Wijziging o.m. Wet studiefinanciering 2000 (uitbreiding mogelijkheid met studiefinanciering in het buitenland te studeren, invoering collegegeldkrediet en invoering nieuw aflossingssysteem); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30933, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-01-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30933 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgaveI ALGEMEEN DEELInleiding1. Uitbreiding Studiefinanciering buitenland1.1. Inleiding1.2. Meeneembaarheid wenselijk, mogelijk en nodig1.3. Vormgeving uitbreiding studiefinanciering buitenland1.4. Uitbreiding van studiefinanciering in het buitenland:
welke landen?1.4.1 De hele wereld1.4.2 Bologna Proces1.4.3 Met studiefinanciering studeren buiten Europa1.5. Kwaliteit van het onderwijs1.6. Aanspraak op studiefinanciering1.7. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid1.8. Dubbele aanspraak voorkomen1.9. Administratieve lasten1.10. Financiële gevolgenFinanciële gevolgen in beeldExtra uitgaven studiefinanciering door uitbreiding meeneembaarheid
naar de hele wereld1.11. Monitoring en evaluatie1.12. Overgangsrecht2. Studiefinancieringsmaatregelen uit het wetsvoorstel
Financiering in het hoger onderwijs2.1. Inleiding2.2. Maatregelen in de toekenningsfase2.2.1 Collegegeldkrediet in het hoger onderwijs2.2.2 Bijzondere omstandigheden2.2.3 «Collegegeldkrediet» voor EER-studenten
in het hoger onderwijs2.3. Normbudget2.3.1 Normbudget voor levensonderhoud in het hoger
onderwijs2.3.2 Normbudget in het beroepsonderwijs2.3.3 Verruiming van de leeftijdsgrens in het hoger onderwijs
en het beroepsonderwijs2.4. Maatregelen in de terugbetalingsfase2.4.1. Voor wie gaan de nieuwe leenvoorwaarden gelden?2.4.1.1 Nieuwe cohorten studerenden2.4.1.2 Cohortgarantie2.4.1.3 Keuzemogelijkheid voor bestaande cohorten
studerenden2.4.2. Wat zijn de nieuwe leenvoorwaarden?2.4.2.1 Rente2.4.2.2 Schuld en terugbetalingstermijn2.4.2.3 Inkomensafhankelijke terugbetaling2.5. Uitvoering2.5.1 Collegegeldkrediet2.5.2 Terugbetalingssystematiek2.6 Aanpassing aan de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen2.7 Administratieve lasten2.8. Financiële gevolgen2.8.1 Collegegeldkrediet2.8.2 Terugbetalingssysteem2.8.3 34 jaarsgrens2.9 Uitvoeringstoetsen2.10 CommunicatieII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IA.B.C.D.E.F.G.H en I.J.K.L.M.N.O.P.Q.R.S.Paragraaf 6.1. AlgemeenArtikel 6.1. LeningArtikel 6.2. Verplichting debiteur terugbetaling
studieschuldArtikel 6.3. RenteberekeningArtikel 6.4. TerugbetalingsperiodeArtikel 6.5. AanloopfaseArtikel 6.6. Achterstallige schuldParagraaf 6.2. Debiteuren binnenlands belastingplichtigArtikel 6.7. ReikwijdteArtikel 6.8. Vaststelling rentepercentageArtikel 6.9. AflosfaseArtikel 6.10. Vaststelling en betaling terugbetalingstermijnenArtikel 6.11. Inkomensafhankelijke terugbetalingArtikel 6.12. Terugval in inkomenArtikel 6.13. GarantiebepalingenArtikel 6.14. Omzetting van niet meer verrekenbare schulden
in leningParagraaf 6.3. Debiteuren die voor studiejaar 2007–2008
studiefinanciering ontvingen en debiteuren buitenlandArtikel 6.15. ReikwijdteArtikel 6.16. OverstappenArtikel 6.17. Vaststelling rentepercentageArtikel 6.18. AflosfaseArtikel 6.19. Vaststelling en betaling terugbetalingstermijnenArtikel 6.20. Vaststelling draagkracht debiteurArtikel 6.21. Draagkracht debiteur uit inkomen op jaarbasisArtikel 6.22. Terugval in inkomenArtikel 6.23. Andere aanpassing van draagkracht debiteurArtikel 6.24. Draagkracht partner van debiteurArtikel 6.25. Op aanvraag draagkracht partner niet meetellenArtikel 6.26. Wijziging maandelijkse termijnArtikel 6.27. GarantiebepalingenArtikel 6.28. Omzetting van niet meer verrekenbare
schulden in leningParagraaf 6.4. Partner debiteur ook debiteurArtikel 6.29. Beide partners debiteur paragraaf 6.2Artikel 6.30. Beide partners debiteur paragraaf 6.3Artikel 6.31. Partners onderscheidenlijk debiteur
paragraaf 6.2 en paragraaf 6.3T en U.V.W.X.Y.Z.AA.BB.CC.DD.EE.Artikel IIArtikel IIIB.Artikel IVArtikel VArtikel VIArtikel VIIArtikel VIIIArtikel IXOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30933Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 183 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 933Wijziging van onder meer de Wet studiefinanciering 2000 in verband met
uitbreiding van de mogelijkheid met studiefinanciering in het buitenland te
studeren, invoering van het collegegeldkrediet en invoering van een nieuw
aflossingssysteemnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgaveIALGEMEEN2Inleiding2   1Uitbreiding studiefinanciering buitenland31.1.Inleiding31.2.Meeneembaarheid
wenslijk, mogelijk en nodig3 1.3.Vormgeving
uitbreiding studiefinanciering buitenland4 1.4.Uitbreiding
van studiefinanciering in het buitenland: welke landen?61.4.1De
hele wereld61.4.2Bologna
Proces61.4.3Met
studiefinanciering studeren buiten Europa61.5.Kwaliteit
van het onderwijs71.6.Aanspraak
op studiefinanciering81.7.Uitvoerbaarheid
en handhaafbaarheid101.8.Dubbele
aanspraak voorkomen111.9.Administratieve
lasten11 1.10.Financiële
gevolgen12 1.11.Monitoring
en evaluatie131.12.Overgangsrecht13   2Studiefinancieringsmaatregelen in het
wetsvoorstel Financiering in het hoger onderwijs142.1.Inleiding14 2.2.Maatregelen
in de toekenningsfase14 2.2.1Collegegeldkrediet
in het hoger onderwijs142.2.2Bijzondere
omstandigheden152.2.3Collegegeldkrediet
voor EER-studenten in het hoger onderwijs15 2.3.Normbudget162.3.1Normbudget
voor levensonderhoud in het hoger onderwijs162.3.2Normbudget
in het beroepsonderwijs162.3.3Verruiming
van de leeftijdsgrens in het hoger onderwijs en het beroepsonderwijs162.4.Maatregelen
in de terugbetalingsfase16 2.4.1.Voor
wie gaan de nieuwe leenvoorwaarden gelden172.4.1.1Nieuwe cohorten studerenden172.4.1.2Cohortgarantie172.4.1.3Keuzemogelijkheid voor bestaande cohorten studerenden182.4.2.Wat
zijn de nieuwe leenvoorwaarden182.4.2.1Rente182.4.2.2Schuld en terugbetalingstermijn182.4.2.3Inkomensafhankelijke terugbetaling182.5.Uitvoering192.5.1Collegegeldkrediet192.5.2Terugbetalingssystematiek192.6.Aanpassingen
aan de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen202.7.Administratieve
lasten20 2.8.Financiële
gevolgen202.8.1Collegegeldkrediet202.8.2Terugbetalingssysteem212.8.334
jaarsgrens222.9.Uitvoeringslasten222.10.Communicatie22    IIArtikelsgewijze toelichting22I ALGEMEEN DEELInleidingDe Eerste Kamer heeft op 5 december 2006 het besluit genomen om het
wetsvoorstel Financiering in het hoger onderwijs (Kamerstukken I, 2005–2006,
30 387, A) controversieel te verklaren. De regering veronderstelt dat
het controversieel verklaren van dit wetsvoorstel verband houdt met de invoering
van het systeem van de leerrechten. Echter, dit wetsvoorstel omvat naast de
invoering van leerrechten ook aanpassingen in het studiefinancieringsstelsel,
welke naar het oordeel van de regering niet omstreden zijn. Het betreft met
name de invoering van het collegegeldkrediet, een individuele lening ter hoogte
van het verschuldigde collegegeld, en een meer inkomensafhankelijke terugbetalingsregeling.
Deze maatregelen zorgen voor een verbetering van de financiële positie
van zowel de student als de ex-student en kunnen ook afzonderlijk van een
systeem van leerrechten worden ingevoerd,. De Eerste Kamer is in een brief
van 8 december 2006 (HO/CBV/2006/48752) geïnformeerd over het voornemen
deze maatregelen onderdeel te laten uitmaken van een ander wetsvoorstel dat
zich hier, wat betreft tijdpad en inhoud, het beste voor leent. De Eerste
Kamer heeft aangegeven dat deze werkwijze voor hem niet op bezwaren stuit.De studiefinancieringsmaatregelen uit het wetsvoorstel Financiering in
het hoger onderwijs zijn opgenomen in dit wetsvoorstel. Aan de ene kant vanwege
inhoudelijke aansluiting met de uitbreiding van studiefinanciering naar het
buitenland: juist in het buitenland kan een ruimere leenmogelijkheid goed
van pas komen. Aan de andere kant is de aanvang van het studiejaar 2007–2008
het beoogde moment van inwerkingtreding voor zowel de invoering van het collegegeldkrediet,
de meer inkomensafhankelijke terugbetalingsregeling als de uitbreiding van
studiefinanciering naar het buitenland. Gelet op het feit dat niet verwacht
wordt dat het Wetsvoorstel financiering in het hoger onderwijs nog tijdig
door de Eerste Kamer behandeld en aangenomen zal worden, is de enige mogelijkheid
om de verbeteringen in het studiefinancieringsstelsel per studiejaar 2007–2008
inwerking te laten treden, deze opnieuw aan het parlement voor te leggen.De studiefinancieringsmaatregelen uit het wetsvoorstel Financiering in
het hoger onderwijs zijn één op één opgenomen
in dit wetsvoorstel. Om technische en uitvoeringstechnische redenen zijn hierop
enkele uitzonderingen gemaakt. In de eerste plaats zijn de studiefinancieringsmaatregelen
die op enigerlei wijze verband houden met de invoering van leerrechten gewijzigd,
in die zin dat de relatie met de invoering van leerrechten is losgelaten.
Dit betreft met name het collegegeldkrediet, waarvan de hoogte afhanklijk
is van het verschuldigde collegegeld. Tevens is met betrekking tot de hoogte
van het collegegeldkrediet bepaald dat een student recht heeft op collegegeldkrediet
ter hoogte van het wettelijk collegegeld, ook in de situatie dat hij minder
dan het wettelijk colegegeld is verschuldigd.Daarnaast is er een aanvullende voorwaarde gesteld voor studenten die
reeds voor het studiejaar 2007–2008 studiefinanciering ontvingen en
hun studieschuld willen aflossen volgens de inkomensafhankelijke terugbetalingsregeling.
Dit is alleen mogelijk voorzover de aflosfase start op 1 januari 2010
of later. De achtergrond voor deze aanvullende voorwaarde is dat de Informatie
Beheer Groep het nieuwe terugbetalingssysteem niet eerder dan 1 januari
2010 kan uitvoeren (en niet al per 1 januari 2008, waarvan bij het Wetsvoorstel
financiering in het hoger onderwijs nog van werd uitgegaan).Om de maatregelen die samenhangen met de uitbreiding van de mogelijkheid
met studiefinanciering in het buitenland te kunnen onderscheiden van de maatregelen
die reeds in het Wetsvoorstel financiering in het hoger onderwijs
zijn opgenomen, worden deze twee onderwerpen in het hierna volgende Algemeen
deel van deze toelichting separaat behandeld.1. Uitbreiding Studiefinanciering buitenland1.1. InleidingInternationale mobiliteit van studenten is één van de manieren
om vorm te geven aan internationalisering in het onderwijs. Studenten kunnen
zich optimaal voorbereiden op een toekomst in een steeds internationalere
wereld door een kleiner of groter deel van hun opleiding in het buitenland
te volgen. Als zij daaraan de voorkeur geven zou dat ook een hele opleiding
in het buitenland moeten kunnen zijn. Om dat te faciliteren, wordt in dit
wetsvoorstel de mogelijkheid met studiefinanciering in het buitenland te studeren
uitgebreid. De mogelijkheid om met studiefinanciering in het buitenland te
studeren wordt ook wel aangeduid als meeneembare studiefinanciering. Op deze
materie is uitvoerig ingegaan in de Beleidsbrief meeneembare studiefinanciering
en het schriftelijk overleg dat naar aanleiding daarvan is gevoerd1. In dit wetsvoorstel worden de voornemens uit die beleidsbrief
juridisch geconcretiseerd.1.2. Meeneembaarheid wenselijk, mogelijk en nodigUitbreiding van de mogelijkheid studiefinanciering naar (meer opleidingen
in) het buitenland mee te kunnen nemen, levert – naast bestaande mogelijkheden
zoals uitwisselingsprogramma’s – een extra bijdrage aan de mogelijkheden
van studenten daadwerkelijk (een deel van) hun opleiding in het buitenland
te volgen. Een wenselijke ontwikkeling gezien het feit dat het aantal Nederlandse
studenten dat internationaal mobiel is, achterblijft bij het aantal buitenlandse
studenten dat naar Nederland komt. Wenselijk ook omdat het de student de keuze
biedt zijn hoger onderwijsopleiding in Nederland of in het buitenland te volgen:
ongeveer de helft van de studenten geeft aan buitenlandse ervaring te willen
opdoen tijdens de opleiding. Uiteindelijk realiseert slechts een kwart van
de studenten dit voornemen2.De recente ontwikkelingen in het Europese recht, te weten het arrest Bidar3 en de nieuwe EG-richtlijn vrij verkeer van personen4 maken het op dit moment mogelijk om verder te gaan met
het verstrekken van studiefinanciering voor opleidingen in het buitenland,
zonder dat er grote risico’s ontstaan op het gebied van oneigenlijk
gebruik. De doelgroep van studenten die in aanmerking komen voor studiefinanciering
in het buitenland, valt nu te beperken: uit het arrest Bidar is immers duidelijk
geworden dat het mogelijk is de aanspraak op studiefinanciering te limiteren
tot studenten die een aantal jaren in een land hebben gewoond. Door de aanspraak
op Nederlandse studiefinanciering in het buitenland te beperken tot de groep
studenten die een aantal jaren in Nederland heeft gewoond, wordt voorkomen
dat studenten uit andere EU-landen zonder enige band met Nederland gebruik
kunnen maken van Nederlandse studiefinanciering om in hun eigen land (of een
ander land) te studeren.De uitbreiding van studiefinanciering naar het buitenland is naast wenselijk
ook nodig. Dit omdat ook andere EU-landen overeenkomstig het arrest Bidar
en de richtlijn vrij verkeer geen nationale studiefinanciering zullen uitkeren
aan inkomende studenten, voordat deze daar enige tijd hebben verbleven. Buiten
de EU mag ervanuit worden gegaan dat Nederlandse studenten sowieso geen aanspraak
hebben op de voorzieningen van het gastland. Om in het buitenland te studeren
zijn Nederlandse studenten daarom aangewezen op Nederlandse studiefinanciering.1.3. Vormgeving uitbreiding studiefinanciering buitenlandOp dit moment is het mogelijk voor een student om in aanmerking te komen
voor gehele studiefinanciering (prestatiebeurs en lening) in het buitenland als hij een opleiding volgt die door de minister
op grond van artikel 2.14, eerste lid, is aangewezen. Opleidingen die leiden
tot getuigschriften of diploma’s ten aanzien waarvan in het kader van
de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte specifieke regelingen
verbindend zijn geworden inzake de onderlinge erkenning of vergelijkbaarheid,
kunnen worden aangewezen. Daarnaast is het mogelijk om in de Belgische en
Duitse grensgebieden te studeren met Nederlandse studiefinanciering1. Ook kan een student die het afsluitend diploma hoger
onderwijs met goed gevolg heeft behaald, die prestatiebeurs hoger onderwijs
heeft genoten en die onderwijs volgt aan een bij ministeriële regeling
aangewezen opleiding voor hoger onderwijs in een staat buiten Nederland die
partij is bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte (de
minister kan hierbij ook opleidingen aanwijzen waarvoor geen specifieke regelingen
vebindend zijn geworden (zie hierboven)) voor een lening in aanmerking komen (artikel 2.12). De mogelijkheden om in het buitenland
te studeren met Nederlandse studiefinanciering worden nu met dit wetsvoorstel
uitgebreid.De belangrijkste hindernis voor de uitbreiding van meeneembaarheid van
studiefinanciering – oneigenlijk gebruik – is weg te nemen: het
is mogelijk te voorkomen dat onbedoeld groepen studenten gebruik kunnen maken
van Nederlandse studiefinanciering. Dat maakt het verantwoord de mogelijkheid
om studiefinanciering mee te nemen naar het buitenland uit te breiden. In
de WSF 2000 wordt geregeld dat voor gebruik van studiefinanciering buiten
Nederland de eis wordt gesteld dat de student – ongeacht zijn nationaliteit –
gedurende ten minste drie jaren legaal in Nederland verblijf heeft gehad in
de zes jaren voorafgaand aan de aanvang van de opleiding in het buitenland.
Hiermee wordt voorkomen dat studenten die nauwelijks of geen band met Nederland
hebben, met Nederlandse studiefinanciering in het buitenland zouden kunnen
studeren. Er is gekozen voor een verblijfsduur van minimaal drie jaar van
de zes jaar voorafgaand aan de aanvraag voor studiefinanciering in het buitenland
om de volgende redenen. Een vergelijkbare niet direct discriminerende voorwaarde
(i.c. uit het Engelse recht voor aanspraak in Engeland) is in het arrest Bidar
door het Europees Hof in overeenstemming met het Europees recht geoordeeld.
Een verblijfsduur van minimaal drie jaar werd door het Hof geaccepteerd als
onderscheidend criterium voor het verlenen van aanspraak op studiefinanciering,
mits gelijkelijk van toepassing op nationale en inkomende EU-studenten. Vandaar
dat gekozen is voor een (legale) verblijfsduur van minimaal drie jaar als
onderscheidend criterium voor de aanspraak op meeneembare studiefinanciering
voor alle studenten die in Nederland aanspraak hebben op studiefinanciering
voor levensonderhoud. Een dergelijke termijn is naar het oordeel van de regering
voldoende substantieel om effectief te zijn ter voorkoming van aanspraak door
studenten die niet tot de doelgroep van meeneembare studiefinanciering behoren.
Meeneembare studiefinanciering is immers bedoeld om studenten studenten die ánders
in Nederland zouden hebben gestudeerd de daarbij behorende ondersteuning ook
te bieden bij het studeren in het buitenland. De drie jaar verblijf moeten
om twee redenen plaatsvinden binnen een periode van zes jaar voorafgaand aan
de aanvraag. Enerzijds om te bewerkstelligen dat er een actuele band met Nederland
is, wat minder het geval zou zijn als het zou gaan om een periode van drie
jaar sec die dan ook meer dan 15 jaar geleden
zou kunnen zijn. Anderzijds omdat voorkomen moet worden dat elk verblijf in
het buitenland voorafgaand aan de aanvraag belemmerend zou werken op de aanspraak
op meeneembare studiefinanciering, wat het geval zou zijn als
de drie jaar verblijf direct voorafgaand aan de aanvraag zou moeten liggen.Ook andere EU-landen die op grotere schaal meeneembare studiefinanciering
verstrekken aan hun studenten kennen al langer vergelijkbare voorwaarden.
Denemarken hanteert een termijn van twee van de tien jaar voorafgaand aan
de aanvraag voor meeneembare studiefinanciering en in Zweden en Finland dient
de student twee van de vijf jaren voorafgaande aan de aanvraag in Zweden respectievelijk
Finland woonachtig te zijn geweest.Voor de goede orde zij opgemerkt dat de voorgenomen beperking van drie
jaren losstaat van de voor niet-economisch actieve EU/EER-studenten geldende
voorwaarde van vijf jaren verblijf in Nederland om aanspraak op volledige
studiefinanciering voor studies in Nederland te krijgen.Voor deze voorwaarde zij verwezen naar de wijziging van de WSF 2000 en
het Besluit studiefinanciering 2000 in verband met de implementatie van richtlijn
2004/38/EG1. Daarin is bepaald dat de niet-economisch
actieve EU/EER-studenten die nog niet het duurzaam verblijfsrecht in Nederland
hebben verworven, slechts in aanmerking komen voor de tegemoetkoming in de
kosten van toegang tot het onderwijs.De voorwaarde dat een student drie van de zes jaren voorafgaand aan de
aanvraag voor studiefinanciering in het buitenland in Nederland moet hebben
gewoond, is een aanvullende voorwaarde, die geldt voor alle studenten die
aanspraak hebben op volledige studiefinanciering.Gelet op hetgeen hiervoor werd opgemerkt over niet-ecomisch actieve EU/EER-studenten,
zal deze voorwaarde materieel met name betekenis hebben voor Nederlandse studenten
en economisch actieve EU/EER-studenten die nog nooit of slechts kort in Nederland
hebben gewoond.In het hierna opgenomen schema is de nieuwe situatie nader in beeld gebracht.* De onder 5. bedoelde EU/EER-studenten die korter dan vijf jaren
verblijf in Nederland hebben gehad komen wel in aanmerking voor een tegemoetkoming
in het collegegeld (Raulinvergoe-ding /collegegeldkrediet).** N.B. voor de onder 5. bedoelde EU/EER-studenten is de drie jaren
voorwaarde geen aanvullende eis als sprake is van overlap.1.4. Uitbreiding van studiefinanciering in het buitenland:
welke landen?1.4.1 De hele wereldStudenten wordt in beginsel de mogelijkheid gegeven hun studiefinanciering
mee te nemen naar alle landen van de wereld. In de beleidsbrief is reeds aangegeven
dat de mogelijkheid om met studiefinanciering in het buitenland te studeren
wordt uitgebreid tot alle landen die deelnemen aan het Bologna Proces. In
paragraaf 4.2 wordt hierop nader ingegaan. In paragraaf 4.3 worden
de beweegredenen aangegeven om ook voor de rest van de wereld aan studenten
de mogelijkheid te geven hun studiefinanciering mee te nemen.1.4.2 Bologna ProcesIn Bolognaverband streven de betrokken landen naar één Europese
hoger onderwijsruimte. Door studiefinanciering meeneembaar te maken naar alle
landen van het Bologna Proces wordt een belangrijke stap gezet in het vormgeven
van deze Europese hoger onderwijsruimte.Voorts zijn al deze landen de Bachelor-Master structuur aan het invoeren,
hetgeen de aansluiting vergemakkelijkt tussen onderwijs volgen in Nederland
en een ander Bologna land.In het kader van het Bologna Proces wordt ook gewerkt aan gezamenlijke
kwaliteitsniveaus. Dit maakt het mogelijk te waarborgen dat de opleidingen
waarvoor studiefinanciering meeneembaar wordt gemaakt van voldoende kwaliteit
zijn.In het Bergen communiqué hebben alle landen zich gecommitteerd
aan het meeneembaar maken van studiefinanciering. Daarbij hebben zij uitgesproken
zo nodig gezamenlijk actie te ondernemen om het ook praktisch mogelijk te
maken. Het is dus mogelijk een beroep te doen op de Bologna landen bij de
praktische uitwerking van meeneembare studiefinanciering.In de Bologna Follow Up Group te Wenen op 6 en 7 april 2006 is besloten
tot de oprichting van een werkgroep meeneembaarheid van beurzen en leningen.
Deze werkgroep, onder Nederlands voorzitterschap, zal onder andere in kaart
brengen op welke wijze de Bolognalanden de gezamenlijke acties vorm kunnen
geven. De uitkomsten van de werkgroep dienen als input voor aanbevelingen
aan de Bologna-ministersconferentie in mei 2007 te Londen.1.4.3 Met studiefinanciering studeren buiten EuropaDe voordelen van het studeren in het buitenland zijn ook buiten Europa
te behalen. Bijvoorbeeld in de VS zijn zeer goede instellingen te vinden.
Ook China en India huisvesten tegenwoordig goede instellingen en in Zuid-Afrika
is ooit de eerste harttransplantatie verricht. Door studiefinanciering meeneembaar
naar de hele wereld te maken, geven wij de student de mogelijkheid om te kiezen
waar hij zijn opleiding wil volgen. Discussies als «waarom de VS wel
en Canada niet» en dergelijke, waarvoor geen goede redenen zijn aan
te geven, kunnen daarmee eveneens worden vermeden. Aan onderwijs in landen
buiten Europa hangt soms een (veel) hoger prijskaartje. Het feit dat –
het Nederlandse niveau van – studiefinanciering dan niet toereikend
is om de toegang tot een dergelijke opleiding te kunnen realiseren, is echter
geen beletsel om studiefinanciering ter beschikking te stellen. Door de student
dezelfde aanspraak op studiefinanciering te geven als in Nederland, c.q. Europa,
ontvangt hij dezelfde mate van ondersteuning, ook als hij daarnaast een eigen
extra investering moet doen. Het collegegeldkrediet dat eveneens in dit wetsvoorstel
wordt geïntroduceerd, voorziet overigens in een ondersteuning tot vijf
maal het wettelijk collegegeld. Een student kan in het studiejaar 2007–2008
voor een opleiding in het buitenland een collegegeldkrediet krijgen
van maximaal € 7690 per jaar. Zie voor het collegegeldkrediet het
tweede hoofdstuk van het algemeen deel van deze toelichting.Uiteraard dient het onderwijs dat studenten willen volgen van voldoende
kwaliteit te zijn om in aanmerking te komen voor studiefinanciering. Ook buiten
Europa wordt onverkort de eis gehanteerd dat het onderwijs ten minste van
vergelijkbare kwaliteit is als in Nederland.1.5. Kwaliteit van het onderwijsVan de studenten die met studiefinanciering in het buitenland gaan studeren
mag, net als bij studenten die in Nederland studeren, een prestatie worden
verlangd. Dat betekent dat, voor omzetting van de voorwaardelijke lening (de
prestatiebeurs) in een gift, een opleiding met goed gevolg dient te worden
afgerond die ten minste op het niveau ligt van een opleiding in het Nederlandse
hoger onderwijs. De opleidingen in het buitenland waarvoor studenten studiefinanciering
kunnen krijgen, dienen dan ook van goede kwaliteit te zijn.De uitvoering van studiefinanciering in het buitenland zal grotendeels
bij de IB-Groep komen te liggen, maar deze zal gebruik maken van het oordeel
van Nuffic voor wat betreft de kwaliteit van de buitenlandse opleidingen.
Nuffic heeft op dit terrein grote ervaring, ondermeer omdat zij ook de Internationale
Diplomawaardering in het hoger onderwijs uitvoert. Nuffic is daardoor in staat
te beoordelen welk niveau een buitenlands diploma heeft en kan dus ook een
oordeel vellen over de opleiding die leidt tot het desbetreffende diploma.
Bij de beoordeling van de vraag of meeneembare studiefinanciering wordt verstrekt
voor buitenlandse opleidingen zal in ieder geval moeten vaststaan dat de student,
door het met goed gevolg afronden van een opleiding, een diploma zal verwerven
dat qua niveau ten minste overeenkomst met een Nederlands hoger onderwijsdiploma.
Aangezien daarmee een oordeel over de toekomst wordt geveld, is het van groot
belang dat de buitenlandse opleiding ingebed is in een kwaliteitszorgsysteem.
In Nederland en Vlaanderen wordt de kwaliteit van opleidingen gewaarborgd
door de Nederlands-Vlaamse Accreditatieorganisatie. In andere landen zijn
er vergelijkbare vormen van kwaliteitszorg. In het Bologna Proces vindt afstemming
plaats over de gewenste niveaus van kwaliteitszorg aan de hand van standaarden
en richtlijnen die gezamenlijk ontwikkeld en aangenomen worden. Hiertoe is
de European Association for Quality Assurance in Higher
Education(ENQA) in het leven geroepen. Daarbij zijn inmiddels 44
accreditatie-organisaties aangesloten.In landen waar nog geen kwaliteitszorg- en of accreditatiesysteem functioneert
zal op andere wijze zekerheid moeten worden verkregen omtrent het niveau van
de opleiding. Daarbij dient gedacht te worden aan erkenning van overheidswege,
of in voorkomend geval, door een andere gezaghebbende instantie.Samenvattend zal Nuffic van elke opleiding in het buitenland waarvoor
een student studiefinanciering aanvraagt, nagaan of de opleiding van voldoende
kwaliteit is en wordt afgesloten met een diploma dat ten minste het niveau
heeft van een Nederlands hoger onderwijsdiploma. Onder opleiding wordt hier
overigens verstaan een hoger onderwijs opleiding vergelijkbaar met een Nederlandse
bachelor- of masteropleiding of een geheel daarvan. Het kan dus een geheel
van een bachelor- en een masteropleiding betreffen, een van beide opleidingen
of een nog ongedeelde opleiding aangezien nog niet in alle landen het bachelor-mastersysteem
(volledig) is ingevoerd. Na invoering van Associate Degree-opleidingen in
Nederland kan ook voor dergelijke opleidingen in het buitenland studiefinanciering
worden gebruikt.In het wetsvoorstel is gekozen voor dezelfde opzet als voor de meeneembare
studiefinanciering in het beroepsonderswijs1.
Het wettelijk kader geeft aan waaraan opleidingen in het buitenland moeten
voldoen om voor het volgen van die opleiding aanspraak op studiefinanciering
te verkrijgen. In een ministeriële regeling kan het hierboven uiteengezette
toetsingskader worden aangevuld. In de uitvoeringspraktijk zal Nuffic de IB-Groep –
de wettelijke uitvoerder van de WSF 2000 – van advies dienen met betrekking
tot de vraag of een opleiding aan het toetsingskader voldoet.1.6. Aanspraak op studiefinancieringGelet op het feit dat het buitenlandse onderwijssysteem en de Nederlandse
studiefinanciering niet vanzelfsprekend op elkaar aansluiten, dient zoveel
mogelijk voordat de student met Nederlandse studiefinanciering aan een buitenlandse
opleiding kan gaan studeren duidelijkheid te bestaan over het aantal jaren
prestatiebeurs dat verstrekt wordt voor de betreffende opleiding en in het
verlengde daarvan hoeveel jaren prestatiebeurs kunnen worden omgezet met het
diploma van de betreffende opleiding.Met het onderhavige beleid wordt er naar gestreefd om de student de keuze
te laten waar hij een groter of kleiner deel van zijn studie gaat volgen:
in Nederland of in een ander land. Om die keuze te faciliteren wordt de student
een gelijke aanspraak op studiefinanciering geboden als hij in Nederland voor
een vergelijkbaar opleidingstraject zou hebben gekregen. De student kan dan
zijn afweging maken waar te gaan studeren op grond van motieven die samenhangen
met de opleiding.Een gelijke aanspraak wil zeggen dat voor de op grond van de WHW vastgestelde
nominale duur van de vergelijkbare Nederlandse opleiding – of, zoals
in het wetenschappelijk onderwijs, de duur van het geheel van een vergelijkbaar
geheel van een bachelor- en een masteropleiding – prestatiebeurs wordt
verstrekt en daarna nog drie jaren geleend kan worden.Met vergelijkbaar wordt bedoeld dat de opleiding in Nederland aangeduid
zou worden als een hbo- dan wel een wo-opleiding c.q. als een bachelor- of
een master-opleiding dan wel een «associate degree»-opleiding.
Met vergelijkbaar wordt dus niet vereist dat er een gelijke Nederlandse opleiding
moet zijn.Het niveau en de duur van de Nederlandse vergelijkbare opleiding en de
daarbij behorende aanspraak op prestatiebeurs zijn maatgevend voor de aanspraak
op prestatiebeurs die voor een opleiding in het buitenland wordt verstrekt.
Dat geldt evenzeer voor het aantal jaren prestatiebeurs dat kan worden omgezet
in een gift met het diploma van een buitenlandse opleiding waarvoor studiefinanciering
wordt verstrekt. Voor de goede orde zij opgemerkt dat het voorgaande ook geldt
als de betreffende opleiding in het buitenland een kortere of langere nominale
duur kent. Als de opleiding langer duurt kan de student zijn leenrechten aanspreken
om de opleiding met studiefinanciering af te ronden. Als de opleiding in het
buitenland korter duurt kan hij zijn resterende rechten benutten om extra
opleiding te genieten.Aangezien studiefinanciering voor gebruik in het buitenland verstrekt
wordt als «gewone» studiefinanciering dient zij te passen in het
normale wettelijke systeem. Dat betekent dat studenten in beginsel vier jaren
prestatiebeurs kunnen ontvangen voor het volgen van hoger onderwijs. Indien
de vergelijkbare opleiding – of het geheel van een bacheloren een masteropleiding –
in Nederland langer dan vier jaren duurt (en er langer dan vier jaren prestatiebeurs
voor wordt verstrekt) wordt de duur van de periode dat aan de student voor
de betreffende buitenlandse opleiding prestatiebeurs kan worden toegekend
op die langere duur vastgesteld. (Vergelijk artikel 5.6 WSF 2000).
Kent de vergelijkbare opleiding – of het geheel van een bacheloren een
masteropleiding – in Nederland een kortere studielast dan vier jaren
dan wordt de studielast van de betreffende buitenlandse opleiding op die kortere
duur vastgesteld. (Vergelijk artikel 5.8, eerste lid), In het laatste geval
kan wel gedurende vier jaren studiefinanciering in de vorm van een prestatiebeurs
worden ontvangen, maar wordt het aantal maanden prestatiebeurs dat kan worden
omgezet bepaald door de (door de IB-Groep vastgestelde) studielast van die
betreffende opleiding.Samenvattend geldt dus dat gedurende vier jaren prestatiebeurs wordt verstrekt,
of zoveel meer als in de vergelijkbare Nederlandse situatie het geval is.
De hoeveelheid prestatiebeurs die kan worden omgezet als binnen de diplomatermijn
het diploma van de betreffende opleiding wordt behaald, is gelijk aan de hoeveelheid
prestatiebeurs die verstrekt wordt, tenzij de studielast van de betreffende
opleiding is vastgesteld op een periode van minder dan vier jaren. In het
laatste geval is die studielast de maatstaf voor de hoeveelheid prestatiebeurs
die kan worden omgezet.Met een aantal voorbeelden kan het voorgaande worden geïllustreerd:De opleiding is vergelijkbaar met een hbo-bacheloropleiding: de student
kan gedurende vier jaren prestatiebeurs ontvangen. De student die binnen de
diplomatermijn het diploma van de betreffende opleiding behaalt kan hiermee
vier jaren prestatiebeurs omzetten in een gift.De opleiding is vergelijkbaar met een «associate degree»-opleiding:
de student kan gedurende vier jaren prestatiebeurs ontvangen. De studielast
van de vergelijkbare opleiding in Nederland is twee jaren. De studielast van
de betreffende opleiding in het buitenland wordt vastgesteld op twee jaren.
De student die binnen de diplomatermijn het diploma van de betreffende opleiding
behaalt kan hiermee twee jaren prestatiebeurs omzetten in een gift.De opleiding is een ongedeelde opleiding en leidt op tot een eindniveau
dat in Nederland als een wo-master zou worden gekwalificeerd: voor deze ongedeelde
opleiding wordt het aantal jaren prestatiebeurs verstrekt dat verstrekt wordt
voor het vergelijkbare geheel van een Nederlandse wo-bacheloropleiding en
een wo-masteropleiding. Betreft het bijvoorbeeld een ongedeelde opleiding
medicijnen die een wo-master eindniveau heeft, dan wordt gedurende zes jaren
prestatiebeurs verstrekt. De student die binnen de diplomatermijn het diploma
van de betreffende opleiding behaalt kan hier mee zes jaren prestatiebeurs
omzetten in een gift.De opleiding is vergelijkbaar met een wo-bacheloropleiding. In Nederland
wordt voor het geheel van een wo-bachelor een een wo-masteropleiding prestatiebeurs
verstrekt gedurende de som van de op grond van de WHW vastgestelde nominale
duur van de wo-bacheloropleiding (in beginsel drie jaren) en de nominale duur
van de wo-masteropleiding (variabele duur). Voor het geheel van een wo-bacheloropleiding
en een wo-masteropleiding wordt bijvoorbeeld vijf jaren prestatiebeurs verstrekt.
Als de buitenlandse opleiding vergelijkbaar is met de betreffende wo-bacheloropleiding
wordt voor de buitenlandse opleiding vier jaren prestatiebeurs verstrekt.
De studielast van de vergelijkbare opleiding in Nederland is drie jaren. De
studielast van de betreffende opleiding in het buitenland wordt vastgesteld
op drie jaren. De student die binnen de diplomatermijn het diploma van de
betreffende opleiding behaalt kan hier mee drie jaren prestatiebeurs omzetten
in een gift.De opleiding is vergelijkbaar met een wo-masteropleiding. De hoeveelheid
prestatiebeurs die verstrekt wordt is afhankelijk van de nominale duur van
vergelijkbare wo-masteropleidingen. In Nederland wordt voor het geheel van
een wo-bachelor een een wo-masteropleiding prestatiebeurs verstrekt gedurende
de som van de op grond van de WHW vastgestelde nominale duur van de wo-bacheloropleiding
(in beginsel drie jaren) en de op grond van de WHW vastgestelde nominale duur
van de wo-masteropleiding (variabele duur). Voor het geheel van een wo-bacheloropleiding
en een wo-masteropleiding wordt bijvoorbeeld vijf jaren prestatiebeurs verstrekt.
Als de buitenlandse opleiding vergelijkbaar is met de betreffende wo-masteropleiding
wordt voor de buitenlandse opleiding vier jaren prestatiebeurs verstrekt.
De studielast van de vergelijkbare opleiding in Nederland is twee jaren. De
studielast van de betreffende opleiding in het buitenland wordt vastgesteld
op twee jaren. De student die binnen de diplomatermijn het diploma van de
betreffende opleiding behaalt kan hier mee twee jaren prestatiebeurs omzetten
in een gift.Niet in alle gevallen zal het mogelijk zijn om vooraf de hiervoor beschreven
situatie in kaart te brengen. Zeker in de beginfase van de uitvoering zal
het voorkomen dat vooraf slechts een oordeel kan worden gegeven omtrent de
aard van het onderwijs en de kwaliteit ervan. Met name zal dit het geval zijn
als sprake is van een opleidingstraject dat op verschillende manieren door
de student is in te vullen. In sommige landen komt het bijvoorbeeld voor dat één
opleiding zeer verschillende varianten kent, waarvan de een in Nederland gekwalificeerd
zou worden als hoger beroepsonderwijs en de ander als wetenschappelijk onderwijs.
Ook de duur van het traject dat de student gaat volgen, kan afhankelijk zijn
van de keuzes die hij onderweg maakt.Indien sprake is van hoger onderwijs dat van voldoende kwaliteit is, kan
dan een toekenning van (in beginsel de basishoeveelheid van vier jaar prestatiebeurs)
studiefinanciering plaatsvinden. Aan de hand van het diploma dat de student
uiteindelijk overlegt, zal dan moeten worden beoordeeld overeenkomstig het
hierboven geschetste, hoeveel jaren prestatiebeurs kunnen worden omgezet.1.7. Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidZoals aangegeven zullen IB-Groep en Nuffic de uitvoering voor hun rekening
nemen. Bij de voorbereiding van de beleidsvoornemens met betrekking tot de
uitbreiding van de mogelijkheid om studiefinanciering mee te nemen naar het
buitenland is dan ook nauw samengewerkt met deze organisaties. Het onderhavige
wetsvoorstel is aan hen ter toetsing voorgelegd.Zij achten het voorstel uitvoerbaar. Over de uitvoeringsprocedure zullen
tussen Nuffic en IB-Groep nadere afspraken worden gemaakt. Wel merkt de IB-Groep
op dat zij voor de uitvoering van de bepalingen met betrekking tot voorkoming
van dubbele aanspraken en de controle op het voldoen aan de voorwaarden voor
studiefinanciering afhankelijk is van de medewerking van de student dan wel
die van andere landen. Het is niet ondenkbaar dat de autoriteiten van andere
landen de gegevens van studenten die aldaar met Nederlandse studiefinanciering
studeren slechts aan de IB-Groep zullen willen verstrekken nadat zij een bepaling
in hun wetgeving hebben opgenomen vergelijkbaar met de voorgestelde nieuwe
artikelen 9.6b en 9.6c van de WSF 2000.Ten aanzien van de hiervoorgenoemde gegevensuitwisseling is het College
Bescherming Persoonsgegevens (CBP) om advies gevraagd. Overeenkomstig het
advies van het CBP wordt in het wetsvoorstel onderscheid gemaakt tussen gegevensuitwisseling
met landen die behoren tot de Europese Economische Ruimte (EER) en landen
die daar niet toe behoren. In landen die behoren tot de EER wordt
een passend niveau van gegevensbescherming aanwezig geacht, gelet op het toepasselijke
Europese recht. Met een land dat niet behoort tot de EER kunnen ook gegevens
worden uitgewisseld indien het betreffende land een passend niveau van gegevensbescherming
waarborgt. Zie hieromtrent ook de artikelsgewijze toelichting.Voor wat betreft de handhaafbaarheid van de WSF 2000 ten aanzien van studenten
in het buitenland zij opgemerkt dat deze bij aanvang niet het niveau zal hebben
dat in Nederland wordt bereikt met automatische gegevensuitwisseling. Als
alternatief zullen studenten worden bevraagd. Zij dienen bepaalde gegevens
te overleggen en zo mogelijk te voorzien van bewijsstukken. De WSF 2000 kent
in artikel 9.2 reeds een basis voor een dergelijke bevraging.Van studenten die – na herhaald verzoek – de gevraagde inlichtingen
niet verstrekken, kan niet worden vastgesteld dat zij voldoen aan de voorwaarden
voor studiefinanciering. Van hen zal de studiefinanciering dan ook worden
stopgezet. Bovendien zij opgemerkt dat het verstrekken van onjuiste inlichtingen
strafbaar is gesteld in artikel 9.10 en in de artikelen 447c en 447d van het
Wetboek van Strafrecht.1.8. Dubbele aanspraak voorkomenMeeneembare studiefinanciering maakt het voor Nederlandse studenten daadwerkelijk
mogelijk om in het buitenland te gaan studeren. Het is voor deze studenten
dus niet nodig om een beroep te doen op het studiefinancieringsstelsel van
het gastland. Waar het EU-landen betreft, valt dit echter niet uit te sluiten.
Een Nederlandse student die met meeneembare studiefinanciering in Vlaanderen
gaat studeren en daar vervolgens door naast de studie te werken de status
van migrerend werknemer verwerft, krijgt aanspraak op de Vlaamse studiefinanciering.
De Vlaamse overheid noch de Nederlandse kan hem dat recht ontzeggen, maar
de Nederlandse overheid kan wel bepalen dat het verzilveren van de Vlaamse
aanspraak leidt tot het vervallen van de Nederlandse aanspraak en zo dubbele
aanspraken voorkomen. In dit wetsvoorstel is hiertoe een voorziening opgenomen.
Voor de uitvoerbaarheid van een dergelijke bepaling is het uiteraard nodig
dat met het bestemmingsland van de student gegevens kunnen worden uitgewisseld.1.9. Administratieve lastenOm te kunnen vaststellen dat de verstrekte middelen rechtmatig door de
student zijn ontvangen, zullen, evenals in Nederland, controles worden ingericht
die zich richten op de vraag of de student voldoet aan de wettelijke voorwaarden
voor aanspraak op studiefinanciering. Zolang deze controle nog niet mogelijk
is door middel van automatische gegevensuitwisseling zullen studenten eenmaal
per jaar door de IB-Groep worden bevraagd. Hieruit vloeien beperkte administratieve
lasten voor de student voort, die, gelet op het doel van het wetsvoorstel
acceptabel worden geacht. Gedacht moet worden aan bijvoorbeeld het op aanvraag
opsturen van een bewijs van inschrijving, van inkomensgegevens of van het
behaalde diploma. Dit is een noodzakelijke bevraging om de rechtmatigheid
van de uitgaven door de overheid te kunnen vaststellen. Uiteraard zal een
en ander worden uitgevoerd met zo min mogelijk administratieve belasting.
Controles die verlopen via de officiële instanties in andere landen verdienen
uiteraard de voorkeur boven controles die via de student verlopen.1.10. Financiële gevolgenDe kosten van de introductie van studiefinanciering voor opleidingen in
een nieuw (deel van een) land, bestaan alleen uit de aanspraken die de studenten
krijgen die daar nu op eigen kosten studeren. Er kan namelijk van worden uitgegaan
dat de extra studenten die in de toekomst hun studiefinanciering in het buitenland
in zetten, dat anders in Nederland zouden hebben gedaan.Uitbreiding van de meeneembaarheid van studiefinanciering naar het buitenland
(wereldwijd) kost maximaal € 35 miljoen (structureel).Daarin is een bedrag van circa € 1 miljoen begrepen aan uitvoeringskosten
voor de IB-Groep.In het prestatiecontract met de IB-Groep zal de uitvoering van studiefinanciering
in het buitenland worden meegenomen. Daarin zullen in ieder geval afspraken
worden gemaakt omtrent de wijze waarop door de IB-Groep gerapporteerd wordt
omtrent het gebruik van studiefinanciering in het buitenland.Financiële gevolgen in beeldMeeneembare studiefinanciering brengt extra uitgaven ten laste van de
OCW-begroting met zich voor de Nederlandse studenten die nu al in het buitenland
studeren zonder studiefinanciering. Momenteel studeren er ongeveer 10 000
Nederlanders in het buitenland zonder studiefinanciering. De uitbreiding van
meeneembaarheid maakt het ook voor hen mogelijk om studiefinanciering aan
te vragen. De financiële gevolgen hiervan zijn in de hierna volgende
tabel weergegeven (€ mln):Extra uitgaven studiefinanciering door uitbreiding meeneembaarheid
naar de hele wereld 2007200820092010 Relevante uitgaven 4 51119 Niet relevante uitgaven11302617De uitgaven zijn eerst niet-relevant vanwege de prestatiebeurssystematiek
van de studiefinanciering, bij het behalen van het diploma zullen deze uitgaven
worden omgezet in relevante uitgaven. De aanvullende beurs in het eerste jaar
blijft ook voor deze studenten een gift. Structureel zullen de extra relevante
uitgaven € 35 miljoen bedragen (inclusief uitvoeringskosten).Door het prestatiebeurseffect wordt de structurele situatie in 2012 bereikt.De extra uitgaven worden gedekt binnen de OCW begroting: deels uit middelen
die sinds de nota «Studeren zonder grenzen» uit 2001 op de OCW-begroting
voor internationalisering van studiefinanciering zijn gereserveerd, deels
uit de opbrengst van de vervanging van de Raulinvergoeding, die als gift werd
verstrekt, door het collegegeldkrediet. In paragraaf 2.8.1 Financiële gevolgen collegegeldkrediet worden de financiële
gevolgen van het vervangen van de Raulinvergoeding door het collegegeldkrediet
nader toegelicht.Opgemerkt wordt voorts dat de kosten van studeren zonder aanspraak op
studiefinanciering door de student of zijn ouders als aftrekpost voor de belasting
kunnen worden opgevoerd. De introductie van meeneembare studiefinanciering
beperkt deze mogelijkheid tot belastingaftrek.1.11. Monitoring en evaluatieGelet op de voornemens die alle landen die aan het Bologna Proces deelnemen
hebben geuit, wordt er vanuit gegaan dat al deze landen de bereidheid hebben
om hun studenten te ondersteunen bij het studeren in het buitenland. De voortgang
hiervan zal worden gemonitord. Deze monitoring zal worden gedaan via een jaarlijkse
voortgangsrapportage waarin per land wordt aangegeven wat de stand van de
te maken afspraken is, en hoe «meeneembare studiefinanciering»
in die landen is gerealiseerd. Indien blijkt dat bepaalde landen hun voornemens
niet verwezenlijken of van plan zijn te verwezenlijken, kan worden overwogen
de reikwijdte van de meeneembaarheid op basis van reciprociteit bij te stellen.
Ook het gebruik van meeneembare studiefinanciering zal zorgvuldig worden gevolgd.
Welke studenten gebruiken studiefinanciering om in welke landen te studeren?
Welke gevolgen heeft dit? Zowel voor de studenten als voor de samenleving.
Uiteraard kunnen de conclusies die uit dergelijke evaluaties worden getrokken
leiden tot bijstelling van het beleid.1.12. OvergangsrechtEen aantal studenten studeert reeds op eigen kosten, d.w.z. zonder prestatiebeurs
of Visiebeurs1, in het buitenland. Om te voorkomen
dat zij niet in aanmerking komen voor meeneembare studiefinanciering omdat
zij zich wellicht al langere tijd in het buitenland bevinden zal de «3
uit 6 bepaling» voor hen worden toegepast op de datum van aanvang van
de opleiding die zij voor 1 september 2007 zijn gaan volgen.Na invoering van meeneembare studiefinanciering per 1 september 2007
krijgen studenten die nu reeds op eigen kosten in het buitenland studeren
en daarna hun studie in het buitenland voortzetten direct aanspraak op studiefinanciering.
Dit beperkt hun mogelijkheden om fiscale compensatie te ontvangen eveneens
direct. Het betreft studenten over de hele wereld. Niet gegarandeerd kan worden
dat zij tijdig ingelicht kunnen worden over de wijziging in hun rechtspositie.
Tegen de tijd dat zij ondervinden nog slechts beperkte fiscale compensatie
te kunnen krijgen wegens hun aanspraak op studiefinanciering, is het te laat
nog studiefinanciering aan te vragen. Deze wordt in principe immers niet met
terugwerkende kracht verstrekt. Mede gelet op het feit dat deze studenten
zijn gaan studeren met inachtneming van de mogelijkheid fiscaal gecompenseerd
te worden, wordt voor deze groep tijdelijk afgeweken van het principe dat
studiefinanciering niet met terugwerkende kracht wordt verstrekt. Als overgangsmaatregel
krijgt deze groep de mogelijkheid gedurende het studiejaar 2007–2008
met terugwerkende kracht studiefinanciering te ontvangen tot uiterlijk 1 september
2007.Voorts geldt dat een aantal studenten met studiefinanciering in het buitenland
studeert met gebruikmaking van de al bestaande mogelijkheden. In het onderhavige
wetsvoorstel is gekozen voor een andere methode van aanwijzing van opleidingen.
In de bepalingen zoals die golden voor inwerkingtreding van de onderhavige
wet was bepaald dat als voorwaarde voor meeneembare studiefinanciering werd
gesteld dat voor de betreffende opleiding van overheidswege in het betreffende
land (aan de eigen studenten) een vorm van studiefinanciering werd verstrekt.In het onderhavige wetsvoorstel wordt voorzien in een procedure waarin
door Nuffic beoordeeld wordt of de opleiding vergelijkbaar is met de opleidingen
waarvoor in Nederland studiefinanciering wordt verstrekt.Het kan zijn dat de beoordeling van Nuffic niet een op een loopt met de
opleidingen waarvoor in andere landen een vorm van studiefinanciering wordt
toegekend. In het geval het oude recht gunstiger was dan het nieuwe,
wordt studenten die van dat oude recht gebruik maken cohortgarantie geboden.2. Studiefinancieringsmaatregelen uit het wetsvoorstel
Financiering in het hoger onderwijs2.1. InleidingEen student moet zelf bewust kiezen hoe hij in zijn studie investeert
qua tijd en qua geld. Studenten werken nu veel naast hun studie om rond te
kunnen komen. Daardoor vallen ze te vaak voortijdig uit of doen ze te lang
over hun studie. Als studenten meer tijd aan hun studie kunnen besteden, zijn
zij daarmee sneller klaar en komen ze ook eerder met de juiste kwalificatie
op de arbeidsmarkt. Door studenten meer financiële ruimte te bieden,
hoeven ze minder naast hun studie te werken en kunnen ze daaraan meer tijd
besteden. Dit wordt mogelijk gemaakt door de introductie van een collegegeldkrediet
binnen de studiefinanciering. Dit collegegeldkrediet sluit tevens aan op de
uitbreiding om met studiefinanciering in het buitenland te studeren. Zo kunnen
ook studenten, die in het buitenland studeren, het – mogelijk hogere –
collegegeld in het buitenland financieren via de studiefinanciering.Door de terugbetaling inkomensafhankelijk te maken wordt studenten een
zekere basis geboden om de investering in de eigen studie te doen. Met deze
maatregelen in de studiefinanciering wordt de financiële toegankelijkheid
van het onderwijs gewaarborgd.Om studenten bewust te maken van het feit dat zij zelf kunnen kiezen hoe
zij investeren in hun studie, door het genieten van studiefinanciering en
door het investeren van tijd in de studie, zal ook in de voorlichting aandacht
worden besteed aan dit aspect.2.2. Maatregelen in de toekenningsfaseHet huidige studiefinancieringsstelsel is opgebouwd uit een soort lumpsumbudget
voor de kosten gedurende de studie. In dat normbudget wordt rekening gehouden
met diverse kostenposten, zoals levensonderhoud, boeken en leermiddelen, collegegeld
en reizen. In de toekenning van de studiefinanciering is dit onderscheid niet
meer zichtbaar. Hierdoor is het voor een student onduidelijk wat hij investeert
in zijn opleiding. Daarom zal in de studiefinanciering in het hoger onderwijs
een onderscheid worden gemaakt tussen een collegegeldkrediet en een voorziening
voor levensonderhoud. Dit sluit tevens aan bij de internationale terminologie
waarin een onderscheid wordt gemaakt tussen de kosten voor levensonderhoud
en de kosten voor toegang tot het onderwijs. De kosten voor toegang tot het
onderwijs betreffen het collegegeld, als tegemoetkoming hierin wordt voorzien
in een collegegeldkrediet. Daarnaast is er een tegemoetkoming in de kosten
voor levensonderhoud. Dit zijn de overige kosten waarvoor een student komt
te staan.2.2.1 Collegegeldkrediet in het hoger onderwijsEr wordt een collegegeldkrediet geïntroduceerd, zodat studenten het
collegegeld kunnen lenen en achteraf terugbetalen. Dit is een nieuwe voorziening
binnen de studiefinanciering naast de voorziening voor kosten van levensonderhoud.
Het collegegeldkrediet is een individuele lening ter hoogte van het collegegeld
dat de student moet betalen voor de opleiding waarvoor hij studiefinanciering
ontvangt. Het collegegeldkrediet is onderdeel van de studiefinanciering. Het
collegegeldkrediet is dus ook beschikbaar voor aangewezen, niet-bekostigde,
opleidingen en buitenlandse opleidingen waarvoor men studiefinanciering kan
ontvangen. Door de invoering van het collegegeldkrediet en de
uitbreiding van studiefinanciering naar het buitenland worden de keuzemogelijkheden
voor de student verruimd.Studenten kunnen studiefinanciering, inclusief het collegegeldkrediet,
gebruiken gedurende de variabele studielast plus nog maximaal drie jaar. De
studiefinanciering is flexibel in te zetten binnen een termijn van 10 jaar
in eenheden van minimaal een maand. Het collegegeldkrediet wordt ook per maand
uitbetaald. Dit sluit aan bij de flexibele studiefinanciering.Een uitzondering daargelaten is de hoogte van het collegegeldkrediet niet
hoger dan de hoogte van het werkelijk verschuldigde collegegeld. Studenten
die minder dan het wettelijk collegegeld verschuldigd zijn kunnen toch een
collegeldkrediet ter hoogte van het wettelijk collegegeld ontvangen. Voor
dit laatste is gekozen om de uitvoering van het collegegeldkrediet eenvoudig
te houden. Bovendien is het collegegeldkrediet nooit hoger dan 5 keer het
wettelijk collegegeld. Hiermee wordt voorkomen dat zeer hoge collegegelden
in het aangewezen, niet-bekostigd, onderwijs via deze route door de overheid
worden gefinancierd. Het plafond is zo gekozen dat in de meeste gevallen het
collegegeldkrediet voldoende ruimte biedt om het collegegeld dat studenten
moeten betalen ook te kunnen lenen.2.2.2 Bijzondere omstandighedenIn de situatie waar sprake is van bijzondere omstandigheden kan aanspraak
bestaan op een langere periode van studiefinanciering. Omdat de lening voor
het collegegeld ook studiefinanciering is, bestaat in het hoger onderwijs
ook langer aanspraak op dit collegegeldkrediet. Dus wanneer een student op
grond van bijzondere omstandigheden in de systematiek van studiefinanciering
bijvoorbeeld een extra jaar prestatiebeurs krijgt, dan kan deze student gedurende
dezelfde periode aanspraak maken op het collegegeldkrediet.2.2.3 «Collegegeldkrediet» voor EER-studenten
in het hoger onderwijsDe invoering van het collegegeldkrediet voor studenten heeft ook gevolgen
voor de zogeheten Raulinvergoeding. Op grond van het Europese recht hebben
studenten in Nederland uit andere EER-landen en Zwitserland recht op gelijke
toegang tot instellingen voor hoger onderwijs. Derhalve dienen zij (als zij
al niet in aanmerking komen voor volledige studiefinanciering, zie hierna)
dezelfde tegemoetkoming te krijgen in de kosten van die toegang (het collegegeld).
Ook deze studenten komen dus in aanmerking voor het collegegeldkrediet (in
plaats van de huidige Raulinvergoeding).Voor de goede orde zij opgemerkt dat studenten uit EER-landen en Zwitserland
die behoren tot de kring van migrerend werknemers en zelfstandigen gelijk
gesteld blijven worden met Nederlandse studenten en derhalve ook voor studiefinanciering
voor levensonderhoud in aanmerking komen. Met de implementatie van artikel
24, tweede lid, van richtlijn 2004/38/EG in de WSF 2000 en het Besluit studiefinanciering
20001 komen EER-studenten (inclusief Zwitsers)
die niet tot de kring van migrerend werknemers en zelfstandigen behoren en
die vijf jaar of langer in Nederland hebben verbleven ook in aanmerking voor
studiefinanciering voor levensonderhoud. Na vijf jaar verblijf verwerven deze
studenten het duurzaam verblijfsrecht en daarmee aanspraak op studiefinanciering
voor levensonderhoud. De richtlijn geeft invulling aan het vrij verkeer zoals
dat in het Europees Verdrag is neergelegd. Met de implementatie van de richtlijn
is geen aparte actie nodig om het arrest Bidar van het Europees Hof
van Justitie van 15 maart 2005 (C-209/03) te implementeren. Naar aanleiding
van kamervragen is met twee brieven van 7 april 2005 de Tweede Kamer
over deze kwestie bericht. (Aanhangsel Handelingen nr. 1376 en nr. 1405, vergaderjaar
2004–2005)Tijdens de behandeling van het wetsvoorstel Financiering in het hoger
onderwijs in de Tweede Kamer is uitvoerig gesproken over de vervanging van
de Raulinvergoeding door het collegegeldkrediet. Daarbij ging het vooral om
de negatieve gevolgen voor de instellingen voor hoger onderwijs met veel Raulinstudenten.
De vrees werd uitgesproken dat het aantal EU-studenten hierdoor terug kan
lopen. In een brief van 4 oktober 2006 (Kamerstukken II, 2005–2006,
30 387, nr. 84) is de Tweede Kamer geïnformeerd over het arrangement
dat met de instellingen is overeengekomen. De instellingen krijgen een budget
waarmee zij maatregelen kunnen nemen om EU-studenten voldoende in Nederland
te blijven interesseren.2.3. Normbudget2.3.1 Normbudget voor levensonderhoud in het hoger
onderwijsDoordat studenten het te betalen collegegeld kunnen lenen, wordt hun besteedbare
financiële ruimte tijdens de studie ruimer. Het normbudget dat tot nu
toe ook voorzag in de kosten van het collegegeld komt namelijk helemaal beschikbaar
voor de kosten voor levensonderhoud, dit zijn de overige kosten waarvoor een
student komt te staan. Door dit normbedrag niet meer onder te verdelen in
aparte componenten wordt het geheel overzichtelijker. Doordat studenten een
ruimer budget krijgen kunnen zij ervoor kiezen minder te werken naast hun
studie, zodat ze meer tijd overhouden voor hun studie.2.3.2 Normbudget in het beroepsonderwijsIn het beroepsonderwijs (beroepsopleidende leerweg) blijft de hoogte van
de studiefinanciering gelijk. Wel worden, om het geheel overzichtelijker te
maken, net als in het hoger onderwijs de componenten levensonderhoud en boeken
en leermiddelen samengevoegd tot een component levensonderhoud. Daarnaast
blijft de component onderwijsbijdrage bestaan. Deze twee componenten vormen
samen het totale normbudget voor het beroepsonderwijs.2.3.3 Verruiming van de leeftijdsgrens in het hoger onderwijs
en het beroepsonderwijsOnder het huidige regime kunnen studerenden die voor hun 30e studiefinanciering
hebben ontvangen, indien ze na hun 30e onafgebroken blijven doorstuderen,
tot maximaal hun 34e studiefinanciering blijven ontvangen. Deze harde leeftijdsgrens
van 34 jaar vervalt.Studerenden die starten met een opleiding voordat zij 30 worden krijgen
hiermee de mogelijkheid de opleiding, met behoud van studiefinanciering, af
te ronden.2.4. Maatregelen in de terugbetalingsfaseDe huidige terugbetaling bestaat uit een annuïteitensystematiek.
Dit systeem functioneert redelijk, maar biedt debiteuren onvoldoende flexibiliteit
en houdt slechts in geringe mate rekening met de levensomstandigheden van
de debiteur. De debiteur betaalt zijn schuld in principe in 15 jaar terug.
Op aanvraag kan voor de debiteur die weinig verdient een lagere maandtermijn
worden vastgesteld, waarbij een eventuele restschuld na 15 jaar kwijt wordt
gescholden. De inkomensgrenzen voor deze draagkrachtregeling
zijn relatief laag. Door de terugbetaling meer flexibel te maken en meer inkomensafhankelijk
kan leenangst worden tegengegaan. Daarom wordt de nieuwe terugbetalingssystematiek
anders ingericht.Alle debiteuren die binnenlands belastingplichtig zijn gaan via een inkomensafhankelijke
systematiek terugbetalen. De annuïteitensystematiek komt te vervallen.
De investering in de studie blijft een individuele investering. De studieschuld
blijft dan ook een aan het individu gekoppelde schuld. De debiteur is zelf
verantwoordelijk voor de aflossing. De inkomensafhankelijke terugbetaling
introduceert het solidariteitsprincipe. Net als bij andere inkomensafhankelijke
regelingen wordt daarom ook naar het inkomen van de partner gekeken om de
draagkracht te bepalen. Met het partnerbegrip wordt aangesloten bij de Algemene
wet inkomensafhankelijke regelingen.Ten opzichte van de bestaande draagkrachtregeling
wordt de aflossingsvrije voet verruimd. Dit betekent dat debiteuren met een
relatief laag inkomen minder hoeven terug te betalen dan nu het geval is.
De terugbetaling wordt gebaseerd op een percentage van het gezamenlijke verzamelinkomen
van de debiteur en zijn partner. Dit betekent voor de groep debiteuren met
een middeninkomen en een relatief hogere schuld dat zij maandelijks een lager
bedrag hoeven terug te betalen dan voorheen. Hierdoor drukken de lasten van
het terugbetalen minder zwaar op het maandinkomen. De groep debiteuren met
een relatief hoog inkomen betaalt zijn studieschuld sneller terug. Ook is
de keuzemogelijkheid voor een aflossingsvrije periode gecreëerd. Om de
kosten van de wijzigingen te dekken wordt een andere rentemaatstaf gekozen
waardoor de rente circa 1-procentpunt hoger komt te liggen.De nieuwe terugbetalingssystematiek en rente worden ook in het beroepsonderwijs
geïntroduceerd. Wanneer dit niet zou gebeuren zouden doorstromers van
(middelbaar) beroepsonderwijs naar hoger (beroeps) onderwijs na afloop van
de studie met twee terugbetalingsregimes te maken krijgen. Bovendien ligt
de draagkrachtvrije voet in het nieuwe regime hoger. Het zou niet rechtvaardig
zijn wanneer een debiteur uit het beroepsonderwijs bij een bepaald inkomen
al moet gaan terugbetalen terwijl de debiteur uit het hoger onderwijs dit
niet hoeft.2.4.1. Voor wie gaan de nieuwe leenvoorwaarden gelden?2.4.1.1 Nieuwe cohorten studerendenStuderenden die in het studiejaar 2007–2008 of daarna voor het eerst
studiefinanciering ontvangen, vallen onder de nieuwe leenvoorwaarden. Dit
zijn deelnemers in het beroepsonderwijs die op of na 1 augustus 2007
voor het eerst studiefinanciering ontvangen en studenten in het hoger onderwijs
die op of na 1 september 2007 voor het eerst studiefinanciering ontvangen.2.4.1.2 CohortgarantieHet is niet wenselijk en lijkt juridisch niet houdbaar om de leenvoorwaarden
van reeds verstrekte leningen eenzijdig te wijzigen. Leningen die vóór
het begin van het studiejaar 2007–2008 zijn verstrekt kunnen daarom
onder de oude leenvoorwaarden (rentemaatstaf en terugbetalingssystematiek)
worden terugbetaald. Dit valt onder de in de studiefinanciering gebruikelijke
cohortgarantie.Het is niet wenselijk dat studerenden die niet alleen vóór
maar ook in of na het studiejaar 2007–2008 studiefinanciering ontvangen
tijdens de afbetaling met twee verschillende terugbetalingssystematieken en
rentemaatstaven te maken krijgen. Daarom kunnen studerenden die vóór
het studiejaar 2007–2008 studiefinanciering hebben ontvangen
ook in en na het studiejaar 2007–2008 onder de oude leenvoorwaarden
blijven lenen.2.4.1.3 Keuzemogelijkheid voor bestaande cohorten
studerendenOm ook een deel van de huidige studenten de mogelijkheid te geven gebruik
te maken van de nieuwe terugbetalingssystematiek kunnen studenten die in 2007
of later afstuderen eenmalig kiezen voor een overstap naar het nieuwe systeem.
Deze keuze moet de student maken voordat hij in de aflosfase is beland. Indien
de student hiervoor kiest wordt de gehele studieschuld volgens de nieuwe systematiek
terugbetaald. Ook de schuld die is ontstaan voor het studiejaar 2007–2008.
De student ziet bij overstap naar de nieuwe terugbetalingssystematiek dus
af van de cohortgarantie. Uit het oogpunt van eenduidigheid en om te voorkomen
dat debiteuren uit het beroepsonderwijs eerder moeten terugbetalen dan debiteuren
uit het hoger onderwijs wordt ook studerenden in het beroepsonderwijs die
vallen onder de cohortgarantie dezelfde keus geboden.2.4.2. Wat zijn de nieuwe leenvoorwaarden?2.4.2.1 RenteIn de looptijd van de rente vinden geen wijzigingen plaats. De rente loopt
vanaf het moment dat de (voorwaardelijke) lening is uitbetaald. Wel wordt
een andere rentemaatstaf gehanteerd. De rente is overeenkomstig de rente die
de Staat betaalt op de kapitaalmarkt voor staatsleningen met een resterende
looptijd van circa tien jaar. Deze rente ligt effectief circa 1 procentpunt
hoger dan de huidige rente-maatstaf die gelijk is aan de rente die de Staat
betaalt op de kapitaalmarkt voor staatsleningen met een resterende looptijd
van drie tot vijf jaar.2.4.2.2 Schuld en terugbetalingstermijnEen studerende bouwt tijdens zijn studie een individuele schuld op. Dit
betekent dat een debiteur na zijn studie niet méér hoeft terug
te betalen dan hij als studerende heeft geleend (inclusief rente). De terugbetalingstermijn
bedraagt maximaal 25 jaar en vangt aan twee jaar na beëindiging van de
studie. Nieuw is dat een debiteur op aanvraag maximaal vijf keer een jaar
van zijn terugbetaling mag doorschuiven naar een later jaar. Over de aflossingsvrije
periode is hij wel rente verschuldigd. Op deze manier wordt meer rekening
gehouden met de levensomstandigheden van de debiteur. Wanneer van deze mogelijkheid
gebruik wordt gemaakt, wordt de terugbetalingstermijn met dezelfde periode
verlengd. Indien na de aflossingsperiode een deel van de schuld niet is terugbetaald
wordt het restant kwijtgescholden.2.4.2.3 Inkomensafhankelijke terugbetalingDe terugbetaling is voor alle debiteuren – die binnenlands belastingplichtig
zijn – direct inkomensafhankelijk. Een debiteur hoeft over het verzamelinkomen
van zijn huishouden beneden de draagkrachtvrije voet geen percentage van zijn
inkomen af te dragen om zijn studieschuld terug te betalen. De nieuwe aflossingsvrije
voet ligt voor een alleenstaande debiteur op 84 procent van het wettelijk
minimumloon van een 23-jarige (in 2004: circa € 14 280). Voor
een debiteur met partner geldt een aflossingsvrije voet van 120 procent van
het wettelijk minimumloon (in 2004: circa € 20 400). Deze vrije
voet geldt ook voor debiteuren op wie de alleenstaande ouderkorting van toepassing
is. Over iedere euro boven dit grensinkomen, moet 8 procent worden terugbetaald.
In geval beide partners een studieschuld hebben wordt het af
te lossen bedrag naar rato van de inkomens verdeeld over de partners. De gekozen
vrije voet ligt hoger dan de bestaande grenzen in bijvoorbeeld de bijstand
en de huursubsidie, zodat de armoedeval en de marginale druk verkleind worden
en accumulatie van marginale druk met andere regelingen wordt voorkomen.Het toetsingsinkomen betreft het verzamelinkomen twee jaar voorafgaand
aan het betalingsjaar (t-2), omdat de Belastingdienst dit inkomen het meest
recent definitief heeft vastgesteld. Ook sluit dit aan bij andere inkomensbegrippen
in de studiefinanciering. De mogelijkheid om het peiljaar te verleggen wanneer
het verzamelinkomen van het huishouden tenminste 15% terugvalt, blijft
gehandhaafd.Het kan zijn dat studerenden die onder de nieuwe terugbetalingssystematiek
vallen in de aflosfase op enig moment, bv. door werk in het buitenland, niet
binnenlands belastingplichtig zijn. In dat geval wordt voor de desbetreffende
jaren een annuïteitensystematiek van kracht. Daarbij wordt voor het nog
resterende aantal jaren van de 25-jarige afbetalingsperiode jaarlijks een
vast bedrag betaald ter afdoening van de schuld, waarin de rente over de schuld
is inbegrepen. Op aanvraag is een draagkrachtmeting mogelijk.De reden hiervoor is dat risico’s van misbruik en oneigenlijk gebruik
zoveel mogelijk moeten worden voorkomen. Inkomensgegevens van debiteuren met
een buitenlands inkomen moeten door henzelf worden aangeleverd. Controle op
het al dan niet hebben van extra inkomsten en, in geval de debiteur woonachtig
is in het buitenland, het hebben van een partner is lastig. Deze problematiek
geldt nu alleen voor debiteuren die gebruik maken van de draagkrachtregeling.
Het toepassen van de nieuwe terugbetalingssystematiek zou deze problematiek
vergroten. Door de huidige systematiek te continueren voor niet binnenlands
belastingplichtigen worden de risico’s op dit terrein niet vergroot.2.5. UitvoeringDe uitvoering van de inkomensafhankelijke terugbetaling en het collegegeldkrediet
zal door de Informatie Beheer Groep worden gedaan.2.5.1 CollegegeldkredietDe hoogte van het collegegeldkrediet dat studenten kunnen ontvangen van
de Informatie Beheer Groep is afhankelijk van de hoogte van het verschuldigde
collegegeld. Studenten in binnen- en buitenland kunnen sowieso maandelijks
een collegeledkrediet ter hoogte van 1/12 deel van het wettelijk collegegeld
ontvangen. Indien een student instellingscollegegeld is verschuldigd dat hoger
ligt dan het wettelijk collegegeld dan kan deze student een hoger collegeldkrediet
ontvangen. Hiervoor dient hij zelf een bewijs van de hoogte van het verschuldigde
collegegeld aan de Informatie Beheer Groep te overleggen. Studenten die een
opleiding in het buitenland volgen moeten, voorzover zij een collegegeldkrediet
hoger dan het wettelijk collegegeld in Nederland willen ontvangen, ook zelf
een bewijs overleggen van de hoogte van het te betalen collegegeld.2.5.2 TerugbetalingssystematiekIn verband met systeemaanpassingen kan de Informatie Beheer Groep de nieuwe
terugbetalingssystematiek pas uitvoeren vanaf 1 januari 2010. Voor
het bepalen van het inkomen van de debiteur die binnenlands belastingplichtig
is, maakt de Informatie Beheer Groep gebruik van de inkomensgegevens die bekend
zijn bij de Belastingdienst. Niet binnenlands belastingplichtigen
betalen in principe terug volgens de annuïteitensystematiek. Indien zij
een beroep doen op de draagkrachtregeling, moeten zij zelf inkomensgegevens
aanleveren.2.6 Aanpassing aan de Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingenIn de Aanpassingswet Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (Stb.
2005, 343) en de daarmee verband houdende wijzigingswetten wordt het algemene
begrippenkader van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen (AWIR)
voor een groot gedeelte op de WSF 2000 van toepassing verklaard. Met de AWIR
worden alle inkomensafhankelijke regelingen gebaseerd op één
en hetzelfde inkomensbegrip: het toetsingsinkomen. Omdat in de WSF 2000 nu
nog uitgegaan wordt van gecorrigeerde inkomensbegrippen – het gecorrigeerd
verzamelinkomen en het gecorrigeerd belastbaar loon – moet deze correctie
worden afgebouwd. Door aanpassing van de grensbedragen – de maximuminkomens
waarbij een volledige tegemoetkoming wordt verkregen – wordt voorkomen
dat de gemiddelde ontvanger erop achteruitgaat. Om individuele negatieve effecten
zo veel mogelijk tegen te gaan is er voor gekozen de afbouw van de correctie
op het verzamelinkomen en belastbaar loon te spreiden over een periode van
drie jaar. De Aanpassingswet AWIR en de daarop volgende wijzigingswetten voeren
daarom in drie fases wijzigingen door in de WSF 2000: per 1 september
2005, per 1 januari 2007 en per 1 januari 2008. De introductie van
een nieuw inkomensbegrip – het toetsingsinkomen – per 2008, heeft
gevolgen voor (het nieuwe) hoofdstuk 6 van de WSF 2000. Daar is in dit wetsvoorstel
rekening mee gehouden.2.7 Administratieve lastenEr zijn geen directe gevolgen voor de administratieve lasten van onderwijsinstellingen
vanwege deze wijzigingen van de WSF 2000. Voor studenten zijn er beperkte
effecten op de administratieve lasten. Studenten in binnen- en buitenland
die een hoger collegegeldkrediet willen ontvangen dan het wettelijk collegegeld
dienen hiervoor aan de Informatie Beheer Groep zelf een bewijs te overleggen
van de hoogte van het te betalen collegegeld.Voor debiteuren zijn er ook beperkte effecten op de administratieve lasten.
Enerzijds hoeven binnenlands belastingplichtige debiteuren geen aanvraag voor
een beroep op de draagkrachtregeling meer in te dienen. Dit scheelt circa
30 000 aanvragen op jaarbasis (10% van het totaal aantal debiteuren).
Anderzijds zal een aantal debiteuren die inkomensafhankelijk gaan terugbetalen
een beroep doen op peiljaarverlegging. Naar verwachting gaat het hierbij om
7 000 debiteuren. Netto levert dit een vermindering van de administratieve
lasten op van circa 58 000 uur en € 20 000.2.8. Financiële gevolgenDe wijziging van de WSF 2000 heeft verschillende budgettaire consequenties
als gevolg van de onderscheiden maatregelen. Daarnaast hebben de wijzigingen
in de studiefinanciering gevolgen voor de uitvoering door de Informatie Beheer
Groep. De kosten hiervan zijn bepaald aan de hand van de uitvoeringstoets
en worden gedekt binnen het beschikbare budget voor de Informatie Beheer Groep.2.8.1 CollegegeldkredietHet collegegeldkrediet is een extra leenfaciliteit voor studenten. De
uitgaven aan rentedragende leningen zullen toenemen met ongeveer 220 miljoen euro per jaar. Leningen, evenals de aflossingen daarvan, zijn
echter niet-relevant voor het EMU-saldo, en vallen daardoor buiten het kader
voor de rijksbegroting in enge zin. De rente-ontvangsten zijn wel relevant
voor het EMU-saldo. De aflossingen voor het collegegeldkrediet en de rente-ontvangsten
vinden buiten de huidige begrotingsperiode plaats en zijn dan ook niet in
het totaaloverzicht opgenomen.Het invoeren van het collegegeldkrediet heeft ook gevolgen voor de zogenoemde
Raulinvergoeding voor EER-studenten. Deze ontvangen momenteel een bedrag ter
hoogte van de basisbeurs voor thuiswonenden. Dit ter compensatie van het te
betalen collegegeld. Het collegegeldkrediet zal deze vergoeding gaan vervangen.
Nieuwe EER-studenten hebben dus geen recht meer op de Raulinvergoeding (die
direct als gift wordt verstrekt), maar kunnen nu aanspraak maken op het hogere
collegegeldkrediet.In verband met de vervanging van de Raulinvergoeding door het collegegeldkrediet
is met de instellingen een arrangement overeengekomen. De instellingen krijgen
een budget waarmee zij maatregelen kunnen nemen om EU-studenten voldoende
in Nederland te blijven interesseren. Het budget loopt op vanwege de cohortgarantie
voor de studenten die voor 1 september 2007 aanspraak op de Raulinvergoeding
hebben gekregen.De financiële gevolgen zijn weergegeven in onderstaande tabel (€ mln): 2007200820092010Collegegeldkrediet i.p.v. huidige Raulinvergoeding– 36– 8– 11Compensatie instellingen i.v.m. vervallen Raulinvergoeding245,55,5 subtotaal relevant– 1– 2– 2,5– 5,5     Leenfaciliteit collegegeldkrediet73220220220Extra collegegeldkrediet voor EER-studenten591419 subtotaal niet-relevant782292342392.8.2 TerugbetalingssysteemDe aanpassingen van het terugbetalingssysteem hebben pas op langere termijn
gevolgen voor de Rijksbegroting. De terugbetalingssystematiek is gewijzigd:
de aflossingstermijn is verlengd naar 25 jaar, de aflossingsvrije voet ligt
hoger, de terugbetaling geschiedt via een percentage van het inkomen en debiteuren
kunnen naar keuze gebruik maken van een aflossingsvrije periode. Daardoor
zullen meer studieschulden kwijtgescholden worden dan in het huidige systeem.
Naar verwachting zullen hierdoor de relevante uitgaven op termijn toenemen
met jaarlijks circa € 35 miljoen. In de huidige systematiek komen
alle kosten voor kwijtschelding voor rekening van de overheid. Om de extra
uitgaven voor kwijtschelding te kunnen dekken zal het rentepercentage op de
studielening gebaseerd worden op staatsleningen met een langere resterende
looptijd dan nu het geval is (circa 10 jaren in plaats van 3 tot 5). Dit betekent
dat de rente op studieleningen circa 1-procentpunt hoger zal worden. Dit betekent
op termijn € 30 miljoen extra jaarlijkse relevante renteopbrengsten.Voor het invoeren van dezelfde terugbetalingssytematiek in het MBO dekken
de extra rente inkomsten ook de extra uitgaven aan kwijtschelding (€ 5
miljoen).Tot 2010 zijn er geen wijzigingen in de ontvangsten. Vanaf 2010 zullen
de eerste (zeer beperkte) extra ontvangsten ten gevolgen van de renteverhoging starten. Deze vallen buiten de huidige begrotingsperiode
en zijn daarom hier niet opgenomen.De ontwikkeling van de omvang van de schulden zal nauwlettend worden gevolgd.
Dit vanwege de beheersbaarheid van de extra kwijtscheldingskosten. Het voorgestelde
leenen aflosregime biedt verschillende draaiknoppen, te weten het rentepercentage,
het aflospercentage en de maximale terugbetalingstermijn. Deze kunnen worden
aangepast als het leengedrag van studenten of het aflosgedrag van debiteuren
sterk afwijkt van de verwachtingen. Aanpassing vereist wel een wijziging van
de WSF 2000.2.8.3 34 jaarsgrensHet loslaten van de 34 jaarsgrens heeft nagenoeg geen financiële
consequenties vanwege het geringe aantal studenten dat ouder is dan 34 jaar
en nog wel aanspraak maakt op prestatiebeurs.2.9 UitvoeringstoetsenZoals aangegeven zal de Informatie Beheer Groep de uitvoering voor haar
rekening nemen. Deze wijzigingen in de studiefinanciering hebben gevolgen
voor de uitvoering door de Informatie Beheer Groep. Deze gevolgen zijn in
kaart gebracht in een uitvoeringstoets. De IB-Groep acht deze maatregelen
uitvoerbaar.2.10 CommunicatieCommunicatie is een belangrijk beleidsinstrument bij de invoering van
een nieuw systeem. De voorlichting over de wijzigingen in het studiefinancieringsstelsel
wordt derhalve grondig aangepakt. Voorlichting zal een belangrijke rol spelen
om te zorgen dat de voordelen van het systeem niet teniet worden gedaan door
de complexere vormgeving. Bij de voorlichting over deze wijzigingen in het
studiefinancieringsstelsel ligt de nadruk op de verantwoordelijkheid van de
student om bewuste keuzes te maken over de inzet van zijn studietijd, wat
betreft de financiering van zijn studie en wat betreft de inzet van leerrechten.In de voorlichting wordt in ieder geval gebruik gemaakt van de bestaande
kanalen van de Informatie Beheer Groep en het Ministerie van Onderwijs, Cultuur
en Wetenschap.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IA.Het eerste lid is opgenomen aangezien opleidingen buiten Nederland waarvoor
een studerende voor studiefinanciering in aanmerkingen kan komen niet langer
worden aangewezen door de minister. In plaats daarvan stelt de IB-Groep vast
of een opleiding voldoet aan de in de wet en in de ministeriële regeling
opgenomen criteria. De begripsomschrijving van afsluitend examen is hierop
aangepast.In het tweede lid worden de begrippen collegegeldkrediet en toetsingsinkomen
geïntroduceerd. Wat betreft collegegeldkrediet: de hoogte van het collegegeldkrediet
is afhankelijk van de hoogte van het verschuldigde collegegeld. Studenten
in binnen- en buitenland hebben in ieder geval per maand aanspraak op een
collegeldkrediet ter hoogte van 1/12 deel van het wettelijk collegegeld. Studenten
die meer verschuldigd zijn dan het wettelijk collegegeld kunnen een hoger
collegeldkrediet ontvangen. Zie hiertoe ook de toelichting bij
artikel 3.16a. Het begrip toetsingsinkomen wordt hierna toegelicht.Het derde lid betreft een technische wijziging die losstaat van de uitbreiding
van de mogelijkheid met studiefinanciering in het buitenland te kunnen studeren.Bij Wet van 19 februari 2005, houdende wijziging van onder meer de
Wet studiefinanciering 2000 in verband met invoering prestatiebeurs in een
deel van de beroepsopleidende leerweg en meeneembaarheid studiefinanciering
voor deze leerweg in het buitenland (Staatsblad 2005, 24) is de zin «hij
geeft daarbij aan of de opleiding tot het beroepsonderwijs of het hoger onderwijs
behoort» komen te vervallen. Hierbij is ten onrechte de begripsbepaling
van hoger onderwijs in artikel 1.1 niet aangepast. Nu de minister niet meer
aangeeft of een opleiding hoger onderwijs dan wel beroepsonderwijs betreft,
is deze toevoeging overbodig. De begripsbepaling wordt nu alsnog aangepast.Het begrip toetsingsinkomen van de Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen
wordt opgenomen in de begripsbepalingen. Hiermee samenhangend moet de begripsbepaling
van peiljaar worden aangepast aangezien de toekenning van studiefinanciering
getoetst zal blijven worden aan het inkomen in het tweede jaar voorafgaand
aan het jaar waarin de toekenning plaatsvindt. Dit houdt verband met het feit
dat vanwege de verwevenheid met bestaande processen als de inning van het
lesgeld en de inschrijving bij onderwijsinstellingen er voor gekozen is om
de uitvoering van de WSF 2000 en de WTOS niet te selecteren voor uitvoering
door de Belastingdienst. De uitvoering van deze twee wetten blijft opgedragen
aan de IB-groep. Overschakelen naar het actuele inkomen zou ondanks dat daarmee
de mogelijkheid tot peiljaarverlegging kan komen te vervallen, voor de IB-Groep
tot een vergroting van de uitvoeringslasten leiden. Niettemin wordt overschakeling
naar het actuele inkomen als grondslag, gelet op de beoogde harmonisatie en
transparantie, wenselijk geacht. Bezien zal worden of dit op de langere termijn
kan worden gerealiseerd. Handhaving van de zogenaamde t-2 systematiek betekent
dat voor de toepassing van het begrip toetsingsinkomen voor berekeningsjaar
peiljaar moet worden gelezen. Dit geldt uiteraard niet voor de gevallen waarin
nu reeds wordt uitgegaan van het actuele inkomen, te weten de regelingen van
de partnertoeslag (artikel 3.4) en het meerinkomen (artikel 3.17). De definitie
van peiljaar is aangepast, zodanig dat deze zowel toepasbaar is bij de bepaling
van de hoogte van de ouderlijke bijdrage als bij de bepaling van de hoogte
van de terug te betalen bedragen.B.Zolang studerenden voor hun dertigste aanspraak hebben gemaakt op studiefinanciering
en na hun dertigste aaneengesloten studiefinanciering blijven genieten, blijft
de aanspraak op de studiefinanciering bestaan totdat deze is verbruikt. Door
het schrappen van de leeftijdsgrens van 34 jaren ontstaat een zachte leeftijdsgrens
voor studerenden.C.Artikel 2.12 kan komen te vervallen nu er voor de betreffende opleidingen
binnen de Europese Economische Ruimte (EER), mits de opleiding van voldoende
kwaliteit is, aanspraak komt op gehele studiefinanciering (zowel prestatiebeurs
als lening). Aan studenten die nu nog op grond van dit artikel aan een opleiding
binnen de EER studeren, wordt middels het voorgestelde nieuwe artikel 12.1ba
een cohortgarantie geboden: studenten behouden hun aanspraak zolang zij zonder
onderbreking studiefinanciering blijven genieten.D.In artikel 2.13 is geregeld wanneer een student geen aanspraak (meer)
heeft op studiefinanciering. Toegevoegd wordt een nieuw onderdeel op grond waarvan een student geen aanspraak op studiefinanciering heeft,
indien hij aanspraak maakt op een tegemoetkoming in de kosten voor de toegang
tot het onderwijs of voor levensonderhoud die wordt verstrekt door de autoriteit
van een ander land. Dit onderdeel is opgenomen om te voorkomen dat een student
dubbele aanspraak geniet (van zowel gast- als thuisland) in een studiefinancieringstijdvak.
Dit artikel ziet zowel op de student die uit het buitenland komt en in aanmerking
zou kunnen komen voor Nederlandse studiefinanciering, als op de student uit
Nederland die met studiefinanciering in het buitenland wil gaan studeren.
Hij zal bij twee mogelijke aanspraken een keuze moeten maken voor één
van de stelsels. Nederland kan een student de aanspraak op een ander stelsel
niet ontnemen, maar kan wel de aanspraak op (Nederlandse) studiefinanciering
onthouden.Het tweede lid bepaalt dat indien een student die een opleiding volgt
die voldoet aan de criteria gesteld in de ministeriële regeling op grond
van 2.14, tweede lid, en waarvoor aanspraak op studiefinanciering bestaat,
de inlichtingen, bedoeld in artikel 9.2, eerste lid, niet verstrekt, zijn
aanspraak op studiefinanciering met terugwerkende kracht tot het begin van
het studiejaar vervalt. Ook heeft hij voor de daaropvolgende studiejaren geen
aanspraak zolang hij de inlichtingen niet verstrekt. Zodra hij deze alsnog
levert, herleeft zijn aanspraak met terugwerkende kracht. Dat wil zeggen dat
de studiefinanciering met terugwerkende kracht opnieuw wordt toegekend voorzover
de alsnog verstrekte gegevens voldoen.E.Dit artikel wordt gewijzigd om beter aan te sluiten op de huidige praktijk
van de bepaling voor welke opleidingen meeneembare studiefinanciering wordt
verstrekt. Een deelnemer kan aanspraak op studiefinanciering voor een opleiding
in het buitenland krijgen mits de opleiding die hij wil gaan volgen voldoet
aan bepaalde criteria. Op grond van dit artikel kan de minister de criteria
vaststellen waaraan een opleiding moet voldoen waarbij het niveau en de kwaliteit
van de opleiding de hoofdcriteria zijn (deze zijn dan ook opgenomen in de
wet). Of een opleiding aan de criteria voldoet onderzoekt de vereniging kenniscentra
beroepsonderwijs bedrijfsleven, die reeds de aanvragen voor internationale
diplomawaardering en diplomavergelijking behandelt. De IB-Groep stelt vervolgens
vast of de opleiding aan de criteria voldoet. Daarbij wordt tevens aangegeven
of de opleiding wordt aangemerkt als een opleiding niveau 1 of 2 of als
een opleiding niveau 3 of 4.Deelnemers die op grond van artikel 2.2, tweede lid, slechts in aanmerking
komen voor een tegemoetkoming in de kosten van de toegang tot het onderwijs
(de deelnemers die nog niet het duurzame verblijsfrecht als bedoeld in richtlijn
2004/38/EG hebben verworven) hebben geen aanspraak op studiefinanciering voor
een opleiding in het buitenland. Deze tegemoetkoming wordt immers verstrekt
om EER-studerenden in Nederland een gelijke toegang tot het onderwijs te geven
als Nederlandse studerenden.F.Dit artikel is uitsluitend van toepassing op studenten die na 31 augustus
2007 studiefinanciering willen meenemen naar het buitenland. In dit artikel
staan de voorwaarden geformuleerd waaraan een opleiding en de student moeten
voldoen om een student in aanmerking te laten komen voor studiefinanciering
in het buitenland. Een student kan aanspraak op studiefinanciering voor een
opleiding in het buitenland krijgen mits de opleiding die hij wil gaan volgen
voldoet aan bepaalde criteria. De minister kan de criteria vaststellen waaraan
een opleiding moet voldoen waarbij het niveau en de kwaliteit van de opleiding
de hoofdcriteria zijn (deze zijn dan ook opgenomen in de wet).
Deze student moet wel eerst ten minste 3 van de 6 jaren voorafgaand aan de
inschrijving aan de opleiding in het buitenland (dat wil zeggen voorafgaand
aan «het meenemen» van de studiefinanciering) in Nederland hebben
gewoond en hier in die periode rechtmatig verblijf hebben gehad. Deze voorwaarde
is opgenomen om te voorkomen dat onbedoeld groepen studenten (zonder band
met Nederland) aanspraak kunnen maken op Nederlandse studiefinanciering in
het buitenland. Uit de gemeentelijke basisadministratie (gba) kan blijken
of een studerende inderdaad aan deze voorwaarde voldoet, naast de gegevens
uit de gba kan de studerende in geval van twijfel ook andere bewijsstukken
aandragen waaruit blijkt dat hij aan de eerder genoemde voorwaarde voldoet.Of een opleiding aan de criteria voldoet onderzoekt de Nuffic, dat reeds
de aanvragen voor internationale diplomawaardering en diplomavergelijking
behandelt. Voor een opleiding buiten Nederland wordt, net als voor een opleiding
in Nederland, studiefinanciering gedurende 4 jaren verstrekt in de vorm van
een prestatiebeurs (artikel 5.2). In het derde lid is daarnaast, net als in
artikel 5.6, geregeld dat voor een opleiding waarvoor je in Nederland meer
dan 4 jaren prestatiebeurs toegekend zou krijgen je dat voor een vergelijkbare
opleiding of een vergelijkbaar geheel van een bacheloropleiding en een masteropleiding
buiten Nederland ook krijgt. Verder is bepaald dat indien de studielast van
een vergelijkbare opleiding of vergelijkbaar geheel van een bacheloropleiding
en een masteropleiding in Nederland minder dan vier jaren betreft, de IB-Groep
de studielast van de opleiding buiten Nederland vaststelt op de studielast
van die opleiding in Nederland.Dit is nodig om bij de omzetting van de prestatiebeurs in een gift bij
een opleiding met een studielast die is gebaseerd op een periode van minder
dan 4 jaren het werkelijk aantal om te zetten maanden te kunnen berekenen.In het vierde lid is aangesloten bij artikel 2.2, tweede en derde lid,
van de Wet inkomstenbelasting 2001. In de betreffende bepaling uit de Wet
inkomstenbelasting 2001 is een woonplaatsfictie opgenomen. Woonplaatsfictie
wil zeggen dat deze personen worden behandeld alsof ze in Nederland wonen.
In belastingverdragen en dus ook de regelgeving omtrent de inkomstenbelasting
wordt van een dergelijke woonplaatsfictie uitgegaan met betrekking tot diplomatieke
en consulaire ambtenaren. In het vierde lid is hierbij aangesloten.Leden van een Nederlandse diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging
in het buitenland zijn: diplomaten, consulaire vertegenwoordigers en administratief,
technisch en bedienend personeel van een Nederlandse diplomatieke zending
of consulaire post in het buitenland.Permanente vertegenwoordigingen bij grote internationale organisaties
zoals de Europese Unie, de NAVO, de Verenigde Naties of de OESO worden op één
lijn gesteld met diplomatieke en consulaire vertegenwoordigingen.De regeling van de woonplaatsfictie geldt ook voor partners en kinderen
van uitgezonden personen. De kinderen moeten jonger zijn dan 27 jaar en in
belangrijke mate worden onderhouden door de uitgezonden persoon. De vraag
of een kind in belangrijke mate door de Nederlander wordt onderhouden, wordt
bepaald volgens de regels van artikel 1.5, van de Wet inkomstenbelasting 2001.De woonplaatsfictie wordt alleen toegepast als er sprake is van uitzending
vanuit Nederland. Er is ook sprake van uitzending vanuit Nederland als een persoon naar een land is uitgezonden en daarna, vanuit dat land,
naar een ander land wordt uitgezonden. De regeling geldt niet voor lokaal
geworven personeel.De woonplaatsfictie in de belastingregelgeving geldt alleen voor Nederlanders.
Voor de studiefinanciering geldt deze echter ook voor personen met een andere
nationaliteit. Criterium is dat de persoon die een beroep kan doen op de woonplaatsfictie
vanuit Nederland is uitgezonden in diplomatieke of consulaire dienst of dat
er sprake is van een partner of kind van een persoon die in diplomatieke of
consulaire dienst vanuit Nederland is uitgezonden.Studenten die op grond van artikel 2.2, tweede lid, slechts in aanmerking
komen voor een tegemoetkoming in de kosten van de toegang tot het onderwijs
(de studenten die nog niet het duurzame verblijsfrecht als bedoeld in richtlijn
2004/38/EG hebben verworven) hebben geen aanspraak op studiefinanciering voor
een opleiding in het buitenland. Deze tegemoetkoming wordt immers verstrekt
om EER-studerenden in Nederland een gelijke toegang tot het onderwijs te geven
als Nederlandse studerenden.G.Het collegegeldkrediet is een nieuwe voorziening binnen de studiefinanciering
voor studenten. Studenten kunnen het collegegeld lenen en achteraf terugbetalen.H en I.De samenstelling van het maandbudget stond in één artikel:
voor deelnemers en studenten. Aangezien met de invoering van het collegegeldkrediet
de samenstelling van het maandbudget verschilt voor een deelnemer en een student
is er voor gekozen twee artikelen op te nemen voor de samenstelling van het
maandbudget. In artikel 3.2 staat de samenstelling van het maandbudget voor
deelnemers en in artikel 3.3 staat de samenstelling van het maandbudget voor
studenten. Van de gelegenheid is tevens gebruik gemaakt om de normbedragen
voor de kosten van levensonderhoud en boeken en leermiddelen samen te voegen
tot één normbedrag levensonderhoud. Door het normbedrag niet
meer te verdelen in aparte componenten wordt het geheel overzichtelijker.
Hiermee wordt aangesloten bij het Europese recht waar gesproken wordt over
een tegemoetkoming in de kosten van levensonderhoud en een tegemoetkoming
in de kosten van de toegang tot de studie. Lesgeld en collegegeld zijn kosten
voor de toegang tot de studie. Voor deelnemers wordt de tegemoetkoming hierin
geregeld via een normbedrag in het maandbudget. Voor studenten bestaat de
tegemoetkoming uit het collegegeldkrediet (artikel 3.16a).J.Deze wijziging houdt verband met het gemaakte onderscheid in de samenstelling
van het maandbudget voor een student en een deelnemer. Met deze wijziging
wordt bewerkstelligd dat voor de toepassing van artikel 3.4, tweede lid, het
inkomen van de partner wordt vergeleken met het normbedrag voor de kosten
van levensonderhoud voor een uitwonende deelnemer, bedoeld in artikel 3.18.
Hiermee wordt aangesloten bij de hoogte van het huidige normbedrag voor de
kosten van levensonderhoud voor een uitwonende studerende.K.Uit de definitie van het collegegeldkrediet blijkt al dat de hoogte van
het door de student te lenen bedrag afhankelijk is van de hoogte van het bedrag
dat de student moet betalen aan collegegeld. Studenten in binnen- en
buitenland hebben in ieder geval per maand aanspraak op een collegeldkrediet
ter hoogte van 1/12 deel van het wettelijk collegegeld. Indien een student
voor het volgen van hoger onderwijs een bedrag is verschuldigd dat hoger ligt
dan het wettelijk collegegeld dan kan deze student een hoger collegeldkrediet
ontvangen. Hiervoor dient hij een bewijs van de hoogte van het verschuldigde
collegegeld aan de IB-Groep te overleggen.Voor de studenten die aan een aangewezen, niet-bekostigde, instelling
of buiten Nederland studeren en aanspraak maken op het collegegeldkrediet
gaat het bovenstaande wat betreft het begrip studiejaar dat in de begripsbepalingen
is vastgelegd (voor het beroepsonderwijs: een tijdvak dat aanvangt op 1 augustus
van enig kalenderjaar en eindigt op 31 juli daarop volgend en voor het
hoger onderwijs: een tijdvak dat aanvangt op 1 september van enig kalenderjaar
en eindigt op 31 augustus daarop volgend), niet op. Dit aangezien de
niet-bekostigde instellingen of instellingen in het buitenland wellicht van
een ander tijdvak uitgaan, hetzelfde geldt voor het begrip kalenderjaar. Met «het
door hem voor een periode van twaalf maanden te betalen bedrag voor het volgen
van onderwijs» wordt het equivalent van het (Nederlandse) collegegeld
bedoeld. Hiermee ontstaat voor de IB-Groep een eenduidige maatstaf voor de
vaststelling van de hoogte van het collegegeldkrediet. Indien het tijdvak
waarover een student een bedrag voor het volgen van hoger onderwijs moet betalen
korter is dan twaalf maanden dan wordt het te betalen bedrag verrekend naar
een bedrag voor twaalf maanden.L.De nummering van hoofdstuk 6 is gewijzigd. De verwijzing naar de artikelen
in hoofdstuk 6 is aangepast.M.In dit artikel zijn de normbedragen voor levensonderhoud en boeken en
leermiddelen samengevoegd in één normbedrag: levensonderhoud.N.Deze wijziging houdt verband met het feit dat opleidingen buiten Nederland
waarvoor een studerende voor studiefinanciering in aanmerking kan komen niet
langer worden aangewezen door de minister en het feit dat de IB-Groep het
niveau van de opleiding (niveau 1 of 2 of niveau 3 of 4) vaststelt.O.Studiefinanciering bestaat voor studenten uit een periode waarin aanspraak
bestaat op prestatiebeurs en daarna een periode waarin aanspraak bestaat op
een lening (36 maanden). Dit is geregeld in artikel 5.2, eerste en derde lid.
Het collegegeldkrediet is ook studiefinanciering en moet in het eerste lid
worden uitgesloten aangezien het collegegeldkrediet niet onder de prestatiebeurs
valt. Om er voor te zorgen dat ook na de prestatiebeurs voor een opleiding
in het buitenland aanspraak bestaat op een lening gedurende 36 maanden is
een verwijzing naar artikel 2.14, derde lid, opgenomen in het eerste lid van
artikel 5.2. Nu artikel 3.2 is gesplitst in artikel 3.2 waarin de samenstelling
maandbudget voor de deelnemer staat en artikel 3.3 waarin de samenstelling
maandbudget voor de student staat, moet artikel 3.3 ook worden opgenomen in
het derde lid. Toegevoegd is een vierde lid om te expliciteren dat tijdens
de periode dat er aanspraak wordt gemaakt op de prestatiebeurs er ook aanspraak
bestaat op de basislening en de aanvullende lening. Aanspraak op het collegegeldkrediet
bestaat gedurende de hele periode dat er aanspraak wordt gemaakt op studiefinanciering.
Gedurende de periode, bedoeld in het derde lid, kan dus het in het derde lid
bedoelde bedrag vermeerderd met het bedrag dat de studerende op grond van
3.16a kan lenen worden geleend. Het opschrift wordt gewijzigd
om beter aan te sluiten bij de inhoud van het artikel.P.In verband met het vervallen van artikel 2.12 kan ook dit artikel komen
te vervallen.Q.Het opschrift van deze paragraaf is gewijzigd zodat deze beter aansluit
bij de inhoud van de paragraaf.R.In aanvulling op de «1 februari-regel» van artikel 5.10
wordt in dit artikel de «1 september-regel» weergegeven.
Zie hiervoor ook de brieven aan de Tweede Kamer van 9 december 2004 en
26 mei 2005 (Kamerstukken II 2004/05, 29 719, nr. 15 en nr. 19).De student die op 1 februari met zijn studie begint, krijgt op deze
manier ook de mogelijkheid om binnen een aantal maanden te stoppen met zijn
studie en daarbij niet direct met een studieschuld uit hoofde van de prestatiebeurs
opgezadeld te worden. Voorwaarde is ook hier dat geen nieuwe aanspraak op
studiefinanciering wordt gedaan voor 1 februari van het nieuwe studiejaar.S.Paragraaf 6.1 betreft een algemeen deel.Paragraaf 6.2 betreft debiteuren die
in het studiejaar 2007–2008 of in de studiejaren daarna voor het eerst
studiefinanciering ontvingen en die binnenlands belastingplichtig zijn in
de zin van de Wet inkomstenbelasting 2001. Onder deze paragraaf vallen tevens
de debiteuren (binnenlands belastingplichtig) die vóór het studiejaar
2007–2008 al studiefinanciering ontvingen maar die gekozen hebben voor
de nieuwe terugbetalingssystematiek. Paragraaf 6.3 betreft debiteuren die niet binnenlands belastingplichtig zijn alsmede
debiteuren die vóór het studiejaar 2007–2008 voor het
eerst studiefinanciering ontvingen.Paragraaf 6.1. AlgemeenArtikel 6.1. LeningDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.1, ongewijzigd.In dit artikel wordt aangegeven dat in dit hoofdstuk onder lening mede
wordt verstaan de prestatiebeurs.Artikel 6.2. Verplichting debiteur terugbetaling
studieschuldDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.2, ongewijzigd,
zij het dat in het eerste en het vijfde lid andere artikelnummers zijn opgenomen
vanwege de gewijzigde nummering, en dat in het derde lid de laatste volzin
is komen te vervallen aangezien daar niet meer hoeft te worden bepaald wat
onder het begrip «toetsingsinkomen»moet worden verstaan aangezien
dit begrip met dit wetsvoorstel in de begripsbepalingen is opgenomen.Het artikel verplicht de studerende die de gehele of een deel van de lening
ontvangt, tot terugbetaling van deze lening, vermeerderd met de ingevolge
de wet berekende rente.Het tweede tot en met vijfde en het zevende lid maken het mogelijk dat
bij algemene maatregel van bestuur wordt bepaald bij welk belastbaar inkomen
van de debiteur (en zijn partner) kwijtschelding van de in lening omgezette
aanvullende beurs vanaf de dertiende maand mogelijk is. Deze kwijtscheldingsregeling
is (inmiddels) ingevuld in het Besluit studiefinanciering 2000.Artikel 6.3. RenteberekeningDit artikel is gedeeltelijk het oorspronkelijke artikel
6.4, zij het dat in het eerste en derde lid wordt verwezen naar een ander
artikelnummer.Het artikel bepaalt op welke wijze en met ingang van welk moment de rente
over de lening wordt berekend en op welk moment de rente verschuldigd is.
In het tweede lid is de zinsnede «en is verschuldigd over het bedrag
van iedere terugbetaling afzonderlijk» komen te vervallen. Met deze
zinsnede werd voorkomen dat de rente niet fiscaal aftrekbaar zou zijn. Door
invoering van de Wet inkomstenbelasting 2001 is de rente over studieleningen
niet meer aftrekbaar en kan deze zinsnede derhalve vervallen.Artikel 6.4. TerugbetalingsperiodeHet eerste lid bepaalt op welk moment de terugbetalingsperiode begint.
Door aan te haken bij het moment dat een student niet meer studiefinancieringsgerechtigd
is, wordt de bepaling beter uitvoerbaar. In het tweede lid wordt aangegeven
dat de terugbetalingsperiode uit twee onderdelen bestaat: de aanloopfase en
de aflosfase. Het derde lid regelt de schorsing van de terugbetalingsverplichting.
De formulering van het derde lid is aangepast zodat deze beter past bij de
oorspronkelijke bedoeling van de wetgever en de bestaande uitvoeringspraktijk.
Nu is het al zo dat de terugbetaling wordt geschorst wanneer de debiteur weer
studiefinanciering gaat ontvangen, daarnaast wordt de terugbetaling geschorst
wanneer de debiteur weer studerende is geworden – zonder studiefinanciering
te ontvangen – en hijzelf verzoekt om opschorting van de terugbetaling.
De IB-Groep kan dit namelijk niet in alle gevallen weten. Met de wijziging
van het derde lid wordt dit explicieter geregeld. Daarnaast wordt de mogelijkheid
om terugbetaling op te schorten beperkt tot maximaal de diplomatermijn. Hiermee
wordt voorkomen dat debiteuren zich blijven inschrijven als studerende om
zo te voorkomen dat de schuld moet worden terugbetaald. Voor debiteuren voor
wie nooit een diplomatermijn heeft gegolden is een afwijking van de regel
dat er slechts schorsing plaatsvindt gedurende de diplomatermijn opgenomen.
De afwijking betreft slechts een afwijking van de termijn, ook voor deze categorie
debiteuren geldt dat de terugbetaling automatisch wordt geschorst indien ze
opnieuw studiefinanciering gaan genieten. Indien de debiteur voor wie geen
diplomatermijn heeft gegolden een opleiding gaat volgen zonder daarvoor studiefinanciering
te genieten zal de debiteur een aanvraag tot schorsing moeten indienen. Als
een studerende voordat de terugbetalingsperiode aanvangt (de «pré-aanloopfase»)
weer studiefinanciering gaat genieten, is er geen sprake van schorsing, maar
geldt dat de terugbetalingsperiode aanvangt op 1 januari volgend op de
volgende maal dat de studerende ophoudt studiefinanciering te genieten.Het vierde lid bepaalt dat, ingeval de studerende geen debiteur meer is
en hij niet binnen acht weken desgevraagd aan de IB-Groep heeft geantwoord,
hij geacht wordt zijn nieuwe studieperiode te hebben afgesloten met ingang
van de datum waarop hem de vraag is gesteld. Indien blijkt dat de feitelijke
beëindiging van de nieuwe studieperiode eerder heeft plaatsgevonden geldt
dat eerdere moment.In het vierde lid is tevens aangegeven dat de schorsing maximaal duurt
tot het einde van de op hem van toepassing zijnde diplomatermijn. In geval
een studerende zowel prestatiebeurs voor een BOL-opleiding heeft genoten als
voor een hoger onderwijsopleiding geldt dat de schorsing maximaal duurt tot
en met het einde van de diplomatermijn die het laatste afloopt.Artikel 6.5. AanloopfaseDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.6, ongewijzigd.De aanloopfase beslaat de eerste twee kalenderjaren, derhalve de eerste
24 maanden na aanvang van de terugbetalingsperiode. Gedurende die 24 maanden bestaat geen aflosplicht. Aflossen mag dus wel. Het onverplichte
karakter houdt in dat ook andere bedragen, kleiner of groter dan de maandelijkse
termijn, mogen worden betaald.Artikel 6.6. Achterstallige schuldDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.8, ongewijzigd,
zij het dat in het derde en het vierde lid andere artikelnummers zijn opgenomen
vanwege de gewijzigde nummering.Het eerste lid omschrijft de achterstallige schuld. Het tweede lid bepaalt
dat daarover de wettelijke rente verschuldigd is en hoe deze wordt berekend.Het vierde lid beoogt te voorkomen dat in geval van achterstallige schuld
dubbel rente wordt berekend: namelijk de rente die op basis van het tweede
lid van artikel 6.6 verschuldigd is in verband met het achterstallig zijn
en de rente die op grond van artikel 6.3 verschuldigd is tijdens de aflosfase.Paragraaf 6.2. Debiteuren binnenlands belastingplichtigArtikel 6.7. ReikwijdteEr wordt onderscheid gemaakt tussen binnenlands belastingplichtigen in
de zin van de Wet inkomstenbelasting 2001 (en zij die daaraan gelijk worden
gesteld) en niet binnenlands belastingplichtigen. Dit onderscheid wordt gemaakt
omdat het voor de IB-Groep lastig is om informatie te achterhalen van debiteuren
die niet binnenlands belastingplichtig zijn. Hierbij wordt gekeken naar de
toestand in het peiljaar (dat wil zeggen: het tweede jaar voorafgaand aan
het jaar waarvoor de draagkracht in de zin van hoofdstuk 6 wordt vastgesteld).
Paragraaf 6.2 is van toepassing op in het peiljaar binnenlands belastingplichtige
debiteuren die na studiejaar 2006–2007 voor het eerst studiefinanciering
ontvingen en op debiteuren die voor studiejaar 2007–2008 voor het eerst
studiefinananciering ontvingen maar die gekozen hebben voor de nieuwe terugbetalingssystematiek
(op grond van artikel 6.16).Indien een debiteur die een aanvraag heeft ingediend op grond van artikel
6.16 «buitenlands» belastingplichtig wordt, valt hij, met in achtneming
van artikel 6.17, vierde lid en 6.19, vierde lid, onder paragraaf 6.3
(deze paragraaf is namelijk van toepassing op niet binnenlands belastingplichtigen).Artikel 6.8. Vaststelling rentepercentageJaarlijks wordt het rentepercentage door de Minister vastgesteld. Het
artikel geeft aan op welke wijze dit geschiedt.Artikel 6.9. AflosfaseDe aflosfase is bepaald op 25 kalenderjaren, dit zijn 300 maanden. Deze
periode wordt verlengd indien de debiteur gebruik maakt van de aflosvrije
periode uit het tweede lid. Deze aflosvrije periode kan maximaal vijf kalenderjaren
duren. Gekozen is voor kalenderjaren om aan te geven dat de aflosvrije periode
per jaar (van 1 januari tot en met 31 december) kan worden opgenomen,
niet per maand. Voor de goede uitvoering is in het derde lid bepaald dat bij
ministeriële regeling voorschriften kunnen worden vastgesteld met betrekking
tot de aanvraag. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan voorschriften
omtrent de termijn waarop een opschorting moet worden aangevraagd en het aanvragen
van opschorting voor een aantal kalenderjaren tegelijk.Artikel 6.10. Vaststelling en betaling terugbetalingstermijnenDit artikel bepaalt op welke wijze de betaling van de rente en aflossing
gedurende de aflosperiode moet gebeuren.Artikel 6.11. Inkomensafhankelijke terugbetalingHier wordt bepaald op welke wijze de draagkracht van de debiteur uit inkomen
op jaarbasis wordt berekend.Hoeveel een debiteur per maand moet terug betalen is afhankelijk van het
toetsingsinkomen van het huishouden waar hij deel van uitmaakt. Over elke
euro die de debiteur verdient boven de draagkracht vrije voet betaalt hij
8% terug.Het toetsingsinkomen betreft het toetsingsinkomen twee jaren voorafgaand
aan het betalingsjaar, omdat de Belastingdienst dit inkomen het meest recent
definitief heeft vastgesteld.Ten opzicht van de bestaande draagkrachtregeling wordt de vrije voet verruimd
en wordt de terugbetalingssystematiek eenvoudiger. De draagkrachtvrije voet
in het nieuwe systeem is gelijk aan 84% van het belastbaar minimumloon
voor een alleenstaande debiteur en 120% van het belastbaar minimumloon
voor een debiteur met partner. In de huidige draagkrachtregeling krijgt de
groep debiteuren met alleenstaande ouderkorting de vrije voet die ook wordt
gehanteerd voor paren (100% van het gecorrigeerd belastbaar minimumloon).
Zij zouden erop achteruitgaan wanneer in de nieuwe terugbetalingssystematiek
de vrije voet voor deze groep gelijk zou worden gesteld aan die van andere
alleenstaanden (84% van het gecorrigeerd belastbaar minimumloonzouden).
Om dit te voorkomen wordt de vrije voet net als voorheen gelijk gesteld aan
de vrije voet voor debiteuren met een partner.Het vijfde lid is opgenomen om het voor de IB-Groep mogelijk te maken
de schuld via de annuïteitensystematiek te innen op het moment dat het
voor de IB-Groep niet mogelijk is op grond van het vierde lid bij benadering
een bedrag vast te stellen.Artikel 6.12. Terugval in inkomenDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.12, ongewijzigd.Indien er sprake is van een terugval in inkomen wordt – op aanvraag
van de debiteur – bij de berekening van de draagkracht van de debiteur
van dit lagere inkomen uitgegaan in plaats van het in het vorige artikel bedoelde
inkomen.Artikel 6.13. GarantiebepalingenDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.18, ongewijzigd.Nog resterende schuld gaat in twee situaties teniet: bij het einde van
de aflosfase en bij het overlijden van de debiteur.Artikel 6.14. Omzetting van niet meer verrekenbare schulden
in leningDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.19, ongewijzigd,
zij het dat in het tweede lid een ander artikelnummer is opgenomen vanwege
de gewijzigde nummering.Indien voor een studerende na het staken of beëindigen van de opleiding
een vordering ontstaat die op basis van dit artikel wordt omgezet in een rentedragende
lening, moet hiervoor een rentepercentage worden vastgesteld. Om te voorkomen
dat voor een dergelijke schuld een afwijkend rentepercentage wordt vastgesteld
ten opzichte van de (eventuele) oorspronkelijke studielening, wordt het rentepercentage
van de nieuwe lening gelijkgesteld met het rentepercentage van de bestaande
lening. Hiermee wordt voorkomen dat in de terugbetalingsperiode twee verschillende
rentedragende leningen met verschillende rentepercentages worden geïntroduceerd.Indien naast de omgezette lening geen oorspronkelijk lening is afgesloten,
wordt dezelfde systematiek toegepast. Ook dan is het rentepercentage van toepassing
dat geldt op 1 januari volgend op het kalenderjaar waarin de studie is
afgerond of gestaakt. Dit rentepercentage geldt voor een periode van
vijf jaren, net als bij aanvang van de terugbetalingsperiode, bedoeld in artikel
6.3, derde lid.Hoewel het omzetten van een schuld in een lening, gelet op de definitie
van het begrip lening, betekent dat deze vanaf dat moment rentedragend is,
is het niet overbodig in het vierde lid te bepalen wanneer de lening rentedragend
wordt, namelijk met ingang van het tijdstip van de omzetting. Er zou anders
onduidelijkheid kunnen bestaan of de rente al aanvangt vanaf het moment van
het verstrekken van de (voorwaardelijke) lening, de prestatiebeurs.Paragraaf 6.3. Debiteuren die voor studiejaar 2007–2008
studiefinanciering ontvingen en debiteuren buitenlandArtikel 6.15. ReikwijdteDeze paragraaf is van toepassing op debiteuren die in het peiljaar niet
binnenlands belastingplichtig waren in de zin van de Wet inkomstenbelasting
2001 en op debiteuren die voor het studiejaar 2007–2008 voor het eerst
studiefinanciering ontvingen. De laatst genoemde groep debiteuren wordt op
deze manier in de gelegenheid gesteld hun schuld terug te betalen onder de
voorwaarden zoals die golden bij het aangaan van de schuld. Voor debiteuren
die niet binnenlands belastingplichtig zijn blijft de oude annuïteitensystematiek
met op aanvraag de oude draagkrachtregeling gelden. Dit omdat het voor de
IB-Groep lastig is om de inkomensgegevens te achterhalen van een debiteur
die niet bekend is bij de Nederlandse Belastingdienst.Artikel 6.16. OverstappenDit artikel is opgenomen om debiteuren die onder het oude terugbetalingsysteem
vallen en voor wie de aflosfase op 31 december 2009 nog niet is aangevangen
de mogelijkheid te geven onder het nieuwe terugbetalingssysteem terug te betalen.
Hiermee doet de debiteur afstand van zijn cohortgarantie, voor hem geldt dan
de nieuwe terugbetalingssystematiek en de nieuwe rentemaatstaf. Deze keuze
kan eenmaal gemaakt worden. Mocht de debiteur daarna echter «buitenlands»
belastingplichtig worden dan valt hij weer onder paragraaf 6.3, het oude
terugbetalingssysteem, aangezien het voor de IB-Groep dan lastig is zijn inkomensgegeven
te achterhalen. Voor hem blijft wel de nieuwe rentemaatstaf gelden. Indien
hij vervolgens weer binnenlands belastingplichtig wordt, valt hij, vanaf het
moment dat hij in het peiljaar weer binnenlands belastingplichting is, opnieuw
onder paragraaf 6.2.Artikel 6.17. Vaststelling rentepercentageJaarlijks wordt het rentepercentage door de minister vastgesteld. Het
artikel geeft aan op welke wijze dit geschiedt. In het tweede lid wordt een
uitzondering gemaakt op de algemene regel van het eerste lid: voor debiteuren
die vóór het studiejaar 2007–2008 voor het eerst studiefinanciering
ontvingen blijft de oude rentemaatstaf gelden (tenzij ze op grond van artikel
6.16 overstappen naar paragraaf 6.2, daar geldt immers de nieuwe rentemaatstaf).
Het derde lid is overgenomen van het oude artikel 6.3, tweede lid.Voor een debiteur die op grond van artikel 6.16 is overgestapt op de nieuwe
terugbetalingssystematiek gaat, zodra hij niet langer binnenlands belastingplichtig
is de oude terugbetalingssystematiek opnieuw gelden, echter met de nieuwe
rentemaatstaf. Hiertoe is het vierde lid opgenomen.Artikel 6.18. AflosfaseDe aflosfase is bepaald op 15 kalenderjaren, dit zijn 180 maanden. Deze
periode kan worden verkort (artikel 6.19, tweede en derde lid, vaststelling
en betaling terugbetalingstermijnen) en worden verlengd (artikel 6.25, tweede
lid, op aanvraag draagkracht partner niet meetellen). In het derde lid
wordt afgeweken van de 15 kalenderjaren genoemd in het eerste lid. Deze afwijking
is opgenomen voor debiteuren die eigenlijk onder paragraaf 6.2 zouden
moeten terugbetalen (debiteuren die na het studiejaar 2007–2008 voor
het eerst studiefinaniering hebben ontvangen of debiteuren die zijn overgestapt
op de terugbetalingssystematiek van paragraaf 6.2 op grond van artikel
6.16) maar die omdat ze niet binnenlands belastingplichtig zijn op grond van
het terugbetalingssysteem van paragraaf 6.3 terug moeten betalen. Aangezien
deze debiteuren onder paragraaf 6.2 in 25 kalenderjaren hun lening hadden
mogen terugbetalen is bepaald dat ze ook onder paragraaf 6.3 in 25 kalenderjaren
mogen terugbetalen.Tevens is hiervoor gekozen omdat deze debiteuren op enig moment weer binnnelands
belastingplichtig kunnen worden en dan volgens de nieuwe (inkomensafhankelijke)
systematiek gaan terugbetalen. Door voor deze debiteuren altijd de 25 jaarstermijn
te hanteren, wordt voorkomen dat in bovengenoemde casus de terugbetalingstermijn
gaat wijzigen voor de individuele debiteur. Om de terugbetalingstermijn gelijk
te laten lopen met de nieuwe termijn is voor deze debiteuren ook het tweede
lid niet van toepassing.Artikel 6.19. Vaststelling en betaling terugbetalingstermijnenDit artikel bepaalt op welke wijze de betaling van de rente en aflossing
gedurende de aflosperiode moet gebeuren en gedurende de aanloopfase kan plaatsvinden.Het systeem komt overeen met dat bij hypotheken op annuïteitenbasis:
een vast bedrag dat maandelijks wordt betaald, waarbij het in dat bedrag begrepen
rentebestanddeel maandelijks afneemt en het in dat bedrag begrepen aflossingsbestanddeel
maandelijks toeneemt.Artikel 6.20. Vaststelling draagkracht debiteurDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.10, ongewijzigd.Hier wordt de debiteur die op grond van zijn draagkracht niet in staat
is de vastgestelde termijn te betalen, in staat gesteld het bedrag van zijn
draagkracht in plaats van de vastgestelde termijn te betalen. Deze bepaling
is van belang naast de garantiebepaling van artikel 6.27. Daarvan kan immers
pas gebruik worden gemaakt indien gedurende de aflosfase de draagkracht van
de debiteur dusdanig is, dat hij niet het volle bedrag van alle vastgestelde
termijnen kan betalen.Artikel 6.21. Draagkracht debiteur uit inkomen op jaarbasisDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.11, aangevuld
met een nieuw zevende lid.Hier wordt bepaald op welke wijze de draagkracht van de debiteur uit inkomen
op jaarbasis wordt berekend. Het zevende lid is nieuw. Met dit lid wordt bestaand
beleid gecodificeerd. Het betreft de toezegging aan de Tweede Kamer (bij de
totstandkoming van de WSF, Aanhangsel bij de Handelingen II 1993/94, 453;
zie ook Uitleg 25 mei 1994, p. 17) dat de draagkrachtregeling zo wordt
toegepast dat niemand met een minimuminkomen terug hoeft te betalen. Daartoe
wordt jaarlijks een bedrag vastgesteld dat gerelateerd is aan het niveau van
de hoogste uitkering op minimumniveau. Aangezien de uitkeringsniveaus jaarlijks
kunnen wijzigen en niet altijd dezelfde uitkering het hoogste bedrag zal kennen,
wordt gedelegeerd aan de minister. De mogelijkheid tot differentiëren
voorziet in de mogelijkheid om conform de huidige praktijk – in ieder
geval – een verschillend bedrag vast te stellen voor debiteuren met
en zonder alleenstaande ouderkorting.Artikel 6.22. Terugval in inkomenDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.12, ongewijzigd,
zij het dat in het eerste lid een ander artikelnummer is opgenomen vanwege
de gewijzigde nummering.Indien er sprake is van een terugval in inkomen wordt – op aanvraag
van de debiteur – bij de berekening van de draagkracht van de debiteur
van dit lagere inkomen uitgegaan in plaats van het in het vorige artikel,
tweede lid, bedoelde inkomen.Artikel 6.23. Andere aanpassing van draagkracht debiteurDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.13, ongewijzigd.Hier wordt op aanvraag bij de berekening van de draagkracht van de debiteur
rekening gehouden met indeling in een andere, gunstiger, tariefgroep voor
de inkomstenbelasting na het tweede jaar voorafgaande aan het jaar waarvoor
de draagkracht wordt gemeten. Deze bepaling is materieel gelijk aan artikel
3.12 (Tariefgroepwijziging).Artikel 6.24. Draagkracht partner van debiteurDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.14, ongewijzigd,
zij het dat in beide leden andere artikelnummers zijn opgenomen vanwege de
gewijzigde nummering.Indien de debiteur niet voldoende draagkracht heeft om de vastgestelde
termijnen te betalen, wordt de draagkracht van zijn partner gemeten en aangewend
voor dat deel van de termijn dat de debiteur niet zelf kan terugbetalen.Artikel 6.25. Op aanvraag draagkracht partner niet meetellenDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.15, ongewijzigd.Dit is de tegenhanger van het vorige artikel: op aanvraag wordt de draagkracht
van de partner niet aangewend voor gehele of gedeeltelijke betaling van de
voor de debiteur vastgestelde termijn. De terugbetalingstermijn van 15 jaren
wordt dan wel ingevolge het tweede lid verlengd.Artikel 6.26. Wijziging maandelijkse termijnDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.17, ongewijzigd,
zij het dat in beide leden andere artikelnummers zijn opgenomen vanwege de
gewijzigde nummering.Hernieuwde vaststelling is nodig omdat de totaalschuld, hoofdschuld plus
opgelopen rente, toeneemt gedurende het jaar waarin de debiteur minder betaalt
dan de vastgestelde termijn. Daardoor zullen de termijnen in volgende jaren
groter worden, omdat de totale looptijd van de lening gelijk blijft. Bij de
hernieuwde vaststelling wordt uitgegaan van de nog resterende maanden in de
aflosfase.Artikel 6.27. GarantiebepalingenDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.18, ongewijzigd.Nog resterende schuld gaat in twee situaties teniet: bij het einde van
de aflosfase en bij het overlijden van de debiteur.Artikel 6.28. Omzetting van niet meer verrekenbare
schulden in leningDit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.19, ongewijzigd,
zij het dat in het tweede lid een ander artikelnummer is opgenomen vanwege
de gewijzigde nummering.Onder schuld wordt hier verstaan iedere vordering die is ontstaan uit
hoofde van de WSF 2000.Indien voor een studerende na het staken of beëindigen van de opleiding
een vordering ontstaat die op basis van dit artikel wordt omgezet in een rentedragende
lening, moet hiervoor een rentepercentage worden vastgesteld. Om te voorkomen
dat voor een dergelijke schuld een afwijkend rentepercentage
wordt vastgesteld ten opzichte van de (eventuele) oorspronkelijke studielening,
wordt het rentepercentage van de nieuwe lening gelijkgesteld met het rentepercentage
van de bestaande lening. Hiermee wordt voorkomen dat in de terugbetalingsperiode
twee verschillende rentedragende leningen met verschillende rentepercentages
worden geïntroduceerd.Indien naast de omgezette lening geen oorspronkelijk lening is afgesloten,
wordt dezelfde systematiek toegepast. Ook dan is het rentepercentage van toepassing
dat geldt op 1 januari volgend op het kalenderjaar waarin de studie is
afgerond of gestaakt. Dit rentepercentage geldt voor een periode van 5 jaren,
net als bij aanvang van de terugbetalingsperiode, bedoeld in artikel 6.3,
derde lid.Hoewel het omzetten van een schuld in een lening, gelet op de definitie
van het begrip lening, betekent dat deze vanaf dat moment rentedragend is,
is het niet overbodig in het vierde lid te bepalen wanneer de lening rentedragend
wordt, namelijk met ingang van het tijdstip van de omzetting. Er zou anders
onduidelijkheid kunnen bestaan of de rente al aanvangt vanaf het moment van
het verstrekken van de (voorwaardelijke) lening, de prestatiebeurs.Paragraaf 6.4. Partner debiteur ook debiteurArtikel 6.29. Beide partners debiteur paragraaf 6.2Dit artikel geeft aan op welke wijze de IB-Groep de maandtermijn per debiteur
vaststelt indien beide partners debiteur zijn. Het totale maandbedrag voor
beide partners wordt vastgesteld op basis van het toetsingsinkomen van beide
debiteuren. Het te betalen maandbedrag per debiteur wordt vervolgens bepaald
naar rato van inkomen. De eigen termijn gaat vervolgens van de eigen schuld
af.Artikel 6.30. Beide partners debiteur paragraaf 6.3Dit artikel is het oorspronkelijke artikel 6.16, ongewijzigd,
zij het dat een andere artikelnummer is opgenomen vanwege de gewijzigde nummering.Indien de partner van de debiteur ook debiteur is en beide debiteuren
moeten op grond van paragraaf 6.3 hun lening terugbetalen, wordt de draagkracht
van de partner eerst aangewend voor de betaling van de eigen vastgestelde
termijn. Indien er dan nog draagkracht resteert kan dit resterende deel worden
aangewend voor de (gedeeltelijke) betaling van de vastgestelde termijn van
de debiteur. Dit laatste kan alleen, indien geen schriftelijk verzoek om het
niet laten meetellen van de draagkracht van de partner wordt ingediend.Artikel 6.31. Partners onderscheidenlijk debiteur
paragraaf 6.2 en paragraaf 6.3Als er sprake is van partners waarbij één debiteur op grond
van paragraaf 6.2 zijn lening moet terugbetalen en de andere debiteur
op grond van paragraaf 6.3 dan wordt de vastgestelde annuiteit (of in
voorkomende gevallen de maandelijkse termijn uit draagkracht) van de debiteur
uit paragraaf 6.3 afgetrokken van de draagkracht die is bepaald in paragraaf 6.2.
Wat resteert is het bedrag dat de debiteur op grond van paragraaf 6.2
moet betalen. Dit bedrag kan nihil zijn.T en U.De nummering van hoofdstuk 6 is gewijzigd. De verwijzing naar de artikelen
in hoofdstuk 6 is aangepast. In onderdeel T is eveneens een wijziging opgenomen
die bewerkstelligt dat de IB-Groep een beschikking kan herzien waarbij de
hoogte van het collegegeldkrediet wordt vastgesteld of gewijzigd.V.Aangezien het van belang is dat de gegevens die op grond van artikel 9.5
aan de IB-Groep worden geleverd gecontroleerd kunnen worden op hun juistheid,
wordt het betreffende instrumentarium uit de WHW en de WEB van overeenkomstige
toepassing verklaard. De instellingen hebben dan te maken met één
controleregime voor de gegevensleveringen op grond van zowel de WHW respectievelijk
de WEB als de WSF 2000.W.Deze wijziging is abusievelijk niet meegenomen bij de Invoerings- en aanpassingswet
Zorgverzekeringswet.X.De IB-Groep kan voor de uitvoering van de wet gegevens (persoonsgegevens,
als bedoeld in de Wet bescherming persoonsgegevens) opvragen bij de bevoegde
autoriteiten van andere landen. Dit kunnen bijvoorbeeld gegevens betreffen
over de opleiding die de student gaat volgen (bijvoorbeeld de hoogte van het
te betalen collegegeld) of de inkomenssituatie van de student of de ouders.
Het kan ook voorkomen dat bevoegde autoriteiten van andere landen gegevens
ter uitvoering van hun tegemoetkomingen-stelsel nodig hebben. Hiervoor is
opgenomen dat de IB-Groep deze gegevens desgevraagd kan leveren. Aangezien
er binnen de EER afspraken zijn gemaakt over de bescherming van persoonsgegevens
(deze afspraken zijn vastgelegd in richtlijn nr. 95/46/EG van het Europees
Parlement en de Raad van de Europese Unie van 23 november 1995 betreffende
de bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
en betreffende het vrije verkeer van die gegevens (PbEG L 281)) zijn er twee
artikelen opgenomen met betrekking tot de gegevensuitwisseling met andere
staten.Artikel 9.6b ziet op de gegevensuitwisseling met EER-staten. De IB-Groep
kan de benodigde gegevens (die bij haar bekend zijn als gevolg van de uitvoering
van haar wettelijke taken) desgevraagd leveren aan de voor studiefinanciering
verantwoordelijke autoriteit in het buitenland en zelf opvragen bij het bevoegd
gezag (dit kan bijvoorbeeld de autoriteit betreffen die de tegemoetkoming
in de andere staat verstrekt maar ook de belastingdienst van die staat of
de autoriteit die verantwoordelijk is voor de registratie van gevens omtrent
de woonplaats van betrokkene).Artikel 9.6c ziet op gegevensuitwisseling met staten die geen partij zijn
bij de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte. Voor deze
staten geldt dat de IB-Groep slechts gegevens mag uitwisselen met die staten
die een passend beschermingsniveau bieden wat betreft de verwerking van persoonsgegevens.
Indien staten dit niveau niet bieden kan de IB-Groep desgewenst bij de minister
van Justitie een vergunning aanvragen op grond waarvan deze gegevensuitwisseling
wel plaats kan vinden. Indien een staat die geen partij is bij de Overeenkomst
betreffende de Europese Economische Ruimte een passend beschermingsniveau
biedt dan kan de gegevensuitwisseling op overeenkomstige wijze plaatsvinden
als op grond van artikel 9.6b. De Europese Commissie kan vaststellen dat een
derde land waarborgen voor een passend beschermingsniveau biedt1. In dat geval kunnen persoonsgegevens zonder aanvullende garanties
door de lidstaten worden doorgegeven. Voor Zwitserland heeft de Commissie
bijvoorbeeld vastgesteld dat daar een passend beschermingsniveau wordt gewaarborgd.
De IB-Groep kan derhalve op overeenkomstige wijze als op grond van artikel
9.6b gegevens, die bij haar bekend zijn als gevolg van de uitvoering van haar
wettelijke taken, uitwisselen met Zwitserland.Bij de uitwisseling van gegevens dient bedacht te worden dat het verstrekken
van bepaalde gegevens – bijvoorbeeld over de samenlevingsvorm van de
betrokkene – aan bepaalde landen ongewenste en onbedoelde consequenties
voor de betrokkenen kan hebben. In een dergelijk geval is uiteraard geen sprake
van een passend niveau van gegevensbescherming en dient gegevensuitwisseling
met betrekking tot de betreffende gegevens achterwege te blijven.De IB-Groep kan overigens naast deze wijze van gegevens opvragen ook de
gegevens op grond van artikel 9.2 opvragen bij de student.Y.Nu artikel 3.2 is gesplitst in artikel 3.2, waarin de samenstelling maandbudget
voor de deelnemer staat en artikel 3.3 waarin de samenstelling maandbudget
voor de student staat moet artikel 3.3 ook worden opgenomen in artikel 10.3.Z.De harde leeftijdsgrens van 34 jaar wordt afgeschaft. Om de regelgeving
zo eenvoudig en eenduidig mogelijk te houden worden de wijzigingen in het
studiefinancieringsstelsel ook van toepassing voor de groep studenten die
onder het tempobeurs-regime vallen. Voor de leeftijdsgrens moet dit expliciet
in dit artikel worden geregeld. Waar het de wijzigingen in collegegeldkrediet
en de terugbetalingssystematiek betreft zijn deze al automatisch van toepassing
op deze groep studenten in zoverre ze ook van toepassing zijn voor studenten
met een prestatiebeurs die al voor het studiejaar 2006/2007 studiefinanciering
hadden ontvangen.AA.Om te voorkomen dat studenten die reeds zonder aanspraak op prestatiebeurs
of visiebeurs in het buitenland studeren straks niet in aanmerking kunnen
komen voor studiefinanciering in het buitenland doordat ze niet aan de «3
uit 6» voorwaarde kunnen voldoen vanwege het feit dat ze al in het buitenland
studeerden, is een bepaling opgenomen die (overgangsrechtelijk) ziet op deze
groep studenten. Indien de opleiding waarvoor een student stond ingeschreven
voor 31 augustus 2007 en waaraan hij na 1 september 2007 ingeschreven
blijft staan voldoet aan de criteria bedoeld in artikel 2.14, tweede lid,
en de student kan vanwege het feit dat hij in het buitenland woonde voor het
volgen van die opleiding niet aan de voorwaarde voldoen dat hij 3 jaren uit
de 6 jaren voorafgaand aan het meenemen van de studiefinanciering in Nederland
moet hebben gewoond geldt dat de student toch aanspraak kan maken op studiefinanciering
voor die opleiding of voor een andere aangewezen opleiding indien hij voorafgaande
aan de inschrijving die plaats vond voor 31 augustus 2007 maar 3 jaren
uit 6 jaren daaraan voorafgaand in Nederland heeft gewoond.BB.Dit artikel is inmiddels uitgewerkt.CC.Om studenten die op grond van het vervallen artikel 2.12 en het oude 2.14
reeds in het buitenland studeren niet te benadelen, gelden deze bepalingen
voor deze studenten voorlopig nog zoals ze luidden op 31 augustus 2007.
Deze bepaling kan komen te vervallen zodra er geen studenten meer op grond
van deze (oude) artikelen in het buitenland studeren.DD.Dit artikel is van toepassing op studenten die voor 1 september 2007
zonder aanspraak op studiefinanciering of visiebeurs buiten Nederland ingeschreven stonden voor het volgen van hoger onderwijs. Zij kunnen,
in afwijking van artikel 3.21, tweede lid, studiefinanciering met terugwerkende
kracht tot uiterlijk 1 september 2007 ontvangen, als zij hier uiterlijk
31 augustus 2008 een aanvraag toe indienen.EE.Dit artikel is inmiddels uitgewerkt.Artikel IIOmdat de Aanpassingswet AWIR een gefaseerde inwerkingtreding kent en de
laatste fase hiervan ingaat ná het beoogde tijdstip van inwerkingtreding
van het onderhavige wetsvoorstel, zijn, om ongewenste samenloop te voorkomen,
een aantal wijzigingen van de WSF 2000 uit fase 3 van de Aanpassingswet AWIR
gehaald en in het onderhavige wetsvoorstel opgenomen. Voor het nieuwe terugbetalingssysteem
wordt al per 1 september 2007 uitgegaan van de nieuwe begrippen, voor
het oude systeem moeten de «oude» begrippen nog tot 1 januari
2008 blijven gelden. De artikelen in fase 3 van de Aanpassingswet AWIR die
deze wijzigingen omvatten, kunnen daarmee komen te vervallen (zie ook de toelichting
bij artikel IV).Artikel IIIA.In artikel 5.4 van de Wet tegemoetkoming onderwijsbijdrage en schoolkosten
(WTOS) werd verwezen naar het normbedrag boeken en leermiddelen hoger onderwijs,
bedoeld in artikel 3.18 van de Wet studiefinanciering 2000. Aangezien in artikel
3.18 van laatstgenoemde wet het normbedrag voor boeken en leermiddelen wordt
samengevoegd met het normbedrag voor levensonderhoud kan niet langer naar
het normbedrag voor boeken en leermiddelen hoger onderwijs worden verwezen. € 639,84
is 12 maal het normbedrag voor boeken en leermiddelen hoger onderwijs naar
de maatstaf van 1 januari 2007. Het genoemde bedrag wordt jaarlijks op
grond van artikel 11.1 van de WTOS geïndexeerd.B.In verband met de indexering van de tegemoetkoming is artikel 5.4 opgenomen
in artikel 11.1.Artikel IVDe wijzigingen in artikel III, onderdeel A, eerste en derde lid, en de
onderdelen H, I en J van de Aanpassingswet Algemene wet inkomensafhankelijke
regelingen kunnen komen te vervallen, omdat deze wijzigingen reeds in dit
wetsvoorstel zijn opgenomen.Artikel VDe studiefinancieringsmaatregelen uit het wetsvoorstel Financiering in
het hoger onderwijs (Kamerstukken I, 2005–2006, 30 387, A) zijn
opgenomen in dit wetsvoorstel. Zie hierover de inleiding van het algemeen
deel van de toelichting bij dit wetsvoorstel. Indien dit wetsvoorstel eerder
tot wet wordt verheven dan het wetsvoorstel Financiering in het hoger onderwijs
worden in die wet wijzigingen aangebracht. De wijzigingen die reeds in het
onderhavige wetsvoorstel zijn opgenomen kunnen dan immers komen te vervallen.Artikel VIIndien het wetsvoorstel Financiering in het hoger onderwijs (Kamerstukken
I, 2005–2006, 30 387, A) eerder tot wet wordt verheven dan het
onderhavige wetsvoorstel dan komen in dit wetsvoorstel een aantal onderdelen
te vervallen. Dat is in dit artikel geregeld.Artikel VIIDe in onderdeel B voorgestelde wijzigingen zijn reeds opgenomen in het
Belastingplan 2007 en zouden in werking treden op het hetzelfde tijdstip als
waarop de artikelen IV en VI van het bij koninklijke boodschap van 25 november
2005 ingediende voorstel van wet tot wijziging van onder meer de Wet op het
hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek en de Wet studiefinanciering
2000 in verband met onder meer invoering van leerrechten in het hoger onderwijs,
herziening van de collegegeldsystematiek, invoering van het collegegeldkrediet
en invoering van een nieuw aflossingssysteem (financiering in het hoger onderwijs),
Kamerstukken 30 387, in werking zullen treden. Dit laatstgenoemde wetsvoorstel
is door de Eerste Kamer op 5 december 2006 controversieel verklaard (Kamerstukken
I, 2005–2006, 30 387, A).Desalniettemin wordt voorgesteld de onderdelen uit dit laatstgenoemde
wetsvoorstel waarvan vermoed wordt dat deze niet door de Staten-Generaal als
controversieel worden beschouwd, op te nemen in het onderhavige wetsvoorstel.
Hierdoor wordt bevorderd dat deze wijzigingen met ingang van het studiejaar
2007–2008 in werking kunnen treden. Het betreft onder andere de wijzigingen
met betrekking tot de normbedragen voor boeken en leermiddelen en de tegemoetkoming
in de onderwijsbijdrage op grond van de Wet studiefinanciering 2000. Deze
wijzigingen zijn van belang voor het bepaalde in artikel 6.29, eerste lid,
van de Wet inkomstenbelasting 2001.Om ervoor te zorgen dat ook na de inwerkingtreding van het onderhavige
wetsvoorstel in artikel 6.29, eerste lid, van de Wet inkomstenbelasting 2001
de juiste verwijzingen zijn opgenomen, wordt voorgesteld om het nog niet in
werking getreden artikel I, onderdelen I, J en R, en artikel XXVII, achtste
lid, van het Belastingplan 2007 te laten vervallen. Voorts wordt voorgesteld
voor zover het de verwijzing naar de normbedragen voor boeken en leermiddelen
en de tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage in artikel 6.29, eerste lid,
van de Wet inkomstenbelasting 2001 betreft, de daarop betrekking hebbende
wijzigingen in het onderhavige wetsvoorstel op te nemen.Artikel VIIIOp grond van het onderhavige wetsvoorstel zullen met ingang van het studiejaar
2007–2008 enkele wijzigingen in het studiefinancieringsstelsel in werking
treden. In verband met die wijzigingen wordt voorgesteld om artikel 6.29 Wet
inkomstenbelasting 2001 aan te passen. Artikel 6.29 maakt deel uit van de «scholingsuitgaven»
die als onderdeel van de persoonsgebonden aftrek in aftrek komen bij de bepaling
van de grondslag van de inkomstenbelasting.Tot de aanvang van het studiejaar 2007–2008 geldt voor studenten
met aanspraak op studiefinanciering dat zij scholingsuitgaven voor een studie
of opleiding in aanmerking kunnen nemen tot het in de Wet studiefinanciering
2000 opgenomen normbedrag voor boeken en leermiddelen vermeerderd met de eveneens
in die wet genoemde «tegemoetkoming in de kosten van de onderwijsbijdrage».
Met «de tegemoetkoming in de kosten van de onderwijsbijdrage»
is voor het beroepsonderwijs het lesgeld bedoeld en voor het hoger onderwijs
het collegegeld. Als de feitelijke scholingsuitgaven meer bedragen dan het
tweevoud van deze bedragen (het normbedrag voor boeken en leermiddelen vermeerderd
met de tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage), kunnen de feitelijke kosten
verminderd met één maal de genoemde bedragen in aanmerking worden
genomen. Scholingsuitgaven waarvoor de belastingplichtige aanspraak heeft
op studiefinanciering, kunnen alleen in aanmerking worden genomen indien de
aan de belastingplichtige toegekende prestatiebeurs definitief niet wordt
omgezet in een gift.Op basis van dit wetsvoorstel zullen in de Wet studiefinanciering 2000
de normbedragen voor de kosten van levensonderhoud en voor de kosten van boeken
en leermiddelen worden samengevoegd tot één normbedrag voor
de kosten van levensonderhoud. Net als nu wordt bij de samenstelling van dit
normbedrag een onderscheid gemaakt tussen een studerende in het beroepsonderwijs
en een studerende in het hoger onderwijs. Aangezien in de Wet studiefinanciering
2000 vanaf het studiejaar 2007–2008 geen aparte normbedragen voor boeken
en leermiddelen meer zullen worden opgenomen, wordt voorgesteld eigen normbedragen
in de Wet inkomstenbelasting 2001 op te nemen. Deze normbedragen worden gebaseerd
op de naar de maatstaf van 1 januari 2007 geldende normbedragen voor
boeken en leermiddelen in de Wet studiefinanciering 2000. Daarbij wordt onderscheid
gemaakt tussen een normbedrag voor het beroepsonderwijs en een normbedrag
voor het hoger onderwijs. Het voorstel is voorts deze bedragen jaarlijks bij
te stellen met een inflatiecorrectie op de voet van artikel 10.1 Wet inkomstenbelasting
2001.Met betrekking tot de tegemoetkoming in de onderwijsbijdrage heeft het
huidige artikel 3.2, eerste lid, onderdeel c, Wet studiefinanciering 2000,
waarnaar wordt verwezen in artikel 6.29, eerste lid, Wet inkomstenbelasting
2001, zowel betrekking op het lesgeld in het beroepsonderwijs als op het collegegeld
in het hoger onderwijs. Na wijziging van dit artikel heeft artikel 3.2 Wet
studiefinanciering 2000 alleen nog betrekking op een studerende in het beroepsonderwijs.
Artikel 3.2, eerste lid, onderdeel b, Wet studiefinanciering 2000 heeft dan
betrekking op het lesgeld. De hoogte van het collegegeld is geregeld in artikel
7.43 van de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek.Aangezien voor de normbedragen voor boeken en leermiddelen een onderscheid
moet worden gemaakt tussen het beroepsonderwijs en het hoger onderwijs en
voor de hoogte van het les- en collegegeld niet meer kan worden verwezen naar één
artikel uit de onderwijswetgeving, wordt voorgesteld het huidige eerste lid
van artikel 6.29 Wet inkomstenbelasting 2001 te vervangen door twee nieuwe
leden. Het nieuwe eerste lid heeft betrekking op een studerende in het beroepsonderwijs.
Het nieuwe tweede heeft betrekking op een studerende in het hoger onderwijs.Artikel IXVoorzien is om de artikelen I en III per studiejaar 2007–2008 in
werking te laten treden, artikel IV per 1 september 2007 en artikel II
per 1 januari 2008.De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,B. J. BruinsXNoot1Brief van de Minister en de Staatssecretaris van OCW aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van 5 december 2005, kamerstukken
2005–2006, 22 452, nrs. 23 en 25.XNoot2«Studeren in het hoger onderwijs – Studentenmonitor 2003»,
OCW, Den Haag 2004, en «Monitor van de internationale mobiliteit in
het onderwijs – Bisonmonitor 2003», Nuffic e.a., Den Haag 2004.XNoot3Uitspraak van 15 maart 2005, zaaknummer C-209/03.XNoot4Richtlijn 2004/38/EG van het Europees Parlement en de Raad van 29 april
2004 betreffende het recht van vrij verkeer en verblijf op het grondgebied
van de lidstaten voor de burgers van de Unie en hun familieleden (PB L 229,
blz. 35).XNoot1Beleidsregel Internationale aspecten studiefinanciering Vlaanderen, Noordrijn-Westfalen,
Nedersaksen en Bremen van de Hoofddirectie van de IB-Groep, van 31 augustus
2005, Staatscourant 2005, nr. 177.XNoot1Stb. 2006, 373 en 374, Kamerstukken II 2005–2006, 30 493.XNoot1Zie de Wet tot wijziging van onder meer de Wet studiefinanciering 2000
i.v.m. invoering prestatiebeurs in een deel van de beroepsopleidende leerweg
en meeneembaarheid studiefinanciering voor deze leerweg in het buitenland,
Stb. 2005, 124, Kamerstukken 2003–2004, 29 719, nrs. 1–3.XNoot1Regeling stimulering internationale mobiliteit volledige hoger onderwijsopleidingen
2002, regeling van 6 december 2002, kenmerk SFB/2002/59069, Gele katern,
regelingen, 2002, nr. 31.XNoot1Stb. 2006, 373 en 374, Kamerstukken II 2005–2006, 30 493.XNoot1http://ec.europa.eu/justice_home/fsj/privacy/thridcountries/index_en.htm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30933-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl