Milieuraad; Verslag algemeen overleg over de agenda van de Milieuraad van 15 en 16 december 1994
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-08, nr. 42

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

21501-08 nr. 42

09-02-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerOndertekeningBIJLAGE Aan de Voorzitter van de Vaste Commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van de Tweede Kamer der Staten-Generaal 's-Gravenhage, 8 december 1994GEANNOTEERDE AGENDA T.B.V. DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE
(MILIEU), 15/16 DECEMBER 1994 1. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende
de verwijdering van PCB's/PCT's (Pb. EG C299/91)2. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad tot vaststelling
van een Europese lijst van gevaarlijke afvalstoffen3. Communautaire strategie ter beperking van de energie-efficiëntie,
inclusief CO2/energieheffing4. Voorbereiding van de eerste conferentie van de partijen
bij het VN-Kaderverdrag inzake klimaatverandering5. Milieu en Vervoer6. Voorbereiding van de derde bijeenkomst van de Commissie
voor Duurzame Ontwikkeling7. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad inzake geïntegreerde
preventie en bestrijding van verontreiniging (Pb. EG C311/93)8. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende
het op de markt brengen van biociden (Pb. EG C239/93)9. Voorstel voor een Beschikking van de Raad betreffende
de sluiting van de Overeenkomst inzake de bescherming van de Alpen (Alpenovereenkomst)10. Tenuitvoerlegging van de Communautaire wetgeving inzake
milieu 11. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende de beheersing van de uitstoot van vluchtige organische
verbindingen (VOC's) als gevolg van de opslag van benzine en de distributie
van benzine vanaf terminals naar benzinestations (Pb. EG C227/92)12. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (Pb. EG C285/93)13. Voorstel voor een Verordening van de Raad inzake stoffen
die de ozonlaag aantasten (Pb. EG C301/94)14. Voorstel voor een Verordening van Raad houdende eerste
wijziging van Bijlage I van verordening (EEG) nr. 2455/92 van de Raad betreffende
de in- en uitvoer van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen (Pb. EG C213/94)15. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende
de verbranding van gevaarlijk afval (Pb. EG C232/94)16. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad tot wijziging
van Richtlijn 88/609/EEG inzake de beperking van de emissies van bepaalde
verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (Pb. EG
C 213/94)17. Voorstel voor een Beschikking van de Raad tot vaststelling
van een vierjarenprogramma (1994–1997) met het oog op de ontwikkeling
van periodieke officiële milieustatistieken (Pb. EG C 213/94) 18. (evt.) Voorstel voor een Richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 86/662/EEG betreffende de
beperking van geluidsemissies van hydraulische graafmachines, kabelgraafmachines,
dozers, laders en graaflaadmachines (Pb. EG C 213/94)19. (evt.) Voorstel voor een Richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van
gevaarlijke stoffen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-08Milieuraadnr. 42VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 9 februari 1995De vaste Commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 14 december 1994 overleg gevoerd met de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de geannoteerde
agenda van de Raad van de Europese Unie (Milieu) d.d. 15 en 16 december 1994. Het overleg vond plaats aan de hand van de brief van de minister d.d.
8 december 1994 welke als bijlage bij het verslag is gevoegd, en het antwoord
op schriftelijke vragen van de heer Esselink inzake de verbranding van gevaarlijke
afvalstoffen (Aanhangsel Handelingen, nr. 258).Van het overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Esselink (CDA) ging in op de volgende punten van de
geannoteerde agenda:– Punt 1: Welke lidstaten kunnen bij gebrek aan verwijderingscapaciteit
op z'n vroegst pas in 2010 aan de gestelde verplichting voldoen? Als dat slechts
een enkele lidstaat betreft, zou Nederland wellicht verwijderingscapaciteit
ten behoeve van die landen kunnen aanbieden.– Punt 3: Welke landen veroorzaken de grote stijging van de CO2-uitstoot van de EU als geheel en is er enig zicht op dat deze landen
maatregelen daartegen gaan nemen? Is er verder al contact over een regulerende
energieheffing vanwege Nederland met gelijkgestemde landen, zoals Duitsland
en België, maar wellicht ook Denemarken en Frankrijk?– Punt 5: Is het de bedoeling in de te trekken conclusies over dit
onderwerp ook aandacht te geven aan de vraag hoe op Europese schaal het luchtverkeer
in fiscale zin dient te worden behandeld? Op dit moment is, wat de fiscale
aspecten betreft, sprake van een duidelijke concurrentievervalsing bij de
diverse vervoerswijzen die vanuit milieu-oogpunt niet te rechtvaardigen is.
Daarnaast drong hij erop aan dat de «best beschikbare technieken»
als uitgangspunt voor technische verbeteringen aan voertuigen wordt gekozen,
evenals dat gebeurt bij het milieubeleid in het algemeen. Verder was hem opgevallen
dat in de geannoteerde agenda niets wordt gezegd over het stimuleren van minder
milieubelastende verkeerswijzen. Hoe vindt voorts de afstemming met de Transportraad plaats? Het vaststellen van milieudoelstellingen over milieu en vervoer
is één ding, maar het realiseren ervan moet voornamelijk in
de Transportraad plaatsvinden.– Punt 15: Uit de beantwoording van de schriftelijke vragen had
hij opgemaakt dat het nu in Nederland geldende zeer scherpe emissieniveau
voor afvalverbrandingsinstallaties grosso modo voor de hele EU zal gaan gelden,
maar dat er voor de zgn. bijstookinstallaties, bijvoorbeeld cementovens, ruimte
blijft om door te gaan. Vanmorgen had hij echter van de vereniging van cementproducenten
gehoord dat dit laatste niet het geval zou zijn en dat zij niet uit de voeten
kan met de ontwerp-richtlijn. Hij vond dat de eisen zo scherp mogelijk gesteld
moeten worden (zoals ook geldt voor allerlei andere activiteiten), maar wel
moet het doel gediend blijven worden, in dit geval het op een minder milieubelastende
manier verwerken van problematisch afval. Het ambitieniveau moet dus bereikbaar
blijven en kan niet tè hoog worden gesteld. Hij vroeg daar een verduidelijking
over.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) stelde van de geannoteerde agenda
aan de orde:– Punt 1: Zij vond dat Nederland, als één van de PARCOM-staten,
tijdens de milieuraad extra zou moeten beklemtonen dat vastgehouden dient
te worden aan de afspraak over uitfasering per 2000. Het voorstel voor de
richtlijn is immers al in 1988 ingediend en was dus al lang bekend.– Punt 3: Gezien de Nederlandse doelstellingen op dit punt is het
gestelde in de geannoteerde agenda teleurstellend. Verder moet helaas worden
vastgesteld dat de EU-lidstaten het waarschijnlijk niet met elkaar eens worden
over een energieheffing. In hoeverre is het dan voor afzonderlijke lidstaten
mogelijk om hierover met andere lidstaten afspraken te maken? Zij had overigens
uit het gisteren gehouden plenaire debat over de Europese Top begrepen dat
Nederland vasthoudt aan de invoering van een kleinverbruikersheffing per 1996
in Nederland zelf.– Punt 5: Hierover is van de stichting Natuur en Milieu een uitvoerige
brief ontvangen, waarin o.a. wordt gesteld dat het van groot belang is dat
de EU-Milieuraad een signaal afgeeft naar de Transportraad en de Ecofin-Raad.
Mevrouw Augusteijn onderschreef dat en was het ook eens met het pleidooi van
Natuur en Milieu voor een versnelde inzet van marktconforme middelen in milieuvriendelijke
richting, voor een geïntegreerd milieu- en transportbeleid, voor een
duurzaam vervoerssysteem en voor volumemaatregelen. Van de twintig concrete
punten die in deze brief worden genoemd, steunde zij in het bijzonder de gedachte
om de Europese Commissie op te dragen om, uitgaande van de analyse van de
negatieve effecten van het verkeer op het milieu, een tijdpad uit te zetten
voor maatregelen in de transportsector, het beklemtonen van de noodzaak van
een overzichtelijk beleid waar het gaat om het inzetten van de best beschikbare
technieken, het pleidooi voor omschakeling van lucht- en wegvervoer naar vervoer
per rail en over het water, het verzoek om bij de komende herziening in het
Verdrag van Maastricht ook milieudoelstellingen voor het hoofdstuk verkeer
op te nemen en de vraag aan de Ecofin-Raad om bij de geplande herziening van
de minimumniveaus van accijnzen in ieder geval ook LPG en kerosine te betrekken.– Punt 9: Waarom heeft Nederland de Alpen-overeenkomst niet ondertekend?
Wellicht omdat Nederland geen Alpen-land is? Toch gaan ieder jaar ruim een
miljoen Nederlanders 's winters op vakantie naar de Alpen, met alle schadelijke
gevolgen van dien.De heer Te Veldhuis (VVD) was het opgevallen dat bij een vrij
groot aantal punten uit de geannoteerde agenda is vermeld dat het voor individuele
lidstaten mogelijk zal zijn af te wijken van de algemene regel, zowel in de
zin van een strenger beleid als in die zin dat pas later dan het vastgelegde
jaar het afgesproken niveau hoeft te worden gehaald. In feite is er op die
punten dus geen sprake meer van een Europese regelgeving. Landen die achterlopen
op de afspraken, krijgen nu in feite een premie, en landen die een strenger
beleid willen doorvoeren, lopen het risico van een concurrentienadeel. Als
het mogelijk is om volop af te wijken van Europese regelgeving, heeft dergelijke
regelgeving eigenlijk geen zin meer en kan net zo goed met nationale regelgeving
worden volstaan. Afwijking per blok landen (bijvoorbeeld de noordelijke versus
de zuidelijke landen) kan nog een tussenoplossing zijn, mits er dan geen verschillen
meer binnen zo'n blok kunnen optreden.Hierna liep ook hij de geannoteerde agenda langs:– Punt 1: Opgepast dient te worden dat ook hier de lidstaten niet
te ver van elkaar kunnen gaan afwijken, vooral gezien het risico dat er transporten
van PCB's en PCT's komen van vooruitstrevende naar achterlopende landen.– Punt 3: Voor de EU als geheel is afgesproken dat de CO2-uitstoot
in 2000 op hetzelfde niveau dient te liggen als in 1990. Voor Nederland is,
in het NMP, een daling met 3% vastgelegd. De heer Te Veldhuis betwijfelde
of dat gehaald kan worden, zelfs met aanvullende maatregelen, en hij vond
steun voor die twijfel in de schatting van de Europese Commissie die voor
2000 een CO2-uitstoot voor de hele Gemeenschap verwacht die 4 à
12% hoger ligt dan het niveau van 1990. Dat neemt niet weg dat gestreefd moet
worden naar de stabilisatie van het uitstootniveau, zoals in EU-verband is
afgesproken, en daartoe is het zinvol om meer te investeren in Midden- en
Oost-Europa, omdat daar het milieurendement aanzienlijk hoger is dan in Nederland
en andere EU-lidstaten.– Punt 5: Uit de onlangs gehouden hoorzitting van de Benelux, waar
Transport en Logistiek Nederland het woord heeft gevoerd, is gebleken dat
het niet uitgesloten moet worden geacht, in het geval nationaal, dan wel in
Beneluxverband of in het verband van de EU te strenge eisen worden geforceerd,
dat dan dure, maar schone vrachtwagens vervangen zullen worden door vuile
vrachtwagens uit Oost-Europa. Uitvlaggen vindt nu al plaats binnen de EU,
bijvoorbeeld van Nederland naar Frankrijk, omdat in Frankrijk minder strenge
eisen worden gesteld, en als op grote schaal uitvlaggen naar Oost-Europa gaat
plaatsvinden, wordt het paard achter de wagen gespannen. In EU-kader zou dan
wellicht kunnen worden gekomen tot een verbod op vuile vrachtwagens uit Oost-Europa,
maar dat houdt dan wèl in dat dit soort landen op een belangrijk punt
geblokkeerd worden in hun verdere ontwikkeling. De heer Te Veldhuis vond daarom
dat op dit vlak voorzichtig gehandeld moet worden.– Punt 7: Hier wordt de strikte stelling betrokken dat de «best
beschikbare technieken» altijd het uitgangspunt dient te zijn en dat
de mogelijkheid om daarvan af te wijken, voor Nederland niet acceptabel is.
Voorwaarde voor die stelling is dan wel, zo betoogde hij, dat overal in Europa
het begrip «best beschikbare technieken» op dezelfde wijze wordt
geïnterpreteerd. Ook vroeg hij of het hier gaat om technieken die alleen
op laboratoriumschaal uitgetest zijn, of om technieken die in de praktijk
hun waarde al hebben bewezen. Bovendien betekent deze stelling dat het «bubbel-concept»
in de ijskast moet en dat een convenant zoals nu met de Sep is afgesloten,
niet meer mogelijk is. Er moeten dan immers voor èlke elektriciteitscentrale
de best beschikbare technieken worden toegepast. Het risico is groot dat met
deze stelling in strijd wordt gekomen met het ALARA-principe, in het bijzonder
met de letter R die staat voor «reasonable», inhoudend dat steeds
een afweging van de rentabiliteit van maatregelen dient plaats te vinden.– Punt 8: Ook hier pleitte de heer Te Veldhuis ervoor geen eenzijdig
Nederlands beleid te gaan voeren.– Punten 15 en 16: Het Europees Parlement heeft de voorstellen op
deze punten in tweede lezing verworpen, omdat het van mening is dat verder
gegaan dient te worden. Desondanks dreigen de voorgestelde richtlijnen toch te worden aangenomen door de Raad en hij had daar moeite mee.
Het Europees Parlement is het enige EU-orgaan dat rechtstreeks is gekozen
en er moeten dan wel zeer zware argumenten zijn om af te wijken van de mening
van dit parlement, maar die argumenten had hij in de geannoteerde agenda niet
aangetroffen. Bovendien is er ook hier weer de mogelijkheid om nationaal af
te wijken van de richtlijnen en dat geeft het risico dat ongecontroleerde
stromen afval naar andere lidstaten op gang komen.– Punt 18: De heer Te Veldhuis vond dat de EU zich hier met een
veel te kleine zaak bezighoudt. Bij dit soort details als het geluidsniveau
van grondverzetmachines dient deregulering te worden toegepast, opdat aandacht
vrijkomt voor de belangrijke hoofdlijnen, waar ook veel meer milieuwinst te
behalen is.Mevrouw Vos (GroenLinks) vond de stijging van de CO2-uitstoot
in de Gemeenschap bijzonder triest. Daar mag Nederland zich niet bij neerleggen.
Nu het idee van een energieheffing als Europees instrument voorlopig van de
baan lijkt te zijn, is het dringend nodig dat die heffing althans in een aantal
landen wordt ingevoerd. Zij drong erop aan dat Nederland daar een actieve
rol in speelt.Bij punt 4 vroeg zij of op de komende klimaatconferentie in Berlijn ook
een CO2-doelstelling voor na het jaar 2000 aan de orde zal komen.
Hoe zal Nederland daarin opereren?Ook zij beklemtoonde bij punt 5 het belang van een signaal van de Milieuraad
aan de Transportraad. Daarnaast vroeg zij de minister zich vooral in te zetten
voor een accijnsverhoging op diesel en benzine.De ontwerp-richtlijn voor verpakking en verpakkingsafval (punt 12) zal,
zo blijkt uit de geannoteerde agenda, nu als hamerstuk worden geagendeerd,
maar indertijd heeft minister Alders deze richtlijn afgewezen omdat deze niet
streng genoeg zou zijn. Blijft de huidige minister bij dit afwijzende standpunt?Mevrouw Vos sloot zich, wat punt 15 betreft, graag aan bij de oproep van
de heer Te Veldhuis om de inbreng van het Europees Parlement serieus te nemen.
Er is nu het risico dat een richtlijn met verouderde normen wordt vastgesteld.
Ook het mogelijk blijven van verbranding van gevaarlijke afvalstoffen in bijstookinstallaties,
zoals cementovens, leek haar niet terecht. Zij zag daarnaast het gevaar van
export van gevaarlijke afvalstoffen. Is het mogelijk dat transporteurs die
stoffen gaan aanmerken als brandstof en op die manier de richtlijn ontduiken?
Verder blijft het ook na aanvaarding van de richtlijn mogelijk dat dioxines
en andere gevaarlijke stoffen via rookgasreiniging in het water terechtkomen,
terwijl voorts in de richtlijn uitzonderingen worden gemaakt voor bijvoorbeeld
karkasverbranding en verbranding van gevaarlijk ziekenhuisafval. Al met al
vond zij dat er genoeg reden voor de minister is om niet akkoord te gaan met
de ontwerp-richtlijn. Dat leidt dan weliswaar tot uitstel, maar dan is het
tenminste mogelijk om een werkelijk goede richtlijn op te stellen.De heer Crone (PvdA) nam bij punt 3 aan dat de Europese Commissie
bij het opstellen van haar raming voor Nederland is uitgegaan van een daling
met 3%, zoals ook in het NMP is vastgelegd. Daarnaast vond hij dat vanwege
Nederland met kracht dient te worden ingebracht dat er in EU-verband een energieheffing
moet komen, daarbij verwijzend naar het al genomen besluit om die heffing
in 1996 in Nederland in te voeren. Zelfs dient niet alleen in EU-verband,
maar op mondiale schaal gekomen te worden tot CO2-emissiebeperkingen.
Op dat punt is er trouwens een duidelijke spanning met punt 4, waar wordt
aangegeven dat een aanscherping van het Klimaatverdrag voor de periode na
2000 zal worden bepleit. Hoe kan nu aan ontwikkelingslanden worden voorgehouden
dat zij de groei van de CO2-emissies dienen te beperken, terwijl
de EU zelf niet voldoet aan hetgeen al was afgesproken voor de
periode tot 2000 en ook niet eens bereid blijkt te zijn tot invoering van
een energieheffing?Het leek hem een goede gedachte (omdat het waarschijnlijk niet zal lukken
om op de conferentie in Berlijn met alle landen overeenstemming te bereiken)
om een protocol te ontwikkelen, waarbij hij ervan uitging dat dit een soort
«zwaan-kleef-aan-protocol» wordt, d.w.z. dat een aantal landen
zich hierop verbinden en andere landen later kunnen toetreden. Daarnaast steunde
hij graag het al gevoerde pleidooi om serieus te starten met joint implementation-projecten,
waarbij het niet alleen om Oosteuropese, maar ook om Derde Wereld-landen dient
te gaan. Overigens mag dit niet ontaarden in een beloning voor landen die
zelf niets willen doen.Wat punt 5 betreft, voelde hij veel voor een benadering van vrachtwagens
op dezelfde manier als de hoofdstuk-benadering inzake geluidhinder van vliegtuigen.
Hij zou graag zien dat dit als een positieve suggestie door Nederland op de
Milieuraad wordt ingebracht. Verder wees hij erop dat strenge milieu-eisen
ook kunnen leiden tot grotere kansen voor bedrijven op de internationale markt.
Bij wijze van voorbeeld noemde hij DAF, een bedrijf dat ook uit milieu-oogpunt
uitstekende produkten maakt en daarmee een goede positie op de markt kan innemen,
o.a. met het oog op de hoge eisen die de Alpenlanden thans stellen aan vrachtwagens.Bij dit punt merkte hij verder nog op dat veel research- en development-subsidies
vanwege de EU zijn gericht op schone autotechniek. Het leek hem zinvol om
ervoor te pleiten die subsidies ook eens te richten op andere technieken.Ten slotte had hij begrepen dat de oorspronkelijke richtlijn inzake geïntegreerde
preventie en bestrijding van verontreiniging niet alleen het negatieve punt
van de mogelijke afwijking van de best beschikbare technieken bevatte, maar
ook het positieve punt inhield dat de intensieve veehouderij (vooral de grotere
eenheden) onder de richtlijn zou vallen. In het nu voorliggende compromis-voorstel
zijn de criteria versoepeld, waardoor de richtlijn nu nog maar op een veel
beperktere groep intensieve veehouderijbedrijven van toepassing is. Zal het
aannemen van deze richtlijn dan een stap terug betekenen ten opzichte van
het Nederlandse mestbeleid? Antwoord van de ministerDe minister zei, ingaande op de opmerkingen over punt 1, dat
met name Griekenland, Frankrijk, Spanje en Ierland grote problemen ondervinden
bij het halen van de uitfaseringsdatum (het jaar 2000) en er dan ook met kracht
op aandringen deze datum te verschuiven naar 2010. Dit onderwerp is ook in
de oktober-raad besproken en toen is door Denemarken de bereidheid getoond
om zo nodig verwijderingscapaciteit beschikbaar te stellen. De minister had
een dergelijk aanbod niet gedaan, want Nederland zou zich dat niet kunnen
permitteren, gezien de beschikbare verwerkingscapaciteit. Zij vond het vooral
teleurstellend dat landen als Frankrijk de datum van het jaar 2000 niet halen,
al besefte zij dat het hier om een gecompliceerde zaak gaat. Zij was voornemens
morgen in de Milieuraad opnieuw te pleiten voor het jaar 2000 als uitfaseringsdatum
en vooral omdat ook andere lidstaten aan diezelfde datum willen vasthouden,
zal dat wel enige invloed hebben op de nu nog achterblijvende lidstaten. Zeker
voor landen als Frankrijk, België en het Verenigd Koninkrijk is het op
zichzelf niet plezierig om in dezelfde groep te zitten als Griekenland, Spanje
en Ierland, want het zegt iets over hun staat van dienst en in het algemeen
willen zij graag tot de groep noordelijke landen behoren.Overigens heeft het geen zin om morgen al te kritisch te zijn op dit punt,
want het is toch nodig dat de Gemeenschap als geheel verder komt op het pad naar uitfasering. Bedacht moet hierbij ook worden dat er in een
land als Italië sprake is van een ernstige problematiek bij bijvoorbeeld
de afvalverwerking, omdat er vrijwel geen enkele infrastructuur op dat vlak
is. Het is op zichzelf terecht om te pleiten voor het in àlle lidstaten
implementeren van dezelfde milieuregelgeving, maar een land als Italië
moet daarvoor wel eerst nog enorm veel inspanningen verrichten. Wat meer ruimte
en wat meer geduld is daarom toch nodig. De bewindsvrouwe onderschreef de
vanmiddag vanuit de Kamer geuite zorgen en was ook van plan deze in de Milieuraad
naar voren te brengen, maar anderzijds vroeg zij ook begrip voor de positie
waarin andere lidstaten soms verkeren. Het leek haar overigens zinvol om in
de Milieuraad aandacht te vragen voor de mogelijkheid om gelden uit de cohesiefondsen
mede te besteden aan infrastructurele milieuvoorzieningen.In landen waar de economische activiteiten groeien, neemt ook de CO2-uitstoot toe. De grootste «groeier» in dit verband is
op dit moment Spanje, terwijl ook in Portugal de CO2-uitstoot vrij
sterk toeneemt. Wel moet worden bedacht dat, gerekend per hoofd van de bevolking,
Nederland nog steeds op de eerste plaats staat waar het de omvang van de CO2-uitstoot betreft. Zij zegde een overzicht van kengetallen op dit punt
toe. De conclusie moet in ieder geval zijn dat het op dit moment niet goed
gaat met het beleid tot beperking van de CO2-emissies en het vorige
voorzitterschap heeft daarom indertijd een emotioneel beroep op de lidstaten
gedaan en in het bijzonder bij de noordelijke lidstaten erop aangedrongen
om een groter deel van de EU-taakstelling voor hun rekening te nemen. Dat
is nog niet zo eenvoudig te realiseren, maar bijvoorbeeld in Duitsland zijn
er wel mogelijkheden om veel winst te behalen, o.a. door het sluiten van elektriciteitscentrales
in de voormalige DDR die nog steeds worden gestookt op bruinkool. De minister
wilde zich desondanks blijven inzetten voor verlaging van de CO2-uitstoot
in Nederland, zoals zij al had gezegd bij de recente begrotingsbehandeling,
en de sluiting over enige jaren van een grote kolencentrale zal ook zeker
effect hebben.Joint implementation, bijvoorbeeld met Oosteuropese landen, kan in dit
verband een belangrijk instrument zijn. Op dit moment wordt nagegaan hoe hier
vorm aan gegeven kan worden en op vrij korte termijn kunnen hier waarschijnlijk
voorstellen over worden verwacht. Deze vergen wel enige voorbereidingstijd,
want joint implementation is toch minder gemakkelijk dan op het eerste gezicht
lijkt. Overigens kan joint implementation geen vluchtweg zijn, in die zin
dat dan de eigen doelstelling wel vergeten kan worden.De bewindsvrouwe wilde enige voorzichtigheid betrachten waar het gaat
om doelstellingen in het kader van het Klimaatverdrag na het jaar 2000. De
Raad heeft al aangegeven dat een aanscherping zou moeten plaatsvinden om de
uiteindelijke doelstelling, namelijk stabilisatie op een veilig niveau, te
halen, maar op dit moment valt nog niet te zeggen wat een realiseerbaar doel
is. Op zichzelf wilde zij verder gaan op dit vlak, maar het leek haar ook
niet verstandig om al te fraaie vergezichten te schilderen, nu het al zo moeilijk
blijkt om de reeds afgesproken doelstellingen te bereiken. Zij onderkende
dat een scherpe doelstelling inspirerend kan werken en landen ertoe kan motiveren
om extra hun best te doen, maar een doelstelling die niet bereikt kan worden,
werkt in het algemeen juist sterk demotiverend. Er zijn natuurlijk scherpere
maatregelen denkbaar om de CO2-uitstoot nog verder terug te dringen,
maar zij ging ervan uit dat daar geen politiek draagvlak voor te vinden is.
Zij had al bij de begrotingsbehandeling toegezegd, alles op alles te zullen
zetten om een vermindering van 3% te halen, maar een vermindering van 5% (zoals
ook wel is bepleit) achtte zij volstrekt onhaalbaar. Daarvoor zijn bijvoorbeeld
minstens twaalf autoloze zondagen per jaar nodig. Verlenging van de openingstijden
van winkels draagt overigens niet bij tot verbetering van de milieukwaliteit. Zij merkte hierbij nog op dat concrete ontwerp-teksten voor de conferentie
in Berlijn pas op de volgende Milieuraad, in maart 1995, aan de orde komen.
Over dit onderwerp kan dus bij een volgend overleg met de Kamer verder worden
gesproken.Op de recente Europese Top in Essen is, naar aanleiding van een initiatief
van de Nederlandse minister-president, afgesproken dat gelijkgestemde lidstaten
de ruimte krijgen om een energieheffing in te voeren. Het Duitse voorzitterschap
heeft zich ingespannen om voortgang te boeken en te pogen tot een voorstel
te komen waar op de komende Milieuraad alle lidstaten zich aan zouden willen
binden. Op zichzelf zou ook de minister wel aan dat laatste hechten. Mocht
dat niet lukken (en de kans daarop is niet gering, gezien de scepsis op dit
punt bij de Ecofin-Raad), dan zal Nederland zelf per 1 januari 1996 een energieheffing
invoeren.Ingaande op de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen, in het bijzonder
de kwestie van de bijverbranders (zoals cementovens), wees zij erop dat die
kwestie niet in Nederland speelt. In Nederland wordt het chemisch afval namelijk
volledig verbrand bij de AVR, hetgeen ook enig energie-rendement geeft. Er
is in Nederland maar één cementoven. De mogelijkheid tot bijverbranding
houdt in dat tot 40% gevaarlijk afval mag worden bijgestookt in een cementoven,
waarbij in dat geval geldt dat voldaan moet worden aan 40% van de emissie-eisen
die gelden voor de AVR, en voor de overige 60% voldaan moet worden aan de
eisen die gelden voor de installatie zonder bijstoken, dus de allerstrengste
eisen die voor afvalverbrandingsinstallaties gelden. Van deze mogelijkheid
tot bijverbranding van afvalstoffen in een cementoven wordt echter in Nederland
geen gebruik gemaakt. Verder is in de Nederlandse regelgeving vastgelegd dat
afval alleen mag worden geëxporteerd naar elders als het daar op een
hoogwaardiger manier wordt verwerkt. De voorgestelde richtlijn betekent derhalve
voor Nederland geen verslechtering.Aanvullend merkte zij nog op voornemens te zijn, op dit punt de vinger
aan de pols te houden. Ook was zij graag bereid de door de heer Esselink ontvangen
stukken van belanghebbenden nader te bekijken, en daarbij tevens te bezien
of inderdaad geen strijd optreedt met het energieconvenant dat indertijd door
het ministerie van Economische Zaken met de cementindustrie overeen is gekomen.
Zij zegde toe de Kamer daarover afzonderlijk te informeren.Zij wilde zich in de komende Milieuraad niet verzetten tegen de nu voorliggende
ontwerp-richtlijn inzake verbranding van gevaarlijk afval, ook niet nu het
Europees Parlement zich ertegen heeft uitgesproken, omdat er met deze richtlijn
al met al sprake is van milieuwinst. De richtlijn legt immers een bepaalde
bodem. Dat is niet strijdig met het door Nederland ingenomen standpunt bij
de ontwerp-richtlijn inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van
verontreiniging, dat altijd de «best beschikbare technieken» het
uitgangspunt moet zijn. Zij vond dat bij dit criterium ook de kosten van die
technieken een rol mogen spelen en zij beschouwde dan ook extreem dure technieken
niet vanzelfsprekend als «beschikbare technieken». In EU-verband
baseert men zich op de Duitse TA-Luft-normen; die worden gezien als de «best
beschikbare technieken».Zij was aangesproken door de suggestie van de heer Crone om vrachtwagens
op eenzelfde manier te benaderen als de hoofdstuk-benadering inzake geluidhinder
van vliegtuigen. Die hoofdstuk-benadering blijkt in de praktijk goed te werken.
Enige jaren geleden waren hoofdstuk 3-vliegtuigen nog volop in discussie en
inmiddels wordt er al bijna niet meer met dit soort vliegtuigen gevlogen en
is de discussie nu verlegd naar de geluidhinder van hoofdstuk 2-vliegtuigen.
Met die hoofdstuk-benadering zou inderdaad kunnen worden verhinderd dat niet-schone
vrachtwagens van de wegen in de EU gebruik maken. Verder was zij bereid de
opmerkingen van de stichting Natuur en Milieu te betrekken bij
het nadere onderzoek dat zal moeten plaatsvinden. Ook zij vond dat de discussie
over accijns op kerosine gevoerd dient te worden. Er is al een Europese richtlijn voor het mestbeleid, waar Nederland nog
niet aan voldoet. Er wordt echter wel naar gestreefd om aan die richtlijn
te gaan voldoen.Nederland heeft zich indertijd met hand en tand tegen de ontwerp-richtlijn
voor verpakking en verpakkingsafval verzet, maar de inhoud van de richtlijn
is nu toch geworden wat al werd gevreesd en het verzet ertegen wordt maar
door een gering aantal lidstaten (naast Nederland ook Duitsland en Denemarken)
onderschreven.Nederland heeft de Alpenovereenkomst niet ondertekend omdat Nederland
geen Alpen-land is. Dat neemt niet weg dat Nederland wel zeer veel waarde
hecht aan bescherming van de Alpen en zich ook in de discussie daarover mengt.De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,De Vries BIJLAGE Aan de Voorzitter van de Vaste Commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van de Tweede Kamer der Staten-Generaal 's-Gravenhage, 8 december 1994Hierbij zend ik u, mede namens de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,
de geannoteerde agenda van de Raad van de Europese Unie (Milieu) van 15/16
december 1994 te Brussel.Ten aanzien van agendapunt 15, concept-Richtlijn van de Raad betreffende
de verbranding van gevaarlijk afval, zult u nog nader worden geïnformeerd.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer GEANNOTEERDE AGENDA T.B.V. DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE
(MILIEU), 15/16 DECEMBER 1994 1. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende
de verwijdering van PCB's/PCT's (Pb. EG C299/91)Het voorliggende voorstel heeft betrekking op de verwijdering van PCB's
en PCT's uit apparaten en dient ter vervanging en uitbreiding van Richtlijn
76/403 terzake. Het voorstel was reeds in 1988 ingediend en in 1991 gewijzigd
naar aanleiding van het advies van het Europees Parlement. In de tussentijd
is een aanzienlijke hoeveelheid regelgeving tot stand gekomen, zoals de Richtlijn
gevaarlijke afvalstoffen en de Verordening overbrenging van afvalstoffen.
Om consistentie met de bestaande regelgeving te bereiken heeft het Duitse
voorzitterschap in samenwerking met de Commissie begin augustus 1994 een gewijzigde
en sterk vereenvoudigde tekst voorgelegd.Kern van de besprekingen betreft het jaar van uitfasering. Nederland streeft
naar het opnemen van het jaar 2000 als uitfaseringsdatum, zoals afgesproken
in PARCOM-kader. Echter, gezien het gebrek aan verwijderingscapaciteit voor
PCB's/PCT's zou een aantal lidstaten op zijn vroegst in 2010 aan deze verplichting
kunnen voldoen. De PARCOM-lidstaten zullen in ieder geval de mogelijkheid
behouden om de afspraak van uitfasering per 2000 te kunnen handhaven.Voorst bestaat ten aanzien van een aantal technische punten nog verschil
van mening.Het voorzitterschap zal in deze Raad streven naar besluitvorming. 2. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad tot vaststelling
van een Europese lijst van gevaarlijke afvalstoffenRichtlijn 91/689 betreffende gevaarlijke afvalstoffen heeft tot doel de
wetgevingen van de lidstaten inzake het gecontroleerde beheer van gevaarlijke
afvalstoffen onderling aan te passen. De Commissie had zes maanden voor de
implementatiedatum van deze richtlijn, te weten 12 december 1993, een lijst
van «gevaarlijke afvalstoffen» moeten vaststellen, hetgeen echter
niet is gebeurd. Implementatie van de richtlijn zonder genoemde lijst is voor
een aantal lidstaten niet mogelijk. In maart 1994 heeft de Raad derhalve besloten
om de implementatiedatum van de richtlijn uit te stellen.In deze Raad ligt een voorstel voor bovengenoemde lijst voor. Deze lijst
is bindend maar niet-limitatief, en is opgesteld op basis van de criteria
genoemd in de bijlagen van Richtlijn 91/698.Tijdens deze Raad kan besluitvorming plaatsvinden. 3. Communautaire strategie ter beperking van de energie-efficiëntie,
inclusief CO2/energieheffingTijdens de Milieuraad van december 1993 werd besloten tot ratificatie
van het VN Klimaatverdrag. Tevens werd bepaald dat de werkzaamheden met betrekking
tot de benodigde instrumenten om de doelstellingen op klimaatgebied te kunnen
bereiken, waaronder het Commissievoorstel inzake een CO2/energieheffing,
zouden worden voortgezet. De Gemeenschap heeft zich tot doel gesteld de gezamenlijke
CO2-uitstoot in het jaar 2000 te stabiliseren op het niveau van
1990.Tijdens de Milieuraad van maart 1994 heeft de Raad de Commissie verzocht
om een overzicht te maken van de CO2-uitstoot in de individuele
lidstaten op basis van de tijdens de INC-9 (Klimaatverdrag) afgesproken methodiek
en om een schatting te maken van de CO2-uitstoot van de Gemeenschap
in het jaar 2000. Tijdens de Milieuraad van juni jongstleden heeft de Commissie
een eerste rapport terzake gepresenteerd. Volgens de schatting
van de Commissie zal de CO2-uitstoot van de Gemeenschap in het
jaar 2000 tussen 4 en 12% boven het niveau van 1990 liggen. In het licht hiervan
pleit Nederland ervoor dat met spoed meer duidelijkheid komt over de voortgang
van het klimaatbeleid in de lidstaten en op Gemeenschapsniveau.Nederland ziet een CO2/energiefheffing als belangrijk instrument
ter uitvoering van de verplichtingen onder het Klimaatverdrag. Tijdens de
Milieuraad van maart jongstleden werd een ambtelijke «High Level Group»
ingesteld die op basis van een vastgesteld mandaat verschillende kwesties
met betrekking tot een CO2/energieheffing zou bestuderen. Deze
kwesties betreffen onder meer de aandelen CO2 en energie in de
grondslag van een heffing, burden sharing, de relatie tussen de heffing en
accijnzen, en het effect van een heffing op de concurrentiepositie van de
Europese industrie. De besprekingen binnen de High Level Group hebben echter
tot weinig voortgang geleid. In oktober 1994 kon de Raad dan ook geen overeenstemming
bereiken over de door het voorzitterschap opgestelde concept-Raadsconclusies.
Nederland hecht bijzondere waarde aan de belangrijkste elementen van bovengenoemde
conclusies, te weten: het vastleggen van de nationale doelstellingen voor
de beperking van de CO2-uitstoot; een «mix» van instrumenten
inzetten, zoals energiebesparende maatregelen, verbetering van de technologie
en CO2-eisen voor motorvoertuigen; gefaseerde invoering c.q. verhoging
van de accijns op primaire brandstoffen. Nederland is van mening dat van een
verhoging van de accijns op brandstoffen een reëel effect op de prijzen
dient uit te gaan. In het kader van de Raad EcoFin is het voorstel voor een
CO2/energieheffing eveneens onderwerp van discussie.Sinds de Milieuraad van oktober jongstleden heeft het Duitse voorzitterschap
getracht door middel van bilaterale gesprekken voortgang te boeken in het
dossier. Onduidelijk is nog hoe het voorzitterschap dit punt tijdens deze
Raad wenst te behandelen. 4. Voorbereiding van de eerste conferentie van de partijen
bij het VN-Kaderverdrag inzake klimaatveranderingHet Klimaatverdrag is 21 maart 1994 in werking getreden. De eerste Conferentie
van Partijen (CvP) vindt plaats van 28 maart tot 7 april 1995 in Berlijn.In deze Raad liggen concept-Raadconclusies voor, waarin de mening van
de lidstaten wordt weergegeven ten aanzien van een aantal belangrijke onderwerpen
die tijdens de eerste CvP aan de orde zullen komen.Onder meer wordt de Commissie opgeroepen om vóór de CvP
met een aantal maatregelen voor broeikasgasreducties te komen voor de periode
tot 2005 en 2010. Tevens wordt gepleit voor aanscherping van het Klimaatverdrag,
aangezien de huidige verplichtingen onvoldoende geacht worden om de uiteindelijke
doelstelling, namelijk stabilisatie van de broeikasconcentraties op een veilig
niveau, te bereiken. Deze aanscherping zou kunnen plaatsvinden door middel
van een protocol. Voorts streven de lidstaten er naar om na de CvP te starten
met een beperkte proefperiode voor zogenaamde Joint Implementation-projecten.Nederland kan instemmen met de voorliggende concept-conclusies. 5. Milieu en VervoerTijdens de Milieuraad van oktober jongstleden kon geen overeenstemming
worden bereikt over de voorliggende concept-Raadsconclusies, waarin het belang
van de integratie van milieuaspecten op het terrein van verkeer en vervoer
werd benadrukt. Afgesproken werd om de tekst te herzien, waarbij met name
de algehele teneur («constructiever» dan de voorliggende tekst)
in ogenschouw zou worden genomen.Voor liggen derhalve herziene concept-conclusies die het belang van zowel emissiebeperkende maatregelen als maatregelen ter beperking
van het verkeersvolume onderstrepen. Nederland is van mening dat naast deze
maatregelen tevens aandacht besteed zou moeten worden aan het bieden van milieuvriendelijke
alternatieven.Alhoewel tijdens de Milieuraad van oktober jongstleden verschillende lidstaten,
waaronder Nederland, een pleidooi hebben gehouden voor goede afstemming en
samenwerking in het kader van de Milieu- en de Trantsportraad, heeft de bespreking
van voorliggende concept-conclusies alleen in Milieuraadskader plaatsgevonden.Nederland juicht dit Duitse initiatief toe en kan instemmen met de voorliggende
conclusies. 6. Voorbereiding van de derde bijeenkomst van de Commissie
voor Duurzame OntwikkelingNaar verwachting zal het voorzitterschap verslag doen van de stand van
zaken met betrekking tot de voorbereiding binnen de Unie van deze bijeenkomst,
die zal plaatsvinden van 11–28 april 1995. Nederland heeft zich steeds
voorstander getoond van een gezamenlijke voorbereiding binnen het traject
van de Raden Milieu en Ontwikkelingssamenwerking.In het kader van de EU-voorbereiding heeft Nederland zich bereid getoond
om met betrekking tot het onderwerp «duurzaam landbeheer» het
voortouw te nemen. 7. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad inzake geïntegreerde
preventie en bestrijding van verontreiniging (Pb. EG C311/93)Het voorliggende voorstel beoogt een integrale aanpak van milieuvervuiling
door (grotere) bedrijven, met het doel te voorkomen dat problemen worden doorgeschoven
van het ene milieucompartiment naar het andere. Via een vergunningensysteem
moeten emissies worden voorkomen dan wel tot een minimum worden beperkt. Nederland
acht dit voorstel in het kader van het Europees milieubeleid van groot belang.
Nederland is met een aantal andere landen van mening dat bij het vaststellen
van de vergunning (en het opstellen van algemene regels) Best Beschikbare
Technieken (BBT) altijd het uitgangspunt dient te zijn, terwijl milieukwaliteitseisen
dienen als preliminaire voorwaarde. Derhalve is de mogelijkheid die in het
Commissievoorstel geschapen wordt om BBT los te laten voor Nederland onacceptabel.
Het voorliggende voorstel van het Duitse voorzitterschap komt tegemoet aan
de Nederlandse wensen.Voorts bevat het voorstel bepalingen inzake de coördinatie in geval
van een systeem met meerdere vergunningen, inzake de openbaarheid van aanvragen,
besluiten en controleresultaten, inzake de uitwisseling van technische informatie
tussen de lidstaten, en het vaststellen van bepaalde emissiegrenswaarden op
communautair niveau.Nederland is van mening dat de richtlijn zich met name moet concentreren
op de doelstellingen en dat het instrumentarium overgelaten moet worden aan
de lidstaten. In concreto zou dit inhouden dat het Nederlandse stelsel van
algemene regels, conform de Wet milieubeheer naast de vergunning gehandhaafd
moet kunnen blijven.In deze Raad zal een voortgangsrapportage plaatsvinden. 8. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende
het op de markt brengen van biociden (Pb. EG C239/93)Voor de «niet-landbouw-bestrijdingsmiddelen» wordt op Europees
niveau het begrip «biociden» gebruikt. Het voorliggende voorstel
vormt een aanvulling op Richtlijn 91/414 betreffende het op de markt brengen
van gewasbeschermingsmiddelen («landbouw-bestrijdingsmiddelen»)
en stelt een vergelijkbare aanpak voor. Het doel van de Biociden-richtlijn is de harmonisatie van regelgeving
voor bestrijdingsmiddelen binnen de Gemeenschap teneinde belemmeringen en
oneerlijke concurrentieverhoudingen op te heffen. Tegelijkertijd moet met
betrekking tot het gebruik van deze bestrijdingsmiddelen een hoog beschermingsniveau
van mens en milieu gewaarborgd worden.Een in één lidstaat toegelaten produkt, dient in principe
op basis van een vorm van «wederzijdse erkenning» toegelaten te
worden op de hele EG-markt. Nederland kan instemmen met dit systeem, maar
is van mening dat lidstaten het recht moeten behouden om expliciet toestemming
voor toelating te geven. Toelating c.q. afwijzing van biociden in de lidstaten
dient plaats te vinden volgens gemeenschappelijk vast te stellen beginselen,
de zogenaamde «common principles». Deze gemeenschappelijke beginselen
zijn nog niet vastgesteld. Aangezien door middel van deze «common principles»
pas echt wordt bepaald in welke mate een hoog beschermingsniveau van mens
en milieu gewaarborgd is meent een aantal lidstaten, waaronder Nederland,
dat de Raad de «common principles» samen met de richtlijn dient
vast te stellen.Nederland is van mening dat, conform het huidige Nederlandse beleid, voor
bepaalde middelen een vereenvoudigde procedure mogelijk is, mits het principe
«één produkt, één toelating» onverlet
blijft.In deze Milieuraad zal een voortgangsrapportage plaatsvinden. 9. Voorstel voor een Beschikking van de Raad betreffende
de sluiting van de Overeenkomst inzake de bescherming van de Alpen (Alpenovereenkomst)Op 7 november 1991 is in Salzburg de Alpenovereenkomst getekend door zes
landen (waaronder de lidstaten Duitsland, Frankrijk en Italië), alsmede
door de Gemeenschap. Het verdrag beoogt instandhouding en bescherming van
het Alpenecosysteem en een duurzame ontwikkeling van de alpine regio's. Alhoewel
Nederland het verdrag niet heeft ondertekend hecht zij bijzondere waarde aan
bescherming van de Alpen.Tijdens deze Raad kan besluitvorming over ratificatie door de EU plaatsvinden. 10. Tenuitvoerlegging van de Communautaire wetgeving inzake
milieu Naar verwachting zal de Commissie rapporteren over de omzetting en uitvoering
van het Gemeenschapsrecht voor zover het milieu betreft. Tijdens de Milieuraad
van december 1992 werd afgesproken in principe jaarlijks aandacht te besteden
aan dit onderwerp. 11. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende de beheersing van de uitstoot van vluchtige organische
verbindingen (VOC's) als gevolg van de opslag van benzine en de distributie
van benzine vanaf terminals naar benzinestations (Pb. EG C227/92)De bemiddelingsprocedure tussen de Raad en het Europees Parlement heeft
tot een gezamenlijke tekst geleid. Instemming van de Raad met deze tekst zal
op korte termijn als hamerstuk worden geagendeerd. Dit punt is derhalve van
de Milieuraadsagenda verwijderd. 12. Voorstel voor een Richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad betreffende verpakking en verpakkingsafval (Pb. EG C285/93)De bemiddelingsprocedure tussen de Raad en het Europees Parlement heeft
tot een gezamenlijke tekst geleid. Instemming van de Raad met deze tekst zal
op korte termijn als hamerstuk worden geagendeerd. Dit punt is derhalve van
de Milieuraadsagenda verwijderd. 13. Voorstel voor een Verordening van de Raad inzake stoffen
die de ozonlaag aantasten (Pb. EG C301/94)In juni 1994 bereikte de Raad een gemeenschappelijk standpunt over dit
voorstel, dat voornamelijk de ozonlaagaantastende stoffen HCFK's en methylbromide
betreft. Aangezien het Europees Parlement in november 1994 het gemeenschappelijk
standpunt zonder wijzigingen heeft goedgekeurd, zal het voorstel op korte
termijn als hamerstuk worden geagendeerd. Dit punt is derhalve van de Milieuraadsagenda
verwijderd. 14. Voorstel voor een Verordening van Raad houdende eerste
wijziging van Bijlage I van verordening (EEG) nr. 2455/92 van de Raad betreffende
de in- en uitvoer van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen (Pb. EG C213/94)Het voorliggende voorstel beoogt actualisering van Bijlage I van Verordening
2455/92. Deze bijlage bevat een lijst van chemische stoffen, die in de Gemeenschap
verboden dan wel aan strenge beperkingen onderworpen zijn en waarvoor daarom
bij uitvoer kennisgeving aan autoriteiten van derde landen moet plaatsvinden.In november 1994 heeft het Europees Parlement in tweede lezing een aantal
amendementen ingediend, die echter door de Commissie niet zijn overgenomen.
Een aantal door het Parlement voorgestelde amendementen betreft Verordening
2455/92 zelf, die echter geen onderdeel is van het voorliggende voorstel.
Voorts stelt het Parlement voor om een aantal chemicaliën aan Bijlage
I toe te voegen. Echter, voor deze chemicaliën bestaat nog geen regeling
binnen de Gemeenschap zelf. De Commissie heeft toegezegd dat zodra een dergelijke
regeling er is, een voorstel ingediend zal worden om deze chemicaliën
aan de Bijlage toe te voegen.Indien unanimiteit bestaat kan de Raad het voorstel definitief aannemen. 15. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad betreffende
de verbranding van gevaarlijk afval (Pb. EG C232/94)In dit voorstel worden stringente voorschriften aangegeven die de negatieve
effecten van verbranding van gevaarlijke afvalstoffen op de menselijke gezondheid
en het milieu moeten voorkomen of tot een minimum beperken. Met betrekking
tot dioxines en furanen worden per 1/1/1997 grenswaarden van 0.1 ng/m3 ingesteld, tenzij 6 maanden daarvoor nog geen geharmoniseerde meetmethoden
beschikbaar zijn. Tot die tijd moeten deze waarden tenminste als richtwaarden
gehanteerd worden. De richtlijn geeft mede voorschriften voor installaties
die – hoewel niet in hoofdzaak voor dat doel ontworpen – tevens
gevaarlijke afvalstoffen verbranden, zgn. bijstookinstallaties.In november 1994 heeft het Europees Parlement in tweede lezing het gemeenschappelijk
standpunt van de Raad verworpen, omdat het van mening is dat de voorgestelde
grenswaarden niet streng genoeg zijn. Inzake de hoogte van emissiegrenswaarden
biedt de tekst van de richtlijn wel de ruimte tot het nemen van nationaal
verdergaande maatregelen.Indien unanimiteit bestaat kan de Raad het voorstel definitief aannemen. 16. Voorstel voor een Richtlijn van de Raad tot wijziging
van Richtlijn 88/609/EEG inzake de beperking van de emissies van bepaalde
verontreinigende stoffen in de lucht door grote stookinstallaties (Pb. EG
C 213/94)In maart 1994 bereikte de Raad een gemeenschappelijk standpunt ten aanzien
van het onderhavige voorstel, dat ten doel heeft Richtlijn 88/609 aan te vullen
met bepalingen voor nieuwe installaties met een vermogen tussen 50 en 100
MWth. De richtlijn schrijft voor nieuwe installaties met een vermogen tussen
50 en 100 MWth een emissiegrenswaarde van 2000 mg SO2/M3 voor,
maar laat aan de lidstaten de ruimte om verdergaande eisen te stellen. In
tweede lezing heeft het Europees Parlement het voorstel verworpen, aangezien
twijfel bestaat aan de belofte van de Commissie om eind 1994 een verslag te
publiceren over de toepassing van Richtlijn 88/609 en om in 1995 een voorstel
tot herziening van de Richtlijn te zullen voorleggen. De Commissie heeft echter
verklaard deze beloften wel te zullen nakomen.Indien unanimiteit bestaat kan de Raad het voorstel definitief aannemen. 17. Voorstel voor een Beschikking van de Raad tot vaststelling
van een vierjarenprogramma (1994–1997) met het oog op de ontwikkeling
van periodieke officiële milieustatistieken (Pb. EG C 213/94) Doel van het door voorliggende Beschikking vastgestelde programma is het
verkrijgen van de voor communautaire milieubeleid relevante statistieken,
zo veel mogelijk door middel van het gebruikmaken en coördineren door
Eurostat van de bureaus voor de statistieken van de lidstaten. Centraal staat
de samenwerking en coördinatie tussen Eurostat en het Europees Milieu
Agentschap.Het Europees Parlement heeft in tweede lezing enkele, hoofdzakelijk redactionele,
amendementen voorgesteld, die grotendeels door de Commissie zijn overgenomen.
In deze Raad kan het voorstel definitief worden aangenomen. 18. (evt.) Voorstel voor een Richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 86/662/EEG betreffende de
beperking van geluidsemissies van hydraulische graafmachines, kabelgraafmachines,
dozers, laders en graaflaadmachines (Pb. EG C 213/94)Het voorliggende voorstel voorziet in een wijziging van de geluidsniveaus
voorgeschreven in Richtlijn 86/662, die slechts geldig zijn tot december 1994.
Het voorstel schrijft in twee fasen een verlaging van de toelaatbare geluidsniveaus
voor de betreffende categorie grondverzetmachines voor.Tijdens de Milieuraad van maart jongstleden werd een gemeenschappelijk
standpunt bereikt. In tweede lezing heeft het Europees Parlement twee amendementen
ingediend, die door de Commissie niet zijn overgenomen. De amendementen hebben
echter geen betrekking op de inhoud van het voorstel maar op het meer principiële
punt van de rol van het Parlement binnen het comité dat in het kader
van de Richtlijn zal worden opgesteld. Door middel van een bemiddelingsprocedure
tussen de Raad en het Parlement zal getracht worden overeenstemming over het
voorstel te bereiken. 19. (evt.) Voorstel voor een Richtlijn van het Europees
Parlement en de Raad inzake de indeling, de verpakking en het kenmerken van
gevaarlijke stoffenVoor ligt een voorstel tot codificatie van Richtlijn 67/548 en de talloze
wijzigingen van deze Richtlijn. Aangezien geen inhoudelijke wijzigingen worden
voorgesteld kan in deze Raad besluitvorming plaatsvinden. XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Wolters (CDA), Te
Veldhuis (VVD), Van den Berg (SGP), Verspaget (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Esselink (CDA), ondervoorzitter, M. M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz
(D66), voorzitter, Van Gijzel (PvdA), Verbugt (VVD), Aiking-van Wageningen
(AOV), Poppe (SP), Gabor (CDA), Jorritsma-van Oosten (D66), Augusteijn-Esser
(D66), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA),
M. B. Vos (GroenLinks), Dijksma (PvdA), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), Boers-Wijnberg (CDA), O. P.
G. Vos (VVD), Van Middelkoop (GPV), Houda (PvdA), Bukman (CDA), Van de Camp
(CDA), Oudkerk (PvdA), Fermina (D66), Valk (PvdA), Hoogervorst (VVD), Hendriks,
Bijleveld-Schouten (CDA), Van 't Riet (D66), Reitsma (CDA), Huys (PvdA), De
Graaf (D66), Leerkes (Unie 55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Witteveen-Hevinga (PvdA), Keur (VVD) en H. G. J. Kamp
(VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-08-42.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl