Reconstructiewet concentratiegebieden; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26356, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-04-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26356 nr. 4

31-03-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINHOUD I ALGEMEENII MEMORIE VAN TOELICHTING 1. Inleiding2. De cumulatie van problemen in de concentratiegebieden2.1 Algemene karakteristiek van de concentratiegebieden2.2 De onderscheiden problemen in de concentratiegebieden
en hun onderlinge verband 2.2.1 Veterinaire kwetsbaarheid2.2.2.1 Vermesting en 2.2.2.2 Verzuring2.2.2.3 Geurhinder2.2.3 Waterhuishouding en verdroging2.2.4 Ruimtelijke kwalitieit2.2.5 Voorstel regionale economie2.3 Samenhangende oplossingen voor samenhangende problemen3. De behoefte aan een bijzondere wettelijke regeling 3.1 Inleiding3.2 Aanpak van de reconstructie3.3 De behoefte aan een bijzondere wettelijke regeling,
de relaties met bestaande wetgeving3.3.2 De verhouding met de landinrichtingswet3.3.3 De verhouding met de Wet op de ruimtelijke ordening3.3.4 De verhouding met de milieuregelgeving4. Opzet van het wetsvoorstel 4.2 De verdeling van bestuurlijke taken en verantwoordelijkheden 4.2.1 Algemeen4.2.2 De functie van de rijksuitgangspunten4.3 Het reconstructieplan4.4.5 Planologische doorwerking van het reconstructieplan4.5 De uitvoering van het reconstructieplan4.6 De reconstructiecommissie5. Bestuurlijk-financieel kader van de reconstructie5.3 De subsidiëring6. Lasten voor de overheid, burgers en bedrijvenIII ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1Artikelen 4 en 5Artikel 6Artikel 7Artikel 9, lid 2Artikel 11Artikel 12Artikel 14Artikel 26Artikel 27Artikel 30Artikel 31Artikel 47Artikel 67Artikel 93Artikel 97Artikel 99IV BIJLAGE, bedoeld in artikel 9 van de Reconstructiewet
concentratiegebiedenV OVERIGE OPMERKINGENOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26356Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 98 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 356Regels inzake de reconstructie van de concentratiegebieden (Reconstructiewet
concentratiegebieden)nr. 4VERSLAGVastgesteld 31 maart 1999De vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en Visserij1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet,
brengt als volgt verslag van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging
over dit voorstel van wet voldoende voorbereid. INHOUD IAlgemeen1 IIMemorie van Toelichting4 1. Inleiding4  2. De cumulatie van problemen
in de concentratiegebieden5  3. De behoefte aan een bijzondere
wettelijke regeling11  4. Opzet van het wetsvoorstel20 5. Bestuurlijk-financieel kader van de reconstructie26  6.
Lasten voor overheid, burgers en bedrijven28 IIIArtikelsgewijze
Toelichting28 IVBijlage, bedoeld in artikel 9 van de reconstructiewet
concentratiegebieden33 VOverige opmerkingen33I ALGEMEENDe leden van de PvdA-fractie hebben kennis genomen van het voorliggende
wetsvoorstel.Deze leden hebben het wetsvoorstel in directe relatie met de Wet Herstructurering
Varkenshouderij (Whv) en het Varkensbesluit beoordeeld, waarin enerzijds het
beleidskader met betrekking tot milieu en mineralenbalans en de daarvoor noodzakelijke
reductie van de varkensstapel en anderzijds de eisen met betrekking tot dierenwelzijn
zijn aangegeven en waarvoor het nu voorliggende wetsvoorstel Reconstructiewet
Concentratiegebieden (Rwc) het ruimtelijk kader biedt. Deze leden onderschrijven het belang van een integrale en gebiedsgerichte
aanpak in de concentratiegebieden, gericht op een breed en samenhangend
palet van doelstellingen met betrekking tot de bedrijfsvoering en de ruimtelijke
structuur van de veehouderij in de concentratiegebieden, met betrekking tot
milieu en diergezondheid, en met betrekking tot natuur, landschap en woonomgeving.De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel.
Het wetsvoorstel beoogt een wettelijk kader te bieden om aan de concentratiegebieden
door middel van inrichtingsmaatregelen een kwaliteitsimpuls te geven. Doel
is om de gestapelde problematiek in deze gebieden (landbouw, natuur, milieu,
veterinair, etc.) op voortvarende wijze en in onderlinge samenhang aan te
pakken. Het wetsvoorstel is daarmee een uitwerking van de contouren die de
minister in zijn brief van 12 december 1997 geschetst heeft (TK 1997/1998,
25 746, nr. 25).De leden van de VVD-fractie missen in de Inleiding een inhoudelijk overzicht
van de adviezen die door diverse organisaties en bestuursorganen zijn gegeven.
Hier wordt slecht één alinea aan gewijd. Zou de minister alsnog
een uitgebreid overzicht willen geven?Met gemengde gevoelens hebben de leden van de CDA-fractie kennis genomen
van het wetsvoorstel. Hoewel deze leden zich altijd een warm voorstander hebben
betuigd van reconstructie van de varkenshouderij, vragen zij zich af of daarvoor
het voorliggende, zeer ingrijpende, wetsvoorstel het meest geëigende
instrument is.Als redenen voor deze zorg voert de CDA-fractie de volgende zes bezwaren
aan:– De financiële vertaalslag. De provincies hebben aangegeven
4,5 miljard nodig te hebben voor de uitvoering van de reconstructie in zijn
geheel.– Een goede reconstructie kan uitsluitend succesvol zijn indien
dit gepaard gaat met de invoering van een ander ammoniak- en geurbeleid. Er
bestaan nog veel onduidelijkheden over de beleidsvoornemens zodat oordelen
over het wetsvoorstel als geheel welhaast onmogelijk is.– Veterinairen geven uiting van ernstige twijfel over het effect
van het creëren van varkensvrije zones. Dit vanwege het gegeven dat maatregelen
ter voorkoming van epidemische ziekten voor 80% op bedrijfsniveau genomen
dienen te worden.– Het uitgangspunt van de Reconstructiewet moet versterking en vernieuwing
zijn. Het is niet duidelijk hoe dit met het onderliggend wetsvoorstel bereikt
moet worden. Kan het kabinet dit inzichtelijk te maken?– Uit een recent onderzoek dat door het RIVM is uitgevoerd blijkt
dat van het uitplaatsen van bedrijven uit de zeer kwetsbare natuurgebieden,
zoals beoogd in het wetsontwerp, slechts marginaal milieuwinst valt te verwachten.
Dit onderzoek is verricht in opdracht van de ministeries van LNV en VROM.– De verwarring en onzekerheid die is ontstaan rond de Wet Herstructurering
Varkenshouderij (WHV). Hoe zal de uitwerking zijn op het voorliggende wetsvoorstel
van een terzijde zetten van de WHV door de rechter, ook in hoogste instantie?
Graag een uitvoerige reactie van het kabinet op deze bezwaren.De fractie van D66 heeft met instemming kennis genomen van het wetsvoorstel
Reconstructiewet concentratiegebieden. De voorgenomen reconstructie wordt
geplaatst in een breed perspectief van een meervoudige doelstelling. Dat spreekt
de fractie van D66 aan. De verbetering van de kwaliteit van natuur
en landschap, van de milieukwaliteit en van de economische structuur zouden
hand in hand moeten gaan.De leden van de fractie van GroenLinks hebben met belangstelling kennis
genomen van de Reconstructiewet concentratiegebieden. Met name de doelstelling
van de wet, het integraal aanpakken van de gestapelde problematiek in genoemde
gebieden, kan op de instemming van de leden van de GroenLinks-fractie rekenen.
Dit laat onverlet dat de leden van de GroenLinks-fractie meerdere kanttekeningen
willen plaatsen bij het wetsvoorstel.Op dit moment kunnen de leden van de GroenLinks-fractie niet anders concluderen
dat het wetsvoorstel sympathiek oogt, maar de benodigde daadkracht mist. Daarmee
dreigt het wel een erg dure wet te worden. In de ogen van de fractie van GroenLinks
behoeft het voorstel van wet met name aanpassing op de aansturing van de provincies
en de aanpak van ammoniakbeleid. De sturing van de provincies dient zich vooral
te richten op een versnelde realisatie van de EHS en een duidelijker en strakker
omschrijving van de varkensvrije zones.De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben met belangstelling
kennisgenomen van dit wetsvoorstel. Het wetsvoorstel geeft helder aan waar
de knelpunten liggen. De redenen om tot deze wet te komen zijn kort gezegd:
dierziekte, fosfaat, geur, verdroging, ruimtelijke kwaliteit, verzuring en
de milieuproblemen in bepaalde gebieden van ons land.De verwachte resultaten en de realisatie van de doelen zijn in hoge mate
afhankelijk van de kwaliteit van de reconstructieplannen en de beschikbare
middelen om de plannen te realiseren. De genoemde leden menen dat dit een
belangrijke risicofactor is in dit wetsvoorstel. Het voorstel biedt slechts
een kader, zodat allerminst zeker is wat over een aantal jaren de resultaten
zullen zijn.Dit wetsvoorstel is met name gericht op het creëren van varkensvrije
zones en het laten ontstaan van geconcentreerde gebieden waar de intensieve
veehouderij zich verder kan ontwikkelen. Wat betekent dit voor de ruimtelijke
kwaliteit van de laatstgenoemde gebieden, zo vragen de leden van de RPF-fractie
en de GPV-fractie. En welke plaats heeft de doelstelling van het stimuleren
van extensieve productie en de biologische sector in dit wetsvoorstel?De leden van de SGP-fractie hebben kennis genomen van het voorliggende
wetsvoorstel en de daarbij behorende toelichting. Een belangrijke aanleiding
om te komen tot een regeling ter verbetering van de kwaliteit van gebieden
die in het bijzonder kampen met problemen op het vlak van ruimtelijke inrichting
in relatie tot landbouw- en natuurdoelstellingen is gelegen in de crisis in
de varkenssector die twee jaar geleden is begonnen met de pestuitbraak. De
met de intensieve wijze van productie van varkensvlees samenhangende verschijnselen
werden niet langer acceptabel gevonden en deden de regering zoeken naar oplossingen
in de sfeer van natuur en milieu, ruimtelijke inrichting, dierenwelzijn en
diergezondheid. Het antwoord van de regering op de knelpunten in de intensieve
varkenshouderij wordt vooral belichaamd in de inmiddels in werking getreden
Wet herstructurering varkenshouderij (WHV) en het voorliggende wetsvoorstel.De leden van de SGP-fractie erkennen met de regering dat de gememoreerde
knelpunten vragen om een daadkrachtige aanpak. Bovendien moeten de toe te
passen maatregelen naar hun overtuiging rusten op een breed draagvlak. De
gang van zaken rond de WHV tot nu toe toont die noodzaak nog weer
eens uitdrukkelijk aan. Waar de WHV zich vooral richt op de milieukundige
en veterinaire kant van de problematiek, wil het voorliggende wetsvoorstel
oplossingen aandragen voor de ruimtelijke inrichting van de sector, mede tegen
het licht van natuur- en milieudoelstellingen. Intussen is de reikwijdte van
het voorstel gedurende de voorbereiding steeds groter geworden. Aanvankelijk
was het voorstel toegespitst op de situatie in de varkenshouderij. Nu richt
het wetsvoorstel zich op de volle breedte van ontwikkelingen en activiteiten
binnen de concentratiegebieden en heeft dus een tamelijk breed bereik gekregen.
De directe band met de specifiek in het wetsvoorstel benoemde gebieden, die
vooral kon ontstaan door de structuur van de varkenshouderij in die gebieden,
is daarmee losser geworden. Wil de regering zich aldus een weg banen om in
de toekomst mogelijk in andere regio's op eenzelfde wijze zo drastisch in
te grijpen?De leden van de SGP-fractie kunnen op deze plaats niet voorbij gaan aan
de forse kritiek die de Raad van State op een eerdere versie van het wetsvoorstel
heeft geleverd. Dit college plaatste vooral kanttekeningen bij de «noodzaak,
doeltreffendheid en proportionaliteit» van het wetsvoorstel. Daar het
voorstel en de toelichting onvoldoende duidelijkheid verschaften over deze
toetsingscriteria, was een afweging van de baten van de reconstructie tegen
de maatschappelijke lasten niet mogelijk. De aan het woord zijnde leden vinden
de stelling van de regering, dat de gewijzigde benadering van de problematiek
in de concentratiegebieden leidt tot een gunstiger verhouding tussen de met
de reconstructie te realiseren kwaliteitsimpuls voor die gebieden enerzijds
en de daaruit voortvloeiende lasten voor agrarische bedrijven anderzijds,
niet die duidelijkheid geven waar de Raad van State om gevraagd heeft. Vooral
over de gevolgen van de wet voor de in het reconstructieproces betrokken agrarische
ondernemers bestaat bij deze leden nog veel onduidelijkheid. In het vervolg
van hun inbreng zullen deze leden hierop nader terugkomen. Het geheel overziende
moeten de aan het woord zijnde leden opmerken dat er aan het wetsvoorstel
nog te veel haken en ogen zitten. Vooralsnog staan zij gereserveerd tegenover
het wetsvoorstel, zoals het nu voorligt. Daarbij staat voor hen het uiteindelijke
doel niet ter discussie, maar wel de middelen die daartoe moeten leiden zoals
die tot uitdrukking komen in de vormgeving en uitwerking van het wetsvoorstel. II MEMORIE VAN TOELICHTING 1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering, vanwege de directe samenhang
tussen de Whv en de Rwc, aan te geven op welke wijze en op welk moment de
huidige juridische procedures mbt de Whv en het beoogde brede en geïnstitutionaliseerde
overleg met de sector consequenties met zich mee kan brengen voor het nu voorliggende
wetsvoorstel.Deze leden vroegen zich af in hoeverre de Rwc formeel in procedure kan
worden gebracht en gehouden, gegeven de onzekerheid die met betrekking tot
de genoemde procedure en het overleg in acht dient te worden genomen. Gegeven
het hierboven door deze leden onderschreven belang van een integrale en gebiedsgerichte
aanpak in de concentratiegebieden, roept de behandeling van het wetsvoorstel
bij deze leden het beeld op van «schuivende panelen».De leden van de PvdA-fractie constateren dat het wetsvoorstel een hoog
proceskarakter kent, gericht op het bevorderen van een goede ruimtelijke structuur en het gecoördineerd en geïntegreerd voorbereiden,
vaststellen en uitvoeren van maatregelen en voorzieningen. Dit algemene proceskarakter,
met het nagenoeg geheel ontbreken van gekwantificeerde doelstellingen, roept
bij deze leden de vraag op in hoeverre het wetsvoorstel afwijkt van het eveneens
inzetbare en gangbare ruimtelijke ordeningsinstrumentarium.Deze leden vragen de regering te motiveren waarom een keuze voor een apart
wetsvoorstel noodzakelijk werd geacht, in vergelijking met bijvoorbeeld een
situatie van een bestuursakkoord met mede-overheden en uitvoering daarvan
op basis van de Provinciewet, het streekplan en bestemmingsplannen.Deze leden vragen de regering aan te geven waarom niet is gekozen voor
een aanpak waarbij bestaande gebiedsgerichte aanpakken, zoals NUBL en Gelderse
Vallei, al dan niet versterkt, werden voortgezet; anders gezegd, wat is de
meerwaarde van het wetsvoorstel in vergelijking met een opgewaardeerde voortzetting
van bestaande gebiedsgerichte projecten?Deze leden vragen de regering tevens aan te geven of er ervaring is met
vergelijkbare beleidsaanpakken zoals nu in de Rwc aangegeven, zij dachten
daarbij aan bijvoorbeeld de Reconstructiewet Midden Delfland en de ROM-projecten,
en of ervaringen en evaluatieresultaten daaruit zijn betrokken bij de opstelling
van de Rwc.Tevens vragen deze leden een verduidelijking van de relatie tussen de
Wrc en de vernieuwde Landinrichtingswet met betrekking tot de aspecten van
planning en de omvang van middelen; in hoeverre beïnvloedt de Wrc de
bestaande landinrichtingsprogramma's met betrekking tot deze aspecten.Tenslotte vragen deze leden de regering uit een te zetten op welke wijze
de doelstellingen van de Whv gerealiseerd moeten gaan worden buiten de concentratiegebieden.De leden van de VVD-fractie menen zich te herinneren dat de Reconstructiewet
vooral bedoeld zou zijn om naast de Wet Herstructurering Varkenshouderij een
stimulerend beleid in te zetten dat de varkenshouderij een ruimtelijk en economisch
perspectief zou bieden, en dat in een clustering van de varkenshouderij zou
voorzien. Daarbij zouden elementen op het gebied van natuur, milieu, landschap
betrokken worden. De leden van de VVD-fractie hebben de zorg dat het voorliggende
wetsvoorstel voornamelijk beoogt om doelstellingen op het gebied van natuur,
milieu, landschap en recreatie te realiseren. De leden van de VVD-fractie
vragen zich af hoe de beoogde verbetering van de economische structuur concreet
gestalte zou moeten krijgen en wat de specifieke rol van dit wetsontwerp daarin
is of kan zijn.De fractie van D66 wil met de deur in huis vallen. Ze constateert dat
de nu voorliggende toelichting: vermindering van de veterinaire kwetsbaarheid
van de varkenssector door aanpassingen in de ruimtelijke structuur van de
varkenshouderij te beperkend is. Zij suggereert een ruimere formulering door
in de Memorie van Toelichting toe te voegen: «... en de versterking
van de sociaal-economische structuur in het kader van plattelands-ontwikkeling;
onder het schrappen van: ... van de economische structuur. Dit geeft een landelijke
werking aan de wet. 2. De cumulatie van problemen in de concentratiegebiedenUit eerdere berichten over de Reconstructiewet van het ministerie van
LNV viel op te maken dat het de reconstructie van de varkenshouderij betrof.
Blijkens het wetsvoorstel is het ambitie niveau aangepast. Was het aanvankelijk
uitsluitend de varkenshouderij, nu betreft het de gehele intensieve veehouderij.
Graag een toelichting van het kabinet waarom deze aanpassing heeft plaats
gevonden? 2.1 Algemene karakteristiek van de concentratiegebiedenDe leden van de PvdA-fractie constateerden dat in de concentratiegebieden
belangrijke onderdelen van de ecologische hoofdstructuur liggen, onderverdeeld
in kerngebieden, natuurontwikkelingsgebieden en verbindingszones.Deze leden vroegen de regering systematisch aan te geven welke beperkingen
en mogelijkheden binnen en rond deze EHS-gebiedsonderverdeling bestaan dan
wel zullen ontstaan voor respectievelijk de varkenshouderij, de rundveehouderij
en de pluimveehouderij.Deze leden vroegen de regering of het ook de bedoeling is de varkensvrije
zones zoveel mogelijk te laten samenvallen met de EHS, en zo ja, op welke
wijze dit bereikt dient te worden, gelet op de eigen verantwoordelijkheden
die aan de desbetreffende provincies wordt toegekend, en of opnemen in de
Rijksuitgangspunten daarvoor wellicht ook de aangewezen route zou moeten zijn.Deze leden vroegen de regering tevens aan te geven op welke wijze voorkomen
kan worden dat beperkingen die aan een bepaalde vorm van intensieve veehouderij
worden gesteld er toe zou kunnen leiden dat op die lokatie een andere vorm
van intensieve veehouderij zich kan ontwikkelen, waardoor de beoogde milieuwinst
voor de EHS geheel of gedeeltelijk wordt beperkt. Tevens vroegen deze leden
de regering aan te geven welke plaats aan de grondgebonden veehouderij in
en rond de EHS wordt toegekend.Deze leden vroegen de regering eveneens aan te geven op welke wijze de
milieuwinst voor de EHS ten gevolge van beperkingen die gesteld worden aan
de intensieve veehouderij behouden kan worden in relatie tot andere economische
activiteiten die zich in of rond de EHS zouden willen ontwikkelen.In het wetsvoorstel wordt ook een zin gewijd aan de corridorbenadering:
de regering spreekt in de memorie van toelichting uit dat zij verwacht dat
middels deze benadering groene gebieden groen zullen blijven. Deze stelling
baart de fractie van GroenLinks zorgen, omdat middels deze wet wel mogelijk
wordt gemaakt dat er een uitbreiding van de mogelijkheden van de sector plaatsvindt
buiten de concentratiegebieden, zonder dat er verdere sturing wordt gegeven
aan waar deze uitbreiding mag plaatsvinden. Los van het feit dat de corridorbenadering
aan kritiek onderhevig is, zijn de corridors of de totstandkoming daarvan
nog geen staand beleid. De leden van de GroenLinkse fractie zijn van mening
dat door de verwijzing naar nog niet vaststaand beleid, te luchtig om gesprongen
wordt met het groen houden van groene gebieden. De leden achten het nodig
dat hier betere sturing aan wordt gegeven, juist ook om gebieden buiten de
EHS voldoende te beschermen tegen ongewenste ontwikkelingen die de groene
ruimte bedreigen. Zij vragen de minister om een concrete uitwerking van beschermingsmaatregelen
van de groene gebieden buiten de EHS.Het verbaast de leden van de GroenLinkse fractie dat middels het programma
Golden Harvest in een concentratiegebied, te weten Noord-Limburg, uitbreiding
van de pluimveesector wordt gestimuleerd. Dat terwijl de overheid in de memorie
van toelichting zegt zich te realiseren dat een grote veedichtheid vele problemen
met zich meebrengt. Bovendien heeft de minister een zogenaamde «time-out»
afgeroepen voor genoemde sector, opdat er geen verdere uitbreiding zal plaatsvinden.
Golden Harvest verbaast de fractie te meer, omdat de uitbreiding zal plaatsvinden
in de vorm van legbatterijen, terwijl het beleid van de overheid gericht is
op het afschaffen van deze bedrijfssystemen. De leden van de fractie van GroenLinks
verzetten zich dan ook tegen Golden Harvest, omdat zij een uitbreiding van
de sector afwijst en zij zich verzet tegen het voortbestaan van
de legbatterij. De leden vragen de minister een toelichting op de samenhang
tussen Golden Harvest en het voorliggende voorstel van wet. 2.2 De onderscheiden problemen in de concentratiegebieden
en hun onderlinge verband 2.2.1 Veterinaire kwetsbaarheidDe leden van de PvdA-fractie sluiten zich aan bij de hoge prioriteit die
de regering geeft aan de vermindering van de veterinaire kwetsbaarheid van
de intensieve veehouderij in het algemeen en de varkenssector in het bijzonder.
In het wetsvoorstel worden additionele maatregelen voorgesteld, zoals het
instellen van varkensvrije zones. De toegevoegde waarde van varkensvrije zones
wordt beargumenteerd, verwijzend naar de Eindevaluatie Varkenspest, waaruit
het belang van besmetting via buurtcontacten naar voren is gekomen, en naar
het Scenario-onderzoek van ID-DLO en RVV, dat uitwees dat de veterinaire kwetsbaarheid
verminderd kan worden door middel van ruimtelijke scheiding van varkenshouderijbedrijven.Deze leden vragen de regering of een verwijzing naar deze beide onderzoeken
de instelling van varkensvrije zones voldoende rechtvaardigt, daar waar het
CPB het concept van varkensvrije «brandgangen» van vraagtekens
en kritische kanttekeningen voorziet; deze leden vragen de regering de kritiek
van het CPB systematisch weer te geven en van commentaar te voorzien. Tevens
verzoeken deze leden een verduidelijking van de passage uit het Nader Rapport,
waar de regering aangeeft dat indien in de toekomst vaccinatie zou worden
toegestaan de vorming van varkensvrije zones niet zinledig zal zijn.Deze leden vroegen de regering aan te geven welke bestrijdingsstrategie
met betrekking tot varkenspest het meest doelmatig moet worden geacht, zowel
bedrijfseconomisch als voor de sector als vanuit maatschappelijk oogpunt ;
een strategie gebaseerd op van te voren vastgestelde clusters van zogenaamde
«varkenseilanden», in vergelijking met een strategie waarbij binnen
een straal van 1000 m tijdig en effectief wordt geruimd rondom een besmet
bedrijf.Deze leden wensen een nadere uiteenzetting van de regering met betrekking
tot de mogelijkheden en beperking van vaccinatie; wat is de stand van zaken
met betrekking tot de discussie binnen de EU, wat is daarbij het doel en de
inzet van de Nederlandse regering, wanneer valt welk besluit te verwachten;
heeft vaccinatie alleen betekenis bij de bestrijding of kan ze ook preventief
worden aangewend.De leden van de VVD-fractie blijven twijfels houden over het veterinaire
nut van varkensvrije zones. De minister voert aan dat de clusters en varkensvrije
zones van dienst kunnen zijn bij de uitbraak van een besmettelijke dierziekte.
Naast preventie van verspreiding, zou de EC bij het instellen van een exportverbod
aansluiting kunnen zoeken bij de clusters. Ook zou dit bij vaccinatie het
geval kunnen zijn (MvT, blz. 7). De leden van de VVD-fractie vragen zich af
of het zinvol is om vele honderden miljoenen guldens te investeren in het
creëren van varkensvrije zones wanneer men vanuit Brussel vooraf niet
de garantie geeft dat compartimentering van gebieden middels varkensvrije
zones ook daadwerkelijk wordt erkend. De Europese richtlijn kent geen clusters,
maar beschermingsen toezichtsgebieden (art. 9, 80/817/EEG). Mag er met andere
woorden bij een eventuele uitbraak van bijvoorbeeld varkenspest in een gebied
dat is omsloten door een varkensvrije zone gevaccineerd worden met een markervaccin
zonder dat dit consequenties heeft voor de export van vee en vlees in de rest
van Nederland? Aangezien de minister aangeeft dat er in de volledig vrije
markt voor varkensvlees geen beperkingen zijn op te leggen aan
het verkeer van varkensvlees van het ene compartiment naar het andere (blz
7), vragen de leden van de VVD-fractie zich ernstig af of er sprake kan zijn
van het isoleren van compartimenten en erkenning daarvan door Brussel. Het
is immers vrijwel zeker dat er in de dagen voorafgaand aan een uitbraak verkeer
van vee en vlees heeft plaatsgevonden tussen compartimenten onderling. Bestaat
er überhaupt een wetenschappelijke onderbouwing of een veterinaire risico-analyse
waarmee het veterinaire nut van varkensvrije zones objectief wordt aangetoond?
En waarom zou er geen varkensvrije zone langs een landgrens moeten komen.
Kwam de varkenspest tot nu toe niet uit het buitenland (blz. 28)?Met betrekking tot de door de minister beweerde vermindering van de veterinaire
kwetsbaarheid plaatsen de leden van de VVD-fractie vraagtekens. De minister
geeft aan dat de veterinaire kwetsbaarheid is gelegen in de hoge concentratiegraad
van veehouderijbedrijven en het sterk gespecialiseerde karakter van deze bedrijven
(blz 5). In hoeverre beoogt de minister de concentratiegraad van bedrijven
middels dit wetsontwerp te verminderen? In hoeverre voorziet dit wetsontwerp
in een vermindering van het sterk gespecialiseerde karakter van varkenshouderijbedrijven?De leden van de VVD-fractie merken op dat er, op het moment van de uitbraak
van klassieke varkenspest in 1997, reeds een groot aantal bedrijven besmet
was voordat de definitieve diagnose werd vastgesteld. In hoeverre is overwogen
om de financiële middelen – bedoelt voor het realiseren van varkensvrije
zones – te investeren in een verbetering van de diagnostiek, zodat een
eventuele uitbraak sneller kan worden opgespoord?De verplaatsing voor varkensvrije zones en aanvullend ammoniakbeleid zal
slechts betrekking hebben op varkens- en pluimveehouderijen. De leden van
de VVD-fractie vragen zich af wat de minister verstaat onder deze categorie
bedrijven? Vallen hier ook gemengde bedrijven onder? En valt ook de grond
binnen een samenwerkingsverband akkerbouwer/varkenshouder hier ook onder?De veterinaire kwetsbaarheid van de varkensstapel is al eerder onderwerp
geweest van politiek overleg. De gedachte dat varkensvrije zones uitbraak
van besmettelijke ziekten zou voorkomen was voor de fractie van D66 nooit
overtuigend. De gedachte om binnen clusters het geheel van een varkensproduktiekolom
te concentreren was evenmin een door deze fractie aangehangen model. In het
voorliggende wetsvoorstel wordt het begrip varkensvrije zone anders opgevat
en uitgewerkt. Op deze wijze gehanteerd is deze fractie het daarmee eens.
Hoewel in strikte zin buiten de orde van het wetsvoorstel vallend, wil de
fractie graag worden geïnformeerd hoe het staat met de veterinaire
controle bij import van varkens en varkensvlees vooral van buiten de EU. En
wanneer enten met het marker-vaccin door de Raad van Ministers van Landbouw
eindelijk zal worden toegestaan.Het systeem van compartimentering moet bijdragen aan een beperking van
de gevolgen van een eventueel exportverbod en / of vaccinatie in geval van
varkenspest (MvT, blz. 7). De leden van de RPF- en de GPV-fractie vragen of
dit effect kan worden gegarandeerd. De compartimenten zijn immers pas operationeel
nadat het verkeer tussen de verschillende compartimenten verboden is. Biedt
het systeem van compartimenten dan nog voldoende garanties om bovenstaande
maatregelen te kunnen nemen? 2.2.2.1 Vermesting en 2.2.2.2 VerzuringDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering met betrekking tot de
ammoniakemissies aan te geven welke reducties er in de concentratiegebieden
vanaf 1980 zijn gerealiseerd en in welke mate deze reducties zijn terug
te voeren op het gemeentelijke beleid via ARP's en de regionale aanpak van
de projecten NUBL en Gelderse Vallei dan wel het resultaat zijn van landelijk
beleid.Deze leden signaleren dat de regering nog geen invulling heeft gegeven
aan de passage uit het Regeerakkoord inzake het uitsluitend op het emissiespoor
baseren van het ammoniakbeleid en vroegen de regering deze invulling alsnog
in het kader van de Rwc te presenteren. Deze leden menen dat ook reeds eerder
is toegezegd dat de vaststelling van de Wrc en het bijgestelde ammoniakbeleid
ook gelijk zou oplopen, tezamen met het aanvullend nitraatbeleid en wensen
aan deze koppeling vast te houden. Deze leden vragen in dat kader ook naar
de betekenis en inhoud van het RIVM-TNO-onderzoek het VROM-VISA-project.Deze leden vragen de regering te reageren op twee punten uit de reactie
van LTO, te weten de wetenschappelijke argumentatie voor het te voeren ammoniakbeleid
en geringe afname in de milieudruk ten gevolge van kostbare bedrijfsverplaatsingen.De minister geeft aan dat vermesting en verzuring een rechtstreeks risico
inhouden voor de kwaliteit van bos- en natuurgebieden. Tevens wordt gemeld
dat inname van teveel nitraten een gevaar voor de volksgezondheid vormt (blz
8). De leden van de VVD-fractie vragen zich af over welke risico's het dan
gaat. Zijn deze beweringen wel afdoende wetenschappelijk onderbouwd?De leden van de VVD-fractie vragen zich eveneens af of de vermeende schadelijkheid
van ammoniak wel wetenschappelijk is aangetoond. De minister geeft aan dat
ammoniak wordt beschouwd als een verzurende stof. Diverse wetenschappers,
waaronder de stichting Heidelberg Appeal Nederland hebben dat echter weersproken.
De leden van de VVD-fractie willen van de minister weten op basis van welke
wetenschappelijke argumenten ammoniak door de minister als zijnde een zuur
wordt aangemerkt en welke onzekerheidsfactoren daarbij dienen te worden gehanteerd.Tevens vragen deze leden zich af op welke wetenschappelijke argumenten
het veronderstelde causale verband berust tussen verzuring door depositie
en de afstand van veehouderijbedrijven tot bos- en natuurgebieden. De minister
geeft aan dat verdere reductie van ammoniakdepositie alleen gerealiseerd kan
worden door een afwaartse verplaatsing van veehouderijbedrijven ten opzichte
van bos- en natuurgebieden (blz 11). Tevens wordt vermeld dat een verdere
ontwikkeling van de veehouderij in de buurt van verzuringsgevoelige bos- en
natuurgebieden niet wordt toegestaan (blz 18). De leden van de VVD-fractie
vragen zich af in hoeverre reductie van ammoniakdepositie nog een doelstelling
van beleid behoort te zijn, daar in het regeerakkoord eenduidige afspraken
zijn gemaakt met betrekking tot de overgang naar een ammoniakbeleid dat uitsluitend
is gebaseerd op het emissiespoor.De minister geeft aan dat in het ammoniakbeleid het accent komt te liggen
op het emissiebeleid (blz 22). De leden van de VVD-fractie menen dat de invulling
ervan in dit wetsontwerp haaks staat op de afspraken die zijn gemaakt in het
regeerakkoord op het gebied van het ammoniakbeleid. Hoe denkt de minister
hierover? Tevens willen de leden van de VVD-fractie graag weten hoe het aanwijzen
van voor verzuring gevoelige gebieden zich naar de mening van de minister
verhoudt tot de afspraak in het regeerakkoord om het ammoniakbeleid
uitsluitend te baseren op het emissiespoor.De minister geeft aan dat er sprake is van een feitelijke inventarisatie
van gebieden die verzuringsgevoelig moeten worden geacht (blz 29). De leden
van de VVD-fractie vragen zich af of hiermee geen mogelijkheid wordt gecreëerd
voor provincies om een ongebreideld depositiebeleid te gaan voeren, hetgeen
natuurlijk volledig in strijd is met de afspraken zoals die zijn gemaakt in
het regeerakkoord.De leden vragen zich tevens af in hoeverre het onderzoek van TNO, dat
in opdracht van de ministeries van VROM en LNV onderzoek heeft gedaan naar
het milieu-effect van de zone-aanpak in het wetsontwerp nieuwe inzichten opgeleverd
heeft. Deelt de minister de opvattingen van TNO ten aanzien van het milieu-effect
van het creëren van zones?In aanvulling hierop vragen de leden van de VVD-fractie zich af of de
minister de opvattingen van de RIVM-rapportage ten aanzien van het verplaatsen
of beëindigen van veehouderijbedrijven deelt. Is dit pakket van maatregelen
in de ogen van de minister nog wel proportioneel?Tevens hebben de leden van de VVD-fractie ernstige twijfels over het feit
dat de Reconstructiewet al in werking zou kunnen treden zonder dat ammoniak
en stankbeleid al concreet vorm hebben gekregen. Tot op heden is er voorzover
onze informatie reikt slechts op hoofdlijnen overeenstemming over het toekomstig
ammoniakbeleid. Daar ligt echter geen enkele uitspraak van de Kamer aan ten
grondslag. Is het juridisch wel houdbaar om in reconstructieplannen bedrijven
te gaan uitplaatsen op basis van een zoneringsbeleid als het definitieve ammoniakbeleid
nog niet door de Kamer is vastgesteld? Wat nu als het ammoniakbeleid er geheel
anders uit gaat zien dan de minister nu veronderstelt, hetgeen door de leden
van de VVD-fractie nadrukkelijk niet wordt uitgesloten? Dan valt de basis
alsnog weg onder het zoneringsbeleid. Kunnen ondernemers dan bijvoorbeeld
planschade claimen en wat zijn de risico's van deze benadering? 2.2.2.3 GeurhinderDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat het bestaande stankbeleid
omgezet dient te worden in een op de reconstructie toegesneden geurbeleid
om de Reconstructiewet maximaal en optimaal te kunnen uitvoeren. Hierbij dient
uitgangspunt te zijn dat de individuele veehouder verantwoordelijk gesteld
kan worden voor geuremissie op bedrijfsniveau. De onderbouwing en de rechtszekerheid
van het aangepaste geurbeleid dient met de inwerkingtreding van de Reconstructiewet
in overeenstemming te worden gebracht. Gebeurt dit niet dan worden grote problemen
voorzien. Reconstructie in combinatie met het huidige stankbeleid is op voorhand
gedoemd te mislukken. Graag een reactie van het kabinet hierop. 2.2.3 Waterhuishouding en verdrogingDe fractie van D66 mist in dit hoofdstuk node de interventie via centrale
regie. Nog steeds gelden er 26 regio-regimes met name voor het beregenen bij
landbouwproductie. Of zijn er nog meer regio's met eigen regimes? Landelijk
geldende wet- en regelgeving met name voor de mineralenboekhouding, en landelijk
erkende noodzaak om de verdroging tegen te gaan verstaat zich niet met afwezigheid
van de centrale overheid.Los van reconstructieplannen wil de fractie van D66 worden geïnformeerd
over landelijke regelgeving en coördinatie op dit punt. 2.2.4 Ruimtelijke kwalitieitIn dit hoofdstuk ziet de D66-fractie graag een passage over het behoud
van klassieke buitenplaatsen. En ook over te ontwikkelen nieuwe landgoederen.
Kunnen nieuwe landgoederen met ontwikkelingsmodellen met een looptijd van
5–10 jaar in een reconstructieplan worden ingepast? 2.2.5 Voorstel regionale economieDe fractie van D66 stelt voor om in lijn met haar opmerkingen bij de inleiding
op deze plaats een korte toelichting tussen te voegen. In bedoelde alinea
moet dan de stimulans voor de sociale economische situatie in het reconstructiegebied
worden uitgewerkt. 2.3 Samenhangende oplossingen voor samenhangende problemenIn dit hoofdstuk wordt de samenhangende aspecten van te treffen inrichtingsmaatregelen
opgesomd. Er wordt een «zevenklapper» ten tonele gevoerd. Zevende
en laatste: de behoefte aan ontwikkelingsmogelijkheden voor de landbouw, maar
ook voor andere economische activiteiten enz.De fractie van D66 vraagt zich af of op dit punt in de MvT (onbewust?)
het venster geopend is voor een verder reikende werking van de wet?Wat betreft de instelling van varkensvrije zones wil de fractie van GroenLinks
ook enige kanttekeningen plaatsen. De geschetste voordelen van de varkensvrije
zones, het tegengaan van de verspreiding van ziekten en de mogelijkheid om
een exportverbod of vaccinatie te beperken tot een zone, worden gedeeld door
GroenLinks. Deze voordelen zullen echter alleen behaald worden als er sprake
zal zijn van duidelijk afsluitbare zones. Juist op dit gebied is de wet niet
sterk genoeg. Er wordt wel gesteld dat zonering alleen zin heeft als er rekening
wordt gehouden met transportstromen en de omvang van de te omsluiten gebieden.
Vervolgens wordt er echter niet ingegaan op hoe men dat denkt te kunnen realiseren
en wordt de keuze van de zones gelegd bij de Provincie. De wet behoeft op
dit punt aanscherping. Het is immers een unieke gelegenheid om de varkenssector
kritisch tegen het licht te houden en te bereiken dat het gesleep met dieren
tot een minimum beperkt wordt. Want andermaal wordt het probleem van een relatief
groot aantal transporten wel genoemd, maar er wordt geen concrete actie op
ondernomen. De leden van de fractie van GroenLinks vragen de minister te komen
met concrete voorstellen om de transportstromen te beperken.Verder wordt in de memorie van toelichting gesteld dat aan de rand van
een concentratiegebied niet per se een varkensvrije zone hoeft te liggen.
De leden van de fractie van GroenLinks zetten hun vraagtekens hierbij en vragen
zich af of Europa bijvoorbeeld een dergelijke zonering wel voldoende zal vinden
voor het afkondigen van een beperkt exportverbod. De GroenLinks-fractie vraagt
de minister om een reactie en of hij bereid is het wetsvoorstel zodanig aan
te passen dat er meer sprake zal zijn van centrale aansturing. De leden vragen
of de minister bereid is, in overleg met de Provincies, de varkensvrije zones
aan te wijzen, zodat er voldoende controle is op de grootte en ligging van
de zones. 3. De behoefte aan een bijzondere wettelijke regeling 3.1 InleidingDe Raad van State heeft in haar advies aangegeven dat zij de noodzaak,
doeltreffendheid en proportionaliteit van het wetsvoorstel betwijfeld. Zij
meende dat het wetsvoorstel voornamelijk voldoet om varkensvrije zones en clusters te creëren, en meent dat voor de andere doelstellingen
het bestaande instrumentarium voldoet. Maar daarnaast plaatste zij ook vraagtekens
bij het nut en de doeltreffend van de varkensvrije zones. De minister heeft
daarop het wetsvoorstel aangepast, maar voor de leden van de VVD-fractie blijft
de vraag openstaan of het bestaande instrumentarium (EHS, Wmb, mestwetgeving,
landinrichtingswet, etc.) niet voldoet om de doelstellingen beschreven in
de rijksuitgangspunten B. milieu, C. water en D. natuur en landschap te realiseren.
Voorzover deze rijksuitgangspunten een ruimtelijke herinrichting behoeven,
zou ook gebruik kunnen worden gemaakt van de Landinrichtingswet in herijkte
vorm. Daar kunnen de bredere «rijksuitgangspunten» in opgenomen
worden (nu art. 5). De bestaande bedrijfsbeëindigings- en verplaatsingsregelingen
kunnen eventueel gebruikt worden om varkensvrije zones te creëren, al
betwijfelen de leden van de VVD-fractie het nut daarvan.De Reconstructiewet zal tot gevolg hebben dat er nog meer agrarische bedrijfsgebouwen
vrijkomen. Er wordt in de MvT een passage aan deze materie gewijd (blz. 18),
die erop neerkomt dat deze bij voorkeur worden gesloopt. In niet kwetsbare
c.q. landschappelijke niet waardevolle gebieden kunnen «onder de voorwaarde
van verhoging van de ruimtelijke kwaliteit» niet-agarische functies
dan wel bewoning worden toegestaan. Het valt de leden van de VVD-fractie op
dat het hier een vrij summiere passage betreft, terwijl dit toch een belangrijk
punt is. Wat voor gevolgen heeft het toestaan van woonfuncties voor de blijvende
agrariërs, en waarom moeten vrijkomende gebouwen gesloopt worden. Kan
niet flexibeler met bestemmingsplannen c.q. reconstructieplannen worden omgesprongen,
zodat andere economische activiteiten worden toegestaan? Dit in de geest van
«plattelandsvernieuwing». Overweegt de minister ook om de Regeling
Natuurbeheer in te zetten in de reconstructiegebieden, zodat agrariërs
bij bedrijfsbeëindiging hun gronden als natuurterrein kunnen inrichten?De leden van de VVD-fractie wijzen erop dat de minister van VROM vorig
jaar heeft toegezegd dat een partiële herziening van het SGR en de PKB
Nationaal ruimtelijk beleid voor de concentratiegebieden de ruimtelijke vertaling
en verankering zal bevatten van hetgeen in de Reconstructiewet is geregeld
(TK 1997/1998, 26 103, nr. 1). Deze partiële herziening van het
SGR staat ook in de Wet Herstructurering Varkenshouderij vermeld (art. 36).
De leden van de VVD-fractie vragen wanneer deze partiële herzieningen
zijn te verwachten? Kunnen provincies pas overgaan tot het opstellen van reconstructieplannen
als deze herzieningen er zijn? En hoe worden deze ingepast en afgestemd op
de Vijfde Nota Ruimtelijke Ordening die in 2000 verschijnt? 3.2 Aanpak van de reconstructieDe leden van de PvdA-fractie merken op, dat een succesvolle reconstructiestrategie
voor het verminderen van de milieudruk op de EHS niet enkel zou behoren te
bestaan uit restricties op de intensieve veehouderij en andere economische
dragers in en rond de EHS, maar dat gelijktijdig aantrekkelijke en uitnodigende
ontwikkelingsmogelijkheden elders moeten worden geboden.Deze leden bepleiten een push-and-pull-beleid, een reconstructie die zowel
azijn- als honing-maatregelen in voldoende mate moet omvatten, en zij vragen
de regering een uiteenzetting te geven van de kenmerken van de door deze leden
bepleitte ontwikkelingsgebieden. In dat kader vragen deze leden de regering
nader in te gaan op de overeenkomsten en mogelijke verschillen tussen ontwikkelingsgebieden,
sterlokaties en agrarische bedrijventerreinen; deze leden menen dat deze ontwikkelingen
er toe zouden kunnen leiden dat naast de EHS voor natuur- en landschapswaarden
een zogenaamde Agrische Hoofd Structuur, de AHS voor agrarische bedrijvigheid
zou kunnen ontstaan en vragen de regering te reageren op het perspectief van
dit concept.Deze leden vragen de regering aan te geven welke gepaste bestemmingen
gegeven zouden kunnen worden aan vrijkomende agrarische bestemmingen in en
rond de EHS, zonder dat daarbij de gerealiseerde milieuwinst weer geheel of
gedeeltelijk wordt verminderd.Tevens vragen deze leden, indien tot sloop moet worden overgegaan, of
reeds voorzien is in vervangende woningbouw binnen bestaande woningprogramma's.Hoe kan de economische betekenis van de bedoelde sectoren op het huidige
niveau gehandhaafd worden? Om de in het wetsvoorstel omschreven doelstelling
te bereiken zou een groot aantal intensieve veehouderij bedrijven uitgeplaatst
moeten worden. Uitplaatsing van deze bedrijven binnen of naar de rand van
de gebieden lijkt slechts in beperkte mate mogelijk. Verplaatsing naar elders
in provincies met meer ruimte, lijkt op weerstand van gemeentes en provincies
te stuiten. Deze provincies willen hun gebied «schoon» houden.
De leden van de CDA-fractie zouden hierover graag een reactie van de regering
zien.«Zo zouden in de onmiddellijke nabijheid van dergelijke locaties
geen nieuwe woonbestemmingen moeten worden voorzien....». De fractie
van D66 vindt dit te rigide. Nieuwe landgoederen, bijvoorbeeld ontstaan daar
waar de maker zijn droom verwerkelijkt. Rigide planologische verhindering
is dan ongewenst. Kan de regering aangeven hoe een reconstructie-commissie
naar eigen oordeel op basis van merite-beoordeling de vrijheid heeft om bovengenoemde
ontwikkeling te helpen stimuleren? Ter toelichting: de Menckemaborg in Uithuizen
is ontstaan omdat een landjonker met gevoel voor zwier en smaak zijn hofstede
verfraaide.«Vrijkomende agrarische bebouwing dient bij voorkeur te worden gesloopt».
Hier is de D66 fractie het absoluut mee oneens. De toon bevalt niet, de invalshoek
evenmin. Wat denkt de regering van:«Vrijkomende bebouwing wordt in het reconstructieplan door de reconstructiecommissie
ingepast op smaakvolle en stimulerende wijze. Voorwaarden kunnen restricties
inhouden die duidelijk geformuleerd aan de (nieuwe) rechthebbenden ter kennis
worden gebracht».De slotalinea in dit hoofdstuk leidt tot instemming. 3.3 De behoefte aan een bijzondere wettelijke regeling,
de relaties met bestaande wetgevingDe leden van de CDA-fractie vragen zich af welke dwingende omstandigheden
nu nog noodzaken tot een systeem van reconstrueren zoals voorgesteld in het
wetsvoorstel. Ook is het niet duidelijk waar uit te plaatsen bedrijven naar
toe moeten, graag een heldere onderbouwing. Kan de beoogde reconstructie niet
minstens zo doeltreffend en effectief worden aangepakt en uitgevoerd door
de provincies op grond van bestaand instrumentarium, zoals de Landinrichtingswet
nieuwe stijl met uitputtende benutting van bevoegdheden op grond van de WRO?
Indien dat het geval is, wat is dan nog de meerwaarde van het voorliggende
wetsontwerp?Een aantal onderdelen van het voorstel gaat verder dan bij de herijking
van de Landinrichtingswet wordt beoogd (MvT, blz. 21). De leden van de RPF-
en de GPV-fractie vragen hoeveel tijdwinst hiermee kan worden geboekt. Het wetsvoorstel moet gebruiksverboden mogelijk maken, die niet mogelijk
zijn op grond van artikel 10 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening. De leden
van de fracties van RPF en GPV vragen of is overwogen de Wet op de Ruimtelijke
Ordening zelf te wijzigen. Er is immers een planologisch verband tussen de
wijze van agrarische bedrijfsvoering enerzijds en andere ruimtelijke functies,
zoals natuur, anderzijds. Is het wel wenselijk dat provincies en gemeenten
binnen en buiten de concentratiegebieden ongelijke mogelijkheden hebben om
de agrarische bedrijvigheid ruimtelijk te sturen?De leden van de fracties van RPF en GPV constateren dat het wetsvoorstel
een groot aantal afwijkingen van bestaande wet- en regelgeving met zich mee
brengt, waarbij vooral de afwijkingen van de Wet op de Ruimtelijke Ordening
en de Landinrichtingswet in het oog springen. Dit betreft ook een ingreep
op de bestaande bestuurlijke verhoudingen. Deze aanpak bergt de nodige risico's
in zich. De nieuw voorgestelde regelingen zijn immers nog niet beproefd. Bovendien
rijst de vraag of de afwijkende behandeling van de concentratiegebieden ten
opzichte van andere gebieden in Nederland altijd gerechtvaardigd is. Het gegeven
dat het geldende instrumentarium kennelijk tekort schiet kan immers ook in
andere situaties, buiten de zogenaamde concentratiegebieden gelden.De leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie vragen in dit kader hoe
de regering dit wetsvoorstel kwalificeert. Het wetsvoorstel gaat in op een
specifieke situatie, voor een bepaalde termijn en is gericht op een spoedige
uitwerking. In hoeverre is hier sprake van een nood- of projectwet? Welke
kenmerken van dergelijke wetten heeft dit wetsvoorstel en in welke opzichten
gaat deze vergelijking volgens de regering mank? En is dit wetsvoorstel richtinggevend
voor de verwachte herziening van de Wet op de Ruimtelijke Ordening?Daarnaast vragen de leden van de fracties van RPF en GPV of de methode
van saldering in een zone van 250 tot 500 meter rondom zeer kwetsbare gebieden
kan betekenen dat de milieubelasting in het ene natuurgebied toeneemt, bij
een gelijktijdige afname in het andere gebied.De leden van de SGP-fractie constateren dat het voorliggende wetsvoorstel
op diverse punten een behoorlijke inbreuk op het bestaande instrumentarium
voor het ruimtelijk beleid, zoals de Landinrichtingswet en de Wet op de ruimtelijke
ordening, betekent. Over de plaats van het wetsvoorstel temidden van die instrumenten
willen de aan het woord zijnde leden enkele vragen aan de regering voorleggen. 3.3.2 De verhouding met de landinrichtingswetDe zin: «De huidige Landinrichtingswet wordt hiertoe evenwel doelmatig
noch toereikend geacht, voornamelijk omdat de procedurevoorschriften van deze
wet niet zijn toegesneden op de voortvarendheid die bij de Reconstructiewet
wordt nagestreefd». De fractie van D66 had het niet treffender kunnen
formuleren.Via de landinrichtingswet worden ook de Strategische Groenprojecten uit
het Structuurschema Groene Ruimte gerealiseerd. Specifiek over deze SGR heeft
de fractie van D66 nog een vraag: Is de regering bereid om onafhankelijk van
het stadium van uitvoering waarin afzonderlijk SGR's zijn, deze over te brengen
naar de Reconstructiewet en de verdere uitwerking van SGR te vervolgen onder
het regime van deze wet. Wil de regering in haar antwoord mede betrekken de
constatering dat sommige SGR's in hun planvorming zich helaas niet laten onderscheiden
van herinrichtingsplannen in de zin van Landinrichtingswet. De leden van de SGP-fractie lezen in de toelichting dat het instrumentarium
van de Landinrichtingswet doelmatig noch toereikend is om vraagstukken die
zich bij de reconstructie voordoen op te lossen. Nu hebben deze leden uit
de toelichting vooral argumenten gevonden die raken aan de doelmatigheid van
het instrumentarium van de Landinrichtingswet. Hen is niet zozeer duidelijk
geworden dat de Landinrichtingswet niet voldoende toereikend zou zijn om in
het reconstructieproces toe te passen. Graag vernemen zij van de regering
op welke punten het huidige instrumentarium van deze wet ontoereikend is om
toe te passen in het reconstructieproces.De leden van de SGP-fractie merken op dat de zogenaamde eerste schatting
kan vervallen. In het algemeen overleg over de Herijking landinrichting tweede
fase op 29 oktober 1998 is de afschaffing van de eerste schatting in zijn
algemeenheid aan de orde gekomen. Deze leden hebben toen aangegeven dat zij
niet zonder meer overtuigd zijn van de wenselijkheid dan wel de noodzaak van
afschaffing van eerste schatting, vooral in gebieden met heterogene gronden.
Moeten we in die gevallen toch niet beschikken over een vastgelegde «nul-situatie»,
zoals de eerste schatting feitelijk geïnterpreteerd kan worden? Kan de
regering helder maken dat de bodemkaart in alle gevallen de eerste schatting
zonder meer kan doen vervallen? De toenmaals gestelde vragen zijn voor de
aan het woord zijnde leden bij de behandeling van het voorliggende wetsvoorstel
nog even actueel. In dat opzicht vinden zij de argumentatie in de toelichting
aan de magere kant. Graag zouden deze leden zien, dat de regering nogmaals
ingaat op de precieze redenen om de eerste schatting te laten vervallen en
in dit geval vooruit te lopen op de implementatie van de uitkomsten van de
discussie over de Herijking landinrichting tweede fase.De leden van de SGP willen nader ingaan op de regeling met betrekking
tot de rechtsbescherming bij een vastgesteld ruilplan. Zij hebben begrepen
dat de bezwaarschriftfase hieruit gehaald is, vanwege het feit dat in het
bezwaarschrift toch dezelfde argumenten door partijen zullen worden aangedragen
als in de daaraan voorafgaande fase van vaststelling van het besluit, waarin
gedeputeerde staten overeenstemming trachten te bereiken met diegenen die
bezwaar tegen het ontwerp van dat besluit hebben ingebracht. Deze leden zijn
door deze argumentatie echter allerminst overtuigd. Het feit dat het kennelijk
niet tot overeenstemming heeft kunnen komen tussen betrokkenen zou naar hun
mening juist de mogelijkheid moeten bieden om allereerst bezwaar tegen het
definitieve besluit te maken bij het orgaan dat het besluit genomen heeft.
Alleen de achterliggende gedachte van enige tijdwinst die door de voorgestelde
procedure in twee instanties geboekt zal worden is naar het oordeel van deze
leden te mager om dat voorstel te kunnen handhaven. Graag zien deze leden
dit voorstel nader toegelicht, waarbij zij graag ook een rechtvaardiging van
dit voorstel vanuit de algemeen gangbare procedure van rechtsbescherming tegen
besluiten van overheidsorganen tegemoet zien.De leden van de SGP-fractie constateren op meerdere plaatsen in het wetsvoorstel
afwijkingen van het algemene gebruik in de landinrichtingsprocedure. Naast
eerder genoemde punten noemen zij nog het afzien van het heffen van landinrichtingsrente
om de financiële middelen voor de inzet van het landinrichtingsinstrumentarium
te vergaren. In tegenstelling tot dit gebruik wordt voorgesteld om de verschuldigde
bedragen in het kader van herverkaveling eenmalig in rekening te brengen.
Hoe betrokkenen dit financieren staat hen geheel vrij. Nu begrijpen de leden
van de SGP-fractie de doelmatigheidsargumenten die de regering aandraagt.
Is het evenwel niet zo, dat waar een probleem bij de inning van de gelden wordt opgelost er een nieuw probleem gecreëerd wordt bij diegenen
die de gelden verschuldigd zijn? Op welke wijze kunnen naar het oordeel van
de regering betrokkenen de benodigde gelden bij elkaar brengen? Hebben betrokkenen
geen extra middelen nodig om bijvoorbeeld aan bijkomende renteverplichtingen
te kunnen voldoen? Kan die efficiencywinst in de uitvoering overigens nader
worden geduid in bedragen dan wel personeelsinzet? Wil de regering met deze
van het normale patroon afwijkende procedure overigens aangeven dat het bij
herverkavelingsprojecten buiten de reconstructiegebieden ook anders geregeld
zou moeten worden? Zo neen, kan de regering dan aangeven waarom het feit dat
het instrument ingezet wordt ter uitvoering van de reconstructieplannen dermate
bijzonder is dat voor een andere financieringsstructuur gekozen wordt? 3.3.3 De verhouding met de Wet op de ruimtelijke ordeningDe leden van de SGP-fractie merken op dat de regering steeds naar mogelijkheden
heeft gezocht om de reconstructieplannen zo rechtstreeks mogelijk door te
laten werken in het bestemmingsplan. De aansluiting met het bestemmingsplan
vinden deze leden een voor de hand liggende keuze, omdat in dit plan de ruimtelijke
consequenties van uiteenlopende ontwikkelingen hun juridische basis vinden.
Het bestemmingsplan is dan ook het geëigende kader om zich een beeld
te kunnen vormen van de (on)mogelijkheden van het ontplooien van bepaalde
activiteiten binnen een bepaald gebied, die van invloed zijn op de ruimtelijke
kwaliteit. De verantwoordelijkheid voor het vaststellen en wijzigen van bestemmingsplannen
ligt bij de gemeenteraad. Dat willen deze leden in het kader van het voorliggende
wetsvoorstel nog eens helder stellen. Om te garanderen dat het reconstructieplan
zo veel mogelijk rechtstreeks doorwerkt in het bestemmingsplan heeft dit een
aparte status toebedeeld gekregen, die echter van invloed is op de verdeling
van de verantwoordelijkheden ten opzichte van (de wijziging en het vaststellen
van) het bestemmingsplan. Allereerst wijzen de aan het woord zijnde leden
erop, dat de gemeenteraad bij het vaststellen van het bestemmingsplan een
integrale belangenafweging maakt. Belangen van natuur en milieu, wonen en
werken, verkeer en vervoer zullen worden gewogen en de gronden zullen overeenkomstig
de uitkomsten van dat proces worden bestemd. Zal de gemeenteraad in dat autonome
afwegingsproces niet al te drastisch worden beperkt door het reconstructieplan
dat dezelfde effecten zal hebben als een voorbereidingsbesluit? Op welke wijze
zal naar de mening van de regering het gemeentelijke beleid volop recht kunnen
worden gedaan door het opleggen van een zodanig zware verplichting? Hoe zal
de situatie zijn in gemeenten waar al een voorbereidingsbesluit van kracht
is voor het gebied dat ook door de doorwerking van het reconstructieplan in
een voorbereidingsbesluit zal moeten worden opgenomen? Verliest het reeds
van kracht zijnde voorbereidingsbesluit hierdoor zijn geldigheid? Waarom is
overigens in de toelichting expliciet gesteld, dat het bij de samenstelling
van de reconstructiecommissie niet de bedoeling is dat er een vertegenwoordiging
van alle gemeenten die in het betreffende reconstructieplan zullen worden
opgenomen in de commissie is opgenomen? Zal dit het draagvlak voor de beoogde
rechtstreekse doorwerking van het reconstructieplan niet veel groter maken?De leden van de SGP-fractie hebben laten blijken dat zij het in aanmerking
nemen van (delen van) het reconstructieplan als voorbereidingsbesluit een
behoorlijke inbreuk vinden op de gemeentelijke autonomie ter zake van het
vaststellen en wijzigen van bestemmingsplannen. De aarzeling van deze leden
wordt nog versterkt door het feit dat voor het aldus fungerende reconstructieplan
afwijkende bepalingen gelden ten opzichte van normale voorbereidingsbesluiten.
Zo geldt een normaal voorbereidingsbesluit op grond van artikel
21, vierde lid, WRO voor de periode van één jaar. In het wetsvoorstel
vervalt de voorbereidingsbescherming pas indien het bestemmingsplan in overeenstemming
met het reconstructieplan is gebracht. De aan het woord zijnde leden achten
het wenselijk om aan de werkingsduur van het als voorbereidingsbesluit fungerende
reconstructieplan toch een nader te bepalen werkingsduur toe te kennen. Ontwikkelingen
die niet in strijd zijn met het op grond van het reconstructieplan in voorbereiding
zijnde bestemmingsplan en die overigens niet noodzakelijk zijn ter uitvoering
van het reconstructieplan mogen naar hun mening niet nodeloos gefrustreerd
worden. Deelt de regering hun zienswijze en hoe wordt hierop in het wetsvoorstel
tegemoet gekomen? Voorziet de regering in dit verband ook geen verzwaring
van de provinciale ruimtelijke taak in verband met eventuele toename van het
aantal anticipatieprocedures? Is de regering overigens met de leden van de
SGP-fractie van mening dat het stellen van een bepaalde termijn juist ten
goede zou kunnen komen aan de snelheid waarmee het reconstructieplan in definitieve
zin zijn ruimtelijke onderbouwing krijgt?In dit verband merken de leden van de SGP-fractie op dat zij de eerste
verantwoordelijkheid voor vaststelling en wijziging van bestemmingsplannen
bij de gemeenteraad willen houden. In dat opzicht spreekt een model waarin
gemeenten geacht worden de reconstructieplannen in hun bestemmingsplannen
op te nemen op vrijwillige basis, waarbij nog eens afstemming met andere ontwikkelingen
met ruimtelijke effecten kan plaatshebben, deze leden meer aan. De voorgestelde
bevoegdheden van de provincie terzake kunnen dan meer dienen als stok achter
de deur voor gemeenten die het reconstructieplan niet of niet adequaat (willen)
verwerken in het bestemmingsplan. Aldus blijft de systematiek van de WRO gehandhaafd,
zonder tekort te doen aan de gewenste snelheid in het proces van reconstructie.
Graag vernemen deze leden de reactie van de regering op deze systematiek,
die trouwens ook bepleit wordt door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten.Hun zojuist gemaakte opmerking over eventuele samenloop van een gewoon
voorbereidingsbesluit met het als voorbereidingsbesluit geldende reconstructieplan
willen de leden van de SGP-fractie verbreden naar de afstemming tussen de
reconstructieplan- en bestemmingsplanprocedure in het algemeen. Uit het wetsvoorstel
wordt niet zonder meer duidelijk op welke momenten en op welke wijze beide
procedures op elkaar kunnen worden afgestemd om enerzijds duidelijkheid te
bieden aan belanghebbenden in de voorbereiding en anderzijds tijdwinst te
boeken in de uitvoering. Ook door de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
en de Federatie Particulier Grondbezit is gewezen op de wenselijkheid, zo
niet noodzaak, van duidelijkheid over de samenloop tussen de beide instrumenten
van ruimtelijk beleid. Graag zien de leden van de SGP-fractie een helder overzicht
van de momenten waarop de beide plannen in de besluitvorming zo veel mogelijk
kunnen worden gesynchroniseerd en hoe de inspraak bij die momenten eenduidig
kan worden geregeld.De leden van de SGP-fractie veronderstellen dat de uitvoering van het
wetsvoorstel voor de diverse bestuurslagen een forse investering met zich
zal brengen. Uit de toelichting hebben deze leden voor wat betreft de provinciale
bestuurslasten een behoorlijk beeld kunnen destilleren. Anders ligt het wat
hen betreft met betrekking tot de gemeentelijke inspanningen die voortvloeien
uit het voorliggende wetsvoorstel. Kan de regering nader preciseren welke
financiële gevolgen het voorliggende wetsvoorstel voor gemeenten zal
hebben? Is de regering bereid om in overeenstemming met de handelwijzen ten
aanzien van de provinciale besturen ook gemeenten een bijdrage te leveren
in de extra kosten van de uitvoering van de maatregelen die voortvloeien uit
dit wetsvoorstel? Welke betekenis kent de regering in dit verband
toe aan artikel 2 van de Financiële verhoudingswet?De leden van de SGP-fractie vragen welke relatie het voorliggende wetsvoorstel
heeft met het door de Tweede Kamer reeds behandelde wetsvoorstel Wijziging
van de Wet op de ruimtelijke ordening (TK 1996–1997, 25 311,
nrs. 1–3), waarin voorzien wordt in een zelfstandige projectprocedure.
Zal de inwerkingtreding van dat wetsvoorstel ertoe leiden dat er een andere
afstemming tussen het onderhavige wetsvoorstel en de gewijzigde WRO zal moeten
plaatshebben? 3.3.4 De verhouding met de milieuregelgevingDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat het ammoniakbeleid een
essentieel onderwerp vormt. Dit zal niet worden geregeld in de Reconstructiewet
zelf. De Memorie van Toelichting beschrijft wel de hoofdlijnen van het beleid.
Het ammoniakbeleid wordt in delen naar de Tweede Kamer gestuurd, lopende de
uitvoering van de Reconstructie wet. Dit roept de vraag op of met de voorgestelde
procedure de zorgvuldigheid van de Reconstructiewet voldoende gewaarborgd
is. Blijft de probleemloze inpasbaarheid van het te voeren ammoniakbeleid
in de systematiek van de Reconstructiewet in alle gevallen mogelijk? De gefaseerde
invoering van het ammoniakbeleid noodzaakte al eerder tot (oorspronkelijk
niet bedoelde) verlenging van de Interimwet Ammoniak en Veehouderij. Dit is
geen goede ontwikkeling; hierdoor loopt de afgesproken overstap van depositie-
naar emissiebeleid vertraging op. De Memorie van Toelichting wekt de indruk
dat de zones die rondom de EHS gerealiseerd zullen worden, zijn gebaseerd
op depositiebeleid en niet op het beoogde emissiebeleid. Hoe verhoudt het
wetsvoorstel zich met het in gang gezette beleid in een aantal ROM-gebieden?
Een realistisch ammoniakbeleid is voorwaarde voor het welslagen van de reconstructie.
Het CDA pleit voor opnemen van het door de Kamer geaccodeerde ammoniakbeleid
in het voorliggende wetsvoorstel. Mocht dat om juridisch-technische redenen
niet mogelijk zijn, dan zal naar hun oordeel het te voeren ammoniakbeleid,
tegelijk met de inwerkingtreding van het voorliggend wetsvoorstel gepubliceerd
dienen te worden. Wil de regering hierop reageren?De D66-fractie vraagt of kan worden aangegeven om welke aantallen bedrijven
het in de volgende zin gaat: «In de meest kwetsbare gebieden en een
zone van 500 m. daaromheen zal vestiging van varkens- en pluimveehouderijen
niet worden toegestaan .... enz.»De leden van de GroenLinks-fractie betreuren het dat de regering haar
voornemen uit het Regeerakkoord om het ammoniakbeleid op het emissiespoor
te concentreren voortzet. De doelstellingen geformuleerd in het Nationaal
MilieubeleidsPlan (NMP-3) (50% reductie in het jaar 2000 ten opzichte van
1980) zullen zo niet gehaald worden. Er zijn immers extra inspanningen vereist
van de overheid wil deze doelstelling gehaald worden, laat staan de inspanningsverplichting
van 70% reductie (zelfs met de oprekking van de termijn tot 2005). Bovendien
wordt verwacht dat de Europese Commissie zal komen met een plafondstelling
aan de reductie van ammoniak. Wil de overheid weer wachten tot er gedreigd
wordt met boetes, of zal zij dit keer voortvarender optreden?De natuur wordt bij een beleid uitsluitend of voornamelijk gebaseerd op
het emissiespoor het kind van de rekening. Een aanvullend depositiebeleid
is absoluut noodzakelijk om kwetsbare natuurgebieden afdoende bescherming
te bieden. Dat er reden tot zorg is, is ook al gebleken uit het rapport van
augustus 1996 van IKC Natuurbeheer, RIVM, LEI/DLO en IKC Landbouw. Uit dit
rapport blijkt dat bij voortzetting van het beleid (en toen was
er nog niet eens sprake van een beleid uitsluitend gebaseerd op het emissiespoor)
75% van de EHS niet voldoende beschermd zal zijn. De leden van de GroenLinks-fractie
betwijfelen ook of het voornemen van het sturen op emissie consistent is met
de wetgeving zoals deze tot nu toe geformuleerd is. De systematiek van de
Wet Milieubeheer is er immers op gericht om door middel van depositiebeleid
te kunnen beoordelen wat de schade op een bepaald gebied is. Een beleid uitsluitend
gericht op emissie houdt onvoldoende rekening met de gevolgen voor een gebied
en beperkt zich tot de uitstoot op bedrijfsniveau. Juist bij voorliggend wetsvoorstel,
waarin een integrale aanpak beoogd wordt, mag verwacht worden dat gevolgen
voor (natuur)gebieden serieus genomen worden.De GroenLinks-fractie dringt er dan ook bij de regering op aan om ook
rekening te houden met de depositie en het wetsvoorstel in overeenstemming
daarmee aan te passen. Alleen zo kan de overheid aantonen dat zij de NMP-3
doelstellingen serieus neemt en dat zij werk maakt van de bescherming van
de kwetsbare natuurgebieden in Nederland. De leden van de fractie van GroenLinks
vragen om een uitgebreide reactie op alle bovenstaande punten. Zij vragen
of specifiek ingegaan kan worden op de vraag hoe de overheid omgaat met genoemde
rapporten, hoe zij de doelstellingen denkt te kunnen halen, hoe zij de bescherming
van de natuurgebieden denkt te kunnen realiseren en of zij nog steeds kiest
voor een beleid gestuurd op emissie.De leden van de SGP-fractie stellen dat het wetsvoorstel in verband moet
worden gezien met nog in gang zijnde processen op het gebied van de milieuregelgeving.
Zo achten deze leden van belang dat de veranderende regels op het gebied van
stank en ammoniak tegelijk met dit wetsvoorstel in werking treden. In de toelichting
ontbreekt naar hun mening te zeer een relatie met het stankbeleid. Zij vragen
de regering daarop nader in te willen gaan.In het kader van de relatie van het wetsvoorstel met de milieuregelgeving
stellen de leden van de SGP-fractie nog vragen over de te verwachten effecten
van de Reconstructiewet op het milieu. Deze leden hebben begrepen dat TNO-onderzoek
heeft aangetoond dat het sluiten van varkenshouderijen in de nabijheid van
kwetsbare natuurgebieden veel minder milieuwinst oplevert dan aanvankelijk
werd verondersteld. Welke gevolgen verbindt de regering aan de resultaten
van bedoeld onderzoek voor de vormgeving van het wetsvoorstel? Hoe moet in
dezen het milieurendement van het wetsvoorstel worden beoordeeld, uitgaande
van de juistheid van de TNO-bevindingen? Zullen de resultaten van dit onderzoek
ook hun weerslag hebben op varkenshouderijen buiten de reconstructiegebieden?Overigens is de leden van de SGP-fractie onduidelijk in welke verhouding
het wetsvoorstel staat met de voornemens het ammoniakbeleid om te vormen van
depositie- naar emissiegericht. De regering heeft in de lijn van de motie-Meijer
(TK 1997–1998, 24 445, nr. 41), duidelijk aangegeven het ammoniakbeleid
uitsluitend te zullen baseren op het emissiespoor (TK 1997–1998, 26 024,
nr. 9, p. 55). Ook in de toelichting wordt dit nog eens met zoveel woorden
aangegeven. Niettemin acht de regering aanvullende maatregelen nodig. Dit
komt onder meer tot uitdrukking in de aanwijzing van zones om de meest kwetsbare
natuurgebieden en het sturen op de omvang van bedrijven in de nabijheid van
de EHS. De leden van de SGP-fractie zijn van mening dat de regering door deze
maatregelen een te groot voorschot neemt op de discussie die ten principale
nog over het ammoniakbeleid gestoeld op het emissiespoor gevoerd moet worden.
Het komt de aan het woord zijnde leden voor dat de gememoreerde maatregelen
een typische uitwerking zijn van een depositiegerichte benadering, die binnen
het nieuwe ammoniakbeleid niet op voorhand is in te passen. Zij
vragen de regering dan ook waarom haar beleidsvoornemens met betrekking tot
de invulling van het ammoniakbeleid niet tegelijk met de behandeling van dit
wetsvoorstel kan worden meegenomen. Kan meer duidelijkheid worden geschapen
over de contouren van dat beleid? Is reeds nu duidelijk dat de uitwerking
van het nieuwe ammoniakbeleid ontoereikend zal zijn om de doeleinden van het
voorliggende wetsvoorstel te realiseren? Wanneer kan een stuk over het ammoniakbeleid
gebaseerd op het emissiespoor de Kamer bereiken? 4. Opzet van het wetsvoorstel 4.2 De verdeling van bestuurlijke taken en verantwoordelijkheden 4.2.1 AlgemeenDe reconstructieplannen in ontwerp moeten binnen negen maanden zijn opgesteld.
Is dit haalbaar? Ook zal er een bestuursovereenkomst gesloten worden met gemeenten
en waterschappen. Hierin zal o.a. de afstemming met de procedures voor de
vaststelling of herziening van bestemmingsplannen worden gewaarborgd. De leden
van de VVD-fractie willen graag weten wat voor juridische figuur de bestuursovereenkomst
is? Is deze bestuursovereenkomst bindend, wat als er geen overeenkomst wordt
gesloten, en wat als één van de partijen zich niet aan de afspraken
uit de bestuursovereenkomst houdt? Wat is de status van de overeenkomst ten
opzichte van derden? Kan de minister dit nader toelichten? Hoe wordt omgegaan
met situaties zoals dat na bijv. tien jaar een wijziging van een BP wordt
vastgesteld die later niet in overeenstemming met het reconstructieplan blijkt
te zijn? Dit bijvoorbeeld uit onwetendheid over het bestaan van een reconstructieplan.De leden van de VVD-fractie lezen dat er ook bestuursovereenkomsten tussen
minister en provincies worden afgesloten met betrekking tot de gefaseerde
uitvoeringsprogramma's van de reconstructieplannen. De minister geeft aan
dat dit niet meer is dan een financieel «commitment» (blz. 49).
Kun je op basis van commitments harde afspraken maken, vragen de leden van
de VVD-fractie zich af? Ook hier geldt de vraag over de juridische hardheid
van deze bestuursovereenkomsten. De minister geeft immers expliciet aan dat
de goedkeuring van een reconstructieplan, anders dan bij een landinrichtsproject,
geen concrete financiële toezegging inhoudt. Lopen provincies niet het
risico dat na het afsluiten van een bestuursovereenkomst halverwege de uitvoering
van een reconstructieplan het geld op is? Zij zitten dan opgescheept met half
gerealiseerde reconstructieplannen. Wat dan?De leden van de VVD-fractie lezen in het wetsvoorstel dat er verschillende
plannen en afspraken in de tijd door elkaar heenlopen. Kan de minister chronologisch
inzichtelijk maken (bijv. door middel van een tijdstabel) hoe bestuurlijke
afspraken tussen minister en GS (art. 10), bestuursovereenkomsten tussen GS
en gemeenten (art. 14), reconstructieplannen, uitwerkingen van reconstructieplannen,
bestuursovereeenkomsten tussen minister en GS (art.33), uitvoeringsprogramma's
en ruilplannen in elkaar schuiven?(blz. 27)In de Nota «Kracht en Kwaliteit» wordt ook een beleid van
regioperspectieven gekoppeld aan gebiedscontracten en bijbehorend budget voorgesteld,
analoog aan de Reconstructiewet. Worden deze gebiedscontracten c.q. bestuursovereenkomsten
ook in een wettelijk systeem geïmplementeerd? Zo nee, waarom kan een
dergelijk beleid niet in de reconstructiegebieden gevoerd worden? Met het vaststellen van het Reconstructieplan zullen eventuele strijdigheid
met streek- en bestemmingsplannen worden opgelost door de betreffende artikelen
in streek- en bestemmingsplannen automatisch te wijzigen. De leden van de
CDA-fractie willen graag weten waarom voor deze procedure is gekozen? Waarom
is aan de gemeenteraden niet de bevoegdheid van het wijzigen van een bestemmingsplan
of het nemen van een voorbereidingsbesluit overgelaten? Graag een nadere toelichting
omtrent de parallel schakeling van de verschillende wettelijk vastgelegde
bevoegdheden, voorzover er relatie is met het voorliggende wetsvoorstel.De provincie krijgt een belangrijke bestuurlijke rol toebedeeld bij de
uitvoering van de wet. De plannen die moeten worden gemaakt door de reconstructiecommissie
vormen daarbij een cruciale factor. De verwachte resultaten en de realisatie
van de doelen zijn in hoge mate afhankelijk van de kwaliteit van deze plannen
en de beschikbare middelen om de plannen uit te voeren. De leden van de fracties
van RPF en GPV vragen of de betrokken provincies in staat zijn om deze extra
bestuurlijke taak uit te voeren.De leden van bovengenoemde fracties vragen wie uiteindelijk verantwoordelijk
is voor de realisering van de plannen. Zullen maatregelen worden genomen indien
de uitgangspunten niet worden gerealiseerd? Zo ja, welke en wanneer?De leden van de leden van de fracties van RPF en GPV missen een duidelijke
inkadering van de bestuursovereenkomst volgens artikel 14, lid 2. Waarom wordt
niet in ieder geval een aantal randvoorwaarden gesteld, om te voorkomen dat
het resultaat te zeer afhankelijk is van het overleg en van de positie van
de verschillende actoren in dat proces? Wat is de juridische status van de
bestuursovereenkomst en wat zijn de consequenties van het niet totstandkomen
of niet nakomen van zo'n overeenkomst? 4.2.2 De functie van de rijksuitgangspuntenDe begrippen «gebieds-contract» en «regio-contract»
hebben door haar opneming in dit wetsvoorstel in de ogen van de fractie van
D66 nog eens extra onderstreept hoezeer het maken en uitvoeren van reconstructieplannen
het karakter «van onderen op» moet hebben.De rijksuitgangspunten geven een aantal aandachtspunten voor het maken
van reconstructieplannen. Hoe verhouden deze rijksuitgangspunten zich in algemene
zin tot elkaar? Ook informeren de leden van de RPF- en GPV-fracties naar de
mogelijkheden om een reconstructie uit te voeren op basis van veehouderijsectoren
anders dan de varkenshouderij. Geldt voor alle sectoren in principe dezelfde
aanpak?De wijze waarop de rijksuitgangspunten functioneren bij de toetsing van
de reconstructieplannen wordt bij algemene maatregel van bestuur geconcretiseerd.
Verder bestaat in de loop van de uitvoering van een reconstructieplan steeds
ruimte voor prioriteitsstelling. De leden van de RPF- en de GPV-fractie merken
op dat de hiermee beoogde flexibiliteit de nodige risico's in zich bergt.
Waar zijn het rijk en de provincies op af te rekenen? Brengt eventuele aanvaarding
van dit wetsvoorstel meer dan alleen een inspanningsverplichting met zich
mee? Wanneer wordt de uitvoering van de Reconstructiewet doelmatig geacht?Volgens uitgangspunt A.2 wordt bij de vorming van de zone rekening gehouden
met de bestaande transportstromen. De leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie
vragen of inzicht kan worden geboden in de realiteitswaarde van
dit uitgangspunt. Zijn de transportstromen voldoende bekend, vinden ze over
het algemeen binnen een gebied met een beperkte omvang plaats en is het patroon
van de transportstromen redelijk constant? 4.3 Het reconstructieplanHet valt de leden van de VVD-fractie op dat de rijksuitgangspunten op
het gebied van ruimtelijk veterinaire aangelegenheden, milieu, water en natuur
en landschap liggen. Dit terwijl de doelstellingen aangegeven in artikel 4
ook op het gebied van infrastructuur, wonen, werken en economische structuur
liggen. Een reconstructieplan moet ook een beschrijving geven van laatstgenoemde
aspecten, en maatregelen en voorzieningen die deze aspecten meenemen (art.
11). Betekent dit dat ook woningbouwlocaties, bedrijfsterreinen en infrastructuurprojecten
binnen het bereik van deze wet vallen? De leden van de VVD zien hier een discrepantie
tussen de Rijksuitgangspunten en de doelstellingen uitartikel 4: waar moet
een reconstructieplan nu aan voldoen? En betalen andere verantwoordelijke
ministeries ook mee aan de uitvoering van reconstructieplannen daar waar het
hun terrein betreft?Het vastgestelde reconstructieplan zal rechtstreeks doorwerken in streekplannen
en bestemmingsplannen. De WRO wordt hiermee opzij gezet. Streekplannen en
bestemmingsplannen komen soms na lange procedures tot stand. Is het gewenst
dat er naast streekplannen, bestemmingsplannen en andere provinciale omgevingsplannen
een nieuw structuurplan in het leven geroepen wordt, zo vragen de leden van
de VVD-fractie zich af? En is de minister niet bang dat inwoners van regio's
door het gebiedsgerichte plannenbos straks de bomen niet meer zien? Denkt
de minister niet dat dit het draagvlak voor weer nieuwe plannen zal ondermijnen?
Toch verwacht de minister weinig weerstand als er een nieuwe ruimtelijke figuur
doorheen gaat lopen (blz. 55). Waar is dit vertrouwen op gebaseerd? Binnenkort
zal er een fundamentele herziening van de WRO plaatsvinden. De leden van de
VVD-fractie zouden graag willen weten wat de relatie van onderhavig wetsvoorstel
tot deze aangekondigde fundamentele herziening is?De Provinciale Staten mogen voor elk concentratiegebied één
of meer reconstructieplannen maken. De leden van de VVD-fractie vragen de
minister of er al zicht is op het aantal reconstructieplannen dat elke provincie
(of gezamenlijk) zal indienen? Kan het ontbreken van een regeling in het wetsvoorstel
dat aangeeft hoeveel middelen beschikbaar zijn voor welke provincie ertoe
leiden dat provincies met het doel zoveel mogelijk van de beschikbare financiële
middelen te claimen, zoveel mogelijk reconstructieplannen opstellen en deze
optuigen (zie wat er gebeurt bij het voorbereidingsschema landinrichting)
(blz. 49).Kan de minister aangeven welke criteria de AMvB zal bevatten die de wijze
aangeeft waarop de reconstructieplannen getoetst worden aan de rijksuitgangspunten?
Toetst de minister daarnaast de plannen ook op de integrale afweging van de
diverse betrokken belangen (blz. 54)?De leden van de VVD-fractie vragen de minister nader te omschrijven wat
de rol van de Dienst Landelijk Gebied (DLG) bij de reconstructies wordt. Zij
begrijpen dat de DLG de reconstructiecommissies en GS bijstaat, en de uitvoering
van reconstructieplannen in handen krijgt als opdrachtnemer (blz 31 en 51).
Wat valt er allemaal onder de uitvoering? De DLG wordt binnenkort een ZBO.
Betekent dit dat de DLG dan – net als Staatsbosbeheer – meer geld
op de markt moet genereren? Krijgt de DLG bij de uitvoering van de Reconstructie
dan geen monopoliepositie? Zijn er ook andere instanties of instellingen
die deze uitvoering ter hand kunnen nemen? Wie is er aansprakelijk voor eventuele
begane fouten bij de uitvoering? De DLG, de Reconstructiecommissie of de provincies?Het is niet noodzakelijk dat de reconstructieplannen het totale oppervlak
van de concentratiegebieden beslaan. De leden van de fracties van RPF en GPV
merken op dat dit impliceert dat de specifieke aanpak volgens dit wetsvoorstel
niet in alle delen van het concentratiegebied noodzakelijk is. Deze leden
menen dat in die gevallen dan ook aangesloten moet worden bij de generieke
regelgeving. Moeten de betrokken provincies in dat licht verantwoorden waarom
een bepaalde begrenzing van een reconstructiegebied wordt gekozen, en waarom
die begrenzing niet onnodig ruim is? 4.4.5 Planologische doorwerking van het reconstructieplanDe leden van de fracties van RPF en GPV vragen welke andere dan de nu
voorgestelde maatregelen mogelijk zijn om de aanpassing van bestemmingsplannen
te bevorderen. Deze leden menen dat het primaat van het bestemmingsplan zoveel
mogelijk in tact dient te blijven, en vragen of een parallelschakeling van
de procedures voor de totstandkoming van het reconstructieplan en de wijziging
van de bestemmingsplannen daar in de ogen van de regering aan kan bijdragen.De leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie vragen of nader kan worden
beargumenteerd waarom de termijn van één jaar volgens artikel
21 van de WRO buiten toepassing wordt verklaard. Wordt deze termijn over het
algemeen te kort geacht? Zo ja, hoe is dit te verklaren? Bestaat niet het
risico dat gemeenten hun bestemmingsplan niet of pas in een zeer laat stadium
aanpassen, zoals nu reeds bij de toepassing van artikel 19 WRO vaak het geval
is?Het is de leden van de RPF- en de GPV-fractie niet duidelijk waarom de
afstemming van de reconstructieplannen met de streekplannen geen pendant kent
met betrekking tot andere provinciale omgevingsplannen. Waarom wordt hier
niet het «haasje-over-principe» toegepast?De leden van de RPF- en de GPV-fractie constateren dat de verantwoordelijkheid
voor de schadevergoedingsregeling bij gedeputeerde staten komt te liggen.
Daarmee wordt afgeweken van het stelsel van de Wet op de Ruimtelijke Ordening,
waarin die verantwoordelijkheid bij de gemeente ligt. Bovendien gaat het om
de uitvoering van nationale doelstellingen. Welke argumenten rechtvaardigen
deze afwijking? Worden hieraan ook consequenties verbonden voor gebiedsgericht
beleid buiten de concentratiegebieden? 4.5 De uitvoering van het reconstructieplanHet wetsvoorstel noemt drie verschillende instrumenten die voor de ruimtelijke
herinrichting van gebieden ingezet kunnen worden, nl. vrijwillige grondverwerving,
herverkaveling en onteigening (blz. 38). Deze zullen in het bijzonder gericht
zijn op het creëren van varkensvrije zones, het realiseren van de EHS
en het scheppen van een goede adequate ruimtelijke verdeling van veehouderijfuncties
in relatie tot andere economische activiteiten en woonbebouwing.Onteigening wordt als uiterste middel genoemd. Over herverkaveling zegt
de minister – aangezien het bij de reconstructie voornamelijk om niet-grondgebonden
bedrijven gaat – dat «herverkaveling, hoewel die vele artikelen
van het wetsvoorstel beslaat, slecht in beperkte mate kan worden aangewend»
(blz. 39). De leden van de VVD-fractie trekken daaruit de conclusie dat grondverwerving
op vrijwillige basis als voornaamste instrument overblijft om varkensvrije
zones en de EHS te realiseren. Is deze conclusie juist? Hiermee
willen de leden van de VVD-fractie aansluiten bij hun eerdere vraag waarom
er dan een apart wetsvoorstel nodig is? Voldoet de huidige bedrijfsbeëindigings-
en verplaatsingsregeling niet aan deze voorwaarde?Voor een goede en stimulerende bedrijfsbeëindigings- en verplaatsingsregeling
zijn fiscale stimulansen belangrijk. De leden van de VVD-fractie willen van
de minister weten welke fiscale stimulansen hij denkt in te zetten?Het is de bedoeling dat een reconstructieplan binnen twaalf jaar wordt
uitgevoerd. Is dit een streeftijd, en wat gebeurt er als dit niet lukt, bijvoorbeeld
doordat tussentijds wijzigingen worden aangebracht die weer de gebruikelijke
procedure moeten doorlopen? Welke instrumenten staan de minister ter beschikking
om deze termijn daadwerkelijk te realiseren?Wordt onteigening als instrument alleen ingezet voor het realiseren van
varkensvrije zones, of kan dit ook voor de realisatie van bijv. de EHS, ammoniak-,
nitraat en fosfaatdoelstellingen worden ingezet. En ook voor het reserveren
van gebieden ter voorkoming van wateroverlast? Kan de minister garanderen
dat er in reconstructieplannen ontwikkelingsgebieden voor de vestiging van
agrarische bedrijven worden aangewezen (blz. 43)?De leden van de VVD-fractie vragen zich af waarom de rechtsbescherming
tegen het ruilplan gewijzigd wordt. Zij begrijpen niet waarom er een bestuursrechtelijke
procedure wordt voorgesteld (blz. 41). Het gaat hier toch om wijziging van
eigendomsverhoudingen, zoals de minister zelf al aangeeft? Beroep moet nu
bij de Raad van State ingesteld worden, maar die hebben hier toch niets mee
te maken? Ook het Kadaster heeft gewezen op het feit dat een adequate rechtsbescherming
tegen het ruilplan zo niet gewaarborgd is. Wat vindt de minister van deze
kritiek?De M.E.R.-plicht zal ook voor te verplaatsen veehouderijbedrijven gelden.
Er bestaat de mogelijkheid om gecombineerde milieueffectrapporten op te stellen,
dit ter beoordeling van de vergunningverlenende instanties (blz.43). Zijn
burgemeesters en wethouders van deze mogeljkheid op de hoogte? Wordt het ook
mogelijk om een integrale of gebiedsgerichte milieuvergunning op te stellen,
op welk gebied het kabinet onlangs in een brief aan de Kamer experimenten
aankondigde (TK 24 036, nr.81; 116)?Bij de uitvoering van de reconstructieplannen wordt onder meer gebruik
gemaakt van financiële stimulansen voor bedrijsbeëindiging, bedrijfsomschakeling
en bedrijfsverplaatsing. De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen
of dit een verschil in concurrentiepositie van bedrijven binnen en buiten
de concentratiegebieden tot gevolg kan hebben, aangezien bepaalde middelen
met voorrang zullen worden ingezet ter uitvoering van de Reconstructiewet. 4.6 De reconstructiecommissieDe provinciale staten stellen een reconstructiecommissie samen. Daarin
moeten vertegenwoordigers uit bepaalde geledingen zitten. Het viel de leden
van de VVD-fractie op dat natuur en landschap en milieu als twee aparte categorieën
worden behandeld. Waarom is dat? Zijn zij nu niet oververtegenwoordigd in
vergelijking met de andere geledingen? Dit terwijl de minister concludeert
dat de inbreng van de landbouw onontbeerlijk is (blz. 45). En hoe zit het
met de vertegenwoordiging van het particuliere bedrijfsleven in de reconstructiecommissie?
Zeker nu de minister aangeeft dat een financiële bijdrage
van de particuliere sector onmisbaar is, zou het goed zijn als zij ook vertegenwoordigd
waren (blz. 47).De provinciale staten bepalen wat de taken en bevoegdheden van de reconstructiecommissie
worden. Dit kan dus per provincie, en per reconstructiecommissie binnen een
provincie verschillen? De leden van de VVD-fractie vinden de toelichting op
dit punt niet helemaal duidelijk.De leden van de CDA-fractie vragen het kabinet om meer helderheid omtrent
positie en bevoegdheden van de provinciale reconstructiecommissie te verschaffen
dan in de Memorie van Toelichting gegeven is? Klopt het dat het wetsvoorstel
de provincies vrij laat voor wat betreft het toekennen van bevoegdheden aan
de reconstructiecommissies. Zo kan in het ene gebied de commissiebevoegdheid
zich beperken tot een adviserende aan het College van GS, terwijl een Commissie
in een ander gebied de bezwarenbehandeling volledig kan worden opgedragen.
Het viel op dat ook aan de taakverdeling binnen de Commissie in de Memorie
van Toelichting weinig aandacht is geschonken. Langs welke procedure wordt
de voorzitter en de secretaris van de commissie benoemd? De leden van de CDA-fractie
pleiten voor eenduidigheid van positie en bevoegdheden van de commissies en
willen het kabinet in overweging geven daartoe alsnog een artikel in de wet
op te nemen, graag hierop een reactie.Ten aanzien van de leden van reconstructiecommissie ziet de D66 graag
dat ook q.q. een lid – als vertegenwoordiger van sociaal-economische
signatuur niet zijnd agrariër – bijvoorbeeld op voordracht van
de Kamer van Koophandel wordt toegevoegd.Vooral het gebrek aan sturingskracht baart de leden van de fractie van
GroenLinks zorgen. De verantwoordelijkheid voor beleid wordt in te grote mate
bij de provincie gelegd. Zo stelt de centrale overheid wel criteria vast voor
de aanwijzing van de zogeheten zeer kwetsbare gebieden, maar de daadwerkelijke
aanwijzing laat zij over aan de Provincie. Het gevaar ontstaat dat de Provincies
vervolgens de aanwijzing laat afhangen van beschikbare middelen en van belangen
van direct betrokkenen. Dit laatste effect wordt nog versterkt door de samenstelling
van reconstructiecommissies. Er is immers wel vastgelegd wat voor soort mensen
en organisaties in deze adviescommissies zitting dienen te nemen, maar niet
in welke mate zij vertegenwoordigd moeten zijn. De Provincie kan zo in de
verleiding gebracht worden een bepaald belang te zwaar te laten wegen. Na
het uitbrengen van het advies door genoemde reconstructiecommissie kan de
Provincie overgaan tot het vaststellen van een uitvoeringsprogramma, waar
vervolgens geen ministeriële goedkeuring voor nodig is. Deze gebrekkige
centrale aansturing kan de angel uit een potentieel krachtige wet halen. Naar
de mening van de fractie van GroenLinks zal de centrale aansturing en de afstemming
tussen de reconstructieplannen onderling sterk verbeterd moeten worden. Dat
wil niet zeggen dat de leden vinden dat de Provincie geen belangrijke rol
moet behouden, het gaat meer om het invoeren van een centrale eindtoets om
te kunnen beoordelen of de algemene doelstellingen behaald zijn.De leden van de fracties van de RPF en het GPV constateren dat de status
van de commissie en de positie van haar leden per geval kunnen verschillen.
Dat betekent ook dat de wijze van uitvoering van het wetsvoorstel sterk per
gebied kan verschillen. Deze leden vragen welke nadelen daaraan verbonden
kunnen zijn, en of niet meer eenheid gewenst is. 5. Bestuurlijk-financieel kader van de reconstructieDe leden van de PvdA-fractie constateren dat voor het reconstructiebeleid
een totaal budget van circa 1100 miljoen gulden beschikbaar is.Deze leden vragen, ter vermijding van een vicieuze cirkel waarbij pas
geld vrijkomt als er plannen zijn en pas plannen worden opgesteld als er middelen
zijn vrijgemaakt, om een globale meerjaren-programmering van dit totaal budget
vast te stellen. Tevens vragen deze leden een globale toedeling van de beschikbare
middelen over de aanwendingsmogelijkheden, zoals extensivering, herinrichting,
onderzoek, etc.Deze leden vragen om een kosten-baten-analyse, mede naar aanleiding van
de opmerking in het Nader Rapport dat de huidige, gewijzigde uitwerking een
gunstiger verhouding oplevert. Welke gekwantificeerde doelen kunnen vaststellen,
voor welk budget op welke termijn gerealiseerd worden met behulp van de nu
voorgestelde reconstructie-aanpak in vergelijking met een opwaardering van
de bestaande gebiedsgerichte projecten?Deze leden vragen of in plaats van een systematiek van vierjaarlijks vast
te stellen beleidsprioriteiten niet gekozen zou moeten worden voor een systematiek
van een voortschrijdend vierjarenprogramma, waarbij steeds het aanstaande
jaarprogramma wordt geconcretiseerd.Deze leden vragen tevens of voorzien is in monitoring en periodieke (jaarlijkse)
voortgangsrapportages aan de Kamer voor het beoordelen van de voortgang, de
resultaten en als basis voor tussentijdse evaluatie en bijsturing.Deze leden vragen tevens in hoeverre de ontwikkeling van nieuwe economische
dragers, op plaatsen waar de intensieve veehouderij door inkrimping of extensivering
ruimte creëert, hetzij via private investeringen dan wel in de vorm van
publiek-private-samenwerking kan bijdragen aan de financiering van het totale
reconstructiebeleid.Bij de leden van de CDA-fractie blijft veel onduidelijkheid bestaan omtrent
de financiering van de voorgestelde operatie. De Minister van LNV trekt 10
maal 80 miljoen gulden uit en de Minister van VROM 300 miljoen. Uit brieven
van betrokken instanties valt op dat daarin opgenomen berekeningen uiteenlopen
van 2.5 tot 4,5 miljard gulden. Deze bedragen wijken schril af van de 1.1
miljard gulden, waarmee het kabinet deze operatie denkt te kunnen uitvoeren.
Zeker wanneer aan uitplaatsing van bedrijven in ruime mate wordt deelgenomen.
Graag een degelijke realistische onderbouwing wat betreft de benodigde gelden
en ook uit welke bronnen.De leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie vragen of enig inzicht kan
worden geboden in de toereikendheid van het taakstellend financieel kader.
Ook vragen deze leden of een schatting kan worden gegeven van de mogelijk
beschikbare middelen uit Europese fondsen.In het uitvoeringsprogramma wordt een nauwkeurige omschrijving gegeven
van de voorgenomen activiteiten, het tijdpad, een raming van de kosten en
een overzicht van de financiering van de geplande activiteiten. Zijn verschillende
reconstructieplannen elkaars concurrent als het gaat om het aanspreken van
de beschikbare financieringsmogelijkheden van de activiteiten, zo vragen de
leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie.De leden van de fracties van RPF en GPV vragen om een reactie op het voorstel
van LTO-Nederland om de beschikbare middelen vooral in te zetten om intensieve
veehouderijbedrijven die zich in de kern van de EHS bevinden uit te plaatsen,
waarbij een uitzondering wordt gemaakt voor de biologische en grondgebonden
varkenshouderij. De financiering van de voorstellen roept overigens, in zijn algemeenheid,
bij de leden van de SGP-fractie, nog vragen op. De bedragen die beschikbaar
gesteld zijn, lijken in hun ogen in ieder geval niet toereikend om de reconstructie
in zijn totaliteit uit te voeren. Bovendien is hen niet duidelijk of al de
middelen wel daadwerkelijk beschikbaar kunnen komen uit de door de regering
voorgestelde bronnen. Allereerst wensen deze leden dan ook een nadere onderbouwing
van de raming van de kosten die samenhangen met de verwerkelijking van de
maatregelen uit het wetsvoorstel. Hoeveel geld is er nu daadwerkelijk gemoeid
met de uitvoering van de reconstructieplannen? Zijn de tot nu toe toegezegde
middelen toereikend om die doelstellingen te bereiken? De regering laat over
dat laatste onduidelijkheid bestaan door aan te geven dat het van groot belang
is dat ook andere overheden en particuliere instanties zullen moeten bijdragen
aan de financiering van de reconstructie. Hoeveel geld veracht de regering
van genoemde categorieën? Zal de eventuele medefinanciering uit de Europese
fondsen noodzakelijk zijn ter financiering van de voorliggende voorstellen
of zal dat additionele geld in mindering gebracht kunnen worden op de geldelijke
inspanningen van de rijks-, provinciale of lokale overheden? 5.3 De subsidiëringDe leden van de VVD-fractie zouden een nadere toelichting op de constructie
met het Groenfonds willen. Zij begrijpen dat de minister in een bestuursovereenkomst
met de provincie financiële middelen toezegt (onder voorbehoud). De middelen
voor de reconstructie worden weer in het Groenfonds gestort, en op basis van
aanwijzingen door de minister middels een subsidieregeling aan projecten besteed
die de DLG uitvoert. De provincies krijgen dus nooit de beschikking over de
gelden. Dit roept een aantal vragen op. Wat is de status van het Groenfonds,
wie controleert het Groenfonds, valt dit fonds onder het budgetrecht van de
Kamer, kan het Groenfonds rente trekken, zo ja, wat gebeurt er met deze rente?
Hoe staat de onderbrenging van gelden in het Groenfonds nu precies in relatie
tot de subsidieregeling en de bestuursovereenkomsten? Komen er nu één
of meerdere subsidieregelingen, en wat zal de inhoudt van de AMvB's worden
die over de subsidiestromen gaan (waar wordt subsidie aan besteed)? (blz.
50)Verder vragen de leden van de VVD-fractie of de minister bereid is de
Tweede Kamer op de hoogte te stellen van de inhoud van de reconstructieplannen,
en van de voortgang van de uitvoering daarvan.Verder worden het aanvullend stikstofbeleid, het aanvullend fosfaatbeleid
en oude landinrichtingsprojecten ook in dit wetsvoorstel opgenomen. De leden
van de VVD-fractie prijzen de ambities van de minister, maar lopen de ambities
en de financiële middelen hier niet uiteen? De minister heeft de Kamer
geschreven dat er f 375 mln uit de Reconstructiegelden naar verplaatsing
van melkveehouderijen gaat, en dat er ca. f 400 mln naar wegwerking van
de verplichtingenstand landinrichting gaat. Komt dit laatste geld ook uit
de Reconstructiegelden? En heeft de minister al zekerheid over de toezegging
van gelden uit Brussel?Heeft de minister bij de financiering ook rekening gehouden met optredende
inflatie in de tijd?Ter afsluiting vragen de leden van de VVD-fractie of de minister denkt
dat de reconstructie van de concentratiegebieden van de grond komt zolang
er onduidelijkheid bestaat over de Wet herstructurering varkenshouderij?«Belangrijke onderwerpen voor de besteding van de beschikbare gelden
zullen onder meer zijn:....»Bij de opgevoerde onderwerpen mist de fractie van D66 node: «versterking
van de sociaal-economische structuur van de regio». Is de regering bereid
deze doelstelling toe te voegen. 6. Lasten voor de overheid, burgers en bedrijvenHet wetsvoorstel is primair faciliterend van aard. Sommige bedrijven zullen
worden geconfronteerd met extra lasten. De leden van de RPF-fractie en de
GPV-fractie vragen of reeds een indicatie kan worden gegeven van het aantal
bedrijven en hoe hoog de extra lasten zullen zijn. Welke lastenverzwaring
wordt in dit kader redelijk geacht? Kan worden geconcretiseerd wanneer schadevergoeding
aan de orde is?De Reconstructiewet zal een aanzienlijk bestuurlijke inzet van het gemeentelijke
apparaat vergen met als gevolg dat extra bestuurslasten ontstaan. De leden
van de RPF-fractie en de GPV-fractie vragen of een indicatie kan worden gegeven
van de bestuurslasten per gemeente. Op welke wijze wordt erin voorzien dat
de gemeenten deze lasten kunnen dragen? III ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1De leden van de VVD-fractie vraagt of de minister een definitie van aardkundige,
natuurwetenschappelijke en cultuurhistorische waarden kan geven? Artikelen 4 en 5De leden van de PvdA-fractie vragen een concrete weergave van de eigenlijke
doelstelling(-en) van het wetsvoorstel.De leden van de PvdA-fractie vragen de regering de eigenlijke doelstellingen
van de wet te verduidelijken en in prioritaire volgorde te concretiseren.Deze vraag komt voort uit het feit dat de Whv een drietal doelstellingen
kent met betrekking tot het milieu-, het veterinaire en het economische beleid,
te weten het herstel van de mineralenbalans, het tegen kunnen gaan van een
volgende varkenspestepidemie en het herstructureren van de varkenshouderij
tot een kleinere maar sterkere sector.De Rwc beoogt, niet meer en niet minder, dan het ruimtelijk beleidskader
te bieden voor deze drie hoofddoelstellingen. Desalniettemin geven de artikelen
4 en 5 van het wetsvoorstel een op onderdelen afwijkende, brede(re) respectievelijk
smalle(re) opsomming van doelstellingen.In artikel 4 wordt namelijk gesproken over een reconstructie in deze gebieden
ter bevordering van een goede ruimtelijke structuur van de concentratiegebieden,
in het bijzonder met betrekking tot landbouw, natuur, bos, landschap, recreatie,
water, milieu en infrastructuur, alsmede ter verbetering van een goed woon-,
werk- en leefklimaat en van de economische structuur.In artikel 5 wordt aangegeven dat de reconstructie maatregelen en voorzieningen
omvat ter verbetering van de ruimtelijke structuur ten behoeve van de landbouw,
ter vermindering van de veterinaire risico's, ter verbetering van de kwaliteit
van natuur, landschap, milieu en water.Expliciteren en naar prioriteit concretiseren van de doelstellingen van
de wet verduidelijken niet alleen het wetsvoorstel, wat op zichzelf een verdienste
mag worden genoemd, maar maken voor het Rijk, de mede-overheden en belanghebbenden
ook duidelijk voor welke verantwoordelijkheden men gesteld wordt. Deze duidelijkheid
definieert op haar beurt het benodigde instrumentarium en de
benodigde middelen, deze vormen de basis voor monitoring en voortgangsrapportages
en stellen de Kamer vervolgens ook in staat de resultaten en vorderingen te
beoordelen.De fractie van D66 wil graag aan art. 5 toevoegen onder d: ... ter stimulering
van de sociaal-economische omstandigheden. In dit artikel zou dan ook de naam
moeten worden herzien, en zou moeten luiden: Reconstructiewet.De in het Regeerakkoord overeengekomen passages over plattelandsontwikkeling
zijn dan gezwaluwstaart met de planologie. Er wordt dan een wettelijk instrument
gecreëerd om in alle provincies de Reconstructiewet te gebruiken bij
regionale ontwikkelingsplannen. Financieel is dit ook aantrekkelijk. De toedeling
van uit de landelijke overheid beschikbaar gestelde middelen is dan minder
problematisch. In de huidige voorstellen dreigt een tweedeling tussen de varkens
concentratiegebieden en de kustprovincies. Is de regering bereid in een Nota
van wijziging de strekking en werking van de wet te verruimen ? Vooral hoofdstuk
3 is bij de fractie van D66 in goede aarde gevallen. In oktober 1998 bij de
begrotingsbehandeling LNV is door deze fractie aangedrongen op «radicaal
stoppen met ruilverkaveling». Zo snel op haar wenken bediend te worden
stemt tot voldoening. Artikel 6De leden van de PvdA-fractie erkennen de beleidsvrijheid van de provincies
met betrekking tot het aantal in te stellen reconstructiegebieden en derhalve
van het aantal reconstructiecommissies. Deze leden vragen de regering ook
aan te geven of, en zo ja op welke wijze, enige beperking wordt nagestreefd,
ook om onnodige verschillen in de uitvoering op de een en de andere lokatie
te kunnen voorkomen. Concreet vragen deze leden of een schaalgrootte, aansluitend
op het streekplanniveau, een verantwoord uitgangspunt kan vormen. Artikel 7De leden van de PvdA-fractie vragen een nadere toelichting op de aanwezigheid
van een door onze Ministers toe te voegen adviseur aan de reconstructiecommissie
in relatie tot de omschrijving van de commissie als bedoelt in de Provinciewet
en de bevoegdheden van de provincie.De leden van de CDA-fractie vragen zich af waarom aan de reconstructiecommissie
niet eenzelfde bevoegdheid is verleend als in de wet Landinrichting is toegekend
aan de landinrichtingscommissies?Graag ziet de D66 fractie in artikel 7 de toevoeging: g. Kamer van Koophandel. Artikel 9, lid 2De leden van de fracties van RPF en GPV informeren naar de wijze van het
vaststellen van de criteria. Tevens informeren ze naar het bestaan van prioriteiten
voor de toetsing van de resultaten van de reconstructieplannen. Zijn alle
vier de rijksuitgangspunten even belangrijk? Artikel 11De leden van de CDA-fractie vragen zich af of het vastleggen van het begrenzingenplan
in een zo vroeg stadium als voorgesteld niet een soepele uitvoering van het
plan belemmert? Artikel 12De leden van de CDA-fractie vragen zich af of een periode van twaalf jaar
voor de uitvoering van het plan toereikend is? Geeft de voorgestelde systematiek
van om de vier jaar heroverweging, omtrent de beschikbaarstelling van de financiële
middelen niet aanleiding voor onzekerheid en aarzeling in de streek en aarzeling
wat betreft de deelname aan het plan? Verdient het aangeven van de omvang
van een inspanningsverplichting aangevuld met een jaarlijks uitvoeringsprogramma
en daaraan verbonden toekenning van middelen niet de voorkeur?De leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie vragen een nadere toelichting
op de gekozen termijn van twaalf jaar. Is een termijn van twaalf jaar voldoende
gezien de reikwijdte van de plannen en de (bedrijfseconomische) gevolgen voor
agrarische ondernemers in reconstructiegebieden? Is het denkbeeldig dat in
bepaalde gevallen een verlenging van de genoemde termijn wenselijk is?Ook vragen de leden van bovenstaande fracties of de reconstructieplannen
binnen een bepaalde termijn na de inwerkingtreding van de Reconstructiewet
gereed moeten zijn. Artikel 14De leden van de PvdA-fractie constateren dat de bestuursovereenkomst een
instrument is dat mede is gericht op het actualiseren van bestemmingsplannen
door gemeenten. Deze leden achten een procedurele afstemming tussen de reconstructieplanprocedure
en de bestemmingsplanprocedure van belang en vragen de regering hiertoe een
voorstel te formuleren.De leden van de PvdA-fractie vragen een nadere toelichting op de juridische
status van de bestuursovereenkomst.De leden van de VVD-fractie hebben de volgende vraag. Stel dat een gemeente
ingevolge een bestuursovereenkomst een bestemmingsplan herziet ter afstemming
op een reconstructieplan, maar tegen deze herziening wordt beroep aangetekend.
Tijdens de beroepsprocedue wordt het reconstructieplan vastgesteld. Lopen
hier dan twee rechtsgangen door elkaar? En kan tegen het reconstructieplan
dan weer beroep worden aangetekend? Artikel 26De leden van de fracties van RPF en GPV vragen hoe de Reconstructiewet
en de te wijzigen Tracéwet (eerste tranche) zich in de praktijk tot
elkaar zullen verhouden. Betekent het voorgestelde artikel 26 dat in geval
van een tracébesluit, waarvoor de minister van Verkeer en Waterstaat
primair verantwoordelijk is, de collega-ministers van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij en Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer de provincie
moeten verzoeken om het reconstructieplan aan te passen? Waarom is niet gekozen
voor de formulering «Onze betrokken Ministers» in plaats van «Onze
Ministers»? Betekent de vertaling in het reconstructieplan van een tracébesluit
volgens een gewijzigde Tracéwet dat de status van vrijstellings- en
aanhoudingsbesluit van het tracébesluit wordt omgezet
in de mogelijkheid van vrijstelling en aanhouding volgens het reconstructieplan? Artikel 27De leden van de PvdA-fractie namen kennis van het voorstel dat in het
reconstructieplan of in de uitwerking van het reconstructieplan wordt bepaald
in hoeverre het reconstructieplan planologisch zal doorwerken. Deze leden
vroegen om een nadere toelichting met betrekking tot de vraag of en zo ja
in hoeverre verschillen in gemaakte keuzen kunnen leiden tot verschillen in
rechtbeschermingsmogelijkheden. Tevens vroegen deze leden op welke wijze bekendheid
zal worden gegeven aan de gemaakte keuzen in verband met de bezwaar- en beroepsmogelijkheden.De leden van de VVD-fractie wijzen erop dat artikel 19 van de WRO recent
gewijzigd is. Heeft dit nog gevolgen voor de vrijstellingsregeling uit het
onderhavige wetsvoorstel?Delen van het reconstructieplan gelden ex. art. 27 als een voorbereidingsbesluit
als bedoeld in artikel 21 van de WRO. Normaliter vervalt dit binnen één
jaar. Artikel 27 bepaalt dat deze voorbereidingsbescherming geldt totdat het
herziene bestemmingsplan van kracht is geworden. Betekent dit dat het voorbereidingsbesluit
eindeloos kan voortduren en een met het reconstructieplan in overeenstemming
zijnd bestemmingsplan er nooit hoeft te komen?Als laatste vragen de leden van de VVD-fractie wat de gevolgen zijn van
het buiten toepassing verklaren van een eventueel vereiste aanlegvergunning
en van voorschriften uit een leefmilieuverordening. De MvT geeft hier geen
toelichting op.Het nemen van een voorbereidingsbesluit is de bevoegdheid van de gemeenteraad.
Aanwijzing door PS of GS dient niet plaats te vinden anders dan bij gebleken
onwil van de gemeenteraad. De leden van de CDA-fractie willen weten of er
voldoende middelen beschikbaar zijn om voor te ontruimen bedrijfgebouwen «sloop»
af te dwingen?De leden van de fracties van RPF en GPV vragen waarom in het tweede lid
alleen een uitzondering wordt gemaakt voor aanvragen om een bouwvergunning
ter uitvoering van het reconstructieplan en niet voor alle aanvragen voor
bouwvergunningen die niet in strijd zijn met het reconstructieplan. Artikel 30De leden van de VVD-fractie vragen wat de relatie van dit artikel tot
art. 49 WRO is? Bij wie moet nu een verzoek tot schadevergoeding worden ingediend
in geval er een bouwvergunning is verleend met vrijstelling ex art. 19 in
samenhang met art. 27 van de Reconstructiewet: bij de gemeenteraad of bij
GS? Artikel 31De leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie vragen of de nadere regels
die worden gesteld voor het uitvoeringsprogramma betrekking hebben op één
reconstructieplan in een bepaald gebied of op alle reconstructieplannen. Artikel 47De leden van de VVD-fractie zetten vraagtekens bij het in dit artikel
aangekondigde gebruiksverbod. Het gebruiksverbod is een instrument van ruimtelijke
ordening, en betekent niets anders dan wegbestemmen. Materieel komt dit neer
op onteigening. Is dit niet in tegenstelling tot de gedachte dat er zo min
mogelijk gebruik zou worden gemaakt van onteigening? Artikel 67Iedere eigenaar heeft aanspraak op een oppervlakte in kavels die gelijk
is aan de oppervlakte van de door hem ingebrachte kavels. De leden van de
RPF-fractie en de GPV-fractie vragen waarom is gekozen voor kavelruil gebaseerd
op oppervlakte en niet op basis van voortbrengend vermogen van de grond. Artikel 93De leden van de VVD-fractie vragen zich af of het mogelijk is dat eigenaren
in gebieden die de afgelopen jaren zijn herverkaveld en daardoor 5% gekort
zijn op hun grond en nu landinrichtingsrente betalen, nu weer door een reconstructie
getroffen kunnen worden. Is dit wenselijk, aangezien dit tot onverantwoorde
kosten voor eigenaar en maatschappij leidt? Artikel 97Al in het wetsvoorstel wordt aangekondigd in art. 97 dat ook verdergaande
landinrichtingsvormen dan de ruilverkaveling niet meer zullen worden voortgezet.
Projecten voor zover nog niet in de fase van het begrenzingenplan zullen worden
uitgevoerd met inachtneming van het bij of krachtens deze wet bepaalde. Uitbreiding
van de werking van deze wet over alle provincies zoals de fractie van D66
vraagt, betekent de honorering van het verzoek van deze fractie van oktober
1998. Een verzoek dat daar logischerwijs uit voortvloeit, is deze. Zal de
regering bij haar verslag en de nota van de Reconstructiewet ook een bijlage
met een herziene lijst van het schema Landinrichting voegen?De fractie van D66 zou het overnemen van bovenstaande suggesties zien
als een happy-end van een lange kruistocht tegen de achterhaalde, langdurige,
te eenzijdig op landbouwproducten gerichte landinrichtingsprojecten, die helaas
niet de sociaal-economische situatie in het plangebied dienden. En die in
hun begrenzingenplan stelselmatig de bebouwde kernen buitengesloten lieten.De leden van de RPF-fractie en de GPV-fractie vragen in hoeverre de reconstructiecommissie
rekening moet houden met andere lopende gebiedsprocessen dan de voorbereiding
van een landinrichtingsproject. Ook vragen deze leden of er momenteel landinrichtingsprojecten
in voorbereiding zijn, waarvoor geldt dat in het licht van dit wetsvoorstel
beter kan worden gewacht met de vaststelling van het begrenzingenplan. Artikel 99De leden van de fracties van de RPF en het GPV merken op dat het wetsvoorstel
betrekking heeft op een periode die de voorbereiding en de uitvoering van
de reconstructieplannen betreft. Deze leden vragen een reactie op de suggestie
om die termijnen in het wetsvoorstel te verdisconteren, door in ieder geval
een einddatum aan het wetsvoorstel te verbinden. IV BIJLAGE, bedoeld in artikel 9 van de Reconstructiewet
concentratiegebiedenDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering aan te geven in hoeverre
de hier gevolgde systematiek van doorvertaling van essentiële beslissingen
naar het provinciale en gemeentelijke beleidsniveau vergelijkbaar is met de
systematiek die onlangs gehanteerd is bij de Planwet Verkeer en Vervoer.Tevens vragen deze leden om een nadere verduidelijking van de redenen
om aan de landsgrenzen niet noodzakelijkerwijs een varkensvrije zone te vormen.
Deze leden vragen een verduidelijking van de maatregelen die getroffen kunnen
en zullen worden bij een uitbraak van varkenspest, hetzij aan de Nederlandse
kant van de grens, hetzij aan de Belgische of Duitse zijde van de grens.De D66-fractie zou graag in het begrippenkader onder §2 Rijksuitgaven
sub C Water onder 2 de volgende zin toegevoegd zien: «Voor zover
riooloverstorten in het reconstructiegebied voorkomen, worden ze onverwijld
in het kader van het reconstructieplan gesaneerd».Daarnaast zou de fractie van D66 graag een sub E toegevoegd zien:E. sociaal-economische perspectievenHet reconstructieplan beschrijft de maatregelen en voorzieningen die worden
getroffen om de sociaal-economische perspectieven in het reconstructiegebied
te versterken. Met name in de bebouwde kernen, maar ook daarbuiten wordt voorwaardenscheppend
opgetreden. V OVERIGE OPMERKINGENDe leden van de CDA-fractie zijn van mening dat draagvlak in de streek
voor deze operatie een noodzakelijke vereiste is voor een effectieve en efficiënte
uitvoering van de Reconstructiewet. Een goed flankerend sociaal-economisch
beleid kan aan dat draagvlak belangrijk bijdragen. In de Memorie van Toelichting
ontbreekt een heldere uiteenzetting omtrent de concrete inhoud, omvang, breedte
en beschikbare middelen van dit flankerend beleid. Graag een toelichting van
de regering.Wil het kabinet ingaan op de kritiek van het Kadaster, dat de wijze waarop
de herijkings-voorstellen (uit het Rapport Herijking landinrichting tweede
fase) in het wetsvoorstel zijn uitgewerkt, naar opvatting van het Kadaster,
niet bij alle onderdelen van de herverkavelings-procedure adequaat is geweest.
Hoe wordt gewaarborgd dat pachters niet in een nadelige positie komen te verkeren
ten aan zien van eigenaren en pachters buiten de reconstructiegebieden? Wil
de regering bij het ingaan op dit onderwerp vooral aandacht besteden aan pachters
van bedrijfsgebouwen?De Reconstructiewet heeft vooral betrekking op de varkenshouderij. Dit
is echter niet de enige sector die structuurversterking behoeft en zeer zeker
niet de sector die hoofdverantwoordelijke is voor de ammoniakproble- matiek.
De leden van de CDA-fractie stellen een reactie van de regering hierop op
prijs. Hoe, door wie en langs welke procedures zullen urgentie en belangenafweging
plaats gaan vinden bij het vaststellen van (vier)jaarplannen voor reconstructie
en/of herinrichting, over heel Nederland. Wil het Kabinet ook in dit verband
ingaan op de positie van het Groenfonds?Bij de motivering van de keuze voor compartimentering van de varkenssector
in de concentratiegebieden laat de regering zich mede leiden door de mogelijkheid
dat bij het instellen van eventuele exportverboden aansluiting zal worden
gezocht bij de varkensvrije zone. Zonder afbreuk te willen doen
aan de feitelijke juistheid van het gegeven dat tijdens de varkenspestepidemie
de zogenaamde «Maas/Waalgrens» heeft gefungeerd als grens voor
het door de Europese Commissie ingestelde exportverbod, is het voor deze leden
de vraag of in het functioneren van die grens een argument gelegen is op grond
waarvan die uitzonderlijke situatie tot norm verheven kan worden en aldus
als rechtvaardiging voor het instellen van de varkensvrije zones kan worden
gehanteerd. Is de aard van de natuurlijke barrière in beide gevallen –
de Maas/Waal-grens en de varkensvrije zones – niet te zeer verschillend
om op grond van de ene grens te besluiten tot het creëren van een andere?
Is de regering voldoende zeker van het feit dat de varkensvrije zone ook daadwerkelijk
door de Europese Commissie zal worden gehanteerd als mogelijk grens voor een
eventueel exportverbod? Is hierover bij de voorbereiding van het wetsvoorstel
overleg geweest en is hier volstrekte duidelijkheid over verkregen? Het kan
de regering toch niet ontgaan zijn dat er de nodige scepsis heerst over het
nut en de noodzaak van deze zones? Beide moeten naar het oordeel van de leden
van de SGP-fractie onomstreden zijn. Kan daarover nog eens een uitgebreide
beschouwing worden gegeven, opdat twijfels bij hen kunnen worden weggenomen,
zo vragen deze leden.De leden van de SGP-fractie zien graag de effecten van het wetsvoorstel
op microniveau nader uiteengezet. In de toelichting is terecht veel aandacht
geschonken aan de geaggregeerde effecten van het voorstel op natuur, milieu
en ruimtelijke kwaliteit. Niettemin stellen deze leden dat de uiteindelijke
effecten van het wetsvoorstel terecht zullen komen bij individuele bedrijven.
Over die effecten wordt in de toelichting naar hun mening te weinig aandacht
geschonken. Op welke wijze en in hoeverre wordt tegemoet gekomen aan de productie
beperkende effecten van de wet voor bedrijven in de nabijheid van kwetsbare
natuurgebieden? Waar en hoe zal ruimte worden geboden voor verplaatsing? Hoe
worden varkenshouders die ten gevolge van de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel
willen kiezen voor stopzetting van hun bedrijf gecompenseerd? Welke criteria
worden hiervoor opgesteld?De leden van de SGP-fractie wijzen erop dat in verschillende delen van
de concentratiegebieden regionale initiatieven genomen zijn om natuurdoelstelling
en agrarische bedrijvigheid op elkaar te betrekken en af te stemmen (bijvoorbeeld
Gelderse Poort en Borco). Zo hebben regionale en lokale overheden, natuur-
en milieu-organisaties en landbouworganisaties in meerdere gebieden plannen
met elkaar uitgewerkt. De SGP-fractie wil haar waardering uitspreken over
dergelijke initiatieven op regionaal niveau. Lopende afspraken in dit verband
mogen in hun ogen niet zonder meer worden doorkruist en in ontwikkeling zijnde
initiatieven niet worden terzijde gesteld. Deze leden is op dit moment niet
duidelijk in welke relatie reeds bestaande regionale afspraken staan met het
voorliggende wets- voorstel. Zo wijzen deze leden erop dat het ruimtelijke
effect van tal van afspraken reeds is neergeslagen in bestemmingsplannen.
Betrokken partijen richten hun activiteiten ook dienovereenkomstig in of zijn
daar- mee bezig. Zullen eenmaal gemaakte afspraken gerespecteerd kunnen worden?
Acht de regering dat met deze leden niet van het grootste belang voor het
creëren van een voldoende draagvlak om de doelstellingen van het wetsvoorstel
te realiseren? Welke zekerheden kunnen geboden worden om te bereiken dat de
reeds ontwikkelde initiatieven in de verdere besluitvorming maximaal tot hun
recht kunnen komen? De voorzitter van de commissie,Ter VeerDe griffier voor dit verslag,Jonker XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), ondervoorzitter, Swildens-Rozendaal
(PvdA), Ter Veer (D66), voorzitter, Witteveen-Hevinga (PvdA), Feenstra (PvdA),
Poppe (SP), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Duivesteijn (PvdA), Stellingwerf
(RPF), M. B. Vos (GL), Augusteijn-Esser (D66), Klein Molekamp (VVD),
O. P. G. Vos (VVD), Passtoors (VVD), Eisses-Timmerman (CDA), Th. A. M.
Meijer (CDA), Hermann (GroenLinks), Geluk (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Atsma
(CDA), Oplaat (VVD), Schoenmakers (PvdA), Waalkens (PvdA), Udo (VVD) en Herrebrugh
(PvdA).Plv. leden: Van Vliet (D66), Van Zuijlen (PvdA), Ravestein
(D66), Zijlstra (PvdA), Albayrak (PvdA), Kant (SP), Mosterd (CDA), Bos (PvdA),
Van Middelkoop (GPV), Van der Steenhoven (GL), Scheltema-de Nie (D66), Verbugt
(VVD), Te Veldhuis (VVD), Cornielje (VVD), Buijs (CDA), Rietkerk (CDA), Karimi
(GL), Kamp (VVD), Reitsma (CDA), Van Wijmen (CDA), Patijn (VVD), Dijksma (PvdA),
Belinfante (PvdA), Voorhoeve (VVD) en De Boer (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26356-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl