Evaluatie Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf (Wtn); Brief minister met een evaluatie van de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf (Wtn)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28751, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

08-01-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28751 nr. 1

20-12-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamTotstandkoming van de WtnInhoud wetsvoorstel 1993Verwachte gevolgen voor de bedrijfstakReacties vanuit de Tweede Kamer op het wetsvoorstelBeleidsmatige evaluatie van de WtnBeoordelingskaderAlgemeen beeldOnder toezicht staande natura-uitvaartverzekeraarsTabel 2 Aantal natura-uitvaartverzekeraars met vergunningTabel 1 Klachten over natura-uitvaartverzekeringen Niet-onder toezicht staande instellingenConclusie op hoofdlijnenRegister kleine verenigingenAandelenoverdracht bij noodregelingFondsvormingscontractenOpvangregelingAdministratieve organisatie/interne controleWijziging van regimeIllegale verzekeraarsFiscale behandeling uitvaartverenigingenPakketkostenstijgingConclusies en samenvattende visie WtnOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28751Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 751Evaluatie Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf (Wtn)nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 december 2002Vanaf 1 januari 1996 is de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf
(Wtn) van kracht. Deze wet vormt het juridische kader waarbinnen het toezicht
op de natura-uitvaartverzekeraars plaatsvindt. Met de invoering van deze wet
werd beoogd het vertrouwen van de verzekeringnemers in de verzekeraars een
hechtere basis te geven. Uit de voorliggende evaluatie blijkt dat aan deze
doelstelling ruimschoots is voldaan. Door verzending van deze nota aan de
Tweede Kamer wordt voldaan aan artikel 108 van de Wtn, waarin wordt voorzien
in een evaluatie van deze wet.Ten behoeve van deze evaluatie heeft een consultatie plaatsgevonden van
de verschillende branche-organisaties en de Consumentenbond. De Pensioen-
& Verzekeringskamer (PVK) is verzocht een evaluatie-onderzoek te doen
met gebruikmaking van de gegevens uit de consultatie en voorts te adviseren
over eventueel noodzakelijke wetsaanpassingen. De rapportage van de PVK naar
aanleiding van dit onderzoek, ingediend bij brief van 30 augustus 2002,
is als bijlage toegevoegd aan deze evaluatie.1In onderstaande evaluatie wordt ter inleiding de geschiedenis van de Wtn
in hoofdlijnen weergegeven. Daarna volgt aan beleidsmatige evaluatie van de
Wtn, waarbij wordt aandacht geschonken aan het advies van de PVK. Voorts wordt
weergegeven welke beleidsvoornemens resulteren uit de evaluatie en op welke
wijze deze ter hand zullen worden genomen. Totstandkoming van de WtnDe memorie van toelichting bij het wetsvoorstel dat leidde tot de Wtn
(Kamerstukken II, 1993–1994, 23 688, nr. 3) bevat een aantal nadere
argumenten in aanvulling op het reeds voornoemde hoofddoel voor de invoering
van toezicht op natura-uitvaartverzekeraars, en wel dat:1. (potentiële) verzekeringnemers veelal de noodzakelijke kennis
van de verzekeringswiskunde ontbreekt voor het beoordelen van de financiële
positie van een verzekeraar;2. de verzekeringnemer een overeenkomst sluit voor een lange periode, terwijl de verzekeringnemer geen inzicht heeft in de solvabiliteit
van de verzekeraar op het moment dat de overeenkomst gesloten wordt;3. het tussentijds beëindigen van een verzekering doorgaans financieel
niet aantrekkelijk is (de verzekeringnemer moet dus over een langere periode
kunnen vertrouwen op de soliditeit van een verzekeraar).Voorafgaand aan het wetsvoorstel is de (toen nog) Verzekeringskamer verzocht
onderzoek te doen naar de natura-uitvaartverzekeringssector. Dit mondde (samengevat)
uit in de conclusies dat:1. er grote verschillen bestonden in omvang van de ongeveer 775 instellingen
die zich bezighielden met natura-uitvaartverzekeringen;2. instellingen zeer verschillende grondslagen hanteerden voor de bepaling
van vermogen en resultaat, waarbij veelal niet aan de geldende actuariële
maatstaven werd voldaan, hetgeen zou kunnen leiden tot verhoogde solvabiliteitsrisico's;3. ongeveer 550 van deze instellingen (veelal uitvaartverenigingen en
onderlinge waarborgmaatschappijen) aanspraken verleenden op basis van onderlinge
solidariteit en de overigen op commerciële basis werkzaam waren;4. toezicht noodzakelijk was om de belangen van de verzekeringnemers en
verzekerden te beschermen; dit zou minder gelden voor lokale onderlinge waarborgmaatschappijen
waar verzekeringnemers zelf invloed kunnen uitoefenen;5. invoering van een toezichtregime als bij levensverzekeraars een bedreiging
zou vormen voor veel kleine natura-uitvaartverzekeraars.In dit licht stelde de Verzekeringskamer een tweeledig regime voor, met:a. een regime voor grote(re) natura-uitvaartverzekeraars (met 3000 of
meer meerderjarige verzekerden), met een vergunningsplicht, toezicht en eisen
aan de toelaatbare rechtsvormen (alleen N.V.'s en onderlinge waarborgmaatschappijen)
en afbakening van het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf ten opzichte van
het schade- en levensverzekeringsbedrijf (met een verbod op uitoefening van
een nevenbedrijf);b. een apart regime voor kleine natura-uitvaartverzekeringen (met minder
dan 3000 meerderjarige verzekerden), met enkel de plicht zich te melden bij
de Verzekeringskamer. De onderlinge waarborgmaatschappij zou de enig toegestane
rechtsvorm voor de dergelijke verzekeraars moeten worden en dergelijke verzekeraars
zouden volgens het advies moeten worden verplicht een bepaling op te nemen
in de statuten inhoudende dat verzekeringsverplichtingen naar gelang van de
beschikbare middelen kunnen worden beperkt. Ook adviseerde de Verzekeringskamer
tot invoering van de verplichting dat kleine verzekeraars gegevens met betrekking
tot hun financiële positie aan de Verzekeringskamer zouden zenden en
dat een verbod op nevenbedrijf zou moeten worden opgelegd.Inhoud wetsvoorstel 1993Het kabinet heeft indertijd om wetstechnische redenen er voor gekozen
een aparte wet in te stellen voor natura-uitvaartverzekeraars. Teneinde geen
afbreuk te doen aan de gelijksoortige uitgangspunten in de Wtn en de Wet toezicht
verzekeringsbedrijf 1993 (Wtv 1993) zijn daarbij, voor zover van toepassing,
wel bepalingen uit de Wtv 1993 overgenomen. Bij afwezigheid van communautaire
harmonisatie op het terrein van natura-uitvaartverzekeringen werd ervoor gekozen
om, in afwijking van de Wtv 1993 (en elders), in de Wtn alleen onderscheid
te maken tussen verzekeraars met zetel in Nederland en verzekeraars
met zetel buiten Nederland. Dit onderscheid geldt nog steeds.De Verzekeringskamer kreeg de bevoegdheid tot het verlenen en intrekken
van vergunningen. Daarnaast werden eisen gesteld aan de solvabiliteit (vergelijkbaar
met de eisen die gelden voor Wtv-verzekeraars), de juridische vorm van een
verzekeraar (naamloze vennootschap of een onderlinge waarborgmaatschappij)
en het minimumbedrag van het garantiefonds. Ter verduidelijking van het financieel
beheer en de financiële toestand werd voorgeschreven dat verzekeraars
jaarlijkse staten dienden in te leveren bij de toenmalige Verzekeringskamer.
Ook voorzag het wetsvoorstel in bevoegdheden voor de Verzekeringskamer om,
indien noodzakelijk, een verzekeraar te dwingen tot sanering en werden eisen
gesteld aan bestuursleden en commissarissen. Tot slot werden wettelijke maatregelen
getroffen voor portefeuille-overdracht en noodregeling.Natura-uitvaartverzekeraars met zetel in Nederland en met minder dan 3000
meerderjarige verzekerden zouden, overeenkomstig het advies van de Verzekeringskamer,
worden onderworpen aan een verlicht regime, ter wille van de flexibiliteit
te regelen in een algemene maatregel van bestuur.De Verzekeringskamer zou een register bijhouden van de verzekeraars vallende
onder het verlichte regime, met de mogelijkheid de registratie te schrappen
op verzoek van de verzekeraar zelf, ingeval deze niet meer zou voldoen aan
de voorwaarden waaraan hij krachtens wetten/regelingen zou worden geacht te
voldoen, bij staking van de bedrijfsvoering of faillissement. Dit zou de verzekeraar
dwingen tot afwikkeling van het bedrijf, tenzij zou worden overgegaan tot
verstrekking van een vergunning ingevolge de Wtn of de Wtv 1993.Dit verlichte regime zou alleen gelden voor natura-uitvaartverzekeraars
met de onderlinge waarborgmaatschappij als rechtsvorm. Daarbij zou dan wel
de verplichting gelden tot het treffen van een regeling om de verplichtingen
te kunnen beperken dan wel de leden te kunnen laten bijdragen in tekorten.
Ook zouden deze verzekeraars verplicht worden tot jaarlijkse indiening bij
de Verzekeringskamer van een jaarrekening en jaarverslag met accountantsverklaring
(met toelichting op de grondslagen) en tevens onderworpen worden aan een algemene
informatieverplichting jegens de Verzekeringskamer.Voor alle natura-uitvaartverzekeraars werd voorgesteld een verbod op de
uitoefening van een nevenbedrijf in te voeren, ter voorkoming van belangenverstrengeling
waardoor de belangen van verzekerden zouden kunnen worden blootgesteld aan
risico's die vreemd zijn aan het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf.In het wetsvoorstel werden voorts fondsvormingscontracten onderscheiden
waarbij:a. tevoren een toezegging wordt gedaan over de hoogte van het uit te keren
bedrag (beleggings- en overlijdensrisico geheel voor de verzekeraar);b. de hoogte van het uit te keren bedrag alleen afhankelijk zou zijn gesteld
van de duur van het leven (beleggingsrisico voor de verzekeraar).Volgens het wetsvoorstel zou het aan natura-uitvaartverzekeraars worden
toegestaan fondsvormingscontracten te sluiten in het kader van de uitoefening
van het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf. Voor het afsluiten van contracten
met een beleggingsrisico voor de verzekeraar zou een aparte rechtspersoon
dienen te worden opgericht, welke zou kunnen worden beheerd door de natura-uitvaartverzekeraar.In het wetsvoorstel werd voorgesteld om voor levensverzekeraars die voldoen
aan de eisen in de Wtv 1993 eveneens de mogelijkheid te creëren om zelfstandige
overeenkomsten van natura-uitvaartverzekering te sluiten.Buitenlandse verzekeraars die in Nederland een bijkantoor zouden willen
vestigen dienen aan dezelfde eisen te voldoen als verzekeraars met zetel in
Nederland. Daarnaast dienen zij:a. naar het recht van de staat van hun zetel een rechtspersoon te zijn;b. bevoegd te zijn tot uitoefening van het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf;c. het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf in dit land ook daadwerkelijk
uit te oefenen.Verwachte gevolgen voor de bedrijfstakTen tijde van de indiening van wetsvoorstel werd verwacht dat ongeveer
honderd van de ruim tweehonderd op commerciële basis werkzame gespecialiseerde
natura-uitvaartverzekeraars onder het toezichtregime ingevolge de Wtn zouden
komen te vallen. Aangezien een aantal verzekeraars een andere rechtsvorm zou
moeten aannemen, werd voorzien in een overgangsregime. Verwacht werd tevens
dat een aantal natura-uitvaartverzekeraars ingevolge de Wtn zou fuseren en
dat ongeveer zeshonderd tot zevenhonderd organisaties onder het verlichte
regime zouden komen te vallen.Tevens werd er van uitgegaan dat een aantal van deze organisaties niet
aan de gestelde eisen zou kunnen voldoen en zich wellicht genoodzaakt zou
zien tot beëindiging van hun bedrijfsuitoefening. Mede hierdoor zou het
regime leiden tot een meer professionele bedrijfsvoering en tot het gezond
maken van de bedrijfstak.Reacties vanuit de Tweede Kamer op het wetsvoorstelDe Tweede Kamer heeft ingestemd met het wetsvoorstel met uitzondering
van de regeling inzake het verlichte regime voor verzekeraars met minder dan
3000 meerderjarige verzekerden. Door aanvaarding van het amendement Smits1 is de wet niet van toepassing op verenigingen en onderlinge
waarborgmaatschappijen met zetel in Nederland die op het tijdstip van inwerkingtreding
van de wet het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf uitoefenden en:a. naar Nederlands recht zijn opgericht voor 1 januari 1995;b. waarvan het aantal meerderjarige verzekerden minder dan 3000 bedraagt;
enc. die geen vergunning hebben aangevraagd.Verzekeraars die voldeden aan a. en b., maar voor 1 januari 1995
niet de rechtsvorm vereniging of onderlinge waarborgmaatschappij hadden, konden
zich daarna slechts omzetten in een onderlinge waarborgmaatschappij. Als gevolg
van de tevens aanvaarde motie Van Dijke2 konden
verzekeringsmaatschappijen met meer dan 3000 meerderjarige verzekerden zich
omvormen tot instellingen waarvan de leden geen afdwingbare rechten hebben.
De vergunningsplicht is in dat geval niet van toepassing vanwege het ontbreken
van het verzekeringskarakter.Beleidsmatige evaluatie van de WtnBeoordelingskaderMet de invoering van de Wtn werd beoogd het vertrouwen van de verzekeringnemers
in de verzekeraars een hechtere basis te geven. Zoalsaangegeven
in de inleiding speelden naast deze hoofdreden drie elementen een belangrijke
rol:1. (potentiële) verzekeringnemers ontbreekt veelal de noodzakelijke
kennis van de verzekeringswiskunde voor het beoordelen van de financiële
positie van een verzekeraar;2. de verzekeringnemer sluit een overeenkomst voor een lange periode,
terwijl de verzekeringnemer geen inzicht heeft in de solvabiliteit van de
verzekeraar op het moment dat de overeenkomst gesloten wordt;3. het tussentijds beëindigen van een verzekering is doorgaans financieel
niet aantrekkelijk. De verzekeringnemer moet dus over een langere periode
kunnen vertrouwen op de soliditeit van een verzekeraar.Het kabinet streeft ernaar dat aanbieders van onderling substitueerbare
producten elkaar zoveel mogelijk op basis van gelijke voorwaarden kunnen beconcurreren
(«gelijk speelveld» gedachte). Zoals voornoemd heeft het kabinet
bij de totstandkoming van de Wtn bewust gekozen voor aansluiting bij de Wtv
1993 om geen afbreuk te doen aan de gelijksoortige uitgangspunten.Gezien de toenemende verwevenheid van de verschillende financiële
sectoren – ook een aantal levensverzekeraars biedt (natura-)uitvaartverzekeringen
aan – en vanuit bovengenoemde grondgedachte over de wijze waarop de
concurrentie op financiële markten moet worden bevorderd, is crossectorconsistentie
in de regelgeving dan ook een vast uitgangspunt.Wanneer, in aansluiting op de nota Hervorming van het toezicht op de financiële
marktsector1, deze elementen worden verdeeld in soliditeit en gedrag dan blijkt
dat de Wtn bij de invoering primair tot doel had zorg te dragen voor soliditeit
van de sector. Op het terrein van gedrag zijn (analoog aan de Wtv) vervolgens
een aantal initiatieven ontplooid (denk bijvoorbeeld aan de invoering van
de financiële bijsluiter ter verbetering van de informatievoorziening
aan consumenten van complexe financiële producten) waar de Wtn in meeloopt.
Om het beeld te completeren wordt onderstaand, naast de soliditeitsaspecten
aandacht besteed aan het gedrag van natura-uitvaartverzekeraars, voor zover
specifiek en alleen van toepassing voor de Wtn.Algemeen beeldUit de praktijkervaring van de toezichthouder, de PVK (inmiddels is dit
de Autoriteit-FM voor het gedragstoezicht), blijkt dat de Wtn in haar huidige
vorm goed functioneert. Na een eerste sanering is het aantal verzekeraars
tamelijk stabiel en zijn er weinig klachten over natura-uitvaartverzekeringen.
Aandachtspunt is dat geen helder beeld bestaat van de niet onder toezicht
staande aanbieders.Onder toezicht staande natura-uitvaartverzekeraarsVoorafgaand aan de inwerkingtreding van de Wtn waren er naar schatting
775 instellingen die zich bezighielden met natura-uitvaartverzekering (hierbij
is geen onderscheid aangebracht tussen natura-uitvaartverzekeraars met minder-
en natura-uitvaartverzekeraars met meer dan 3000 meerderjarige verzekerden).In de periode vanaf 1 januari 1996 tot heden heeft een zekere sanering
plaatsgevonden in de natura-uitvaartverzekeringssector en heeft zich een concentratie
van verzekeraars voorgedaan.Voorafgaand aan de indiening van de wet werd verwacht dat een honderdtal
een vergunningsaanvraag zou indienen. Uiteindelijk werden dit er 73, hetgeen
duidt op een zekere sanering van de sector, hoewel dit lage aantal
mede bepaald werd door de, naar aanleiding van de kamerbehandeling doorgevoerde,
beperking van de reikwijdte van de wet.Uit onderstaande tabel blijkt dat de ontwikkeling van het aantal natura-uitvaartverzekeraars
met een vergunning inmiddels tamelijk stabiel is. In de periode 1996–2000
hebben 50 verzekeraars een vergunning gekregen, waarvan er 3 weer zijn beëindigd,
als gevolg van fusies of portefeuilleoverdracht.Tabel 2 Aantal natura-uitvaartverzekeraars met vergunningJaarAantal
verzekeraars met een Wtn-vergunning (eind van het jaar) 200047 199945199835 199728 19960Uit het advies van de PVK blijkt dat er naast de kwantitatieve sanering
eveneens sprake is geweest van een zekere «kwalitatieve sanering»,
in de zin dat veel natura-uitvaartverzekeraars financieel en organisatorisch
gezonder zijn gemaakt.De Consumentenbond ontvangt slechts een beperkt aantal klachten over het
gedrag van natura-uitvaartverzekeraars. Uit onderstaande tabel blijkt dat
het aantal klachten in de jaren 1995–1998 weliswaar toenam, maar daarna
redelijk stabiel is gebleven. In het jaar 2001 is het aantal klachten zelfs
spectaculair gedaald (met 43%). Dit kan een duidelijke indicatie zijn van
voornoemde kwalitatieve sanering.Tabel 1 Klachten over natura-uitvaartverzekeringen JaarAantal
ingediende klachten 200158 2000102 199992 1998100199774 199683 199568 199449Cijfers afkomstig uit Jaarverslagen Ombudsman Verzekeringen.Niet-onder toezicht staande instellingenNatura-uitvaartverzekeraars en -verenigingen met minder dan 3000 meerderjarige
verzekerden en instellingen met meer dan 3000 leden, waarvan de leden geen
juridisch afdwingbare rechten hebben, staan niet onder toezicht. De niet onder
toezicht staande instellingen zijn in Nederland georganiseerd in twee koepelverenigingen,
te weten het Landelijk Samenwerkingsverband Uitvaartinstellingen zonder Winstoogmerk
(LSUW) en het Nederlands Verbond van Uitvaartorganisaties (NVU). Het LSUW
telde in het jaar 2000 355 verenigingen en het NVU 155 leden. Bij beide organisaties
zijn instellingen aangesloten met meer dan 3000 leden. De LSUW-instellingen
met meer dan 3000 leden vallen vanwege het ontbreken van juridisch afdwingbare
rechten voor hun leden niet onder toezicht. De NVU-leden met meer dan 3000
meerderjarige verzekerden werken wel op basis van juridisch afdwingbare rechten
voor polishouders. Deze staan dan ook onder toezicht.Het NVU ervaart een grotere werkdruk door het toezicht van de PVK op haar
onder toezicht staande leden. Het voldoen aan financiële eisen vormde
voor deze verzekeraars evenwel geen groot probleem. Wel vergde het indienen
van actuariële staten veel inspanning, waardoor de (toch al teruglopende)
inzet van vrijwilligers onder druk is komen te staan. Gedwongen faillissementen
hebben zich voor zover bekend niet voorgedaan. Een verlaging van de verzekerdengrens
in de wet wordt door het NVU ontraden. Het voortbestaan van de leden zou hierdoor
ernstig in de knel komen.Het LSUW was bij invoering van de Wtn verheugd over het feit dat natura-uitvaartverenigingen
met minder dan 3000 meerderjarige verzekerden buiten het toezicht zouden blijven.
In de jaren na de invoering van de Wtn heeft het LSUW al haar verenigingen
omgevormd tot onderlinge waarborgmaatschappijen en heeft zij gewerkt aan verbetering
van de interne processen van haar verenigingen, door het opstellen van een
actuarieel statuut. Dit statuut herinnert de verenigingen eraan dat zij weliswaar
geen juridisch afdwingbare verplichtingen hebben jegens hun leden, maar wel
dat zij verplichtingen hebben op basis van normen en fatsoen, samenhangend
met de vorm van onderlinge waarborgmaatschappij. Het LSUW bevestigt dat het
introduceren van wettelijk toezicht het financiële einde zou betekenen
voor veel verenigingen.Het verruimen van het toezicht kan dus aanzienlijke implicaties hebben
voor de structuur van de markt. Beleidsmatig is er geen aanleiding om het
toezichtbereik te vergroten; sanering is geen doel op zich.Conclusie op hoofdlijnenEr is vooralsnog geen aanleiding voor ingrijpende aanpassingen in de inhoud
van de Wtn. Ook de PVK toont zich in haar advies tevreden over de werking
van de Wtn en heeft dan ook enkel een beperkt aantal aandachtspunten. Deze
aandachtspunten worden onderstaand achtereenvolgens behandeld. Voor zover
deze aandachtspunten een nadere herziening van wetgeving vragen, zal dit worden
meegenomen in de herziening van de financiële toezichtwetgeving, welke
voorvloeit uit de hervorming van het toezicht op de financiële sector.
Hierover is de Tweede Kamer reeds separaat geïnformeerd1.Register kleine verenigingenSinds 1996 hebben zich volgens de PVK geen natura-uitvaartverenigingen
gemeld die de grens van de 3000 meerderjarige verzekerden zijn gepasseerd,
maar onduidelijk is of dit betekent dat dergelijke gevallen zich niet hebben
voorgedaan buiten medeweten van de PVK om. Zij adviseert te overwegen voor
de kleine natura-uitvaartverenigingen een register aan te leggen met naam,
adres en aantal meerderjarige verzekerden.Het kabinet heeft bij de invoering van de Wtn een verlicht regime voorgesteld
voor verzekeraars met minder dan 3000 meerderjarige verzekerden, opdat geen
sprake zou zijn van een «overkill» aan regelgeving. De Tweede
Kamer heeft dit onderscheid verscherpt neergezet door verzekeraars/verenigingen
met minder dan 3000 meerderjarige verzekerden uit te sluiten van toezicht.
Gelet hierop en gezien het streven van het kabinet naar een verlichting van
de administratieve lasten voor het bedrijfsleven ligt een registratieplicht
voor kleine natura-uitvaartverenigingen niet in de rede.Aandelenoverdracht bij noodregelingWettelijk is vastgelegd dat in geval van noodregeling van een noodlijdende
verzekeraar de bewindvoerder, zonder medewerking van het management of de
aandeelhouders, de portefeuille kan overdragen. Dit geldt echter niet voor
de overdracht van de aandelen, hetgeen is bevestigd door de uitspraak van
het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in de zaak Pafitis (Zaak
C-441/93, uitspraak d.d. 12 maart 1996), gebaseerd op Richtlijn nr. 77/91
(Wijziging van kapitaal van naamloze bankenvennootschap).Het kan voorkomen dat de polishouders gekort worden bij een dergelijke
portefeuilleoverdracht, terwijl het eventueel aanwezige fiscaal compensabele
verlies achterblijft bij de overdragende verzekeraar en in de toekomst mogelijk
middellijk ten goede komt aan de aandeelhouders van die verzekeraar. De PVK
adviseert in dit licht te overwegen om de bewindvoerder de bevoegdheid te
geven om ook het fiscaal compensabele verlies van de overdragende verzekeraar
over te dragen zonder medewerking van de bestaande (oude) aandeelhouders.
Dit zou volgens de PVK stroken met het beleid gericht tegen de handel in fiscaal
compensabele verliezen.Uitgangspunt in de fiscale wetgeving is dat fiscaal compensabele verliezen
gebonden zijn aan de rechtspersoon. Als verlieslatende vermogensbestanddelen
worden overgedragen, betekent dit dat fiscaal compensabele verliezen achterblijven
bij het overdragende lichaam. Op dit uitgangspunt bestaat slechts een uitzondering
als verlieslatende vermogensbestanddelen overgaan in het kader van een juridische
fusie of zuivere splitsing. Omdat de fiscaal compensabele verliezen van een
verdwijnende vennootschap geheel verloren dreigen te gaan, gaan zij in dat
geval onder nader te stellen voorwaarden over van de verdwijnende op de verkrijgende
rechtspersoon die in juridische zin de rechtsopvolger is van de oude rechtspersoon.
Het beleid gericht tegen de handel in fiscaal compensabele verliezen komt
pas aan de orde bij een overdracht van aandelen. In dat geval gaan de verliezen
verloren als de onderneming van de rechtspersoon ten opzichte van het verliesjaar
sterk is ingekrompen. Aandelenoverdracht is niet aan de orde bij een portefeuilleoverdracht.
Los van het vorenstaande zou het ook onevenwichtig zijn om fiscaal compensabele
verliezen verplicht over te dragen. De aandeelhouders die via hun kapitaalinbreng
uiteindelijk toch het hoogste risico lopen, zou op die manier de eventuele
voordelen die hierbij een rol kunnen spelen, worden ontzegd.FondsvormingscontractenIn artikel 5 van de Wtn is bepaald dat het sluiten van overeenkomsten
die strekken tot fondsvorming ter voldoening van de verzorging van de uitvaart
van de mens wordt beschouwd als uitoefening van het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf,
indien deze overeenkomsten worden aangegaan door verzekeraars en voor deze
verzekeraars geen beleggingsrisico inhouden. Daarmee wordt een uitzondering
gemaakt op het wettelijke verbod voor natura-uitvaartverzekeraars een nevenbedrijf
uit te oefenen.In de memorie van toelichting van de Wtn worden twee hoofdvormen onderscheiden1:• een overeenkomst waarbij het uit te betalen bedrag voor een deel
of geheel onafhankelijk is van het moment van overlijden. Dit type fondsvormingscontracten
wordt in de Wtn aangemerkt als een verzekering en valt dus onder Wtn-toezicht,
omdat de aanbiedende verzekeraar overlijdensrisico loopt. Ook wanneer een
déél van het uit te betalen bedrag afhankelijk is gesteld van
opbrengsten uit beleggingen blijft sprake van een verzekering.• een overeenkomst waarbij het uit te betalen bedrag enkel toeneemt
door rente en de hoogte van de eindsom wordt bepaald door de duur van het
leven van betrokkene. Het tijdstip van overlijden vormt in deze gevallen als
enige onzekere factor onvoldoende grondslag om de overeenkomst als verzekering
aan te duiden1.Voor zover deze contracten een beleggingsrisico voor de verzekeraar inhouden,
dient hiertoe een aparte rechtspersoon te worden opgericht, waarover de natura-uitvaartverzekeraar
het beheer kan voeren. Een en ander is op deze wijze geregeld om te voorkomen
dat de dekking van de uitstaande polissen van de verzekeraar wordt blootgesteld
aan «verzekeringsvreemde» risico's. Fondsvormingscontracten, zowel
die welke zijn aangeboden door natura-uitvaartverzekeraars, als die welke
worden aangeboden door andere aanbieders vallen niet onder toezicht.In haar rapportage spreekt de PVK het vermoeden uit dat aanbieders fondsvormingscontracten
dusdanig vormgeven dat de aanbieders van deze producten buiten iedere vorm
van toezicht vallen. Bestudering van de samenloop van de verschillende terzake
relevante wetten leert dat dit voor zeer specifiek vormgegeven producten inderdaad
mogelijk is. Dit kan leiden tot onwenselijke situaties aangezien dit betekent
dat de aanbieders van deze producten geen verplichtingen word opgelegd ten
aanzien van de stabiliteit van hun instelling en/of het gedrag dat zij ten
toon spreiden jegens de afnemers, terwijl de aangeboden producten inhoudelijk
niet wezenlijk verschillen van overige financiële producten. Zo dit type
fondsvormingscontracten op grote schaal zou worden aangeboden, zou dit risico's
met zich kunnen brengen, zowel voor individuele consumenten alsook ten aanzien
van het vertrouwen van consumenten in de financiële sector.Het is dan ook van belang dat wordt onderzocht op welke schaal deze contracten
worden aangeboden en welke risico's daaruit volgen voor consumenten. In 2003
zal hiertoe een onderzoek worden gestart waarna kan worden bezien of de uitkomsten
van dit onderzoek nopen tot aanpassing van de regelgeving. De Tweede Kamer
zal worden geïnformeerd over de uitkomsten van het onderzoek.OpvangregelingDe PVK bepleit een opvangregeling voor natura-uitvaartverzekeraars. Consumenten
zouden hierop aanspraak kunnen maken bij een dreigend faillissement van een
verzekeraar. Op deze wijze zou de portefeuille van de noodlijdende verzekeraar
kunnen worden overgenomen door een andere verzekeraar zonder dat behoeft te
worden gekort op de rechten van de polishouders. Hieraan zouden dan alle natura-uitvaartverzekeraars
een financiële bijdrage moeten leveren. De PVK is van mening dat de opvangregeling
voor levensverzekeraars ook van toepassing zou kunnen zijn op natura-uitvaartverzekeraars.
In het kader van de herziening van de financiële toezichtwetgeving zal
de wenselijkheid van een vangnetregeling voor het natura-uitvaartverzekeringsbedrijf
worden bezien. Belangrijke overweging hierbij is dat de maximale schade bij
natura-uitvaartverzekeringen relatief beperkt is in verhouding tot de maximale
schade die consumenten kunnen lijden, indien een soortgelijke situatie zich
voordoet bij een levensverzekeraar.Administratieve organisatie/interne controleWettelijk gezien bestaat geen onderscheid tussen grote en kleine natura-uitvaartverzekeraars
anders dan op basis van het criterium van meer of minder dan 3000 meerderjarige
verzekerden. De PVK heeft bij enkele, onder toezicht staande,
minder grote verzekeraars (maar met meer dan 3000 meerderjarige verzekerden)
enkele gevallen van onregelmatigheden geconstateerd. Volgens de PVK bestaat
er een relatie tussen de omvang van de verzekeraars en de fraudegevallen:
«Gebleken is dat niet al deze verzekeraars doordrongen zijn van de noodzaak
van een goede administratieve organisatie en interne controle, dan wel zich
niet bewust zijn van manco's in hun eigen organisatie.» De specifieke
kenmerken van de kleine verzekeraars zijn voor de PVK aanleiding om te komen
tot minimumrichtlijnen voor de administratieve organisatie van natura-uitvaartverzekeraars
met 3 000–50 000 meerderjarige verzekerdenWijziging van regimeDe PVK wijst erop dat verzekeraars die aanvankelijk een Wtn vergunning
bezaten, maar later een Wtv 1993 vergunning hebben verkregen, vanaf dat moment
formeel zowel onder het Wtn-toezicht als Wtv-toezicht staan. Verzekeraars
met een Wtv-vergunning moeten aan zwaardere eisen voldoen dan verzekeraars
met een Wtn-vergunning. Bij de hervorming van de toezichtwetgeving zal aandacht
worden besteed aan dergelijke regime-overgangen.Illegale verzekeraarsIn haar rapportage geeft de PVK aan verheugd te zijn over het feit dat
de bepalingen van de noodregeling zich ook expliciet zullen gaan uitstrekken
over verzekeraars die nooit in het bezit zijn geweest van een vergunning.
Dit vloeit voort uit het wetsvoorstel «actualisering en harmonisering
financiële toezichtswetten», dat momenteel aanhangig is bij de
Eerste Kamer (Kamerstukken II 2001/2002, 28 373).Fiscale behandeling uitvaartverenigingenVoor invoering van de Wtn waren natura-uitvaartverzekeraars gedeeltelijk
georganiseerd als uitvaartvereniging. Deze verenigingen waren door de aard
van hun werkzaamheden en hun rechtsvorm veelal vrijgesteld van de vennootschapsbelasting.
Bij invoering van de Wtn is wettelijk vastgelegd dat een onderlinge waarborgmaatschappij
of N.V. de enige toelaatbare rechtsvormen zijn voor natura-uitvaartverzekeraars.
Hierdoor waren de uitvaartverenigingen gedwongen hun rechtsvorm om te zetten.De keuze voor de onderlinge waarborgmaatschappij of N.V. als de enige
toelaatbare rechtsvormen voor natura-uitvaartverzekeraars, heeft met zich
gebracht dat deze verzekeraars vanaf dat moment belastingplichtig werden.
Uitgangspunt hierbij is steeds geweest dat aanbieders van onderling substitueerbare
diensten elkaar zoveel mogelijk op basis van gelijke voorwaarden dienen te
beconcurreren (gelijk speelveld gedachte). Gezien de toenemende verwevenheid
van de verschillende financiële sectoren (ook veel levensverzekeraars
bieden natura-uitvaartverzekeringen aan) past een aparte fiscale behandeling
voor onderlinge waarborgmaatschappijen of N.V.'s die natura-uitvaartverzekeringen
aanbieden hier niet in.Na de beoogde, inmiddels goeddeels voltooide, sanering van de natura-uitvaartverzekeringsbranche,
is het aantal verzekeraars stabiel en zijn er geen signalen dat de voormalige
natura-uitvaartverenigingen ingevolge de Wtn (massaal) in de problemen zijn
gekomen als gevolg van de veranderde fiscale behandeling.De PVK betoogt in haar advies dat indien zich opnieuw soortgelijke wetgeving
zou aandienen, een expliciet standpunt van de wetgever over de fiscale
behandeling wenselijk zou zijn. Gelet op het vorenstaande heeft de wetgever
reeds een helder standpunt ingenomen over de wenselijkheid van belastingplicht
van natura-uitvaartverzekeraars.PakketkostenstijgingDe PVK constateert dat het verzekeren van een pakket diensten in plaats
van een nominaal bedrag tot verschillen kan leiden tussen de door de PVK geëiste
omvang van de technische voorzieningen en de fiscaal geaccepteerde technische
voorzieningen.De PVK eist van natura-uitvaartverzekeraars, die een pakket aan diensten
toezeggen dat zij rekening houden met de verwachte waardestijging van het
specifieke verzekerde pakket bij vaststelling van de hoogte van de voorzieningen.
De PVK argumenteert dat de toekomstige waardestijging van een specifiek pakket
van diensten zich anders kan ontwikkelen dan de gemiddelde inflatie. Volgens
de PVK is er een spanning ontstaan met artikel 3.26 Wet inkomstenbelasting
2001 (voorheen artikel 9a van de Wet op de inkomstenbelasting 1964) dat fiscaal
niet toestaat dat rekening wordt gehouden met toekomstige prijsstijging. De
PVK stelt als oplossing voor om artikel 3.26 IB 2001 niet van toepassing te
verklaren op de kostenstijging van een uitvaartpakket.Door de PVK worden hogere voorzieningen geëist dan fiscaal volgens
artikel 3.26 Wet IB 2001 zijn gefacilieerd, omdat volgens de PVK een natura-uitvaartverzekeraar
die een toezegging in natura doet in haar voorzieningen rekening moet houden
met de verwachte prijsstijging van dit pakket. Dit laatste is niet geoorloofd
volgens artikel 3.26 Wet IB 2001. Wel biedt het Besluit winstbepaling en reserves
verzekeraars 2001 de mogelijkheid rekening te houden met toekomstige pakketkostenstijgingen.
Daarin is bepaald dat een verzekeraar de historische grondslagen van het tarief
(de prijs van het product) mag gebruiken voor de vaststelling van de voorzieningen.
Dit betekent dat als een natura-uitvaartverzekeraar bij de vaststelling van
het tarief rekening houdt met de verwachte stijging van de pakketkosten, deze
aanname ook gebruikt mag worden bij de bepaling van de technische voorzieningen.In de nota van toelichting bij dit besluit is verwoord dat «er in
de praktijk verschil van inzicht bestaat omtrent de vraag op welke wijze door
natura-uitvaartverzekeraars kan worden voldaan aan de regel van het convenant
dat bij de waardering van de premiereserve wordt uitgegaan van historische
grondslagen. Hierover is thans overleg gaande tussen de belastingdienst en
belanghebbenden. Het spreekt voor zich dat het voor de rechtszekerheid van
natura-uitvaartverzekeraars belangrijk is dat bovengenoemd verschil van inzicht
wordt opgelost.Conclusies en samenvattende visie WtnMet de invoering van de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf
is destijds beoogd het vertrouwen van de verzekeringnemers in de verzekeraars
een hechtere basis te geven. Op zijn merites beoordeeld, heeft de Wtn aan
deze doelstelling voldaan. De PVK heeft naar aanleiding van haar onderzoek
een aantal aandachtspunten geformuleerd.Voor zover de aandachtspunten zijn overgenomen, is in deze evaluatie,
naar de aard van ieder afzonderlijk aandachtspunt, aangegeven welke concrete
actie zal worden ondernomen.De Minister van Financiën,J. F. HoogervorstXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Kamerstukken II 1994/95, 23 688, nr. 10.XNoot2Kamerstukken II 1994/95 23 688, nr. 11.XNoot1Kamerstukken II 2002/02 28 122, nr. 2.XNoot1Kamerstukken II 2001/2002, 28 122 nr. 5.XNoot1Kamerstukken II 1993/94, 23 688, nr. 3.XNoot1Er is immers geen kans op voor- of nadeel in verband met het leven of
de dood voor een van de partijen. De prestatie die de verzekeraar levert,
is niet meer dan de tegenwaarde van de ingelegde hoofdsom, vermeerderd met
beleggingsopbrengsten. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28751-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl