Europese Raad; Brief minister over de financiële aspecten van de resultaten van de speciale Europese Raad van 24 en 25 maart 1999 te Berlijn
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-20, nr. 83

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-04-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

21501-20 nr. 83

20-04-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleiding en achtergrondDe taakstelling van 1,3 miljardTabel 1. Afdrachtenvermindering Nederland t.o.v. Commissievoorstellen;
in mln guldens in lopende prijzen Tabel 2. Effecten wijzigingen Eigen Middelen besluit;
effecten in 2006, in miljoenen Euro in prijzen 1999 (– = extra afdrachten) Netto positiesTabel 3. Boekhoudkundige netto posities; in %BNP (zonder
uitbreiding) Het Gemeenschappelijk LandbouwbeleidStructuurfondsenMSP-procedureOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-20Europese Raadnr. 83BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 20 april 1999 Inleiding en achtergrondTijdens het overleg met uw kamer van 30 maart jongstleden is mij verzocht
de financiële aspecten van de resultaten van de speciale Europese Raad
van 24 en 25 maart te Berlijn nog eens schriftelijk uiteen te zetten. Voorzover
mogelijk gebeurt dat in deze brief.De financiële relatie van Nederland met de Europese Unie (EU) staat
prominent op de agenda sinds de brief van 14 februari 1995 over de ontwikkeling
van de Nederlandse netto positie vis à vis het EU-budget1. In deze brief werd in feite de basis gelegd voor de Nederlandse inzet
in de onderhandelingen over de Agenda 2000. Centraal daarin stonden het streven
naar een sobere uitgavenontwikkeling in de EU en een betere verdeling van
de netto financiële lasten van de EU. Deze inzet is de afgelopen jaren
door de regering op een consequente wijze naar voren gebracht in verschillende
Europese gremia. De regering voelde zich daarbij krachtig gesteund door de
opstelling van een ruime meerderheid in uw Kamer. Het afgelopen jaar is het
uitdragen van de Nederlandse positie in intensiteit sterk toegenomen en is
gezamenlijk opgetrokken met gelijkgestemde landen, met name Duitsland, Zweden
en Oostenrijk. Het voor Nederland over het geheel genomen succesvolle resultaat
is in belangrijke mate te danken geweest aan dit consequente optreden, dat
uiteindelijk leidde tot begrip bij de Europese partners voor de Nederlandse
standpunten en tot de bereidheid om tot oplossingen te komen voor de Nederlandse
problemen.Een belangrijke doelstelling van de Nederlandse regering was een besparing
te realiseren, ten opzichte van de oorspronkelijke Commissievoorstellen, op
de Nederlandse afdrachten die dit jaar f 11½ miljard belopen.
De doelstelling van f 1,3 miljard lagere afdrachten aan de EU in 2002
is met de afspraken in Berlijn ruimschoots gehaald. De uitgaven van de EU
zijn in de nieuwe Financiële Perspectieven cumulatief liefst EURO 50
miljard lager vastgesteld dan de Commissie voorstelde. Hierdoor,
en door een aantal wijzigingen in het Eigen Middelen Besluit van de EU, komen
de Nederlandse afdrachten aan de EU in 2002 circa f 1,5 miljard lager
uit dan in de oorspronkelijke voorstellen. Daarnaast wenste de Nederlandse
regering een «fair share» in de ontvangsten uit Structuurfondsen.
Het Nederlandse aandeel in de ontvangsten uit de Structuurfondsen is ruwweg
gelijk gebleven aan het aandeel (1,7%) dat Nederland in de afgelopen periode
kreeg. Ten opzichte van het aanvankelijke Commissievoorstel, waarin Nederland
slechts een aandeel van 1,4% kreeg, is dit een aanzienlijke verbetering en
in het licht van het totaalresultaat van «Berlijn» acht de Nederlandse
regering dit een aanvaardbare uitkomst.Natuurlijk verdient het in Berlijn bereikte akkoord niet op alle fronten
de schoonheidsprijs. Zo is er nog geen zicht op afschaffing van de Britse
compensatieregeling en komt er voorlopig geen generiek correctiemechanisme.
Voor de lange termijn is het jammer dat laatstgenoemde maatregel het niet
heeft gehaald. Wel is bemoedigend dat de erkenning die Nederland kreeg voor
zijn excessieve netto betalingspositie een vertaling heeft gevonden in een
aantal corrigerende maatregelen in de afdrachtensfeer. Hoewel de landbouwuitgaven
worden gestabiliseerd op een niveau van gemiddeld EURO 40,5 miljard per
jaar, was het mooi geweest als een deel van deze uitgaven gedeeltelijk voor
rekening van nationale begrotingen was gekomen (cofinanciering). De landbouwhervormingen
worden ten opzichte van de oorspronkelijke Commissievoorstellen voor een deel
een paar jaar uitgesteld of gefaseerd ingevoerd. Dat is afgezet tegen de Nederlandse
wens om te komen tot een meer marktgeoriënteerd landbouwbeleid niet ideaal,
maar de hervormingen worden in ieder geval wel binnen de nieuwe periode voor
de Financiële Perspectieven in gang gezet.Onderstaand zal ik in meer detail ingaan op dit onderhandelingsresultaat.
Niet alle gevraagde informatie is op dit moment beschikbaar. Zo heeft de g.a.
de heer Van den Akker onder meer gevraagd om aandelen in uitgavencategorieën
per land en per jaar. De Commissie heeft aangegeven deze gegevens in ieder
geval niet eerder te kunnen verstrekken dan nadat een nieuw Interinstitutioneel
Akkoord (IIA) is afgesloten. Allereerst passen echter een paar belangrijke
kanttekeningen bij de in deze brief genoemde cijfers. Ten eerste is het onderhandelingsresultaat
van de ER in Berlijn het onderhandelingsresultaat van de Raad en de Commissie.
Dit resultaat moet nog op een aantal punten door de Commissie nader worden
uitgewerkt en ingevuld. Om de nieuwe Financiële Perspectieven (FP) rechtsgeldigheid
te geven, moeten deze bovendien worden opgenomen in een interinstitutioneel
akkoord (IIA) tussen Raad, Commissie en Europees Parlement (EP). De onderhandelingen
over dit IIA lopen nog en kunnen nog tot wijzigingen leiden. Het EP is met
name ontevreden over de conclusie die de ER van Berlijn heeft getrokken inzake
de flexibiliteit, in casu de mogelijkheid om in de jaarlijkse begrotingsronden
af te wijken van de maximale bestedingsruimte die de FP per categorie bieden.
Het EP wenst meer ruimte dan de EURO 200 miljoen waartoe de ER heeft
besloten. Ten tweede zijn sommige van de in deze brief genoemde cijfers mede
afhankelijk van macro-economische ontwikkelingen als economische groei, groei
van de handel en inflatie. De taakstelling van 1,3 miljardDe regeerakkoordtaakstelling van f 1,3 miljard was gerelateerd aan
de voorstellen van de Commissie voor de Agenda 2000. In de Commissievoorstellen
liepen de uitgaven van de EU fors op. De Nederlandse afdrachten aan de EU
liepen in dat scenario dus ook stevig op. In het regeerakkoord is ingezet
op een verlaging van de Nederlandse afdrachten ten opzichte van
het Commissievoorstel. Een besparing op de afdrachten van f 1,3 miljard
in 2002 langs die weg vergde dat de EU-uitgaven ruwweg reëel constant
zouden blijven. In het onderhandelingsproces voorafgaand aan de ER van Berlijn
is een reëel constante uitgavenontwikkeling van de EU dan ook steeds
de Nederlandse inzet geweest. Zeer belangrijk in dit proces was het opnemen
van de zogenaamde «tabel C» in het rapport van de Commissie aan
de Europese Raad van Wenen in december 1998.1
Tot dat moment was het Commissievoorstel voor velen de bodem in de onderhandelingen.
Met «tabel C» (reële stabilisatie) werd deze bodem een flink
stuk lager gelegd.Naast het inbrengen door Nederland en andere gelijkgestemde lidstaten
van «tabel C» is ook het in discussie brengen van het Eigen Middelen
Besluit zeer belangrijk geweest. Het Eigen Middelen Besluit lag officieel
niet ter besluitvorming voor. Door de eigen middelen onderwerp van onderhandeling
te maken, werd een tweede ijzer in het vuur gelegd en werd daarmee de kans
om de besparing van f 1,3 miljard te realiseren vergroot. Samen met Duitsland,
Zweden en Oostenrijk heeft Nederland ingezet op een generiek correctiemechanisme.
In dit mechanisme, dat een limiet op de netto-afdrachten van lidstaten zet,
zou ook de Britse compensatieregeling op moeten gaan. De wens, ook van uw
Kamer, om een eind te maken aan de voorkeursbehandeling van het VK is daarmee
vanaf het eerste begin inzet geweest van de onderhandelingen. Naast een correctiemechanisme
was er een aantal andere mogelijkheden om de Nederlandse afdrachten te verlagen,
zoals een verhoging van de perceptiekosten bij de traditionele eigen middelen
(TEMs), het vervangen van de TEMs en het BTW-middel door één
BNP-middel en een andere, voor Nederland gunstiger, financiering van de Britse
compensatie. Afschaffing van de Britse compensatie wist niet de vereiste unanimiteit
te halen. Wel is het zo dat het VK niet langer het enige land is waarvan een
netto betalingsprobleem wordt erkend. De voorgestelde wijzigingen van het
Eigen Middelen Besluit, in het bijzonder de nieuwe financiering van de Britse
compensatie, zijn ingegeven door de erkenning dat Nederland, Duitsland, Zweden
en Oostenrijk onevenredig bijdragen aan de financiering van de EU. De stap
naar een generiek correctiemechanisme is daarmee een stuk kleiner geworden.
De verschuiving van de financie- ringslasten van de Britse compensatieregeling
vergroot bovendien de druk om deze compensatie af te schaffen.In Berlijn is het gelukt de oorspronkelijke uitgavendoelstellingen van
de Commissie over periode 2000–2006 met EURO 50 miljard aan verplichtingen
terug te dringen. De Nederlandse afdrachten komen daardoor jaarlijks fors
lager uit. Daarnaast verminderen de Nederlandse afdrachten door een verhoging
van de perceptiekostenvergoeding bij de TEMs, een geringer aandeel in de financiering
van de Britse compensatie, een gedeeltelijke vervanging van het BTW-middel
door het BNP-middel en een verlaging van de Britse compensatie door het hierop
in mindering brengen van de zogenoemde «windfall profits». Met
dit laatste wordt gedoeld op het afromen van onbedoelde voordelen die aan
het VK zouden toevallen als gevolg van de voorgestelde wijzigingen in het
Eigen Middelen Besluit. Tabel 1 geeft de vermindering van Nederlandse afdrachten
in 2002 en 2006 weer ten opzichte van de Commissie voorstellen. Deze bedragen
zijn gebaseerd op voorlopige becijferingen door de Commissie. De verhoging
van de perceptiekostenvergoeding gaat in per 2001. Late ratificatie van het
nieuwe Eigen Middelen Besluit zou er toe kunnen leiden dat de hogere perceptiekosten
van 2001 pas in het begrotingsjaar 2002 tot uitbetaling kunnen komen. Het
nieuwe Eigen Middelen Besluit moet volgens de conclusies van Berlijn in ieder
geval vanaf 2002 van kracht zijn. In de tabel is vooralsnog rekening
gehouden met de financiering van EURO 200 miljoen flexibiliteit
per jaar bovenop de FP (kosten voor Nederland: f 20 miljoen). Tabel 1. Afdrachtenvermindering Nederland t.o.v. Commissievoorstellen;
in mln guldens in lopende prijzen  2000200120022006lagere EU-uitgaven160550640780 verhoging
perceptiekosten van 10% naar 25% 360360400 gewijzigde
financiering VK-compensatie  470450 verschuiving
van BTW naar BNP-middel  70150 Windfall
profits VK afboeken van VK-compensatie  1030 Totale
besparing1601 0101 5501 810 Regeerakkoordtaakstelling4259251 300 Tabel 2. Effecten wijzigingen Eigen Middelen besluit;
effecten in 2006, in miljoenen Euro in prijzen 1999 (– = extra afdrachten)  verschuiving
BTW/BNPpercep-tiekos-ten TEMswindfall profits VKfinanciering
VK-comp.Totaalidem in %BNP Nederland62160131774120,09Oostenrijk51– 127971430,06Zweden– 368971080,04Duitsland334– 49394537770,03Ierland19152– 15210,02Portugal27– 24– 2360,00Griekenland30– 74– 2520,00Luxemburg5– 21– 400,00België– 7811910– 52– 10,00Spanje69– 3719– 116– 65– 0,01VK663– 2200– 151– 0,02Frankrijk84– 13150– 292– 289– 0,02Denemarken– 4246– 33– 65– 0,04Finland– 30– 135– 26– 64– 0,05Italië– 537– 11650– 239– 842– 0,07Bron: Europese CommissieTabel 2 geeft per land de effecten weer van de wijzigingen in het Eigen
Middelen Besluit. Uit de tabel blijkt dat deze maatregelen zeer nauw zijn
toegesneden op het beoogde doel: het tegemoetkomen van de vier grote netto
betalers. Het enige andere land dat hiervan meeprofiteert is Ierland. Voor
Denemarken, Finland, Frankrijk, het VK en Italië gaan de afdrachten aan
de EU duidelijk omhoog. Netto positiesVoor het berekenen van netto posities kunnen verschillende definities
worden gebruikt: de boekhoudkundige definitie, de operationele definitie en
de Britse compensatiedefinitie. De definities verschillen van elkaar in de
mate waarin en de manier waarop administratieve uitgaven en traditionele eigen
middelen aan de lidstaten worden toegerekend. Nederland is in 1997 de grootste
netto betaler (in percentage van het BNP) volgens de eerste twee definities.
Volgens de Britse compensatiedefinitie neemt Nederland een tweede positie
in, net achter Duitsland. De erkenning van Nederland als grote netto-betaler
blijkt onder meer uit het rapport van de Commissie over de werking van het
stelsel van eigen middelen van eind 1998.1 In
dit rapport wordt voor het eerst ook de boekhoudkundige definitie van netto
posities opgenomen. In deze definitie worden de traditionele eigen
middelen volledig toegerekend aan de lidstaten waar ze worden geheven.De verslechtering van de Nederlandse netto positie in 2006 die resulteerde
uit de voorstellen van de Commissie, zoals ook is aangegeven in de brief aan
de Tweede Kamer van 3 november 19971, is met het
akkoord van Berlijn omgeslagen in een verbetering. De verschillen tussen de
netto posities van de lidstaten zijn kleiner geworden en daarmee worden de
lusten en lasten dus eerlijker verdeeld. Uit tabel 3 blijkt dat de netto posities
in 2006 ten opzichte van 1999 dichter naar elkaar toe zullen zijn gegroeid.
In deze tabel zijn de kosten van de uitbreiding van de EU buiten beschouwing
gelaten. De kosten voor de uitbreiding zijn vanaf 2002 in de FP opgenomen.
Deze kosten lopen in constante prijzen op van EURO 4,1 miljard in 2002
tot EURO 14,2 miljard in 2006. In 2006 zouden de afdrachten aan de EU
voor de 15 huidige lidstaten daarmee met 0,15% BNP stijgen. Tabel 3. Boekhoudkundige netto posities; in %BNP (zonder
uitbreiding)  19992006België0,400,34 Denemarken– 
 0,01– 0,22 Duitsland–  0,59– 0,51Griekenland4,293,63 Spanje1,351,24 Frankrijk– 0,17– 0,17Ierland3,421,55 Italië– 0,14– 0,16Luxemburg4,304,56 Nederland– 0,83– 0,69Oostenrijk– 0,45– 0,35 Portugal2,872,19Finland– 0,09– 0,13 Zweden– 0,51– 0,44VK– 0,27– 0,30Bron: Europese Commissie Het Gemeenschappelijk LandbouwbeleidTen aanzien van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid heeft de ER van Berlijn
overeenstemming kunnen bereiken over een aanzienlijke beperking van de budgettaire
lasten ten opzichte van het voorstel dat voorlag aan de Landbouw Raad eerder
in maart. Een en ander heeft ertoe geleid, dat de uitgaven in categorie 1
in de periode 2000–2006 gemiddeld op reële stabilisatie, circa
EURO 40,5 miljard, uitkomen. De totale uitgaven in deze categorie komen
gemiddeld EURO 2 miljard per jaar hoger uit, namelijk op EURO 42,5
miljard, omdat aan categorie 1 het nieuwe plattelandsbeleid is toegevoegd.De beperking van de budgettaire lasten is met name mogelijk gemaakt door
uitstel cq. fasering van de hervormingen van bepaalde marktordeningen. Deze
landbouwhervormingen, ingezet door voormalig landbouwcommissaris MacSharry,
zijn gericht op afbouw van de prijssteun voor landbouwproducten. Ter compensatie
van het inkomensverlies ontvangen de landbouwers toeslagen per hectare of
dier. Deze hervormingen, gericht op een marktconformer landbouwbeleid, belasten
de EG-begroting. Immers, er vindt een lastenverschuiving plaats van de consument,
die betaalt voor de hogere prijzen, naar de EG-begroting, waaruit de hectare-
en dierpremies worden betaald.De conclusies van de Europese Raad betekenen evenwel geenszins dat de
hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid van de baan is. Er
is sprake van een gelijkmatiger spreiding van de hervormingen, en daarmee
van de kosten, in de tijd. Tegen deze achtergrond kon Nederland akkoord gaan
met het landbouwpakket. StructuurfondsenHet Commissievoorstel ging uit van een totaal bedrag van bijna EURO 240
miljard voor categorie 2, Structuurmaatregelen, waarvan ruim EURO 218
miljard voor de Structuurfondsen (SF) en ruim EURO 21 miljard voor het
Cohesiefonds. De Nederlandse inzet was reële stabilisatie, uitkomend
op een totaal van EURO 193 miljard voor categorie 2. In Berlijn is uiteindelijk
een enveloppe voor categorie 2 vastgesteld van EURO 213 miljard, waarvan
EURO 195 miljard voor de SF en EURO 18 miljard voor het Cohesiefonds.
Ten opzichte van de Commissie voorstellen zijn de uitgaven in categorie 2
derhalve 27 miljard lager uitgekomen. Bovengenoemde bedragen zijn exclusief 7
miljard pre-accessie steun.Naast de hoogte van het totale bedrag, heeft ook de indicatieve verdeling
over de lidstaten bij de onderhandelingen een belangrijke rol gespeeld. Nederland
heeft in de huidige periode een aandeel van circa 1,7% in Structuurfondsen.
Doorgaan van het Commissievoorstel zou een forse terugval betekenen, met name
veroorzaakt door een teruggang in Doelstelling 3 (m.n. werkgelegenheid). Als
resultaat van de onderhandelingen, waarbij van Nederlandse zijde sterk is
aangedrongen op een eerlijkere verdeling van de middelen, kan Nederland een
bedrag van EURO 3,3 miljard tegemoet zien. Het Nederlandse aandeel is
daarmee gelijk aan dat van de huidige periode. MSP-procedureIn de inleiding heb ik reeds aangehaald dat de onderhandelingen met het
EP over een nieuw IIA nog lopen. Mochten deze onderhandelingen niet tijdig
uitmonden in een nieuw akkoord, dan zal worden teruggevallen op de betreffende
verdragsbepalingen, wat uiteindelijk zal leiden tot het inwerking treden van
de zogenoemde msp-procedure (maximum stijgingspercentage). Deze verdragsprocedure
bepaalt dat de niet verplichte uitgaven voor in dit geval het jaar 2000 ten
opzichte van 1999 niet meer mag stijgen dan met een bepaald maximumpercentage.
In de loop van deze maand wordt het msp door de Commissie meegedeeld. De vraag
is wat een eventuele msp-procedure zal betekenen voor de hoogte van de begroting
2000 en daarmee voor de Nederlandse afdrachten aan de EU.Het msp voor 2000 is het gemiddelde van de nominale groei van de nationale
begrotingen en de BNP's van de lidstaten van 1998 op 1997. Dit percentage
bedraagt volgens de huidige Commissie-raming 2,9%. Voor latere jaren kan dit
cijfer uiteraard anders zijn, maar gezien de huidige lage inflatie, het restrictieve
begrotingsbeleid dat in de meeste lidstaten wordt gevoerd en de huidige groeivooruitzichten,
lijkt het doortrekken van dit cijfer in ieder geval voor de komende paar jaar
niet onrealistisch.Uitgaande van de begroting '99 leidt een msp-scenario1 met een nominaal msp voor 2000 van 2,9% in de periode 2000–2004
tot een lager niveau aan betalingskredieten (bepalend voor de Nederlandse
afdrachten) dan de FP conform Berlijn. Vanaf 2005 zou het msp-niveau
hoger uitkomen.De Nederlandse regering hoopt uiteraard, dat de in Berlijn overeengekomen
Financiële Perspectieven zullen neerslaan in een spoedig af te sluiten
IIA. Mocht onverhoopt moeten worden teruggevallen op de verdragsprocedure
dan lijkt de kans gering dat daarmee nog tijdens deze kabinetsperiode
de situatie optreedt, dat de voorgenomen besparingen op de afdrachten aan
de EU niet zullen worden gerealiseerd.De Minister van Financiën,G. Zalm XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 1994–1995, 24 099, nr. 1.XNoot1Zie mijn brief van 31 december 1998. Tweede Kamer, vergaderjaar 1998–1999,
21 501, nr. 236–07.XNoot1Bulletin van de Europese Unie, Supplement 2/98.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 1997–1998, 25 731, nr. 1.XNoot1Er is uitgegaan van 1,5 msp, omdat het EP het voorstel voor de begroting
door de Raad met een ½ msp mag verhogen. Indien de Raad zijn 1e lezing
van de begroting afsluit met 1 msp groei, kan het EP dit derhalve verhogen
tot 1,5 msp. Als de Raad echter bijvoorbeeld tot 0,5 msp in zijn 1e lezing
van de begroting besluit, mag het EP aanvullen tot 1 msp. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-20-83.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl