Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten (verbreding reikwijdte); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28236, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-10-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28236 nr. 6

22-10-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVoorkeursrecht en transparantieVerschil stads- en dorpsvernieuwing en stedelijke herstructureringMarktwerkingVervolgactieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28236Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 236Wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten (verbreding reikwijdte)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAG EN HET AANVULLEND VERSLAGOntvangen 22 oktober 2002Met belangstelling heb ik kennis genomen van de bevindingen van de vaste
commissie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over
bovenvermeld wetsvoorstel tot wijziging van de Wet voorkeursrecht gemeenten
(Wvg), zoals vastgelegd in het verslag van 28 maart 2002 (Kamerstukken
II 2001/02, 28 236, nr. 4) en het aanvullend verslag van 4 april
2002 (Kamerstukken II 2001/02, 28 236, nr. 5). Met instemming heb ik
geconstateerd dat in elk geval in de toenmalige samenstelling kamerbreed de
mening werd gedeeld dat alle gemeenten in staat moeten worden gesteld om het
voorkeursrecht te benutten. Het repareren van een onbedoeld neveneffect van
de wetswijziging in 1996 (amendement Esselink, Kamerstukken II 1995/96, 24 235,
nr. 22) voor wat betreft stads- en dorpsvernieuwingsgebieden ontmoet derhalve
steun. Op de gestelde vragen betreffende het gebied buiten deze vernieuwingsgebieden
en op de andere gestelde vragen zal ik, de lijn van het verslag en het aanvullend
verslag volgend, hierna ingaan. Waar mogelijk zijn de vragen gebundeld en
in samenhang beantwoord.Meermalen wordt nadrukkelijk gevraagd om in te gaan op de relatie met
het (rode) contourenbeleid in het kader van de Vijfde Nota over de ruimtelijke
ordening (hierna: Vijfde Nota). Daarbij gaat het om de argumenten uit de memorie
van toelichting dat gemeenten over dit instrument moeten kunnen beschikken
op het moment dat de rode contouren worden getrokken, waarbij werd verwezen
naar de gang van zaken rond de Vinex-nota, die ertoe heeft geleid dat marktpartijen
gemeenten vóór konden zijn bij het innemen van grondposities.In het strategisch akkoord Werken aan vertrouwen, een kwestie van aanpakken
(Kamerstukken II 2001/02, 28 375, nr. 5) is aangegeven dat de Vijfde
Nota op dit punt zal worden aangepast. Beantwoording van de desbetreffende
vragen is thans dan ook niet goed mogelijk.Naar mijn overtuiging hoeven de wijzigingen in de Vijfde Nota echter niet
in de weg te staan aan een spoedige totstandkoming van het onderhavige wetsvoorstel.
Ongeacht de aanpassingen in de Vijfde Nota, ben ik van mening dat er voldoende
argumenten zijn om de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel voort
te zetten. In de memorie van toelichting is al duidelijk de zelfstandige
betekenis van het wetsvoorstel aangegeven om een voortgezette behandeling
te rechtvaardigen.Gemeenten die geen uitbreidingstaakstelling hebben maar wel binnen- of
buitenstedelijk willen uitbreiden kunnen thans geen gebruik maken van het
voorkeursrecht. Dit klemt des te meer nu een decentrale aanpak van het verstedelijkingsbeleid
steeds meer centraal staat. Met het oog op het kabinetsvoornemen om –
zoals geformuleerd in het Strategisch akkoord en nader uit te werken in de
Vijfde Nota – bouwen voor de eigen bewoners voor gemeenten in het landelijk
gebied mogelijk te maken, is het van belang dat alle gemeenten van de Wvg
gebruik kunnen maken. Dit geldt dus ook voor gemeenten die in het huidig regime
geen uitbreidingstaak hebben. Ook voor stedelijke herstructurering is een
uitbreiding van de reikwijdte van de Wvg van waarde.Daarnaast kan worden genoemd het voordeel voor marktpartijen: gelijke
behandeling van alle gemeenten betekent voor het betrokken bedrijfsleven ook
een gelijke behandeling. Voorts werd bij de totstandkoming van de Wvg in 1981
al uitgegaan van een bevoegdheid tot vestiging van een voorkeursrecht die
alle gemeenten toekwam. Tenslotte worden de lasten voor bestuur en rechterlijke
macht als gevolg van juridische procedures over het begrip uitbreidingscapaciteit
teruggebracht. Dit geldt ook voor provinciale taken: de behandeling van verzoeken
om een verklaring van geen bezwaar alsmede de handhaving van het uitbreidingsbegrip
in de Wvg.Voorkeursrecht en transparantieDe leden van de VVD-fractie betreuren het dat niet gelijktijdig met het
onderhavige wetsvoorstel een instrument beschikbaar komt om de transparantie
van gemeentelijke grondbedrijven te vergroten en daarmee de politieke controle
te verbeteren.In dit verband verwijs ik naar de activiteiten die in het kader van de
Wet dualisering gemeentebestuur worden ondernomen. Als onderdeel daarvan worden
door de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties de comptabiliteitsvoorschriften
aangepast waarin grondbeleid een zelfstandig verantwoordingsonderdeel wordt.
Mede met behulp van dit instrument is het vooral aan de gemeenteraad om zelf
het heft in handen te nemen om de politieke controle op het eigen grondbedrijf
uit te oefenen en zo nodig te verbeteren. Ik verwijs hiervoor naar de tweede
voortgangsbrief waarin hierbij wordt stilgestaan (Kamerstukken II 2001/02,
27 581, nr. 16). Ik deel het standpunt van deze leden dat de mogelijkheden
van de huidige Wvg worden aangetast om slechts bepaalde gemeenten exclusief
de bevoegdheid toe te kennen over een voorkeursrecht te beschikken. Dit komt
vooral door de anders georganiseerde totstandkoming van bouwlocaties. Het
argument dat juist aan de huidige regeling ten grondslag heeft gelegen om
slechts geselecteerde gemeenten het voorkeursrecht te geven, wordt hierdoor
als het ware achterhaald.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen naar de hantering van de term
«uitbreidingscapaciteit» in de jurisprudentie om onderscheid tussen
de gemeenten te maken.In de jurisprudentie is, in aansluiting op de circulaire van 19 september
1996, Stcrt. 25 september 1996, het begrip «uitbreidingscapaciteit»
aldus uitgelegd dat een gemeente blijkens provinciaal of rijksruimtelijk beleid
een actieve uitbreidingstaakstelling op grond van bovengemeentelijk ruimtelijk
beleid moet zijn toegedacht of gegeven. Een blijkens bovengemeentelijk beleid
toegelaten ruimte voor aanvullende bebouwing is onvoldoende (zie uitspraak
van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State inzake gemeente
Harderwijk, Bouwrecht 1999, blz. 424). Is aan een gemeente nog
geen uitbreidingscapaciteit toegedacht of gegeven, maar bestaat hiertoe wel
het voornemen, dan kunnen gedeputeerde staten, daarop vooruitlopend, zo nodig
een verklaring van geen bezwaar verlenen ten behoeve van die in de nabije
toekomst te verlenen uitbreidingscapaciteit.Indien een gemeente blijkens rijks- of provinciaal ruimtelijk beleid uitbreidingscapaciteit
heeft, is zij bevoegd het voorkeursrecht te vestigen. Zij kan dit recht op
haar totale gemeentelijk grondgebied en voor alle functies inzetten, mits
zij daarbij voldoet aan de twee criteria voor vestiging ingevolge artikel
2 Wvg: bij het structuur- of bestemmingsplan mag aan de grond niet een agrarische
bestemming zijn toegedacht of gegeven en het gebruik moet afwijken van het
plan. (o.m. ABRvS 26 oktober 2000, Harderwijk, JG 01.0004) Het tweede
criterium geldt overigens niet voor gebieden, aangewezen voor stads- en dorpsvernieuwing
(artikel 3 Wvg). Zeker met het oog op het kabinetsvoornemen om – zoals
geformuleerd in het Strategisch akkoord en nader uit te werken in de Vijfde
Nota – bouwen voor de eigen bewoners voor gemeenten in het landelijk
gebied mogelijk te maken, is het van belang dat ook gemeenten die geen uitbreidingstaak
hebben van de Wvg gebruik kunnen maken.De aanleiding voor deze verbreding van het voorkeursrecht ligt naast een
sterkere betrokkenheid van gemeenten bij het bepalen van hun eigen uitbreidingscapaciteit,
ook in de wenselijkheid tot het introduceren van de bevoegdheid voor alle
gemeenten ten behoeve van stedelijke herstructureringsplannen.Ik verwijs hiervoor naar passages in de memorie van toelichting bij het
wetsontwerp, met name naar de paragrafen «Voorkeursrecht en contourenbeleid»
en «Effecten». Daar wordt melding gemaakt van het feit dat niet
alleen sprake van is ongelijkheid tussen gemeenten, maar dat gemeenten zonder
uitbreidingstaakstelling ook in hun mogelijkheden worden beperkt. Er wordt
melding gemaakt van kansen voor alle gemeenten
op het realiseren van publieke doelen. Het voorkeursrecht is namelijk een
instrument voor grondverwerving hetgeen gemeenten behulpzaam kan zijn bij
een verhoging van ruimtelijke kwaliteit, bijvoorbeeld door het creëren
van groen, het bevorderen van creatieve concurrentie en het stimuleren van
particulier opdrachtgeverschap. Door het vestigen van een voorkeursrecht kan
tot op zekere hoogte voorkomen worden dat marktpartijen primair concurreren
op grondposities in plaats van op plankwaliteit. De gemeente moet dan de grond
en de plannen daarop in concurrentie uiteraard willen uitgeven.Als het in het voornemen had gelegen slechts het onbedoelde neveneffect
van de invoering van artikel 2a Wvg bij de wijziging van de wet in 1996 te
repareren, waardoor immers de voorkeursrechtbevoegdheid in vernieuwingsgebieden
voor gemeenten zonder uitbreidingscapaciteit kwam te vervallen, zou het onderhavige
wetsvoorstel daartoe beperkt zijn gebleven.Verschil stads- en dorpsvernieuwing en stedelijke herstructureringDe leden van de ChristenUnie-fractie gaan er vanuit dat het voorkeursrecht
al kon worden ingezet voor stads- en dorpsvernieuwingsbeleid, en dat stedelijke
herstructurering weliswaar in het verlengde daarvan ligt, maar dat er andere
accenten worden gelegd (memorie van toelichting bladzijde 3).Hiermee doelen zij kennelijk op de in het algemeen verdergaande strekking
van stedelijke herstructurering bij de revitalisering van de naoorlogse wijken
in steden en dorpen. Gedacht moet hierbij worden aan functiewijziging, zoals
van bedrijfsbestemming naar woonbestemming, hetbetrekken van een
sociaal plan voor de bewoners en vaker sloop of nieuwbouw.MarktwerkingDe leden van de VVD-fractie hebben gevraagd naar de relatie tussen het
wetsvoorstel en de beoogde positieve stimulans voor marktwerking, kwaliteitsverbetering
van de woning, woonomgeving en een betere prijs-kwaliteitverhouding van woningen
ten gunste van – uiteindelijk – de burger. De ervaringen met het
voorkeursrecht laten, aldus deze leden, nog niet zien dat de burger een sterkere
positie verwerft op de woningmarkt.Doordat marktpartijen de laatste jaren op grote schaal grondposities hebben
ingenomen is er op die locaties geen concurrentie meer op de plankwaliteit.
De eigenaar mag immers ook realiseren. De Wvg biedt gemeenten een instrument
om zelf grond te verwerven. Wanneer een gemeente grondeigenaar is, kan zij
concurrentie op plankwaliteit tot stand brengen door te werken met prijsvragen
en meervoudige aanbestedingen. Op dit moment zijn gemeenten vrij om opdrachten
in concurrentie of ondershands te gunnen. Daarom is in de Nota grondbeleid
aangekondigd te onderzoeken of aan de Wvg een dergelijke concurrentievoorwaarde
kan worden verbonden, zodat gemeenten hiertoe worden verplicht. Dit wordt
thans onderzocht. Ten aanzien van de positie van de burger kan nog het volgende
worden opgemerkt. Wanneer gemeenten zelf grond in bezit hebben, kan de gemeente
dit bestemmen voor vrije kavels.Over de inzet van de Wvg ten behoeve van groenvoorzieningen zijn door
leden van verschillende fracties vragen gesteld.Zo vragen de leden van de SP-fractie naar de eisen die gesteld zijn aan
de koppeling van regionale groenvoorzieningen aan een verstedelijkingsproject
(bladzijde 4, memorie van toelichting).Het is voldoende dat regionale en/of lokale overheden in een beleidsnota
of een structuurschets aangeven dat er sprake is van een dergelijke relatie.
Er hoeft geen financiële relatie te zijn tussen een verstedelijkingsproject
en groenontwikkeling. De voorzieningen voor openluchtrecreatie worden mede
begrepen onder de groenstructuren waarvan in de paragraaf Effecten van de
memorie van toelichting sprake is.In antwoord op de vragen van de leden van de ChristenUnie-fractie naar
een nadere toelichting onder welke definitie groenstructuren onder de werking
van het voorkeursrecht kunnen vallen en of hieronder ook groenvoorzieningen
buiten de rode contouren vallen (memorie van toelichting op bladzijde 4),
merk ik op dat het daarbij niet alleen gaat om groen in en om de wijk, maar
ook om groene verbindingen naar regionaal groen en om regionaal groen ten
gunste van nieuwe wijken, zoals ook in de memorie van toelichting is gesteld.
Reden van deze keuze is het uitgangspunt van het kabinet dat bij het streven
naar een integrale planontwikkeling groen een onlosmakelijk onderdeel van
het plan zou moeten zijn.De leden van de CDA-fractie vragen om een toelichting op de vermelding
in de memorie van toelichting dat het voorkeursrecht óók toegepast
moet kunnen worden indien er sprake is van realisatie van «zelfstandig
groen». Zij vragen hoe dit zich verhoudt tot de regeling inzake de begrenzing
van relatienota- en natuurontwikkelingsgebieden, en dan met name het vrijwillige
karakter van dit laatste.In de memorie van toelichting is geen sprake van zelfstandig groen, maar
van een zelfstandige vestiging van het voorkeursrecht ten behoeve van groene
functies die zijn gerelateerd aan rode functies. Dit betreft lokaal groen
in en om de stad, groene verbindingen naar regionaal groen en regionaal groen
waarvan nieuwe wijken profijt hebben. Tot zover reikt de Wvg.Anders is dit evenwel bij de Rijks-EHS en de openluchtrecreatiegebieden
met een meer dan regionale betekenis. Het Structuurschema Groene Ruimte 2
maakt in deel 1 duidelijk voor welke natuur- en recreatiegebieden de Wet agrarisch
grondverkeer, waarvan de activering daarmee is gestart, zo nodig op termijn
afhankelijk van de omstandigheden kan worden ingezet. Ik verwijs hiervoor
naar de bladzijden 122 en 123 van dit structuurschema.Hierbij is geen relatie gelegd met door de leden van de CDA-fractie genoemde
onderwerpen als begrenzing en vrijwilligheid van relatienota- en natuurontwikkelingsgebieden.
Deze onderwerpen liggen kortom geheel buiten het kader van de onderhavige
wetswijziging.Van kracht blijft de eis dat de gronden, waarop het voorkeursrecht gevestigd
wordt, in een structuurplan een niet-agrarische bestemming krijgen (artikel
2 Wvg). De leden van de SP-fractie vragen zich af of speculanten niet toch
in de gelegenheid blijven gronden te verwerven vóór gemeenten
een voorkeursrecht kunnen vestigen. Zij vragen voorts of een combinatie van
een voorbereidingsbesluit op grond van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (WRO)
en de vestiging van een voorkeursrecht afdoende kan worden voorkomen dat gedurende
deze fase speculanten al grondposities innemen, al dan niet in de vorm van
opties.In antwoord hierop het volgende. Artikel 2 van de wet bepaalt dat al op
basis van een ontwerp van een gemeentelijk structuurplan overgegaan kan worden
tot vestiging van een voorkeursrecht en dat daarvoor niet op het ontwerpbestemmingsplan
hoeft te worden gewacht. Bovendien kan op grond van artikel 8 al voorafgaand
aan de terinzagelegging van een ontwerpstructuurplan een voorkeursrecht worden
gevestigd. Een dergelijk voorkeursrecht geldt voor een termijn van twee jaar
vanaf zijn dagtekening. Voorafgaand hieraan kan zelfs door een voorstel van
burgemeester en wethouders op grond van artikel 8a al het rechtsgevolg van
dit voorkeursrecht worden ingeroepen. Dit is dus veel langer dan de termijn
van één jaar voor een voorbereidingsbesluit.In antwoord op de vraag van de leden van de CDA-fractie of de verbreding
van de reikwijdte niet te snel wordt geïntroduceerd, merk ik op dat reeds
structuurvisies worden opgesteld door provincies en gemeenten. Hiermee wordt
vooruitgelopen op de vaststelling van contouren ingevolge het beleid uit de
Vijfde Nota. Er is dus minder aanleiding om tot 2005 te wachten met de beschikbaarstelling
van het voorkeursrecht aan alle gemeenten. Niet uit te sluiten is derhalve
dat voornemens met betrekking tot bouwmogelijkheden en contouren reeds vroegtijdig
in de openbaarheid komen. Een vroegtijdige beschikbaarheid van de bevoegdheid
het voorkeursrecht uit te oefenen acht ik dan ook noodzakelijk.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of door het schrappen van
artikel 2a voor gemeenten, zonder toegewezen of toebedachte uitbreidingscapaciteit
volgens nationaal of provinciaal ruimtelijk beleid, de mogelijkheid ontstaat
om het voorkeursrecht in te zetten buiten de rode contouren, als een perceel
een niet-agrarische of afwijkende bestemming krijgt.Het antwoord hierop luidt bevestigend. De enige twee criteria zijn: geen
agrarische bestemming én afwijkend gebruik. De eventuele introductie
van een systeem van contouren waarover in de Vijfde Nota zal worden besloten
is op deze bevoegdheid dus niet van invloed.Deze leden vragen voorts om een toelichting op de uitspraak op bladzijde
5 van de memorie van toelichting dat door dit wetsvoorstel meer rechtsgelijkheid
voor bedrijven zou ontstaan. Is dit niet een wat gezochte voorstelling van
zaken, zo vragen deze leden.Bij nader inzien is naar mijn mening «gelijkheid» een betere
term. Tengevolge van de voorgenomen gelijke behandeling van alle gemeenten
zullen in afgeleide zin net als voor burgers ook voor bedrijven gelijke risico's
( in sommige gevallen ook kansen) ontstaan: alle kunnen zij voortaan geconfronteerd
worden met een voorkeursrecht.VervolgactieHet voorkeursrecht is een instrument dat het voeren van actief grondbeleid
bevordert, terwijl de exploitatievergunning een instrument is voor faciliterend
grondbeleid. Het wetsvoorstel met betrekking tot de exploitatievergunning
is, zoals de leden van de ChristenUnie-fractie terecht hebben geconstateerd,
nog niet gereed. Deze leden vragen of de vertraging in de ontwikkeling van
de exploitatievergunning niet betekent dat de gemeenten eerder zullen moeten
kiezen voor actief grondbeleid? In de Nota Grondbeleid is gekozen voor het
uitgangspunt dat gemeenten – afhankelijk van de lokale situatie –
moeten kunnen kiezen voor actief of faciliterend grondbeleid. Voor beide vormen
van grondbeleid moeten gemeenten dus voldoende instrumenten in hun «gereedschapskist»
hebben. Het ontwikkelen van de exploitatievergunning neemt meer tijd in beslag
dan onderhavig wetsvoorstel. Mede gelet op de realisatie van het nieuwe ruimtelijk
beleid, zie ik echter geen aanleiding om ten aanzien van het onderhavige wetsvoorstel
te willen pleiten voor uitstel.De mogelijkheid tot het vestigen van het voorkeursrecht is volgens de
leden van de CDA-fractie één van de hulpmiddelen om gewenste
bestemmingen of bestemmingswijzigingen te kunnen realiseren. Daarbij moet
worden bedacht dat het toepassen van het gemeentelijk voorkeursrecht wel een
inbreuk vormt op de rechten van de eigenaar inzake de grondeigendom. Een dergelijke
inbreuk valt alleen te rechtvaardigen vanuit een zwaarwegend maatschappelijk
belang. De vraag van de leden van de CDA-fractie is of er sprake is van een
maatschappelijk belang van voldoende gewicht om het voorkeursrecht bij deze
wetswijziging nu aan álle gemeenten toe te kennen. Een daarmee samenhangende
vraag is of de gewenste doelen niet langs andere wegen bereikt zouden kunnen
worden, bijvoorbeeld via een «normaal» aankoopbeleid – zeker
als het om beperkte hoeveelheden grond gaat, moet dit toch mogelijk zijn –,
een (pro-)actief grondbeleid of via de in voorbereiding zijnde exploitatievergunning.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen hoe de regering denkt te kunnen
garanderen dat het wetsvoorstel tot opname van een clausule tot – in
beginsel – openbare aanbesteding op gronden (in concurrentie uitgeven
van gronden) die via het voorkeursrecht zijn verkregen, in de tweede helft
van 2002 kan worden ingediend, zoals op bladzijde 6 van de memorie van toelichting
wordt beloofd.Deze vragen van de leden van de fracties van het CDA en de ChristenUnie,
in samenhang bezien, kunnen als volgt worden beantwoord. De gemeenten mogen
in lijn met het gestelde in de Nota Grondbeleid zelf kiezen voor het grondbeleidsinstrumentarium
waarnaar hun voorkeur uitgaat. De behoefte aan een voorkeursrecht leeft ook
nu op dit moment en is niet alleen afhankelijk van contourenbeleid. Ook middelgrote
of kleine gemeenten met in- of uitbreidingsplannen moeten woekeren met de
beperkte uitbreidingsruimte. Minnelijke verwerving lukt lang niet altijd.Het is gemeenten niet verboden (pro-)actief aan te kopen. Maar dit kent
uit de aard der zaak wel financiële risico's en in de praktijk vaak gewoon
niet mogelijk. Ervan uitgaande dat het nieuwe kabinet voortgaat met de voorbereiding
van een Grondexploitatiewet, zal deze wet niet voor 2004 in werking kunnen
treden. Maar meer principieel is het kabinet van mening dat los hiervan er
alle aanleiding bestaat om alle gemeenten gelijk te behandelen en hun dan
ook de beschikking te geven over het voorkeursrecht. Zo beschikken alle gemeenten
ook over onteigeningsmogelijkheden. Of zij de beschikbaar gestelde instrumenten
daadwerkelijk zullen benutten is een kwestie van lokale autonomie.De regering hecht er aan dat gemeenten projecten meer in concurrentie
realiseren. Een toegevoegde waarde van het voorkeursrecht ten opzichte van
de exploitatievergunning is vooral ook gelegen in concurrentiebevordering:
gemeentelijk grondbezit is geen garantie maar wel een extra mogelijkheid om
grond in concurrentie te kunnen uitgeven.Ten slotte vragen de leden van de CDA-fractie nog in te gaan op de vraag
van de Raad van State inzake het al dan niet vrijwillige karakter van het
«programma van eisen».Zoals al werd aangegeven in het nader rapport naar aanleiding van het
advies van de Raad van State zal over dit onderwerp duidelijkheid gegeven
worden bij het in voorbereiding zijnde voorstel voor een Grondexploitatiewet.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,H. G. J. Kamp 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28236-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl