Voortgangsrapportage Beleidskader Jeugdzorg 2001-2004; Verslag algemeen overleg op 10 oktober 2001 over de brief bij de rapporten "Pleegzorg in een veranderende jeugdzorg" en "Pleegzorg met visie"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27410, nr. 30

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-11-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

27410 nr. 30

12-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27410Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 410Voortgangsrapportage Beleidskader Jeugdzorg 2001–2004nr. 30VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 12 november 2001De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 en de vaste commissie voor Justitie2 hebben
op 10 oktober 2001 overleg gevoerd met staatssecretaris Vliegenthart
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport en staatssecretaris Kalsbeek van Justitie
over de brief van de staatssecretaris van VWS van 8 juni
2001 ten geleide van de rapporten «Pleegzorg in een veranderende jeugdzorg,
een visie op ontwikkeling» en «Pleegzorg met visie, juridische
haken en ogen» (27 410, 19).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Cörüz (CDA) maakt de Landelijke
Stuurgroep Pleegzorg een compliment voor het uitgebrachte rapport Pleegzorg
in een veranderende jeugdzorg, een visie op ontwikkeling (hierna te noemen
visiedocument) en het rapport Pleegzorg met visie, juridische haken en ogen
(hierna te noemen haken&ogendocument). Hij onderschrijft de vertrekpunten
van het visiedocument, hoewel hij in beide rapporten de visie van jongeren
op de samenleving mist. Hij kiest als uitgangspunt het belang van het kind.
De ouders hebben het recht, het kind zelf te verzorgen, waarbij het opgroeien
binnen de eigen gezinssituatie het startpunt is. Mocht dit niet te realiseren
zijn, dan moet in herstel van de oorspronkelijke gezinssituatie worden geïnvesteerd.
Als dit onmogelijk of zinloos is, komen de alternatieven aan bod. Het visiedocument
maakt een onderscheid in een hulpverlenings- en een opvoedingsvariant. De
heer Cörüz onderstreept dat de verantwoordelijkheid van de ouders
voorop staat. Zij moeten een reële kans krijgen, daadwerkelijk te kunnen
opvoeden, waarbij reële ondersteuning geboden is. Te denken valt aan
vrijwillige ondersteuning, maar indien dit niet helpt sluit hij, voordat overgegaan
wordt tot ondertoezichtstelling of ontheffing van gezag, een verplichte ondersteuning
niet uit.Moet de hulpverleningsvariant onmiddellijk overlopen in de opvoedingsvariant?
De heer Cörüz vindt het logischer om eerst de netwerkvariant te
bekijken. Als het thuis niet gaat, ligt het voor de hand om te bezien of het
kind bij familie of kennissen kan worden ondergebracht. Omdat de eisen die
aan een netwerkpleeggezin worden gesteld bijna hetzelfde zijn als die voor een normaal pleeggezin, moet bekostiging op dezelfde wijze plaatsvinden.
Hij onderschrijft de opmerking van de projectgroep Trillium dat zonder pleegouders
geen pleegzorg mogelijk is. Volgens hem moet in het imago worden geïnvesteerd,
wellicht via een Postbus 51-spotje. De zinsnede «indien er ruimte is
uit de extra middelen van de provincie kunnen eventueel gelden voor ondersteuning
worden aangewend» geeft een erg zuinige indruk.De pleegouder is geen cliënt meer. De Wet klachtrecht en de Wet op
de medezeggenschap cliënten zorginstellingen zijn niet meer van toepassing.
Zijn er voor klachten vervangende regelingen?Een keuze voor verschillende varianten brengt een juridische inpassing
met zich. Gedacht wordt aan wijziging van artikel 261BW. Wijziging van artikel
268 van Boek 1BW kan in dezen ook een mogelijkheid bieden. Waarom wordt dit
artikel in de praktijk niet toegepast? Biedt de duidelijke uitleg van de jurisprudentie
een uitweg? Ook wordt gedacht aan een nieuwe rechtsfiguur die geënt is
op de in de VS ontwikkelde permanency-planning, zijnde een vorm van een hulpverleningscontract.
Vooralsnog wacht de heer Cörüz de studies hieromtrent af. Hij vindt
de termijn van een halfjaar om van de ene naar de andere variant te komen
te kort. Hoe reageert het veld op de juridische context? Hoe staat het met
het experiment met een hulpverleningsvariant in relatie tot een brede jeugdzorg
dat in september 2001 afgerond zou zijn?Mevrouw Örgü (VVD) merkt op dat
pleegzorg onderdeel is van de jeugdhulpverlening. Als hulp thuis niet meer
toereikend is, volgt uithuisplaatsing. Hierbij is pleegzorg de eerste keuze.
De Universele verklaring inzake de rechten van het kind bevat het recht van
het kind op te groeien in een gezin. Zij vindt het positief dat de staatssecretaris
het VN-verdrag en het EVRM (Europees verdrag voor de rechten van de mens)
nadrukkelijk in het stuk noemt. Pleegouders hebben moeite met het combineren
van hun pleegouderschap en bijvoorbeeld hun werk. Mevrouw Örgü pleit
bij langdurige zorg door pleegouders voor dezelfde rechten en plichten die
normale opvoeders hebben. In het kader van de Wet arbeid en zorg heeft haar
fractie een amendement medeondertekend waarin staat dat pleegouders in de
wet gelijk zijn gesteld aan anderen die een kind duurzaam verzorgen en opvoeden,
zoals normale en adoptieouders. In de standpuntbepaling van de staatssecretaris
staat dat dit amendement is ingediend door de PvdA en D66, maar dat is niet
correct. Zij benadrukt dat de collega's van D66 en de VVD op dit punt het
voortouw hebben genomen.Mevrouw Örgü wil diversiteit binnen de pleegzorg. Zij acht het
van groot belang om allochtone pleegouders in de netwerkpleegzorg te werven.
Gebleken is dat tweederde van de allochtone pleegouders via de netwerkpleegzorg
worden geworven. Hoe staat het met initiatieven uit het veld om meer allochtone
pleegouders aan te trekken? Wat is de mening van de staatssecretaris over
het recente onderzoek naar de netwerkpleegzorg? Zijn er successen geboekt
op het punt van meer allochtoon personeel?Pleegzorg kent twee varianten: de hulpverleningsvariant en de opvoedingsvariant.
De hulpverleningsvariant legt de nadruk op het oplossen van opvoedingsproblemen
om uiteindelijke terugkeer naar de ouders mogelijk te maken. De opvoedingsvariant
legt de nadruk op een langdurig verblijf in een pleeggezin met weinig uitzicht
op terugkeer naar de ouders. Nu wordt duidelijk gekozen voor de lichtere variant,
mits het belang van het kind zich daar niet tegen verzet. Pas als verdere
inzet van de variant zinloos is, komt de opvoedingsvariant in beeld. Mevrouw
Örgü vindt dit een positieve ontwikkeling die bovendien nauw aansluit
bij het «zo-zo-zo»-beleid: hulp zo licht, zo kort en zo dicht
mogelijk bij huis. Ook de positie van ouders vraagt aandacht. Het welzijn
van het kind staat uiteraard centraal, maar een goede begeleiding van de ouders
is daarbij een vereiste. Te vaak belandt het kind tussen de ouders en de pleegouders. Zij vraagt de staatssecretaris om een casemanager, parallel
aan de relatie voogd-begeleider, in te voeren. Intensieve ambulante begeleiding
van ouders kan in veel gevallen uithuisplaatsing voorkomen. Betere begeleiding
van pleegouders kan tevens de beschikbaarheid van pleegouders vergroten.Het standpunt van de staatssecretaris over pleegzorg is een utopie en
weinig concreet. Pleegzorg op maat is uitstekend, maar onduidelijk blijft
hoe dit in de praktijk vorm wordt gegeven en hoe het wordt ingebed in de nieuwe
wet op de jeugdzorg. De opvoedingsvariant mag dan minder snel in worden gegaan,
er dient wel duidelijkheid te bestaan over de variant. De aandacht hiervoor
mag niet verminderen. 40% van alle pleegkinderen zijn langdurig geplaatst.
Mevrouw Örgü wil duidelijkheid over de juridische uitwerking van
de opvoedingsvariant.Het punt waarop de hulpverlening omslaat in opvoedingsondersteuning, de
zogenoemde «knip», is een grijs gebied. De staatssecretaris vindt
het voorstel voor een periode van een halfjaar tot een jaar van de projectgroep
Trillium te kort. Zij doet een voorstel waarin aandacht aan de leeftijd van
het kind wordt geschonken. Kan dit voorstel de Kamer spoedig bereiken? Kan
het voorstel over de knip duidelijker worden gemaakt? Volgens het visiedocument
kan in situaties waarin pleegzorg als opvoedingsvariant geldt behoefte bestaan
aan uitbreiding van de mogelijkheden tot gezagsoverdracht aan pleegouders,
ongeacht de vraag of de ouders hiermee instemmen. Wat is de gedachte van de
staatssecretaris hierover? Hoe ver wil zij op dit punt gaan?De staatssecretaris stelt dat de pleegzorg vaak een beter alternatief
is dan plaatsing in duurdere internaten. Mevrouw Örgü is het hiermee
niet eens, omdat dit van het kind, de pleegouder en het internaat afhangt.
Er moet dus zorg op maat komen plus een individuele beoordeling. Vraaggericht
werken in de jeugdzorg is een kernbegrip. De hulpverlening sluit nog altijd
niet aan bij de vraag. De differentiatie in de pleegzorg zorgt nu voor maatwerk.
Ook zwaardere vormen moeten worden gedifferentieerd. De combinatie van gedifferentieerde
opvoedingsondersteuning en samenwerking met residentiële instellingen
spreekt haar aan. Hoe staat het hiermee? Mevrouw Örgü onderschrijft
als uitgangspunt het in de wet genoemde maximum van drie kinderen per pleeggezin,
maar wil een onderzoek naar professioneel betaald pleegouderschap voor pleeggezinnen
met drie of meer kinderen als variant in de pleegzorg. Wat is de reactie van
de staatssecretaris hierop? Door een dergelijk onderzoek wordt ook duidelijk
hoeveel grote pleeggezinnen er zijn. Kan inzicht gegeven worden in de problemen
van pleegouders die in grensgebieden wonen? Zijn hierover in de hulpverleningsvariant
afspraken gemaakt met buurlanden?Mevrouw Van Vliet (D66) memoreert dat het
uitgangspunt dat de pleegzorg een volwaardige plek in het stelsel van jeugdzorg
moet krijgen, waarbij het belang van het kind voorop staat, leidde tot een
visiedocument van de projectgroep Trillium. Tevens werd een juridisch haken&ogendocument
uitgebracht. Deze documenten werden in maart 2000 uitgebracht en daarom is
het interessant om bezien wat er na anderhalf jaar mee gebeurd is. De pleegvergoeding
is geïndexeerd en er zijn extra middelen beschikbaar gekomen, zodat de
pleegvergoeding flink gestegen is met tussen de f 100 en f 220 tot
maximaal f 388 per maand. Verder is in het nieuwe belastingstelsel een
kinderkorting opgevoerd voor pleegkinderen. Ook is het kortdurend zorgverlof
en het gewenningsverlof uit de Wet arbeid en zorg voor pleegkinderen gaan
gelden. Deze maatregelen komen echter gedeeltelijk tegemoet aan de wensen
uit het visiedocument. Wat gebeurt er met de persoonlijke bijdrage aan professionele
diensten, de ruimte voor de keuze voor zorg in plaats van voor betaalde arbeid
en het invoeren van een flexbudget om meer in de richting van individuele
zorgzwaarte te gaan? Het gaat bij deze punten om het bieden van pleegzorg
op maat. Mevrouw Van Vliet wil dit niet, als het om betaalde zorg
gaat, verbinden aan grote of kleine pleeggezinnen, maar eerder aan de zorgzwaarte.
De staatssecretaris wil naar zorg op maat, maar welke keuzes maakt zij daarbij?
Dit punt had al moeten worden meegewogen in het opnieuw vaststellen van de
pleegvergoeding. De verhoging van de pleegvergoeding is een goede zaak, maar
de Stichting Pleegzorg Nederland stelt dat er een tekort is van 16 mln gulden
dat vermoedelijk met de zorgzwaarte te maken heeft.Een bezinning op de verhouding tussen natuurlijke en pleegouders past
bij een moderne visie op pleegzorg. Omdat het uitgangspunt herstel van de
oorspronkelijke gezinssituatie is, deelt mevrouw Van Vliet vooralsnog de mening
van de staatssecretaris dat een termijn van een halfjaar tussen de hulpverleningsvariant
en de opvoedingsvariant – tenzij er sprake is van een crisissituatie –
te kort is. Zij kan deze mening niet met feiten onderbouwen, maar heeft het
onbehaaglijke gevoel dat contacten en samenwerking met de natuurlijke ouders
te snel worden opgegeven. Het is goed dat de staatssecretaris zich hierop
nader bezint, maar dit moet niet te lang duren, omdat het veld duidelijkheid
wil. Is het mogelijk om, voor de behandeling van het beleidskader jeugdzorg
in december/januari, hierover duidelijkheid te geven, zodat een concrete stap
kan worden gezet? Kan de staatssecretaris dit toezeggen?De hulpverleningsvariant moet in de nieuwe wet op de jeugdzorg worden
ingebed. In september 2001 zouden de experimenten met modules afgerond zijn.
Welke conclusie is hieruit getrokken? Uit gesprekken met de Stichting Pleegzorg
Nederland blijkt dat men de modules een prachtig idee vindt, maar dat ze in
de praktijk moeizaam werken omdat een pleegkind zich niet in modules laat
duwen.Bij de opvoedingsvariant is de vraag of een meer fundamentele bezinning
op kinderbeschermingsmaatregelen op zijn plaats is geen goed excuus voor het
feit dat hierover nog geen duidelijkheid is. Mevrouw Van Vliet vindt het ook
te vaag als nu gesteld wordt dat de kinderbeschermingsmaatregelen er anders
uit moeten gaan zien en dat voor de tussentijd gekozen moet worden voor mogelijkheden
die artikel 268 BW biedt op het punt van de gedwongen gezagsontneming. Als
er noodzaak is om stevig in te grijpen, moet eerst de discussie gevoerd worden
waarna aanpassingen mogelijk zijn. Kan de staatssecretaris hierop ingaan?
Mevrouw Van Vliet wil op dit punt een kabinetsstandpunt horen dat een richting
aangeeft. Verder wil zij over dit punt nader spreken bij de behandeling van
het beleidskader jeugdzorg.Het is goed dat pleegouders betrokken zijn geweest bij het door Trillium
uitgegeven document, maar er zijn nog problemen met de rechtspositie van de
ouders versus de pleegouders. Uit gesprekken met pleegouders blijkt verder
dat zij het gevoel hebben dat ze in de huidige situatie, op weg naar de nieuwe
wet op de jeugdzorg, niet goed worden gestuurd als zij contact willen hebben
met het Bureau Jeugdzorg en instanties voor pleegzorg. Zij willen één
aanspreekpunt en dat kan een casemanager zijn. Hoe staat het daarmee? In 1998
zijn door de fractie van mevrouw Van Vliet vragen gesteld over het verlies
van de pleegvergoeding als op voogdij wordt overgegaan. Dit punt is inmiddels
geregeld, maar nu krijgt zij signalen dat de kosten voor een ziektekostenverzekering,
buitengewone uitgaven en schoolkosten niet gedekt worden. Wil de staatssecretaris
hierover contact opnemen met de betrokken bewindslieden om te bezien wat op
dit punt nog mogelijk is?Mevrouw Arib (PvdA) merkt op dat de indexering
en de verhoging van de pleegoudervergoeding zeer goed door de pleegouders
zijn ontvangen. Zij ervaren dit als een erkenning van hun werk. Ook het gegeven
dat pleegouders die de voogdij hebben nu een vergoeding ontvangen, terwijl
zij daar voorheen geen recht op hadden, is goed ontvangen. Deze effecten kunnen
ertoe bijdragen dat de landelijke campagne om pleegouders te werven succesvol
wordt. Met de visiedocumenten liggen er goede voorzetten voor verbetering van
de pleegzorg, een onmisbare vorm van hulpverlening. Gelukkig willen steeds
meer allochtone ouders pleegouder zijn. Door hen wordt met name voorzien in
zogenoemde netwerkplaatsing binnen familie, bij vrienden of kennissen. Het
verheugt mevrouw Arib dat het kabinet het standpunt van Trillium voor een
groot deel heeft overgenomen. Nog steeds geldt dat hulp zo licht mogelijk,
zo kort mogelijk en zo dicht mogelijk bij huis moet worden verleend. Daarom
is het noodzakelijk dat in een vroeg stadium signalen van mogelijke problemen
worden opgepakt en dat op tijd hierop wordt ingespeeld. Preventie is hierbij
echter het meest belangrijk. Investeren in trajecten vooraf slaat goed aan.
Verder zijn ambulante vormen van thuiszorg essentieel.In de visie op de pleegzorg worden uitgangspunten geformuleerd. Het eerste
daarvan is het belang van het kind. Mevrouw Arib onderschrijft het uitgangspunt
dat bij problemen allereerst hulp geboden moet worden binnen het eigen gezin,
maar meent – indachtig de wachtlijsten voor de jeugd GGZ – dat
de overheid hierin haar verantwoordelijkheid moet dragen. De VOG (ondernemersorganisatie
voor welzijn, jeugdhulpverlening en kinderopvang) houdt een pleidooi voor
een omslagtermijn van maximaal een jaar van hulpverlenersvariant naar opvoedingsvariant.
Mevrouw Arib wil een verantwoorde termijn die zo kort mogelijk duurt. Wanneer
kan zij een nader voorstel hierover tegemoet zien? Trillium voert goede argumenten
aan voor een termijn van een halfjaar tot een jaar, maar zij benadrukt dat
op dit punt een verantwoorde beslissing moet worden genomen. Zij meent dat
de natuurlijke ouders alle mogelijkheden moet worden geboden om hun opvoedingstaak
op zich te nemen.Al tijdens een vorig algemeen overleg uitte mevrouw Arib haar grote ongenoegen
over de wijze waarop met grote pleeggezinnen wordt omgegaan door met name
instellingen voor de jeugdzorg, de Raad voor de kinderbescherming en de gezinsvoogdij.
De staatssecretaris merkte toen op dat het uitgangspunt de kwaliteit van de
pleegzorg moet zijn. Grote pleeggezinnen klagen dat verschillende instellingen
hiermee dubbel omgaan. Soms worden ze met de nek aangekeken en soms worden
ze als een soort vergaarbak voor pleegkinderen gebruikt. Kan hierover duidelijkheid
worden gegeven?Mevrouw Arib mist in de documenten de stem van de pleegkinderen. Zij moeten
bij het beleid voor pleegouders en pleegzorg worden betrokken. Pleegouders
met klachten moeten voor diverse commissies verschijnen die soms uit tien
personen bestaan, hetgeen een overweldigende indruk op de pleegouders maakt.
Aanbevelingen van klachtencommissies en uitspraken worden vaak niet opgevolgd.
De onafhankelijkheid van de klachtencommissies is ver te zoeken. Er zouden
zelfs uitspraken van de kinderrechter niet worden opgevolgd. Concrete gevallen
zijn aan de minister indertijd voorgelegd, maar de pleegouders hebben hierover
niets meer vernomen. Kan de staatssecretaris hierop ingaan? Wat is de positie
van de pleegouders in de Wet op de jeugdzorg? Zij schijnen niet meer als cliënt
te worden beschouwd en dat betekent dat de Wet klachtrecht en de Wet op de
medezeggenschap cliënten zorginstellingen niet meer voor de pleegouders
van toepassing zijn. Waar moeten de pleegouders nu terecht met hun klachten?Met betrekking tot de knip tussen de zogenoemde hulpverlenersvariant en
de opvoedingsvariant wordt een aantal onderzoeken aangekondigd. Kunnen wellicht
nu al enkele maatregelen naar voren worden gehaald om de positie van de pleegouders
te versterken? Nu moet de gezinsvoogd na een jaar besluiten tot verlenging
van ondertoezichtstelling, hetgeen een interne eigenstandige beslissing is.
Het is bekend dat gezinsvoogden eenmaal in de zes of zeven weken een uur de
tijd hebben voor een gezin en op basis daarvan nemen zij vergaande beslissingen
die niet getoetst worden. Mevrouw Arib meent dat een dergelijk besluit door
een rechter moet worden genomen. Ook is het mogelijk dat een uiterste termijn
wordt opgenomen, waarbij voor het verstrijken daarvan, de gezinsvoogd
aan belanghebbenden kenbaar maakt of hij al dan niet een nieuwe ots of uithuisplaatsing
aanvraagt. Dit alles moet ook in de nieuwe wet op de jeugdzorg worden geregeld.
Hoe staat het met de kamerbreed gesteunde motie over het specialisme kinderrechter?Omdat nog een aantal zaken, ook met het oog op de nieuwe wet, moet worden
uitgezocht, verzoekt mevrouw Arib met klem of een vervolgtraject voor Trillium
in gang kan worden gezet, omdat anders de invoering van de voorstellen zal
stagneren. Binnen de nieuwe wet op de jeugdzorg moet rekening worden gehouden
met de specifieke situatie van de pleegzorg. Na een onderzoek van ongeveer
acht weken is uitbetaling aan de pleegouders mogelijk. Voor netwerkplaatsing,
waartoe snel kan worden overgegaan, is betaling na acht weken te laat. In
deze gevallen kan een vorm van voorlopige indicatie uitkomst bieden. Wil de
staatssecretaris hiernaar kijken en bijvoorbeeld achteraf toetsen mogelijk
maken?De heer Rouvoet (ChristenUnie) merkt op dat
zijn bijdrage mede namens de fractie van de SGP-fractie geleverd wordt. Hij
vindt het opvallend dat de fracties dezelfde uitgangspunten hanteren bij het
onderwerp pleegzorg. Het accent ligt primair op herstel van de gezinsrelatie.
Indien dit onmogelijk is, kan een oplossing worden gevonden in een vervangende
gezinssituatie. Hij signaleert een dilemma bij de omslag van het zorgprogramma
naar de opvoedingsarrangementen. Kiest men het perspectief van de ouders,
dan kan dit tot een andere stellingname leiden dan wanneer het perspectief
van de pleegouders gekozen wordt. Ook hierbij moet het belang van het kind
voorop staan. Hij wil, net als de bewindslieden, ervan uitgaan dat het belang
van het kind er niet bij gebaat is als een beslissing onnodig lang wordt uitgesteld.
Wel benadrukt hij dat deze stellingname niet automatisch pleit voor een termijn
van een halfjaar. Onder verwijzing naar de argumentatie van Trillium die pleit
voor een periode van een halfjaar tot een jaar en de organisaties uit het
veld die zich daarin kunnen vinden, heeft de heer Rouvoet niet genoeg aan
de opmerking van de staatssecretaris in de brief dat een dergelijke termijn
«haar wat kort voorkomt». Kan de staatssecretaris haar mening
onderbouwen? Hij heeft de neiging om de termijn van een halfjaar, na consultatie
van deskundigen, toereikend te achten waarbij hij zich kan voorstellen dat
men al gauw uitkomt aan de bovenkant van die periode. De suggestie om naar
leeftijd te differentiëren steunt hij. Het maakt een groot verschil of
men over een ouder of een heel jong kind spreekt.De heer Rouvoet voelt voor de suggestie om te differentiëren naar
zorgaanbod, maar hij is huiverig als hij wordt geconfronteerd met de woorden
«differentiatie» en «flexibilisering» in de sfeer
van pleegkostenvergoeding. Hij wil afstand nemen van alles wat riekt naar
prikkels die concurrentie tussen pleeggezinnen bevorderen. Is de staatssecretaris
dit met hem eens? Hij is het ermee eens dat de positie van pleegouders op
een aantal punten versterkt moet worden, maar ook hier wil hij een lijn trekken.
In het Tijdschrift over jeugd wordt gesuggereerd, pleegouders een officiële
erkenning te geven als hulpverlener, maar hier is de heer Rouvoet tegen. Een
dergelijke handelwijze neemt het specifieke karakter van pleegzorg weg waarbij
vooral het accent ligt op de gezinssituatie die zo normaal mogelijk moet zijn.
Professionalisering stelt hij hierbij niet voorop; wel een kwalitatief goede
opvang.De heer Rouvoet sluit zich aan bij vragen die gesteld zijn over het landelijke
budgettekort. Een gedwongen gezagsontname is een ingrijpende stap. Hij pleit
ervoor deze ingreep zo lang mogelijk uit te stellen en lichtere ingrepen,
zoals permanency-planning – hoewel daaraan ook juridische en praktische
haken en ogen zitten – te benutten. Verkenning in die richting juicht
hij toe. In verband met de uitbreiding van de pleeggezinnen ziet hij niet
in hoeverre decentralisatie naar de provincies daarvoor een belemmering vormt.
De indruk bestaat dat het verschil in organisatie en indeling van
provinciale pleegzorg hierbij een rol kan spelen. Kan de staatssecretaris
hierop ingaan? De heer Rouvoet is er blij mee dat gekeken wordt in de richting
van allochtone pleegouders. Volgens het Tijdschrift over jeugd komt het verschijnsel
netwerkplaatsing uit de allochtone gemeenschap vandaan. Tot slot vraagt hij
met het oog op het matchingsvraagstuk bij het zoeken naar pleeggezinnen aandacht
voor het aspect van de levensbeschouwing.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) benadrukt dat
kinderen er recht op hebben op te groeien in een zorgzame en veilige omgeving.
Helaas is dit niet vanzelfsprekend gelet op vele misstanden in de huiselijke
sfeer. De pleegzorg kan een goede rol spelen bij het tijdelijk of permanent
opvangen van dit soort problemen via intensieve ambulante hulp en een vervangende
perspectiefvolle nieuwe gezinssituatie.Bij de positie van de pleegzorg spelen de randvoorwaarden, de financiering
en de discussie over arbeid en zorg een rol. Uit grafieken in het Tijdschrift
over jeugd blijkt dat deeltijdpleegzorg toeneemt. Door de Wet arbeid en zorg
zijn kortdurend betaald zorgverlof en gewenningsverlof ook voor pleegouders
toegankelijk gemaakt. Een lastig probleem blijft de term «duurzaam».
In de beginperiode en bij intensieve ambulante hulp kan het nodig zijn dat
men een beroep doet op dit soort verlofregelingen. Kan dit voor alle kinderzorg-gerelateerde
regelingen onderzocht worden? Een korting voor pleegkinderen is nu in het
nieuwe belastingstelsel geregeld, maar er resteren nog obstakels in de vorm
van schoolkosten, de ziektekosten en kosten voor kinderopvang. Kan iemand
extra punten voor een groter huurhuis krijgen als hij pleegouder wil worden?
Kan de staatssecretaris op deze vragen ingaan?Mevrouw Van Gent is er verheugd over dat de vergoeding verhoogd is. Terecht
is een vergelijking getrokken met de duurdere en minder gewenste oplossing
van een internaat. In hoeverre wordt voldoende rekening gehouden met de diversiteit
en de zorgzwaarte? De VOG en de SPN (Stichting Pleegzorg Nederland) wezen
op een groot tekort bij begeleidingskosten. Is men op dit punt niet te zuinig?
Zij sluit zich aan bij vragen over de positie van pleegouders in de Wet op
de jeugdzorg. De overgang van de hulpverleningsvariant naar de opvoedingsvariant
is ingewikkeld. De VOG, de SPN en Trillium stellen dat, hoe langer de periode
voordat een beslissing genomen is wordt opgerekt, hoe meer het belang van
het kind geschaad wordt. Volgens deze instanties is het mogelijk dat de hulpverleners
in een periode van een halfjaar voldoende kennis vergaren om tot een beslissing
te kunnen komen. Het is bekend dat er problemen bij de gezinsvoogdij zijn
en dat dossiers te lang blijven liggen omdat er gebrek aan hulpverleningskrachten
zijn. Mevrouw Van Gent pleit voor adequate hulpverlening. Zij kan zich niet
voorstellen dat men een halfjaar tot een jaar nodig heeft om het probleem
te kunnen doorgronden. Zij vindt het aanvaardbaar dat rekening wordt gehouden
met de leeftijd van het kind. Waarom aarzelt het kabinet nog over die termijn
van een halfjaar? Is het net als mevrouw Van Gent van mening dat de hulpverlening
niet altijd adequaat het probleem duidelijk kan maken? Of heeft deze aarzeling
een meer fundamentele oorzaak? Mevrouw Van Gent vindt het van groot belang
dat de regelgeving glashelder is. Er moet goed worden nagedacht over de vraag
hoe de overdracht juridisch gestalte krijgt. Verder is een cultuuromslag nodig.
Is in het ondersteuningsprogramma een herkenbaar onderdeel voor de pleegzorg
ingeruimd? Toetsing achteraf kan plaatsvinden voor de netwerkondersteuning.
Wel moet ervoor gezorgd worden dat de vergoeding aan die groep snel wordt
uitbetaald. Het antwoord van de bewindsliedenStaatssecretaris Vliegenthart sluit zich aan
bij de complimenten die zijn uitgebracht aan de Landelijke stuurgroep pleegzorg
en de projectorganisatie Trillium voor het voortreffelijke werk dat in de
afgelopen periode verricht is. Met de uitgebrachte documenten is een goede
basis gelegd voor een verdere ontwikkeling van het beleid op het terrein van
de pleegzorg. Over de nieuwe uitgangspunten bestaat overeenstemming. De staatssecretaris
sluit zich tevens aan bij reeds geldende uitgangspunten: hulpverlening moet
zo licht en zo dicht mogelijk bij huis plaatsvinden; zwaardere instrumenten
moeten pas worden ingezet als lichtere niet meer helpen. Een vernieuwend element
hierbij is het in kaart brengen van de netwerkpleegzorg. Netwerkpleegzorg
en vormen van deeltijdpleegzorg zijn lichtere vormen van de georganiseerde
pleegzorg. In maart 2000 zijn het visiedocument en het haken&ogendocument
uitgebracht. De in het visiedocument geformuleerde uitgangspunten werden breed
gesteund. Er is concreet aan het werk gegaan met de versterking van de maatschappelijke
positie van pleegouders. In november 2000 vond een bijeenkomst van deskundigen
plaats over de documenten. De uitkomst daarvan is bij de beschouwingen betrokken.
Ook is onderzoek verricht naar de vergoedingssystematiek voor pleegkinderen.
Het traject arbeid en zorg is afgelegd. Hierbij is gekeken naar de wijze waarop
faciliteiten op het terrein van arbeid en zorg gebruikt kunnen worden om pleegouders
tegemoet te komen bij hun verzorgende taak. Dit geschiedde vanuit het vertrekpunt
dat de rol van pleegouders zoveel mogelijk gelijk gesteld moet worden met
die van ouders. Dit is gebeurd in de Wet arbeid en zorg en in de belastingwetgeving
op het punt van de kinderkorting. De korting op de pleegvergoeding voor een
gehandicapt kind is ongedaan gemaakt. De afrondende besluitvorming over de
verhoging van de pleegvergoeding heeft dit voorjaar in het kabinet plaatsgevonden.
Verder wijst de staatssecretaris erop dat er sprake is van een substantiële
verhoging van de pleegvergoeding. Vergoeding van kosten van pleegopvang die
meer in overeenstemming is met de werkelijke kosten drukt in ieder geval de
waardering uit die allen hebben voor de rol die pleegouders in de samenleving
spelen. Enkele sprekers vielen over de zinsnede dat eventuele ruimte uit extra
middelen van de provincie voor ondersteuning van de pleegzorgorganisaties
gebruikt kan worden. De staatssecretaris beaamt dat het wat zuinig in de brief
opgeschreven staat, maar dat kwam omdat op dat moment niet duidelijk was hoeveel
er nodig was voor de verhoging van de pleegvergoeding. Er was 26 mln gulden
structureel losgepeuterd bij minister Zalm en inmiddels zijn de nadere kosten
bekend. Een bedrag van 5 mln gulden is structureel beschikbaar voor de ondersteuning
van de uitvoering van de pleegzorgorganisaties. Dit bedrag wordt mede gebruikt
om de pleegzorg een goede plek te geven in de nieuwe wet. De berekening slaat
op de oude situatie, zonder dat gewerkt werd met het Bureau jeugdzorg en de
daarbij behorende caseload.Het aspect zorg op maat waarop Trillium de nadruk legt, hangt samen met
de wijze waarop pleegzorg in de toekomst meer moet worden gedifferentieerd.
De staatssecretaris wijst hiertoe op de omslag naar een meer vraaggestuurd
systeem. Zorg op maat kan worden geboden via netwerkpleegzorg, deeltijdpleegzorg
of intensievere vormen van pleegzorg. Bekeken wordt of in het implementatietraject
van de Wet op de jeugdzorg, waarin pleegzorg ook in gedifferentieerde vorm
een plaats moet krijgen, het instrument van de flexbudgetten een rol kan spelen.
Op dit moment vinden experimenten met modules plaats. Hierin zitten bewust
verschillen zodat hieruit lering kan worden getrokken. Pleegzorg als module
wordt in de nieuwe wet opgenomen, maar daarbij moet differentiatie mogelijk
zijn. De uitkomsten van de experimenten worden in een boekje beschreven en
gepresenteerd op de slotconferentie Trillium eind dit jaar. Tevens zal hierover
een conferentie worden georganiseerd. In het implementatietraject van
de nieuwe wet op de jeugdzorg zit een spoor inbedding van de pleegzorg. Een
belangrijk aandachtspunt hierbij is de relatie van het Bureau jeugdzorg tot
de voorziening voor pleegzorg. Het verschil tussen de regio's heeft alles
te maken met het verschil in ontwikkeling dat de afgelopen jaren is ontstaan
doordat van onderop initiatieven en samenwerkingsverbanden tot stand zijn
gekomen. Het is belangrijk dat dit aspect zich uitkristalliseert. De VOG en
de SPN hebben om een vervolgtraject op de projectgroep Trillium gevraagd.
Een dergelijk vervolgtraject zal erop gericht moeten zijn dat de verdere ontwikkeling
van de pleegzorg wordt ingebed in de nieuwe wet op de jeugdzorg. Met de provincies
zijn afspraken gemaakt over de wijze van implementatie van de wet. In de begroting
is voor dat proces extra geld beschikbaar. De staatssecretaris heeft met de
provincies afspraken gemaakt over de manier waarop de verschillende aspecten
die in het kader van de nieuwe wet op de jeugdzorg belangrijk zijn in dat
traject hun plaats krijgen. Het is de vraag of alle aspecten afzonderlijk
gefinancierd moeten worden of dat daarvoor ruimte beschikbaar wordt gesteld
aan de provincies in de vorm van een doeluitkering jeugdzorg. Desgevraagd
merkt zij op dat op tal van fronten extra geld voor de jeugdzorg beschikbaar
is gekomen. Voor een goed functioneren worden randvoorwaarden geschapen, maar
hierover moeten afspraken worden gemaakt. Op het moment waarop verschuivingen
tussen hulpvormen plaatsvinden, is er ook sprake van een verschuiving van
geldstromen. Dergelijke afwegingen moeten op provinciaal niveau worden gemaakt.Het proces van de interculturalisatie is gericht op werving en het vergroten
van de toegankelijkheid voor allochtone cliënten en een betere toerusting
van de organisatie, zodat zij op een goede manier kan inspelen op de vraag
vanuit allochtone gezinnen. Netwerkpleegzorg is een belangrijk initiatief
waarnaar onder andere in Brabant onderzoek is verricht. Eind oktober wordt
het onderzoeksrapport uitgebracht. Hierin zitten veel bruikbare aanbevelingen
en aanwijzingen voor andere regio's. Ook in het kader van de beeldvormingscampagne
zal de ontwikkeling van de netwerkpleegzorg een belangrijke plaats innemen.
Het NIZW (Nederlands instituut voor zorg en welzijn) heeft een scholingsprogramma
ontwikkeld waardoor de pleegzorgwerkers beter worden toegerust bij het omgaan
met culturele verschillen. Ook voor het traject communicatie met pleegouders
is door het NIZW materiaal ontwikkeld.Tijdens het algemeen overleg Jeugdzorg in december 2000 is afgesproken
dat de staatssecretaris zich met de Inspectie zou verstaan en dat een handreiking
in verband met de uitvoering van artikel 19 van het Besluit kwaliteitseisen
jeugdhulpverlening – waarin sprake is van een maximum van drie pleegkinderen –
zou worden gedaan. Bij afwijking van de norm van drie staat uiteraard het
belang van het kind voorop. Een grond om af te wijken is als het bijvoorbeeld
om broertjes en zusjes gaat. Verder moeten de mogelijkheden van het pleeggezin
bekeken worden. De vervangende gezinssituatie moet een goed opvoedings- en
opgroeimilieu aan het pleegkind bieden. De verantwoordelijkheid voor de toetsing
of aan die belangen is voldaan ligt bij de voorzieningen voor pleegzorg. De
afgesproken werkwijze is dat, bij afwijking van de norm, een onderbouwde verantwoording
voor de desbetreffende opname wordt afgelegd. Deze verantwoording moet door
de eindverantwoordelijke geparafeerd zijn. Het stuk hoort in het dossier te
zitten, zodat de Inspectie kan toetsen of de afgesproken criteria zorgvuldig
zijn gehanteerd. Deze instructie wordt door de betrokkenen als zeer werkbaar
ervaren. De staatssecretaris vraagt, stukken waaruit het tegendeel blijkt
aan haar te overhandigen, zodat hiernaar gekeken kan worden. In de nieuwe
wet op de jeugdzorg en de algemene maatregelen van bestuur die de kwaliteitseisen
regelen zal op dit aspect nader worden ingegaan. Zij kan niet onmiddellijk
de vraag naar het aantal grote gezinnen beantwoorden. De gegevens hieromtrent
zullen bij de provincies en de voorzieningen worden opgevraagd. De staatssecretaris
is tegen betaling van pleeggezinnen om de reden die de heer Rouvoet voortreffelijk
verwoord heeft. Het specifieke van pleegzorg is dat kinderen in een gewoon
gezin opgroeien. Een hulpverleningsrelatie brengt hierin verandering, omdat
dan de pedagogische omgeving van het gezin, waarin een kind opgroeit, niet
meer centraal staat, maar sprake is van vormen die lijken op residentiële
zorg waarbij andere eisen aan de verzorgers gesteld kunnen worden. De pleegouders
worden op het punt van de faciliteiten zoveel mogelijk gelijkgesteld met natuurlijke
ouders.Vanuit de organisatie van pleegouders is in verband met de klachtenregeling
de wens geuit om niet meer als cliënt gedefinieerd te worden. Men is
namelijk geen object voor hulp, men ontvangt ondersteuning bij het bieden
van pleegzorg. De Wet klachtrecht of de Wet medezeggenschap cliënten
zijn dan echter niet van toepassing omdat men geen cliënt is. Er wordt
op dit punt naar een oplossing gezocht. Hierover vindt overleg plaats met
de VOG en de SPN.Reagerend op de vraag naar de situatie in grensgebieden vraagt de staatssecretaris
of zij het stuk waarin van problemen gewag wordt gemaakt kan ontvangen zodat
zij zich daarin kan verdiepen.Staatssecretaris Kalsbeek is het eens met
degenen die opmerkten dat de brief niet duidelijk is over de opvoedingsvariant.
Het gaat om een ingewikkeld probleem, maar zij hoopt voor het eind van het
jaar de Kamer meer duidelijkheid te verschaffen. Het pedagogische belang van
het kind speelt bij dit punt een grote rol. Het kind is er vaak mee gediend
om zekerheid te krijgen over de vraag in welk gezin het verder opgroeit. Verder
spelen een rol de mening van het kind, het belang en de opvatting van de ouders
en het belang van de pleegouders. De pedagogische dimensies moeten in een
juridisch vat gegoten worden. De vraag hoe de formele regels worden toegepast
moet hier tevens bij betrokken worden. Deze toepassing kan soms worden beïnvloed
als het gaat om instellingen voor gezinsvoogdij of het Bureau jeugdzorg, maar
men heeft ook met de rechter te maken die in zijn afweging autonoom is. Deze
afwegingen relativeren de discussie over de periode van een halfjaar tot een
jaar. De rechter kan namelijk op ieder moment ouders van het ouderlijk gezag
ontheffen.Sprekend over de verhoging van de pleegzorgvergoeding merkt de staatssecretaris
op dat het goed is dat de regel dat een pleegouder die voogd werd geen vergoeding
meer kreeg, is opgeheven. Er bestaan twee regelingen op grond waarvan men
eventueel voor een extra vergoeding in aanmerking kan komen. Ten eerste is
er de f 5-regeling. Deze toelage van ten hoogste f 5 per dag kan
aan de pleegouders worden verstrekt wanneer het een pleeggezin betreft door
wie aan drie of meer jeugdigen jeugdhulpverlening wordt geboden of wanneer
de jeugdige een geestelijke of lichamelijke handicap heeft die noodzaakt tot
het maken van kosten. Ten tweede is er de bijzonderekostenregeling. Deze geldt
alleen voor justitiepupillen en houdt in dat de rechtspersonen een budget
ontvangen ten behoeve van de bijzondere uitgaven voor de jeugdigen over wie
zij de voogdij hebben. Bij vrijwillige plaatsing zijn de natuurlijke ouders
aanspreekbaar op kosten voor bijvoorbeeld een bril of een fiets. Omdat het
begrip «vrijwillige plaatsing» erg moeilijk is, wordt met VWS
bezien of aan deze kosten via een flexbudget tegemoet kan worden gekomen.
Naar aanleiding van de vraag of het specialisme kinderrechter verdwijnt, merkt
de staatssecretaris op dat dit geenszins het geval is. Wel is er sprake van
een roulatie van rechters die zich met kinderen bezighouden. De deskundigheid
zal hierbij in stand blijven. Zij verwijst op dit punt naar een brief die
op 23 mei jl. over deze problematiek naar de Kamer gezonden is.Ingaande op de vraag over gezinsvoogden die soms vergaande beslissingen
nemen die niet getoetst worden, zegt de staatssecretaris dat een cliënt
een formele bevestiging kan vragen in het geval een gezinsvoogdij-instelling
een beslissing neemt in de vorm van een schriftelijke aanwijzing. Het is goed,
cliënten erop te wijzen dat zij er recht op hebben om met
een dergelijke aanwijzing naar de kinderrechter te gaan. Het is de staatssecretaris
niet gebleken dat hiermee problemen zijn, maar als er aanwijzingen zijn die
hierop wel duiden, hoort zij dit graag.De vraag of uitspraken van kinderrechters terzijde worden gelegd door
jeugdzorg is op 15 juni 2000 in een algemeen overleg Pleegzorg aan de
orde geweest. De minister merkte toen op dat rechterlijke uitspraken nooit
terzijde kunnen worden gelegd. Wel is het mogelijk dat een rechter een machtiging,
met een geldigheidsduur van drie maanden, afgeeft tot uithuisplaatsing. Een
machtiging is echter geen verplichting. Jeugdzorg heeft de mogelijkheid een
kind uit huis te plaatsen, maar het gebeurt dat ouders dan in actie komen.Moet er, naast de gezinsvoogd, een casemanager komen? Het is de bedoeling
dat de gezinsvoogd meer tijd voor zijn taken uittrekt. In het voorjaar is
38 mln gulden uitgetrokken voor ondersteuning van de gezinsvoogdij, zodat
meer tijd aan individuele situaties kan worden besteed. Daarnaast worden,
zoals staatssecretaris Vliegenthart opmerkte, pleegouders ondersteund. Aan
de kant van het kind met de eigen ouders zit de gezinsvoogd, aan de kant van
de pleegouders en het pleegkind zit de pleegzorgbegeleiding. Deze gescheiden
circuits wil de staatssecretaris handhaven om te voorkomen dat één
persoon de belangen, waarbij zich de nodige tegenstellingen kunnen voordoen,
van het kind behartigt.Nadere gedachtewisselingDe heer Cörüz (CDA) vraagt of wijziging
van artikel 268 BW voortvloeit uit het gegeven dat bestaande regels ontoereikend
of te moeilijk zijn. Wil de staatssecretaris ingaan op zijn vraag om ouders
in voorkomende gevallen verplicht een cursus te laten volgen, eventueel via
een machtiging van de rechter? Hij benadrukt dat netwerkpleegzorg zich niet
alleen tot allochtonen uitstrekt.Mevrouw Örgü (VVD) vraagt of te
zijner tijd schriftelijk nadere informatie kan worden gegeven over de interculturalisatie.
Kan worden aangegeven hoe het staat met de combinatie van de gedifferentieerde
opvoedingsondersteuning in samenwerking met residentiële instellingen?Mevrouw Van Vliet (D66) vraagt aandacht voor
de klacht uit de pleegzorg dat modules niet handig werken omdat het om individuele
kinderen gaat. Is de uitslag van experimenten hiermee al bekend? Zij benadrukt
haar standpunt over de noodzaak van het instellen van een casemanager. Wil
de staatssecretaris in het overleg met VWS over een flexbudget ook schoolkosten
ter sprake brengen en de uitkomst daarvan aan de Kamer mededelen?Mevrouw Arib (PvdA) merkt op dat bij de ontwikkeling
van netwerkpleegzorg ook gebruikgemaakt moet worden van wetenschappelijk onderzoek
omdat plaatsing niet altijd positief uitvalt. Bestaat een financieringsstructuur
voor nieuwe varianten in de pleegzorg?Mevrouw Van Gent (GroenLinks) vraagt nogmaals
aandacht voor de vele obstakels waarmee pleegouders geconfronteerd worden.
Pleegouders hoeven niet te worden bevoordeeld, maar zij mogen zeker niet benadeeld
worden. Het duurzaamheidscriterium in de Wet arbeid en zorg is een belemmering
om natuurlijke en pleegouders gelijk te stellen. Zij benadrukt dat het degelijke
karakter van de hulpverlening invloed kan hebben op de te hanteren termijnen
voor het omslagpunt. De hulpverlening en de systematiek moeten tijdig aansluiten
op het totale hulpverleningspakket.Staatssecretaris Vliegenthart merkt op dat
netwerkpleegzorg een goed alternatief is binnen de pleegzorg. Bij een lichtere
vorm van pleegzorg is de opvoedingsvariant niet aan de orde.
In de aan de Kamer gezonden voortgangsrapportage Beleidskader Jeugdzorg is
ook aandacht besteed aan de interculturalisatie. Indien deze informatie onvoldoende
is, kan nog een aanvulling worden verstrekt. Een kenmerk van vernieuwing van
de pleegzorg en de nieuwe wet op de jeugdzorg is dat meer combinaties mogelijk
moeten worden. Een combinatie van pleegzorg met ondersteuning uit andere voorzieningen,
zoals residentiële zorg, is dus mogelijk. Zij meent dat via een flexbudget
voor intensievere vormen van pleegzorg een oplossing kan worden gevonden.
De modules in de gehandicaptenzorg zijn een grote verbetering. Omdat bureaucratie
moet worden voorkomen, moet voor de pleegzorg gestreefd worden naar een grofmazige
structuur waarbinnen differentiatie mogelijk is, zodat meerdere kinderen in
een module passen. De staatssecretaris zal de problemen met de school- en
ziektekosten nader bekijken. De problemen met de ziektekosten ontstaan door
het verschil tussen een particuliere verzekering en het ziekenfonds. Een basisverzekering
zal hiervoor de oplossing zijn! Uit de Groningse studie blijkt dat netwerkpleegzorg
en bestandspleegzorg gelijkwaardige vormen van pleegzorg zijn. Gebleken is
dat voor allochtone gezinnen gemakkelijker een pleeggezin binnen het eigen
netwerk kan worden gevonden. Indien in een nieuwe wet op de jeugdzorg meer
modaliteiten mogelijk worden, zal de financiering daarvan gedifferentieerd
moeten worden. De staatssecretaris deelt het uitgangspunt omtrent de gelijkstelling
van natuurlijke en pleegouders. Zij beaamt dat de Wet arbeid en zorg hiervoor
een belemmering vormt. Wellicht kan het calamiteitenverlof een oplossing in
dezen bieden. Ook kan via het flexbudget de pleegouder een extra vergoeding
krijgen waarmee verlof kan worden gekocht.Staatssecretaris Kalsbeek wil het punt van
de permancency-planning nader uitwerken. Het gaat daarbij om een tussenvariant
waarbij het perspectief op terugkeer naar het ouderlijk huis niet afgesneden
is. In de tussentijd mag geen misverstand bestaan over de vraag wie in het
dagelijkse leven in juridische zin de macht heeft. Op het punt van de casemanager
handhaaft zij haar standpunt dat professionele hulpverleningsinstanties zo
efficiënt mogelijk moeten werken. Zij blijft er echter tegen dat alles
in één hand gehouden wordt. Tot slot deelt zij mede dat zij
de uitkomsten van het overleg over de bijzondere kosten naar de Kamer zal
terugkoppelen.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van LenteDe voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Swildens-RozendaalDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,TeunissenXNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Swildens-Rozendaal (PvdA),
ondervoorzitter, Middel (PvdA), Van Lente (VVD), voorzitter, Dankers (CDA),
Oudkerk (PvdA), Rijpstra (VVD), Bakker (D66), Rouvoet (ChristenUnie), Van
Vliet (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD), Passtoors (VVD), Gortzak (PvdA), Hermann
(GroenLinks), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Spoelman (PvdA), Kant
(SP), E. Meijer (VVD), Van der Hoek (PvdA), Blok (VVD), Mosterd (CDA), Cörüz
(CDA) en Pitstra (GroenLinks).Plv. leden: Lambrechts (D66), Rehwinkel (PvdA), Apostolou (PvdA), Örgü
(VVD), Verburg (CDA), Noorman-den Uyl (PvdA), Weekers (VVD), Ravestein (D66),
Slob (ChristenUnie), Van 't Riet (D66), Terpstra (VVD), Udo (VVD), Belinfante
(PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Ross-van Dorp (CDA), Th. A. M. Meijer
(CDA), Duijkers (PvdA), Smits (PvdA), Marijnissen (SP), O. P. G.
Vos (VVD), Hamer (PvdA), Cherribi (VVD), Rietkerk (CDA), Visser-van Doorn
(CDA) en Van Gent (GroenLinks).XNoot2Samenstelling: Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), voorzitter, Van de Camp
(CDA), Biesheuvel (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Apostolou
(PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), Dittrich (D66), ondervoorzitter,
Rabbae (GroenLinks), Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), Rouvoet (ChristenUnie),
O. P. G. Vos (VVD), Passtoors (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP),
Ross-van Dorp (CDA), Niederer (VVD), Nicolaï (VVD), Halsema (GroenLinks)
Weekers (VVD), Van der Staaij (SGP) en Wijn (CDA).Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Cörüz (CDA),
Van Vliet (D66), Duijkers (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth (PvdA),
Hoekema (D66), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Luchtenveld (VVD), Slob
(ChristenUnie), Van den Doel (VVD), Rijpstra (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen
(SP), Buijs (CDA), Van Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), De Vries (VVD),
Van Walsem (D66), De Pater-van der Meer (CDA) en Arib (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27410-30.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl