Wijziging van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 (Landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen); Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27076, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-04-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27076 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEENParagraaf 1. InleidingParagraaf 2. Aanleiding voor het wetsvoorstelParagraaf 3. De gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn
91/414/EEGParagraaf 4. Inhoud van het voorstelParagraaf 5. Gevolgen voor het bedrijfslevenParagraaf 6. Uitvoering en handhavingParagraaf 7. Relatie met overige regelgeving aangaande
bestrijdingsmiddelenParagraaf 8. Notificatie van technische voorschriftenII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdeel AOnderdeel BArtikelen II en IIIArtikel IVOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27076Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 67 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 076Wijziging van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 (Landbouwkundig onmisbare
gewasbeschermingsmiddelen)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGI. ALGEMEENParagraaf 1. InleidingHet onderhavige voorstel van wet treft een voorziening in de Bestrijdingsmiddelenwet
1962 voor de zogenoemde landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen.
Omtrent dit onderwerp vond op 15 september en 18 november 1999 een Algemeen
Overleg met de Vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij plaats
(Kamerstukken II 1999/2000, 26 800 XIV, nrs. 7 en 52). Daaruit kwam naar
voren dat het wenselijk werd geacht ten spoedigste een regeling te treffen
voor die gewasbeschermingsmiddelen, waarvan de toelating wordt beëindigd
omdat zij niet voldoen aan de gestelde milieutoelatingscriteria als opgenomen
in artikel 3 van de wet en zoals nader uitgewerkt in het Besluit milieutoelatingseisen
bestrijdingsmiddelen, maar waarvan de beschikbaarheid voor de voortzetting
van een aantal teelten binnen de Nederlandse landbouw noodzakelijk is. Bij
brief van 2 november 1999 (stuknr. 36) is aangekondigd dat een tijdelijke
regeling zal worden getroffen voor dergelijke gewasbeschermingsmiddelen waarbij
ook de besluitvorming over de invoering van een structurele regeling met betrekking tot
landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen is vermeld. Bij brief van
26 november 1999 (stuknr. 51) is nader op de te treffen voorzieningen ingegaan.Het onderhavige voorstel van wet treft de bedoelde voorzieningen. Daarmee
wordt tevens uitvoering gegeven aan de door de Tweede Kamer der Staten-Generaal
aanvaarde moties met betrekking tot andere onmisbare gewasbeschermingsmiddelen
dan de zogenoemde kanalisatiemiddelen (moties Geluk, Kamerstukken II 1999/2000,
26 800, nr. 44, onderscheidenlijk 21 677, nr. 56).In de onderhavige memorie van toelichting wordt op de inhoud en achtergronden
van het voorstel ingegaan.Paragraaf 2. Aanleiding voor het wetsvoorstelConcrete aanleiding voor het onderhavige wetsvoorstel is de beëindiging
van de toelating van bepaalde gewasbeschermingsmiddelen of van sommige
toepassingen van deze middelen omdat deze niet voldoen aan de gestelde milieucriteria
van artikel 3 van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 zoals uitgewerkt in het
Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen, terwijl voor die middelen
geen geschikte alternatieven voorhanden zijn.De kern van de huidige Bestrijdingsmiddelenwet 1962 is gelegen in het
verbod een bestrijdingsmiddel af te leveren en toe te passen, indien op grond
van voorafgaand onderzoek niet is vastgesteld dat het middel voldoende werkzaam
is en dat bij de toepassing van het middel geen schadelijke effecten optreden.
Daartoe voorziet de wet in artikel 2 in een verbod niet toegelaten bestrijdingsmiddelen
af te leveren, voorhanden of in voorraad te hebben, binnen Nederland te brengen
of te gebruiken en in artikel 3 in de criteria voor toelating. Deze criteria
hebben betrekking op de werkzaamheid van het middel, de volksgezondheid, het
milieu en de arbeidsveiligheid. Artikel 3a van de wet biedt de mogelijkheid
deze criteria nader uit te werken en te concretiseren, hetgeen voor de milieucriteria
heeft plaatsgevonden in het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen.
De besluitvorming omtrent de toelaatbaarheid van bestrijdingsmiddelen geschiedt
door het daartoe ingestelde onafhankelijke College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen
(CTB). De toelating geschiedt in beginsel op aanvraag, waaromtrent ingevolge
artikel 4 regelen zijn gesteld (Regeling toelating bestrijdingsmiddelen 1995).
Indien het onderzoek van een bestrijdingsmiddel, waarvoor toelating is verzocht,
gunstig is uitgevallen, wordt het voor aflevering en gebruik toegelaten. Ingevolge
artikel 5, eerste lid, van de wet geldt de toelating voor een termijn van
ten hoogste tien jaren en kan deze één of meerdere malen verlengd
worden. Bij niet-verlenging vervalt de toelating. Daarnaast kan een toelating
ingevolge artikel 7 worden ingetrokken, onder meer indien niet of niet meer
wordt voldaan aan de toelatingscriteria.Naast algemene voorschriften die voor een middel gelden om toegelaten
te worden, kunnen bij de toelating van een middel bijzondere voorschriften
gegeven worden die bij de aflevering en het gebruik gelden, waaronder het
toepassingsgebied of doeleinden waarvoor het middel gebruikt mag worden (artikel
5, tweede lid).In het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen zijn de milieu-eisen
vastgesteld op het niveau van de Europese eisen zoals deze ingevolge artikel
4 van de Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen
(PbEG L 230; hierna: de richtlijn) gelden voor gewasbeschermingsmiddelen waarvan
de werkzame stoffen in Europees kader zijn beoordeeld. Het gaat daarbij om
de eisen als neergelegd in Bijlage VI bij de richtlijn (de Uniforme Beginselen)
die van toepassing zijn op de nationale toelating van gewasbeschermingsmiddelen
waarvan de werkzame stof na Europese beoordeling op Bijlage I van de richtlijn
is geplaatst. Doordat de Europese beoordelingswerkzaamheden ten behoeve van
plaatsing van werkzame stoffen op bijlage I van de richtlijn ernstige vertraging
hebben opgelopen terwijl de nationale beoordeling op grond van vigerend beleid
doorgang blijft vinden, ontstaat er een situatie waarbij in Nederland de toelating
van middelen geheel of gedeeltelijk vervalt vooruitlopend op een Europese
beoordeling. De richtlijn laat een situatie van dergelijke nationale beoordelingen
overigens toe. Deze nationale beoordeling heeft echter in een aantal gevallen
tot gevolg dat nationaal geen middelen meer beschikbaar zijn in situaties
waar geschikte landbouwkundige alternatieven ontbreken of nog ontbreken. Doordat
de betrokken gewasbeschermingsmiddelen gebruikt worden voor de beheersing
van plantenziekten, plagen en onkruiden in bepaalde teelten, ontstaan voor
die teelten negatieve gevolgen voor continuïteit, rentabiliteit, concurrentiepositie
of mogelijkheden tot teeltinovatie.Met name het aflopen van de in artikel 8 van het Besluit milieutoelatingseisen
bestrijdingsmiddelen neergelegde toelatingstermijn van de middelen waaromtrent
in het kader van de Bestuursovereenkomst uitvoering MJP-G (Kamerstukken II
1992/93, 21 677, nr. 17) afspraken omtrent de beëindiging van de
toelating waren gemaakt (de zogenoemde kanalisatiemiddelen), vestigde de aandacht
op deze situatie. Het ging daarbij om een relatief grote groep van middelen,
gebaseerd op een 42-tal werkzame stoffen, die – bij wijze van overgangsmaatregel –
aan een verlicht regime van milieubeoordeling onderworpen was geweest en ter
gelegenheid van het aflopen van de overgangstermijn beoordeeld is op de reguliere
milieu-eisen van het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen.De zich aftekenende problematiek van landbouwkundig onmisbare middelen
vormde voor de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
aanleiding om op 11 juni 1999 de (tijdelijke) Commissie Beoordeling Onmisbaarheid
Chemische Bestrijdingsmiddelen in de Landbouw in te stellen (Stcrt. 125).
Deze commissie had onder meer als opdracht om een beperkte lijst op te stellen
van chemische middelen die als landbouwkundig onmisbaar worden beschouwd en
om aan te geven welke specifieke knelpunten de beëindiging van de toelating
van dergelijke middelen met zich brengt. De commissie heeft uitsluitend voorstellen
geformuleerd voor een systematiek en een procedure op basis waarvan besluitvorming
over het tijdelijk toestaan van onmisbare middelen zou kunnen plaatsvinden.Bij gelegenheid van eerdergenoemd Algemeen Overleg van 15 september heeft
de eerste ondergetekende aangekondigd dat vervolgens de Land- en Tuinbouworganisatie
Nederland (LTO), de Vereniging Agrodis, de Stichting Natuur en Milieu en de
Vereniging van Exploitanten van Waterleidingbedrijven in Nederland (VEWIN)
was gevraagd een beperkte lijst van onmisbare kanalisatiestoffen op te stellen.Op grond van de op 25 oktober 1999 ontvangen rapportage, waarin de als
knelpunt geïdentificeerde stoffen en toepassingen zijn opgenomen, alsmede
de nadien met de Tweede Kamer der Staten-Generaal gevoerde correspondentie
over dit onderwerp, zijn de in het onderhavige voorstel voorgestelde voorzieningen
neergelegd.Die rapportage is bij de eerderaangehaalde brief van 2 november 1999 aan
de Tweede Kamer gezonden.Op de voorzieningen, die zowel betrekking hebben op de als onmisbaar gekwalificeerde
kanalisatiemiddelen en de in de eerderaangehaalde moties van het lid Geluk
bedoelde middelen als op in de toekomst wegvallende onmisbare middelen wordt
in paragraaf 4 nader ingegaan. Omtrent de verhouding tussen het nationale
beleid en de richtlijn zij verwezen naar paragraaf 3 van dit deel van
de toelichting.Paragraaf 3. De gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn
91/414/EEG1. Algemeen Bij Richtlijn 91/414/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen
van 15 juli 1991 betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen
heeft harmonisatie van de nationale voorschriften omtrent toelating van gewasbeschermingsmiddelen
plaatsgevonden. Deze harmonisatie ziet op de door de lidstaten te hanteren
procedures en criteria bij de toelating van middelen en op een Europese lijst
van (toegelaten) werkzame stoffen van gewasbeschermingsmiddelen. Deze harmonisatie
heeft derhalve tot doel dat alle lidstaten gewasbeschermingsmiddelen zowel
procedureel als inhoudelijk op gelijke wijze beoordelen (artikelen 3 en 4
van de richtlijn). De richtlijn gaat echter niet zover dat de in een lidstaat
overeenkomstig de bepalingen van de richtlijn toegelaten middelen
ook in een andere lidstaat zijn of moeten worden toegelaten. Gelet op de ten tijde van de totstandkoming van de richtlijn binnen
de gemeenschap aanwezige werkzame stoffen, maakt de richtlijn onderscheid
tussen zogenoemde nieuwe en zogenoemde «bestaande» werkzame stoffen.
Op het onderscheid tussen de twee categorieën van werkzame stoffen en
de in samenhang daarmee getroffen overgangsmaatregelen wordt in het volgende
deel van deze paragraaf ingegaan. Voor een meer algemene uiteenzetting omtrent de richtlijn en de implementatie
daarvan in de Bestrijdingsmiddelenwet 1962, zij kortheidshalve verwezen naar
de kamerstukken die aan de implementatie ten grondslag liggen (Kamerstukken
II 1992/1993, 23 177; in het bijzonder de memorie van toelichting onder
stuknummer 3, paragraaf 3).2. Nieuwe en «bestaande» werkzame stoffen; EU-werkprogramma
tot 2003 Met het oog op een geleidelijke overgang naar het geharmoniseerde stelsel
van de richtlijn, maakt de richtlijn onderscheid tussen werkzame stoffen die
ten tijde van de implementatiedatum van de richtlijn (25 juli 1993) nog niet
op de markt waren binnen de EU (de nieuwe stoffen) en werkzame stoffen die
reeds daarvoor op de markt waren (de «bestaande» stoffen).– Nieuwe werkzame stoffen Ten einde gewasbeschermingsmiddelen die gebaseerd zijn op een nieuwe
werkzame stof binnen de EU op de markt te kunnen brengen, dient deze stof
op Bijlage I bij de richtlijn te zijn geplaatst. Plaatsing geschiedt op aanvraag
van de belanghebbende (industrie, handelaar of hun vertegenwoordiger) in een
van de lidstaten waarna – na initiële beoordeling door die lidstaat
en doorgeleiding van bevindingen naar de Europese autoriteiten – verdere
beoordeling en definitieve besluitvorming op Europees niveau plaatsvindt.
Indien aan een aantal minimumvoorwaarden is voldaan, kunnen lidstaten middelen
op basis van deze werkzame stoffen voorlopig toelaten. Na plaatsing op de
bijlage kan de belanghebbende industrie in elke lidstaat een reguliere toelating
van het gewasbeschermingsmiddel aanvragen, welke aanvraag door de lidstaten
met toepassing van de Uniforme Beginselen en overige randvoorwaarden van de
richtlijn dient te worden beoordeeld. Landbouwkundige onmisbaarheid is hierbij
geen afwegingsgrond. Tot op heden (medio maart 2000) zijn circa 70 aanvragen tot plaatsing
van nieuwe stoffen op Bijlage I van de richtlijn ingediend. Inmiddels zijn
4 stoffen op die bijlage geplaatst en kunnen met betrekking tot circa 60 stoffen
voorlopige toelatingen worden verstrekt. Aan de hand van de opgedane ervaring
beoogt de Europese Commissie een versnelling in de procedures te bewerkstelligen.– «Bestaande» werkzame stoffen Binnen de gemeenschap waren ten tijde van de implementatiedatum van
de richtlijn in totaal circa 840 werkzame stoffen als basis voor gewasbeschermingsmiddelen
op de markt. Al deze «bestaande» werkzame stoffen dienen met het
oog op plaatsing op de bijlage bij de richtlijn te worden beoordeeld. Dit
impliceert een omvangrijke beoordelingsactiviteit van de Europese Commissie,
die daartoe een werkprogramma heeft gestart. Voor dit werkprogramma is een
periode van 12 jaar na kennisgeving van de richtlijn aan de lidstaten uitgetrokken
(artikel 8, tweede lid, tweede alinea, van de richtlijn). Gelet op de datum
van kennisgeving van de richtlijn (25 juli 1991) dient het werkprogramma op
25 juli 2003 te zijn afgerond. Op de stand van zaken zal hierna worden ingegaan. De plaatsing van een «bestaande» stof op bijlage I bij de
richtlijn impliceert dat de bestaande toelatingen in de lidstaten hiermee
in overeenstemming dienen te worden gebracht. Daartoe dienen de nationale
toelatingen met toepassing van de Uniforme Beginselen te worden getoetst aan
de toelatingscriteria. Indien op Europees niveau wordt besloten dat de werkzame
stof niet op de bijlage kan worden geplaatst, dienen de lidstaten de toelatingen
van op die stof gebaseerde gewasbeschermingsmiddelen in te trekken, uiterlijk
op de in het omtrent dat middel genomen Europese besluit genoemde datum. Zolang omtrent een «bestaande» werkzame stof echter nog
geen communautaire besluitvorming heeft plaatsgevonden, mogen de lidstaten
de op deze werkzame stof gebaseerde gewasbescher- mingsmiddelen nog op hun
grondgebied toelaten (artikel 8, tweede lid, van de richtlijn). Zulks overeenkomstig
de nationale bepalingen ter zake en voor zover niet uit andere hoofde een
communautair verbod op een dergelijk middel bestaat. Stellen de lidstaten
gedurende deze periode een nieuw onderzoek in naar de toelaatbaarheid van
middelen op basis van deze «bestaande», nog niet in EU-kader beoordeelde,
stoffen, dan dienen zij ingevolge artikel 8, derde lid, van de richtlijn zulks
te doen met toepassing van de in artikel 4, eerste lid, onderdeel b, ten eerste
tot en met ten vijfde, en onderdelen c tot en met f, van de richtlijn genoemde
voorwaarden, uit hoofde van de nationale bepalingen betreffende de te verstrekken
gegevens. Het voorgaande impliceert dat – ondanks het sinds 1991 bestaan
van een geharmoniseerd stelsel – een lidstaat met betrekking tot de
toelating van een gewasbeschermingsmiddel dat gebaseerd is op een «bestaande»
werkzame stof die nog niet in Europees verband beoordeeld is, ruimte gelaten
is met betrekking tot de toelating van deze middelen. Het is dan ook deze
ruimte waarop de in het oorspronkelijke Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen
gebaseerde uitzonderingsregelingen voor de kanalisatiemiddelen en de landbouwkundig
onmisbare middelen waren gegrond. Ook de onderhavige voorzieningen in het
wetsvoorstel voor de landbouwkundig onmisbare middelen zijn op deze in de
richtlijn opgenomen overgangsmaatregelen gebaseerd. Voorwaarde is echter wel
dat, zoals hiervoor werd gemeld, de lidstaten daarbij de in artikel 8, derde
lid, van de richtlijn genoemde voorwaarden toepassen. Tot die voorwaarden
behoren niet de milieucriteria als uitgewerkt in de Uniforme Beginselen; deze
criteria kunnen derhalve ook anders worden ingevuld. Ingevolge onderhavig
voorstel wordt hierin voorzien. Verwezen zij naar paragraaf 4 van dit
deel van de memorie van toelichting, waarin hier nader op wordt ingegaan. De stand van zaken met betrekking tot de
Europese beoordeling van «bestaande» werkzame stoffen is per medio
maart 2000 als volgt. Voor 90 van de circa 840 «bestaande» werkzame stoffen heeft
de Europese Commissie in het kader van het Europese beoordelingsprogramma
de werkzaamheden concreet gestart bij Verordening (EEG) nr 3600/92 van de
Commissie van 11 december 1992 houdende bepalingen voor de uitvoering van
de eerste fase van het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, lid 2, van
Richtlijn 91/414/EEG van de Raad betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen
(PbEG L 366). Belanghebbenden bij deze eerste lijst van 90 werkzame stoffen
die te kennen hadden gegeven de plaatsing op bijlage I na te streven, dienden
voor 1 mei 1995 de noodzakelijke dossiers ter beoordeling in te dienen. Van
deze stoffen is inmiddels omtrent 13 stoffen een definitief communautair besluit
gevallen. Tot op heden zijn twee «bestaande» werkzame
stoffen positief beoordeeld en op bijlage I geplaatst. Voor 11 «bestaande»
werkzame stoffen is de beoordeling negatief uitgevallen of bestond geen belangstelling
deze te verdedigen. Van deze stoffen dienen de nationale toelatingen van de
middelen door de lidstaten te worden ingetrokken. Het was reeds enige tijd duidelijk dat met de onderhavige procedures
en met het tempo van beoordeling van dossiers een niet onaanzienlijke vertraging
in het werkprogramma van de Europese Commissie is opgetreden. De datum van
25 juli 2003 waarop het werkprogramma zou moeten zijn beëindigd, staat
hiermee onder druk. In verband hiermee heeft de Europese Commissie zich op
een gewijzigde opzet van het beoordelingsprogramma beraden en een andere opzet
in overweging genomen voor de volgende fases van het werkprogramma. Onlangs
heeft de Europese Commissie daartoe Verordening (EG) nr 451/2000 van 28 februari
2000 houdende bepalingen voor de uitvoering van de tweede en derde fase van
het werkprogramma als bedoeld in artikel 8, tweede lid, van Richtlijn 91/414/EEG
van de Raad (PbEG L 55) vastgesteld. In die verordening zijn strakke tijdslimieten
en procedures opgenomen, gericht op een snellere besluitvorming omtrent de
resterende «bestaande» werkzame stoffen. Met de bedoelde verordening
wordt als zodanig geen wijziging aangebracht in de in de richtlijn bedoelde
datum van 25 juli 2003 waarbinnen enerzijds het werkprogramma dient te zijn
afgerond en anderzijds de overgangsmaatregelen gelden. Wel erkent de Europese
Commissie dat zich met de uitvoering van het werkprogramma problemen kunnen
gaan voordoen met de beschikbaarheid van voldoende gewasbeschermingsmiddelen
indien alternatieven ontbreken. Zij zal op deze problematiek terugkomen in
een aan het Europees Parlement en de Raad in 2001 uit te brengen verslag en
daarbij zonodig voorstellen formuleren. Hoewel te verwachten is dat de datum
van 25 juli 2003 bij wijzigingsrichtlijn in de nabije toekomst naar achteren
zal worden geschoven en reeds sprake is van het jaartal 2007, dient derhalve
vooralsnog van 2003 te worden uitgegaan bij de nationale wetgeving en procedures.
Mocht de datum worden verschoven – te vrezen valt dat dit pas op het
laatste moment zal geschieden – dan voorziet de Bestrijdingsmiddelenwet
1962 er in het bestaande artikel 23 in elk geval in dat deze op relatief eenvoudige
wijze, namelijk bij algemene maatregel van bestuur, kan worden aangepast.Paragraaf 4. Inhoud van het voorstelTeneinde de toelating van als landbouwkundig onmisbaar aangemerkte gewasbeschermingsmiddelen
mogelijk te maken, wordt een nieuw artikel in de Bestrijdingsmiddelenwet 1962
voorgesteld (artikel 25c). Met dit artikel kan in toekomstige situaties van
landbouwkundige onmisbaarheid voorzien worden. Voor de in het algemeen deel
van deze memorie in paragraaf 2 geschetste situatie die is ontstaan met
betrekking tot de aldaar genoemde categorieën van middelen wordt voorts
een overgangsmaatregel voorgesteld (artikel II van het voorstel). Daarnaast
bevat het onderhavige wetsvoorstel een (technische) wijziging van artikel
13a van de wet in verband met op te leggen administratieverplichtingen. In
het navolgende wordt op deze voorgestelde wijzigingen ingegaan.Aangezien ook in de toekomst de toelating van onmisbare gewasbeschermingsmiddelen
als gevolg van toetsing aan de in het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen
neergelegde milieucriteria kan vervallen, wordt in de Bestrijdingsmiddelenwet
1962 zelf, via het voorgestelde artikel 25c, een regeling getroffen. Van deze
toelatingsmogelijkheid zal gebruik kunnen worden gemaakt als door de CTB-beoordeling
duidelijk is geworden dat ondanks te stellen gebruiksvoorschriften niet voldaan kan worden aan de reguliere milieucriteria. Voor de goede orde wordt
opgemerkt dat het middel wel aan de overige toelatingscriteria, zoals met
betrekking tot volksgezondheid en met betrekking tot de arbeidsveiligheid,
moet voldoen.De regeling voorziet in een mogelijkheid tot het indienen van een aanvraag
tot toelating van een middel als landbouwkundig onmisbaar waarbij toetsing
aan minder vergaande milieueisen plaatsvindt. Bij de vaststelling van deze
eisen, die in een ministeriële regeling worden neergelegd, zijn de eisen
zoals gehanteerd in het kader van het kanalisatieproces zelf (voorlopige normen
en criteria als overeengekomen op grond van de Bestuursovereenkomst MJP-G)
richtinggevend.Bij de beoordeling van de landbouwkundige onmisbaarheid worden gewasbeschermingskundige
en landbouweconomische aspecten betrokken in de zin van het advies van de
Commissie Beoordeling Onmisbaarheid Chemische Bestrijdingsmiddelen in de Landbouw.Op basis van genoemd advies zijn drie aspecten benoemd die geschikt lijken
om te worden gehanteerd bij de beoordeling op onmisbaarheid, te weten innovatie,
resistentierisico en saldoverandering per hectare teelt.Innovatie gericht op een geïntegreerd gewasbeschermingssyteem wordt
in het licht van het nieuw te ontwikkelen gewasbeschermingsbeleid van groot
belang geacht. Voorkomen moet worden dat het wegvallen van een bepaald gewasbeschermingsmiddel
met zich mee brengt dat bepaalde geïntegreerde systemen niet meer toepasbaar
zijn. Aangrijpingspunt voor de beoordeling van dit aspect is in hoeverre de
geclaimde toepassing deel uitmaakt van een geïntegreerd gewasbeschermingssysteem.
Een afweging zou kunnen zijn dat een middel onmisbaar wordt verklaard als
door het wegvallen ervan een significante stijging optreedt van het aantal
chemische toepassingen met andere middelen of van het areaal dat behandeld
wordt met andere chemische middelen.De ontwikkeling van resistentie van een plaagorganisme tegen middelen
is afhankelijk van de mogelijkheid om verschillende middelen en gewasbeschermingsmaatregelen
te combineren of af te wisselen. Resistentieontwikkeling is niet gewenst omdat
de effectiviteit van de gewasbescher- ming afneemt dan wel een omvangrijker
gebruik van gewasbescher- mingsmiddelen nodig is om eenzelfde beschermingsniveau
te kunnen realiseren. Aan de hand van dit aspect zou een middel onmisbaar
verklaard kunnen worden als er sprake is van een zeer hoog resistentierisico.Het aspect gemiddelde saldoverandering per hectare teelt omvat de economische
gevolgen van de technische verschillen in een teelt voor de situatie met en
zonder de geclaimde toepassing. De veranderingen in opbrengsten en kosten
worden hierin samengevat. Dit aspect biedt de mogelijkheid om het middel onmisbaar
te verklaren bij onevenredig grote nadelige economische effecten.Nadere vastlegging van de genoemde aspecten zal plaatsvinden bij ministeriële
regeling.Een toelating op grond van het voorgestelde artikel 25c, zal in afwijking
van de hoofdregel, voor ten hoogste twee jaar gelden. De noodzaak voor toelating
van een middel op basis van dit bijzondere regime zal telkens opnieuw aanwezig
moeten zijn. Die noodzaak is afwezig indien een geschikt alternatief voorhanden
is gekomen, bijvoorbeeld in de vorm van een nieuw middel of aangepaste teeltwijze.
In dit verband zal het bedrijfsleven ook telkens worden aangesproken op de
noodzaak te komen met vervangende mogelijkheden voor de genoemde toepassingen
of middelen.Overeenkomstig het gebruikelijke stelsel van de wet zullen aan een dergelijke
toelating gebruiksvoorschriften kunnen worden verbonden. Dit zal in dit verband
uiteraard eveneens plaatsvinden, onder meer om de milieugevolgen tot een minimum
te beperken. Daarnaast zullen specifiek voor deze middelen een
aantal algemene regels van toepassing zijn. Hierbij gaat het om administratievoorschriften
voor en het verstrekken van gegevens door fabrikanten, handelaren en gebruikers
van deze middelen. Deze op artikel 13a van de wet te baseren regeling vervult
een functie bij de handhaving van de getroffen voorziening voor onmisbare
middelen. De betrokken gewasbeschermingsmiddelen zullen voorts uitsluitend
op een agrarisch bedrijf aanwezig mogen zijn indien de toepassing waarvoor
het middel is toegelaten op dat bedrijf aan de orde is. Dit voorschrift betreft
een nadere invulling van het reeds bestaande artikel 10, tweede lid, van de
wet.In het kader van de discussie omtrent toelaatbaarheid van onmisbare middelen
is tevens de certificering van bedrijven als voorwaarde voor het mogen gebruiken
van de onderhavige middelen aan de orde geweest. De mogelijkheid tot het stellen
van een dergelijke vergaande voorwaarde dient in de wet zelf te zijn verankerd
met alle noodzakelijke waarborgen en goedkeurings- alsmede toezichts- en handhavingsinstrumenten.
Vooralsnog is hiervan afgezien omdat de introductie van een dergelijk stelsel
nog de nodige uitwerking vereist, waaronder ook de certificeringseisen zelf.
Daarnaast is het inmiddels duidelijk dat in het kader van het toekomstig gewasbeschermingsbeleid
(Gewasbescherming na 2000) certificering één van de instrumenten
zal zijn die nader ingevuld en uitgewerkt zal worden. Voor de introductie
van de certificeringsvoorwaarde voor landbouwkundig onmisbare middelen zal
hierbij aangesloten worden. Daarbij zal vanaf 2003 het gebruik van landbouwkundig
onmisbare middelen slechts mogelijk zijn op bedrijven met gecertificeerde,
geïntegreerde teeltmethoden. Omtrent deze voorziening, waarvoor de Bestrijdingsmiddelen-
wet 1962 zal dienen te worden gewijzigd in het kader van de invoering van
de beleidsvoornemens met betrekking tot «Gewasbescherming na 2000»,
zal de Tweede Kamer der Staten-Generaal ter gelegenheid van die beleidsvoornemens
uiteraard nader worden geïnformeerd.De getroffen toelatingsmogelijkheid kan slechts worden toegepast op gewasbeschermingsmiddelen
waarvan de werkzame stof nog niet in Europees kader is beoordeeld. Indien
een dergelijke Europese beoordeling positief is uitgevallen en de werkzame
stof op bijlage I bij de richtlijn wordt geplaatst, dienen de lidstaten immers
hun bestaande toelatingen met toepassing van de Uniforme Beginselen (inclusief
milieucriteria als thans reeds opgenomen in het Besluit milieutoelatingseisen
bestrijdingsmiddelen) te beoordelen aan de hand van geharmoniseerde toelatingscriteria.
Landbouwkundige onmisbaarheid als criterium maakt daarvan geen deel uit. Alsdan
zal een op grond van landbouwkundige onmisbaarheid toegelaten middel moeten
worden ingetrokken. Bij constatering op Europees niveau dat de werkzame stof
niet voor plaatsing op de bedoelde bijlage in aanmerking komt, zullen lidstaten
de bestaande op die werkzame stof gebaseerde middelen moeten intrekken. Ook
dan speelt landbouwkundige onmisbaarheid binnen de huidige Europese kaders
geen rol meer bij de besluitvorming.Bij wege van overgangsmaatregel wordt met betrekking tot een aantal middelen
in het voorgestelde artikel II een oplossing gecreëerd voor de situatie
die is ontstaan door de nationale herbeoordeling van de gewasbeschermingsmiddelen
aan de milieucriteria. De middelen die gebaseerd zijn op de in de bijlage
opgenomen werkzame stoffen worden voor de daarbij aangewezen toepassingen
uit hoofde van het onderhavige voorstel van rechtswege tijdelijk nog toegelaten
om de betrokken (voormalige) toelatinghouder in de gelegenheid te stellen
een aanvraag in te dienen voor toelating op grond van het voorgestelde artikel
25c. Het betreft hier de in de eerdergenoemde brieven van 2 en 26 november
1999 en de in de brief van 3 maart 2000 (stuknr. 57) genoemde werkzame stoffen
en doeleinden, met betrekking waartoe de intrekking een knelpunt vormt. Onder
de voorwaarde van indiening van een aanvraag omvat de tijdelijke toelating tevens de periode die noodzakelijk is om de ingediende aanvraag
met bijbehorende dossiers te beoordelen. Met betrekking tot na deze beoordeling
toegelaten middelen gelden vervolgens dezelfde algemene voorschriften als
met betrekking tot de middelen die op grond van artikel 25c worden toegelaten.Paragraaf 5. Gevolgen voor het bedrijfslevenMet de voorgestelde toelatingsmogelijkheid wordt tegemoet gekomen aan
de behoefte van telers om over noodzakelijke gewasbeschermingsmiddelen te
beschikken teneinde betrokken teelten verantwoord te kunnen voortzetten. Uit
de mede namens de LTO en de Stichting Agrodis op 25 oktober 1999 ingediende
rapportage met betrekking tot de als onmisbaar aan te merken kanalisatiemiddelen
is gebleken dat het stellen van voorwaarden aan het gebruik van dergelijke
middelen, zoals de administratie en registratie, op de steun van het bedrijfsleven
mag rekenen. Dit geldt ook voor de handelaren en fabrikanten. Het kabinet
onderkent overigens dat dergelijke voorwaarden een administratieve last betekenen.
Bij de uitwerking van de voorschriften zal dan ook zoveel als mogelijk worden
aangesloten bij eventueel reeds bestaande systemen van administreren en registreren,
waarbij uitvoerbaarheid en controleerbaarheid overigens uiteraard mede zullen
worden betrokken.De toelating van bestrijdingsmiddelen geschiedt in Nederland op kostendekkende
basis. Voor de behandeling en beoordeling van de aanvraag tot toelating door
het College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen zal een kostendekkend
tarief worden gesteld. Daarbij zullen de uitgangspunten als neergelegd in
het kabinetsstandpunt omtrent het rapport «Maat houden, een kader voor
doorberekening van toelatings- en handhavingskosten» (Kamerstukken II,
24 036, nrs 22 en 64) worden gehanteerd. Thans kan nog geen indicatie
worden gegeven van de hoogte van de in rekening te brengen tarieven voor behandeling
en beoordeling van dergelijke aanvragen. Het ligt echter voor de hand dat
deze tarieven lager zullen liggen dan voor een reguliere toelatingsaanvraag.
Veel gegevens zullen reeds bekend zijn en er behoeft slechts aan een enkel
aanvullend toelatingscriterium te worden getoetst.Paragraaf 6. Uitvoering en handhavingHet College voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (CTB) wordt belast
met de beoordeling van aanvragen met betrekking tot de voorgestelde toelatingsmogelijkheid
op basis van landbouwkundige onmisbaarheid. Het CTB is immers reeds belast
met de reguliere toelatingswerkzaam- heden en de onderhavige toelatingsmogelijkheid
vormt hier slechts een uitbreiding van. Voor de in dat verband te maken kosten
worden kostendekkende tarieven gesteld zodat hier geen extra financiële
gevolgen voor de overheid uit voortvloeien.De Algemene Inspectiedienst van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij (AID) is met de handhaving van de voorschriften gesteld bij of
krachtens de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 belast. De uit dit wetsvoorstel
voortvloeiende handhavende taken voor de AID betreffen op zich geen nieuwe
taken. Uiteraard zal deze dienst bijzondere aandacht schenken aan de onderhavige
regeling. Dit kan echter door inpassing in het reguliere werkprogramma van
de AID.Paragraaf 7. Relatie met overige regelgeving aangaande
bestrijdingsmiddelenIn verband met de noodzakelijke implementatie van richtlijn nr 98/8/EG
van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende het
op de markt brengen van biociden (PbEG L 123) zal, onder eerste verantwoordelijkheid
van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, de Bestrijdingsmiddelenwet
1962 eveneens gewijzigd worden. Voor afstemming van de beide voorstellen is
zorggedragen. Dit is dan ook de reden waarom het onderhavige voorstel voorziet
in de introductie van een artikel 25c na artikel 25. In het voorstel strekkende
tot implementatie van de biocidenrichtlijn wordt immers reeds voorzien in
nieuwe artikelen 25a en 25b.Thans is in het gewijzigde Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen
eveneens een regeling voor de landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen
opgenomen. Die regeling wordt met de inwerkingtreding van het onderhavige
voorstel vervangen door de in het voorstel opgenomen regeling. De betrokken
onderdelen van het Besluit milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen zullen
dan ook kunnen vervallen.Paragraaf 8. Notificatie van technische voorschriftenNagegaan is of het onderhavige voorstel van wet technische voorschriften
bevat in de zin van Richtlijn nr 98/34/EG van het Europees Parlement en de
Raad van de Europese Unie van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure
op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende
de diensten van de informatiemaatschappij (PbEG L 204), zoals gewijzigd bij
Richtlijn nr 98/48EG van 20 juli 1998 (PbEG L 217). Hiervan is sprake. Immers
met de voorgestelde voorziening in artikel I van het wetsvoorstel wordt in
een nieuw en afwijkend toelatingscriterium voor gewasbeschermingsmiddelen
voorzien. Daarmee wordt een technische specificatie of andere eis gegeven
die de jure of de facto moet worden nageleefd ten aanzien van de verhandeling
of het gebruik van een product in een lidstaat. Gelet op het voorgaande is
het voorstel van wet op 28 december 1999 gemeld aan de Commissie van de Europese
Gemeenschappen ter voldoening aan artikel 8, eerste lid, van de aangehaalde
richtlijn (notificatienummer 99/0569/NL).In het kader van de genoemde notificatieprocedure konden tot 29 maart
2000 opmerkingen worden ingebracht door de Europese Commissie en de lidstaten.
Hiervan is gebruikt gemaakt door de Bondsrepubliek Duitsland en Italië.De Bondsrepubliek Duitsland erkent, zoals ook in paragraaf 3 van
dit deel van de memorie van toelichting is betoogd, dat met de voorgestelde
regeling gebruik wordt gemaakt van de mogelijkheid die is opgenomen in artikel
8, tweede en derde lid, van Richtlijn 91/414/EEG om gewasbeschermingsmiddelen
die uitsluitend zogenoemde «bestaande» werkzame stoffen bevatten
in afwijking van artikel 4 van de genoemde richtlijn overeenkomstig nationale
regelingen toe te laten zonder toepassing van de Uniforme Beginselen. Deze
lidstaat vreest echter dat het toelatingscriterium «onmisbaarheid van
het middel» nadelige gevolgen kan hebben en tot eventuele mededingingsdistorsies
kan leiden. Om dit te voorkomen stelt de Bondsrepubliek Duitsland voor om
de door Nederland voorgestelde regeling in de gehele EU in te voeren. Verder
wijst de Bondsrepubliek Duitsland erop dat er nog een andere reden is waarom
de voorgestelde regeling tot aanzienlijke mededingingsdistorsies zal leiden.
Een aantal van de bedoelde middelen is in die lidstaat – maar ook in
andere lidstaten – niet meer verkrijgbaar. In het geval van Duitsland
geldt dit met name voor de werkzame stof carbaryl. Daarom zou volgens de Bondsrepubliek
Duitsland de voorgestelde procedure niet moeten worden toegepast op middelen
die werkzame stoffen bevatten waarvoor in andere lidstaten een toepassingsverbod
geldt.Naar aanleiding van het door de Bondsrepubliek Duitsland gestelde wordt
opgemerkt dat de door de richtlijn 91/414/EEG nagestreefde harmonisatie slechts een feit zal zijn nadat alle «bestaande» werkzame
stoffen in Europees verband zijn beoordeeld. Zolang dit nog niet het geval
is, zullen er met betrekking tot werkzame stoffen verschillen tussen lidstaten
kunnen blijven bestaan. De door Nederland voorgestelde regeling past binnen
de kaders van de richtlijn, hetgeen als zodanig ook niet bestreden wordt.
Dat door deze regeling verschillen tussen lidstaten met betrekking tot toegelaten
middelen worden bevestigd, het betreft immers middelen die in Nederland reeds
een reguliere toelating hadden, is eveneens een gevolg van de in de richtlijn
opgenomen overgangsmaatregelen. Dit geldt ook voor de genoemde werkzame stof
carbaryl. Daar waar de Bondsrepubliek voorstelt om de Nederlandse regeling
te harmoniseren, wordt opgemerkt dat alle maatregelen gericht op een eenvormige
markt in beginsel worden onderschreven, zij het dat erkend moet worden dat
de noodzaak tot afwijkingen aanwezig kan zijn als gevolg van verschillen in
de agrarische, fytosanitaire en ecologische, met inbegrip van klimatologische,
omstandigheden die zich in de lidstaten kunnen voordoen.Door Italië wordt opgemerkt dat de voorschriften in strijd lijken
te zijn met hetgeen in richtlijn 91/414/EEG is bepaald. Daarbij verwijst deze
lidstaat naar het bepaalde in artikel 8, vierde lid, van de richtlijn, alwaar
is neergelegd dat lidstaten (bij calamiteiten) uitsluitend ten behoeve van
een beperkt en beheerst gebruik gedurende ten hoogste 120 dagen bevoegd zijn
tot afwijking van de voorschriften, terwijl in het onderhavige voorstel sprake
is van een toelatingstermijn van twee jaar. Voorts merkt Italië op dat
ingevolge artikel II van het voorstel producten op basis van enkele in de
bijlage vermelde werkzame stoffen worden toegelaten zonder dat deze producten
aan een uitvoerig onderzoek zijn onderworpen, hetgeen volgens die lidstaat
in strijd is met de voornoemde richtlijn. Italië pleit ervoor om de problematiek
ten aanzien van ontheffingen op communautair niveau te bezien teneinde verschillen
in de toepassing door de lidstaten te kunnen beoordelen.Dienaangaande wordt dezerzijds opgemerkt dat in tegenstelling tot hetgeen
Italië kennelijk meent, het voorstel geen gebruik maakt van de ontheffingsmogelijkheid,
bedoeld in artikel 8, vierde lid, van de richtlijn, maar – zoals ook
uit de reactie van de Bondsrepubliek Duitsland en uit de onderhavige memorie
van toelichting blijkt – van de mogelijkheid om met betrekking tot middelen
op basis van «bestaande» werkzame stoffen op grond van artikel
8, tweede en derde lid, van de richtlijn geen toepassing te geven aan de Uniforme
Beginselen. Dit neemt niet weg dat Nederland het voorstel van Italië
ondersteunt om de toepassing van de afzonderlijke ontheffingsmogelijkheid
door de verschillende lidstaten te bezien in communautair verband. Daarnaast
wordt opgemerkt dat de middelen op basis van de in de bijlage opgenomen werkzame
stoffen alle reeds in Nederland toegelaten waren en dat de regeling er slechts
in voorziet om binnen de mogelijkheden die de richtlijn biedt hiervoor alsnog
een toelatingsaanvraag op grond van landbouwkundige onmisbaarheid in te dienen.
Op deze middelen zijn de eerder gestelde gebruiksbeperkingen en voorschriften
onverminderd van toepassing.Van de Europese Commissie werden geen opmerkingen omtrent het voorstel
ontvangen.De ingevolge de notificatierichtlijn geldende stand-still periode is door
de gemaakte opmerkingen niet verlengd, zodat zich niets uit dien hoofde verzet
tegen de verdere totstandkoming van onderhavig wetsvoorstel.Het voorstel heeft geen significante effecten op de wereldhandel in gewasbeschermingsmiddelen.
Het betreft immers een regeling voor een beperkt aantal middelen die op zich
reeds in Nederland toegelaten waren. Het voorstel is derhalve niet gemeld
aan het Secretariaat van de Wereld Handelsorganisatie ter voldoening aan artikel
2, negende lid, van het op 15 april 1994 te Marrakech tot stand
gekomen verdrag inzake technische handels-belemmeringen (Trb. 1994, 235).II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdeel ADe onderhavige wijziging van artikel 13a is technisch van aard. Op grond
van de huidige tekst kunnen regels aangaande het voeren van een administratie
en het verstrekken van gegevens slechts worden gesteld in het belang van de
bescherming van het milieu. Er zijn echter ook andere redenen aanwezig die
een administratieplicht noodzakelijk kunnen maken, zoals landbouwkundige of
om redenen van handhaving. Om dit mogelijk te maken wordt voorgesteld de tekst
neutraler te formuleren. Daarnaast is in het artikel de administratieplicht
ook mogelijk gemaakt voor gebruikers van bestrijdingsmiddelen. Deze voorziening
biedt, mede met het oog de handhaving, aldus een betere mogelijkheid om op
elkaar aansluitende systemen van administratie in het leven te roepen, waardoor
het verkrijgen van inzicht in de gehele keten van distributie en gebruik van
bestrijdingsmiddelen wordt vergemakkelijkt.De in het algemeen deel van deze memorie aangeduide administratieplicht
voor de landbouwkundig onmisbare middelen zal op dit artikel worden gebaseerd.Voor de goede orde wordt opgemerkt dat de tweede zin van het voorgestelde
artikel 13a slechts beoogt vast te leggen dat met de bedoelde regels niet
getreden wordt in de mogelijkheid die artikel 13, tweede lid, van de huidige
wet biedt om uit hoofde van de veiligheid en de gezondheid bij de arbeid bepaalde
gegevens te registreren.Onderdeel BMet de introductie van het voorgestelde artikel 25c wordt een toelatingsmogelijkheid
voor landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen in de Bestrijdingsmiddelenwet
1962 neergelegd. Deze staat ingevolge het voorgestelde tweede lid slechts
open voor de «bestaande» werkzame stoffen die nog niet in Europees
verband zijn herbeoordeeld of met betrekking waartoe geen Europees besluit
is gevallen dat ertoe strekt dat daarop gebaseerde gewasbeschermingsmiddelen
niet of niet meer mogen zijn toegelaten. In dit laatste geval staat de voorziening
nog slechts open tot het moment waarop de intrekking uiterlijk dient te hebben
plaatsgevonden. Omtrent het Europese stelsel en het begrip «bestaande»
werkzame stof wordt verwezen naar paragraaf 3 van het algemene deel van
deze memorie van toelichting.Ingevolge het voorgestelde eerste lid zullen middelen waaromtrent bij
de reguliere beoordeling is vastgesteld dat zij niet aan de gestelde (zware)
milieuvereisten voldoen, toch kunnen worden toegelaten indien is vastgesteld
dat zij landbouwkundig onmisbaar zijn, zij aan de vastgestelde (lichtere)
milieueisen voldoen en op een toelating overeenkomstig dit artikel een beroep
is gedaan. De betrokken aanvraag zal zowel reeds in de loop van de reguliere
herbeoordeling gedaan kunnen worden – waardoor het daar alsdan een onderdeel
van vormt – als op een later tijdstip.Een toelating op grond van landbouwkundige onmisbaarheid zal voor ten
hoogste twee jaar kunnen plaatsvinden. Het voorgestelde derde lid, onderdeel
a, voorziet hierin. Verlenging van de toelating is mogelijk, telkens met ten
hoogste twee jaren en voor zover nog steeds aan de criteria voor toelating
wordt voldaan.Het verdere reguliere stelsel van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962, in
het bijzonder de artikelen 4 en 5 daarvan, zijn op de aanvraagprocedure en
verlenging van toepassing. Hiervoor behoeft derhalve geen bijzondere aanvullende
voorziening te worden getroffen. Wel zullen in de procedurele uitvoeringsregels
(Regeling toelating bestrijdingsmiddelen 1995) wijzigingen worden aangebracht
om met deze nieuwe toelatingsvariant rekening te houden, met inbegrip van
een aanvraagformulier en de voor behandeling en beoordeling van aanvragen
in rekening te brengen tarieven.Tenslotte zal de toelating conform het eveneens reeds bestaande artikel
7 kunnen worden ingetrokken. Gelet op de afwijkende toelatingscriteria voor
onmisbare middelen, is in het derde lid, onderdeel b, hiermee rekening gehouden.
Intrekking zal onder meer plaatsvinden indien het middel niet meer als onmisbaar
kan worden gekwalificeerd omdat een alternatief beschikbaar is gekomen. Daarnaast
zal intrekking aan de orde zijn indien niet meer wordt voldaan aan de overige
toelatingscriteria, onjuiste of misleidende informatie is verstrekt met betrekking
tot de gegevens op grond waarvan de toelating is verstrekt of indien de intrekking
noodzakelijk is om een communautaire maatregel uit te voeren.Artikelen II en IIIHet voorgestelde onderhavige artikel laat bij wijze van tijdelijke overgangsmaatregel
de gewasbeschermingsmiddelen die gebaseerd zijn op de in de bijlage opgenomen
werkzame stoffen voor de in de bijlage genoemde gebruiksdoeleinden van rechtswege
toe. Het betreft hier de werkzame stoffen die in de eerdergenoemde brieven
van 2 en 26 november 1999, alsmede 3 maart 2000 zijn vermeld. Vooruitlopend
hierop heeft aanwijzing plaatsgevonden op grond van het gewijzigde Besluit
milieutoelatingseisen bestrijdingsmiddelen.Bij de overgangsmaatregel is, gelet op de noodzaak zo spoedig als mogelijk
een voorziening te treffen, een getrapt systeem voor de toelating voorzien.De betrokken middelen zijn ingevolge het eerste lid bij inwerkingtreding van dit artikelonderdeel zonder meer, automatisch,
toegelaten tot en met 31 december 2000. Deze termijn is benodigd om betrokkenen
in de gelegenheid te stellen een volledig dossier te laten samenstellen ten
behoeve van een aanvraag tot toelating met een beroep op de onmisbaarheidsbepaling
van het voorgestelde artikel 25c van de wet. Bij het voldoen aan de in het tweede lid genoemde voorwaarde van indiening van een aanvraag
en de overige daarbij geldende voorschriften, loopt de toelating door tot
en met 31 december 2001 of zoveel eerder als omtrent de aanvraag een beslissing
is genomen. Wordt geen aanvraag ingediend, dan zal de toelating met ingang
van 1 januari 2001 zijn vervallen, eveneens van rechtswege. Om hieraan bekendheid
te geven zal dit ingevolge het voorgestelde vijfde lid in de Staatscourant
worden medegedeeld.De tijdelijke toelating laat onverlet dat sprake is van een gewasbeschermingsmiddel
in de zin van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962. Op de betrokken gewasbeschermingsmiddelen
zijn de bij en krachtens de wet gegeven voorschriften van toepassing, waaronder
ook de bij de reeds eerder bestaande toelating gegeven voorschriften.De extra periode tot en met 31 december 2001 van het tweede lid is nodig
om de aanvraag tot toelating overeenkomstig het voorgestelde nieuwe stelsel
van artikel 25c van de wet te kunnen beoordelen en af te handelen. Zou hier
niet in voorzien zijn, dan ontstaat na ommekomst van de in het eerste lid
bedoelde termijn de problematiek van middelen waarvan de toelating vervalt
immers ten volle opnieuw. Indien na beoordeling het middel niet aan de toelatingscriteria
voldoet, zal de toelating vervallen. Daarbij is de enkele omstandigheid dat
het onmisbaar is derhalve niet meer doorslaggevend. Het niet voldoen aan de
overige toelatingscriteria als volksgezondheid en arbeidsveiligheid
is dan van zwaardere betekenis en is reden om het middel niet meer toe te
laten. Het niet voldoen aan de toelatingscriteria blijkt uit een door het
CTB genomen besluit, tegen welk besluit ingevolge artikel 8 van de wet beroep
openstaat op de rechter.Voldoet het gewasbeschermingsmiddel aan de gestelde eisen, dan volgt een
toelating die gebaseerd zal zijn op het voorgestelde nieuwe artikel 25c van
de wet, welke toelating ingevolge het voorgestelde derde lid van dat artikel
zal kunnen worden verlengd. Deze, uiteindelijk reguliere toelating van gewasbeschermingsmiddelen
op grond van het voorgestelde onmisbaarheidsartikel 25c, is uiteraard onderworpen
aan Europese toelaatbaarheid van deze middelen. Verwezen wordt naar het hieromtrent
gestelde bij het voorgestelde artikel I, onderdeel B.Teneinde ter uitvoering van de eerderaangehaalde moties Geluk tevens nog
te kunnen voorzien in de situatie die mogelijkerwijs zou kunnen ontstaan met
betrekking tot andere dan in de bijlage opgenomen middelen – gedacht
moet worden aan als onmisbaar aan te merken middelen waarvan de toelating
tijdens of kort na de parlementaire behandeling van het voorstel alsnog komt
te vervallen – voorziet het voorgestelde zesde lid van artikel II in
aanwijzing van de betrokken werkzame stof en doeleinde. Voor deze aldus aangewezen
werkzame stoffen geldt hetzelfde regime als met betrekking tot de in de bijlage
opgenomen werkzame stoffen. De betrokken middelen zullen tot en met 31 december
2000 zijn toegelaten met oog op de indiening van een toelatingsaanvraag en
vervolgens tot en met uiterlijk 31 december 2001 ter beoordeling daarvan.Artikel II van het onderhavige wetsvoorstel voorziet in een overgangsmaatregel
en wordt als zodanig niet in de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 zelf opgenomen.
In verband daarmee bevat het derde lid van artikel II het verbod om met betrekking
tot de ingevolge het eerste en tweede lid toegelaten middelen in strijd te
handelen met de voor deze middelen in het bijzonder en voor bestrijdingsmiddelen
in het algemeen gestelde voorschriften. Met het oog hierop wordt in artikel III de onderhavige bepaling onder de werking van
de Wet op de economische delicten gebracht, waarbij aangesloten wordt bij
de reguliere strafbaarstelling van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962.Artikel IVVoorzien is in een spoedige inwerkingtreding, namelijk daags na de datum
waarop het totstandgekomen voorstel in het staatsblad zal zijn geplaatst.De gewasbeschermingsmiddelen die gebaseerd zijn op de in de in de bijlage
opgenomen werkzame stoffen (artikel II, eerste lid) zullen derhalve met ingang
van die dag voor de genoemde gebruiksdoeleinden zijn toegelaten op grond van
de onderhavige regeling. Teneinde in de situatie te voorzien die is ontstaan
doordat de betrokken toelatingen reeds eerder waren verlopen, werkt het artikelonderdeel
terug tot en met 1 september 1999.De Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,G. H. Faber 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27076-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl