Wijziging Opiumwet i.v.m. toepassing bestuursdwang ter handhaving art. 2 en 3 in voor publiek toegankelijke lokalen; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25324, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-07-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25324 nr. 4

30-06-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25324Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 324Wijziging van de Opiumwet in verband met het creëren van de mogelijkheid
voor de burgemeester om bestuursdwang toe te passen ter handhaving van de
artikelen 2 en 3 van de Opiumwet in voor het publiek toegankelijke lokalen
en daarbij behorende ervennr. 4VERSLAGVastgesteld 30 juni 1997De vaste commissies voor Justitie1 en voor
Volksgezondheid, Welzijn en Sport2, gezamenlijk
belast met het voorbereidend onderzoek, brengen van hun bevindingen als volgt
verslag uit. Onder het voorbehoud dat de regering de daarin gestelde vragen
en gemaakte opmerkingen tijdig zal hebben beantwoord, achten zij de openbare
behandeling genoegzaam voorbereid.De leden van de fractie van de PvdA hebben kennis genomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Positief zijn zij over het feit dat hiermee het bestuur een
wettelijk middel wordt gegeven tot handhaving van de Opiumwet. Dit betekent
een erkenning van de verantwoordelijkheid van het lokale bestuur bij de uitvoering
van het drugsbeleid. Terecht stelt de regering dat, nu van het bestuur een
actieve opstelling wordt verwacht bij de handhaving van de Opiumwet, deze
ook over het daartoe geëigende instrumentarium moet beschikken. Deze
leden zien echter in het wetsvoorstel onvoldoende garantie voor de verantwoordelijkheid
van de gemeenten om bij de uitoefening van hun bevoegdheid rekening te houden
met de effecten van het lokaal gevoerde beleid op het regionaal niveau. Met
name in het geval een gemeente besluit een zogenoemd nuloptie-beleid te voeren,
kan dit ongewenste effecten hebben op de regionale situatie. Gebruikers zullen
in dat geval wellicht uitwijken naar illegale verkooppunten of naar een naastliggende
stad. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat na invoering van dit wetsvoorstel
in de nabijheid van de «nulgemeente» nog slechts in illegale,
niet openbare punten zowel hard- als softdrugs worden verhandeld. In dat geval
schiet deze regeling haar doel voorbij. Ook kan het niet de bedoeling zijn
dat massaal moet worden uitgeweken naar naastgelegen steden, die dan vervolgens mogelijk weer genoodzaakt zijn de daar gelegen coffeeshop te sluiten vanwege
overlast. De regering stelt dat, om verplaatsingseffecten tegen te gaan, afstemming
met omliggende gemeenten gewenst is. Op welke wijze zal deze afstemming echter
afgedwongen worden? Is er een rol weggelegd voor de rijksoverheid, indien
eventuele besluiten van gemeenten tot gevolg hebben dat in plaats van regulering,
illegaliteit, straathandel en overlast wordt veroorzaakt? Is er niet een grondwettelijke
plicht voor de rijksoverheid om de uitvoering van het beleid te garanderen?
Wat is de opvatting van de regering in dezen?Bij de behandeling van de Drugsnota heeft de fractie van de PvdA ervoor
gepleit dat in politie-regionaal verband over de handhaving van de nuloptie
besloten, althans beraadslaagd zou moeten worden. Ook is denkbaar dat het
College van Procureurs-Generaal in het kader van de uitvoering van de richtlijnen
hierin een expliciete stem krijgt.Hoewel de memorie van toelichting uitdrukkelijk vermeldt dat door de gemeente
moet worden afgewogen hoe de nuloptie zich verhoudt tot het Nederlandse drugsbeleid,
zien de leden van de fractie van de PvdA in de wettekst onvoldoende garantie
dat bij een eventuele beoordeling van de toepassing van de bestuursdwang door
de rechter deze het gemeentelijk beleid ook feitelijk kan toetsen aan de uitgangspunten
van Nederlands drugsbeleid. Hoever reikt de gemeentelijke vrijheid? Kan de
rechter, indien aantoonbaar is dat een nuloptiebleid en een daarop gebaseerd
besluit tot toepassing van bestuursdwang, nadelige effecten heeft op de regio
of andere plaatsen, het besluit vernietigen? Een duidelijk kenbaar lokaal
coffeeshopbeleid, zoals in de memorie van toelichting is gesteld, biedt naar
de mening van de leden van de fractie van de PvdA onvoldoende mogelijkheden
dit beleid te toetsen aan het Nederlandse drugsbeleid. Hoever gaat in dat
geval de marginale toetsing door de bestuursrechter? En hoe wordt er in dit
verband omgegaan met het gelijkheidsbeginsel? Ongebreidelde groei van het
aantal coffeeshops vindt de fractie van de PvdA ongewenst. Aan de gemeenten
mag een wettelijke bevoegdheid worden gegeven hiertegen op te treden. Er dient
echter evenwicht te zijn tussen regulering van de coffeeshops en de nadelige
effecten van overlast, straathandel en allerlei andere illegale praktijken.
Een te stringent gevoerd beleid, dat volgens de tekst van het wetsvoorstel
mogelijk is, kan de gebruiker weer in de handen van de louche criminelen drijven.
Het wetsvoorstel moet daartegen een betere garantie bieden dan thans het geval
is. De leden van de fractie van de PvdA verzoeken de regering een voorstel
te doen om het wetsvoorstel op dit punt te verbeteren.Voorts hebben de leden van de fractie van de PvdA een aantal meer specifieke
vragen over dit wetsvoorstel. In de memorie van toelichting wordt melding
gemaakt van het feit dat de verkoop van softdrugs allengs in handen is gekomen
van commerciële uitbaters en dat gemeenten steeds meer te maken hebben
met de neveneffecten van de aanwezigheid van coffeeshops en de daarin plaatsvindende
activiteiten. Betekent deze constatering dat de coördinerende inzet van
het bestuur meer regulerend dan tot nu toe het geval is geweest zal moeten
zijn? Welke veranderingen zullen volgens de regering optreden na inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel? Behoort bij een adequaat en sluitend wettelijk instrumentarium
voor het bestuurlijk optreden ook niet de regulering van de productie en aanvoer
van softdrugs bij de gereguleerde verkooppunten? Is het streven van de regering
bij de vergroting van de mogelijkheden van het bestuurlijk optreden een beperking
van de verkooppunten van softdrugs? In hoeverre spoort deze wetswijziging
met de in de voorbereiding zijnde aanpassing van de Drank- en Horecawet?Welke zijn de effecten van de beperking van de verkoop van softdrugs in
coffeeshops tot een maximum van 5 gram per transactie? Hoe staat het met de
handhaving van deze norm? Beschikt de regering over gegevens op dit punt? De regering stelt dat het beleid met betrekking tot verkoop van harddrugs,
dan wel van softdrugs in andere gelegenheden of inrichtingen, zoals cafés,
restaurants, afhaalcentra en winkels, altijd dient te zijn gericht op beëindiging
van de handel. Valt onder dit beleid ook de verkoop van zogenoemde smart-drugs?
Zo ja, hoe wordt er vanuit het bestuur gereageerd? Hoe is het te verklaren
dat de zogenoemde smart-shops in groten getale hun intrede doen in Nederland?
Wat zijn de ervaringen met de verkoop van smart-drugs in andere landen? Overweegt
de regering ook een regulering van de verkoop van de smartdrugs? Zo ja, welke
maatregelen is zij voornemens te treffen?Gezien de vele vragen die dit wetsvoorstel oproept met betrekking tot
de uitvoering van het beleid, achten de leden van de PvdA-fractie een evaluatie
van deze wetswijziging noodzakelijk. Wil de regering dit toezeggen?Ten slotte vragen deze leden welke mogelijkheden buurtbewoners hebben,
indien zij worden geconfronteerd met overlast, straathandel en andere illegale
praktijken, om de gemeente te dwingen regulerend op te treden ten aanzien
van drugs? Kunnen burgers zich beroepen op het landelijke beleid om regelingen,
zoals bij voorbeeld die van de gemeente Bussum af te dwingen? Wat vindt de
regering van dit idee?De leden van de CDA-fractie hebben met instemming kennis genomen van dit
wetsvoorstel. Zij steunen de uitbreiding van het instrumentarium waarmee gemeenten
de verkoop van drugs kunnen tegengaan. Op deze manier kan overlast door de
verkoop van drugs beter worden bestreden. Tevens past dit wetsvoorstel in
het streven het aantal verkooppunten van drugs terug te brengen. Deze leden
spreken de verwachting uit dat gemeenten door dit wetsvoorstel veel beter
in staat zullen zijn uitwerking te geven aan een effectief gemeentelijk drugsbeleid.De leden van de CDA-fractie juichen het toe dat een handleiding voor een
geïntegreerd cannabisbeleid zal worden ontwikkeld. Onder wiens verantwoordelijkheid
zal echter deze handleiding tot stand komen en wanneer zal deze beschikbaar
zijn?De leden van de CDA-fractie delen de opvatting van de regering dat de
sluitingsbevoegdheid verder moet reiken dan enkel coffeeshops. Uit onderzoek
van de VNG, gedaan in 1995 (gemeentelijk drugsbeleid, de stand van zaken,
SGBO, december 1995) blijkt dat meer softdrugs worden verkocht vanuit cafés
dan vanuit de reguliere coffeeshops. Deze constatering ondersteunt de noodzaak
voor een effectief instrumentarium om de ongewenste verkoop van drugs vanuit
voor het publiek toegankelijke lokalen in het algemeen te kunnen tegengaan.
Deze leden vragen wel wat de effectiviteit van dit instrumentarium is voor
het aanpakken van de zogenoemde growshops. Kan een gemeente op basis van een
nuloptiebeleid ten aanzien van deze winkels tot bestuursdwang overgaan? Of
blijven deze winkels, doordat er in beginsel enkel hennepzaden en kweekbenodigdheden
worden verkocht, door de mazen van de wet glippen? Tevens vragen deze leden
of aan de hand van deze wet de vestiging van zogenoemde paddoshops kan worden
tegengegaan. En kan een gemeente aan de hand van deze wet ook een manifestatie
als het in januari van dit jaar te Amsterdam gehouden «Highlife-festival»
vooraf verbieden? Tevens zouden de leden van de CDA-fractie willen vernemen
of aan de hand van dit wetsvoorstel met bestuursdwang tegen houseparties kan
worden opgetreden indien daar drugs, bestemd voor de verkoop, worden aangetroffen.
Zo ja, hoe moet een gemeente handelen om met succes bestuursdwang te kunnen
toepassen?Vallen onder het begrip «voor het publiek toegankelijke lokalen»
ook gelegenheden die weliswaar «lidmaatschapspasjes» uitgeven,
maar waar deze pasjes in wezen voor iedereen die aan de deur komt verkrijgbaar
zijn? De leden van de CDA-fractie vragen de regering in welke gevallen op basis
van het nieuwe artikel 13b opgetreden kan worden tegen het enkel aanwezig
zijn van middelen als bedoeld in artikel 2 of 3 van de Opiumwet. Moet worden
aangetoond dat deze middelen voor de verkoop of de verstrekking bedoeld zijn?
Zo ja, hoe moet dit dan worden aangetoond? Is de omvang van de voorraad hierbij
een criterium? Moet, indien een gemeente geen bestuursdwang toepast tegen
een lokaal waar softdrugs worden verkocht, dan wel voor de verkoop aanwezig
zijn, dat de handelwijze wordt gedoogd, ook indien niet wordt voldaan aan
de AHOJ-G-criteria?De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
de voorliggende wetswijziging. Zij zijn van mening dat deze wetswijziging
tegemoet zal komen aan de in de praktijk gevoelde wens en in het beleid geuite
voornemen, de bestuursrechtelijke handhaving in de Opiumwet te incorporeren.
Deze leden stellen nog wel enkele vragen in verband met het theoretische kader
en onderbouwing van de voorliggende wetswijziging.Deze leden zijn van mening dat van een mogelijke strijd met in de Grondwet
en het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens neergelegde grondrechten,
zoals het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en het recht
op onschendbaarheid van de woning, hier geen sprake is. Daarvoor is ook de
bepaalbaarheid van de situaties waarin tot sluiting kan worden overgegaan,
duidelijk genoeg. Immers, de Opiumwet is de basis voor het uitoefenen van
de bestuursdwang. Graag vernemen de leden van de VVD-fractie of de regering
het met deze opvatting eens is.Deze leden vragen de regering mede te delen op welke belangrijke punten
de voorliggende wetswijziging niet is aangepast aan de commentaren van personen
en instellingen aan wie het ontwerp was voorgelegd (memorie van toelichting,
blz. 2). Indien hiervan sprake is, waarom is aan het commentaar in dezen voorbijgegaan?De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan mededelen waaròm
er een rol is voor het bestuur in het kader van de handhaving van de Opiumwet.
De regering constateert dat die in de praktijk gegroeide rol geformaliseerd
moet worden. Op zich begrijpen deze leden dat, maar zij willen dan wel ook
hier graag vernemen welke de theoretische inbedding van deze (bestuursrechtelijke)
rol in het kader van de Opiumwet is. Graag vernemen deze leden bij een uiteenzetting
in dezen van de regering, ook een omschrijving van de verschillende rollen
en verantwoordelijkheden, hoewel steeds meer geïntegreerd, binnen de
driehoek in het kader van de Opiumwet.Deze leden menen dat de argumentatie van de regering dat «het plegen
van handelingen in strijd met de Opiumwet op zich voldoende rechtvaardiging
voor handelend optreden van een gemeente is», weliswaar een verklaring
is, maar nog geen rechtvaardiging voor een noodzakelijk handelen van het bestuur.De leden van de VVD-fractie merken op dat de regering in de memorie van
toelichting meldt dat ook rekening gehouden kan worden met de effecten van
de handel in, en het gebruik van drugs (blz. 5). Deze leden vragen of deze
passage wel strookt met de essentie van de voorliggende wetswijziging. Naar
de mening van deze leden kan de vraag gesteld worden òf in het kader
van de Opiumwet wel rekening met «effecten» gehouden kan worden.
Is het dan bij voorbeeld in een uiterste geval ook mogelijk, zo vragen zij,
of bestuursdwang op basis van de Opiumwet slechts vanwege de effecten wordt
uitgeoefend? Zij menen van niet. Op basis van welke bepaling(en) in de Opiumwet
kan vanwege het rekening houden met de effecten ingegrepen worden? Zien deze
leden het goed, dat door de benadering van de regering inzake de effecten,
de mogelijke overlap met openbare orde-bevoegheden onduidelijkheden
kan opleveren voor de praktijk op basis van welke regeling kan worden gehandhaafd?Deze leden stellen vooral de vraag of een effect, zoals bij voorbeeld
overlast voor omwonenden, een effect kan zijn waarmee rekening gehouden mag
worden. Is daarvoor de Opiumwet wel een legitieme basis voor het te hanteren
instrument van bestuursdwang in dezen? Deze leden zien de effecten voor de
Volksgezondheid mogelijk wel als een legitiem aandachtspunt. Gaarne wensen
zij, omwille van de duidelijkheid, hierover meer informatie.De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van het onderhavige wetsvoorstel. Zij zijn van mening dat het belang dat hiermee
wordt toegekend aan bestuurlijke handhaving, in de lijn ligt van de door de
Drugsnota ingezette bestrijding van drugsoverlast.In de Nederlandse samenleving kan de coffeeshop pas als een effectief
middel worden ervaren ter verwezenlijking van het beleid van scheiding van
markten, indien de (verkoop van softdrugs in) coffeeshops aan strenge voorwaarden
is verbonden, en het aantal coffeeshops in Nederland binnen de perken blijft.
Indien dit niet het geval is, onstaat overlast; overlast voor de burgers is
een krachtig argument om een bestaand beleid te moeten wijzigen. De voorgestelde
bepalingen moeten ertoe strekken de bevoegdheden van het bestuur om het vastgestelde
beleid af te dwingen uit te breiden, zonder de uitvoering van het gedoogbeleid
onmogelijk te maken. Een eerste vraag die hierbij opkomt, is of de regering
verwacht dat gemeenten lichtvaardiger de overweging zullen maken om te kiezen
voor de zogenoemde nul-optie, nu de handhaving met dit wetsvoorstel wordt
vergemakkelijkt.Op 10 september 1996 zijn de aangescherpte OM-richtlijnen voor het opsporings-
en strafvorderingsbeleid inzake strafbare feiten van de Opiumwet vastgesteld.
Bedoeling hiervan was een effectiever strafrechtelijk optreden tegen coffeeshops,
die de gedoogcriteria overtreden, mogelijk te maken. Kan de regering reeds
een indicatie geven over de hanteerbaarheid en het effect van de herziene
richtlijnen?Gemeenten hebben betrekkelijk grote vrijheid wat betreft de invulling
van het lokale drugsbeleid. De rechter heeft in een groot aantal uitspraken
op preventie gericht beleid toegestaan, ook als dat weigering van een overlastvergunning
en sluiting van coffeeshops tot gevolg had. Voor gemeenten die een redelijk
en draagkrachtig gemotiveerd beleid voeren, levert het geen groot probleem
op om aan te tonen dat bij voorbeeld een sluiting noodzakelijk was.De leden van de D66-fractie vinden dat er overtuigende argumenten moeten
zijn om aan de bestaande instrumenten een instrument toe te voegen. Een nieuwe
bevoegdheid brengt altijd het risico van oneigenlijk, dan wel lichtvaardig
gebruik met zich mee. De voorgestelde regeling moet in een leemte in de handhaving
voorzien. Tegen overlast kan door het bestuur worden opgetreden indien er
sprake is van verstoring van de openbare orde en aantasting van het woon-
en leefklimaat.De regering beschrijft in de memorie van toelichting dat er een ontwikkeling
van de jurisprudentie is in die zin, dat het bestuur steeds meer door middel
van een geabstraheerde overlastnorm tegen de handel in en het gebruik van
drugs kan optreden. Via een omweg kunnen op deze manier andere doelstellingen
worden nagestreefd. De leden van de D66-fractie zijn van mening dat het de
voorkeur verdient het bestuur niet alleen afhankelijk te laten zijn van (de
omweg tot) het zich voordoen van verstoring van de openbare orde. De motivering
van de regering is op dit punt overtuigend. Geheel duidelijk is echter nog
niet wat de implicaties van de voorgestelde regeling voor de praktijk zijn.
Kan een burgemeester met dit bestuurlijke handhavingsinstrument de landelijk
vastgestelde OM-richtijnen naast zich neerleggen? Op welke wijze zouden de
AHOJ-G-criteria bestuurlijk kunnen worden ingebed, anders dan
door middel van afspraken in de lokale driehoek? Kan het gemeentebestuur normen
voor bestuurlijke handhaving formuleren met betrekking tot coffeeshopbeleid
die afwijken van de AHOJ-G-criteria? Op welke wijze spelen politie en justitie
een rol bij de (constatering) van een overtreding van de artikelen 2 en 3
van de Opiumwet in relatie tot het gebruik van het instrument bestuursdwang?
Brengt het nieuwe instrument veranderingen in de toezichthoudende taak van
de gemeente met zich mee?Eigen aan het gedoogbeleid is de relatief grote lokale vrijheid met betrekking
tot de strafrechtelijke handhaving. Handhaving door middel van bestuursdwang
is vanzelfsprekend ook een lokale aangelegenheid. De regering onderstreept
in de memorie van toelichting de noodzaak van lokale afstemming. Uitbreiding
van het instrumentarium ten behoeve van handhaving van de Opiumwet verbreedt
differentiatiemogelijkheden in sanctionering tussen verschillende gemeenten.
Het is geoorloofd om naast de bestuursrechtelijke sanctie cumulatief strafrechtelijk
te sanctioneren. De keuze wordt vierledig: gedogen, strafrechtelijk handhaven,
bestuurlijk handhaven dan wel een cumulatie. Vreest de regering niet dat deze
praktische verschillen tussen gemeenten rechtsongelijkheid met zich meebrengen?Kan de regering ten slotte toelichten in hoeverre het onderhavige wetsvoorstel
niet tegemoet komt aan de in commentaren van de geraadpleegde organisaties
en instellingen geuite bezwaren?De leden van de fractie van GroenLinks vragen of het nodig is om de bestrijding
van overlast, veroorzaakt door handel in coffeeshops, niet op afdoende wijze
kan geschieden op basis van de gemeentelijke politie-verordeningen en, meer
indirect, de Algemene Wet Bestuursrecht. Juist in het kader van de handhaving
van de openbare orde heeft de burgemeester toch een wettelijke basis om op
te treden? Daarnaast heeft het wetsvoorstel iets halfslachtigs: enerzijds
wordt het onderscheid tussen soft- en harddrugs benadrukt, anderzijds wordt
de handel in, en daarmee ook het gebruik van softdrugs negatief benaderd.
Indien coffeeshops in aantal onevenredig toenemen, zal de marktwerking toch
tot effect hebben dat er vanzelf een daling zal plaatsvinden? Hoe repressiever
men optreedt tegen softdrugshandel, des te groter de kans is dat deze in het
illegale circuit geraakt, waarmee deze handel op dezelfde markt terecht komt
als de harddrugs. Dit zou toch indruisen tegen de doelstelling van de overheid?De leden van de fractie van GroenLinks vinden het jammer dat er niet eens
uitdrukkelijk gekozen wordt voor het opheffen van de strafbaarheid op handel
in, en consumptie van softdrugs. Dan pas zou een consequent beleid kunnen
worden gevoerd en zou de scheiding tussen het beleid ten aanzien van harddrugs
en het beleid ten aanzien van softdrugs duidelijk worden. Gezocht zou kunnen
worden naar een soort vergunningenstelsel met betrekking tot de handel in
softdrugs, zodat er ook controle is uit te oefenen op de kwaliteit.In de memorie van toelichting wordt uitgelegd dat het coffee-shopbeleid
wordt bepaald in het driehoeksoverleg. In hoeverre hebben de afzonderlijke
gemeenteraden, waarvan de burgemeester niet tevens korpsbeheerder is, dan
invloed op het softdrugbeleid in hun eigen gemeente?Welke is de motivering voor het terugbrengen van de maximum hoeveelheid
die per transactie verhandeld mag worden? Is dit gebaseerd op negatieve ervaringen
met grotere hoeveelheden?De leden van de fractie van GroenLinks achten het verbieden van de toegang
tot coffeeshops voor jongeren beneden achttien jaar, niet van deze tijd. In
het maatschappelijk verkeer worden jongeren tussen zestien en achttien jaar
al vaak aangesproken op hun gedrag, en worden zij in staat geacht de gevolgen
van hun daden te overzien. De vergelijking met handel in alcohol
wordt zo wel heel bizar. Jongeren beneden achttien jaar kunnen immers probleemloos
naar hun café of dancing naar keuze, terwijl daar alcohol, wat is omschreven
als harddrug, wordt verhandeld. Het moet inmiddels toch overbekend zijn dat
alcohol een veel vernietigender uitwerking heeft op lichaam en geest, en daardoor
op het leven van consumenten? Toch worden ten aanzien van alcoholgebruik geen
beperkende maatregelen getroffen. Deze leden missen de motivering van zo'n
groot verschil in beleid. Het is bovendien de vraag of een dergelijke beperking
ten aanzien van softdruggebruik wel positief uitwerkt. Op deze wijze krijgt
het wellicht meer aantrekkingskracht, omdat het verboden wordt.De leden van de fractie van de RPF hebben met belangstelling kennis genomen
van het voorstel om de Opiumwet uit te breiden met het instrument bestuursdwang,
ten einde de mogelijkheden om een lokaal drugsbeleid te handhaven, uit te
breiden.Op zichzelf kunnen deze leden voorstellen steunen die er toe strekken
om tot een geloofwaardiger handhaving van het drugsbeleid te komen. Toch geeft
het onderhavige wetsvoorstel aanleiding tot het stellen van enkele vragen.In de eerste plaats vragen deze leden hoe het voorgestelde bestuursrechtelijke
instrumentarium zich verhoudt tot het stelsel van de Opiumwet dat immers overigens
immers strafrechtelijk van aard is. Kan daarop een nadere toelichting worden
gegeven? Indien het bestuur bij de handhaving van het strafrecht wordt ingeschakeld,
is dan steeds een apart gecreëerde bevoegdheid noodzakelijk, alvorens
een bestuursrechtelijk instrument mag worden gebruikt?De huidige mogelijkheden om tot bestuursdwang over te gaan, zijn blijkens
de jurisprudentie in ieder geval afhankelijk van bij voorbeeld de naleving
van de AHOJ-G-criteria. In het voorgestelde artikel wordt hierover niet gesproken.
Waarom niet, zo vragen deze leden. Welke betekenis moet hieraan worden toegekend?
Is de toepassing van dit instrument hiermee niet volledig onafhankelijk van
het gevoerde gedoogbeleid, dat naar zijn aard buitenwettelijk is?In de toelichting wordt meermalen over de eventuele 0-optie gesproken,
zo constateren de leden van de fractie van de RPF. Zij concluderen daaruit
dat aan de gemeenten het primaat toekomt voor wat betreft het vast te stellen
lokale drugsbeleid binnen de 3-hoek. Is het juist dat gemeenten dus te allen
tijde binnen hun grondgebied een 0-optie kunnen doordrukken, mits dat overeenstemt
met het eigen gemeentelijk beleid, ook al betekent dit bij voorbeeld de sluiting
van de laatste coffeeshop binnen de betreffende regio? Zo ja, brengt het wetsvoorstel
daarmee een verandering ten opzichte van de huidige situatie?De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel. Zij memoreren dat zij bij de parlementaire behandeling van
de Drugnota hebben gepleit voor een versterking van het bestuurlijk-juridisch
instrumentarium van gemeenten om de Opiumwet adequaat te handhaven. Enerzijds
is er een wettelijke grondslag gekomen om op te treden tegen overlast, veroorzaakt
door de handel in drugs vanuit woningen. Anderzijds wordt nu een geïntegreerde
bestuursrechtelijke aanpak bij de handhaving van de Opiumwet verder versterkt.
De leden van de SGP-fractie stemmen hiermee in.De leden van de SGP-fractie roepen in herinnering dat er een aantal malen
discussie is geweest over de indirecte betrokkenheid van gemeenten bij de
exploitatie van coffeeshops. Zij vragen de regering weer te geven in hoeverre
er nieuwe gegevens zijn ten aanzien van dit onderwerp. De leden van de SGP-fractie vragen of de voorgestelde reikwijdte van artikel
13b ook mogelijkheden biedt om op te treden tegen zogenoemde ecodrugs.De leden van de GPV-fractie hebben instemmend kennis genomen van het voorstel
van wet de burgemeester de bevoegdheid te geven tot het toepassen van bestuursdwang
bij overtreding van de Opiumwet. Daarmee wordt een lacune in het bestuurlijke
instrumentarium voor het uitvoeren van lokaal drugsbeleid weggenomen.De aanwezigheid van een duidelijk, kenbaar lokaal coffeeshopbeleid wordt
in de toelichting een onmisbaar element genoemd om tot toepassing van bestuursdwang
in een concreet geval te kunnen overgaan. De leden van de GPV-fractie roepen
in dit verband een bepaling in een Hengelose verordening in herinnering. De
verordening maakte het mogelijk coffeeshops te sluiten bij verkoop van drugs
aan niet in Nederland wonende buitenlanders. De president van de rechtbank
in Almelo vond echter dat een dergelijke bepaling in strijd is met het gelijkheidsbeginsel.
Volgt de regering de president in die opvatting of acht zij de aanwezigheid
van objectieve en redelijke rechtvaardigingsgronden bestaanbaar? Is een niet
langer frustreren van het door soevereine buurstaten gevoerde drugsbeleid
bij voorbeeld een voldoende rechtvaardiging voor een inbreuk op het gelijkheidsbeginsel?
Is de regering bereid een wettelijke voorziening te treffen waardoor burgemeesters
ook in het geval coffeeshops hun drugs verkopen aan niet-Nederlanders door
middel van uitoefening van bestuursdwang coffeeshops kunnen sluiten?Deze leden suggereren in dit verband een zodanige aanpassing van artikel
10a van de Opiumwet dat ook het voorbereiden van het buiten het grondgebied
brengen van softdrugs, naar analogie van de bepaling inzake de uitvoer van
harddrugs, een strafbaar feit is. Voorts geven deze leden in overweging de
strafuitsluitingsgrond, die betrekking heeft op het bij zich hebben en uitvoeren
van een geringe hoeveelheid drugs voor eigen gebruik, zowel ten aanzien van
hard- en softdrugs te schrappen. Ook een dergelijke maatregel zou in de ogen
van deze leden een verdere terugdringing van het drugstoerisme kunnen bewerkstelligen.Deze leden zijn voorts benieuwd naar de eerste ervaringen in de handhavingspraktijk
met de aangescherpte richtlijnen van het openbaar ministerie. De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,V. A. M. van der BurgDe voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van NieuwenhovenDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van der Windt XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), Koekkoek (CDA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M. M.
van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra
(PvdA), Aiking-van Wageningen (Groep Nijpels), Rabbae (GroenLinks), Koekkoek
(CDA), J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich
(D66), Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B.
M. de Vries (VVD), O. P. G. Vos (VVD) en Van Vliet (D66).Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van
Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), R. A. Meijer (Groep Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Biesheuvel
(CDA), Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van
der Heijden (CDA), Apostolou (PvdA), Roethof (D66), Leerkes (U55+), Van den
Doel (VVD), Weisglas (VVD), De Koning (D66). XNoot2Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (U55+), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66) en
Van Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Th. A. M. Meijer (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD),
Smits (CDA), Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66),
vacature PvdA, Rouvoet (RPF), R. A. Meijer (Groep Nijpels), Van Waning (D66),
Sipkes (GroenLinks), De Jong (CDA), vacature CD, Passtoors (VVD), Apostolou
(PvdA), J. M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker
(D66) en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25324-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl