Goedkeuring EU-verdrag inzake de verkorte procedure (Trb. 1995, 110) en het EU-uitleveringsverdrag (Trb. 1996, 304); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26697, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-11-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26697 nr. 4

04-11-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. De goed te keuren verdragen2. Het EU-verdrag inzake de verkorte procedure3. Het EU-Uitleveringsverdag (algemeen)4. Uitlevering in geval van samenspanning of deelneming
aan een criminele organisatie (artikel 3)5. Uitlevering voor politieke delicten (artikel 5)6. Uitlevering van onderdanen (artikel 7)7. Koninkrijkspositie8. Overige artikelsgewijze opmerkingenArtikel ISpecialiteitsbeginsel (artikel 9)Artikel IIUitlevering voor fiscale delicten (artikel 6)Verjaring (artikel 8)Verderlevering (artikel 12)Doortocht (artikel 16)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26697Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 697Goedkeuring van de op 10 maart 1995 te Brussel tot stand gekomen Overeenkomst
opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende de Europese
Unie aangaande de verkorte procedure tot uitlevering tussen de Lid-Staten
van de Europese Unie en de op 27 september 1996 te Dublin tot stand gekomen
Overeenkomst opgesteld op grond van artikel K.3 van het Verdrag betreffende
de Europese Unie betreffende uitlevering tussen de Lid-Staten van de Europese
Unie, alsmede wijziging van de Uitleveringswet en de Wet overdracht tenuitvoerlegging
strafvonnissennr. 4VERSLAG Vastgesteld 4 november 1999De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van het wetsvoorstel, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen. Indien de regering de vragen en opmerkingen tijdig
zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging genoegzaam
voorbereid.1. De goed te keuren verdragen2. Het EU-verdrag inzake de verkorte procedure3. Het EU-uitleveringsverdrag (algemeen)4. Uitlevering in geval van samenspanning of deelneming aan een criminele
organisatie (artikel 3)5. Uitlevering voor politieke delicten (artikel 5)6. Uitlevering van onderdanen (artikel 7)7. Koninkrijkspositie8. Overige artikelsgewijze opmerkingen 1. De goed te keuren verdragenAan het voorbereidend onderzoek wordt deelgenomen door leden van de fracties
van PvdA, VVD, D66, CDA, GroenLinks en RPF/GPV. De leden van de overige fracties
hebben in dit stadium geen behoefte om vragen te stellen of opmerkingen te
maken.De leden van de fractie van de PvdA gaan akkoord met het EU-verdrag inzake
de verkorte procedure. Eveneens verenigen de fractieleden zich in zijn algemeenheid
met het EU-Uitleveringsverdrag, hoewel zij nog enkele opmerkingen hebben.
Deze zullen in onderstaande paragrafen uiteen worden gezet.De leden van de fractie van de VVD hechten groot belang aan een adequaat
stelsel van uitleveringsverdragen. Nu stuit een vlotte uitlevering van verdachten
nog te vaak op juridische belemmeringen. In een wereld waar criminelen zich
steeds minder aantrekken van internationale grenzen is een antwoord nodig
op de vraag naar meer samenwerking tussen staten bij de bestrijding van grensoverschrijdende
criminaliteit. Een antwoord dat deels wordt gegeven door het, waar mogelijk,
wegnemen van de bestaande belemmeringen bij de uitlevering van verdachten.
Daar staat evenwel tegenover dat deze belemmeringen veelal het gevolg zijn
van gerechtvaardigde verschillen tussen nationale rechtsstelsels. Het zonder
meer harmoniseren van uitleveringsbepalingen doet afbreuk aan de soevereiniteit
van staten bij het vormgeven van hun stelsel van strafrecht. Er moet een evenwicht
worden gevonden tussen de behoefte aan meer uniformiteit en de beginselen
die in verschillende staten ten grondslag liggen aan de geldende uitleveringsbepalingen,
aldus de VVD-fractieleden.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
onderhavig wetsvoorstel. Deze leden achten een vereenvoudiging van de uitleveringsprocedures
in Europees verband gewenst. Deze leden hebben nog enkele vragen, mede met
het oog op de recente besluiten tijdens de Europese top in Tampere. Tijdens
de Europese Top zijn afspraken gemaakt over het onderling afschaffen van uitleveringsprocedures
binnen de Europese Unie. De leden van de CDA-fractie vragen de regering in
welk opzicht deze afspraken zich verhouden tot het verdrag dat in dit wetsvoorstel
aan de orde is. Zij verzoeken de regering aan te geven hoe zij tegenover het
voornemen staat om de uitleveringsprocedures af te schaffen en welke gevolgen
dit heeft voor de Nederlandse wetgeving.De leden van de fractie van D66 hebben kennis genomen van het onderhavig
wetsvoorstel. De vragen van de leden worden hieronder uiteengezet.De leden van de GroenLinks-fractie zijn in beginsel terughoudend ten aanzien
van ontwikkelingen met betrekking tot vereenvoudiging van uitleveringsprocedures
tussen EU-lidstaten. Zolang het materieel en formeel strafrecht onderling
nog zoveel verschillen vertonen, achten zij de rechtswaarborgen die ook gelden
bij andere uitleveringsprocedures niet zonder meer onmisbaar. Hoe verder de
Europese Unie zal uitbreiden, hoe groter en principiëler deze verschillen
zullen zijn. De vermindering van rechtswaarborgen worden ook niet gecompenseerd
door een prejudiciële bevoegdheid van het Hof van Justitie. Hoewel de
leden ingenomen zijn met het voornemen van de regering om bij gelegenheid
van de evaluatie van het EU-uitleveringsverdag de wenselijkheid van de bevoegdheid
van het Hof aan de orde te stellen, geeft dit deze leden te weinig garanties
om erop te rekenen dat deze bevoegdheid te zijner tijd wordt geregeld. De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben met belangstelling
kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij geven aan zich te kunnen
verenigen met de doelstelling van de ter goedkeuring voorgelegde verdragen.
De lidstaten van de Europese Unie beschouwen elkaar als rechtsstaat in elke
zin van het woord. Allen zijn gebonden aan het Europees Verdrag voor de Rechten
van de Mens en moeten in staat worden gesteld hun rechtsstelsel overeenkomstig
de daaraan verbonden vereisten in te richten. Tegen die achtergrond is het
gewenst de belemmeringen tussen lidstaten op het punt van uitlevering zoveel
mogelijk te beperken en procedures zo kort en zo eenvoudig mogelijk te doen
zijn. Tot op heden blijken relatief weinig uitleveringen tussen EU-lidstaten
plaats te vinden, 700 in het ijkjaar 1992. De fractieleden van de RPF en het
GPV vragen of wordt verwacht dat het aantal verzoeken nu sterk zal stijgen
en of er ter zake betrouwbare schattingen bestaan. 2. Het EU-verdrag inzake de verkorte procedureIn dit verdrag wordt de verkorte procedure zoals wij die in Nederland
zelf al kennen tussen de lidstaten van de Europese Unie verdragsmatig geregeld.
De PvdA-fractieleden geven aan dat dit voor Nederland geen wetswijziging met
zich meebrengt. De PvdA-fractieleden kunnen met dit verdrag dan ook akkoord
gaan.De leden van de VVD-fractie constateren dat het gemiddelde percentage
van zaken waarin de opgeëiste persoon toestemt met een verkorte uitleveringsprocedure
in Nederland 20% is. Hoe groot is dit percentage voor de andere verdragspartners
en wat is de oorzaak van het verschil tussen deze percentages?De verkorte procedure houdt in dat, indien de persoon wiens uitlevering
wordt gevraagd, instemt met zijn uitlevering zonder voorafgaande toetsing
van het uitleveringsverzoek door de bevoegde rechterlijke en bestuurlijke
autoriteiten van de staat waaraan de uitlevering verzocht is. De staat is
het ermee eens dat de betreffende persoon vervolgens feitelijk wordt uitgeleverd
aan de staat die om de uitlevering heeft verzocht.In Nederland werd reeds in 1967 de verkorte procedure in de Uitleveringswet
overgenomen. De regering betoogt dat door het bestaan van deze regeling het
onderhavige verdrag geen wijziging brengt in de bestaande Benelux-regeling.
In dit kader willen de leden van de fractie van D66 opmerken dat de in de
verkorte procedure gehanteerde meldingsverplichtingen ten aanzien van de autoriteiten
van verzoekende lidstaten verschillend zijn van de desbetreffende bepalingen
van de Uitvoeringswet. De regering onderschrijft het belang van die verplichting,
maar acht het niet noodzakelijk dat deze vermelding in de Uitvoeringswet wordt
opgenomen. In de memorie van toelichting geeft de regering hiervoor een tweetal
argumenten. Kan de regering het tweede argument nader specificeren?3. Het EU-Uitleveringsverdag (algemeen)Het verdrag sterkt tot vereenvoudiging van de voorwaarden tot uitlevering
tussen EU-lidstaten. Het is niet los te zien van een ontwikkeling waarbij
de strafrechtstelsels van de lidstaten naar elkaar toe groeien. De leden van
de fractie van de PvdA kunnen zich daarmee in zijn algemeenheid verenigen.Met instemming constateren de leden van de VVD-fractie dat het voorliggende
wetsvoorstel geen wezenlijke afbreuk doet aan de klassieke beginselen, zoals
het beginsel van dubbele strafbaarheid en het specialiteitsbeginsel, die in
Nederland leidend zijn voor zijn uitleveringsstelsel. Ziet de regering mogelijkheden
om met behoud van het eigen karakter van het Nederlandse uitleveringsregime
te komen tot een uitleveringsstelsel dat uitlevering even eenvoudig maakt
als het overdragen van verdachten tussen binnenlandse regio's?De leden van de VVD-fractie kunnen hun oordeel over het onderhavige voorstel
niet los zien van verdergaande vormen van samenwerking op het terrein van
de erkenning van vonnissen en uitlevering van verdachten zoals die momenteel
zijn afgesproken binnen het verband van de Europese Unie. Deze ontwikkeling
constaterende, concluderen zij dat de nu voorgestelde wetswijziging slechts
een voorbode is van meer verdergaande vormen van versoepeling van het uitleveringsrecht.
Zien deze leden dit juist en kan de regering aangeven hoe dit wetsvoorstel
zich verhoudt tot de aangekondigde initiatieven?De VVD-fractieleden vragen of de in de brief van de minister van Justitie
van 20 augustus 1996 (23 490, nr. 53) genoemde bezwaren tegen uitbreiding
van de bevoegdheid van het EG-hof van Justitie niet langer gelden nu de regering
voorstelt dit bij gelegenheid van de evaluatie van het EU-uitleveringsverdrag
aan de orde te stellen? Kan de regering bij elk van die genoemde bezwaren
aangeven waarom die niet langer gelden en waarom dit betekent dat de bevoegdheid
van het EG-hof van Justitie moet worden uitgebreid?4. Uitlevering in geval van samenspanning of deelneming
aan een criminele organisatie (artikel 3)De leden van de fractie van de VVD merken op dat een aantal maal een voorbehoud
wordt gemaakt, bijvoorbeeld ten aanzien van het afstand doen van de eis van
dubbele strafbaarheid, vanuit de wens om te voorkomen dat er precedentwerking
zal ontstaan. Zij vragen zich af of deze ongewenste precedentwerking niet
reeds wordt ingegeven door de geschapen mogelijkheid tot het doen van afstand
van de dubbele strafbaarheid. Zullen er verdragspartners van die mogelijkheid
gebruik maken en waarom is niet gekozen om alleen de weg te hanteren van het
geschikt maken van de eigen wetgeving voor uitlevering in geval van samenspanning
of deelneming aan een criminele organisatie? Ook ten aanzien van de mogelijkheid
van het achterwege laten van een voorbehoud ten aanzien van de uitlevering
van politieke delicten leeft de vraag of dit niet toch een bepaalde precedentwerking
heeft, bijvoorbeeld ten opzichte van toekomstige EU-lidstaten.De in het gemeenschappelijk optreden opgenomen verplichting tot strafbaarstelling
betreft het deelnemen aan een criminele organisatie die delicten pleegt of
voornemens is te plegen, waarop een maximumstraf van ten minste vier jaar
is gesteld. In de memorie van toelichting staat dat de verwachting gerechtvaardigd
is dat na uitvoering van het gemeenschappelijk optreden door alle lidstaten
zich nauwelijks meer een zaak zal voordoen waarbij sprake is van het ontbreken
van dubbele strafbaarheid. De leden van de fractie van D66 vragen de regering
in dit verband in te gaan op de strafbaarstelling van een criminele organisatie
die zich bezig houdt met het witwassen van zwart geld.De fractieleden van GroenLinks vragen in hoeverre het uit te sluiten is
dat het uitleveren van verdachten van terroristische activiteiten refoulement
in de zin van het Vluchtelingenverdrag of het Europees Verdrag voor de Rechten
van de Mens oplevert. In hoeverre is het recht voor een EU-onderdaan om asiel
te vragen in een andere EU-lidstaat gegarandeerd? Zou de controverse tussen
Spanje en België niet juist reden zijn om op een dergelijke uitbreiding
alert te zijn? Is juist de definitie van criminele organisatie en het begrip
samenspanning niet zo ruim en zo verschillend te interpreteren in de verschillende
EU-landen, dat hier ook organisaties met politieke doeleinden
onder kunnen vallen? Op welke wijze kan een eenduidige interpretatie van de
definitie worden gewaarborgd?Belangrijke onderdelen van het klassieke uitleveringsrecht zijn behouden
ondanks de beoogde versoepeling en vereenvoudiging. Met name valt te denken
aan het beginsel van de dubbele strafbaarheid. Als reden voor deze keuze wordt
gewezen op het uitstralingseffect van Europese overeenkomsten naar onderhandelingen
in ander verband, zoals de Raad van Europa of de Verenigde Naties. De leden
van de fracties van de RPF en het GPV vragen zich af hoe reëel deze vrees
is. De regering is toch zelf betrokken bij de onderhandelingen in dit kader?De fractieleden van de RPF en het GPV lezen in de toelichting (blz. 6)
dat de feiten waar het in het uitleveringsverdrag om gaat veelal die feiten
zullen zijn waar een vrijheidsstraf van ten minste vier jaar op staat. Hoe
moet deze zinsnede worden opgevat, nu het verdrag, als zij het goed begrijpen,
uitlevering mogelijk maakt zodra het feiten betreft die met een vrijheidsstraf
van een half jaar (aangezochte staat), respectievelijk één jaar
(verzoekende staat) worden bedreigd (artikel 2 overeenkomst)?5. Uitlevering voor politieke delicten (artikel 5)De leden van de fractie van het CDA vragen de regering te verduidelijken
wat de positie van Griekenland is ten aanzien van artikel 5 van het EU-uitleveringsverdrag.
Waardoor wordt de bijzondere positie in deze veroorzaakt? Kan de verklaring
van Griekenland in de praktijk gevolgen hebben voor de succesvolle uitlevering
van personen binnen de Europese Unie, of betreft de verklaring meer theoretische
gevallen?De leden van de fractie van GroenLinks vragen of het argument dat het
voorbehoud tot nu toe niet is ingeroepen, voldoende reden is om het voorbehoud
bij artikel 13 Europees terrorismeverdrag bij uitleveringsverzoeken van EU-lidstaten
achterwege te laten? Is het niet wenselijker om één lijn te
trekken ten aanzien van voorbehouden van principiële aard? Acht de regering
het niet mogelijk dat met de uitbreiding van de Europese Unie de kans op uitleveringsverzoeken
in politieke delicten reëler wordt? Als het voorbehoud er niet meer is,
op welke wijze kan de regering dan mensen beschermen tegen vervolging op grond
van politieke overtuiging? Biedt het derde lid hiertoe voldoende waarborgen?Ten aanzien van politieke delicten zijn nog bijzondere voorzieningen getroffen.
Alleen bij zuiver politieke delicten zoals bedoeld in artikel 92 e.v. Sr kan
van weigering van uitlevering sprake zijn; bij de relatief politieke delicten
(gewone delicten gepleegd uit politieke motieven) niet. De leden van de fracties
van de RPF en het GPV vragen hoe tegen deze achtergrond bijvoorbeeld zou worden
geoordeeld bij een uitleveringsverzoek naar aanleiding van een feit dat vergelijkbaar
is met de aanslag op de Rainbow Warrior. Zou Frankrijk in een dergelijk geval
haar agenten hebben moeten uitleveren? De leden van de fracties van de RPF
en het GPV vragen hoe in de praktijk van de uitlevering wordt omgegaan met
verzoeken om uitlevering in relatie tot een delict waarbij sprake is van grote
verschillen tussen de staten in strafmaat, dan wel in feitelijke executie
van de straf. De leden van de fracties van RPF en GPV vragen voorts of de
regering aanleiding heeft om te veronderstellen dat de weigeringsgrond «vrees
voor discriminatoire vervolging» tussen de lidstaten daadwerkelijk zal
worden gebruikt. 6. Uitlevering van onderdanen (artikel 7)De uitlevering van onderdanen wordt nu onder de verdragspartners algemeen
geregeld. Tot dusver kennen alleen Ierland, het Verenigd Koninkrijk en Nederland
een dergelijke mogelijkheid. Nederland doet dit alleen wanneer gegarandeerd
is dat de strafexecutie – na veroordeling in het buitenland –
in Nederland kan plaatsvinden. Dat blijft zo. De PvdA-fractieleden zijn daarmee
akkoord.Een probleem zou kunnen zijn dat in de Goedkeuringswet «buitenlanders
die zijn geïntegreerd in de Nederlandse samenleving» met Nederlanders
gelijkgesteld worden (naar moet worden aangenomen teneinde voor hen ook de
strafexecutie in Nederland te garanderen). Voorwaarde is dan dat zij door
de in het buitenland opgelegde straf niet hun recht van verblijf hier verliezen.
De PvdA-fractieleden vragen zich af wat precies wordt bedoeld met «buitenlanders
die hier geïntegreerd zijn». Wat voor criteria zullen daarvoor
gelden? En hoe zouden betrokkenen tengevolge van hun veroordeling in het buitenland
hun verblijfstitel hier kunnen verliezen?Nederlandse onderdanen worden slechts uitgeleverd voor zover de verzoekende
staat een garantie afgeeft dat de opgeëiste persoon weer aan Nederland
wordt overgedragen teneinde daar zijn straf te ondergaan. Aan welke voorwaarden
moet zo een garantie voldoen en wie beoordeelt of hieraan is voldaan, zo vragen
de leden van de VVD-fractie? En, welke gevolgen zijn verbonden aan het niet
naleven van de afgegeven garantie?De leden van de CDA-fractie zouden gaarne een nadere toelichting ontvangen
bij de Nederlandse uitleg van het begrip «onderdaan». Wie is nu
precies Nederlands onderdaan? Deze leden vragen zich tegelijk af welk belang
gediend is bij een breder begrip «onderdaan» dan dat van personen
met de Nederlandse nationaliteit. De leden van de CDA-fractie vragen de regering
voorts of wordt overwogen in Europees verband verkorte procedures tot stand
te brengen met landen buiten de Europese Unie. Blijft het sluiten van verdragen
een zaak van de nationale staten, of is dit een taak van de Europese Unie,
dan wel, zou dit een taak van de Europese Unie dienen te zijn?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen de regering voorts
om nader in te gaan op de redenen van het huidige Nederlandse beleid inzake
de uitlevering van onderdanen. Onderdanen worden slechts uitgeleverd onder
de voorwaarde dat executie van de straf in Nederland plaatsvindt. Ierland
en het Verenigd Koninkrijk maken een dergelijk onderscheid niet. Kan het Nederlandse
beleid een belemmering van de uitleveringspraktijk in de hand werken?7. KoninkrijkspositieAlleen voor Nederland wordt goedkeuring gevraagd. De regeringen van de
Nederlandse Antillen en Aruba beraden zich nog over de wenselijkheid van medegelding
van beide verdragen voor hun land. De leden van de PvdA-fractie vragen of
het klopt dat die medegelding in ieder geval voor wat betreft de uitlevering
van eigen onderdanen niet zonder wijziging van de beide staatsregelingen tot
stand zal kunnen komen.Zouden de Nederlandse Antillen en Aruba niet meedoen dan ontstaat toch
een lastige situatie in die zin dat dan, «naar onderdaanschap»,
een (groter dan nu bestaand) verschil in behandeling van personen met de Nederlandse
nationaliteit zou ontstaan? De (in de toekomstig misschien eenvoudige) vestiging
van Nederlanders op het grondgebied van de Nederlandse Antillen of Aruba zou
personen op die manier zelfs in staat stellen buiten het bereik van de regeling
van uitlevering van eigen onderdanen aan lidstaten van de Europese Unie te
geraken. De PvdA-fractieleden vragen zich af of dat is wat de
regering voor ogen staat. In dit verband achten zij ook de vraag relevant
wanneer indiening van een ontwerp Rijkswet inzake de Uitlevering nu eindelijk
tegemoet kan worden gezien, nu immers ook door de Raad van State te kennen
is gegeven dat het Nederlands Antilliaans Uitleverings Besluit slechts als
een tijdelijke regeling in afwachting van een Rijkswet beschouwd kan worden.De leden van de CDA-fractie hebben kennis genomen van het feit dat de
Nederlandse Antillen en Aruba zich nog beraden over de wenselijkheid van medegelding
voor hun land. De CDA-fractieleden achten het wenselijk dat de Nederlandse
Antillen en Aruba deelnemen aan het verdrag. Moet paragraaf 1.3 zo gelezen
worden dat gelding voor de Nederlandse Antillen en Aruba vermoedelijk wel
tot stand komt, zodra de uitleveringsregeling tussen de landen van het Koninkrijk
wordt herzien? Zo ja, op wat voor termijn zal de toetreding van de Nederlandse
Antillen en Aruba dan plaats kunnen hebben?De leden van de D66-fractie vragen eveneens wanneer duidelijk wordt of
de beide verdragen ook gaan gelden voor de Nederlandse Antillen en Aruba.8. Overige artikelsgewijze opmerkingenArtikel ISpecialiteitsbeginsel (artikel 9)De leden van de fractie van GroenLinks vragen in hoeverre een uitzondering
op het specialiteitsbeginsel in overeenstemming is met de rechtszekerheid.
De fractieleden van GroenLinks vinden een mededeling aan de verdachte over
deze mogelijkheid wel een erg magere tegemoetkoming aan dit beginsel. In hoeverre
is te voorkomen dat in de andere lidstaat na de uitlevering de persoon vervolgd
wordt op gronden waarop de Nederlandse overheid uitlevering had geweigerd?Artikel IIUitlevering voor fiscale delicten (artikel 6)Met uitzondering van Luxemburg levert de uitlevering voor fiscale delicten
tussen de meeste EU-lidstaten geen probleem meer op. De fractieleden van D66
vragen de regering nader in te gaan op de bijzonder positie die Luxemburg
inneemt? Op welke wijze beperkt artikel 63 jo. artikel 50 van de Uitvoeringsovereenkomst
van Schengen de mogelijkheid om uitlevering voor fiscale delicten te weigeren?
Hoe verhoudt zich dit precies tot het voorbehoud dat Luxemburg heeft gemaakt
bij het EU-Uitleveringsverdrag?Verjaring (artikel 8)Het voorliggende wetsvoorstel beoogt ook een versoepeling door te voeren
van de eis dat met betrekking tot de feiten waarvoor uitlevering wordt gevraagd
naar het recht van zowel de verzoekende als de aangezochte staat niet de vervolgings-
of executieverjaring is ingetreden. Niet langer is vereist dat in de aangezochte
staat geen verjaring is ingetreden. De leden van de fractie van de VVD vragen
hoe dit zich verhoudt tot het vasthouden aan de eis van dubbele strafbaarheid.
Hoe zal Nederland omgaan met de uitzonderingsbepaling van artikel 8, tweede
lid van het EU-uitleveringsverdrag? Is het aan de rechter om dit per geval
te toetsen? Verderlevering (artikel 12)De fractieleden van GroenLinks vragen of voor verderlevering tevens de
beperkingen gelden voor de inbreuk op het specialiteitsbeginsel bij het vervolgen
voor andere feiten door de verzoekende lidstaat. Zo nee, waarom niet? Om welke
reden wordt het voorbehoud als bedoeld in het tweede lid van artikel 12 slechts
gemaakt voor Nederlandse onderdanen en daarmee gelijkgestelde personen?Doortocht (artikel 16)Artikel 16 regelt de doortocht van uitgeleverde personen over het grondgebied
van een derde staat. In dit geval staat Nederland doortocht niet toe, indien
het onderdanen betreft. De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen
wat het belang van een dergelijke bepaling is, indien deze, naar het hun voorkomt,
gemakkelijk kan worden omzeild door de doortocht over het grondgebied van
een vierde staat te laten plaatsvinden.De voorzitter van de commissie,Van HeemstDe griffier van de commissie,PeXNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Apostolou (PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Dittrich (D66),
ondervoorzitter, Rabbae (GL), Rouvoet (RPF), Van Oven (PvdA), O. P. G. Vos
(VVD), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), De Wit (SP), Ross-van Dorp (CDA), Niederer
(VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GL), Weekers (VVD), Van der Staaij (SGP),
Wijn (CDA), Brood (VVD).Plv. leden: Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Wagenaar (PvdA), Van Vliet
(D66), Arib (PvdA), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth
(PvdA), Hoekema (D66), Karimi (GL), Schutte (GPV), Santi (PvdA), Van den Doel
(VVD), Rietkerk (CDA), Rijpstra (VVD), Marijnissen (SP), Buijs (CDA), Van
Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Oedayraj Singh Varma (GL), De Vries
(VVD), Van Walsem (D66), Eurlings (CDA), Kamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26697-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl