Veegwet modernisering rechterlijke organisatie; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28958, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28958 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaama. Het privaatrechtelijke handelenb. De reikwijdte van het beheerc. Europese aanbestedingsrichtlijnenOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28958Toon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 28958, nr. AHeruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 958Partiële wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie, de
Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren, de Wet op de rechterlijke indeling,
de Beroepswet, de Wet op de economische delicten en enige andere wetten (Veegwet
modernisering rechterlijke organisatie)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 10 februari
2003 en het nader rapport d.d. 28 mei 2003, aangeboden aan de Koningin door
de minister van Justitie. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 29 oktober 2002, no. 02.004866, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Justitie, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting tot partiële
wijziging van de Wet op de rechterlijke organisatie, de Wet rechtspositie
rechterlijke ambtenaren, de Wet op de rechterlijke indeling, de Beroepswet,
de Wet op de economische delicten en enige andere wetten (Veegwet modernisering
rechterlijke organisatie).Het wetsvoorstel beoogt het sluitstuk te zijn van de aanpassing van wetgeving
in verband met de modernisering van de rechterlijke organisatie. Voorgesteld
wordt het privaatrechtelijk handelen door de gerechten en de Raad voor de
rechtspraak te regelen in de Wet op de rechterlijke organisatie (Wet RO).
Daarnaast bevat het wetsvoorstel enkele aanpassingen die niet meer konden
worden gerealiseerd in de Wet organisatie en bestuur gerechten, de Wet Raad
voor de rechtspraak of de Aanpassingswet modernisering rechterlijke organisatie.
Ten slotte wordt een aantal omissies hersteld en is een aanpassing opgenomen
in verband met de aanvang van de tweede en de derde fase van de Wet overheidspersoneel
onder de werknemersverzekeringen2. De Raad van
State maakt allereerst een opmerking over het veegwetkarakter van het voorstel.
Daarna volgt een aantal opmerkingen met betrekking tot het privaatrechtelijk
handelen van de Raad voor de rechtspraak en de gerechten, de nieuwe grondslag
voor het Reglement voor de ondernemingskamer en voor het Reglement voor de
bijzondere kamer bij het gerechtshof te Arnhem en ten slotte het gewijzigde
formulier voor de eed en de belofte. De Raad is van oordeel dat in verband
daarmee aanpassing van het voorstel wenselijk is.Blijkens mededeling van de Directeur van Uw Kabinet van 29 oktober 2002,
nr. 02 004866, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd op 10 februari 2003, no. W03.02 0463/1, bied ik
U hierbij aan.1. VeegwetDe memorie van toelichting vermeldt dat met de veegwet geen inhoudelijke
wijzigingen worden beoogd (paragraaf 1, algemeen). In een veegwet dienen
inderdaad geen voorstellen te worden opgenomen die omstreden kunnen zijn3. De Raad is echter van oordeel dat de voorgestelde artikelen
35a en 104a Wet RO inhoudelijke wijzigingen betreffen, waarbij de keuze om
af te wijken van het regime van de Comptabiliteitswet niet onomstreden
is. De Raad adviseert daarom deze wijzigingen niet onder de noemer «Veegwet»
te brengen.1. De Raad is van oordeel dat de voorgestelde artikelen 35a en 104a van
de Wet op de rechterlijke organisatie (hierna: Wet RO) inhoudelijke wijzigingen
betreffen. Hij adviseert dan ook deze wijzigingen niet onder de noemer «Veegwet»
te brengen.Zoals onder punt 2 uiteengezet zal worden, ben ik anders dan de Raad van
mening dat het bij de voorgestelde artikelen 35a en 104a van de Wet RO niet
om een inhoudelijke wijziging gaat. Het betreft een wijziging van de juridische
constructie terzake van het privaatrechtelijk handelen van de rechtsprekende
macht die, bij nadere afweging, meer recht doet aan de bedoelingen van de
wetgever bij de modernisering van de rechterlijke organisatie. Een dergelijke
wijziging past naar mijn mening heel wel in een «Veegwet» modernisering
rechterlijke organisatie. Overigens is ook reeds bij het opstellen van de
Wet RO met het oog op de zelfstandige positie van de rechtsprekende macht
op een enkel punt van het regime van de Comptabiliteitswet 2001 (hierna: CW
2001) afgeweken. De artikelen 33, vijfde lid, en 103, vierde lid, van de Wet
RO bevatten een afwijkende voorziening in verband met artikel 22, vierde lid,
van de CW 2001.2. Privaatrechtelijke rechtshandelingen door de gerechten en de Raad voor
de rechtspraakOnderdeel van de modernisering van de rechterlijke organisatie is de maatregel
om de rechterlijke macht het beheer over de eigen organisatie toe te vertrouwen.
Daartoe wordt in het wetsvoorstel voorgesteld om in de artikelen 35a en 104a
Wet RO een bepaling op te nemen die inhoudt dat in afwijking van artikel 32,
eerste lid, van de Comptabiliteitswet 2001 (CW 2001) het bestuur van de gerechten,
respectievelijk de Raad voor de rechtspraak, namens de staat privaatrechtelijke
rechtshandelingen kan verrichten, voorzover die voortvloeien uit het door
hen beheerde deel van de begroting van het Ministerie van Justitie, tenzij
bij of krachtens de wet is bepaald dat een andere minister dan de Minister
van Justitie de rechtshandeling verricht. De Raad maakt in dit verband drie
opmerkingen.a. Het privaatrechtelijke handelenOp dit moment worden privaatrechtelijke rechtshandelingen in het kader
van de bedrijfsvoering door de besturen van de gerechten en de Raad voor de
rechtspraak namens de Minisier van Justitie verricht voorzover zij daartoe
een algemene of bijzondere volmacht hebben verkregen op grond van artikel
32, vierde lid, CW 20011. In de memorie van toelichting2 wordt onder meer als reden voor de voorgestelde verandering
genoemd dat de mogelijkheid van de minister om de volmacht te beperken haaks
staat op de eigen verantwoordelijkheid van de besturen van de gerechten en
van de Raad voor de rechtspraak voor de bedrijfsvoering van de rechtsprekende
macht. De Raad is niet duidelijk waarom dit het geval zou zijn, nu ook bij
invoering van het wetsvoorstel de staat aansprakelijk zal zijn voor eventuele
gevolgen van rechtshandelingen van de bedoelde besturen en de Raad voor de
rechtspraak. Het wetsvoorstel heeft aldus het gevolg dat de minister minder
mogelijkheden heeft om in te grijpen terwijl de aansprakelijkheid van de staat
onverminderd blijft bestaan. De Raad voegt hier aan toe dat het onjuist lijkt
de besturen van de gerechten en de Raad voor de rechtspraak op één
lijn te stellen met de colleges, bedoeld in artikel 32, derde lid, CW 2001.
Daar gaat het om een beperkt aantal colleges, waarvan de begroting een apart
onderdeel van de begrotingswet van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties vormt. De Raad adviseert het wetsvoorstel nader te overwegen.b. De reikwijdte van het beheerHet voorstel verbindt het aangaan van privaatrechtelijke rechtshandelingen
met het begrip «beheer» van een deel van de begroting van het
Ministerie van Justitie. De toelichting maakt niet duidelijk of dit verband
al dan niet leidt tot een beperking van de bevoegdheid om privaatrechtelijke
rechtshandelingen te verrichten. In het bijzonder komt de vraag op hoe moet
worden geoordeeld over rechtshandelingen die verbintenissen meebrengen die
tot verdergaande verplichtingen leiden dan de omvang van het aan
de besturen of de Raad voor de rechtspraak toegekende deel van de begroting.
Eenzelfde vraag kan worden gesteld – zeker waar in de toelichting aandacht
wordt gevraagd voor de gevolgen van onjuist verlopen Europese aanbestedingen–
waar het gaat om verplichtingen die zich over meerdere jaren uitstrekken.
Hierop dient nader te worden ingegaan.c. Europese aanbestedingsrichtlijnenDe voorgestelde afwijking van artikel 32 CW 2001 wordt blijkens de toelichting
mede ingegeven door de wens om de veronderstelling weg te nemen dat de besturen
van de gerechten en de Raad voor de rechtspraak in het kader van de Europese
aanbestedingsrichtlijnen zouden moeten worden aangemerkt als een onder het
Ministerie van Justitie vallende dienst. Met de voorgestelde constructie komt
aan die besturen en de Raad voor de rechtspraak een afzonderlijke vermelding
toe op de bijlagen bij de aanbestedingsrichtlijnen met daarop een opsomming
van in Nederland tot de centrale overheid behorende aanbestedende diensten.
De Raad wijst er evenwel op dat dit er niet aan afdoet dat Nederland als lidstaat
verantwoordelijk blijft voor een juiste naleving van die richtlijnen. Verdeling
van die verantwoordelijkheid over verschillende instanties heeft slechts tot
gevolg dat op coördinatiemechanismen moet worden vertrouwd. Door het
ontbreken van dergelijke mechanismen is bovendien het risico aanwezig dat
het Rijk, en in dit geval de Minister van Justitie, geen mogelijkheden heeft
om in te grijpen wanneer zich een inbreukprocedure tegen Nederland dreigt
voor te doen terzake van een niet correct verlopen aanbesteding. Een en ander
leidt de Raad tot de conclusie dat de toelichting onvoldoende is en dat daarin
nader zou moeten worden toegelicht in hoeverre de voorgestelde regeling ertoe
zal kunnen leiden dat de gevolgen van een onjuiste aanbesteding door de besturen
van de gerechten en de Raad voor de rechtspraak zullen moeten worden gedragen.2. Over het voorgestelde om de rechterlijke macht het beheer van de eigen
organisatie toe te vertrouwen, heeft de Raad van State drie opmerkingen.a. Het privaatrechtelijke handelenDe Raad is niet overtuigd van de voorgestelde regeling en adviseert deze
nader te overwegen.Alvorens op de concrete kritiekpunten in te gaan, wil ik graag nogmaals
de achtergrond van het voorstel toelichten. De voorgestelde verandering betreft
een onderdeel van de modernisering van de rechterlijke organisatie dat bij
het opstellen van de nieuwe wetgeving onderbelicht is gebleven. Spoedig na
de inwerkingtreding ontstonden daarover in de praktijk misverstanden. De nieuwe
Wet op de rechterlijke organisatie draagt de gerechten en de Raad immers wel
de bedrijfsvoering van de eigen organisatie op, maar zegt niet expliciet dat
zij de daartoe benodigde privaatrechtelijke rechtshandelingen kunnen verrichten.
Deze rechtshandelingen zouden zij alleen namens de minister van Justitie kunnen
verrichten, op grond van een volmacht op basis van de CW 2001. Als gevolg
daarvan zou de minister echter, door het beperken of intrekken van de volmacht,
op grond van de CW 2001 (extra) mogelijkheden tot ingrijpen hebben, die nergens
in de wetsgeschiedenis betreffende de totstandkoming van de nieuwe Wet RO
zijn beschreven. Bovendien zou, bij intrekking van de volmacht, de situatie
ontstaan dat de minister zelf weer in uitvoerende zin betrokken raakt bij
de bedrijfsvoering van de gerechten, terwijl met de modernisering van de rechterlijke
organisatie aan die betrokkenheid juist een eind is gekomen. Vandaar dat twijfel
rees of de wetgever dit wel bedoeld had. Omdat een andere oplossing, die beter
aansluit bij de bedoelingen van de wetgever en die – zoals hierna aan
de orde komt – voor de minister niet minder mogelijkheden tot ingrijpen
biedt, eenvoudig te construeren valt, stel ik op dit punt een wetswijziging
voor.Als voornaamste reden om de voorgestelde regeling nader te overwegen noemt
de Raad dat de minister minder mogelijkheden zou hebben om in te grijpen terwijl
de aansprakelijkheid van de Staat voor de eventuele gevolgen van rechtshandelingen
van de besturen van de gerechten en van de Raad voor de rechtspraak onverminderd
blijft bestaan. De Raad ziet er echter aan voorbij, dat tegenover
het vervallen van de mogelijkheid van het beperken of intrekken van de ministeriële
volmacht staat, dat de in de Wet RO geregelde bevoegdheden van de Raad voor
de rechtspraak respectievelijk de minister (c.q. de Kroon) met betrekking
tot schorsing en vernietiging van (bedrijfsvoerings)beslissingen van de besturen
van de gerechten respectievelijk de Raad voor de rechtspraak, zich in de nieuwe
situatie mede zullen uitstrekken tot het privaatrechtelijk
handelen in het kader van de bedrijfsvoering. In verband daarmee hoefde in
het wetsvoorstel enkel een technische aanpassing van de artikelen 37 en 106
van de Wet RO te worden aangebracht (artikel I, onderdeel G). Daarmee staan
de Raad voor de rechtspraak respectievelijk de minister c.q. de Kroon met
betrekking tot het privaatrechtelijk handelen alle toezichthoudende bevoegdheden
van de Wet RO ten dienste, daar waar eerder een beperking bestond omdat het
privaatrechtelijk handelen via de Comptabiliteitswet was geregeld. Zoals in
de memorie van toelichting is opgemerkt sluit de voorgestelde regeling aan
bij de – kennelijke – bedoeling van de wetgever om de bevoegdheden
van de minister ten opzichte van de rechtsprekende macht in de Wet RO te regelen.
De vrees van de Raad van State, dat de minister in de voorgestelde regeling
minder mogelijkheden zou hebben om in te grijpen, deel ik dan ook niet. Een
en ander zal in de memorie van toelichting worden verduidelijkt.Als nevenargument brengt de Raad van State naar voren dat het onjuist
lijkt de gerechtsbesturen en de Raad voor de rechtspraak op één
lijn te stellen met de hoge colleges van staat omdat het daarbij om een beperkt
aantal colleges gaat waarvan de begroting een aparte positie binnen de rijksbegroting
inneemt. In reactie hierop merk ik op dat aan het wetsvoorstel uitsluitend
ten grondslag ligt de wens om de positie van de gerechten en de Raad voor
de rechtspraak in het licht van de modernisering van de rechterlijke organisatie
zo adequaat mogelijk vorm te geven. De voorgestelde regeling komt in zoverre
overeen met de regeling die geldt voor de hoge colleges van staat, dat ook
deze de Staat zelfstandig privaatrechtelijk kunnen binden (artikel 32, derde
lid, van de CW 2001). Een belangrijk verschil is echter, dat de Wet RO toezichtbevoegdheden
ten aanzien van de Raad voor de rechtspraak en de gerechten bevat, die ten
aanzien van de hoge colleges van staat niet in die vorm bestaan. Van een op
één lijn stellen is dan ook geen sprake.Dat de positie van de begroting van de hoge colleges van staat een andere
is (namelijk: onderdeel van een aparte begrotingswet) dan die van de rechtsprekende
macht (waarvan de begroting een onderdeel van de begroting van het Ministerie
van Justitie is), staat mijns inziens evenmin aan de voorgestelde regeling
in de weg. Ook ten aanzien van de hoge colleges van staat berust immers de
verantwoordelijkheid voor het beheer van die begroting
uitdrukkelijk bij een minister, te weten de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties (artikel 19, vijfde lid, van de CW 2001).Overigens kan ik de opmerking van de Raad van State dat de begroting van
de hoge colleges van staat een apart onderdeel vormt van de begrotingswet
van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, niet geheel
plaatsen. Als gezegd maakt de begroting van de hoge colleges van staat deel
uit van een aparte begrotingswet (vgl. de wet van 16 november 2001 tot vaststelling
van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van de hoge colleges van
staat, kabinet der Koningin, kabinet van de Gouverneur van de Nederlandse
Antillen en van het kabinet van de Gouverneur van Aruba (II) voor het jaar
2002, Stb. 2002, 8).Voor een goed begrip merk ik daarnaast op, dat de voorgestelde regeling
uitsluitend een uitzondering beoogt op artikel 32, eerste lid, van de CW 2001.De overige bij of krachtens de CW 2001 gestelde (nadere) regels met betrekking
tot het verrichten van privaatrechtelijke rechtshandelingen dienen gewoon
van toepassing te blijven op de Raad en de gerechten. Voorzover daarover op
grond van de tekst van de CW 2001 twijfel zou kunnen rijzen, stel ik voor
om de desbetreffende bepalingen in de Wet RO van overeenkomstige toepassing
te verklaren. Het betreft artikel 32, vierde lid, en artikel 39 van de CW
2001. Met het van overeenkomstige toepassing verklaren van artikel 32, vierde
lid, wordt duidelijk dat ook voor de gerechten en de Raad voor de rechtspraak,
net als voor ministers en hoge colleges van staat, de mogelijkheid bestaat
om privaatrechtelijke rechtshandelingen via volmachtverlening door anderen
namens hen te laten verrichten. Daarnaast wordt met het van overeenkomstige
toepassing verklaren van artikel 39 van de CW 2001 voorzien in een delegatiegrondslag
voor het Besluit privaatrechtelijke rechtshandelingen zodat de Raad voor de
rechtspraak en de gerechten uitdrukkelijk in dat besluit kunnen worden vermeld.
Een en ander zal worden geregeld in een tweede lid, dat aan de voorgestelde
artikelen 35a en 104a van de Wet RO wordt toegevoegd.b. De reikwijdte van het beheerDe voorgestelde regeling is afgestemd op de CW 2001. Daarin is het verrichten
van privaatrechtelijke rechtshandelingen gekoppeld aan (de verantwoordelijkheid
voor) het beheer van een begroting, waarvoor artikel 19 CW 2001 een regeling
geeft. De koppeling aan het begrotingsbeheer brengt primair een bevoegdheidsafbakening
binnen de Staat als rechtspersoon aan. Zo is onder andere iedere minister
verantwoordelijk voor het beheer van de begroting van het ministerie met de
leiding waarvan hij is belast. Hieruit volgt dat de Minister van Justitie
geen contract kan sluiten met betrekking tot bijvoorbeeld de aanleg van een
snelweg omdat zijn ambtgenoot van Verkeer en Waterstaat daarover gaat.Aangezien de taken en bevoegdheden van de Raad voor de rechtspraak en
de gerechten in de Wet RO zijn neergelegd is de koppeling aan het begrotingsbeheer
uit een oogpunt van bevoegheidsafbakening naar buiten toe wellicht minder
noodzakelijk. Intern is de koppeling echter wel van belang aangezien daarin
de beperking tot uitdrukking komt dat het moet gaan om privaatrechtelijke
rechtshandelingen die samenhangen met het feitelijk beschikken over de geautoriseerde
begrotingsbedragen voor het aangaan van verplichtingen en het verrichten van
uitgaven. In dat verband wijs ik tevens op de artikelen 33, vierde lid, en
103, vierde lid, van de Wet RO op grond waarvan de gerechten en de Raad voor
de rechtspraak kunnen beschikken over de krachtens de rijksbegroting toegestane
bedragen. Een externe beperking is in de koppeling met het begrotingsbeheer
niet gelegen. Rechtshandelingen waaruit verdergaande financiële verplichtingen
voortvloeien dan het in het aan de gerechten of de Raad voor de rechtspraak
toegekende deel van de begroting toelaat, zullen niet met een beroep op deze bepaling kunnen worden aangetast. Wel is een bestuurlijke
reactie denkbaar, welke inhoudt dat het besluit tot het aangaan van een privaatrechtelijke
rechtshandeling van het bestuur van een gerecht respectievelijk de Raad voor
de rechtspraak op grond van de artikelen 37 en 106 (jo. de artikelen 10:38
en 10:42, derde lid, Awb) door de Raad respectievelijk de Kroon, op voordracht
van de minister, wordt vernietigd. In de memorie van toelichting is hierop
nader ingegaan.c. Europese aanbestedingsrichtlijnenIngeval de besturen van de gerechten of de Raad voor de rechtspraak jegens
derden schadeplichtig zouden zijn als gevolg van een niet correct verlopen
Europese aanbesteding zal de Staat uiteraard deze schade moeten vergoeden.Nederland blijft als lidstaat inderdaad verantwoordelijk voor een juiste
naleving van de Europese aanbestedingsrichtlijnen. Het niet goed naleven van
die richtlijnen door de rechtsprekende macht kan aanleiding zijn voor de minister
(c.q. de Kroon) respectievelijk de Raad voor de rechtspraak om gebruik te
maken van de in de Wet RO geregelde toezichthoudende bevoegdheden. Daarbij
zal naar zich laat denken ook aan de orde kunnen komen de door de Raad van
State opgeworpen vraag in hoeverre de gevolgen van een onjuiste aanbesteding
door de besturen van de gerechten en de Raad voor de rechtspraak zullen moeten
worden gedragen.3. Herstel van vervallen grondslag voor twee reglementenVoorgesteld wordt de artikelen 66 en 67 Wet RO te wijzigen. Aan beide
artikelen wordt onder meer een vijfde lid toegevoegd waarin de grondslag wordt
gecreëerd om bij algemene maatregel van bestuur nadere regels te stellen
over eedaflegging, kostuum, vergoeding enzovoort. Deze grondslag bestond in
het inmiddels vervallen artikel 73, zevende lid, Wet RO en hierop waren het
Reglement voor de ondernemingskamer en het Reglement voor de bijzondere
kamer bij het gerechtshof te Arnhem gebaseerd. Sinds 1 januari 2002 ontbreekt
de grondslag voor deze reglementen en zijn deze komen te vervallen. In de
toelichting1 staat dat er nieuwe reglementen met
terugwerkende kracht tot 1 januari 2002 zullen worden vastgesteld.De Raad wijst erop dat dit niet mogelijk is. De nieuwe grondslag treedt
in werking op een bij koninklijk besluit te bepalen tijdstip. Uit de inwerkingtredingsbepaling
blijkt niet dat beoogd wordt terugwerkende kracht te verlenen aan de bepalingen
die de nieuwe grondslag zullen vormen. De Raad adviseert in de beoogde mogelijkheid
van terugwerkende kracht te voorzien of om de toelichting op dit punt aan
te passen.3. Met de voorgestelde wijziging van de artikelen 66 en 67 van de Wet
RO wordt een grondslag gecreëerd voor het Reglement voor de ondernemingskamer
en het Reglement voor de bijzondere kamer bij het gerechtshof te Arnhem. Sinds
1 januari 2002 is de grondslag voor deze reglementen komen te vervallen. In
de memorie van toelichting is aangekondigd dat ter zake nieuwe reglementen
met terugwerkende kracht zullen worden vastgesteld. De Raad wijst erop dat
dergelijke terugwerkende kracht niet mogelijk is ingeval geen terugwerkende
kracht wordt verleend aan de voorgestelde wijziging van de artikelen 66 en
67 van de Wet RO.Het advies van de Raad om in de beoogde mogelijkheid van terugwerkende
kracht te voorzien, is overgenomen door aanpassing van de inwerkingtredingsbepaling,
artikel XXI: het tijdstip van inwerkingtreding van artikel I, onderdeel H
en I, wijkt af van de overige bepalingen.4. Wijziging formulier voor eed en belofteIn het voorgestelde artikel 1g van de Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren
(Wrra) wordt de beëdiging van de rechterlijke ambtenaar geregeld. Sinds
de invoering van het Aanpassingsbesluit rechterlijke organisatie is de af
te leggen eed of belofte neergelegd in een bijlage bij dat besluit. Volgens
de toelichting2 wordt het, gelet op de onafhankelijke
positie die de rechterlijke macht in het Nederlandse staatsbestel inneemt,
als ongewenst ervaren dat de mogelijkheid bestaat dat er zonder medewerking
van de Staten-Generaal wijzigingen kunnen worden aangebracht in de eed of
belofte die rechterlijke ambtenaren moeten afleggen.Bij deze gelegenheid wordt ook het formulier dat de door de rechterlijk
ambtenaar af te leggen eed of belofte bevat, bij wet vastgesteld. Het formulier
is gewijzigd. Bij het beloven of zweren dat de Grondwet en alle overige wetten
zullen worden onderhouden en nagekomen is de zinsnede «alle overige
wetten» komen te vervallen. De Raad heeft geen toelichting aangetroffen
voor de bedoelde wijziging. Hij adviseert de vermelding van «alle overige
wetten» te herstellen.4. De Raad brengt naar voren dat in het voorgestelde nieuwe formulier
van de eed of belofte, de zinsnede «en alle overige wetten» is
komen te vervallen bij het zweren of beloven dat de Grondwet en alle overige
wetten zullen worden onderhouden en nagekomen. De Raad wijst op het ontbreken
van een toelichting voor het vervallen daarvan en adviseert de vermelding
van «alle overige wetten» te herstellen.De reden voor het laten vervallen van de desbetreffende zinsnede houdt
verband met de gedachte dat de eed of belofte om de Grondwet te onderhouden
en na te komen, reeds het onderhouden en nakomen van alle overige wetten omvat.
Ik zie evenwel geen onoverkomelijke bezwaren om op dit punt het advies van
de Raad over te nemen.5. Overige wijzigingenGebleken is, dat als gevolg van de gewijzigde Wet RO per 1 januari 2002
de huisvesting van de gerechten formeel niet meer onder het Besluit Rijksgebouwendienst
1999 valt, aangezien de gerechten vanaf dat moment niet meer te beschouwen
zijn als onder een ministerie ressorterende rijksdiensten (zie artikel 3,
onder a, Besluit Rijksgebouwendienst 1999). De per 1 januari 2002 nieuw ingestelde
Raad voor de rechtspraak is dat evenmin. In verband daarmee is de passage
in de artikelsgewijze memorie van toelichting op de onderdelen F en O (artikelen
35a en 104a van de Wet RO) over de bevoegdheid van de Minister van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer geschrapt en is in plaats
daarvan aan het slot van onderdeel 2A (Bijzonder; privaatrechtelijk handelen
door de gerechten en de Raad voor de rechtspraak) een passage over de huisvesting
van de rechtsprekende macht opgenomen.Daarbij is aangegeven dat de vraag of en in hoeverre de zorg voor de huisvesting
van de gerechten en de Raad voor de rechtspraak aan de Rijksgebouwendienst
moet worden opgedragen zal worden bezien in het kader van de evaluatie van
het rijkshuisvestingsstelsel in 2004.Van de gelegenheid is tevens gebruikgemaakt om enige redactionele verbeteringen
aan te brengen in de voorgestelde wettekst en de memorie van toelichting.Ook is van de gelegenheid gebruikgemaakt om enkele kleine technische wijzigingen
voor te stellen.De voorgestelde wijziging van artikel 14 van de Wet RO (artikel I, onderdeel
D, van het wetsvoorstel) wordt nog aangevuld met een aanpassing van het derde
lid van dat artikel. Verduidelijkt wordt dat personeel dat griffierswerkzaamheden
verricht, ook bevoegd is die werkzaamheden te verrichten voor een ander gerecht.
Ook wordt verduidelijkt dat de daartoe strekkende aanwijzing schriftelijk
wordt gegeven.De voorgestelde aanpassingen van de artikelen 66 en 67 van de Wet RO (artikel
I, onderdelen H en I) worden aangevuld met een bepaling over het afleggen
van de eed of belofte door deskundige leden. Deze bepaling volgt de systematiek
van de beëdiging door een enkel- of meervoudige kamer van het gerecht
waarin de betrokkene wordt benoemd zoals voorgesteld in het nieuwe artikel
6, eerste lid, van de Wet RO (artikel I, onderdeel C). Tevens wordt in de
aanvankelijk voorgestelde aanpassing van artikel 67, eerste lid, van de Wet
RO (artikel I, onderdeel I) een onvolkomenheid hersteld. Er was abusievelijk
voorgesteld om de vervolging en berechting van ambtenaren (artikel 510 van
het Wetboek van Strafvordering) op te dragen aan de penitentiaire kamer van
het gerechtshof te Arnhem.Met de toevoeging van een nieuw onderdeel C en E in artikel Ill wordt
de voorgestelde wijziging van de Wet op de rechterlijke herindeling in verband
met de wijziging van gemeentenamen, aangevuld.Het nieuwe onderdeel B in artikel II betreft een aanpassing van een verwijzing.Het nieuwe artikel IV, onderdeel B, artikel VI, onderdeel A, onderscheidenlijk
artikel XVI bevat terminologische aanpassingen.Met de aanpassing van XIII, onderdeel B, wordt een verduidelijking van
artikel XIV van de Wet organisatie en bestuur gerechten voorgesteld.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerXNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2Kamerstukken II 1999/2000, 27 292.XNoot3Zie ook het advies van de Raad van 9 juli 2002, no.W06.02 0151/IV,
Kamerstukken II 2001/02, 28 487 A, blz. 1–2.XNoot1Artikel 32, eerste lid, van de Comptabiliteitswet 2001: Onze Ministers,
ieder met betrekking tot de begrotingen waarvoor hij verantwoordelijk is,
verrichten namens de Staat de privaatrechtelijke rechtshandelingen die uit
het te voeren beheer voortvloeien, tenzij bij of krachtens de wet is bepaald
dat een van Onze andere Ministers de rechtshandeling verricht.XNoot2Memorie van toelichting, onder 2. Bijzonder, A. Privaatrechtelijk handelen
door de gerechten en de Raad voor de rechtspraak, vierde tekstblok.XNoot1Memorie van toelichting, Artikelsgewijs, Artikel I, onder H en I.XNoot2Memorie van toelichting, Artikelsgewijs, Artikel II. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28958-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl