Wijziging van o.a. Telecommunicatiewet i.v.m. implementatie Europese regelgeving voor elektron. communicatienetwerken; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28851, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28851 nr. 6

28-05-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI ALGEMEEN1. Motivering van het wetsvoorstel1.1 Zes nieuwe richtlijnen; wijze van implementatie1.3.2 Belangrijke marktontwikkelingen2. Een geharmoniseerd kader2.2 Onafhankelijkheid nationale regelgevende instantie
(NRI)2.5 Soft Law3. Toetreding tot de markt3.0 Algemeen3.2 Machtigingen, vergunningen en registratie3.4. Nummerbeleid en nummerbeheer3.5 Graafrechten en gedeeld gebruik van eigendom4. Verplichtingen voor aanbieders met aanmerkelijke marktmacht4.2 Marktafbakening4.3 Aanmerkelijke marktmacht4.4 Het opleggen van verplichtingen4.5 Toegang en daarmee samenhangende verplichtingen4.9 Carrier(voor)keuze op vaste openbare telefoonnetwerken5. Onderhandelingen en verplichtingen inzake interoperabiliteit
en interconnectie6. Eindgebruikerbescherming7. Universele dienstverlening7.2 Omvang universele dienst8. Bescherming van de persoonlijke levenssfeer8.1. Algemeen8.2 De verwerking van verkeersgegevens8.3 De verwerking van locatiegegevens8.4 Ongevraagde communicatie8.5 Abonneelijsten9. GeschillenbeslechtingGeschillenToezichtHandhaving10. Relatie met de overige wetgeving10.1 Relatie met de Mediawet10.2 Relatie met de Mededingingswet10.3 Machtigingswet10.4 Kabelwet11. Gevolgen voor het bedrijfsleven11.2 Administratieve lasten13. Uitvoeringstoets Onafhankelijke Post en Telecommunicatie
Autoriteit (OPTA)II ARTIKELENArtikel 1.1Artikel 1.3Artikel 2.2Artikel 3.3Artikel 4.1Artikel 4.2Artikel 4.2 vijfde lidArtikel 4.2 zevende lidArtikel 4.2a eerste lidArtikel 4.10Artikel 6.1Artikel 6.2Artikel 6.3Artikel 6.4Artikel 6a.1Artikel 6a.2Artikel 6a.2, eerste lid, sub a en tweede lid, sub bArtikel 6a.3Artikel 6a.6Artikel 6a.7Artikel 6a.11Artikel 7.1Artikel 7.2Artikel 7.3Artikel 7.7Artikel 8.7Artikel 9.1Artikel 11.1Artikel 11.5 eerste lidArtikel 11.6Artikel 11.7Artikel 11.9Artikel 11.10Artikel 11.10 tweede lid sub bArtikel 11.11Artikel. 11.11 vierde lidArtikel 11.12Artikel 11.13Artikel 12.2Artikel 12.9Artikel 13.6Artikel 18.7Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28851Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 89 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 851Wijziging van de Telecommunicatiewet en enkele andere wetten in verband
met de implementatie van een nieuw Europees geharmoniseerd regelgevingskader
voor elektronische communicatienetwerken en -diensten en de nieuwe dienstenrichtlijn
van de Commissie van de Europese Gemeenschappennr. 6VERSLAGVastgesteld 28 mei 2003De vaste commissie voor Economische Zaken1,
belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft de eer
als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging over dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.I ALGEMEENDe leden van de fracties van het CDA, PvdA, VVD, D66 en de CU hebben met
belangstelling kennisgenomen van de wijziging van de Telecommunicatiewet en
enkele andere wetten in verband met de implementatie van een nieuw Europees
geharmoniseerd regelgevingkader voor elektronische communicatienetwerken en
-diensten en de nieuwe dienstenrichtlijn van de Commissie van de Europese
Gemeenschappen.Het wetsvoorstel beoogt, naar de mening van de leden van de PvdA-fractie,
de implementatie van een aantal richtlijnen dat van groot belang is voor de
ontwikkeling van de telecommunicatiesector en voor de belangen van consumenten
op de markt voor elektronische communicatiediensten.De leden van de VVD-fractie onderschrijven de doelstelling van de regering
om door middel van deze herziene telecommunicatiewet te komen tot een zorgvuldig
evenwicht tussen het bevorderen van concurrentie, het voorkomen van misbruik
van marktmacht en het behouden van voldoende prikkels voor investeringen in
de uitbreiding en de vernieuwing van de elektronische communicatienetwerken
en -diensten. Ook in de doelstelling dat het regelgevende kader geen belemmering
moet zijn voor de verdere ontwikkeling van de sector kan zij zich verenigen.
Door meer aansluiting te zoeken bij het mededingrecht is in haar ogen een
goede stap gezet.Er blijft echter een aantal vragen over die in het kader van de helderheid
en de voorspelbaarheid voor de spelers in de markt beantwoord dient te worden.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat de telecommunicatie-infrastructuur,
zoals de kabel en de telefoonlijnen, nooit in handen hadden mogen komen van
private partijen, omdat de KPN en de kabelbedrijven hiermee een monopoliepositie
hebben gekregen. Deze leden leggen zich hier nog steeds niet bij neer, maar
beoordelen het voorliggende wetsvoorstel positief omdat het de kans op misbruik
van een dergelijke positie kan verkleinen.De leden van de D66-fractie menen dat met een juiste en zorgvuldige implementatie
in Nederlandse wetgeving van het geharmoniseerde Europees regelgevingkader
voor elektronische communicatienetwerken en -diensten nieuwe kansen worden
geboden. Zo doet het nieuwe Europese regelgevingkader (eindelijk) recht aan
de bestaande ontwikkelingen van convergentie tussen de traditionele sectoren
zoals media, ICT en telecommunicatie en dient de feitelijke concurrentieomgeving
als aanknopingspunt voor verplichtingen, wat deze leden toejuichen. De vraag
dringt zich echter op of deze kansen door de wijziging van dit wetsvoorstel
wel afdoende worden gegrepen.De leden van de fractie van de ChristenUnie constateren dat de voorgestelde
wijzigingen grotendeels voortvloeien uit zes nieuwe Europese richtlijnen.
Enerzijds is er in beginsel geen ruimte af te wijken van de bepalingen van
de richtlijnen, terwijl anderzijds lidstaten de mogelijkheid wordt geboden
ten aanzien van sommige onderwerpen regels te stellen of daarvan af te zien.
De regering heeft ervoor gekozen de richtlijnen niet slechts beleidsarm te
implementeren. 1. Motivering van het wetsvoorstel1.1 Zes nieuwe richtlijnen; wijze van implementatieDe leden van de CDA-fractie constateren dat de OPTA van mening is dat
door wijziging van de Telecommunicatiewet een geheel nieuw Europees normenstelsel
in een oude jas wordt gevat. Hierdoor blijft de mogelijkheid voor tijdig en
afdoende ingrijpen in markten beperkt. De OPTA pleit voor een geheel nieuw
wetsvoorstel. De leden van deze fractie vragen waarom ervoor gekozen is de
oude wet (Telecommunicatiewet) te herzien in plaats van het opstellen van
een geheel nieuwe wet (Wet op elektronische communicatie).Deze richtlijnen moeten op 25 juli 2003 geïmplementeerd zijn. Het
is voor de leden van de PvdA-fractie dan ook zeer teleurstellend dat de regering
het implementatievoorstel nu pas naar de Kamer heeft gezonden. De regering
weet ongetwijfeld dat een zorgvuldige behandeling van een wetsvoorstel van
een dergelijke omvang niet of nauwelijks mogelijk is binnen de resterende
termijn. De regering had daar in haar planning rekening mee moeten houden!
Kan de regering aangeven waarom dat niet is gedaan en waarom dit voorstel
pas op dit late tijdstip is afgerond? Kan de regering aangeven welke planning
zij voor implementatie van de wet voor ogen heeft na acceptatie van het (eventueel
gewijzigde) voorstel door beide Kamers der Staten-Generaal?De Raad van State stelde in haar advies dat de regering de implementatiedatum
niet zal halen, omdat de volledige implementatie pas is afgerond als ook de
lagere regelgeving is ingevuld. Zij achten het weinig aannemelijk dat de regering
alle AmvB's en ministeriële regelingen zal hebben ingevuld voor 25 juli
a.s. De regering is er echter van overtuigd dat haar dit wel gaat lukken,
zo blijkt uit haar reactie op het advies. Deze leden willen van de regering
een planning zien, waaruit blijkt dat de regering tijdig alle lagere regelgeving
geïmplementeerd zal hebben. Bovendien verwachten de leden van de PvdA-fractie
wel degelijk een beschouwing van de regering op de mogelijke gevolgen
van het niet halen van de implementatiedatum, aangezien zij de reactie van
de regering op het advies van de Raad van State in dezen niet overtuigend
vinden.Is de regering het met hen eens dat niet alleen de implementatiedatum
maar ook de ontwikkeling van de breedbandmarkt een spoedige implementatie
vraagt? Momenteel groeit de markt van DSL en kabelinternet als kool. De markt
wordt nu verdeeld. De zogenaamde incumbents veroveren tot nog toe 90% van
die markt. Schijnbaar slagen nieuwkomers er nog nauwelijks in een marktaandeel
te veroveren. Mochten marktimperfecties daar een rol in spelen, dan is snel
optreden van de toezichthouder noodzakelijk. De verwachting is dat de markt
binnen anderhalf jaar grotendeels verdeeld is. Verwacht de regering dat de
toezichthouder tijdig kan optreden op deze markt, mocht dat noodzakelijk zijn?Zowel de OPTA als diverse belanghebbende marktpartijen hebben aangedrongen
op het strikt vertalen van de richtlijnen in nationale regelgeving, zo valt
onder meer te lezen in de rapportages van OPTA en OPT. Ook de Raad van State
is van mening dat de regering de Europese richtlijn zo strikt mogelijk had
moeten overnemen. Aangezien de gekozen harmonisatiemethode die van volledige
harmonisatie is, had het voor de hand gelegen als de regering deze adviezen
had gevolgd. Toch heeft de regering daar niet voor gekozen, maar voor een
eigen invulling. Waarom? Had met het rechtstreeks overnemen van de richtlijn
niet een aanzienlijke tijdwinst kunnen worden geboekt?OPTA en diverse marktpartijen hebben gevraagd om een geheel nieuwe wet
die volledig is aangepast aan de huidige realiteit. In de memorie van toelichting
is toegelicht dat daar niet voor is gekozen, omdat de richtlijnen slechts
betrekking hebben op delen van de bestaande wet. De leden van de PvdA-fractie
hebben de vraag echter geïnterpreteerd als een vraag om een volledige
herbezinning op de inrichting van de regulering van en het toezicht op de
telecommunicatiemarkt. De regering had ervoor kunnen kiezen de richtlijnen
snel één-op-één te vertalen in (voorlopige) wetgeving
waarna met de Tweede Kamer en betrokken partijen een uitvoerige discussie
plaats had kunnen vinden over de markt voor communicatiediensten, die had
kunnen uitmonden in een geheel nieuwe wetgeving. De huidige keuze bevreemdt
hen enigszins. De regering kiest wel voor een eigen beleidsmatige invulling
van de nieuwe regelgeving, maar negeert de breed gewenste algemene discussie
over de markt, de noodzakelijke regulering en het toezicht daarop. Kan de
regering toelichten waarom hiervoor gekozen is? Is de regering van plan om
in de nabije toekomst alsnog deze discussie te initiëren?De Europese richtlijnen beogen een technologieneutrale regelgeving. Kan
de regering toelichten waarom er toch voor is gekozen om in een aparte wet
(de Mediawet) uitzonderingen voor de kabelnetwerken te handhaven, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie. De behartiging van de publieke belangen lijkt
in elk geval noodzakelijk zolang er onvoldoende concurrentie is op de distributie
van TV-signalen. Denkt de regering de bestaande regulering te kunnen handhaven
binnen de Europese regels? Is het niet mogelijk om de publieke belangen in
deze sector binnen de kaders van de Telecommunicatiewet veilig te stellen?De regering heeft ervoor gekozen om de taken, bevoegdheden en instrumenten
geheel en gedetailleerd via de wet of lagere regelgeving vast te leggen. In
de memorie van toelichting wordt aangegeven dat de regering van mening is
dat het primaat van de regelgeving volledig bij het parlement of de verantwoordelijke
bewindspersoon moet liggen. Hebben andere lidstaten die keuze anders gemaakt?
Is de regering van mening dat die keuze in lijn is met de veel gehoorde wens
vanuit de politiek om sterker op resultaten te sturen en minder op instrumenten
en regels? Is de regering van mening dat hiermee de gewenste beperking
van regelgeving naderbij komt? Kan de regering aangeven op welke wijze zij
bij de formulering van dit wetsvoorstel heeft getracht het aantal regels tot
een minimum te beperken?Implementatie wordt in het wetsvoorstel veelal bepaald door nog op te
maken Amvb's en/of Ministeriële regelingen. De leden van de VVD-fractie
vrezen dat dit zal leiden tot een versnippering van en onduidelijkheden over
die bevoegdheden. Dat kan en zal, zoals de ervaring leert, leiden tot langlopende
en tijdrovende discussies over de bevoegdheid van toezichthouders en de reikwijdte
daarvan. Graag een reactie van de regering hierop.Daarnaast is in het wetsvoorstel verzuimd een algemene bevoegdheid voor
de OPTA op te nemen ten aanzien van de waarborging of de bevordering van toegang
en interconnectie in algemene zin. OPTA heeft dan alleen de bevoegdheid in
te grijpen in bijzondere gevallen. Een en ander strookt niet met het uitgangspunt
van artikel 5, lid 1 van de toegangsrichtlijn.In de brief van 7 april 2003 schrijft de regering dat uitstel van de wetsbehandeling
van wetsvoorstel 28 203 zware consequenties kan hebben. Geldt dit ook
voor een te late implementatie van de Europese richtlijnen? Zo ja, welke consequenties
hebben een te late implementatie van de Europese richtlijnen, zo vragen de
leden van de VVD-fractie.Halverwege 2000 is het economisch klimaat in die sector in slecht weer
verzeild geraakt. De hooggespannen verwachtingen ten aanzien van de ontwikkeling
van de sector moesten noodgedwongen worden bijgesteld, zo merken de leden
van de D66-fractie op, en er zijn nogal wat bedrijven in financieel moeilijk
vaarwater terechtgekomen. Tegelijkertijd vinden in de sector in hoog tempo
technologische en marktontwikkelingen plaats.De leden van de D66-fractie onderschrijven het belang dat het regelgevend
kader een daadwerkelijk goed kader moet bieden en dat het de juiste maatvoering
bij ingrijpen door de overheid en toezichthouder in het marktproces mogelijk
maakt. Het regelgevend kader moet geen remmende factor zijn voor de verdere
noodzakelijke ontwikkeling van de sector, maar moet deze juist stimuleren.
Deze leden delen de zienswijze dat een zorgvuldig evenwicht moet worden bereikt
tussen het bevorderen van concurrentie, het voorkomen van misbruik van marktmacht,
het beschermen van eindgebruikers en het behouden van voldoende prikkels voor
investeringen in de uitbreiding en vernieuwing van de elektronische communicatienetwerken
endiensten. Deze leden menen dat een goede en tijdige implementatie van groot
belang is voor de Nederlandse markt.De leden van de D66-fractie onderschrijven van harte de doelstellingen
en normen zoals geformuleerd in het Europees geharmoniseerd regelgevingkader,
maar vinden helaas in het voorliggende wetsvoorstel deze niet altijd afdoende
uitgewerkt terug. Zo worden met dit wetsvoorstel de richtlijnen niet altijd
een-op-een geïmplementeerd in de Nederlandse wetgeving; wordt niet altijd
dezelfde terminologie gehanteerd en wordt de discretionaire ruimte die in
de richtlijnen wordt voorzien voor de onafhankelijke toezichthouders (met
name OPTA) niet overal gewaarborgd en zelfs ingeperkt. In de ogen van deze
leden moet de toezichthouder (OPTA) in de praktijk daadwerkelijk in staat
zijn om flexibel te kunnen optreden en maatwerk te kunnen leveren. Dat is
immers ook wat het regelgevend Europees kader beoogd. In dit wetsvoorstel
wordt hieraan onvoldoende tegemoet gekomen.De leden van de D66-fractie achten het van groot belang voor de concurrentiekracht
dat in de Nederlandse wetgeving niet meer wordt geregeld dan de Europese richtlijnen
voorschrijven. Ook hieraan wordt niet altijd tegemoet gekomen. Daarnaast vinden
deze leden het een gemiste kans dat niet is gekozen voor een geheel nieuwe
wet voor elektronische communicatienetwerken en -diensten, maar voor een wijziging
van de Telecommunicatiewet waarvan alleen al de naamgeving de lading niet
meer dekt. Het nieuwe Europese regelgevend kader gaat uit van technologieneutrale
regelgeving voor de gehele communicatiesector op basis van beginselen die
worden ontleend aan het generieke mededingingsrecht maar met behoud van het
ex-ante karakter.Het wetsvoorstel dat voorligt, is uitermate complex en het is moeilijk
om een totaal overzicht te krijgen van alle implicaties. Hoe verhoudt de voorgestelde
wetswijzigingen zich ten opzichte van andere wet- en regelgeving, zo vragen
deze leden.De leden van de D66-fractie merken op dat in dit wetsvoorstel sommige
belangrijke onderdelen van een van de richtlijnen niet of op een afwijkende
manier zijn geïmplementeerd terwijl aan de andere kant op onderdelen
veel verder wordt gegaan dan is vereist op basis van de Richtlijnen. Dit komt
noch de concurrentiekracht, noch de rechtszekerheid ten goede en dit kan toch
niet de bedoeling zijn, aldus deze leden.Uit het nader rapport valt af te leiden dat de regering nog een aantal
inhoudelijke wijzigingen heeft aangebracht in het wetsvoorstel, zonder dat
die ter advisering zijn voorgelegd aan de Raad van State. De leden van de
fractie van de ChristenUnie hebben begrip voor de haast die is geboden, maar
dit vinden zij geen correcte wijze van handelen. Het spoedeisend karakter
lijkt ook tot uitdrukking te komen in de ontvangen commentaren van de verschillende
betrokken organisaties op het wetsvoorstel. In deze commentaren wordt een
groot aantal wijzigingsvoorstellen aan de Kamer voorgelegd. De leden van de
fractie van de ChristenUnie schatten in dat over een aanzienlijk deel daarvan
zonder al te veel moeite in het voortraject overeenstemming te bereiken zou
zijn geweest met het ministerie. Is die taxatie juist?In navolging van de Raad van State vragen deze leden aandacht voor de
gelijkheid van terminologie bij implementatie. De regering antwoordt in het
nader rapport dat er situaties kunnen zijn waarbij – om aansluiting
te zoeken bij het in Nederland gebruikelijke begrippenkader dan wel vanuit
taalkundige motieven – het wenselijk is de omschrijving van een begrip
aan te passen zonder dat daarmee de strekking en de reikwijdte ervan worden
veranderd. Op zich is dit standpunt te billijken. De leden van de fractie
van de ChristenUnie vragen of deze argumentatie opgaat bij alle afwijkingen
van de terminologie in de richtlijnen. Los hiervan kan worden geconstateerd
dat niet consequent een één-op-één implementatie
heeft plaatsgevonden. In een aantal gevallen is het deze leden niet duidelijk
waarom dat niet is gebeurd. Met name de Associatie van Competitieve Telecom
Operators (zie commentaar 14 mei 2003) noemt een groot aantal voorbeelden.
Deze leden verzoeken de indiener daarop in te gaan.De resterende implementatietermijn is erg krap. Over ruim twee maanden
moet de implementatie reeds een feit zijn. De leden van de fractie van de
ChristenUnie achten het vrijwel uitgesloten dat het voorliggende, complexe
wetsvoorstel op 25 juli 2003 door de Eerste Kamer is aanvaard, evenals de
aanvullende implementatiewet en dat op die datum tevens de algemene maatregelen
van bestuur en de ministeriële regelingen zijn vastgesteld. Is het alternatieve
«noodscenario» in de vorm van nota's van wijziging op het aanhangige
wetsvoorstel 28 203 een reële optie? Dreigt ook dan geen tijdnood?
Bestaat voldoende duidelijkheid over de gevolgen van niet tijdige
implementatie? Aansluitend vragen deze leden de regering hoe het staat met
de implementatie in de overige lidstaten.1.3.2 Belangrijke marktontwikkelingenBij een eigen beleidsmatige invulling zou men een beleidsvisie verwachten
op de ontwikkeling van de telecommunicatie, de betrokken markten en de rol
van de overheid daarin. De huidige telecommunicatiemarkt (een term die zij
hier gebruiken als verzamelbegrip, waaronder de diverse markten die binnen
de sector vallen) vertoont imperfecties, die de overheid nopen tot regulering
en toezicht. Essentieel voor de invulling van regulering en toezicht is een
visie op de gewenste concurrentie. Immers, de reden dat de huidige telecommarkt
wordt gereguleerd en gecontroleerd is het bestaan van imperfecties van de
markt ofwel het onvoldoende concurrerend zijn van de markt. De vraag dient
zich bij de leden van de PvdA-fractie aan, op welke vorm(en) van concurrentie
de regulering en het toezicht zich moeten richten. Is dat concurrentie ván
infrastructuren voor (een deel van) het dienstenpakket of is dat concurrentie
van diensten óp de infrastructuren?Waar treden in de markt imperfecties op en wat is de strategie om deze
imperfecties weg te nemen? Welke vorm van concurrentie streeft de regering
uiteindelijk na? Concurrentie van infrastructuren of van diensten op opengestelde
infrastructuren? Indien de regering concurrende infrastructuren wenselijk
vindt, streeft men dan concurrerende aansluitnetwerken na? Hoe beoordeelt
de regering in dit kader de discussie over het zogenaamde vastrechtmodel –
bij uitstek een model dat concurrentie op dienstenniveau beoogt? Wat wordt
bedoeld met «stimuleringsmaatregelen»? Kan de regering daar voorbeelden
van geven?In de Europese richtlijnen waarvan deze wet een implementatie is, wordt
gekozen voor tijdelijke maatregelen op markten waar momenteel onvoldoende
concurrentie bestaat. De voor de hand liggende interpretatie is, dat tijdelijk
concurrentie van diensten op infrastructuren wordt geforceerd, totdat infrastructuren
voldoende concurrerend zijn om elkaar op dienstenniveau te kunnen beconcurreren.
De consequentie is dat concurrentie van diensten die los staan van de infrastructuren,
mogelijk van tijdelijke aard is. De opmerking van de regering in de memorie
van toelichting in dit kader luidt dat «het nieuwe kader beoogt de concurrentie
in alle marktsegmenten te verhogen, met name daar waar zich knelpunten voordoen
in de infrastructuur.» De regering geeft eveneens aan dat toegangsverplichtingen
die concurrentie op diensten afdwingen in principe tijdelijk zijn totdat er
daadwerkelijk sprake is van voldoende concurrerende infrastructuren. Vreest
de regering niet dat de gevolgde strategie onvoldoende zekerheid biedt voor
investeerders in concurrerende diensten? De vraag is immers hoe lang zij de
tijd hebben hun investeringen terug te verdienen, zo merken de leden van de
PvdA-fractie op. Denkt de regering dat het vaste aansluitnet een concurrerend
netwerk zou kunnen zijn voor het kabelnetwerk voor de distributie van TV-signalen?Over de positie van de OPTA is logischerwijs veel te doen. De leden van
de VVD-fractie achten het van groot belang dat de verantwoordelijkheden van
de OPTA duidelijk gedefinieerd zijn en dat de OPTA ook handelt aan de hand
van transparante en heldere doelstellingen. Is de regering bereid een heldere
beleidsvisie te ontwikkelen op de (mobiele) telecommunicatiemarkt, die zou
kunnen worden opgenomen in de telecommunicatiewet en daaraan gekoppeld een
beleidskader voor de OPTA en deze indien nodig periodiek aanpassen? In hoeverre
acht ook de regering het wenselijk te komen tot een concreet reglement waaraan
OPTA zich zal moeten houden. Hierbij valt te denken aan een concrete doelformulering
met betrekking tot de marktstructuur.Graag een uitgebreide toelichting van de regering hierop.Het punt van innovatie blijft een punt van zorg voor de leden van de VVD-fractie.
In een oligopolistische markt met tariefregulering is al snel sprake van verstoorde
marktwerking. De regering schrijft dat bedrijven de ruimte moeten hebben om
voldoende winst te maken, zodat zij kunnen blijven investeren in de uitbreiding
en verbetering van hun netwerk. Wat moet er volgens de regering gebeuren bij
bedrijven waarbij contracten met gemeenten in de weg staan om verdere investeringen
te realiseren? Acht de regering dit soort ontwikkelingen wenselijk voor de
marktwerking?De implementatie van de Europese richtlijnen en de voortschrijdende ontwikkelingen
in de telecommunicatiesector nopen tot een zeer ingrijpende aanpassing van
de Telecommunicatiewet. Op zich is dat niet zo verrassend. Al in 1998 stond
vast dat de nieuwe Telecommunicatiewet in deze vorm geen lang leven zou zijn
beschoren en slechts een tussenstation zou zijn. De leden van de fractie van
de ChristenUnie hebben geconstateerd dat ook de regering van oordeel is dat
ondanks alle ontwikkelingen in deze sector de overheid een belangrijke verantwoordelijkheid
blijft houden ten aanzien van de telecommunicatie-infrastructuur en van de
telecommunicatiediensten, vergelijkbaar met de verantwoordelijkheid voor de
overige publieke infrastructuur. Dat betekent ook het wettelijk waarborgen
van het op peil houden van de kwaliteit, de capaciteit, de beschikbaarheid
en de betaalbaarheid van universele diensten. Uitgangspunt dient te zijn dat
iedereen in staat is deel te nemen aan de informatiemaatschappij. Deze leden
hebben met instemming kennis genomen van de betreffende passages in de memorie
van toelichting.In de toelichting wordt geschreven dat de overheid als het ware optreedt
als procesbegeleider door middel van goede regelgeving en goed toezicht. Daarbij
is van belang dat het concurrentieproces zo goed mogelijk zijn werk kan doen.Naar het oordeel van de leden van de fractie van de ChristenUnie stelt
de regering in dit kader terecht dat daarbij op evenwichtige wijze rekening
dient te worden gehouden met de belangen van nieuwkomers en de belangen van
de zittende marktpartijen. Deze leden vragen of in het voorliggende wetsvoorstel
voldoende wordt tegemoet gekomen aan de wens een aantrekkelijk investeringsklimaat
te creëren en de innovatiekracht van de marktpartijen op peil te houden
of te versterken. Weten de betrokken bedrijven op grond van dit wettelijk
instrumentarium in voldoende mate welke kansen en mogelijkheden er liggen?
Na enkele teleurstellende jaren voor de telecomsector, met onder andere het
UMTS-debacle, is het logisch dat men zoveel mogelijk duidelijkheid wil. De
leden van de fractie van de ChristenUnie wijzen in dit verband op de sceptische
verwachtingen van KPN en de concrete suggestie van die kant om met het oog
daarop artikel 1.3 aan te passen.Ziet de indiener een meerwaarde in de voorgestelde toevoeging van passages
betreffende het aanmoedigen van investeringen en het steunen van innovaties?
Zo ja, welke concrete beleidsmatige en financiële vertaling wordt daaraan
dan vervolgens gegeven om dit geen dode letter te laten zijn? Op welke wijze
wordt invulling gegeven aan de opmerking in de memorie van toelichting dat
de overheid waar nodig aanvullende instrumenten hanteert, zoals stimuleringsregelingen
of vormen van kennisoverdracht? Waaraan wordt concreet gedacht? Hoe beoordeelt
de regering in het verlengde hiervan de reguleringspraktijk onder de werking
van de huidige Telecommunicatiewet?2. Een geharmoniseerd kader2.2 Onafhankelijkheid nationale regelgevende instantie
(NRI)De reden om de OPTA slechts specifiek omschreven bevoegdheden met een
duidelijk omschreven reikwijdte toe te kennen in plaats van algemeen geformuleerde
bevoegdheden (zoals de directeur van de Dte op basis van de Gaswet) vloeit
voort uit het feit dat de OPTA een ZBO is. De ZBO-status zou zich niet verdragen
met algemeen omschreven, ruime bevoegdheden. Hoe verhoudt dit argument zich
tot het toekennen van een ZBO-status aan de DG Nma (te vervangen door de Raad
van de Nma). Immers, op grond van de Nma-ZBO-wet zal de Raad beschikken over
ruime bevoegdheden. De leden van de CDA-fractie zijn geïnteresseerd in
de visie van de regering op dit punt.De leden van de CDA-fractie vragen in hoeverre het wenselijk is een scheiding
aan te brengen tussen beleid en uitvoering. In de memorie van toelichting
wordt op deze functiescheiding niet ingegaan. Hoe oordeelt de regering over
de wenselijkheid om dit te realiseren?De wet bevat geen bepalingen die de onafhankelijkheid van de NRI's waarborgen
zoals door richtlijnen wordt vereist. Is de regering bereid om van OPTA een
echte «regulator» zoals OFTEL in het Verenigd Koninkrijk te maken,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.Een apart punt van aandacht is de onafhankelijkheid van de NRI's. De leden
van de fractie van de ChristenUnie vragen of die voldoende is gewaarborgd
in dit wetsvoorstel. In dit kader verzoeken zij de regering in te gaan op
de relatie tussen KPN en het rijk als aandeelhouder. In hoeverre werkt deze
relatie belemmerend? Maakt het hierbij werkelijk verschil welk departement
verantwoordelijk is voor het aandeelhouderschap?2.5 Soft LawDe leden van de fractie van de ChristenUnie vragen waarom de Europese
Commissie heeft gepleit voor «soft law» met betrekking tot het
toepassen van de nieuwe richtlijnen. Bestaat niet het risico dat dit te vrijblijvend
is, met als gevolg dat uniforme toepassing van de richtlijnen achterwege zal
blijven?3. Toetreding tot de markt3.0 AlgemeenVoorts wordt met het oog op de marktwerking vastgesteld dat nieuwe toetreders
op de markt voor elektronische communicatie nauwelijks een voet aan de grond
krijgen. Maatregelen om dit tegen te gaan, blijken in de praktijk star en
traag. Juridische procedures kunnen het opleggen van tarief- of andere toegangsregels
vertragen. Naar aanleiding van deze opmerkingen zijn de leden van de CDA-fractie
benieuwd hoe de regering marktwerking denkt te stimuleren. Verder is het niet
duidelijk op welke wijze procedures kunnen worden bekort en sneller kan worden
opgetreden.3.2 Machtigingen, vergunningen en registratieNaar de mening van de leden van de CDA-fractie zal de systematiek van
de registraties en vergoedingen aangescherpt moeten worden (doorgeven van
wijzigingen en betaling van de jaarlijkse vergoeding). Is de regering het eens met de gedachte dat dit zou kunnen door bijvoorbeeld in de
wet een bepaling op te nemen over de jaarlijkse verzoeken om verlenging van
de registratie, én de mogelijkheid om als ultimum remedium de dienstverlening
te beëindigen indien een bedrijf niet voldoet aan de eisen?3.4. Nummerbeleid en nummerbeheerDe leden van de CDA-fractie hebben een aantal opmerkingen over nummerbeleid
en nummerbeheer. Hoe denkt de regering over de suggestie van de OPTA dat nummerplannen
door de nationale regelgevende instanties moet worden beheerd en worden vastgesteld.Ook moet het in de ogen van de leden van de CDA-fractie gemakkelijker
worden voor eindgebruikers om nummers mee te nemen (nummerportabiliteit).
Hierdoor kan een consument gemakkelijker overstappen naar een andere aanbieder.
Is de regering van mening dat hiervoor al voldoende garanties worden geboden?De consument heeft het recht zijn nummer te behouden bij een overstap
naar een andere dienstverlener. Heeft hij dat recht ook bij een overstap naar
een andere dienst van dezelfde dienstverlener, zo vragen de leden van de PvdA-fractie?
Voor nummerbehoud is een maximaal tarief voor de consument afgesproken. Zijn
er dan ook regels voor de verrekening van deze kosten tussen de operators?
Zo niet, zijn dergelijke regels dan niet noodzakelijk?De leden van de D66-fractie vragen waarom ervoor gekozen is de minister
het nummerplan te laten vaststellen en waarom dit niet in bijvoorbeeld een
aanwijzing wordt geregeld en de vaststelling van het nummerplan wordt neergelegd
bij de toezichthouder. In de ogen van deze leden is dit een meer executieve
taak die bij de toezichthouder zou moeten worden neergelegd en niet bij de
minister.3.5 Graafrechten en gedeeld gebruik van eigendomOok wordt door de toezichthouder gepleit voor onafhankelijkheid van gemeenten
bij het coördineren van de aanleg van een glasvezelnetwerk. Hoe denkt
de regering over deze suggestie, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Overigens
vragen zij wat op dit moment de stand van zaken is met betrekking tot het
realiseren van glasvezelnetwerken op initiatief van gemeenten. Kan de regering
aangeven welke risico's aan dergelijke initiatieven zijn verbonden?In de huidige Telecommunicatiewet is uitgangspunt dat de gedoogplicht
een recht inhoudt voor de aanbieders van openbare telecommunicatienetwerken
en omroep(zender)netwerken om kabels aan te leggen tussen twee punten. In
het voorliggende wetsvoorstel wordt in dit opzicht alleen overgegaan tot de
aanpassing van een aantal begrippen aan de terminologie van de richtlijnen.
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het niet mogelijk is
in dit wetsvoorstel tevens te anticiperen op de problemen die in de praktijk
van het uitoefenen van graafrechten worden geconstateerd. Op welke termijn
kunnen alsnog nadere voorstellen ter zake worden verwacht?4. Verplichtingen voor aanbieders met aanmerkelijke marktmacht4.2 MarktafbakeningHet nieuwe regelgevingkader brengt met zich mee dat ex ante regelgeving
uitsluitend is toegestaan op relevante markten die door de Europese Commissie
in een aanbeveling zijn opgenomen en op relevante markten die door de nationale
regelgevende instantie zijn gedefinieerd. Voor de laatste groep relevante
markten geldt dat de consultatie en transparantieprocedure van de Commissie
moet worden gevolgd (artikel 15 lid 3 kaderrichtlijn). Dit laatste is van
belang om harmonisatie op Europees niveau te bewerkstelligen. In het wetsvoorstel
is voor deze situatie geen consultatie en transparantie procedure voorgeschreven.
De leden van de CDA-fractie willen graag weten waarom de regering deze keuze
heeft gemaakt.De marktafbakening die de toezichthouder mag gaan uitvoeren dient te geschieden
op basis van de richtlijnen van het Europese mededingingsrecht. Ongetwijfeld
ontstaat in de uitvoering van de marktafbakening discussie tussen OPTA en
één of meerdere telecommunicatieaanbieders over de vraag hoe
groot of hoe klein een markt dient te worden gedefinieerd. Is de regering
van mening dat het Europese mededingingsrecht het college voldoende mogelijkheden
biedt om (deel)markten te definiëren en vervolgens die markten te analyseren,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie.Hierbij is het wel van belang dat de OPTA zijn analyse over de markt en
mogelijke verplichtingen goed motiveert en onderbouwt. Hoe kijkt de regering
aan tegen de vereiste van motivatie en onderbouwing? Op welke wijze stellen
de Europese richtlijnen op dit punt regels?Gezien de aanmerkelijke marktmacht die bezitters van netwerken in de ogen
van de leden van de SP-fractie hebben, dient de telecommunicatiewet te zorgen
dat de toegang tot dit soort netwerken voor andere dienstenaanbieders gewaarborgd
is. De OPTA zal op basis van het voorliggende wetsvoorstel eerst markten moeten
afbakenen voordat zij op onderscheiden markten kan ingrijpen als zij daar
aanmerkelijke marktmacht constateert. Wettelijk gezien is de OPTA nu nog niet
eens gerechtigd om aan het onderzoek te beginnen dat hiervoor nodig is. Er
is mede daarom nog weinig duidelijkheid over de wijze waarop de telecommunicatiemarkt
zal worden ingedeeld. Het gevaar dreigt dat daarbij bijvoorbeeld de breedbandmarkt
als één markt zal worden beschouwd. Dit zou kunnen betekenen
dat netwerkmonopolies niet als zodanig worden beschouwd, omdat ADSL en de
kabelinfrastructuur onderling worden verondersteld te concurreren. Dit zou
kunnen betekenen dat er aan KPN en de kabelbedrijven geen toegangsverplichtingen
worden opgelegd, omdat bijvoorbeeld internetservice providers (ISP's) niet
verondersteld worden afhankelijk te zijn van één infrastructuur.
Volgens de leden van de SP-fractie is dit een ongewenste uitkomst, omdat daarmee
hooguit concurrentie ontstaat tussen twee infrastructuren in plaats van op
de infrastructuur. Het tegenargument dat het niet lonend is nieuwe infrastructuur
uit te rollen als je daar concurrenten op moet toe laten gaat niet op. De
bestaande infrastructuur is al betaald en voor nieuwe infrastructuur voorziet
de telecommunicatiewet in een beschermingsconstructie voor de investeerder.
Kan de regering zorgen voor meer duidelijkheid over de wijze van marktafbakening
en de gevolgen voor de toegang tot netwerken? En is de regering bereid zorg
te dragen voor een marktafbakening die zorgt dat er ook concurrentie op infrastructuren
mogelijk wordt?Speciale aandacht hierbij dient uit te gaan naar de Bitstroommarkt, zeg
maar de laatste kilometer netwerk. Deze is geheel in handen van KPN. Maar
KPN verhuurt alleen ruimte op haar infrastructuur aan partijen die het hele
stuk van huis tot server kopen, terwijl ISP's alleen die laatste kilometer
nodig hebben. Hierdoor wordt KPN in staat gesteld alle netwerkparameters voor
te schrijven, van snelheid tot prijs. Dit belemmert innovatie en leidt tot
hogere prijzen voor ISP's en consumenten, zo merken de leden van de SP-fractie
op. Bovendien heeft dit ertoe geleid dat internet voor een vast bedrag per
maand in dunner bevolkte delen van Nederland niet van de grond
komt, omdat KPN dat niet lucratief genoeg vindt. Is de regering bereid de
markten zo af te bakenen dat KPN verplicht kan worden om ISP's overal in Nederland
Bitstroomtoegang te verschaffen?Is OPTA gebonden aan termijnen voor beslissingen en uitspraken, zo ja,
welke, zo vragen de leden van de LPF-fractie.4.3 Aanmerkelijke marktmachtDe definitie van een aanmerkelijke marktmacht is minder strikt geformuleerd
dan voorheen. Voorheen was per definitie sprake van een aanmerkelijke marktmacht
als er een marktaandeel bestond van meer dan 25%. De nieuwe definitie is niet
langer kwantitatief, maar kwalitatief zo merken de leden van de PvdA-fractie
op. Dat geeft een ruimere mogelijkheid tot invulling van het begrip. In de
memorie van toelichting wordt echter aangegeven dat er in het mededingingsrecht
in het algemeen van wordt uitgegaan dat van een economische machtspositie
sprake kán zijn als een bedrijf een marktaandeel bezit van meer dan
40% en dat daar sprake van zál zijn als het marktaandeel groter is
dan 50%. De ogenschijnlijke verruiming van de definitie door kwantitatieve
criteria te vervangen door kwalitatieve lijkt teniet te worden gedaan door
deze interpretatie. Zal naar de mening van de regering vaker of juist minder
vaak een aanmerkelijke marktmacht worden geconstateerd? Is er nu sprake van
een verruiming van de mogelijkheden van de toezichthouder of een inkrimping?In beginsel zijn de leden van de SP-fractie voorstanders van een functioneel
in plaats van een getalsmatig criterium bij de bepaling van aanmerkelijke
marktmacht. Het uitgangspunt moet zijn of een bedrijf zich nog iets aan hoeft
te trekken van haar klanten of in principe onafhankelijk haar gang kan gaan.
Dat moet belangrijker zijn dan het marktaandeel. Maar het is vreemd dat er
in het algemeen van uit wordt gegaan dat zich pas een aanmerkelijke marktmacht
kan voordoen indien het marktaandeel meer dan 40% bedraagt. Met name die bedrijven
die netwerken in handen hebben, kunnen in hun regio over aanmerkelijke marktmacht
beschikken, zonder dat ze landelijk over een hoog marktaandeel hoeven te beschikken.
Dit, omdat de klant in die regio alleen naar een ander bedrijf kan overstappen
door te verhuizen. Vanuit de klant bezien, heeft een aanbieder in zo'n geval
dus een marktaandeel van 100% en kan zich onafhankelijk van die klant gedragen.
Het begrip aanmerkelijke marktmacht dient daarom zoveel mogelijk vanuit het
perspectief van de consument te worden geïnterpreteerd. Is de regering
dit met de leden van de SP-fractie eens? En zo ja, is de regering bereid dit
consumentenperspectief expliciet in de wet op te nemen?Met betrekking tot artikel 6a 1 merken de leden van de D66-fractie het
volgende op. In artikel 14, lid 3, Kaderrichtlijn, staat dat wanneer een onderneming
aanmerkelijke marktmacht op een specifieke macht bezit, zij ook kan worden
aangewezen als een onderneming met aanmerkelijke marktmacht op een nauw aanverwante
markt als de koppeling tussen beide markten van dien aard is dat de marktmacht
van de ene markt op de andere markt zo kan worden gebruikt dat de marktmacht
van de onderneming kan worden vergroot. Dit artikel is niet geïmplementeerd.
Waarom, zo vragen deze leden, ontbreekt in artikel 6a 1, lid 5, sub b een
verwijzing naar de verplichtingen zoals bedoeld in artikel 6a 11?Het begrip aanmerkelijke marktmacht wordt in het voorliggende wetsvoorstel
aangepast door het gelijk te stellen aan het begrip economische machtspositie.
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of deze keuze voor een
functioneel in plaats van het huidige getalsmatige criterium in het nadeel
is van de nieuwe bedrijven op de markt.4.4 Het opleggen van verplichtingenIn de dynamische markt van de telecommunicatie veranderen situaties heel
snel. De leden van de CDA-fractie merken op dat de regering vasthoudt aan
een maximale termijn van 3 jaar voor evaluatie van marktanalyses en verplichtingen.
Waarom houdt de regering vast aan deze termijn?Indien er sprake is van een niet-concurrerende markt én een aanmerkelijke
marktmacht kan het college verplichtingen opleggen aan marktpartijen. Waarom
is gekozen voor deze dubbele voorwaarde en niet voor een enkele voorwaarde
(niet-concurrerende markt óf een aanmerkelijke marktmacht), zo vragen
de leden vande PvdA-fractie?Met instemming zien zij dat de regering ervoor heeft gekozen de keuze
van de verplichtingen in handen te geven van het college en niet bij wet een
(prioriteits)volgorde vast te leggen, zoals door marktpartijen wordt bepleit.
Op die manier kan de toezichthouder zelf bepalen welk instrument in welke
situatie passend is. In artikel 6a.2, lid 3 is naar de mening van de leden
van de PvdA-fractie terecht opgenomen dat het opleggen van verplichtingen
proportioneel dienen te zijn. Kan de regering uiteen kunnen zetten hoe een
rechter de proportionaliteit van een maatregel moet toetsen?Hierbij moet wat hen betreft een goede balans gevonden worden tussen enerzijds
het bevorderen van concurrentie en anderzijds het mogelijk maken van risicovolle
investeringen in beginnende markten teneinde deze verder te laten ontwikkelen.
In het wetsvoorstel is opgenomen dat het college rekening dient te houden
met de «first mover advantages». Kan de regering aangeven hoe
de OPTA bij de beginnende markten dit in zijn analyse moet betrekken?In geval een partij een aanmerkelijke marktmacht bezit, kan zij zich onafhankelijk
van haar klanten gedragen. In de praktijk is dat de afgelopen jaren vooral
zichtbaar geworden bij kabelaanbieders. De verplichtingen die de toezichthouder
kan opleggen betekenen niet per definitie dat een einde komt aan dat gedrag.
Marktpartijen met een grote machtspositie kunnen zich bijvoorbeeld vaak een
slechte service permitteren, omdat de klant niet kan overstappen naar een
concurrent. De klant wordt zodoende slachtoffer van de imperfecte markt. Welke
mogelijkheden ziet de regering een dergelijk misbruik van de economische machtspositie
te bestraffen en / of te corrigeren, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.
Is de regering van mening dat de instrumenten voor de toezichthouder hiervoor
afdoende zijn? Zo nee, is de regering bereid aanvullende maatregelen te nemen?Nadat de relevante markten zijn afgebakend, aanmerkelijke marktmacht is
vastgesteld en er een toegangsverplichting is opgelegd, dient veiliggesteld
te worden dat die toegang tegen een kostengeoriënteerde prijs wordt geboden.
Het wetsvoorstel is hierover niet voldoende duidelijk. «Kosten die redelijkerwijs
gemaakt worden», «redelijk rendement», zijn termen die pas
in de uitvoering van de wet en bij de rechter duidelijk gedefinieerd zullen
worden. Om ellenlange processen te voorkomen, is het daarom naar de mening
van de leden van de SP-fractie beter om de berekeningsmethodiek in de wet
op te nemen. Deelt de regering deze mening? En zo ja, welke berekeningsmethodiek
heeft de regering hiervoor in petto?De leden van de SP-fractie vinden de bepaling in het wetsvoorstel dat
«passende verplichtingen gebaseerd op de aard van het geconstateerde
probleem kunnen worden opgelegd aan partijen die beschikken over een aanmerkelijke
marktmacht» erg onduidelijk. Het is nodig duidelijkheid te verschaffen
welke overtredingen van de telecommunicatiewet tot het opleggen
van welke verplichtingen zullen leiden. Anders zullen bedrijven met aanmerkelijke
marktmacht beslissingen van de OPTA altijd bij de rechter aanvechten, omdat
passendheid, zoals hier geformuleerd, altijd kan worden aangevochten. Is de
regering bereid duidelijk te maken wat de samenhang tussen overtredingen en
de daaruit voortvloeiende verplichtingen is?De volgorde van de met toegang verband houdende verplichtingen, zoals
geformuleerd in de artikelen 6a.6 tot en met 6a.10, komt niet overeen met
die in de Toegangsrichtlijn. De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen
waarom is afgeweken van de volgorde in de richtlijn. Zij gaan ervan uit dat
hieruit niet moet worden afgeleid dat OPTA het instrument van kostenoriëntatie
met voorrang dient toe te passen. Graag ontvangen zij duidelijkheid op dit
punt. Kan concreet worden aangegeven welke verplichting in welke situatie
van toepassing is, of wordt dit geheel aan OPTA overgelaten?4.5 Toegang en daarmee samenhangende verplichtingenDe wijze waarop in Hoofdstuk 6a invulling is gegeven aan de discretionaire
bevoegdheden van OPTA achten de leden van de D66-fractie niet in verhouding
staan met de bedoeling van de richtlijnen en het streven naar harmonisatie
van regelgeving. Zo zijn bepaalde onderdelen van met name de Toegangsrichtlijn
niet of op een afwijkende manier geïmplementeerd en wordt de wijze waarop
OPTA invulling kan geven aan haar bevoegdheden door allerlei beschouwingen
in de memorie van toelichting ingeperkt ten opzichte van de richtlijnen. Bovendien
wordt OPTA voor bepaalde bevoegdheden, die wèl in het Europees regelgevend
kader direct worden toegeschreven aan de nationale toezichthouders, afhankelijk
van politieke aansturing. Deze leden vragen waarom ervoor gekozen is in dit
opzicht af te wijken van de richtlijnen.Deze leden menen dat de onafhankelijkheid en de flexibiliteit van OPTA
op een ongewenste manier wordt belemmerd.Als voorbeeld noemen zij hoofdstuk 6a, waarin het gaat om de verplichtingen
die OPTA ex-ante kan opleggen aan partijen met aanmerkelijke marktmacht. In
de memorie van toelichting is opgenomen wanneer toegangsmaatregelen kunnen
worden opgelegd; deze zijn aan allerlei voorwaarden gebonden die nìet
in de Europese Richtlijnen zijn terug te vinden. Deze leden missen een afdoende
onderbouwing waarom op dit punt wordt afgeweken en vragen om een toelichting.Begrijpen de leden van de D66-fractie het goed dat in dit verband de minister
de algemeen verbindende bevoegdheden naar zich toe trekt, terwijl de richtlijnen
deze bevoegdheden aan de nationale toezichthouder toedeelt? Dit kan toch niet
de bedoeling zijn, zo menen zij. Een ander concreet voorbeeld van onvoldoende
implementatie is artikel 6a 6.Waarom, zo vragen deze leden, is er voor gekozen
de discretionaire bevoegdheden van OPTA ten opzichte van de richtlijnen in
te perken?4.9 Carrier(voor)keuze op vaste openbare telefoonnetwerkenDe leden van de D66-fractie vragen waarom een aantal kwaliteitseisen t.a.v.
«c.p.s.» niet zijn geïmplementeerd (zoals bijvoorbeeld transparantie,
nummerweergave). In de ogen van deze leden zouden dergelijke kwaliteitseisen
ook voor cps-aanbieders moeten gelden vanuit het oogpunt van concurrentiebelang.
Kan hierop een toelichting worden gegeven? Zoals het er nu staat is het niet
helder of het nu wel of niet verplicht is.5. Onderhandelingen en verplichtingen inzake interoperabiliteit
en interconnectieInstrumenten zijn nodig om interoperabiliteit te waarborgen, opdat elektronische
communicatiediensten te allen tijde leverbaar zal zijn. Aan welke instrumenten
zou in dit verband kunnen worden gedacht, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Uit de memorie van toelichting begrijpen de leden van de PvdA-fractie
dat de verplichting tot interconnectie tussen diensten en netwerken wezenlijk
afwijkt van de toegangsverplichting voor partijen met een aanmerkelijke marktmacht.
Betekent dat dus dat marktpartijen zonder een aanmerkelijke marktmacht die
in het bezit zijn van een netwerk zich geen zorgen hoeven te maken dat de
interconnectieverplichting gebruikt kan worden als toegangsverplichting voor
diensten?Waarom is, met betrekking tot interconnectie en interoperabiliteit, ervoor
gekozen af te wijken van de Europese richtlijnen, zo vragen de leden van de
LPF-fractie. Bijvoorbeeld op het punt dat ook dienstaanbieders worden aangemerkt
als partijen die aanspraak kunnen maken op interconnectie.Uit de wettekst en de toelichting daarop kan niet precies worden afgeleid
welke rechten en plichten met betrekking tot interoperabiliteit zullen gelden,
constateren de leden van de fractie van de ChristenUnie. Is het niet mogelijk
een en ander duidelijker te verankeren? Klopt het dat de kring van partijen
die op grond van het voorliggende wetsvoorstel aanspraak kunnen maken op interconnectie
ruimer is dan de Toegangsrichtlijn beoogt? Kunnen factoren die een rol spelen
bij de beoordeling van verzoeken tot interconnectie worden aangeduid? Wat
vindt de regering in dit verband van de suggestie artikel 6.1, derde lid van
de huidige wet te handhaven, op grond waarvan interconnectie niet is verplicht
indien er andere, technische en commercieel haalbare mogelijkheden bestaan?6. EindgebruikerbeschermingHet probleem van ondoorzichtigheid van tarieven en voorwaarden voor consumenten
dient naar de mening van de leden van de CDA-fractie opgeheven te worden.
Consumenten moeten beter geïnformeerd worden over de keuzemogelijkheden
die ze hebben. Hiermee kunnen overstapdrempels verlaagd worden. Deelt de regering
in algemene zin dit standpunt en indien zulks het geval is, vragen de leden
welke aanvullende garanties en eisen dit mogelijk kunnen maken.Voorts vragen deze leden of er wellicht een wet moeten komen die de maximumduur
van de zogenaamde SIM lock vaststelt. De achtergrond hiervan is dat de consument
dan pas een andere SIM kaart in zijn mobiele telefoon kan gebruiken. Dit zou
ook de overstapdrempel kunnen verlagen. Deze leden zijn benieuwd naar de mening
van de regering op dit punt.Recent is het overleg tussen mobiele operators en de overheid over een
kwaliteitsmeting van telecommunicatiediensten stukgelopen. De regering heeft
toen aangekondigd een wettelijke regeling te gaan formuleren. Kan deze regeling
niet ook in deze wetswijziging worden meegenomen? Zo niet, hoe en wanneer
denkt de regering dan deze kwaliteitsmeting vast te gaan leggen in regelgeving?Dit consumentenperspectief kan volgens de leden van de SP-fractie onder
andere tot uitdrukking worden gebracht in de bevoegdheden van de toezichthouder.
Deze kan op dit moment alleen optreden als een bedrijf zich ten opzichte van
zijn concurrenten niet eerlijk gedraagt. Signalen dat er sprake
is van een oneerlijke handelspraktijk ten opzichte van klanten vormen geen
zelfstandige basis voor de verdenking dat een bedrijf zijn economische machtspositie
misbruikt. De toezichthouder kan dus niet optreden als er bijvoorbeeld stelselmatig
spooknota's worden verzonden. De leden van de SP-fractie willen dat dit verandert
en dat de toezichthouder in staat wordt gesteld de genoemde verdenking te
baseren op gebleken wanprestaties naar klanten. In het Verenigd Koninkrijk
is het bijvoorbeeld zo dat de toezichthouder een «stop now order»
kan uitvaardigen indien een bedrijf bijvoorbeeld veel spooknota's verstuurd.
Het bedrijf wordt dan gesommeerd hiermee te stoppen, zodat de toezichthouder
in alle rust kan nagaan of het bedrijf inderdaad haar machtspositie misbruikt.
Als de «stop now order» niet wordt nageleefd of machtsmisbruik
voldoende kan worden aangetoond, volgen er uiteraard maatregelen. Wat vindt
de regering hiervan? Is zij het met de leden van de SP-fractie eens dat de
consument een nadrukkelijkere plaats moet krijgen in de mededingingsbepalingen?
In het verlengde hiervan zou het ook geen kwaad kunnen kabelbedrijven en anderen
met aanmerkelijke marktmacht in de telecommunicatie standaard algemene voorwaarden
op te leggen, zoals dit in de energiesector al gebruikelijk is. Dit voorkomt
dat klanten worden gedwongen akkoord te gaan met onredelijke voorwaarden.
Hoe staat de regering hier tegenover?Waarom moet de identiteit van de prepaid beller schriftelijk worden vastgelegd,
zo vragen de leden van de LPF-fractie.Zoals eerder opgemerkt, wordt in dit wetsvoorstel op onderdelen verder
gegaan dan op basis van de richtlijnen wordt vereist. Zo worden in hoofdstuk
7 op meerdere plaatsen bepalingen uit de Universele dienstenrichtlijn voor
consumenten mede van toepassing verklaard op rechtspersonen. Daarmee worden
specifieke bepalingen voor consumentenbescherming in afwijking van de richtlijn
eveneens van toepassing op het zakelijk verkeer, waardoor het beginsel van
contractsvrijheid onevenredig wordt belemmerd. De leden van de D66-fractie
wijzen erop dat de implementatie van artikel 17 Universele dienstrichtlijn
niet voldoende is en vragen een toelichting waarom voor deze uitwerking is
gekozen.7. Universele dienstverlening7.2 Omvang universele dienstUit de memorie van toelichting blijkt dat de omvang van de Universele
Dienst (UD) Europeesrechtelijk is gemaximeerd. Tevens blijkt dat tijdens de
voorbereiding van de richtlijn de uitbreiding van de UD met de toegang tot
breedbandinternet is overwogen. Helaas heeft de regering daar niet over gesproken,
toen recent in een algemeen overleg door de leden van de PvdA-fractie werd
gevraagd of een uitbreiding van de UD met de toegang tot breedbandinternet
werd overwogen. In Europees verband is tevens afgesproken de omvang van de
UD periodiek te evalueren. Wat was destijds en wat is nu het standpunt van
de Nederlandse regering over opname van de toegang tot breedbandinternet in
de UD? Kan de regering zich voorstellen dat deze toegang in de toekomst wel
onderdeel gaat uitmaken van de UD? Kan er een moment aanbreken dat één
of meerdere marktpartijen kan worden opgedragen de economisch niet rendabele
gebieden te voorzien van toegang tot breedbandinternet (te denken valt aan
kleinere gemeenten in dunbevolkte gebieden)?8. Bescherming van de persoonlijke levenssfeer8.1. AlgemeenIn de memorie van toelichting geeft de regering aan dat artikel 5 van
de privacyrichtlijn nog niet is meegenomen in de implementatie. Dit onderdeel
van de implementatie hoeft pas op 31 oktober te zijn afgerond, dus er is wat
dat betreft nog geen man overboord. Het artikel heeft echter betrekking op
zeer grove schendingen van de privacy door marktpartijen. De regering voert
zelf al het voorbeeld aan van spyware, die vaak zonder dat de gebruiker het
weet op zijn computer wordt geïnstalleerd door marktpartijen die met
behulp daarvan marketinggegevens over gebruikers willen verzamelen. De leden
van de PvdA-fractie zijn van mening dat deze vorm van spionage in het privé-leven
van mensen zo krachtig mogelijk dient te worden bestreden, voor zover de richtlijn
daar de ruimte toe biedt. De regering geeft aan dat de implementatie van het
bewuste artikel 5 nog de nodige studie vergt. Kan de regering aangeven welke
vraagstukken daarin een rol spelen? Is de regering bereid over deze vraagstukken
overleg te voeren met de Tweede Kamer voorafgaand aan de formulering van een
wetsvoorstel?Wat is het belang van het blokkeren van nummerweergave door de ontvanger?
Vloeit dit voort uit een Europese Richtlijn, zo vragen de leden van de LPF-fractie.8.2 De verwerking van verkeersgegevensProviders mogen verkeersgegevens niet langer bewaren dan noodzakelijk
is voor facturering, tenzij men de gegevens anonimiseert. Tegelijkertijd speelt
echter de discussie over het verplicht opslaan van verkeersgegevens omdat
deze onderwerp kunnen zijn van onderzoek naar strafbare feiten. Een dergelijke
verplichting zou tot grote administratieve lasten kunnen leiden bij providers
en een grote inbreuk op de privacy maken. Bij elektronische communicatie kan
de inhoud van berichten bewaard worden. Dat is vergelijkbaar met het opslaan
van telefoongesprekken en het kopiëren van gewone post. Wat de leden
van de PvdA-fractie betreft moet daar dan ook zeer terughoudend mee worden
omgegaan. Kan de regering deze leden informeren over haar standpunt in dezen?8.3 De verwerking van locatiegegevensMobiele operators zouden mogelijk in staat kunnen zijn locatiegegevens
te verzamelen van haar mobiele bellers, zodat deze ter beschikking kunnen
worden gesteld aan alarmdiensten. Op dit moment zijn echter niet alle operators
in staat om die gegevens te verzamelen en te verstrekken. Is de regering van
mening dat de operators verplicht moeten worden om deze gegevens te verzamelen?
Wie draagt in dat geval de kosten?Is de regering zich in dat geval bewust van het risico van een glijdende
schaal? Parallel aan de discussie over het vorderen van verkeers- en NAW-gegevens
van telecommunicatiediensten zou een discussie kunnen ontstaan over het vorderen
van locatiegegevens, zo merken de leden van de PvdA-fractie op.Zijn de eisen betreffende doorgifte van locatiegegevens van bellers van
alarmdiensten zoals 112 scherper dan de Europese Richtlijn en zo ja, waarom,
zo vragen de leden van de LPF-fractie.8.4 Ongevraagde communicatieIn de aanpassingswet richtlijn elektronische handel beoogde de regering
vooruit te lopen op de Europese richtlijn die ongevraagde elektronischecommunicatie zou gaan beperken. Kan de regering ingaan op de relatie
tussen dat wetsvoorstel en het nu voorliggende wetsvoorstel?In artikel 11.7 van het wetsvoorstel voor de nieuwe Telecommunicatiewet
implementeert Nederland de zogenaamde soft opt-in. In het eerste lid van dit
artikel wordt het stringente opt-in regime verplicht. De regering gebruikt
in haar formulering de term «abonnee». Waarom is gekozen voor
de term «abonnee» en niet voor de term «consument»?In hetzelfde eerste lid wordt aangegeven dat het verzenden van commerciële
communicatie uitsluitend nog is toegestaan indien de abonnee daarvoor voorafgaand
toestemming heeft verleend. Aan wie moet de abonnee die toestemming verlenen?
Aan de verzender? Of is het mogelijk dat de abonnee toestemming verleent aan
bedrijf A en dat dat bedrijf (bijv. op basis van een bepaling in de Algemene
Voorwaarden) die toestemming vervolgens al dan niet tegen vergoeding doorgeeft
aan andere bedrijven, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.In het tweede lid wordt de softe kant van de soft opt-in in dit wetsvoorstel
geïmplementeerd. Er wordt gesproken over «gelijksoortige producten
of diensten». Hoe definieert de regering het begrip gelijksoortig? Hoe
moet een rechter toetsen of aan deze voorwaarde is voldaan?In het vierde lid wordt voor overige vormen van communicatie (bijvoorbeeld
telemarketing of geadresseerde reclamezendingen) een opt-out regime geïmplementeerd.
Waarom wordt in dit lid niet dezelfde verplichting als in het tweede lid opgenomen,
namelijk dat de ontvanger bij elk bericht de mogelijkheid moet worden geboden
verzet aan te tekenen?Via de Wet op de Economische Delicten wordt overtreding van lid 3 van
dit artikel strafbaar gesteld. Een soortgelijke constructie wordt door de
regering in de aanpassingswet richtlijn elektronische handel voorgesteld.
Daarmee zou dus het verzenden van «spam» in Nederland niet strafbaar
zijn. Het is deze leden bekend dat bijv. Oostenrijk wel een strafbaarstelling
voor de verzending van spam in haar wetgeving heeft opgenomen. Kan de regering
aangeven welke lidstaten de overtreding van het opt-in regime strafbaar hebben
gesteld? Waarom heeft de regering niet gekozen voor een strafbaarstelling?
Is de regering niet van mening dat de overlast en de kosten voor burgers en
bedrijven dusdanig grote vormen aannemen dat strafbaarstelling en beboeting
noodzakelijk maakt? Is de regering bereid het wetsvoorstel in deze zin aan
te passen?Kan de regering aangeven hoe zij de handhaving van artikel 11.7 voor ogen
heeft? In hoeverre is bijvoorbeeld de capaciteit van de ECD toereikend om
op te treden bij overtreding van lid 3? Is de ECD bevoegd om zonder tussenkomst
van de rechter boetes uit te schrijven voor overtreding van de wet op de economische
delicten?Overigens is het spam-probleem een internationaal probleem. Met een strikte
regulering kan de Europese Unie een voorbeeldfunctie vervullen. Bovendien
zou het providers de ruimte bieden verkeer van buiten de EU te filteren op
spam. Is filteren van e-mail op spam aan providers toegestaan (afgezien van
eventuele belemmerende contractuele bepalingen)? Op welke wijze tracht de
regering te komen tot internationale afspraken in dit kader, zo vragen de
leden van de PvdA-fractie. Geven de Europese en Nederlandse wetten en regels
de overheid de mogelijkheid ook buitenlandse verzenders van spam aan te pakken?De leden van de SP-fractie zijn blij dat het verzenden van ongevraagde
e-mail (spam) en SMS voortaan wordt betiteld als een overtreding, maar deze
leden zijn erg ongelukkig met het feit dat hier geen consequenties voor de
overtreder aan verbonden zijn. Hoe wil de regering de naleving van het genoemde
verbod gaan garanderen?Welke planning staat de regering overigens voor ogen voor wat betreft
de implementatie van artikel 5 van de (Communicatie) Privacyrichtlijn? De leden van de fractie van de ChristenUnie onderschrijven de opvatting
van de regering ter zake dat het toenemend gebruik van internet extra gevaren
op het terrein van de bescherming van persoonsgegevens en de persoonlijke
levenssfeer met zich meebrengt. Hiervoor is regelgeving nodig, op grond waarvan
ook daadwerkelijke bescherming mogelijk is. Is de macht van de nationale overheid
hiervoor toereikend, gelet op het karakter van Internet? Met betrekking tot
Internet informeren deze leden nog in hoeverre internetdiensten onder de nieuwe
wet vallen. Zijn er onderdelen van deze dienstverlening die niet onder de
reikwijdte van de wet vallen?8.5 AbonneelijstenIn het verleden zijn wel eens problemen opgetreden met het beschikbaar
stellen van abonneegegevens aan concurrerende bedrijven, die die gegevens
wilden gebruiken voor de productie van een (online) telefoongids. Kan de regering
de leden van de PvdA-fractie garanderen dat dergelijke problemen met deze
wet niet meer voor zullen komen?9. GeschillenbeslechtingGeschillenHeeft de regering bijvoorbeeld gedacht aan het toekennen van een generieke
bevoegdheid tot geschillenbeslechting in plaats van een specifieke bevoegdheid?
Kan de OPTA (DG Nma, ex. Artikel 9 derde lid van de Gaswet) een voorlopige
maatregel (tarief en/of voorwaarde) opleggen? De leden van de CDA-fractie
vragen of het opleggen van een voorlopige maatregel een besluit is in de in
zin van de Algemene Wet Bestuursrecht waartegen bezwaar en beroep mogelijk
is.Overigens wordt het door de leden van de PvdA-fractie als positief ervaren
dat de toezichthouder voortaan zelf de markten af mag bakenen waarop toezicht
wordt gehouden. Dat geeft meer flexibiliteit en snelheid dan de huidige regelgeving.
Dat is nodig in deze dynamische sector. De OPTA heeft terecht aandacht gevraagd
voor vertragingen die ontstaan door beroepsmogelijkheden en gerechtelijke
procedures. In de huidige situatie wordt vrijwel elk besluit van de OPTA aangevochten
door een marktpartij. Vanuit het oogpunt van rechtsbescherming ondersteunen
zij uiteraard de mogelijkheid van bezwaar en beroep. Het nadeel is echter
wel dat in een dynamische markt tijd een bepalende factor is. Langdurige juridische
procedures leveren onzekerheid op, wat niet in het belang is van een goed
investeringsklimaat en concurrentie. In hoeverre verwacht de regering dat
de nieuwe wet zal leiden tot minder juridische procedures?Daar staat tegenover dat er soms ook klachten zijn over de traagheid van
beslissingen van de OPTA. Beide zijn hen een doorn in het oog, aangezien de
dynamische markt vraagt om snel en slagvaardig optreden in de situaties waarin
dat nodig is. Deelt de regering die opvatting? Welke oorzaken liggen ten grondslag
aan deze problematiek? Op welke wijze denkt de regering beide gesignaleerde
problemen te kunnen verhelpen?Heeft de OPTA procedures voor geschillenbeslechting en zijn deze bekend
bij de marktpartijen, zo vragen de leden van de LPF-fractie.De leden van de D66-fractie achten het een gemiste kans dat het wetsvoorstel
niet rept over de tekortkomingen in de huidige Telecomwet die daardoor blijven
voortbestaan. Zij wijzen op de praktijk waarin veel zaken die bij de rechter
voorliggen, nu vastlopen door de lange beslistermijnen van juridische procedures.
Deze leden zien graag dat nader wordt ingegaan op dit knelpunt.Daarnaast vragen deze leden een betere onderbouwing van de bijna terloopse
opmerking in de memorie van toelichting dat het niet uitgesloten is dat de
belasting voor de rechterlijke macht toeneemt. Het ligt in de verwachting
dat de belasting voorzienbaar sterk toeneemt. Deze leden achten het ook daarom
van het grootste belang dat er adequate maatregelen en instrumenten komen
die de procedures vereenvoudigen en versnellen. Kan worden ingegaan op de
mogelijkheid het verplicht bezwaarschap te wijzigen in een facultatief bezwaarschap?
In de Mededingingswet is dit immers al mogelijk.De leden van de D66-fractie achten het van het grootste belang dat de
slagvaardigheid van de toezichthouder niet wordt belemmerd maar juist wordt
versterkt. Dit houdt voor deze leden in een adequate 1-op-1-implementatie
van de normen en juridische procedureregels zoals verwoord in de richtlijnen.
Met het voorliggende wetsvoorstel wordt hieraan niet tegemoet gekomen. Deze
leden zien een reactie op dit punt graag tegemoet. Ook vragen zij waarom niet
is gekozen voor de mogelijkheid om bij behandeling van geschillen prioriteiten
te stellen (bijvoorbeeld in het geval van «first time cases» zoals
breedband toegang). Kan de regering hierop ingaan?De toezichthouder kan op dit moment niet afdoende verifiëren of de
informatie die partijen overleggen bij geschilbeslechting, afdoende en adequaat
is. Waarom wordt, zoals bij het handhavingtraject wel het geval is, ook niet
bij het geschiltraject hiervoor gekozen, zo vragen de leden van de D66-fractie?De leden van de fractie van de ChristenUnie lezen in de toelichting op
het wetsvoorstel dat de toezichthouders ruimere bevoegdheden krijgen, waardoor
flexibeler optreden mogelijk is. De Branchevereniging Nederlandse Internet
Providers (NLIP) stelt in haar commentaar zich zorgen te maken over de middelen
die OPTA en NMa ter beschikking staan om ook voor kleinere bedrijven hun rol
als geschillenbeslechter te kunnen blijven vervullen. Wil de regering dit
punt toelichten?OPTA krijgt ook bevoegdheden om geschillen tussen gebruikers en aanbieders
te beslechten. Deze leden vragen wat dit toevoegt aan de bevoegdheden van
de Geschillencommissie Telecommunicatie.ToezichtVerder stellen de leden van de CDA-fractie vast dat OPTA nogal wat opmerkingen
maakt met betrekking tot de wijziging Telecommunicatiewet. Zo wordt opgemerkt
dat de praktijk van toezicht onhaalbaar is. Hoe denkt de regering over deze
kanttekening bij de voorgestelde wetswijziging?Voorts wordt de zorg uitgesproken dat implementatie van de nieuwe richtlijnen
een versnippering van bevoegdheden en onduidelijkheden over de reikwijdte
van die bevoegdheden kunnen veroorzaken. Wordt deze mening door de regering
gedeeld? Verder valt op dat er een groot aantal AmvB's en ministeriële
regelingen aan de telecommunicatiewet is gekoppeld. In hoeverre wordt hierdoor
de flexibiliteit beperkt, zo vragen de leden van de CDA-fractie. Hoe oordeelt
de regering over de relatie tussen het College Bescherming Persoonsgegevens
enerzijds en OPTA anderzijds. Het lijkt deze leden wenselijk dat aan de relatie
en het onderscheid aandacht wordt besteed.Diverse partijen hebben de leden van de PvdA-fractie gesuggereerd dat
de regering ook had kunnen kiezen voor een beleidsvisie die binnen het Europese
kader had uitgemond in voor de Nederlandse markt nader gespecificeerde doelstellingen
en een beleidskader waarbinnen de toezichthouder zich naar eigen goeddunken
zou kunnen bewegen, mits deze zou kunnen aantonen dat de te nemen
maatregelen een bijdrage zouden leveren aan de realisatie van de gestelde
doelen (bijvoorbeeld via een effectrapportage). In combinatie met een reglement
van de toezichthouder (bijv.vergelijkbaar met het handhavingplan van de DTE)
zouden de werkzaamheden van de toezichthouder mogelijk voldoende kunnen worden
gereguleerd. De toezichthouder zou dan als nri de verdere details van de Europese
regels kunnen invullen en toepassen. Dat zou voor de toezichthouder de nodige
flexibiliteit en snelheid kunnen opleveren en voor de marktpartijen de benodigde
duidelijkheid. De regering heeft echter niet voor een dergelijk model gekozen.
Waarom niet? Is een dergelijk model mogelijk, gelet op de harmonisatiemethode
van volledige harmonisatie?HandhavingDe leden van de SP-fractie hebben hun twijfels bij het handhavingsinstrumentarium
dat de OPTA ter beschikking heeft om partijen aan te pakken die zich niet
houden aan de opgelegde verplichtingen. Zo kan zij een maximale boete opleggen
van ongeveer 450 000 euro. Het werken met maximale boetes is in het voordeel
van grote bedrijven, die ook vaker zullen beschikken over aanmerkelijke marktmacht.
Voor dit soort bedrijven is het genoemde bedrag niet meer dan wisselgeld.
Het is daarom beter te werken met omzetgerelateerde boetes, omdat die bij
grote bedrijven veel harder aankomen. Is de regering bereid de OPTA voldoende
middelen en bevoegdheden te geven om naleving van verplichtingen ook werkelijk
te kunnen afdwingen? En zo ja, aan welke middelen en bevoegdheden denkt de
regering dan?Daarnaast wijzen de leden van de D66-fractie erop dat de sanctie-instrumenten
verbeterd zouden kunnen worden. Waarom, zo vragen deze leden, is niet gekozen
voor hetzelfde boeteregime als bij de Mededingingswet (10% van de omzet)?10. Relatie met de overige wetgeving10.1 Relatie met de MediawetIn dit hoofdstuk blijkt onder meer dat een lid van de OPTA heeft opgemerkt,
dat het vreemd is dat zowel OPTA als het Commissariaat van de Media de tarieven
voor de kabel kunnen reguleren. Dat lijkt de leden van de PvdA-fractie een
reële zorg. De regering pikt deze zorg echter niet op. Is de regering
niet van mening dat hier een overlap van taken dreigt te ontstaan? Lijkt dat
de regering geen onwenselijke situatie?Kan de regering een overzicht geven van de veranderingen die de nieuwe
Europese richtlijnen met zich mee zullen brengen ten aanzien van de huidige
definitie voor omroepnetwerken? Welke specifieke regulering blijft bestaan
voor omroepnetwerken, zo vragen de leden van de VVD-fractie, en op basis waarvan?10.2 Relatie met de MededingingswetHet College moet samenwerken met de Nederlandse Mededingingsautoriteit
in aangelegenheden van gemeenschappelijk belang. Kan de regering aangeven
op welke wijze de mededingingswetgeving en de voorliggende wet elkaar aanvullen
en of er een prioriteitsvolgorde is. Geeft de Kaderrichtlijn enige verplichting
om bijv. eerst mededingingswetgeving toe te passen, zo vragen de leden van
de PvdA-fractie.10.3 MachtigingswetIn Artikel II wordt de Machtigingswet aangepast. Ligt het niet voor de
hand om de noodzakelijke wijziging van artikel II te gebruiken om de machtiging
van de minister van Financiën in te trekken? Een vergroting van het financiële
of relatieve belang van de Staat in KPN of TPG ligt toch niet voor de hand.
De leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat, wanneer zo'n uitzonderlijke
situatie zich voordoet, de Tweede Kamer vooraf in de gelegenheid moet worden
gesteld zich hierover uit te spreken.10.4 KabelwetVoorts dient het nieuwe regelgevende kader voor alle openbare elektronische
communicatienetwerken te gelden, oftewel het nieuwe kader dient technologieneutraal
te zijn, zo merken de leden van de VVD-fractie op. Hoe verklaart de regering
dan de wijziging van de Telecommunicatiewet in verband met de invoering van
een regeling voor toegang tot openbare telecommunicatienetwerken bestemd voor
het bieden van toegang tot internet en een verduidelijking en een verruiming
van de regeling voor toegang tot omroepnetwerken (28 203) waarvan de
regering zegt dat dit een gedeeltelijke implementatie van de Europese richtlijnen
is?11. Gevolgen voor het bedrijfsleven11.2 Administratieve lastenDe leden van de fractie van de PvdA merken op„ dat de beperking
van de administratieve lasten die met dit wetsvoorstel wordt gerealiseerd
ver beneden het gewenste niveau ligt. De algemene ambitie is om de administratieve
lasten met 25% te beperken. Deze grootschalige herziening van de regelgeving
voor de telecomsector weet de administratieve lasten slechts met 11% te beperken.
Is de regering desondanks tevreden met deze beperking? Dreigt door deze matige
prestatie geen achterstandspositie te ontstaan voor de elektronische communicatiesector
ten opzichte van andere sectoren – ervan uitgaande dat de regering voor
andere sectoren wel de beoogde 25% zal weten te realiseren?Dit hoofdstuk bespreekt de gevolgen van deze wet voor de administratieve
lasten. Eerder hebben deze leden al opgemerkt dat de verwachte reductie van
11% veel lager is dan de doelen die de regering zich stelt op het gebied van
de administratieve lasten. Beschouwt de regering het niet als een gemiste
kans dat bij deze grote wetsherziening geen grotere reductie had kunnen worden
bereikt? Welke maatregelen gaat de regering nemen om alsnog een grotere reductie
te realiseren?Zal de onderhandelings- en via een omweg resultaatsplicht van netwerkaanbieders
om interoperabiliteit te bereiken ten aanzien van honderden dienstenaanbieders
niet leiden tot een enorme toename van de administratieve lastendruk, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.13. Uitvoeringstoets Onafhankelijke Post en Telecommunicatie
Autoriteit (OPTA)De OPTA heeft een uitgebreide uitvoeringstoets gemaakt. In het wetsvoorstel
gaat de regering in op de toets van het college. Hoe beoordeelt de regering
de grote hoeveelheid opmerkingen van de OPTA, gezien het feit dat dit college
een grote rol heeft bij de uitvoering van het wetsvoorstel, zo vragen de leden
van de PvdA-fractie.II ARTIKELENArtikel 1.1Ook stellen de leden van de CDA-fractie vast dat het definiëren van
de begrippen niet duidelijk is in het wetsvoorstel. Dit zou naar de mening
van deze leden alsnog moeten worden opgenomen in artikel 1.1. (interconnectie,
interoperabiliteit, consument, gebruiker, abonnee etc.))Artikel 1.3Waarom heeft de regering niet gekozen voor het integraal overnemen van
alle beleidsdoelstellingen uit de richtlijn, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Het college dient bij de uitoefening van haar taken rekening te houden
met een aantal doelstellingen, genoemd in dit artikel, zo merken de leden
van de PvdA-fractie op. Zijn dit alle doelstellingen die staan in de Kaderrichtlijn
Artikel 8? Zo nee, waarom niet?Doel van richtlijn is o.a. dat «d.m.v. daadwerkelijke mededinging
en keuzevrijheid in de gehele Gemeenschap diensten van hoge kwaliteit tegen
een betaalbare prijs algemeen beschikbaar zijn, en maatregelen zijn vast te
stellen voor situaties waarin de markt niet op bevredigende wijze in de behoeften
van eindgebruikers voorziet» en ... «zonder concurrentieverstoring
te veroorzaken.» Deze doelstelling ontbreekt in de nieuwe Telecommunicatiewet.
Om welke reden is artikel 1 van de Universele dienstrichtlijn niet in de wet
geïmplementeerd, zo vragen de leden van de VVD-fractie?Het vereiste van evenredigheid of proportionaliteit is een belangrijk
grondbeginsel van de ONP richtlijnen. Belangrijk uitgangspunt daarbij is dat
het vrije marktbeginsel zo weinig mogelijk door sector specifieke regulering
wordt gehinderd. Waarom ontbreekt de verplichting als neergelegd in artikel
8 lid 1 van de Toegangsrichtlijn?De leden van de fractie van de ChristenUnie informeren waarom de reguleringsdoelen,
zoals die zijn geformuleerd in artikel 8 van de Kaderrichtlijn 2002/21, niet
één op een zijn overgenomen in het wetsvoorstel. Zij verwijzen
naar de vragen die zij hierover eerder in dit verslag stelden. Op welke wijze
wordt overigens duidelijk gemaakt welke doelstelling voorrang krijgt boven
de andere, gelet op het feit dat ze onderling kunnen botsen? Is voor de toezichthouder
de onderlinge relatie voldoende duidelijk?Artikel 2.2Diegene die geen openbaar netwerk/dienst aanbieden worden ook niet door
de OPTA geregistreerd. Zij zijn dus niet kenbaar voor andere marktpartijen,
terwijl zij echter wel nummers mogen vragen bij de OPTA. Wat is de reden van
deze discrepantie, zo vragen de leden van de VVD-fractie, tussen het registratienummer
en het nummerregister?Artikel 3.3Bij ministeriële regeling kan worden bepaald dat een categorie van
aanbieders van openbare elektronische communicatienetwerken of openbare elektronische
communicatiediensten wordt uitgesloten van het verkrijgen van een vergunning.
Hoe verhoudt de uitsluiting zich tot de Machtigingsrichtlijn, zo vragen de
leden van de VVD-fractie. Hierin is vermeld dat verlening van
de vergunning op transparante, objectieve en niet discriminerende voorwaarden
zal plaatsvinden.Artikel 4.1Volgens de richtlijnen zorgen NRI's voor het beheer van nummervoorraden
en toewijzing van de nummervoorraden. Waarom is ervoor gekozen, zo vragen
de leden van de VVD-fractie, de uitgifte van nummers en het beheer niet bij
een instantie te leggen, zoals in de Kaderrichtlijn is bepaald?Artikel 4.2De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen hoe dit artikel zich
verhoudt tot artikel 10 van Kaderrichtlijn 2002/21/EG. Is het artikel niet
overbodig, gelet op het feit dat de overheid moet zorgdragen voor een adequate
hoeveelheid nummers? Deze leden zetten vraagtekens bij de voorgestelde veiling.
Waarom wordt, ervan uitgaand dat het artikel gehandhaafd blijft, niet gekozen
voor een ander verdeelmechanisme?Artikel 4.2 vijfde lidGedurende de voorbereiding van een nummerplan kan het college, in overeenstemming
met door onze minister aan te wijzen bestemming en de daarbij behorende nummers,
nummers toekennen gedurende een bij dat besluit vast te stellen termijn. Op
grond van welke criteria wordt bepaald welke nummers voor een bepaalde termijn
moeten worden toegewezen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 4.2 zevende lidNummers van uitzonderlijke economische waarde worden toegekend door middel
van een veilingprocedure, indien dit met betrekking tot die nummers in een
nummerplan is vastgelegd. Op welke richtlijn is deze bepaling gebaseerd, zo
vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 4.2a eerste lidNummers die worden toegekend door middel van een veilingprocedure worden
voor onbepaalde tijd toegekend tenzij de minister in het betreffende nummerplan
een maximumduur van de toekenning heeft vastgelegd. Waarom kiest de regering
voor tijdelijk toekennen en wat zijn hier de voordelen van ten opzichte van
permanent toekennen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 4.10Waarom wordt in dit artikel niet bepaald dat de COIN-standaard voor nummerportabiliteit
een wettelijke status krijgt?Kan de verplichting tot aanbieding van nummerportabiliteit tussen diensten
van dezelfde aanbieder uit het wetsvoorstel worden geschrapt omdat het niet
de algemene doelstelling van nummerportabiliteit – namelijk het verlagen
van overstapdrempels – nastreeft?Kan het in de wet genoemde bedrag dat de ontvangende aanbieder aan zijn
nieuwe klant mag vragen met betrekking tot nummerportabiliteit – nu
10 euro – inderdaad worden geïnterpreteerd als het bedrag dat de
ontvangende aanbieder met de «latende» aanbieder moet verrekenen,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen een toelichting op
het voornemen over te gaan tot de verplichting tot het aanbieden van nummerportabiliteit
tussen diensten van dezelfde aanbieder. Dit draagt toch niet bij aan het verlagen
van overstapdrempels?Artikel 6.1Artikel 3 lid 2 van de kaderrichtlijn vereist transparantie bij de uitvoering
van taken op grond van de richtlijnen. Zonder een voor derden kenbaar en toetsbaar
belangenafwegingkader kan, zo merken de leden van de VVD-fractie op, van daadwerkelijke
transparantie geen sprake zijn. Waarom bevat het voorstel van wet geen leidraad
om te bepalen hoe de verschillende belangen tegen elkaar moeten worden afgewogen?
Wat wordt hier met voorschriften over de wijze van onderhandelingen bedoeld?Artikel 6.2Op aanvraag van een van de aanbieders kan het college na een belangenafweging
de andere aanbieder (voor zover deze de toegang tot de eindgebruiker controleert)
verplichten de door de aanvrager gewenste eind tot eind verbinding tot stand
te brengen volgens door het college bepaalde voorwaarden. Het college kan
ambtshalve verplichtingen opleggen met betrekking tot het tot stand brengen
en waarborgen van een eind tot eind verbinding.De grote vraag hierbij is welke voorwaarden het college hierbij mag betrekken.
Kan de OPTA hierbij kiezen uit AMM verplichtingen of dient het alleen maar
gericht te zijn op het tot stand brengen van interoperabiliteit, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.In tegenstelling tot AMM-verplichtingen is onduidelijk waaraan deze interoperabiliteitsvoorwaarden
moeten voldoen. Zo moeten de AMM verplichtingen gericht zijn op het oplossen
en/of voorkomen van de in de markt analyse geconstateerde problemen. Dient
de kern niet te zijn dat deze voorwaarden er toe dienen om een interoperabiliteitsprobleem
op te lossen c.q. als interoperabiliteit is gegarandeerd is er geen issue?Wat is het precieze grens tussen interoperabiliteits- en AMM-verplichtingen?Wat is het verschil tussen de voorwaarden die in lid 1 door het college
kunnen worden opgelegd en de verplichtingen die het college in lid 2 kan opleggen?
Waarom moet het college in lid 2 ook de bevoegdheid worden gegeven tijdens
een aanvraag conform lid 1 naast voorwaarden ook nog ambtshalve verplichtingen
op te leggen?Artikel 6.3Via een algemene maatregel van bestuur kunnen aanbieders worden verplicht
eind tot eind verbindingen tot stand te brengen voor bepaalde diensten. Het
college kan ontheffing geven als dit technisch en/of economisch niet haalbaar
is.Hoe verloopt de procedure om in dit kader te komen tot een algemene maatregel
van bestuur, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 6.4Via algemene maatregelen van bestuur kunnen aanbieders van openbare telefoonnetwerken
of openbare telefoondiensten regels opleggen met betrekking tot behandelen
van oproepen van Europese telefoonnummeringsruimte.Waarom wordt hier weer alleen over telefoondiensten gesproken, zo vragen
de leden van de VVD-fractie? Waarom is er een specifiek artikel nodig
om regels te kunnen stellen aan de bereikbaarheid van niet geografische nummers
in binnen- en buitenland? Waarom worden in de Telecommunicatiewet specifieke
roaming verplichtingen opgenomen, buiten het kader van de richtlijnen om?Artikel 6a.1De ONP-richtlijnen beogen ook algemeen regelgeving van landen te harmoniseren.
Eén van de middelen is de verplichting om landen vóór
het opleggen van maatregelen eerst overleg te laten voeren met EU en andere
NRI's.Waarom is de algemene verplichting om voor het opleggen van enige maatregel
overleg te voeren als bedoeld in artikel 6 en 7 van de Kaderrichtlijn gelimiteerd
tot die maatregelen die tevens de handel tussen lidstaten beïnvloeden,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.Bij de marktafbakening zal overleg tussen OPTA en NMa onontbeerlijk zijn.
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen in dit kader of de NMa
niet zou moeten instemmen met de wijze waarop de markten worden afgebakend.Wil de regering reageren op de suggestie van KPN om aan het vijfde lid
toe te voegen dat niet alleen wordt gekeken naar de actuele marktmacht, maar
dat bij de beoordeling mede wordt gekeken naar de vraag of die naar verwachting
blijvend is? Is dat te operationaliseren?Artikel 6a.2De specifieke maatregelen in de Toegangsrichtlijn zijn gerangschikt van
licht naar zwaar. Door in deze volgorde in te grijpen wordt de suggestie gewekt
dat naar een zwaardere maatregel kan worden gegrepen, zonder dat is uitgesloten
dat de lichtere maatregel niet werkt, zo merken de leden van de VVD-fractie
op. Waarom is de volgorde van de verschillende maatregelen veranderd ten opzichte
van de volgorde neergelegd in de Toegangsrichtlijn? Waarom wordt niet duidelijk
gemaakt dat kostenoriëntatie het zwaarste middel is, en daarmee dus het
ultimum remedium moet zijn? Waarom is artikel 8 lid 4 Toegangsrichtlijn niet
geïmplementeerd?De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of de NMa zich niet
zou moeten uitspreken over de toereikendheid van het algemene mededingingsrecht,
indien OPTA tot de conclusie is gekomen dat op een relevante markt sprake
is van een onderneming met een aanmerkelijke marktmacht.Met betrekking tot het derde lid vragen deze leden wat wordt bedoeld met
de termen passend, proportioneel en gerechtvaardigd, onder verwijzing naar
wat deze leden eerder in dit verslag schreven over de prioriteitstelling bij
het opleggen van verplichtingen.Artikel 6a.2, eerste lid, sub a en tweede lid, sub bArtikel 6a.3Het voorstel exporteert de mogelijke maatregelen ten aanzien van universele
diensten naar andere situaties. Dit druist daarmee in tegen het systeem van
de ONP-richtlijnen en is daarmee schadelijk voor het doel van uniformering
van regelgeving binnen de Europese Unie. Waarom voorziet het wetsvoorstel
in een algemene mogelijkheid tot het opleggen van verplichtingen op de eindgebruikermarkt
daar waar de ONP-richtlijnen slechts voorzien in dergelijke maatregelen in
het kader van de universele diensten, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 6a.6In dit artikel wordt het college de mogelijkheid geboden de verplichting
op te leggen om te voldoen aan redelijke verzoeken tot toegang. Kan de regering
aangeven hoe een rechter de redelijkheid van een verzoek moet toetsen? Wie
mag op basis van dit artikel de redelijkheid van een verzoek bepalen, zo vragen
de leden van de PvdA-fractie, het college of de marktpartij aan wie dit verzoek
wordt gericht?De Toegangsrichtlijn voorziet in een in beginsel limitatief stelsel van
maatregelen, gerangschikt van licht naar zwaar. Bij de zwaardere maatregelen
worden extra vereisten gesteld alvorens een toezichthouder hiertoe kan besluiten.
Deze extra vereisten zijn ten onrechte niet in het wetsvoorstel opgenomen,
zo merken de leden van de VVD-fractie op. Waarom is het specifieke vereiste,
ex artikel 12 Toegangsrichtlijn een toegangsverplichting op te leggen indien
het weigeren van toegang of het opleggen van onredelijke voorwaarden met een
zelfde effect de ontwikkeling van een door duurzame concurrentie gekenmerkte
detailhandelsmarkt zal belemmeren of niet in het belang van de eindgebruiker
zal zijn, niet overgenomen?Artikel 6a.7Waarom is het specifieke vereiste ex artikel 13 Toegangsrichtlijn om slechts
dan kostenoriëntatie op te leggen indien de betrokken exploitant door
ontbreken van daadwerkelijke concurrentie op een buitensporig hoog peil kan
handhaven of de marge kan uithollen, ten nadele van de eindgebruiker, niet
overgenomen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van de ChristenUnie informeren of deze bepaling
wel voldoende in overeenstemming is met artikel 13 van de Toegangsrichtlijn,
waarin wordt bepaald dat aanvullende criteria in acht moeten worden genomen
om ervoor te zorgen dat een prijsmaatregel proportioneel is.Artikel 6a.11In artikel 6a.11, eerste lid wordt voor uitzonderlijke omstandigheden
bepaald, dat het college verplichtingen op kan leggen die bij ministeriële
regeling worden aangewezen. Om welke reden wordt hier gekozen voor de ministeriële
regeling, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Waarom kan het college niet
zelf bepalen welke verplichtingen in een dergelijke uitzonderlijke omstandigheid
passend zijn?De regering schrijft voorts dat in uitzonderlijke omstandigheden, na voorafgaande
toestemming van de commissie, verdergaande verplichtingen met betrekking tot
interconnectie en toegang opgelegd kunnen worden aan partijen met aanmerkelijke
marktmacht dan de verplichtingen die in paragraaf 4.5 van de memorie
van toelichting zijn vermeld. Kan de regering aangeven in welke uitzonderlijke
gevallen dit kan gebeuren, zo vragen de leden van de VVD-fractie. Is de regering
van mening dat deze maatregel bij partijen tot ongewenste rechtsonzekerheid
kan leiden?In het commentaar van ACT (14 mei 2003) wordt gesteld dat de redactie
van dit artikel leidt tot een politieke aansturing van het college. Kan de
regering die kritiek weerleggen? De leden van de fractie van de ChristenUnie
vragen in navolging van deze organisatie waarom artikel 10, derde lid van
de Toegangsrichtlijn niet één op één is geïmplementeerd
in dit artikel.Artikel 7.1In het eerste lid van dit artikel wordt een aanbieder van een openbare
telefoondienst verplicht een schriftelijke overeenkomst of een overeenkomst
langs elektronische weg te sluiten met een consument. Dreigt daarmee het verkopen
van prepaid diensten niet onmogelijk te worden, zo vragen de leden van de
PvdA-fractie.Welke praktische mogelijkheden ziet de regering een dergelijk overeenkomst
met prepaid gebruikers vast te leggen?Zou de formulering – met betrekking tot het sluiten van schriftelijke
overeenkomsten – van de wet niet moeten zijn «schriftelijk, tenzij
aard of strekking van de overeenkomst zich daar niet toe leent» zoals
ook staat geformuleerd in artikel 25 van Besluit ONP Huurlijnen Telefonie?
Deze formulering sluit beter aan bij de Universele Dienstenrichtlijn –
waarin alleen over een contract wordt gesproken – en voorkomt dat de
wijze waarop prepaid overeenkomsten worden gesloten moet worden aangepast.Kan de formulering van het begrip overeenkomst worden verduidelijkt door
te vermelden dat een overeenkomst «uit meerdere documenten» mag
bestaan. Zo wordt voorkomen dat voor aanbieders onrendabele administratieve
lasten ontstaan, terwijl de consument daarvan geen concreet voordeel ervaart.Met betrekking tot beëindigingsrecht van de consument in het geval
de overeenkomst wordt gewijzigd, bestaat er discrepantie tussen de wettekst
en de memorie van toelichting. Kan dit onderdeel van de wet worden verduidelijkt
door op te nemen dat het hier alleen gaat om de situatie dat een aanbieder
in zijn algemene voorwaarden een beding heeft opgenomen op grond waarvan hij
die algemene voorwaarden eenzijdig mag wijzigen, zoals ook in de memorie van
toelichting is geformuleerd, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Waarom worden tariefinformatie/transparantie en voorwaarden met betrekking
tot gebruik en toegang van diensten in hetzelfde onderdeel behandeld als het
beschikbaar stellen van faciliteiten – hetgeen bijvoorbeeld betrekking
heeft op nummeridentificatie? Heeft het geen grote voorkeur deze belangrijke
onderwerpen apart te behandelen?Het bepaalde in artikel 7.1 zal, zo hebben de leden van de fractie van
de ChristenUnie van verschillende operators begrepen, leiden tot uitvoeringsproblemen
voor zover het de contracten met prepaid gebruikers betreft. Gaat de wettekst
hier niet verder dan de Universele dienstenrichtlijn 2002/22/EG voorschrijft?
Zo ja, waarom? Hoe zal moeten worden omgegaan met reeds bestaande, mondelinge
overeenkomsten?Artikel 7.2Wat voegt het bepaalde in dit artikel toe aan de rechten die consumenten
reeds kunnen ontlenen aan het Burgerlijk Wetboek, zo vragen de leden van de
fractie van de ChristenUnie?Artikel 7.3Waarom wordt er bij een dergelijk belangrijk onderdeel – regels
stellen ten aanzien van het aan eindgebruikers beschikbaar stellen van faciliteiten
en het door aanbieders van telefoondiensten bekendmaken van informatie over
tarieven en voorwaarden met betrekking op toegang en gebruik van diensten –
gekozen voor het instrument ministeriële regeling en niet voor een Algemene
Maatregel van Bestuur met voorhang, welke voorziet in meer (parlementaire)
waarborgen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Waarom is niet toegevoegd dat de hier bedoelde regels – over het beschikbaar stellen van faciliteiten en het bekendmaken van informatie
over tarieven en voorwaarden met betrekking tot toegang en gebruik –
alleen betrekking hebben op eindgebruikers en consumenten – in overeenstemming
met artikel 21 van de Universele Diensten Richtlijn – zodat wordt voorkomen
dat dit ook betrekking kan hebben op interconnectie en wholesale-toegang?Hoe wordt voorkomen dat de taken en bevoegdheden met betrekking tot transparantie
van het ministerie EZ en van de OPTA – zoals staat beschreven in artikel
18.7 – geen overlap vertonen? Hoe wordt omgegaan met de overlap die
bestaat tussen dit onderdeel en de informatieplicht die staat beschreven in
artikel 7.1, tweede lid? Kan bij dit onderdeel worden toegevoegd dat proportionaliteit
en subsidiariteit vereisten zijn met betrekking tot de transparantietaak die
hier is geformuleerd?Artikel 7.7Deelt u de mening van de leden van de VVD-fractie dat lid 1 de indruk
wekt dat alle alarmnummers kosteloos ter beschikking moeten worden gesteld?Artikel 8.7Dit artikel geeft aan dat een aanbieder van een elektronisch communicatienetwerk
die toegang moet geven aan een programma-aanbieder tot zijn netwerk, die tevens
een kabelmaatschappij is, nog vrij is in het door hem samengestelde programma-aanbod.
In hoeverre is een kabelmaatschappij nog vrij om zijn pakket zelf samen te
stellen? Kan de regering aangeven wat de speelruimte is die de kabelbedrijven
rest, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 9.1Waarom is er in dit artikel expliciet gedrukte «en» elektronische
telefoongids opgenomen, zo vragen de leden van de VVD-fractie.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen waarom gedrukte telefoongidsen
en elektronische telefoongidsen apart worden genoemd, terwijl de richtlijn
niet voorschrijft in welke vorm een telefoongids ter beschikking moet worden
gesteld. Overigens hechten zij, met de regering, wel waarde aan het voortbestaan
van gedrukte telefoongidsen.Artikel 11.1Dit artikel bevat geen regeling voor de bijzondere omstandigheden verbonden
aan het gebruik van prepaid aansluitingen. De regering gaat niet in op de
omstandigheden dat de identiteit van een prepaid gebruiker vaak niet kenbaar
is. De leden van de CDA-fractie willen graag weten waarom de regering hiervoor
geen regeling heeft opgenomen.Wat is de overweging geweest om de definities in dit artikel te laten
staan, zo vragen de leden van de VVD-fractie. Het begrip «persoonsgegeven»
wordt veelvuldig gebruikt in dit hoofdstuk, echter wordt niet gedefinieerd.
Om verwarring te voorkomen is het voorstel om dit alsnog te doen (definitie
aanhouden van hetgeen wordt bepaald onder dat begrip in de Wet Bescherming
Persoonsgegevens.) Waarom is het begrip persoonsgegeven niet gedefinieerd?In de wet noch in de memorie van toelichting wordt een uitspraak gedaan
over privacy en prepaid klanten. Valt deze groep klanten nu wel of niet onder
dit hoofdstuk? De privacyrichtlijn heeft nooit de bedoeling gehad voor deze
groep klanten verplichtingen in het leven te roepen tot het identificeren
van de prepaid klanten.Waarom is in de memorie van toelichting niet ingegaan op de verschillen
tussen postpaid en prepaid abonnees of gebruikers? Er wordt veelvuldig gebruik
gemaakt van het begrip «locatiegegevens», in de mobiele wereld
zijn hiervoor uiteenlopende definities bekend. Graag een heldere en eenduidige
uitleg bij het begrip «locatiegegevens» om verwarring in de toekomst
te voorkomen.De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of in de onderdelen
b en d van dit artikel niet moet worden gesproken van een openbaar elektronisch
communicatienetwerk.Artikel 11.5 eerste lidOok in dit artikel wordt geen verschil gemaakt in prepaid en postpaid
gebruikers en abonnees. Het is belangrijk te vermelden dat gegevens van de
prepaid gebruikers per definitie anoniem zijn. Kan bovenstaande duidelijk
worden gemaakt, zo vragen de leden van de VVD-fractie.In dit onderdeel wordt een uitzondering gemaakt voor de hoofdregel in
het eerste lid, en wordt gesteld dat verkeersgegevens verwerkt mogen worden
«die noodzakelijk zijn voor het opstellen van een factuur voor een abonnee».
De term «factuur» is restrictiever dan het door artikel 6, tweede
lid, van de richtlijn gebruikte begrip «facturering». Ook de toelichting
van dit artikel gebruikt de term «facturering». Is het niet beter
dat – om geen misverstand te laten bestaan over de terminologie –
de richtlijntekst wordt overgenomen en dus deze zinsnede wordt vervangen door
«die noodzakelijk zijn ten behoeve van de facturering van de abonnees»?
Op deze wijze wordt ook rekeninggehouden met prepaid eindgebruikers, die immers
geen factuur ontvangen maar wel navraag moeten kunnen doen over afgeboekte
bedragen. Deze navraag mogelijkheid kan worden verstaan als facturatie. Kan
dit onderdeel ter verduidelijking ook in de memorie van toelichting worden
uitgewerkt?Artikel 11.6Op grond van deze bepaling is de aanbieder zelf verplicht om, indien er
persoonsgegevens worden doorgegeven aan partijen die een gids- of abonnee-informatiedienst
uitgeven, de klant te informeren over de doeleinden, de gebruiksmogelijkheden
en de soorten persoonsgegevens die worden opgenomen in de betreffende abonneelijst,
terwijl de verplichting op grond van artikel 11.6, lid 1. nu juist is gericht
op degene die een gids of abonnee informatiedienst uitgeeft. Kan dit onderdeel
worden verduidelijkt zodat helder is bij welke partij de verplichting ligt,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 11.7Het is onduidelijk hoe het toezicht op dit onderdeel – het zonder
toestemming overbrengen van ongevraagde communicatie (spam) – wordt
ingericht. Houdt het toezicht er rekening mee dat aanbieders maar in zeer
beperkte mate controle kunnen uitoefenen op spam omdat er geen inzicht bestaat
in de inhoud van berichten en eventuele afspraken tussen de zender en de ontvanger
van een bericht?Artikel 11.9Kan worden uitgelegd wat wordt bedoeld met de formulering dat de oproepende
abonnee de mogelijkheid dient te hebben om «per afzonderlijke abonneelijn»
de weergave van het oproepende nummer te blokkeren? De vormen 1 en 2 van blokkering
van nummerweergave, genoemd onder sub b, bereiken niet het beoogde privacydoel
en leiden bovendien tot onevenredige en niet-noodzakelijke investeringen
door aanbieders. Kunnen deze vormen worden geschrapt, zo vragen de leden van
de VVD-fractie.Artikel 11.10De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het redelijk is
van een mobiele operator te verwachten gegevens over de locatiebepaling bij
oproepen naar alarmnummer 112 te verstrekken. Kan inzicht worden gegeven in
de daarvoor benodigde investeringen?Artikel 11.10 tweede lid sub bWaarom is in de memorie van toelichting niet opgenomen dat de beschikbare
locatie informatie beschouwd moet worden als economisch beschikbare informatie?Waarom zijn er geen verdere doelstellingen opgenomen in de memorie van
toelichting, zo vragen de leden van de VVD-fractie.Wat is de termijn waarbinnen de mogelijke implementatie van de verplichting
wordt vereist? Wie betaalt de extra investeringen die hiervoor nodig zijn?Artikel 11.11Strikt genomen vallen prepaid klanten onder de definitie van abonnee die
in artikel 1.1 q wordt vermeld. Dit zou er toe kunnen leiden dat aanbieders
worden verplicht prepaid klanten te identificeren, bijvoorbeeld als NAW-gegevens
moeten worden verstrekt als er sprake is van het doen van hinderlijke oproepen.
Dit gevolg lijkt niet de bedoeling te zijn van de Privacyrichtlijn. Kan dit
worden voorkomen door de definitie van abonnee anders te formuleren, of bij
artikel 11.11 op te nemen dat aanbieders beschikbare NAW-gegevens moeten verstrekken
in het geval van hinderlijke oproepen? Kan dit onderdeel verder worden verduidelijkt
in de memorie van toelichting, zo vragen de leden van de VVD-fractie.In dit artikel wordt gesproken over hinderlijke en kwaadwillige oproepen.
De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het de bedoeling is
dat daaronder ook zaken als SPAM vallen. Zo nee, dient dit artikel dan niet
te worden aangepast? Op welke wijze kan overigens effectief worden opgetreden
tegen SPAM, mede op basis van artikel 11.7? Artikel. 11.11 vierde lidVoor het vaststellen of er sprake is van hinderlijke of kwaadwillige oproepen
is een analyse van de verkeersgegevens noodzakelijk. Is een dergelijke verwerking
van verkeersgegevens geoorloofd, zo vragen de leden van de VVD-fractie, op
grond van artikel 11.5 TW?Artikel 11.12Dit onderdeel bepaalt dat de OPTA ontheffing kan verlenen van onder andere
de verplichtingen ten aanzien van nummer identificatie, die voortvloeien uit
artikel 11.9. Een ontheffing kan worden verleend indien deze betrekking heeft
op abonneelijnen verbonden met analoge centrales èn nakoming van de
desbetreffende verplichtingen technisch niet haalbaar is of onevenredig veel
financiële lasten voor de aanbieder met zich meebrengt. Het is vreemd
dat de voorwaarden waaronder OPTA een dergelijke ontheffing kan verlenen,
kennelijk limitatief van aard zijn. Waarom is hiervoor gekozen, zo vragen
de leden van de VVD-fractie. Is het niet beter om – voor zover de betreffende
passages uit artikel 11.9, eerste lid, niet al worden geschrapt – ontheffing
te krijgen als de nakoming van (onderdelen van) artikel 11.9
technisch niet haalbaar is of onevenredig veel financiële lasten voor
aanbieders met zich meebrengt?Artikel 11.13De leden van de fractie van de ChristenUnie vragen of het bepaalde in
het eerste lid niet een imperatief karakter dient te hebben in plaats van
een facultatief.Artikel 12.2De geschillencommissie is bevoegd ex artikel 12.1 aangaande contractuele
geschillen. Voor zover in een geschil privacy aspecten een rol spelen, kan
het CBP als adviseur daarin betrokken worden. De taakverdeling tussen het
CBP en het College, waar het gaat om toezicht op de privacy wetgeving en in
het bijzonder hoofdstuk 11 van de Telecommunicatiewet, is in zoverre duidelijk
dat het CBP geen rol meer heeft.In de memorie van toelichting wordt gesproken over samenwerking die wordt
vastgelegd in afspraken. Zijn er afspraken gemaakt tussen het CBP en het College
omtrent de samenwerking, zo vragen de leden van de VVD-fractie. Wat wordt
er gedaan aan de rechtsonzekerheid die optreedt ten tijde van inwerkingtreding
van bovengenoemd wetsvoorstel ten aanzien van betrokken partijen? Gaat de
OPTA de privacy taak overnemen van het CBP?Hoe wordt daar invulling aan gegeven? Is het wel de bedoeling dat het
College meer bevoegdheden naar zich toe trekt, terwijl daar een CBP voor in
het leven is geroepen?Artikel 12.9Op grond van deze bepaling kan de OPTA op aanvraag van de consument het
geschil beslechten dat tussen een aanbieder en de consument is gerezen ter
zake van de schending door de aanbieder van een verplichting die voortvloeit
uit de Universele Dienstrichtlijn, bijvoorbeeld betreffende nummerportabiliteit,
nummeridentificatie, opname in telefoongids, opname informatie in overeenkomst,
etc. In de memorie van toelichting is aangegeven dat «de geschilbeslechtende
bevoegdheid van OPTA betrekking heeft op de naleving van publiekrechtelijke
verplichtingen die voortvloeien uit de Universele Dienstrichtlijn en geschillen
die aan een geschillencommissie kunnen worden voorgelegd, betreffen overeenkomsten
tussen aanbieders en gebruikers». Het wetsartikel en de toelichting
laten teveel ruimte voor onduidelijkheid terwijl er al goed functionerende
fora zijn, zoals de Geschillencommissie Telecommunicatie en de (kanton) rechter,
om dit soort geschillen te beslechten. Kan dit onderdeel worden geschrapt,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.Artikel 13.6De leden van de fractie van de ChristenUnie hebben geconstateerd dat van
de kant van de operators grote bezwaren worden ingebracht tegen het voorgestelde
regime met betrekking tot het tappen. Zij verzoeken de regering te onderbouwen
waarom de lasten geheel bij de aanbieders worden neergelegd.Artikel 18.7Wat wordt exact bedoeld met de toelichting die wordt gegeven betreffende
het vergelijkbaar maken van mobiele telefonie tarieven? Bestaat er een
concrete aanleiding voor dit voorbeeld, zo vragen de leden van de VVD-fractieDe voorzitter van de commissie,De GraveDe griffier van de commissie,Tielens-TripelsXNoot1Samenstelling:Leden: Crone (PvdA), De Grave (VVD), voorzitter, De Haan (CDA), Schreijer-Pierik
(CDA), ondervoorzitter, Atsma (CDA), Timmermans (PvdA), Vendrik (GL), Blok
(VVD), Ten Hoopen (CDA), Slob (CU), Van den Brink (LPF), Duyvendak (GL), Kortenhorst
(CDA), Hessels (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Varela (LPF), Algra (CDA),
Aptroot (VVD), Blom (PvdA), Smeets (PvdA), Douma (PvdA), De Krom (VVD), Van
der Laan (D66), Heemskerk (PvdA), Van Dam (PvdA) en Vacature (algemeen).Plv. leden: Tichelaar (PvdA), Van Beek (VVD), Vacature (algemeen), Vacature
(algemeen), Mastwijk (CDA), Koenders (PvdA), Vos (GL), Van Miltenburg (VVD),
De Vries (CDA), Van der Vlies (SGP), Hermans (LPF), Van den Brand (GL), Verburg
(CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Lazrak (SP), De Ruiter (SP), Eerdmans (LPF),
De Pater-van der Meer (CDA), Vacature (algemeen), Samsom (PvdA), Van Dijken
(PvdA), Van Heteren (PvdA), Hofstra (VVD), Giskes (D66), Tjon-A-Ten (PvdA),
Waalkens (PvdA) en Örgü (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28851-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl