Telecommunicatie- en Postraad; Verslag algemeen overleg inzake de agenda van de Raad dd. 27 nov. 1995 en de standpunten EG-richtlijnen voor telecommunicatie en post
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-10, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21501-10 nr. 21

09-02-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-10Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501–10Telecommunicatie- en Postraadnr. 21VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 9 februari 1996De vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat1
heeft op 21 november 1995 overleg gevoerd met minister Jorritsma-Lebbink van
Verkeer en Waterstaat over de geannoteerde agenda van de EU-Raad voor
telecommunicatie en post d.d. 27 november 1995 en de brief van de minister
van 17 november 1995 inzake standpunten Europese richtlijnen op het gebied
van telecommunicatie en post.Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Van Rooy (CDA) stelde bij de passage in de brief van
17 november jl. over richtlijnen voor kabeltelevisienetwerken en alternatieve
netwerken vast, dat het gaat om richtlijnen van de Commissie op basis van
artikel 90 van het EG-Verdrag die per 1 januari 1996 moeten ingaan. Als die
echter eerst nog moeten worden omgezet in Nederlandse regelgeving, zal die
datum niet gehaald worden. Wat betekent dat dan voor de betrokken sectoren?
Is sprake van enigerlei vorm van rechtstreekse werking van de richtlijnen?Over het voornemen om bij de Commissie bezwaar te maken tegen het baseren
van richtlijnen op artikel 90 van het Verdrag was zij nogal verbaasd. Er ligt
immers een uitspraak van het Hof hierover waarin Duitsland in het ongelijk
is gesteld, en ook de landsadvocaat heeft al laten weten dat de bevoegdheid
van de Commissie om richtlijnen te baseren op artikel 90, waarschijnlijk niet
met succes kan worden betwist. Verder leek het haar alleen maar in het voordeel
van Nederland wanneer gebruik wordt gemaakt van artikel 90, omdat dan het
element van marktwerking voorop staat, terwijl bij artikel 100A juist het
harmonisatie-aspect het belangrijkste is, hetgeen minder liberaal ingestelde
lidstaten (vooral de zuidelijke) de mogelijkheid biedt om tot allerlei gedetailleerde
regelingen te komen, hetgeen zeker niet in het belang van Nederland is. Bovendien
komen richtlijnen op basis van artikel 90 veel sneller tot stand dan op basis
van artikel 100A.De stelling op blz. 4 van de brief dat in Nederland al sinds 1 september
1994 de markt voor mobiele telecommunicatie is geliberaliseerd, vond zij al
te pretentieus. Pas sinds het najaar van 1995 opereert Libertel als concurrent
van KPN, maar alleen nog maar vanuit de Randstad en dus nog op
bescheiden schaal, terwijl de prijsconcurrentie ook nog niet echt van de grond
is gekomen. Verder had zij wel begrip voor de kritische kanttekening bij artikel
2 van de ontwerp-richtlijn inzake mobiele communicatie, namelijk dat al op
de markt opererende dominante partijen vooralsnog beperkingen opgelegd moeten
worden om de nieuwkomers in de markt daadwerkelijk de kans te geven om te
concurreren, maar zij zou liever zien dat dit artikel wordt opgevat als een
prikkel om nu snel voortgang te maken met de regeling voor DCS 1800-licenties
en -frequenties. Zij herinnerde eraan dat vanuit de Kamer op dit punt al in
het afgelopen voorjaar op versnelling is aangedrongen. Bij de ontwerp-richtlijn om de volledige liberalisering van de markten
voor telecommunicatie per 1 januari 1998 te realiseren (blz. 5 en 6 van de
brief) wordt aangetekend dat graafrechten volgens de Commissie geen reden
kunnen zijn om het aantal infrastructuurvergunningen op voorhand te beperken.
Nu het de bedoeling is de Interimwet telecommunicatievoorzieningen zoveel
mogelijk te laten aansluiten bij de situatie zoals die per 1 januari 1998
gaat gelden, leek het mevrouw Van Rooy zinvol om het punt van de graafrechten
geen onderdeel uit te laten maken van de voorwaarden voor vergunningverlening,
maar onder te brengen in nadere regelgeving naar analogie van de richtlijn
interconnectie. Zij verwees naar artikel 11 van deze richtlijn, waarin wordt
gesteld dat wanneer een organisatie het recht verkrijgt om faciliteiten voor
telecommunicatiedoeleinden te installeren over of onder openbare of particuliere
grond, dan wel gebruik mag maken van procedures voor onteigening, de nationale
wetgever het gedeelde gebruik van dergelijke faciliteiten kan bevorderen en
daarvoor nadere regels kan stellen.Ten aanzien van de interconnectie-richtlijn vroeg zij een nadere toelichting
bij de stelling dat deze te complex en te gedetailleerd is geformuleerd. Hoe
staat de minister bijvoorbeeld ten opzichte van de regeling in deze richtlijn
dat bij significante marktpartijen alle tarieven en contracten openbaar moeten
worden gemaakt? Mevrouw Van Rooy onderschreef het algemene uitgangspunt dat
interconnectie niet mag worden gebruikt als sturingsmechanisme, maar de interconnectie-richtlijn
vooral het kader zal moeten bieden waarbinnen zoveel mogelijk marktconform
afspraken op het vlak van interconnectie tot stand kunnen komen. In dat opzicht
bestrijkt het voorstel van de Commissie een wel erg breed terrein. Zij vond
het dan ook terecht dat door een aantal lidstaten kritiek is geuit op het
feit dat in dit voorstel interconnectie in verband wordt gebracht met universele
dienstverlening, en had daarom met enige verbazing in de brief gelezen dat
Nederland die kritiek niet deelt. Universele dienstverlening is toch een apart
onderwerp dat niet bij interconnectie thuishoort?Zij vroeg in dit verband hoe de minister staat ten opzichte van de NRI's
(de nationale regelgevende instanties). Er is hier spanning tussen enerzijds
het principe van subsidiariteit (zoveel mogelijk overlaten aan de nationale
instanties) en anderzijds het risico dat met een beroep op dat principe de
eigen markt wordt afgeschermd.Verder vroeg zij hoe de minister denkt over het Open Network Provision
(ONP)-principe. Dit was indertijd bedoeld als harmonisatiemechanisme van netwerken
en diensten waarbij de lidstaten bijzondere of exclusieve rechten hadden,
maar nu geleidelijk toegegroeid wordt naar een situatie van volledige marktwerking
in de telecomsector rijst de vraag of het ONP-instrument daarvoor nog wel
gehanteerd kan worden. Dient niet veeleer uit te worden gegaan van het mededingingsregime?
Het leek haar dienstig om een horizonbepaling op te nemen in de ONP-richtlijn,
inhoudende dat deze richtlijn op een bepaald moment automatisch komt te vervallen,
tenzij tot verlenging wordt besloten.Voor de vergunningen-richtlijn dient algemene autorisatie hoofdlijn te
zijn, terwijl de vergunningen geen betrekking mogen hebben op de inhoud. Zij
herinnerde eraan dat in het Groenboek infrastructuur bij vergunningen
niet alleen wordt gesproken over «essential requirements», maar
ook over «trade regulations» en dat zou een handvat kunnen bieden
om via vergunningverlening toch weer de eigen markt af te schermen. Zij onderschreef
dan ook de waarschuwing in de brief over het risico dat de uitwerking in artikelen
tal van mogelijkheden oplevert om de toetreding tot de markt te beperken.Ten aanzien van het voorstel transeuropese netwerken vroeg zij hoe de
aanpak in de praktijk zal worden. Wordt vooral gedacht aan Europese projecten
die het hele gebied van de EU dekken, of gaat het meer om een soort Eureka-projecten
waarbij samenwerking van overheden of instanties uit diverse lidstaten in
één project een basis geeft voor subsidiëring vanwege de
EU? Zij wees erop dat dit soort projecten vaak vanuit nationale markten worden
geëntameerd, zodat niet verwacht mag worden dat ze al direct het hele
EU-gebied dekken.Voorts betwijfelde zij of een aparte privacy-richtlijn in het kader van
digitale telecommunicatienetwerken echt nodig is, naast de algemene privacy-richtlijn.
Zij drong aan op terughoudendheid op dit punt.Zij was het graag eens met de beleidslijn om te proberen die lidstaten
die bij de postdiensten nog lang niet zo ver zijn als Nederland, te bewegen
het pad van liberalisering op te gaan.Ten slotte informeerde zij naar de concrete consequenties voor Nederland
van de voorgestelde richtlijn inzake toepassing van ONP op spraaktelefonie.Mevrouw Van Zuijlen (PvdA) vroeg hoe het Nederlandse standpunt
dat ten aanzien van mobiele communicatie voorlopig asymmetrische regelgeving
moet worden toegepast, teneinde eerder gezonde marktverhoudingen te krijgen,
zich verhoudt tot het beperkt uitgeven van licenties. Is het, gezien dit standpunt,
niet logischer om ervoor te zorgen dat mobiele systemen volgens de DCS 1800-norm
zo snel mogelijk en liefst door een nieuwe marktpartij worden aangeboden?
Bij asymmetrische regelgeving en het uitgeven van maar twee licenties komt
er van concurrentie toch voorlopig weinig terecht. Verder wil de Commissie
bestaande alternatieve infrastructuren per 1 januari 1996 voor telecomdiensten
vrijgeven. Betekent dit dat het kabinet zo snel mogelijk vergunningen voor
bijvoorbeeld spraaktelefonie aan kabelexploitanten gaat uitgeven?In dit verband vroeg zij ook welke mogelijkheden de nationale regelgever
heeft om na 1 januari 1998 asymmetrische regelgeving toe te passen. Zijn die
mogelijkheden onbeperkt, of worden daar dan toch grenzen aan gesteld?Het was haar niet goed duidelijk wat het verschil van mening is tussen
Nederland en de Commissie over de interconnectie-richtlijn. Feitelijk zal
toch nog lange tijd sprake blijven van een bijzonder publiek belang en bijzondere
marktomstandigheden? Als sprake is van eerlijke concurrentieverhoudingen,
kan de overheid zelf besluiten om wat meer afstand te nemen. Verder vroeg
ook zij of het leggen van een relatie tussen universele dienstverlening en
de interconnectie op de langere termijn wel verstandig is.Het had haar enigszins verbaasd dat binnen het ministerie nog geen positie
is bepaald over inhoud en reikwijdte van het zo belangrijke begrip «universele
dienstverlening». In het kader van asymmetrische regelgeving zouden,
zo meende zij, nog lange tijd eenzijdig verplichtingen aan KPN opgelegd kunnen
worden. Daarna kan een fonds worden gevormd dat door de diverse marktpartijen
wordt gevuld en waaruit universele dienstverlening betaald kan worden. Het
is ook mogelijk dat dit niet nodig is, nu blijkbaar maar circa 0,5% van de
omzet van KPN nodig is voor universele dienstverlening. Daarnaast vond zij
enige differentiatie van tarieven op termijn niet onbespreekbaar. Hoe wordt
daar in EU-verband over gedacht? De Nederlandse inzet ten aanzien van procedures voor toekenning van vergunningen
onderschreef zij. Hier moeten inderdaad zo min mogelijk beperkingen gelden,
terwijl duidelijk moet worden vastgelegd in welke situaties individuele vergunningen
mogen worden verleend.Bij de passages over aanpassing van de bestaande ONP-richtlijnen vroeg
zij hoe het harmonisatiestreven de vrije marktwerking zou kunnen verstoren
en op welke wijze en hoe lang de twee systemen naast elkaar kunnen blijven
bestaan.In verband met de poging om te komen tot transeuropese netwerken op het
gebied van telecommunicatie-infrastructuur vroeg zij hoe het staat met de
ontwikkeling in Europees verband van een digitale decoder waarop verschillende
standaarden kunnen worden toegepast. Juist voor de ontwikkeling van diensten
is een dergelijke decoder van essentieel belang. Kunnen verder enige concrete
voorbeelden worden gegeven van transeuropese netwerken die op dit moment worden
gefinancierd? Hoe worden die gefinancierd en hoeveel geld wordt gestoken in
de plannen van de task force-Bangemann/Cresson op het vlak van multimediale
toepassingen in het onderwijs? Is hier al sprake van concrete projecten?Zij steunde het streven van de minister om de privacy-richtlijn in het
kader van digitale telecommunicatienetwerken te beperken tot het strikt noodzakelijke.
Is uit bijvoorbeeld jurisprudentie wellicht gebleken dat de Nederlandse wet
op de persoonsregistratie niet kan worden toegepast bij digitale communicatievormen
en is een aparte privacy-richtlijn op dit punt wel echt nodig? Uiteraard kan
wel een en ander geregeld worden inzake het verbieden van het systematisch
opslaan van gegevens over verbindingen en de identiteit van de oproeper. De
Registratiekamer heeft hier al interessante voorstellen voor gedaan die vooral
in de techniek ingrijpen, en ook in de Verenigde Staten is er een tendens
om in plaats van regelgeving de toepassing van bepaalde technieken te stimuleren.
Wordt daar in Europees verband ook over gesproken en hoe staat de minister
daar tegenover?Mevrouw Van Zuijlen vond het plezierig nog eens te lezen dat Nederland
voorop loopt bij de liberalisering van postdiensten. Helaas zit er weinig
beweging in de standpunten van andere lidstaten. Heeft het voor Nederland
consequenties als wordt vastgehouden aan de grens van 20 kg? Wat wordt bedoeld
met kostengerelateerde tarieven in het kader van universele dienstverlening?
Laat dat enige ruimte voor differentiatie?Tenslotte informeerde zij wanneer de nota naar aanleiding van het verslag
over de Interimwet telecommunicatievoorzieningen zal verschijnen.De heer Kamp (VVD) constateerde met instemming dat de inbreng
vanwege Nederland in EU-verband spoort met de afspraken die in diverse overleggen
met de Kamer zijn gemaakt. Ook stelde hij met instemming vast dat de Commissie
op de goede weg is met het Europese telecommunicatiebeleid, maar hij had wel
de indruk dat het tempo er wat uit is geraakt. Is die indruk juist en wat
zijn de consequenties hiervan voor de voorbereiding van Nederlandse wetgeving?Naar aanleiding van de passages in de brief van 17 november over het ONP-principe
zag hij als essentieel punt dat zoveel mogelijk dienstenaanbieders van de
geliberaliseerde telecommunicatie-infrastructuur gebruik moeten kunnen maken.
Juist daarom leek het ONP-principe hem nog geruime tijd van doorslaggevend
belang, in ieder geval tot het moment dat er zoveel daadwerkelijke concurrentie
is inzake deze infrastructuur dat de overheid niets meer hoeft te regelen,
omdat er dan toch mogelijkheden genoeg zijn voor de dienstenaanbieders.Van groot belang in dit verband achtte hij de hoogte van de tarieven.
Zal in de voorgenomen ONP-richtlijn ook de hoogte van de tarieven worden bepaald,
althans in die zin dat wordt vastgelegd welke kosten op welke wijze
doorberekend mogen worden? Acht de minister het nodig dat er op dat punt in
Europees verband een goede afstemming komt?De heer Kamp achtte het gewenst dat er zo snel mogelijk veel concurrentie
komt op het vlak van mobiele telefonie. Hij vond het dan ook een verstandige
lijn van de minister dat zij niet gedwongen wil worden om een DCS 1800-vergunning
automatisch aan de GSM-concessiehouders te moeten verstrekken, maar enige
vrijheid wil hebben om nieuwe partijen op de markt op gang te helpen.Verder wierp hij de vraag op of het terecht is dat de EU zich niet bezig
gaat houden met het onafhankelijk toezicht op de regelgeving en dat de lidstaten
dit zelf moeten opzetten. Of is het toch van belang dat ook op dit punt een
afstemming op Europees niveau plaatsvindt, bijvoorbeeld door middel van een
richtlijn of een leidraad voor de manier waarop een NRI ingesteld zou moeten
of kunnen worden?Tenslotte stemde hij in met de Nederlandse opstelling inzake postdiensten.Ook mevrouw Roethof (D66) stemde graag in met het liberale
Nederlandse standpunt inzake de postdiensten en met het tactische voornemen
om niet tot een beslissing in de Raad te komen, omdat dan de kans groot is
dat die beslissing ongunstig uitvalt voor het Nederlandse standpunt. Zij nam
aan dat vooral vanwege werkgelegenheidsoverwegingen andere lidstaten het monopolie
inzake postdiensten overeind willen houden. Is het overigens voor Nederland
mogelijk om op dit punt liberaler te werk te gaan dan de overige lidstaten?
Zij vond het verder teleurstellend dat zelfs voor de grensoverschrijdende
post geen volledige liberalisering is voorzien. Is dat dan niet in strijd
met de afspraken over de interne markt?Het leek haar terecht dat Nederland in het debat over de richtlijnen inzake
mobiele communicatie en liberalisering van de telecommunicatiemarkten een
kritisch geluid zal laten horen bij het thema «juridische problemen».
Er wordt inderdaad door de Commissie nauwelijks rekening gehouden met termijnen
die nodig zijn om de richtlijnen in nationale wetgeving om te zetten. Verder
had zij de indruk dat Nederland het gemakkelijker vindt om te spreken over
het thema «juridische problemen» dan over de thema's «politieke
opportuniteit» en «reikwijdte», juist thema's die meer principieel
van aard zijn. Speelt hier vooral de spanning een rol die kan ontstaan tussen
harmonisatie enerzijds en liberalisatie anderzijds, de vraag dus of meer centrale
regelgeving van de Commissie moet worden geaccepteerd, opdat op het Europese
niveau het «level playing field» vorm krijgt, dan wel of gestreefd
moet worden naar een meer liberale Europese markt waardoor er meer ruimte
is voor nationale en zelfs lokale invulling? Zelf kon zij zich vinden in de
stellingname van de minister, maar het leek haar zinvol om dit punt op de
komende Raad nog wat principiëler in te brengen.Uit de stukken had mevrouw Roethof begrepen dat de Commissie het ONP-principe
verder wil uitbreiden. Op welke zaken wil de Commissie dit principe dan van
toepassing gaan verklaren? Als harmonisatie ook het verkeer op de kabel zou
gaan omvatten, zou het Nederlandse publieke domein gemakkelijk in de knel
raken en zou het bijvoorbeeld moeilijk worden om nog zelf de omvang van het
televisie-basispakket te bepalen. Zij drong erop aan dat op dit soort punten
het principe van de subsidiariteit zoveel mogelijk overeind wordt gehouden.Zeker de kwestie van de graafrechten zou volgens haar onder het principe
van subsidiariteit moeten vallen. Hoe is het voorstel van de Commissie inzake
de graafrechten eigenlijk tot stand gekomen? Bij haar was de gedachte opgekomen
dat de industrie hierbij misschien te veel invloed heeft gehad, nu in het
Groenboek infrastructuur een veel genuanceerder standpunt inzake de graafrechten
was opgenomen. Zij onderschreef dan ook de kritiek hierop in de brief van
17 november. De rechtsgrondslag van artikel 90 biedt een zo geringe
democratische legitimatie dat de Commissie daar maar beperkt gebruik van zou
behoren te maken. De vraag is nu wel in hoeverre het plan van de minister
inzake het verbinden van graafrechten aan de verplichting tot universele dienstverlening
op gespannen voet komt te staan met het Commissievoorstel. Kan Nederland zèlf
beslissen dat de GSM-vergunning niet zonder meer wordt uitgebreid tot de DCS
1800-standaard? De minister heeft een verzoek daartoe aan de Commissie gedaan,
maar wat doet zij als dit verzoek wordt afgewezen?Bij de discussie in EU-verband over universele dienstverlening lijkt het
vooral te gaan om de vraag wat universeel geleverd dient te worden. Welke
diensten wil Nederland aan deze verplichting binden: alleen de telefoon, of
ook andere? Welke ideeën leven hierover bij andere lidstaten?Mevrouw Roethof had begrepen dat de Commissie drie zaken in onderling
verband wil regelen: de interconnectie-voorwaarden, de universele dienstverlening
en de «access fee». Is er inderdaad verschil tussen de Nederlandse
zienswijze op interconnectie (vrije onderhandelingen tussen marktpartijen)
en de invalshoek van de Commissie die kennelijk basisregels wil opstellen
en zich wil bemoeien met alle openbare diensten? Zij was verheugd dat de Nederlandse
delegatie zich wil inzetten om de complexiteit en gedetailleerdheid terug
te brengen, maar het leek haar verstandiger om vooral de principes van de
richtlijn aan te vechten.In dit verband vreesde zij wel dat de voormalige monopolisten vrij hoge
vergoedingen zullen vragen voor de interconnectie, met een beroep op de universele
leveringsplicht. Zo heeft bijvoorbeeld British Telecom aan sommige nieuwkomers
op de markt zelfs interconnectievergoedingen gevraagd die lagen op een niveau
van 60 à 70% van de omzet van de nieuwkomer.Zij vond het verheugend dat Nederland, mede door toedoen van de Registratiekamer,
een actieve rol speelt in de discussie in EU-verband over de privacy-richtlijn.
Zij drong erop aan dat geprobeerd wordt het initiatief te behouden door ook
de spanning tussen enerzijds privacy en anderzijds criminaliteitsbestrijding
in te brengen. In dit verband wees zij op de recente discussie tussen Internet-gebruikers
over de vraag of de «provider» verantwoordelijk is voor de inhoud
van de boodschap die hij helpt verspreiden. Zij pleitte ervoor dat er internationale
(om te beginnen Europese) regels komen die de «provider» verplichten
om opsporingsactiviteiten van de politie mogelijk te maken, analoog aan de
regeling in het onlangs aangenomen GSM-wetje. Antwoord van de ministerDe minister leek het zinnig om een aantal vragen en opmerkingen
te betrekken bij de komende behandeling van de Interimwet telecommunicatievoorzieningen.
De nota naar aanleiding van het verslag zal volgende week aan de Kamer worden
gezonden. De richtlijn tot liberalisering van de kabeltelevisienetwerken die
per 1 januari 1996 dient in te gaan, is verwerkt in de Interimwet. Als deze
wet op die datum nog niet in het Staatsblad geplaatst kan worden, zal het
ingaan van de richtlijn moeten worden gemeld door middel van bekendmakingen.Ingaande op de vragen over de dienstenrichtlijn zei de bewindsvrouwe dat
ook naar haar mening bij liberalisatievoorstellen gebruik kan worden gemaakt
van artikel 90 van het Verdrag. Het ging haar echter te ver om ook bij alle
harmonisatievoorstellen van dit artikel gebruik te maken, zeker nu de indruk
bestaat dat er nogal wat ontwerp-regelgeving in het vat zit waar Nederland
weinig behoefte aan heeft en waar zeker een grondige discussie over nodig
is, zodat daarbij gebruik dient te worden gemaakt van artikel 100A. Als het
gaat om voorstellen die een goede marktwerking en het tegengaan van monopolieposities
beogen, had zij geen bezwaar tegen het gebruik van artikel 90. Het lag dan
ook in haar voornemen om genuanceerd een aantal kritische opmerkingen,
bijvoorbeeld over de graafrechten, ter kennis van de Commissie te brengen.Inzake de graafrechten zegt de dienstenrichtlijn dat deze geen reden kunnen
vormen voor een beperking op voorhand van het aantal vergunningen; alleen
het gebrek aan frequenties kan een reden zijn voor beperking op dit punt.
Op zichzelf is Nederland het hiermee eens, maar de bewindsvrouwe vond wel
dat er een algemene regeling moet komen voor het non-discriminatoir toekennen
van graafrechten en gedoogplichten, met als uitgangspunten een goed evenwicht
tussen die rechten en plichten en dezelfde rechten en plichten voor eenieder.
Dat is niet in strijd met het pleidooi voor asymmetrische regelgeving, want
daarbij gaat het altijd om tijdelijke regels in de beginfase, ter stimulering
van de concurrentie, terwijl in de eindsituatie rechten en plichten voor eenieder
gelijk moeten zijn. Overigens vond ook zij dat de EU-regelgeving in ieder
geval beperkt dient te blijven tot hoofdlijnen. Ontwikkelingen op de markt kunnen een reden vormen voor asymmetrische
regelgeving. Deze dient, zoals gezegd, alleen tijdelijk te gelden en kan ook
regels inhouden waardoor de overheid op afstand wordt gezet, bijvoorbeeld
het aangeven van een kader waarbinnen een toezichthoudend orgaan dient te
werken. Op dit moment is al wel duidelijk dat in 1998 nog niet van een volledige
marktsituatie sprake zal kunnen zijn.Het kabinet heeft inmiddels besloten DCS 1800-frequenties te gaan veilen,
nu alle omringende landen ook tot veiling ervan zijn overgegaan. Binnen afzienbare
tijd zal een daartoe strekkende wetswijziging aan de Kamer worden voorgelegd.
Dit geeft inderdaad enige vertraging, maar de minister wilde daar overheen
stappen omdat zij concurrentie belangrijk achtte en de voorkeur gaf aan een
goede regeling. Zij was het met het oog hierop in het geheel niet eens met
de opvatting van de Commissie dat GSM-vergunninghouders automatisch ook DCS
1800-licenties zouden moeten krijgen. In de huidige situatie, op weg naar
een vrije markt, is het juist van belang om meerdere marktpartijen te hebben
en daarom zou gesteld kunnen worden dat de GSM-vergunninghouders juist niet
bij voorbaat de DCS 1800-licenties dienen te krijgen. Probleem hierbij is
wel de beperkte frequentiecapaciteit voor DCS 1800.In dit verband merkte zij nog op dat het tempo er bij de Commissie zeker
niet uit is. Het tegendeel is het geval: de lidstaten worden de laatste tijd
«overladen» met voorstellen. Zij nam daar overigens zeker niet
altijd met tevredenheid kennis van. Zo zijn de voorstellen vaak zeer complex
en gedetailleerd, terwijl dat lang niet altijd nodig is.Op de komende Telecom-Raad zal alleen over de stand van zaken bij de interconnectie-richtlijn
worden gesproken. Op dit punt is inderdaad sprake van een verschil van mening
tussen Nederland en de Commissie: Nederland meent dat de verantwoordelijkheid
voor het afsluiten van adequate interconnectie-overeenkomsten in beginsel
aan de marktpartijen moet worden overgelaten, met uitzondering van die gevallen
waar sprake is van een bijzonder publiek belang of bijzondere marktomstandigheden,
terwijl volgens de Commissie de overheidsbemoeienis zich veel verder dient
uit te strekken. Een aantal lidstaten onderschrijft het Nederlandse standpunt,
maar op dit moment valt nog niet te voorzien wat de uitkomst van de discussie
zal zijn. De minister vond wel dat voorkomen moet worden dat door al te principiële
discussies de komende tijd geen enkele regeling op dit punt tot stand komt.Verder merkte zij aanvullend nog op dat in de richtlijn een inzichtelijk
systeem van berekening van kosten verplicht zal worden gesteld. De aanbieders
zullen dus moeten aantonen welke extra kosten gemaakt moeten worden. Die kosten
mogen dan vervolgens worden doorberekend. Op dit moment is nog niet geheel
duidelijk welke kosten de Commissie als «extra kosten» wil aanmerken.
Het gaat hier om een belangrijk punt, maar vooral in de beginfase. Als de
markt eenmaal goed functioneert, wordt dit punt van minder belang, want dan
kan bij concurrentie worden gekozen via welke partij interconnectie
wordt gepleegd. Inmiddels is ook bekend gemaakt hoe in de komende jaren gehandeld
dient te worden bij conflicten tussen marktpartijen: die moeten voorgelegd
worden aan de minister, waarbij advies zal worden uitgebracht door een adviescommissie
voor interconnectie-geschillen.De voorstellen tot aanpassing van de bestaande ONP-richtlijnen dateren
al van enige jaren geleden en gelden ook maar tot 1998, want dan treedt de
algehele liberalisering in en zal bezien moeten worden of er opnieuw ONP-regelgeving
moet komen voor de spraaktelefonie. Daarnaast gaat de Commissie na hoe zij
zou moeten omgaan met ONP in vergunningen. Bij ONP voor de kabel betreft het
alleen het punt van het moeten toestaan van telecommunicatie over de kabel
en gaat het dus niet om zaken als de omvang van de publieke omroep e.d. Wat
onder «televisie» moet worden verstaan, is gedefinieerd in de
Mediawet en ook in de ontwerp-richtlijn wordt een duidelijke omschrijving
gegeven: diensten die geheel of gedeeltelijk bestaan uit doorgifte en routering
van signalen over een openbaar telecommunicatienet via telecommunicatieprocédés,
met uitzondering van radio- en televisie-omroepdiensten voor het publiek.Aanvullend bevestigde zij dat bij telecommunicatienetten die geheel voor
eigen rekening zijn aangelegd en waar geen rechten en plichten aan verbonden
zijn, de ONP-eis niet geldt.In reactie op de opmerkingen over de privacy-richtlijn merkte zij op begrepen
te hebben dat er tot nu toe nog niets is geregeld voor digitale netwerken
en dat een regeling op dit punt nodig is. Mocht een aparte regeling hiervoor
toch niet nodig blijken, dan wilde zij zich zeer terughoudend opstellen ten
opzichte van deze privacy-richtlijn. Wel wees zij erop dat hier spanning bestaat
tussen bescherming van de privacy en hetgeen nodig of gewenst is uit een oogpunt
van criminaliteitsbestrijding.Wat het onafhankelijk toezicht betreft, geven de richtlijnen alleen aan
dat het toezicht los moet staan van de «operator». Die bepaling
heeft vooral te maken met het feit dat in een aantal lidstaten de PTT nog
een overheidsorganisatie is. Zij vond dit ook voldoende en had verder geen
behoefte aan een Europese leidraad voor het onafhankelijk toezicht. De Europese
regelgeving verbiedt ook helemaal niet dat het toezicht door de minister wordt
uitgeoefend, tenzij de minister de «operator» is.Bij de transeuropese netwerken gaat het vooral om een procedureel besluit,
o.a. inhoudend dat op een aantal gebieden toepassingsprojecten worden geselecteerd.
Dit betreft zaken als een netwerk voor universiteiten en onderzoekcentra,
afstandsonderwijs, telematica voor gezondheidszorg, vervoer en milieu, telewerken,
telematicadiensten voor het midden- en kleinbedrijf en de arbeidsmarkt, overheidsdiensten,
elektronisch inschrijven op aanbestedingen, stedelijke informatiesnelwegen
en bibliotheekdiensten. Op dit moment is circa 80 mln. ecu hiervoor beschikbaar.In Nederland voorziet de markt op dit moment zelf in het vervoer van postpakketten
tussen de 10 en de 20 kg. De voorstellen van de Commissie ten aanzien van
de omvang van de universele dienst gaan uit van postpakketten tot en met 20
kg en zouden dus een sterker overheidsingrijpen in de Nederlandse markt vergen.
Het gaat hier ook niet alleen om het grensoverschrijdende postverkeer, maar
tevens om het binnenlandse verkeer. Nederland verzet zich dan ook tegen dit
voorstel. Verder geven de voorstellen van de Commissie ruimte voor differentiatie:
de lidstaten zijn vrij om te differentiëren of om een uniform tarief
te hanteren. Ook zijn de lidstaten vrij om zelf een liberalere regeling te
treffen; voor het monopolie worden alleen maximumgrenzen gesteld.Voor Nederland geldt uiteraard wel dat goed moet worden gelet op de omvang
van het monopolie in de buurlanden. Zo zijn er in Nederland al jarenlang «kapers
op de kust» voor de stadspost. Dat is begrijpelijk, want stadspost is
uiteraard zeer interessant als daar niet tevens de verplichting aan zit om
ook bijvoorbeeld de Waddeneilanden te bedienen. Als dan in Nederland
op deelgebieden concurrentie wordt toegestaan en het bedrijf dat wèl
de universele dienstverlening op zich moet nemen, niet in staat is om buiten
Nederland zijn vleugels uit te slaan, betekent het dat de kostenstructuur
voor dit bedrijf in ongunstige zin verandert en dus de tarieven omhoog zullen
moeten, waardoor de concurrentiepositie alleen maar verder verslechtert. Er
dient dus in ieder geval toch wel enige reciprociteit binnen Europa te zijn
en het is niet eenvoudig om dat te bereiken. In bijvoorbeeld Zweden is het
monopolie nu formeel afgeschaft, maar tot nu toe is er geen enkele concurrent
op de markt verschenen, zodat het per saldo toch nog steeds om een monopolie
gaat. In veel lidstaten wordt de post nu eenmaal nog steeds gezien als een
belangrijk werkgelegenheidsinstituut en mede daarom zit er eigenlijk geen
schot in de discussie over liberalisering van de postsector. Gelukkig worden
op telecommunicatiegebied nu wel stappen in de goede richting gezet.De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Tielens-Tripels XNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), ondervoorzitter, Van den Berg (SGP),
Lilipaly (PvdA), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Reitsma (CDA), Versnel-Schmitz
(D66), Van Gijzel (PvdA), Leers (CDA), Van Heemst (PvdA), Verbugt (VVD), Van
Rooy (CDA), Poppe (SP), Van 't Riet (D66), Duivesteijn (PvdA), H. G. J. Kamp
(VVD), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), Roethof (D66), M. B. Vos (GroenLinks),
Verkerk (AOV), Van Zuijlen (PvdA), Van Waning (D66), Keur (VVD), Hofstra (VVD)
en Assen (CDA).Plv. leden: Blauw (VVD), Schutte (GPV), Van Gelder (PvdA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Dankers (CDA), Jeekel (D66), Terpstra (CDA), Huys (PvdA),
Korthals (VVD), Esselink (CDA), Hillen (CDA), H. Vos (PvdA), Remkes (VVD),
Leerkes (Unie 55+), Witteveen-Hevinga (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Rosenmöller
(GroenLinks), Boogaard (groep-Nijpels), Valk (PvdA), Hoekema (D66), Klein
Molekamp (VVD), Te Veldhuis (VVD) en Van der Linden (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-10-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl