Wijziging van de Wet op de kansspelen in verband met de instelling van de kansspelautoriteit; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk Advies Raad van State en nader rapport
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST139063
 2009-2010
 
 32 264
 Wijziging van de Wet op de kansspelen in verband met de instelling van
de kansspelautoriteit
 
 
 
 
 Nr. 
 4
 ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT
 Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 10 september
2009 en het nader rapport d.d. 8 december 2009, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Justitie, mede namens de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.
 
 Bij Kabinetsmissive van 13 juli 2009, no. 09.001902, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de minister van Justitie, mede namens de minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot wijziging van de Wet op de kansspelen
in verband met de instelling van de kansspelautoriteit, met memorie van toelichting.
 
 
 Met het voorstel wordt de kansspelautoriteit ingesteld voor het toezicht
op en de handhaving van de Wet op de kansspelen (verder: Wok). De kansspelautoriteit
wordt toegerust met een uitgebreid toezicht- en handhavingsinstrumentarium,
waaronder de mogelijkheid van bestuursrechtelijke en strafrechtelijke handhaving.
Tevens wordt de uitsluitende verantwoordelijkheid van de minister van Justitie
voor het kansspelbeleid in de wet verankerd.
 De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt opmerkingen met betrekking tot de doelstelling en taak van de kansspelautoriteit,
de organisatie van de kansspelautoriteit, de bestemmingsheffing en de strafrechtelijke
en bestuursrechtelijke handhaving. Hij is van oordeel dat in verband daarmee
aanpassing van het voorstel wenselijk is.
 
 
 Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 13 juli
2009, nr. 09.001902, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 10 september 2009, nr. W03.09.0237/II, bied ik
U hierbij aan.
 
 
 1. Doelstelling en taak kansspelautoriteit
 Uit de toelichting blijkt dat de keuze voor het vormgeven van de kansspelautoriteit
als een zelfstandig bestuursorgaan met name is ingegeven vanuit de wens de
onafhankelijkheid van het toezicht ten aanzien van de overheidsmonopolies
voor casinospelen en de staatsloterij te waarborgen. Met het voorstel wordt,
aldus de toelichting, (de schijn van) belangenverstrengeling voorkomen. Dit is des te meer van belang nu de samenloop en waardering
van de verschillende belangen die ten grondslag liggen aan het Nederlandse
kansspelbeleid onderwerp zijn van gerechtelijke procedures en het met redenen omkleed advies van de Commissie van de Europese Gemeenschappen.
 De Raad is van oordeel dat het voorstel een stap in de goede richting
is, maar dat de oprichting van een nieuwe autoriteit de politieke verantwoordelijkheid
van de minister van Justitie onverlet laat om, in het bijzonder in het licht
van de Europese ontwikkelingen, een evenwichtig, samenhangend en consistent
kansspelbeleid te voeren. Daarbij moeten volgens de jurisprudentie beperkingen
als gevolg van het tegengaan van verslaving, misbruik, fraude, criminaliteit
en witwassen ertoe bijdragen dat de activiteiten met betrekking tot kansspelen
op samenhangende en stelselmatige wijze worden gereguleerd.
 Daar komt bij dat de complexiteit bij de afweging van die verschillende
beleidsdoelstellingen een heldere taakomschrijving vergt van de kansspelautoriteit,
waarin de verschillende elementen en aspecten afzonderlijk worden genoemd.
In dit verband is het de Raad opgevallen dat de taak van de kansspelautoriteit
in het wetsvoorstel slechts summier wordt omschreven. Ingevolge het voorgestelde
artikel 33b Wok heeft de raad van bestuur tot taak de uitvoering van deze
wet, tenzij anders is bepaald.
 Tegen de achtergrond van het hiervoor geschetste spectrum waarbinnen de
kansspelautoriteit haar taken dient uit te voeren, acht de Raad een dergelijke
algemene omschrijving ontoereikend. Meer in het bijzonder wijst de Raad hierbij
op het volgende.
 
 
 a. In een aantal recente algemene overleggen met de Tweede Kamer
is onder meer ingegaan op de aan kansspelen verbonden negatieve maatschappelijke
effecten en de mogelijk rol van de kansspelautoriteit bij het voorkomen en
tegengaan daarvan. De minister van Justitie heeft
in dat verband naar voren gebracht dat het tegengaan van verslaving als taak
zou worden opgedragen aan de kansspelautoriteit.
Noch in het wetsvoorstel, noch in de toelichting wordt hierover gesproken.
Het valt de Raad in dat verband op dat zelfs de in het huidig bestel aan het
College van toezicht op de kansspelen opgedragen taak om overeenkomstig bij
algemene maatregel van bestuur gegeven regels, in het belang van het voorkomen
en tegengaan van negatieve maatschappelijke effecten aanbevelingen te doen
aan instellingen en personen, niet in het wetsvoorstel
terugkomt.
 Gelet op de hiervoor beschreven complexe afweging van de verschillende
doelstellingen acht de Raad het gewenst dit element uitdrukkelijk in de taakomschrijving
op te nemen.
 
 
 b. In de memorie van toelichting worden de aan de kansspelautoriteit
op te dragen taken op het gebied van de kansspelen nader omschreven en uitgesplitst
in uitvoering, toezicht en handhaving. De uitvoering
omvat het verstrekken, wijzigen en intrekken van vergunningen voor diverse
vormen van kansspelen, exploitatievergunningen en modeltoelatingen voor speelautomaten
en het geven van voorlichting en informatie aan burgers, medeoverheden en
maatschappelijke organisaties. Het toezicht betreft toezicht op de naleving
van wet- en regelgeving en vergunningen. Tot slot is er de handhaving van
de wet- en regelgeving. Tegelijkertijd wordt er in de toelichting op gewezen
dat de bestaande bevoegdheden van gemeenten met betrekking tot uitvoering,
toezicht en handhaving ongewijzigd blijven.
 In dat licht acht de Raad «de uitvoering van deze wet» als
taakomschrijving onvoldoende specifiek en duidelijk. In de wet worden aan
verschillende bestuursorganen, op zowel centraal als decentraal niveau bevoegdheden
toegekend. Gelet op het voorgaande adviseert de Raad de taakomschrijving van
de kansspelautoriteit nader te specificeren, overeenkomstig de in de toelichting
gegeven beschrijving.
 
 
 1a. De Raad wijst erop dat de Minister van Justitie aan de Tweede Kamer
heeft medegedeeld dat de kansspelautoriteit een taak zal krijgen bij het tegengaan
van verslaving. Deze zal er, zoals uit het wetsvoorstel blijkt, uit bestaan
dat aan vergunningen voor die kansspelen waaraan bijzondere (verslavings)risico’s
zijn verbonden, zoals casinospelen en kansspelautomaten, voorschriften zullen
worden verbonden die zien op (het voeren van een beleid ter) voorkoming van
kansspelverslaving. Dit komt tot uitdrukking in het voorgestelde artikel 27i,
tweede lid, onderdeel j en het voorgestelde artikel 30d, eerste lid.
 
 
 In de memorie van toelichting is nader uiteen gezet dat de uitvoeringstaak
van de kansspelautoriteit onder meer omvat het verstrekken, wijzigen en intrekken
van vergunningen voor diverse vormen van kansspelen, exploitatievergunningen
en modeltoelatingen voor speelautomaten. Nu het stellen van voorschriften
aan een vergunning die zien op (het voeren van een beleid ter) voorkoming
van kansspelverslaving, onderdeel is van het verstrekken ervan, en de verantwoordelijkheid
van de kansspelautoriteit op dit gebied hiertoe beperkt blijft, is er geen
aanleiding dit in het bijzonder in de taakomschrijving van de kansspelautoriteit
op te nemen.
 
 
 Dit temeer nu, zoals de Raad terecht opmerkt, de minister van Justitie
verantwoordelijk blijft voor het voeren van een evenwichtig, samenhangend
en consistent kansspelbeleid. Gelet op het advies van de Raad is deze verantwoordelijkheid
van de minister van Justitie expliciet tot uitdrukking gebracht in een nieuw –
algemeen – artikel 4a. Daarin wordt geregeld dat de houders van vergunningen
op grond van de Wet op de kansspelen de maatregelen en voorzieningen treffen
die nodig zijn om kansspelverslaving aan de door hen georganiseerde spelen
zoveel mogelijk te voorkomen en op zorgvuldige en evenwichtige wijze vorm
te geven aan wervings- en reclameactiviteiten. Voorts geeft dit artikel de
mogelijkheid om bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels te
stellen met betrekking tot deze onderwerpen. De verantwoordelijkheid van de
Minister van Justitie blijkt verder onder meer uit de voorgestelde wijziging
van artikel 30d, vierde lid. Daarin wordt bepaald dat bij algemene maatregel
van bestuur regels worden gesteld over – onder meer – aan de vergunning
voor het gebruik van speelautomaten te verbinden voorschriften over het beleid
ter voorkoming van kansspelverslaving. Nu deze taakverdeling hiermee voldoende
duidelijk is, is het huidige artikel 35 van de Wok – mede om deze reden –
overbodig geacht.
 
 
 1b. Zoals uiteengezet in de memorie van toelichting, blijven de bestaande
bevoegdheden van gemeenten tot uitvoering, toezicht en handhaving ongewijzigd.
Daarnaast wordt in dit wetsvoorstel de bestuurlijke boete voor gemeenten geïntroduceerd.
Het is daarom van belang om bij de omschrijving van de taak van (de raad van
bestuur van de) de kansspelautoriteit, duidelijk te maken dat – vergelijkbare –
taken niet steeds door de kansspelautoriteit worden uitgevoerd. Het gebruik
van de woorden «tenzij bij of krachtens deze wet anders is bepaald»
in artikel 33b geeft dit aan. In navolging van het advies van de Raad is in
artikel 33b expliciet opgenomen dat de raad van bestuur, tenzij bij of krachtens
de Wok anders is bepaald, tot taak heeft het verstrekken, wijzigen en intrekken
van vergunningen voor diverse vormen van kansspelen, exploitatievergunningen
en modeltoelatingen voor speelautomaten, het geven van voorlichting en informatie,
het toezicht op de naleving van de toepasselijke wet- en regelgeving en de
vergunningen, alsmede de handhaving daarvan.
 
 
 2. Organisatie kansspelautoriteit
 Bij de vormgeving van de kansspelautoriteit is uitgangspunt dat de minister
een systeemverantwoordelijkheid heeft, die wordt geschraagd door de hem op
grond van de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen toekomende bevoegdheden.
Daartoe horen bevoegdheden in de sfeer van het toezicht, maar ook de mogelijkheid
om beleidsregels vast te stellen over de taakuitoefening door de raad van
bestuur, zoals ten aanzien van de inhoud en wijze van vergunningverlening. De uitgangspunten van het toezichtbeleid van het kabinet
zijn neergelegd in de toezichtvisie Minder last, meer effect. Eén van die uitgangspunten is dat gestreefd
wordt naar efficiënter extern toezicht door beter aan te sluiten bij
het interne stelsel van checks and balances binnen de onder toezicht staande
organisatie. Naarmate dit interne stelsel sterker ontwikkeld is en beter functioneert,
kan de sturende rol van de externe toezichthouder meer op afstand plaatsvinden.
 
 In het voorliggende geval bestaat nog steeds het risico
dat er sprake is van een schijn van belangenverstrengeling. Om dat risico
te beperken, adviseert de Raad het interne toezicht binnen de Kansspelautoriteit
te versterken door de introductie van een raad van toezicht.
 
 
 Hoewel de Kaderwet zelfstandige bestuursorganen niet
voorziet in een institutioneel kader voor intern toezicht bij een zelfstandig
bestuursorgaan, zijn er meerdere zelfstandige bestuursorganen met een raad
van toezicht. De Raad wijst op het recent aan
hem ter advisering voorgelegde voorstel van wet tot wijziging
van de Wet Centraal Orgaan opvang asielzoekers, dat onder meer voorziet in
instelling van een raad van toezicht binnen het Centraal Orgaan opvang asielzoekers.
De instelling van zo’n raad berust (mede) op de gedachte dat een gestructureerd
intern toezicht beter waarborgt dat externe en interne beleidsdoelstellingen
op een effectieve wijze worden verwerkelijkt, rekening houdend met de betrokken
maatschappelijke belangen. Het externe toezicht wordt in zoverre vereenvoudigd.
Met betrekking tot genoemd voorstel van wet adviseerde de Raad tot versterking
van de bevoegdheden van de raad van toezicht.
De Raad meent dat het nuttig zou zijn indien ook binnen de Kansspelautoriteit
een raad van toezicht wordt geïntroduceerd. Deze raad zou dan bijvoorbeeld
een goedkeuringsbevoegdheid ten aanzien van besluiten van de raad van bestuur
kunnen hebben, alsmede een recht van voordracht voor benoeming, schorsing
en ontslag van leden van de raad van bestuur. Op deze wijze is de rol van
de minister van Justitie minder geaccentueerd en wordt de (schijn van) belangenverstrengeling
navenant verminderd.
 
 
 De Raad adviseert het voorstel aan te vullen met een
regeling van door een raad van toezicht uit te oefenen intern toezicht.
 
 
 
 2. Hoewel de Raad terecht opmerkt dat extern toezicht wordt bevorderd
indien daarbij wordt aangesloten bij een intern stelsel van checks and balances,
bestaat er, anders dan de Raad voorstelt, in de visie van het kabinet onvoldoende
aanleiding om ten behoeve van de kansspelautoriteit tot de instelling van
een Raad van toezicht over te gaan. Zoals in de – ook door de Raad aangehaalde –
toezichtsvisie Minder last, meer effect (bijlage
bij Kamerstukken II 2005/06, 27 831, nr. 15) wordt aangegeven, dient
de overheid voor de vorm en omvang van toezicht voor elke situatie de juiste
maatvoering te kiezen. Zoals nader gedefinieerd in deze toezichtsvisie, is
een raad van toezicht een orgaan van een organisatie dat het bestuur van die
organisatie controleert en kan een raad van toezicht bij zelfstandige organisaties
met publieke taken een rol vervullen bij de internegovernance. De Raad van bestuur bestaat, ingevolge het voorgestelde artikel
33c, uit ten hoogste drie leden. De ondersteuning van de kansspelautoriteit
zal in totaal uit circa 30–35 fte. gaan bestaan. Gelet op deze beperkte
omvang en het in verhouding overzichtelijke takenpakket van de kansspelautoriteit,
moet worden aangenomen dat de Raad van bestuur de betrokken belangen naar
behoren zal behartigen en dit op inzichtelijke wijze zal kunnen doen. Nu –
zoals hiervoor onder 1a uiteen is gezet – de minister van Justitie verantwoordelijk
is en blijft voor het voeren van een evenwichtig, samenhangend en consistent
kansspelbeleid en de kansspelautoriteit zich, zoals blijkt uit haar, hiervoor
onder 1b omschreven, taken in het bijzonder zal gaan richten op de uitvoering,
ligt belangenverstrengeling niet voor de hand. Verder intern toezicht is dan
ook niet nodig om te waarborgen dat de externe en interne beleidsdoelstellingen
worden verwerkelijkt en dat met de daarbij betrokken maatschappelijke belangen
rekening zal worden gehouden. In de memorie van toelichting is de omvang en
de inrichting van de kansspelautoriteit nader toegelicht.
 
 
 3. Bestemmingsheffing
 Ingevolge artikel 33e Wok legt de kansspelautoriteit een bestemmingsheffing
op ter bestrijding van de kosten van het Rijk van maatregelen tot het tegengaan
en voorkomen van schadelijke en negatieve gevolgen van kansspelen. Het gaat
hierbij om het realiseren van die doelen «door het houden van toezicht
en handhaving op de kansspelsector». Uitgaande
van de kosten van de kansspelautoriteit (€ 5,5–6 mln.) moet,
volgens de toelichting, de heffing € 4,3–4,8 mln. opbrengen.
Tegelijkertijd wordt vermeld dat de hoogte van de heffing niet gerelateerd
hoeft te zijn aan de directe kosten die het overheidsorgaan maakt.
 De Raad merkt op dat uit de toelichting kan worden afgeleid dat het bij
deze heffing om niet meer gaat dan het omslaan van de kosten van toezicht
van de kansspelautoriteit. De Raad adviseert in dat licht artikel 33e Wok
te verduidelijken in die zin dat het tarief kan worden opgelegd voor ten hoogste
de kosten die de kansspelautoriteit bij de uitoefening van het toezicht en
daarbij gebruik te maken van de ook in andere wetgeving gehanteerde formuleringen.
 
 
 3. Het advies van de Raad is gevolgd. In artikel 33e, is opgenomen
dat de bestemmingsheffing wordt opgelegd ter bestrijding en ten hoogste ten
bedrage van de geraamde kosten van de kansspelautoriteit in één
kalenderjaar van de uitoefening van haar, hiervoor onder 1b omschreven,
taken. In de memorie van toelichting is verduidelijkt dat de hoogte van de
heffing niet gerelateerd hoeft te zijn aan de directe kosten die het overheidsorgaan
ten aanzien van een specifieke kansspelaanbieder maakt.
 
 
 4. Strafrechtelijke en bestuursrechtelijke handhaving
 In de huidige Wok wordt overtreding van een aantal bepalingen strafrechtelijk
gesanctioneerd. Het wetsvoorstel vult deze regeling aan met de bevoegdheid
tot het opleggen van een last onder bestuursdwang, een last onder dwangsom
en een bestuurlijke boete. Bij de meeste bepalingen is daarbij een keuze gemaakt
voor een bestuurlijke of een strafrechtelijke sanctie, bij een klein aantal
bepalingen zijn beide stelsels toepasbaar. De Raad merkt hierover het volgende
op.
 
 
 a. Last onder dwangsom
 In artikel 35a van het wetsvoorstel wordt aan de raad van bestuur van
de kansspelautoriteit de bevoegdheid toegekend tot het opleggen van een last
onder dwangsom naast de bevoegdheid tot het opleggen van een last onder bestuursdwang.
 De Raad wijst erop dat ingevolge artikel 5:32 van de Algemene wet bestuursrecht
een bestuursorgaan dat bevoegd is een last onder bestuursdwang op te leggen
in plaats daarvan aan de overtreder een last onder dwangsom kan opleggen.
Het afzonderlijk toekennen van een dergelijke bevoegdheid is daarom niet nodig.
 Gelet daarop adviseert de Raad artikel 35a te laten vervallen.
 
 
 b. Keuze tussen sanctiestelsels De keuze voor het ene of het andere
stelsel is gemaakt op basis van de context waarbinnen wordt gehandhaafd. Binnen een besloten context is de bestuurlijke boete
aangewezen, binnen een open context het strafrecht. Volgens de toelichting
is de besloten context van toepassing op situaties waarin vergunninghouders
voorschriften overtreden; hen wacht dan een bestuursrechtelijke sanctie. De
open context is van toepassing op situaties waarin aanbieders zonder vergunning
kansspelen aanbieden; voor dezelfde overtreding kunnen zij een strafrechtelijke
sanctie verwachten.
 De Raad merkt allereerst op dat het in de toelichting genoemde criterium
niet is opgenomen in de in het wetsvoorstel neergelegde delictsomschrijving.
Dat betekent dat voor eenzelfde overtreding zowel een bestuursrechtelijke
als strafrechtelijke sanctie kan worden opgelegd, waarbij de keuze voor het
soort sanctie geheel is overgelaten aan het bestuursorgaan. Gelet op het verschil
tussen de beide sanctiestelsels zou in elk geval mogen worden verwacht dat
het in de toelichting genoemde criterium ook in de wet zou zijn verankerd.
Dat is niet het geval.
 Vervolgens wijst de Raad erop dat het criterium «open versus besloten
context» relevant kan zijn voor de door de wetgever te maken keuze voor
een bepaald sanctiestelsel. Het criterium biedt echter onvoldoende houvast
bij het opleggen van sancties door het bestuursorgaan op basis van hetzelfde
feitencomplex, waarbij de kwaliteit van de dader (vergunninghouder of niet)
het onderscheidend criterium moet zijn. Bij het vervaardigen, verhandelen
en exploiteren van niet-toegelaten speelautomaten
bestaat er geen wezenlijk onderscheid tussen het handelen in strijd met een
vergunning en het handelen zonder vergunning. In beide gevallen worden deze
activiteiten onvergund verricht. In dat licht rechtvaardigt toepassing van
het criterium «open versus besloten context» niet een keuze voor
invoering van twee verschillende sanctiestelsels.
 Naar het oordeel van de Raad is niet zozeer de context waarbinnen de overtreding
plaatsvond als wel de aard van de overtreding en de ernst van de inbreuk bepalend
bij de oplegging van een sanctie. In dat kader dient voor dezelfde overtreding
steeds te worden gekozen voor één sanctiestelsel.
 De Raad adviseert het wetsvoorstel in die zin aan te passen.
 
 
 4a. In het voorgestelde artikel 35 wordt een aantal voorschriften opgesomd
voor overtreding waarvan een last onder bestuursdwang kan worden. In artikel
35a worden de voorschriften genoemd waarvoor een last onder dwangsom kan worden
opgelegd bij overtreding ervan. Behalve de reeds in artikel 35 genoemde voorschriften,
worden in dit artikel ook de voorschriften vastgesteld bij of
krachtens de artikelen 14d, eerste lid; 20, eerste lid; 27e, eerste lid; 27j,
eerste lid; 30t, tweede en vijfde lid en 30u, eerste lid genoemd. Het advies
van de Raad om artikel 35a te laten vervallen, omdat in artikel 5:32 van de
Awb reeds is geregeld dat een bestuursorgaan indien het bevoegd is een last
onder bestuursdwang op te leggen, in plaats daarvan ook een last onder dwangsom
kan opleggen, kan dus niet volledig worden gevolgd. Voor de (zeven) in artikel
35a genoemde voorschriften bestaat immers geen bevoegdheid om een last onder
bestuursdwang op te leggen. Artikel 35a zal derhalve niet vervallen, doch
hierin zullen uitsluitend nog de genoemde zeven voorschriften worden vermeld.
In de memorie van toelichting is zekerheidshalve verduidelijkt dat op grond
van artikel 5:32 van de Awb bij overtreding van de artikel 35 genoemde voorschriften óók
een last onder dwangsom kan worden opgelegd.
 
 
 4b. Zoals de Raad opmerkt, is bij de keuze tussen sanctiestelsels als
uitgangspunt gehanteerd dat binnen een besloten context de bestuurlijke boete
aangewezen is en binnen een open context het strafrecht. De besloten context
is van toepassing op situaties waarin vergunninghouders voorschriften overtreden;
hen wacht dan een bestuursrechtelijke sanctie. De open context is van toepassing
op situaties waarin aanbieders zonder vergunning kansspelen aanbieden. Zij
kunnen een strafrechtelijke sanctie verwachten.
 Terecht signaleert de Raad dat uit het voorstel, zoals voorgelegd aan
de Raad, blijkt dat bij een klein aantal voorschriften zowel een bestuursrechtelijke
als een strafrechtelijke sanctie kan worden opgelegd. Het betreft de artikelen
30m en 30t, eerste, tweede en vijfde lid over, respectievelijk, het vervaardigen
en invoeren van speelautomaten die niet overeenstemmen met een door de Minister
van Economische zaken toegelaten model, het verhandelen, exploiteren of aanwezig
hebben van dergelijke speelautomaten, het op zodanige wijze aanbrengen van
wijzigingen in of aan een speelautomaat dat deze niet meer voldoet aan het
toegelaten model en het uitkeren van prijzen of premies op grond van het behaalde
spelresultaat op een behendigheidsautomaat. Het onderscheid tussen open en
besloten context biedt, zoals de Raad opmerkt bij de keuze tussen de beide
sanctiestelsels in deze gevallen geen uitkomst nu het onderscheid tussen handelen
in strijd met een vergunning of handelen zonder een vergunning niet kan worden
gemaakt. Gelet op de aard van de door overtreding van deze voorschriften gemaakte
inbreuken – goed vergelijkbaar met de situatie waarin op zichzelf vergunbare
activiteiten zonder vergunning worden ondernomen – acht het kabinet
de bedreiging van deze overtredingen door louter een strafrechtelijke sanctie
passend. Nu hiermee voor alle voorschriften duidelijk is of deze met een bestuursrechtelijke
of een strafrechtelijke sanctie worden bedreigd, wordt het niet nodig geacht
om het hiervoor beschreven criterium op grond waarvan de keuze tussen de sanctiestelsels
is gemaakt, neer te leggen in de wet.
 
 
 5. Overige opmerkingen
 
 
 a. Procedure van 5:53 Awb
 De toelichting bij het voorgestelde artikel 35c Wok stelt dat de bestuurlijke
boete opgelegd krachtens artikel 35c dient te worden opgelegd met toepassing
van de lichte procedure van artikel 5:53 Awb. De Raad merkt op dat de maximaal
op te leggen boete op grond van artikel 35c € 370 bedraagt. Uit
artikel 5:53, eerste lid, Awb vloeit voort dat de zogenoemde «zware
procedure» van toepassing is indien voor de overtreding een bestuurlijke
boete van meer dan € 340 kan worden opgelegd.
 De Raad wijst erop dat ervoor gekozen zou kunnen worden het in artikel
35c Wok genoemde bedrag te verlagen tot € 340, zodat de lichte procedure
van toepassing is. Wordt verlaging van het boetebedrag ongewenst geacht, dan
dient in het voorstel uitdrukkelijk van artikel 5:53 Awb te worden afgeweken.
Het eerste lid van dat artikel biedt deze mogelijkheid.
 De Raad adviseert het voorstel op dit punt aan te passen.
 
 
 b. Personeel van het College van toezicht op de kansspelen
 Met de voorgestelde wetswijziging wordt het College van toezicht op de
kansspelen (hierna: het college) opgeheven. De toelichting gaat niet in op
de gevolgen hiervan voor het personeel van het College. Daarmee blijven de
gevolgen van het voorstel op dit punt onderbelicht.
 De Raad adviseert de toelichting aan te vullen.
 
 
 5a. Het advies van de Raad is in die zin gevolgd, dat in het wetsvoorstel
nu expliciet wordt bepaald dat van artikel 5:53 van de Awb wordt afgeweken.
De memorie van toelichting is op dit punt aangevuld.
 
 
 5b. Met de medewerkers van het secretariaat van het College van toezicht
op de kansspelen zijn inmiddels gesprekken gevoerd over het desgewenst kunnen
instromen bij de kansspelautoriteit. Het advies van de Raad is overgenomen.
De memorie van toelichting is op dit punt aangevuld.
 
 
 3. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.
 
 
 Met de redactionele kanttekeningen van de Raad is rekening gehouden. Los
van het advies van de Raad zijn ter gelegenheid van het nader rapport, redactionele
verbeteringen in de toelichting en in het wetsvoorstel aangebracht.
 
 
 De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.
 
 
 De Vice-President van de Raad van State,
 H. D. Tjeenk Willink
 
 
 Ik moge U, mede namens mijn ambtgenoot van Binnenlandse Zaken, verzoeken
het hierbij gevoegde voorstel van wet en de memorie van toelichting aan de
Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.
 
 
 De minister van Justitie,
 E. M. H. Hirsch Ballin
 
 
 Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W03.09.0237/II
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 – Artikel I, onderdeel X, «evenwichtig» schrappen, of
toelichten tussen welke belangen een evenwicht dient te worden gevonden.
 – In het in artikel I, onderdeel DD, ingevoegde artikel 33e het
tijdvak waarop het tarief betrekking heeft, alsmede de verschuldigdheid opnemen.
 – Het in artikel I, onderdeel DD, ingevoegde artikel 33g schrappen,
aangezien dit onderwerp reeds is geregeld in artikel 47 van de Algemene wet
inzake rijksbelastingen (dat van overeenkomstige toepassing is).
 – Artikel I, onderdeel DD, Titel VIc. Strafbepalingen, correct in
artikelen en artikelleden indelen.
 
 
 
 
 De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.
 
 
 Memorie van toelichting, 4, positionering kansspeltaken, vierde alinea
en 5, kansspelautoriteit, inrichting, laatste alinea.
 
 
 Zie ABRvS 14 maart 2007 in zaaknummer 200600283/1, LJN BA0670, r.o
2.6.2.2 en het met redenen omkleed advies, inbreuk nr. 2002/5443.
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 24 557, nrs. 96 en 97.
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 24 557, nr. 97, blz. 40.
 
 
 Het huidige artikel 35 van de Wok.
 
 
 Paragraaf 4 Positionering kansspeltaken.
 
 
 Paragraaf 5 Kansspelautoriteit (Sturing en toezicht).
 
 
 Kamerstukken II 2005/06, 27 831, nr. 15.
 
 
 Bijvoorbeeld het Kadaster, Dienst Wegverkeer (RDW), Landelijk Bureau Inning
Onderhoudsbijdragen(LBIO) en Staatsbosbeheer.
 
 
 Advies van 20 mei 2009, nr. W03.09.0104/II. Dit advies is nog
niet openbaar.
 
 
 Paragraaf 11 Financiële gevolgen (onderdeel Bestemmingsheffing).
 
 
 Vergelijk de in Wet op het financieel toezicht en de Telecommunicatiewet
gebruikte modellen.
 
 
 De toelichting verwijst daarbij naar de notitie «De keuze tussen
sanctiestelsels en de betekenis van het Wetsvoorstel OM-afdoening daarvoor»
(Kamerstukken II 2005/06, 29 849, nr. 30) en de «Kabinetsnota
over de uitgangspunten bij de keuze van een sanctiestelsel» (Kamerstukken
II 2008/09, 31 700 VI, nr. 69). De nota vormt een nadere uitwerking
van de notitie (Kamerstukken II 2008/09, 31 700 VI, nr. 69, blz.
4).
 
 
 Memorie van toelichting, II Artikelsgewijs, Titel Vic. Strafbepalingen.
 
 
 Artikelen 30m, eerste lid, en 30t, eerste en tweede lid, van de Wet op
de Kansspelen.