Goedkeuring van de Overeenkomst inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de EG en Zuid-Afrika (Trb. 2000, 45); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27154, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

23-01-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27154 nr. 5

18-01-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingEindresultaatEffecten voor de regioVerklaring over terug- en overnameclausuleArtikelsgewijze toelichtingTitel I – Algemene doelstellingen en beginselenArtikel 2, Essentieel onderdeelArtikel 4, politieke dialoogArtikel 16, vrijwaringsclausule landbouwproductenArtikel 17, versnelde afschaffing douanerechten door Zuid-AfrikaArtikel 24, VrijwaringsclausuleArtikel 52, stimulering en bescherming van investeringenArtikel 55, Informatiemaatschappij: telecommunicatie-
en informatietechnologie, Artikel 57, Energie en Artikel 59, samenwerking
op het gebied van vervoerArtikel 84, MilieuArtikel 86, Sociale vraagstukkenArtikel 87, VoorlichtingArtikel 92, GezondheidszorgOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27154Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 154Goedkeuring van de op 11 oktober 1999 te Pretoria totstandgekomen Overeenkomst
inzake handel, ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap
en haar lidstaten, enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds (Trb.
2000, 45)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 18 januari 2001De regering heeft met belangstelling kennisgenomen van het verslag van
de vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken, belast met het voorbereidende
onderzoek naar aanleiding van het voorstel van wet tot goedkeuring van de
op 11 oktober 1999 te Pretoria totstandgekomen Overeenkomst inzake handel,
ontwikkeling en samenwerking tussen de Europese Gemeenschap en haar lidstaten,
enerzijds, en de Republiek Zuid-Afrika, anderzijds (Trb. 2000, 45). Hieronder
treft u de beantwoording van de in het verslag opgenomen vragen aan.InleidingOp de vraag van de PvdA-fractie in hoeverre de Nederlandse eisen ten aanzien
van de lijst (van producten) hebben bijgedragen aan de vertraging bij de totstandkoming
van de Overeenkomst reageert de regering afwijzend. Ten eerste heeft Nederland
altijd aangedrongen op een spoedige afronding van de onderhandelingen. Ten
tweede heeft het verzoek van een aantal lidstaten (Frankrijk, Italië,
Spanje) om de landbouwmarkt voor een aantal gevoelige producten niet open
te stellen, de onderhandelingen bemoeilijkt. Ook Zuid-Afrika heeft dit zelfde
gedaan. Door deze houding zag Nederland zich ook genoodzaakt bepaalde (gevoelige)
producten op de lijst te plaatsen. Het aantal producten dat Nederland op de
lijst heeft gezet is echter zeer beperkt (snijbloemen, appels en peren). Ten
derde, ook toen de problemen met betrekking tot het wijn en spiritualiën-deelakkoord
zich voordeden, heeft Nederland zich sterk gemaakt dat deze de totstandkoming
van het algemene verdrag niet in de weg zouden staan.De PvdA-fractie vraagt zich af of het feit dat de regering meende dat
«de uiteindelijke tariefconcessies evenwichtig over de EU-lidstaten
moesten worden verdeeld» wel een valide politiek argument is en in hoeverre
dit consistent is met het Nederlandse beleid ten aanzien van handel en ontwikkelingssamenwerking.
Mede gelet op de drie principes (WTO-conformiteit, asymmetrie en evenwichtige
onderlinge verdeling van de concessies) waardoor de regering zich tijdens
het gehele onderhandelingsproces heeft laten leiden en waarvan evenwichtige verdeling er één is, meent de regering dat dit argument
evenzeer politiek valide is als consistent met het Nederlandse beleid ter
zake.Naar aanleiding van de vraag welke de inschatting is van de regering waar
het gaat om het tempo waarmee de noodzakelijke verdere invulling van de Overeenkomst
kan worden doorgezet, kan worden opgemerkt dat dit uiterst moeilijk is aan
te geven. Veel hangt af van de bereidwilligheid van de partijen met de grootste
belangen, waar overigens nauwelijks zicht op is.Ook op de vraag in hoeverre o.m. de Zuid-Afrikaanse capaciteitsproblemen
en de Europese onenigheid op het gebied van landbouwproducten kunnen leiden
tot verdere vertragingen en kwalitatief matige invulling van de (vele) artikelen
die verwijzen naar een inspanningsverplichting is het moeilijk een concreet
antwoord te geven. Ook hiervoor geldt dat veel zal afhangen van de bereidwilligheid
van beide partijen.Naar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie hoe de besluitvormingsprocedures
in de overige lidstaten verlopen kan worden gemeld dat volgens de laatste
informatie van de regering tot nu toe alleen Zweden het verdrag heeft geratificeerd.
Duitsland bereidt de ratificatie voor maar wacht nog op de vertaling van de
bijlagen (productcodes en namen).De D66-fractie vraagt om een nadere toelichting op de vertragende werking
op de onderhandelingen van sommige landen en producten (naast sherry en port),
waarbij de D66-fractie herinnert aan de terechte oproepen tot voortvarendheid
van de Minister-President en diverse bewindspersonen van Buitenlandse Zaken.
Dat de fractie het eindresultaat van de Overeenkomst tussen de EU en de Republiek
Zuid-Afrika daarbij als positief beoordeelt, stemt de Regering tot voldoening.
De Overeenkomst met Zuid-Afrika is de meest vergaande die de Europese Unie
tot nu toe heeft afgesloten. Op het gebied van de handel hebben beide partijen
aanzienlijke belangen. Voor zowel een aantal gevoelige landbouwproducten als
industriële producten zijn de Unie en Zuid-Afrika concurrerend. Voor
de landbouwsector gaat het hierbij om producten uit Zuid-Afrika die ook een
belangrijk deel uitmaken van het productassortiment van de mediterrane landen
van de EU.Naar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie op welke wijze de drie
principes (WTO-conformiteit, asymmetrie en evenwichtige onderlinge verdeling
van de concessies) in de Overeenkomst nader zijn uitgewerkt kan worden opgemerkt
dat het verdrag zo is gemaakt dat het in ieder geval WTO-conform is (1. «substantially
all trade»: geen enkele sector is uitgesloten; 2. Een redelijke termijn
waarbinnen het nieuwe regime tot stand komt; 3. Geen stijging gemiddelde handelsbarrières
ten opzichte van vroegere periode). Voor wat betreft de asymmetrie kunnen
we deze zien terugkomen in de snellere opening van de Europese markt voor
Zuid-Afrikaanse producten dan andersom. De evenwichtige verdeling van de concessies
over de lidstaten zien we aan de hand van de toevoeging van lijsten met producten
door iedere lidstaat.Naar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie wat wordt bedoeld met
zoveel mogelijk de wederzijdse handel liberaliseren, kan worden opgemerkt
dat er aan beide zijden is en wordt gepoogd zoveel mogelijk handelsbarrières
(quota, voorrechten) te slechten. De vraag of nader is vastgelegd om welke
producten het gaat en in welke mate nader geliberaliseerd gaat worden kan
bevestigend worden beantwoord. In artikel 7 wordt gedoeld op elk product,
in de artikelen 10 tot en met 13 en in de artikelen 14 en 15 worden industrieproducten
en landbouwproducten in het bijzonder genoemd. Artikel 30 noemt de liberalisering
van dienstverlening en artikel 33 noemt de liberalisering van het kapitaalverkeer.
Vrij verkeer van werknemers is geen onderdeel van de Overeenkomst.
In bijlage 1 en 2 bij de Overeenkomst staat in welke mate er geliberaliseerd
wordt.Naar aanleiding van de vraag hoe het in dit opzicht staat met standaardisering,
certificering en kwaliteitseisen op terreinen van volksgezondheid, milieu
en arbeidsomstandigheden ten aanzien van productie, verwerking en handel zoals
we die ook binnen de EU kennen, kan worden verwezen naar artikel 47. Dit artikel
bepaalt dat Partijen overeenkomen dat zij samenwerken op het gebied van normalisering,
certificering en kwaliteitsborging teneinde de verschillen tussen hen op deze
gebieden te verminderen, technische belemmeringen op te heffen en de bilaterale
handel te vergemakkelijken. Er wordt met name bepaald dat er werkrelaties
tussen Zuid-Afrikaanse en Europese normaliserings-, erkennings- en certificatie-instellingen
zullen worden ontwikkeld. De Europese Commissie en de lidstaten zullen op
basis van deze bepaling de samenwerking moeten bevorderen tussen voornoemde
Europese en Zuid-Afrikaanse instellingen. Naar aanleiding van de vraag van
de CDA-fractie welke instantie daarop zal toezien kan worden opgemerkt dat
de EU en de lidstaten altijd de eindverantwoordelijkheid zullen hebben. In
de praktijk zal het zo zijn dat de Europese Commissie, bepaalde organisaties
(die actief zijn op het gebied van accreditatie en certificatie) benadert
om tussen de betrokken normaliserings-, erkennings- en certificatie-instellingen
in Europa en in Zuid-Afrika te komen tot wederzijdse erkenning van normen
en certificaten.Het antwoord op de vraag van de PvdA-fractie op welke percentages van
handelsliberalisering Nederland heeft ingezet luidt: het maximaal haalbare.
Nederland is voorstander van volledige handelsliberalisering. De EU gaat uit
van 90 procent. De lidstaten die de grootste bezwaren opwierpen tegen een
duidelijker verschil (grotere asymmetrie) waren de wijnproducerende landen
en Spanje vanwege de visserijsector.Het antwoord op de vraag van de D66-fractie welke partners het Nederlandse
standpunt steunden vloeit voort uit het antwoord op de vorige vraag. Dit waren
de noordelijke, niet-wijnproducerende, lidstaten (met name het Verenigd Koninkrijk).Naar aanleiding van de vragen van de CDA-fractie met betrekking tot de
verdeling van de concessies tussen de EU-lidstaten en de in dit verband door
de regering vastgelegde onderhandelingsprincipes, kan worden opgemerkt dat
de Overeenkomst zowel kwantitatieve als kwalitatieve elementen bevat. Hierbij
kunnen kwalitatieve nadelen gecompenseerd worden door kwalitatieve voordelen.
Door akkoord te gaan met de Overeenkomst hebben de vijftien lidstaten van
de EU tot uitdrukking gebracht het akkoord zowel kwantitatief als kwalitatief
evenwichtig te vinden. In dit verband kan nog worden opgemerkt dat het streven
naar een evenwichtige verdeling onderdeel uitmaakte van de door de regering
vastgelegde hierboven reeds genoemde onderhandelingsprincipes.EindresultaatNaar aanleiding van de vragen van de CDA-fractie in welke mate de eventuele
toekomstige vrijhandelszone van de landen van de «Southern African Development
Community» (SADC) zal worden betrokken bij de vrijhandelszone tussen
de EU en Zuid-Afrika, kan worden opgemerkt dat in het kader van de op 23 juni
2000 te Cotonou (Bénin) totstandgekomen partnerschapsovereenkomst tussen
de staten in Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Oceaan en de Europese
Gemeenschap en haar Lidstaten (ook wel bekend als EG/ACS-verdrag of verdrag
van Cotonou) de mogelijkheid bestaat voor omliggende landen om
producten uit Zuid-Afrika te bewerken en via de bepalingen van dit verdrag
voordelig in te voeren in de EU. Voor producten uit de omliggende landen is
dit andersom ook mogelijk. Hiervoor zijn speciale regels opgesteld met betrekking
tot oorsprongcumulatie. Wel zal er eerst een vrijhandelszone moeten worden
gecreëerd (verwacht in 2008). Op de vraag in hoeverre wordt gestreefd
naar een gemeenschappelijke monetaire unie, vrijheid van diensten en personenverkeer
kan de regering melden dat niet wordt gestreefd naar een monetaire unie met
Zuid Afrika. De Europese monetaire unie is het sluitstuk van het Europese
integratieproces en is niet noodzakelijk voor een vrijhandelszone. In dit
kader wordt evenmin gestreefd naar vrij verkeer van personen. Wel pleit de
regering voor vrijheid van financiële en overige diensten.Effecten voor de regioNaar aanleiding van de vragen van de CDA- en de D66-fractie naar de gevolgen
van het verdrag met Zuid-Afrika voor de regio indien het SADC-handelsprotocol
nog een tijd op zich laat wachten, kan het volgende worden opgemerkt. De regering
is er in het algemeen voorstander van dat ontwikkelingslanden zich niet alleen
richten op regionale integratie maar ook op multilaterale liberalisering.
Multilaterale liberalisering levert de meeste kansen op versterking van hun
economie en groei van hun export. In het onderhavie geval ligt dat evenwel
genuanceerder. Enerzijds zal het handelsakkoord tussen de EU en Zuid-Afrika,
bij de totstandkoming van een vrijhandelszone tussen de SADC-landen onderling,
leiden tot een toename van de economische bedrijvigheid in Zuidelijk Afrika.
Hierbij geldt uiteraard wel dat de handelsvoordelen en -mogelijkheden die
met een vrijhandelszone zijn te behalen, niet worden verwezenlijkt zolang
het SADC-handelsprotocol nog op zich laat wachten. Weliswaar was het SADC-handelsprotocol
in januari van dit jaar reeds door acht lidstaten geratificeerd (voldoende
voor officiële implementatie) en zijn de SADC-lidstaten het onlangs eens
geworden over de origineregels en de officiële ingangsdatum (1 september
2000) van de onderlinge vrijhandelszone, daadwerkelijke implementatie zal
nog wel enige tijd duren in verband met diverse administratieve procedures
in de verschillende lidstaten. Tijdens de onderhandelingen met de EU is Zuid-Afrika
overigens altijd uitgegaan van het «SADC first»-principe hetgeen
betekent dat Zuid-Afrika aan de overige SADC-landen gelijke of betere markt-toegang/tarieven
biedt dan aan de EU. Anderzijds zullen de landen in Zuidelijk Afrika, na de
totstandkoming van de vrijhandelszone tussen de EU en Zuid-Afrika, op de EU-markt
meer moeten concurreren met producten uit Zuid-Afrika. De vraag is dan of
de landen uit de regio Zuidelijk Afrika hun huidige preferentiële toegang
tot de EU-markt zullen behouden. Volgens het Verdrag van Cotonou is dat voor
de niet-MOLs alleen mogelijk indien deze in 2008 een wederkerige economische
partnerschapsovereenkomst met de EU afsluiten die leidt tot een vrijhandelszone.
Nederland heeft zich tijdens de onderhandelingen voor het Verdrag van Cotonou
tegenstander van dergelijke partnerschapsovereenkomsten getoond, omdat deze
meer ten voordele van de EU dan van de betrokken ACS-landen zullen uitwerken.
Voor de niet tot de MOLs behorende ACS-landen die besluiten niet aan deze
economische partnerschapsovereenkomsten deel te nemen zal de EU in 2004 alternatieven
onderzoeken die een gelijkwaardige markttoegang bieden. De MOLs hebben volgens
het Verdrag van Cotonou recht op het behoud van hun niet-wederkerige preferenties.
Zij hebben dus geen belang bij bovengenoemde partnerschapsovereenkomsten,
maar hebben wel te winnen bij rechten- en quotavrije toegang tot de markten
van alle ontwikkelde WTO-leden. Naar aanleiding van de vraag van de D66-fractie
naar de stand van zaken met betrekking tot de versterking van de institutionele
capaciteit van het SADC-secretariaat en de ondersteuning van de «SADC
Trade Protocol Implementation Unit», kan worden opgemerkt dat in oktober
2000 een programma van 15,6 miljoen Euro is aangenomen door het EOF-comité
met betrekking tot de versterking van de institutionele capaciteit van het
SADC-secretariaat: «Regional Integration and Capacity Building-SADC»;
een gedeelte hiervan is gerelateerd aan het SADC handelsprotocol. Van belemmering
aan EU-zijde is derhalve geen sprake.Verklaring over terug- en overnameclausuleNaar aanleiding van opmerkingen van de PvdA en VVD-fracties en de vraag
van de CDA-fractie op welke wijze de Nederlandse regering zich heeft ingezet
om een terug- en overnameclausule van illegale immigranten in deze overeenkomst
op te nemen kan worden opgemerkt dat bij het overeengekomen samenwerkingsakkoord
tussen de EU en Zuid-Afrika in een gezamenlijke verklaring is aangegeven dat
zal worden samengewerkt bij de bestrijding van de illegale immigratie. In
een unilaterale verklaring van de EG en de lidstaten van de EU is voorts het
belang onderstreept van effectieve samenwerking met derde landen met betrekking
tot het faciliteren van de terugname van illegale immigranten. De EG en de
lidstaten van de EU hebben hierbij aangegeven dat de terugname van niet toegestane
Zuid-Afrikanen op bevredigende wijze moest worden geregeld in het kader van
de onderhandelingen over het verdrag van Cotonou. Het aantal Zuid-Afrikaanse
asielzoekers in de EU is overigens gering. Nederland heeft tijdens de onderhandelingen
over dit EG/ACS-verdrag krachtig ingezet op het opnemen van een terug- en
overnameclausule. Deze inzet heeft er in belangrijke mate toe bijgedragen
dat deze clausule daadwerkelijk bij dit verdrag is opgenomen. Het is algemeen
Nederlands beleid om terug- en overnameclausules op te nemen in verdragen,
zowel in EU-verband als op bilateraal niveau. Met de afsluiting van het EG/ACS-verdrag
is een beter kader geschapen voor het consequent inbrengen van terug- en overnameclausules
in verdragsteksten. Nederland zal zich er voor blijven inzetten dat dit vanaf
heden consequent gebeurt.Naar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie in welke mate de illegale
migrantenproblematiek vanuit Zuid-Afrika speelt in de EU en of nader zou kunnen
worden onderzocht hoe groot deze problematiek kwantitatief is, kan worden
opgemerkt dat er nauwelijks een stroom van Zuid-Afrikaanse asielzoekers naar
de EU bestaat. Op een totaal aantal van 104 750 asielzoekers in het vierde
kwartaal van 1999 vroegen 80 Zuid-Afrikanen asiel aan in Europa. In het eerste
kwartaal van 2000 vroegen 96 050 mensen asiel aan in Europa, waarvan
70 Zuid-Afrikanen. In Nederland vroegen in 1998 3 Zuid-Afrikanen asiel aan,
in 1999 15. In de eerste 9 maanden van 2000 vroegen 6 Zuid-Afrikanen in Nederland
asiel aan. Over het aantal Zuid-Afrikaanse illegalen in Nederland zijn geen
gegevens bekend. Het is niet mogelijk om valide kwantitatieve gegevens over
illegalen te genereren.Naar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie wat de regering verwacht
ten aanzien van volgende EU-handels- en associatieakkoorden kan worden opgemerkt
dat het thans niet in de lijn der verwachting ligt dat er gevolgen zullen
zijn ten aanzien van volgende EU-handels- en associatieakkoorden in samenhang
met het niet opnemen van een terug- en overnameclausule in deze Overeenkomst
met Zuid-Afrika. Zoals hierboven vermeld, werd wel een terug- en overnameclausule
opgenomen in het onlangs totstandgekomen EG/ACS-verdrag. Voorts heeft de Raad
voor Justitie en Binnenlandse Zaken (JBZ-Raad) op 28 september 2000 de Commissie
mandaat verstrekt om te onderhandelen over specifieke terug- en overnameovereenkomsten
met Marokko, Sri Lanka, Pakistan en de Russische Federatie. Artikelsgewijze toelichtingTitel I – Algemene doelstellingen en beginselenNaar aanleiding van de vraag van de PvdA-fractie hoe concreet de politieke
dialoog moet worden voorgesteld, verwijst de regering naar artikel 97, eerste
lid, van de Overeenkomst, op grond waarvan een Samenwerkingsraad is ingesteld,
waaraan een aantal taken is opgedragen. Tot die taken behoort het toezien
op de (politieke) dialoog tussen partijen. Onderwerpen die aan de orde kunnen
komen, zijn: mensenrechten, goed bestuur, verloop verkiezingen enzovoorts.
Zoals blijkt uit de Memorie van Toelichting bij artikel 97, zal tussen partijen
nog nader overleg plaatsvinden over de samenstelling, frequentie, agenda en
over de plaats van de bijeenkomsten van de Samenwerkingsraad. Het vierde lid
van artikel 97 bepaalt tevens dat partijen contacten tussen hun respectieve
parlementen zullen aanmoedigen. Gezien het belang dat Nederland hecht aan
de politieke dialoog tussen partijen zal de regering zich inzetten voor een
adequaat functioneren van de Samenwerkingsraad en voor intensieve contacten
tussen de parlementen van partijen. Over de voortgang en uitkomst van deze
processen zal de regering de Kamer op de hoogte houden.Naar aanleiding van de vraag van de PvdA-fractie in hoeverre de regering
bereid is om een jaar na inwerkingtreding van de Overeenkomst aan te geven
welke mensenrechten- en andere politieke zaken bij de Zuid-Afrikaanse autoriteiten
aan de orde zijn gesteld, om daaraan gekoppeld een beoordeling te geven van
het functioneren en de effectiviteit van de Overeenkomst op met name het gebied
van mensenrechten verwijst de regering naar het antwoord hieronder op de bij
artikel 4 gestelde vraag.Artikel 2, Essentieel onderdeelNaar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie in hoeverre, naar inschatting
van de regering, de Lomé-onderhandelingen (d.w.z. de onderhandelingen
die tot het reeds hierboven genoemde verdrag van Cotonou hebben geleid) verder
remmend hebben gewerkt op de totstandkoming van de onderhavige Overeenkomst,
kan worden opgemerkt dat Zuid-Afrika inderdaad tevens partij is bij het verdrag
van Cotonou, maar dat de onderhandelingen over beide verdragen niet remmend
op elkaar gewerkt. Voorzover sprake was van vertraging had dat te maken met
de politieke besluitvorming aan Zuid-Afrikaanse kant. Tot 1996 ontbrak het
in dit land aan consensus over het aangaan van onderhandelingen over een verdrag
met de EU op basis van wederzijdse toegang tot elkaars markten.Naar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie naar de inschatting van
de regering over de mogelijke relevantie van het nieuwe Lomé-verdrag
voor Zuid-Afrika, na inwerkingtreding van de onderhavige Overeenkomst, kan
worden opgemerkt dat beide verdragen een aantal doelstellingen gemeen hebben,
zoals economische ontwikkeling, regionale samenwerking, integratie in de wereldeconomie,
eerbiediging van democratische beginselen en fundamentele mensenrechten, alsmede
van de rechtsstaat en behoorlijk bestuur. In die zin kunnen beide verdragen
een impuls voor elkaar betekenen. Daarnaast kan het verdrag van Cotonou een
aanzet geven tot verdere regionale integratie, maar zullen de voorziene economische
partnerschapsovereenkomsten er waarschijnlijk toe leiden dat de landen in
Zuidelijke Afrika zich ook in belangrijke mate zullen richten op vrijhandelsverkeer
met de EU.Naar aanleiding van de vraag van de D66-fractie naar het standpunt van
Zuid-Afrika met betrekking tot goed bestuur kan worden opgemerkt dat evenals de EU-lidstaten ook Zuid-Afrika de beginselen van goed bestuur
onderschrijft. Zuid-Afrika verzette zich echter tegen de aandrang van de EU
goed bestuur op te nemen als één van de essentiële elementen
van de Overeenkomst, mede omdat Zuid-Afrika geen precedent wilde scheppen
voor de onderhandelingen over het verdrag van Cotonou.Naar aanleiding van de vraag van de D66-fractie wat de EU kan verwachten
in het nieuwe Lomé Verdrag met betrekking tot goed bestuur, of toekomstige
resultaten gevolgen hebben voor de Overeenkomst tussen Zuid-Afrika en de EU
en of er vanuit de EU ondersteuning komt om de beginselen van goed bestuur,
mensenrechten, democratie en rechtsstaat daadwerkelijk te verankeren in Zuid-Afrika,
kan worden gewezen op artikel 9, derde lid, van het verdrag van Cotonou, waarin
wordt gesteld dat het partnerschap tussen ACS en EU berust op goed bestuur
en dat de partijen overeenkomen dat slechts ernstige gevallen van corruptie
etcetera een schending van goed bestuur inhouden en derhalve kunnen leiden
tot opschorting van het verdrag ten aanzien van het in gebreke zijnde land.
Aan eventuele opschorting dient echter altijd overleg vooraf te gaan. Daarnaast
zullen ook op grond van het verdrag van Cotonou uit het Europees Ontwikkelings
Fonds projecten ter bevordering van goed bestuur worden geëntameerd en
uitgevoerd. Gezien deze bepalingen en de in het verleden ondernomen projecten
valt niet te verwachten dat goed bestuur een onderbelicht element zal blijven.
Het valt te verwachten dat de in de vraag genoemde toekomstige resultaten
geen gevolgen zullen hebben voor de Overeenkomst tussen Zuid-Afrika en de
EU. Zoals in het verleden reeds het geval is geweest, zal de EU Zuid-Afrika
ondersteuning blijven geven ter verankering van de beginselen van goed bestuur,
mensenrechten, democratie en rechtsstaat. Voorts kan worden gewezen op Titel
V van de Overeenkomst tussen de EU en Zuid-Afrika, waarin het kader voor de
door de EU te verlenen ontwikkelingssamenwerking wordt geschetst. In artikel
66, eerste lid, onder c, wordt als één van de drie prioriteiten
van deze ontwikkelingssamenwerking genoemd: «steun voor democratisering,
de bescherming van de mensenrechten, een degelijk openbaar bestuur, de versterking
van de burgermaatschappij en de integratie ervan in het ontwikkelingsproces».
Dit wordt conform artikel 94 van de Overeenkomst nader uitgewerkt in artikel
2, tweede lid 2, onder c, van de Verordening betreffende Ontwikkelingssamenwerking
met Zuid-Afrika.Artikel 4, politieke dialoogOp de vraag van de CDA-fractie op welke wijze en hoe vaak over de voortgang
van de politieke dialoog zal worden gerapporteerd, kan worden geantwoord dat
de regering van zins is de Kamer langs de gebruikelijke kanalen en regelmatig
over de voortgang van de politieke dialoog te rapporteren, zoals wanneer de
onderhavige Overeenkomst en haar implementatie op de agenda staat van de Algemene
Raad.Artikel 16, vrijwaringsclausule landbouwproductenNaar aanleiding van de vraag van de PvdA-fractie met betrekking tot de
vrijwaringsclausule voor landbouwproducten kan worden opgemerkt dat deze vrijwaringsclausule
inderdaad een verbijzondering is van de in artikel 24 voorziene vrijwaringsmaatregelen.
Deze verwijzen naar het nemen van passende maatregelen overeenkomstig de WTO-bepalingen.
Ook de landbouw valt onder het WTO-kader. Deze procedure om tot vrijwaringsmaatregelen
te komen is vaak langdurig. De vrijwaringsmaatregel voor de landbouw voorzien
in artikel 16 geeft de partijen de mogelijkheid, gezien de bijzondere gevoeligheid
van de landbouwmarkten, snel voorlopige maatregelen te nemen, in afwachting
van de beslissing van de Samenwerkingsraad, om verstoring van de markt te
beperken of de marktverhoudingen te herstellen. Bij het nemen
van voorlopige maatregelen zal de betrokken partij de belangen van beide partijen
in acht nemen.Artikel 17, versnelde afschaffing douanerechten door Zuid-AfrikaNaar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie naar het oordeel van de
Nederlandse regering ten aanzien van het nu bereikte akkoord met betrekking
tot de afschaffing van douanerechten kan worden opgemerkt dat de regering
eveneens ten zeerste betreurt dat de afschaffing van douanerechten wordt vertraagd.
Ten aanzien van uitvoerrestituties kan worden opgemerkt dat deze dienen om
de kloof tussen de (hoge) interne EU-prijs voor bepaalde landbouwproducten
en de prijs op de wereldmarkt te overbruggen. Het blijkt dat over de jaren
sommige restituties zozeer zijn toegenomen dat ze de markt verstoren. De regering
kan zich dan ook voorstellen dat Zuid-Afrika zal vragen bepaalde restituties
die te hoog zijn te reduceren. Tevens kan Zuid-Afrika voorstellen om tegelijkertijd
van EU-zijde en Zuid-Afrikaanse zijde uitvoerrestituties respectievelijk invoerrechten
te reduceren. Dit laatste is echter alleen gebruikelijk in geval van een zeer
intensieve samenwerking (in de richting van een douane-unie) zoals met de
kandidaat-lidstaten. Uit het feit dat over de uitvoerrestituties een compromistekst
tot stand is gekomen, mag overigens niet worden afgeleid dat de regering de
onderhavige Overeenkomst niet steunt. Ondanks de vaak moeizame onderhandelingen
is de regering tevreden met de Overeenkomst.De CDA-fractie vraagt voorts welke verwachtingen de Nederlandse regering
heeft ten aanzien van toekomstige verzoeken van de zijde van Zuid-Afrika om
uitvoerrestituties versneld af te schaffen, hoe de EU en haar lidstaten hierop
zullen reageren en welke intentie de Nederlandse regering ten dien aanzien
heeft. In dit verband kan worden opgemerkt dat het doel voor wat betreft de
handel is dat binnen een periode van 10 jaren de EU 95 procent van haar handel
liberaliseert. Zuid-Afrika zal dit doen binnen 12 jaar voor 86 procent van
zijn handel. Dit zijn maximum termijnen en minimum percentages. Dit betekent
dat partijen in het kader van de Samenwerkingsraad hiervan kunnen afwijken
namelijk de termijn verkorten dan wel de percentages verhogen. In antwoord
op de vraag of het in de rede ligt te veronderstellen dat van de zijde van
de EU na een dergelijk moeizaam tot stand gekomen compromis verdergaande liberalisering
van de wederzijdse handel binnen afzienbare tijd voorgesteld zal worden, stelt
de regering dan ook dat het op dit ogenblik nog moeilijk te voorspellen is
of op korte termijn voorstellen zullen worden gedaan om de afgesproken termijnen
of percentages te wijzigen. Het streven van de Nederlandse regering is er
dan ook op gericht om op zo kort mogelijke termijn tot volledige wederzijdse
liberalisering van de handel te komen. In het kader van de Samenwerkingsraad
zal Nederland zich er daarom voor inzetten om tot een zo kort mogelijke termijn
tot wederzijdse liberalisering van de handel (behalve van wapens) te komen
indien zij daarvoor economische- en sociale redenen aanwezig acht.Artikel 24, VrijwaringsclausuleNaar aanleiding van de vraag van de D66-fractie naar een nadere uitwerking
van het begrip «ernstige schade» in de vrijwaringsclausule merkt
de regering op dat hiermee schade door concurrentie wordt bedoeld die «ernstig»
is, conform de definitie van «ernstig» die de WTO hanteert (zie
bijlage IA, «Agreement on safeguards», van de op 15 april 1994
te Marrakesh tot stand gekomen Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie;
Trb. 1994, 235, blz. 294 e.v.). Kortom, dit is een reeds in algemene regels
neergelegde algemeen aanvaarde bepaling. De vraag of deze zinsnede
niet tot een interpretatie leidt die voor meerdere uitleg vatbaar is, beantwoordt
de regering dan ook met: nee; dit is immers al op zorgvuldige wijze in WTO-kader
gedefinieerd. De procedures inzake het inlichten over en de bespreking van
vrijwaringsmaatregelen in de EG-Zuid-Afrika-samenwerkingsraad zijn omschreven
in artikel 26 van deze Overeenkomst.Naar aanleiding van de vraag of de bij deze Overeenkomst betrokken partijen
de enige zijn die de ernstige schade beoordelen, kan worden opgemerkt dat
in geval de samenwerkingsraad niet tot een voor beide partijen aanvaardbare
oplossing komt wordt verwezen naar de overige mogelijkheden van geschillenbeslechting
door arbitrage (verwoord in artikel 104 van deze Overeenkomst) waarbij beide
partijen de mogelijkheid geboden wordt arbiters aan te wijzen.Artikel 52, stimulering en bescherming van investeringenNaar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie hoe dit artikel zich verhoudt
tot de artikelen 32 tot en met 34, waarbij in de toelichting wordt gesteld
dat de winsten voortvloeiend uit directe investeringen vrijelijk het land
kunnen worden uitgevoerd, en derhalve de kapitaalvlucht uit Zuid-Arika wel
of niet bevorderen, meent de regering dat deze artikelen elkaar complementeren:
artikel 52 stelt dat partijen een gunstig investeringsklimaat trachten te
scheppen. Vrijheid van kapitaalverkeer (inclusief de mogelijkheid om winsten
voortvloeiend uit investeringen uit te voeren), zoals geregeld in de artikelen
32 tot en met 34, maakt deel uit van dit klimaat. Bij de stimulering en bescherming
van investeringen is immers de garantie van belang dat een investeerder de
opbrengst van zijn investeringen vrijelijk het land uit kan voeren. Dit draagt
bij aan een gunstig investeringsklimaat. Het is uiteraard niet de bedoeling
dat kapitaalvlucht uit Zuid-Afrika wordt bevorderd. Indien kapitaalstromen
een dusdanige omvang krijgen dat dit problemen veroorzaakt zijn partijen gerechtigd
tijdelijke maatregelen te nemen.Artikel 55, Informatiemaatschappij: telecommunicatie-
en informatietechnologie, Artikel 57, Energie en Artikel 59, samenwerking
op het gebied van vervoerNaar aanleiding van de vraag van de D66-fractie of bij de samenwerking
op het gebied van ICT, energie en vervoer ook gebruik wordt gemaakt van de
kennis die voorhanden is in het Europese bedrijfsleven (zie de kennis van
duurzame energie bij NGO's, banken met groenfondsen en elektriciteitsmaatschappijen)
kan worden opgemerkt dat in het kader van het Europees Programma voor Herstructurering
en Ontwikkeling voor Zuid-Afrika (EPRD) alleen projecten op het terrein van
armoedebestrijding, private sector ontwikkeling, consolidatie van de democratie
en steun aan regionale samenwerking kunnen worden gefinancierd. Het indicatieve
programma (2000–2002) waarin deze sectoren zijn geselecteerd bouwt voort
op het «Trade Development and Cooperation Agreement» (TDCA). Deze
budgetlijn voor Zuid-Afrika kan derhalve in eerste instantie niet worden aangewend
voor projecten op het gebied van energie en vervoer. Financiering van ICT-projecten
(na openbare aanbesteding) van Europese bedrijven en instellingen van het
bedrijfsleven is echter wel denkbaar, bijvoorbeeld in het kader van de bevordering
van het concurrentievermogen van het Zuid-Afrikaanse Midden en Klein Bedrijf.
In het kader van het TDCA kan de Europese Commissie, eventueel in samenwerking
met de lidstaten, initiatieven ontwikkelen waardoor kennisoverdacht tussen
Europese en Zuid-Afrikaanse bedrijven en instellingen wordt bevorderd. Dit
kan door middel van seminars, informatie-uitwisseling, technische
assistentie etcetera. Voor de eventuele financiering van programma's die buiten
de in het indicatieve programma geselecteerde sectoren vallen zullen andere
bronnen (bijvoorbeeld bilaterale of private) moeten worden aangeboord. Een
andere belangrijke financieringsbron is de Europese Inversteringsbank (EIB).
Leningen kunnen worden verkregen door de Zuid-Afrikaanse autoriteiten of privé-investeerders
voor projecten die vallen onder de doelstellingen van het TDCA, dus ook voor
ICT, energie en vervoer. In de afgelopen jaren zijn met name energie-, water-
en infrastructurele projecten met EIB-leningen gefinancierd. Alle opdrachten
moeten openbaar worden aanbesteed en staan in principe open voor Europese
en Zuid-Afrikaanse bedrijven. Zuid-Afrika kan overigens onder bepaalde voorwaarden
ook gebruik maken van het op 22 december 1998 aangenomen Vijfde Kaderprogramma
van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek,
technologische ontwikkeling en demonstratie 1998–2002 (PbEG L 26). In
dit kader is ondersteuning van projecten op ICT- en energiegebied, waarin
Europese en Zuid-Afrikaanse bedrijven en instellingen samenwerken, mogelijk.Artikel 84, MilieuNaar aanleiding van de vraag van de D66-fractie op welke wijze de EU aan
«capacity building» zal bijdragen kan worden opgemerkt dat vooral
de specifieke Zuid-Afrikaanse behoefte aan organisatorische versterking (capacity
building) op milieugebied van belang is. Bekend is dat door de snelle veranderingen
binnen de ambtelijke organisatie niet alleen op centraal maar ook op regionaal
en lokaal niveau een absoluut tekort aan gekwalificeerd personeel bestaat.
Dit klemt te meer nu de lagere niveau's er belangrijke milieutaken bij hebben
gekregen dan wel zullen krijgen. Daarnaast zijn er ook bij NGO's en in het
onderwijs duidelijke kennis- en vaardigheidslacunes. Nederland zal er bij
de ontwikkeling van het samenwerkingsprogramma op aandringen de behoefte duidelijk
in beeld te krijgen en daarop afgestemde voorzieningen te treffen.Artikel 86, Sociale vraagstukkenNaar aanleiding van de vraag van de D66-fractie welke vraagstukken voorwerp
van overleg zouden kunnen zijn en of het denkbaar is dat actuele thema's als
racisme in (arbeids-)verhoudingen aan de orde komen, kan worden opgemerkt
dat het eerste lid van artikel 86 bepaalt dat de partijen een dialoog over
sociale samenwerking aangaan die ondermeer de volgende vraagstukken kan betreffen:
sociale problemen in verband met de samenleving na het apartheidtijdperk,
armoedebestrijding, werkloosheid, gelijkheid van vrouwen en mannen, geweld
tegen vrouwen, rechten van kinderen, arbeidsbetrekkingen, gezondheidszorg,
veiligheid op het werk en bevolking. Alle in deze niet-limitatieve opsomming
genoemde onderwerpen kunnen onderwerp van overleg zijn. Het is dan ook denkbaar
dat een thema als racisme in arbeidsverhoudingen aan de orde komt, temeer
daar het tweede lid van artikel 86 bepaalt dat partijen de noodzaak erkennen
de sociale basisrechten te waarborgen die specifiek gericht zijn op [...]
de afschaffing van discriminatie op het gebied van de werkgelegenheid en beroepsbezigheid.
Daarbij dient, overeenkomstig het op 25 juni 1958 te Genève totstandgekomen
Verdrag betreffende discriminatie in arbeid en beroep (Verdrag Nr. 111 aangenomen
door de Internationale Arbeidsconferentie in haar tweeënveertigste zitting,
Trb. 1962, 41), met name te worden gedacht aan discriminatie op grond van
ras, huidskleur en dergelijke. Op grond van het in de Overeenkomst bepaalde
is het dus mogelijk dat de problematiek van het racisme in arbeidsverhoudingen
onderwerp van overleg is. Artikel 87, VoorlichtingNaar aanleiding van de vraag van de CDA-fractie aan wie en op welke wijze
informatie zal worden verstrekt over de samenwerking EU-Zuid-Afrika in het
kader van deze Overeenkomst, kan worden opgemerkt dat dit in eerste instantie
zal geschieden via de voorlichtingsdienst van de Europese Commissie alsook
met behulp van de delegatie van de Europese Commissie en de ambassades van
de lidstaten in Zuid-Afrika.Artikel 92, GezondheidszorgNaar aanleiding van de vraag van de D66-fractie of in de Overeenkomst
rekening wordt gehouden met het menselijke en economische drama dat zich aftekent
als gevolg van de hoge percentages HIV-geïnfecteerden kan worden opgemerkt
dat, zoals ook is aangegeven in het tweede lid van dit artikel, Partijen zullen
samenwerken door het delen van kennis onder andere op dit gebied. In dit verband
kan nog worden vermeld dat in oktober jl. het EU-project «Multisectoral
response to HIV/AIDS» in SADC-kader is aangenomen.Naar aanleiding van de slotvraag van de CDA-fractie waarom geen expliciete
voorstellen zijn geformuleerd voor versterking van de «civil society»
wijst de regering op artikel 76 van de Overeenkomst en artikel 3 van de hulpverordening.
Hierin worden als begunstigden van de ontwikkelingssamenwerking naast de overheid
onder meer expliciet genoemd: niet-gouvernementele organisaties en organisaties
van de lokale gemeenschappen alsook publieke of particuliere bedrijven.Op deze manier kan tevens de «civil society» worden ondersteund.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,D. A. Benschop 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27154-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl