Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Verslag algemeen overleg op 4 februari 1999 over de eerste voortgangsrapportage Toetsing specifieke uitgaven
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 124

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

24036 nr. 124

17-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteitnr. 124VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 17 maart 1999De commissie voor de Rijksuitgaven1 en de
vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties2 hebben op 4 februari 1999 overleg gevoerd met minister Peper van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties over de eerste voortgangsrapportage Toetsing
specifieke uitgaven (24 036, nr. 95).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Noorman-Den Uyl (PvdA) was de mening toegedaan dat
wetten niet alleen rechtmatig en doelmatig moeten worden uitgevoerd, maar
ook het doel moeten bereiken dat daarmee aanvankelijk was beoogd. De praktijk
leert, dat de Kamer heel goed is in het formuleren van regels maar nogal slecht
in het definiëren en meten van het doel van wetgeving. De ABW is daar
een goed voorbeeld van. De wet wordt in medebewind uitgevoerd en is omhangen
met verschillende regelingen. In de praktijk houdt de rijksoverheid er een
complete schaduwadministratie op na, maar de meest eenvoudige vragen die bijvoorbeeld
te maken hebben met het bereik en het doel van de wet, zijn nog steeds niet
goed te beantwoorden. Dat zegt niet alleen iets over de kwaliteit van de registratie
en informatievergadering, maar ook over de wijze waarop tegen informatie wordt
aangekeken. Nu liggen er twee rapporten, een van de commissie-Griffioen en
een van de MDW-werkgroep Pennekam, waarin wat dieper wordt ingegaan op de
vraag hoe in wet- en regelgeving en in de verhouding tussen rijksoverheid
en andere overheden zou moeten worden omgegaan met verantwoordingsplicht,
informatieverschaffing en inzet van toetsingsinstrumenten, opdat de kosten
kunnen worden beheerst en meer recht kan worden gedaan aan de ministeriële
verantwoordelijkheid voor rechtmatigheid en doelmatigheid.Helaas moest zij constateren dat de eerste voortgangsrapportage haar op
dat punt weinig wijzer maakt. Er wordt uitgelegd waarom het zo ongeveer gaat,
maar over enige toetsing wordt eigenlijk niet gerept. Aan het einde van
de brief aan de Kamer worden enkele regelingen vermeld die zijn doorgelicht.
Het doel blijkt niet te zijn gerealiseerd en enkele ministeries hebben pas
een jaar later aan hun doorlichtingsverplichting, al dan niet op onderdelen,
voldaan. Op basis van de doorlichting die wel heeft plaatsgevonden stelt het
kabinet toch enkele wijzigingen voor. Zo ligt er op het terrein van de jeugdhulpverlening
al een voorstel bij de Kamer waarover in elk geval de PvdA-fractie al enkele
kritische vragen heeft. Echter, niet alle voorstellen hebben de Kamer al bereikt.
Wat dit betreft, verwees mevrouw Noorman naar de brief van de Algemene Rekenkamer
van 28 februari 1997, waarin wordt gesteld dat zij weliswaar positief staat
tegenover de aanpak van de toetsing van specifieke uitkeringsregelingen, maar
dat voorstellen tot wijziging van specifieke uitkeringen die uit die toetsing
voortvloeien toch door de Staten-Generaal zullen moeten worden behandeld,
omdat de wijzigingen anders geen kracht van wet zullen krijgen en de Rekenkamer
verplicht is een negatief oordeel over de rechtmatigheid uit te spreken. Mevrouw
Noorman moest daaruit concluderen dat zo'n driekwart van de wijzigingen die
in de brief van de minister zijn genoemd in beginsel negatief beoordeeld zullen
worden als ze de Kamer niet hebben gepasseerd.De PvdA-fractie vond de voortgangsrapportage te globaal en zodanig van
inhoud dat zij er niets wijzer van werd. Er is een visitatiecommissie aan
de slag geweest, maar haar rapport is niet aan de Kamer overgelegd. Is de
minister daar alsnog toe bereid? Kijkend naar de lijst van doorgelichte regelingen,
vroeg mevrouw Noorman zich af of er wel voldoende is gestreefd naar volledigheid.
Het leek haar van belang dat de minister ook voldoende aandacht besteedt aan
de samenhang met de commissie-Van Zijl.De discussie over de wijze waarop de Algemene Rekenkamer bij specifieke
uitkeringen zou moeten worden ingeschakeld, is nog niet afgerond. Wat dat
betreft, herinnerde zij eraan dat eerder in correspondentie met de Kamer en
ook ambtelijk is gesteld dat er geen reden was om daar nu al standpunten over
in te nemen. Bij specifieke uitkeringen hebben andere overheden een eigen
beleidsverantwoordelijkheid voor de besteding van gelden. Het toezicht op
de besteding van die gelden hoort dan ook in eerste instantie bij die overheden
thuis. Toezicht op toezicht, zoals bij de ABW, vindt zij uit den boze. De
Algemene Rekenkamer zou zich haars inziens dan ook niet moeten bezighouden
met nog een extra toezicht op specifieke uitkeringen, maar zou meer aandacht
moeten besteden aan aard en kwaliteit van de toezichtsverdeling tussen overheden
en bezien of daarbij voldoende recht wordt gedaan aan rechtmatigheid en doelmatigheid.De Kamer heeft informatie nodig om haar toezichthoudende en controlerende
rol ten opzichte van de regering waar te kunnen maken. Dat geldt dus ook voor
specifieke uitkeringen waaraan een rijksregeling ten grondslag ligt en de
Kamer zich dus heeft uit te spreken over het doel van de regeling. Bij tal
van regelingen is daaraan tot op heden onvoldoende invulling gegeven. In de
stukken wordt als voorbeeld de Inburgeringswet genoemd, maar de eerste voorstellen
daarvan waren volgens mevrouw Noorman absoluut niet volgens de regels getoetst.
Aan het verzoek van de Kamer om een goede rapportageplicht richting Kamer
om meer zicht te krijgen op de werking is nog onvoldoende tegemoet te komen.
Als onderdeel van de toetsingsoperatie zou mevrouw Noorman dan ook graag zien
dat daar waar insteek is dat beleidsinformatie over doelmatigheid en rechtmatigheid
zodanig vorm wordt gegeven dat de Kamer daarmee een goed beeld kan krijgen
van de uitvoering. De toetsingsoperatie als zodanig is op zich wel nuttig,
maar daarbij hoort dan nog wel de toetsing van de geleverde informatie.De heer Vendrik (GroenLinks) memoreerde dat de onderhavige
toetsingsoperatie als eerste doel heeft het beheersen en/of beperken van de beheerslasten. Zij heeft echter ook een grote betekenis voor alle activiteiten
in de sfeer van de financiële verantwoording. De principiële vraag
is welke verantwoordelijkheid ministers hebben voor de besteding van specifieke
uitkeringen. Geconstateerd moet worden dat daarover per ministerie verschillend
wordt gedacht. Mede daarom zullen zij vanuit de commissie-Van Zijl worden
gevraagd om in de toekomst in hun financiële jaarverslag in te zoomen
op specifieke onderwerpen, waaronder specifieke uitkeringen. Er wordt hen
een maximale inspanning gevraagd in alle informatie te verstrekken als het
gaat om rechtmatigheid, doelmatigheid, beantwoording aan het doel, enz. In
dat licht gezien valt zijns inziens niet te ontkomen aan de stelling dat een
minister ten volle verantwoordelijk kan worden gesteld voor de besteding van
de specifieke uitkering en dat decentralisering van die verantwoordelijkheid
eigenlijk niet de goede weg is. Hij heeft de indruk dat de inspanningen van
departementen om greep te houden op een specifieke regeling, de besteding
en/of de uitvoering en hun effecten in de praktijk, toch vrij beperkt zijn.
Dat komt dan wel in conflict met een van de aanbevelingen van de commissie-Van
Zijl die nu worden verwerkt via de minister van Financiën met de algemene
regels voor het financiële jaarverslag. Dat conflict kan worden voorkomen
dan wel worden opgelost door de vrij principiële uitspraak dat elke minister
ten volle verantwoordelijk is voor de uitvoering van de specifieke regelingen.
De heer Vendrik erkende dat het gevaar daarvan kan zijn dat toezicht op toezicht
wordt gestapeld, maar hij ziet dan meer in verschuiving van dat toezicht naar
het rijksniveau. Wil men daartoe niet overgaan, dan zou volgens hem moeten
worden bezien of een specifieke uitkering echt wel een specifieke uitkering
moet blijven. Als gemeenten echt verantwoordelijk worden gehouden voor uitvoering,
moet volgens hem een andere weg worden bewandeld en zou ervoor moeten worden
gekozen om gelden via het Gemeentefonds te laten lopen.De heer Vendrik memoreerde de discussie in het algemeen overleg van 3 februari
jl. met de minister van Financiën over taken en bevoegdheden van de Algemene
Rekenkamer en herhaalde dat de Kamer met smart wacht op de door het kabinet
toegezegde notitie over onder andere de bevoegdheden van de ARK bij de controle
op dit type regelingen. Hij had de indruk dat de verhouding tussen de ARK
en het kabinet niet zo warm is als men zich wel zou kunnen voorstellen, maar
toch wilde hij ook deze minister aansporen om zo snel mogelijk met die notitie
te komen. De Kamer komt anders ook in de problemen met de zevende wijziging
van de Comptabiliteitswet.In de verantwoordingscyclus voor specifieke uitkeringen blijken gemeenten
vooral te toetsen op betrouwbaarheid, terwijl op landelijk niveau toch meer
wordt gekeken naar rechtmatigheid en doelmatigheid. In de details kan dat
de nodige problemen opleveren. Daarom heeft het de minister van Financiën
afgelopen september al een notitie toegezegd waarin mogelijkheden zouden worden
aangegeven om aan die problemen tegemoet te zullen kunnen komen. In het algemeen
overleg met die minister is daar niet meer op teruggekomen, maar wellicht
kan deze minister dat nog eens aan zijn collega voorhouden?De heer Stroeken (CDA) onderstreepte het uitgangspunt dat bestuurslasten
zoveel mogelijk zouden moeten worden teruggedrongen en in redelijkheid moeten
liggen bij de laagst mogelijke overheid. Ook was zijn fractie het ermee eens
dat de afbakening van taken en bevoegdheden van die overheden nauwkeurig moet
worden omschreven en onderschreef zij van harte het politieke uitgangspunt
van de subsidiariteit, nl. om waar mogelijk de verantwoordelijkheid bij de
lagere overheden te leggen, maar dat nam zijns inziens niet weg dat de minister
uiteindelijk toch verantwoordelijk blijft, maar dat zou in principe niet moeten
uitmonden in een cumulatie van bestuurslasten en een dubbele verantwoording. Hij sloot zich aan bij de vraag van de heer Vendrik over de door de minister
van Financiën toegezegde notitie over taken en bevoegdheden van de ARK.De brief van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
dateert van 5 juni 1998. Is er in de tussentijd wat meer zicht ontstaan op
de situatie op overige ministeries die op dat moment nog niet erg veel konden
inbrengen?De opgesomde kritiekpunten over verantwoordelijkheidsverdeling, financiële
verantwoording, beleidsinformatie, bekostigingswijze, enz. moesten naar de
mening van de CDA-fractie kritisch worden bezien. De voorgestelde verbeteringen
zouden zo snel mogelijk moeten worden aangepakt. In het algemeen kon zij de
onderhavige operatie van harte onderschrijven, maar waarschuwde zij voor overdrijving,
ook waar het gaat om de bestuurslasten die voortvloeien uit controle.De heer Luchtenveld (VVD) memoreerde dat zijn partij decentralisatie
hoog in het vaandel heeft staan. Uit de rapportage constateerde hij dat er
sprake is van een stagnatie in het verminderen van de specifieke uitkeringen,
hoewel het aantal in de loop der tijd aanzienlijk is verminderd. Zijn fractie
was in elk geval voorstander van blijvende vermindering van het aantal specifieke
uitkeringen, waardoor de problemen waarover het in dit overleg gaat ook meteen
geringer zullen worden. Hiermee wil hij niet zeggen dat er helemaal geen specifieke
uitkeringen meer nodig zullen zijn, want daartoe kunnen heel goede redenen
zijn, maar met nieuwe zou toch heel terughoudend moeten worden omgegaan. Als
er al nieuwe moeten komen, probeer dan ook meteen al bestaande specifieke
uitkeringen die niet meer nodig zijn af te schaffen. Als zo'n uitkering al
enkele jaren heeft gefunctioneerd, zou serieus moeten worden bezien of het
niet verstandig is die gelden over te hevelen naar het Provincie- of het Gemeentefonds.Als men van mening is dat bepaalde regelingen beter kunnen worden uitgevoerd
door een overheid die dichterbij de burger staat, dan moet het Rijk wel terughoudend
zijn waar het gaat om zaken die het nog zelf wil blijven regelen. Erkend moet
worden dat ook de Kamer op dat punt niet altijd even consequent is. In het
kader van de stedelijke vernieuwing is recent bij motie uitgesproken dat gemeenten
voldoende inspraakmogelijkheden zouden moeten bieden en voldoende overleg
zouden moeten voeren met bewoners, terwijl dat toch in feite tot de normale
verantwoordelijkheden van de gemeenten zelf moet worden gerekend. Vooral als
de Kamer daarenboven nog allerlei vormen van toetsing en rapportages vraagt,
ontstaat er wel erg veel bestuurslast.Uit de rapportage blijkt ook dat de toetsing achterloopt bij de gewekte
verwachtingen en de VVD-fractie hoopte van harte dat die achterstand kan worden
ingelopen. Met name denkt zij hierbij aan de toetsing van de WOZ, waarvan
de staatssecretaris van Financiën in het overleg van 2 december
jl. over de taxatiekosten heeft toegezegd die naar voren te zullen halen.De heer Luchtenveld vond de cruciale vraag hoe het nu precies zit met
de verantwoordelijkheden voor welk onderdeel. De constatering met een verwijzing
naar de wachtlijsten dat het in de praktijk toch zo is dat de minister politiek
zal worden aangesproken als er met een specifieke uitkering problemen optreden,
vond hij nogal pragmatisch. Natuurlijk zullen daarover op decentraal niveau
de nodige discussies ontstaan, maar voorkomen kan niet worden dat die ook
op rijksniveau ontstaat. Welke rol speelt de ARK daarbij als er financiële
problemen worden geconstateerd? De VVD-fractie is van mening dat als de ARK
ook een eigen bevoegdheid heeft waar het gaat om specifieke uitkeringen, maar
dat is een van de redenen waarom zij zo terughoudend wil zijn met het maken
van specifieke uitkeringen, omdat er dan ook sprake is van dubbele verantwoordelijkheden.
Beter kan een duidelijke keuze worden gemaakt voor hetzij verantwoordelijkheid
op rijksniveau – waarvoor overigens ook wel wordt gepleit in het geval
van de ABW waar het Rijk vrijwel alles voorschrijft en er nauwelijks nog enige
discretionaire bevoegdheid voor de lokale overheden overblijft – of
verantwoordelijkheid op een lager niveau. Als het Rijk toch enige grip wil
houden op beleid dat wordt gedecentraliseerd, past ook enige bevoegdheid van
de ARK.Het rapport lezende vreesde de heer Luchtenveld dat het streven naar vermindering
van de beheerslasten niet echt zal worden gerealiseerd. Is dat uitgangspunt
volgens de minister nog steeds een reëel uitgangspunt?Voor de heer Van Walsem (D66) bleef overeind staan dat de ministeriële
verantwoordelijkheid voor de rechtmatigheid en doelmatigheid van de besteding
van specifieke uitkeringen ver mag worden doorgevoerd. Anders ontstaat er
een situatie waarin het beleid en vooral de resultaten daarvan zich onttrekken
aan enige democratische controle. De Comptabiliteitswet stelt immers dat ministers
zorg dragen voor het periodiek onderzoeken van de doelmatigheid van het beheer
van de organisatie en van het beleid dat aan de begroting van het betrokken
ministerie ten grondslag ligt. Dat slaat dus ook op specifieke uitkeringen,
maar wat betekent dat artikel in de praktijk tegen de achtergrond van de op
zichzelf terechte wens tot beperking van de administratieve lasten? Zijn daarbij
voorwaarden bepalend al dan niet in specifieke regelgeving gesteld? Als er
geen voorwaarden zijn gesteld, is er toch controle op doel en rechtmatigheid
nodig.Wat betekent «doelmatigheid» nu precies, mede gelet de discussie
tussen de ARK, het kabinet en andere overheden en mede gelet de discussie
over «meer blauw op straat»? Kan de minister gegevens leveren
met relatief gering versnipperde beleidsinformatie?De opmerking op blz. 2 van de rapportage, nl. dat de minister van de medeoverheden
niet meer informatie moet vragen dan noodzakelijk is voor de parlementaire
verantwoording, legde naar de mening van de heer Van Walsem de vinger wel
op de gevoelige plaats. Hoeveel informatie is volgens de minister nu strikt
noodzakelijk? De angst van het door elkaar lopen van verantwoordings- en beleidsinformatie
is zijns inziens wel reëel, maar de vraag is, of het door de aard van
de informatie niet onmogelijk is om daartussen een strikte scheiding aan te
brengen? Met informatie van lagere overheden moet niet te angstvallig worden
omgegaan. De D66-fractie ondersteunde een doelmatig bestuur waarvoor het rondpompen
van informatie geen doel mag worden, maar waarvoor een goede parlementaire
verantwoording toch mogelijk moet zijn.De toetsingsoperatie zou in 2000 moeten zijn afgerond, maar inmiddels
is wel enige achterstand opgelopen; onder andere de ministeries van Justitie
en Economische Zaken hebben al een achterstand van één jaar.
Kan de operatie dan nog wel in 2000 zijn afgerond? Wat behelst overigens de
coördinerende bevoegdheid van de minister van BZK? Verwacht hij dat het
aantal specifieke uitkeringen nog verder zal teruglopen, zodat ook de doel-
en rechtmatigheidscontroleproblematiek geringer in omvang zal worden? Worden
nieuwe specifieke uitkeringen vooral getoetst op doel- en rechtmatigheidscontrole? Antwoord van de regeringDe minister wilde graag het eventuele misverstand wegnemen
dat hij zich niet voor het onderhavige onderwerp zou interesseren. Het gaat
om heel belangrijke zaken, zowel qua beleid als qua controle op het beleid.
Hij is weliswaar niet deskundig op het gebied van financiën, maar realiseert
zich toch wel degelijk waar het hier in essentie om gaat. Specifieke uitkeringen
zijn een uitdrukking van de verhouding tussen het nationale niveau en het
complementaire provinciale en gemeentelijke bestuurlijke niveau en in dit
verband wil hij graag gezegd hebben dat Nederland toch een heel
lange centralistische traditie heeft, hetgeen op zich heel begrijpelijk is
bij de opbouw van verschillende voorzieningen van de verzorgingsstaat. Gelukkig
wordt die traditie hoe langer en meer verlaten. Vandaar de operatie tot vermindering
van het aantal specifieke uitkeringen, die zonder meer zal worden voortgezet.
Hij kan niet verhelen dat hij vanwege de grote warboel in het verleden sterk
heeft gepleit voor gebundelde uitkeringen en het feit dat er veel papier wordt
gewisseld rechtvaardigt niet de indruk dat er sprake is van een goed inzicht
en een goede controle. Het is nu de uitdaging om de centrale verantwoordelijkheid
van het parlement en de regering zodanig vorm te geven dat het parlement goed
in staat wordt gesteld zijn controlefunctie uit te oefenen en er in de praktijk
van alledag toch iets tot stand wordt gebracht. Hoewel in het begin vaak werd
gedacht en gezegd dat de operatie niet zou kunnen omdat het parlement er zicht
op moest kunnen houden, heeft de praktijk uitgewezen dat zij wel degelijk
kan slagen. Overigens blijkt dat zicht op rijksniveau vaak een mistig zicht
en zelfs vaak ook fictie te zijn geweest.Met de rapportages is men inmiddels ook wat verder gekomen. In de studie
van zijn voorgangster kan men op blz. 19 lezen dat er nog enkele departementen
aan de beurt moeten komen, maar dat is inmiddels gebeurd. Volgens het voorziene
tempo met een tussenrapportage eind dit jaar, moet de eindrapportage eind
2000 gereed zijn. In zijn coördinerende functie zal hij dan ook stimuleren
dat aan dat schema wordt vastgehouden.De bewindsman was het van harte eens met het betoog van mevrouw Noorman,
ook met haar opmerkingen over de Algemene Rekenkamer. Hierover vindt nog overleg
plaats tussen hem en zijn collega van Financiën. Over niet al te lange
termijn zal de Kamer hierover worden gerapporteerd. Afgezien van enkele algemene
regels, zag hij graag enige terughoudendheid waar het gaat om interventies
van de ARK bij gemeenten. Ongetwijfeld zullen er formules kunnen worden bedacht
waardoor de ARK enig overzicht zal kunnen houden. De gemeenten gaan inderdaad
over de uitvoering, maar op de resultaten blijft een minister toch aanspreekbaar.
Daarover zou de ARK kunnen rapporteren, maar de bewindsman zou het toch wat
merkwaardig vinden als de ARK zoveel gemeenten zou moeten afgaan. Aangenomen
dat het administratieve inzicht, de rechtmatigheid en doelmatigheid in orde
zijn, dat die ook kunnen worden gecontroleerd, zou de belangstelling voorts
inderdaad meer moeten uitgaan naar de resultaten van het beleid. Daarover
moeten duidelijke afspraken en daarvoor moeten heldere regelingen worden gemaakt.
De Kamer zou zich zijns inziens moeten buigen over de resultaten gerelateerd
aan de financiën die ervoor worden ingezet. Het systeem op zich, de rechtmatigheid
en doelmatigheid ervan, zou volgens hem kunnen worden beoordeeld door de ARK.
Als het systeem juist wordt bevonden, zijn het de andere overheden die ermee
zullen moeten werken. De Kamer zou zich moeten buigen over de vraag wat de
gemeenten met behulp van die specifieke uitkeringen bereiken – wat is
de doorlooptijd, hoe zit het cliëntenbestand eruit, vragen overigens
die door gemeenten vaak heel moeilijk te beantwoorden blijken te zijn –
en zou op die punten aanbevelingen kunnen doen. Zo kan de bewindsman in antwoord
op de vraag of hij precies kan aangeven of er voldoende blauw op straat is
zeggen dat hij de Kamer het plan zal voorleggen en dat zij hem daaraan kan
houden. Dat kan de Kamer ook heel simpel op basis van zijn rapportages controleren.
Hij heeft dan aan te geven waarom het beoogde resultaat niet is bereikt en
het is vervolgens aan de Kamer een oordeel over die argumentatie te geven.
Die controle leek hem veel effectiever dan wanneer de Kamer zich in de uitvoeringsproblemen
verdiept. Dan worden dan bovendien sterk administratief gerichte discussies
of discussies over details.Mochten zich in een bepaalde gemeente problemen voordoen waardoor veel
financiële middelen niet goed zijn besteed, dan leek het hem nog niet zinvol om de ARK te vragen daarnaar onderzoek te doen, dan leek het
hem beter om de minister te vragen de Kamer daarover te informeren en het
is dan zijn zorg om die informatie te verschaffen. Het leek hem niet waarschijnlijk
dat hij daarbij de hulp van de ARK inroept.In de richting van met name de heer Vendrik merkte de bewindsman nog op
dat er inderdaad een dilemma is tussen centralisatie en decentralisatie. Zijns
inziens is centralisatie, voorzover die te maken heeft met beleid, op zijn
hoogst tijdelijk gerechtvaardigd – zo ontstaan ook die specifieke regelingen –
als er op een bepaald terrein een impuls wenselijk is en na enige tijd wordt
bezien wat die regeling heeft opgeleverd en wordt bezien of de uitvoering
aan een lager bestuursniveau kan worden overgelaten. Hij ziet geen andere
mogelijkheid omdat veel zaken die met die specifieke regelingen worden beoogd
niet anders kunnen worden uitgevoerd dan in complementariteit. Het is dan
een uitvoeringsprobleem in termen van effectiviteit, van een heldere regeling
van verantwoordelijkheden. Het is ook mogelijk om op verschillende plaatsen
rijkskantoren te belasten met de uitvoering, waardoor de centrale overheid
ook veel directer kan sturen, maar in veel gevallen blijf je voor de uitvoering
toch afhankelijk van lagere overheden of andere organen en dan is de centrale
overheid toch gehouden om de relaties transparant te houden, maar toch met
name geïnteresseerd te zijn in kosten en opbrengsten. Kortom, zijns inziens
zou de uitvoerende organen veel meer dan tot nu toe moeten worden gevraagd
wat zij eigenlijk doen, welke parameters worden gehanteerd en welke resultaten
worden geboekt. In dat geval is controle ook veel simpeler en effectiever.De bewindsman was het eveneens met mevrouw Noorman eens dat bij de formulering
van de specifieke regelgeving de beoogde resultaten scherper zouden moeten
worden gedefinieerd opdat de Kamer beter in staat is de resultaten te toetsen
aan in de wet opgenomen doelstellingen. Desgevraagd zegde hij toe de Kamer
bij de voortgangsrapportage directer inzicht te verschaffen in de aanvullende
regelingen, zoals AMvB's, die onderdeel vormen van de uitvoering van bepaalde
specifieke uitkeringsregelingen. Echter, het aantal aanvullende regelingen
dat vaak nodig blijkt omdat de uitvoering in de praktijk op problemen stuit,
zal bij het bespreken van die desbetreffende wetgeving in de praktijk zoveel
mogelijk overbodig moeten worden gemaakt door duidelijker regelgeving waardoor
de controle zich uiteindelijk ook kan beperken tot toetsing van de behaalde
aan de beoogde resultaten.De door de heer Vendrik gememoreerde notitie over de ARK, die in overleg
met de minister van Financiën en de VNG en IPO wordt opgesteld, zal binnen
afzienbare tijd, zo omstreeks het voorjaar, aan de Kamer kunnen worden voorgelegd.
Dat geldt ook voor de rapportage in relatie tot het rapport van de commissie-Van
Zijl voor het debat over de jaarverslagen nieuwe stijl in mei.Ten principale was de bewindsman het met de heer Luchtenveld eens die
zei dat hij eigenlijk van al die specifieke uitkeringen af wil, maar dan wel
uitgezonderd in die gevallen waar er mee wordt beoogd om bepaald beleid in
gang te zetten. Na een beoordeling na enige tijd kan dan worden bezien of
het een centraal of beter een decentraal beleid kan worden. Zoals bekend,
is hij groot voorstander van «dekolonisatie» van gemeenten en
wat dat betreft memoreert hij het debat over gemeentelijke herindeling waarbij
onder andere naar voren kwam de mogelijkheid van een substantiële vergroting
van het gemeentelijke belastinggebied. Gemeenten zijn tot nu toe heel sterk
gezien als instrumenten van het centrale beleid. Als dat perspectief wordt
verlaten, zouden heel wat financiële relaties met het Rijk kunnen worden
vermeden en kan de bestuurlijke en controledruk vanuit Den Haag aanzienlijk
worden verkleind. Daarover zijn de nodige deskundige rapporten verschenen.
Maar, daarbij mogen de inkomenseffecten natuurlijk niet uit het oog worden
verloren. Vervolgens zegde de bewindsman toe dat hij de wens tot toetsing van de
WOZ zal overbrengen aan zijn collega van Financiën.Met de heer Van Walsem was hij het eens dat de informatiestroom zo gering
mogelijk moet worden gehouden, maar dat de informatie wel relevant moet zijn.
De centrale overheid moet goede parameters opstellen die een goede indicatie
geven van het functioneren van gemeenten, provincies of diensten. Op basis
daarvan kan ook een goede sturing plaatsvinden. Dat traject is in gang gezet,
maar de bewindsman vreesde dat nog een lange weg is te gaan. Nadere gedachtewisselingMevrouw Noorman-Den Uyl (PvdA) kon zich in grote lijnen herkennen
in het antwoord van de minister, maar wilde toch nog een viertal punten onder
zijn aandacht brengen. Zij herhaalde haar vraag om in de volgende rapportage
die, zover zij wist in juni mag worden verwacht, uitvoeriger in te gaan op
de knelpunten en de kwaliteit. Ook had zij gevraagd om toezending van het
rapport van de visitatiecommissie. Voorts sloot zij zich aan bij het verzoek
van de heer Luchtenveld inzake toetsing van de WOZ. Zij stelde het op prijs
dat de minister dat verzoek aan zijn collega van Financiën zal overbrengen,
maar verzocht die wens toch van het nodige gewicht te voorzien. Zij had een
reactie gemist op de brief van de Algemene Rekenkamer van 28 februari 1997
waarin wordt gesteld dat aanpassing van specifieke regelingen aan de Kamer
zouden moeten worden voorgelegd.De heer Vendrik (GroenLinks) had begrepen dat de ministeriële
verantwoordelijkheid voor doelmatigheid en rechtmatigheid van bestedingen
in het kader van specifieke uitkeringen volgens deze minister neerkomt op
een «systeemverantwoordelijkheid» en dat daaruit voortvloeit dat
de minister altijd voldoende gegevens moet kunnen leveren, dat regelingen
ook doelstellingen moeten bevatten en dat de Kamer op basis daarvan haar controlerende
taak moet uitvoeren. Op zich kon hij zich daarin wel vinden. Hij zou dan ook
graag zien dat in volgende rapportages niet alleen aandacht werd besteed aan
beheersing van lasten en lastendruk, maar ook aan dat nieuwe inzicht in ministeriële
verantwoordelijkheid en de invulling daarvan.Wat het functioneren van de politie betreft, had hij begrepen dat deze
minister tot op heden op het standpunt staat dat de Kamer geen volume- en
prestatiegegevens krijgt. Dat nu kon hij niet rijmen met de opmerkingen van
de minister.De heer Stroeken (CDA) weet als voormalig bestuurder van een
middelgrote gemeente hoe hard dit proces nodig is. Begin tachtiger jaren was
het zonder meer een ramp die in de jaren daarna gelukkig fors is aangepakt.
De regelzucht van de overheid dient aanzienlijk te worden ingedamd. Hij is
waar mogelijk voor decentralisering, voor gebundelde uitkeringen en voor afbouw
van specifieke regelingen. Los van de voorziene evaluatie leek het hem sowieso
verstandig om eens in de vijf jaar dit soort regelingen op de ratio te evalueren.De heer Luchtenveld (VVD) was verheugd met de brede steun om
het aantal specifieke regelingen drastisch te verminderen. Hij verzocht de
bewindsman dan ook zo spoedig mogelijk aan te geven hoe die wens het beste
kan worden gerealiseerd.Met mevrouw Noorman zag hij graag dat de bewindsman bij zijn collega van
Financiën enige druk uitoefende wat betreft de toetsing van de WOZ. De minister zegde vanuit zijn coördinerende functie graag
toe er bij zijn collega's op aan te dringen om in hun rapportages meer aandacht
te besteden aan knelpunten in de uitvoering.Het rapport van de visitatiecommissie was volgens hem al in het kader
van het MDW-traject aan de Kamer of een van haar commissies gestuurd.Wat de toetsing van de WOZ betreft herhaalde hij zijn toezegging om er
bij zijn collega van Financiën, in casu de staatssecretaris, op aan te
dringen om dat rapport tijdig aan de Kamer te sturen.Eveneens wilde hij voldoen aan het verzoek van mevrouw Noorman om de stand
van zaken over de aanpassingen van specifieke uitkeringsregelingen via de
voortgangsrapportage aan de Kamer voor te leggen.De heer Vendrik had zijns
inziens fraai weergegeven wat hij heeft bedoeld: systeemverantwoordelijkheid
en resultaten. De Kamer moet voorgelegd krijgen hoe het kabinet een bepaalde
regeling technisch in het vat wil gieten opdat ook de Kamer kan vaststellen
wat er met het geld gebeurt en of de beoogde resultaten zijn bereikt.Wat de politie betreft, zal de Kamer uit en te na worden geïnformeerd
over de wijze waarop zij functioneert. Het informatiesysteem wordt nu ontwikkeld,
onder andere met behulp van de heer Van der Zwan. Het onderzoek naar de normkostenvergoeding
strekt zich natuurlijk ook uit over de vraag wat er met die vergoeding wordt
gedaan. Dat inzicht heeft niet alleen de minister zelf, maar uiteraard ook
de Kamer nodig om een oordeel te geven. Een dergelijk systeem heeft hij enkele
jaren geleden ook in Rotterdam ingevoerd en in de huidige jaarverslagen ziet
men ook direct wat er per district is bereikt.Met de heer Stroeken was hij het ermee eens dat om de zoveel jaar de stand
van zaken zou moeten worden bezien over de ratio van specifieke uitkeringen.
Hopelijk levert deze slag al zoveel op dat het er daarna heel wat simpeler
op wordt, niet alleen omdat veel regelingen zijn afgeschaft, maar ook omdat
er dan een systeem is ontwikkeld waardoor de gewenste transparantie ontstaat.
Hij zal graag bezien op welke manier het aantal regelingen kan worden teruggebracht,
maar kan daarbij natuurlijk niet treden in verantwoordelijkheden van zijn
collega's. Het alleen al in kaart brengen van welke regelingen er zijn, hoe
lang ze bestaan en wanneer ze zijn geëvalueerd, zou inderdaad al een
goed begin van de discussie kunnen zijn, maar jaarlijks krijgt de Kamer al
een uitgave van de beheerscommissie gegevensbestand specifieke uitkeringen,
waarin al een groot overzicht wordt verschaft. De voorzitter van de commissie voor de Rijksuitgaven,Van WalsemDe voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,De CloeDe griffier van de commissie voor de Rijksuitgaven,Van der Windt XNoot1Samenstelling: Leden: Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl (PvdA),
Hillen (CDA), Witteveen-Hevinga (PvdA), ondervoorzitter, Van Heemst (PvdA),
Hessing (VVD), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF),
Bakker (D66), Van Walsem (D66), voorzitter, Th.A.M. Meijer (CDA), De Haan
(CDA), Wagenaar (PvdA), Van den Akker (CDA), Van Beek (VVD), Duijkers (PvdA),
Verburg (CDA), Vendrik (GroenLinks), Remak (VVD), Weekers (VVD), Kuijper (PvdA),
Udo (VVD) en Blok (VVD).Plv. leden: Harrewijn (GroenLinks), Van Zuijlen (PvdA), Ross-van
Dorp (CDA), Koenders (PvdA), Bos (PvdA), Voûte-Droste (VVD), Lambrechts
(D66), Kant (SP), Feenstra (PvdA) Schutte (GPV), Van der Vlies (SGP), Schimmel
(D66), Stroeken (CDA), Wijn (CDA), Dok-van Weele (PvdA), Rietkerk (CDA), O.P.G.
Vos (VVD), Hamer (PvdA), Reitsma (CDA), Rabbae (GroenLinks), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Geluk (VVD), Smits (PvdA), De Vries (VVD) en Balemans (VVD).XNoot2Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), Schutte (GPV), Te Veldhuis (VVD),
ondervoorzitter, De Cloe (PvdA), voorzitter, Van den Berg (SGP), Van de Camp
(CDA), Scheltema-de Nie (D66), Van der Hoeven (CDA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den
Uyl (PvdA), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Hoekema (D66),
Rijpstra (VVD), Cornielje (VVD), Rehwinkel (PvdA), Luchtenveld (VVD), Wagenaar
(PvdA), De Boer (PvdA), Duijkers (PvdA), Verburg (CDA), Rietkerk (CDA), Halsema
(GroenLinks), Kant (SP) en Balemans (VVD).Plv. leden: Van den Doel (VVD), Rouvoet (RPF), Van Beek (VVD), Zijlstra
(PvdA), Ravestein (D66), Van Wijmen (CDA), Augusteijn-Esser (D66), Balkenende
(CDA), Barth (PvdA), Gortzak (PvdA), Rabbae (GroenLinks), Wijn (CDA), Dittrich
(D66), Cherribi (VVD), Nicolaï (VVD), Van Oven (PvdA), Brood (VVD), Apostolou
(PvdA), Kuijper (PvdA), Belinfante (PvdA), Mosterd (CDA), Eurlings (CDA),
Van Gent (GroenLinks), Poppe (SP) en Essers (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-124.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl