Modernisering noodwetgeving Verkeer en Waterstaat en Economische Zaken; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29514, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

24-09-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29514 nr. 5

14-09-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. Inleiding§ 2. Noodzaak tot wetswijziging§ 7. Inwerkingtreding van buitengewone bevoegdheden§ 8.2.1. Het alternatief voor slapende organisaties§ 8.2.2. Systematiek en betrokkenheid van Defensie§ 8.2.3. Luchtvaartwetgeving§ 8.4. KostenArtikelgewijze toelichtingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29514Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 514Modernisering noodwetgeving Verkeer en Waterstaat en Economische zakennr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 14 september 2004§ 1. InleidingHet Kabinet wil de leden van de commissie uitdrukkelijk bedanken voor
hun reacties, zoals deze zijn opgenomen in het verslag omtrent het wetsvoorstel
dat door de vaste commissies voor Verkeer en Waterstaat en voor Economische
Zaken is uitgebracht.In het onderstaande wordt, mede namens de Minister van Economische Zaken,
ingegaan op hun vragen en opmerkingen. Wij hopen dat de vragen en opmerkingen
hiermee afdoende zijn beantwoord. Deze nota volgt de opbouw en indeling van
de memorie van toelichting welke ook in het verslag is gevolgd.Wij hebben met voldoening genoteerd dat de leden van de PvdA-fractie zich
in grote lijnen kunnen vinden in de uitgangspunten van inhoudelijke modernisering
en harmonisatie, proportionaliteit en betere afstemming van de bevoegdheden
tot ingrijpen. Zij meenden dat het wetsvoorstel op zinnige wijze een moderniseringsontwikkeling
voortzet die al enige decennia loopt en in haar grondprincipes al diverse
malen is besproken. Met genoegen lazen wij ook dat de leden van de VVD-fractie
de mening van de regering delen dat zoveel mogelijk moet worden aangesloten
bij huidige structuren en dat de «slapende organisaties» kunnen
worden afgeschaft als de huidige structuren voor crisismanagement de taken
in crisissituaties naar behoren kunnen uitvoeren. Ook delen deze leden de
mening dat ten tijde van een crisis het oplossen van problemen en het beperken
van gevolgen leidend moeten zijn en niet de oorzaak van de crisis.De leden van de PvdA vroegen wanneer de dreigingen van de vier vitale
belangen (internationale rechtsorde, nationale rechtsorde, openbare/fysieke
veiligheid en economische veiligheid) zich precies voordoen, hoe ernstig ze
kunnen worden ingeschat en hoe de verantwoordelijkheidsverdeling van het tegengaan
van de dreiging vervolgens is geregeld.In antwoord op deze vragen, het volgende:Dreigingen doen zich voor als de veiligheid (één of meer
vitale belangen) wordt bedreigd en als de reguliere structuren en/of middelen
niet toereikend zijn om de veiligheid te handhaven. Het veiligheidsbeleid
(waar crisismanagement een onderdeel van is) is in te delen in vier vitale
belangen (kortweg):1. internationale rechtsorde: handhaving van de internationale vrede en
veiligheid;2. nationale rechtsorde: de handhaving van de openbare orde, de strafrechtelijke
handhaving van de rechtsorde en de handhaving van de democratische rechtsorde;3. openbare veiligheid: fysieke veiligheid (bescherming van personen en
zaken; bijvoorbeeld gezondheid en milieu) (ook wel aangegeven met: ongevallen
of rampen);4. economische veiligheid: bescherming van de economie (bijvoorbeeld energievoorziening,
instandhouding van de infrastructuur van transport en telecommunicatie).In de veiligheidsketen ligt bij crises het accent vooral op de schakels
preparatie, respons en nazorg. Of in concreto sprake is van een dreiging hangt
af van de omstandigheden in het specifieke geval. Dreigingen kunnen van uiteenlopende
aard zijn: grootschalig/kleinschalig, mono-disciplinair/ multidisciplinair,
departementaal/interdepartementaal, voorzienbaar/minder voorzienbaar, ernstig/minder
ernstig, etc.Wanneer een verstoring zo ernstig wordt dat er sprake is van een bedreiging
van een vitaal belang is op voorhand moeilijk te bepalen. Veel zal afhangen
van de feitelijke omstandigheden waarin een verstoring plaatsvindt. De politiek
verantwoordelijke schat aan de hand van de concrete omstandigheden de ernst
van de dreiging in. Dit zal aan de hand van navolgend voorbeeld worden verduidelijkt.Een storing in het gasnet kan een dreiging van de economische veiligheid
vormen. Of een storing een bedreiging wordt, hangt af van de duur van de storing
alsmede van de aard en omvang van de getroffen sectoren, waarbij echter niet
tevoren valt te bepalen dat de ene storing geen en de andere storing wel een
crisissituatie is. Hierbij is het bijvoorbeeld van belang of de storing plaatsvindt
in de zomer of in de winter. Tijdens een strenge winter kan het uitvallen
van het gasnet gedurende een korte periode grotere problemen veroorzaken dan
het uitvallen van dat net gedurende een langere periode in de zomer. Immers,
het merendeel van de huizen, kantoren en instellingen als ziekenhuizen en
scholen, zijn voor de verwarming afhankelijk van het gasnet en verwarming
is in de winter een vitaal belang, terwijl dat in de zomer minder belangrijk
is. Iedere verstoring zal dus in de feitelijke context van het geval moeten
worden beoordeeld.Bij crisisbeheersing zijn taken, verantwoordelijkheden en bevoegdheden
veelal verdeeld over vele instanties. De vakminister is primair verantwoordelijk
voor zijn eigen beleidsterrein. De organisatie of bestuurslaag die een taak
heeft op een bepaald gebied, is in principe eerstverantwoordelijk voor het
aanpakken van de (dreigende) crisis. Als dit echelon niet in staat is adequaat
te handelen, vindt er opschaling plaats naar het hogere echelon. Indien op
Rijksniveau een bedreiging het vakministerie ontstijgt wordt er op politiek
niveau een Ministerieel Beleidsteam geformeerd (dit is geregeld in de bestaande
interdepartementale coördinatiestructuur zoals neergelegd in het Nationaal
handboek crisisbesluitvorming). De Ministeries van Verkeer en Waterstaat (Verkeer
en Waterstaat) en Economische zaken (EZ) hebben handboeken gemaakt met handvatten
voor het crisismanagement en een matrix waarin wordt aangegeven wie waarvoor
verantwoordelijk is in de diverse sectoren.Overigens is momenteel gereed een rijksbreed Beleidsplan Crisisbeheersing
2004–2007 met als hoofddoel de effectiviteit en efficiency van het stelsel
van crisisbeheersing te versterken en te verbeteren teneinde beter voorbereid
te zijn op toekomstige crises en aldus bij te dragen aan een weerbare,
robuuste en daardoor veiliger samenleving. Tevens is gereed een rijksbreed
plan van aanpak inzake de bescherming van de vitale infrastructuur. In dit
verband zal de kwetsbaarheid van de vitale infrastructuur in kaart worden
gebracht en door het treffen van beschermende maatregelen waar nodig worden
verminderd. Een belangrijk element bij bovenbedoelde stukken is de adequate
verdeling van verantwoordelijkheden en bevoegdheden ten tijde van crises.De nadruk ligt op een integrale aanpak en uitvoering van crisisbeheersing.
Beleidsplan en plan van aanpak Vitaal zijn separate trajecten die op zichzelf
los staan van dit wetsvoorstel. Het Beleidsplan is inmiddels naar de Kamer
gezonden (Kamerstukken II, 2003/04, 29 668, nr. 1), evenals het plan
van aanpak Vitaal (Kamerstukken II, 2003/04, 26 643, nr. 56).§ 2. Noodzaak tot wetswijzigingDe leden van de PvdA-fractie informeerden naar de wijze waarop de opheffing
en verwijdering van de «slapende organisaties» in de praktijk
juridisch en organisatorisch zal worden vormgegeven.Om aan te geven hoe de opheffing wordt vormgegeven wordt eerst ingegaan
op de wijze waarop slapende organisaties op grond van de huidige noodwetgeving
in werking kunnen worden gesteld.Voor de Vervoersnoodwet gaat het om het College van Bewindvoering Binnenlands
Vervoer (artikel 6) en de Vervoersraad (artikel 5), bij de Havennoodwet betreft
het het College van Bewindvoering Havens (artikel 5) en de Centrale Havencommissie
(artikel 4). De colleges hebben operationele taken, de raden een adviserende
taak en worden pas actief zodra en zolang de noodbevoegdheden bij koninklijk
besluit in werking zijn gesteld. Voorts is het mogelijk dat de Minister van
Verkeer en Waterstaat bij een crisis gebruik maakt van zijn noodbevoegdheid
havendistricten in te stellen (artikel 9 Havennoodwet); alsdan dient door
de Ministers van Verkeer en Waterstaat en Defensie voor elk district een zogenoemde
Districtshavencommissaris te worden benoemd, ook kunnen door beide ministers
Lokale Havencommissarissen worden benoemd. Verkeer en Waterstaat kan tevens
in elk district een of meer havenraden instellen (en de voorzitter en leden
ervan benoemen) (artikelen 10 en 11 Havennoodwet).Momenteel zijn op het terrein van Verkeer en Waterstaat geen van de bovengenoemde
«slapende organisaties» actief (ingesteld en/of benoemd). Door
het laten vervallen van de desbetreffende wetsartikelen, zijn deze «slapende
organisaties» van rechtswege geschrapt. Verdere juridische en organisatorische
maatregelen zijn niet nodig.Voor de economische noodwetgeving gaat het om de zogenaamde rijksbureaus.
In 1973 is een rijksbureau in het leven geroepen dat zich bekommerde om de
distributie van aardolieproducten (Instellingsbeschikking Rijksbureau voor
aardolieproducten 1973). De Distributiewet zelf noemt deze rijksbureaus's
niet; alleen distributiekringen worden met zoveel woorden genoemd. Aangezien
in deze wet niet staat vermeld dat in een distributieregeling aangegeven moet
worden welk orgaan met de uitvoering wordt belast, kunnen de noodbevoegdheden
«gewoon» bij de minister worden gehouden. Juist omdat de rijksbureaus
geen wettelijk instituut zijn, hoeven er geen maatregelen te worden genomen
om ze op te heffen. § 7. Inwerkingtreding van buitengewone bevoegdhedenDe leden van de PvdA-fractie vroegen op welke wijze wordt gehandeld op
het moment dat er over de definitie van de «vitale belangen» die
er in het geding kunnen zijn bij de inwerkingstelling van noodwetgeving tussen
Kamer en verantwoordelijke bewindspersoon meningsverschillen rijzen.De inwerkingstelling van noodbevoegdheden uit meerdere (nood)wetten tegelijkertijd
is op grond van de Coördinatiewet uitzonderingstoestanden mogelijk indien
de beperkte of algemene noodtoestand wordt afgekondigd (bij koninklijk besluit,
op voordracht van de Minister-President). Bij een eventueel meningsverschil
tussen Kamer en bewindspersoon over de vraag of er sprake is van een vitaal
belang dat wordt bedreigd (en waarvoor het gebruik van een noodbevoegdheid
noodzakelijk zou zijn), kan de Staten-Generaal in verenigde vergadering besluiten
de noodtoestand niet of niet langer dan een bepaalde termijn te laten voortduren.Daarnaast is het mogelijk, los van de beperkte of de algemene noodtoestand,
separaat noodbevoegdheden in werking te stellen in crisissituaties (zogenoemde
«buitengewone omstandigheden»). Een dergelijke inwerkingstelling
geschiedt volgens een wettelijke standaardprocedure die in de diverse (nood)wetten
is neergelegd (bijvoorbeeld artikel 2 van de Havennoodwet). Deze procedure
is in 1997 ingevoerd met de Invoeringswet Coördinatiewet uitzonderingstoestanden.
De inwerkingstelling geschiedt ook hier bij koninklijk besluit, op voordracht
van de Minister-President. Tevens dient onverwijld een voorstel voor een verlengingswet
aan de Tweede Kamer te worden gezonden. Als de Staten-Generaal dit voorstel
verwerpt, dan dienen de noodbevoegdheden onverwijld buiten werking te worden
gesteld (bij koninklijk besluit). De Staten-Generaal beslist dus ook bij de
separate inwerkingstelling over het voortduren van de noodbevoegdheid. Dit
impliceert dat bij een verschil van mening tussen Kamer en bewindspersoon,
de Kamer kort na de inwerkingstelling van deze noodbevoegdheid deze materieel
weer ongedaan kan maken. In wezen heeft de Kamer ook hier het laatste woord.§ 8.2.1. Het alternatief voor slapende organisatiesDe leden van de PvdA-fractie vroegen hoe geëvalueerd zal worden of
de alternatieven voor de «slapende organisaties» zoals die in
de huidige praktijk in bijvoorbeeld DCC's en NCC inmiddels zijn vormgegeven,
ook de gewenste flexibilisering en adequate respons met zich meebrengen.Tot dusverre hebben de praktijkervaringen (met oefeningen en daadwerkelijke
incidenten) geleerd dat de huidige crisiscentra hun taak naar behoren kunnen
uitvoeren (en zonder dat behoefde te worden teruggegrepen op «slapende
organisaties»). Deze werkstructuur is inmiddels beproefd. Ook ervaringen
uit eventuele nieuwe incidenten zullen benut worden om de coördinatiestructuren
voor crises verder te verbeteren; tevens leveren ervaringen uit oefeningen,
die periodiek worden gehouden, leermomenten op. Het betreft hier «ad
hoc lessons».Overigens wordt ook bij het eerder bedoelde Beleidsplan Crisisbeheersing
2004–2007 en het plan van aanpak Vitaal het functioneren van de gehele
crisiscoördinatiestructuur en de verdeling van verantwoordelijkheden
en bevoegdheden bij crises onder de loep genomen; bezien wordt welke verbeteringsvoorstellen
wenselijk zijn teneinde een (dreigende) crisis steeds zo adequaat en flexibel
mogelijk op te pakken. Tevens wordt bezien op welke wijze het beste een meer
structurele evaluatie van (inter)departementale crises kan worden geborgd.
Deze stukken zijn, zoals hiervoor vermeld, inmiddels naar de Kamer toegezonden,
op basis waarvan een inhoudelijke gedachtewisseling kan volgen. § 8.2.2. Systematiek en betrokkenheid van DefensieDe leden van de VVD-fractie hadden een aantal vragen over de relatie tussen
de Minister van Defensie en de Minister van Verkeer en Waterstaat. Zij wilden
weten wat militaire taken zijn, waar deze omschreven zijn en hoe de Minister
van Verkeer en Waterstaat primair verantwoordelijk kan zijn voor de uitvoering
van deze taken als zij niet over dezelfde middelen (mensen, bevoegdheden,
mate-rieel, etc.) beschikt als de Minister van Defensie.Allereerst merken wij ter vermijding van misverstanden op dat de verantwoordelijkheid
voor de uitvoering van de militaire taak sec moet worden onderscheiden van
de verantwoordelijkheid voor het gebruik van een noodbevoegdheid (bijvoorbeeld
het opleggen van een vervoerplicht krachtens de Vervoersnoodwet) ten behoeve
van deze militaire taak. De Minister van Verkeer en Waterstaat is dus in het
stelsel van noodwetgeving nooit primair verantwoordelijk voor de uitvoering
van de militaire taak zelf (dat is en blijft de Minister van Defensie die
ook over de middelen hiervoor beschikt). Hoogstens is sprake van een gedeelde
verantwoordelijkheid (met Defensie) voor het gebruik van de noodbevoegdheid
voor de militaire taak.Een en ander is gebaseerd op de gedachte dat de Minister van Verkeer en
Waterstaat als vakminister primair verantwoordelijk is voor het gebruik van
noodbevoegdheden op zijn terrein (bijvoorbeeld vervoer). Echter als er een
militaire taak in het geding is, is er sprake van een gedeeld belang voor
de uitoefening van die noodbevoegdheid (er zijn dan immers twee beleidsterreinen
in het geding: bijv. vervoer en Defensie). Feitelijk vindt in dat geval een
verschuiving van verantwoordelijkheden plaats: de primaire verantwoordelijkheid
van Verkeer en Waterstaat voor de eigen noodbevoegdheid (zoals vervoerplicht)
gaat dan over in een gezamenlijke verantwoordelijkheid (Verkeer en Waterstaat
en Defensie). Doch in geval er een meningsverschil is over het gebruik van
de noodbevoegdheid ten behoeve van een militaire taak, weegt dit laatste belang
zwaarder (en heeft Defensie een doorslaggevende stem); alleen in dat laatste
geval draagt Verkeer en Waterstaat dus geen enkele verantwoordelijkheid (meer)
voor de eigen noodbevoegdheid.De militaire taak – die voortvloeit uit de in artikel 97 van de
Grondwet neergelegde taakopdracht aan de krijgsmacht – is derhalve een
verantwoordelijkheid van de Minister van Defensie. Indien sprake is van buitengewone
omstandigheden, kan de krijgsmacht ter uitvoering van haar taak beschikken
over een aantal in verschillende wetten ondergebrachte buitengewone bevoegdheden.
In een dergelijk geval geldt bijvoorbeeld – mits de betrokken bepalingen
zijn geactiveerd – het in artikel 3 Vervoersnoodwet vervatte stelsel
waarin de verhouding tussen vakminister en Minister van Defensie is geregeld.§ 8.2.3. LuchtvaartwetgevingDe leden van de VVD-fractie wilden graag dat dieper wordt ingegaan op
de verhouding tussen de Minister van Defensie en de Minister van Verkeer en
Waterstaat op het gebied van luchtvaart. Deze relatie zou in de memorie van
toelichting niet duidelijk zijn weergegeven. In het bijzonder wilden zij weten
waarom het noodzakelijk is dat de relatie tussen de ministers op dit terrein
anders is geregeld dan op andere terreinen en of luchtvaartspecifieke zaken
hieraan ten grondslag liggen. Ook wilden zij weten welke eigen bevoegdheden
ten aanzien van luchtvaart Defensie krijgt, en hoe het precies zit met de
primaire verantwoordelijkheid van Verkeer en Waterstaat ingeval Verkeer en
Waterstaat een behoefte van Defensie niet kan uitvoeren. Tenslotte wilden
de leden weten of en hoe Verkeer en Waterstaat geïnformeerd
en betrokken moet worden als Defensie zelf optreedt.De relatie tussen de Minister van Verkeer en Waterstaat en de Minister
van Defensie in de luchtvaartsector is inderdaad anders geregeld dan in de
reguliere noodwetten. De luchtvaartwetgeving heeft een ander karakter: het
betreft «gewone» wetgeving, waarin zowel de burgerluchtvaart als
de militaire luchtvaart wordt geregeld, en waarin tevens een aantal buitengewone
bevoegdheden is opgenomen. Vanwege de eigen positie en verantwoordelijkheid
van de Minister van Defensie in de luchtvaartwetgeving is er destijds voor
gekozen Defensie in de luchtvaartsector een aantal eigenstandige (nood)bevoegdheden
te geven al dan niet analoog aan die van Verkeer en Waterstaat, doch waarbij
wel overeenstemming met Verkeer en Waterstaat dient te bestaan.Voorbeelden van noodbevoegdheden waarbij het primaat bij Defensie ligt,
zijn bij de Wet luchtvaart de aanwijzingsbevoegdheid van Defensie jegens de
organisatie voor luchtverkeersdienstverlening (LVNL) (artikel 9.4), en bij
de Luchtvaartwet de bevoegdheden tot het opleggen van een vervoerplicht, het
vorderen van luchtvaartterreinen ten behoeve van de krijgsmacht en het geven
van aanwijzingen (hoofdstuk V).Bij de noodwetten heeft Defensie deze eigenstandige bevoegdheden niet.
De behoefte aan vernieuwing van de relatie Defensie – vakminister is
ingegeven door het feit dat de wetgeving thans typische Koude Oorlog-wetten
zijn: alleen Defensie, alleen worst case. Dit past niet meer in het huidige
beleid.In de reguliere noodwetten ligt het primaat bij het civiele ministerie
voor wat betreft de uitoefening van buitengewone bevoegdheden die de burgermaatschappij
betreffen. Ook bij de luchtvaartwetgeving wordt er een civiele fase tussen
geschoven, zij het dat, uitgaande van de bestaande structuur en opzet van
de specifieke luchtvaartwetgeving waarin de Minister van Defensie reeds eigen
bevoegdheden heeft, aan die eigen Defensie-bevoegdheden inhoudelijk niet wordt
getornd. De Minister van Verkeer en Waterstaat krijgt daarom, waar momenteel
alleen Defensie het initiatief kan nemen tot het opleggen van een vervoerplicht,
nu ook een dergelijke bevoegdheid los van Defensie (artikel 58 Luchtvaartwet).Het nieuwe stelsel (zoals voorgesteld in noodwetten en luchtvaartwetgeving)
maakt het mogelijk dat in crisissituaties bij een impasse (tussen Defensie
en vakminister) toch kan worden opgetreden (in zo'n geval door Defensie).
Dit is een belangrijke verbetering ten opzichte van het huidige stelsel.De nieuwe constructie in de luchtvaartwetgeving komt materieel dus in
dezelfde richting als het nieuwe stelsel zoals neergelegd in de Vervoersnoodwet
en andere noodwetten, maar doet toch recht aan het specifieke karakter van
de luchtvaartwetgeving. In essentie wordt terzake aangesloten bij de nieuwe
opzet in de noodwetten (in paragraaf 8.2.2. is hierop ook ingegaan).Het stelsel komt in de luchtvaartsector erop neer dat:• de Minister van Verkeer en Waterstaat en de Minister van Defensie
elk eigen noodbevoegdheden hebben (en elk voor de uitoefening daarvan primair
verantwoordelijk zijn);• Defensie voor de uitoefening van zijn noodbevoegdheden ten aanzien
van de burgerluchtvaart eerst een verzoek moet doen aan Verkeer en Waterstaat
om hierin te voorzien (Verkeer en Waterstaat is immers vakminister);• Als Verkeer en Waterstaat voor de uitvoering van het door Defensie
gewenste verzoek geen verantwoordelijkheid wil of kan dragen (Verkeer en Waterstaat
is hiertoe niet verplicht), hoeft zij hieraan niet te voldoen;
Defensie kan pas dan zelf haar eigen bevoegdheid uitoefenen (en is daarvoor
ook politiek verantwoordelijk);• Er is 1 uitzondering op deze procedure: bij dringende omstandigheden
mag de Minister van Defensie meteen handelen (hiervan wordt de Minister van
Verkeer en Waterstaat terstond in kennis gesteld).Als bij dringende omstandigheden de Minister van Defensie zelf optreedt,
moet de Minister van Verkeer en Waterstaat hiervan terstond in kennis worden
gesteld (juist omdat Defensie in zo'n geval zonder tussenkomst van Verkeer
en Waterstaat optreedt). In de andere gevallen waarin Defensie zelf optreedt,
is eerst een verzoek vooraf gegaan aan Verkeer en Waterstaat en is Verkeer
en Waterstaat daardoor op de hoogte van de Defensie-behoefte en de mogelijkheid
eventueel eigenmachtig op te treden als Verkeer en Waterstaat (om de haar
moverende redenen) niet zelf kan of wil optreden. Verkeer en Waterstaat zal
op de hoogte worden gehouden via de daarvoor geldende interdepartementale
coördinatiestructuren waarin zowel op ambtelijk als op ministerieel niveau
informatie-uitwisseling en afstemming tussen betrokken ministeries plaatsheeft.§ 8.4. KostenDe leden van de PvdA-fractie wilden weten wie de uiteindelijke arbiter
is in het bepalen van de financiële lastenverdeling, die volgens de voorstellen
in vele gevallen op «ad hoc»-basis zal plaatsvinden. De leden
van de VVD-fractie constateerden dat een vergoeding van buitengewone kosten
slechts in geval van een militaire taak voor rekening komt van de Minister
van Defensie. Zij vroegen of dit betekent dat Verkeer en Waterstaat in dergelijke
gevallen gecompenseerd wordt door Defensie. Ook vroegen zij de regering aan
te geven of andere kosten bij een crisissituatie vergoed worden, en, zo ja,
door welk departement.Op grond van de Vervoersnoodwet en de Havennoodwet kan de belanghebbende
tegen een beslissing tot vergoeding van buitengewone kosten in beroep komen
bij een door de Kroon te benoemen commissie. Tegen dergelijke beslissingen
ingevolge de Distributiewet, de Wet Luchtvaart en de Luchtvaartwet staan de
reguliere rechtsmiddelen open van de Algemene wet bestuursrecht.Indien in een crisissituatie ten behoeve van de uitvoering van een militaire
taak een bevoegdheid wordt uitgeoefend door de vakminister en Defensie gezamenlijk
(op grond van de reguliere noodwetten) dan wel door de vakminister alleen
(bijvoorbeeld Verkeer en Waterstaat op grond van de luchtvaartwetgeving),
wordt een eventuele vergoeding van buitengewone kosten toegekend door de desbetreffende
vakminister in samenspraak met Defensie (in gezamenlijkheid dan wel in overeenstemming
met elkaar). Een dergelijke vergoeding ten gevolge van de uitvoering van de
militaire taak komt in zo'n geval voor rekening van Defensie. Het ligt in
de rede dat betaling aan belanghebbende geschiedt door Defensie via Verkeer
en Waterstaat. In de praktijk zullen hierover tussen beide departementen concrete
afspraken moeten worden gemaakt. De belanghebbende zal hiervan geen nadeel
mogen ondervinden.Kosten die voor vergoeding in aanmerking komen, zijn buitengewone kosten.
Wat hieronder precies moet worden verstaan, hangt af van de omstandigheden
van het incidentele crisisgeval. De voorgestelde regeling maakt het mogelijk
hiermee flexibel om te gaan. De vergoeding vindt primair plaats door de vakminister,
en bij een militaire taak in samenspraak met Defensie. Artikelgewijze toelichtingArtikel 1, onderdelen A onder 1, 2 en 4 en F onder 3 De leden van de VVD-fractie
vroegen in welke opzichten het crisismanagement voor de NS en ProRail verandert
door dit wetsvoorstel. Zijn beide partijen erbij betrokken? Zo nee, waarom
niet? Zo ja, wat was hun oordeel?In antwoord hierop kunnen wij stellen dat de NS en ProRail niet betrokken
zijn geweest bij het wetsvoorstel. De reden hiervoor is gelegen in het feit
dat het wetsvoorstel inhoudelijk geen veranderingen aanbrengt in het crisismanagement
voor deze organisaties. De regeling in de Spoorwegwet wordt in het wetsvoorstel
ingebed in de Vervoersnoodwet en op een enkel onderdeel in de Oorlogswet voor
Nederland. Aldus ontstaat in de Vervoersnoodwet een meer transparant en logisch
geheel voor alle vervoersmodaliteiten en voor alle beheerders van infrastructuur
(waaronder de spoorweginfrastructuur). De behoefte aan een aparte regeling
voor spoorvervoer is met de aanpassingen in de Vervoersnoodwet niet meer nodig.
Materieel heeft dit, zoals gezegd, geen gevolgen voor het crisismanagement
van bovengenoemde organisaties.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. Peijs 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29514-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl