Wijziging Politiewet 1993 (nieuw stelsel voor bewaking en beveiliging van personen, objecten en diensten); Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30041, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

28-11-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30041 nr. 6

14-11-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Het nieuwe stelsel van bewaken en beveiligen3. Uitwerking in het wetsvoorstelPersoonsbeveiliging in het rijksdomeinBewaking en beveiliging van objecten en diensten in het
rijksdomeinVerruiming aanwijzingsbevoegdheid Minister van BZKZelfstandige bewakings- en beveiligingstaken KMarBeveiliging burgerluchtvaart4. Uitgebrachte adviezen5. FinanciënOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30041Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 041Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met de invoering van een
nieuw stelsel voor bewaking en beveiliging van personen, objecten en dienstennr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 14 november 20051. InleidingDe regering heeft met belangstelling kennisgenomen van het verslag en
constateert dat de uitgangspunten van het voorliggende wetsvoorstel op een
brede steun in de Tweede Kamer kunnen rekenen. De verschillende fracties hebben
nog wel een aantal vragen, die wij in deze nota zullen beantwoorden.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering naar het beoogde
tijdstip van inwerkingtreding van dit wetsvoorstel.Het wetsvoorstel bevat vooral verduidelijkingen in de wetgeving met het
oog op de inwerkingtreding van het nieuwe stelsel van bewaken en beveiligen.
De inwerkingtreding van dit wetsvoorstel is evenwel geen absolute voorwaarde
voor de inwerkingtreding van het nieuwe stelsel. Feitelijk geschiedt het bewaken
en beveiligen dan ook zoveel mogelijk aan de hand van het stelsel zoals dat
is beschreven in de nota «Nieuw stelsel bewaken en beveiligen»
van 20 juni 2003 (Kamerstukken II 2002/03, 28 974, nrs. 1 en 2),
hierna te noemen: de stelselnota. Wij streven ernaar dat het wetsvoorstel
uiterlijk begin 2006 in werking kan treden.2. Het nieuwe stelsel van bewaken en beveiligenDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering voorbeelden te geven van
situaties waarin de burgemeester de aangewezen autoriteit zal zijn voor persoonsbeveiliging.
In dat kader vragen zij voorts wie uiteindelijk antwoord zal geven op de vraag
of sprake is van handhaving van de openbare orde of van strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde en of deze begrippen nader worden gedefinieerd. Deze leden
vragen ook of deze procedure geen verwarring op zal roepen over de vraag wie
op het decentrale niveau verantwoordelijk is voor persoonsbeveiliging en of
de effectiviteit en uniformiteit aldus in het geding kan komen.Hieromtrent kan geen verwarring ontstaan. Persoonsbeveiliging is onderdeel
van de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde. Indien de politie optreedt
ter strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde, staat zij ingevolge artikel
13 van de Politiewet 1993 onder gezag van de officier van justitie, tenzij
bij wet anders is bepaald. Alhoewel derhalve verdedigd kan worden
dat reeds uit de wetsystematiek voortvloeit dat persoonsbeveiliging geschiedt
onder gezag van de officier van justitie, hebben wij ervoor gekozen dit uitgangspunt
in de wet zelf te verduidelijken. Wij hebben dan ook voorgesteld om in het
eerste artikel van de Politiewet 1993, waarin de begripsbepalingen zijn neergelegd,
op te nemen dat onder strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde mede wordt
verstaan: het waken voor de veiligheid van personen. Er kunnen zich derhalve
geen situaties voordoen waarin de burgemeester de aangewezen autoriteit is
voor persoonsbeveiliging.De aan het woord zijnde leden vragen voorts waarom personen in het rijksdomein
vallen onder directe verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie en
niet onder die van de Minister van BZK.Een directe verantwoordelijkheid van de Minister van BZK ligt niet in
de rede nu persoonsbeveiliging onderdeel is van de strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde. De strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde behoort
tot de verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering wat de criteria zijn op
basis waarvan in concrete gevallen personen kunnen worden toegevoegd aan het
rijksdomein, en wie daarover beslist. Zij vragen of die personen ook weer
van de lijst kunnen worden afgevoerd, en zo ja, op basis waarvan en door wie?De taak om te bewaken en beveiligen maakt deel uit van de politietaak
om zorg te dragen voor de daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde (artikel
2 van de Politiewet 1993). In Nederland is het waken voor de veiligheid decentraal
belegd («decentraal, tenzij»). In aansluiting op het decentrale
stelsel heeft de rijksoverheid een bijzondere verantwoordelijkheid voor een
beperkte groep personen, objecten of diensten vanwege het nationale belang
dat met hun veiligheid en hun ongestoord functioneren is gemoeid. In onze
brief aan de Tweede Kamer van 10 oktober 2005 hebben wij aangekondigd
dat deze groep personen, objecten en diensten nog zal worden uitgebreid met
onder anderen de leden van de Eerste en de Tweede Kamer (Kamerstukken II 2005/06,
28 974, nr. 5). In uitzonderlijke gevallen kan op rijksniveau bovendien
worden besloten incidenteel personen, respectievelijk objecten en diensten,
toe te voegen aan de limitatieve lijst van het rijksdomein. In de stelselnota
staat dat daarvoor moet worden voldaan aan één van de volgende
criteria:• er is sprake van een persoon die niet structureel tot het rijksdomein
behoort, maar op andere wijze een bijzondere democratische plicht of functie
heeft die hij ongestoord moet kunnen uitvoeren of vervullen; of• er is sprake van een situatie waarin een ongewenste gebeurtenis
disproportionele schade toe zou brengen aan het vertrouwen in de continuïteit
en integriteit van de openbare sector.De Minister van Justitie besluit op grond van 38, eerste lid, onder c,
van de Politiewet 1993 tot toevoeging van personen aan het rijksdomein. In
de praktijk zal de Evaluatiedriehoek hier namens de Minister van Justitie
over beslissen op voordracht van de Coördinator bewaking en beveiliging.
De Evaluatiedriehoek bestaat uit Nationaal coördinator terrorismebestrijding
(NCTb), de Coördinator bewaking en beveiliging, de directeur-generaal
Veiligheid van het Ministerie van BZK en de directeur-generaal Rechtshandhaving
van het Ministerie van Justitie. De incidenteel aan de limitatieve lijst toegevoegde
personen kunnen er ook weer van worden verwijderd, indien zij niet meer aan
de bovenvermelde criteria voldoen. De procedure is dezelfde als die voor het
toevoegen van personen aan het rijksdomein.In onze brief van 10 oktober 2005 hebben wij aangekondigd dat de
Coördinator bewaking en beveiliging stelselmatiger zal bekijken of er
aanleiding bestaat om bedreigde personen die niet behoren tot de limitatieve
lijst, bij de Evaluatiedriehoek voor te dragen voor tijdelijke opneming op
deze lijst. Bij de beoordeling of bedreigde personen in aanmerking komen voor tijdelijke opneming op de limitatieve lijst spelen, naast de hiervoor
genoemde twee criteria, de volgende aspecten een rol:• er is sprake van een ernstige en serieuze bedreiging of een hoog
risico;• de bedreiging hangt samen met publieke uitingen of optredens;• de persoon heeft een landelijke bekendheid en beweegt zich (regelmatig)
tussen de verschillende politieregio’s;• de persoon heeft geen werkgever die zorg kan dragen voor een adequate
beveiliging.Objecten en diensten worden op grond van artikel 15a van de Politiewet
1993 bij besluit van de Ministers van BZK en Justitie gezamenlijk toegevoegd
aan of verwijderd van de limitatieve lijst. Ook deze bevoegdheid zal worden
gemandateerd aan de Evaluatiedriehoek.De limitatieve lijst is opgenomen in de stelselnota en in de Circulaire
bewaking en beveiliging van 20 juni 2004, en is openbaar. Indien er wijzigingen
plaatsvinden op de lijst (zie bijvoorbeeld onze eerdergenoemde brief van 10 oktober
2005), worden deze goed gecommuniceerd met het decentrale gezag.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering haar stelling dat het
niet de bedoeling is dat er een kwalitatief verschil bestaat tussen het niveau
van beveiligen in het rijksdomein en het niveau van beveiligen in het decentrale
domein, hard te maken. Zij vragen wat dan de meerwaarde is van het bestaan
van het rijksdomein.Uitgangspunt van het rijksdomein is niet het
treffen van betere of zwaardere veiligheidsmaatregelen dan in het decentrale
domein. In het gehele overheidsdomein is het decentrale (lokale) gezag als
eerste verantwoordelijk voor bewaking en beveiliging. In het nieuwe stelsel
heeft het lokale gezag een glijdende schaal van veiligheidsmaatregelen ter
beschikking, variërend van lichte maatregelen als extra politiesurveillance
tot zware maatregelen als persoonsbeveiliging en objectbeveiliging. Het lokale
gezag beschikt over afdoende instrumenten om besluiten uit te voeren. Er mag
dan ook geen kwalitatief verschil bestaan tussen de maatregelen die ter beveiliging
getroffen kunnen worden in het decentrale domein en het rijksdomein. De rechtvaardiging
voor het opstellen van een lijst van personen die voor hun beveiliging vallen
binnen het rijksdomein is gelegen in de bijzondere verantwoordelijkheid die
de overheid voor deze groep personen draagt vanwege het nationale belang dat met hun veiligheid en hun ongestoord functioneren
is gemoeid. Zo wordt, anders dan in het decentrale domein, een aantal van
de personen in het rijksdomein permanent beveiligd. Daarnaast gaat het niet
alleen om repressief optreden (bijvoorbeeld het treffen van persoonsbeveiliging)
maar ook om preventieve maatregelen zoals het treffen van beveiligingsmaatregelen
aan huis en/of auto. De toegevoegde waarde van het rijksdomein komt voorts
tot uitdrukking in het opstellen van dreigings- en risicoanalyses, hetgeen
in beginsel slechts geschiedt ten behoeve van de beveiliging van personen
in het rijksdomein. Het gaat erom dat er een coördinatiemechanisme op
rijksniveau bestaat voor een beperkte groep ambtsdragers met nationale of
internationale uitstraling, ten aanzien van wie het Rijk een bijzondere verantwoordelijkheid
neemt indien hun veiligheid in het geding komt.De leden van de VVD-fractie vragen of voor beveiliging van personen in
het rijksdomein een lagere drempel, of een andere toetsingsgrond, geldt dan
voor beveiliging van personen op decentraal niveau. Zij willen weten wat dit
eventuele onderscheid rechtvaardigt.Het decentrale stelsel is in feite de kern van het stelsel van persoonsbeveiliging,
en geldt voor een ieder die zich in Nederland bevindt. Indien tegen een persoon
een concrete, gewelddadige dreiging bestaat van een zodanige aard dat hij
daartegen zelf geen weerstand kan bieden, kan het lokale bevoegde gezag (de
officier van justitie) na overleg in de regionale driehoek overgaan
tot het treffen van beveiligingsmaatregelen op maat. Er bestaat derhalve niet
zoiets als een recht op persoonsbeveiliging.In aansluiting op het decentrale stelsel heeft de rijksoverheid een bijzondere
verantwoordelijkheid voor een beperkte, duidelijk afgebakende groep personen
vanwege het nationale belang dat met hun veiligheid en hun ongestoord functioneren
is gemoeid. Dit nationale belang is tevens de grondslag voor het onderscheid
tussen rijksdomein en decentraal stelsel. Het gaat daarbij in de eerste plaats
om personen waarvoor de rijksoverheid standaard extra veiligheidsmaatregelen
treft (qualitate qua beveiliging): de leden van het koninklijk huis, de minister-president,
koninklijk bezoek, buitenlandse staatshoofden en regeringsleiders en buitenlandse
ministers van buitenlandse zaken tijdens officiële bezoeken. In de tweede
plaats betreft het personen voor wie op basis van risico en/of dreiging (dus
niet standaard) extra veiligheidsmaatregelen worden getroffen. Na de aangekondigde
uitbreiding vallen hieronder onder meer: bewindslieden, de voorzitters en
leden van de Eerste en de Tweede Kamer, een aantal gezichtsbepalende personen
die werkzaam zijn in strafrechtspleging en functionarissen zoals de vice-president
van de Raad van State. In het rijksdomein gaat het dus steeds om personen
die vanwege hun functie een bijzonder risico lopen en met wier veiligheid
en ongestoord functioneren een nationaal belang is gemoeid. Dit vormt de rechtvaardiging
om andere criteria te hanteren voor wat betreft het in aanmerking komen voor
persoonsbeveiliging. Wij benadrukken nogmaals dat er tussen de persoonsbeveiliging
in het rijksdomein en die in het decentrale domein géén kwalitatief
verschil bestaat.De leden van de VVD-fractie vragen welke categorieën personen (beroepsgroepen)
vallen onder het criterium «een persoon die op andere wijze een bijzondere
democratische plicht of functie heeft die hij ongestoord moet kunnen uitvoeren
of vervullen», en uit dien hoofde aan het rijksdomein toegevoegd kunnen
worden.Een uitputtende opsomming valt niet te geven. Als voorbeeld kunnen worden
genoemd kamerleden, niet zijnde fractievoorzitter (de fractievoorzitters in
de Tweede Kamer vallen structureel in het rijksdomein). Daarbij moet worden
aangetekend dat de leden van de Eerste en de Tweede Kamer binnen afzienbare
tijd structureel aan het rijksdomein zullen worden toegevoegd.Deze leden vragen voorts aan welke objecten en diensten wordt gedacht
bij het criterium «een situatie waarin een ongewenste gebeurtenis disproportionele
schade toe zou brengen aan het vertrouwen in de continuïteit en integriteit
van de openbare sector». Zij willen weten of ook de vitale infrastructuur
hieronder valt. Zij vragen of er niet een procedure of toetsingskader moet
worden ontwikkeld waarbinnen categorieën objecten of diensten kunnen
worden getoetst op de noodzaak tot het opnemen in het rijksdomein.Afhankelijk van de situatie kan een object of dienst op basis van het
genoemde criterium worden toegevoegd aan het rijksdomein. Dat geldt ook voor
onderdelen van de vitale infrastructuur. Eveneens kan worden gedacht aan een
dreigende aanslag op een gerechtsgebouw. De beoordeling van de noodzaak daarvoor
geschiedt aan de hand van een dreigingsanalyse door de Coördinator bewaking
en beveiliging, onder verantwoordelijkheid van de Ministers van BZK en Justitie.
De procedure tot toevoeging aan het rijksdomein is de reguliere procedure
die is beschreven in de stelselnota. De aanwijzing geschiedt krachtens het
voorgestelde artikel 15a van de Politiewet 1993 door de Ministers van BZK
en Justitie gezamenlijk.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen in hoeverre is overwogen om
het opmaken van een dreigingsanalyse of risicoanalyse ter beoordeling van
de vraag of iemand toegevoegd moet worden aan de limitatieve lijst, expliciet
in de wet op te nemen of te verwijzen naar artikelen in de Wet op de inlichtingen-
en veiligheidsdiensten 2002.Het laten opstellen van risicoanalyses door de AIVD is opgenomen in het
voorstel tot wijziging van de Wet op de inlichtingen en veiligheidsdiensten
2002 (Kamerstukken II 2004/05, 30 070, nrs. 1–4).De leden van de SGP-fractie stemmen in met de decentrale opbouw van het
nieuwe stelsel van bewaken en beveiligen en met de voorgestelde verantwoordelijkheid
op het niveau van de rijksoverheid. Wel vragen zij of er zich ook in het gekozen
stelsel geen grensgevallen, interpretatieverschillen of andere onduidelijkheden
kunnen voordoen. Zij vragen hoe dat wordt ondervangen en hoe wordt gewaarborgd
dat betrokkenen indien nodig snel en adequaat van bewaking worden voorzien.Grensgevallen en interpretatieverschillen zullen zich naar onze verwachting
bij de uitvoering niet voordoen. De personen, objecten en diensten die in
het rijksdomein vallen, zijn immers limitatief beschreven. Alle andere personen,
objecten en diensten vallen per definitie in het reguliere, decentrale stelsel
van bewaken en beveiligen. Over het incidenteel toevoegen van personen, objecten
of diensten aan het rijksdomein beslist de Evaluatiedriehoek – op voordracht
van de Coördinator bewaking en beveiliging – namens de Minister
van Justitie (personen) respectievelijk namens de Ministers van BZK en Justitie
gezamenlijk (objecten en diensten). Het decentrale gezag zal van een toevoeging
of wijziging in de limitatieve lijst steeds op de hoogte worden gesteld.3. Uitwerking in het wetsvoorstelPersoonsbeveiliging in het rijksdomeinDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom de leden van het koninklijk
huis, in tegenstelling tot anderen in het rijksdomein, niet door de Minister
van Justitie worden aangewezen en door wie zij dan worden aangewezen.Alle leden van het koninklijk huis maken voor hun beveiliging deel uit
van het rijksdomein. Omdat dit rechtstreeks uit de wet voortvloeit, behoeven
zij daartoe niet meer aangewezen te worden. De Wet lidmaatschap koninklijk
huis bepaalt wie lid is van het koninklijk huis.Deze leden vragen op welke wijze de limitatieve lijst van personen in
het rijksdomein officieel wordt vastgesteld, en of deze lijst – en eventuele
wijzigingen daarvan – openbaar wordt gemaakt.De limitatieve lijst is opgenomen in de Circulaire bewaking en beveiliging.
Wijzigingen in die lijst zullen ook in de circulaire worden opgenomen. Van
deze wijzigingen wordt tevens mededeling gedaan aan de Tweede Kamer (zoals
bijvoorbeeld in onze brief van 10 oktober 2005).De leden van de PvdA-fractie vragen voorts of het juist is dat het College
van procureurs-generaal alleen een adviesrecht krijgt met betrekking tot de
inzet van aanhoudings- en ondersteuningseenheden. Zij vragen wat er gebeurt
als het College, bijvoorbeeld in verband met capaciteitsproblemen als gevolg
van jarenlange structurele onderbezetting bij deze eenheden, negatief adviseert.
Zij willen weten of de veronderstelling dat de Minister van Justitie in een
dergelijk geval deze teams kan «opeisen» juist is.Omdat het verlenen van bijstand door het personeel van een aanhoudings-
en ondersteuningseenheid (arrestatieteam) aan de Dienst koninklijke en diplomatieke
beveiliging (DKDB) consequenties heeft voor de capaciteit van deze eenheid
ten behoeve van haar reguliere taak, heeft het College geadviseerd in het
voorgestelde artikel 57, derde lid, op te nemen dat het College gehoord moet
worden alvorens de Minister van Justitie, in overeenstemming met de Minister
van BZK, een besluit neemt over de bijstand. Wij hebben dit advies van het
College gevolgd zodat er steeds een toets door het OM zal plaatsvinden indien
de DKDB bijstand behoeft van een aanhoudings- en ondersteuningseenheid.
De veronderstelling van de aan het woord zijnde leden dat uiteindelijk de
Minister van Justitie, in overeenstemming met de Minister van BZK, besluit
over het al dan niet verlenen van de bijstand, is juist. Het advies van het
College zal in de besluitvorming natuurlijk zwaar wegen.Wij delen niet de vrees van de politieberaden dat inzet van aanhoudings-
en ondersteuningseenheden een verdere uitholling kan betekenen van hun feitelijke
taak, te weten de aanhouding van (vuurwapen)gevaarlijke criminelen, zo antwoorden
wij de leden van de PvdA-fractie. Wij onderkennen dat deze eenheden te kampen
hebben met een capaciteitsprobleem dat al langer bestaat. De Minister van
BZK heeft in een eerder stadium al een ernstig beroep gedaan op de beraden
om de AOE-sterkte op het gewenste en afgesproken niveau te brengen, waarbij
hij de bereidheid heeft uitgesproken om samen aan een oplossing voor dit probleem
te werken. Door capaciteitsproblemen bij de DKDB wordt vooralsnog met enige
regelmaat een beroep gedaan op de capaciteit van de aanhoudings- en ondersteuningseenheden.
Echter de DKDB ontvangt extra fte’s met het oog op de versterking van
zijn capaciteit. Zoals aangekondigd in onze brief van 24 januari 2005
(Kamerstukken II 2004/05, 29 754, nr. 5) zal voor wat betreft de persoonsbeveiliging
de capaciteit van de DKDB in de jaren 2005 tot en met 2007 worden uitgebreid
met in totaal 235 executieve fte’s. Naar het zich laat aanzien, zal
eind 2005 reeds een uitbreiding met 80 fte’s gerealiseerd zijn. In 2006
is wederom een uitbreiding met 80 fte’s voorzien, en in 2007 tot slot
een uitbreiding met 75 fte’s. Gelet hierop, alsmede op het feit dat
bijstand van aanhoudings- en ondersteuningseenheden aan de DKDB slechts in
uitzonderlijke gevallen dient plaats te vinden, verwachten wij dat de bijstandsbehoefte
van de DKDB binnen afzienbare tijd zal afnemen.De leden van de D66-fractie hebben twijfels over de striktheid van de
door de regering opgestelde limitatieve lijst van personen die onder de rijksverantwoordelijkheid
vallen. Zij vragen of de regering kan bevestigen dat noch Pim Fortuyn, noch
Theo van Gogh, noch beide thans bedreigde kamerleden op de limitatieve lijst
van door het Rijk te beveiligen personen gestaan zouden hebben, als het nieuwe
stelsel bewaken en beveiligen al in werking was getreden.De bedoelde kamerleden vallen thans wél onder de limitatieve lijst.
Een van beiden is een niet-fractievoorzitter. Ten aanzien van dat kamerlid
is er sprake van een incidentele toevoeging door de Evaluatiedriehoek. Fractievoorzitters
in de Tweede Kamer vallen, zoals gezegd, structureel onder de limitatieve
lijst. Binnen afzienbare tijd zullen overigens alle leden van de Eerste en
de Tweede Kamer structureel in het rijksdomein vallen, waardoor incidentele
toevoeging van kamerleden niet langer nodig zal zijn. Ten tijde van de moord
op de heer Van Gogh gold het nieuwe stelsel reeds (zoals eerder is opgemerkt,
was inwerkingtreding van het voorliggende wetsvoorstel geen voorwaarde voor
inwerkingtreding van het nieuwe stelsel). De heer Van Gogh viel niet onder
de limitatieve lijst en viel derhalve in het decentrale domein. Ten tijde
van de moord op de heer Fortuyn gold het oude stelsel nog. Dit stelsel bood
alleen de mogelijkheid om naar aanleiding van een concrete dreiging een dreigingsinschatting
of risicoanalyse op te stellen. De heer Fortuyn was in het oude stelsel aangemerkt
als «bijzonder persoon», maar genoot geen beveiliging omdat er
onder de werking van het toenmalige stelsel geen concrete dreiging ten aanzien
van hem was geconstateerd. Het nieuwe stelsel biedt de mogelijkheid om ook
naar aanleiding van een potentiële dreiging een dreigingsinschatting
of risicoanalyse op te stellen en over te gaan tot beveiligingsmaatregelen.
Onder het nieuwe stelsel vallen lijsttrekkers voor landelijke verkiezingen
overigens in het rijksdomein. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of, gezien het omvangrijke
takenpakket en de grote verantwoordelijkheid van de NCTb, een wettelijke verankering
van deze functie wenselijk zou zijn.Sedert de instelling van de NCTb wordt niet langer gesproken van de Nationaal
coördinator bewaking en beveiliging, maar van de Coördinator bewaking
en beveiliging. De Coördinator bewaking en beveiliging maakt deel uit
van de organisatie van de NCTb. Anders dan de leden van de ChristenUnie-fractie
stellen, zijn aan deze functionaris geen taken «overgedragen».
De Coördinator bewaking en beveiliging maakt deel uit van een ambtelijke
organisatie (de NCTb) die werkzaam is onder verantwoordelijkheid van de Ministers
van BZK en Justitie. Voorzover de NCTb en de Coördinator bewaking en
beveiliging besluiten nemen, doen zij dit krachtens mandaat van de Ministers
van BZK en Justitie. De Coördinator bewaking en beveiliging is werkzaam
onder volledige ministeriële verantwoordelijkheid. Er is dan ook geen
aanleiding deze functie wettelijk te verankeren.Bewaking en beveiliging van objecten en diensten in het
rijksdomeinDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom de bewaking en beveiliging
van de burgerluchtvaart, de koninklijke paleizen en woonhuizen, de ambtswoning
van de minister-president en beveiligingswerkzaamheden ten behoeve van de
Nederlandsche Bank geschieden onder rechtstreekse verantwoordelijkheid van
de Minister van Justitie.Het wetsvoorstel formaliseert slechts de bestaande verantwoordelijkheid
van de Minister van Justitie voor deze bewakings- en beveiligingstaken van
de Koninklijke marechaussee (KMar). De aanwijzingsbevoegdheid van de Minister
van Justitie voor de taken van de KMar op het terrein van de beveiliging van
de burgerluchtvaart is reeds wettelijk vastgelegd en vloeit voort uit de verantwoordelijkheid
die de Minister van Justitie draagt voor de beveiliging van de burgerluchtvaart.
De uitvoering van de andere door deze leden genoemde politietaken door de
KMar geschiedt in de praktijk eveneens sinds jaar en dag onder verantwoordelijkheid
van de Minister van Justitie en heeft derhalve mede een historische achtergrond.
Voorts verdient in dit verband overweging dat het objecten betreft die bij
voortduring bewaking en beveiliging behoeven, ook zonder dat sprake is van
een al dan niet concrete dreiging. De bewaking en beveiliging van de koninklijke
paleizen en woonhuizen, alsmede de ambtswoning van de minister-president is
bovendien nauw verweven met de beveiliging van de bewoners en gebruikers van
deze objecten, welke eveneens geschiedt onder rechtstreekse verantwoordelijkheid
van de Minister van Justitie. Omdat de verantwoordelijkheid van de Minister
van Justitie voor deze taken niet rechtstreeks uit de huidige wet kan worden
afgeleid, hebben wij voorgesteld om de bevoegdheid daartoe aanwijzingen te
geven aan de KMar vast te leggen in artikel 6 van de Politiewet 1993, samen
met de reeds wettelijk vastgelegde aanwijzingsbevoegdheid met betrekking tot
de beveiliging van de burgerluchtvaart.Deze leden hebben voorts een aantal vragen omtrent de aanwijzing van objecten
en diensten in het rijksdomein op basis van het voorgestelde artikel 15a van
de Politiewet 1993.De aanwijzing van de objecten en diensten in het rijksdomein geschiedt
door de Ministers van BZK en Justitie gezamenlijk, omdat in het nieuwe stelsel
het strikte onderscheid tussen bewaken en beveiligen is verdwenen. Er is een
glijdende schaal van maatregelen en dreigingsniveaus geïntroduceerd.
Het doel van de maatregelen bepaalt, in combinatie met de aard van de dreiging,
of er sprake is van handhaving van de openbare orde of strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde.Als voorbeeld van objecten die in aanmerking komen voor aanwijzing krachtens
artikel 15a, kunnen worden genoemd gebouwen van internationale organisaties
waarvoor Nederland als gastland optreedt. Niet alle objecten en diensten die vanwege bijvoorbeeld hun functie of
symbolische waarde van nationaal belang zijn, zullen door de ministers krachtens
artikel 15a worden aangewezen. Bewaking of beveiliging door de politie moet
noodzakelijk zijn in het belang van de veiligheid van de Staat of de betrekkingen
van Nederland met andere mogendheden, dan wel met het oog op zwaarwegende
belangen van de samenleving. Objecten en diensten die niet aan dit criterium
voldoen, vallen binnen het decentrale stelstel van bewaken en beveiligen.
Het belangrijkste verschil tussen het rijksdomein en het decentrale domein
is dat voor objecten en diensten in het rijksdomein het lokale bevoegde gezag
op grond van artikel 15a, tweede en derde lid, verplicht is zorg te dragen
voor de uitvoering van de noodzakelijke bewaking en beveiliging, terwijl in
het decentrale domein het lokale bevoegde gezag zelf de afweging maakt of
moet worden overgegaan tot het treffen van bewakings- of beveiligingsmaatregelen.De uitvoering van bewakings- en beveiligingsmaatregelen ten aanzien van
objecten en diensten geschiedt door de regiokorpsen. Dit geldt voor zowel
het rijksdomein als het decentrale domein. Er is geen reden om van de reguliere
gezagslijnen af te wijken. De uitvoering van de bewakingsen beveiligingsmaatregelen
door de politie geschiedt daarom onder verantwoordelijkheid van de lokale
bevoegde gezag. Ook de verantwoordelijkheidsverdeling tussen burgemeester
en officier van justitie volgt het normale patroon: de burgemeester is bevoegd
gezag waar het de handhaving van de openbare orde betreft, de officier van
justitie is bevoegd gezag waar het de strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde
betreft. Waar in een concreet geval het gezag ligt – met andere woorden:
of er sprake is van handhaving van de openbare orde dan wel van strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde – wordt bepaald door het doel van de maatregelen,
in combinatie met de aard van de dreiging. Indien bijvoorbeeld een maatregel
tot doel heeft de situatie rond een bepaald object te observeren (men denke
aan extra surveilleren of aan het plaatsen van een zogenaamde bewakingscontainer)
dan is er in de regel sprake van handhaving van de openbare orde en wordt
de maatregel uitgevoerd onder gezag van de burgemeester. Indien er daarentegen
bijvoorbeeld een ernstige, concrete dreiging tegen een object bestaat en er
worden maatregelen getroffen die uiteindelijk tot doel hebben een mogelijke
aanslag op dat object te verijdelen (men denke aan het plaatsen van met automatische
vuurwapens bewapende politieambtenaren, al dan niet met bijstand van bijvoorbeeld
de KMar, die tot opdracht hebben een eventuele aanslag zo nodig met geweld
te verijdelen) dan is er sprake van strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde
en staan de politieambtenaren en eventuele bijstand verlenende militairen
onder gezag van de officier van justitie. Tussen deze beide uitersten kunnen
natuurlijk tal van andere maatregelen worden getroffen. Van geval tot geval
zal dan in de lokale driehoek moeten worden bezien waar het zwaartepunt ligt.Over tijdelijke of structurele aanwijzing van nieuwe objecten of diensten
dan wel over de intrekking van een aanwijzing beslissen de Ministers van BZK
en van Justitie gezamenlijk. De besluitvorming zal worden voorbereid door
de NCTb, die de ministers hieromtrent zal adviseren of krachtens zijn mandaat
zelf een besluit zal nemen.Objecten en diensten ten aanzien waarvan krachtens artikel 6 van de Politiewet
1993 door de KMar beveiligingswerkzaamheden worden verricht onder rechtstreekse
verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie, vallen weliswaar onder
het rijksdomein in brede zin, maar er is geen noodzaak deze objecten en diensten
daarnaast krachtens het voorgestelde artikel 15a aan te wijzen. Artikel 15a
spreekt daarom ook van bewaking of beveiliging door de
politie. De civiele objecten en diensten die vallen onder artikel
6 van de Politiewet 1993 zijn: de koninklijke paleizen en woonhuizen van de
leden van het koninklijk huis, de luchthaven Schiphol en andere aangewezen
luchtvaartterreinen, de burgerluchtvaart, de ambtswoning van de
minister-president, alsmede de kantoren en waardetransporten van De Nederlandsche
Bank N.V.Wij zijn van mening dat met betrekking tot de bewaking en beveiliging
van objecten en diensten een duidelijke regeling is getroffen. Er kan immers
geen misverstand over bestaan in welke categorie een bepaald object of een
bepaalde dienst valt:• de objecten en diensten die door de KMar worden beveiligd onder
rechtstreekse verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie, worden limitatief
opgesomd in artikel 6 van de Politiewet 1993;• de (overige) objecten en diensten in het rijksdomein worden expliciet
aangewezen door de Ministers van BZK en van Justitie gezamenlijk;• alle objecten en diensten die niet worden genoemd in artikel 6
van de Politiewet 1993 en niet zijn aangewezen krachtens het nieuwe artikel
15a van de Politiewet 1993, vallen in het decentrale domein.Wij kunnen, in reactie op een opmerking dienaangaande van de leden van
de D66-fractie, bevestigen dat de beveiliging van personen die op de limitatieve
lijst onder het rijksdomein vallen, altijd wordt uitgevoerd door de DKDB of –
voorzover het militairen betreft – door de KMar, onder rechtstreekse
verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie.Er is voor wat betreft de uitvoerende dienst geen verschil tussen het
bewaken van objecten (handhaving van de openbare orde) en het beveiligen van
objecten (strafrechtelijke handhaving van de rechtsorde): beide taken worden
uitgevoerd door de regionale politiekorpsen. Zij doen dit onder gezag van
de burgemeester respectievelijk de officier van justitie. In de lokale driehoek
vindt de afstemming plaats en wordt bepaald waar het zwaartepunt ligt. Uitzondering
hierop zijn de objecten en diensten genoemd in artikel 6 van de Politiewet
1993: deze worden beveiligd door de KMar onder rechtstreekse verantwoordelijkheid
van de Minister van Justitie.Verruiming aanwijzingsbevoegdheid Minister van BZKDe leden van de CDA-fractie hebben een aantal vragen over de voorgestelde
wijziging van artikel 16 van de Politiewet 1993 betreffende de aanwijzingsbevoegdheid
van de Minister van BZK.Deze leden constateren terecht dat de verruiming van de aanwijzingsbevoegdheid
een ruimere strekking heeft dan alleen ten behoeve van bewaken en beveiligen.
Voorkomen moet worden dat er bij een eventuele aanwijzing een discussie ontstaat
over de vraag of deze aanwijzing zich strikt beperkt tot bewaken en beveiligen,
in welk geval de verruimde aanwijzingsbevoegdheid zou gelden, of dat deze
aanwijzing (mede) betrekking heeft op andere aspecten van handhaving van de
openbare orde, in welk geval geheel of ten dele de huidige, beperktere aanwijzingsbevoegdheid
zou gelden. In de praktijk valt dit onderscheid dikwijls niet of nauwelijks
te maken. Ook is het wenselijk de aanwijzingsbevoegdheid van de Minister van
BZK te verbreden om hem een effectief middel te verschaffen om zo nodig snel
te kunnen interveniëren in geval van bijvoorbeeld een acute terroristische
dreiging. Uiteraard is de aanwijzingsbevoegdheid een ultimum remedium. Gebruikmaking
van deze bevoegdheid is slechts aan de orde indien overleg met de burgemeester
niet tot overeenstemming leidt of indien er, gelet op de urgentie, geen tijd
is voor overleg. Bovendien moet er een nationaal belang in het geding zijn.De leden van de CDA-fractie noemen zelf twee voorbeelden. Het gebruik
van de aanwijzingsbevoegdheid zou inderdaad aan de orde kunnen komen indien
er ordeverstoringen dreigen bij een bezoek van een buitenlands staatshoofd,
doch uitsluitend indien er geen tijd (meer) is voor overleg van de Minister
van BZK en de burgemeester én voorzover gebruikmaking van de aanwijzingsbevoegdheid
noodzakelijk is in het belang van de betrekkingen van Nederland met de desbetreffende
staat. Ook in de situatie dat in geval van een bomalarm moet
worden beslist tot ontruiming van een gebouw of een deel van de stad, behoort
het geven van een aanwijzing tot de mogelijkheden in die gevallen waarin de
dreiging zo urgent is dat overleg niet (langer) mogelijk is. Een aanwijzing
kan in dat geval uitsluitend worden gegeven voorzover dat noodzakelijk is
in het belang van de veiligheid van de Staat of de betrekkingen van Nederland
met andere mogelijkheden, dan wel met het oog op zwaarwegende belangen van
de samenleving.De leden van de CDA-fractie menen dat de regering in antwoord op de kritiek
van de VNG helderder zou moeten maken wanneer een burgemeester in de praktijk
een aanwijzing van de Minister van BZK kan verwachten. Zij vragen voorts hoe
in een dergelijk geval kan worden bereikt dat voldoende politiecapaciteit
wordt ingezet om de aanwijzing van de minister te kunnen uitvoeren.Hiervoor hebben we reeds een aantal voorbeelden genoemd van situaties
waarin het geven van een aanwijzing aan de orde kán zijn. Daarbij blijft
voorop staan dat aan ten minste twee strikte voorwaarden moet zijn voldaan:
de nationale veiligheid moet in het geding zijn, én overleg moet gelet
op de urgentie niet (langer) mogelijk zijn.Indien de minister zich genoodzaakt ziet een aanwijzing te geven, dan
kan hij op grond van artikel 55 van de Politiewet 1993 zelf in de bijstand
aan de regionale politiekorpsen voorzien. Ook de burgemeester kan natuurlijk
bijstand vragen.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering haar stelling dat de huidige
beperking van de aanwijzingsbevoegdheid tot het door de burgemeester te voeren
beleid de Minister van BZK «onvoldoende grondslag» biedt om zijn
verantwoordelijkheid waar te kunnen maken, met behulp van voorbeelden te onderbouwen.
Zij hebben ook nog een aantal andere vragen over de verruiming van de aanwijzingsbevoegdheid.De huidige aanwijzingsbevoegdheid is beperkt tot het door de burgemeester
ter handhaving van de openbare orde te voeren beleid. Blijkens de wetsgeschiedenis
betekent dit dat een aanwijzing van de minister zich slechts kan uitstrekken
tot de doelstellingen en/of de prioriteitsstelling met betrekking tot de handhaving
van de openbare orde. De minister zal altijd eerst met de burgemeester in
overleg treden. Dat dit tot nu toe altijd bevredigend heeft uitgewerkt, blijkt
wel uit het feit dat op grond van artikel 16 van de Politiewet nog nooit een
aanwijzing aan een burgemeester is gegeven. Overleg is en blijft dan ook het
uitgangspunt. Een aanwijzing is een ultimum remedium. Gelet op de bestaande
terroristische dreiging kan het echter noodzakelijk zijn dat zeer snel maatregelen
getroffen worden om een aanslag te voorkomen of de gevolgen daarvan op voorhand
te beperken. Hoewel ook in die gevallen overleg het uitgangspunt blijft, zal
er voor dat overleg niet altijd voldoende tijd zijn. De minister moet dan
een instrument hebben om op de kortst mogelijke termijn de benodigde maatregelen
te kunnen treffen. Een beleidsaanwijzing is dan niet voldoende.De verruiming van de aanwijzingsbevoegdheid is voorts nodig om de verantwoordelijkheid
van het Rijk voor de bewaking en beveiliging van aangewezen objecten en diensten
(het rijksdomein) te kunnen waarmaken.Een aanwijzing kan slechts gegeven worden in het belang van de veiligheid
van de Staat of de betrekkingen van Nederland met andere mogendheden, dan
wel met het oog op zwaarwegende belangen van de samenleving. Er moeten, met
andere woorden, nationale belangen in het geding zijn. Dit is een afweging
die door de minister wordt gemaakt en waarover hij door de Tweede Kamer ter
verantwoording kan worden geroepen.De leden van de VVD-fractie vragen of er een spanningsveld bestaat tussen
de aanwijzingsbevoegdheid van de minister aan de burgemeester en de verantwoordelijkheid
van de burgemeester voor de openbare orde en veiligheid in zijn
gemeente. Zij vragen wie er uiteindelijk verantwoordelijk is voor (de gevolgen
van) de uitvoering van een dergelijke aanwijzing.Uitgangspunt is en blijft dat de burgemeester ten volle verantwoordelijk
is voor de openbare orde en veiligheid in zijn gemeente en over de instrumenten
beschikt om die verantwoordelijkheid te kunnen waarmaken. Slechts in die zeer
uitzonderlijke gevallen waarin is voldaan aan alle voorwaarden van artikel
16, tweede lid, van de Politiewet 1993, kan de minister een aanwijzing geven.
Daarbij moet bedacht worden dat er dan ieder geval ook nationale belangen
in het geding zijn. De minister is verantwoordelijk voor het geven (of niet-geven)
van een aanwijzing en voor de inhoud van de aanwijzing. De burgemeester is,
binnen de grenzen die de aanwijzing stelt, belast met en verantwoordelijk
voor de uitvoering van de aanwijzing.De leden van de SGP-fractie vragen of hun conclusie juist is dat met de
voorgenomen uitbreiding van de aanwijzingsbevoegdheid van de Minister van
BZK geen wezenlijke verschuiving komt in de onderlinge verhouding tussen de
minister en de burgemeester op het punt van bewaking en beveiliging.Deze leden concluderen terecht dat de voorgestelde verruiming van de aanwijzingsbevoegdheid
niet leidt tot een wezenlijke verschuiving van verantwoordelijkheden tussen
de minister en de burgemeester. Dit is slechts anders in die zeer uitzonderlijke
gevallen waarin daadwerkelijk gebruik wordt gemaakt van de aanwijzingsbevoegdheid.Zelfstandige bewakings- en beveiligingstaken KMarDe leden van de CDA-fractie vragen of in het wetsvoorstel niet meer wordt
gewijzigd dan uit een oogpunt van invoering van het stelsel van bewaken en
beveiligen nodig is. Zij denken bijvoorbeeld aan de taakomschrijving van de
KMar in artikel 6 van de Politiewet 1993. Deze leden menen dat het de helderheid
ten goede zou zijn gekomen indien de niet rechtstreeks met het nieuwe stelsel
van bewaken en beveiligen verband houdende wijzigingen in andere wetsvoorstellen
waren ondergebracht.De wijzigingen van artikel 6 van de Politiewet 1993 zijn inderdaad niet
als zodanig in de stelselnota aangekondigd. Zij hebben echter wel degelijk
rechtstreeks betrekking op het stelsel van bewaken en beveiligen, en beogen
duidelijkheid te brengen in de verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie
voor een aantal reeds bestaande beveiligingstaken van de KMar. Zo is bijvoorbeeld
ook thans reeds de KMar op grond van artikel 6, eerste lid, onder e, van de
Politiewet 1993 belast met de beveiliging van de ambtswoning van de minister-president.
Dit is derhalve geen nieuwe taak van de KMar. De huidige wet gaat er echter
aan voorbij dat deze taak wordt uitgevoerd onder de rechtstreekse verantwoordelijkheid
van de Minister van Justitie. Het voorliggende wetsvoorstel formaliseert deze
verantwoordelijkheid, en doet dat ook voor een aantal andere reeds bestaande
bewakings- en beveiligingstaken van de KMar.Beveiliging burgerluchtvaartDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering wanneer naar verwachting
een besluit zal worden genomen over de inzet van air marshals.De proefperiode met air marshals is inmiddels geëvalueerd en geconstateerd
is dat ten aanzien van de operationele aspecten van de inzet geen bezwaren
naar voren zijn gekomen. De inzet van air marshals wordt gecontinueerd.De leden van de VVD-fractie stellen vast dat met betrekking tot de beveiliging
van de burgerluchtvaart in het wetsvoorstel wordt geformaliseerd dat
deze beveiligingstaak zich ook kan uitstrekken tot bijvoorbeeld aan boord
van een vliegtuig. Zij vragen of dit betekent dat dit deel van de beveiligingstaak
van de KMar uitgebreid zal worden, en zo ja, waarmee en wat dit voor gevolgen
heeft voor de capaciteit van de KMar in haar uitvoering van de reguliere beveiliging
van personen, objecten en diensten.Wij benadrukken dat het geen uitbreiding van de beveiligingstaak betreft,
maar een intensivering van de maatregelen ter beveiliging van de burgerluchtvaart.
De Minister van Justitie heeft, mede namens de Minister van Defensie, in antwoord
op kamervragen (Aanhangsel handelingen II 2003/04, nr. 1261) reeds aangekondigd
de taak van de KMar ten aanzien van de beveiliging van de burgerluchtvaart
tegen aanslagen nadrukkelijker in de Politiewet 1993 te noemen. Met de nieuwe
formulering van artikel 6, eerste lid, onderdeel c, van de Politiewet 1993
wordt het mogelijk beveiligingstaken ook aan boord van luchtvaartuigen uit
te voeren.De inzet van air marshals aan boord van vliegtuigen zal capaciteit van
de KMar vergen. Momenteel wordt bezien of deze capaciteit kan worden geleverd
door een herschikking van de bestaande capaciteit voor beveiligingstaken of
dat aanvullende capaciteit benodigd is. Daarbij staat de kwaliteit van de
taakuitvoering centraal.Voor de beantwoording van de vragen van de leden van de VVD-fractie met
betrekking tot de formatieve omvang en personele vulling van de defensieorganisatie
verwijzen wij naar het Defensie migratieplan waarover de Staatssecretaris
van Defensie de Kamer begin dit jaar heeft geïnformeerd (Kamerstukken
II 2004/05, 29 800 X, nr. 62). Het migratieplan beschrijft per defensieonderdeel
de ontwikkeling naar de beoogde situatie in 2007. Het gaat daarbij om het
evenwicht tussen taken van de krijgsmacht en de daarvoor beschikbare personele
en financiële middelen. Een eerste voortgangsrapportage is inmiddels
aan de Kamer aangeboden (Kamerstukken II 2004/05, 29 800 X, nr. 82).
Zoals in de beantwoording op de schriftelijke vragen inzake het Defensie migratieplan
is vermeld, zal in de tweede voortgangsrapportage een actueel beeld worden
gegeven over het specifieke migratieplan C-KMar en de realisatie daarvan (Kamerstukken
II 2004/05, 29 800 X, nr. 85, vragen 47, 48 en 51).Met betrekking tot de financiering van de benodigde capaciteit voor de
100% controle drugskoeriers op Schiphol kan worden gemeld dat de Voorjaarsnota
2005 hierin voorziet. Dit gaat derhalve niet ten koste van andere taken.4. Uitgebrachte adviezenDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering haar stelling te staven
dat de ontwikkeling dat een groeiend beroep zal worden gedaan op objectbewaking
en persoonsbeveiliging structureel van aard is. Zij hebben in dat kader vragen
over de uitbreiding van het KLPD, de regiokorpsen en de operationele staf
van de NCTb.In november 2004 heeft de Minister van BZK aan het KLPD de opdracht gegeven
om een capaciteitsberekening te maken op basis van zes extra persoonsbeveiligingsopdrachten
binnen het stelsel van bewaken en beveiligen aan de DKDB in de categorie ernstig
en hoge waarschijnlijkheid of twintig extra persoonsbeveiligingsopdrachten
in de categorie ernstig en lage waarschijnlijkheid. De uitkomst van eerstgenoemde
berekening was dat een capaciteitsuitbreiding werd geadviseerd van 235 fte’s.
Van belang daarbij is dat bij eerdere uitbreiding van de DKDB geen rekening
was gehouden met invulling van het lokale domein en dat in de nieuwe uitbreiding
de persoonsbeveiligingsopdrachten in het lokale domein ook zijn meeberekend.De regiokorpsen worden in het kader van de maatregelen die zijn aangekondigd
na de moord op de heer Van Gogh in totaal met 100 fte’s versterkt voor
objectbewaking. Uitgangspunt bij de verdeling van de capaciteit over de korpsen
is dat een deel zal worden verdeeld over de korpsen waar de bewakingslast
het zwaarst op rust. Dit zijn de korpsen Rotterdam-Rijnmond, Haaglanden en
Amsterdam-Amstelland. Het resterende gedeelte wordt geïnvesteerd in flexibele
bewakingscapaciteit. Deze capaciteit is bedoeld voor korpsen die geconfronteerd
worden met een bewakingslast die het eigen absorptievermogen te boven gaat.
Over de precieze invulling hiervan, waaronder het beheersmatig onderbrengen
van deze capaciteit, wordt op korte termijn besloten.Sinds 1 januari 2005 is de staf van de NCTb met een kernbezetting
operationeel geworden. Zoals aangekondigd in de brief van 10 juni 2005
(Kamerstukken II 2004/05, 29 754, nr. 24) zal de staf van de NCTb uiteindelijk
uit 86 fte’s bestaan. Dat is inclusief een uitbreiding van de staf van
de Eenheid bewaking en beveiliging met 7 fte’s. De reden daarvoor is
gelegen in het feit dat deze eenheid wordt geconfronteerd met een toenemend
aantal te bewaken objecten en te beveiligen personen en het aantal verzoeken
om desbetreffende bijstand toeneemt. Bovendien is de uitvoering van het alerteringssysteem
terrorismebestrijding ondergebracht bij de Eenheid bewaking en beveiliging,
wat tevens extra werk genereert.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering te reageren op de constatering
van de Raad van Hoofdcommissarissen en het Korpsbeheerdersberaad dat het wetsvoorstel
nauwelijks ingaat op het decentrale domein en de (financiële en organisatorische)
knelpunten die zich daarbij kunnen voordoen. Zij vragen of de regering deze
keuze kan verklaren, mede gelet op haar standpunt dat geen kwalitatief verschil
mag bestaan tussen beveiliging en bewaking op centraal en decentraal niveau.
Deze leden vragen de regering wanneer zij haar standpunt op de rapportage
van de werkgroep inzake de uitwerking van het decentrale domein naar de Kamer
zal sturen. Zij vernemen graag of de regering nadere wet- en regelgeving mogelijk
acht in verband met deze uitwerking, bijvoorbeeld aangaande het gememoreerde
spanningsveld tussen de Minister van Justitie en de officier van justitie
en met betrekking tot bijstandsverlening.Wij zijn in deze nota reeds ingegaan op het decentrale domein en de eventuele
knelpunten die zich daarbij zouden kunnen voordoen. Zoals wij hebben aangegeven,
is er geen kwalitatief verschil tussen het centrale en het decentrale domein.
De rapportages van de werkgroep inzake de uitwerking van het decentrale domein
zijn nog niet gereed. Nadat de rapportages gereed zijn, zal het kabinet zijn
standpunt bepalen en aan de Kamer zenden.Deze leden vragen voorts wat de regering vindt van de stelling van de
Raad van Hoofdcommissarissen en het Korpsbeheerdersberaad dat, omdat in het
decentrale domein geen daartoe opgeleide persoonsbeveiligers aanwezig zijn,
een beroep moet worden gedaan op de DKDB, hetgeen weer capaciteit wegneemt
die voor het rijksdomein is bestemd. Zij vragen of de regering het voornemen
heeft te investeren in extra capaciteit van het decentrale domein en de daarvoor
benodigde opleiding en scholing.Het uitgangspunt van de Minister van BZK was, dat de DKDB ook opdrachten
binnen het lokale domein zou gaan uitvoeren. De berekeningen zijn dan ook
op dit uitgangspunt gebaseerd. De Raad van Hoofdcommissarissen en het Korpsbeheerdersberaad
stellen dan ook terecht dat de DKDB opdrachten voor het lokale domein uitvoert.
De capaciteit wordt juist ten dele ook voor dit doel uitgebreid.De leden van de VVD-fractie vragen hoe in het licht van het voorliggende
wetsvoorstel zal worden omgegaan met het feit dat bij capaciteitstekort bij
de DKDB er bijstand wordt verleend door aanhoudings- en ondersteuningseenheden
(arrestatieteams), die zelf ook capaciteitsproblemen hebben.Het is juist dat de DKDB meermaals bijstand heeft gevraagd en gekregen
van aanhoudings- en ondersteuningseenheden in de wetenschap dat ook binnen
deze eenheden een onderbezetting bestaat. Sinds een halfjaar is geen bijstand
meer gevraagd van aanhoudings- en ondersteuningseenheden. Met de uitbreiding
van de DKDB wordt de kans dat deze eenheden om bijstand moet worden gevraagd,
aanzienlijk verkleind. Verwacht wordt dat de capaciteit binnen de DKDB na
de capaciteitsuitbreiding dusdanig zal zijn, dat de DKDB zijn taken naar behoren
kan uitvoeren. Een beroep op de aanhoudings- en ondersteuningseenheden zal
in de toekomst dan ook slechts sporadisch nodig zijn.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen de regering in te gaan op
de gevolgen van het nieuwe stelsel voor het decentrale domein en dan vooral
aandacht te besteden aan de organisatorische en financiële knelpunten
waarop de politieberaden wijzen. Tevens vragen deze leden of de regering verwacht
dat het nodig zal zijn om, naar aanleiding van de resultaten van de werkgroep
die een uitwerking maakt van het decentrale domein, de wet opnieuw te wijzigen.Voor het antwoord op deze vragen verwijzen wij deze leden naar hetgeen
wij hiervoor hebben geantwoord op soortgelijke vragen van de leden van de
PvdA-fractie.Deze leden vragen voorts op welke wijze de burgemeester betrokken wordt
bij het proces van aanwijzing van objecten en diensten in het rijksdomein,
bijvoorbeeld indien een burgemeester bedreigingen opmerkt die mogelijk nationale
belangen zullen raken.De aanwijzing van objecten en diensten in het rijksdomein geschiedt door
de Ministers van BZK en Justitie gezamenlijk. Uiteraard zullen zij, voorzover
dat mogelijk is, vooraf overleg voeren met de betrokken burgemeester of in
ieder geval hem vooraf van het voorgenomen besluit in kennis stellen. Uiteraard
mag het ook van een burgemeester verwacht worden dat hij relevante informatie
waarover hij beschikt, doorgeeft aan de ministers. Indien hij daarvoor aanleiding
ziet, kan hij de ministers verzoeken een object in zijn gemeente aan te wijzen
als behorend tot het rijksdomein. Het lijkt ons evenwel overbodig dergelijke
voor de hand liggende zaken wettelijk te regelen.De leden van de SGP-fractie constateren dat de regering terecht oog heeft
voor de noodzaak van uitbreiding van de capaciteit op centraal en decentraal
niveau en daar inmiddels ook stappen voor heeft ondernomen. Zij vragen of
de capaciteit ook in de toekomst steeds aan de hand van de behoefte zal worden
herijkt, zodat het beveiligingsniveau hoe dan ook wordt gewaarborgd.Indien er aanleiding toe bestaat zal worden gekeken naar de wijze van
inzet van capaciteit. Een en ander houdt overigens niet bij voorbaat in dat
er sprake zal zijn van aanwending van extra middelen indien zich fricties
voordoen. Er kan eveneens worden gedacht aan het anders inzetten van bestaande
capaciteit.5. FinanciënDe leden van de PvdA fractie vragen welke kosten zijn gemoeid met de uitbreiding
van de capaciteit van de DKDB van 145 naar 237 medewerkers medio 2005. Zij
vragen hoe deze uitbreiding wordt gefinancierd en of deze uitbreiding voldoende
is om de capaciteitsproblemen bij de DKDB op te lossen.De kosten die gemoeid zijn met de uitbreiding ( 279 fte’s) van de
DKDB, bedragen € 27,1 mln (structureel), waarbij rekening is gehouden
met opleidingskosten en de noodzakelijke uitbreiding van de ondersteuning.
Het kabinet heeft hiervoor middelen beschikbaar gesteld. De hogere dreigingscategorieën
en daarnaast het uitvoeren van beveiligingsopdrachten ten behoeve van het
decentrale domein leiden tot een toenemend aantal beveiligingsopdrachten.
Met deze uitbreiding – gebaseerd op ervaringsgegevens –
is de DKDB in staat te voldoen aan beveiligingsopdrachten. Extra inzet buiten
de DKDB zal alleen nodig zijn in onvoorziene (extreme) situaties.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesDe Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Defensie,H. G. J. Kamp 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30041-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl