Wijz. Ziektewet e.e.a. wetten ivm uitsluiten uitkering bij vrijheidsontneming (Wet socialezekerheidsrechten gedetin.); Nader voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26063, nr. 42a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

25-11-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26063 nr. 42a

23-11-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Grondslag en uitgangspunten van het wetsvoorstel3. De afwijzing van de eigenbijdrageregeling4. Reikwijdte(AOW-WAO)(Bopz)(Detentie in het buitenland)(Ontsnapten)5. Overige opmerkingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26063Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 063Wijziging van de Ziektewet en enkele andere wetten in verband met het
uitsluiten van het recht op een socialeverzekeringsuitkering bij vrijheidsontneming
en het openstellen van socialezekerheidsregelingen in die gevallen waarin
de tenuitvoerlegging van een vrijheidsstraf of vrijheidsbenemende maatregel
buiten een justitiële inrichting plaatsvindt (Wet socialezekerheidsrechten
gedetineerden)nr. 42aNADER VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR SOCIALE ZAKEN EN
WERKGELEGENHEID1Vastgesteld 23 november 1999De memorie van antwoord heeft de leden van de vaste commissie voor Sociale
Zaken en Werkgelegenheid aanleiding gegeven tot het stellen van enkele nadere
vragen en het maken van enkele nadere opmerkingen.1. InleidingDe leden van de CDA-fractie constateerden
dat de op 22 oktober 1999 ontvangen memorie van antwoord weliswaar uitgebreid
en diepgaand tal van vragen en opmerkingen uit het voorlopig verslag, dat
op 20 juli 1999 was vastgesteld, bespreekt maar niettemin de principiële
aspecten van het onderhavige wetsvoorstel alsmede de consistentie en transparantie
ervan niet overtuigend behandelt.Het bevreemdde deze leden dat de memorie van antwoord is ontvangen méér
dan drie maanden nadat het voorlopig verslag was vastgesteld, terwijl het
kabinet bij herhaling op snelle behandeling van het wetsvoorstel heeft aangedrongen.Deze leden waren ook verbaasd over het feit dat de overwegingen en uitgangspunten
die bij het wetsvoorstel een rol spelen, opnieuw geijkt zijn, opnieuw in een
zekere samenhang zijn gebracht en van nieuwe argumenten zijn voorzien. Natuurlijk
staat het denken niet stil na publicatie van een wetsvoorstel, maar het beeld
van een à-la-carte-verdediging van het wetsvoorstel is aldus wèl
gevestigd. Het lijkt erop dat hierbij de Anw over het hoofd is gezien. De
leden van de CDA-fractie vragen het kabinet een uiteenzetting van de gevolgen
van wettelijke vrijheidsontneming voor de verschillende uitkeringen ingevolge
de Anw in het licht van de uitgangspunten en de grondslag van het wetsvoorstel
zoals thans geformuleerd. Hun eerder gestelde vraag is in de memorie van antwoord
immers niet beantwoord. 2. Grondslag en uitgangspunten van het wetsvoorstelDe memorie van antwoord geeft bij wijze van precisering aan dat twee overwegingen,
te weten «dubbele betaling» uit collectieve middelen en ongelijke
behandeling tussen loontrekkenden en uitkeringsgerechtigden, de grondslag
vormen van het wetsvoorstel. Uitgangspunten zijn dat aan die «dubbele
betaling» respectievelijk die ongelijke behandeling een einde moet worden
gemaakt. Die overwegingen en uitgangspunten zijn nevengeschikt en moeten in
hun onderlinge samenhang worden bezien.De leden van de CDA-fractie zagen deze onderlinge samenhang gaarne nader
toegelicht. Uit de memorie van antwoord konden deze leden niet méér
opmaken dan dat die samenhang daarin bestaat, dat voor het geval de ene overweging/het
ene uitgangspunt niet toereikend is, de andere overweging/het andere uitgangspunt
het beoogde resultaat op pragmatische wijze moet legitimeren.Een van de uitgangspunten is de ongelijke behandeling tussen loontrekkenden
en uitkeringsgerechtigden. Daarbij is dus verondersteld dat het kabinet zowel
naar geldend recht als naar wenselijk recht het volstrekt juist oordeelt dat
de loontrekkende tijdens wettelijke vrijheidsontneming zijn of haar looninkomen
verliest. In dit licht stelden de leden van de CDA-fractie vast dat (on)gelijke
behandeling in het kader van dit wetsvoorstel slechts een beperkte en pragmatische
reikwijdte heeft. Er is terzake van arbeidsvoorwaardelijke respectievelijk
rechtspositionele implicaties van wettelijke vrijheidsontneming immers géén
sprake van gelijke behandeling ten aanzien van (ex-)loontrekkenden en (ex-)ambtenaren.Overigens roept de gelijkebehandelingsoverweging bij het wetsvoorstel
de vraag op waarom deze overweging in een zo beperkt bestek is bezien. Men
had toch ook de rechten van uitkeringsgerechtigden kunnen meten aan de rechten
van (ex-)ambtenaren in geval van detentie. De vraag is dus waarom in het onderhavige
wetsvoorstel zon arbitraire maatstaf is gekozen voor gelijke behandeling.3. De afwijzing van de eigenbijdrageregelingDe leden van de CDA-fractie zouden de voorkeur hebben gegeven aan een
eigenbijdrageregeling (bepaald door inkomen en vermogen), omdat zo een regeling
genuanceerder kan worden toegepast maar vooral ook omdat de werkingssfeer
van zo'n regeling alle gedetineerden zou kunnen omvatten, met name ook gedetineerden
voor wie de misdaad een (aanzienlijk) vermogen heeft opgeleverd. Dat de zogenaamde
Pluk-ze-wetgeving hier mogelijkheden zou bieden, zoals de memorie van antwoord
lijkt te suggereren, wordt gelogenstraft door de evaluatie van deze wetgeving
(zie kamerstukken 26 268).Gelet op hetgeen de memorie van antwoord vermeldt ten aanzien van artikel
35 van het Wetboek van Strafrecht hadden de leden van de CDA-fractie de conclusie
getrokken dat de woorden tenzij bij of krachtens enige wet anders is bepaald
naar het oordeel van het kabinet niet alleen dode letters zijn, maar ook dode
letters behoren te blijven. De in de memorie van antwoord gebezigde argumentatie
heeft die leden ook overigens geenszins kunnen overtuigen: welk beginsel is
precies ingeroepen voor het de facto buiten toepassing laten van de uitzondering
die in artikel 35, eerste lid Wetboek van Strafrecht besloten ligt?Ten aanzien van de praktische argumenten voor de keuze van het kabinet
tegen een systeem van een eigen bijdrage merkten de leden van de CDA-fractie
het volgende op. Het zou om een geringe werklastverhoging bij de uitvoerders
gaan. Kan het kabinet aangeven welke kosten deze werklastverhoging
voor de uitvoerders (SVB, LISV en UVI's, GSD'n) meebrengt? Een kostenbatenanalyse
lijkt wèl gemaakt te zijn ten behoeve van het afwijzen van een eigenbijdrageregeling,
maar niet of nauwelijks ten aanzien van de regeling die thans voorligt.Overigens legden de leden van de CDA-fractie het kabinet naar aanleiding
van de praktische argumentatie tot afwijzing van een eigenbijdrageregeling
de vraag voor of een belangrijk deel van die argumentatie ook opgaat voor
iedere andere eigenbijdrageregeling, zoals die in de zorgverzekeringen en
-voorzieningen. Het is die leden opgevallen dat in het kader van zorgverzekeringen
en -voorzieningen eigenbijdrageregelingen globaal gesproken effectief en efficiënt
worden uitgevoerd. De vergelijking met eigen bijdragen in de verpleeg- en
verzorgingshuizen dringt zich op.4. Reikwijdte(AOW-WAO)Het betoog inzake het karakter van de AOW als «opbouwverzekering»
daarlatend, beoordeelden de leden van de CDA-fractie de argumentatie van het
kabinet om de AOW buiten de reikwijdte van het wetsvoorstel te laten, niet
als overtuigend. Exact dezelfde argumentatie kan gelden ten aanzien van degenen
die al geruime tijd een WAO-uitkering hebben. En dit klemt nog temeer wanneer
onomstotelijk vaststaat dat de kans op enige reïntegratie in het arbeidsproces
gelijk is aan nul. En juist nu het kabinet een feitelijk begrip «gelijke
behandeling» hanteert en er dus minder een normatieve lading aan geeft,
vroegen de leden van de CDA-fractie alsnog een adequate en scherpere beantwoording
van hun vraag op dit punt.(Bopz)De onderscheiden behandeling tussen personen die op grond van de Wet Bopz
gedwongen zijn opgenomen en TBS-ers is naar het oordeel van de leden van de
CDA-fractie niet goed uit te leggen. Naar het oordeel van deze leden is het
kabinet hierin ook in de Memorie van Antwoord niet geslaagd.(Detentie in het buitenland)Uit paragraaf 2 van de memorie van antwoord blijkt al dat bepaald
niet gezegd kan worden dat ten aanzien van de in het buitenland gedetineerden
de Staat in de kosten van hun levensonderhoud voorziet. Het kabinet moet zich
verder in de memorie van antwoord in tal van bochten wringen om dit argument
toch staande te houden. Alles wat terzake van dienstverlening in het buitenland
gezegd wordt, is – hoe belangrijk ook – toch betrekkelijk irrelevant
wanneer men in tal van buitenlandse gevangenissen de erbarmelijke omstandigheden
ziet waarin de gedetineerden verkeren.(Ontsnapten)Er mag van worden uitgegaan, dat het recht op uitkering niet herleeft,
wanneer gedetineerden dan wel TBS-ers zich aan wettelijke vrijheidsontneming
respectievelijk tbs onttrekken? 5. Overige opmerkingenMet betrekking tot hetgeen de memorie van antwoord opmerkt over artikel
89 Wetboek van Strafrecht stelden de leden van de CDA-fractie de vraag wat –
in het kader van het onderhavige wetsvoorstel – de gevolgen zijn voor
de hoogte van een schadevergoeding in het geval voorlopige hechtenis niet
gevolgd wordt door een vrijheidsstraf.Voor de Penitentiaire Beginselenwet 1998 geldt resocialisatie van gedetineerden
als een van de belangrijkste doelstellingen. In het kader van het onderhavige
wetsvoorstel worden reïntegratie-inspanningen in geval van detentie afgebroken,
zodra de wettelijke vrijheidsontneming aanvangt. Inzoverre reïntegratie-inspanningen
ook allerlei op toekomstige feitelijke werkaanvaarding c.q. -hervatting gerichte
activiteiten omvatten, lijkt die breuk een strijd met de Penitentiaire Beginselenwet
1998.De leden van de CDA-fractie stelden vast dat het kabinet zich niet heeft vergewist van de gevolgen van het onderhavige
wetsvoorstel voor de particuliere ziekte- en arbeidsongeschiktheidsverzekeringen.
Het stelsel van sociale zekerheid is in toenemende mate een combinatie van
publieke en private arrangementen. Het kabinet lijkt dat te miskennen door
eenvoudigweg de stelling te betrekken dat het publieke deel nu eenmaal zijn
weg gaat en dat het het private deel vrijstaat al dan niet te volgen.Naar aanleiding van de brief van staatssecretaris Hoogervorst van 12 november
1999 over de datum van inwerkingtreding van het onderhavige wetsvoorstel zouden
de leden van de CDA-fractie nog gaarne willen weten of op 1 april 2000 álle
uitvoerders alsmede de ministeries van Justitie en Buitenlandse Zaken, geheel
gereed zijn om de wet op een efficiënte en effectieve wijze tot uitvoering
te brengen.De leden van de PvdA-fractie deelden mee goede
nota te hebben genomen van de opvatting van het kabinet dat het niet ondenkbaar
is dat particuliere verzekeraars, in navolging van het onderhavige wetsvoorstel,
geen (aanvullende) uitkering zullen verstrekken tijdens detentie en dat zij
ter zake eveneens een uitsluitingsgrond zullen hanteren. Zij constateerden
dat daarmee, als gevolg van een verandering in de wetgeving, een onvoorzien
hiaat kan ontstaan in de private hiaatverzekering, en verbaasden zich over
het gemak waarmee het kabinet zich hiervan af lijkt te maken, door deze consequentie
van een verandering in de spelregels te typeren als een keuze en verantwoordelijkheid
van de particuliere markt zelve. Kan de staatssecretaris een indruk geven
van het aantal verzekerden dat zich plotseling met een hiaat ziet geconfronteerd
en van de tijd die, desgewenst, gemoeid is met een aanpassing van de onderhavige
contracten?De voorzitter van de commissie,Kneppers-HeijnertDe griffier van de commissie,NieuwenhuizenXNoot1Samenstelling: Ginjaar (VVD), Jaarsma (PvdA), Veling (RPF/GPV), Van Leeuwen
(CDA), Van den Berg (SGP), Hofstede (CDA), Bierman (OSF), Hessing (D66), Ruers
(SP), Wolfson (plv. voorzitter), De Jong (CDA), Swenker (VVD), Kneppers-Heijnert
(VVD) (voorzitter), De Wolff (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26063-42a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl