Structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI); Verslag algemeen overleg op 29 november 2001 over het evaluatierapport betreffende de experimentregeling Persoonsgebonden reïntegratiebudgetten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26448, nr. 40

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-01-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26448 nr. 40

07-01-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26448Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 448Toekomstige structuur van de uitvoering werk en inkomen (SUWI)nr. 40VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 januari 2002De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 29 november 2001 overleg gevoerd met staatssecretaris
Hoogervorst van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over:– het evaluatierapport betreffende de
experimentregeling Persoonsgebonden reïntegratiebudgetten (PRB) (SOZA-01-660).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Smits (PvdA) wijst erop dat invoering
van het persoonsgebonden budget in de zorg goede dingen heeft laten zien.
Het kan bij uitstek de autonomie van de cliënt vergroten en kan tevens
de onafhankelijkheid vergroten ten opzichte van de uitvoeringsinstellingen.
Het persoonsgebonden reïntegratiebudget (PRB) is een experimentele regeling,
beperkt tot enkele regio's en een klein aantal mensen. De regeling is nog
onbekend, zo blijkt uit de evaluatie, zowel bij de cliënten als de uitvoerders.
Meer in het algemeen kan gesteld worden dat het instrument een ruimere opzet
verdient. De staatssecretaris stelt dan ook een aangepaste regeling voor,
gebruik makend van de voorlopige gegevens uit de evaluatie.De evaluatie maakt duidelijk dat de helft van de 26 mensen die het PRB-traject
hebben afgerond ook werk hebben gevonden, een goed resultaat afgezet tegen
de succespercentages van de formele reïntegratie- en uitvoeringsinstellingen.
Het percentage van 50 is een positieve indicatie. Daarnaast is goed dat een
nieuwe doelgroep is aangeboord die de gewone uitvoerders, ook volgens eigen
zeggen, niet kunnen bereiken: hoogopgeleide vrouwen en volledig arbeidsongeschikten.
Uit de evaluatie blijkt dat driekwart van de gebruikers van een PRB het als
een goed bruikbaar instrument zien. Autonomie en zelfvertrouwen van de cliënt
worden hierdoor sterk vergroot.Mevrouw Smits constateert dat de nieuwe regeling zowel een uitbreiding
als een inperking inhoudt. De regelluwte, die bijdraagt aan het succes van
de regeling, wordt dan ook minder. Ook is onduidelijk hoe de voorgestelde
inperkingen in de praktijk vorm zullen krijgen. Er wordt de facto afscheid
genomen van de marginale toetsing van een trajectplan, die soms
slechts twee weken duurt. Men mag voortaan immers alleen instrumenten inzetten
die leiden tot het vergroten van de mogelijkheid tot het verrichten of verkrijgen
van arbeid. De uitvoerders zullen dan ook sterker dan nu het geval is aan
de hand van dit vage criterium moeten beoordelen of het voorgestelde plan
van een cliënt doelmatig is. Dit gaat ten koste van de vrijheid en daarmee
waarschijnlijk van het succespercentage. Er wordt bovendien in het algemeen
geen misbruik van de regeling gemaakt.Het afscheid van de marginale toetsing kan tot problemen in de praktijk
leiden. Zo hebben uitvoerders nog steeds moeite met het snel afhandelen van
aanvragen. Een inhoudelijke beoordeling zal geen twee weken vergen, maar zal
eerder maanden beslaan. Een trage behandeling is echter een belemmering op
zich voor reïntegratie. Volgens de nieuwe regeling moet een trajectplan
doelmatig en resultaatgericht zijn. Hoe wordt dat in de praktijk beoordeeld?
Dit geldt toch ook niet voor aanbesteding van reïntegratietrajecten?Mevrouw Smits haalt aan dat de staatssecretaris stelt dat de uitvoerders
behoefte hebben aan duidelijke regels. Uitvoerders houden inderdaad niet van
vrijheid en autonomie. Bij introductie van een instrument bestaat dan ook
de neiging, een en ander zoveel mogelijk in te perken. Dat moet echter niet
worden toegestaan als een grotere vrijheid voor cliënten leidt tot succes.Bij de praktijk van de PRB speelt een probleem van rechtsgelijkheid. Het
persoonsgebonden reïntegratiebudget heeft een aantal mensen de mogelijkheid
gegeven om een eigen bedrijf te starten. Het gaat om het bekostigen van materialen,
waar dat normaal gesproken via leningen zou moeten plaatsvinden. Sommige uitvoerders
hebben hier echter grote problemen mee. Is hier sprake van onrechtvaardigheid?
Moet die niet voorlopig toegestaan worden, aangezien hiermee de doelgroep
van volledig arbeidsongeschikten wordt bereikt?Mevrouw Smits is een voorstander van een flexibele, ruime regeling die
de autonomie en het zelfvertrouwen van de cliënt versterkt. Het ware
dan ook beter de huidige regeling voort te zetten. De mogelijkheid om een
oriëntatiebudget in te stellen in de regio Midden-Nederland valt overigens
in goede aarde.De heer Harrewijn (GroenLinks) is van mening
dat het PRB-experiment veel trager op gang is gekomen dan verwacht. Het is
dan ook veel minder succesvol dan gehoopt, op de regio Midden-Nederland na.
Het persoonsgebonden reïntegratiebudget bereikt echter ook vrouwen en
volledig arbeidsongeschikten, zodat het zonder meer een additioneel instrument
genoemd kan worden. Daarbij moet echter opgemerkt worden dat laagopgeleide
mannen, waarvan er veel WAO-gerechtigd zijn, niet bereikt worden met normale
noch additionele trajecten.Het toevoegen van een oriëntatiebudget is overigens een goed besluit,
zodat mensen ook vooraf, bij het verkennen van scholing en bemiddeling, over
betere begeleiding kunnen beschikken. Dit kan het instrument dan ook beter
toegankelijk maken voor andere groepen arbeidsongeschikten. De voorgestelde
bijstellingen maken duidelijk dat er ook gedurende het proces behoefte is
aan meer contact en begeleiding. Er is sowieso meer zicht nodig op de mensen
die in het PRB-experiment zitten. Waar is, bijvoorbeeld, de niet-succesvolle
helft van de mensen die het traject hebben doorlopen gebleven? Een casemanager
of een contactpersoon, van het Uitvoeringsorgaan werknemersverzekeringen (UWV)
of onafhankelijk, kan ook op dit vlak voor meer feedback zorgen.De heer Harrewijn stelt vast dat de voorgestelde vormgeving van de feedback
als inperking gezien kan worden. Het gaat om verbureaucratisering van een
open regeling, zoals middels driemaandelijkse rapportages en de toetsing daarvan.
Een signalerend gesprek na een wat langere periode lijkt meer voor de hand
te liggen, net als de eis voor een trajectplan vooraf. Het opstellen
van dat plan wordt overigens goed mogelijk gemaakt met het oriëntatiebudget.
Mede gezien de ervaring van het UWV met de PRB is het daarnaast beter als
men zich voorlopig, gedurende het experiment met het oriëntatiebudget,
tot een marginale toetsing beperkt. Hoe mag dit budget besteed worden? Wordt
mensen iets aangeboden vanuit het UWV? Vormt de uitbetalingssystematiek bij
het budget in het algemeen geen rem op de voortgang van het proces? Men hoeft
toch geen fondsen voor te schieten?In de voorstellen van de staatssecretaris is sprake van een algemeen,
maximaal bedrag, dat bij ministeriële regeling wordt ingevuld. Hoe hoog
wordt het bedrag? De verdere invoering van de PRB's wordt afhankelijk gemaakt
van de uitvoeringstoets. Die toets begint per 1 januari 2002, bij arbeidsongeschikte
werknemers die in het eigen bedrijf of elders niet herplaatst kunnen worden.
Is het nog steeds het streven om de overige mensen per 1 januari 2003 aan
die toets te onderwerpen? Als de uitvoering alsdan niet mogelijk is, haalt
dit immers de vaart uit het proces.De heer Van Dijke (ChristenUnie) vindt dat
het enthousiasme over het persoonsgebonden budget als instrument de weerbarstigheid
van de materie niet uit het oog mag doen verliezen. Enige voorzichtigheid
is dan ook geboden. Meer in het algemeen is het goed dat het experiment meer
aan kaders wordt gebonden, mede met het oog op het toezicht.De relatief kleine omvang van het experiment maakt overigens dat voorzichtig
omgesprongen moet worden met de conclusies. De eerste indruk is echter niet
negatief. Er wordt overigens weinig gebruik gemaakt van het experiment. Is
dit een gevolg van onbekendheid of onmogelijkheid? Is daarnaast de afhankelijkheid
van medewerking van uitkeringsinstanties een beperking voor succesvolle toetreding
tot de arbeidsmarkt voor volledig arbeidsongeschikten? Juist zij blijken immers
gebaat bij een PRB. Dit punt verdient nadere uitwerking. De mensen zijn positief
over het persoonsgebonden reïntegratiebudget, zelfs als een aanvraag
wordt afgewezen. Het lijkt dan ook van groot belang dat mensen serieus genomen
worden. Ook dit pleit voor het verder ontwikkelen van het PRB. Het mag overigens
niet zo zijn dat dit instrument gezien wordt als sluitstuk. De voorwaarden
voor verkrijgen van een persoonlijk budget worden daarmee te zeer ingeperkt.De heer Van Dijke wijst op de onmogelijkheid van onafhankelijke ondersteuning
bij het opstellen van een plan. Een persoonlijke arbeidsadviseur moet onafhankelijk
van het uitvoeringsorgaan aangesteld kunnen worden. Uit het experiment in
Midden-Nederland blijkt dat veel mensen afhaken omdat een trajectplan moet
worden ingediend. Velen zien daar tegen op of voelen zich er niet toe in staat.
Vaststelling van een arbeidshandicap zou een automatisch recht moeten betekenen
op het inroepen van een dergelijke begeleider. Wat is de reactie van de staatssecretaris
op dit punt?Uitvoeringsinstanties en casemanagers zijn in deze optiek niet onafhankelijk,
omdat advisering en uitvoering respectievelijk ondersteuning en beoordeling
door eenzelfde persoon of instantie plaatsvindt. Dit maakt dat cliënten
terughoudend zijn, met het oog op een eventuele verlaging van de uitkering.
In dit licht is een oriëntatiebudget zonder meer zinvol. Hoe wordt dit
ingevoerd en wat kan een cliënt ermee doen? Moet hierbij geen onderscheid
gemaakt worden tussen informatievoorziening en ondersteuning? Informatievoorziening
blijft immers een taak van het UWV, waarbij overigens nog een wereld te winnen
valt.De heer Van Dijke heeft de indruk dat de staatssecretaris het middel te
duur vindt, gezien de voorgestelde aanpassingen. Waar is dat oordeel op gebaseerd?
De verlaging van het standaardbudget zal het budget op maat ongetwijfeld aantrekkelijker
maken. Dat leidt tot het gevaar dat mensen een traject moeten afbreken omdat
de toegestane kosten worden overschreden. Brengt dit ook niet de nodige bureaucratie
met zich? Waarom wordt het traject gelimiteerd tot de, willekeurige, termijn
van een jaar? De regelingen en procedures van het PRB moeten in
overeenstemming worden gebracht met het persoonsgebonden budget in de Algemene
wet bijzondere ziektekosten (AWBZ). Betekent de modernisering op dat punt
een andere wijze van implementeren van het instrument? Aanwending van het
budget voor het beginnen van een eigen bedrijf lijkt terecht niet meer mogelijk
te worden gemaakt. De praktijk heeft echter laten zien dat dit tot het nodige
succes heeft geleid. Zijn er duidelijke signalen over misbruik op dit vlak?Mevrouw Van Vliet (D66) ziet een analogie
met invoering van het persoonsgebonden budget in de zorg. De zaken gaan veel
later van start dan mogelijk. Er blijkt een andere groep aangeboord te worden.
De diverse instellingen laten angst zien om te experimenteren. Er wordt weinig
budget geboden en er doen weinig mensen aan mee. Met name door de inspanningen
van CDA, VVD en D66 is het persoonsgebonden budget in de zorg per 2003 echter
een onderdeel van de volksverzekering.Het is jammer dat de staatssecretaris reeds na korte tijd de regelluwte
vermindert door aanscherping en inkadering van de regeling. Er moet immers
ruimte blijven voor experimenten, zeker gezien het succespercentage van 50.
Ook moet uitkeringsinstanties de tijd gegeven worden om te wennen en moeten
cliënten beter op de hoogte worden gebracht van de mogelijkheden. Het
experiment moet nog minstens een jaar doorgezet worden in een bredere vorm,
inclusief een oriëntatiebudget, om vervolgens conclusies te trekken.
De vraagsturing en het verkrijgen van een traject op maat moet meer ruimte
worden geboden. Over enige tijd is ook duidelijk of de mensen die aan het
werk zijn gekomen, ook aan het werk zijn gebleven.De aanleiding voor een en ander is de discussie over het aanwenden van
de regeling voor een startkapitaal voor een eigen bedrijf. Dit zou de ongelijkheid
bevorderen, mede met het oog op het starterskrediet in de Wet REA (Wet (re)integratie
arbeidsgehandicapten). Waarom deze weerstand als het mensen aan werk helpt?
Functioneert het starterskrediet in de Wet REA wellicht niet goed? Eenzelfde
starheid wordt aan de dag gelegd bij het inzetten van het budget voor materialen
als computers of zaken voor een bedrijfsinrichting. Wat nu als mensen dergelijke
zaken nodig hebben om aan de slag te komen?Mevrouw Van Vliet vindt de hogere eisen aan een aanvraag voor een PRB,
een trajectplan, prima. Dan moet echter een onafhankelijke begeleiding van
de cliënt in dit traject verzekerd zijn. Indiening en afhandeling van
de aanvraag blijkt immers moeilijk en langdurig. Een patiënt in de zorg
met een persoonsgebonden budget laat men toch ook niet zichzelf indiceren?
Hiervoor kan goed een oriëntatiebudget ingezet worden, als nieuw onderdeel
van een voort te zetten experiment.Het onderscheid tussen een standaardbudget en een budget op maat dient
te vervallen. Er moet een traject op maat komen, passend bij een cliënt.
Beperkingen aan de hoogte van het budget zullen vervolgens grenzen stellen
aan de benodigde steun. Er is sprake van een maximum van 8000 gulden inclusief
enkele toeslagen. Is dit een realistisch en duidelijk plafond met het oog
op de samenstelling van een serieus traject?Mevrouw Van Vliet vindt dat, na goedkeuring van het plan, het volgen en
begeleiden van een cliënt niet gericht moet zijn op de besteding van
het geld. Men moet wel verantwoording afleggen en men moet aan prestatie-eisen
voldoen. Dat kan ook halfjaarlijks of achteraf gebeuren, wat neerkomt op een
niet-beperkende controle. Bij gebleken misbruik zijn er vervolgens genoeg
mogelijkheden om de uitgekeerde bedragen terug te vorderen. Het PRB mag overigens
niet beschouwd worden als een sluitstuk.De heer Van der Knaap (CDA) vindt het persoonsgebonden
reïntegratiebudget een sympathiek instrument, dat echter niet tegen elke
prijs ingezet moet worden. De evaluatie laat immers zien dat de
conclusie gerechtvaardigd is dat het experiment is mislukt. Op een totaal
van 450 mogelijke aanvragen, zijn er uiteindelijk slechts 13 mensen aan het
werk gekomen. Waarom hebben zo weinig mensen aan het experiment deelgenomen?
Vormt de SUWI-problematiek (Structuur uitvoering werk en inkomen) of de ontvlechting
van Arbeidsvoorziening hierbij een punt? De hoge deelname van hogeropgeleiden
geeft aan dat voorkomen moet worden dat hier sprake is van een elitaire regeling.
Hoe kan voorkomen worden dat de groep van lager geschoolden die meer behoefte
heeft aan scholing en een PRB wordt uitgesloten?Aan de hand van de evaluatie stelt de staatssecretaris voor, de regelgeving
aan te scherpen en te komen tot een landelijke regeling, daarbij uitgaande
van een budget op maat met een maximale bestedingsduur van een jaar. Uit de
evaluatie blijkt echter dat 85% van de cliënten het PRB-traject nog niet
heeft afgerond, omdat men voor een langdurig toeleidingstraject heeft gekozen.
Hoe verhoudt het een zich tot het ander? De evaluatie maakt ook duidelijk
dat het PRB nog weinig bekend is. Wordt het informatiepunt met de naam Per
saldo ingeschakeld om dit instrument beter onder de aandacht te brengen van
de doelgroep? Invoering van een oriëntatiebudget valt overigens in goede
aarde. Wat zijn meer in het algemeen de kosten van een en ander voor de uitvoeringsinstanties?De heer Wilders (VVD) acht het te vroeg om
te concluderen dat het experiment een succes of een fiasco is. Dat laat onverlet
dat het vergroten van de autonomie door middel van een persoonsgebonden reïntegratiebudget
van groot belang is. Het experiment moet dan ook worden voortgezet. Wat is
echter de reden van de weinige aanvragen in dit verband? Uiteindelijk blijken
slechts 13 mensen het traject succesvol afgerond te hebben. Het experiment
lijkt daarnaast vooral een meerwaarde te hebben voor een a-typische doelgroep,
namelijk hogeropgeleiden en volledig arbeidsongeschikten. De groep hogeropgeleiden
besteedt het budget bovendien vooral aan scholing.In de evaluatie ontbreekt informatie over de diagnosegroepen onder de
aanvragers. Het gaat in 31% om motorische klachten en in 19% om psychische
klachten. Meer cijfers zijn niet beschikbaar. Kennis van de diagnosecategorieën
en arbeidsongeschiktheid is echter nodig om te achterhalen welke groepen mensen
succesvol zijn en welke niet. Kan de staatssecretaris in deze informatie voorzien?
Zal in het vervolg van het experiment een en ander worden geregistreerd?De heer Wilders haalt aan dat de staatssecretaris eerder heeft gezegd
dat de cliënten om meer begeleiding vragen, maar dat dit niet goed past
in het idee van een op onafhankelijkheid gericht persoonsgebonden reïntegratiebudget.
Het gaat om een reëel dilemma en om de spanning tussen begeleiding en
autonomie.De inzet van de staatssecretaris op rechtmatigheid verdient alle steun.
Er bestaat immers geen zicht op de bestedingen. Hoe kan volgens de staatssecretaris
de rechtmatigheid op de meest minimale wijze worden gediend? Hier moet immers
een afweging worden gemaakt tussen het belang van rechtmatigheid enerzijds
en het gevaar van regeldrift anderzijds. In de evaluatie valt overigens te
lezen dat cliënten van hun contactpersoon bij de UVI een computer moesten
inkopen bij vrienden van deze persoon. Betekent dit dat ook de uitvoerders
op rechtmatigheid moeten worden getoetst?Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris bespeurt bij de Kamer
een positieve houding ten aanzien van het instrument van het beleidsgebonden
budget. Het lijkt dan ook te gaan om een blijvertje. Het succes van reïntegratie
is immers voor 80% tot 90% afhankelijk van de inzet van het individu, die
moet kunnen sturen in het proces. Het persoonsgebonden instrument
lijkt hiervoor bij uitstek geschikt. Het verschil tussen het PRB en andere
vormen van UWV-dienstverlening zal uiteindelijk slechts gradueel zijn. Bij
de standaardreïntegratietrajecten is er eveneens een streven naar meer
inspraak en keuzemogelijkheden voor de cliënten. Het PRB is daarbij waarschijnlijk
voor de hogeropgeleiden een meer aantrekkelijk instrument, waar voor anderen
het accent zal liggen op begeleiding vanuit de UWV. Omdat het bij een persoonsgebonden
budget ook om de besteding van publiek geld gaat, moet ook hier de rechtmatigheid
gewaarborgd worden. Het PRB is dan ook geen sluitstuk, maar een volwaardige,
onmiddellijk inzetbare mogelijkheid.De staatssecretaris acht het moeilijk om conclusies te verbinden aan de
eerste, onbetrouwbare resultaten van het experiment. Zo is onduidelijk hoeveel
procent van de mensen duurzaam is geplaatst. Normaal gesproken moet dat percentage
rond de 30 à 35 liggen. Een en ander moet over een langere periode
worden bekeken, zodat ook de resultaten van de niet direct succesvolle trajecten
in beeld komen. Op dit vlak moet een veel betere monitoring opgezet worden.
Het is dan ook van belang om het experiment voort te zetten. In het komende
jaar kunnen op dit vlak wellicht ook de diagnosegroepen bijgehouden worden.
De oververtegenwoordiging van jonge, hoogopgeleide vrouwen doet echter vermoeden
dat de categorie psychische klachten zeer groot is.De staatssecretaris verklaart de lage animo voor deelname aan het experiment
met een verwijzing naar twee oorzaken. Bij de uitvoerende organisaties bestaat
er enige onwennigheid met minder conservatieve regelingen. Daaruit volgt ook
dat de voorlichting aan de cliënten niet optimaal is geweest. De voorlichting
begint overigens beter op gang te komen, met goed resultaat.Het instrument van een persoonsgebonden budget kan alleen succesvol zijn
als zowel doelmatigheid en rechtmatigheid gewaarborgd zijn. Het is dan ook
urgent om nadere regels te stellen voor een haast regelloze situatie. Zowel
cliënten als uitvoeringsorganisaties hebben in de evaluatie aangegeven
meer vastigheid te willen. Het nieuwe voorstel kent de nodige afwijkingsmogelijkheden
en is dus flexibel, maar stelt duidelijkere grenzen. De rechtmatigheid wordt
bevorderd door de cliënt als vereiste een duidelijk plan van aanpak te
laten formuleren. Tevens komt er een reguliere monitoring middels een driemaandelijkse
rapportage door de cliënt aan de uitvoeringsinstelling. Dat kan wat bureaucratisch
uitpakken als er zware en formele eisen aan worden gesteld. Men moet echter
denken aan een brief van de cliënt aan de UVI (uitvoeringsinstelling)
over de stand van zaken of aan een gespreksverslag bij direct cliëntcontact.
Bovendien vindt er een controle achteraf plaats op de ingediende declaraties.De staatssecretaris kan zich niet vinden in het gebruik van het PRB voor
zelfstandig ondernemerschap. Het PRB mag benut worden door een cliënt
om zich op het ondernemerschap voor te bereiden middels cursussen en dergelijke.
Het doen van bedrijfsinvesteringen op deze titel is echter buitengewoon gevaarlijk.
Bij het kopen van een computer of andere activa is het immers na een eventueel
faillissement onduidelijk aan wie deze toebehoren. Ook is het moeilijk een
onderscheid tussen bedrijfs- en privé-gebruik te maken. In de bijstand
en in het starterskrediet, waarmee overigens maximaal 60 000 gulden is
gemoeid, wordt ervan uitgegaan dat dergelijke investeringen plaatsvinden via
leningen, waarbij de uitvoeringsinstelling of de sociale dienst zich garant
stelt voor terugbetaling.De evaluatie van het starterskrediet verschijnt in het eerste kwartaal
van 2002. Bij eventuele knelpunten in de werking daarvan, moet de mogelijkheid
van een gecombineerd of gezamenlijk gebruik met het persoonsgebonden budget
worden overwogen. Tevens zal bij deze evaluatie een vergelijking worden gemaakt
met de elementen van voorfinanciering in de BBZ (bijstandsbesluit zelfstandigen)
met het oog op een meer flexibel starterskrediet. Daarbij moet
getracht worden, een goede link te leggen met het persoonsgebonden budget.
Ook het idee van bruikleen zal daarbij betrokken worden. Uitgangspunt moet
zijn een flexibele en rechtmatige inzet in de uitvoering. Daarnaast zijn er
buiten het starterskrediet instrumenten in de REA voor (arbeids-)gehandicapten
die voor hun functioneren moeten beschikken over, bijvoorbeeld, een computer.
Meer in het algemeen moet duidelijk zijn dat bij het ondernemerschap een zeker
bedrijfsrisico wordt gelopen. Dat wordt voor uitkeringsgerechtigden vervolgens
geminimaliseerd.De staatssecretaris onderkent de behoefte aan onafhankelijke begeleiding.
De uitgangspositie moet zijn dat de UVI, een publieke organisatie, een onafhankelijke
begeleider is voor de cliënt. Er worden dan ook extra fondsen aangewend
voor versterking van het casemanagement. Men moet echter oppassen met het
«privatiseren» daarvan door een, vrij besteedbaar, oriëntatiebudget
in te schakelen. De UVI mag immers geen alibi worden verschaft om de begeleiding
op een zacht pitje te zetten. Het oriëntatiebudget is opgenomen in het
experiment en kan wellicht onder bepaalde omstandigheden uitkomst bieden.
Zo kan het besteed worden in het traject vóór de UVI voor een
eerste oriëntatie. Uitbreiding van het gebruik hiervan in het experiment
is goed met het oog op het opdoen van de nodige ervaring. Een oriëntatiefase
kan ook voorkomen dat mensen geld besteden aan voor hen zinloze trajecten,
wat overigens in meer algemene zin ter (marginale) toetsing van de UVI is.De conceptregeling, die op 30 november ter voorhang bij de Kamer wordt
ingediend, geeft maxima aan voor de hoogte en de duur van de budgetten. Met
een motivering kan daarvan echter nadrukkelijk afgeweken worden. Het maximumbedrag
is gebaseerd op het gemiddelde van de huidige trajectkosten, namelijk 8000
gulden. De maximumduur van een traject is een jaar. Veel mensen blijven dan
ook te lang vruchteloos in een traject hangen, zonder tot een goede afronding
te komen. De duur kan overigens vooraf en achteraf verlengd worden.De staatssecretaris maakt duidelijk dat cliënten geen bedragen hoeven
voor te schieten. Op grond van een declaratie krijgt men onmiddellijk een
voorschot op het gedeclareerde deel.Nadere gedachtewisselingMevrouw Smits (PvdA) vindt dat de evaluatie
laat zien dat het persoonsgebonden reïntegratiebudget een waardevol instrument
is. Het geeft de cliënt immers meer zeggenschap. Het kan bovendien fungeren
als een blijvend breekijzer op het gebied van de bureaucratie. Het flexibele
gebruik ervan moet dan ook uitgebreid worden. Daarnaast valt het oriëntatiebudget
in goede aarde.De heer Harrewijn (GroenLinks) is geporteerd
van het persoonsgebonden reïntegratiebudget, dat waarschijnlijk nog veel
meer mogelijkheden in zich bergt als het bij zowel UVI's als cliënten
meer bekendheid geniet. Dat veel hoogopgeleiden, volledig arbeidsongeschikten
en vrouwen er gebruik van maken, lijkt dan ook vooral te worden veroorzaakt
door de selectie van de UVI. Meer in het algemeen is van belang dat het «werken
op maat» bredere ingang vindt bij UVI, UWV en de reïntegratiebedrijven.Het voorgestelde maximumbedrag van 8000 gulden is zorgelijk, zeker omdat
dit lage bedrag niet voortkomt uit het experiment. Dit bedrag moet niet als
de norm gaan gelden. Ook op andere vlakken moet de zaak niet dichtgetimmerd
worden. Blijft 1 januari 2003 de streefdatum voor algemene invoering van de
regeling?De heer Van Dijke (ChristenUnie) wijst erop
dat de UWV's een informatieplicht houden over de verschillende mogelijkheden.
Een oriëntatiebudget kan voor het traject ingezet worden,
bijvoorbeeld middels de diensten van een arbeidsadviseur. Heeft een onafhankelijke
arbeidsadviseur, die wellicht sneller het vertrouwen van een cliënt wint,
echter ook geen rol tijdens de duur van een PRB-traject?Mevrouw Van Vliet (D66) vindt het positief
dat de regeling zal worden voortgezet. Wellicht dat ook blijkt dat het verschil
tussen een persoonsgebonden reïntegratiebudget en andere trajecten minimaal
is. Bij de invulling van het begrip rechtmatigheid moet ervoor gewaakt worden
dat het niet te bureaucratisch wordt.Het beperken van besteding van het PRB op het vlak van het starten van
een onderneming is niet goed. De mensen moeten dan immers op zoek naar een
andere regeling. Wanneer krijgt de Kamer inzicht in de door de staatssecretaris
in het vooruitzicht gestelde eventuele combinaties, als resultaat van de evaluatie
van het starterskrediet?De heer Van der Knaap (CDA) vraagt zich af
of de regeling een blijvertje is, gezien de resultaten tot nu toe. Hopelijk
treedt op dit vlak een aanmerkelijke verbetering op. Het instrument komt vooralsnog
vooral ten goede van hooggeschoolden. Dit laat echter de verantwoordelijkheid
van de UVI voor de andere groepen onverlet. Wat kost een en ander overigens
de uitvoeringsorganisaties?De heer Wilders (VVD) is tevreden over de
toezegging dat de diagnosegroepen in het vervolg van het experiment worden
geregistreerd. Het gaat nu vooral om jonge vrouwen, volledig arbeidsongeschikten
en hoogopgeleiden. Dat duidt volgens de staatssecretaris op vooral klachten
van psychische aard. Uit de evaluatie blijkt echter dat het gros motorische
klachten heeft.Mede in het licht van de VBTB-operatie (Van beleidsbegroting tot beleidsverantwoording)
is het van belang om de kwantiteit niet uit te oog te verliezen. Wanneer beschouwt
de staatssecretaris het experiment als gelukt of mislukt? Wat moet binnen
een jaar worden bereikt?De staatssecretaris vindt dat van een succesvol
experiment sprake is als over een jaar blijkt dat het rendement van de PRB
hoger is dan die van de reguliere trajecten, namelijk 30% tot 35%. Het aspect
van de kosten van het instrument voor de UVI's zal nader worden bekeken. De
evaluatie van het starterskrediet is gereed. Daarop zijn echter een aantal
aanvullende vragen geformuleerd. De Kamer kan dit rapport op redelijk korte
termijn tegemoetzien. Het idee van een arbeidsadviseur kent parallellen met
de beoogde werking van de oriëntatiebudgetten. Het moet gaan om mensen
die, los van de UVI, cliënten adviseren over een te volgen reïntegratietraject.
Via het experiment wordt onderzocht in hoeverre deze budgetten aanvullende
waarde hebben. Het streven is nog steeds om algemene invoering op 1 januari
2003 van start te laten gaan.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,TerpstraDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,NavaXNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Van Lente (VVD),
Van Dijke (ChristenUnie), Bakker (D66), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP),
Van der Knaap (CDA), Harrewijn (GroenLinks), Balkenende (CDA), Van Gent (GroenLinks),
Smits (PvdA), Verburg (CDA), Bussemaker (PvdA), Spoelman (PvdA), Örgü
(VVD), Van der Staaij (SGP), Santi (PvdA), Wilders (VVD), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Depla (PvdA), Bolhuis (PvdA).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Kortram (PvdA), Blok (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Van Middelkoop
(ChristenUnie), Van Vliet (D66), Stroeken (CDA), Marijnissen (SP), Ten Hoopen
(CDA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Schoenmakers (PvdA), Dankers (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Middel (PvdA), Weekers
(VVD), Van Walsem (D66), Oudkerk (PvdA), De Vries (VVD), Van Splunter (VVD),
Van der Hoek (PvdA), Hamer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26448-40.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl