Kostenbeheersing in de zorgsector; Verslag algemeen overleg over beperkende maatregelen fysiotherapie en oefentherapie Cesar en Mensendieck en enkele gerelateerde onderwerpen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24124, nr. 64

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

24124 nr. 64

25-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24124Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 56 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 124Kostenbeheersing in de zorgsectornr. 64VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 25 november 1997De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 29 oktober 1997 overleg gevoerd met minister Borst-Eilers
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de beperkende maatregelen
fysiotherapie en oefentherapie Cesar en Mensendieck en enkele gerelateerde
onderwerpen (24 124, nrs. 59 en 62).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels) was verheugd dat de
minister het voorstel van de commissie lijst tot uitbreiding van de lijst
chronische aandoeningen grotendeels overneemt. Wel wilde zij van de minister
weten of het nu iedere keer zo lang gaat duren, voordat de lijst aangepast
kan worden na het constateren van een aantal knelpunten.Uit de klachtenregistratie komt vooral naar voren dat het aantal behandelingen
of de vergoeding niet toereikend is, hetgeen spoort met het feit dat de standaard
is beperkt tot negen behandelingen, terwijl vóór de invoering
van de beperkende maatregelen gemiddeld 12,7 behandelingen nodig waren. Mevrouw
Nijpels had de indruk dat het ontbreekt aan voldoende en goede voorlichting
over de beperkende maatregelen. Wat wordt daaraan gedaan?Er zijn nog andere oorzaken van de problemen rond de beperkende maatregelen
aan te wijzen, zoals moeilijke afgrensbaarheid bij artrose. De minister weigert
vooralsnog om, vooruitlopende op de medio 1998 te verwachten evaluatie, het
advies van de commissie lijst op te volgen om soepel met het criterium «moeilijk
afgrensbaar» om te gaan. Dat is een slechte zaak, zeker als bedacht
wordt dat 66% van de fysiotherapiebehandelingen gericht is op het verminderen
van pijnklachten. Mevrouw Nijpels vroeg de minister dan ook om eerder met
een versoepeling te komen.Van de ziekenfondsverzekerden heeft 12% geen aanvullende verzekering afgesloten:
wie zijn dat en waarom hebben zij het niet gedaan? Speelt de prijs van zo'n
verzekering een rol en is zo'n verzekering wel toereikend, als bedacht wordt
dat in 28% van deze aanvullende verzekeringen de fysiotherapie niet voor 100%
wordt vergoed? Sinds de invoering van de beperkende maatregelen
zijn ook door de particuliereziektekostenverzekeraars, die daarvóór
nog bijna 100% van het aantal benodigde behandelingen vergoedden, beperkende
maatregelen genomen. Uit een marktonderzoek blijkt dat slechts 56% van de
WTZ-verzekerden een aanvullende verzekering heeft afgesloten waarin fysiotherapie
is opgenomen. Mevrouw Nijpels achtte de minister indirect verantwoordelijk
voor deze ontwikkelingen en wilde weten waar het grote verschil in bijverzekering
ten opzichte van de ziekenfondsverzekerden vandaan komt. Hoe betaalbaar en
toegankelijk zijn de aanvullende verzekeringen voor WTZ-verzekerden? Zij drong
er bij de minister op aan om na te vragen of hierover informatie verkrijgbaar
is, omdat het wel eens zou kunnen zijn dat zij die zich niet aanvullend verzekeren,
nu net de categorie vormen, bijvoorbeeld de ouderen, die het misschien wel
vaker nodig heeft dan een ander.Uit een enquête onder de zorgverzekeraars blijkt dat deze de beperkende
maatregelen administratief zeer belastend vinden en dat de maatregelen bovendien,
door de complexiteit ervan, als zeer klantonvriendelijk worden ervaren en
voor meerdere uitleg vatbaar. Kan de minister iets zeggen over de kosten van
de administratieve en andere rompslomp die een en ander met zich brengt?Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) ervoer de instelling
van de commissie lijst en het feit dat er wat aanvullingen en correcties komen
als positief. Echter, haar fractie heeft voorafgaand aan de huidige regeling
reeds bij de uitvoering de te verwachten problemen aangegeven en daarin ook
gelijk gekregen. Zo worden er weliswaar op grote schaal aanvullende verzekeringen
aangeboden, maar toch is er een groep die geen aanvullende verzekering neemt:
wat is daarvan de oorzaak en om welke groep gaat het?Zij was geschrokken van het aantal van 2228 klachten gedurende de eerste
acht maanden van 1996. Uit de klachten blijkt dat negen behandelingen niet
genoeg zijn; voorts blijken de regels onbekend te zijn. Ook ten aanzien van
de eigenbijdrageregeling blijkt het aan adequate voorlichting te ontbreken,
hetgeen onzorgvuldig is. Wanneer wordt de les geleerd dat, als een regeling
wordt ingevoerd, de mensen die daarmee te maken krijgen, goed moeten worden
voorgelicht? Het zwaartepunt van de problemen ligt bij mensen in de leeftijdscategorie
van 50 tot 80 jaar, een heel kwetsbare groep: ook dat had kunnen worden voorzien
en beter aangepakt kunnen worden.Kortom, mevrouw Oedayraj Singh Varma was niet tevreden en wilde, net als
mevrouw Nijpels, weten wat het allemaal gekost heeft: al die klachten, al
die rompslomp, alle aan te brengen correcties. Zij hoopte dat de aanvullingen
en correcties snel zullen worden doorgevoerd.De nu opgestelde lijst chronische aandoeningen, op grond waarvan men voor
vergoeding in aanmerking kan komen, lijkt keer op keer te moeten worden bijgesteld.
De commissie lijst wijst er zelf op dat ziekten moeilijk afgrensbaar blijken
te zijn. De RVZ wijst erop dat een deel van de fysiotherapie en oefentherapie
aangemerkt moet worden als noodzakelijke zorg en daarmee zonder meer in het
ziekenfonds hoort; maar de instrumenten om noodzakelijke zorg te onderscheiden
van niet-noodzakelijke zorg ontbreken hier nog, aldus de RVZ. Mevrouw Oedayraj
Singh Varma was er vóór dat heel precies nagegaan wordt welke
vormen van fysiotherapie en oefentherapie helpen en welke niet. Zolang dat
niet duidelijk is, moet de functie van de huisarts als poortwachter serieus
genomen worden, in die zin dat wanneer de huisarts vindt dat fysiotherapie
noodzakelijk is, er ook een vergoeding voor moet komen.Mevrouw Oedayraj Singh Varma was niet vóór de onderhavige
regeling en wat haar betreft kan deze de prullenmand in. De heer Rijpstra (VVD) kon zich vinden in de bevindingen van
de commissie lijst en in de instemming ermee van de zijde van de minister.De heer Rijpstra ging nader in op een tweetal knelpunten, artrose en ernstige
mobiliteitsbeperkingen. Bij artrose blijkt de afgrensbaarheid een probleem,
terwijl bij ernstige mobiliteitsbeperkingen sprake kan zijn van het ontbreken
van een duidelijke medische diagnose. Nu is het bij vage klachten voorstelbaar
dat er op een gegeven ogenblik geen recht op fysiotherapie of oefentherapie
is. Maar als patiënten kampen met ernstige beperkingen in de mobiliteit,
roept de constatering dat er geen diagnose gesteld kan worden en dus ook geen
oefentherapie of fysiotherapie voorgeschreven kan worden, vragen op. Kan de
minister uitleggen hoe dit zit? De minister wil, voordat het tot een structurele
wijziging van de regeling op deze terreinen kan komen, eerst kennis nemen
van een pas volgend jaar te verwachten evaluatie van de regeling. Hij zou
graag zien dat deze evaluatie eerder beschikbaar komt, zodat een noodzakelijke
bijstelling in dezen tegelijk met de andere aanpassingen van de lijst per
1 januari 1998 zou kunnen plaatsvinden.De heer Rijpstra was benieuwd naar de resultaten van het bij Zorgverzekeraar
Amsterdam en Omstreken lopende experiment met het dienstenmodel, waarbij het
gaat om een integrale benadering van de patiënt.In hoeverre kunnen fysiotherapeuten, respectievelijk praktijken van fysiotherapeuten,
wat meer handelingsvrijheid krijgen? Immers, er zijn patiënten die kunnen
volstaan met vijf behandelingen, terwijl anderen meer dan negen behandelingen
nodig hebben. Door een volumeafspraak te maken, in die zin dat er binnen een
bepaalde bandbreedte qua behandelingen wordt gebleven, zou je wat meer speelruimte
aan de fysiotherapeut kunnen geven. De heer Rijpstra vond dat de fysiotherapeuten
die verantwoordelijkheid uitstekend aankunnen.De beperking fysiotherapie moest 200 mln. opleveren en dit blijkt te zijn
gelukt, maar tegelijkertijd zijn er ook volume-effecten opgetreden die 50
mln. hebben opgebracht, plus een opbrengst in de particuliere categorie van
41 mln. Tezamen is dat een fors bedrag. De heer Rijpstra was benieuwd van
de minister te horen, hoe zij met deze opbrengst omgaat.Wat is op dit moment de stand van zaken met betrekking tot de vergoeding
van de fysiotherapeuten? Er is in 1996 overeenstemming bereikt met Zorgverzekeraars
Nederland over een eerste aanpassing van het tarief, betrekking hebbende op
het kostendeel. De tarieven zijn echter sinds 1978 structureel niet meer aangepast.
De normpraktijk wordt nog steeds gebaseerd op 41,25 uur. De beroepsgroep heeft
al veel op de rails gezet, als het gaat om verhoging van de kwaliteit, maar
daarbij komen ook zaken om de hoek kijken als her-, bij- en nascholing en
de automatisering van de praktijk, waardoor betere analyses en registraties
kunnen plaatsvinden en uitwisselingen met huisartsen en verzekeraars mogelijk
zijn. De fysiotherapeut gaat met zijn tijd mee en investeert, maar de tarieven
blijven op een bepaald niveau steken. Het leek de heer Rijpstra wenselijk
ook deze beroepsgroep een meerjarenperspectief te bieden.Blijkens haar brief verwacht de minister in mei 1997 een rapportage van
het pilotonderzoek rond de wenselijke informatievoorziening in de paramedische
zorg. Is deze rapportage er al en kan de Kamer daar kennis van nemen?De heer Rijpstra zou wel eens een onderlinge vergelijking willen zien
van de paramedische beroepen, bijvoorbeeld als het erom gaat hoe de tarifering
geregeld is, welke investeringen een praktijk voor logopedie of voor fysiotherapie
moet doen en hoe de nascholing geregeld is. Een overzicht, derhalve, dat aangeeft
hoe de verschillende paramedische beroepen zich tot elkaar verhouden.Op het stuk van de professionalisering vond de heer Rijpstra dat de beroepsgroep
fysiotherapie voortvarend aan de slag is gegaan om de kwaliteit van het beroep
te controleren. Gevoegd bij de wetenschappelijke benadering van
het vak op zich, zal dit ertoe leiden dat er doelmatiger gewerkt wordt, met
een hoge kwaliteitsstandaard. Het is een compliment waard wat er in korte
tijd al is bereikt en daar mag van de zijde van de overheid op de eerder genoemde
punten best wat tegenover gezet worden, zodat deze beroepsgroep het perspectief
kan krijgen waar zij recht op heeft.De heer Van Boxtel (D66) kon wat betreft de aanpassing van
de indicaties in grote lijnen meegaan met het kabinet. Er is nu eenmaal gekozen
voor dit model en daarbij is gezegd: werkendeweg zullen we kijken of er nog
indicaties bij moeten komen.Het is nu afwachten hoe het dienstenmodel in Amsterdam loopt en eventueel
het project van Azivo, om dan te kijken of op een gegeven moment een slag
kan worden gemaakt richting het advies van de RVZ, waarbij ook de professionaliteit
van de fysiotherapeut op een fatsoenlijk niveau wordt gebracht. Dat hangt
samen met de manier waarop de fysiotherapeuten zelf erin slagen die kwaliteitsslag
te maken. Vindt de minister in dit verband dat de nu gereserveerde 3 mln.
voor de verbetering van de interne kwaliteitsnormen voldoende is? De beroepsgroep
zelf schijnt het te weinig te vinden.Uit het contact dat de heer Van Boxtel heeft gehad met de beroepsgroep,
kwam een wat zorgelijk beeld naar voren over de wijze waarop het overleg met
het ministerie is verlopen. In een notitie van de kant van de beroepsgroep
staat dat zij eind juni nog eens uitdrukkelijk aan het departement hebben
gevraagd hoe het zit, maar dat zij althans geen schriftelijk antwoord hebben
ontvangen op hun vragen en brieven. Kan de minister daar een toelichting op
geven?Uit het JOZ 1998 blijkt dat er, naast de geraamde budgettaire ruimte,
ook weer een korting gaat plaatsvinden. Is dat wel redelijk, daar waar er
in dezen nog een motie boven de markt hangt van de drie coalitiepartijen?
Het verbaasde de heer Van Boxtel dat in de thans besproken brief van de minister,
van 3 juni, in het geheel niet wordt ingegaan op deze aangehouden motie, terwijl
het departement toch zou moeten weten dat daar bij dit overleg op terug zou
worden gekomen. Geconstateerd is al dat er meer bespaard is dan de taakstellende
200 mln. Dient dit meerdere, overeenkomstig de motie, niet terug te vloeien
naar de sector, waarbij een deel gebruikt zou kunnen worden voor verruiming
van de indicaties en een ander deel voor het aanpassen en verbeteren van de
tarieven? Kan de minister uiteenzetten hoe het de facto staat met die 200
mln. aan voorgenomen besparing, inclusief de meeropbrengst, en hoe dat aangewend
wordt? De bedoelde motie is weliswaar aangehouden, maar zij werd destijds
Kamerbreed gesteund, aldus de heer Van Boxtel, die ook nu een aantal aanwezige
Kamerleden instemmend zag knikken.Op 26 juni jl. heeft de Kamer een brief gehad van de minister over anderhalf
jaar controle op de uitvoering van de Wet tarieven gezondheidszorg (WTG).
Uit die brief blijkt dat ook het kabinet van opvatting is, dat het hele tarievensysteem
aangepast zou moeten worden. De heer Van Boxtel had naar aanleiding van die
brief een groot aantal schriftelijke vragen gesteld, maar daar nog geen antwoord
op ontvangen. De brief spreekt uit dat het tarievensysteem, met name wat betreft
de specialisten, niet meer zo inzichtelijk is. De heer Van Boxtel vond dat
hetzelfde speelt bij de fysiotherapeuten. Er is daar sprake van tariefopbouwstructuren
die dateren van tientallen jaren terug en geen rekening houden met veranderde
praktijkomstandigheden. Dat maakt dat in feite het hele tarievensysteem achterhaald
is. Hij kon zich voorstellen dat bijvoorbeeld de Algemene rekenkamer gevraagd
zou worden in dezen eens haar licht te laten schijnen over een aantal targetgroepen,
zodat je er vanuit een onverdachte hoek een oordeel over krijgt. Waarom neemt
de minister in dezen zo'n passieve houding aan door in de brief te stellen
dat het initiatief tot aanpassing uit dient te gaan van de zorgaanbieders
en verzekeraars? De heer Van Boxtel vond dat het initiatief hier
van de overheid moet uitgaan. Graag verkreeg hij in dit algemeen overleg een
toezegging van de minister dat een initiatief in dezen zal worden genomen –
al zou wellicht pas in de volgende regeerperiode bepaald kunnen worden hoe
het precies moet gebeuren. Thans is sprake van het keer op keer wat aan het
tarievensysteem fröbelen, zodat een onoverzichtelijk geheel ontstaat,
waar zo niet mee doorgegaan kan worden. Is het kabinet bereid de Kamer binnen
nu en een paar maanden een uitgebreide notitie voor te leggen, aangevende
hoe er op een betere manier met de tariefopbouw van de verschillende beroepsgroepen
in de zorg kan worden omgegaan?De heer Oudkerk (PvdA) herinnerde eraan dat er in 1995 bij
de Nederlandse vereniging voor vrijgevestigde fysiotherapeuten en de Nederlandse
orthopedische vereniging grote beroering was omtrent de lijst: men wilde geen
verantwoordelijkheid aanvaarden voor de implementatie van de lijst. Is nu
met de aanpassing van de lijst dat bezwaar bij deze verenigingen weggenomen?Is het mogelijk de evaluatie van deze maatregel al in mei/juni 1998 gereed
te hebben, zodat daarmee bij het opstellen van een nieuw regeerakkoord rekening
kan worden gehouden?De standaardbehandelplannen die er nu komen, sluiten aan bij datgene wat
de minister altijd al wilde, namelijk een inhoudelijke wijze van beperking
van de vergoeding. Dat gaat echter wel erg langzaam. In dit verband kon de
heer Oudkerk op grond van eigen ervaring met het dienstenmodel in Amsterdam
de fysiotherapeuten aldaar een compliment geven, in die zin dat zij huisartsen
erop wijzen dat deze vaak een te lange behandelingsduur voorschrijven, waar
met een kortdurende behandelingsperiode kan worden volstaan. Wat dat betreft
zou er sprake kunnen zijn van een gunstig volume-effect in Amsterdam. Het
was de indruk van de heer Oudkerk dat beroepsgroepen het zelf onderling goed
kunnen regelen.Het is ooit ter sprake geweest dat met name fysiotherapeuten in loondienst
bij vrij gevestigde praktijken de dupe zouden kunnen worden van de onderhavige
maatregel. Gesproken is over bijvoorbeeld 5% omzetdaling. Wat is de laatste
stand van zaken, als het gaat om de werkgelegenheid van deze fysiotherapeuten?De heer Oudkerk vond het, in het RVZ-advies over fysiotherapie, een zinnige
aanbeveling om, met het oog op het verkrijgen van rust in de tent, de huidige
maatregel voor vijf jaar te bevriezen op het niveau 1997. De minister wijst
dit voorstel af, maar de heer Oudkerk zag daar de argumenten niet zozeer voor
en verkreeg daar graag in dit debat een toelichting op van de minister.Blijkens cijfers die de heer Oudkerk recent onder ogen waren gekomen,
is er uit hoofde van de beperking sprake van 85 mln. meeropbrengst. In de
door de heer Van Boxtel aangehaalde motie is het als volgt gekwantificeerd:
200 mln. taakstelling, 50 mln. volume-effect en 41 mln. in de WTZ-hoek. Dat
is bij elkaar 291 mln., hetgeen nu ruim 285 mln. blijkt te zijn geworden.
In de motie staat dat de opbrengst enerzijds naar een aanpassing van de tarieven
moet en anderzijds naar een mogelijke uitbreiding van het indicatiegebied.
Hij maakte zich in dit verband zorgen over de motivatie van de in de praktijk
werkende fysiotherapeuten, want er wordt op dit moment veel van hen gevraagd
en wellicht te weinig gegeven. Daar sinds 1978 de tarieven niet zijn aangepast,
is het van belang om daar iets aan te doen. Bovendien kun je dan met recht
hogere eisen aan fysiotherapeuten stellen in het kader van het kwaliteitsbeleid.Zorgverzekeraars Nederland zegt dat de schade in het derde compartiment
ruim 175 mln. is geweest, maar de heer Oudkerk meende te weten dat zij bij
hun premieberekening voor de aanvullende verzekeringen zijn uitgegaan van
een schade van 200 mln. Dit betekent dat er zo'n 25 mln. aan een
strijkstok is blijven hangen, aan te duiden als: de verzekeraars. De heer
Oudkerk legde hier een verband met het feit dat veel verzekeraars extra aanvullende
polissen aanbieden op het terrein van allerhande therapieën, polissen
die de polishouder geen cent kosten. Zijns inziens kunnen de verzekeraars
dit doen, omdat zij dat geld over hebben, doordat zij die premies al berekend
hadden. Kan de minister, die toch ook verantwoordelijk is voor de tarieven
in het derde compartiment, daar iets over zeggen?Meer in het algemeen achtte de heer Oudkerk het niet onbelangrijk om op
korte termijn transparant te hebben wat de onderbouwing is van de tarieven
die medici, paramedici en andere werkers in de gezondheidszorg hanteren. Waarom
kost iets wat het kost? Het ontbreekt nu aan transparantie van het hoe en
waarom van alle prijzen in de gezondheidszorg. Hij doelde op de «value
for moneydiscussie»: wat wordt voor welke prijs gedaan en waarom? Dat
geldt voor fysiotherapeuten, huisartsen, specialisten, enz.De heer Lansink (CDA) stemde het tot voldoening dat zowel de
heer Oudkerk, als de heer Van Boxtel duidelijk maakt niet gelukkig te zijn
met de ontwikkeling in het licht van de aangehouden motie. De heer Lansink
vond dat de fysiotherapeuten in het kader van de pakketbeperking pech hebben
gehad, vergeleken met de wijze waarop het is gegaan met het kunstgebit. Het
kwam hem voor dat hier sprake was van een zigzagbeleid. Als je dit soort processen
in gang zet, moet je toch kijken wat de te verwachten gevolgen zijn? Er is
nog geen eindevaluatie; dit is maar een tussenfase. Dat betekent waarschijnlijk
dat thans niet op alle vragen antwoord kan worden gegeven en dat is spijtig,
want intussen loopt de maatregel door, met de klachten, met de toestanden
voor de beroepsgroep, enz.Kan de minister al wat meer zeggen over de omzetdaling die voor de beroepsgroep
is ontstaan? Denkt zij dat achter een dalend omzetcijfer ook het gegeven zit,
dat een aantal mensen niet of onvoldoende behandeld kan worden? Hebben de
voor wat betreft fysiotherapie per 1 januari 1997 volledig geconvergeerde
maximumtarieven voor de ziekenfonds- en niet-ziekenfondsverzekerden problemen
opgeroepen bij de beroepsbeoefenaren en/of de verzekeraars? Zo ja, wat denkt
de minister daaraan te doen?De heer Lansink merkte over het RVZ-advies betreffende het voor vijf jaar
vastleggen van een macrobudget fysiotherapie en oefentherapie op het niveau
van 1997 op, dat men daarvoor ook het jaar 1998 zou kunnen nemen, zodat de
beroepsgroep mee zou kunnen profiteren van een verruiming in het JOZ. Hij
vond het te betreuren dat er door de minister geen besluit over het advies
van de RVZ wordt genomen in afwachting van de eindevaluatie. Hetgeen nu al
bekend is, bood zijns inziens voldoende aanknopingspunten om toe te zeggen
dat het advies wel wordt overgenomen.De heer Lansink constateerde dat er eigenlijk niets is gebeurd met de
aangehouden motie. Wat dat betreft adviseerde hij, met het oog op een eventueel
paars-2, om pittige moties wel in stemming te brengen en zo min mogelijk aan
te houden. Dan heeft de minister tenminste een houvast en weet zij wat zij
moet doen. De constatering achteraf dat een aangehouden motie Kamerbreed wordt
gesteund, voldoet niet. In ieder geval is het goed dat er nu vragen over zijn
gesteld.Kan de minister iets zeggen over de overeenkomst die binnen de sector
met onder meer de LHV is gesloten over de verbetering van de samenwerking
tussen huisartsen, fysiotherapeuten en oefentherapeuten? Levert dat nog wat
op? Kan het landelijke peilstationssysteem in uitgewerkte vorm al in 1998
van start gaan?Kernpunt voor de heer Lansink was het RVZ-advies, dat zijns inziens nu
al volledig zou moeten worden opgevolgd. Het antwoord van de ministerDe minister herinnerde eraan dat de commissie-Dunning ten aanzien
van fysiotherapie adviseerde tot korte behandelseries van bijvoorbeeld zes
sessies, en voorts tot het opstellen van protocollen en richtlijnen en het
komen tot consensusafspraken. In het regeerakkoord is het advies van de commissie-Dunning
overgenomen om delen van paramedische hulp uit het pakket te verwijderen.
Hierbij deed zich het probleem voor dat het in dezen niet goed mogelijk is
om zorginhoudelijk het kaf van het koren te scheiden en te zeggen: dit is
bewezen werkzaam en dat niet, om op die manier het pakket te beperken. Omdat
daarvoor de kennis nog onvoldoende is, kom je op een systeem zoals ook door
de commissie-Dunning is geadviseerd, namelijk om het te zoeken in het aantal
behandelingen, totdat je meer weet.Inmiddels had de minister, naast het werken met een lijst van chronische
aandoeningen waarvoor meer dan negen behandelingen nodig konden zijn, geaccepteerd
dat er in Amsterdam met het dienstenmodel geëxperimenteerd wordt. Via
zo'n dienstenmodel wordt ervoor zorggedragen dat regionaal binnen het budget
wordt gebleven, en dat toch iedere patiënt precies die hoeveelheid zorg
krijgt die volgens de arts en de fysiotherapeut samen nodig is. Dat is, in
afwachting van wat hardere landelijke richtlijnen en protocollen, een goed
systeem. Er worden nog twee andere experimenten toegestaan die werken met
een regionaal budget, waarbij de fysiotherapeuten zich verplichten om binnen
dat kader te werken en waarbij zij, in overleg met de verwijzers, zelf het
aantal behandelingen vaststellen.De minister zette uiteen hoe het is gegaan met het ontwikkelen van richtlijnen
en standaarden en adstrueerde dat de klaroenstoot die de commissie-Dunning
in 1991 gaf, in 1996 nog maar tot een beperkt aantal richtlijnen heeft geleid.
De minister begreep overigens dat een beroepsgroep die niet op die manier
«geïndoctrineerd» is, tijd nodig heeft om méér
te gaan werken met zelf opgestelde of in samenwerking met huisartsen en specialisten
opgestelde richtlijnen.Het verheugde de minister dat de Kamer het instellen van de commissie
lijst en het werk van deze commissie positief beoordeelt. De minister zag
geen kans om tot een hogere frequentie van lijstaanpassingen te komen dan
jaarlijkse aanpassingen, omdat er bij zo'n aanpassing, in de zin van een verruiming,
nu eenmaal ook geld hoort. Zo is voor 1998 18 mln. beschikbaar gesteld voor
de verruiming van de lijst, op het gebied van fysiotherapie en oefentherapie.
Als midden in het jaar verruimd zou gaan worden, moet ook tussentijds het
geld daarvoor worden gevonden, hetgeen strijdig is met de door het kabinet
gehanteerde budgetsystematiek. De eerste keer is er echter wel een heel lange
aanloop geweest. Jaarlijks zou in het najaar moeten worden besloten wat er
per 1 januari van het volgend jaar méér gaat gebeuren en hoeveel
dat zou mogen kosten; waarbij de minister dan ook de budgettaire middelen
moet leveren.Ten aanzien van artrose en bewegingsbeperkingen bij ouderen is er het
gevoel dat fysiotherapie heilzaam zou kunnen werken. Het is ook voor de hand
liggend om te veronderstellen dat ouderen die slecht bewegen, zonder dat er
een exacte diagnose op kan worden gesteld, geholpen zouden zijn met oefentherapie
en fysiotherapie. De minister zal de commissie lijst nog eens vragen dat iets
meer te concretiseren, zodat dit per 1 januari 1998 mee zou kunnen worden
genomen; een verruiming die toch wat exacter is dan alleen maar de aanduiding
«artrose». Het betrof hier een besluit van de minister, hetgeen
inhield dat zij daarvoor ook middelen diende te vinden.Er zijn over de voorlichting in het begin veel klachten geweest, maar
inmiddels is op het departement het aantal binnenkomende klachten tot vrijwel
minimaal teruggelopen. De minister meende dat op het punt van de
verruiming wellicht meer voorlichting aan de verzekerden gegeven dient te
worden, en dat daar ook een taak voor de verzekeraars ligt.Van de ziekenfondsverzekerden heeft slechts 12% zich niet aanvullend verzekerd:
een heel laag percentage. De minister wilde best aan Zorgverzekeraars Nederland
vragen of aangegeven kan worden om welke categorie mensen het gaat die zich
niet aanvullend verzekeren, maar zij wist niet of Zorgverzekeraars Nederland
daar een duidelijk antwoord op kan geven. De minister had op dit moment geen
informatie voorhanden op grond waarvan in dezen geconcludeerd zou kunnen worden
tot een relatie met de inkomenspositie. Het was haar niet bekend of de ziekenfondsen
die informatie kunnen leveren. Er zijn voorts weinig aanwijzingen dat het
schort aan fysiotherapeutische hulp. Uit de gegevens van Vektis/Zorgverzekeraars
Nederland blijkt dat in 1996 de uitgaven aan paramedische hulp per ziekenfondsverzekerde
met f 23 per jaar zijn verminderd. Daar tegenover is er in de aanvullende
verzekering f 18 méér aan uitgegeven. Het zou betekenen
dat ziekenfondsverzekerden wel iets minder zijn gaan consumeren aan fysiotherapeutische
hulp, maar dat dit slechts tot een bedrag van f 5 per jaar per gemiddelde
verzekerde is.Tegenover het gegeven dat van de WTZ-verzekerden slechts 56% zich aanvullend
verzekerd heeft, staat dat uit de gegevens van Vektis blijkt dat in 1996 maar
0,4% minder paramedische hulp genoten is. Dat zou betekenen dat die verzekerden,
allen tezamen, in ieder geval niet minder fysiotherapie hebben ontvangen dan
daarvóór. Wellicht zijn degenen die zich niet aanvullend verzekerd
hebben ook degenen die terecht menen daar geen behoefte aan te hebben.De vraag naar de kosten van de administratieve rompslomp interpreteerde
de minister als betrekking hebbende op alle uitvoeringskosten. Daar deze niet
per maatregel of per intensivering worden geadministreerd, kon de minister
daar geen concrete cijfers van noemen. De kosten worden gedragen door de reguliere
overhead van beroepsgroep, verzekeraars, enz.Tegenover de gedachte dat de huisarts het laatste woord zou moeten hebben,
plaatste de minister het dienstenmodel van ZAO. Bij de evaluatie zullen de
ervaringen met dit dienstenmodel meegenomen kunnen worden; dan zou wel eens
kunnen blijken dat daar de oplossing ligt. Het zijn dan de huisarts en de
fysiotherapeut samen die beslissen en niet alléén de huisarts.
Als de experimenten uitwijzen dat het op die manier budgettair beheersbaar
is en tegelijkertijd zorginhoudelijk meer op de individuele patiënt toegespitst,
zou naar zo'n systeem toe moeten worden gegaan, waarbij er ook ruimte is voor
beslissingsvrijheid van de fysiotherapeut. Er is inmiddels een overeenkomst
gesloten tussen de Landelijke huisartsenvereniging en de diverse verenigingen
van fysiotherapie en oefentherapie over verbetering van kwaliteit en doelmatigheid.
Daarmee wordt invulling gegeven aan hetgeen begin dit jaar is afgesproken
in het kader van de WFO.Wat betreft de opbrengst van de beperkende maatregel beschikte de minister
ten tijde van het schrijven van de brief nog niet over het volledige beeld;
het zou desalniettemin correct geweest zijn om in deze brief al aandacht aan
de motie te geven en te zeggen dat daar vóór de behandeling
van het JOZ nader op terug zou worden gekomen. Zij herinnerde in dit verband
aan het FOZ 1996 en het JOZ 1997, waarin onder het kopje fysiotherapie staat
dat het bedrag van 200 mln. de financieringsverschuiving betreft voor de ziekenfondsverzekerden
en dat er voor de particulier verzekerden sprake is van een taakstellende
financieringsverschuiving van 41 mln., plus een volumereductie van 50 mln;
tezamen 291 mln. Als men de desbetreffende tabellen in het kader van het JOZ
bekijkt, ziet men daar ook een hogere taakstelling staan dan 200 mln. Wat
nu is waargenomen, is een resultaat van 285,6 mln.; wat de minister niet anders
kon interpreteren dan dat er geen sprake is van een meeropbrengst
ten opzichte van hetgeen geraamd is. Daar zit de volumecomponent in van 50
mln., die waarschijnlijk ongeveer is gehaald.Het ziet er volgens de minister niet naar uit dat de verzekerden nu zoveel
minder fysiotherapie genoten hebben. De minister meende, in afwachting van
de definitieve evaluatie, dat de beperkende maatregel niet een aanzienlijk
nadelig effect heeft gehad voor de inkomens van de fysiotherapeuten in het
algemeen. Daarmee is het verhaal niet ten einde, want er zijn nog zaken vanuit
het verleden te regelen; met name het probleem van de tarieven. Die zaken
zou zij voor alle paramedische beroepen tegelijkertijd in kaart willen brengen,
omdat zij het niet correct vindt er één groep uit te pakken
en daar iets aan te doen, om vervolgens te ontdekken dat voor anderen hetzelfde
geldt, met alle budgettaire gevolgen van dien. Op dit moment is er niets voor
ingeboekt om de narigheid uit het verleden te repareren, hetgeen te maken
heeft met de prioriteiten die voor 1998 zijn gesteld. Zo gaat volgend jaar
tweederde van de intensivering naar de caresector (gehandicapten, ouderenzorg,
thuiszorg), omdat naar het oordeel van de staatssecretaris en de minister
daar de nood het hoogst is. Er blijft dan voor de curatieve sector volgend
jaar aanzienlijk minder over. De minister vond wel dat deze sector zo langzamerhand
een meerjarenperspectief moet worden geboden; in die lijn past ook het pleidooi
om het RVZ-advies op te volgen. De minister wilde nu voor alle paramedische
beroepen de zaak in kaart brengen en dan ook inderdaad proberen met de beroepsgroepen
tot dat meerjarenperspectief te komen.Een probleem is er nog, aldus de minister, rond het bedrag van 32 mln.,
betreffende de incidentele korting. Het COTG ontraadt die aanwijzing door
te zetten; het zou namelijk leiden tot verschillende tarieven in het tweede
en derde compartiment, terwijl per 1 januari jl. de tarieven ziekenfonds/particulier
juist geharmoniseerd zijn. In de aan de Kamer toegestuurde nota «De
prijs die zorg verdient» wordt wel een beeld geschetst waarin zo'n tariefdifferentiatie
aan de orde kan zijn, in de zin van een derde compartiment met een beetje
«vrijheid, blijheid», maar de minister vond dat, als die stap
zou worden gezet, dit generiek moet gebeuren en niet alleen voor bijvoorbeeld
fysiotherapie. Zij heeft nu besloten om de aanwijzing aan het COTG op te schorten,
omdat zij anders, als deze definitief van tafel zou gaan, 32 mln. binnen haar
eigen kader moet zoeken; een bedrag dat zij nog niet heeft gevonden, maar
waar zij al wel naar op zoek is. Aan de opschorting liggen overigens juridische
en zakelijke argumenten van het COTG ten grondslag en niet het argument om
aldus de beroepsgroep te motiveren. Dan wordt immers een precedent geschapen,
in die zin dat iedere beroepsgroep graag op deze manier gemotiveerd wil worden.
De minister voorzag bij het nu genomen besluit tot opschorting geen precedentwerking.
Bezien overigens in het licht van de motivatie is deze opschorting niet het
enige wat er gebeurt. Zo komt er in 1998 voor de uitbreiding van de lijst
18 mln. beschikbaar en voor het uitwerken van de afspraken in het kader van
de WFO een bedrag van 6 mln. Verder wordt 3 mln. voor het kwaliteitsbeleid
van alle paramedici toegevoegd. Voorts is er 6 mln. voor autonome groei en
0,75 mln. als basissubsidie voor het Nederlands paramedisch instituut beschikbaar.
Bij elkaar gaat het bij deze laatste maatregelen om een bedrag van 34 mln.
aan specifieke intensiveringen. Dit alles om te zorgen, aldus de minister,
dat men met een aantal zaken op het punt van kwaliteitsbeleid en doelmatigheid
aan de slag kan. Zij hoopte dat de beroepsgroep zich, in het vooruitzicht
ook van meerjarenafspraken, aldus voldoende gemotiveerd zal voelen. Het COTG
heeft de voor deze meerjarenafspraken benodigde informatie over alle beroepsgroepen
redelijk paraat, zodat het in kaart brengen ervan geen maanden meer hoeft
te duren.Het pleidooi om het RVZ-advies over te nemen was voor de minister aanleiding
om in te gaan op een daarin opgenomen, haars inziens wat merkwaardige, berekening
van de ontwikkeling van het macrobudget (blz. 78): voor de bevolkingsgroei
0,6%, voor de vergrijzing 0,5% en voor de inflatie 2,65%. Samen is dat 3,75%.
Maar vervolgens plaatst de RVZ daar een doelmatigheidsverbetering tegenover
die eveneens 3,75% is, zodat het op nul uitkomt. De minister meende dat er
ook iets te zeggen is voor het systeem om van jaar tot jaar op een meer inhoudelijke
wijze het macrokader vast te stellen. Dit behoeft niet strijdig te zijn met
een meerjarenperspectief, want in een meerjarenperspectief kun je ook de systematiek
van een jaarlijkse budgetaanpassing vastleggen.De minister gaf aan te zullen proberen de informatie over de paramedische
beroepsgroepen, benodigd voor het komen tot meerjarenafspraken, begin januari
in kaart gebracht te hebben. Zij zal dan met de Kamer spreken over de systematiek
van een meerjarenperspectief, waarbij ook zorginhoudelijke argumenten van
jaar tot jaar een rol moeten kunnen spelen.Wat betreft het niet beantwoord zijn van een brief van juni, van de beroepsgroep
fysiotherapie, wees de minister erop dat er een ambtelijk gesprek met betrokkenen
heeft plaatsgevonden en dat haar medewerkers in dat gesprek hebben geconstateerd
dat daarmee de brief behandeld is. Niettemin was de minister van oordeel dat
brieven het beste gewoon beantwoord kunnen worden en dat na zo'n gesprek geschreven
kan worden: hiermede menen wij uw brief beantwoord te hebben. Inmiddels is,
heel recent, in deze geest een antwoord op bedoelde brief geschreven.De minister wees erop dat in het kader van de WTG aanbieders en verzekeraars
voor tariefaanpassingen samen bij het COTG te biecht moeten. Zo was men er
altijd als de kippen bij om mooie tarieven voor nieuwe ingrepen af te spreken.
Maar in een situatie waarin tarieven verouderd zijn en er voor sommige dingen
wel eens wat minder en voor andere misschien wat meer gerekend zou mogen worden,
komen daarop betrekking hebbende initiatieven niet zo makkelijk uit de beroepsgroep
naar voren. Zij was het ermee eens dat er van de kant van de overheid in dezen
een ondersteunend initiatief zou moeten komen en zegde toe de Kamer een notitie
hierover te zullen toezenden vóór de volgende kabinetsformatie,
bijvoorbeeld in het voorjaar. Toezending in maart leek de minister niet haalbaar,
gelet op de ingewikkeldheid van de materie en de benodigde voorbereidingstijd.De minister meende dat het veld zich kan vinden in de nu aangepaste lijst.
Het was zeker haar bedoeling de evaluatie vóór het nieuwe regeerakkoord
uit te brengen, want anders gaat weer tijd verloren.Wat betreft de peilstations merkte de minister op, dat deze in 1998 van
start moeten gaan. Nadere gedachtewisselingMevrouw Nijpels (groep-Nijpels) meende dat het om redenen van
budgettaire systematiek niet noodzakelijkerwijze bij een jaarlijkse aanpassing
van de lijst dient te blijven, zoals de minister stelt, maar dat de middelen
voor een tussentijdse aanpassing ook bij Voorjaarsnota aangewezen zouden kunnen
worden, temeer nu er steeds meevallers blijken te zijn.Mevrouw Nijpels was blij dat de minister de Ziekenfondsraad gevraagd heeft
om tot meer concreetheid te komen op het stuk van artrose en ernstige mobiliteitsproblemen
bij ouderen. Zij hoopte dat de Ziekenfondsraad snel met een positief en bruikbaar
antwoord zal komen en drong er bij de minister op aan in dat geval de aanpassing
al per 1 januari 1998 te laten ingaan.Aan voorlichting zal het niet meer schorten, aldus de minister. Mevrouw
Nijpels ging echter uit van de brief van 3 juni plus een aantal andere stukken;
op grond waarvan haar was gebleken dat het nog wel ontbreekt aan voorlichting.
Zij drong er bij de minister op aan dat, als de lijst wordt uitgebreid,
dit gepaard gaat met goede voorlichting, zodat de mensen weten waar zij recht
op hebben.De minister gaf aan dat er geen meeropbrengst is, gegeven het budgettaire
kader waarin de beperkende maatregel is opgenomen. Mevrouw Nijpels vroeg in
dat verband of de ene keer soms het regeerakkoord heilig is en de andere keer
het JOZ dan wel een ander budgettair kader. Zij was blij dat hier aandacht
werd gevraagd voor de motie van de coalitiepartijen, die uitging van het bedrag
dat in het regeerakkoord genoemd staat als bezuiniging.Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) achtte het belangrijk
van de 12% van de mensen die zich niet aanvullend hebben verzekerd, het wie
en waarom na te gaan. Het kan zijn dat het gaat om mensen die het niet kunnen
betalen, waarvoor in ieder geval maatregelen moeten worden getroffen.Het is mooi dat het aantal klachten bij het ministerie tot nul is gedaald,
maar mevrouw Oedayraj Singh Varma vroeg of de klachten bij het NP/CF ook tot
nul zijn gereduceerd. Als dat zo is, blijkt eens temeer dat voorlichting belangrijk
is, en dat van tevoren de voorlichting goed moet worden opgezet en niet pas
achteraf, als er meer dan 2000 klachten binnenkomen. Het is belangrijk om
de voorlichting goed te doen, ook bij de aanpassing van de lijst.Zij kon zich voorstellen dat de minister op dit moment niet de kosten
kan aangeven van wat wel «de rompslomp» is genoemd, maar meende
dat het toch goed zou zijn om hierin inzicht te verkrijgen en zo de balans
te kunnen opmaken. Zij dacht dat het niet heel ingewikkeld is om te weten
te komen wat het allemaal gekost heeft.Voorts bepleitte zij dat het dienstenmodel wordt uitgewerkt voor verdere
toepassing dan alleen in Amsterdam. Zij meende dat dit systeem van samenwerking
tussen huisartsen en fysiotherapeuten goed werkt.Mevrouw Oedayraj Singh Varma sloot zich aan bij de suggestie van mevrouw
Nijpels inzake de mogelijkheid van tussentijdse aanpassing van de lijst in
het kader van de Voorjaarsnota.De heer Rijpstra (VVD) kon zich vinden in de positieve toon
die in de beantwoording van de minister doorklonk. Hij had er geen bezwaar
tegen dat, als het gaat om met het Amsterdamse model vergelijkbare landelijke
initiatieven, er nog een of twee experimenten uitgevoerd zouden worden.Daar waar het de aanpassing van de lijst betreft, bleef hij enige moeite
hebben ten aanzien van de ernstige mobiliteitsbeperkingen, waarbij gezegd
wordt dat er geen duidelijke medische diagnose is. Dit laatste moge zo zijn,
maar dat neemt niet weg dat iemand wel een ernstige mobiliteitsbeperking kan
hebben, aldus de heer Rijpstra. Op welke wijze kan zo'n persoon geholpen worden?
Hij meende dat er voldoende gegevens voorhanden zijn om dit punt versneld
te bezien.De heer Rijpstra vond het heel wenselijk dat er, conform de toezegging
van de minister, omstreeks januari een overzicht van de paramedische beroepen
komt. Hij hoopte dat bij het bieden van een meerjarenperspectief aan de beroepsgroep
fysiotherapie en straks ook aan andere paramedische beroepsgroepen, tevens
voorzien wordt in de financiële vertaling ervan; al realiseerde hij zich
dat dit ook iets is voor het nieuwe regeerakkoord.De heer Van Boxtel (D66) sloot zich aan bij de heer Rijpstra
op het punt van het versneld bezien van ernstige bewegingsbeperkingen bij
ouderen.Hij wilde het «parkeren» van de budgetkorting van 32 mln.
van harte ondersteunen. Hij vond dit, ook al is een financiële dekking
nog niet geregeld, een prettig signaal voor de beroepsgroep.Hij wilde nader bezien wat er met de aangehouden motie dient te gebeuren,
maar vond dat het nu door de minister gegeven overzicht nog onvoldoende
duidelijkheid biedt. Wellicht zou de minister kunnen toezeggen dat zij het
hele plaatje nog eens schriftelijk aan de Kamer overlegt, zodat de Kamer een
fatsoenlijke afweging kan maken.De heer Van Boxtel benadrukte dat zijn pleidooi voor een herijking van
de tarievenstructuur, respectievelijk van de WTG, wel degelijk thuishoort
in dit debat, ook al wilde hij er bij het JOZ op terugkomen. Het terrein van
de fysiotherapie biedt namelijk een goed voorbeeld van tariefstructuren die
al dateren uit de jaren zeventig en in de loop der tijd zijn aangekleed en
weer uitgekleed. Hij hoopte van de minister te horen of zij het een aardig
idee vindt om de Rekenkamer daar op te zetten.De heer Oudkerk (PvdA) sloot zich aan bij de opmerkingen van
de collega's Rijpstra en Van Boxtel. Hij had begrepen dat een groot deel van
de opbrengst van de maatregel, te weten 34 mln., op de een of andere manier
weer teruggesluisd wordt naar de fysiotherapie, waaronder de 18 mln. die de
minister noemt, maar wilde graag weten wat er met de overige 40 à 50
mln. is gebeurd. Als dat bijvoorbeeld naar een carevoorziening is gegaan,
kon daarmee rekening worden gehouden bij het beoordelen van de motie die nog
boven de markt hangt. Hij herinnerde eraan dat de coalitiepartners bij de
behandeling van het FOZ 1996 en het JOZ 1997 hebben gezegd, dat een meeropbrengst
die toen in de boeken werd gezet, zoals de 50 mln. inzake het volume, wel
moet worden aangewend voor een verbetering van de indicatiesystematiek, c.q.
voor het verbeteren van de tarieven van fysiotherapeuten. Dat is in 1997 in
de aangehouden motie neergelegd.De heer Oudkerk liet een waarschuwend geluid horen betreffende de tarieven
in het tweede en derde compartiment. Het is zijns inziens goed dat er ten
aanzien van de budgetkorting nu sprake is van een opschorting. Maar stel dat
sprake is van een tariefverschil, waarbij een fysiotherapeut in het tweede
compartiment net iets minder verdient dan in het derde compartiment. Zo'n
fysiotherapeut kan dan na negen behandelingen in het tweede compartiment denken:
pas de tiende en elfde keer ga ik echt «vangen». Kortom, men moet
geen sinterklaas spelen op een verkeerde manier, aldus de heer Oudkerk.Hij herinnerde aan zijn vraag waar de 25 mln. is blijven hangen; zijnde
het verschil tussen premieontvangst en schade-uitkering in het derde compartiment.
Hij wilde graag vóór het JOZ van de minister horen of zij daar
een vinger achter kan krijgen. Als dat is gaan zitten in de zogenoemde administratieve
rompslomp, rijzen er wel vragen. De heer Oudkerk verwees daarbij naar hetgeen
men destijds gezien heeft bij de verschuiving tandheelkunde: toen bleek dat
wat voor een bepaald bedrag in het tweede compartiment kon worden verzekerd,
opeens veel duurder werd in het derde compartiment.De heer Lansink (CDA) wees de heer Van Boxtel erop dat een
motie pas werking heeft, als deze door de Kamer is aangenomen. Een minister
hoeft staatsrechtelijk gezien niets te doen met een aangehouden motie.De minister gaf aan, uit te gaan van het advies van de commissie-Dunning.
Dat wil echter niet zeggen, aldus de heer Lansink, dat je niet hoeft te kijken
naar de wijze waarop je bij de verschillende sectoren de zaak invult. Uit
reacties van de beroepsgroep blijkt soms dat men zich gekleineerd voelt en
de indruk heeft dat al datgene wat men doet, niet effectief gevonden wordt.
De heer Lansink hield staande dat fysiotherapie wel degelijk een geweldige
rol kan spelen bij het welbevinden en beter maken van mensen.De heer Lansink meende dat het niet juist is om, zoals in het RVZ-advies
geschiedt, tegenover de berekende ontwikkeling van het macrobudget een doelmatigheidsbesparing
te zetten. Waar komt bijvoorbeeld de 20% doelmatigheid in de fysiotherapie
vandaan? Dat is op 10 afgerond; het kan ook 10% zijn of misschien zelfs 30%,
al geloofde de heer Lansink daar niets van; eerder zou het 10%
kunnen zijn. Er zijn enorme verschillen tussen fysiotherapeuten onderling;
de een werkt al doelmatig en de ander niet. Hij zag meer in het bieden van
een meerjarenperspectief, zoals nu besproken.De heer Lansink begreep dat het opschorten van de aanwijzing inzake de
budgetkorting meer een formeel-juridische status heeft. Het zou soms wel aardig
kunnen zijn om beroepsgroepen die ten onrechte te veel hebben moeten inleveren,
te stimuleren en te motiveren door middel van een generaal pardon. Hij zag
in dat daar bezwaren aan zijn verbonden, maar vond dat de ene beroepsgroep
de andere niet is. In dit geval is er zijns inziens alle reden toe om het
wel te doen.De minister zegde toe aan collega Zalm te zullen doorgeven
dat van de zijde van enkele fracties de suggestie is gedaan, dat tussentijds
lijstaanpassingen bewerkstelligd kunnen worden, omdat het gezondheids- zorgbudget
bij Voorjaarsnota – in opwaartse zin – zou kunnen worden bijgesteld.De minister was het ermee eens dat bij de aanpassing van de lijst er weer
goede voorlichting moet komen. De ervaring leert dat na zo'n verandering het
even duurt, voordat de mensen het allemaal goed begrepen hebben. Overigens
zegt men bij het NP/CF ook, dat het aantal klachten over deze maatregel nu
heel gering is. Het aantal klachten is niet nul bij het ministerie; er komt
nog wel een enkele klacht binnen, maar dat is minimaal.In het regeerakkoord staat dat er een programma volumebeperking en kostenbeheersing
gemaakt moest worden om te zorgen dat de volksgezondheidssector het met de
1,3% volumegroei zou redden. In het kader daarvan is uiteindelijk een hogere
taakstelling fysiotherapie verwezenlijkt; niet zozeer is de 200 mln. bij de
ziekenfondsverzekering opgehoogd, maar er is het bedrag van de particuliere
polissen bij gezet en het bedrag van een verwacht volume-effect.Het is volgens de minister moeilijk om achter de kosten van de rompslomp
te komen. Je zou mensen kunnen vragen het ministerie te berichten of zij extra
kosten hebben moeten maken als gevolg van de invoering, maar dan zal de brievenbus
te klein zijn. Het ministerie heeft ook de beheerskosten, bijvoorbeeld bij
de verzekeraars, willen drukken en heeft daar korting op toegepast, zeggende:
u moet het maar efficiënter doen. Het is heel moeilijk in zo'n situatie
er nog achter te komen wat precies de overheadkosten van de maatregel zijn.Naar aanleiding van het van verschillende zijden gehouden pleidooi om
ten aanzien van ernstige, maar niet duidelijk gediagnosticeerde, mobiliteitsbeperkingen
bij ouderen per 1 januari 1998 een uitbreiding van het indicatiegebied voor
chronische fysiotherapie op te nemen, kwam de minister tot het oordeel dat
het redelijk zou zijn om in dezen een try-out te doen met fysiotherapie of
oefentherapie, eventueel oplopend tot in totaal achttien zittingen oefentherapie.
Als dan echter blijkt dat het geen effect heeft, moet je stoppen, want mobiliteitsbeperkingen
kunnen allerlei oorzaken hebben. De minister opperde dat de omschrijving wellicht
kan luiden dat, als er na die achttien zittingen een duidelijke verbetering
optreedt en de verwijzer en de fysiotherapeut of oefentherapeut van mening
zijn dat dit onderhouden moet worden, er dan nog een vervolg mogelijk is.
Zij begreep dat ook een stabilisatie op een gegeven ogenblik een verbetering
kan zijn, in de zin dat er althans geen achteruitgang (meer) optreedt. Er
dient voor de financiële vertaling dan wel weer dekking gezocht te worden.Wat betreft het besprokene ten aanzien van het opschorten van de aanwijzing
inzake de budgetbeperking en de aangehouden motie, was de minister van oordeel
dat het goed zou zijn om voor de behandeling van het JOZ een en ander nog
eens op schrift te stellen. Daarbij gaat het erom hoe het ministerie nu denkt
dat de geldstromen gelopen zijn en hoe de minister kan concluderen
dat er vermoedelijk in de consumptie van fysiotherapie en oefentherapie niet
zoveel veranderd is, omdat het grotendeels in het derde compartiment terecht
is gekomen.De minister vond het te ver gaan om hier een toezegging te doen op het
punt van de inschakeling van de Algemene Rekenkamer. Zij vond het een interessante
suggestie en wilde die graag meenemen, maar achtte het niet uitgesloten dat
na beraad daartegen bezwaren rijzen. Zij beloofde er serieus naar te zullen
kijken.De minister benadrukte dat er ten opzichte van de taakstelling, zoals
deze is uitgebreid in het JOZ 1996 en 1997, geen meeropbrengst is. De vraag
wat er, uitgaande van het terugsluizen van een bedrag van 34 mln., met de
rest wordt gedaan, kon de minister moeilijk beantwoorden. De guldens worden
immers niet gemarkeerd, in die zin dat kan worden nagegaan of een hier bespaarde
gulden elders terechtkomt. Macro geredeneerd, is de taakstelling van 291 mln.
bijna gehaald en is dat geld op allerlei manieren weer in de zorg ingezet.
De minister wilde niettemin proberen een en ander zo goed mogelijk in kaart
te brengen, tezamen met het overzicht van hoe het gegaan is met de verschuivingen
van tweede naar derde compartiment. Als de motie was aangenomen en uitgevoerd
had moeten worden, was het niet mogelijk geweest het geld anders in te zetten
dan het weer terug te laten vloeien in de fysiotherapie. De minister dacht
dat het nu gegaan was naar bijvoorbeeld de handen aan het bed en de verpleeghuizen.
Dat zijn goede doelen, passend bij de prioriteiten die zijn gesteld voor het
komend jaar en ook wel verantwoord, gezien de positie van de fysiotherapeuten.
De minister was het er wel mee eens dat de fysiotherapeuten ook daadwerkelijk
een slag moeten kunnen maken met alle goede plannen die zij hebben; vandaar
het bedrag van 34 mln. Tegelijkertijd is er reden om eens te kijken naar een
aantal zaken uit het verleden.Naar aanleiding van de vraag waar het verschil is gebleven tussen 200
mln. aan premies en 175 mln. aan uitgekeerde schade, wees de minister erop
dat daarvan een ziekenfonds zou kunnen zeggen, dat er ook zaken zijn waarop
nadelig is geopereerd in 1996. Maar in toto, zo begreep de minister, zijn
de baten in 1996 in de ziektekostenverzekering met 34% toegenomen en de lasten
slechts met 31%. Er is aldus ook macro een verschil van 3% en de vraag is
wat daarmee is gebeurd. Zij wilde die vraag, die scherp en simpel is te stellen,
aan Zorgverzekeraars Nederland voorleggen om te zien wat daarop het antwoord
zal zijn. Zelf kende zij dit antwoord nog niet.De minister onderschreef de uitspraak dat fysiotherapie heilzaam kan zijn,
maar wees erop dat tegenwoordig verlangd wordt, dat de werkzaamheid ook statistisch
bewezen wordt op grond van onderzoek.De minister was het ermee eens dat een generaal pardon motiverend werkt
voor een beroepsgroep, maar wilde dan eerst in kaart gebracht hebben wie daar
nog meer voor in aanmerking zouden komen, teneinde te voorkomen dat, als je
zoiets bij de fysiotherapeuten doet, je vervolgens moet ontdekken dat andere
paramedici er net zo goed voor in aanmerking komen. De voorzitter van de commissie,Van NieuwenhovenDe griffier van de commissie,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (Unie 55+), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66) en
Van Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Heeringa (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Meijer (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD), Smits (CDA),
Dijksma (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66), M. M. van der Burg (PvdA),
Rouvoet (RPF), Meyer (groep-Nijpels), Van Waning (D66), Sipkes (GroenLinks),
G. de Jong (CDA), Passtoors (VVD), Apostolou (PvdA), J. M. de Vries (VVD),
Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker (D66) en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24124-64.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl