Vreemdelingenbeleid; Brief staatssecretaris over de stand van zaken met betrekking tot het terugkeerbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 648

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-02-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

19637 nr. 648

01-02-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Terugkeernotitie 25 juni 19992.1 Beëindiging voorzieningenBeëindigenUitstroom DraagvlakBetrokken organisaties2.2 Daadwerkelijk terugkeerIdentiteitsvaststelling en nationaliteitsvaststelling3. Stand van zaken januari 20023.1 Beëindiging voorzieningenA ChecklistB Omzetten van de oude beschikkingC Voegen van de dubbele procedures voor ex-VVTV-ersDraagvlak3.2 Daadwerkelijke terugkeerTerug- en overname overeenkomstenCommunicatie met de vreemdelingIntensivering gate-controlesVerwijderingenIntensiveren van het aantal chartersCentralisatie en coördinatie van de LP aanvragenTaalanalyseInzet immigratiedeskundigen uit herkomstlandenMotie 78VreemdelingenbewaringOndersteuning bij zelfstandige terugkeerIllegaliteitResumerendOndertekeningBIJLAGE IDe organisatiesCijfers vertrekVertrek asiel 2000 Vertrek asiel 2001 Activiteiten richting herkomstlandenAngolaAfghanistanSierra LeoneIranGuineeIrak/TurkijeBosnië-HerzegovinaSomaliëFederatieve Republiek Joegoslavië (FRJ)KosovoOverig FRJSri LankaSlowakijeRuslandArmeniëPolenStand van zaken onderhandelingen T&O overeenkomsten.Europese UnieLandenlijst januari 2002 Toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 26646Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 82 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleid26 646Terugkeerbeleidnr. 648BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 1 februari 20021. InleidingIn het algemeen overleg op 16 november 2000 (kamerstuk 19 637/26 646,
nr. 551) met de vaste commissie voor Justitie van uw Kamer inzake het onderzoek
van de Erasmus Universiteit naar illegaal verblijf in Nederland, het eindrapport
van de stuurgroep Vreemdelingen in de Strafrechtketen (VRIS)1, de motie Middel2 en de brief van 15 november
2000 inzake witte illegalen3, en in het VAO asielbeleid
van 18 oktober 2001 heb ik toegezegd Uw Kamer nader te informeren over
de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van al hetgeen in het
maatschappelijk spraakgebruik gevat wordt onder de term terugkeer. Met deze
brief wil ik deze toezegging gestand doen.2. Terugkeernotitie 25 juni 1999Sinds de Terugkeernotitie van juni 19994 staat,
conform het regeerakkoord, de eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling
centraal om zelfstandig terug te keren. Dat betekent dat de verantwoordelijkheid
van de Nederlandse overheid voor de opvang van vreemdelingen die een onherroepelijke
afwijzende beslissing op hun verzoek om toelating hebben gekregen, expliciet
tot een einde komt. De vraag of de vreemdeling al dan niet (actief) meewerkt
aan de voorbereiding op zijn terugkeer is, voor aanvragen ingediend na de
inwerkingtreding van dit beleid, dus vanaf 11 februari 2000, dan
ook niet meer relevant.Om uitvoering te geven aan dit beleid zijn de afgelopen jaren verschillende
instrumenten ontwikkeld, gericht op de terugkeer van vreemdelingen naar hun
land van herkomst. Daartoe hebben verschillende organisaties een rol of taak
gekregen bij de uitvoering van het proces. Daarbij wordt echter telkens het
uitgangspunt gehanteerd dat de verantwoordelijkheid voor de terugkeer primair
bij de vreemdeling ligt. Dat betekent dat, zodra een vreemdeling uitgeprocedeerd
(en rechtmatig verwijderbaar) is, de eventuele voorzieningen beëindigd
worden. De vreemdeling zal vervolgens, al dan niet vrijwillig,
moeten terugkeren of er zelf voor kiezen om (met onbekende bestemming) te
vertrekken. Daar waar de vreemdeling er voor kiest zelfstandig terug te keren
naar het land van herkomst, steunt de Nederlandse overheid de vreemdeling
desgewenst bij terugkeer. Er moet dus een onderscheid gemaakt worden tussen
het beëindigen van de (opvang) voorzieningen van asielzoekers enerzijds
en de daadwerkelijke (feitelijke) terugkeer van zowel reguliere vreemdelingen
als asielzoekers anderzijds.Dit onderscheid is tevens van belang omdat het beëindigen van de
voorzieningen van uitgeprocedeerde asielzoekers in belangrijke mate de resultante
is van de uitkomsten van de asielprocedures, terwijl bij feitelijke terugkeer
de inspanningen van de vreemdeling en de medewerking van de landen van herkomst
bepalend zijn. Hoewel beide trajecten vaak in één adem genoemd
worden zijn de beschikbare instrumenten, maar ook context, zeer verschillend.
In deze brief wil ik dit onderscheid expliciet aanbrengen, waarbij ik me uiteraard
realiseer dat er een wisselwerking tussen beide trajecten bestaat.Het is voor beide trajecten van belang dat vastgehouden wordt aan het
uitgangspunt dat voor uitgeprocedeerde vreemdelingen terugkeer de aangewezen
optie is. Voor de beoordeling van de kwantitatieve resultaten van het terugkeerbeleid
is het van belang ook te kijken naar het aantal asielzoekers dat met onbekende
bestemming vertrekt. Op het moment dat de voorzieningen worden beëindigd
staat de betrokken (ex)asielzoeker voor de keuze om terug te keren naar het
land van herkomst of zelf, met onbekende bestemming, te vertrekken. Het alternatief
zou immers zijn het verblijf in de opvang ter verlengen, indien de uitgeprocedeerde
vreemdeling niet bereid is terug te keren. Het aantal asielzoekers dat daadwerkelijk
terugkeert is derhalve mede afhankelijk van deze keuze die door de betrokken
vreemdeling gemaakt wordt. Uit het grote aantal asielzoekers dat met onbekende
bestemming vertrekt1 zou afgeleid kunnen worden
dat veel uitgeprocedeerde asielzoekers een dergelijke keuze prefereren boven
terugkeer naar het land van herkomst.De overheid kan voor deze keuze niet verantwoordelijk gehouden worden.
Uiteraard heeft de overheid wel een verantwoordelijkheid wanneer de vreemdeling
ongewenst verklaard is, maar juist in die situaties doen zich een aantal,
verder in deze brief beschreven, knelpunten voor.Het genoemde uitgangspunt – dat terugkeer de aangewezen optie is,
maar dat de verantwoordelijkheid daarvoor bij de vreemdeling zelf ligt –
vormt tevens de basis voor het verkrijgen en behouden van het benodigde draagvlak
binnen de Nederlandse samenleving en voor de dialoog met de buitenlandse vertegenwoordigingen
van de landen van herkomst, alsmede met de in Nederland verblijvende allochtone
gemeenschappen, de belangenorganisaties en kerken.2.1 Beëindiging voorzieningenVanaf de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 zijn alle beslissingen
die door de IND genomen worden (ongeacht de datum van het oorspronkelijke
asielverzoek) meeromvattend en hoeven er dus geen ingewikkelde Stappenplannen
meer doorlopen te worden om de opvangvoorzieningen van asielzoekers te kunnen
beëindigen. Asielzoekers die vóór 1 april 2001 hun
laatste beslissing van de IND gekregen hebben vallen onder een zogeheten Stappenplan,
waarin is vastgelegd welke stappen genomen moeten worden om de opvangvoorzieningen
te beëindigen. Het gaat daarbij om de volgende categorieën:• Stappenplan 1999: laatste IND beschikking vóór 11 februari
2000.• Stappenplan 2000: laatste IND beschikking tussen 11 februari
2000 en de datum waarop de Vw2000 in werking getreden is, 1 april 2001. • Stappenplan Zorgwet VVTV: ter beëindiging van de voorzieningen
voor asielzoekers die (nog) onder de Zorgwet vallen.Afhankelijk van het moment waarop de asielprocedure is aangevangen en
het verloop van de procedure is één van de hiervoor geschetste
regimes van toepassing. Voor vreemdelingen die onder het regime van Stappenplan
1999 of Stappenplan 2000 vallen betekent dit dat er nog een groot aantal activiteiten
nodig zijn om daadwerkelijk tot het beëindigen van de voorzieningen over
te gaan. Zo moet van iedere individuele asielzoeker uit de oudste groep, die
nog onder Stappenplan 1999 valt, door de overheid aangetoond worden dat hij
of zij niet meewerkt aan de terugkeer, alvorens een begin gemaakt kan worden
met het, stap voor stap, beëindigen van de voorzieningen. Om de voorzieningen
voor deze oude groepen daadwerkelijk te beëindigen moet het COA vervolgens
een ontruimingsprocedure starten en de asielzoeker tenslotte, desnoods onder
dwang, buiten het centrum zetten. Deze processen zijn zeer arbeidsintensief
en vergen een nauwe samenwerking tussen de verschillende ketenpartners.Daarnaast is in de afgelopen periode gebleken dat het, met name voor de
oude groep, vaak juridisch ingewikkeld is om te bepalen onder welke regime
een bepaalde asielzoeker valt en of er voor de betreffende vreemdeling nog
rechtsmiddelen openstaan. De voorzieningen worden immers pas beëindigd
28 dagen nadat de vreemdeling is uitgeprocedeerd. Daarbij doet zich nog een
ander knelpunt voor.Het uitgangspunt van het beleid is dat de (voorbereiding van de) beëindiging
van opvangvoorzieningen aanvangt indien de asielzoeker rechtmatig verwijderbaar,
dan wel uitgeprocedeerd is in de eerste asielprocedure. Daarmee is niet gezegd
dat deze voorzieningen in dat stadium ook daadwerkelijk kunnen worden beëindigd.
Indien betrokkene een tweede of volgende asielaanvraag indient, die niet binnen
de AC-procedure wordt afgewezen en er tegelijkertijd sprake is van zeer schrijnende
humanitaire omstandigheden, ontstaat wederom recht op opvang. Voortgezet recht
op opvang bestaat eveneens indien uitzetting van betrokkene ingevolge artikel
64 van de Vreemdelingenwet 2000 achterwege blijft, zolang het gelet op zijn
gezondheidstoestand niet verantwoord is om te reizen.BeëindigenHet aantal asielzoekers waarvan de voorzieningen beëindigd kan worden
is afhankelijk van het aantal asielzoekers dat finaal is uitgeprocedeerd.
Dit betekent dat eerst wanneer de rechter heeft geoordeeld dat het beroep
van de asielzoeker ongegrond is, de periode van 28 dagen begint te lopen en
de voorzieningen van asielzoekers die na 1 april 2001 een (meeromvattende)
beschikking hebben gekregen, beëindigd worden. Wanneer de vreemdeling
er voor kiest niet in beroep te gaan, worden de voorzieningen 28 dagen na
de negatieve beslissing op het bezwaarschrift beëindigd. De ontwikkeling
van de bezetting van de opvang wordt in belangrijke mate bepaald door de instroom,
de uitstroom en de doorlooptijd van de procedures. In het kader van deze brief
over de uitvoering van het terugkeerbeleid wordt in deze brief nader ingegaan
op de uitstroom uit de opvang en de factoren die daarbij bepalend zijn. De
uitstroom uit de opvang wordt enerzijds bepaald door het aantal asielzoekers
dat een verblijfsvergunning krijgt, en als gevolg daarvan wordt uitgeplaatst
in een gemeente, en anderzijds door het aantal uitgeprocedeerde asielzoekers
dat is afgewezen en waarvan, als gevolg daarvan, de voorzieningen worden beëindigd.Het aantal asielzoekers dat een verblijfsvergunning (status) krijgt is
gerelateerd aan het landgebonden asielbeleid dat, mede, bepalend is bij de
vraag of een asielzoeker in Nederland tijdelijke bescherming kan krijgen.
Doordat in de afgelopen jaren het landgebonden asielbeleid beperkter en strenger is toegepast is het aantal vergunningen dat verleend wordt
sinds 2000 gedaald van 9 034 tot 6 500 in 2001. Daarbij moet worden
opgemerkt dat het verlenen van een status niet automatisch tot het beëindigen
van de opvangvoorzieningen leidt. De gemeenten moeten immers eerst een woning
beschikbaar stellen aan de betrokken ex-asielzoeker.Uitstroom StatushoudersVertrekTotaal begrotingrealisatiebegroting1realisatiebegrotingrealisatie20007 9009 03421 90016 62229 80025 65620019 3416 50021 00016 02330 34122 52320029 305 35 1262 38 705 1 Het betreft hier de cijfers zoals die, in de verschillende
jaren, bij VJN zijn aangepast. Voor 2002 zal bij VJN nog nader bezien worden
of en in welke mate aanpassing noodzakelijk is als gevolg van gewijzigde omstandigheden
ten aanzien van de asielinstroom alsmede de uitstroom (vertrek) uit opvang.2 De aantallen die opgenomen zijn voor 2002 liggen ten grondslag
aan de begroting voor de opvang van asielzoekers. Deze cijfers dateren uit
het voorjaar van 2001 en zullen bij de aanstaande begrotingsbehandeling (VJN/KB)
aangepast worden aan de huidige inzichten. Daarbij zullen de realisaties van
de afgelopen jaren (zowel de uitstroomcijfers als de lagere instroomcijfer)
alsmede de effecten van de Vreemdelingenwet 2000 worden meegenomen.Bij het aantal asielzoekers dat na een afwijzing moet vertrekken geldt
het hiervoor in de brief gehanteerde onderscheid tussen het beëindigen
van de (opvang)voorzieningen enerzijds en de daadwerkelijke terugkeer anderzijds.
Het aantal asielzoekers dat uitgeprocedeerd raakt en waarvan de voorzieningen
beëindigd kunnen worden is maandelijks echter niet groter dan ongeveer
1 500 en komt in 2001 op totaal 16 023. Ten opzichte van het getal
dat in de ramingen was opgenomen een tegenvaller van 4 977.Het cijfer dat in de bovenstaande tabel is opgenomen in de kolom vertrek
is opgebouwd uit meerdere elementen1. Deze elementen
zijn verschillend van aard en zijn, in kwantitatieve zin, ofwel de resultante
de eigen keuze van de vreemdeling (vrijwillig vertrek al dan niet met onbekende
bestemming) of het gevolg van de inzet van de overheid (gedwongen vertrek
of bijvoorbeeld vertrek onder toezicht).Een oorzaak voor de achterblijvende uitstroom is het feit dat veel asielzoekers
tegelijkertijd meerdere procedures hebben lopen, waarvan de uitkomsten moeten
worden afgewacht alvorens tot daadwerkelijke beëindiging te kunnen overgaan.
Het kan dus enige tijd duren voordat een asielzoeker finaal is uitgeprocedeerd
en er stappen gezet kunnen worden om de voorzieningen te beëindigen.Het overgrote deel van deze groep valt vervolgens onder één
van de oude Stappenplannen, hetgeen betekent dat er een beëindigingsbeschikking
moet worden uitgereikt, waartegen de asielzoeker bezwaar kan maken. Tenslotte
is voor daadwerkelijke beëindiging van de opvangvoorzieningen nog een
ontruimingsprocedure bij de kantonrechter nodig. Dit alles maakt het onmogelijk
om in korte tijd van grotere groepen asielzoekers de (opvang)voorzieningen
te beëindigen.Tenslotte speelt ten aanzien van de oude groepen mee dat het vaak gaat
om mensen die reeds een geruime tijd in Nederland verblijven en deels geïntegreerd
zijn in de lokale gemeenschap. Het beëindigen van de (opvang)voorzieningen
van deze groep krijgt daarmee een zware lading en leidt in sommige gevallen
tot maatschappelijke onrust, hetgeen in sommige gevallen tot een vertraging
van het beëindigen van de voorzieningen kan leiden. De voorzieningen die door het COA worden verstrekt eindigen op het moment
dat de asielzoeker rechtmatig verwijderbaar dan wel uitgeprocedeerd is, of
indien aan de asielzoeker een status wordt verleend. Na statusverlening zijn
de gemeenten verantwoordelijk voor de huisvesting.DraagvlakDe zorgen van de gemeenten over (uitgeprocedeerde) asielzoekers zonder
overheidsvoorzieningen neem ik zeer serieus. In reactie op deze signalen heb
ik een aantal maal overleg gevoerd met een vertegenwoordiging van de VNG,
twee Commissarissen van de Koningin en een aantal gemeenten. Tijdens deze
overleggen is nadrukkelijk gewezen op de uitgangspunten van het rijksbeleid
inzake de onthouding van opvangvoorzieningen en heb ik mij kritisch uitgelaten
over de, door een aantal gemeenten en provincies ondersteunde, initiatieven
om verstrekkingen te bieden aan (uitgeprocedeerde) asielzoekers die zijn uitgesloten
van rijksvoorzieningen. De gemeenten hebben bij dit overleg aangegeven dat
zij het rijksbeleid op dit punt onderschrijven. Het is van het grootste belang
dat er ten aanzien van asielzoekers, op het moment dat ze de rechten op voorzieningen
verliezen, een consequent en consistent beleid wordt gevoerd, waaruit volstrekt
helder blijkt dat het aan de vreemdeling is om zijn verantwoordelijkheid te
nemen ten aanzien van terugkeer naar het land van herkomst. Hierbij mag het
gemeentelijk beleid niet afwijken van het rijksoverheidsbeleid. Alternatieve
gemeentelijke opvang voor uitgeprocedeerden verstoort dit consistente beleid.
Hoewel niet bekend is waar de vreemdelingen waarvan de (opvang)voorzieningen
beëindigd worden en de vreemdelingen die vertrekken met onbekende bestemming
naar toe gaan, zijn er geen aanwijzingen dat zij massaal in Nederland verblijven.Het onderwerp is tevens in het bestuurlijk overleg van een kabinetsdelegatie
met VNG en IPO aan de orde geweest. De dialoog met de gemeenten, provincies
en VNG en IPO wordt in de komende periode voortgezet. Deze dialoog heeft naast
de inhoudelijke aspecten met betrekking tot terugkeer van uitgeprocedeerde
asielzoekers, tevens de huisvesting van statushouders tot onderwerp. Met name
ten aanzien van dit laatste onderwerp is het van belang dat de gemeenten op
korte termijn maatregelen nemen om de groep statushouders in de opvang (op
dit moment bijna 7 000) zo snel mogelijk uit te plaatsen naar een woning
in een gemeente.Betrokken organisatiesOok voor de betrokken organisaties betekende de nadruk op het loskoppelen
van het beëindigen van de voorzieningen van de daadwerkelijk terugkeer
een cultuuromslag. Met name voor de medewerkers van het COA die met de betreffende
asielzoekers terugkeergesprekken moesten voeren en dagelijks geconfronteerd
worden met de gevolgen van het beëindigingsbeleid voor de individuele
asielzoekers.De uitvoering van het in 1999 geformuleerde beleid is vormgegeven door
middel van een samenwerkingsovereenkomst tussen betrokken (uitvoerings)organisaties.
Tevens is een algemeen projectleider aangesteld en zijn er overleg- en samenwerkingsstructuren
gecreëerd, waaronder regionaal georganiseerde interdisciplinaire terugkeer
teams. Door de betrokken organisaties zijn de werkprocessen terugkeer beschreven
en geïmplementeerd. Daarbij bleek echter dat de bestaande informatievoorziening
niet aansloot op de stappen die moeten worden gezet om de opvang voorzieningen
te beëindigen. De gegevens over de procedures van de betreffende asielzoekers
worden in verschillende systemen vastgelegd. Het zodanig koppelen van deze
systemen dat in een oogopslag duidelijk wordt waar een asielzoeker in de procedure
staat, bleek ingrijpend te zijn. Inmiddels lopen er al geruime tijd verschillende
automatiseringsprojecten die er op gericht zijn de informatievoorziening
in de asielketen structureel te verbeteren.2.2 Daadwerkelijk terugkeerDe vreemdeling is weliswaar verantwoordelijk voor zijn eigen terugkeer,
maar wil in de meeste gevallen niet terug. De vreemdeling is immers naar Nederland
gekomen om te blijven en niet om terug te keren. In geval van terugkeer lijdt
de vreemdeling meestal gezichtsverlies in het land van herkomst. De vreemdeling
heeft vaak duizenden, zo niet tienduizenden dollars moeten betalen voor de
reis naar Europa. Zelfs leven in illegaliteit in dit deel van de wereld wordt,
met dergelijke beelden in het achterhoofd, soms verkozen boven terugkeer.Het is dan ook van belang dat hulp wordt geboden aan de vreemdeling die
overigens zelf onverminderd verantwoordelijk blijft voor zijn eigen terugkeer.
Bij die hulp zal gezocht worden naar maatwerkoplossingen, waarbij de Nederlandse
overheid wil proberen de obstakels weg te nemen en de terugkeer van uitgeprocedeerden
zoveel mogelijk te bevorderen. Dit komt het best tot zijn recht bij zo snel
mogelijk gerealiseerde zelfstandige terugkeer. Hiervoor is echter de medewerking
van de overheden van de landen van herkomst nodig. Zij moeten bereid zijn
tot terugname van hun onderdanen. Volkenrechtelijk zijn zij hiertoe verplicht
en deze verplichting wordt door de herkomstlanden ook erkend. Voorts is hun
medewerking in verreweg de meeste gevallen nodig ter vaststelling van de nationaliteit
en/of identiteit van de afgewezen asielzoekers, die immers veelal niet meer
over (reis-) documenten beschikken. Terwijl landen van herkomst veelal alleen
een vervangend reisdocument afgeven als de identiteit van de betrokken vreemdeling
vaststaat, werken sommige herkomstlanden niet mee aan de vaststelling van
de identiteit en nationaliteit van de betrokkene. Landen van herkomst staan
zelfs niet altijd onmiddellijk positief tegenover de terugname van afgewezen
asielzoekers, wanneer hiervoor door de Nederlandse overheid om medewerking
gevraagd wordt.Verder is er nog een categorie vreemdelingen ten aanzien van wie er zich
bij de terugkeer specifieke problemen voordoen. Het gaat hier om vreemdelingen
van wie de aanvraag voor een verblijfsvergunning (regulier en asiel) is afgewezen
omdat er ernstige redenen bestaan om te veronderstellen dat hij zich schuldig
heeft gemaakt aan de misdaden zoals beschreven in artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag.Toepassing van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag leidt ertoe dat
de betrokkene geen bescherming kan ontlenen aan het Vluchtelingenverdrag en
de Vreemdelingenwet 2000 en op die grond niet kan worden toegelaten tot Nederland.
Tevens rust op de vreemdeling de rechtsplicht Nederland te verlaten. Concreet
betekent dit dat de opvang wordt beëindigd en dat de vreemdeling is uitgesloten
van door de overheid gefinancierde faciliteiten.Echter, daadwerkelijke terugkeer kan in bepaalde gevallen niet worden
gerealiseerd, indien er bij terugkeer een reële risico bestaat op schending
van het Europese Verdrag van de rechten van de Mens en het Anti-Folterverdrag.
De relevante verdragsbepalingen in deze hebben immers absolute werking, dat
wil zeggen dat er onder geen enkele omstandigheid vanaf geweken mag worden.
In zulke gevallen kan de vreemdeling niet worden verwijderd uit Nederland.
Overigens wordt in deze gevallen geen verblijf hier te lande toegekend.Identiteitsvaststelling en nationaliteitsvaststellingHet grootste gedeelte van de asielzoekers is ongedocumenteerd. Dit compliceert
de daadwerkelijke terugkeer enorm, doordat de benodigde Laissez
Passer (LP, reisdocument) alleen verstrekt wordt wanneer identiteit en nationaliteit
vaststaan. Omdat de vreemdeling veelal niet terug wil keren worden de IND
en de Vreemdelingendienst vaak geconfronteerd met situaties waarin de vreemdeling
onvoldoende of onjuiste informatie verschaft om tot vaststelling van zijn
identiteit en nationaliteit te komen. De identiteitsvaststelling wordt voorts
soms gehinderd doordat in de herkomstlanden geen adequaat bevolkingsregistratiesysteem
voorhanden is of een destijds bestaande administratie verloren is gegaan.De meeste herkomstlanden eisen op dit moment echter dat zowel de nationaliteit
als identiteit onomstotelijk vaststaan, alvorens een vreemdeling kan terugkeren.
Er wordt gewerkt aan afspraken met herkomstlanden om terugkeer ook mogelijk
te maken in de gevallen dat alleen de nationaliteit van de vreemdeling vaststaat.
Deze afspraken zijn reeds ingezet met Nigeria en Angola. Dit is een positieve
ontwikkeling, want het vaststellen van de nationaliteit van een vreemdeling
is immers minder complex dan het vaststellen van de identiteit (naam, geboortedatum,
etc.).Er zijn in principe geen diplomatieke vertegenwoordigingen van staten
die niet aan hun volkenrechtelijke verplichtingen voldoen om eigen onderdanen,
die daarom vragen, terug te nemen. Dus in alle gevallen waarin de vreemdeling
wil terugkeren naar het land van herkomst én
zijn juiste identiteit en nationaliteit opgeeft, wordt door de desbetreffende
vertegenwoordiging een reisdocument afgegeven. Hierin zit echter in een aantal
gevallen ook de moeilijkheid. Vreemdelingen willen veelal niet terug. Daarnaast
zijn er diplomatieke vertegenwoordigingen die expliciet hebben aangegeven
niet mee te willen werken aan gedwongen terugkeer. Dwangmiddelen richting
de vreemdeling, anders dan de beëindiging van de opvang en eventueel
bewaring, zijn er niet.Ook voor de inzet van charters voor de verwijdering van uitgeprocedeerde
asielzoekers is steeds de instemming van de landen van herkomst vereist. Niet
valt uit te sluiten dat bij veelvuldige inzet van charters bij verwijderingen
de landen van herkomst hieraan geen medewerking meer willen verlenen. Bij
een verwijdering per charter wordt steeds een aantal vreemdelingen tegelijkertijd
teruggezonden naar het land van herkomst. Dit plaatst zowel het betrokken
land als de betrokken vreemdelingen in een bijzondere positie.Er is sinds de terugkeernotitie van 25 juni 1999 veel gebeurd. Niet alleen
is de Vw2000 in werking getreden, ook de context en publiek opinie zijn veranderd.
Om die reden is de afgelopen periode het onderwerp terugkeer en in samenhang
daarmee het beëindigen van de voorzieningen nog eens tegen het licht
gehouden. Dit heeft geleid tot de volgende overwegingen en aanknopingspunten
voor verbetering.3. Stand van zaken januari 2002Onder de Vw2000 is geen nieuw stappenplan ontwikkeld. De nieuwe wet is
dusdanig uitgewerkt dat met afspraken op uitvoeringsniveau volstaan kan worden.
Het komt er op neer dat, ongeacht het moment dat de vreemdeling zijn aanvraag
heeft ingediend, op iedere negatieve asielbeschikking vanaf 1 april
2001 de Vw2000 van toepassing is. Daarmee zijn alle asielbeslissingen na 1 april
2001 meeromvattend. De voorzieningen eindigen na de vertrektermijn van 28
dagen van rechtswege. Een separate titel tot ontruiming is niet meer nodig.
Bepalend voor de hoeveelheid vreemdelingen op wie de meeromvattende beschikking
van de VW2000 van toepassing is, is de omvang van de productie van de IND
en de rechtbanken. Een factor die bij daadwerkelijke terugkeer op dit moment aan belang wint
is een gecoördineerde aanpak richting landen van herkomst door de verschillende
departementen. De medewerking van de autoriteiten van de landen van herkomst
is immers cruciaal voor de daadwerkelijke terugkeer. Om deze autoriteiten
te bewegen tot een meer coöperatieve opstelling ten aanzien van de identiteitsvaststelling
en de (verplichte) opname van hun onderdanen, is het zaak dat de Justitie-inspanningen
op dit gebied worden verbreed naar andere departementen.Zo worden alle missies van bewindslieden en ambtenaren naar belangrijke
herkomstlanden aangegrepen om de Nederlandse terugkeerproblematiek aan te
kaarten. Het ministerie van Buitenlandse Zaken zal hierbij ondersteuning bieden
aan de overige departementen en heeft hiertoe een terugkeerfunctionaris aangesteld.
Ook de Minister President heeft de noodzaak van een kabinetsbrede samenwerking
ten aanzien van de terugkeer benadrukt tijdens de Algemene Politieke Beschouwingen,
hetgeen ook door Uw Kamer ondersteund werd.3.1 Beëindiging voorzieningenHet daadwerkelijk beëindigen van de (opvang)voorzieningen vormt een
belangrijke voorwaarde voor een consistent en effectief vreemdelingenbeleid.
Het vraagt de gecombineerde inzet van vele ketenpartners. De Vw2000 biedt
voldoende mogelijkheden om bij een afwijzende beslissing het beëindigen
van de (opvang-) voorzieningen te effectueren. Dezelfde ketenpartners hebben
daarnaast ook de taak het vertrek van niet rechtmatig in Nederland verblijvende
vreemdelingen, die nog onder de oude wet vallen, te effectueren. Het wegwerken
van deze oude zaken vormt een belangrijke voorwaarde voor het effectief kunnen
inzetten op de uitvoering van het terugkeerbeleid onder de Vw2000. Daarbij
is het van groot belang dat de Vreemdelingenkamers over voldoende capaciteit
beschikken om, naast bewaringszaken en beroep tegen AC beslissingen, de achterstanden
versneld weg te werken. Hiertoe wordt het aantal zittingsplaatsen nog dit
jaar uitgebreid van 15 naar 19 en wordt tevens overwogen additioneel een verdere
uitbreiding in gang te zetten. Het is echter van belang dat hierbij onderzocht
worden in hoeverre een dergelijke groei ook voor de andere ketenpartners (procesvertegenwoordiging
van de IND, advocatuur en tolken) mogelijk is.Om tevens het beëindigen van de voorzieningen voor de niet rechtmatig
in Nederland verblijvende vreemdelingen te versnellen is besloten om, onder
verantwoordelijkheid van de Directeur-Generaal Vw2000, het doorlopen van de
stappenplannen projectmatig aan te pakken. Hiertoe is binnen het projectbureau
van de DG een aparte projectorganisatie ingericht, het project Vertrek en
Terugkeer. Als eerste stap is geïnventariseerd hoeveel vreemdelingen
onder de verschillende stappenplannen vallen en in welk stadium van de procedure
deze asielzoekers zich bevinden. Daarbij worden drie categorieën onderscheiden:
Stappenplan 1999, Stappenplan 2000 en de zogenaamde ex VVTV-ers, die nog onder
de Zorgwet vielen.Het gaat bij benadering om de aantallen zoals weergegeven in de onderstaande
tabel. Hierbij geldt voor elk van de drie categorieën dat ze ofwel op
dit moment reeds uitgeprocedeerd zijn, ofwel nog een beroepsprocedure hebben
lopen. CategorieUitgeprocedeerdIn procedure bij de rechtbank Stappenplan 1999+/- 3000+/- 2500 Stappenplan 2000+/- 1000+/- 5000 Ex-VVTV-ers1+/- 1000+/- 30001 Ex-VVTV-ers vallen deels onder stappenplan 1999 en deels
onder stappenplan 2000. De zaken die onder een van deze stappenplannen vallen zullen projectmatig
worden afgehandeld, onder coördinatie van het project Vertrek en Terugkeer.
De betreffende dossiers worden geschoond en vervolgens ingedeeld op zogenaamde
casemanagers. Deze casemanager is verantwoordelijk voor het gehele traject
en zal het dossier pas kunnen overdragen (archiveren) als de voorzieningen
van de betreffende asielzoeker daadwerkelijk beëindigd zijn. Per dossier
wordt de stand van zaken nauwlettend gemonitord en worden, onder regie van
de casemanager, de stappen gezet die nodig zijn om de gevolgen van een onherroepelijke
afwijzing van het asielverzoek te effectueren. Afhankelijk van het Stappenplan
ligt het primaat hiervoor bij de IND (Stappenplan 1999), de IND en het COA
(Stappenplan 2000) en de gemeenten (voor zover die nog verantwoordelijk zijn
voor het beëindigen van de voorzieningen van de Zorgwet VVTV).Door de betrokken organisaties wordt, in overleg met het project, bezien
welke capaciteitsinzet nodig is om deze aanpak te kunnen hanteren. Uitgaande
van de beschikbaarheid van de noodzakelijke capaciteit wordt gestreefd de
procedurele afhandeling tot de ontruimingsprocedures
eind 2002 grotendeels af te ronden, zodat eind 2003 de oude voorraad nagenoeg
zal zijn afgebouwd.Daarvoor is het nodig om de oude stappenplannen, waarbij nog geen sprake
is van een meeromvattende beschikking en derhalve nog allerlei handelingen
moeten worden verricht alvorens tot daadwerkelijke beëindiging van de
voorzieningen te kunnen overgaan, aan te scherpen. Hiervoor bestaan een drietal
mogelijkheden, waarvan dit moment onderzocht wordt op welke wijze en op welke
termijn deze kunnen worden geïmplementeerd. Daarbij geldt ten aanzien
van het hierna onder B genoemde punt (Omzetten van de oude beschikking) dat
eerst bezien zal moeten worden in hoeverre dit op juridische belemmeringen
stuit.A ChecklistAlle asielzoekers die vallen onder het Stappenplan 1999 (waarbij het zogenaamde
meewerkcriterium geldt) worden gefaseerd gevorderd (er wordt een afspraak
gemaakt). Aan de betrokken asielzoeker wordt een standaard checklist voorgelegd,
om te kunnen bepalen of er voldoende activiteiten zijn ontplooid om de terugkeer
te bewerkstelligen. Hierbij geldt als uitgangspunt dat een ieder die terug
wil keren, ook daadwerkelijk terug kan keren. Als de asielzoeker niet op de
afspraak verschijnt, of onvoldoende gedaan heeft om terug te keren, wordt
het niet-meewerken tegengeworpen, omdat er immers een tijd verstreken is sinds
de aanzegging om Nederland te verlaten en de vreemdeling nog niets of te weinig
gedaan heeft om zijn terugkeer te effectueren. Door het aldus omdraaien van
de bewijslast kan op dat moment de gestandaardiseerde beëindigingsbeschikking
uitgereikt worden en kunnen eventuele bezwaren direct gehoord worden.B Omzetten van de oude beschikkingDaarnaast heb ik de intentie om voor asielzoekers in beroep de oorspronkelijke
beschikking van rechtswege om te zetten in een meeromvattende beschikking.
Door deze maatregel wordt de oorspronkelijke beschikking van de IND van voor
1 april 2001, als (rechts)gevolg van de uitspraak van de rechter, beschouwd
als een meeromvattende beschikking (ongeacht de uitspraak). De redenering
hierbij: het betreft een uitspraak gedaan ná 1 april 2001, waarbij
onder het regime van de Vw2000 ex-nunc is getoetst. Bij een ex-nunc toetsing
wordt door de rechter tevens meegewogen of er schrijnende omstandigheden zijn
die zich tegen beëindiging van de voorzieningen verzetten. Door het omzetten
van de beschikkingen krijgt de uitspraak van de rechter effectief hetzelfde
rechtsgevolg als een onder de nieuwe wet genomen afwijzende beschikking.
Voor bezwaarbeschikkingen is dit wél als zodanig in de overgangswet
geregeld, voor de uitspraken in beroep niet. Er is overigens wel een wetswijziging
nodig om dit te regelen, waarbij rekening moet worden gehouden met de complexe
juridische merites van deze wijziging. Een wetswijziging ten einde dit te
bereiken zal worden voorbereid er van uitgaande dat juridische complicaties
overwonnen worden.Als voor de asielzoekers in beroep de beslissing van de rechter een dergelijk
rechtsgevolg krijgt betekent dit:• géén meewerkcriterium meer;• géén beëindigingsbeschikking meer;• géén ontruimingsprocedure bij de rechter meer1.C Voegen van de dubbele procedures voor ex-VVTV-ersOpenstaande beroepszaken (tegen de intrekking VVTV en tegen de niet-inwilliging
A-status/vtv) moeten zoveel mogelijk gevoegd behandeld worden. Op deze wijze
kunnen in één zitting twee zaken tegelijk worden afgedaan. De
asielzoeker krijgt in één keer een beslissing in beide beroepsprocedures
en krijgt hierdoor geen hernieuwd recht op opvang op grond van de RVA. Daarnaast
zal de rechtbank verzocht worden in zaken, waarin door de IND nog niet is
beslist op de niet inwilliging van de A-status, het beroep tegen de intrekking/niet
verlenging VVTV aan te houden. Ook dan kunnen in een later stadium de beide
beroepszaken gevoegd worden behandeld.DraagvlakDoordat de beëindiging van de opvangvoorzieningen vrijwel altijd
in een gemeente plaatsvindt, is het wenselijk en noodzakelijk dat vertegenwoordigers
van gemeenten op de hoogte zijn van het proces dat tot beëindiging heeft
geleid. Daardoor is het beter mogelijk in samenwerking met de gemeentelijke
vertegenwoordigers, lokale organisaties op het juiste tijdstip en op een voldoende
wijze te informeren. Op grond van de resultaten van een onderzoek ontwikkelt
het Centraal Orgaan opvang Asielzoekers (COA) momenteel een strategie die
moet leiden tot een betere communicatie en samenwerking met lokale, maatschappelijke
organisaties, gericht op terugkeer. Naar verwachting zullen de resultaten
van dit traject medio april 2002 geïmplementeerd kunnen worden.3.2 Daadwerkelijke terugkeerNederland staat niet alleen in Europa waar het de problematische terugkeer
van vreemdelingen betreft. Binnen alle Europese lidstaten is dit een belangrijk
en weerbarstig thema. Als uitvloeisel van het Verdrag van Amsterdam, het actieplan
van Wenen en de conclusies van Tampere wordt gezocht naar oplossingen om de
terugkeer en de bestrijding van illegale immigratie in Europees verband aan
te pakken. In deze context is door de Europese Commissie een Mededeling betreffende
een gemeenschappelijk beleid inzake illegale immigratie gepresenteerd. Daarnaast
heeft de Europese Commissie een groenboek in ontwikkeling, waarin voorstellen
worden gedaan voor een Europees terugkeerbeleid.Herkomstlanden zijn volkenrechtelijk verplicht tot terugname van hun onderdanen.
Herkomstlanden erkennen deze volkenrechtelijke verplichting ook. Dat zich
toch veelvuldig problemen voordoen met terugname heeft enerzijds te maken
met technische problemen, als gevolg van het feit dat de meeste afgewezen
asielzoekers ongedocumenteerd zijn, anderzijds met het dieperliggende probleem
dat herkomstlanden in het algemeen niet veel belang zien in terugname van
hun, in een vreemdelingenrechtelijke procedure door Nederland, afgewezen onderdanen. De constatering dat herkomstlanden in het algemeen niet veel sympathie
hebben voor terugname van hun afgewezen onderdanen, betekent dat Nederland
bij samenwerking op het gebied van terugkeer vragende partij is bij deze landen.
De ervaring is dan ook dat overheden van herkomstlanden een wederdienst vragen
voor hun medewerking, ook om weerstanden onder de eigen bevolking (en de gemeenschap
van landgenoten in Nederland) tegen terugkeer van afgewezen asielzoekers te
verminderen. In het algemeen zal een dergelijk verzoek van een herkomstland
gelieerd zijn aan de terugkeer van afgewezen asielzoekers en/of vluchtelingen
in het algemeen en gericht op facilitering van hun reïntegratie. Maar
een verzoek kan ook op het terrein van het Nederlandse buitenlandse beleid
liggen.Een oplossing voor de discrepantie die, in elk geval op de korte termijn,
bestaat tussen de belangen van herkomstlanden op het gebied van terugkeer
(en migratie in het algemeen) en die van de landen van bestemming, is slechts
te vinden in een meeromvattende lange-termijnaanpak van migratie, met aandacht
voor de politieke, mensenrechten- en ontwikkelingsvraagstukken in de landen
en regio's van herkomst en doorreis. Van belang in deze aanpak is tevens dat
de lasten ervan worden gespreid over de verschillende landen van bestemming.Zoals reeds eerder gemeld aan uw Kamer is overleg gevoerd met het ministerie
van Buitenlandse Zaken en ontwikkelingssamenwerking, waarbij is onderzocht
hoe meer synergie kan worden verkregen tussen het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid
en het terugkeerbeleid ten aanzien van bepaalde landen. Bij het overleg bleek
dat binnen de bestaande beleidskaders van de ontwikkelingssamenwerking ondersteuning
van het terugkeerbeleid mogelijk is, en wel in de vorm van gerichte multilaterale
bijdragen vanuit het OS-budget aan de programma's van internationale instellingen
als IOM en UNICEF. Daarbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan IOM- of UNICEF-programma's
voor opvang en herintegratie van vluchtelingen en binnenlands ontheemden,
die dan ook aan terugkerende ex-asielzoekers (inclusief alleenstaande minderjarige
ex-asielzoekers) ten goede zouden kunnen komen. Dergelijke bijdragen vanuit
de ontwikkelingssamenwerking kunnen een belangrijke ondersteuning voor het
terugkeerbeleid betekenen, zowel voor algemene doelgroepgerichte terugkeerprogramma's
als voor programma's meer specifiek gericht op terugkeer van ama's. Op grond
van deze door ontwikkelingssamenwerking aangedragen kaders wordt thans door
het ministerie van Justitie een lijst opgesteld met prioritaire landen die
voor een dergelijke meer geïntegreerde benadering in aanmerking komen.De gedachte dat er behoefte is aan een meeromvattende aanpak van migratie,
met aandacht voor de politieke, mensenrechtenen ontwikkelingsvraagstukken
in de landen en regio's van herkomst en doorreis, vormde de basis van de aanpak
voorgesteld door de High Level Working Group on Asylum and Migration van de
Europese Unie, die eind 1998 op Nederlands initiatief werd opgericht. De activiteiten
die het kader van de HLWG en andere EU initiatieven (waaronder terug- en overname
overeenkomsten) worden geïnitieerd, zijn veelal gericht op de langere
termijn en sorteren dus niet in concrete directe terugkeerresultaten. Desalniettemin
zijn deze initiatieven van belang, omdat ze het kader voor de toekomst vormen.Terug- en overname overeenkomstenTerug- en overname overeenkomsten leggen de verplichting vast tot het
terugnemen van eigen onderdanen en het overnemen van onderdanen van derde
landen die via het grondgebied van een van de overeenkomstsluitende landen
naar het grondgebied van een andere overeenkomstsluitende partij
is gereisd. Daarmee zijn het belangrijke instrumenten om de terugkeer van
afgewezen asielzoekers meer afdwingbaar te maken. De onderhandelingen over
T&O-overeenkomsten leiden niet tot resultaten op de korte termijn. De
Benelux onderhandelt thans met een groot aantal transit- en herkomstlanden
om te komen tot een terug- en overnameovereenkomst.Communicatie met de vreemdelingIn de huidige situatie wordt de asielzoeker pas in de laatste fase van
de procedure daadwerkelijk geconfronteerd met medewerkers van het IOM. Teneinde
de asielzoeker eerder in de procedure persoonlijk voor te lichten over de
mogelijkheden die IOM kan bieden, zal de IND vanaf het moment van aankomst
in het AC bekendheid geven aan het hulpaanbod bij terugkeer. Het COA zal dit
doen vanaf binnenkomst in het OC en zal de asielzoeker reeds na de eerste
negatieve beschikking in contact brengen met IOM. De voorlichting van zal
zich, nog meer dan nu, gaan richten op daadwerkelijke terugkeer. Daartoe zullen
brochures worden opgesteld in de belangrijkste talen van de betrokken asielzoekers.
Ook IOM zal de vreemdelingen gedurende hun procedure actief blijven benaderen.
Daarnaast wordt in samenwerking met diverse organisaties, waar onder de VNG,
de kennis over mogelijkheden van hulp bij vertrek vergroot, ondermeer door
voorlichting aan medewerkers en door middel van foldermateriaal.Intensivering gate-controlesOp de luchthaven Schiphol wordt dit jaar, als uitvoering van de maatregelen
uit de AMA notitie, het aantal gate-controles geïntensiveerd. Mede ten
behoeve van de terugkeer zal het aantal gate-controles nog verder worden vergroot,
zodat het aantal wordt verdubbeld tot 10 000 controles. De gate-controles
zijn controles in het kader van de grensbewaking, met als doel onmiddellijk
bij aankomst de identiteit van de vreemdeling vast te stellen en te controleren
of de vreemdeling beschikt over de juiste documenten. In geval de vreemdeling
niet beschikt over (juiste) reisdocumenten, kan, doordat de controle heeft
plaatsgevonden aan de gate van het vliegtuig, worden vastgesteld met welke
vlucht de vreemdeling heeft gereisd. De verwijdering van deze categorie vreemdelingen
wordt daardoor vereenvoudigd. Bovendien wordt in deze gevallen een claim op
de luchtvaartmaatschappij gelegd, waarmee de verwijdering van de vreemdelingen
de verantwoordelijkheid is van de aanvoerende luchtvaartmaatschappij.VerwijderingenHet afgelopen jaar is een groot aantal uitzettingen van zowel uitgeprocedeerde
asielzoekers als illegalen via Schiphol helaas geannuleerd. Dit komt ondermeer
door de omstandigheid dat de vreemdeling zich zodanig verzet tegen zijn verwijdering
dat de veiligheid van de passagiers, de begeleiders, of de betrokken vreemdeling
zelf, gevaar lopen, of omdat de betrokken vreemdeling met onbekende bestemming
is vertrokken1.In het Jaarplan 2002 van de Koninklijke Marechaussee is vastgelegd dat
het streef aantal verwijderingen van vreemdelingen die hier te lande niet
(langer) mogen verblijven (dus zowel uitgeprocedeerde asielzoekers, reguliere
vreemdelingen als illegalen), zal worden verhoogd. Zo zal het aantal uitzettingen
via Schiphol dit jaar, ten opzichte van het voorafgaande jaar, met tenminste
1200 toenemen tot 13 200. Deze toename zal mede gerealiseerd worden door
een betere afstemming tussen de ketenpartners. Een werkgroep waarin alle ketenpartners
zijn vertegenwoordigd, zal op korte termijn met verbetervoorstellen komen
met betrekking tot het totale verwijderingsproces2
binnen de keten. Doelstelling is om het totaal aantal uitzettingen dit jaar
nog meer te doen toenemen dan met de voorlopig geplande 1200. Hiervoor zijn
nog wel aanvullende maatregelen nodig, zoals vergroten van het aantal charters,
de toepassing van dwangmiddelen en het realiseren van opvang
op Schiphol voor geweigerde (uit te zetten) vreemdelingen.Intensiveren van het aantal chartersBij gedwongen vertrek bestaat de mogelijkheid om door middel van een groepsgewijze
aanpak, met behulp van charters, meerdere vreemdelingen met dezelfde nationaliteit
in één keer, onder begeleiding, terug te laten keren naar het
land van herkomst. Dit gebeurt door middel van samenwerking tussen de Vreemdelingendiensten,
de Koninklijke Marechaussee, de IND, de dienst Vervoer & Ondersteuning,
de penitentiaire inrichtingen, het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het
land van herkomst. Vorig jaar zijn vier charters naar Nigeria (juli) en één
naar DRCongo/Togo/Niger (augustus) met succes uitgevoerd. In een convenant
met het ministerie van Defensie wordt vastgelegd dat defensietoestellen kunnen
worden ingezet voor dergelijke charters. Daarnaast is begin december in samenwerking
met Duitsland een charter uitgevoerd naar Marokko, Kameroen en Nigeria. Ook
wordt een samenwerkingsverband met de Verenigde Staten opgezet, om te bezien
of tot uitvoering van gezamenlijke charters gekomen kan worden, opdat de charters
efficiënter en goedkoper kunnen worden ingezet.Centralisatie en coördinatie van de LP aanvragenBinnen de IND is ter ondersteuning van de verstrekking van Laissez Passers
(LP's) in 2001 de afdeling Coördinatie presentaties ambassades opgericht
(CPA). Deze afdeling is in eerste instantie gestart met LP-aanvragen voor
14 zogeheten moeilijke landen. In de loop van het jaar is dit aantal gestegen
tot 64.De gecentraliseerde en gecoördineerde aanpak van de presentaties
zal moeten leiden tot een effectievere LP-verstrekking en maakt knelpunten
zichtbaar. In de komende maanden zullen ook de LP-aanvragen van de vreemdelingendiensten
door deze afdeling worden gecoördineerd. Daarnaast zal worden bezien
of deze afdeling meerdere operationele taken van de vreemdelingendiensten
kan overnemen, teneinde de efficiëntie in het proces van presentatie
te verhogen. De eerste resultaten van de gecentraliseerde aanpak zijn positief
(zie hiervoor verder de bijlage).TaalanalyseHet eenduidig kunnen vaststellen van identiteit en nationaliteit is voor
de verstrekking van LP's cruciaal. Om de LP verstrekking – en daarmee
de terugkeer – te vergemakkelijken is het tevens van belang zo vroeg
mogelijk in de procedure de daadwerkelijke herkomst van een asielzoeker vast
te stellen. Taalanalyse vormt hiervoor een bruikbaar instrument. Taalanalyse
wordt derhalve niet alleen gebruikt om te beoordelen of de asielzoeker recht
heeft op verblijf of dat sprake is van een asielzoeker die aangeeft uit een
bepaald herkomstland afkomstig te zijn, maar waarvan na taalanalyse blijkt
dat dit niet zo is (een zogeheten «pseudo»). Taalanalyse biedt
voor de terugkeer handvatten om te bepalen bij welke autoriteiten een asielzoeker,
die verder geen aanknopingspunten heeft gegeven voor zijn herkomst, moet worden
gepresenteerd teneinde een reisdocument te verkrijgen. Ook kan taalanalyse
worden toegepast, nadat door de autoriteiten van een specifiek land een «non-State»
verklaring is afgegeven. Dat wil zeggen een verklaring dat de betrokken vreemdeling
niet afkomstig is uit dat land. Taalanalyse kan dan een bijdrage leveren aan
de beantwoording van de vraag uit welk land of gebied de betrokkene wel afkomstig
is.Inzet immigratiedeskundigen uit herkomstlandenHet inzetten van immigratiedeskundigen uit de landen van herkomst (China,
Angola en Nigeria) is een andere mogelijkheid om de nationaliteits- en identiteitsvaststelling
te vereenvoudigen. Bij wijze van pilot zijn Chinese identiteitsdeskundigen
in Nederland werkzaam geweest. De Angolese autoriteiten hebben aangegeven
dat de terugkeer van hun onderdanen geen wezenlijk probleem is, mits de nationaliteit
en de identiteit is vastgesteld. Ook hebben zij zich bereid getoond om Angolese
immigratiemedewerkers naar Nederland te laten komen om het identificatieproces
te versnellen. Deze immigratiedeskundigen zijn thans reeds in Nederland werkzaam.
De «task force China» (inzet Chinese taalexperts) is inmiddels
afgerond. De voorlopige en te verwachten resultaten wijzen op een succesvol
project; een significante verhoging van het aantal nationaliteitsvaststellingen
en daarmee het aantal te verstrekken LP's (in 36% van de gevallen). Dit zou
moeten leiden tot een gelijke verhoging van het aantal verwijderingen. Ter
vergelijking: in de periode april tot augustus 2000 zijn 110 LP-aanvragen
schriftelijk ingediend. Voor die zaken werd in 26 gevallen een LP afgegeven
(=24%).Ook in het breder verband waarin dit project heeft plaatsgevonden, heeft
het project de samenwerking met de Chinese overheid en de Chinese vertegenwoordiging
hier ter lande versterkt, met name op het gebied van illegale migratie en
terugkeer. Nederland is het eerste Europese land dat de samenwerking op deze
heeft manier vormgeven. Evaluatie van deze nieuwe vorm van samenwerking heeft
geleid tot de voortzetting ervan. Uit de interesse
die andere Europese landen hebben getoond voor het project, blijkt dat men
het project succesvol acht.In juli 2001 zijn op uitnodiging van de IND drie Nigeriaanse immigratiedeskundigen
ingezet bij de vaststelling van de identiteit en nationaliteit van een grote
groep vermeende Nigerianen. In samenwerking met de Nigeriaanse ambassade zijn
betrokkenen geïnterviewd. Op basis van de uitkomsten van de interviews
is in ruim 90% van de gepresenteerde zaken door de ambassade een LP verstrekt.
Het merendeel van de vreemdelingen is vervolgens met een charter teruggekeerd
naar Nigeria. Overigens is sindsdien een terugslag opgetreden in de bereidheid
tot medewerking van de Nigeriaanse ambassade, als gevolg van interventies
uit de (lokale) Nigeriaanse gemeenschap in Nederland.Vooralsnog lijkt de inzet van immigratiedeskundigen succesvol. De projecten
zullen in 2002 worden voortgezet. Overigens dient wel gemeld te worden dat
dit zeer tijdrovende en kostbare trajecten zijn.Motie 78Met de uitvoering van motie 78 bestaat de mogelijkheid om na de eerste
fase de AC-procedure met een periode van maximaal drie weken te stuiten om
nader onderzoek te kunnen verrichten naar de identiteit, nationaliteit en
reisroute van de betrokken asielzoeker, alvorens op de inhoudelijke asielmotieven
wordt ingegaan. Vooral in het kader van de terugkeer zijn vroegtijdige vaststelling
van identiteit en nationaliteit van belang. Daarnaast zal de mogelijkheid
worden bezien om die asielzoekers die in het kader van Wet ongedocumenteerden
toerekenbaar niet beschikken over documenten, te laten horen door een specifiek
daartoe getrainde medewerker van de vreemdelingendienst of Koninklijke Marechaussee.VreemdelingenbewaringWanneer vreemdelingen geen gehoor hebben gegeven aan de eigen verantwoordelijkheid
uit Nederland te vertrekken, kunnen zij, net als onrechtmatig in Nederland
verblijvende vreemdelingen en illegalen, in beginsel in vreemdelingenbewaring
worden gesteld ter fine van uitzetting.De bewaring van uitgeprocedeerden is echter alleen gerechtvaardigd in
het belang van de openbare orde of nationale veiligheid, of als er aanwijzingen
zijn dat de vreemdeling zich aan zijn uitzetting zal onttrekken. Dit is geregeld
in artikel 59 lid 2 Vw 2000. Voorwaarde voor inbewaringstelling op grond van
dit artikellid is wel dat de vreemdeling beschikt over de noodzakelijke
bescheiden, dan wel dat deze binnen korte termijn voorhanden zullen zijn.
De bewaring op grond van dit artikellid kan echter in geen geval langer duren
dan 4 weken en kan alleen worden toepast als de gehele procedure met betrekking
tot de verkrijging van vervangende reisdocumenten (vrijwel) is afgerond. Ook
vereist de toepassing van deze vorm van vreemdelingenbewaring steeds een afweging
tussen het belang van de vreemdeling en het algemeen belang.Ongedocumenteerde vreemdelingen die geen rechtmatig verblijf in Nederland
hebben en die worden aangetroffen in Nederland (in het kader van het toezicht
op vreemdelingen c.q. na een overtreding of misdrijf en overdracht aan de
vreemdelingendienst) kunnen met het oog op hun uitzetting in bewaring worden
gesteld op grond van artikel 59 lid 1 van de Vreemdelingenwet. De vreemdelingendienst
zal vervolgens, in het kader van het gedwongen vertrek, actief werken aan
het verkrijgen van een reisdocument. Zodra een reisdocument is verkregen wordt
de vreemdeling uitgezet. Deze vorm van bewaring kan, ingevolge jurisprudentie
van de Rechtseenheidskamer, in principe niet langer dan ongeveer zes maanden
worden toegepast. Verlenging is alleen mogelijk als de vreemdeling het onderzoek
naar de vaststelling van de identiteit en nationaliteit frustreert. Wanneer
dit niet kan worden aangetoond en er geen direct zicht op uitzetting is, wordt
de bewaring door de rechter opgeheven. Het kabinet heeft aangegeven dat een
nader onderzoek zal plaatsvinden naar de mogelijkheden om criminele illegalen
na het uitzitten van hun gevangenisstraf in vreemdelingenbewaring te houden,
tot hun uitzetting is gerealiseerd. Hierover is de Adviescommissie Vreemdelingenzaken
om advies gevraagd. Dit advies wordt eind maart verwacht.De vraag naar bewaringscapaciteit fluctueert gedurende het jaar, en is
niet goed voorspelbaar. Dit betekent dat er zich incidenteel capaciteitsproblemen
kunnen voordoen, als gevolg waarvan er onvoldoende capaciteit is voor vreemdelingen
die ter fine van uitzetting in bewaring genomen zouden moeten worden. Op dit
moment is sprake een dergelijk tekort aan cellen, als gevolg van een tekort
aan cellen in de strafrechtelijke sfeer. Ten behoeve van de strafrechtsketen
was het aantal beschikbare cellen ten behoeve van vreemdelingenbewaring namelijk
verminderd met 128 in Ter Apel en 60 in het Grenshospitium. Inmiddels is in
overleg met de Dienst Justitiële Inrichtingen besloten om het aantal
beschikbare cellen ten behoeve van vreemdelingenbewaring op korte termijn
gefaseerd weer op peil te brengen.Daarnaast is overeengekomen dat ook in de Randstad extra capaciteit voor
vreemdelingenbewaring gerealiseerd zal worden. In aanvulling daarop wordt
specifiek gekeken naar de wijze waarop de bewaringscapaciteit moet worden
ingezet. Uitgangspunt daarbij is dat vreemdelingen die in een bepaalde regio
in bewaring worden gesteld, gedurende de eerste periode van hun bewaring (in
elk geval tot en met de eerste beoordeling door de rechter) in dezelfde regio
in bewaring kunnen verblijven. Zo worden onnodige reisbewegingen van en naar
de rechtbank of een consulaat (bijvoorbeeld ten behoeve van het verkrijgen
van reisdocumenten) voorkomen.Ondersteuning bij zelfstandige terugkeerJuist omdat bij feitelijke terugkeer de eigen verantwoordelijkheid van
de vreemdeling het uitgangspunt vormt, is het motiveren tot zelfstandig vertrek
en terugkeer een belangrijke doelstelling. Instrumenten hiervoor zijn de terugkeergesprekken
zoals die met asielzoekers worden gevoerd door medewerkers van het COA. In
dat kader wordt steeds gewezen op de mogelijkheid van hulp bij vertrek (terugkeer
of, voor zover reëel, hervestiging) door IOM. Mede als gevolg van de
inspanningen van het COA en IOM zijn er ook vreemdelingen die zelf willen
vertrekken. Aan deze vreemdelingen biedt het Ministerie van Justitie
faciliteiten en ondersteuning, als regel bestaande uit een financiële
tegemoetkoming om de eerste periode na terugkomst in het land van herkomst
te overbruggen. Deze hulp wordt niet alleen geboden aan uitgeprocedeerde vreemdelingen,
maar ook aan vreemdelingen die nog in procedure zijn of zelfs in bezit van
een vergunning voor bepaalde tijd. Hiervoor is een regeling opgesteld, de
zogeheten REAN-regeling1, die wordt uitgevoerd
door IOM. Het betreft een niet nationaliteitsgebonden regeling, waarbinnen
vreemdelingen de volgende hulp wordt geboden: voorlichting over de hulp bij
terugkeer of hervestiging, assistentie bij het verkrijgen van reisdocumenten,
vliegtickets voor de (terug-)reis, zonodig kortstondig onderdak in afwachting
van het vertrek, begeleiding bij de uitreis uit Nederland, opvang bij aankomst
in het land van herkomst in het geval van terugkerende alleenstaande minderjarige
asielzoekers, middelen voor binnenlands transport naar de eindbestemming en
een eenmalige ondersteuningsbijdrage.Daarnaast heeft de Nederlandse overheid, in de vorm van doelgroepgerichte
terugkeerprogramma's voor enkele nationaliteiten en gebieden van herkomst,
aanvullende voorzieningen gecreëerd ter ondersteuning van de herintegratie
van terugkeerders. Deze doelgroepgerichte terugkeerprogramma's worden gefinancierd
uit middelen van het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Ministerie van
Justitie en vormen een instrument om de terugkeer van specifieke groepen of
zelf in individuele gevallen te ondersteunen en stimuleren. Het gaat hierbij
onder meer om additionele financiële voorzieningen, gerichte informatieverschaffing
over voorzieningen in herkomstlanden van belang voor de herintegratie, alsmede
om faciliteiten bij het leggen van contacten met lokale instanties. In mijn
brief aan uw Kamer van 1 oktober jl. (19 637 en 26 646, nr. 609)
heb ik u geïnformeerd over de huidige doelgroepgerichte terugkeerprogramma's
voor Kosovo, Tsjechië, Slowakije, Roemenië, Bulgarije, Irak en Somaliland2.Voorts ben ik voornemens de mogelijkheden te verkennen van maatwerkprogramma's
voor vreemdelingen die dienen terug te keren naar hun land van herkomst. Daarbij
kan gedacht worden aan nader bestuderen van de werkwijze zoals die thans wordt
gevoerd in de Willem II kazerne te Tilburg, waar samenwerking wordt gezocht
met het bedrijfsleven teneinde vreemdelingen op te leiden en perspectief te
bieden op een baan in het land van herkomst. Maatwerkprogramma's kunnen ook
gezinnen met kinderen een beter perspectief bieden op terugkeer naar het land
van herkomst. Hierbij zal uitdrukkelijk moeten worden meegenomen dat voor
vreemdelingen deze programma's nimmer een pull factor mogen worden.IllegaliteitHoewel illegaliteit in Nederland niet rechtstreeks strafbaar gesteld is
worden de mogelijkheden voor uitgeprocedeerden en illegalen om zich te kunnen
handhaven beperkt. Door middel van toezicht en gerichte acties wordt geprobeerd
deze vreemdelingen te bewegen Nederland te verlaten.De aanpak van de illegale tewerkstelling vormt een belangrijk onderdeel
van de totaalaanpak van illegaliteit en staat hoog op de agenda van controlerende,
toezichthoudende en opsporende instanties. Weliswaar is een groot deel van
de activiteiten primair gericht tegen ondernemers, maar de handhavingsdruk
zorgt er tevens voor dat de mogelijkheden voor illegaal in Nederland verblijvende
personen wordt beperkt. Anderzijds geldt, dat de aanpak van illegaal verblijf
het arbeidsaanbod voor illegale tewerkstelling reduceert en daarmee op preventieve
wijze bijdraagt aan de bestrijding van illegale tewerkstelling. Tussen de
Arbeidsinspectie en de IND vindt regulier overleg plaats , teneinde de jaarprogramma's
op elkaar af te stemmen. Ook de samenwerking met andere instanties op dit terrein wordt steeds intensiever, met als gevolg dat de aanpak van
de problematiek steeds effectiever wordt. Zo bestaan in 2002 hoge verwachtingen
van de gezamenlijke aanpak van de illegale tewerkstelling in de tuinbouw-
en uitzendbranche.ResumerendIk begon mijn brief met de eigen verantwoordelijkheid van de vreemdeling
en heb daarbij een expliciet onderscheid gemaakt tussen het beëindigen
van de voorzieningen enerzijds en de daadwerkelijke terugkeer anderzijds.
Het is van belang dit onderscheid scherp voor ogen te houden, omdat ook in
kwantitatieve zin de resultaten van terugkeer naar het land van herkomst niet
gerelateerd kunnen en mogen worden aan het aantal keer dat in een bepaalde
periode de voorzieningen van asielzoekers beëindigd zijn. Het beëindigen
van de (opvang)voorzieningen van asielzoekers is immers een resultante van
de (negatieve) uitkomst van de asielprocedure, waarna – afhankelijk
van het regime dat op de betreffende aanvraag van toepassing is – verschillende
stappen doorlopen moeten worden. Waar het gaat om de oude stappenplannen is
dat een langdurig en ingewikkeld proces met nog allerlei beroepsmogelijkheden
voor de asielzoeker. Dat was zo, en dat zal voor veel asielzoekers op wie
het oude beleid nog van toepassing is ook zo blijven. Deze groep zal langzaam
kleiner worden en op enig moment geheel uit de opvang verdwenen zijn. Voor
vreemdelingen die een asielaanvraag hebben ingediend na 11 februari 2000
(de datum waarop het terugkeerbeleid van kracht geworden is), maar vooral
voor asielzoekers die na de invoering van de Vreemdelingenwet 2000 hun aanvraag
hebben ingediend, is het eenvoudiger om, na een onherroepelijke negatieve
uitkomst van de procedure, de voorzieningen te beëindigen. De betrokken
uitvoeringsorganisaties doen er alles aan om de beëindigingsprocedures
voor met name de oude groepen waar mogelijk te versnellen door:• het creëren van draagvlak bij de gemeenten;• betere communicatie en samenwerking met maatschappelijke organisaties;• de uitbreiding van het aantal zittingsplaatsen van de rechtbanken;• het voegen van dubbele procedures bij de rechtbank;• het gebruik van checklists bij het vaststellen van het meewerkcriterium;• het omzetten van de omzetten van de oude beschikking in een meeromvattende
beschikking conform de Vw2000.De vreemdeling, ten aanzien van wie de overheid negatief geoordeeld heeft
over het verblijfsrecht in Nederland, maakt vervolgens zelf de keuze of hij
Nederland verlaat of daadwerkelijk terugkeert naar het land van herkomst,
desgewenst ondersteund door de Nederlandse overheid die in samenwerking met
andere organisaties de vreemdeling kan faciliteren bij zijn terugkeer. Vast
staat immers dat betrokkene terug kan keren. De Nederlandse overheid draagt
hiervoor, behalve wanneer de betrokken vreemdeling ongewenst verklaard is,
in principe geen verantwoordelijkheid. Zelfstandige terugkeer is de verantwoordelijkheid
van de vreemdeling zelf. Bij gedwongen terugkeer heeft de Nederlandse overheid
wél een verantwoordelijkheid. Deze verantwoordelijkheid is echter niet
zonder meer om te zetten in concrete resultaten, gezien de afhankelijkheid
van de medewerking van de betrokken vreemdeling en van de landen van herkomst.
Ik heb in mijn brief uiteengezet welke problemen ontstaan op het moment dat
de vreemdeling niet meewerkt aan de vaststelling van zijn nationaliteit en
identiteit. Daarbij heb ik tevens aangegeven welke maatregelen genomen worden
om deze problemen waar mogelijk te ondervangen. Het betreft hier de volgende
maatregelen:• onderhandelingen in Beneluxverband met een groot aantal transit-
en herkomstlanden om te komen tot een terug- en overname overeenkomst;• de initiatieven in het kader van de HLWG;• verhoging van het aantal verwijderingen door de Koninklijke Marechaussee
op Schiphol;• intensivering gate controles;• intensivering van het aantal charters;• een gecentraliseerde en gecoördineerde aanpak van presentaties
bij de ambassades;• de inzet van het instrument taalanalyse;• de samenwerking met immigratiedeskundigen in Nederland uit belangrijke
landen van herkomst, zoals China, Angola en Nigeria;• onderhandelingen met herkomstlanden over terugkeer op basis van
vastgestelde nationaliteit;• doelgroepgerichte terugkeerprogramma's, aangevuld met het verkennen
van de mogelijkheden van maatwerkprogramma's;Ondanks de weerbarstigheid van de materie zijn van deze maatregelen in
de, nabije, toekomst een positieve bijdrage te verwachten aan het terugkeerbeleid.De Staatssecretaris van Justitie,N. A. Kalsbeek BIJLAGE IIn deze bijlage wordt achtereenvolgens nadere informatie gegeven over:• de betrokken organisaties;• de vertrekcijfers van de afgelopen jaren;• de activiteiten ten aanzien van bepaalde herkomstlanden;• de landen waarmee over een T&O overeenkomst onderhandeld wordt;• de LP verstrekkingen en weigeringen.De organisatiesBij de uitvoering van het terugkeerbeleid spelen diverse organisaties
een rol. Hierna worden deze rollen kort geschetst. De effectiviteit van het
terugkeerbeleid wordt voor een belangrijk deel bepaald door de wijze waarop
deze organisaties met elkaar samenwerken.De IND oordeelt over het verblijfsrecht van vreemdelingen. In geval van
verwijdering coördineert de IND in veel gevallen tevens de aanvraag van
vervangende reisdocumenten (laissez-passers). Tevens heeft de IND een belangrijke
rol ten aanzien van de diverse met terugkeer samenhangende processen, waarin
de hieronder genoemde ketenpartners een rol spelen, zowel in individuele gevallen
als in algemene zin. De IND levert namelijk de voor alle partijen in het proces
relevante informatie.Het COA verzorgt de opvangvoorzieningen van asielzoekers. Wanneer de vreemdeling
daar geen recht meer op heeft, beëindigt het COA de voorzieningen. Bovendien
heeft het COA als taak om de betrokken vreemdeling bij elke negatieve beslissing
te bewegen tot terugkeer, door aan te geven dat hij een eigen verantwoordelijkheid
heeft bij het realiseren van zijn terugkeer. Het COA heeft hiertoe terugkeerprogramma's
opgesteld, die de vreemdeling voorbereiden op terugkeer naar het land van
herkomst.De Vreemdelingendienst van de politie effectueert zo mogelijk de (gedwongen)
terugkeer van betrokkenen. Op grond van de bepalingen van VW 2000 is de vreemdelingendienst
bevoegd de woning te ontruimen van vreemdelingen die geen recht meer hebben
op opvangvoorzieningen. Daarnaast voorziet de vreemdelingendienst in het toezicht
op vreemdelingen, effectueert de aan de vreemdeling opgelegde meldingsplicht
en plaatst vreemdelingen in bewaring ter fine van verwijdering, als daartoe
aanleiding bestaat.De Koninklijke Marechaussee verzorgt de feitelijke verwijdering van vreemdelingen
uit Nederland. Dat vindt plaats door middel van het uitoefenen van toezicht
(bij de grens) op hun feitelijk vertrek, dan wel het begeleiden en het aan
de buitenlandse immigratieautoriteiten overdragen van betrokkenen.Het Ministerie van Buitenlandse Zaken faciliteert en/of verzorgt de nodige
contacten over terugkeer met buitenlandse autoriteiten, zowel hier te lande
als elders, als er sprake is van nieuw te maken en/of bij te stellen afspraken
over de wijze van samenwerking. Dat kan gebeuren op basis van incidenten,
maar ook op basis van meer structurele contacten met landen die plaatsvinden
in de context van het gevoerde buitenlandse beleid van Nederland.Op basis van een verdrag tussen IOM en de Nederlandse Staat is IOM sinds
begin negentiger jaren in Nederland actief. IOM voert sinds 1992 de door het
Ministerie van Justitie gefinancierde REAN regeling uit. De REAN regeling
biedt vreemdelingen onder bepaalde mogelijkheden hulp bij vertrek. Deze regeling
is niet land of doelgroepgericht. Daarnaast voert IOM een aantal doelgroepgerichte
programma's uit, die door het Ministerie van Buitenlandse Zaken en het Europees
Vluchtelingenfonds worden meegefinancierd. De gemeenten verzorgen opvang voor een gedeelte van de asielzoekers. Wanneer
de vreemdeling geen recht op opvang meer heeft, dienen de gemeenten deze voorzieningen
te beëindigen. Dit betreft met name de categorie ex-vvtv houders. In
dit kader fungeert de VNG als primaire gesprekspartner.De vreemdelingenkamers van rechtbanken oordelen in beroep over de toelatingsbeslissing
van de IND. De verwijdering van een vreemdeling kan eerst plaatsvinden nadat
de rechter heeft geoordeeld dat de beslissing om de betrokken niet tot Nederland
toe te laten rechtmatig is, dan wel een reeds verleende vergunning terecht
is ingetrokken. De vreemdelingenkamers toetsen ook de rechtmatigheid van de
opgelegde vreemdelingenbewaring.Bij de Raad van State bestaat sinds de invoering van de Vw2000, in bepaalde
situaties de mogelijkheid tot het instellen van Hoger beroep.De advocatuur staat de vreemdeling bij in de procedures bij de rechtbanken.
Ook is het de taak van de advocaat om de vreemdeling op de hoogte te stellen
van de uitkomst van de procedures.Cijfers vertrekIn de onderstaande tabellen zijn de vertrekcijfers nader uitgesplitst
in de wijze waarop het vertrek heeft plaatsgevonden alsmede de nationaliteit
van de betrokken vreemdeling. Daarbij wordt het volgende onderscheid gehanteerd.• Controle adres (ook wel: met onbekende bestemming vertrokken):
vreemdelingen waarvan door de vreemdelingendienst is geconstateerd dat de
betrokkene niet meer op zijn adres woonachtig is, en kennelijk op eigen initiatief
de opvang verlaten heeft1.• Overgave na controle MTV: betrokkene is tijdens het mobiel toezicht
op vreemdelingen aangetroffen en daarna overgedragen aan België of Duitsland.• Uitzetting: verwijdering met de sterke arm, al dan niet onder begeleiding
van de Koninklijke Marechaussee.• Vertrek onder toezicht: betrokkene heeft zich gemeld op een afgesproken
tijdstip aan de grens (ook Schiphol), waar er vervolgens op wordt toegezien
dat hij daadwerkelijk uit Nederland vertrekt.• Aanzegging na opheffing vreemdelingenbewaring: opheffing van de
vreemdelingenbewaring door de vreemdelingendienst of de rechtbank vond plaats
op een moment waarop uitzetting nog niet mogelijk was. In die gevallen wordt
de vreemdeling aangezegd Nederland te verlaten. Vertrek asiel 2000 NationaliteitControle adresOvergave na contr. MTVUitzettingVertrek onder toezichtAanz. na oph. Vr.bewVervallenTotaal ASIELJoegoslavische932101498651281 976Bosnische74281421 0591011 962Iraakse1 13624411017 1 309Somalische814 372681886Turkse617119153161879Slowaakse189117436935741Iraanse498 6415912 733Afghaanse493188471217658 Sri Lankaanse566 54812 640Algerijnse3881531756 515Overig4 49691 03147530486 323Eindtotaal10 871332 0273 1884624116 622Vertrek asiel 2001 NationaliteitControle adresOvergave na contr. MTVUitzettingVertrek onder toezichtAanz. na oph. Vr.bewVervallenTotaal ASIELIraakse1 651438433151 772Turkse89227269442431 259Afghaanse7949175496521 085Bosnische617488221112943Somalische8842251512 938Joegoslavische508131281591516839Iraanse4703108174203778 Sri Lankaanse447 286171499Sierraleoonse3921462421488Guinese378141216 438Overige4 934171 16653432676 984Eindtotaal11 967812 1121 25351010016 023Activiteiten richting herkomstlandenAngolaAngola komt bij uitstek in aanmerking voor een doelgroepgericht terugkeerprogramma,
gezien het feit dat in augustus jl. het landgebonden uitstel-van-vertrekbeleid
is beëindigd, gezien de grote aantallen Angolese asielzoekers die als
gevolg daarvan op korte termijn afgewezen en uitgeprocedeerd zullen zijn en
gezien de aanhoudend hoge asielinstroom van Angolezen, waaronder zich overigens
circa 50% ama's bevinden.In augustus 2001 heeft een ambtelijke missie Angola bezocht om onder andere
te praten over de terugkeer van Angolese AMA's, en de inzet van charters.
Met de Portugese ambassade in Luanda zijn afspraken gemaakt omtrent het vergelijken
van de door Portugese ambassade afgegeven Schengenvisa met de Schengenvisa,
waarop veel Angolese asielzoekers Nederland binnenreizen.De Angolese autoriteiten hebben aangegeven dat de terugkeer van hun onderdanen
geen wezenlijk probleem is, mits de nationaliteit en de identiteit is vastgesteld.
Ook toonden zij zich bereid om Angolese immigratiemedewerkers naar Nederland
te laten komen om het identificatieproces te versnellen. Op voorhand werd
niet negatief op het inzetten van charters gereageerd. Terugkeer per reguliere
lijndienst heeft echter duidelijk de voorkeur. De probleemloze terugkeer van
de eerste hiervoor in aanmerking komende Angolezen zou, aldus de Angolese
autoriteiten, de basis kunnen zijn voor de terugkeer van andere Angolezen.
Daarbij werd van Angolese zijde het belang aangegeven van een goede herintegratie
van de terugkerende Angolezen en werd de bereidheid uitgesproken
om een Nederlandse missie op hoog niveau te ontvangen om een nader uit te
werken terugkeerregeling overeen te komen. Inmiddels zijn de genoemde Angolese
immigratiemedewerkers naar Nederland gekomen en hebben zij meegewerkt aan
de identificatie een eerst groep Angolezen.Het is niet uitgesloten dat een aanmerkelijk deel van de in Europa binnenkomende
Angolezen gebruik maakt van een Schengenvisum. Bij de vaststelling van nationaliteit
en identiteit van vermeende Angolezen kan dan ook het vergelijken van gegevens
uit de visumregistratie van EU-landen, in dit geval in het bijzonder die van
Portugal, van nut zijn. Medio oktober 2001 heeft een ambtelijke missie op
hoog niveau Portugal bezocht om afspraken te maken over Nederlands-Portugese
samenwerking op dit gebied. De Portugese autoriteiten hebben zich bereid verklaard
aan een dergelijk vergelijkend onderzoek hun medewerking te verlenen. Binnenkort
zal een IND-medewerker samen met de Portugese autoriteiten een opzet maken
voor de uitvoering hiervan.Onderzocht wordt thans of specifieke voorzieningen voor de terugkerende
asielzoeker, bovenop de standaardterugkeerregeling, tot grotere aantallen
terugkerende Angolese asielzoekers zou leiden. Tevens wordt onderzocht of
een meeromvattende samenwerking met de Angolese autoriteiten de effectiviteit
van een terugkeerprogramma zou vergroten. Ten slotte wordt onderzocht of ondersteuning
van de opvang van alleenstaande minderjarigen in Angola de effectieve terugkeer
van minderjarigen mogelijk kan maken. De IOM heeft, na daartoe uitgenodigd
te zijn, samenhangende voorstellen op dit terrein ingediend, die thans bestudeerd
worden. Een van de suggesties van de IOM is in het programma op te nemen hulpverlening
in Angola, die zowel aan terugkeerders als aan de lokale bevolking ten goede
komt, bijvoorbeeld steun aan bestaande opvangvoorzieningen voor binnenlands
ontheemden of alleenstaande minderjarigen.AfghanistanNaar Afghanistan wordt, vanwege de situatie aldaar, niet verwijderd.Sierra LeoneVoor Sierra Leone geldt een categoriaal beschermingsbeleid. Er wordt naar
Sierra Leone, vanwege de situatie aldaar, niet verwijderd.IranSedert januari 1999 is het beleidsmatige uitstel van vertrek (uvv) voor
Iraniërs beëindigd. De Iraanse autoriteiten stellen zich echter
op het standpunt dat uitsluitend in het geval van vrijwillige terugkeer een
laissez-passer wordt afgegeven. Naar aanleiding van de opheffing van het uvv-beleid
heeft in mei 1999 een ambtelijke missie BZ/IND naar Teheran plaatsgehad. Resultaat
van deze missie (en daaruit voortvloeiende vervolggesprekken) is dat in december
1999 een Aide Mémoire met de Iraanse autoriteiten is besproken over
de gefaseerde terugkeer van afgewezen Iraanse asielzoekers. Tot een wijziging
in het standpunt van de Iraanse autoriteiten over medewerking aan gedwongen
terugkeer heeft dit tot op heden niet geleid. Overigens hebben zij wel verklaard
van oordeel te zijn dat verwijdering van gedocumenteerde Iraniërs tot
de competentie van de Nederlandse autoriteiten behoort.GuineeMet betrekking tot Guinee zijn geen bijzonderheden te noemen. Irak/TurkijeVoor Irak is een doelgroepgericht terugkeerprogramma ontwikkeld, in verband
met de beëindiging van het vvtv-beleid ten aanzien van Noord-Irak per
december 1998. Zoals beschreven in mijn brief aan uw kamer van 1 oktober
jl. (19 637 en 26 646, nr. 609) worden in het kader van dit programma
aan potentiële terugkeerders een REAN-regeling en een herintegratiepremie
aangeboden. Ten behoeve van het terugkeerprogramma Irak zijn met verschillende
buurlanden de mogelijkheden onderzocht van terugkeer van personen naar Noord-Irak
over het grondgebied van de betrokken landen.De besprekingen met Turkije hebben er inmiddels toe geleid dat recentelijk
in het kader van de feitelijke uitvoering van het doelgroepgerichte terugkeerprogramma
t.b.v. vrijwillige terugkeer een samenwerkingsprotocol tussen de IOM en de
Turkse NGO ADF is ondertekend.Begin november 2001 heeft een ambtelijke missie een bezoek gebracht aan
Jordanië en Syrië om eerste besprekingen te voeren over de transit
van uitgeprocedeerde Irakezen via Jordanië en Syrië naar Irak. Nog
dit jaar zal ook een missie naar Iran afgevaardigd worden met hetzelfde doel.Bosnië-HerzegovinaVerwijderingen naar Bosnië-Herzegovina vinden zonder noemenswaardige
problemen plaats. Vermeldenswaard is dat in Bosnië-Herzegovina een Reconstruction
and Return Task Force (RRTF) ressorteert onder het kantoor van de Hoge Vertegenwoordiger
(verantwoordelijk voor de uitvoering van de akkoorden van Dayton). Deze task
force coördineert de internationale steun aan het proces van de terugkeer
van vluchtelingen en ontheemden naar en binnen Bosnië-Herzegovina.SomaliëVoor Somaliland is, reeds in 1997/1998, een doelgroepgericht terugkeerprogramma
ontwikkeld, vanuit de overweging dat met de gedeeltelijke afschaffing van
het vvtv-beleid grote aantallen Somalische asielzoekers in aanmerking kwamen
voor terugkeer. Aangezien er geen erkende centrale overheid in Somalië
is, is samenwerking gezocht met de de facto autoriteiten
van Somaliland en Puntland, later te volgen door de overige delen van Somalië.
In het geval van Somaliland is destijds een terugkeerafspraak gemaakt, die
echter niet tot effectieve uitvoering heeft geleid.Ook in de huidige context komt Somalië in aanmerking voor een doelgroepgericht
terugkeerbeleid, gezien de recente afschaffing van het beleid van categoriale
bescherming en de grote aantallen Somalische vvtv-houders in Nederland. Om
die reden heeft Nederland dan ook de dialoog met de de
facto autoriteiten van Somaliland hersteld. Somaliland heeft zich
in principe bereid getoond tot effectieve samenwerking op het gebied van terugkeer
en onlangs aangeboden een hoge delegatie naar Nederland te zenden om de principe-afspraken
uit te werken. Steun aan bestaande opvangvoorzieningen voor binnenlands ontheemden
en teruggekeerde vluchtelingen in Somaliland kan nodig blijken om de effectieve
medewerking van de de facto Somalilandse autoriteiten
te verzekeren.Federatieve Republiek Joegoslavië (FRJ)De activiteiten die hebben plaatsgevonden om de terugkeer naar de FRJ
te bevorderen kunnen gesplitst worden naar de specifieke bestemming: Kosovo
en overig FRJ. KosovoIn de brief aan Uw Kamer over de doelgroepgerichte aanpak is reeds aangegeven
dat er, om de terugkeer naar Kosovo te bevorderen, een terugkeerprogramma
voor Kosovo is ontworpen.Bij de ontwikkeling van dit terugkeerprogramma is gebruik gemaakt van
een onderzoek onder de Kosovaarse evacuées naar de redenen waarom deze
groep niet of juist wel terug wilde keren naar Kosovo. Daarnaast wordt momenteel
met de UNMIK onderhandeld over een Memorandum of Understanding met betrekking
tot de terugkeer van etnisch Albanezen naar Kosovo.Overig FRJMomenteel zijn er op verschillende niveaus besprekingen met de autoriteiten
van de FRJ om terugkeer te bewerkstelligen. Allereerst vindt op het niveau
van de Benelux overleg plaats over een terug- en overnameovereenkomst tussen
de FRJ en de Benelux. Eind oktober is een gezamenlijke ambtelijke missie naar
Belgrado vertrokken om deze onderhandelingen vlot te trekken en voor zover
mogelijk een overeenkomst te sluiten. Inmiddels bevinden de onderhandelingen
zich in de afrondende fase.Daarnaast vindt regelmatig overleg plaats tussen de IND en de vertegenwoordiging
van de FRJ in Nederland om de terugkeerproblematiek (zowel algemeen als individueel)
te bespreken.Sri LankaMet betrekking tot de terugkeer van Srilankanen zijn op 24 oktober
1997 afspraken gemaakt met de Srilankaanse autoriteiten die zijn vastgelegd
in een Memorandum of Understanding (MoU). Dit MoU wordt iedere twee jaar verlengd,
dit is laatstelijk in oktober jl. gebeurd. Op basis van deze afspraken keert
jaarlijks een gemaximeerd aantal uitgeprocedeerde Srilankanen terug «in
conditions of safety and dignity» .De onderhandelingen tussen de Europese Commissie en de Srilankaanse autoriteiten
over een Readmission Agreement zijn momenteel nog gaande.SlowakijeNederland heeft namens de Benelux de leiding in de onderhandelingen met
Slowakije over een terug- en overnameovereenkomst, waarin afspraken worden
gemaakt over de terugname van eigen onderdanen en de overname van derde landers.
Deze onderhandelingen bevinden zich in een afrondende fase. Wanneer de terug-
en overnameovereenkomst een feit is, kunnen praktische afspraken worden gemaakt
om de terugkeer goed en snel te laten verlopen.RuslandNederland is in afwachting van de vorderingen van de Commissie van de
Europese Unie in haar onderhandelingen met Rusland over een EU-terug- en overnameovereenkomst.ArmeniëNederland volgt de onderhandelingen die België namens de Benelux
met Armenië over een terugen overnameovereenkomst voert op de voet. Daarnaast
is Nederland betrokken bij een door de IOM voorgestelde clustergewijze aanpak
van de zuidelijke Kaukasus (Georgië, Armenië en Azerbaijan). Doel
van de clustergedachte is om de migratieproblemen van westerse
landen samen te brengen met die van landen uit andere regio's. De zuidelijke
Kaukasuslanden hebben onder andere te kampen met een influx van transitmigranten
(zoals uit Afghanistan en Tsjetsjenië), grote sociaal-economische problemen
en grote aantallen binnenlands ontheemden. In de clusterbenadering kunnen
de westerse landen hulp bieden in de vorm van projecten die herintegratie
bevorderen, capaciteit opbouwen en informatie verstrekken om illegale migratie
en mensensmokkel tegen te gaan. De zuidelijke Kaukasuslanden kunnen van hun
kant meewerken aan de terugkeer van hun eigen onderdanen die in de asielprocedure
in West-Europa zijn afgewezen, door onder andere sneller laisser-passers af
te geven.Tijdens een recente bijeenkomst in het kader van deze aanpak is door Nederland
aandacht gevraagd voor de in onderhandeling zijnde terug- en overnameovereenkomst
met de Benelux en is voorgesteld om immigratiemedewerkers uit Armenië
naar Nederland te laten komen om ondersteuning te verlenen bij de identificatie
van Armeense vreemdelingen.PolenTussen Polen en de Schengenlanden bestaat een terug- en overnameovereenkomst
waar in voorkomende gevallen ook uitvoering aan wordt gegeven die toegepast
kan worden en waar ook uitvoering aan gegeven wordt.Stand van zaken onderhandelingen T&O overeenkomsten.Nederland sluit niet zelfstandig terug- en overnameovereenkomsten. Dit
gebeurt ofwel in de Benelux, ofwel in de EU verband.Benelux: reeds bestaande terug- en overnameovereenkomst:– Duitsland– Frankrijk– Oostenrijk– Bulgarije– Slovenië– Roemenië– Kroatië– Estland– Letland– LitouwenMet de volgende landen is de Benelux in onderhandeling (tussen haakjes
is aangegeven welk land de 'trekker' is van deze onderhandelingen):– Slowakije (NL)– Armenië (B)– Hongarije (Lux)– voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië (NL)– Tsjechië (NL)– Nigeria (B)– India (NL)– Zwitserland (NL)– Albanië (B)– Moldavië (B)– Oekraïne (B)– Kirghizië (B)– Azerbeidjan (NL)– Georgië (NL)– Algerije (NL)– Federale Republiek Joegoslavië (NL)– Mali (NL) Hiervan zijn de overeenkomsten met Zwitserland en de FRJ in een vergevorderd
stadium.Europese UnieDe Europese Unie is in een beginstadium in de onderhandelingen over een
T&O met:– Rusland– Marokko– Sri Lanka– Pakistan (is stilgelegd wegens de situatie aldaar) Tenslotte zijn
de onderhandelingen in een vergevorderd stadium met de volgende landen (Speciale
Administratieve Zones):– Hong Kong– MacaoLandenlijst januari 2002 LandenLaissez-PassersLP's in 2000/2001Gedwongen terugkeerVrijwillige terugkeerTerug- & Overname ovkAlgerijeLP's worden via de ambassade in Den Haag verstrekt. LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk indien
betrokkene beschikt over reisdocumentenIs mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing  63274  Angola (1)LP's worden via de ambassade in Brussel verstrekt. LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk (beleidswijziging
Tweede Kamer 1 juni 2001)Is
mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing. 14 ArmeniëLP's worden via de ambassade in Brussel afgegeven. LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijkIs mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing.
In voorbereiding  3912 AzerbeidjanLP's worden via de ambassade in Berlijn afgegevenLP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijkIs mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassingIn voorbereiding 47BangladeshLP's worden via de ambassade in Den Haag afgegeven. LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk. Is mogelijk. De standaard REAN-regeling
is van toepassing  17  Bosnië-HerzegovinaLP's worden via de ambassade in Brussel afgegeven. LP accoordAfgifte
geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijkIs mogelijk. De standaard REAN-regeling
is van toepassing  16520  China (10)LP's worden via de ambassade in Den Haag afgegevenLP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk.Is mogelijk. De standaard REAN-regeling is
van toepassing 120362  DRC CongoLP's worden via de ambassade in Den Haag afgegeven. LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk tenzij
er sprake is van categoriale bescherming. Is mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing  9211  EritreaLP's worden via
de ambassade Den Haag verstrekt, echter alleen voor vrijwillige terugkeerGedwongen: geen LP's
afgegeven. Gedwongen terugkeer is mogelijk indien betrokkene beschikt over
reisdocumentenIs mogelijk. De standaard REAN-regeling
is van toepassing   EthiopiëLP's worden
via de ambassade Den Haag verstrekt, echter alleen voor vrijwillige terugkeerGedwongen: geen LP's
afgegeven. Gedwongen terugkeer is mogelijk indien betrokkene beschikt over
reisdocumentenIs mogelijk. De standaard REAN-regeling
is van toepassing   EgypteLP's worden verstrekt via de ambassade in Den Haag. LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk. Is mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing  3384 Federatieve republiek JoegoslaviëLP's worden via de ambassade in Den Haag verstrekt. Geen inzicht in cijfers. Presentatie
loopt via de vreemdelingendienst. Gedwongen terugkeer
is mogelijk. Kosovaren kunnen met een zgn. EU-document worden uitgezet. Voor
overige onderdanen van de FRJ dient een LP te worden aangevraagd– Vrijwillige terugkeer is mogelijk. De standaard
REAN-regeling is van toepassing. – Voor Kosovaren is een REAN-plus-regeling
ingesteldIn voorbereidingGeorgiëLP's worden via de ambassade in Brussel verstrekt.LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk. Is mogelijk. De standaard REAN-regeling is
van toepassingIn voorbereiding 1522 Irak (8)LP's worden via
de ambassade in Den Haag verstrekt.Geen gegevens. – Gedwongen
terugkeer naar Noord-Irak is vooralsnog niet mogelijk– Vrijwillige terugkeer naar Noord-Irak is mogelijk, er
wordt gereisd over Turks grondgebied. – Er kan gebruik worden gemaakt
van een REAN plus-regeling.  Iran (4)LP's worden via
de ambassade in Den Haag verstrekt, echter alleen voor vrijwillige terugkeerGedwongen: geen LP's
afgegeven. Gedwongen terugkeer is mogelijk indien
betrokkene beschikt over reisdocumentenVrijwillige
terugkeer is mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing LibanonLP's worden via de ambassade in Den Haag verstrekt. LP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijk. Vrijwillige terugkeer is mogelijk. De standaard REAN-regeling
is van toepassing 953  Sierra-Leone (3)LP's worden via de ambassade in Brussel verstrekt. LP accoord Afgifte geweigerdGedwongen terugkeer is op grond van het huidige
beleid niet mogelijkVrijwillige terugkeer
is mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing  5180  SoedanLP's worden verstrekt
via de ambassade in Den Haag. Geen inzicht in cijfers. Presentatie loopt via de vreemdelingendienst. Gedwongen terugkeer is mogelijk. Vrijwillige terugkeer
is mogelijk. De standaard REAN-regeling is van toepassing   Somalië (7)LP's
voor gedwongen terugkeer kunnen niet worden verkregenSinds 2000 zijn op verschillende plaatsen in Europa
documenten afgegeven waarmee zelfstandige terugkeer naar Somalië gerealiseerd
is. Gedwongen begeleide terugkeer tot in Somalië
vindt niet plaats. Vrijwillige terugkeer is mogelijk.
De standaard REAN-regeling is van toepassing SyriëLP's worden verstrekt via de Syrische ambassade in BrusselLP accoordAfgifte geweigerdGedwongen terugkeer is mogelijkVrijwillige terugkeer is mogelijk. De standaard REAN-regeling
is van toepassing  1313  ToelichtingLanden: de genoemde landen zijn landen waarnaar
de feitelijke terugkeer op het moment beleidsmatig niet mogelijk is of tot
voor kort niet mogelijk was, danwel landen waarnaar de feitelijke terugkeer
moeilijk is te realiseren.Cijferaanduiding geeft plaats in top 10 instroom november 2001 aan.Laissez-Passer: geeft informatie m.b.t. plaats
van afgifte laissez-passers.Geeft een overzicht van de resultaten op de LP-aanvragen ingediend in
de periode tussen 1-1-2000 en 1-1-2002. Onderscheid is gemaakt tussen accoord
op aanvraag en weigering LP-afgifte.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 1999–2000, 19 637 en 26 646,
nr. 523.XNoot2Tweede Kamer, vergaderjaar 1999–2000, 19 637, nr. 464.XNoot3Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001, 19 637 en 26 646,
nr. 551.XNoot4Tweede Kamer, vergaderjaar 1999–2000, 26 646, nr. 1.XNoot1Zie voor de cijfers bijlage 1.XNoot1In de tabellen in de bijlage (pagina 24 en 25) is deze uitsplitsing nader
toegelicht.XNoot1Dit geldt overigens niet voor asielzoekers die een eigen contract gesloten
hebben voor de huur van een woning.XNoot1Beantwoording vragen lid Kamp, dd. 17 oktober 2001 kenmerk 5122021/01/DVB.XNoot2Voor zowel uitgeprocedeerde asielzoekers als illegalen.XNoot1Return and Emigration of Aliens from the Netherlands.XNoot2Zie voor een aantal van deze programma's tevens de landeninformatie in
de bijlage op pagina 25 tot en met 29.XNoot1Van deze categorie is niet bekend of zij terug zijn gekeerd naar het land
van herkomst, er zijn echter geen aanwijzingen dat deze vreemdelingen massaal
kiezen voor een verblijf in de illegaliteit in Nederland. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-648.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl