Flexibilisering van de geruisloze doorschuiving; Brief staatssecretaris bij notitie onderzoek mogelijkheden verdere flexibilisering tot geruisloze doorschuiving in inkomstenbelastingsfeer
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28188, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-01-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28188 nr. 1

15-01-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1. Inleiding2. Bestaande mogelijkheden voor geruisloze doorschuiving3. Opties voor verdere flexibilisering3.1. Doorschuiving naar werknemers3.2. Verruiming doorschuiffaciliteit binnen de familiesfeer3.3. Opnemen van een voortzettingseis3.4. Doorschuiving à la carte3.5. Overname tegen schuldigerkenning4. Andere vormen om afrekening in de tijd op te schuiven5. Conclusies
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28188Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 188Flexibilisering van de geruisloze doorschuivingnr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 15 januari 2002Hierbij bied ik u een notitie aan waarin de mogelijkheden tot een verdere
flexibilisering van de mogelijkheid tot geruisloze doorschuiving in de inkomstenbelastingsfeer
worden onderzocht.Met deze notitie wordt uitvoering gegeven aan de motie van de leden Hindriks
en De Vries (TK, 2000/2001, 27 209, nr. 20) en de door mij tijdens de
plenaire behandeling van het Belastingplan 2002 – II gedane toezegging
dat deze notitie nog voor het einde van het jaar aan u zou worden toegezonden
(TK 2001/2002, 28 013, nr. 6). In de notitie kom ik tot de conclusie
dat de meest reële mogelijkheid tot een verdere flexibilisering is gelegen
in een uitbreiding van de huidige faciliteit naar werknemers, en wel langs
de lijn van het amendement van het lid Giskes c.s. (TK, 2001/2002, 28 034,
nr. 8). Ik neem mij daarom voor om zo spoedig mogelijk de inwerkingtreding
van het amendement Giskes c.s. bij koninklijk besluit te bevorderen.De Staatssecretaris van Financiën,W. J. Bos 1. InleidingTijdens de behandeling van het Ondernemerspakket 2001 in de Tweede Kamer
is uitvoerig van gedachten gewisseld over de in dat pakket opgenomen mogelijkheid
van geruisloze doorschuiving van een onderneming naar een mede-ondernemer.
Van mijn kant heb ik daarbij aangegeven dat het verstandig is om nog eens
naar deze faciliteit te kijken en te bezien of de voorwaarde van drie jaar
mede-ondernemerschap de meest geschikte manier is om de doorschuivingsfaciliteit
beheersbaar te houden. Voorts is toen een motie van de leden Hindriks en De
Vries1 aangenomen, waarin wordt verzocht om flexibelere
varianten voor de doorschuifregeling te inventariseren.Vervolgens is tijdens de plenaire behandeling van het Belastingplan 2002
een amendement van het lid Giskes c.s.2 aangenomen.
Dit amendement opent de mogelijkheid om een onderneming ook geruisloos door
te schuiven naar een werknemer die, gedurende de 36 maanden die voorafgaan
aan het tijdstip van de overdracht, in die onderneming werkzaam is geweest.
Inwerkingtreding van dit amendement vindt plaats bij koninklijk besluit.Met deze notitie wordt ter voldoening aan de motie Hindriks/De Vries een
inventarisatie gegeven van mogelijkheden voor meer flexibele varianten voor
de doorschuifregeling. Daarmee wordt tevens de variant uit het amendement
Giskes c.s. in een ruimere context geplaatst. In de notitie wordt de conclusie
getrokken dat de variant uit het amendement Giskes c.s. de meest reële
mogelijkheid is voor verruiming van de doorschuifregeling.2. Bestaande mogelijkheden voor geruisloze doorschuivingIn de inkomstenbelasting bestaat al sinds lange tijd de mogelijkheid om
in het kader van bedrijfsopvolging een onderneming geruisloos, dat wil zeggen
zonder afrekening over de stille en fiscale reserves, door te schuiven. Die
mogelijkheid was onder de wet op de inkomstenbelasting 1964 in beginsel beperkt
tot de familiesfeer3.Bij het Ondernemerspakket 2001, dat onder meer tot doel had om bestaande
fiscale belemmeringen voor (startende) ondernemers zoveel mogelijk weg te
nemen en de kansen voor het ondernemerschap te vergroten, is gezocht naar
mogelijkheden om de reikwijdte van de doorschuiffaciliteit bij bedrijfsopvolging
te vergroten, zonder daarbij het zogenoemde realisatiebeginsel uit het oog
te verliezen. Het realisatiebeginsel houdt in dit verband in, dat belasting
moet worden betaald wanneer een onderneming wordt verkocht. Zou dit beginsel
volledig worden losgelaten, dan zou een onderneming kunnen worden verkocht
zonder dat ooit over de meerwaarde (de stille en fiscale reserves) behoeft
te worden afgerekend.Binnen deze randvoorwaarde is bij het Ondernemerspakket 2001, in navolging
van het rapport «Belastingen bedrijfsleven 21e eeuw» en mede gezien
de beschikbare budgettaire ruimte, gekozen voor een doorschuiving naar mede-ondernemers.De mogelijkheid van doorschuiving naar mede-ondernemers houdt in, dat
geen afrekening plaatsvindt als de overnemer die de onderneming voortzet reeds
gedurende de 3 jaren die voorafgaan aan de overdracht als mede-ondernemer
was betrokken bij de onderneming. Dit betekent dat de onderneming gedurende
die 3 jaren deel moet hebben uitgemaakt van een samenwerkingsverband tussen
de overdrager en de voortzetter, waarbij de voortzetter als ondernemer winst
uit onderneming genoot. De laatstgenoemde eis houdt in dat de onderneming
in die periode mede voor zijn rekening werd gedreven en hij aansprakelijk
was voor verplichtingen met betrekking tot die onderneming.De doorbreking van het realisatiebeginsel is in deze situatie aanvaardbaar omdat het niet gaat om een verkoop van de onderneming aan een willekeurige
derde, maar aan een persoon die reeds geruime tijd bij die onderneming was
betrokken, hetgeen in het belang is van de continuïteit van de onderneming.
De doorbreking gaat bovendien niet zover dat nooit meer over de in de onderneming
neergeslagen meerwaarde behoeft te worden afgerekend. De claim op de meerwaarde
wordt doorgeschoven naar de overnemer, doordat deze in zijn boekhouding verder
moet gaan met de boekwaarden die golden voor de overdrager.Een bezwaar dat tegen de huidige regeling kan worden aangevoerd, is dat
zij geen soelaas biedt als de zittende ondernemer er niets voor voelt om reeds
voor de overdracht de zeggenschap binnen zijn onderneming te delen met een
ander (de mede-ondernemer).3. Opties voor verdere flexibiliseringVoor alternatieven voor of aanvullingen op de huidige doorschuifregeling
zijn verschillende opties denkbaar. In het vervolg van deze paragraaf passeren
zij de revue. Het betreft:• doorschuiving naar werknemers;• doorschuiving naar familieleden;• opnemen van een voortzettingseis;• doorschuiving a là carte;• de overnemer blijft de koopsom schuldig.3.1. Doorschuiving naar werknemersTijdens de parlementaire behandeling van de Wet IB 2001 en van het Ondernemerspakket
2001 heb ik aangegeven dat uitbreiding van de regeling van geruisloze doorschuiving
tot personen buiten de familiesfeer, alleen mogelijk is door materiële
eisen te stellen aan de betrokkenheid van de opvolger. Daaraan is invulling
gegeven met de eis van 3 jaren mede-ondernemerschap voor de overdracht.Voor de betrokkenheid bij en de continuïteit van de onderneming behoeft
er geen wezenlijk verschil te bestaan tussen een voortzetter die voor de overdracht
mede-ondernemer was en een voortzetter die werknemer was. Vanuit die optiek
vormt uitbreiding tot werknemers naar mijn oordeel de meest voor de hand liggende
vorm van verdere flexibilisering van de regeling. De Tweede Kamer heeft deze
mogelijkheid reeds omarmd door het aannemen van het amendement-Giskes.Wel kan nog de vraag worden gesteld of dan geruisloze overdracht aan elke
willekeurige werknemer van de onderneming mogelijk moet zijn, of dat aan dat
werknemerschap nadere eisen moeten worden gesteld. In ieder geval lijkt het
voor de hand te liggen om – analoog aan de regeling voor geruisloze
overdracht naar mede-ondernemers – de eis te stellen dat de werknemer
reeds gedurende een substantiële periode bij de onderneming betrokken
is. Alleen in dat geval kan, dankzij de ervaring die de werknemer met de onderneming
heeft, overdracht aan een werknemer toegevoegde waarde hebben boven overdracht
aan een willekeurige derde. Concreet zou de eis kunnen worden gesteld van
drie jaar werknemerschap voor de overdracht.Voorts kan de vraag opkomen of nog eisen moeten worden gesteld aan de
inhoud van het dienstverband. Te denken valt aan de eis dat de werknemer in
die 3 jaren organisatorische verantwoordelijkheden moet hebben gehad. Een
dergelijke eis is echter niet eenvoudig te formuleren en te controleren door
de Belastingdienst. Ook valt te denken aan de eis dat het dienstverband in
die 3 jaren in kwantitatief opzicht van betekenis moet zijn geweest, bijvoorbeeld
door de voorwaarde te stellen dat het dienstverband van de voortzetter in
uren gedurende elk van die jaren ten minste gelijk was aan het urencriterium
voor de zelfstandigenaftrek (in beginsel 1 225 uur). Het lijkt echter
moeilijk verdedigbaar om zo'n ureneis te stellen voor geruisloze
overdracht aan werknemers, terwijl hij niet wordt gesteld voor de overdracht
aan mede-ondernemers.Uitbreiding van de doorschuiffaciliteit tot werknemers die reeds 3 jaar
bij de onderneming betrokken waren, brengt een budgettair beslag met zich
mee van circa f 5 mln (€ 2,27 mln) per jaar.3.2. Verruiming doorschuiffaciliteit binnen de familiesfeerEen argument dat kan worden aangevoerd voor een afzonderlijke doorschuiffaciliteit
in de familiesfeer naast die voor de overdracht aan mede-ondernemers, is dat
de mogelijkheid van doorschuiving in de familiesfeer al bestaat voor het geval
van overlijden. Zonder een faciliteit voor doorschuiving bij overdracht in
de familiesfeer is het denkbaar dat de overdracht feitelijk wordt uitgesteld
tot het overlijden. Dit is onwenselijk omdat dan niet wordt aangeknoopt bij
het economisch juiste moment van overdracht.De gemaakte keuze voor een algemeen werkende doorschuiffaciliteit waarin
materiële eisen worden gesteld aan de betrokkenheid van de opvolger,
valt echter moeilijk te verenigen met een regeling voor de familiesfeer waarin
die eisen niet worden gesteld. Het moet bepaald niet worden uitgesloten dat
een dergelijke ongelijkheid ook juridisch niet houdbaar is. Dat zou als consequentie
kunnen hebben dat de driejaarseis voor mede-ondernemers zou sneuvelen. Het
laatste zou op gespannen voet staan met het hierboven genoemde realisatiebeginsel.
Ook zou dit een substantiële budgettaire derving tot gevolg hebben (f 200 –
300 miljoen per jaar).3.3. Opnemen van een voortzettingseisTeneinde toepassing van de regeling te versoepelen en eventueel misbruik
van de doorschuiffaciliteit te voorkomen, kan gedacht worden aan het opnemen
van een eis die inhoudt dat de faciliteit wordt teruggenomen indien de overgedragen
onderneming binnen een bepaalde periode niet langer wordt voortgezet. Te denken
valt hierbij aan een periode van bijvoorbeeld drie jaren.Bij een voortzettingseis is echter geen effectieve sanctie denkbaar. Als
na de overdracht niet aan de gestelde eis blijkt te worden voldaan, kan de
faciliteit alleen bij de verkoper worden teruggenomen. Voor de koper ontstaat
aldus een spel zonder nieten. Enerzijds kan hij een lagere aankoopprijs bedingen,
terwijl anderzijds het niet voldoen aan de voortzettingseis hem niet treft.
Dit is frustrerend voor de verkoper omdat deze het gevaar loopt dat hij alsnog
moet afrekenen over de werkelijke waarde van de onderneming ten tijde van
de overdracht, terwijl hij een lagere koopsom heeft ontvangen. Denkbaar is
zelfs dat hij nog niets heeft ontvangen omdat de koopsom schuldig is gebleven,
maar dat hij alsnog wel moet afrekenen. De gevolgen van een en ander zullen
het overnameproces aanzienlijk compliceren waardoor de regeling over haar
doel heen schiet.3.4. Doorschuiving à la carteOnder doorschuiving à la carte wordt verstaan dat de overdrager
bij een geruisloze overdracht van een onderneming de mogelijkheid wordt geboden
om met betrekking tot bepaalde overgedragen vermogensbestanddelen wel af te
rekenen over de daarin besloten stille reserves of de daarop betrekking hebbende
fiscale reserves. Dit kan van belang zijn als de overdrager nog niet verrekende
verliezen heeft of als de overnemer niet alle fiscale claims voor zijn rekening
wil nemen.Een doorschuiving à la carte is reeds enkele keren eerder ter sprake
gebracht. De werkgroep Evaluatie en herziening fiscale tegemoetkomingen en
faciliteiten voor ondernemers, onder voorzitterschap van dr. C.J. Oort, oordeelde
dat er geen reden was voor een doorschuiving à la carte. Met name niet
omdat dit gecompliceerd is en gepaard zou gaan met administratieve lasten.
De subwerkgroep winst van de Werkgroep fiscaal technische herziening van de
loon- en inkomstenbelasting kwam echter tot een andere conclusie. In haar
rapportage deelde de werkgroep mee niet goed in te zien waarom iemand die
wel het meerdere (doorschuiving) mag, niet het mindere (gedeeltelijke afrekening)
zou mogen. Aanbevolen werd dan ook om doorschuiving à la carte mogelijk
te maken.Deze variant heeft als bezwaar dat (stakende) ondernemers een fiscaal
geörienteerd, optimaal evenwicht kunnen gaan zoeken tussen uitstel van
belastingheffing en het ontvangen van een zo hoog mogelijke overdrachtsprijs.
Het uitstel van belastingheffing zou, afhankelijk van de mate waarin van deze
mogelijkheid gebruik wordt gemaakt, tot een budgettaire derving leiden die
in eerste instantie enkele tientallen miljoenen zou kunnen bedragen. Verder
kan sprake zijn van precedentwerking naar de vennootschappelijke sfeer. Ten
slotte leidt deze variant tot aanzienlijke administratieve lasten.3.5. Overname tegen schuldigerkenningIn de praktijk komen gevallen voor waarin de onderneming niet wordt overgedragen
tegen contanten maar tegen een vordering, omdat de overnemer op het moment
van overname nog niet beschikt over voldoende middelen. Een ernstige belemmering
voor deze wijze van overdracht is gelegen in de geldende jurisprudentie van
de Hoge Raad waaruit blijkt dat in zo'n geval de vordering moet worden gerekend
tot het privé-vermogen. Dit betekent dat de overdrager direct moet
afrekenen. Omdat hij de koopsom nog niet heeft ontvangen, zal hij de aanslag
daarbij moeten voldoen uit de liquide middelen die hij voorhanden heeft.In haar rapport van 21 december 1995 heeft de hierbovengenoemde subwerkgroep
winst mijn ambtsvoorganger verzocht om in dit geval het standpunt in te nemen
dat nog geen sprake is van stakingswinst voorzover de aflossingen de boekwaarde
van de overgedragen onderneming niet te boven gaan. Dit verzoek druist in
tegen de hierboven bedoelde jurisprudentie van de Hoge Raad die nog niet zo
lang geleden is bevestigd in het arrest van 14 juli 2000, nr. 35646 (BNB 2000/321).
Deze jurisprudentie luidt dat de tegenprestatie voor de overdracht van een
onderneming, of een gedeelte daarvan, in de regel verplicht behoort tot het
privé-vermogen. Dit is slechts anders indien er, kort gezegd, een gerede
kans bestaat dat de overdrager de onderneming in de toekomst weer voor eigen
rekening zal gaan drijven. In het licht van deze jurisprudentie zag mijn ambtsvoorganger
geen mogelijkheden om aan te nemen dat de hierboven genoemde vordering niet
tot een verplichte afrekening moet leiden.Vervolgens kan de vraag worden gesteld, of het wenselijk is een dergelijk
resultaat te bereiken via wetswijziging. Bij de voorbereiding van het Ondernemerspakket
2001 is besloten niet met een voorstel op dit punt te komen. De belangrijkste
redenen daarvoor waren de complexiteit en uitvoeringsproblemen met de daarmee
samenhangende administratieve lasten. Zo is het niet goed mogelijk om af te
bakenen in welke gevallen er werkelijk sprake is van liquiditeitsproblemen
bij de overnemer en er bestaat een risico op welbewust uitstel of afstel –
met name in de familiesfeer – van aflossing. 4. Andere vormen om afrekening in de tijd op te schuivenBij het beantwoorden van de vraag of het wenselijk is om de bestaande
regeling van de geruisloze doorschuiving bij bedrijfsopvolging verder te flexibiliseren,
moet in de beschouwing worden betrokken dat er nog andere mogelijkheden bestaan
om bij de overdracht van een onderneming directe afrekening te voorkomen.
Zo kan voor de stakingswinst een lijfrente worden bedongen (tot een maximum
van f 797 974 of € 362 105). Ook is het mogelijk
om de onderneming te verhuren of over te dragen tegen een winstrecht. Voorts
kan de toetreding tot een samenwerkingsverband in de vorm van een vennootschap
onder firma of een commanditaire vennootschap soelaas bieden.5. ConclusiesBedrijfsoverdrachten kunnen op verschillende wijzen worden gerealiseerd,
waarbij de geruisloze overdracht slechts één van de opties is.
Voor welke mogelijkheid uiteindelijk wordt gekozen, is afhankelijk van de
wens van de overdragende ondernemer of de situatie waarin hij zich bevindt.In deze notitie is bezien, wat de mogelijkheden zijn om te komen tot een
verdere flexibilisering van de geruisloze doorschuiving. De geruisloze overdracht
is in die zin uniek, dat wél sprake is van staking van de onderneming
maar dat afrekening desalniettemin achterwege blijft. Hierdoor wordt het realisatiebeginsel
doorbroken. Juist door de bijzonderheid dat geen afrekening plaatsvindt terwijl
wél de betrokkenheid bij de onderneming verloren gaat, dienen eisen
te worden gesteld aan deze faciliteit.Vanuit de gedachte dat de doorschuivingsfaciliteit is bedoeld om de continuïteit
van de onderneming te stimuleren ligt het voor de hand om de bedoelde eisen
in die richting te zoeken. Dit is ook gebeurd bij de tot- standkoming van
de regeling die thans is opgenomen in de Wet inkomstenbelasting 2001. In die
regeling wordt de betrokkenheid bij de onderneming gevonden in het mede-ondernemerschap.
Omdat er voor de betrokkenheid bij en de continuïteit van de onderneming
geen wezenlijk verschil behoeft te bestaan tussen een voortzetter die gedurende
de drie jaren voor de overdracht mede-ondernemer was en een voortzetter die
gedurende die periode werknemer was, vormt uitbreiding tot werknemers naar
mijn mening de meest voor de hand liggende vorm van verdere flexibilisering.
Aan de andere alternatieven kleven te veel nadelen, zowel van principiële
als van budgettaire aard. Overigens heeft, zoals gezegd, de Tweede Kamer deze
mogelijkheid reeds omarmd door het aannemen van het amendement-Giskes.Een verdere uitbreiding naar de familiesfeer zou een moeilijk te verdedigen
ongelijkheid creëren binnen de doorschuivingsregeling. Het opnemen van
een voortzettingseis zou het overnameproces ongunstig beïnvloeden door
het ontbreken van een sanctiemogelijkheid. Doorschuiving à la carte
kan leiden tot het, vanuit een fiscaal oogpunt zoeken naar een optimaal evenwicht
tussen uitstel van belastingheffing en het ontvangen van een zo hoog mogelijke
overdrachtsprijs. De budgettaire derving zou in eerste instantie enkele tientallen
miljoenen guldens kunnen bedragen. Ook kan precedentwerking naar de vennootschappelijke
sfeer ontstaan. Ten slotte leidt deze variant tot aanzienlijke administratieve
lasten. Doorschuiving tegen schuldigerkenning brengt een niet goed op te lossen
afbakeningsproblematiek met zich mee, en het risico van uitstel of afstel
van de aflossing. XNoot1Kamerstukken II, 2000/2001, 27 209, nr. 20.XNoot2Kamerstukken II, 2001/2002, 28 034, nr. 8.XNoot3Voor de volledigheid merk ik op dat de faciliteit ook kan worden toegepast
ten aanzien van een derde, wanneer de onderneming aan hem toekomt krachtens
erfrecht. Dit zal echter niet veelvuldig voorkomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28188-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl