Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Verslag algemeen overleg over kleinere ziekenhuizen en het rapport 'Het ziekenhuis ontketend'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 37

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

04-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24036 nr. 37

28-11-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteitnr. 37VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 28 november 1996De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 30 oktober 1996 overleg gevoerd met minister Borst-Eilers
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– haar brief van 12 juli 1996 inzake kleinere ziekenhuizen(24 400-XVI, nr. 94);– haar brief van 16 juli 1996 over het rapport van de MDW-werkgroep
ziekenhuiszorg «Het ziekenhuis ontketend»(24 036, nr.
21).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Boxtel (D66) hechtte aan handhaving van een goed
dekkend landelijk netwerk van ziekenhuizen met verantwoorde kwaliteit. Derhalve
maakte hij met instemming uit de brief van 12 juli jl. op dat het kabinet
de intentie heeft de kleinere ziekenhuizen hun volwaardige positie te laten
behouden, mits wordt voldaan aan kwaliteitseisen. Samenwerking tussen een
klein ziekenhuis en een groter ziekenhuis in de buurt is daar voorwaarde voor.
Hoe verloopt dit en hoe wordt dit afgedwongen? Welke voorzieningen zijn elementair
voor «top-basiszorg»? Een klein ziekenhuis kan niet zonder een
tot de basiszorg behorende afdeling als kindergeneeskunde. In complexe zaken
kan worden samengewerkt, maar bij de besprekingen daarover en de realisering
daarvan moet het kleinere ziekenhuis een volwaardige positie hebben. Frappant
is in dit verband dat kleinere ziekenhuizen ingevolge het nieuwe JOZ een extra
korting van 10 mln. krijgen opgelegd. Wat is daarvan de reden? Duidt dit op
een sterfhuisconstructie? Uitgaande van een stabiel niveau van zorg zou verwacht
kunnen worden dat deze 10 mln. werd toegevoegd aan de budgetten van grotere
ziekenhuizen. Dat gebeurt echter niet. Hier wordt dus dubbel geïncasseerd.
Hoe ziet de minister dit? In hoeverre speelt kostenefficiency een rol? Grotere
ziekenhuizen zijn per definitie namelijk duurder. Is bij de bezoeken aan de
kleinere ziekenhuizen alleen gekeken naar interne kwaliteitscriteria, of ook
naar de zorginfrastructuur waarin zij zijn ingebed? Hoe oordeelt de minister
over het van 17 maart jl. daterende, kritische rapport van het Bureau zorgconsult
over de effecten van de COTG-richtlijn medische en overige inventarissen
van kleinere ziekenhuizen? Door deze richtlijn kunnen kleinere ziekenhuizen
medische hulpmiddelen slechts met de grootste moeite vervangen. Hoe oordeelt
de minister over de constatering van het CBS dat in maart 1994 (tijdens de
piekperiode) maar liefst 24,8% van de totale beddencapaciteit in ziekenhuizen
onbezet bleef?De heer Van Boxtel herinnerde eraan een deel van zijn vragen en opmerkingen
over het rapport van de MDW-werkgroep ziekenhuiszorg reeds te hebben gemaakt
in het algemeen overleg over beheers- en sturingsinstrumenten in de sector
zorgverzekering. Concurrentie tussen verzekeraars en een effectief mededingingsinstrumentarium
zijn volgens de MDW-werkgroep voorwaarden om verder te gaan met invoering
van marktwerking. Van echte concurrentie tussen verzekeraars is echter nog
geen sprake. Sterker nog, er doet zich een enorme fusie- en integratiegolf
voor. Hoe oordeelt de minister daarover? Ook aan de tweede voorwaarde (een
effectief mededingingsinstrumentarium) is nog bij lange na niet voldaan. Zo
lijken er gaten te vallen in de Wet economische mededinging (WEM) en in de
sfeer van het toezicht (Verzekeringskamer, CTU en CTSV). Verder bepleitte
hij ook handhaving van kwaliteit en toegankelijkheid te beschouwen als voorwaarden
voor invoering van marktwerking. Wat vindt de minister daarvan? Alvorens verder
te gaan in de richting van meer marktwerking in de ziekenhuissector, zou eerst
aandacht moeten worden geschonken aan de verwezenlijking van genoemde voorwaarden.
Gezien de ontwikkelingen in de sfeer van de sociale zekerheid achtte hij nauwe
samenwerking tussen de ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en
Volksgezondheid, Welzijn en Sport veel urgenter dan de bevordering van marktwerking.De heer Lansink (CDA) miste in de brief van 16 juli jl. een
inhoudelijke reactie op de rapportage van de MDW-werkgroep ziekenhuiszorg.
Er staat geen principiële beschouwing in over grondslag en haalbaarheid
van marktwerking in de zorg. Diverse debatten geven aan dat marktwerking in
deze sector zijn langste tijd heeft gehad en dat men terugkeert naar de gedachte
dat gezondheidszorg een gemeenschapsvoorziening is die weliswaar op sommige
onderdelen marktconform moet kunnen werken, maar die primair is bedoeld als
een voorziening voor iedereen. De patiënt die een beroep doet op de gezondheidszorg,
heeft geen boodschap aan marktwerking. De doelstellingen van het MDW-project
sluiten bovendien niet aan op het specifieke karakter van de sector volksgezondheid.
Het is dan ook niet vreemd dat bij sommige aanbevelingen van de werkgroep
grote vraagtekens zijn te plaatsen. Ook past het streven naar samenwerking
tussen kleinere en grotere ziekenhuizen volstrekt niet in de MDW-gedachtegang.
Alleen kijken naar de bevordering van marktwerking is een te beperkt uitgangspunt.
De MDW-werkgroep heeft alleen gekeken naar het wegnemen van belemmeringen
voor concurrentie in de zorg en naar samenwerkingsvormen voor zorgaanbieders
of alternatieven daarvoor, maar is niet ingegaan op kwaliteit, toegankelijkheid
en dienstbaarheid van zorg. De MDW-werkgroep constateert dat doelmatigheid
kan worden bevorderd, maar dat dit niet automatisch leidt tot lagere macrokosten.
Zorg op maat lijkt een belangrijker resultaat te zijn. Wat vindt de minister
hiervan, gezien haar beleid dat is gericht op kostenbeheersing? In verband
met dit laatste had hij met belangstelling kennisgenomen van uitlatingen tijdens
het Vierde nationaal debat gezondheidszorg, waaruit viel op te maken dat Nederland
goede voorzieningen biedt in de gezondheidszorg en dat het met de kosten ervan
allemaal wel meevalt. Al met al vond hij het meer voor de hand liggen om een
beleid gericht op marktwerking meer te richten op zorgverzekeraars dan op
zorgaanbieders. Een zekere sturing door de overheid blijft volgens de minister
nodig waar het gaat om kwaliteit van de zorg, solidariteit en toegankelijkheid,
europeesrechtelijke verplichtingen en de omvang van collectief
gefinancierde kosten. Hoe omvangrijk moet die sturing zijn? Wat vindt de minister
van de aanbeveling om een additionele eigen bijdrage te vragen voor oneigenlijk
of nodeloos gebruik van ziekenhuisvoorzieningen?Met instemming nam de heer Lansink kennis van de brief van 12 juli jl.
De beleidsvisie op de positie van kleinere ziekenhuizen sluit goed aan op
de destijds mede door het CDA afgedwongen wijziging in het op schaalvergroting
gerichte beleid van staatssecretaris Simons. Mede door in de voorbereiding
van de notitie ook bezoeken te brengen aan ziekenhuizen is een heel evenwichtig
beeld ontstaan van de voor- en nadelen van handhaving van kleinere ziekenhuizen.
De voordelen van handhaving van kleinere, in een totaal netwerk ingebedde
ziekenhuizen zijn groter dan de nadelen. Gebleken is dat kleinere ziekenhuizen
goed invulling kunnen geven aan een proactief beleid, gericht op kwaliteit,
dienstbaarheid en toegankelijkheid. Van groot belang is dat de notitie vooral
uitgaat van de kansen voor kleinere ziekenhuizen en niet van de bedreigingen
ervan. Zij zet een proactief beleid tegenover defensief beleid, betrokkenheid
van alle medewerkers tegenover de afstandelijkheid in grotere ziekenhuizen
en dienstbaarheid tegenover te ver doorgevoerde marktwerking. Terecht wordt
geconstateerd dat over kleinere ziekenhuizen geen algemene uitspraken kunnen
worden gedaan en dat bevindingen voor zichzelf spreken. Proactief beleid moet
worden gestimuleerd en kleinere ziekenhuizen moet ruimte worden gegeven om
zich te ontplooien. De in het JOZ opgenomen ombuiging van 10 mln. voor kleinere
ziekenhuizen moet worden teruggedraaid. Kleinere ziekenhuizen moet ruimte
worden geboden om samenwerking al dan niet te formaliseren. Waarom is formalisering
(en daarmee bureaucratisering) van samenwerking noodzakelijk? Kan dat niet
op vrijwillige basis? Leidt formalisering niet als vanzelf tot een mechanisme
dat op fusie uitdraait? Ten koste van alles moet sluiting van kleinere ziekenhuizen
worden voorkomen. Tegen fusies bestaat geen bezwaar als deze werkelijk voordelen
bieden. Ten slotte waarschuwde hij voor een ontwikkeling waarin een klein
ziekenhuis zich als nevenlocatie van een groter zou ontwikkelen tot een «ziekenhuis
zonder bedden». Dan is het geen ziekenhuis meer, maar een poliklinische
voorziening.Mevrouw Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels) kon zich in grote
lijnen vinden in de door de minister in haar brief van 12 juli ingenomen standpunten.
Doordat deze soms voor verschillende uitleg vatbaar zijn, leggen belanghebbenden
hier en daar verschillende accenten. Zij hechtte grote waarde aan het (voort)bestaan
van kleinere ziekenhuizen, vooral in landelijke gebieden. Uit kwaliteits-
en substitutieoverwegingen moet er bij spreiding van ziekenhuisvoorzieningen
aandacht zijn voor de afstand tussen ziekenhuis en de leefomgeving van de
patiënt. In de samenwerking tussen ziekenhuis en zorgnetwerk speelt thuiszorg
een belangrijke rol. Ziekenhuisgerelateerde thuiszorg is door de «knip
in de thuiszorg» mogelijk geworden. Dit is zorginhoudelijk verantwoord
en ook kostenbesparend. Indien in de toekomst sluiting van een kleiner ziekenhuis
al zou moeten worden overwogen of als er sprake is van fusie waardoor klinische
functies volledig naar de hoofdlocatie worden overgeheveld, dient daarbij
in ieder geval te worden gezorgd voor afstemming met de thuiszorg in de regio.
Goede trans- en extramurale zorg moet gegarandeerd blijven. Dat kan echter
niet zolang er lange wachtlijsten zijn voor thuiszorg. Onderschrijft de minister
deze visie. Wil zij de ontwikkeling in de richting van meer liaison- of transferverpleegkundigen
stimuleren? Zij zijn namelijk van groot belang voor ziekenhuizen die een groter
gebied gaan bestrijken. Hun activiteiten leiden ook aantoonbaar tot meer substitutie,
en dus ook besparingen.Omdat kleinere ziekenhuizen vooral zijn ingericht op basale ziekenhuiszorg
hebben zij meerwaarde in verstedelijkte gebieden, waar grotere
ziekenhuizen op relatief geringe afstand beschikbaar zijn. Samenwerking met
huisartsen, thuiszorg en verzorgings- en verpleeghuizen is daar gemakkelijker
te realiseren. Bovendien is de prijs per bed aanzienlijk lager dan in grotere
of academische ziekenhuizen. Moet daarom niet eens worden onderzocht of in
die ziekenhuizen verleende basale zorg niet veel beter zou kunnen worden overgeheveld
naar kleinere ziekenhuizen, die deze tegen veel lagere kosten kunnen verlenen?
Ook zou moeten bezien of grotere ziekenhuizen wel voldoende zijn ingebed in
een zorgnetwerk.Mevrouw Nijpels constateerde dat grotere ziekenhuizen pleiten voor concentratie,
omdat zij zijn gefocust op het uitgangspunt dat ziekenhuiszorg in principe
vooral moet worden geboden vanuit middelgrote en grotere ziekenhuizen. De
behoefte van de patiënt blijft daarbij onderbelicht. Kleinere ziekenhuizen
houden zich vast aan de uitspraak van de minister, dat er van de zijde van
de inspectie geen signalen zijn gekomen die erop wijzen dat zij zorg van onvoldoende
kwaliteit leveren. In het algemeen zijn zij meer bezig met inbedding in het
regionale zorgnetwerk, met het algehele welzijn van de patiënt, met substitutie
en dus met kostenbeheersing. Tegen die achtergrond is de zorg over de in het
JOZ opgenomen extra korting van 10 mln. voor kleinere ziekenhuizen onbegrijpelijk.
Kan de minister dit toelichten? Op welke termijn komt zij terug op de vormgeving
van de functie spoedeisende hulp in kleinere ziekenhuizen in het bijzonder
en op traumazorg en spoedeisende hulp in het zorgstelsel in het algemeen?Huiverig was mevrouw Nijpels voor marktwerking in de ziekenhuiszorg. De
effecten hiervan op de toegang tot het zorgstelsel van mensen met een reële
zorgvraag, maar met een smalle beurs, stelden haar alles behalve gerust. De
tweedeling in de zorg komt steeds duidelijker tot uiting in een toenemende
divergentie tussen ziekenfonds- en particulier verzekerden, initiatieven om
wachtlijsten te omzeilen, bedrijvenpoli's, de opkomst van de commerciële
thuiszorg enz. Wellicht leidt enige marktwerking in materiële zin tot
wat meer efficiëntie, maar er moet zeer terughoudend worden omgegaan
met marktwerking op zorginhoudelijk gebied. De overheid moet ook op lange
termijn de ontwikkelingen in de ziekenhuiszorg volgen en sturen. Ondanks dit
alles nam zij met instemming kennis van de instelling van de projectgroep.
In de verdere studie moeten kwaliteit en toegankelijkheid hoogste prioriteit
krijgen. Zij ging ervan uit dat de Kamer regelmatig wordt geïnformeerd
over de voortgang met het plan van aanpak. Een en ander zal voortdurend worden
getoetst met het oog op het belang van de patiënt.Mevrouw Van Blerck-Woerdman (VVD) had waardering voor het initiatief
om locatiebezoeken te brengen aan kleinere ziekenhuizen. De medewerking van
de ziekenhuizen hieraan maakt duidelijk dat in het algemeen de blik naar buiten
is gericht en dat men structureel vorm wil geven aan continuïteit van
zorg en samenwerking. Of dit ook op lange termijn toekomstperspectief biedt,
is niet overal duidelijk. Waarom hebben sommige ziekenhuizen moeite om kinderartsen
te werven? Zij onderschreef de door de minister gestelde voorwaarden voor
de ontwikkeling van een toekomstperspectief op lange termijn. Het is van groot
belang dat deze voorwaarden worden onderschreven door de Vereniging van ziekenhuizen.
Op lokaal niveau moet het aanbod van ziekenhuiszorg worden ingevuld. Zorgverzekeraars
moeten hierbij betrokken worden. Uiteindelijk kan dit alles uitmonden in structurele,
geformaliseerde samenwerking met een groter ziekenhuis, in fusie of in sluiting.
Heeft het idee om bij fusie op de nevenlocatie een «ziekenhuis zonder
bedden» te ontwikkelen model gestaan bij de opzet van een buitenpoli
in Kampen? Wat vindt de minister van het initiatief van het Kennemergasthuis
te Haarlem om een huisartsenkliniek op te zetten in het Zeewegziekenhuis te
IJmuiden? Rust niet ook op grotere ziekenhuizen de verantwoordelijkheid
om ontwikkelingen mogelijk te maken? Kleinere ziekenhuizen zijn goeddeels
afhankelijk van hun bereidheid om mee te werken. Zijn grotere ziekenhuizen
hiertoe bereid? Hoe zijn klachten over ontoereikendheid van budgetten als
gevolg van de relatief ongunstige tariefrichtlijnen voor kleinere ziekenhuizen
te rijmen met de positieve resultaten die proactieve ziekenhuizen boeken binnen
het hun ter beschikking staande budget? Is de in het JOZ aangegeven extra
korting van 10 mln. wel verantwoord?Mevrouw Van Blerck kondigde aan bij de begrotingsbehandeling meer inhoudelijk
in te gaan op het onderwerp marktwerking in de zorgsector. Zij deelde de in
het algemeen positieve opvattingen over de stand van de zorg in Nederland,
zoals die tot uiting kwamen tijdens Vierde nationaal debat gezondheidszorg.
Mede om nog te vervullen wensen te kunnen bekostigen, is het goed dat in het
kader van de MDW-operatie ook is gekeken naar de ziekenhuiszorg. Gezien de
goede initiatieven die voortkomen uit prikkels op dit gebied, was zij het
er volstrekt niet mee eens dat marktwerking in de zorgsector de langste tijd
heeft gehad. Zij stemde in met de instelling van een projectgroep en de vaststelling
van een plan van aanpak en een daarbij behorend tijdschema. De projectgroep
gaat toch niet het werk van de werkgroep overdoen? Is de projectgroep al geïnstalleerd
en welke externe deskundigen nemen er zitting in? Is er in verband met de
omzetting van de WZV in een Wet bouwvoorzieningen en het instellen van een
waarborgfonds iemand uit de bankwereld bij betrokken? Hopelijk worden niet
alleen welgevallige aanbevelingen overgenomen. De aanbeveling om in verband
met terugkeer naar het arbeidsproces mogelijkheden te scheppen voor de verwerving
van additionele inkomsten, zag zij met grote belangstelling uit naar de toegezegde
nota over wachtlijsten in de zorg. Wil het kabinet aanbevelingen in dezen
opvolgen? Is het kabinet bereid om terug te komen op de eerdere afwijzing
van de op het regeerakkoord stoelende mogelijkheid om bij financiering van
ziekenhuizen onderscheid te maken tussen de infrastructuur sec en het gebruik
ervan en zo neen, waarom niet? Juist op dit laatste vlak zijn er «concurrentiemogelijkheden».
Hoe staat het met het inbouwen van risicodragende elementen in de WTZ?De heer Oudkerk (PvdA) vond de totaal verschillende houdingen
die in de brieven van 12 en 16 juli jl. ten opzichte van samenwerking worden
ingenomen typerend voor de problemen waarmee men wordt geconfronteerd door
het hanteren van marktwerking in de zorgsector. Dit is niet per definitie
verwerpelijk. Op materieel gebied (bijvoorbeeld inkoop) is het heel gewenst,
maar op zorginhoudelijk gebied moet toepassing ervan heel bewust worden afgewogen.
Zonder meer constateren dat marktwerking in de zorgsector de langste tijd
heeft gehad, ging hem te ver. Wordt marktwerking onbelemmerd toegestaan, dan
zullen grotere ziekenhuizen de kleinere zonder meer wegconcurreren, hetgeen
met het oog op een goede spreiding van voorzieningen volstrekt ongewenst is.
Wat werd in dit verband in het nationale zorgdebat bedoeld met de term «gereguleerde
concurrentie»? Omdat het MDW-rapport primair ook is geschreven vanuit
een EZ-visie kwam de inhoud ervan op hem hier en daar wat wereldvreemd over.
Een nadere toelichting stelde hij daarom zeer op prijs. Welke bedoeling had
de MDW-werkgroep met zijn rapport en welke gevolgtrekkingen vloeien daaruit
voort voor het beleid van het ministerie van VWS? Het kabinet wil risicodragende
elementen in de WTZ inbrengen. Wanneer verschijnt de beleidsbrief over de
WTZ? Uiterlijk bij de inwerkingtreding van de nieuwe mededingingswet zal de
twijfel over de toepasselijkheid ervan op de ziekenfondsen worden weggenomen.
Wat behelst die twijfel en in welke richting gaat het beleid? Welke gevolgen
kunnen aanbevelingen van de projectgroep hebben voor de positie van kleinere
ziekenhuizen? Opent het toestaan van marktwerking langs een omweg
niet mede mogelijkheden voor ongewenste ontwikkelingen als privé-klinieken,
bedrijvenpoli's enz.?Ook de heer Oudkerk waardeerde de locatiebezoeken. Wil men een goede visie
krijgen op de totale inbedding in zorgnetwerken, dan moeten dergelijke bezoeken
ook worden gebracht aan middelgrote en grotere ziekenhuizen. Uit de brief
van 12 juli jl. begreep hij met instemming dat kleinere ziekenhuizen kunnen
voortbestaan, mits ingebed in geformaliseerde samenwerking. Wil de minister
de angst van kleinere ziekenhuizen voor een sterfhuisconstructie wegnemen?
Bij samenwerking tussen kleinere en grotere ziekenhuizen moet uitgangspunt
zijn, dat naar het grote ziekenhuis alles gaat wat in het kleinere niet kan
en dat alles wat niet in het grote hoeft, naar het kleinere gaat. Hoe is dit
te verwezenlijken in een situatie waarin ook wordt uitgegaan van marktwerking
en concurrentie in de zorg? Welke afspraken zijn gemaakt met ziekenhuizen
die nog niet geheel aan de gestelde voorwaarden voldoen? Kan ter bevordering
van marktwerking en het bieden van een echte keuze aan patiënten bekend
worden gemaakt welke ziekenhuizen slecht scoren? Welke criteria zijn bepalend
voor de toekomst van kleinere ziekenhuizen? Worden patiënten- en ouderenorganisaties
betrokken bij de keuze voor samenwerking, fusie of sluiting? Verwijzend naar
de wens van de minister om het thuis bevallen weer aan te moedigen, vroeg
ook hij aandacht voor problemen die kunnen ontstaan als kleinere ziekenhuizen
door de moeizame werving van kinderartsen niet meer de beschikking hebben
over een pediatrische functie. Ziet de minister de oprichting van een huisartsenkliniek
door het Kennemergasthuis als een puur plaatselijk initiatief, of wil zij
dit ook zelf verder bevorderen? Ook hij deelde de zorg over de in het JOZ
opgenomen korting van 10 mln. op de kleinere ziekenhuizen. Neemt de minister
de aanbevelingen over van de commissie cultuur, onderwijs en volksgezondheid
van het Beneluxparlement om belemmeringen in nationale regelingen voor samenwerking
tussen ziekenhuizen in de grensgebieden weg te nemen? Hoe krijgt dit vorm? Het antwoord van de ministerDe minister releveerde dat de contactbezoeken niet alleen van
nut zijn geweest voor het verbeteren van de verhoudingen met kleinere ziekenhuizen,
maar ook voor het verkrijgen van inzicht in de situatie waarin zij verkeren.
Zo bleek dat kleinere ziekenhuizen veelal goede contacten onderhouden met
verpleeg- en verzorgingshuizen en huisartsen in hun omgeving. Gezien de positieve
ervaringen met deze bezoeken leek het haar goed eenzelfde bezoekronde ook
eens te organiseren voor de grotere ziekenhuizen. Op een tijdsplanning hiervoor
wenste zij zich niet vast te leggen. Wel zegde zij toe de Kamer hiervan verslag
te doen.Doel van de notitie van 12 juli jl. is het garanderen van kwaliteit in
de ziekenhuiszorg over de volle breedte. In dat verband streefde zij ernaar
alle nog bestaande kleinere ziekenhuizen in stand te houden, juist ook omdat
burgers in eerste instantie veelal zijn aangewezen op een kleiner ziekenhuis
in hun directe omgeving. Voor instandhouding is het van belang vroegtijdig
op de hoogte te zijn van financiële en/of kwaliteitsproblemen waarmee
deze ziekenhuizen kampen. Komen problemen te laat aan het licht, dan gaat
het vaak snel bergafwaarts met zo'n ziekenhuis. Van de achttien kleinere ziekenhuizen
zijn er als gevolg van fusieprocessen inmiddels nog veertien over. Met negen
daarvan is afgesproken dat regelmatig contact wordt gehouden. In drie gevallen
is dit nodig omdat het betrokken ziekenhuis een fase van explosieve groei
of grootschalige nieuwbouw doormaakt. Met zes ziekenhuizen wordt op regelmatige
basis gesproken over het verstevigen van bepaalde zwakke punten in de organisatie,
zoals het ontbreken van een duidelijke visie op de eigen positie of onvoldoende
deelname in een netwerk. In de overige gevallen bleken vervolgbezoeken
voor het oplossen van problemen niet nodig te zijn. Desgewenst was zij bereid
vertrouwelijke informatie over problemen te geven. Tot publicatie van een
lijst van ziekenhuizen die met problemen kampen, was zij niet bereid. Desgevraagd
zegde de minister toe, bij vervolgbezoeken ook ouderen- en patiëntenorganisaties
te betrekken.Niet zozeer als gevolg van overheidsmaatregelen, maar meer door de ontwikkelingen
in de medische techniek zijn de laatste twaalf jaar zo'n 10 000 bedden
afgestoten. Dit betekende de sluiting van 59 ziekenhuislocaties, hetgeen neerkomt
op bijna 22% van de ziekenhuiscapaciteit. Naar verwachting zal dit proces
nog enige tijd doorgaan, maar dit zal niet per definitie leiden tot sluiting
van kleinere ziekenhuizen. Het kan er ook in resulteren dat grotere ziekenhuizen
wat minder groot worden. Indien nodig zal de overheid in het kader van een
proces van «gereguleerde competitie» haar invloed aanwenden als
door de terugloop van het aantal bedden kleinere ziekenhuizen die in een bepaalde
regio een zeer nuttige functie vervullen, dreigen te worden opgeslokt door
grotere die met leegstand kampen. Ervaring heeft geleerd dat de overheid in
dit soort situaties een goede rol kan vervullen als bemiddelende partij. Indien
nodig zal op die weg worden voortgegaan. De Kamer wordt hierover zo nodig
vertrouwelijk geïnformeerd. Mocht blijken dat het instrumentarium onvoldoende
is om het gestelde beleidsdoel te bereiken, dan zal hierover contact met de
Kamer worden gezocht. In verband met de leegstand van bedden wordt naast dit
alles bij vernieuwing en nieuwbouw zoveel mogelijk gestreefd naar het omzetten
van beddenruimte in poliruimte. Op deze wijze wordt toegewerkt naar een beddennorm
van 2,8 promille.De in het JOZ opgenomen korting van 10 mln. betreft alle algemene ziekenhuizen
en dus niet alleen de kleinere. Deze korting is mogelijk doordat het samenwerkingsproces
leidt tot hogere doelmatigheid. Ziekenhuizen die in problemen komen door de
tariefrichtlijn voor kleinere ziekenhuizen, moeten deze problemen primair
zelf aankaarten bij het COTG. In die zin is gereageerd op het schrijven van
Bureau zorgconsult.De minister erkende dat Nederland in het algemeen kampt met een teruglopend
aantal kinderartsen. Dit wordt niet alleen veroorzaakt door een daling van
het aantal kinderen, maar ook door het afnemen van het aantal kinderziekten.
Daar komt bij, dat lang niet alle kinderziekten nog klinische behandeling
behoeven. Ook huisartsen kunnen veel kinderziekten met moderne medicamenten
behandelen. Hoewel kindergeneeskunde behoort tot het basispakket zorg, behoeft
deze functie niet in ieder ziekenhuis klinisch aanwezig te zijn. Niet altijd
is er namelijk voldoende vraag voor. In de behoefte kan dan bijvoorbeeld worden
voorzien door een kinderarts poliklinisch te laten werken. Om een kwalitatief
voldoende basispakket te kunnen bieden moeten ziekenhuizen in ieder geval
een kinderarts beschikbaar hebben. In voorkomende gevallen wordt over problemen
overlegd met instellingen en de betrokken wetenschappelijke verenigingen.
De inspectie ziet toe op de handhaving van voldoende kwaliteit en grijpt zo
nodig in.Vormen van samenwerking tussen grotere en kleinere ziekenhuizen moeten
worden geformaliseerd om het geheel voor de inspectie toetsbaar te maken.
De rol van liaison- of transferverpleegkundigen zal nader worden bezien. Zeker
in landelijke gebieden, maar ook in steden leek dit de minister een uitstekende
ontwikkeling. Het idee om bij fusie op de nevenlocatie een «ziekenhuis
zonder bedden» te ontwikkelen heeft inderdaad model gestaan bij de opzet
van een buitenpolikliniek in Kampen. Alleen op die manier bleek het mogelijk
om voor de Kampense bevolking ter plaatse een kwalitatief goede voorziening
te garanderen. Het initiatief van het Kennemergasthuis wees de minister niet
op voorhand af. Wel wenste zij zich er nader over te informeren alvorens daarover
definitieve uitspraken te doen. De Kamer wordt hierover geïnformeerd.
Het initiatief moet in ieder geval worden getoetst aan de in de beleidsnotitie neergelegde uitgangspunten. Over samenwerkingsmogelijkheden
in grensgebieden wordt regelmatig overlegd met de buurlanden. Ook zijn er
in de grensregio's diverse experimenten gehouden en contracten gesloten. De
Kamer krijgt hiervan een overzicht.Het rapport van de interdepartementale MDW-werkgroep ziekenhuiszorg draagt
zeker sporen van een EZ-opvatting over marktwerking. De minister tekende hierbij
echter aan dat er in de gezondheidszorg nooit sprake kan zijn van een echte
markt, in die zin dat degenen die het meest te besteden hebben, ook de beste
kwaliteit kunnen kopen. Voor de gezondheidszorg zijn juist gelijke toegankelijkheid
en gelijke kwaliteit voor iedereen uitgangspunt. Niettemin kan het inbrengen
van enkele marktelementen in de gezondheidszorg positief werken. Vooral gaat
het dan om het aankweken van het besef van concurrentie. Zo moet een zorgverzekeraar
weten dat zijn cliënt zich ook elders kan verzekeren en moet een zorgaanbieder
zich realiseren dat een patiënt ook voor een ander kan kiezen. Bij dit
laatste botst men echter al snel op grenzen, omdat de overheid zich ten doel
stelt het aanbod te reguleren en ook schaars te houden, zeker waar het gaat
om gebouwde infrastructuur. Het creëren van dit soort schaarste is contrair
aan het streven naar marktwerking. De minister nam zich voor hier bij de behandeling
van het JOZ dieper op in te gaan.De nieuwe directeur-generaal van het ministerie van VWS de heer Schneider,
is inmiddels benoemd tot voorzitter van de projectgroep. Bij zijn benoeming
speelde vooral ook zijn medische achtergrond een rol. Omdat het rapport van
de MDW-werkgroep vooral vanuit een bepaalde deskundigheid is geschreven, is
het namelijk van belang dat een medicus de projectgroep leidt. Externe leden
van de groep zullen in overleg met hem worden gekozen. Binnenkort wordt de
Kamer geïnformeerd over samenstelling en opdracht van de projectgroep.
De Kamer wordt regelmatig geïnformeerd over de voortgang van het werk
van de projectgroep. De minister nam zich in dat verband voor ten behoeve
van de projectgroep haar visie op toekomstige ontwikkelingen op schrift te
stellen. In dat verband komen ook ontwikkelingen als privéklinieken,
wachtlijsten, bedrijvenpoli's, aangescherpte verzekeringsbudgettering e.d.
aan de orde. Desgevraagd zegde zij toe, de Kamer hierover op korte termijn
te informeren en in dat kader ook in te gaan op de problematiek van de wachtlijsten
en privéklinieken. Vooruitlopend op het werk van de projectgroep is de aanbeveling van de
MDW-werkgroep opgepakt om voor verzekeraars meer risicodragende elementen
in te voeren. Ten aanzien van de ziekenfondsen loopt dit traject volgens afspraak.
Inderdaad verlaten zo'n 200 000 ouderen de WTZ, maar daarvoor in de plaats
komen zo'n 185 000 studenten niet in het ziekenfonds. Een deel daarvan
zal in de WTZ belanden. Al met al moet ook straks in de WTZ rekening worden
gehouden met zo'n 500 000 verzekerden. Het is dus alleszins de moeite
waard om verder te overleggen over introductie van risicodragende elementen
in de WTZ. Pas na behandeling door de Kamer kan worden bezien in hoeverre
de WEM van toepassing zal kunnen zijn op ziektekostenverzekeraars en ziekenhuizen.
Onduidelijkheid is er vooralsnog ook nog over toepassing van Europese mededingingsregels.
Een interdepartementale werkgroep buigt zich hier thans over. Vraag is in
hoeverre de overheid binnen de kaders van de mededingingsregelgeving de markt
van particuliere ziektekostenverzekeraars kan reguleren. In dat verband wees
de minister erop dat het Nederlandse systeem van particuliere ziektekostenverzekering
in het tweede compartiment een duidelijke band heeft met toegankelijkheid
van zorg, hetgeen in Europees verband meer ruimte biedt dan bij verzekeringen
in het derde compartiment. Ingevolge de Wet bouw zorgvoorzieningen is bouw
van voorzieningen op zich niet verboden. Om het aanbod aan gebouwde voorzieningen
schaars te houden, subsidieert de overheid echter alleen nog bouw die zij
zelf nodig vindt. Dit leidt vrijwel automatisch tot de conclusie
dat alles wat buiten dat kader wordt gebouwd, per definitie een privé-kliniek
is. Op die manier wordt uiting gegeven aan het beleid om privé-klinieken
te gedogen, maar het ontstaan ervan op geen enkele manier te stimuleren. In
een horizonbepaling voor de Wet bijzondere medische verrichtingen zag de minister
niets. Uit een oogpunt van kwaliteit en om redenen van kostenreductie moet
het aanbod hiervan worden gereguleerd en schaars worden gehouden. Door budgettering
van verzekeraars en de introductie van productprijzen voor specialistische
zorg, komt er ruimte om binnen het schaarse aanbod van gebouwde voorzieningen
flexibel om te gaan met aanwezige capaciteit. De voorzitter van de commissie,Van NieuwenhovenDe griffier van de commissie,Van der Windt XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (Unie 55+), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66) en
Van Blerck-Woerdman (VVD). Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Th. A. M. Meijer (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD),
Smits (CDA), Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66),
Vreeman (PvdA), Rouvoet (RPF), R. A. Meijer (groep-Nijpels), Van Waning (D66),
Sipkes (GroenLinks), De Jong (CDA), Passtoors (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
J. M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker (D66)
en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-37.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl