Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs); Verslag algemeen overleg van 26 juni 2007 over o.a. DBC-declaraties
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29248, nr. 42

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

10-09-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29248 nr. 42

06-09-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29248Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 248Invoering Diagnose Behandeling Combinaties (DBCs)nr. 42VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 6 september 2007De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 26 juni 2007 overleg gevoerd met minister Klink van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– de brief van de minister van VWS d.d. 4 september
2006 inzake monitor ziekenhuiszorg B-segment 2006 van CTG/ZAio (30 300-XVI,
nr. 172);– de brief van de minister van VWS d.d. 4 september
2006 inzake ruimte voor betere zorg (29 248, nr. 30);– de brief van de minister van VWS d.d. 18 oktober
2006 inzake eindrapport taskforce DBC declaraties (29 248, nr. 31);– de brief van de minister van VWS d.d. 4 december
2006 inzake voortgangsrapportage DBC’s (29 248, nr. 32);– de brief van de minister van VWS d.d. 19 januari
2007 inzake privacy DBC GGZ (29 248, nr. 34);– de brief van de minister van VWS d.d. 23 april
2007 inzake uitvoeringstoets op weg naar vrije prijzen (29 248, nr. 36);– de brief van de minister van VWS d.d. 13 juni
2007 inzake waardering voor betere zorg (29 248, nr. 37);– de brief van de minister van VWS d.d. 18 juni
2007 inzake overdekking DBC-Declaraties (29 248, nr. 38).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Schippers (VVD) betreurt het dat het
uitstel van de invoering van de maatstafconcurrentie slechts tot 2009 duurt,
want haar partij ziet niets in dit nieuwe bekostigingssysteem voor de zorg.
Het is administratief belastend en doet zelfs denken aan Oostbloksystemen.
Maatstafconcurrentie houdt namelijk helemaal geen rekening met kwaliteit;
zij is een volledig op de prijs gerichte maatregel. Zo’n maatregel zal
werken in sectoren met een homogeen product, maar niet in de zorg. De zorg
kent namelijk geen homogeen product, maar vele producten met ieder eigen kenmerken
en trajecten. Een afdeling kan bijvoorbeeld geweldig presteren, kwalitatief
de beste zorg leveren, maar daardoor iets duurder zijn. Voor die hogere prijs
krijgt de patiënt wel de beste zorg. Daarmee is ook de premiebetaler
gebaat, omdat daardoor de kans kleiner is dat de patiënt terug
moet komen voor bijvoorbeeld bijspijkerbehandelingen. De arts die hiervoor
zorgt, zal echter met de maatstafconcurrentie moeten inleveren, evenals zijn
collega die iets duurdere, maar wel innovatieve zorg levert die bespaart op
de kosten voor de AWBZ. Ook ziekenhuizen die topspecialisten in dienst hebben
en daardoor veel moeilijke gevallen te behandelen krijgen, zullen het risico
van een strafkorting lopen. Kortom, voor uitblinken wordt men gestraft en
innovatie en kwaliteit staan niet meer voorop.Doelmatigheid wordt met de maatstaf evenmin bevorderd. De minister gaat
namelijk ten onrechte van de gedachte uit dat een lagere prijs automatisch
voor meer doelmatigheid zorgt, maar dat is geenszins het geval. Verder zal
het nieuwe systeem bureaucratie met zich meebrengen. Er is namelijk allerlei
sleutelwerk nodig om het precies te laten doen wat het moet doen. De vergroting
van de administratieve lasten is in die zin opmerkelijk daar bureaucratiebestrijding
een speerpunt is van het beleid van deze minister. In dit verband moet in
aanmerking worden genomen dat het ziekenhuis straks met drie financieringswijzen
te maken heeft: het FB-systeem, de maatstafconcurrentie en de vrije prijzen
in het B-segment. Dan kan de minister onmogelijk volhouden dat bureaucratievermindering
in de zorg speerpunt van het beleid van dit kabinet is. Dat het systeem tijdelijk
zal gelden is nog maar de vraag. Het is gebleken dat tijdelijke maatregelen
in de zorg een lang leven zijn beschoren. In dit verband wil de VVD-fractie
ook weten hoe het staat met de voorgenomen afbouw van de ex-post compensatiemechanismen.Het zou dus logischer zijn om de inspanningen die nodig zijn voor de maatstaf
in te zetten voor verbetering van het systeem dat juist is ontworpen om te
zorgen voor meer doelmatigheid en kostenbesparingen. Met dat systeem wordt
reeds gewerkt: de diagnosebehandelingcombinatie. Aan de hand van dat systeem
moeten zorgverzekeraars bij hun inkopen een goede prijs/kwaliteitverhouding
bedingen. Die cruciale rol raakt de zorgverzekeraar met de maatstaf kwijt.
Hij wordt daarmee meer een intermediair tussen patiënt en zorgverlener.In de toekomst zal de rol van de zorgverzekeraar echter weer belangrijk
worden. Dan wordt namelijk het segment voor de vrije prijsvorming uitgebreid
en voor die uitbreiding is een concurrerende zorgverzekeraar nodig. Het is
dan ook verkeerd om nu de rol van de verzekeraar zwakker te maken. Hij zou
juist moeten investeren in verbetering van zijn zorginkoop, omdat hij daarmee
concurrentievoordeel kan behalen.De maatstaf draagt ook niet bij aan prijsbeheersing. Daarvoor is maatwerk
nodig en beloning van kwaliteit en innovatie. Daarmee kunnen namelijk tekorten
aan personeel en andere problemen het hoofd worden geboden. Wat nodig is,
is dus dynamiek en de mogelijkheid om zich te onderscheiden, maar geen eenheidsworst.De heer Jan de Vries (CDA) vindt het terecht
dat de minister streeft naar een groter segment van de zorg met vrije prijzen.
Op die manier komt er meer ruimte om te onderhandelen over de prijs en de
kwaliteit van de zorg. Eveneens is het terecht dat de minister bij het streven
naar meer marktwerking een zorgvuldig transitietraject in aanmerking neemt.
Het verdient een compliment dat de minister voor dat transitietraject een
breed draagvlak heeft weten te verkrijgen. Dat draagvlak is namelijk nodig
om inhoudelijke verbeteringen van het stelsel van bekostiging daadwerkelijk
te kunnen realiseren, zodat kwalitatieve zorg voor iedereen toegankelijk en
betaalbaar blijft.De transitiefase moet dus leiden tot meer onderhandelingsruimte voor ziekenhuizen
en verzekeraars. Gedurende de transitiefase wil de minister gebruik maken
van het systeem van de maatstafconcurrentie. Dat instrument heeft in zoverre
de instemming van de CDA-fractie dat het tijdelijk moet gelden en niet alleen
tot sturing op doelmatigheid en prijs mag leiden. Ook de kwaliteit blijft
van belang. Over die kwaliteit is nu nog veel onduidelijk en de CDA-fractie vindt
het dan ook jammer dat de minister pas in 2011 voor 80 aandoeningen de kwaliteit
van de zorg in het B-segment inzichtelijk wil maken. Overigens zullen bij
dat inzichtelijk maken indicatoren gelden. Die indicatoren komen in het veld
tot stand, maar hoe bewaakt de overheid het niveau van de kwaliteit en wie
bepaalt het minimum?Volgens de minister kan het in aanmerking nemen van de productenmix ertoe
leiden dat ziekenhuizen zich gaan specialiseren. Wat betekent dat voor de
bereikbaarheid van de verschillende voorzieningen? Bestaat niet het gevaar
dat ziekenhuizen patiënten voor de voor hen onrendabele verrichtingen
doorverwijzen naar andere ziekenhuizen? Hoe wordt dat voorkomen? Bestaat niet
het gevaar van toename van marktconcentraties, zowel bij ziekenhuizen als
bij verzekeraars? Wellicht zal men proberen om risico’s te spreiden
en om met schaalvoordelen de doelmatigheid te vergroten? Marktconcentraties
kunnen echter de doelstelling van prestatiebekostiging ondermijnen. Wat is
het oordeel van de minister op dit punt?Er is ook het gevaar van het weglekken van kapitaal als ziekenhuizen volledig
verantwoordelijk worden voor hun kapitaallasten. Zij zouden winst kunnen maken.
Als dat het geval is, moet die echter ten goede komen aan de zorg en niet
in de kas van een bank of een investeerder verdwijnen. Winstuitkering aan
aandeelhouders past evenmin bij het beheer van een ziekenhuis. Biedt de regelgeving
op dit punt voldoende garanties? Hoe wordt bevorderd dat alle ziekenhuizen
dezelfde uitgangspositie hebben als zij zelf de kapitaallasten moeten gaan
dragen? Het verschil in uitgangspositie kan te maken hebben met onder andere
de boekwaarde en de locatie. Zullen scherpe criteria gelden voor het ondersteunen
van instellingen die eventueel in de problemen komen? Hoe wordt voorkomen
dat ziekenhuizen door de toenemende risico’s onnodig gaan oppotten en
dat de boekwinst op de verkoop van grond en gebouwen weglekt zonder dat het
geld ten goede komt aan de zorg?De heer De Vries hoopt dat de maatstaf en de vrije prijzen budgettaire
overschrijdingen voorkomen en de gewenste doelmatigheid tot gevolg hebben.
Mocht er toch een autonome volumestijging zijn dan hoeft een prijsingreep
niet de eerste keus te zijn. Door alleen op de prijs te sturen kan de kwaliteit
van de zorg namelijk in gevaar komen. Bij budgettaire overschrijding mag de
maatstaf dan ook niet lichtvaardig worden aangepast. Misschien kunnen dan
andere instrumenten worden ingezet. Wel blijft het nodig om de eventueel stijgende
kosten in de zorg op te vangen. Is de minister evenals de Nederlandse Zorgautoriteit
van mening dat de maatstaf structureel een voordeel van 400 mln. kan opleveren?De heer De Vries steunt het idee om de maatstafconcurrentie niet in 2008
in te voeren, maar een jaar later. Hij erkent dat het instrument veel nuttige
aspecten heeft, zoals het voorkomen van kruissubsidiëring van de tarieven
in het B-segment. Verder kan het de doelmatigheid bevorderen zonder dat de
kwaliteit daaronder hoeft te leiden, maar zal het ook voldoende prikkelen
tot innovatie?Het B-segment wordt uitgebreid van 10% tot 20%. Waarom niet
tot bijvoorbeeld 25%? Wil de minister zo spoedig mogelijk melden welke
dbc’s in het B-segment worden ondergebracht, of die stabiel zijn en
of ze een goede prestatiebeschrijving kennen? De CDA-fractie wil voorrang
geven aan de dbc’s die zowel in de eerste lijn als in de tweede lijn
kunnen worden aangeboden, bijvoorbeeld zowel door de huisarts als door het
ziekenhuis. Dat komt de kwaliteit en de doelmatigheid ten goede, zeker bij
de eenvoudige verrichtingen. Verder wil de CDA-fractie dat in het B-segment
dbc’s worden opgenomen die ook de op herstel gerichte zorg betreffen.
Voor de verbetering van de overige dbc’s is een tijdpad nodig met meetbare
doelstellingen. De gehele transitie zal overigens aan de hand van een schema
moeten worden uitgevoerd. Op dat punt zijn de plannen nog te vaag. Gelden
voor de evaluatie aan de hand waarvan het B-segment eventueel
verder wordt uitgebreid criteria en, zo ja, welke? Is het mogelijk om ook
tussentijds het B-segment uit te breiden?De heer De Vries steunt op hoofdlijnen de voorgestelde segmentering van
de zorg. Het inzicht in de vergoedingen vindt hij echter nog onvoldoende,
met name bij spoedeisende hulp en traumazorg. Toppreferente zorg zou ook door
andere ziekenhuizen dan universitaire medische centra kunnen worden aangeboden.
Dat mag zich vertalen in de bekostiging, maar daarvoor dienen dan objectieve
criteria te gelden.De heer De Vries zegt voorts het van groot belang te achten dat de positie
van de verzekerden en de patiënten wordt verbeterd. Daarvoor is niet
alleen meer transparantie en kwaliteit nodig, maar daarvoor moet de consument
ook een sterkere rechtspositie krijgen. Het beleidsprogramma zegt dat de Zorgconsumentenwet
uiterlijk in 2011 een feit moet zijn, maar de CDA-fractie wil het wetsvoorstel
uiterlijk in 2008 ontvangen.De heer Heerts (PvdA) vindt het terecht dat
uiterste zorgvuldigheid wordt betracht bij het veranderen van de bekostiging
van de zorg. Hij steunt dan ook het idee om met een transitiefase te werken
en om niet meteen over te gaan tot vrije prijsvorming voor de gehele zorgsector.
De brancheorganisaties steunen deze manier van werken ook, maar zij hebben
zich daaraan gezamenlijk nog niet gecommitteerd. Dat is wel nodig om het proces
te laten slagen. Verzekeraars, consumenten, verzekerden, aanbieders van de
zorg en specialisten willen allen maximale transparantie en kwaliteitsborging,
maar zij zijn niet bereid tegenover elkaar volledige openheid te betrachten.
Kan de minister deze partijen, die het regelmatig op hoofdlijnen met elkaar
eens zijn, stimuleren tot het maken van een afspraak over een soort schema
of routetabel, dus een plan dat aangeeft hoe de situatie in 2012 moet zijn?
De afspraak die partijen eventueel maken zou niet in strijd mogen zijn met
de regelgeving. Daarover kan dan de NZa een oordeel vellen, maar de kwaliteit,
de transparantie en de positie van de cliënt moeten centraal staan.De heer Heerts vindt vooral het werken aan stabiele dbc’s belangrijk.
Daarbij dient de relatie met ict-projecten aandacht te krijgen. Het elektronisch
patiëntendossier, het elektronisch kinddossier enzovoorts zijn voorbeelden
van de toename van het belang van ict in de zorg. De dbc’s zijn een
onderdeel van het grotere geheel en zij moeten dan ook afgestemd zijn op andere
processen. Krijgen die onderlinge relaties voldoende aandacht?Bij elke vorm van bekostiging kan zich fraude voordoen. Is de fraudegevoeligheid
van de voorgestelde bekostiging onderzocht? Ziekenhuizen zullen verantwoordelijk
worden voor de kapitaallasten, maar op welke manier wordt de continuïteit
van de zorg gewaarborgd als een ziekenhuis failliet gaat?Mevrouw Koşer Kaya (D66) zegt vooral
verbetering van het dbc-systeem te willen. De zorgverzekeraars van Nederland
maakten recentelijk bekend dat ziekenhuizen de afgelopen drie jaar 1,5 mld.
te veel hebben gedeclareerd door fouten in het dbc-systeem. Zorgverleners
kwamen in de problemen vanwege onvoorziene ingrepen tijdens de behandeling.
De fractie van D66 heeft eerder op dergelijke problemen gewezen en zij is
blij dat de minister zich nu inspant voor verbetering van het systeem. De
voorgestelde verbeteringen zijn wel vaag. Met zijn verbeterplan kondigt de
minister aan dat in het vernieuwde systeem per zorgvraag één
product wordt vastgelegd, ongeacht het aantal specialismen dat bij de behandeling
is betrokken. Dat lijkt eerder op een engere dan op een ruimere interpretatie
van de dbc. Wil de minister toelichten waarom hiervoor is gekozen? Verder
meent D66 dat door de complexiteit van het huidige systeem de patiënt
geen gefundeerde keus kan maken tussen zorgaanbieders, terwijl dat wel de
bedoeling was. Op welke manier zullen de verbeterplannen dergelijke
problemen ondervangen en de doelmatigheid bevorderen?D66 betreurt het dat de minister niet sneller overgaat tot vrije prijsvorming.
De ervaringen met het B-segment zijn positief. Waarom dan inzetten op maatstafconcurrentie?
De ziekenhuizen, de verzekeraars en de medisch specialisten geven aan dat
10% vrije prijsvorming nu en 20% in 2008 niet goed is voor echte
concurrentie en dat zij zo snel mogelijk vrije, onderhandelbare prijzen voor
het overige deel van de markt willen. In plaats daarvan introduceert de minister
de maatstafconcurrentie, dus een kunstmatig prijsplafond. De minister wil
daarmee het leveren van kwalitatief hoogwaardige zorg stimuleren en de premieontwikkeling
beheersbaar houden. Het is echter de vraag of dat met de voorgestelde productmixcorrectie
wordt bereikt. Met de productmixcorrectie worden ziekenhuizen gecompenseerd
voor relatief zware dbc’s, maar zoiets is niet te vergelijken met vrije
prijsvorming en dus niet een trigger voor kwaliteitsverbetering. Misschien
zullen ziekenhuizen zich specialiseren in dbc’s waar zij goed in zijn
of waarmee veel geld wordt verdiend.Ook de Nederlandse Zorgautoriteit geeft aan dat een aanzienlijke vergroting
van het B-segment zal leiden tot een sterke verbetering van kwaliteit, toegankelijkheid
en betaalbaarheid van de ziekenhuiszorg. Daarmee wordt de patiënt echt
centraal gesteld. Natuurlijk zal altijd moeten worden gecontroleerd of het
doel van een betere zorg het middel van marktwerking heiligt, maar Turkije
kan als voorbeeld dienen. Daar is met vrije prijsvorming de kwaliteit van
de zorg verbeterd. De maatstafconcurrentie is bovendien niet nodig omdat de
vrije prijsvorming langzaam wordt geïntroduceerd.D66 vreest dat de maatstafconcurrentie geen tijdelijk karakter zal hebben.
Is de periode 2009–2012 daadwerkelijk een transitiefase? D66 wil de
zekerheid dat de maatstafconcurrentie aan het eind van die periode wordt afgeschaft.Innovatie zal met de maatstaf onmogelijk worden, terwijl innovatie in
de zorg uiteindelijk de kosten kan drukken en wellicht ook een oplossing voor
de enorme personeelstekorten kan zijn. Die tekorten zullen zich zeker ook
in de toekomst doen gevoelen.De heer Vendrik (GroenLinks) vraagt of de
minister zich inmiddels bewust is van het feit dat de destijds gemaakte keus
voor het dbc-systeem niet de juiste was. Het systeem is veel te complex. Sommige
behandelcombinaties zijn zelfs niet declareerbaar omdat ze niet in het systeem
kunnen worden ondergebracht. Vreemd genoeg wordt hierover niets meer gezegd
in de laatste brief van de minister. Dit is opmerkelijk omdat de minister
de scope van dit systeem wil vergroten. Logischer zou zijn dat eerst werd
nagegaan of het systeem van de dbc’s zodanig functioneert dat het voor
een groter terrein kan gaan gelden en of daardoor de verzekeraars meer bewust
zorg gaan inkopen. Dat idee lag namelijk ten grondslag aan de invoering van
dbc’s, maar in de praktijk is van onderhandeling tussen zorgaanbieders
en zorginkopers geen sprake. Wat is de opvatting van de minister op dit punt?De heer Vendrik verbaast zich over de verandering van de positie van het
CDA. Het CDA wilde namelijk aanvankelijk 100% vrije prijsvorming, maar
neemt nu genoegen met 20% van de totale omzet. Hoe is men eigenlijk
op het percentage van 20 uitgekomen? Houdt dat verband met te weinig personeel,
te weinig aanbod van ziekenhuizen, units of specialisten? Destijds was de
grote zorg van de meerderheid van de Kamer dat vrije prijsvorming de tarieven
te hoog zou maken en het aanbodtekort jaren zou duren. Wat zijn thans de bevindingen
op dit punt?De heer Vendrik vraagt zich ook af of het wel verstandig is om voor een
relatief korte periode een nieuw bekostigingssysteem in te voeren. Gelet op
de inspanning die invoering ervan vereist, kan getwijfeld worden aan de meerwaarde ervan. Of is het handhaven van de maatstafconcurrentie
zonder volledig vrije prijzen ook een optie?In de stukken staat dat als zich overschrijdingen voordoen bij de medisch
specialistische zorg de aanscherping van de maatstaf niet is uitgesloten.
Is dan ook aanpassing van het specialistentarief aan de orde? Het is heel
vreemd dat alles bespreekbaar is, maar niet de tarieven van de specialisten.
Logischer zou zijn dat bij overschrijding alle partijen inleveren.De heer Vendrik benadrukt dat niet de aanbieder centraal moet staan maar
de patiënt. Ook de positie van de verzekerden moet worden versterkt.
Het voorstel voor de Zorgconsumentenwet zou daarom nog dit jaar naar de Kamer
moeten worden gestuurd.De heer Van Gerven (SP) vindt de dbc’s
te vergelijken zijn met de Betuwelijn, want ook met het systeem van de dbc’s
zijn vele miljoenen gemoeid terwijl het na tien jaar ontwikkelen nog niet
werkt. Het had moeten leiden tot inzicht in de zorgprocessen, tot efficiency
en tot echte concurrentie bij de zorgverzekeraars, maar een peiling van Zorgvisie
van maart dit jaar laat zien dat 78% van de respondenten niet gelooft
dat dbc’s leiden tot transparantie. De bureaucratie vertraagt een goede
behandeling van de patiënten. Een gemiddeld streekziekenhuis heeft vijf
managers in dienst voor de administratie die de dbc’s met zich meebrengen.De heer Van Gerven vindt dat het tijd is voor een onderzoek door de Algemene
Rekenkamer om te achterhalen wat het systeem, de invoering en de ontwikkeling
ervan tot nu toe, heeft gekost en wat het doorontwikkelen ervan gaat kosten.
Verder wil hij een onafhankelijke commissie onderzoek laten doen naar de alternatieven
voor het dbc-systeem Nederland is namelijk het enige land ter wereld dat deze
systematiek hanteert. In alle andere landen worden andere systemen, zoals
het drg (diagnoses related groups), toegepast. Waarom profiteert Nederland
niet van de kennis die andere landen al tientallen jaren met andere systemen
hebben opgedaan. Modernisering van de functionele budgettering zou ook onderzocht
kunnen worden.De heer Van Gerven vindt dat ten onrechte de zbc’s als voorbeeld
worden genomen. Zbc’s realiseren wel een lagere prijs met hun dbc’s,
maar zij bieden niet de volledige zorg. Zbc’s hebben ook een achtervang.
Als er complicaties zijn kunnen zij gebruiken maken van de capaciteit van
ziekenhuizen in de omgeving. Zij behandelen dus niet de zwaardere categorie
patiënten, terwijl een ziekenhuis alles moet behandelen. Een ziekenhuis
moet dan ook een hogere prijs hanteren. Het probleem is dus dat met dbc’s
de zorgzwaarte niet wordt gemeten.Probleem van de dbc’s is ook dat zij niet geënt zijn op de
burger. Zodra de burger in een ziekenhuis wordt opgenomen, betaalt hij voor
diensten die hij nog niet heeft genoten. De kostprijs van een dbc is namelijk
het gemiddelde van alle soorten behandelingen die bij een diagnose kunnen
worden verzonnen en bedraagt veelal honderden, soms duizenden euro’s
met alle gevolgen van dien voor de no-claim.Bovendien staan door het systeem van de dbc’s de spoedeisende hulp,
de kraamzorg en de intensive care onder druk en is eveneens de financiering
van de wachtdiensten een probleem. Wachtdiensten zijn echter essentieel voor
voorzieningen als spoedeisende hulp en kraamzorg. Er moet namelijk een arts
zijn als zich een incident of bevalling voordoet. Juist die niet planbare
zorg veroorzaakt problemen bij de bekostiging via de dbc’s, want de
registratie voor de dbc’s is gebaseerd op verrichtingen. Wachtdiensten
tellen niet als een verrichting. Artsen kunnen dus geen vergoeding in rekening
brengen als er tijdens een wachtdienst geen patiënt komt. Voor de grote
ziekenhuizen is dit niet zozeer een probleem, vanwege de grote stroom patiënten,
maar met name voor kleine ziekenhuizen is het dit wel. Hoe wil de minister
dit probleem oplossen?Is het juist dat de intensive care met een dbc in het A1-segment onder
de maatstafconcurrentie komt te vallen? Is het niet beter om voor de ICeenzelfde model als voor de spoedeisende hulp te hebben en die in het
A0-segment onder te brengen? Voor deze vormen van zorg zijn namelijk toegankelijkheid,
beschikbaarheid en kwaliteit essentieel.De Zorgautoriteit adviseert om de totale kosten van arbeid te betrekken
bij het opstellen van dbc’s. Heeft dit het ongewenste effect dat het
salaris van de verpleegkundige en de schoonmaker onderdeel wordt van de onderhandelingen
tussen zorgverzekeraar en ziekenhuis? Wat is de opvatting van de minister
op dit punt?De heer Van Gerven vreest voor grote risico’s als de kapitaallasten
worden geïntegreerd in de gebrekkig functionerende dbc’s. Hij vreest
ook voor strategisch gedrag van ziekenhuizen bij de liberalisering van het
bouwregime. Daardoor kan het tegemoetkomen aan de behoefte van patiënten
doorkruist worden met financiële overwegingen van ziekenhuizen. Wat gaat
er gebeuren met het vermogen en de winst? Vloeit de winst terug naar de zorg?
Ziekenhuizen worden immers particuliere stichtingen. Hoe wordt grondspeculatie
voorkomen en hoe wordt voorkomen dat ziekenhuizen zich opstellen als vastgoedmakelaars?
Vindt de minister ook dat winst niet uitgekeerd mag worden aan aandeelhouders,
maar ten goede moet komen aan de zorg? Is het niet beter en veiliger het bouwcollege
verantwoordelijk te laten voor adequate huisvesting? Is het niet bizar dat
er nu al ziekenhuizen zijn die bezuinigen op budgetten voor zorg, omdat ze
van de banken vermogen moeten vormen om te kunnen lenen? Is de minister met
de SP van mening dat de kosten voor gebouwen en de infrastructuur, kosten
waar de burger geen enkele invloed op heeft, niet in het tariefstelsel moeten
worden verwerkt?In 2006 is de overheveling van de GGZ naar de Zorgverzekeringwet uitgesteld
omdat de systemen niet op orde zouden zijn. Wat is de stand van zaken? Ook
in de GGZ is het draagvlak voor het werken met dbc’s zeer klein en dat
maakt de kans op mislukkingen groter. Het is dan ook beter om daar het dbc-systeem
niet in te voeren. Wat vindt de minister hiervan?In 2008 zal het B-segment worden vergroot van 10% naar 20%
en in 2009 zal de maatstafconcurrentie geleidelijk worden ingevoerd. Beide
zijn een opmaat voor nog meer marktwerking in de zorg. Aan de hand van een
tussentijdse evaluatie zal worden bepaald of meer marktwerking verantwoord
is. Welke criteria zullen bij die evaluatie gelden?De heer Van Gerven zegt te vrezen voor negatieve effecten van de maatstafconcurrentie.
De maatstaf is namelijk de maximaal gemiddelde prijs per dbc per instelling.
Het gemiddelde wordt dus het maximum met als gevolg dat dat gemiddelde steeds
lager wordt. Op welke manier zal de minister een race to the bottom voorkomen?
Hoe zal hij de bureaucratie tegengaan als de instellingen met drie systemen
moeten werken: de functiegerichte budgettering, de dbc’s en de maatstaf?
Bovendien vinden ziekenhuizen het systeem te ingewikkeld. Zij vrezen voor
bezuinigingen en het ontstaan van wachtlijsten. Bij budgettaire overschrijdingen
denkt de minister aan aanscherping van de maatstaf, aanpassing van de eigen
bijdrage en pakketmaatregelen. Dat laatste is in die zin opmerkelijk daar
de PvdA voor de komende periode pakketverkleining wilde uitsluiten. Wat is
overigens de reactie van de minister op de stelling van de gezondheidseconoom
Groot dat de maatstaf leidt tot kwaliteitsdaling, het snel ontslaan van patiënten
en tot minder zorg en patiëntendumping?Antwoord van de ministerDe minister zegt in reactie op de opmerkingen
van enkele leden over de dbc’s dat die wel degelijk tot verbetering
van bekostiging van de gezondheidszorg hebben geleid. Hij verwijst naar de
gegevens van de monitor Ziekenhuiszorg 2007 van de NZa. Daaruit blijkt bijvoorbeeld
dat ziekenhuizen en verzekeraars professioneler onderhandelen. Hij erkent
dat het systeem kinderziektes heeft gekend, maar de inzichtelijkheid van de
zorgprestaties en de inzichtelijkheid van de kosten is mede door de invoering van de dbc’s vergroot. Aangezien de dbc’s nog aan stabiliteit
winnen, is de ingezette koers veelbelovend. Overgaan tot bijvoorbeeld het
systeem van drg’s zou dan ook niet stroken met de feiten.De minister zegt voorts dat verbetering van de dbc’s en het tijdelijk
werken met een maatstaf de opmaat zijn voor het bereiken van het uiteindelijke
doel: meer marktwerking in de zorg. Die marktwerking is geen doel op zichzelf.
Als marktwerking niet leidt tot beheersing van de kosten en een goede zorgverlening,
zal de regering niet op de ingeslagen weg doorgaan. Juist om te voorkomen
dat zich bij de verandering van het bekostigingssysteem ongewenste effecten
voordoen, is gekozen voor een zorgvuldige transitieperiode. Die transitieperiode
duurt tot 2011/2012.Maatstafconcurrentie is een onderdeel van de transitie. Met dit systeem
kunnen ziekenhuizen en verzekeraars onderhandelen over de prijzen van de dbc’s
zolang het gemiddelde van de declaraties de maatstaf maar niet overschrijdt.
Deze vorm van prijsregulering is een prikkel voor doelmatigheid, doordat instellingen
geld moeten afdragen aan het Zorgverzekeringsfonds als de gemiddeld overeengekomen
prijs van de productie boven de maatstaf uitkomt. Het Zorgverzekeringsfonds
verdeelt het afgedragen geld over de verzekeraars. Met deze vorm van bekostiging
kan een goede of excellente prestatie beter worden beloond dan een middelmatige.
In 2012 zal de maatstaf worden afgeschaft en aan de hand van een evaluatie
worden bepaald of het beoogde effect is bereikt.De regering is ervan overtuigd dat deze vorm van prestatiebekostiging
zal leiden tot beter inzicht in de kwaliteit van de zorg en tot een betere
service van de instellingen. Ziekenhuizen krijgen hiermee ook meer ruimte
om naar eigen inzicht invulling te geven aan de zorg. De patiënt zal
uiteindelijk profiteren van de medisch inhoudelijke en bedrijfseconomische
creativiteit. De grotere transparantie van het zorgaanbod zal er verder voor
zorgen dat verzekeraars en patiënten een weloverwogen keuze kunnen maken
tussen zorgaanbieders.Er is niet gekozen voor invoering van de maatstafconcurrentie in 2008,
omdat het van belang is dat de dbc’s eerst aan stabiliteit winnen. Bovendien
krijgt het veld de komende jaren te maken met veel veranderingen, zoals de
wijziging van de tarieven voor de medische specialisten, de integratie van
de kapitaallasten in de dbc’s en de uitbreiding van het B-segment van
10% naar 20%.Werken met de maatstaf heeft verschillende voordelen boven het FB-systeem.
Bij budgettaire overschrijding gold bij het FB-systeem de kaasschaafmethode,
terwijl met de maatstaf de slechter presterende instellingen moeten inleveren.
Met maatstafconcurrentie krijgen de ziekenhuizen ook meer vrijheid om door
middel van onderhandelingen tot overeenstemming te komen over de prijzen,
de kwaliteit en het volume van de zorg, terwijl de ontwikkeling van de zorgkosten
aan een maximum wordt gebonden. Dure ziekenhuizen zullen hun prijzen naar
beneden moeten bijstellen om te voldoen aan de maatstaf. Tegelijk hoeven ziekenhuizen
die complexe zorg bieden niet in de moeilijkheden te komen. De maatstaf houdt
namelijk rekening met het feit dat er dure en goedkope dbc’s zijn. Met
name bij de instellingen die topdiensten leveren speelt dit een rol. Weliswaar
houden de dbc’s nu nog onvoldoende rekening met de zorgzwaarte, maar
zij zullen op dit punt verbeterd worden. Langs twee lijnen wordt dus de zorgzwaarte
in aanmerking genomen: met de maatstaf en met verbetering van de dbc’s.
Voor relatief dure dbc’s wordt een instelling gecompenseerd door middel
van bijstelling van de maatstaf.De NZa heeft een inschatting gemaakt van het voordeel dat met deze vorm
van prestatiebekostiging kan worden bereikt en zij komt uit op 400 mln. op
termijn. Daarbij heeft men rekening gehouden met de integratie van de kapitaallasten
in de dbc’s. De taakstelling die voor VWS zal gelden, wordt mede afhankelijk
van de doelmatigheid die in de zorg kan worden gerealiseerd. Op Prinsjesdag
wordt de omvang van de taakstelling voor VWS bekend. De minister verwerpt het idee dat met de maatstafconcurrentie te veel
op de prijs wordt gestuurd en dat dit ten koste zal gaan van de kwaliteit.
50 procent van de meer doelmatig werkende ziekenhuizen wordt bij het berekenen
van de maatstaf in aanmerking genomen en dat betekent dat er een ruime marge
geldt. Bovendien blijkt in de praktijk dat prestatiebekostiging geen negatief
effect heeft op de kwaliteit. Zbc’s blijken bijvoorbeeld goede zorg
te leveren met prestatiebekostiging. De patiënten die zich bij zbc’s
laten behandelen, zijn over het algemeen tevreden, terwijl de prijzen dalen
en de innovatie tot haar recht komt. Het argument dat zbc’s alleen eenvoudige
ingrepen doen is niet terecht. Zij doen bijvoorbeeld ook knie- en oogoperaties.Bovendien ligt het in de rede dat de zorgverzekeraars bij het doen van
hun zorginkopen de kwaliteit in aanmerking nemen en niet alleen letten op
de prijs. De overheid ontwikkelt daarom in overleg met de medische specialisten,
de NVZ (NVZ Vereniging van Ziekenhuizen) en de IGZ (Inspectie voor de volksgezondheid)
flankerend beleid om de kwaliteit van de zorg inzichtelijk te maken. In 2011
moet voor 80 aandoeningen duidelijk zijn welke kwaliteit een ziekenhuis levert.De inzichtelijkheid van de zorg is zowel voor de verzekeraar als de consument
van belang. De Consumentenwet zal op dit punt dan ook bepalingen bevatten.
Er wordt dus ook gewerkt aan versterking van de positie van de verzekerden
en hun belangengroepering.Ook het idee dat de maatstaf de zorginkoop voor de verzekeraars minder
belangrijk maakt, is niet juist. Onder de maatstaf wordt het juist lonend
om te gaan onderhandelen. De maatstaf gaat namelijk gepaard met vrije prijsvorming
in niet alleen het B-segment, maar ook in het B1-segment. In het B1-segment
kan dus met inachtneming van de maatstaf tussen zorgaanbieders en verzekeraars
worden onderhandeld over de prijs. Op die manier raken de zorgverzekeraars
en de zorgaanbieders nog meer op elkaar ingespeeld en worden ook in dat segment
de kostprijzen van de dbc’s inzichtelijker.Er wordt flankerend beleid ontwikkeld voor ict-innovatie. Dat is nodig
om de personeelstekorten in de toekomst te kunnen opvangen. Wachtlijsten zijn
namelijk vaak het gevolg van te weinig handen aan het bed. De zorg zal onvoldoende
personeel op de arbeidsmarkt kunnen aantrekken, mede vanwege concurrentie
met andere sectoren die personeel op de arbeidsmarkt zoeken. Daarom zal getracht
moeten worden om met ict-toepassing arbeidsproductiviteit vrij te maken.Het is de bedoeling de werking van de vrije prijzen reeds na enkele jaren
te evalueren. De Kamer zal binnenkort geïnformeerd worden over de criteria
voor de evaluatie. Te denken valt aan toegankelijkheid, lengte van de wachtlijsten,
kwaliteit van de zorg, doelmatigheid en prijsontwikkeling. Als de evaluatie
wijst op positieve effecten, wil de regering het domein voor vrije prijsvorming
vergroten.De minister gaat voorts in op het idee van enkele sprekers dat de langzame
vergroting van het segment voor de vrije prijzen de maatstaf overbodig zou
maken. Hij wijst erop dat de noodzaak van invoering van maatstafconcurrentie
allereerst te maken heeft met de taakstelling. Voorzover er bijstellingen
in de financiering nodig zijn, worden met de maatstaf de minst doelmatige
ziekenhuizen zwaarder belast en niet zoals met het FB-systeem alle instellingen.
De instellingspecifieke budgetten die nu gelden, worden getrapt afgebouwd.
Dat zal steeds met een percentage van 25 gaan.Maatstafconcurrentie hoeft geen toename van de administratieve lasten
met zich mee te brengen. Dit systeem is namelijk eenvoudiger dan de FB-systematiek.
Bovendien wordt de FB-systematiek in 2009 afgeschaft. Er zullen dus geen drie
bekostigingsregimes zijn, maar twee: de maatstaf en de vrije prijsvorming.De dbc-prijzen van ziekenhuizen hebben vanaf 2009 betrekking op alle
kosten die in een instelling worden gemaakt, dus inclusief de kapitaallasten en de honoraria van medisch specialisten. Hiermee worden ziekenhuizen
zelf verantwoordelijk voor hun investeringsbeslissingen en de financiële
gevolgen daarvan. De verwachting is dat dit de toegankelijkheid en de kwaliteit
zal bevorderen en tot meer doelmatigheid zal leiden.Een belangrijk aspect van verandering van de bekostiging betreft de verbetering
van het dbc-regime. In plaats van 24 specifieke systemen zal voortaan één
uniform systeem gelden. Gelijksoortige gegevens worden in de toekomst nog
maar één keer vastgelegd. Dat voorkomt allerlei administratieve
fouten. De mogelijkheden van ict zullen beter worden benut en waar mogelijk
worden dbc-zorgproducten afgeleid van de basisadministratie. Dat leidt tot
minder administratieve lasten en tot een meer eenduidige dbc-registratie.
Verder worden voor de patiënt herkenbare zorgproducten gedeclareerd met
reële tarieven, zodat de patiënt weet welk tarief strookt met de
behandeling die hij gekregen heeft.Het aantal dbc’s wordt verminderd. In plaats van 30 000 dbc’s
zal gewerkt worden met 3000 medisch herkenbare dbc-zorgproducten die zich
beter dan de huidige dbc’s lenen voor het maken van afspraken tussen
zorgaanbieders en zorgverzekeraars. Met deze veranderingen zijn nog enkele
jaren gemoeid. Het ontwikkelen van een nieuwe productstructuur kost tijd en
ook de ict-systemen moeten daarop worden aangepast. Daarnaast hebben ziekenhuizen
en zorgverzekeraars tijd nodig om het verbeterde dbc-systeem in te invoeren.
Zorgvuldigheid is geboden om geen trendbreuk in de bekostiging te veroorzaken.
Het is dus niet haalbaar om het nieuwe systeem voor 2009 in te voeren, maar
dat wil niet zeggen dat het dbc-systeem tot 2009 niet verbeterd kan worden.
Minder ingrijpende verbeteringen die eerder kunnen worden aangebracht, worden
in 2007 en 2008 wel degelijk ingevoerd. Te denken valt daarbij aan nieuwe
declaratiebepalingen en aan het invoeren van dbc’s voor de Wet bijzondere
medische verrichtingen en topklinische zorg. Dat zorgaanbod kent nu nog geen
goede dbc’s. De beschikbaarheid van speciale diensten, zoals de intensive
care, wordt via een dbc geregeld. Er wordt dan bijvoorbeeld rekening gehouden
met het feit dat de ic-ruimte voor 20% van de tijd leegstaat. Voor
beschikbaarheid bij spoedeisende hulp geldt een speciale component. In de
eerste lijn gelden geen dbc’s.Als in 2009 de maatstafconcurrentie gaat gelden, is de dbc-ontwikkeling
dusdanig dat die voldoende houvast biedt voor een eerlijke verdeling van de
middelen. Er komt een spoorboekje voor de partijen die met dbc’s moeten
werken. Het zal voor de behandeling van de begroting naar de Kamer worden
gestuurd. Na deze vernieuwingen zal het werk aan de dbc’s niet afgerond
zijn. Nieuwe manieren van werken in de medisch-specialistische wereld zullen
voortdurend onderhoud van de dbc’s vergen. Naast de verbetering van
de dbc’s zal er aandacht zijn voor koppeling van de ict-systemen aan
elkaar, bijvoorbeeld de ict-systemen voor de dbc’s aan het EPD (elektronisch
patiëntendossier). Op die manier wordt het raadplegen van gegevens gemakkelijker.De minister zegt voorts te willen nagaan wat de ontwikkeling van de dbc’s
tot nu toe heeft gekost. Hij kent echter geen systemen die veel goedkoper
zijn, maar hij is bereid om te laten toetsen of het drg-systeem dat wel is.De Kamer wordt apart geïnformeerd over de integratie van de kapitaallasten
van de instellingen in dbc’s. Het kabinet vindt het heel belangrijk
dat de vermogens die opgebouwd zijn met premies behouden blijven voor de zorg.
Dus bij vervreemding van de gebouwen, zullen de inkomsten die daarmee gemoeid
zijn ten goede moeten komen aan de zorg. De NZa heeft er terecht op gewezen
dat bij de overdracht van de gebouwen de solvabiliteit van de instellingen
in aanmerking moet worden genomen, maar die kan pas worden bepaald als duidelijk
is of bij het taxeren van de gebouwen de WOZ-waarde of de marktwaarde in aanmerking
wordt genomen.De minister wijst er voorts op dat onlangs uitgebreid onderzoek is gedaan
naar de werklast en de kosten voor medische specialisten. Op basis daarvan
is een onderbouwd uurtarief vastgesteld dat voor een bepaalde periode geldt.
Dat tarief kan nu dan ook niet veranderd worden, omdat de afspraak hierover
te beschouwen is als een cao.Op korte termijn zal de Kamer geïnformeerd worden over de voortgang
van de opstellingen van de Zorgconsumentenwet. Dat gebeurt met de kwaliteitsbrief
die nog voor het reces naar de Kamer wordt gestuurd. Pas in februari 2008
kan het wetsvoorstel gereed zijn. Er wordt wel naar gestreefd om dat dan zo
snel mogelijk in werking te laten treden.Nadere gedachtewisselingMevrouw Schippers (VVD) blijft de maatstafconcurrentie
afwijzen. Zij is van mening dat met dat instrument de kwaliteit en de innovatie
onder druk komen te staan. Bovendien zal een goede werking van het instrument
gepaard gaan met bijstellingen die de nodige tijd en energie vergen. Met de
maatstaf worden ook de verkeerde prikkels gegeven. Daarmee wordt namelijk
eenzijdig de nadruk gelegd op doelmatigheid. Dat werkt contraproductief en
is niet in het belang van de patiënt. De rol van de verzekeraar neemt
met de maatstaf ook af, terwijl die juist met het oog op de vrije marktwerking
zou moeten toenemen. Bovendien zal het veel moeite kosten om het systeem in
2012 weer af te schaffen.Mevrouw Schippers zegt voorts niet tevreden te zijn over de voortgang
met het verbeteren van de dbc’s. In 2006 heeft de minister de Kamer
toegezegd om in samenwerking met alle betrokkenen een verbeterplan op te stellen.
Het veld bracht na zes maanden wel het plan dbc-onderhoud uit, maar thans
is er nog geen duidelijkheid over de uitvoering ervan. Het is dan ook nodig
om nog deze zomer tot finale besluitvorming daarover te komen.De heer Jan de Vries (CDA) wijst nogmaals
op het belang van een wettelijke verankering van de positie van consumenten
en patiënten. Hij hoopt dat spoedig na de indiening van het voorstel
van de Consumentenwet in 2008, die wet in werking kan treden.De heer De Vries herinnert voorts aan zijn opmerking over mogelijke gedragseffecten
van invoering van de verandering van de bekostiging. Er zouden op de markt
bijvoorbeeld meer fusies tot stand kunnen komen en er is ook het gevaar van
het opbouwen van extra financiële reserves van instellingen om bij banken
leningen te kunnen afsluiten. Hij wijst erop dat opgebouwde vermogens, maar
ook eventuele winsten niet mogen weglekken naar sectoren buiten de zorg.Hoe zullen de tarieven van de medisch specialisten worden gehandhaafd?
Geldt een tarief boven het niveau dat is af gesproken als een economisch delict?De heer De Vries steunt de beleidslijn van de minister om zeer zorgvuldig
tewerk te gaan bij het verruimen van de sector voor vrije prijsvorming. Maatstafconcurrentie
is dus geen einddoel, maar een opmaat voor vrije prijsvorming. Als de prestatiebekostiging
meerwaarde blijkt te hebben, kan eventueel aan de hand van objectieve criteria
het B-segment voor 2011 worden uitgebreid. Een stappenplan is daarbij van
belang.De heer Heerts (PvdA) zegt dat alleen het
opstellen van een verbeterplan voor de dbc’s niet voldoende is. De betrokken
partijen moeten zich committeren aan de afspraken die daarmee worden gemaakt.
Verder wijst hij op het belang van goede ict-ondersteuning en op het risico
dat de integratie van kapitaallasten in de dbc’s met zich meebrengt.
In de toekomst zullen ziekenhuizen namelijk failliet kunnen gaat.Mevrouw Koşer Kaya (D66) erkent het
belang van een zorgvuldige overgang naar vrije prijsvorming. Monitoring en
het opstellen van criteria zullen het proces kunnen ondersteunen. Tegelijk
wijst zij erop dat vrije prijsvorming haar nut reeds heeft bewezen
en dat het daarom logischer zou zijn sneller het B-segment te vergroten. Invoering
van maatstafconcurrentie is dan overbodig. Bovendien brengt die risico’s
met zich mee, zoals verlaging van de kwaliteit, minder innovatie en het enkel
en alleen sturen op de prijs. In dit licht zou men kunnen veronderstellen
dat voor de maatstaf om partijpolitieke redenen is gekozen.Mevrouw Koşer Kaya maant ten slotte tot spoed met besluitvorming
over het verbeterplan voor de dbc’s.De heer Vendrik (GroenLinks) constateert dat
met de maatstaf de zorgaanbieder als enige partij beperkingen worden opgelegd.
Hij kan onderhandelen met de verzekeraar, maar mag de maatstaf niet overschrijden.
Vond de minister dat de zorgaanbieders in het B1-segment te veel macht hadden?Het succes van de maatstafconcurrentie is afhankelijk van zeer goede dbc’s,
maar die zijn er nog niet. Er moet namelijk nog veel aan verbeterd worden
en bovendien moeten daarin de kapitaallasten nog geïntegreerd worden.
Als de dbc’s in 2009 niet heel goed op orde zijn, brengt het invoeren
van de maatstaf grote risico’s met zich mee.De heer Vendrik wijst er vervolgens op dat specialisten geen werknemers
zijn, maar vrije ondernemers. Daarom gaat de vergelijking met cao’s
niet op. Dan is het vreemd dat alle partijen wordt gevraagd om goedkoper te
werken, met uitzondering van de groep van specialisten. Dat is historisch
verklaarbaar, maar wel onrechtvaardig.Gelet op genoemde risico’s wil de fractie van GroenLinks eerst meer
zekerheid alvorens steun uit te spreken voor het nieuwe systeem.De heer Van Gerven (SP) blijft bedenkingen
houden bij het werken met dbc’s. Als die tien jaar lang niet werkten,
is het de vraag of zij dat over één of twee jaar wel zullen
doen. Bovendien moet getwijfeld worden aan een gelijk speelveld. Kleine ziekenhuizen
zitten met het probleem van vergoeding voor spoedeisende hulp en voor beschikbaarheidsfuncties.
Als de maatstafconcurrentie is ingevoerd, is er verder het gevaar van de race
to the bottom. Zal aanscherping van de maatstafconcurrentie pakketmaatregelen
en verhoging van de eigen bijdrage tot gevolg hebben? Terecht heeft de minister
gezegd dat de toegankelijkheid en de kwaliteit niet in het gedrang mogen komen.
Dit moet zelfs een harde toezegging zijn.De heer Van der Vlies (SGP) benadrukt ook
het belang van een zorgvuldige overgang naar vrije marktwerking. Hij ziet
de presentatie van het verbeterplan voor de dbc’s als een belangrijk
moment. Dan kan besloten worden om al dan niet over te gaan tot invoering
van de voorgestelde bekostigingssystematiek.De heer Van der Vlies vraagt voorts aandacht voor de positie van de gemoedsbezwaarden.
Zij zijn geconfronteerd met zeer hoge kostenstijgingen. Wil de minister over
de positie van de gemoedsbezwaarden in de volgende voortgangsrapportage een
beschouwing opnemen?De minister herhaalt dat hij niet verwacht
dat de invoering van de maatstafconcurrentie de kwaliteit van de zorg nadelig
zal beïnvloeden. Er zijn namelijk geen signalen dat meer doelmatigheid
de kwaliteit verlaagt. Eerder is het tegendeel het geval. Ook hoeft de beoogde
doelmatigheid de innovatie niet te verhinderen. Met de maatstaf wordt voor
de instellingen duidelijk of zij efficiënt genoeg werken. Als andere
instellingen beter functioneren, zou dat juist moeten prikkelen tot procesinnovatie.
Het belangrijkste aspect van de maatstafconcurrentie is echter dat het een
opmaat is voor vrije prijs. De positie van de zorgverzekeraars wordt dan ook
niet verzwakt. Zij zullen juist meer aandacht aan de zorginkoop moeten besteden. Het is niet de bedoeling om de maatstaf elk jaar te herijken en er is
dus niet het gevaar van een race to the bottom. Als zich budgettaire overschrijdingen
voordoen, zullen wel nadere afwegingen moeten worden gemaakt. Daarbij valt
te denken aan pakketmaatregelen en verhoging van de eigen bijdrage, maar het
kabinet wil die maatregelen zoveel mogelijk vermijden.Met het voorgestelde bekostigingsstelsel hoeven kleine ziekenhuizen niet
in een nadelige positie te zijn. De zorgmix bepaalt namelijk mede de hoogte
van de prijs van de dbc’s en die zijn weer maatgevend voor de maatstaf.
In feite maakt het dan geen verschil hoe omvangrijk het ziekenhuis is.De minister bestrijdt opnieuw dat de afgelopen tien jaar de dbc’s
niet hebben gefunctioneerd. Wel blijven verbeteringen nodig en hij erkent
dat het opstellen van het verbeterplan voor de dbc’s veel tijd heeft
gekost. In het zogenaamde spoorboekje voor de transitiefase zal nader op het
verbeterplan worden ingegaan en vervolgens zal het aan de orde komen bij het
overleg over de begroting. De Kamer zal over het verbeterplan nog nader worden
geïnformeerd.De minister wijst nogmaals op het belang van benutting van ict-mogelijkheden.
Destijds was het ontstaan van wachtlijsten met name het gevolg van te weinig
handen aan het bed. Thans neemt het aanbod op de arbeidsmarkt af, terwijl
er in de zorg tot 2020 500 000 werknemers extra nodig zijn. Daarvan zullen
er 200 000 op de arbeidsmarkt kunnen worden gerekruteerd, zodat een tekort
overblijft. Daarom is innovatie en productiviteitsverbetering van groot belang
en daarbij kan ict een grote rol spelen.Als zich in de zorgsector ongewenste fusies voordoen of als misbruik wordt
gemaakt van een machtspositie, zal de NMa optreden. De fusies bij de verzekeraars
in de afgelopen maanden zullen dan ook moeten voldoen aan de criteria die
voor marktverhoudingen gelden. Het is namelijk van belang dat er voldoende
keus blijft op de verzekeringsmarkt.De minister herhaalt dat de vermogens van instellingen niet uit de sector
mogen wegvloeien. Hij vraagt zich af of winstuitkering op den duur mogelijk
zal zijn. Het vorige kabinet was voornemens daartoe in een later stadium openingen
te bieden. Het huidige kabinet heeft hierover nog geen beslissing genomen.Met medisch specialisten zijn afspraken gemaakt over de tarieven. Die
tarieven zijn tot stand gekomen op basis van een redelijk objectieve waardering.
Het zou dan ook niet terecht zijn om de afspraken niet na te komen. Wijkt
men af van de tarieven, dan veroorzaakt men een economisch delict. De NZa
ziet op handhaving van de tarieven.De minister zegt ten slotte aandacht te willen besteden aan het punt van
de gemoedsbezwaarden.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,SmeetsDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,TeunissenXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Vendrik (GroenLinks), Kant (SP), Blok (VVD),
Ferrier (CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), Jan de Vries (CDA), Smeets
(PvdA), voorzitter, Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Omtzigt (CDA),
Koşer Kaya (D66), Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA),
Schermers (CDA), Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Heerts (PvdA), Zijlstra
(VVD), Van Gijlswijk (SP), Ouwehand (PvdD), Agema (PVV), Leijten (SP), Bouwmeester
(PvdA) en Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Azough (GroenLinks), Van Velzen (SP),
Neppérus (VVD), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken
(PvdA), Verdonk (VVD), Griffith (VVD), Atsma (CDA), Van der Ham (D66), Çörüz
(CDA), Gill’ard (PvdA), Jonker (CDA), Langkamp (SP), Jacobi (PvdA),
Arib (PvdA), Kamp (VVD), De Wit (SP), Thieme (PvdD), Bosma (PVV), Luijben
(SP), Hamer (PvdA) en Ortega-Martijn (ChristenUnie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29248-42.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl