Internationale kinderontvoering; Brief minister over de uitkomsten en aanbevelingen van de ad hoc werkgroep internationale kinderontvoering
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30072, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30072 nr. 1

05-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAd hoc werkgroep internationale kinderontvoeringAantal behandelde inkomende en uitgaande zakenTer hand genomen verbeterpuntenOnderzoek op het terrein van internationale kinderontvoeringOverige voor de belangenorganisaties relevante onderwerpena. Internationaal Kinderontvoering Centrumb. Bilaterale overeenkomsten met niet-verdragslandenc. Schikkingsbevordering door de Centrale autoriteitd. Rechtsbijstand in gezagsprocedures in het land van
herkomste. Toepassing van artikel 28 Paspoortwetf. Vreemdelingenrechtelijke belemmeringeng. SchadefondsOndertekeningBIJLAGE IBIJLAGE II
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30072Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 072Internationale kinderontvoeringnr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 april 2005In vervolg op de brief van 22 oktober 2002 (Just-02-844) heb ik uw
Kamer in mijn brief van 27 april 2004 (Kamerstukken II 2003–2004,
29 520, nr. 2) toegezegd, dat ik u op de hoogte zal stellen van de uitkomsten
en aanbevelingen van de ad hoc werkgroep internationale kinderontvoering.
Met onderhavige brief voldoe ik aan deze toezegging en beantwoord ik tevens
uw brief van 8 februari 2005 (kenmerk: JUST-08-05 bijlage).Ad hoc werkgroep internationale kinderontvoeringNaar aanleiding van het rapport van 22 september 2002 van de stichting
Defence for Children International en de Stichting Gestolen Kinderen over
de situatie in Nederland met betrekking tot internationale ontvoering van
kinderen1, is in het voorjaar van 2003 mede op
verzoek van de Tweede Kamer een ad hoc werkgroep ingesteld om in de procedures
betreffende kinderontvoering verbeterpunten te inventariseren en te realiseren.
Omdat bij de behandeling van gevallen van internationale kinderontvoering
veel organisaties betrokken zijn, is de werkgroep breed samengesteld. De werkgroep
bestond uit vertegenwoordigers van verschillende belangenorganisaties, te
weten de Stichting de Ombudsman, de Stichting Gestolen Kinderen, Defence for
Children International, de Stichting Lawine, International Social Service
en het Rode Kruis (Meldpunt Vermisten), vertegenwoordigers van de rechterlijke
macht, alsmede medewerkers van het ministerie van Justitie, het ministerie
van Buitenlandse Zaken, de Raad voor de Kinderbescherming en het Korps Landelijke
Politie Dienst (KLPD).De werkgroep heeft een aantal verbeterpunten geïnventariseerd. Deze
betreffen vooral praktische zaken. In samenspraak met de werkgroep is een
deel daarvan al gerealiseerd; een deel is nog in ontwikkeling. Voorts is door
vertegenwoordigers van de belangenorganisaties een aantal onderwerpen genoemd
waarvan zij het van belang achten dat er aandacht aan wordt besteed.De werkgroep heeft haar werkzaamheden afgerond en is inmiddels opgeheven.
In vervolg hierop zal voorlopig tweemaal per jaar een beleidsoverleg
plaatsvinden waaraan de betrokken organisaties en departementen zullen deelnemen.In onderhavige brief ga ik op een aantal van de door de werkgroep naar
voren gebrachte (verbeter)punten dieper in. Om een beter inzicht te geven
in de omvang van internationale kinderontvoering naar en vanuit Nederland
geef ik u echter allereerst een overzicht van het aantal zaken dat de Centrale
autoriteit internationale kinderontvoering de afgelopen jaren heeft behandeld.Aantal behandelde inkomende en uitgaande zakenZoals bekend wordt de tussenkomst van de Centrale autoriteit gevraagd
bij kinderontvoering naar Nederland of de omgang met een kind dat woonachtig
is in Nederland, en kinderontvoering uit Nederland naar een ander land of
de omgang met een kind dat woonachtig is in het buitenland. Men spreekt respectievelijk
over inkomende en uitgaande zaken.In de afgelopen drie jaren is het aantal inkomende zaken ongeveer gelijk
gebleven: 200220032004Teruggeleidingszaken332631Omgangsregeling867Bij de uitgaande zaken is een toename te zien: 200220032004Teruggeleidingszaken587076Omgangsregeling21110In de bij deze brief gevoegde bijlage zijn de statistische gegevens per
land opgenomen.Ter hand genomen verbeterpuntenVoornoemde verbeterpunten betreffen vooral praktische zaken zoals heldere
informatieverschaffing, voldoende deskundigheid bij betrokken instanties (m.n.
politie), eenduidig optreden (bijv. van politie en OM).Zoals hiervoor is aangegeven, zijn in samenspraak met de werkgroep de
verbeterpunten ter hand genomen en is een deel ervan reeds gerealiseerd. Zo
is de voorlichtingsbrochure over internationale kinderontvoering in nauw overleg
met de Stichting Gestolen Kinderen en de Stichting Lawine geheel herzien en
is de opleiding aan de Politieacademie op dit terrein verbeterd. Wat betreft
een eenduidig strafrechtelijk vervolgingsbeleid is nog overleg gaande met
het Openbaar Ministerie. De bedoeling is dat de officieren van Justitie een
gezamenlijke lijn volgen als het gaat om het strafrechtelijk vervolgen van
de ouder die het kind ongeoorloofd heeft meegenomen naar een ander land. Tevens
is de Centrale autoriteit in samenspraak met het KLPD doende om een protocol
te maken voor elk politiebureau met het antwoord op de vraag hoe te handelen
in geval van een kinderontvoering. Over de inhoud van het protocol vindt momenteel
overleg plaats met deze organisaties.Onderzoek op het terrein van internationale kinderontvoeringNaast de inventarisatie van mogelijke verbeterpunten heeft de werkgroep
ook aanbevolen onderzoek te laten verrichten naar de gang van zaken rond internationale
kinderontvoering. Ter uitvoering hiervan zal het Wetenschappelijk Onderzoek-
en Documentatie Centrum (WODC) van mijn ministerie in het voorjaar
van 2005 onderzoek verrichten. Kort gezegd richt dit onderzoek zich op het
inventariseren van positieve en negatieve (faciliterende en belemmerende)
factoren bij procedures inzake internationale kinderontvoering. Het onderzoek
dient inzicht te verschaffen in de oorzaken en motieven die een rol spelen
bij internationale kinderontvoering en in de gevolgen van de ontvoering voor
(het welzijn van) het kind. Tevens wordt aandacht besteed aan de informatievoorziening
aan ouders die te maken krijgen met (dreigende) internationale kinderontvoering.
Er wordt naar gestreefd dit onderzoek vóór 1 oktober 2005
af te ronden. Aan de hand van de uitkomsten van dit onderzoek wordt bezien
of, en zo ja, op welke punten het beleid van de Centrale autoriteit aanpassing
behoeft.Overige voor de belangenorganisaties relevante onderwerpenNaast de hiervoor genoemde punten hebben de vertegenwoordigers van de
belangenorganisaties in de werkgroep nog een aantal onderwerpen genoemd die
zij van belang achten. Het betreft in het bijzonder de volgende.a. Internationaal Kinderontvoering CentrumDe vertegenwoordigers van de belangenorganisaties zijn van mening dat
er in Nederland een professionele, laagdrempelige organisatie moet komen die
in het bijzonder opkomt voor de belangen van kinderen voor, tijdens en na
een internationale kinderontvoering. Beoogd wordt een centraal punt dat advies,
informatie en ondersteuning verleent aan alle betrokkenen (zowel instanties,
advocaten als partijen) teneinde kinderontvoering te voorkomen en betrokken
partijen te begeleiden wanneer kinderontvoering heeft plaatsgevonden. In Nederland
bestaat een dergelijke organisatie niet. Momenteel is een dergelijke organisatie
in oprichting (het Internationaal Kinderontvoering Centrum (IKOC)). Terzake
is aan mij een verzoek gedaan voor een startsubsidie. Mede aan de hand van
de uitkomsten van voornoemd onderzoek door het WODC zal ik hierop beslissen.
Aan de verzoeker, de Stichting de Ombudsman te Hilversum, is dit bericht.b. Bilaterale overeenkomsten met niet-verdragslandenHet terughalen van kinderen na een kinderontvoering verloopt in het algemeen
beter als het desbetreffende buitenland is aangesloten bij het Haags Kinderontvoeringsverdrag.
Om aansluiting bij dit verdrag te stimuleren, is uitgangspunt om geen bilaterale
verdragen te sluiten met niet-verdragslanden. Omdat de Noord-Afrikaanse staten
tot nu toe niet bereid zijn gevonden partij bij het Haags Kinderontvoeringsverdrag
te worden, wordt door een aantal Europese landen geprobeerd medewerking bij
kinderontvoering te realiseren door het sluiten van bilaterale verdragen met
deze staten. Uit de praktijk van landen die hierin voorgingen (bijv. Frankrijk,
België) blijkt echter dat ook via deze bilaterale verdragen geen praktische
vooruitgang wordt geboekt. Het lijkt de belangenorganisaties niettemin de
moeite waard om energie te investeren in bilaterale contacten met bepaalde
niet-verdragsstaten.Egypte komt als meest problematische niet-verdragsland naar voren. De
Nederlandse ambassade in Egypte is actief op zoek naar praktische oplossingen
voor de problematiek van kinderontvoering. Daartoe zijn en worden gesprekken
gevoerd met de ministeries van Buitenlandse Zaken en van Justitie en met mensenrechtenorganisaties.
De mogelijkheid van een Memorandum of understanding, een intentieverklaring
tussen de twee landen, wordt onderzocht.In dit verband is verder van belang dat in het kader van de Haagse Conferentie
voor het Internationaal Privaatrecht in 2004 een rechtersconferentie is gehouden, waaraan, naast een aantal West-Europese landen, zeven
landen uit het gebied rond de Middellandse Zee hebben deelgenomen. Dit initiatief
zal een vervolg krijgen. De bedoeling is juridische deskundigen in de mediterrane
regio vertrouwd te maken met de oplossingen van het Haags Kinderontvoeringsverdrag,
en problemen in de relaties met die landen op een praktische wijze op te lossen.c. Schikkingsbevordering door de Centrale autoriteitHet uitgangspunt van het Haags Kinderontvoeringsverdrag (HKOV) is dat
het in het belang van het kind is dat het na een ongeoorloofde meename zo
snel mogelijk terug gaat naar het land van herkomst. Het is tevens in het
belang van het kind dat de ontvoerende ouder vrijwillig meewerkt aan de teruggeleiding.
Het is de taak van de Centrale autoriteit van het land waarnaar een kind is
ontvoerd, om alle passende maatregelen te nemen om «te verzekeren dat
het kind vrijwillig wordt teruggegeven of een schikking in der minne wordt
bereikt» (artikel 7, tweede lid, onder c, HKOV). Bij het bereiken van
een schikking is de Centrale autoriteit primair gericht op de terugkeer van
het kind, maar ook een andere oplossing is denkbaar, bijvoorbeeld overeenstemming
over de vaste verblijfplaats van het kind gecombineerd met een goede omgangsregeling.
Wanneer dat in de beginfase niet lukt, is het entameren van een gerechtelijke
procedure noodzakelijk. Maar ook tijdens of na deze procedure kan tot een
schikking in der minne worden gekomen. De rol van de Centrale autoriteit is
daarbij niet die van neutrale tussenpersoon. Zij komt op voor de achtergebleven
ouder, voorzover het belang van het kind daarbij niet in het gedrang komt.
Van (onpartijdige) mediation of bemiddeling door de centrale autoriteit kan
naar mijn mening geen sprake zijn. Wel kan de Centrale autoriteit bemiddeling
door externe deskundigen aanbevelen. Overigens heeft de Centrale autoriteit
uiteraard een schikkingsbevorderende attitude.Met betrekking tot inkomende zaken is aandacht gevraagd voor de (onwenselijke)
situatie dat de moeder die uit bijvoorbeeld de Verenigde Staten (VS) met de
kinderen naar Nederland is gekomen, en na een teruggeleidingsbevel van de
Nederlandse rechter samen met het kind naar de VS wil terugkeren, in de praktijk
dan vaak op het probleem stuit dat zij geen onderdak en geen inkomen heeft
en geen netwerk van familie of vrienden op wie zij een beroep kan doen.Voorts bestaat er wel ongenoegen over dat de Centrale autoriteit de taak
heeft toe te zien op de uitvoering van het Verdrag en deze in dit verband
optreedt als procesvertegenwoordiger van de achtergebleven ouder (dubbele
rol van de Centrale autoriteit).Het overleg over deze onderwerpen is voor mij aanleiding geweest om bij
inkomende zaken (kinderontvoering naar Nederland) nog eens te kijken naar
de mogelijkheden van de Centrale autoriteit om tussenkomst te verlenen.Het komt nogal eens voor dat na een teruggeleidingsbevel van de rechter
een ouder aangeeft wel te willen meewerken aan een (vrijwillige) terugkeer
van het kind naar het land van herkomst, maar dat deze dan zelf mee terug
wil. Deze ouder wil dan garanties dat hij/zij onderdak heeft en een bedrag
aan levensonderhoud ontvangt. In veel gevallen zal het in het belang van het
kind zijn, met name als het heel jong is, dat de ontvoerende ouder mee terug
gaat naar het land van herkomst. In de afgelopen maanden heeft deze het kind
immers verzorgd en opgevoed. Het mee teruggaan bewerkstelligt dan dat deze
ouder niet het contact met het kind (tijdelijk) verliest.Ik acht het onwenselijk dat zaken als deze pas na het teruggeleidingsbevel
aan de orde komen. Om die reden is het huidige (gewijzigde) beleid van de
Centrale autoriteit dat deze reeds bij aanvang van het contact met de achtergebleven
ouder de mogelijkheid schikking bespreekt en daarbij het mede
terugkeren van de ontvoerende ouder aan de orde stelt. De Centrale autoriteit
stelt zich dan pro-actief op in plaats van te wachten tot deze (al dan niet
na het teruggeleidingsbevel) condities stelt voor een vrijwillige terugkeer
van het kind, zoals hiervoor beschreven. Wanneer het mee terugkeren van de
ontvoerende ouder in het belang is van het kind, mag ook van de achtergebleven
ouder immers worden verwacht dat hij coöperatief is bij diens terugkeer.Komt men tot overeenstemming, dan kan de Centrale autoriteit in een brief
aan de ontvoerende ouder de afspraken bevestigen. Komt men niet tot overeenstemming,
dan kan dat punt in de procedure die dan volgt, bij de rechter aan de orde
komen tijdens de mondelinge behandeling van de zaak. De rechter kan dan beoordelen
of hij dat wil meenemen bij zijn beoordeling of er een weigeringsgrond is
in de zin van art. 13, eerste lid, onder b (ondragelijke toestand) van het
verdrag. Wanneer men er tijdens de mondelinge behandeling alsnog uitkomt en/of
de in het land van herkomst achtergebleven ouder toezeggingen doet, kan de
rechter deze opnemen in de overwegingen van zijn beschikking. Het maken van
afspraken, hoe dan ook vastgelegd, geeft uiteraard geen garantie dat deze
in het land van de gewone verblijfplaats van het kind zullen worden nageleefd.
Men zal aldaar zonodig moeten procederen ter verkrijging van een executoriale
titel.Uit de inleiding bij deze paragraaf over schikkingsbevordering blijkt
dat ik van mening ben dat de verplichtingen van de Nederlandse Centrale autoriteit
uit hoofde van het Verdrag heel wel verenigbaar zijn met haar door de wet
opgelegde taak om op te treden als procesvertegenwoordiger van de achtergebleven
ouder. Overigens meen ik dat de communicatie met de ontvoerende ouder op dit
punt kan worden verbeterd. Ik zal bezien of de brief die door de Centrale
autoriteit aan de ontvoerende ouder wordt gestuurd, op dit punt nog kan worden
verduidelijkt.d. Rechtsbijstand in gezagsprocedures in het land van
herkomstTevens is aan de orde gekomen het punt dat de ontvoerende ouder in de
procedure omtrent het gezag die in VS plaatsvindt (na de teruggeleiding),
niet de mogelijkheid heeft om een goede advocaat te vinden vanwege het gebrek
aan inkomen. De ontvoerende ouder is afhankelijk van de van overheidswege
gefinancierde rechtshulp, die in de VS, zo is de klacht, erbarmelijk is. De
achtergebleven (Amerikaanse) ouder zou wel een goede advocaat kunnen betalen
en daardoor steeds de gezagsprocedure winnen.De Nederlandse rechter kan volgens een aantal belangenorganisaties aan
een teruggeleidingsbevel voorwaarden verbinden ten behoeve van de met het
kind mee terugkerende ouder. Het Haags Kinderontvoeringsverdrag biedt daar
naar hun mening ruimte voor. Een voorbeeld van een dergelijke voorwaarde zou
zijn dat het kind slechts terug moet naar het land van herkomst, indien in
dat land gefinancierde rechtsbijstand voor de terugkerende ouder in de gezagsprocedure
wordt gegarandeerd. De niet-verstrekking van gefinancierde rechtsbijstand
zou in die visie een weigeringsgrond opleveren in het kader van artikel 13,
eerste lid, HKOV. Uiteraard is het aan de rechter om zich uit te spreken over
een dergelijk verweer. Voor zover mij bekend is een dergelijk verweer in Nederland
nimmer gehonoreerd. Dat is begrijpelijk aangezien het verdrag uitgaat van
een restrictieve uitleg van de weigeringsgronden. Uitgangspunt is dat het
kind er belang bij heeft naar het land van zijn gewone verblijfplaats terug
te keren. De eventueel op de terugkeer volgende gezagsprocedure in het land
waar het kind gewoonlijk verblijft, blijft voor de verantwoordelijkheid van
partijen zelf.In de brief aan uw Kamer van 31 januari 2001 (Kamerstukken II, 2000–2001,
27 400 VI, nr. 50) heeft mijn ambtsvoorganger aangegeven het van
groot belang te achten dat in buitenlandse procedures inzake gezag en omgang
na kinderontvoering voor de betrokken Nederlandse ouders adequate
rechtshulp voorhanden is, ook indien zij onvoldoende financiële middelen
hebben om de benodigde rechtsbijstand zelf te bekostigen. Om te bevorderen
dat de toegang tot de rechter in het buitenland in deze procedures wordt vergemakkelijkt,
is hiervoor reeds aandacht gevraagd tijdens het overleg van de Bijzondere
Commissie van de Haagse Conferentie over het functioneren van het Haags Kinderontvoeringsverdrag
in het najaar van 2001. Tijdens het overleg van deze Bijzondere Commissie
in 2006 zal deze kwestie opnieuw aan de orde worden gesteld.e. Toepassing van artikel 28 PaspoortwetHet komt voor dat een kind naar het buitenland is ontvoerd en dat ten
behoeve van de teruggeleiding naar Nederland het kind een paspoort of ander
reisdocument nodig heeft. De ouder die (als enige) het gezag heeft en die
namens het kind een paspoort aanvraagt voor dat kind bij de gemeente om dit
vervolgens naar het desbetreffende buitenland te zenden, krijgt in de regel
nul op rekest, omdat het kind niet in persoon voor de burgerlijke stand kan
verschijnen. Het uitgangspunt is immers de persoonlijke verschijningsplicht
van de aanvrager van een reisdocument (in dit geval het kind) of voor het
bij te schrijven kind. Voor deze situatie is aandacht gevraagd. Artikel 28,
derde lid, van de Paspoortwet, waarin dit is geregeld, is in 2001 aangescherpt
onder meer juist om kinderontvoering te voorkomen. Na overleg met Buitenlandse
Zaken merk ik hierover op dat kinderontvoering en de beoogde teruggeleiding
van een kind in een concreet geval als een dermate zwaarwegende reden kan
gelden dat een uitzondering kan worden gemaakt op het, ook in het buitenland
strikt toegepaste, vereiste van het in persoon verschijnen. Het zou in de
toekomst daarom in uitzonderingsgevallen mogelijk moeten zijn dat de ouder
die als enige het gezag heeft, zich meldt bij een consulaire post in het buitenland
en indien het kind niet in persoon kan verschijnen, dat ten behoeve van het
kind een zogeheten laissez passer wordt verstrekt aan de ouder, opdat beiden
gezamenlijk het betreffende land kunnen verlaten. Alvorens de consulair ambtenaar
tot afgifte van het reisdocument kan over gaan, dient wel voldoende zekerheid
te bestaan omtrent de identiteit van het kind en aan de overige voorwaarden
tot verstrekking van een reisdocument te zijn voldaan.f. Vreemdelingenrechtelijke belemmeringenVoorts zijn drie onderwerpen van vreemdelingenrechtelijke aard aan de
orde gesteld. Opgemerkt is dat lange onzekerheid bij ouders over hun verblijfsrecht
in Nederland een factor is die kinderontvoering bevordert. Dit aspect zal
worden meegenomen bij voornoemd onderzoek door het WODC.Tevens is opgemerkt dat het ontbreken van een geldige verblijfstitel vaak
gevolgen heeft voor de mogelijkheden tot vaststelling van omgang met die kinderen.
Ook is er op gewezen dat de visumplicht voor de ouder voor het bezoeken van
een in Nederland woonachtig kind, belemmerend kan werken voor een goede omgangsregeling.
In dit verband is opgemerkt dat een visum door Nederland vaak wordt geweigerd
om te voorkomen dat men zich in Nederland vestigt. Belemmering van de omgang
kan leiden tot kinderontvoering. Ook deze punten zullen worden meegenomen
bij het onderzoek door het WODC.g. SchadefondsDoor belangenorganisaties is de suggestie gedaan om naar analogie aan
het Schadefonds Geweldsmisdrijven een vergelijkbaar fonds voor slachtoffers
van kinderontvoering in het leven te roepen voor kinderen en ouders die het
slachtoffer zijn van een ontvoering naar het buitenland, dan wel
om de criteria om in aanmerking te komen voor een vergoeding uit het Schadefonds
Geweldsmisdrijven te wijzigen. Zoals mijn ambtsvoorganger bij brief van 17 juli
2001 aan uw Kamer in het kader van de vaststelling van de begroting voor het
jaar 2001 reeds heeft bericht (Kamerstukken II, 2000–2001, 27 400
VI, nr 85), is het Schadefonds Geweldsmisdrijven ingericht als een fonds dat
slachtoffers tegemoet komt in de schade die zij lijden als gevolg van een
opzettelijk tegen hen gepleegd geweldsdelict dat ernstig letsel veroorzaakte,
terwijl zij hun schade niet elders kunnen verhalen. Mijn ambtsvoorganger heeft
aangegeven dat dit fonds kan openstaan voor slachtoffers van kinderontvoering
als tevens sprake is van vrijheidsberoving of gijzeling. In dat geval kunnen
de wettelijke vertegenwoordigers van het betrokken kind namens het kind een
beroep doen op het Schadefonds. Ik acht een uitbreiding van de mogelijkheid
om een beroep te doen op een fonds, niet opportuun. Daarbij neem ik in aanmerking
dat de Nederlandse overheid al kosten voor haar rekening neemt onder meer
door het beschikbaar stellen van ambtenaren die de zaak behandelen (ministerie
van Justitie (Centrale autoriteit), Ministerie van Buitenlandse zaken, Nederlandse
vertegenwoordiging in het buitenland).Uit het voorgaande blijkt dat er veel is gebeurd, maar ook dat er nog
veel te doen is op het gebied van internationale kinderontvoering. Het is
dan ook mijn bedoeling om uw Kamer eind 2005 (zo spoedig mogelijk na afronding
van eerder genoemd onderzoek door het WODC) nader te berichten over het verdere
verloop van de hiervoor genoemde zaken.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerBIJLAGE I 200220032004Teruggeleiding (inkomend)332631 Teruggeleiding (uitgaand)587076 Omgangsregeling (inkomend)847 Omgangsregeling (uitgaand)2119Teruggeleiding (inkomend)200220032004verdragsland       Australië313België411Bosnië1  Brazilië 1 Bulgarije  1Cayman Isl 1 Colombia  1Denemarken4 3 Duitsland623Engeland524 Frankrijk411Griekenland22 Hongarije1  Israël 11Italië443Macedonie1  Oostenrijk  1Peru  1 Polen 21Portugal2 3 Spanje3 3Turkije1  Tsjechië 1 Venezuela1  VS363Zwitserland1  Teruggeleiding (inkomend)200220032004niet-verdragsland       Iran 1 Ruanda  1Saoed-Arabie  1Teruggeleiding (uitgaand)200220032004verdragsland       Australië213België135 Bosnië  2Brazilië 21 Canada1 1 Costa Rica  1 Denemarken  1 Dominicaanse Rep  1 Duitsland695Engeland596 Frankrijk415Griekenland2 2 Hongarije111Ierland12 Italië211Joegoslavië 1 Luxemburg1  Malta1  Noorwegen  1Nw. Zeeland 11 Oekraïne  1Polen221Portugal 1 Rusland 1 Schotland 1 Spanje474Thailand 13Turkije73 Tsjechië  1Tunesie1 1Venezuela1  VS449 Wit- Rusland21 Z-Afrika121Zweden113 Zwitserland 1 Teruggeleiding (uitgaand)200220032004niet-verdragsland       N.Antillen 14Bangladesh11 Bonaire1  Egypte232Ghana11 Indonesië 11Irak 12 Iran121 Kenia  1Kuweit1  Libanon  1Libië  1 Marokko122Pakistan111Suriname12 Syrie  1 Verenigde Ar. Emiraten  1Omgangregeling (inkomend)200220032004verdragsland1       België  1Bulgarije  1Duitsland 1 Engeland  1Finland 1 Hongarije 1 Portugal 1 Tsjechië  1VS 2 1 Bij de Centrale Autoriteit is in de jaren 2002, 2003 en 2004
geen sprake geweest van inkomende zaken met verzoeken met betrekking de omgangsregeling
uit niet-verdragslandenOmgangregeling (uitgaand)200220032004Omgangregeling
(uitgaand)200220032004Verdragsland   niet-verdragsland           Bosnië 1 Marokko  1Brazilië  1    Canada 11    Chili 1     Duitsland 1     Engeland 21    Frankrijk 1     Griekenland  1    Ierland 1     Polen 1     Spanje  2    Thailand  1    Turkije 1     VS  1    Z-Afrika 1     Zweden  1    BIJLAGE IIAan de Minister van JustitieDen Haag, 8 februari 2004De vaste commissie voor Justitie wilt u er aan herinneren dat u in uw
brief van 27 april 2004 inzake scheidings- en omgangsproblematiek (29 520,
nr. 2) heeft toegezegd de Kamer aan het eind van 2004 te informeren over de
uitkomsten en aanbevelingen van de ad hoc werkgroep internationale kinderontvoering.De commissie is voornemens om in maart 2005 een rondetafelgesprek te organiseren
over internationale kinderontvoering en zij verzoekt u de einduitkomsten en
aanbevelingen van de ad hoc werkgroep zo spoedig mogelijk aan de Kamer te
sturen.De griffier van de vaste commissie voor Justitie,CoenenXNoot1Met «internationale kinderontvoering» wordt bedoeld een ongeoorloofde
meename van een kind naar een ander land in de zin van het Haags Kinderontvoeringsverdrag.
Het betreft hier een civielrechtelijk begrip. Gemakshalve wordt in het navolgende
veelal gesproken over (internationale) kinderontvoering. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30072-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl