelijke
voorziening toegelicht. Aangezien het wetsvoorstel diep ingrijpt in de van
toepassing zijnde wettelijke inspraak- en beroepsprocedures, dient de noodzaak
van deze ingreep goed te worden gemotiveerd. Naar het oordeel van de Raad
zou de toelichting aan overtuigingskracht winnen indien daarin nader zou worden
besproken de vraag waarom ook bij een goede planning en onderlinge afstemming
van de bestaande procedures de voorbereiding van de desbetreffende werken
op onaanvaardbare wijze zou worden vertraagd. De Raad adviseert de memorie
van toelichting aan te vullen.2. Naar aanleiding van het advies van de Raad is de memorie van toelichting
aangevuld, en wel met een korte passage van dezelfde strekking als die voorkomt
in de brief bij de regeringsnota «Deltaplan Grote Rivieren», die
is toegezonden aan de Tweede Kamer.3. In artikel 1, eerste lid, onder c, van het wetsvoorstel is bepaald
dat de wet van toepassing is op de uitvoering van werken voor de aanleg van
opslagplaatsen – in de nabijheid van de onder a en b bedoelde werken –
van bepaalde verontreinigde bodemmaterialen. Bij de Raad is de vraag gerezen
of artikel 1 tevens de aanleg van andere tijdelijke opslagplaatsen en van
tijdelijke wegen of op- en afritten ten behoeve van aan- of afvoer van materialen
gedurende de uitvoering van het werk omvat. De Raad adviseert in de memorie
van toelichting duidelijk te maken of deze uitleg van artikel 1 inderdaad
zo bedoeld is of, zo dit niet het geval is, artikel 1 te wijzigen, althans
in de toelichting aan te geven waarom aan een zodanige uitbreiding van het
toepassingsgebied van de wet geen behoefte is.3. Onderscheiden kan worden tussen de werken zelf en hetgeen verder tot
de uitvoering van de werken behoort (zie ook onderdeel 5, sub a, van dit nader
rapport). De in artikel 1, eerste lid, onderdeel c, bedoelde opslagplaatsen
voor verontreinigde bodemmaterialen dienen tot dat doel te worden aangelegd
(en ingericht) en worden daarom beschouwd als een afzonderlijke categorie
werken. Opslagplaatsen of tijdelijke wegen voor bijvoorbeeld aan- en afvoer
van bouwmaterialen, zijn niet te beschouwen als zelfstandige werken (het zijn
eerder hulpwerken). Zij zijn afhankelijk van de projektbeschrijving van de
eigenlijke dijkversterking of kade zelf. Gelet ook op het bovenstaande heeft
het mijn voorkeur om in artikel 1, eerste lid, niet louter de werken maar
de uitvoering als zodanig van de werken te doen vallen onder het bereik van
de wet.4. In het tweede lid van artikel 1 is bepaald dat de in het eerste lid
bedoelde bijlagen kunnen worden gewijzigd bij algemene maatregel van bestuur,
die niet eerder in werking treedt dan twee weken na de datum van uitgifte
van het Staatsblad waarin hij is geplaatst en dat van de plaatsing onverwijld
mededeling moet worden gedaan aan de beide Kamers der Staten-Generaal. De
Raad is van oordeel dat, nu het hier om een wijziging van het toepassingsgebied
van de wet gaat, een zwaardere procedure, namelijk een goedkeuring achteraf
bij wet, de voorkeur verdient. De Raad adviseert artikel 1, tweede lid, aan
te passen.4. Anders dan de Raad geef ik in het onderhavige geval de voorkeur aan
gecontroleerde delegatie. Het door de Raad voorgestelde systeem van delegatie
onder het vereiste van goedkeuring bij wet acht ik uit een oogpunt van veiligheid
bezwaarlijk, aangezien een eventuele beslissing om meer dijkvakken en kaden
onder het bereik van de wet te brengen snel moet kunnen worden gerealiseerd.
De formele-wetsprocedure is uit dat oogpunt minder geschikt. De toepasselijkheid
daarvan brengt met zich dat, ook na de totstandkoming van de algemene maatregel
van bestuur, de onzekerheid of, en zo ja, wanneer tot uitvoering van het werk
kan worden overgegaan nog te lang, blijft bestaan nl. zolang het betreffende
wetsvoorstel niet door de beide Kamers van de Staten-Generaal is aanvaard.
Voorts zij erop gewezen dat de toelichting bij aanwijzing 40 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving vermeldt dat de figuur van delegatie onder goedkeuring
bij wet is te beperken tot regelingen die zich niet lenen voor partiële
aanpassing, maar die de Tweede Kamer in beginsel slechts kan goedkeuren of
weigeren goed te keuren. Een eventuele algemene maatregel van bestuur op grond
van artikel 1, tweede lid, voldoet niet aan dit criterium. Denkbaar is immers
de situatie dat de maatregel beoogt verschillende dijkvakken of kaden aan
een bijlage toe te voegen en de Staten-Generaal slechts bedenkingen hebben
tegen de toevoeging van één dijkvak of kade of een gedeelte
daarvan.5. In artikel 2 is bepaald dat ten aanzien van de uitvoering van de in
artikel 1 bedoelde werken de wettelijke voorschriften krachtens welke daarvoor
een vergunning, ontheffing of enig ander besluit is vereist niet van toepassing
zijn. In de memorie van toelichting (paragraaf 3) wordt wel een aantal wetten
genoemd, waarvan de voorschriften buiten werking worden gesteld, maar naar
de Raad aanneemt is deze opsomming niet volledig (zo ontbreekt daarin de Woningwet).
Hoewel de Raad begrijpt waarom onder de gegeven omstandigheden voor deze opzet
is gekozen, zijn de consequenties daarvan niet goed te overzien. Dit artikel
geeft de Raad in ieder geval aanleiding tot de volgende vragen en opmerkingen.a. In artikel 1, eerste lid, wordt gesproken van «de uitvoering
van werken». Deze redactie roept de vraag op welke de reikwijdte van
het wetsvoorstel is en de toepassing van welke wettelijke voorschriften door
artikel 2 is uitgesloten. De Raad veronderstelt dat het niet de bedoeling
kan zijn artikel 1, en daarmee ook artikel 2, te betrekken op iedere activiteit
die mogelijk in een wellicht verwijderd verband kan worden gebracht met de
uitvoering van de in artikel 1 bedoelde werken. Naar het oordeel van het college
dient de reikwijdte van de wet nauwkeuriger te worden bepaald. Dit kan worden
bereikt door in artikel 1 de wet niet van toepassing te verklaren op de uitvoering
van werken voor de versterking van dijkvakken en de aanleg van kaden en opslagplaatsen,
maar op die versterking en aanleg zelf. Worden daartoe de woorden «uitvoering
van werken voor» geschrapt, dan zal artikel 2 daardoor de uitvoering
van de versterking en aanleg zelf betreffen. De Raad adviseert de redactie
van artikel 1 in dit licht te heroverwegen.b. De Raad constateert dat voor de beoordeling van de plannen de toetsingskaders
van de buiten werking gestelde wetten komen te vervallen en dat daarvoor in
de plaats wordt gesteld de in het tweede lid van artikel 4 voorgeschreven
belangenafweging. Een belangrijk algemeen toetsingskader dat in artikel 2
wordt uitgesloten betreft dat van de Wet op de Ruimtelijke Ordening. Naar
het oordeel van de Raad dient zo veel mogelijk te worden voorkomen dat het
resultaat van het nieuwe toetsingskader af zal wijken van dat van het resultaat
dat zou worden bereikt indien de uitgesloten wettelijke voorschriften wel
van toepassing zouden zijn geweest. In de toelichting ware aan te geven of
dit inderdaad de bedoeling van het wetsvoorstel is.c. Bij de Raad is de vraag gerezen of het de bedoeling is, voor zover
de uitvoering van bepaalde werken in strijd zou zijn met geldende streek-
en bestemmingsplannen, deze plannen in een later stadium alsnog aan te passen
in verband met de uitgevoerde werken. Het komt de Raad onwenselijk voor een
situatie, welke strijd oplevert met geldende plannen, gedurende langere tijd
voort te laten bestaan en het college is daarom van oordeel dat de desbetreffende
plannen alsnog zo spoedig mogelijk zouden moeten worden aangepast. In de toelichting
ware aan dit punt aandacht te besteden en aan te geven op welke wijze daaraan
uitvoering zal worden gegeven.d. In dit verband wijst de Raad erop dat naar verwachting door een aantal
belanghebbenden planschade zal worden geleden en dat voor deze belanghebbenden
een wettelijke basis zal moeten bestaan met betrekking tot de financiële
vergoeding van hun schade of andere tegemoetkoming ter zake van hun geschade
belangen. Te overwegen ware hiervoor in het wetsvoorstel een voorziening op
te nemen.e. Aangezien artikel 2 in het wetsvoorstel een centrale plaats inneemt
adviseert de Raad dit artikel van een afzonderlijke en uitgebreidere toelichting
te voorzien.5a. Het is niet de bedoeling de wet van toepassing te doen zijn op enkel
datgene wat behoort tot de fysieke begrenzing van het werk. De wet zou haar
doel missen indien hetgeen behoort tot de uitvoering buiten het bereik van
de wet zou vallen. Overigens ben ik mij bewust van het belang om te voorkomen
dat de wet, tegen de bedoeling daarvan, toepassing zou vinden ten behoeve
van activiteiten die in een te ver verwijderd verband tot de aanleg van de
dijkversterking, de kade of de opslagplaats staan. Ik denk daarbij in het
bijzonder aan het niet van toepassing zijn van wettelijke vereisten van vergunning
of andere vormen van toestemming (artikel 2) en de mogelijkheid tot het gelasten
van onmiddellijke inbezitneming (artikel 5). Tot de activiteiten die rechtstreeks
de uitvoering betreffen behoren de verlaging elders van het zomer- of winterbed
indien door aanleg van een dijkverzwaring het stroomvoerend vermogen van de
rivier wordt beperkt. Op dit punt wordt reeds in de memorie van toelichting
ingegaan. Niet tot de uitvoering van het werk zelf kunnen bijvoorbeeld worden
gerekend de winningen elders van zand of grind met geen ander doel dan dekking
van de behoefte aan bouwmaterialen.Verder zal de mate waarin het bevoegd gezag voor onderscheidene activiteiten
gebruik maakt van deze wettelijke noodvoorziening de toets aan algemene beginselen
van behoorlijk bestuur moeten kunnen doorstaan. Bij die toetsing zullen de
door de Commissie-Boertien gedane aanbevelingen mede van belang kunnen zijn.5b. Het toetsingskader voor belangenafweging ondergaat geen wijziging
door deze wet. Het gaat om een integrale belangenafweging die anders voor
meer besluiten afzonderlijk zou moeten hebben plaatsgevonden.Een aanvulling in de door de Raad bedoelde zin is opgenomen in het onderdeel
van de toelichting dat betrekking heeft op het proces van integrale voorbereiding
van het concept-plan, en de geïntegreerde besluitvorming voorafgaande
aan de totstandkoming van het planvaststellingsbesluit van gedeputeerde staten.5c. De memorie van toelichting is aangevuld met een passage, waarin wordt
gewezen op het belang van een aanpassing, waar mogelijk, door provincies en
gemeenten van streek- en bestemmingsplannen aan die plannen in verband met
de op basis van deze wet uitgevoerde werkzaamheden.5d. Een voorziening ter verzekering van de mogelijkheid van nadeelcompensatie
is alsnog in het wetsontwerp opgenomen (artikel 4, zesde lid).5e. Mede in het licht van het hierboven gestelde onder b, is de toelichting
op de in artikel 2 opgenomen algemene voorziening (het niet van toepassing
zijn van de vereisten van afzonderlijke besluiten naast het planvaststellingsbesluit)
in het algemeen deel nog iets is uitgebreid.In het artikelsgewijze deel is bij artikel 2 verwezen naar het algemeen
deel.6. In artikel 3 van het wetsvoorstel wordt, voor zover richtlijn nr. 85/337/EEG
van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 27 juni 1985 betreffende de
milieu-effectbeoordeling van bepaalde openbare en particuliere projecten (PbEG
L 175) van toepassing is, met toepassing van artikel 2, derde lid, van die
richtlijn geheel vrijstelling verleend van de bepalingen van de richtlijn.
In de toelichting op dit artikel wordt opgemerkt dat deze bepaling is opgenomen
om tot een voldoende regeling te komen op het stuk van de m.e.r.-plichtigheid
van de nodige werken vanwege de nog lopende discussie met de Commissie van
de Europese Gemeenschappen over de m.e.r.-plicht voor de dijkversterkingen.
Vervolgens wordt in de toelichting gesteld dat de regering zich in beginsel
op het standpunt stelt dat er in dit geval sprake is van niet-toepasselijkheid
van de richtlijn op grond van artikel 1, vijfde lid, van de richtlijn en dat
in die opvatting het opnemen van artikel 3 niet nodig is. Artikel 3 is echter
volgens de memorie van toelichting toch opgenomen omdat in Europees verband
zou kunnen worden vastgesteld dat aanwijzing van de betrokken activiteiten
zonder daarbij ook de uitvoeringsmodaliteiten te regelen, een onvoldoende
detaillering inhoudt.De Raad wil naar aanleiding van deze passages het volgende opmerken.a. In de toelichting op artikel 3 wordt verwezen naar de nog lopende discussie
met de Commissie van de Europese Gemeenschappen over de m.e.r.-plicht voor
dijkversterkingen. Naar het college heeft begrepen, heeft de regering zich
in deze discussie op het standpunt gesteld dat de richtlijn niet van toepassing
is op de aanleg van een rivierdijk omdat een zodanig project geen regulerings-
of kanalisatiewerk is als bedoeld in bijlage II, categorie 10, onder e, van
de richtlijn en dat bij rivierdijkversterkingen sprake is van wijziging van
bestaande projecten, waarop bijlage II geen betrekking heeft (Stcrt.1994,
142). In de memorie van toelichting wordt echter een beroep gedaan op artikel
1, vijfde lid, van de richtlijn, hetgeen aanleiding geeft de vraag te stellen
of de regering het eerder tegenover de Commissie ingenomen standpunt handhaaft.
Indien dit het geval is, ware dit in de memorie van toelichting uitdrukkelijk
te vermelden. Bovendien wordt in de memorie van toelichting verondersteld
dat aan artikel 1, vijfde lid, een andere uitleg zou kunnen worden gegeven.
Daarom is artikel 3 opgenomen en zijn daarin de woorden «voor zover»
ingevoegd.b. De Raad is het met de regering eens dat niet zonder meer duidelijk
is of het onderhavige wetsvoorstel in alle opzichten voldoet aan de voorwaarden
die in artikel 1, vijfde lid, van de richtlijn worden gesteld. Genoemde bepaling
houdt in dat de richtlijn niet van toepassing is op projecten die in detail
worden aangenomen via een specifieke nationale wet, aangezien de doelstellingen
die met de richtlijn worden nagestreefd, met inbegrip van de verstrekking
van gegevens, dan worden bereikt via de wetgevingsprocedure. De Raad constateert
dat de dijkvakken en de kaden waarop het wetsvoorstel betrekking heeft weliswaar
zijn aangegeven op de bij het wetsvoorstel als bijlagen behorende lijsten
en kaarten, maar dat de verdere detaillering van de uitvoering van de desbetreffende
werken zal geschieden in het door gedeputeerde staten vast te stellen plan
(artikel 4 van het wetsvoorstel). Bovendien kunnen de bijlagen op grond van
artikel 2 van het wetsvoorstel bij algemene maatregel van bestuur worden gewijzigd.
Bij een beperkte uitleg van artikel 1, vijfde lid, van de richtlijn zou deze
bepaling geen uitweg kunnen bieden, omdat de verdere detaillering van de projecten
niet via het onderhavige wetsvoorstel, maar op grond van de nog uit te werken
plannen, zal geschieden, terwijl aanwijzing van de projecten waarop het wetsvoorstel
van toepassing is nog bij algemene maatregel van bestuur kan worden gewijzigd.
De Raad is van oordeel dat artikel 1, vijfde lid, van de richtlijn op dit
wetsvoorstel niet van toepassing is. De memorie van toelichting ware in deze
zin bij te stellen.c. Volgens artikel 3 van het wetsvoorstel wordt vrijstelling van de milieu-effectbeoordeling
voor de werken waarop het van toepassing is gebaseerd op artikel 2, derde
lid, van de richtlijn. Op grond van laatstgenoemde bepaling kunnen de lid-staten
in uitzonderlijke gevallen voor een welbepaald project («un project
spécifique») gehele of gedeeltelijke vrijstelling verlenen van
de bepalingen van de richtlijn. In een zodanig gevala. moeten de lid-staten nagaan of er geen andere vorm van beoordeling
geschikt is en of de aldus verzamelde informatie ter beschikking van het publiek
moet worden gesteld;b. moeten zij de gegevens betreffende deze vrijstelling en de redenen
waarom zij is verleend, ter beschikking van het betrokken publiek stellen;c. moeten zij de Commissie, voordat de vergunning wordt verleend, op de
hoogte stellen van de redenen waarom de vrijstelling is verleend en haar alle
informatie verschaffen die zij in voorkomend geval ter beschikking van hun
eigen onderdanen stellen.In de eerste plaats rijst de vraag of hier sprake is van een «welbepaald
project». Ten aanzien van de projecten die in de (voorlopige) lijst
en op de kaarten zijn aangeduid kan naar de mening van de Raad worden gesproken
van «welbepaalde projecten», waarbij ieder werk als een afzonderlijk
project zal moeten worden aangemerkt. Mogelijk kan hetzelfde worden aangenomen
ten aanzien van projecten die later alsnog bij algemene maatregel van bestuur
zullen worden toegevoegd. Vervolgens dient onder ogen te worden gezien of
het hier «uitzonderlijke gevallen» betreft. Naar het oordeel van
de Raad kan dit slechts beoordeeld worden, indien dit per project in een toelichting
op de lijsten en kaarten van de bijlagen bij het wetsvoorstel kan worden gemotiveerd.
De Raad moge in dit verband verwijzen naar de in punt 1 van dit advies hierover
gemaakte opmerking. Ook zal aan de onder a tot en met c genoemde voorwaarden
moeten worden voldaan, hetgeen onder meer inhoudt dat ook bij het vaststellen
van de plannen door gedeputeerde staten aan deze voorwaarden zal moeten zijn
voldaan. In dit verband wijst de Raad met name ook op de onder c vermelde
voorwaarde volgens welke de Commissie moet worden ingelicht voordat toestemming
wordt verleend voor uitvoering van een bepaalde dijkverbetering of voor de
aanleg van een kade. Aangezien de belangrijkste informatie betreffende een
project waarop de Deltawet grote rivieren van toepassing zal zijn en de afweging
van de betrokken milieubelangen zullen worden opgenomen in het door de beheerder
op te stellen concept-plan met toelichting en deze informatie door middel
van terinzagelegging aan het publiek ter beschikking wordt gesteld, meent
de Raad dat het concept-plan met toelichting op grond van artikel 2, derde
lid, onder c, van de richtlijn aan de Commissie zal moeten worden toegezonden.
De toezending dient te geschieden voordat de vergunning wordt verleend, hetgeen
in dit geval wil zeggen vóór de vaststelling van het definitieve
plan door gedeputeerde staten. Daarmee dient bij de voorbereiding en de vaststelling
van het plan rekening te worden gehouden. In de memorie van toelichting ware
te vermelden of de Commissie reeds over dit wetsvoorstel is benaderd en of
met haar overleg is gevoerd over de wijze waarop aan het vereiste van artikel
2, derde lid, onder c, van de richtlijn zal kunnen worden voldaan.De Raad adviseert artikel 3, eerste lid, en de toelichting bij dit artikel
aan te passen.6. Alvorens de vragen en opmerkingen van de Raad van State met betrekking
tot de milieu-effectbeoordeling van de in het wetsvoorstel betrokken activiteiten
te bespreken, hecht ik eraan te benadrukken dat die bespreking het uitgangspunt
van de regering onverlet laat, dat rivierdijkversterkingen niet onder het
bereik van de m.e.r.-richtlijn vallen. Op sommige punten zal die bespreking
dus, ook zonder dat dat duidelijk wordt vermeld, een hypothetisch karakter
hebben.6a. Uit de memorie van toelichting blijkt naar mijn mening zonneklaar
dat de Nederlandse regering haar hierboven vermelde standpunt handhaaft. Bij
de toelichting op het verlenen van de vrijstelling op grond van artikel 2,
derde lid, van de richtlijn komt dat tot uitdrukking in de passage, luidende:
«ondanks de opvatting van de Nederlandse regering dat de rivierdijkversterkingen
niet onder de werking van de richtlijn vallen». Om ieder verder misverstand
op dat punt te voorkomen, is echter het betoog in de toelichting op artikel
3 van het wetsvoorstel iets anders opgezet. Daarbij wordt het standpunt van
de regering als uitgangspunt genomen. Kortheidshalve moge naar de herschreven
passage worden verwezen.6b. Bij mijn standpunt dat het onderhavige wetsvoorstel voldoet aan de
voorwaarden die in artikel 1, vijfde lid, van de m.e.r.-richtlijn zijn gesteld,
speelt – naast de omstandigheid dat de procedurele en materiële
bepalingen ervan, de bijlage en de memorie van toelichting, in onderlinge
samenhang bezien, al een vrij gedetailleerd inzicht verschaffen in de betrokken
activiteiten – mede een rol dat de dijkversterkingsoperatie zal worden
uitgevoerd overeenkomstig het regeringsstandpunt ten aanzien van de aanbevelingen
van de Commissie Boertien I. Daarmee worden de in het wetsvoorstel betrokken
activiteiten immers verder gedetailleerd. Verzuimd was in de toelichting hiervan
melding te maken. Dit is thans alsnog gebeurd.6c. De eventuele latere aanwijzing van projecten bij algemene maatregel
van bestuur zal op overeenkomstige wijze gebeuren als bij de Deltawet grote
rivieren. Ik twijfel er dan ook niet aan dat die projecten even «welbepaald»
zullen zijn als die welke onmiddellijk bij de wet worden aangewezen.Dat het hier voor wat ieder project afzonderlijk betreft, ook om een uitzonderlijk
geval gaat, lijkt eveneens duidelijk. De uitzonderlijkheid van de betrokken
gevallen bestaat daarin dat een zeer snelle realisering ervan nodig is om
de veiligheid van de betrokken gebieden te verzekeren. Die noodzaak is voor
de betrokken dijkvakken vastgesteld. Voor andere dijkvakken bestaat zij niet.
De uitzonderlijkheid van de gevallen behoeft dan ook naar mijn oordeel in
de (concept-)plannen niet meer te worden aangetoond. Zij is met de vaststelling
van de wet een gegeven. Anders dan de Raad ben ik in verband met het vorenstaande
van mening dat niet het concept-plan van uitvoering of het plan van uitvoering
het besluit is dat overeenkomstig de richtlijn als vergunning moet worden
beschouwd, maar de Deltawet grote rivieren. Bij die wet wordt immers in beginsel
toestemming tot uitvoering van de betrokken werken verleend. Het plan van
uitvoering bepaalt de modaliteiten van de uitvoering, maar behelst geen toestemming
voor die uitvoering. Die toestemming is door vaststelling van de wet al gegeven.De Commissie van de Europese Gemeenschappen is over het wetsvoorstel nog
niet benaderd. Dat gebeurt tegelijk met de indiening van het wetsvoorstel
bij de Staten-Generaal.Daarbij zal de Commissie tevens worden gevraagd of zij van oordeel is
dat ook de (concept-)plannen van uitvoering aan haar moeten worden voorgelegd.
In de memorie van toelichting is dit overeenkomstig het advies van de Raad
vermeld.De opmerkingen van de Raad geven mij geen aanleiding artikel 3, eerste
lid, van het wetsvoorstel op dit punt aan te passen.7. In de memorie van toelichting (paragraaf 3) wordt opgemerkt dat de
beheerder bij het opstellen van het concept-plan van uitvoering, met toelichting,
nagaat welke belangen er door het uit te voeren werk worden of kunnen worden
geschaad en dat hij daarover met de betrokken instanties in overleg treedt.
Deze passage is niet in overeenstemming met de tekst van artikel 4, tweede
lid, dat slechts voorschrijft dat uit het concept-plan en de toelichting blijkt
welke gevolgen aan de uivoering zijn verbonden en op welke wijze met de daarbij
betrokken belangen is rekening gehouden. Ook uit de in artikel 4, vierde lid,
van toepassing verklaarde procedure van afdeling 3.4 van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb) vloeit een dergelijke consultatieverplichting niet voort. De Raad adviseert
de tekst van deze bepaling en die van de toelichting met elkaar in overeenstemming
te brengen.7. Een consultatieverplichting als hier bedoeld behoort tot de zorgvuldigheid
die bestuursorganen ten opzichte van elkaar in acht nemen. Ik zie geen aanleiding
die verplichting in deze bijzondere wet expliciet vast te leggen.8a. In het tweede lid van artikel 4 worden enkele belangen genoemd waarmee
onder meer in het concept-plan rekening moet worden gehouden. Hoewel deze
bepaling een toetsing aan een goede ruimtelijke ordening (en andere belangen)
niet uitsluit, meent de Raad dat gezien het grote belang van dit facet in
het kader van de uit te voeren projecten een uitdrukkelijke vermelding van
de ruimtelijke ordening wenselijk is. Deze bepaling ware aan te passen.b. Artikel 4, derde lid, bepaalt dat gedeputeerde staten het definitieve
plan binnen vier weken na inzending van het concept-plan vaststellen. Binnen
deze termijn moeten diverse stadia worden doorlopen, zoals de terinzagelegging,
het horen van belanghebbenden en het afwegen van de belangen. De Raad herinnert
in dit verband ook aan zijn hiervoor in punt 3, onder c, vervatte opmerking
met betrekking tot een mogelijk vereiste voorlegging van het concept-plan
aan de Europese Commissie. De Raad adviseert in de toelichting nader in te
gaan op de vraag of dit alles in de praktijk zal kunnen worden gerealiseerd
binnen de gestelde vier weken.c. In het vijfde lid van artikel 4 is bepaald dat de in artikel 1 bedoelde
werken worden uitgevoerd overeenkomstig het door gedeputeerde staten vastgestelde
plan. De Raad vraagt zich af of deze bepaling niet ook zou moeten inhouden
een verplichting voor de beheerder het plan uit te voeren overeenkomstig de
bij het plan behorende toelichting, welke volgens het tweede lid ook door
gedeputeerde staten moet worden goedgekeurd. De Raad verwijst in dit verband
naar hetgeen in paragraaf 3, derde alinea, van de memorie van toelichting
is opgemerkt over de inhoud van de toelichting op het concept-plan. Daar wordt
onder meer gesteld dat bijvoorbeeld in de toelichting van het concept-plan
van uitvoering kan worden aangegeven op welke wijze of onder welke beperkingen
bepaalde handelingen, zeker die met een zeker ingrijpend karakter op de bestaande
situatie, zullen worden verricht. Naar het oordeel van het college wijst dit
op het normatieve karakter van de toelichting. De Raad adviseert het vijfde
lid in deze zin aan te vullen.8a. Met het uitdrukkelijk noemen van ook het belang van de ruimtelijke
ordening, zoals de Raad adviseert, kan niet worden volstaan. In dat geval
verdient evenzeer het belang van het milieu een uitdrukkelijke vermelding.
Aan de tekst van het artikellid zijn derhalve deze beide belangen toegevoegd.8b. De Raad vraagt zich af hoe realistisch de in het bestuurlijk overleg
ten aanzien van het vaststellingsbesluit van gedeputeerde staten overeengekomen
termijn van vier weken zal blijken te zijn in de bestuurspraktijk. Uitgangspunt
hierbij is allereerst geweest dat de beheerder met grote inzet en zorgvuldigheid
inhoud en vorm kan geven aan het concept-plan zodat daarin ook tot uiting
komt dat het de uitkomst is van een belangenafweging waarin ook de waarin
ook de aanverwante belangen, zoals die van landschap, natuur en cultuurhistorie
zijn betrokken. Gedoeld wordt hierbij op de zg. brede kijk die bij de waterschappen
inmiddels vaste praktijk is geworden. Dat neemt niet weg, dat gegeven de grote
urgentie van de werken er in concrete gevallen ook na zorgvuldige voorbereiding
door de beheerder een spanning kan zijn blijven bestaan met bepaalde aspecten
van het algemeen belang of met belangen van eigenaren of gebruikers van onroerende
goederen. Zo kan het zijn dat zich de situatie voordoet dat gedeputeerde staten
zich in uitzonderlijke gevallen voor de onmogelijkheid geplaatst zien om aan
de termijn van vier weken strikt de hand te houden.Op de opmerking van de Raad met betrekking tot de voorlegging van het
ontwerp-plan aan de Europese Commissie ben ik hierboven al ingegaan.8c. De mededeling in de memorie van toelichting omtrent het in de toelichting
opnemen van de daar genoemde elementen – die zoals de Raad terecht opmerkt –
aan die toelichting een (deels) normatief karakter zouden geven, is bij nadere
overweging minder juist. Dit soort elementen behoren bestanddeel te zijn van
het plan zelf. De toelichting op het plan strekt ter motivering en eventuele
verdere informatie. Het voorgaande heeft geleid tot een aanpassing van de
memorie van toelichting op dat punt. Het vijfde lid van artikel 4 kan gezien
het voorgaande ongewijzigd blijven.9. Artikel 5 voorziet in een ruimere mogelijkheid van onmiddellijke inbezitneming
ten behoeve van de uitvoering van de beoogde werken dan artikel 73 van de
onteigeningswet. Uit de toelichting op artikel 5 blijkt dat naar het oordeel
van de regering in de gevallen waarop het wetsvoorstel ziet niet gesproken
kan worden van «watersnood» als bedoeld in artikel 73 van de onteigeningswet,
hoewel het vierde lid van dit artikel het begrip «watersnood»
uitbreidt tot gevallen waarin geen dijken zijn doorgebroken of overstromingen
hebben plaatsgehad, maar er wel sprake is van dringend of dreigend gevaar
voor doorbraak of overstroming. In de memorie van toelichting wordt slechts
opgemerkt dat de bevoegdheid wordt verleend «voor de uitvoering in hun
totaliteit van de onderhavige meest urgente projecten». De Raad is van
oordeel dat in de memorie van toelichting nauwkeuriger moet worden toegelicht
op welke gevallen artikel 5 doelt en waarom deze gevallen niet kunnen worden
gebracht onder het begrip «watersnood» als bedoeld in artikel
73, vierde lid, van de onteigeningswet, maar daarop wel het tweede lid van
artikel 14 van de Grondwet – dat ook spreekt van gevallen van nood waarin
onverwijlde onteigening geboden is – van toepassing is. De Raad vraagt zich af of het voornemen bestaat bepaalde voorzieningen
te treffen voor belanghebbenden die hun in bezit genomen zaken op korte termijn
zullen moeten ontruimen.In artikel 5 ontbreekt naar de mening van het college een aanduiding van
het moment waarop tot onmiddellijke inbezitneming op last van gedeputeerde
staten kan worden overgegaan. Aannemende dat het de bedoeling is dat niet
eerder tot onmiddellijke inbezitneming zal worden overgegaan dan nadat het
plan is vastgesteld, beveelt de Raad aan deze verduidelijking in de tekst
van artikel 5 aan te brengen. Tenslotte ware nader toe te lichten of het inderdaad
de bedoeling is dat dit artikel zowel op de inbezitneming van onroerende zaken
als op die van roerende zaken van toepassing is.De Raad adviseert in de memorie van toelichting nader op deze punten in
te gaan.9. Zoals ook in de memorie van toelichting is vermeld betreffen de meest
urgente projecten gebieden waar, voorzover sprake is van primaire waterkeringen,
het risico van dijkdoorbraak en overstroming groter is dan 1/100 per jaar
en waar, voorzover onbedijkt, het risico van ernstige wateroverlast bij grote
rivierafvoer meer is dan 1/50 per jaar. Dit soort overstromingskansen valt
inderdaad niet te brengen onder het van oudsher, met name in de waterstaatswetgeving
voorkomende uitdrukking «dringend of dreigend gevaar» voor doorbraak.
Die uitdrukking duidt op acuut gevaar bij hoogwater en niet, zoals nu het
geval is, op een kans op een doorbraak die te berekenen valt uit een uit een
aantal externe risicofactoren zoals golfoploop, bodemprofiel, hoogwaterstanden.De Raad oordeelt dat het noodzakelijk is meer nauwkeurig aan te geven
op welke gevallen de bevoegdheid tot ogenblikkelijke inbezitneming, bedoeld
in artikel 5, betrekking kan hebben. Daarbij zou volgens de Raad moeten worden
ingegaan op de vraag waarom deze gevallen niet onder het begrip «watersnood»,
in artikel 73, vierde lid, van de Onteigeningswet uitgebreid tot ook de situatie
«van dringend en dreigend gevaar» kunnen worden begrepen, terwijl
op deze gevallen wel het tweede lid van artikel 14 van de Grondwet –
dat spreekt van gevallen van nood – van toepassing is.Allereerst kan worden opgemerkt dat een nauwkeurige afbakening van de
gevallen waarin onmiddelijke inbezitneming noodzakelijk kan zijn, niet is
te geven. Volstaan moet worden met de bepaling dat de inbezitneming volstrekt
noodzakelijk moet worden geacht ten behoeve van de uitvoering van de werken.
Door de gekozen formulering wordt beklemtoond dat inbezitneming alleen kan
geschieden als de daadwerkelijke en direct te verrichten werkzaamheden aan
de werken niet kunnen worden uitgevoerd zonder gebruikmaking van deze bevoegdheid.
De aanduiding dat de inbezitneming volstrekt noodzakelijk moet zijn, houdt
in dat niet volstaan kan worden met een marginale toets, maar dat de noodzaak
van de inbezitneming in elk individueel geval aangetoond moet zijn.Wat betreft de relatie tussen het begrip «watersnood» dat
wordt gehanteerd in de Onteigeningswet en het begrip «nood» in
artikel 14, tweede lid, van de Grondwet, kan worden opgemerkt dat de Raad
blijkens deze opmerking er van uit gaat dat de regeling zoals opgenomen in
voorliggend wetsvoorstel valt onder de reikwijdte van artikel 14, tweede lid,
van de Grondwet waarin onteigening in geval van nood wordt geregeld. Bij de
beoordeling of er sprake is van een geval van nood is van belang dat bij de
grondwetsherziening van 1983 een aantal gevallen, waaronder «watersnood»,
die in artikel 165, derde lid, van de oude Grondwet waren opgenomen, zijn
vervangen door het meer algemene begrip 'nood'. Uit de wetsgeschiedenis van
artikel 14 van de Grondwet kan worden afgeleid dat het begrip «nood»
van de Grondwet breder is dan de gevallen die tot 1983 in artikel 165 van
de Grondwet waren opgenomen en met betrekking op de situatie rond de rivierdijken
derhalve ruimer is dan het begrip «watersnood» van de Onteigeningswet.
Een nadere aanduiding van wat onder het begrip nood moet worden begrepen is
niet gegeven, met dien verstande dat het niet kan gaan om een louter politieke
of maatschappelijke noodzaak of wenselijkheid. Verder is het aan de wetgever
te bepalen hoever het in de Grondwet gehanteerde begrip «nood»
Grondwet reikt. In dit geval kan met recht over nood gesproken kan worden.
Er is immers sprake van een dreiging van herhaling van de watersnood waardoor
onmiddelijk ingrijpen noodzakelijk is om gevaar voor mensen en goederen te
voorkomen.De zorgvuldigheid bij het gebruik maken van de bevoegdheid tot het geven
van last tot onmiddellijke inbezitneming brengt met zich dat er tevoren voor
wordt gezorgd dat tijdig vervangende voorzieningen ter beschikking staan voor
het geval van een eventueel later opkomende noodzaak om van die bevoegdheid
gebruik te maken ten aanzien van zaken die ontruiming, bijvoorbeeld van woonruimte,
met zich brengen.Het is niet noodzakelijk dat een dergelijke last tot onmiddellijke inbezitneming
ook kan worden gegeven ten aanzien van roerende zaken. De tekst van artikel
5 is in die zin aangepast.De bevoegdheid van gedeputeerde staten tot het geven van een last tot
de onmiddellijke inbezitneming is gebonden aan het vereiste dat van de volstrekte
noodzakelijkheid daartoe is gebleken. Gesteld dat zodanige situatie zich in
een concrete situatie voordoet, dan kunnen gedeputeerde staten van die bevoegdheid
geen gebruik maken op een moment dat de beheerder zelf nog niet tot uitvoering
van het werk bevoegd is, d.w.z. na de vaststelling van het plan dan wel –
ingeval van een rechterlijke beslissing tot schorsing van het besluit –
na de opheffing daarvan. De memorie van toelichting is in die zin aangevuld.10. Op grond van artikel 8:81 Awb kan een verzoek worden ingediend bij
de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak tot het treffen van een
voorlopige voorziening. Het vragen van een voorlopige voorziening zou echter
in verband met de termijn van zes weken van artikel 6, vijfde lid, tot complicaties
en mogelijke vertraging van de behandeling van de bodemprocedure leiden. De
Raad geeft daarom in overweging aan het beroep van rechtswege schorsende werking
toe te kennen.10. In het stelsel van bestuursrechtelijke rechtsbescherming ingevolge
de Algemene wet bestuursrecht (Awb) geldt de in artikel 6:16 van de Awb neergelegde
hoofdregel dat het bezwaar of het beroep niet de werking van het besluit schorst
waartegen het is gericht. In verband daarmee voorziet titel 8.3 van de Awb
in de mogelijkheid dat aan de president/voorzitter van het bevoegde bestuursrechtelijke
college wordt verzocht het bestreden besluit tijdens de aanhangige bezwaarschrift
of beroepsprocedure te schorsen, indien onverwijlde spoed, gelet op de betrokken
belangen, dat vereist. De Raad verwacht dat deze voorziening zal leiden tot
complicaties en tot mogelijke vertraging in de behandeling van de hoofdzaak,
nu deze binnen zes weken, eventueel in bijzondere omstandigheden met vier
weken te verlengen, moet zijn afgedaan. Hij geeft daarom in overweging om
aan het beroep schorsende werking ex lege te verbinden.Ik meen dat aan het door de Raad gesuggereerde voorstel meer nadelen dan
voordelen zijn verbonden. Voordeel is dat de Afdeling bestuursrechtspraak
haar arbeid ten aanzien van deze zaken uitsluitend kan richten op de afdoening
van het beroep binnen de gestelde – zeer korte – termijnen. Nadeel
is evenwel dat elk beroep, door wie ook ingesteld, het besluit automatisch
schorst en dus in alle gevallen met de uitvoering van de werken moet worden
gewacht totdat op het beroep is beslist. Ik verwacht daarvan vertraging in
de uitvoering van de werken. In het voorgestelde stelsel kan een belanghebbende
een schorsingsverzoek doen en zal de voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak
op dat schorsingsverzoek moeten beslissen. Indien het schorsingsverzoek wordt
afgewezen kan – voor eigen risico van gedeputeerde staten – met
de uitvoering van de werken een aanvang worden genomen. Indien het schorsingsverzoek
doel treft, zal het bestreden besluit niet kunnen worden uitgevoerd zolang
nog niet in de hoofdzaak is beslist. Ik zie niet in tot welke complicaties
het stelsel van de Awb in deze zaken zou kunnen leiden. Ik wijs er ten slotte
op dat ingevolge artikel 36, eerste lid, van de Wet op de Raad van State juncto
artikel 8:86, eerste lid, van de Awb de voorzitter van de Afdeling het schorsingsverzoek
en het beroep tegelijkertijd kan afdoen, indien partijen daarvoor toestemming
hebben gegeven.11. Artikel 7 bepaalt dat een vóór de inwerkingtreding van
deze wet op grond van artikel 33 van de Waterstaatswet 1900 genomen besluit,
waarbij een ontwerp van een plan voor een werk als bedoeld in artikel 1 is
goedgekeurd, wordt aangemerkt als een besluit dat is genomen overeenkomstig
artikel 4, met dien verstande dat artikel 6, derde lid, niet van toepassing
is. In de memorie van toelichting wordt dit artikel toegelicht met de opmerking
dat het vereiste van allerlei bijzondere vergunningen ook voor deze werken
waarop bedoelde provinciale besluiten van toepassing zijn komt te vervallen
en dat voor deze besluiten ten aanzien waarvan op de datum van deze wet nog
termijnen of procedures lopen de geconcentreerde regeling van het recht van
beroep in artikel 6 gaat gelden. Artikel 7 houdt in dat bedoelde besluiten
op de datum van inwerkingtreding van de Deltawet grote rivieren worden geconverteerd
in plannen die overeenkomstig artikel 4 door gedeputeerde staten zijn vastgesteld.
Dit artikel geeft de Raad aanleiding tot het maken van de volgende opmerkingen.a. In de eerste plaats wijst de Raad op het karakter van de Waterstaatswet
1900, die een sectorale wet is en waarbij toch vooral met de waterstaatsbelangen
rekening wordt gehouden. Daarom kan de vraag worden gesteld of aangenomen
mag worden dat bij de voorbereiding van een besluit op grond van artikel 33
van de Waterstaatswet 1900 met alle in het tweede lid van artikel 4 van het
wetsvoorstel genoemde belangen rekening is gehouden en een zodanig besluit
gelijk kan worden gesteld met een besluit als bedoeld in artikel 4 en bovendien
of een zodanig besluit tevens zal voldoen aan de in artikel 2, derde lid,
van de richtlijn gestelde voorwaarden. Indien een besluit als bedoeld in artikel
7 wel zal worden aangemerkt als een besluit, genomen overeenkomstig artikel
4, zal, alvorens het kan worden vastgesteld, eerst moeten zijn voldaan aan
artikel 2, derde lid, onderdeel c, van de richtlijn. Daarin wordt immers bepaald
dat de Commissie moet worden ingelicht voordat de «vergunning»
wordt verleend.b. In de tweede plaats is het de Raad niet duidelijk welke gevolgen aan
artikel 7 moeten worden verbonden ten aanzien van op het tijdstip van inwerkingtreding
van deze wet lopende beroepsprocedures. Daarbij rijst de vraag of het de bedoeling
is dat deze procedures van rechtswege zullen vervallen en dat belanghebbenden
opnieuw beroep in zullen moeten instellen en de beroepstermijn begint dan
te lopen vanaf de datum van inwerkingtreding van de Deltawet grote rivieren,
of dat de beroepsrechter de zaak naar de Afdeling bestuursrechtspraak kan
verwijzen. De Raad meent dat het noodzakelijk is de processuele gevolgen van
artikel 7 in de wet te regelen.11a. Bij toepassing van artikel 33 van deze wet die algemene regels stelt
met betrekking tot het waterstaatsbestuur zijn gedeputeerde staten gehouden
met alle betrokken belangen rekening te houden. Dat neemt niet weg dat men
zich kan afvragen of het wellicht toch niet wat te ver gaat om een dergelijk
goedkeuringsbesluit, waarbij bepaalde specifieke belangen ter bescherming
waarvan het vereiste van besluiten als bedoeld in artikel 2 geldt, niet in
volle omvang bij de toetsing aan de orde zijn geweest, zonder meer gelijk
te stellen met een besluit als bedoeld in artikel 4. Daaróm is het
aanvankelijk voorgestelde artikel 7, eerste lid, mede naar aanleiding van
wat de Raad opmerkt, vervangen door een andere bepaling. Daarbij wordt voorgesteld
dat besluiten ten aanzien van de in artikel 1 bedoelde werken die op het tijdstip
van inwerkingtreden van deze wet nog niet onherroepelijk zijn geworden van
rechtswege komen te vervallen. In de plaats daarvan komt het planvaststellingsbesluit
van gedeputeerde staten op grond van de Deltawet grote rivieren. Verder wordt
in het nieuwe tweede lid van artikel 7 bepaald dat het plan ten aanzien van
de op die datum onherroepelijk geworden besluiten geldt als aanvulling op
die besluiten.Voor zover op die wijze een plan, goedgekeurd bij een op grond van artikel
33 van de Waterstaatswet 1900 genomen, onherroepelijk geworden besluit, als
bestanddeel van een plan, als bedoeld in artikel 4, is aan te merken, geldt
te dien aanzien eveneens hetgeen onder 6.c is opgemerkt over de vraag of een
(concept-)plan van uitvoering als de vergunning in de zin van de m.e.r.-richtlijn
moet worden beschouwd. Naar mijn oordeel is dat niet het geval. Wel zal ook
over deze plannen met de Europese Commissie worden overlegd over toezending
ervan.11b. De Raad merkt terecht op dat niet duidelijk is welke gevolgen het
aanvankelijk voorgestelde artikel 7 verbindt aan op het tijdstip van inwerkingtreding
van deze wet lopende beroepsprocedures.Ingevolge het thans voorgestelde artikel 7 zullen alle besluiten die op
dat tijdstip nog niet onherroepelijk zijn, van rechtswege vervallen.Beroepen tegen de – vervallen – besluiten zullen óf
door de indiener van het beroepschrift worden ingetrokken óf door de
rechter niet-ontvankelijk worden verklaard. Ik ga er vanuit dat het beroep
zal worden ingetrokken, indien tussen de belanghebbende en het desbetreffende
bestuursorgaan een regeling is getroffen over de vergoeding van het griffierecht
en van de proceskosten. Indien het beroep niet wordt ingetrokken, zal de rechter
het beroep niet-ontvankelijk verklaren. Artikel 8:74, tweede lid, van de Awb
onderscheidenlijk artikel 8:75, eerste lid, van de Awb voorziet in de mogelijkheid
dat ook in de gevallen waarin het beroep niet-ontvankelijk wordt verklaard,
vergoeding van griffierecht onderscheidenlijk van proceskosten plaatsvindt.
Ik wijs er volledigheidshalve nog op dat artikel 8:75, derde lid, geen toepassing
kan vinden, omdat de intrekking niet het gevolg is van het tegemoet komen
aan de indiener van het beroepsschrift. Een passage in die zin is thans opgenomen
in de artikelsgewijze toelichting bij artikel 7.12. In de memorie van toelichting ontbreekt een passage omtrent de financiële
gevolgen van het wetsvoorstel voor het Rijk. Hoewel in de nota Deltaplan Grote
Rivieren aan de financiële gevolgen aandacht is besteed, adviseert de
Raad in verband met aanwijzing 215 van de Aanwijzingen voor de regelgeving
een financiële paragraaf in de memorie van toelichting op te nemen.12. De memorie van toelichting is aangevuld met een beschouwing over de
financiële gevolgen van de met toepassing van de Deltawet grote rivieren
te realiseren versnelde uitvoering van de werken.13. Voor een aantal redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.13. De redactionele kanttekeningen hebben geleid tot een reeks technische
verbeteringen in de tekst van zowel het wetsvoorstel als de memorie van toelichting.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden. De Vice-President van de Raad van State,W. ScholtenIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet,
met de daarbij behorende gewijzigde bijlagen en de gewijzigde memorie van
toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden. De Minister van Verkeer en Waterstaat, A. Jorritsma-Lebbink Bijlage bij het advies van de Raad van State van 23 februari
1995, no. W09.95.0062, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft– In de aanhef van het wetsvoorstel na «Allen» een komma
plaatsen.– In artikel 1, eerste lid, onder a, «de versterking van dijkvakken»
vervangen door: de versterking van de dijkvakken.– In artikel 1, eerste lid, onder b, «de aanleg of de versterking
van kades» vervangen door: de aanleg of de versterking van de kaden.– In artikel 1, eerste lid, onder c, «ofwel .. ofwel»
wijzigen in: zowel .. als.– In artikel 2 de clausule opnemen: Voor zover in deze wet niet
anders is bepaald.– In artikel 3, tweede lid, «is voor die werken niet van toepassing»
vervangen door: is op die werken niet van toepassing.– In artikel 4, eerste lid, «de aanleg van een werk»
wijzigen in: de uitvoering van een werk.– In artikel 4, derde lid, eerste volzin, «een definitief
plan» wijzigen in: het plan. Voorts in de tweede volzin «het plan»
wijzigen in: het concept-plan.– In artikel 5 «onmiddellijke» wijzigen in: ogenblikkelijke.– In het wetsvoorstel en de memorie van toelichting «kades»
telkens vervangen door: kaden. Voorts «de Rijn en haar zijtakken»
vervangen door: de Rijn en zijn zijtakken.– In de memorie van toelichting, paragraaf 1, eerste alinea, «het
creëren van een» vervangen door: het creëren van.– Met betrekking tot de bijlagen aanwijzing 103 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar) in acht nemen.– Bij verwijzing in de memorie van toelichting naar andere stukken
(onder meer Boertien I en II) aanwijzing 219, eerste lid, Ar in acht nemen.– Bij verwijzing naar een regeling met citeertitel (Deltawet) aanwijzing
86 Ar in acht nemen.– In de eerste volzin van paragraaf 3 van de memorie van toelichting
«andere bestuursrechtelijke toestemmingen» wijzigen in: andere
besluiten. Voorts in de derde volzin voor «de Waterstaatswet 1900»
invoegen: besluiten krachtens. In de tweede volzin van de tweede alinea «het
gezag dat belast is met het bestuurlijk toezicht» wijzigen in: het gezag
dat belast is met toezicht op de beheerder.– In paragraaf 3, zesde alinea, van de memorie van toelichting de
woorden «Ook al» (laatste volledige volzin van bladzijde 3) laten
vervallen.– In de tweede volzin van de toelichting op artikel 3 «een
bijzondere wet» wijzigen in: een specifieke wet. XNoot1De tekst van het vorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24109-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl