Wijziging o.m. Gemeentewet i.v.m. verankering en bekostiging van gemeentelijke watertaken; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30578, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

07-06-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30578 nr. C

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30578Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 578Wijziging van de Gemeentewet, de Wet op de waterhuishouding en de Wet
milieubeheer in verband met de introductie van zorgplichten van gemeenten
voor het afvloeiend hemelwater en het grondwater, alsmede verduidelijking
van de zorgplicht voor het afvalwater, en aanpassing van het bijbehorende
bekostigingsinstrument (verankering en bekostiging van gemeentelijke watertaken)CMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 4 juni 2007Met genoegen heeft de regering kennis genomen van de instemming waarmee
de leden van de fractie van het CDA kennis hebben genomen van dit wetsvoorstel.
Wel hadden deze leden nog een beperkt aantal vragen. De leden van de fracties
van de PvdA, de VVD, het SGP en CU sloten zich aan bij een of meer opmerkingen
en vragen van de leden van de CDA-fractie. Mede namens de minister van VROM
en de staatssecretarissen van VenW en Financiën ga ik hier in op de voorgelegde
vragen.Voor de leden van de fractie van het CDA, en met hen voor de leden van
de fractie van de PvdA, het SGP en de CU rijst de vraag of de definiëring
van het grondgebied waarvoor de zorgplichten gelden sluitend is geregeld.De gebiedsbegrenzing van de drie zorgplichten voor stedelijk afvalwater,
afvloeiend hemelwater en grondwater is identiek: ze gelden namelijk binnen
het hele grondgebied van de gemeente. Daarbij geldt voor deze drie zorgplichten
dat de gemeente geen verplichting heeft om voorzieningen of maatregelen te
treffen op particulier terrein.De zorgplichten zijn verschillend van karakter. De zorgplichten voor stedelijk
afvalwater en afvloeiend hemelwater zijn geformuleerd als zorgplichten voor
inzameling, en vervolgens voor transport naar de zuivering in geval van stedelijk
afvalwater en doelmatige verwerking in geval van hemelwater. De inzameling
omvat conform de bestaande zorgplicht in de Wet milieubeheer (Wm), die hiermee
wordt gewijzigd, het aanbieden van een voorziening (meestal een openbaar rioolstelsel)
waarop de voorzieningen op particulier terrein (meestal de eigen rioleringen)
kunnen worden aangesloten. Op dit punt wordt geen verandering aangebracht
ten opzichte van de huidige zorgplicht voor afvalwater, zoals die thans in
de Wm is opgenomen.De zorgplicht voor grondwater is niet geformuleerd als een zorgplicht
voor de inzameling ervan, maar als een zorgplicht om maatregelen te treffen
in openbaar gemeentelijk gebied om structureel nadelige gevolgen van grondwaterstanden
te voorkomen of te beperken. Daarmee is expliciet aangegeven dat
de zorgplicht zich niet uitstrekt tot particuliere percelen.De drie zorgplichten hebben alle doelmatigheid als uitgangspunt, dat wil
zeggen dat gemeenten op het lokale niveau de integrale afweging maken op welke
wijze het beste kan worden omgegaan met de zorgplicht, rekening houdend met
de maatschappelijke lasten en de verschillende randvoorwaarden (zoals een
duurzaam watersysteem, leefomgeving, de functies van een gebied, milieu, volksgezondheid).Voor stedelijk afvalwater wordt de thans geldende regeling voortgezet:
wanneer inzameling en transport naar het oordeel van de gemeente niet doelmatig
is, kan de provincie een ontheffing verlenen1.
Voor hemelwater en grondwater bepaalt de gemeenteraad in het kader van het
vaststellen van het gemeentelijk rioleringsplan (GRP) welke voorzieningen
of maatregelen doelmatig zijn. Uit een vastgesteld GRP blijkt zo ook in welke
gebieden de gemeente wel of geen voorzieningen of maatregelen zal treffen.De regering erkent dat in de toelichting verschillende termen worden gehanteerd,
zoals stedelijk gebied, bebouwd gebied, verstedelijkt gebied. Dit hangt samen
met het gegeven dat de problemen met afvloeiend hemelwater en grondwaterstanden
zich in de praktijk vooral voordoen in de gebieden van de gemeente die verstedelijkt
zijn, oftewel waar zich veel verhard oppervlak bevindt zoals bebouwing, straten,
wegdek, daken etc. Ze komen veel minder voor in het buitengebied.Om de waterproblematiek goed voor het voetlicht te brengen kan het gebruik
van dergelijke begrippen zinvol zijn. Dit mag uiteraard niet ten koste gaan
van de helderheid rond het toepassingsgebied van de gemeentelijke zorgplichten.
Nu hierover toch vragen zijn gerezen, wil de regering graag de factoren die
hiervoor bepalend zijn nog eens in rij en gelid zetten.Zoals hiervoor reeds is aangegeven, geldt de zorgplicht voor stedelijk
afvalwater in beginsel binnen het hele grondgebied van de gemeente.De gebiedsbegrenzing van de bestaande zorgplicht voor afvalwater in de
Wm wordt hiermee niet gewijzigd. Ook met betrekking tot de ontheffingsmogelijkheid
is wat gebiedsbegrenzing betreft geen wijziging ten opzichte van de bestaande
situatie beoogd. Een ontheffing wordt niet verleend als het een bebouwde kom
betreft waaruit stedelijk afvalwater met een vervuilingswaarde van 2000 of
meer inwonerequivalenten wordt geloosd. Deze grens volgt uit de Richtlijn
stedelijk afvalwater2.Vandaar dat ook op dit punt geen wijziging is aangebracht, ook niet in
het gebruik of de betekenis van het begrip «de bebouwde kom».
Een aanpassing werd niet noodzakelijk en ook niet wenselijk geacht mede gelet
op het feit, dat de gebiedsbegrenzing bij de zorgplicht voor stedelijk afvalwater
op dit moment in de praktijk geen problemen geeft.Voor de hemelwaterzorgplicht is het uitgangspunt dat de gemeente zorgt
voor de inzameling en verwerking van afvloeiend hemelwater. Zoals uit de toelichting
blijkt, gaat het bij afvloeiend hemelwater om hemelwater dat vrijkomt van
daken en verharde oppervlakken, waarvan uiteraard overal in het gemeentelijke
grondgebied sprake kan zijn. Waar sprake is van particuliere percelen, is
degene die zich aldaar van het afvloeiende hemelwater wil ontdoen, er evenwel
primair zelf voor verantwoordelijk het water in de bodem of het oppervlaktewater
te brengen. Waar dat redelijkerwijs niet van hem kan worden verwacht brengt
de zorgplicht met zich dat de gemeente in de openbare ruimte aan de perceelsgrens
een voorziening aanbiedt waarin het verzamelde hemelwater kan worden geloosd.
De zorgplicht voor het grondwater heeft uitsluitend betrekking op het treffen
van maatregelen in openbaar gemeentelijk gebied. Uiteraard geldt ook hier:
voor zover dit doelmatig is en bovendien niet behoort tot de zorg van waterschap
of provincie. Met deze maatregelen zullen problemen op particulier terrein
veelal ook zijn verholpen. Tot de maatregelen kan, wanneer dit doelmatig is,
ook behoren het door de gemeente zorg dragen voor een voorziening
aan de perceelsgrens waarop het overtollige grondwater vanaf het particuliere
terrein kan worden geloosd, om verder te worden verwerkt.De leden van de CDA-fractie vroegen zich daarnaast af, waarom het begrip «stedelijk
afvalwater» niet geheel identiek is gedefinieerd als in de Richtlijn
stedelijk afvalwater.Onder stedelijk afvalwater wordt in de Europese «Richtlijn
stedelijk afvalwater» verstaan: het huishoudelijk afvalwater of het
mengsel van huishoudelijk afvalwater en industrieel afvalwater en /of afvloeiend
hemelwater:Industrieel afvalwater, dat daarvan deel uitmaakt
wordt in de Europese regelgeving beschreven als al het afvalwater dat wordt
geloosd vanaf terreinen die voor bedrijfsactiviteiten worden gebruikt en dat
geen huishoudelijk afvalwater of afvloeiend hemelwater is.In de Wet milieubeheer zal de definitie, als het onderhavige wetsvoorstel
wordt aangenomen, luiden:bedrijfsafvalwater: afvalwater dat vrijkomt
bij door de mens bedrijfsmatig of in een omvang alsof zij bedrijfsmatig was,
ondernomen bedrijvigheid, dat geen huishoudelijk afvalwater, afvloeiend hemelwater
of grondwater is;stedelijk afvalwater: huishoudelijk afvalwater
of een mengsel daarvan met bedrijfsafvalwater, afvloeiend hemelwater, grondwater
of ander afvalwater.Er wordt dus in de Nederlandse regelgeving met betrekking tot lozingen
vanuit bedrijfsactiviteiten niet gesproken over industrieel afvalwater, maar
over bedrijfsafvalwater. Dat sluit aan bij de elders in de Wm gebruikte terminologie.
Daarom is in de begripsomschrijving van stedelijk afvalwater in het wetsvoorstel
ook voor het begrip bedrijfsafvalwater gekozen. Ook de toevoeging van «grondwater
of ander afvalwater» heeft met de Nederlandse situatie te maken. Het
kan in de praktijk namelijk voorkomen dat huishoudelijk afvalwater niet met
bedrijfsafvalwater of afvloeiend hemelwater wordt gemengd, maar wel met ander
afvalwater (zoals bijvoorbeeld grondwater uit een drainage). Wanneer de definitie
van de Richtlijn stedelijk afvalwater zou worden overgenomen, zou een dergelijk
mengsel van huishoudelijk afvalwater en grondwater niet als stedelijk afvalwater
kunnen worden aangemerkt. Dit is ongewenst, en binnen de Richtlijn stedelijk
afvalwater ook niet beoogd. Met de in het wetsvoorstel gekozen formulering
wordt zeker gesteld, dat de zorgplicht voor stedelijk afvalwater ook voor
een dergelijk mengsel geldt.Het tweede aandachtspunt van de leden van de CDA-fractie betreft het dekken
van de kosten van de gevolgen van de zorgplichten. Delen de bewindslieden
het oordeel van deze leden dat een vrij ongelimiteerde verhoging tot ongewenste
situaties kan leiden? Moet de stijging niet wettelijk gemaximeerd te worden?
De benchmark die zo nodig verplicht kan worden gesteld is toch een instrument
achteraf?Zoals mijn ambtsvoorganger tijdens de Tweede Kamerbehandeling heeft aangegeven,
vormt het vertrouwen in de lokale politiek de basis voor het adequaat implementeren
van de nieuwe rioolheffing. De bevoegdheid tot het vaststellen van een belastingverordening
en de belastingtarieven ligt op lokaal niveau. Daarbij hebben gemeentebesturen
de hoogte van de kosten voor een deel zelf in de hand. Ten eerste is het aan
de gemeente om (in het gemeentelijk rioleringsplan) te bepalen welke maatregelen
men gaat treffen ter invulling van de zorgplichten. De keuze dient gebaseerd
te zijn op een doelmatigheidsafweging. Ten tweede kunnen gemeenten
door het efficiënt combineren van bijvoorbeeld wegwerkzaamheden en rioleringsonderhoud
kosten besparen.Het is waar dat een groot aantal gemeenten voor een aanzienlijke financiële
opgave staat wat betreft het rioolstelsel met alle kostenontwikkelingen van
dien. In veel oudere wijken heeft het rioleringsstelsel simpelweg zijn beste
tijd gehad en is het aan vervanging toe. Dit zou overigens niet anders zijn
indien dit wetsvoorstel niet zou zijn ingediend. Dit zou dan uit het huidige
rioolrecht bekostigd worden.De rioolheffing is, evenals het huidige rioolrecht, gemaximeerd doordat
het maximaal kostendekkend is. Iets anders is of de rioolkosten en andere
kosten samenhangend met de zorgplichten gemaximeerd dienen te worden. Het
wettelijk maximeren van de kosten is praktisch gezien moeilijk uitvoerbaar.
Immers, de ene gemeente is de andere niet. Er zijn bijvoorbeeld gemeenten,
die in tegenstelling tot andere gemeenten hebben gereserveerd voor de vervanging
van het rioolstelsel. Ook bestaat er een groot verschil in fysieke omstandigheden:
het aanleggen van een rioolstelsel in stedelijk gebied is evident anders dan
dat in landelijk gebied. In sommige jaren moet er meer geïnvesteerd worden
dan in andere jaren vanwege bijvoorbeeld groot onderhoud. Gemeenten hebben
overigens de mogelijkheid om grote investeringen over de jaren heen te spreiden.Het kabinet zal de ontwikkeling van de rioleringskosten nauwlettend in
de gaten houden. Mijn ambtsvoorganger heeft hierover tijdens de Tweede Kamerbehandeling
van dit wetsvoorstel het volgende gezegd: «Mocht blijken dat in bepaalde
gemeenten als gevolg van dit wetsvoorstel zoveel extra kosten moeten worden
gemaakt, dat doorberekening ervan aan de burger niet meer verantwoord is,
dan is compensatie via een aanpassing in de verdeelsystematiek in het Gemeentefonds
nadrukkelijk niet uitgesloten»1. Daarbij
doelde hij overigens op de kosten die voortvloeien uit de nieuwe zorgplichten;
niet op kosten die voortvloeien uit achterstallig onderhoud.De leden van de PvdA-fractie vroegen wat het begrip zorgplicht juridisch
betekent en welke aansprakelijkheidsgevolgen die plicht met zich meebrengt.De zorgplichten voor het afvloeiend hemelwater en het voorkomen en beperken
van grondwateroverlast hebben het karakter van een inspanningsverplichting.
Dit houdt in dat gemeenten voortaan gehouden zullen zijn om, zoveel als redelijkerwijs
mogelijk is, hemelwater in te zamelen en te verwerken en grondwaterproblemen
te voorkomen, dan wel de gevolgen ervan te beperken. De gemeenten hebben een
zekere beleidsvrijheid bij de uitvoering van deze taken om de aanpak te kiezen,
die gelet op de lokale omstandigheden doelmatig is. Maatschappelijk gezien
is er immers niemand bij gebaat als gemeenten koste wat kost gehouden zouden
zijn onder alle omstandigheden hemelwater te verwerken en grondwaterproblemen
te voorkomen of alle bijkomende problemen geheel op te lossen. Dit zou kunnen
leiden tot onacceptabele lastenstijgingen. In het gemeentelijk rioleringsplan
zullen gemeenten dienen uit te werken op welke wijze zij invulling geven aan
hun zorgplichten, dat wil zeggen hoe zij de situatie in hun gemeente taxeren,
welke maatregelen zij doelmatig achten en waarom en hoe zij deze bekostigen.Ten aanzien van de aansprakelijkheidsgevolgen merkt de regering op dat,
hoezeer zij ook begrip heeft voor de vaak geuite wens glashelder te krijgen
wie aansprakelijk is voor schade, het antwoord op die vraag niet in zijn algemeenheid
noch voorafgaand aan een concreet geval kan worden gegeven. Degene
die schade lijdt, dient aan te tonen dat een andere partij daarvoor aansprakelijk
is. Aan de hand van de feitelijke omstandigheden van een concreet geval zal
worden beoordeeld of is voldaan aan de criteria die voor aansprakelijkheid
gelden en die zijn neergelegd in het Burgerlijk Wetboek. Zo zal, onder andere,
steeds moeten worden bezien wat de oorzaak van de schade is, of er sprake
is van onrechtmatige daad en van toerekenbaarheid. Wat betreft het door de
leden van de PvdA-fractie aangehaalde praktijkgeval van grondwateroverlast
in een nieuwbouwwijk in Amsterdam Zuid Oost kan zonder kennis over de lokale
situatie en over het handelen van de verschillende bij het nieuwbouw project
betrokken partijen niet op deze plek worden uitgemaakt welke partij(en) voor
de grondwateroverlast aansprakelijk kan (kunnen) worden gesteld.In paragraaf 9 van de memorie van toelichting en in de nota naar
aanleiding van het verslag is dieper ingegaan op de ontwikkeling van de jurisprudentie
met betrekking tot de zorgplicht van een overheidslichaam.De leden van de PvdA-fractie vroegen in aansluiting hierop wie na het
aannemen van onderhavig wetsvoorstel verantwoordelijk is voor het verhelpen
van de overlast in de nieuwbouwwijk in Amsterdam Zuid Oost.Uitgangspunt ten aanzien van problemen op particulier terrein is dat de
eigenaar zelf verantwoordelijk is voor de aanpak van deze problemen. Zo is
hij zelf bijvoorbeeld verantwoordelijk voor het waterdicht zijn van zijn kruipruimte.
Indien een van de partijen die bij de totstandkoming van het nieuwbouwproject
is betrokken met succes op nalatigheid kan worden aangesproken, zal die partij
allereerst aan zet zijn om zijn fout te herstellen en zo verbetering aan te
brengen in de situatie. Indien geen partij aansprakelijk kan worden gesteld
is na inwerkingtreding van de wet de gemeente Amsterdam aan zet. Deze zal
bezien of de grondwaterproblematiek in deze nieuwbouwwijk van dien aard is
dat zij kan worden beschouwd als een structurele beperking van de gebruiksfunctie
van de gronden in die wijk. Indien de gemeente tot het oordeel komt dat het
normale gebruik van de grond wordt belemmerd zal de gemeente moeten nagaan
op welke wijze deze problemen het beste kunnen worden aangepakt. De zorgplicht
omvat alleen maatregelen op openbaar terrein. Hierbij kan bijvoorbeeld worden
gedacht aan maatregelen die een gunstig effect hebben op hoge grondwaterstanden
zoals verbetering van de waterdoorlaatbaarheid van de bodemtoplaag of hydrologische
compartimentering van de bodem. Bovendien kan worden bezien of via het oppervlaktewaterbeheer
de problemen kunnen worden verholpen (de gemeentelijke zorg voor grondwaterproblemen
begint immers waar de verantwoordelijkheid van provincie en waterschap ophoudt).
Indien dergelijke maatregelen niet afdoende of niet doelmatig zijn, kan nog
worden bezien, of de gemeente op doelmatige wijze vanaf de perceelsgrens kan
voorzien in afvoer van door de particulier aan te bieden overtollig grondwater
door middel van een openbaar ontwateringsstelsel of een vuilwaterriool.Uiteraard is het beter om het optreden van structurele grondwateroverlast
te voorkomen. In de bestemmings- en (her)inrichtingsfase van percelen dient
zorgvuldig te worden bezien hoe de waterhuishoudkundige situatie is en zich
naar verwachting zal ontwikkelen, Het verdient aanbeveling bestemming en inrichting
inclusief het bouwrijp maken daarop af te stemmen. Dit is evenwel geen onderdeel
van de nieuwe taken, maar behoort al tot bestaande verantwoordelijkheid van
gemeenten voor bestemming en inrichting van de gemeentelijke grond.De leden van de PvdA-fractie vragen of het mogelijk is de aan de provincie
toegedichte verantwoordelijkheden over te dragen aan de Wgr-plusregio’s.
(Wet gemeenschappelijke regelingen: Wgr) Het is de regering niet helemaal
duidelijk wat deze fractieleden bij deze vraag voor ogen staat, nu het
wetsvoorstel geen nieuwe verantwoordelijkheden aan provincies toebedeelt.
In de memorie van toelichting staat een uiteenzetting van taken en bevoegdheden
die de provincies in het kader van de waterhuishouding nu reeds bezitten.
Het karakter van de taken en bevoegdheden van de provincie ligt soms in de
beleidsontwikkeling en soms in de uitvoering. Zo is de provincie in het kader
van de beleidsontwikkeling belast met het opstellen van een waterhuishoudingsplan,
het streekplan, met de goedkeuring van bestemmingsplannen en vrijstellingsbesluiten.
In het kader van de uitvoering verleent de provincie vergunningen op het terrein
van de onttrekking en infiltratie van grondwater. Tegelijkertijd is de provincie
(gedeputeerde staten) bevoegd om aanwijzingen te geven over de inhoud van
de gemeentelijke rioleringsplannen en kwaliteitseisen te stellen aan lozingen
in de bodem of op het oppervlaktewater. Zoals op pagina 2 van deze memorie
al werd aangegeven kan de provincie daarnaast in bepaalde gevallen ontheffing
verlenen aan een gemeente van de zorgplicht voor inzameling en transport van
stedelijk afvalwater.Het ligt niet voor de hand deze provinciale verantwoordelijkheden over
te dragen aan een Wgr-plusregio. Het voordeel van een dergelijke overdracht
is niet duidelijk: voor de overige gemeenten in een provincie blijft immers
de provincie aan zet. Wel is het uiteraard mogelijk dat gemeenten besluiten
hun watertaken gemeenschappelijk uit te voeren. De Wgr biedt daarvoor het
geëigende kader.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan aangeven wat precies
het effect zal zijn van het aanvaarde amendement van het lid Van Heugten c.s.1 inzake de voorkeursvolgorde. Het amendement beoogt het
mogelijk te maken dat bedrijven die op een voor hen doelmatige en kostenefficiënte
manier hun biologisch afbreekbare afvalwater zelf willen zuiveren of op een
alternatieve manier verwerken, niet door de vergunningverlener gehouden zijn
om het betreffende afvalwater op basis van de voorkeursvolgorde aan een openbare
rioolwaterzuiveringsinstallatie aan te bieden. In het verlengde van deze vraag
vragen de leden van de VVD-fractie voorts, waar in de wetstekst staat dat
bedrijven (of particulieren) zelf mogen zuiveren en of de gemeente straks
bepaalt of een bedrijf zelf doelmatig en kostenefficiënt zijn afvalwater
kan zuiveren.De mogelijkheid van bedrijven of particulieren om afvalwater zelf te zuiveren
is niet expliciet opgenomen in de bestaande wetgeving, en evenmin in onderhavig
wetsvoorstel. Het zelf zuiveren van afvalwater is net als veel andere activiteiten
mogelijk binnen de wettelijke voorwaarden die aan die activiteiten worden
gesteld. Ten eerste worden op grond van de Wm in vergunningen of algemene
regels voorschriften gesteld voor het oprichten, veranderen of in werking
hebben van bedrijven of bedrijfsonderdelen, en dus ook een zuiveringsinstallatie.
Voorts dient ook de lozing vanuit de zuiveringsinstallatie aan voorschriften
te voldoen. Afhankelijk van de plaats van de lozing (op oppervlaktewater,
op de riolering of in de bodem) zijn deze voorschriften gebaseerd op de Wet
verontreiniging oppervlaktewateren (Wvo), de Wm of de Wet bodembescherming.
Overigens is het lozen van (gezuiverd) huishoudelijk afvalwater op oppervlaktewater
of in de bodem verboden, indien men zich binnen een bepaalde afstand van de
riolering bevindt.Een afweging of het bedrijf doelmatig en kostenefficiënt afvalwater
kan zuiveren in een eigen zuiveringsinstallatie of het afvalwater op een andere
manier kan verwerken ligt primair bij het bedrijf zelf. Voor huishoudelijk
of daarmee vergelijkbaar afvalwater is het zelf zuiveren zelden het meest
doelmatig. De rioolwaterzuiveringsinrichting (rwzi) is immers op het zuiveren
van dit soort afvalwater afgestemd en vanwege de schaalgrootte is dit veelal
ook het meest kostenefficiënt. In de praktijk vormt dus het zelf zuiveren door bedrijven van huishoudelijk afvalwater en daarmee vergelijkbaar
afvalwater een uitzondering. De zuivering in rioolwaterzuiveringsinstallaties
geeft in verreweg de meeste situaties zowel bedrijfseconomisch als milieuhygiënisch
de meeste voordelen. Vandaar dat in de voorkeursvolgorde bij huishoudelijk
afvalwater en daarmee vergelijkbaar afvalwater zuivering in rioolwaterzuiveringsinstallaties
als voorkeur is aangegeven.Zoals in de memorie van toelichting is aangegeven en in de nota naar aanleiding
van het verslag nader is toegelicht is de voorkeursvolgorde geen dogma, en
kan daarvan worden afgeweken. Het wetsvoorstel ging er reeds van uit, dat
indien zelf zuiveren doelmatiger en kostenefficiënter voor het bedrijf
is en milieuhygiënisch acceptabel is, een afwijking van de voorkeursvolgorde
voor de hand ligt. Dit is met het genoemde amendement nog eens expliciet tot
uitdrukking gebracht in de wettekst. Voor de regering was er op zich geen
bezwaar tegen dit meer expliciet vermelden dat doelmatigheid en kostenefficiency
een rol spelen. Wel is van de zijde van de regering benadrukt dat naast het
financieel belang van het bedrijf ook de gevolgen voor het milieu in de afweging
een rol spelen. De tekst van het amendement sluit het betrekken van die gevolgen
bij de afweging niet uit. Er was voor de regering dus geen reden het amendement
te ontraden.Tijdens het debat in de Tweede Kamer heeft het lid van Heugten toegelicht
met het amendement expliciet te willen aangeven, dat het bedrijf niet gestraft
mag worden voor het feit dat het een alternatieve route heeft. De voorkeursvolgorde
moet niet vanzelf tot gedwongen afvoer naar de rioolwaterzuivering dwingen,
er moet een afweging plaatsvinden. De staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat
heeft hier reeds in het Kamerdebat instemmend op gereageerd. Omdat bedrijven
waarbij zelf zuiveren doelmatig en kostenefficiënt kan zijn veelal vergunningplichtig
zijn op grond van de Wm, waarbij de vergunning ook betrekking heeft op het
oprichten en in werking hebben van de eigen zuiveringsinstallatie, zal deze
afweging bij het verlenen van Wm vergunning plaatsvinden.De leden van de VVD-fractie vragen ten slotte of het voor een gemeente
onvoordelig kan zijn als een bedrijf zelf wil zuiveren.Het waterschap heeft er het meeste belang bij als een bedrijf huishoudelijk
afvalwater of afvalwater, dat daarmee qua biologische afbreekbaarheid vergelijkbaar
is, zelf zuivert. Dit belang is tweeledig. Het waterschap is zowel beheerder
van de rioolwaterzuiveringsinstallatie (rwzi) waarop een bedrijf zijn afvalwater
loost als het niet zelf zuivert, als (in de meeste gevallen) beheerder van
het oppervlaktewater waarop het bedrijf loost als het wél zelf zuivert.
Het zelf zuiveren en lozen door bedrijven kan er in specifieke situaties toe
leiden dat de doelmatige werking van de rwzi wordt geschaad of dat de lozing
uit de bedrijfszuivering in strijd is met het belang van de bescherming van
het oppervlaktewater.Een verstoring van de doelmatige werking van een bestaande rwzi zou aan
de orde kunnen zijn wanneer een bestaande bedrijfslozing van grote omvang
op die rwzi zou worden gestaakt. De capaciteit van de rwzi, die mede berekend
was op de bedrijfslozing, wordt dan niet meer optimaal benut. De kosten van
de rwzi zullen echter niet evenredig dalen, waardoor de totale maatschappelijke
kosten stijgen. De overige lozers, huishoudens en overige aangesloten bedrijven,
hebben hier nadeel van. In dit geval kan het «afhaken» van de
bedrijven worden tegengegaan door gebruik te maken van de subsidiemogelijkheid
aan bedrijven zoals genoemd in artikel 27, eerste lid, onderdeel d, van de
Wvo. Een verstoring van de doelmatige werking kan ook aan de orde zijn wanneer
het bedrijf alleen de afbreekbare stoffen, die eenvoudig uit het afvalwater
kunnen worden gezuiverd, uit het afvalwater haalt, en het afvalwater met resterende
(niet of slecht biologisch afbreekbare) verontreinigingen alsnog naar de rwzi brengt. Omdat het biologische proces in de rwzi verstoord kan worden
door toevoer van veel van dergelijk water, biedt het wettelijke kader in dergelijke
situaties het bevoegd gezag de mogelijkheid om lozing van dit water op de
rwzi niet toe te staan.Voor de gemeente maakt het over het algemeen minder verschil of een bedrijf
zelf wil zuiveren, omdat de gemeente alleen afvalwater transporteert. Wel
zal de gemeente bij afhaken van een groot bedrijf evenals het waterschap een
deel van de inkomsten missen (er wordt dan geen rioolheffing meer betaald).
Ook kan het voor de werking van de riolering nadelig zijn als deze was gedimensioneerd
op veel water en er nu minder water doorheen stroomt.De staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. Th. B. Bijleveld-SchoutenXNoot1Wm, artikel 10.33, derde lid, nieuw.XNoot2Richtlijn nr. 91/271/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater.XNoot1Handelingen II, 14 februari 2007, TK 43–2520.XNoot1Kamerstukken II, 2006/07, 30 578, nr. 8. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30578-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl