Vaststelling begroting van het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2002; Brief minister met reactie op consultatienota 'Bemiddeling in financiële diensten'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28000-IXB, nr. 24

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-04-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28000-IXB nr. 24

16-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamSamenvatting1. Inleiding2. Reacties consultatieHoofdlijnen consultatienotaKwaliteitskenmerkenReikwijdte wettelijk kaderOverheidsregulering en zelfreguleringToezicht op tussenpersonen3. Hoofdlijnen beleidsinitiatievenInhoud wettelijk kaderVormgeving van het toezichtUitoefening van het toezichtPrudentieel toezicht4. Het vervolgtrajectOndertekeningBIJLAGE 1Nadere concretisering kwaliteitskenmerken voor
distributeurs van financiële diensten met klantencontactRegelgeving en zelfregulering t.a.v. de kwaliteitskenmerken
(Uit: consultatienota «bemiddeling in financiële diensten»)InformatieverstrekkingDeskundigheid/vakbekwaamheidIntegriteit/gedragFinanciële waarborgenRegistratie en/of vergunningKlachteninstituutBIJLAGE 2 Door Financiën gevoerde aanvullende
gesprekken met partijen, na afronding van de schriftelijke consultatie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28000-IXBToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 63 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 000 IXBVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2002nr. 24BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 april 2002SamenvattingIn juni 2001 is aan de hand van de nota «Bemiddeling in financiële
diensten» (FIN01-399) een consultatieproces gestart over toezicht op
het brede scala bemiddeling in financiële diensten door assurantietussenpersonen,
bemiddelaars in hypotheken en financieringen, etc. In oktober 2001 is de schriftelijke
consultatie afgesloten. Daarna heeft mede op verzoek van marktpartijen ter
verdieping nog een uitgebreide gespreksronde plaatsgevonden. Ook zijn door
de RFT adviezen uitgebracht.1De noodzaak van een wettelijk kader voor het toezicht op bemiddeling wordt
door de geconsulteerde partijen (marktpartijen, brancheorganisaties, toezichthouders)
breed onderschreven, alsmede de hierbij geldende uitgangspunten van cross-sector-
en distributieconsistentie.Bij de cross-sectorconsistentie gaat het om de consistentie in regels
tussen verschillende soorten financiële diensten afkomstig uit de diverse
sectoren. Bij de distributieconsistentie gaat het om de consistentie in regels
tussen de verschillende distributiemethoden van financiële diensten (bijv.
direct writing versus bemiddeling). Met het oog op een terughoudend wetgevingsbeleid,
deregulering, beperking van administratieve lasten en doeltreffendheid is
het bij het opstellen van deze set van regels van belang om een goede balans
te vinden tussen overheidsregulering, zelfregulering en marktoplossingen.Alle geconsulteerde partijen onderschrijven de in de nota beschreven kwaliteitskenmerken
voor een hoogwaardig distributiekanaal voor financiële diensten, te weten
transparantie, deskundigheid, integriteit/gedrag en financiële zekerheid.
Deze kwaliteitskenmerken dienen het handelen in het belang van de consument
en het ordelijk functioneren van de financiële markten. De opvattingen van de geconsulteerde partijen over de ruimte die het wettelijk
kader moet laten voor zelfregulering lopen uiteen, waarbij met name de branche-organisaties
meer ruimte zien voor zelfregulering dan de andere geconsulteerde partijen.
Marktpartijen hebben allen een sterke wens om, voor zover mogelijk, te komen
tot één toezichthouder voor bemiddeling in financiële diensten.
Administratieve lasten, ketenintegratie (procesintegratie tussen aanbieders
en bemiddelaars) en distributieconsistentie zijn daarbij de sleutelbegrippen.Uit de consultatie komt naar voren dat het toezicht op bemiddeling, in
de terminologie van de nota «Hervorming van het toezicht op de financiële
marktsector», in essentie gedragstypisch van aard is. De consument kan
tegen prudentiële risico's van bemiddeling afdoende juridische bescherming
worden geboden, zonder doorlopend prudentieel toezicht op bemiddeling.Gelet op het in de consultatienota beschreven kader en op de reacties
die de consultatie heeft opgeleverd, is goed toezicht op de bemiddelingssector
gewenst, zonder dat dit leidt tot onbeoogde neveneffecten op de structuur
en ontwikkeling van de markt. In de verkoop en distributie van financiële
producten is de keuze van distributiekanaal en de inschakeling van tussenpersonen
immers van zeer grote commerciële betekenis en kunnen onbeoogde inconsistenties
tot onbeoogde verschuivingen in de markt leiden.De volgende beleidsinitiatieven kunnen hieruit worden gedestilleerd:1. De kwaliteitskenmerken informatieverstrekking, deskundigheid en integriteit
(waaronder zorgvuldige advisering) worden door algemene zorgplichten wettelijk
geborgd. Deze borging laat vrijheid aan de nadere invulling. Zo is adviesdeskundigheid
bij sommige distributievormen van geen of weinig betekenis en dan dus ook
niet aan de orde. Toetsing van de integriteit van bestuurders vraagt juist
om een volledig wettelijk instrumentarium.2. Hieraan wordt een preventieve registratie- c.q. vergunningplicht voor
bemiddeling in financiële diensten verbonden. De Autoriteit Financiële
Markten wordt hiervoor aangewezen als de toezichthouder.3. Waar uitwerking van zorgplichten nodig is, zal afhankelijk van de kwaliteit
van de zelfregulering, het corrigerend vermogen van de markt en de met regelgeving
samenhangende administratieve lasten, ook ruimte worden geboden aan zelfregulering.
De SER wordt gevraagd te adviseren over de balans tussen regelgeving en zelfregulering.
Doel zal zijn te bezien of, en zo ja hoe, zelfregulering mogelijk is zonder
dat daaruit onbeoogde sectordrempels voortvloeien, of dat afbreuk wordt gedaan
aan een gelijk speelveld (immers: cross-sectorconsistentie is randvoorwaarde).4. Borging van het prudentiële kenmerk financiële zekerheid
is grotendeels reeds wettelijk vormgegeven. Enkele versterkingen zullen nog
worden aangebracht. Dit valt binnen het domein van het prudentiële toezicht,
maar vereist geen doorlopend toezicht op de bemiddelaar. Prudentiële
risico's voor aanbieders die bij de distributie van hun producten gebruik
maken van bemiddelaars, of aanbieders die taken aan bemiddelaars uitbesteden
(zoals volmachten) vallen binnen het reguliere prudentiële toezicht op
aanbieders.In bijlage 1 wordt in gecomprimeerde vorm het toezicht op bemiddeling
in financiële diensten gepresenteerd. Daarbij zijn de kwaliteitskenmerken
nader uitgewerkt en is de wijze van verankering in regelgeving aangegeven.Vanuit het oogpunt van distributieconsistentie zal het regelgevend kader
voor bemiddeling zich uitstrekken tot – of minimaal consistent moeten
zijn met – de regels die gelden voor andere schakels met
klantencontact in de distributieketen, zoals aanbieders die rechtstreeks hun
producten aan consumenten aanbieden. Derhalve zijn in de tabel de kwaliteitskenmerken
in relatie gebracht tot de bescherming die de consument geniet, indien hij
producten rechtstreeks van aanbieders afneemt.Deze hoofdlijnen worden neergelegd in een wetsvoorstel dat na de zomer
2002 bij de Tweede Kamer kan worden ingediend. In dat kader kunnen alle aspecten
van het toezicht op bemiddeling aan de orde komen en kan de brede besluitvorming
over de beleidsvoornemens plaatsvinden.Gelijktijdig met deze brief is tevens een adviesaanvraag ingediend bij
de SER (bijlage 3).1. InleidingIn de markt voor financiële diensten is zowel in aanbod als in distributie
sprake van een aanzienlijke vervlechting. Grenzen tussen producten en distributiekanalen
hebben aan belang ingeboet en nieuwe distributiekanalen zijn opgekomen. Vanuit
het verleden ontstane sectorale wetgeving en zelfregulering toont een wisselend
beeld in de waarborging van een adequaat niveau van consumentenbescherming
en het efficiënt functioneren van de financiële markten. De afgelopen
jaren hebben zich diverse incidenten voorgedaan die dit beeld bevestigen.
Dit blijkt onder meer uit een analyse door de Raad van Financiële Toezichthouders
(RFT), waarin wordt gesteld dat er op dit moment sprake is van een suboptimaal
niveau van zelfregulering en regelgeving ter voorkoming van incidenten en
dat een sectorbrede minimumstandaard niet is gewaarborgd1. Dit versterkt het belang van een consistente set regels voor de verschillende
terreinen van de financiële sector. Daarbij dient een goede balans te
worden gevonden tussen overheidsingrijpen en de vrijheid van de markt. De
overheid treedt op wanneer de markt onvoldoende waarborgen weet te bieden
en dient ervoor te waken dat zij, of een marktpartij, onbedoelde toetredingsbarrières
opwerpt.Met het oog op de introductie van een nieuw kader voor bemiddeling in
financiële diensten is in 2001 en begin 2002 een groot aantal partijen
(zie hierna) geconsulteerd aan de hand van de consultatienota «Bemiddeling
in financiële diensten». De consultatienota bevat een beschrijving
van de marktomgeving, een analyse van de kwaliteitskenmerken voor de bemiddelingsmarkt,
een vergelijking van deze kwaliteitskenmerken met de bestaande regelgeving
en zelfregulering, en ten slotte is ter consultatie een kader voor nieuw beleid
geschetst. Doel van de consultatie is geweest om in kaart te brengen hoe tegen
de achtergrond van de geschetste ontwikkelingen een adequaat niveau van consumentenbescherming
en vertrouwen in de financiële sector kunnen worden bevorderd op een
dusdanige wijze dat de financiële markten efficiënt en zonder onnodige
lasten kunnen functioneren.De nota is ter reactie op de internetsite van het Ministerie van Financiën
geplaatst en tevens is een aantal partijen schriftelijk om een reactie gevraagd.
Met toezending van de consultatienota is de Tweede Kamer bij brief van 7 juni
2001 geïnformeerd over dit traject.2 De schriftelijke
consultatie is beëindigd in oktober 2001. Er zijn zeer constructieve
reacties ontvangen van de RFT, de Consumentenbond, het Verbond van Verzekeraars,
de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB), de Vereniging van Financieringsondernemingen
in Nederland (VFN), de Nederlandse Vereniging van Financieringsadviseurs (NVF),
de Nederlandse Vereniging van assurantiemakelaars en financiële dienstverleners
(NVA), de Vereniging van onafhankelijke financiële en assurantieadviseurs
(NBVA), het Dutch Securities Institute (DSI), de Nederlandse Vereniging van
Gevolmachtigde Assurantieagenten (NVGA), het Contactorgaan Hypothecair
Financiers (CHF) en de Stichting Erkenningsregeling Hypotheekadviseurs (SEH).
Deze reacties zijn openbaar toegankelijk op de internetsite van het ministerie
van Financiën (www.minfin.nl).Het in de nota geschetste kader voor bemiddeling in financiële diensten
is op hoofdlijnen onderschreven en er is waardering voor de uitgezette lijnen.
Aanvullend op de schriftelijke consultatie is vervolgens nog uitvoerig met
diverse marktpartijen gesproken en zijn werkbezoeken gebracht, met name om
de mogelijke toezichtmodellen verder te verdiepen, mede in het licht van de
recent ingezette hervorming van het toezicht op de financiële marktsector.
In bijlage 2 is een overzicht opgenomen van de gevoerde gesprekken. De RFT
heeft, naast het eerder genoemde rapport, in maart 2002 nog een waardevolle
aanvullende analyse geleverd over het onderscheid tussen prudentiële
aspecten en gedragsaspecten op het niveau van de tussenpersoon1.In het vervolg van deze brief worden kort de hoofdlijnen van de consultatienota
en de meest in het oog springende reacties van de geconsulteerde organisaties
geschetst (paragraaf 2). Paragraaf 3 bevat de hoofdlijnen van de
daaruit voortvloeiende beleidsinitiatieven. In paragraaf 4 tenslotte,
wordt het vervolgtraject beschreven.2. Reacties consultatieHoofdlijnen consultatienotaDe consultatienota «Bemiddeling in financiële diensten»
schetst een kader voor alle bemiddelaars in alle financiële producten.
Belangrijke uitgangspunten hierbij zijn cross-sectorconsistentie en distributieconsistentie.
Bij het eerste, de cross-sectorconsistentie, gaat het om de consistentie in
regelgeving ten aanzien van de bemiddeling in verschillende soorten financiële
diensten. Bij het laatste, de distributieconsistentie, gaat het om de consistentie
in regelgeving ten aanzien van de verschillende distributiemethoden van financiële
diensten. De opkomst van internet, waardoor verschillende distributiemethoden
steeds meer overeenkomsten vertonen, onderstreept het belang van distributieconsistentie.De nota beschrijft een aantal kwaliteitskenmerken die voor een goed functionerende
markt van belang zijn: transparantie over de inhoud van de bemiddelingsdienst,
transparantie over het financiële product waarin wordt bemiddeld en over
de relatie met de aanbieder (waaronder de beloningstructuur), deskundigheid
en integriteit van de bemiddelaar en financiële zekerheid.De wijze waarop de naleving van de regelgeving voor bemiddeling wordt
gewaarborgd, vraagt, gegeven het groot aantal bemiddelaars, om bijzondere
aandacht. Voor de invulling van een vorm van toezicht schetst de consultatienota
een model in drie lijnen dat een basisstructuur voor het denken kan bieden:
(i) de aanbieder heeft een verantwoordelijkheid, (ii) de bemiddelaars hebben
een eigen verantwoordelijkheid; registratie en toetredingseisen zouden hier
een extra zekerheid kunnen geven en (iii) de consument heeft een eigen verantwoordelijkheid.
Door middel van een vergroting van de transparantie en laagdrempelige klachteninstituten
moet worden bevorderd dat hij hier invulling aan kan geven.KwaliteitskenmerkenDe vier kwaliteitskenmerken voor een hoogwaardig distributiekanaal (transparantie,
deskundigheid, integriteit/gedrag en financiële zekerheid) worden
onderschreven door de geconsulteerde partijen. Deze kwaliteitskenmerken dragen
ertoe bij dat bemiddelaars handelen in het belang van de consument en het
ordelijk functioneren van de financiële markten. De RFT noemt als additioneel
kwaliteitskenmerk zorgvuldige bedrijfsvoering.Reikwijdte wettelijk kaderDe consultatienota schetst één kader voor bemiddeling in
alle financiële diensten. Het uitgangspunt van distributieconsistentie
brengt met zich mee dat dit kader ook op andere distributiekanalen van toepassing
is dan het tussenpersonenkanaal. Voor elke schakel in het distributiekanaal
van financiële diensten moeten op consistente wijze de kwaliteitskenmerken
worden gewaarborgd. Momenteel zijn er geen expliciete en vanuit een integrale
benadering gemotiveerde wettelijke normen voor aanbieders die met bemiddeling
overeenkomende activiteiten verrichten. Daarnaast kunnen ook onafhankelijke
adviseurs, zoals financieel planners als schakel in de distributieketen optreden
wanneer zij consumenten producten van specifieke aanbieders adviseren.Het uitgangspunt van distributieconsistentie wordt ondersteund door de
marktpartijen. Zo pleit het Verbond van Verzekeraars ervoor om ook loondienstagenten
in dienst van verzekeringsmaatschappijen en direct writers onder het wettelijk
kader te brengen. De branche-organisaties van assurantietussenpersonen, te
weten de NVA en de NBVA, benadrukken de noodzaak om adviseurs binnen de reikwijdte
van het regelgevend kader te laten opereren. De Raad van Financiële Toezichthouders,
de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB), de Vereniging van Financieringsondernemingen
in Nederland (VFN) en het Dutch Securities Institute (DSI), een instituut
dat de kwaliteit en de integriteit bevordert van personen die in de Nederlandse
effectenbranche werken, expliciteren eveneens deze wens.In de gesprekken die zijn gevoerd na afronding van de schriftelijke consultatie
is door verschillende marktpartijen aangegeven dat, ten aanzien van aanbieders
die hun producten rechtstreeks aan consumenten aanbieden, bestaande regelgeving
en zelfregulering in belangrijke mate reeds voorzien in de borging van de
kwaliteitskenmerken en dat in de uitwerking van de distributieconsistentie
moet worden voorkomen dat deze instellingen onnodig aan aanvullende vereisten
worden onderworpen, of dat overlap ontstaat met de bestaande regels.Overheidsregulering en zelfreguleringDe geconsulteerde organisaties onderschrijven de noodzaak van een wettelijk
kader voor het toezicht op bemiddelaars. De opvattingen over de ruimte die
het wettelijk kader moet creëren voor zelfregulering lopen echter uiteen.
Door alle partijen wordt gesignaleerd dat er op deelterreinen zelfregulering
tot stand gekomen is, waarmee een belangrijke bijdrage wordt geleverd aan
de eerdergenoemde kwaliteitskenmerken. Wel wordt erkend dat de zelfregulering
een beperkte gelding heeft doordat deze alleen de leden van de betrokken brancheverenigingen
bindt. Daarbij komt dat de zelfregulering nu sterk sectoraal geordend is,
hetgeen ten koste kan gaan van de cross-sector consistentie van de normstelling
en -toepassing.Tegen deze achtergrond staat de RFT een kaderwet voor die via lagere regelgeving
gedetailleerder wordt uitgewerkt en eventueel in zelfregulering kan worden
aangevuld. Zelfregulering kan daar volgens de RFT worden ingepast, zolang
het realiseren van de sectorbrede minimumstandaard in tact blijft. De NVB,
het Verbond van Verzekeraars, de NBVA en de NVA zien meer ruimte
voor zelfregulering. Volgens deze organisaties is het noodzakelijk om met
de beleidsinitiatieven zo veel mogelijk aan te sluiten bij bestaande structuren
in de markt, zoals zelfregulering, opleidingen en certificeringsregelingen.
Aanpassingen van deze structuren zou de markt onnodig verstoren. Pas als zelfregulering
niet werkt zou de overheid met regelgeving moeten ingrijpen. De toetsing van
de integriteit, in de zin van betrouwbaarheid, wordt daarbij overigens aangemerkt
als een taak voor de overheid.In de sector bestaat behoefte aan codificatie van de bestaande jurisprudentie
over het systeem van bevrijdend betalen in de verzekeringssector. Dit systeem
houdt in dat als de consument premies aan de tussenpersoon betaalt, hij jegens
de aanbieder gekweten is. Daarnaast zou de verzekeraar die een voor de consument
bestemde uitkering aan de tussenpersoon doet, niet geacht moeten worden te
hebben betaald aan de consument. Ten aanzien van deze geldstroom zou de verantwoordelijkheidstoedeling
wettelijk nog moeten worden versterkt. Daarnaast zou cross-sectorale toepassing
van de systematiek overwogen moeten worden. Verder vindt de RFT brede invoering
van een beroepsaansprakelijkheidsverzekering gewenst om de risico's voor de
consument, samenhangend met de financiële waarborgen bij de bemiddelaar,
af te dekken.De Consumentenbond wenst zelfregulering waar dit mogelijk en praktisch
is maar ziet tevens een sterk coördinerende rol van de overheid weggelegd
tegen de achtergrond van de toenemende vervlechting in financiële diensten.Toezicht op tussenpersonenHet in de consultatienota geschetste denkkader voor een model van toezicht
behelst onder meer een direct toezicht op de bemiddelaar. Deze vorm van toezicht
wordt onderschreven door de geconsulteerde organisaties. Het indirect toezicht
via de aanbieder die binnen de redelijke grenzen van zijn mogelijkheden en
verantwoordelijkheden moet toezien op de kwaliteit van zijn distributiekanaal
ondervindt weinig bijval van aanbieders en tussenpersonen. De NVB en de VFN
menen dat de aanbieder geen toezichtsrol ten aanzien van de tussenpersonen
kan dragen. De tussenpersonenorganisaties NVA en NBVA zijn tegen toezicht
door aanbieders waarbij de NBVA wijst op de mogelijke (commerciële) belangenverstrengeling
van aanbieders en bemiddelaars. Het Verbond van Verzekeraars wijst in haar
reactie op praktische problemen en beperkingen maar neemt niet principieel
stelling tegen een zekere verantwoordelijkheid van de aanbieder.De RFT stelt in haar reactie een «duaal stelsel» voor, waarbij
een tussenpersoon die volledig onder de verantwoordelijkheid van een aanbiedende
instelling bemiddelingsactiviteiten verricht, in dat geval geen zelfstandige
vergunning van de toezichthouder nodig heeft. Het Verbond van Verzekeraars,
de NVA en de NBVA hebben aangegeven voorstander te zijn van één
en dezelfde toezichthouder voor het intermediair en vergelijkbare activiteiten
van de aanbieder, vanwege de steeds verder integrerende distributieketen en
de beperking van administratieve lasten.3. Hoofdlijnen beleidsinitiatievenInhoud wettelijk kaderDe reacties op de consultatienota geven aan dat door alle betrokken partijen
de noodzaak van een wettelijk kader wordt onderschreven. Ten aanzien van de
reikwijdte van een dergelijke regeling kan worden geconstateerd
dat deze zich, vanuit de gedachte van distributieconsistentie, naast bemiddelaars
ook moet uitstrekken tot, of minimaal consistent moet zijn met, de regels
die gelden voor andere schakels in de distributieketen, zoals aanbieders (bijv.
direct writers, loondienstagenten) waarvan de activiteit voldoende overeenkomsten
met bemiddeling vertoont. «Advisering» vraagt daarbij om bijzondere
aandacht. Immers, op het moment dat advisering zich in de praktijk uitstrekt
tot bemiddelingsactiviteiten en de advisering als zodanig onderdeel uitmaakt
van de distributiekolom, zal dit – in het licht van de functionele benadering –
ook binnen het wettelijk kader moeten kunnen vallen.In de wettelijke regeling zullen door algemene zorgplichten de kwaliteitskenmerken
voor een hoogwaardig distributiekanaal worden neergelegd. Uitgangspunt is
dat bemiddelaars handelen in het belang van de consument en het ordelijk functioneren
van de financiële markten. Zij dragen zorg voor adequate informatieverstrekking,
voor integriteit van bestuurders en medewerkers en deskundigheid waar dit
van toepassing is. De normstelling vanuit de regelgeving kan daarbij afhankelijk
zijn van de rol die de bemiddelaar of aanbieder in het distributiekanaal vervult.
Er is een veelheid van distributievormen mogelijk. De regelgeving moet daarvoor
geen onnodige drempels opwerpen. Voor een bemiddelaar die niet adviseert,
is bijvoorbeeld een deskundigheidseis van minder betekenis. De toetsing van
de integriteit van bestuurders etc. vraagt juist veeleer om een compleet wettelijk
instrumentarium.Borging van het kwaliteitskenmerk financiële zekerheid heeft grotendeels
reeds plaatsgevonden in bestaande wet- en regelgeving, onder meer door de
regeling inzake het bevrijdend betalen. Mede in het licht van de Europese
conceptrichtlijn over verzekeringsbemiddeling zal dit systeem op enkele onderdelen
nog worden verbeterd. Dit betreft met name de toedeling van verantwoordelijkheid
voor een correcte betaling indien de aanbieder, via de bemiddelaar, een uitbetaling
doet aan de consument. Daarbij zal ook worden bezien of deze systematiek,
waar nodig, kan worden verbreed naar andere financiële sectoren. Verder
zal de beroepsaansprakelijkheidsverzekering een belangrijke rol spelen in
de borging van de financiële zekerheid.Ten aanzien van de nadere uitwerking van de kwaliteitseisen waar dit nodig
is, ligt een algemene wettelijke normstelling voor de hand. De markt kan dan
zelf invulling geven aan de door de consument gewenste niveaus van bescherming,
bijvoorbeeld door middel van vrijwillige erkenningsregelingen, certificering,
opleiding en dergelijke. Dit kan leiden tot nadere invulling van de normstelling
door de wetgever of een toezichthouder indien een markt onvoldoende in staat
is om het kwaliteitsniveau te borgen. De kwaliteit van de marktoplossingen
zal hierbij zowel op inhoud, de mate waarin marktpartijen aan de regels gebonden
zijn, als op cross-sectorconsistentie moeten worden beoordeeld. Randvoorwaarden
bij de invulling is dat de keuzevrijheid van de consument niet onnodig wordt
beperkt, dat de kosten door de kwaliteitseisen niet overdreven worden verhoogd
en dat onnodige beperking van de marktwerking wordt voorkomen.Vanzelfsprekend mogen in zelfregulering geen (sectorale) toetredingsbarrières
worden opgeworpen. Daarbij zal de nadere invulling van het wettelijk kader
zo moeten worden vormgegeven dat eventueel bestaande (sectorale) marktstructuren
niet kunstmatig in stand worden gehouden door het bieden van exclusiviteit
aan zelfregulering. Het zal vanzelfsprekend niet zo zijn dat specifieke zelfregulering
als het ware algemeen verbindend wordt verklaard. In die zin kan de in te
voeren regulering juist ook bijdragen aan marktopening. In verband hiermee
zal het mededingingstoezicht de zelfregulering te allen tijde moeten kunnen toetsen op de mededingingsrechtelijke aspecten, hetgeen consequenties
heeft voor de manier waarop de regelgeving en het toezicht wordt vormgegeven.De geschetste aanpak kan betekenen dat bestaande overheidsregulering,
die nog wel gedetailleerde normen bevat, wordt gedereguleerd. Zo zullen de
gedetailleerde vakbekwaamheidseisen in de Wet assurantiebemiddelingsbedrijf
nog nader onderwerp van studie zijn. De SER wordt om advies gevraagd over
de mate waarin de markt zelf – binnen de geschetste wettelijke randvoorwaarden –
in staat is om cross-sectoraal en distributieconsistent een adequaat kwaliteitsniveau
te bereiken.Overigens zal op onderdelen zelfregulering maar beperkt mogelijk zijn,
aangezien de Europese Richtlijn beleggingsdiensten1,
en de Richtlijn verzekeringsbemiddeling2 een wettelijke
regeling vereisen. Dit geldt onder meer voor de in de Gedragscode Informatieverstrekking
Dienstverlening Intermediair (GIDI) opgenomen verplichting tot het sluiten
van een aansprakelijkheidsverzekering die na inwerkingtreding van de thans
voorliggende wijzigingen in de Europese Richtlijn verzekeringsbemiddeling
een wettelijke grondslag zal moeten worden gegeven.De komende maanden zal bemiddeling in financiële diensten ook nog
één van de negen pilots zijn die het ministerie van Economische
Zaken verricht in het kader van de Consumentenmarkttoets (CMT)3. De CMT omvat een (telefonische) consumentenenquête waarin 8
indicatoren worden gemeten: productkwaliteit, service, prijs, reputatie aanbieder,
markttransparantie, overstapkosten, alternatieven en relatie met de aanbieder.
Vervolgens wordt gezocht naar mogelijke oorzaken van de mate van (on)tevredenheid.
De informatie die deze toets oplevert, kan bijdragen aan een evenwichtige
en op de consument toegesneden verdere uitwerking van het toezicht op bemiddeling
in financiële diensten.Tevens zal in de bedrijfseffectentoets bij het wetsvoorstel aandacht worden
geschonken aan de kosten en baten van het wetsvoorstel. In de Memorie van
Toelichting zal tevens worden ingegaan op de verhouding tussen de voorgeschreven
verplichtingen en de vereisten die het Burgerlijk Wetboek stelt met betrekking
tot oneerlijke bedingen.Vormgeving van het toezichtHet waarborgen van de kwaliteitskenmerken vereist controle op de naleving
van de eisen die aan bemiddelaars worden gesteld zowel «aan de poort»
als «tijdens de rit». Vanuit de wens om tot één
toezichthouder op bemiddeling te komen, is in het licht van het toezichtmodel
zoals dat is neergelegd in de nota «Hervorming van het toezicht op de
financiële marktsector»4 bezien hoe
het toezicht op bemiddeling uiteen zou vallen in prudentiële en gedragstypische
elementen. Dit onderwerp is een belangrijk thema geweest in de gesprekken
die met de sector zijn gevoerd, na afronding van de schriftelijke consultatie.Het toezicht op bemiddeling betreft de gedragstypische elementen informatieverstrekking,
adviesdeskundigheid en een algemene zorgplicht ten aanzien van zorgvuldig
advies. Voorts omvat het de elementen integriteit en (management) deskundigheid
die noch strikt gedragstypisch, noch strikt prudentieel van aard zijn. De
Autoriteit-FM zal hiervoor worden aangewezen als toezichthouder. De prudentiële
elementen, die onderdeel zijn van het kwaliteitskenmerk «financiële
zekerheid» behoeven geen doorlopend toezicht (zie hierna onder «prudentieel
toezicht»). In de Memorie van toelichting bij het wetsvoorstel zal worden ingegaan
op de meer praktische uitwerking van het toezicht en de rol van de thans betrokken
instituties.Naast de toezichthouders zullen consumenten, aanbieders en bemiddelaars
allen een eigen rol vervullen bij het waarborgen van een goede dienstverlening
door bemiddelaars. Het toezicht op bemiddeling zal nooit een vrijwaring kunnen
zijn voor de verantwoordelijkheid en de zorg van de aanbieder voor de distributie
van zijn producten, noch voor de eigen verantwoordelijkheid van de consument.
Het bevorderen van een laagdrempelige voorziening als een klachteninstituut
en een adequate voorlichting over de kwaliteit van de dienstverlening die
verwacht mag worden, zijn in dat verband van groot belang.Uitoefening van het toezichtVoor de controle aan de poort is een vorm van registratie/vergunningplicht
voor alle bemiddelaars wenselijk. De Autoriteit-FM kan in het kader van de
operationele uitoefening van haar toezicht op bemiddeling laten meewegen op
welke wijze een aanbieder waarborgen heeft getroffen voor de kwaliteit van
de tussenpersoon waarmee zaken wordt gedaan. Dit laat echter onverlet de noodzaak
van een zelfstandige registratie/vergunningplicht met het daaraan verbonden
toezichtinstrumentarium.De vraag of de bemiddelaar blijvend aan de gestelde eisen voldoet, vergt
een meer permanente benadering. Met sanctiemiddelen, zoals dwangsommen en
boetes kan de toezichthouder de naleving van de regels afdwingen en vanzelfsprekend
is een uiterste sanctie verwijdering uit het register hetgeen uitoefening
van het bemiddelingsbedrijf onmogelijk maakt. Voorts staan de geheimhoudingsbepalingen
in de Europese Richtlijnen toe dat bij wijze van sanctie een overtreding van
een bemiddelaar openbaar wordt gemaakt.De Autoriteit-FM kan niet toezien op de kwaliteit van elke individueel
verrichtte bemiddelingsactiviteit en zal derhalve een passende toezichtmethodiek
moeten ontwikkelen. De Autoriteit-FM zal het toezicht ook invullen op basis
van gegevens die vanuit de dagelijkse praktijk naar voren komen, bijvoorbeeld
op basis van informatie afkomstig van marktpartijen, consumenten en klachteninstanties.In tegenstelling tot het prudentiële toezicht heeft gedragstoezicht
meer een extern profiel. Ten behoeve van de consumentenbescherming en het
efficiënt functioneren van de financiële markten kan het immers
wenselijk zijn dat marktpartijen en consumenten kennis hebben van het speelveld
en gewaarschuwd worden tegen bijvoorbeeld wantoestanden. De Autoriteit-FM
heeft in dit licht een verantwoordelijkheid om een zorgvuldige afweging te
maken tussen enerzijds de wijze van informeren van de markt en de consument
en anderzijds de stigmatisering die van publiciteit kan uitgaan. Immers bij
het rapporteren van incidenten speelt niet alleen dat het publiek geïnformeerd
wordt over één specifieke instelling, maar tegelijkertijd ook
dat de reputatie van de gehele sector kan worden geraakt. In de sector zijn
vele duizenden bemiddelaars actief en de individuele instellingen zijn bij
het grote publiek veelal relatief onbekend. Hierdoor kan negatieve publiciteit
rondom één bemiddelaar al gauw uitstraling hebben naar de hele
sector. Aan de Autoriteit-FM zal te zijner tijd worden gevraagd hiervoor uitgangspunten
te ontwikkelen en openbaar te maken.Op sommige bemiddelingsdiensten zijn geheimhoudingsbepalingen uit Europese
richtlijnen van toepassing. Deze bepalingen staan niet toe dat een dergelijke
waarschuwing is gebaseerd op informatie die de toezichthouder
beroepshalve ter kennis is gekomen. In dat geval zal de informatie zodanig
moeten worden geanonimiseerd dat deze niet is terug te leiden tot een individuele
instelling. Waarschuwen op basis van informatie die openbaar is, stuit niet
op bezwaren uit hoofde van de richtlijnen.Prudentieel toezichtUit de consultatie blijkt dat prudentiële elementen, voor zover deze
betrekking hebben op risico's voor consumenten van geldstromen die via een
bemiddelaar lopen, reeds zijn afgedekt langs juridische weg of eenvoudig zijn
af te dekken. De prudentiële toezichthouders hebben de expertise over
prudentiële risico's bij instellingen van welke aard dan ook en heeft
in het nieuwe toezichtmodel ook alle verantwoordelijkheid op dat terrein.
Doorlopend prudentieel toezicht op bemiddelaars is echter niet noodzakelijk.Buiten het bestek van het toezicht op bemiddeling vallen prudentiële
risico's die verband houden met het door aanbieders uitbesteden van activiteiten
aan derden. Zo kan een aanbieder een bemiddelaar een volmacht geven of de
automatisering uitbesteden. In dat geval zal de prudentiële toezichthouder
in het kader van het prudentiele toezicht op de aanbieder kijken naar de wijze
waarop de aanbieder zijn verantwoordelijkheid invult voor de relatie met derden,
die voor de aanbieder relevante werkprocessen uitvoeren. Indien vanuit de
aard van de risico's proportioneel, zou dit ook een direct instrumentarium
richting de bemiddelaar kunnen bevatten. Dit kan worden vormgegeven binnen
het kader van het prudentiële toezicht op aanbieders en valt verder buiten
het bemiddelingstraject.De prudentiële toezichthouders dragen onverkort de verantwoordelijkheid
voor de vergunningverlening voor aanbieders. Zij moeten over het instrumentarium
beschikken om zonodig in te kunnen grijpen indien een instelling, bijvoorbeeld
een bemiddelaar, opereert als aanbieder zonder daartoe over de noodzakelijke
vergunning van de prudentiële toezichthouders te beschikken. Ook dit
past volledig binnen het reguliere toezicht van de prudentiële toezichthouders.4. Het vervolgtrajectDe aanzienlijke vervlechting in de markt voor financiële diensten
in zowel aanbod als distributie, noodzaakt tot een consistente set regels
voor de verschillende terreinen van de financiële sector. De consultatienota
biedt hiervoor een aanzet. Unaniem hebben de geconsulteerde organisaties aangegeven
de uitgangspunten en hoofdlijnen van de consultatienota te ondersteunen. Hierdoor
gesterkt kunnen de hoofdlijnen worden neergelegd in een wetsvoorstel ter indiening
bij de Tweede Kamer na de zomer 2002. In dat kader kunnen alle aspecten van
het toezicht op bemiddeling aan de orde komen en kan de brede besluitvorming
over de beleidsvoornemens plaatsvinden. Bij de nadere uitwerking van het wettelijk
kader zal het een belangrijke vraag zijn welke rol aan zelfregulering kan
worden toegekend. Over deze vraag is gelijktijdig met deze brief een adviesaanvraag
ingediend bij de SER.1De Minister van Financiën,G. Zalm BIJLAGE 1Nadere concretisering kwaliteitskenmerken voor
distributeurs van financiële diensten met klantencontactKwaliteitskenmerkWijze van verankering per distributeur 1. InformatieverschaffingBemiddelaarAanbieder die eigen producten verkooptA. Productinformatie  Informatieverstrekking over productkenmerken, o.m.
door verstrekking van de Financiële Bijsluiter.Wettelijke zorgplicht en basis om regels terzake te kunnen stellen. Nadere
uitwerking in regelgeving en zelfregulering1. De wettelijke basis
bestaat reeds voor een gedeelte van de bemiddelingssector o.g.v. de Wck, en
de Wte. Op onderdelen bestaat zelfregulering.Diverse wetgeving en zelfregulering voorziet hierin reeds (bijsluiter e.d.)   B. Inhoud bemiddelingsdienst  Indien de distributeur een bemiddelaar of adviseur
is, informeert hij de consument over: a. (On)gebondenheid: de financiële
relatie tussen de aanbieder-bemiddelaar (gebonden/ongebonden/beloningsmethodiek).
 b. inhoud van de dienst: wat kan de consument van de bemiddelaar of adviseur
verwachten; is er sprake van onafhankelijk advies, welke criteria liggen aan
het advies ten grondslag, voor welke aanbieders wordt gewerkt, en welke type
producten worden verkocht.Wettelijke basis om
regels terzake te kunnen stellen. Nadere uitwerking in regelgeving en zelfregulering.
De wettelijke basis bestaat reeds voor een gedeelte van de bemiddelingsector
o.g.v. de Wck, en de Wte. Ook bestaat er op onderdelen zelfregulering.Niet van toepassing. Het betreffen kwaliteitskenmerken
die alleen bij distributie via een bemiddelaar relevant zijn.   2. DeskundigheidBemiddelaarAanbieder die eigen producten verkooptZorg  Waar passend in de specifieke rol in de distributieketen
dient er een voldoende mate van a. specifieke vakkennis, en b. algemene managementkennis
in de onderneming aanwezig te zijn.Na toetreding dient de noodzakelijke deskundigheid
op niveau te blijven.Wettelijke zorgplicht die
in regelgeving of zelfregulering kan worden uitgewerkt. Deskundigheidseisen
bestaan in Wabb en Wte en op onderdelen in zelfregulering.Wettelijke zorgplicht die in regelgeving of zelfregulering kan worden uitgewerkt.
 Specifieke vakkennis: Banken en Wck-instellingen
kennen een algemene zorgplicht o.b.v. wetgeving (Wck) en Algemene Bankvoorwaarden.
 Algemene managementkennis: Hierin wordt reeds
voorzien door de financiële toezichtwetgeving. Voor kredietverstrekkers
die geen kredietinstelling zijn, is deze zorgplicht nieuw.   3. IntegriteitBemiddelaarAanbieder die eigen producten verkooptA. Zorgvuldige behandeling consumenten  De distributeur stelt zich jegens zijn cliënten
zorgvuldig op, met name bij advisering.Wettelijke
zorgplicht die in regelgeving of zelfregulering kan worden uitgewerkt. Een
dergelijke zorgplicht bestaat voor assurantietussenpersoon (Wabb) en effectenbemiddelaar
(Wte) en is opgenomen in de concept richtlijn verzekeringsbemiddeling.Wettelijke zorgplicht die in regelgeving of zelfregulering
kan worden uitgewerkt. Banken en Wck-instellingen kennen een algemene zorgplicht
op grond van de Wck, Algemene Bankvoorwaarden en de Gedragscode VFN.   B. Integriteitstoets bestuurders
e.a.  Toets op de persoonlijke integriteit van bestuurders
e.d.Omdat de financiële risico's voor consumenten
van het via de bemiddelaar lopen van geldstromen zijn afgedekt (zie kwaliteitskenmerk
4 A), kan de toets worden beperkt tot enkele essentiële elementen. Hiervoor
zijn wettelijke regels vereist.De financiële
toezichtswetgeving voorziet reeds in een integriteitstoetsing voor de verschillende
aanbieders. Alleen voor kredietaanbieders die geen kredietinstelling zijn,
is een dergelijke toets nieuw.    C. Integriteit medewerkers  De integriteit van medewerkers dient buiten twijfel
te staan.Wettelijke zorgplicht die in regelgeving
of zelfregulering kan worden uitgewerkt. O.g.v. de Wte en Wabb bestaan reeds
dergelijke regels. Ook is er op onderdelen zelfregulering. Wettelijke zorgplicht die in regelgeving of zelfregulering kan
worden uitgewerkt. Banken en Wck-instellingen kennen vergelijkbare zorgplichten
op grond van de Wck, Algemene Bankvoorwaarden en de Gedragscode VFN.   4. Financiële en juridische
zekerheidBemiddelaarAanbieder die eigen
producten verkooptA. Vermogensscheiding  Als er geldstromen lopen via de bemiddelaar zullen
er in de administratieve organisatie (AO) van de bemiddelaar voorwaarden moeten
zijn opgenomen waardoor fouten, misbruik e.d. wordt voorkomen. Type voorschriften
zijn: a. Vermogensscheiding b. Geld van de consument mag zich niet vermengen
met dat van de bemiddelaar.c. Aangetrokken gelden dienen op een bankrekening
te worden geplaatst op naam van de gerechtigde. d. Systeem van bevrijdend
betalen voor verzekeringspremies. Aanbieder die aan tussenpersoon uitkering
doet, heeft nog niet aan de consument betaald.Betreft bestaande regelgeving, die van kracht blijft en alle sectoren dekt.
T.a.v. bevrijdend betalen zal de bestaande regeling worden geperfectioneerd.
Dit leidt niet tot aanvullende verplichtingen voor bemiddelaars.Niet van toepassing. Dit kwaliteitskenmerk ziet alleen op bemiddelaars.
De financiële toezichtswetgeving voorziet in de financiële zekerheid
voor consumenten indien ze gelden, zoals premies, rente e.d. aan de aanbieder
betalen.   B. Beroepsaansprakelijkheids-verzekering  Met name voor andere dan de onder 4 A genoemde financiële
risico's, zoals een verkeerd advies, zal een beroepsaansprakelijkheidsverzekering
aan de consument bescherming bieden. Zelfregulering
in verzekeringen- en hypothekensector en de conceptrichtlijn verzekeringsbemiddeling
kennen reeds een verplichte verzekering. Dit zal voor alle sectoren gaan gelden. Dit risico is voor de aanbieders geborgd in het
prudentiële toezicht. Alleen voor kredietverstrekkers die geen kredietinstelling
zijn, is dit nog niet afgedekt.    C. Juridische zekerheid  De AO van de distributeur zal zodanig op orde moeten
zijn dat hieruit duidelijk de rechten en plichten van de verschillende partijen
(consumenten, bemiddelaar en aanbieder) naar voren komen (o.m. goede cliëntenadministratie
en IT-systemen). Dit is aanvullend op de algemene boekhoudverplichtingen uit
het BW.Voor de effectenbemiddelaar bestaan dergelijke
bepalingen reeds op grond van de Nadere Regeling Wte. Ook NVF-gedragscode
bevat administratievereisten.AO zal op grond van
overige toezichtswetten reeds op orde moeten zijn. Alleen voor kredietverstrekkers
die geen kredietinstelling zijn, is dit nieuw.1 De bijlagen 1 t/m 5 van de consultatienota bevatten een inventarisatie
van de wettelijke voorschriften en zelfregulering terzake van de kwaliteitskenmerken.
Volledigheidshalve zijn deze bijlagen bijgevoegd. Regelgeving en zelfregulering t.a.v. de kwaliteitskenmerken
(Uit: consultatienota «bemiddeling in financiële diensten»)InformatieverstrekkingOnderstaand gaat het om de op de bemiddelaar rustende informatieverplichting
ter zake van de bemiddelingsdienst en het financiële product waarin wordt
bemiddeld, de beloning en de mate van gebondenheid van de bemiddelaar. SectorWettelijkZelfregulering AlgemeenBW 6:233, 6:234:
redelijke mogelijkheid geven kennisname algemene voorwaarden 6:194: verbod
misleidende reclame VerzekeringenWabb art.11
(tussenpersoon moet melding maken van zijn status als gevolmachtigd agent)
WTV 1993 art. 181 (gevolmachtigd agent moet verzekeraar op polis of aanhangsel
vermelden) Ontwerp richtlijn verzekeringsbemiddeling: Art. 10: informatie
verstrekken over status, bindingen met verzekeraars, productieverplichtingen,
totstandkoming advies Art. 11: informatie moet in beginsel schriftelijk NVA: volgen regeling informatieverstrekking aan verzekeringsnemers
(RIAV), transparantie over gebondenheid. NBVA: in advies en voorlichting belang
consument voorop, geen banden met verzekeraars GIDI:inhoud dienstverlening,
wijze van beloning, aangeven in hoeverre vrijheid om te adviseren bestaat Aantrekken van geldenArt.4 Vrijstellingsregeling 82 Wtk 1992. Bemiddelaar moet naam kredietinstelling
vermelden  KredietWck art.26 kosteloze
prospectus kredietgever Wck art.30 (opnemen bemiddelaar in akte) Besluit kredietaanbiedingen
Wck art.3 (aangeven van de rol van de eigen organisatie en bepalingen voor
productomschrijving)NVF: alle relevante voorwaarden
moeten aan de consument worden gemeld, alle kredietmogelijkheden onderzoeken.
Beschikbaarheid relevante correspondentie voor de consument.Hypotheken Gedragscode/Standaard Informatieblad SKHB: onafhankelijke opstelling,volledige
en juiste informatie, informatiefolder, neutrale presentatie, evaluatiemomenten,
drie varianten weergeven, documentatie advies. SEH: op verzoek beloningswijze
aangeven EffectenWte 1995 art.11
en Bte 1995 art.27 (informeren over garantieregeling) Bte 1995 art.24, onderdeel
c (verstrekken van gegevens en bescheiden) Bte 1995 art.25 (schriftelijke
cliëntenovereenkomst) Bte 1995 art.28, NR. art 34.(informatie effectennota)
Bte 1995 art.29 (overzicht vermogen van cliënt) NR 1999 art. 27 (sluiten
cliëntenovereenkomst) NR 1999 art. 33 (informatie nodig voor beoordeling
diensten en producten) NR 1999 art. 38 informatie tijdig en begrijpelijkDSI: Informatie over beleggingsresultaat moet juist, nauwkeurig
en volledig zijn, bij voorkeur volgens bestaande standaarden. Melden van feiten
die met advies in conflict zijn.CliëntenremisierNR 1999 art. 33 NR 1999 art. 38 Deskundigheid/vakbekwaamheidOnderstaand volgt een inventarisatie van wettelijke voorschriften en zelfregulering
ter zake van deskundigheid. Het gaat hierbij om opleidingvereisten en permanente
educatie. SectorWettelijkZelfreguleringAlgemeenBW 6:2, 6:248
(redelijkheid en billijkheid) BW 7:401: opdrachtnemer (bemiddelaar) moet zorg
van goed opdrachtnemer in acht nemen (vergelijking met redelijk handelend
en bekwaam vakgenoot) VerzekeringenWabb art.4
(vakbekwaamheidseisen), Besluit vakbekwaamheidseisen Wabb (Kenniseisen ten
aanzien van o.a. verschillende typen verzekeringen, recht, sociale zekerheidstelsel
en de verzekeringsbranche) Stichting Examens Assurantiebedrijf geeft invulling
aan wettelijke exameneisen. Ontwerp richtlijn verzekeringsbemiddeling: art.
4: adequate kennis en vaardigheid vereistVerbond,
NBVA, NVA, NVGA: permanente educatie SAR (registermakelaar) Aantrekken van gelden  Krediet VFN: bevordering deskundigheid NVF: diploma financiering Hypotheken SEH: minimaal een jaar werkervaring, permanente educatie-eisen.
SKHB: als bij SEH + diploma Assurantiebemiddeling A of B, opleidingsplan voor
alle medewerkers. EffectenBte 1995 art.10
(deskundigheidsoordeel bestuurders door toezichthouder)DSI: Minstens de helft van de werktijd aan het betreffende vakgebied besteden,
opleidings- en ervaringseisen op basis- en seniorniveau, permanente educatie.Cliëntenremisier  Integriteit/gedragOnderstaand volgt een inventarisatie van wettelijke voorschriften en zelfregulering
ter zake van deskundigheid. Het gaat hierbij om bepalingen ter zake van «integriteitstoetsing
aan de poort» en een verplichting tot gedragscodes ter bestrijding van
de inbreuken op de integriteit. SectorWettelijkZelfregulering AlgemeenBW 3:11: goede
trouw: onderzoeksplicht BW 3:13 Verbod misbruik bevoegdheid BW 3:32 Handelingsbekwaamheid
BW 3:35: Vertrouwensbeginsel: rekening houden met deskundigheid consument
bij diens uitingen/wensen BW 6:2: gedragen overeenkomstig eisen van redelijkheid
en billijkheid 6:248 aanvullende/derogerende werking redelijkheid en billijkheid
BW 7:427 Geen belangenverstrengeling bij dienen van twee opdrachtgevers BW
7:402.1: gevolg geven aan aanwijzingen opdrachtgever BW 7:427: dienen van
twee opdrachtgevers alleen indien inhoud rechtshandeling vaststaat VerzekeringenWabb art.4,
Wabb art.8 (beroepscategorie niet schaden en niet in strijd handelen met belangen
van verzekeraars of verzekerden) Ontwerp richtlijn verzekeringsbemiddeling:
art. 4: betrouwbaarheid (geen strafblad, niet failliet)Verbond van Verzekeraars: fraudeprotocol. NVA: verbod op koppelverkoop, NVA
+ NBVA: integriteitstoets bij aanmelding NVGA: verklaring omtrent gedrag Aantrekken van gelden  Krediet VFN: handel met onbetrouwbare bemiddelaars wordt ontraden, geen
koppelverkoop. NVF: geen discriminatie, melden alle relevante informatie aan
aanbieder, geen koppelverkoop, toezien op gedragingen medewerkers. Hypotheken SKHB: correct omgaan met gegevens, ondertekening beroepscode,
betrouwbaarheidstoets. EffectenBte 1995 art.24,
NR art. 25, 28, 29, 30, 32 (transacties en handelen in belang van cliënt)
Bte 1995 art.15 (voorkomen belangenconflicten) Bte 1995 art.11 (betrouwbaarheidstoetsing)
NR 1999 art.22 en 23 (interne gedragscode voor omgaan met koersgevoelige en
vertrouwelijke marktinformatie en voor privé-transacties) NR 1999 art.26
(derden niet zonder toestemming benaderen) NR 1999 art.41 (geen diensten verrichten
voor niet geregistreerde effecteninstellingen) NR 1999 art.42 (gedragslijn
bij aannemen personeel)DSI: Integriteitsmodule
moet worden afgerond. Men moet handelen op basis van integriteit, deskundigheid
en waardigheid met alle stakeholders. Geregistreerden moeten eerlijk marktgedrag
vertonen en zich houden aan beroepsethiek, Men dient de belangen van de cliënt
voorop te stellen in de relatie met de cliënt. Naleven van code van de
werkgever ter vermijding van vermenging van zakelijk en privé belang. CliëntenremisierNR 1999 art. 25, 32 Financiële waarborgenOnderstaand volgt een inventarisatie van wettelijke voorschriften en zelfregulering
ter zake van financiële waarborgen. Het gaat hierbij om waarborgen tegen
financieel onvermogen van de bemiddelaar inclusief een beroepsaansprakelijkheidsverzekering. SectorWettelijkZelfreguleringAlgemeenBW 3:15a voeren
van een goede administratie BW 2:10, leden 2–4 (nadere invulling 3:15a)
1BW 6:32: Bevrijdende betaling aan een ander dan de schuldeiser, voor zover
degene aan wie betaald moet worden de betaling heeft bekrachtigd of erdoor
is gebaat. VerzekeringenWabb art.4,
Wabb art.8. (financiële eis dat bedrijf niet failliet is) Wabb art.12
(portefeuillerecht) Wabb art.14 (regeling van incasso premies) Wabb art.17
(overboeken van cliënt naar andere tussenpersoon mag alleen met toestemming
huidige tussenpersoon) Ontwerp richtlijn verzekeringsbemiddeling: art. 4
dekking tegen beroepsaansprakelijkheid art. 4 financiële garanties (tegen
insolventie) art. 6 notificatie bij activiteiten over de grensGidi, NVGA: beroepsaansprakelijkheidsverzekeringAantrekken van geldenVrijstellingsregeling art. 4 (2)b: uit administratie moet blijken dat gelden
op naam van de kredietinstelling zijn ontvangen.  Krediet VFN: handelen conform reglementen Stichting Bureau Krediet Registratie
en de Nederlandse Vereniging Van Volkskrediet, stimulering gedragscode Schuldregeling.
NVF: verplichte aantekening van alle werkzaamheden, waarborgen privacy cliënt. Hypotheken SEH, SKHB: beroepsaansprakelijkheidsverzekering SKHB: waarborgen
privacy cliënt, hypotheekbemiddeling als hoofdactiviteit, bereikbaarheid,
klantendossiers, serviceplicht, klantenonderzoek, minimum aantal hypotheken
en geldverstrekkers, accountantsverklaring. EffectenBte 1995 art.12,
art.13, art.23 NR art. 4–7 (vermogenseisen) NR art.8 (bewaking en beheersing
grote risico's) NR 1999 art.9–11,44 (rapportage aan STE) Wte 1995 art.
11 (indienen jaarrekening) Wte 1995 art. 28a, lid 1 en lid 2 (beleggerscompensatieregeling)
Bte 1995 art.14 (beleidsbepaling door meerdere personen) Bte 1995 art.16,
NR 12–18 (beschermen gelden cliënten tegen misbruik) Bte 1995 art.17
(kwaliteit administratieve organisatie) Bte 1995 art.18 (locatie hoofdkantoor)
Bte 1995 art.24 (intern controle mechanisme) Bte 1995 art.25 (schriftelijke
overeenkomsten)Bte art.30 (bewaren gegevens) DSI: verplichting zorgvuldig onderzoek naar de financiële situatie van
de cliënt.Cliëntenremisier  Registratie en/of vergunningOnderstaand volgt een inventarisatie van wettelijke voorschriften en zelfregulering
ter zake van de handhaving van de kwaliteitsnormen voor de bemiddeling. Het
gaat hierbij om een verplichting tot registratie en/of het hebben van ene
vergunning. SectorWettelijkZelfreguleringAlgemeenHandelsregisterwet:
onderneming moet zich inschrijven in handelsregister VerzekeringenWabb art.3
(inschrijving in SER-register) Wabb art.4 (voorwaarden voor inschrijving),
Wabb art.8 (bij handelen in strijd met belang verzekeraars of verzekerden
kan SER inschrijving doorhalen) Ontwerp richtlijn verzekeringsbemiddeling
art. 3 registratieverplichting art. 3+4 voorwaarden registratieNVA, NBVA, NVGA: register van leden,SAR: register van «registermakelaars
in assurantiën» Aantrekken van geldenArt. 4(2)a VR 82 Wck : Er moet een overeenkomst naar Nederlands recht worden
gesloten tussen aanbieder en bemiddelaar. Deze moet ter kennis van DNB worden
gebracht.  Krediet Openbaar register van leden Hypotheken SEH: personenregister SKHB: openbaar register van vestigingen,
SER-inschrijving assurantiebemiddeling. EffectenWte 1995 art.7
(verplichte vergunning) Wte 1995 art.11–15 (voorwaarden voor vergunning)
Wte 1995 art. 21 (registratie) Wte 1995 art.19–20 (intrekkingsbepalingen)
Vrijstellingsregeling art.12,13 (vrijstelling cliënten- en orderremisiers)DSI: openbaar personenregister, Alleen effecteninstellingen
die onder toezicht staan. Stimulering registratie medewerkers. Werkgeversverklaring
en verklaring omtrent gedrag zijn nodig voor registratie. CliëntenremisierWte 1995 art. 21: registratie KlachteninstituutOnderstaand volgt een inventarisatie van wettelijke voorschriften en zelfregulering
ter zake van klachteninstituten. SectorWettelijkZelfreguleringAlgemeen  VerzekeringenOntwerp
richtlijn verzekeringsbemiddeling art. 9 stimuleren door LS van klachtenmogelijkheidAlgemeen: S.K.V. (Stichting Klachteninstituut
Verzekeringen) verplichte deelname o.g.v. Gidi BankdienstenGeen bepalingen Kredietgeen bepalingenNVF: consumenten kunnen klacht melden. Hypothekengeen bepalingenSEH: Geschillencommissie Beroepscode Erkend Hypotheekadviseurs
SKHB: verplichte klachtenregeling, klachteninstituut SKHB. EffectenWte 1995 art.29–32,
Bte art.20,22,32, NR art.9–11 (informatieverstrekking aan STE) NR art.31
(klachten van cliënten adequaat en binnen redelijke termijn afhandelen.
DSI: uitgebreide klachtenprocedure Cliëntenremisier  BIJLAGE 2 Door Financiën gevoerde aanvullende
gesprekken met partijen, na afronding van de schriftelijke consultatieDatumDelegatie Financiën o.l.v. Gesprekpartners  24 oktober 2001Plv. Thesaurier-GeneraalDe Bruin (NVA), Breukhoven (NBVA) 11 december 2001Plv.
Thesaurier-GeneraalDe Jonge, Goedhart, Tuin (Consumentenbond) 18 december 2001Plv.
Thesaurier-GeneraalBlocks, Feenstra (NVB) 7 januari 2002Hoofd afdeling
MarktgedragBoertjes, Jansen (Meeùs, werkbezoek) 8 januari 2002Plv. Thesaurier-GeneraalVan Es (Nationale Nederlanden) 8 januari 2002Plv. Thesaurier-GeneraalDe Bruin (NVA, werkbezoek) 10 januari 2002Plv. Thesaurier-GeneraalVan de Werf (Aegon) 16 januari 2002Plv. Thesaurier-GeneraalVan der Schoot (ASR), Terwisscha (Verbond van
Verzekeraars) 22 januari 2002Plv. Thesaurier-GeneraalStap en Hendriks (VFN) 22 januari 2002Plv. Thesaurier-GeneraalVan Voorst Vader (NBVA) 23 januari 2002Hoofd
afdeling MarktgedragModderman, De Meij, Van de
Graaff (SER) 8 februari 2002Hoofd
afdeling MarktgedragBreukhoven (NBVA, werkbezoek) 19 februari 2002Plv.
Thesaurier-GeneraalDe Swart (ASR) 14 februari 2002Hoofd
afdeling MarktgedragMourits en Heuninckx (NVA) 7 maart 2002Plv. Thesaurier-GeneraalStuurgroep Intermediaire distributie: Van Voorst
Vader (NBVA), Van der Schoot (voorzitter stuurgroep, ASR), Mourits, De Bruin
(NVA), Van Es (Nationale Nederlanden), Weurding, Von Koczian (Verbond van
Verzekeraars), Dullemond (Voorzitter RFT-werkgroep tussenpersonen)XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1«Tussenpersonen in de financiële sector, rapport inzake een
toezichtstructuur en regulerend kader voor bemiddelingsactiviteiten in de
financiële sector», Raad van Financiële Toezichthouders, december
2001. Dit rapport is bijgevoegd (bijlage 4).XNoot2Tweede Kamer, ingekomen stukken, 13 juni 2001, 86–5456.XNoot1Notitie «inbedding van het toezicht», RFT maart 2002 (bijlage
5).XNoot1Richtlijn 93/22/EEG.XNoot2Richtlijn 77/92/EEG.XNoot3Nota «Versterking van de positie van de consument», Kamerstukken
II, 27 879, nr. 2.XNoot4Kamerstukken II 2001/2002, 28 122, nr. 2.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28000-IXB-24.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl