Evaluatie Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de volksverzekeringen; Verslag algemeen overleg op 26 januari 2000 over de regeling afdrachtvermindering lage lonen (SPAK)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25875, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-02-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

25875 nr. 4

11-02-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25875Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 875Evaluatie Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie voor de
volksverzekeringnr. 4VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 11 februari 2000De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 26 januari 2000 overleg gevoerd met minister De Vries van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de regeling afdrachtvermindering
lage lonen (SPAK) (25 875, nr. 3).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Kamp (VVD) merkte op dat de SPAK een
gerichte vorm van lastenverlichting is die minder productieve arbeid goedkoper
moet maken. Dat lukt goed omdat de loonkosten voor die groep met maar liefst
10% worden verlaagd op het minimumniveau. Het NEI (Nederlands economisch instituut)
heeft onderzoek gedaan naar de effecten van de SPAK. De resultaten van dat
onderzoek zijn positief. De minister concludeert in zijn brief aan de Kamer
van 24 november 1999 op basis van het NEI-rapport dat de SPAK voldoet aan
zijn doel, maar plaatst daar geen kritische kanttekeningen bij, terwijl daar
wel degelijk aanleiding voor is. Het NEI-rapport gaat bijvoorbeeld uit van
wel erg ruime betrouwbaarheidsmarges. Het kritische rapport van de Rekenkamer
van maart 1999 heeft, heel anders dan het NEI, gesteld dat van de SPAK geen
stimulerende werking uitgaat. Dat rapport staat dus haaks op dat van het NEI.
Hij zag hierin aanleiding om het functioneren van de SPAK kritisch te bezien
en wees erop dat de extra SPAK-banen per stuk zo'n f 72 500 hebben
gekost. Daar komt bij dat de situatie op de arbeidsmarkt sterk gewijzigd is
sinds de SPAK in 1995 tot stand is gekomen. Er is geen sprake meer van een
specifiek kwantitatief vraagprobleem in het onderste segment van de arbeidsmarkt.
Werkgevers moeten stad en land afstropen om arbeidskrachten te vinden, ook
in dat segment. Hij vroeg zich af of het aanbodsprobleem niet overheersend
is geworden en of het niet gaat om kwalitatieve tekortkomingen en het onvoldoende
gemotiveerd zijn.Uit de evaluatie van de Wet vermindering afdracht loonbelasting en premie
voor de volksverzekeringen blijkt dat de SPAK vooral wordt toegespitst op
jongeren, terwijl iedereen weet dat de jeugdwerkloosheid als specifiek probleem
is verdwenen. De te lage arbeidsdeelname van ouderen is wel een probleem.
Slechts ruim een kwart van de huidige 55-plussers verricht betaalde arbeid –
dat blijkt ook uit het SER-advies bevordering arbeidsdeelname
ouderen – terwijl het aandeel van die groep in de beroepsbevolking snel
groter wordt. Volgens de SER kan dit voor een deel worden verklaard uit de
te hoge arbeidskosten voor ouderen. De SER oppert daarom de mogelijkheid van
een arbeidskorting voor werkgevers, gericht op specifieke categorieën
van oudere werknemers.De heer Kamp stelde tegen deze achtergrond voor de SPAK te flexibiliseren
op zodanige wijze dat de regeling steeds kan worden ingezet voor die groepen
op de arbeidsmarkt waarvoor dat het meest zinvol is. Op dit moment zijn dat
de 55-plussers, maar over een aantal jaren kan dat een andere groep betreffen.
In de huidige situatie zou de SPAK moeten worden gericht op werkgevers die
bepaalde categorieën werkzoekende 55-plussers in dienst nemen. Hij stelde
tevens voor het voor de afdrachtskorting beschikbare budget te handhaven op
het huidige niveau. Natuurlijk is er meer nodig om de arbeidsparticipatie
van 55-plussers te verhogen, zoals het wegnemen van incentives om vervroegd
te stoppen met werken en de herinvoering van de sollicitatieplicht.De heer Van Zijl (PvdA) stelde dat uit het
NEI-rapport blijkt dat de SPAK en de VLW tot een substantieel aantal banen
heeft geleid voor twee kwetsbare groepen op de arbeidsmarkt. Uit een onderzoek
van het ROA (Researchcentrum voor onderzoek en arbeidsmarkt) blijkt dat de
situatie van lager opgeleiden in de toekomst niet veel rooskleuriger zal zijn
dan nu het geval is. De instroom in de werkloosheid bestaat nog altijd voor
82% uit mensen met een opleiding maximaal op het niveau van het middelbaar
onderwijs. Die twee groepen blijven dus kwetsbaar bij een iets tegenvallende
conjunctuur. Tegen die achtergrond is het verstandig om de SPAK te handhaven.Hij was ook geïnteresseerd in de verschillen tussen de rapporten
van de Algemene Rekenkamer en van het NEI. Hij was geneigd om in dit verband,
waar het gaat om wat hardere economische gegevens, het NEI serieuzer te nemen
dan de Algemene Rekenkamer. Hij zag echter geen aanleiding substantiële
wijzigingen aan te brengen in de systematiek van de SPAK, al was het maar
omdat aanpassingen hiervan betekenen dat er een loonkostenverhoging komt aan
de onderkant. Dat is een verkeerd signaal.De heer Van Zijl was benieuwd naar de reactie van de minister op de suggestie
om onder randvoorwaarden iets speciaal voor ouderen te regelen. Hij dacht
daarbij eerder aan VLW-middelen dan aan SPAK-middelen. Het blijft wel de vraag
of het lukt om ouderen die afstand hebben tot de arbeidsmarkt met heel weinig
geld terug te halen op de arbeidsmarkt. Het is veel belangrijker om werkgevers
te stimuleren om ouderen in dienst te houden dan al te veel verwachten van
in dienst nemen.Mevrouw Verburg (CDA) was ook positief over
het functioneren van de SPAK. Zij wees op de verschillende uitkomsten in de
onderzoeken. De minister geeft in zijn brief van 24 november 1999 niet aan
waar die verschillen op gebaseerd zijn. Zij vroeg de minister daarover meer
duidelijkheid te geven, met name als het gaat om de verhouding tussen het
uitgebreide onderzoek van het NEI en het kritische rapport van de Algemene
Rekenkamer.De minister heeft in zijn brief geen conclusies getrokken. Hij geeft niet
of nauwelijks aan hoe hij verder denkt te gaan. Zij was ervoor om verder te
gaan met de SPAK en met de VLW, maar daarbij wel in ogenschouw te nemen hoe
deze instrumenten zich verhouden tot andere arbeidsmarktinstrumenten. Wat
dit betreft sloot zij aan bij de opmerkingen van de heer Van Zijl over het
onderzoek van het ROA, waarin aangegeven wordt dat de mensen met een lagere
opleiding in de komende jaren minder perspectieven zullen hebben op de arbeidsmarkt.
Bij de behandeling van de begroting van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is
gesproken over vereenvoudiging van gesubsidieerde regelingen voor mensen met
een afstand tot de arbeidsmarkt. Daarbij heeft de CDA-fractie
de vraag op tafel gelegd of onderzocht kan worden hoe mensen aan een «normale»
baan geholpen kunnen worden via de SPAKof VLW-regeling in plaats van via gesubsidieerde
banen als instroom/doorstroombanen en banen in het kader van de WIW. Ziet
de minister iets in een dergelijke combinatie? Wil hij een flexibilisering
van de regelingen in die zin in overweging nemen? Ziet de minister een mogelijke
uitbreiding van de combinatie van SPAK en VLW in sommige situaties?Ook mevrouw Verburg was geïnteresseerd in de mogelijkheid om SPAK
en VLW voor oudere werknemers in te zetten.Mevrouw Schimmel (D66) plaatste vraagtekens
bij een flexibilisering van SPAK of VLW in die zin dat er voor oudere werknemers
een uitzondering wordt gemaakt. Zij meende dat het hoofdbeleid gericht moet
zijn op het in dienst houden van oudere werknemers en vroeg zich af of de
VLW überhaupt geschikt is als instrument om oudere werknemers aan te
nemen. SPAK en VLW kennen toch geen leeftijdsgrenzen? Hoe flexibel moet je
die instrumenten maken om het ook op oudere werknemers van toepassing te laten
zijn? Zij vreesde voor stigmatisering van ouderen.Volgens het rapport van de Algemene Rekenkamer gaat er van de SPAK geen
stimulerende werking uit voor het in dienst nemen van laagbetaalden. In de
brief van de minister van 24 november staat dat de modelmatige analyses van
de Algemene Rekenkamer onvoldoende onderbouwd waren. Hij beroept zich hierbij
op een artikel uit Openbare uitgaven van de heer Opstal. Ook de resultaten
van het rapport van het NEI moeten volgens de minister enigszins worden gerelativeerd,
omdat er in de onderzoeken is uitgegaan van zeer ruime betrouwbaarheidsmarges.
Mevrouw Schimmel was er, evenals de minister, van overtuigd dat de SPAK tot
nu toe wel gewerkt heeft. Zij was ervoor de SPAK te handhaven als onderdeel
van het werkgelegenheidsbeleid dat gericht is op de onderste segmenten van
de arbeidsmarkt. Zij verzocht de minister de mogelijkheden te onderzoeken
die er voor andere groepen zijn. Wellicht zou het een goed instrument zijn
om herintredende vrouwen te helpen. Zij ging ervan uit dat ook in de toekomst
studies naar de effectiviteit van loonkostenmaatregelen worden gedaan.De heer De Wit (SP) plaatste vraagtekens bij
de effectiviteit van de SPAK en vond dat de middelen die voor de SPAK worden
uitgetrokken beter kunnen worden ingezet om het arbeidsaanbod te stimuleren.
In dit verband noemde hij het voorstel van de SP voor een terugtaks in het
kader van het plenaire debat over de belastingherziening. Deze zou gefinancierd
kunnen worden door afschaffing van de SPAK.De eerste kritiek op de SPAK kwam van het CPB in november 1997. Het CPB
stelde dat de regeling zich beperkt tot werknemers die een loon verdienen
tot 115% van het wettelijk minimumloon, het WML. Gevreesd wordt dat boven
die grens zwart betaald zal worden, omdat anders de subsidie stopt. Inmiddels
is er een afbouwregeling, waardoor dat bezwaar wel ondervangen wordt. Een
ander punt van kritiek van het CPB betreft de scholingsinspanning van werkgevers.
Die zou minder kunnen worden omdat de grens van 115% na scholing al snel overschreden
wordt. Het derde bezwaar betreft het zogeheten «dode gewicht».
Dat betekent dat een onbekend aantal mensen ook zonder een regeling als de
SPAK wel in dienst genomen wordt. Vervolgens heeft het CPB de vrees voor verdringing
van mensen die een loon verdienen boven de 115% WML door mensen die onder
die 115% zitten. In september 1998 komt de Raad van State in het kader van
de Miljoenennota met een fikse kritiek op de SPAK. De Raad van State stelt
dat 1,9 mld. een substantieel bedrag is, waarvan niet is komen vast te staan
dat het in de beoogde mate heeft bijgedragen in het aan het werk gaan van
uitkeringsgerechtigden. Op 18 maart 1999 verschijnt het rapport van de Algemene
Rekenkamer, waarin wordt geconcludeerd dat de groep gebruikers
een vergelijkbare ontwikkeling vertoont wat het in dienst nemen van werknemers
betreft met een inkomen rond het wettelijk minimumloon als voor niet-gebruikers
van de SPAK. Van de SPAK lijkt, aldus de Rekenkamer, geen stimulerende werking
uit te gaan op het in dienst nemen van de laagstbetaalden. Uit de enquête
kwam naar voren dat tweederde van de gebruikers van de SPAK ook van mening
was dat van de regeling geen invloed uitging. De invloed van de SPAK op nieuwe
bedrijven kon niet worden vastgesteld. De ministeries van Financiën en
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid verwerpen die conclusie, maar het verweer
lijkt niet sterk. Ten eerste beroepen zij zich op de modellen van het CPB
in plaats van op meetbare resultaten. Overigens geeft de staatssecretaris
van Financiën zelf toe dat naast het toepassen van modellen ook gemeten
moet worden om een goed beeld te krijgen. Ten tweede geven beide ministeries
aan dat er op het moment waarop het onderzoek van de Algemene Rekenkamer plaatsvond,
juist het onderzoek naar de effecten van de SPAK plaatsvond. De vraag is dan
ook hoe de ministers op dat moment, terwijl het onderzoek gaande was, de conclusies
van de Rekenkamer zo fundamenteel konden verwerpen.In november 1999 zijn de resultaten van het onderzoek van het NEI verschenen,
dat in opdracht van beide ministeries is gedaan. Het rapport van het NEI is
gebaseerd op een respons van niet meer dan 13% van bedrijven en organisaties
die waren aangeschreven. De heer De Wit vond het onverantwoord om daarop zulke
vergaande conclusies te baseren als de minister heeft gedaan. Bij de enquête
van de Rekenkamer was er een respons van 48%. Dat is ook niet fantastisch,
maar bij zo'n respons kan in ieder geval gesproken worden van een substantieel
antwoord. Hij vervolgde dat 93% van de SPAK-gelden besteed wordt aan dood
gewicht. Dat betekent dat 93% van 1,9 mld. weggegeven is, zonder dat bekend
is of dat al dan niet een effect van de SPAK is. Het voorstel van de SP over
de terugtaks heeft natuurlijk ook geen effect op het arbeidsaanbod, maar daarmee
komt het geld wel op de goede plek terecht, namelijk bij de werknemers en
die kunnen dat goed gebruiken, zeker op dat lage niveau. Het doel van de SPAK
was het stimuleren van de werkgelegenheid onder laagbetaalden. Of de SPAK
daarvoor effectief was of is geweest, is niet voldoende vast komen te staan
uit het onderzoek van het NEI. Intussen is ook de arbeidsmarkt belangrijk
veranderd. Daar komt bij dat een werkelijk effectief instrument in de vorm
van een terugtaks voorhanden is, waardoor mensen met een laag inkomen er geld
bij krijgen en de werkgelegenheid stijgt.Antwoord van de regeringDe minister merkte op dat de SPAK-regeling
bewezen heeft in de praktijk te werken. Dat is ook gebleken uit het rapport
van het NEI. Het rapport van de Rekenkamer daarentegen, was vrij negatief.
De SPAK is een betrekkelijk simpel instrument dat door werkgevers heel eenvoudig
is toe te passen. Het gaat om echte banen. Bovendien geeft het instrument
weinig administratieve ballast.Hij ging vervolgens nader in op de onderzoeken van het NEI en van de Algemene
Rekenkamer. Het onderzoek van de Rekenkamer was gebaseerd op een enquête
en het NEI heeft zowel een enquête als een modelmatig onderzoek gedaan.
De zwakke plek in het rapport van de Rekenkamer is dat men geen nieuwe bedrijven
in de enquête heeft betrokken, terwijl juist de nieuwe bedrijven, gezien
de dynamiek van de arbeidsmarkt, voor de afweging staan om mensen in dienst
te nemen. Het onderzoek van de Rekenkamer had betrekking op 164 bedrijven.
Dat is aanzienlijk lager dan de respons die het NEI heeft gekregen, namelijk
van 478 bedrijven. De resultaten van het onderzoek van het NEI zijn dus representatiever
dan de uitkomsten van het onderzoek van de Rekenkamer. Het evalueren van arbeidsmarktinstrumenten
is een belangrijk punt, waar veel geld meegemoeid is. Kort geleden
is er door het departement van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een conferentie
georganiseerd met een aantal wetenschappers, waarbij besproken is hoe in Nederland
op een systematische wijze het arbeidsmarktinstrumentarium kan worden geëvalueerd.
De resultaten van deze bijeenkomst worden op het departement verwerkt en deze
zullen ongetwijfeld van invloed zijn op nadere onderzoeken die in dit kader
worden gedaan. Hij voorzag geen verschuiving van subsidiemaatregelen naar
«SPAK-achtige» maatregelen.De minister stelde dat er nog veel vraag naar arbeid is en dat er nog
steeds knelpunten zijn. Deze komen echter veel minder voor in het onderste
segment van de arbeidsmarkt. Het heeft dan ook weinig zin om daar maatregelen
op te richten. Wel heeft het zin om de aandacht te richten op andere knelpunten
op de arbeidsmarkt. De SPAK is niet aan leeftijd gebonden, wel aan inkomen.
Meer dan een miljoen mensen werken in het traject van 100% tot 115% van het
WML. Dat is een aanzienlijk aantal. Die groep is groter geworden, omdat een
aantal loonschalen verlaagd is. Er is dus aan de onderkant van de arbeidsmarkt,
door maatregelen die niet direct met economische ontwikkeling te maken hebben,
een dynamiek geweest die gedurende een aantal jaren groter was dan aan de
bovenkant van de arbeidsmarkt. Er blijft derhalve een probleem aan de onderkant
van de arbeidsmarkt.De minister merkte op dat de SER een advies heeft uitgebracht over de
problemen rondom de oudere werknemer en dat er een kabinetsreactie in voorbereiding
is, waarin wordt aangegeven welke maatregelen genomen moeten worden. De SPAK
is voor ouderen toegankelijk, mits zij binnen het segment van 100% tot 115%
WML vallen. Om voor de VLW in aanmerking te komen moet men langdurig werkloos
zijn. Deze regeling heeft geen eisen aan de werkloosheidsduur gesteld bij
57½ jaar en ouder. Het probleem is dat ouderen boven de 55 jaar geen
grotere ontslagkans hebben dan anderen, maar dat zij als zij eenmaal ontslagen
zijn bijna geen kans meer hebben om weer toe te treden. Het is natuurlijk
mogelijk om incentives in de afdrachtsfeer te creëren, waardoor werkgevers
meer genegen zouden zijn om mensen boven de 55 jaar langer in dienst te nemen,
maar het is eigenlijk harder nodig om incentives af te bouwen om mensen te
laten afvloeien. De minister deelde mede dat hij op korte termijn met voorstellen
op dit terrein komt. Hij meende dat een regeling als de SPAK voor deze ouderen
niet veel effect heeft wanneer deze beperkt blijft tot het inkomenstraject.
De VLW stelt geen termijn bij het in dienst nemen van ouderen van 57½
jaar en ouder. Die regeling kan dus onmiddellijk worden toegepast. In dit
kader wordt ook gedacht aan het wijzigen van de regeling rondom de sollicitatieplicht.Op de vraag of de SPAK vooral gericht is op jongeren, antwoordde de minister
dat 26% van het totale bestand aan SPAK-deelnemers bestaat uit jongeren. Daarbij
doelde hij op jongeren tot en met 22 jaar. De kosten die daarmee gemoeid zijn
komen neer op slechts 5% van het totale bedrag dat is uitgetrokken voor de
SPAK.De minister was het ermee eens dat er geen aanleiding is om substantiële
wijzigingen aan te brengen in de systematiek van de SPAK.Vervolgens ging hij in op de problematiek die de inkomensafhankelijke
regelingen met zich brengen voor de aanbodkant van de markt. Er wordt momenteel
studie gedaan naar concrete maatregelen die kunnen leiden tot een verbetering
van de problematiek van de armoedeval. Dit is een buitengewoon ingewikkeld
vraagstuk. Mensen mogen er in inkomen niet op achteruit gaan en dat kan ertoe
leiden dat voor een deel uitgeweken wordt naar generieke compensatietrajecten.
Deze studie zal binnenkort worden afgerond, waarna het kabinet er een voorstel
over zal doen.Voorts deelde de minister mede dat hij een quick scan uit heeft laten
voeren naar uitkeringen die in het kader van de bijstand zijn gedaan –
geen categoriale uitkeringen – met name aan het eind van het jaar. Deze
uitkeringen zijn niet alleen bestemd voor uitkeringsgerechtigden, maar ook voor mensen met hetzelfde inkomen als uitkeringsgerechtigden, om
te voorkomen dat er discrepanties ontstaan. Gebleken is dat de maatvoering
in de verschillende gemeentes afwijkt. Ook dit punt wordt bij de studie naar
de problematiek van de armoedeval betrokken.De minister meende dat men niet hoeft te vrezen dat de SPAK zal leiden
tot verdringing van mensen die een loon verdienen boven de 115% WML door mensen
die daaronder zitten. Gebleken is dat er een grotere doorstroom is uit de
laagbezoldigde banen dan voorheen het geval was. Er is dus meer dynamiek ontstaan.Nadere gedachtewisselingDe heer Kamp (VVD) hield, ondanks de gedegen
reactie van de minister, enige twijfel over de SPAK als instrument. De bezwaren
van de Algemene Rekenkamer zijn niet weggenomen. Hij stelde nog eens dat de
marges van het NEI wel zeer ruim zijn. Hoewel de SPAK een positief effect
zal hebben, zou hij deze regeling nu niet opnieuw invoeren. Het is een regeling
die sterk tijdsgebonden is. In 1995 was dit probleem veel groter dan op dit
moment, omdat de arbeidsmarkt er heel anders uitzag. Op dit moment liggen
de prioriteiten anders. Hij concludeerde dat het instrument als zodanig gehandhaafd
kan worden, maar verzocht de minister om naar aanleiding van het SER-advies
te onderzoeken of een deel van het budget dat voor de SPAK bestemd is, kan
worden ingezet voor drie doelen.Ten eerste zou het specifiek gericht moeten worden op werkgevers die werklozen
boven de 55 jaar in dienst nemen. Ten tweede zou alleen voor deze groep de
inkomensgrens van 115% WML verhoogd moeten worden. Ten derde zou voor deze
groep geen wachttijd moeten worden gehanteerd in het gehele land tot 57½
jaar, maar zou tot 55 jaar en misschien tot 50 jaar terug moeten worden gegaan.
Op die drie punten zou sprake kunnen zijn van een flexibilisering van een
deel van het budget van de SPAK. Hij verzocht de minister deze punten te betrekken
bij zijn formulering van de kabinetsreactie op het SER-advies.Mevrouw Verburg (CDA) merkte op dat uit de
rapporten is gebleken dat veel werkgevers niet of nauwelijks bekend zijn met
de mogelijkheden van de SPAK. Wat wil de minister doen aan het bevorderen
van de bekendheid van de SPAK? Vervolgens stelde zij dat de beperkte termijn
waarbinnen de SPAK geldt, belemmerend kan werken. Wanneer er namelijk sprake
is van onvoldoende productiviteit bij de werknemer, zal deze verhoudingsgewijs
duurder worden voor de werkgever als het volle pond weer moet worden betaald.
Is dat bekend bij de minister?Mevrouw Schimmel (D66) was er geen voorstander
van om de SPAK alleen voor 55-plussers te bestemmen. Het is veel beter om
te onderzoeken hoe mensen langer in dienst kunnen blijven. Zij pleitte ervoor
de huidige SPAK te handhaven. Dat geldt ook voor de VLW-regeling.De heer De Wit (SP) vroeg de minister nogmaals
om een reactie op zijn opmerking dat uit onderzoek is gebleken dat 93% van
de SPAK-gelden besteed wordt aan dood gewicht. Volgens het ministerie van
Financiën is 900 000 maal gebruik gemaakt van de SPAK-regeling.
Uitgaande van dat dode gewicht zal in 60 000 gevallen de SPAK aanleiding
zijn geweest om iemand aan te nemen. Hij vond het bedrag van 1,9 mld. in dat
kader wel erg hoog. Zij voorkeur ging ernaar uit het bedrag dat voor de SPAK
uitgetrokken is te gebruiken om de aanbodzijde van de arbeidsmarkt te prikkelen.
In dit kader noemde hij nog eens de terugtaks. Hij concludeerde dat de SPAK-regeling
beter beëindigd kan worden.De minister zegde toe de elementen die de
heer Kamp naar voren bracht in het kader van het ouderenbeleid mee te nemen
bij de standpuntbepaling naar aanleiding van het SER-advies. Hij
wilde echter niet preluderen op de uitkomst daarvan.Hij was het niet met mevrouw Verburg eens dat de SPAK-regeling bij veel
bedrijven niet bekend is. Uit onderzoek blijkt dat slechts 10% tot 15% daarmee
niet bekend is. Het is een vrij simpele regeling die ook is opgenomen in de
boekhoudkundige programma's die men gebruikt voor loonadministratie. Bij de
VLW ligt dat anders.Wat het dode gewicht betreft stelde de minister dat dit een puur modelmatige
term is. Er vindt lastenverlichting plaats die ten goede komt aan de productie
in de Nederlandse economie. Het leidt tot kostprijsverlaging. Het is dus een
lastenverlichting voor de werkgever en tegelijkertijd wordt een aanzienlijke
bijdrage geleverd aan de vermindering van de werkloosheidskosten.De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier van de commissie,Van DijkXNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Bijleveld-Schouten (CDA), Kalsbeek (PvdA), Van Zijl (PvdA), Noorman-den
Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD), Van Dijke (RPF), Bakker
(D66), Visser-van Doorn (CDA), Verburg (CDA), Smits (PvdA), Spoelman (PvdA),
Van der Staaij (SGP), Örgü (VVD), Harrewijn (GroenLinks), Van Gent
(GroenLinks), Bussemaker (PvdA), Balkenende (CDA), Santi (PvdA), De Wit (SP),
Wilders (VVD), Snijder-Hazelhoff (VVD).Plv. leden: Meijer (VVD), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Giskes (D66),
Dankers (CDA), Hamer (PvdA), Van der Hoek (PvdA), Kortram (PvdA), Blok (VVD),
Van Blerck-Woerdman (VVD), Van Middelkoop (GPV), Van Vliet (D66), Stroeken
(CDA), Eisses-Timmerman (CDA), Schoenmakers (PvdA), Middel (PvdA), Van Walsem
(D66), Weekers (VVD), Vendrik (GroenLinks), Rosenmöller (GroenLinks),
Wagenaar (PvdA), Mosterd (CDA), Oudkerk (PvdA), Marijnissen (SP), De Vries
(VVD), Klein Molekamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25875-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl