Wachttijden in de curatieve zorg; Notitie 'Wachttijden en tweedeling'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25170, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-02-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25170 nr. 6

16-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI INLEIDINGII ANALYSE a. somatische zorgb. ambulante geestelijke gezondheidszorgIII RANDVOORWAARDENIV STAND VAN ZAKENV AANPAKV 1. RegistratieV 2. IncentivesV 3. Arbeidsgerelateerde aandoeningenVI FINANCIERINGOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25170Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 170Wachttijden in de curatieve zorgnr. 6BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 16 februari 1998 I INLEIDINGHierbij doe ik u toekomen mijn notitie «Wachttijden en tweedeling».
In deze notitie zet ik uiteen de aanpak van de wachttijden in de ziekenhuiszorg
en de ambulante geestelijke gezondheidszorg, de spanningsvelden rondom voorrangszorg
van werknemers in relatie met de privatisering van de sociale zekerheid en
mijn aanpak van de problematiek in deze.Onderstaand ga ik concreet in op oorzaak en aanpak.Wachtlijsten ontstaan als gevolg van verschillende oorzaken:1. Krapte-effect Bij krappe financiële, infrastructurele en/of medisch- specialistische
mogelijkheden gaat een steeds groter deel van de zorg op aan acute hulpverlening,
waardoor snel een wachtrij voor niet-levensbedreigende aandoeningen ontstaat.2. Onvoldoende transparantie Zorgverleners en patiënten missen hierdoor de informatie met betrekking
tot welk ziekenhuis de kortste toegangstijd heeft.3. Strategische aspecten Dit betreft een heel scala. Strategische aspecten zijn te vinden op
micro-niveau (tussen ziekenhuisafdelingen) op meso-niveau («dure»
patiënten langer laten wachten) en macro niveau (sector: de overheid
houdt ons te krap vs overheid: de sector kan nog doelmatiger werken).4. Onvoorspelbaarheid Een deel van de nieuwe ontwikkelingen is moeilijk te voorspellen, zeker
in kwantitatief opzicht. Dit kan leiden tot knelpunten.5. Nieuwe vindingen Een nieuwe behandelmethode creëert ineens een geheel nieuwe doelgroep.
Voorbeelden: heupvervanging en ooglensvervanging bij ouderen. Bij de betreffende
specialismen ontstaan dan wachtlijsten.Omdat bovenvermelde oorzaken zich steeds tegelijk, in weliswaar wisselende
mate, voordoen is de aanpak van wachtlijsten een complexe zaak. Naast financiële
krapte is het toch vooral en mogelijk in de eerste plaats een kwestie van
organisatie en het wegnemen van verkeerde prikkels c.q. het introduceren van
de juiste incentives. II ANALYSE a. somatische zorgWachtlijsten doen zich in de somatische zorg thans – en mogelijk
ook in de toekomst – voornamelijk voor bij planbare, niet acute zorg.
Wachtlijsten manifesteren zich op twee fronten: ten eerste bij de toegangstijd
tot het eerste polibezoek aan de specialist en ten tweede bij de – eventueel
noodzakelijke – klinische vervolgbehandeling.Zowel de toegangswachttijd als de vervolg-wachttijd kunnen een gevolg
zijn van één van de genoemde oorzaken.Van oudsher is de aandacht voor het oplossen van de wachttijden voor ziekenhuiszorg
vooral gericht op aandoeningen waarbij een wachttijd gezondheidsschade, al
dan niet blijvend, met zich mee brengt. De privatisering van de sociale zekerheid
heeft hier een extra dimensie aan gegeven. Gebleken is dat de curatieve sector
nog onvoldoende is ingespeeld op en/of mogelijkheden heeft voor het wegwerken
van bestaande files, ook voor wachtlijsten die niet direct gezondheidsschade
tot gevolg hebben. Het effect hiervan wordt thans zichtbaar: er lijken sluiproutes –
in de vorm van snellere hulp voor werknemers – te worden benut.Dit is geen goede zaak. Tweedeling (het andere woord voor sluiproute voor
bepaalde categorieën patiënten) vind ik in onze gezondheidszorg
niet aanvaardbaar. Dus ook niet een beetje tweedeling, want net als bij een
beetje zwanger is ook hier verdere groei onafwendbaar.Inmiddels lijkt deze opvatting breed gedeeld te worden, ook door werkgevers
en werknemers.Tegelijkertijd erkent iedereen dat, als lange wachtlijsten niet snel tot
het verleden gaan behoren, de neiging tot snelle hulp voor werknemers zal
bijven bestaan. De oplossing zal dan ook gezocht moeten worden in het verkorten
van bestaande wachttijden. Daarnaast is in onze gezondheidszorg ruimte voor
verbetering van preventie, diagnostiek en behandeling van arbeidsgerelateerde
aandoeningen. b. ambulante geestelijke gezondheidszorgWachttijden in de ambulante geestelijke gezondheidszorg komen voor bij
nagenoeg alle zorgaanbieders die deze zorg bieden. GGZ Nederland onderscheidt
hierbij verschillende soorten wachttijden: aanmeldingswachttijd; beoordelingswachttijd;
behandelingswachttijd en totale wachttijd. Door de IGZ zijn aan het begin
van de RIAGG-ontwikkeling normen opgesteld rond de zorg voor de verschillende
doelgroepen. De normwachttijden (het gaat hier om de totale maximale wachttijd)
voor kinder- en jeugdzorg, ouderenzorg en volwassenenzorg: 4 maanden; voor
psychotherapie 9 maanden. Inmiddels is het zo dat de RIAGG's in toenemende
mate alleen ernstige psychische en psychiatrische problematiek in behandeling
nemen. De wachttijden staan daardoor niet meer in verhouding tot de ernst
van de problematiek. Bekend is verder dat voor een groot aantal psychische
klachten een snelle behandeling verergering voorkomt.III RANDVOORWAARDENOf iemand zorg nodig heeft, is gebaseerd op indicatiestelling. Het gaat
bij de indicatiestelling om medische criteria als objectief criterium voor
zorgbehoefte waarbij ook objectieve sociaal-medische criteria een rol kunnen
spelen. Zo kan iemand met klachten zo'n ziekmakende angst voor blijvende invaliditeit
hebben, dat snelle hulp geïndiceerd is. Maar sociaal-medische criteria
kunnen ook van toepassing zijn op een alleenstaande moeder met klachten en
zonder betaalde baan en die bij dit alles ook nog moet zorgen voor haar kroost.Werknemers die (collectief) aanvullende verzekerd zijn mogen naar mijn
inzicht via de polisvoorwaarden van die aanvullende verzekering geen aanspraak
maken op versnelde reguliere zorg. Anders gezegd: voorrangszorg via aparte
kanalen is niet toegestaan. Gespecialiseerde zorg voor arbeidsgerelateerde
aandoeningen moet onderdeel zijn van reguliere zorg die is ondergebracht in
het tweede en eerste verzekeringscompartiment. Alle geïndiceerde patiënten
met bijv. rugklachten of werkstress hebben daar recht op; of zij een baan
hebben is niet relevant. IV STAND VAN ZAKENOm een «inhaalslag» te maken bij het wegwerken van bestaande
wachtlijsten is voor 1997 reeds incidenteel 50 mln. beschikbaar gesteld, waarvan
45 mln. voor de curatieve zorg en 5 mln. voor de geestelijke gezondheidszorg.
Hiervan is 2 mln. aan elk academisch ziekenhuis toebedeeld. Dit liet 29 mln.
aan wachtlijstgelden over voor de algemene ziekenhuizen.Bij brief van 20 december 1996 zijn alle lokale initiatieven uitgenodigd
plannen in te dienen om een deel van dit zogenaamde wachtlijstfonds te kunnen
gebruiken om de bestaande wachttijden terug te dringen. De gelden uit het
wachtlijstfonds dienden te worden besteed aan extra produktie.Aan de hand van de ingediende verzoeken is een keuze gemaakt ten aanzien
van de verdeling van de beschikbare middelen. Daarbij werden de grootste knelpunten
aangepakt, te weten: de totale knie- en heupoperaties binnen de orthopedie,
de cataractoperaties binnen de oogheelkunde, en ten aanzien van hartchirurgische
ingrepen de OHO's en PTCA's. In juni 1997 is het geld verdeeld onder 71 algemene
ziekenhuizen die daartoe een aanvraag hadden ingediend. Geld uit het wachtlijstfonds
betreft een eenmalig ophoging van zowel de lump-sum als het ziekenhuisbudget.
Bij de berekening van de bedragen is uitgegaan van een marginale kostenvergoeding
in economische zin.De toekenning van dit extra budget was aan voorwaarden verbonden:– het gebruik van het NZi/NVZ handboek registratiesysteem;– verspreiding van verkregen overzichten van wachtlijsten aan verwijzers,
zorgverzekeraars, relevante patiëntenorganisaties en het ministerie;– berichtgeving aan betrokken patiënten;– het aanleveren van produktiegegevens zodanig dat inzicht in het
gebruik van de toegekende middelen en het effect op andere produktie binnen
het ziekenhuis verkregen wordt.Naar aanleiding van verschillende reacties van instellingen dat de vergoedingen
voor de extra produktie laag waren zijn de berekende bedragen opgehoogd. Vanwege
de late start in 1997 is daarnaast besloten dat de extra produktie mag uitlopen
naar 1998 (zie bijlage 1 en 2)1.Inmiddels zijn de meeste ziekenhuizen een heel eind gevorderd met het
uitvoeren van de extra produktie. De wachtlijstbrigade heeft een tussenrapportage gemaakt, gebaseerd op een telefonische enquête onder
22 ziekenhuizen.Hieruit blijkt dat de effecten op de wachtlijsten wisselend zijn. Bij
de meeste ziekenhuizen is de wachttijd met zo'n 3 maanden gedaald. Bij enkele
ziekenhuizen is er nauwelijks verschil. Zo lijken de indicaties voor cataractoperaties
te worden verruimd, waardoor de wachtlijst niet wordt verkort, ondanks de
inhaalslag.Door het laten doorlopen van een OK-blok, het inkorten van pauzes en het
toewijzen van vrijvallende OK-tijd slaagt men er in om binnen de gewone werktijden
extra OK-tijd te realiseren, zodat verdringing wordt voorkomen. Slechts een
paar ziekenhuizen hebben bedrijfstijdverleninging in de avond/weekenduren
gerealiseerd, gezien de hoge kosten die dit met zich mee brengt.Op grond van de wachtlijstcijfers van de RIAGG-en die begin februari 1997
bekend werden gemaakt is een plan van aanpak opgesteld. Bij brief van 1 april
1997 zijn de RIAGG-en uitgenodigd voorstellen in te dienen voor de inzet van
extra capaciteit. Vervolgens is f 5 mln. incidentele middelen uit het
wachtlijstfonds aan RIAGG-en toegekend die aan een aantal criteria dienden
te voldoen:1. (meer dan) 100 % over 1996;2. meer dan gemiddelde, normoverstijgende wachtlijsten;3. betrouwbare wachtlijstregistratie en wachtlijstbeleid;4. aantoonbare samenwerking met andere (ggz-)aanbieders in de regio.De (39) ingediende voorstellen konden uitsluitend voor extra middelen
in aanmerking komen als het ging om extra in te zetten hulpverleningscapaciteit.
De voorstellen zijn beoordeeld door het «projectteam wachtlijsten aggz»
bestaande uit vertegenwoordigers van GGZ Nederland, COTG, ZN en VWS. Er zijn
22 voorstellen gehonoreerd. De looptijd is van juni 1997 tot juni 1998, waarna
de RIAGG-en terugrapporteren (zie bijlage 3)1.In 1998 is voor de aanpak van de wachtlijsten in de aggz 11,5 mln. beschikbaar.
Voorwaarden zijn in ieder geval dat ingediende voorstellen dienen te zijn
afgestemd met de andere aanbieders in de regio en dat het voorstel vergezeld
moet gaan van een positief advies van de zorgverzekeraar. Speerpunten: samenwerkingsprojecten
met de eerstelijn, zorg rond klachten gerelateerd aan arbeid, kinder- en jeugdzorg.De structurele aanpak van de wachtlijsten, zoals beschreven in de nota
van december, moet de effecten van de inhaalslag in stand houden. Om te kunnen
komen tot een blijvende vermindering van wachttijden, is onder meer een landelijke
registratie noodzakelijk. Vandaar dat gegevensverstrekking één
van de voorwaarden was voor toekenning van wachtlijstgelden. De wachtlijstbrigade
meldt dat zorgaanbieders terughoudend zijn ten aanzien van vergroting van
transparantie, maar dat er wel sprake is van verbetering. Bij de meest recente
wachtlijstenquete van NVZ/NZi hebben 80 van de 120 instellingen (inclusief
categorale ziekenhuizen) de gevraagde wachtlijstinformatie aangeleverd. Ongeveer
40 ziekenhuizen volgen nu de NVZ/NZi methodiek.Naast het feit dat de wachtlijstbrigade de vinger aan de pols houdt over
de vorderingen omtrent de extra produktie en de registratie, draagt het NZi
zorg voor een kwantitatieve evaluatie. De tussenrapportage van deze evaluatie
verwacht ik in april.Vanaf september 1997 is een onafhankelijke Commissie Doelmatigheid RIAGG-activiteiten
bezig aanbevelingen op te stellen rond verbeteringen in de doelmatigheid van
de zorgverlening. Het eindrapport van de commissie is op 1 mei 1998 beschikbaar.
In 1997 is verder onderzoek begonnen naar de aard en omvang van
de wachtlijsten van de overige aggz (poliklinieken van psychiatrische ziekenhuizen,
vrijgevestigde psychiaters en psychotherapeuten, eerstelijnspsychologen),
omdat inzicht hierin vooralsnog ontbreekt. Deze inzichten dienen bij te dragen
aan het onderbouwen van een structureel traject voor de aanpak van aggz-wachtlijsten
op regionaal niveau. Ook wordt onderzocht in hoeverre sprake is van gezondheidsschade
door wachten. Dit onderzoek draagt bij aan het formuleren van «aanvaardbare
wachttijden». De resultaten van deze onderzoeken worden in de zomer
van 1998 verwacht. Daarnaast komt informatie over de toename van de hulpvraag
en de hulpzoekpatronen van patiënten beschikbaar uit het bevolkingsonderzoek
naar psychische problematiek, NEMESIS genaamd.Tenslotte meld ik u dat het toegezegde overzicht van snelle hulp initiatieven
van ziekenhuizen nog niet gereed is. De Inspectie zal eind februari rapporteren.
Voor de ambulante geestelijke gezondheidszorg is aan GGZ Nederland gevraagd
te inventariseren welke initiatieven bekend zijn. Ook deze rapportage wordt
eind februari verwacht. V AANPAKDe aanpak van de problematiek heeft een andere dimensie gekregen dan eerder
het geval was.Vorig jaar is ingezet een incidentele aanpak (extra geld voor wachtlijsten)
tezamen met een structurele insteek.Deze behelst onder meer: uniforme registratie, eenduidige indicatiestelling,
formuleren van maximaal aanvaardbare wachttijden, bedrijfstijdverlenging,
samenwerking in de regio, herontwerpen van het zorgproces, gerichte financiële
incentives, consumenteninformatie etc. (pag. 14 e.v. van nota nr. 25 170,
december 1996). Deze aspecten komen hieronder terug.Er is in de somatische sector niet een specifieke aanpak geformuleerd
van arbeidsgerelateerde aandoeningen. In de loop van het vorig jaar bleek
uit het aantal initiatieven voor snelle hulp en specifieke hulp dat daar behoefte
aan bestaat.De aanpak zal derhalve op een aantal punten worden voortgezet en tevens
met nieuwe aandachtsvelden worden uitgebreid.V 1. RegistratieLangzamerhand wordt in de gezondheidszorg het – potentiële –
belang van de informatietechnologie onderkend. Hiermee wordt niet bedoeld
de reguliere toepassing zoals bijvoorbeeld de salarisadministratie, maar de
mogelijkheden om door gegevensuitwisseling, stroomlijnen van informatiebestanden
en elektronisch doorgeven van diagnostische gegevens (hartfilmpjes) de zorg
met betrekkelijk weinig kosten te verbeteren en doelmatiger te maken. En alles
op dit gebied begint met de vastlegging van gegevens.In de curatieve sector gaat zo'n 20 miljard gulden per jaar om. Het betreft
hier voor het grootste deel collectieve middelen. Toch is er nog steeds niet
een landelijk registratiesysteem in werking dat transparant maakt welk ziekenhuis
voor welke specialismen in welke omvang wachtlijsten heeft. Dit is niet langer
acceptabel.De wachtlijsten voor hartchirurgie en PTCA zijn aantoonbaar teruggebracht
als gevolg van openheid in registratie en het daardoor gericht kunnen inzetten
van financiële middelen. Deze aanpak zal voor de gehele sector gemeengoed
moeten worden.Derhalve heb ik besloten dat aan lokale afspraken over extra middelen
voor het oplossen van wachtlijsten de voorwaarde wordt verbonden dat het betreffende
ziekenhuis het NZi-registratiesysteem hanteert en elk kwartaal een overzicht
van de stand van zaken produceert. Ziekenfondsen vraag ik ook om op een adequate
manier verantwoording af te leggen over afspraken, met ziekenhuizen en bedrijfsleven,
aanpak wachtlijstbemiddeling etc.Bij de uitvoering en het bijhouden van de actuele stand van zaken zie
ik een belangrijke rol weggelegd voor de NPCF en de Consumentenbond. Ik ben
verheugd over het door hen genomen initiatief om via Internet dit soort gegevens
te publiceren. Men is van plan regionale wachtlijstinformatiepunten in te
stellen. Het lijkt mij goed dat hiermee wordt vermeden dat patiënten
en/of verzekeraars de gegevens van elk afzonderlijk ziekenhuis na moeten pluizen.Op basis van de resultaten naar aard en omvang van de wachtlijsten aggz
en de bevindingen van de Onderzoekscommissie Doelmatigheid RIAGG-activiteiten
wordt in de zomer van dit jaar een plan gereed gemaakt voor de structurele
aanpak van de wachtlijsten. Het gaat hierbij onder meer om de volgende activiteiten:– plan van eisen voor een uniform registratiesysteem voor gehele
aggz op regionaal niveau uitwerken in een stappenplan voor ontwerpen, testen
en invoeren van een dergelijk systeem. Hierbij zal het veld zelf nauw worden
betrokken.– een dergelijk registratiesysteem zal bovendien worden benut om
de informatievoorziening naar verwijzers en patiënten te verbeteren.– op grond van resultaten van het uitgezette onderzoek zal in overleg
met GGZ Nederland, de koepelorganisaties van andere aggz en IGZ bezien worden
welke normen voor wachttijd aanvaardbaar kunnen worden geacht. Hierbij wordt
rekening gehouden met de relatie tussen wachten en mogelijke gezondheidsschade.V 2. IncentivesVan verschillende zijden is de afgelopen periode opgemerkt dat het «belonen»
van ziekenhuizen met een wachtlijst niet de goede aanpak is. Op zichzelf is
dit punt juist en deel ik deze mening ook. Echter, er is een aantal ziekenhuizen
dat buiten zijn schuld aan een wachtlijst is geraakt en daar zonder extra
financiële middelen niet van afraakt; dus blijvend achterop raakt. Derhalve
heb ik eenmalig de aanpak gepleegd zoals deze vorig jaar is ingezet. Voor
dit jaar is een aanpak voorbereid die gebaseerd is op incentives die goed
gedrag belonen.In de voorwaarden voor toekenning van de f 11,5 mln. extra wachtlijstgelden
voor de ambulante ggz van 1998 is onder meer de mogelijkheid opgenomen dat
RIAGG-en met vrijgevestigde psychiaters en psychotherapeuten afspraken kunnen
maken over de inzet van bij deze beroepsgroepen nog beschikbare capaciteit.Op grond van aanbevelingen van de Commissie Doelmatigheid RIAGG-activiteiten
ter verbetering van de doelmatigheid van de zorg die gevat kan worden onder
«RIAGG-activiteiten» zal in de komende jaren aan de ene kant geïnvesteerd
worden in verbeteringstrajecten voor organisaties die op dit moment nog onvoldoende
doelmatig functioneren en aan de andere kant een beloningstraject worden uitgezet
voor instellingen die door hun actieve en innovatieve benadering op dit moment
al zeer doelmatig werken.Het COTG heeft onlangs – mede op mijn verzoek – enkele beleidsregels
(voorheen: richtlijnen) aangepast waardoor financiële belemmeringen voor de aanpak van de problematische wachtlijsten zijn weggenomen.
Allereerst kunnen vanaf 1 januari van dit jaar in het lokaal overleg afspraken
worden gemaakt over uitbreiding van het aantal oogartsen en orthopeden. Uitbreiding
leidt tot verhoging van het ziekenhuisbudget en in het verlengde daarvan tot
aanpassing van de lumpsums.Voorts kunnen er additioneel specifieke productie-afspraken worden gemaakt
voor de materiële kosten van cataract-, totale knie- en totale heup-operaties.
Dit betekent dat een extra aantal verrichtingen geen interne verdringingseffecten
meer heeft (zie bijlage 4)1.Hierdoor kunnen verzekeraars juist ook met ziekenhuizen die bijvoorbeeld
nog o.k.-tijd over hebben extra afspraken maken waardoor wachtlijsten van
het ene ziekenhuis kunnen worden opgelost door het naburige ziekenhuis.In het kader van capaciteitsuitbreiding ligt het ook voor de hand om de
«bedrijfstijd» van ziekenhuisinstellingen te verlengen. Uiteraard
dient dit gepaard te gaan met uitbreiding van het bij de behandeling betrokken
personeel. V 3. Arbeidsgerelateerde aandoeningena) Kenniscentra Niet alle gewenste expertise komt vanzelf tot stand. In eerdere gevallen is hier een oplossing voor gevonden door ziekenhuizen
aan te wijzen die dan een specifieke functie gaan ontwikkelen. Voorbeelden
zijn de ziekenhuizen met een centrumfunctie voor aids en de pijnkenniscentra.
In de onlangs inwerking getreden Wet op bijzondere medische verrichtingen
(WBMV) is deze aanpak wettelijk geregeld (stimulering via art. 8). Uit de publiciteit en initiatieven van de laatste tijd blijkt voor mij
dat de zorgsector thans in onvoldoende mate antwoord kan geven op een gerichte
aanpak van arbeidsgerelateerde aandoeningen. Het aanwijzen en financieren
van kenniscentra hiervoor zal ik via de normale wet- en regelgeving ter hand
nemen. Bij deze kenniscentra kan dan iedereen – vooral ook zorgverleners –
terecht met vragen over indicaties, behandelwijze etc.b) Zorgverlening Een belangrijk instrument bij het terugdringen van ziekteverzuim is
een betere samenwerking tussen behandelend artsen en ARBO-diensten. In dit
verband is het verheugend dat de LHV deze samenwerking tot speerpunt van haar
beleid heeft gemaakt. Ook in de opleiding tot huisarts krijgt dit thema meer
aandacht. Daarnaast acht ik een extra impuls nodig voor de samenwerking tussen
huisartsen en bedrijfsartsen. Facilitering met behulp van electronische informatie-uitwisseling
kan hierbij behulpzaam zijn. Duidelijk lijkt mij dat de zorgverlening in dit opzicht niet bedrijfsgerelateerd maar aandoeningsgericht moet zijn en toegankelijk
voor een ieder (werkend of niet werkend) met de betreffende aandoening. In
de curatieve sector werkt men hier en daar al enige tijd met de zogeheten
kanteling van het zorgproces. In plaats van een organisatie rondom de specialist
organiseert het ziekenhuis zich rond patiënten met vergelijkbare aandoeningen,
bijvoorbeeld via de vaten- en mammapoli's. Voor een onderzoek in acht ziekenhuizen
met betrekking tot ziekteverzuim en doorstroomtijden heb ik 2 mln. uitgetrokken. Door de zorg rond patiënten met vergelijkbare aandoeningen te organiseren
is concentratie van kennis, mensen en middelen mogelijk. Dit leidt tot meer
efficiency en een vlottere doorstroming van patiënten door het zorgproces.c) Zorgverlening bij ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid om psychische
redenen. In de discussie rond de tweedeling in de zorg wordt veelvuldig een relatie
gelegd tussen ziekteverzuim van werknemers en de wachtlijsten in de reguliere
zorg. Ik ben van mening dat voor de mensen die ziek worden om psychische redenen
deze relatie maar beperkt geldt. Het gaat om een grote, nog steeds groeiende
groep mensen, waarvan er naar schatting maar liefst 300 000 in de WAO
zijn terechtgekomen met beperkte kansen op terugkeer in de werkende maatschappij. Als hoofdaanbeveling uit het traject «GGZ en Arbeid», dat
tot doel had de samenwerking tussen RIAGG en Arbodienst te verbeteren komt
naar voren dat een verbreding van betrokken partijen noodzakelijk is. Uit
dit driejarig traject blijkt dat slechts een beperkt deel van de mensen die
ziek worden om psychische redenen in aanmerking komt voor behandeling bij
de RIAGG. Het grootste deel heeft behoefte aan hulp die geboden wordt door
de eerstelijn. De eerste discussies met enkele van de partijen zijn op initiatief
van GGZ Nederland (opvolger NVAGG) gevoerd tussen maart en juli 1997. De resultaten
daarvan zijn vervolgens teruggekoppeld naar VWS. Als doelstelling van verbreding
van het traject wordt geformuleerd: verbetering van de kwaliteit van zorg
en begeleiding van werknemers die om psychische redenen ziek worden of arbeidsongeschikt
(dreigen te) raken. Om er achter te komen wat alle (denkbare) actoren in dit
proces zien als hun eigen rol en die van de andere actoren, en te weten te
komen wat gezien wordt als mogelijke knelpunten voor een verbetertraject wordt
tussen oktober 1997 en december 1997 een eerste inventariserend onderzoek
uitgevoerd onder 20 mogelijke betrokken partijen. Op grond van deze informatie
is een plan van aanpak voor 1998 opgesteld. Voor een goede zorg voor mensen die om psychische redenen ziek worden
is een versterking van de eerstelijn noodzakelijk. In het kader van de extra
middelen voor de aanpak van wachtlijsten 1998 is dit een van de vier speerpunten.
Een ander speerpunt betreft het inzetten van extra capaciteit voor zorg waarbij
de factor arbeid een belangrijk element is (het gaat hierbij om zowel het
verzuimen van werk als gevolg van psychische klachten als het krijgen van
psychische klachten door het niet hebben van werk). Thans wordt gewerkt aan het opstellen van een startdocument waarin fasegewijs
wordt aangegeven op welke beleidsonderwerpen gezamenlijk of afzonderlijk actie
kan worden ondernomen. Het gaat om verbeteringen in het proces van preventie,
begeleiding en zorg aan psychisch zieke werknemers. Bijvoorbeeld samenwerkingsafspraken
tussen eerstelijn, ggz en arbodienst en door nader onderzoek naar mogelijkheden
de deskundigheid rond psychische klachten en arbeid van zowel arbodienst als
de zorgverlening te verbeteren. Een speciaal aandachtspunt hierbij is onderzoek
naar de mate waarin psychisch zieke werknemers worden belemmerd in hun functioneren
en hoe het best met deze beperkingen kan worden omgegaan. Verder is het streven
te komen tot een landelijk debat met alle betrokkenen, waaronder de sociale
partners, over een aantal uitgangspunten, knelpunten en in gang te zetten
beleid rond het proces van zorg en begeleiding bij ziekteverzuim om psychische
redenen.VI FINANCIERINGEen blijvende situatie van aanvaardbare wachttijden vraagt, naast de bovenbeschreven
verbetering van logistiek en organisatie, ook een structurele verhoging van
ziekenhuis- en RIAGG-budgetten, gebaseerd op de demografische en medische
ontwikkelingen. Dit betekent dat een incidentele ophoging van ziekenhuis-
en RIAGG-budget, alsmede verdere versterking van de eerste lijn
in de jaren na 1998 een meer structurele doorwerking zullen moeten hebben.
Gezien de discussie over de tweedeling is het echter zaak om reeds op korte
termijn de wachttijden zoveel mogelijk terug te dringen. In 1997 stelde ik
hiervoor 50 mln. gulden beschikbaar. Dit bedrag kwam pas in de loop van het
jaar ter besteding, waardoor er op 1 januari jl. nog circa 30 mln. voor 1998
over was.De noodzaak van het beschikbaar stellen van een tweede extra impuls in
1998 voor de wachtlijsten in de somatische- en aggz-zorg is bij de behandeling
in de Tweede Kamer van het Jaaroverzicht Zorg (JOZ) 1998 aan de orde geweest.
De Kamer gaf toen aan, grote prioriteit te hechten aan het inlopen van de
wachtlijsten. Voor de aanpak van de wachtlijsten in 1998 is nu in totaliteit
105 mln. beschikbaar. Deze 105 mln. bestaat uit een door het Kabinet beschikbaar
gestelde extra eenmalige impuls van 75 mln. in 1998 en de circa 30 mln. van
de nog resterende tranche van de incidentele middelen 1997.Tevens wordt, los van de eerdergenoemde bedragen, reeds een aantal knelpunten
in de wachtlijsten van de aggz aangepakt. Hiervoor wordt in 1998 11,5 mln.
incidenteel ingezet. Voor de aanpak van de wachtlijsten in de aggz wordt verder
gewerkt aan een structurele aanpak die gebaseerd zal worden op de resultaten
van een onderzoek naar aard en omvang van de wachtlijsten in de aggz en op
de bevindingen van de Onderzoekscommissie Doelmatigheid die ik in de zomer
van dit jaar verwacht.Voor wat betreft de verdeling van de middelen het volgende.In het rondetafelgesprek van 28 januari is tot mijn vreugde door de betrokken
partijen (ziekenhuizen, specialisten, werkgevers- en werknemersorganisaties,
patiënten-en consumentenorganisaties) uitgesproken dat men gezamenlijk
een plan van aanpak wil formuleren met als uitgangspunt een snellere zorgverlening
voor eenieder. Er van uitgaande dat dit plan op korte termijn komt, lijkt
het mij niet zinvol mij nu al uit te spreken over de verdeling van de middelen
over de diverse onderdelen van de aanpak.Ik zal u regelmatig op de hoogte houden van de stand van zaken en de bereikte
resultaten.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersXNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25170-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl