Drugssmokkel Schiphol; Verslag algemeen overleg van 10 december 2003 over onder meer vijfde voortgangsrapportage
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28192, nr. 28

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

16-01-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28192 nr. 28

12-01-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28192Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 192Drugssmokkel Schipholnr. 28VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 12 januari 2004De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
10 december 2003 overleg gevoerd met minister Donner van Justitie over:– de vijfde voortgangsrapportage drugssmokkel
Schiphol (28 192, nr. 23);– de brief van de minister van Justitie d.d.
2 december 2003 inzake toezegging AO 20 november 2003 over vijfde
voortgangsrapportage drugssmokkel Schiphol (28 192, nr. 24);– de lijst van vragen en antwoorden inzake de
brief van de minister van Justitie d.d. 2 december 2003 over de vijfde
voortgangsrapportage drugssmokkel Schiphol (28 192, nr. 26);– de brief van de minister van Justitie d.d.
9 december 2003 inzake de problematiek van veroordeelde Antillianen en
Arubanen.Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Eerdmans (LPF) geeft aan dat er nog
veel onduidelijkheid heerst omtrent het door de minister ingezette beleid
tot bestrijding van de drugssmokkel via Schiphol. De stofgerichte aanpak verdient
steun, maar deze laat onverlet dat drugssmokkelaars altijd vervolgd moeten
worden. Met het onbestraft laten van drugssmokkel wordt een verkeerd signaal
afgegeven aan smokkelaars en wordt het rechtsgevoel in Nederland beschadigd.
In elk geval dienen bolletjesslikkers, waarbij de opzet met betrekking tot
drugssmokkel bewijsbaar is, vervolgd te worden. Desgevraagd geeft de heer
Eerdmans aan dat het gebrek aan celcapaciteit kan worden opgevangen door meerdere
bolletjesslikkers in één cel te plaatsen. Antilliaanse smokkelaars
moeten worden teruggestuurd en op de Nederlandse Antillen worden vastgezet.Het beleid dat door de minister wordt voorgesteld om niet alle drugssmokkelaars
op te pakken maar een deel van hen heen te zenden zonder dagvaarding, is door
de Kamer nauwelijks te controleren. De minister weigert immers om de criteria
aan te geven waaronder hij wil heenzenden.De problemen omtrent de drugssmokkel moeten bij de bron worden aangepakt,
dus op de Nederlandse Antillen. In antwoord op vraag 42 (28 192,
nr. 26) erkent de minister dat het probleem voornamelijk daar ligt. In dat
verband is de inzet op Schiphol niet te rechtvaardigen. Via het Statuut voor
het Koninkrijk der Nederlanden kan Nederland invloed uitoefenen op de handhaving
op de Nederlandse Antillen.De minister legt in zijn beleid de nadruk op de drugsstromen vanaf de
Nederlandse Antillen. Wordt daarmee niet een zekere rechtsongelijkheid tot
stand gebracht? Wat zijn bijvoorbeeld de consequenties van het beleid op drugssmokkel
vanuit het voormalige Oostblok of via de Rotterdamse haven? Is er sprake van
rechtsongelijkheid in historisch perspectief? Smokkelaars worden op korte
termijn zonder dagvaarding heengezonden, maar op langere termijn naar verwachting
wel vervolgd.Mevrouw Joldersma (CDA) maakt uit de brieven
van de minister op dat hij zijn beleid ten aanzien van de bestrijding van
drugssmokkel radicaal heeft gewijzigd. Uit de stukken blijkt dat de minister
inzet op een stofgerichte aanpak en op de bestrijding van de georganiseerde
criminaliteit. De minister verliest de drugskoeriers uit het oog. Het is onduidelijk
op welke wijze de drugskoeriers in de toekomst worden aangepakt.Voorheen is bepaald dat overdracht van strafvervolging van drugskoeriers
met een dagvaarding en met een niet-Nederlandse nationaliteit in het land
van herkomst kan plaatsvinden. Die strafvervolging blijkt in de praktijk echter
niet te worden opgepakt. Was het beleid tot heenzenden met een dagvaarding
eigenlijk een «wassen neus»?De minister legt in zijn stukken een keuze voor tussen 100%-controle op
risicovluchten of het dagvaarden van alle drugskoeriers. De CDA-fractie vindt
een keuze tussen deze opties eigenlijk onmogelijk, maar gelet op de feiten,
namelijk de grote toestroom van drugskoeriers en het gebrek aan capaciteit
om deze allemaal te dagvaarden, gaat de voorkeur van de CDA-fractie uit naar
het voorstel van de minister om 100%-controles uit te voeren, maar dat betekent
niet dat drugskoeriers hun straf mogen ontlopen. Het is van belang om enig
inzicht te verschaffen in de criteria die gelden voor het heenzenden van drugskoeriers.
Wordt er onderscheid gemaakt tussen bolletjesslikkers en bodypackers, in het
licht van de bewijslast? Wordt er onderscheid gemaakt tussen first offenders
en recidivisten? Wordt er gelet op de hoeveelheid gesmokkelde drugs?In de begroting zijn weinig financiële middelen uitgetrokken voor
het tegenhouden van de stroom drugskoeriers. Aanvankelijk is in de bestrijding
van drugskoeriers gekozen voor vervolging van alle opgepakte verdachten. Vervolgens
is besloten om een deel van de drugskoeriers heen te zenden met een dagvaarding.
Is de volgende stap in het beleid om alle drugskoeriers heen te zenden zonder
dagvaarding, zodat niemand meer wordt vervolgd en opgesloten? Dat is de enige
beleidswijziging die uit het geringe budget dat voor deze post is gereserveerd,
kan worden afgeleid, tenzij de minister verwacht dat de stroom drugskoeriers
vanzelf stopt. Waarop baseert de minister een dergelijke verwachting?In het licht van de afschrikwekkende werking die van het Nederlands beleid
moet uitgaan, is het ontoelaatbaar dat first offenders een ticket krijgen
om terug te reizen naar het land van herkomst. Is het mogelijk om de kosten
daarvan terug te vorderen bij de drugskoeriers?Het hanteren van een zwarte lijst is van cruciaal belang in de door de
minister voorgestelde aanpak. Hoe wordt daarmee in de praktijk omgegaan? Worden
vliegtuigmaatschappijen aangesproken op hun verantwoordelijkheid in dezen?
Overweegt de minister sancties met betrekking tot landingsrechten als maatschappijen
niet meewerken?Het uitvoeren van een evaluatie kort na de invoering van het gewijzigde
beleid is hoogstnoodzakelijk. Daarin moeten de werking van de 100%-controle,
de registratie op de zwarte lijst, de medewerking van de luchtvaartmaatschappijen
ten aanzien van de zwarte lijst, het voorkomen van recidive, het uitwaaieren
naar andere gebieden, lijnen en vliegtuigmaatschappijen en de
afschrikwekkende werking van het beleid aan de orde komen.Een veelbelovend punt in de aanpak van de drugskoeriers is het voornemen
om de reisvrijheid van drugskoeriers te beperken. Helaas is rondom dit punt
verwarring ontstaan. In de voortgangsrapportage is gesteld dat aangehouden
koeriers wellicht de toegang tot Nederland ontzegd kan worden; in vervolg
daarop kan wellicht een reisverbod naar de Nederlandse Antillen worden opgelegd
aan Antillianen die in Nederland wonen. Op die manier kunnen mensen niet reizen
en dus ook geen drugs vervoeren. In de laatste brief van de minister staat
evenwel dat deze beperkingen wettelijk niet tot de mogelijkheden behoren.
Het CDA vindt dat rechtsom of linksom bijvoorbeeld via een stempel in het
paspoort drugskoeriers een reisverbod moeten krijgen.De heer Wolfsen (PvdA) wijst op de keuze die
de Nederlandse regering noodgedwongen moet maken tussen het instandhouden
van het Nederlandse strafrechtsysteem en de berechting van alle drugskoeriers.
Om capaciteit voor het bestraffen van andere misdaden te waarborgen, moet
gekozen worden voor de mogelijkheid van het heenzenden van drugskoeriers zonder
dagvaarding.De aanpak van de minister, waaronder het 100% controleren van risicovluchten,
verschilt fundamenteel van het beleid dat voorheen is gevoerd op dit punt.
Het is bevreemdend dat aan deze radicale beleidswijziging zeer beperkt aandacht
is geschonken in de vijfde voortgangsrapportage. Als over het onderwerp bij
het vorige algemeen overleg geen vragen waren gesteld, was het wellicht niet
aan de orde gekomen. Waarom heeft de minister gekozen voor een dergelijke,
verhullende aanpak? Weliswaar is reeds bij de begrotingsbehandeling gesproken
over de mogelijkheid van het heenzenden zonder dagvaarding, maar daarbij leek
het te gaan om incidentele gevallen. De minister heeft nu besloten tot het
massaal heenzenden zonder dagvaarding, maar heeft daarvan slechts melding
gemaakt in een bijzin van een redelijk uitgebreide brief. Is de minister voornemens
om deze manier van rapporteren voort te zetten?De kansen om drugskoeriers op te pakken, worden vergroot met het uitvoeren
van 100%-controles. Dat beleidsvoornemen verdient dan ook alle steun. Uit
de stukken blijkt echter dat van de 41 vluchten die per week vanaf de Nederlandse
Antillen worden uitgevoerd, slechts 14 volledig zullen worden gecontroleerd.
De pakkans stijgt daarmee tot 30%, hetgeen nog steeds onvoldoende is.Antilliaanse drugssmokkelaars die in Nederland hun straf hebben uitgezeten,
krijgen van de Nederlandse regering een vliegticket om terug te keren naar
de Nederlandse Antillen. Ongeacht de redelijkheid van deze maatregel, is het
bevreemdend dat hiervan geen melding is gemaakt in de vijfde voortgangsrapportage.Een jaar geleden heeft de minister aangegeven dat in de overgangsperiode
van de invoering van het nieuwe beleid verdringing op het gebied van de celcapaciteit
en de capaciteit binnen de rechterlijke macht kon optreden. Kan hij bevestigen
dat de extra aanpak niet zal leiden tot verdere verdringing binnen de verschillende
schakels van de keten? Kan de minister toezeggen dat niet meer mankracht wordt
ingezet dan reeds gerealiseerd is met het extra budget?Mevrouw Griffith (VVD) heeft ernstige bezwaren
tegen het beleidsvoornemen van de minister; hij kiest voor één,
zeer beperkte maatregel, zonder alternatieven te overwegen. De eerste 100%-controle
heeft onvoldoende opgeleverd om die maatregel, het heenzenden van verdachten
zonder dagvaarding, te rechtvaardigen. Wat de capaciteit betreft moet het
mogelijk zijn om verdachten met een dagvaarding heen te zenden en hen zonodig
bij verstek te veroordelen. In de Nederlandse rechtsstaat dient de criminaliteit
adequaat bestreden te worden. Het niet naleven van normen leidt
tot een schending van de rechtsorde waarop de overheid dient in te grijpen.
Afhankelijk van de ernst van de schending dient de overheid over te gaan tot
het opleggen van sancties in het kader van normbevestiging, generale preventie
en speciale preventie. De minister leeft met zijn nieuwe beleid deze drie
doelen niet na.Met de voorgestelde maatregel wordt rechtsongelijkheid in de hand gewerkt.
Drugssmokkelaars die in de trein aan de grens worden opgepakt krijgen gevangenisstraf,
maar drugssmokkelaars op Schiphol gaan vrijuit. Het wordt dus voordeliger
om drugs te smokkelen via het vliegtuig. Het beleid, zoals voorgesteld door
de minister, zal een forse aanzuigende werking tot gevolg hebben. Door geen
strafvervolging in te stellen, maakt de minister van Schiphol een vrijhaven
voor internationale criminaliteit. Als drugskoeriers weten dat zij niet strafrechtelijk
vervolgd worden voor de invoer van harddrugs, dan zullen zij de gok durven
te nemen. De minister creëert daarmee een verboden kansspel.Met zijn voornemens lijkt de minister te kiezen voor een gedoogbeleid
voor harddrugs, gelijk aan het beleid voor sofdrugs, de coffeeshops. Er worden
goede afspraken gemaakt, ook met het buitenland, maar aan de achterdeur, met
betrekking tot de invoer vanuit de Nederlandse Antillen en Suriname, wordt
een gedoogbeleid gevoerd.De minister meent dat er voldoende rechtvaardiging is voor het heenzenden
zonder dagvaarding. De VVD-fractie is op dat punt een andere mening toegedaan,
vooral omdat in het verleden is gebleken dat criminele organisaties in een
heel korte periode hun werkwijze kunnen aanpassen. Waarom is de minister ervan
overtuigd dat de nieuwe strategie succesvol zal zijn? Hoe lang zal een vermeend
succes standhouden? Is een kortdurend succes de radicale beleidswijziging
waard?Suggesties vanuit de Kamer, zoals mandatering van het vervolgingsbeleid
en uitbesteding van de controles op de Antilliaanse luchthavens aan de Verenigde
Staten, worden door de minister afgewezen, onder meer omdat de autonome bevoegdheid
en verantwoordelijkheid van de Nederlandse Antillen in het geding zijn. Met
de VS worden echter wel vergaande afspraken gemaakt over het Nederlands drugsbeleid.De strafrechtelijke handhaving wordt vervangen door publiekprivate samenwerking:
luchtvaartmaatschappijen worden verantwoordelijk gesteld voor het weren van
drugskoeriers. Kan de minister aangeven wat het standpunt van de luchtvaartmaatschappijen
is in dezen? Wat is hun mening ten aanzien van de 100%-controle en de rol
die zij moeten vervullen met betrekking tot de zwarte lijsten? Wat zijn de
gevolgen van deze maatregelen voor de luchtvaartmaatschappijen?In de stukken staat dat in de praktijk geen overdracht plaatsvindt van
strafvervolging aan de Nederlandse Antillen. Wordt overgedragen strafvervolging
in andere landen wel opgepakt? Heeft onderzoek naar georganiseerde criminaliteit
ooit geleid tot overdracht van strafvervolging of tot een verzoek tot uitlevering
van verdachten aan Nederland?De antwoorden op vragen 54 en 55 (28 192, nr. 26) spreken elkaar
tegen. In antwoord op vraag 54 wordt gesteld dat een aantekening in het paspoort
wordt gemaakt van buitenlanders die worden heengezonden zonder dagvaarding,
maar in antwoord op vraag 55 wordt gesteld dat het maken van een aantekening
in het paspoort niet tot de mogelijkheden behoort omdat daarmee de houder
wordt gekenmerkt als vermoedelijke of veroordeelde wetsovertreder, hetgeen
onder meer in strijd is met privacywetgeving.Een strengere aanpak en een afwijzing van gedogen moeten de kern vormen
van het toekomstige beleid. De beleidsvoornemens van de minister zijn demotiverend
voor het openbaar ministerie en de rechterlijke macht. Het is maar de vraag
of een officier van justitie in een rechtszaak nog een forse eis voor verboden
drugsbezit kan neerleggen elders in het land als de drugssmokkel op Schiphol
onbestraft blijft. De minister van Justitie hoort te staan voor een krachtdadige
aanpak van criminaliteit. In dat verband is het van belang om
de georganiseerde criminaliteit in het hart te treffen. Een beleid dat draait
om capaciteitstekort en efficiencywinst ondermijnt dat uitgangspunt.Mevrouw Vos (GroenLinks) concludeert dat het
beleid om de drugssmokkel via Schiphol een halt toe te roepen, heeft gefaald,
hetgeen reeds door haar fractie voorspeld is bij het behandelen van de noodwet.
Het is verstandig dat de minister besloten heeft tot een kentering in het
beleid door mensen heen te zenden zonder een dagvaarding. Uit de stukken komt
evenwel niet duidelijk naar voren welke categorie smokkelaars voor heenzenden
zonder dagvaarding in aanmerking komt. Wordt er onderscheid gemaakt tussen
bolletjesslikkers en andere categorieën koeriers? Aangezien aanklachten
ten aanzien van bolletjesslikkers goed bewijsbaar zijn, moeten zij in elk
geval op enigerlei wijze vervolgd worden.De reactie van de minister ten aanzien van mandatering van douanepersoneel
en Koninklijke marechaussee om een dagvaarding uit te reiken, zoals voor de
politie bij artikel 8 van de Wegenverkeerswet geldt, is ontoereikend. In de
antwoorden staat slechts dat die aanpak niet doenlijk zou zijn.Wat betekent het nieuwe beleid op Schiphol voor de handhaving op dit terrein
in de rest van Nederland? Moet ook in de rest van het land een ander beleid
worden gevoerd?De minister kiest voor het uitvoeren van 100%-controles op risicovluchten.
Beschouwt de minister alle vluchten vanaf de Nederlandse Antillen, Aruba en
Suriname als risicovluchten? Worden al deze vluchten volledig gecontroleerd?
Welke rol spelen de vliegtuigmaatschappijen hierin? Het gaat nogal ver om
de vliegtuigmaatschappijen strafrechtelijk te vervolgen als zij onvoldoende
medewerking verlenen. Wat zijn de plannen van de minister ten aanzien van
het stopzetten van vluchten vanaf de Nederlandse Antillen?Het probleem van de drugssmokkel moet bij de bron worden aangepakt, dus
bij de armoedeproblematiek op de Nederlandse Antillen. In sommige dorpen verleent
ongeveer de helft van de jongeren diensten als drugskoerier omdat er geen
ander toekomstperspectief is. De Nederlandse regering treedt op dat punt weinig
voortvarend op.De stofgerichte aanpak verdient steun want daarmee worden de grote criminele
organisaties en de bronlanden, waar de drugs geproduceerd worden, aangepakt.
In dit verband ontbreekt een helder en doortastend actieplan.Antwoord van de ministerDe minister benadrukt dat het beleid tot bestrijding
van drugssmokkel via Schiphol niet gefaald heeft. Gestelde doelen zijn telkenmale
gerealiseerd: de celcapaciteit en de capaciteit bij de rechterlijke macht
zijn uitgebreid en het aantal in beslag genomen drugs is toegenomen. De inzet
van het beleid was evenwel om de invoer via Schiphol te ontmoedigen en uiteindelijk
een halt toe te roepen. Gebleken is dat daarvan onvoldoende sprake is, ondanks
de uitbreiding op verschillende terreinen.Enige tijd geleden is met de Kamer gesproken over het afzien van feitelijke
bestraffing en over het heenzenden met een dagvaarding. De Kamer heeft daarmee
erkend dat de celcapaciteit en de strafcapaciteit beperkt zijn. Een discussie
over celcapaciteit had in dat kader moeten plaatsvinden. Het toen vastgestelde
beleid is uitgevoerd; per maand worden ongeveer 200 mensen vastgezet, een
substantiële toename in vergelijking met de periode daarvoor, en de verdachten
die in Nederland wonen worden systematisch vervolgd.Er heeft geen overdracht van strafvervolging plaatsgevonden omdat andere
landen daar afwijzend tegenover staan. Het is überhaupt moeilijk om strafvervolging
over te dragen naar de Nederlandse Antillen of van de Nederlandse
Antillen naar Nederland. Via het Statuut zijn regels vastgelegd over de verhouding
tussen de landen van het Koninkrijk; daarvan kan niet eenzijdig worden afgeweken.In de vijfde voortgangsrapportage staat dat het traject van dagvaarden
te beperkend is om de toestroom van drugskoeriers adequaat aan te pakken.
De huidige capaciteit van het justitiële apparaat is ingesteld op ongeveer
200 koeriers per maand, terwijl uit proefcontroles blijkt dat het aantal koeriers
ongeveer 2000 per maand bedraagt. Het traject kan niet worden verdeeld in
verschillende processen, want dagvaarding is inherent aan vervolging en bestraffing.De rechtsstaat heeft niet primair tot doel om criminaliteit tegen te gaan.
Op dit punt is het beleid gericht op het bestrijden van invoer van harddrugs
via Schiphol. Daarbij wordt in eerste instantie gekozen voor bestuurlijke
maatregelen en in tweede instantie voor strafrechtelijke maatregelen. Overigens
is bestraffing van de normoverschrijding besloten in de executie van de straf,
niet in het uitgeven van dagvaardingen.Weliswaar is in strafrechtelijk opzicht bij bolletjesslikkers gemakkelijker
aan te tonen dat er sprake is van opzet dan in andere gevallen, maar als alleen
aan bolletjesslikkers een dagvaarding wordt overhandigd, dan is de consequentie
daarvan dat bezit van kleine hoeveelheden drugs wel en bezit van grote hoeveelheden
drugs niet vervolgd wordt. De rechtsongelijkheid die daarmee ontstaat is onaanvaardbaar.Desgevraagd geeft de minister aan dat het bezit van kleine hoeveelheden
sofdrugs voor eigen gebruik niet strafbaar is; bezit van softdrugs voor handel,
al dan niet in kleine hoeveelheden, is strafbaar en naar aanleiding daarvan
vindt vervolging plaats. Het beleid ten aanzien van de coffeeshops is meermalen
in de Kamer besproken en vastgelegd. In die zin is er een vergelijking te
maken met de maatregelen op Schiphol: effectiviteit moet prevaleren op de
beperkingen die het strafrechtelijke proces met zich brengt. Duidelijkheid,
in de zin van het dagvaarden en berechten van alle drugskoeriers, en daadkracht,
het onderscheppen van de drugs, gaan op dit punt niet samen. Er moet een keuze
worden gemaakt tussen het aanpakken van een aantal drugskoeriers, waarbij
de beperkingen van het justitiële apparaat gelden, en het onderscheppen
van zoveel mogelijk drugs. Aan het besluit tot heenzenden van drugskoeriers
zonder dagvaarding is weinig ruchtbaarheid gegeven met het oog op reacties
op deze maatregel in het buitenland.De logistieke structuur van de drugsimport heeft de vorm van een trechter.
De aanvoer op de Nederlandse Antillen en de verspreiding naar Europese afzetmarkten
zijn breed, maar de import in Europa, via Schiphol, is smal. De nadruk van
de bestrijding van drugsimport kan dan ook logischerwijs het beste op Schiphol
liggen. De aanpak op de Nederlandse Antillen van criminele organisaties heeft
tot resultaten geleid, maar de verantwoordelijkheid daarvoor ligt primair
bij dat land zelf. Alle inspanningen die gericht zijn op het brede deel van
de trechter hebben geen effect als de import via het smalle deel grotendeels
ongemoeid wordt gelaten. De inspanningen moeten daarom allereerst gericht
zijn op Schiphol.Met de voorgenomen maatregelen wordt geen radicale beleidswijziging voorgesteld.
De keuze om bij controles geen dagvaardingen te overhandigen is niet principieel
maar praktisch. Daarmee wordt immers de beperking van het justitiële
traject buiten werking gesteld. Zodra het mogelijk is om op de gangbare manier
op te pakken en te dagvaarden, zal daartoe worden overgegaan. Het moet dan
wel gaan om een duurzame verbetering van de situatie om noodgedwongen teruggrijpen
op de nu voorgestelde maatregelen te voorkomen. De Kamer wordt aan de hand
van de voortgangsrapportages in staat gesteld om het beleid ten aanzien van
Schiphol te controleren. De werking van het beleid kan worden afgeleid uit
het al dan niet dalen van het aantal drugskoeriers. Overigens is deKamer
niet verkeerd voorgelicht over de omvang van het probleem. Beleidsmaatregelen
zijn steeds bepaald op basis van de beschikbare informatie.De minister acht het onverstandig om de concrete voorwaarden aan te geven
waaronder drugskoeriers worden teruggestuurd. Hij benadrukt dat niet alle
drugskoeriers zonder dagvaarding worden heengezonden: recidivisten en koeriers
die grote hoeveelheden drugs smokkelen, worden in elk geval vastgenomen. De
nadruk ligt evenwel op het onderscheppen van drugs.Door Kamerleden gesuggereerde andere strafrechtelijke opties zijn in de
praktijk niet voorhanden. Haken en ogen aan de voorgenomen maatregelen, zoals
strafvordering door de officier van justitie in zaken tegen drugskoeriers
die wel zijn aangehouden, zijn overkomelijk gebleken. Het vorderingsbeleid
behoeft in het algemeen dus niet gewijzigd te worden. Het doel van het strafrecht
is het voorkomen van inbreuken op het strafrecht; daarbij wordt nu gekozen
voor bestuurlijke in plaats van strafrechtelijke instrumenten. Overigens is
het in beslag nemen van drugs wel een strafrechtelijke actie. Een andere bestuurlijke
maatregel is het verbieden van vluchten om invoer van drugs te voorkomen.
Die maatregel moet bezien worden in het licht van de consequenties, maar het
kabinet is bereid om ertoe over te gaan.Het verschuiven van de controles naar de Nederlandse Antillen is eerder
geopperd maar kan niet worden afgewacht. In januari zullen daarover met de
Antilliaanse overheid gesprekken plaatsvinden. Als over het uitbesteden van
controles op de Nederlandse Antillen overeenstemming bereikt kan worden, dan
behoort het tot de mogelijkheden. Allereerst dient echter overeenstemming
te bestaan over welke controles nodig zijn. Met de voorgenomen maatregelen
wordt hetzelfde effect beoogd, namelijk het ontzeggen van een vervoermiddel
aan de koeriers. Het opstellen van een zwarte lijst van drugskoeriers met
medeweten en medewerking van de luchtvaartmaatschappijen past daarbij. Desgevraagd
geeft de minister aan dat maatschappijen een aantekening mogen maken als bezit
van drugs geconstateerd is, ook als niet tot verdere vervolging wordt overgegaan.De maatschappijen werken niet vrijwillig maar noodgedwongen mee aan de
uitvoering van het beleid in het licht van een mogelijk stopzetten van vluchten.
Overigens moet worden bedacht dat met de 100%-controles de veiligheid van
vluchten aanmerkelijk wordt verbeterd, omdat daarmee ook het verbergen van
explosieven of wapens onmogelijk wordt gemaakt.Aan het beschuldigen van luchtvaartmaatschappijen van medeplichtigheid
aan drugssmokkel zal een bepaalde bewijslast ten grondslag moeten liggen.
Samenwerking met drugskoeriers en maatregelen die zij zelf al dan niet genomen
hebben zullen daarvan elementen vormen. In bestuurlijke zin is er met de vliegtuigmaatschappijen
een andere relatie, namelijk via de bevoegdheden op basis van de safety and
security. Die is in het geding als drugs worden getransporteerd in het lichaam
van het vliegtuig.Rechtsongelijkheid naar plaats is in mindere mate aan de orde, omdat uit
de analyses in de Criminaliteitsbeeldanalyse (CBA) blijkt dat drugsinvoer
merendeels via Schiphol plaatsvindt. Bij drugsinvoer langs andere plaatsen,
zoals via de havens, zijn andere hoeveelheden aan de orde. Op dit punt wordt
gewerkt aan maatregelen, hetgeen samenwerking met andere landen vergt. Ook
het aspect van rechtsongelijkheid naar tijd heeft geen grote invloed op het
beleid; weliswaar worden in de toekomst verdachten heengestuurd die voorheen
een dagvaarding kregen of vastgezet werden, maar daar staat tegenover dat
drugskoeriers momenteel vrijelijk Nederland in kunnen vanwege de beperkingen
van het justitieel systeem.Tegen drugskoeriers wordt in alle gevallen maatregelen genomen, ook als
zij zonder dagvaarding worden heengezonden. De drugs worden afgenomen en hun
namen worden doorgegeven aan luchtvaartmaatschappijen. Als er
sprake is van recidive, worden koeriers vervolgd. Buitenlanders worden heengezonden
en Nederlanders worden vervolgd, ingesloten, berecht en bestraft.Met het uitvoeren van 100%-controles wordt een afschrikwekkende werking
beoogd. Niet alle 41 vluchten uit het Caribische gebied worden gecontroleerd.
De 100%-controles worden primair uitgevoerd op de 14 vluchten per week uit
Willemstad. Als deze effect blijken te hebben en de drugstransporten afnemen,
zullen de controles zonodig worden uitgebreid naar andere risicovluchten,
bijvoorbeeld vanaf Sint Maarten en Bonaire. Daarbij zal de 100%-controle op
vluchten vanuit Willemstad worden voortgezet.Vliegtickets worden alleen verstrekt aan veroordeelden die in Nederland
hun straf hebben uitgezeten. Er is geen reden om hen een verblijf in Nederland
te ontzeggen, maar als zij geen mogelijkheid hebben om onderdak te vinden
of op eigen gelegenheid terug te keren, belanden zij op straat zonder middelen
van bestaan. Op korte termijn is het dan ook het meest praktisch om deze mensen
op kosten van het ministerie van Justitie terug te sturen naar hun woon- en
verblijfplaats.Met betrekking tot de regeling van toegang tot Nederland van Antillianen
heeft de adviescommissie geconcludeerd dat het juridisch niet mogelijk is
om eenzijdig een inreisverbod op te leggen aan Antillianen en hen aan dezelfde
reisbeperkingen te onderwerpen als buitenlanders. Toezicht op Antilliaanse
jongeren kan wellicht gerealiseerd worden via de voogdijregeling.Verdringingseffecten zijn in de overgangsfase onvermijdelijk; het aanhouden
van 2000 in plaats van 200 drugskoeriers per maand zal leiden tot herprioritering
bij de douane en de Koninklijke marechaussee. In het justitiële traject
zal nauwelijks verdringing plaatsvinden omdat er geen structurele uitbreiding
van het aantal strafrechtelijke vervolgingen plaatsvindt. Het voorkomen van
verdringingseffecten mag echter in geen geval leidend zijn, want onder bepaalde
voorwaarden worden drugskoeriers gewoon opgepakt en vervolgd, ongeacht het
aantal arrestaties dat eerder op de dag of in de week heeft plaatsgevonden.Het gevaar van de aanzuigende werking van de beoogde maatregelen wordt
door het ministerie van Justitie erkend. Met het uitvoeren van 100%-controles
zal toename van drugsimport evenwel snel kunnen worden geconstateerd. In verschuiving
van drugsimport naar andere vluchten wordt voorzien door de mogelijkheid open
te houden om ook op andere vluchten 100%-controles uit te voeren. Overigens
kan bij constatering van de aanzuigende werking uiteindelijk ook besloten
worden tot het stopzetten van vluchten.Een aantekening naar aanleiding van drugsbezit kan wel in het paspoort
van niet-Nederlanders maar niet in het paspoort van Nederlanders gemaakt worden.
In het paspoort wordt namelijk aangetekend dat de toegang tot Nederland geweigerd
is; die aantekening kan niet in Nederlandse paspoorten worden gemaakt omdat
het om een bepaling uit de Vreemdelingenwet gaat die niet van toepassing is
op Nederlandse paspoorthouders. Overigens worden Nederlanders die voorheen
zijn betrapt op drugssmokkel via de registratie en de automatische lezing
van paspoorten wel herkend.Het herstel van het vertrouwen in het recht kan het best geschieden door
drugsimport via Schiphol een halt toe te roepen.Nadere gedachtewisselingMevrouw Joldersma (CDA) dringt aan op evaluatie
van het beleid op korte termijn, juist om de effecten te monitoren en zonodig
tot een aanpassing te komen. De vraag is immers of drugskoeriers zich laten
afschrikken door 100%-controles. In dat verband is het van belang om door
Justitie gemaakte kosten voor een vliegticket te verhalen op de koeriers
zelf en de koeriers te beperken in hun vrijheid door een reisverbod op te
leggen.Is de minister bereid de mogelijkheden ten aanzien van reisverboden te
onderzoeken?De heer Wolfsen (PvdA) geeft aan dat het verwerpen
van het amendement-Wolfsen (28 627, nr. 11) bij de behandeling van de
noodwet de Nederlandse overheid veel geld heeft gekost. Het heenzenden zonder
dagvaarding werkt immers kostenbesparend.Hoewel het beleid van de minister steun verdient, gaat het wel degelijk
om een radicale wijziging van eerder gevoerd beleid. Het is begrijpelijk dat
daaraan weinig ruchtbaarheid is gegeven, maar de Kamer moet over dergelijke
zaken in het vervolg nadrukkelijker geïnformeerd worden, desnoods in
een vertrouwelijk overleg.Mevrouw Griffith (VVD) vindt de voorgestelde
beleidswijziging onaanvaardbaar. Met het heenzenden van drugskoeriers zonder
dagvaarding begeeft de Nederlandse overheid zich op een hellend vlak. Ervan
uitgaande dat van de nieuwe maatregelen een aanzuigende werking uitgaat, zal
het aantal recidivisten groeien. Aangezien uit de gegevens blijkt dat ook
het aantal first offenders groeit, zal de minister uiteindelijk geconfronteerd
worden met een nog groter aantal verdachten dat vervolgd moet worden. Het
probleem wordt dus niet opgelost met het heenzenden van drugskoeriers zonder
dagvaarding.De stelling van de minister dat aan de beleidswijziging weinig ruchtbaarheid
is gegeven om niet te veel reacties uit het buitenland uit te lokken, gaat
niet op. In de antwoorden op de vragen staat immers dat de JBZ-raad op korte
termijn geïnformeerd wordt over het geïntensiveerde beleid.Mevrouw Griffith meent dat het eerder afgesproken beleid moet worden voortgezet.
First offenders met minder dan 1,5 kg harddrugs kunnen met een dagvaarding
worden heengezonden en andere verdachten moeten worden ingesloten. Op die
manier wordt strafrechtelijke duidelijkheid verschaft.De minister geeft aan dat uit de analyse van
de gevolgen van het huidige beleid blijkt dat slechts 15% tot 20% van de invoer
van harddrugs wordt onderschept. Bij het uitvoeren van de 100%-controles zullen
die percentages oplopen waarmee onmiddellijk de capaciteit van het strafrechtsysteem
wordt overbelast. Het is mogelijk om slechts dagvaardingen te overhandigen
zonder tot daadwerkelijke vervolging over te gaan, maar daarmee valt de bodem
uit het strafrechtsysteem. Een andere optie is het voortzetten van het beleid
met als gevolg dat het grootste deel van de invoer van harddrugs onbestraft
blijft. De minister acht beide opties onacceptabel.De minister benadrukt dat de nieuwe maatregelen evenveel geld kosten als
het oude beleid, want het oppakken en berechten van de koeriers brengt kosten
met zich. Er wordt evenwel niet méér geld ingezet. Voorts is
het reeds geïnvesteerde geld niet tevergeefs besteed; door de uitbreiding
van de capaciteit hoeven er bij het nieuwe beleid geen verdringingseffecten
te ontstaan.Over de resultaten van het nieuwe beleid zal de Kamer eerder geïnformeerd
worden dan bij het verschijnen van de volgende voortgangsrapportage. Een overleg
daarover zal waarschijnlijk in beslotenheid moeten plaatsvinden.De minister ontkent dat de beleidswijziging onduidelijk is aangekondigd.
Er is evenwel weinig ruchtbaarheid gegeven om algemene negatieve beeldvorming
in het buitenland te voorkomen. De overheden van andere landen worden geïnformeerd
vanwege mogelijke verschuivingseffecten naar andere luchthavens. Een reisverbod binnen Nederland is een strafrechtelijke maatregel die
alleen door de rechter kan worden opgelegd. Dat vereist dus een strafrechtelijke
afhandeling van zaken. Met de zwarte lijst wordt getracht om de facto, dus
niet strafrechtelijk, reisverboden op te leggen. Een reisverbod naar andere
Europese landen kan evenwel niet gerealiseerd worden.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Justitie,De GrootXNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), Klaas de Vries (PvdA), Van Heemst
(PvdA), Vos (GroenLinks), Rouvoet (ChristenUnie), Adelmund (PvdA), De Wit
(SP), Albayrak (PvdA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD), Weekers (VVD), De
Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz (CDA), Verbeet
(PvdA), ondervoorzitter, Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GroenLinks),
Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Nawijn (LPF), Van Fessem (CDA), Straub (PvdA), Griffith (VVD), Van
der Laan (D66) en Visser (VVD).Plv. leden: Van Hijum (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Halsema
(GroenLinks), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen (SP), Tjon-A-Ten
(PvdA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi Ali (VVD), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer (SP), Arib (PvdA), Karimi
(GroenLinks), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Varela (LPF), Joldersma (CDA), Hermans
(LPF), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA), Örgü (VVD), Lambrechts (D66)
en Rijpstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28192-28.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl