Bepalingen over de politie en over de brandweerzorg, de rampenbestrijding en de crisisbeheersing op Bonaire, Sint Eustatius en Saba (Veiligheidswet BES); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk Advies Raad van State en nader rapport
Datum: 2014-07-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST136973
 2009-2010
 
 32 207
 Bepalingen over de politie en over de brandweerzorg, de rampenbestrijding
en de crisisbeheersing op Bonaire, Sint Eustatius en Saba (Veiligheidswet
BES)
 
 
 
 
 Nr. 
 4
 ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT
 Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 28 augustus
2009 en het nader rapport d.d. 15 oktober 2009, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, mede namens
de minister van Justitie en de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.
 
 Bij Kabinetsmissive van 10 juli 2009, no. 09.001890, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
mede namens de minister van Justitie en de staatssecretaris van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, bij de Raad van State ter overweging aanhangig
gemaakt het voorstel van wet houdende bepalingen over de politie en over de
brandweerzorg, de rampenbestrijding en de crisisbeheersing op Bonaire, Sint
Eustatius en Saba (Wet politie, brandweerzorg, rampenbestrijding en crisisbeheersing
BES), met memorie van toelichting.
 
 
 Het voorstel stelt regels over de politie in de openbare
lichamen in aanvulling op hetgeen is geregeld in de Rijkswet politie van Curaçao,
van Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba (hierna: Rijkswet
politie), en bevat daarnaast regels voor de brandweer, de rampenbestrijding
en de crisisbeheersing volgens het model van het voorstel van Wet veiligheidsregio’s.
 
 De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt opmerkingen over onder meer de architectuur van wetgeving, het bestuurlijk
optreden op boveneilandelijke schaal, de complexiteit van de planverplichtingen
en de verwerking van politiegegevens. Hij is van oordeel dat in verband daarmee
aanpassing van het voorstel wenselijk is.
 
 
 Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 10 juli
2009, nr. 09.001890, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 28 augustus 2009, nr. W04.09.0235/I, bied ik U
hierbij aan.
 De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.
 
 
 1. Architectuur van wetgeving: vervlechting met de Rijkswet politie
 De BES-eilanden krijgen gezamenlijk één politiekorps. Dit
zal politie van het land Nederland zijn; de Nederlandse Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties wordt korpsbeheerder. Deze politie wordt echter
organisatorisch nauw verbonden met de politiekorpsen van Curaçao en
Sint Maarten: de drie Caribische korpsen komen ten aanzien van hun strafvorderlijke
optreden onder het gezag te staan van één procureur-generaal.
 Wetssystematisch leidt dit ertoe dat de wettelijke regels voor het BES-politiekorps
te vinden zullen zijn in:
 
 – de Rijkswet politie, en
 
 – hoofdstuk 2 van het voorliggende wetsvoorstel.
 
 Nadere regels zullen te vinden zijn in:
 
 
 – onderlinge regelingen op basis van de Rijkswet politie,
 
 – algemene maatregelen van bestuur die strekken tot uitvoering van
een onderlinge regeling op basis van de Rijkswet politie,
 
 – algemene maatregelen van rijksbestuur op basis van de Rijkswet
politie,
 
 – algemene maatregelen van bestuur op basis van het voorliggende
wetsvoorstel (het voorstel bevat 36 delegatiebepalingen), en
 
 – ministeriële regelingen (het voorstel bevat 13 bepalingen
die voorzien in het stellen van regels bij ministeriële regeling).
 
 
 Met deze vervlechtingen en gelaagdheden dreigt een complex bouwwerk te
ontstaan, met het risico van onvoldoende inzichtelijkheid voor de praktijk.
Niet direct duidelijk is welke systematiek heeft gediend tot uitgangspunt
bij het ontwerpen van de architectuur van dit bouwwerk. Enkele voorbeelden
van deze complexiteit:
 
 – Het wetsvoorstel voorziet erin dat de Ministers van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en van Justitie (hierna: de politieministers)
eens in de vier jaar de hoofdlijnen van het beleid en het beheer, en de doelstellingen
ter verwezenlijking van die hoofdlijnen, vaststellen. Het voorstel bepaalt eveneens dat de korpschef het vierjaarlijkse
beheersplan opstelt; het wordt vastgesteld door de politieministers. Dat de korpschef de jaarbegroting en het jaarplan opstelt,
wordt echter geregeld in de Rijkswet politie.
Hij zal daarbij de minimale sterkte van het korps in acht moeten nemen die
berekend is volgens een methode, vastgesteld bij een algemene maatregel van
rijksbestuur op basis van de Rijkswet politie.
 
 – Met het oog op de verwerking van politiegegevens voorziet de Rijkswet
politie in een onderlinge regeling, in elk van de landen vast te stellen bij
landsbesluit, houdende algemene maatregelen, respectievelijk bij algemene
maatregel van bestuur. Het wetsvoorstel voorziet
in de mogelijkheid om voor de BES-eilanden bij algemene maatregel van bestuur
aanvullende regels te stellen..
 
 
 Verder valt op dat hoofdstuk 2 van het voorstel (met de regels over de
politie) een andere indeling heeft dan de Rijkswet politie. De inzichtelijkheid
van hoofdstuk 2 van het voorstel zou toenemen als dit hoofdstuk een indeling
zou volgen die zo goed mogelijk aansluit bij de volgorde waarin de onderscheiden
onderwerpen zijn geregeld in de Rijkswet politie. In bijlage II bij dit advies
is zo’n indeling uitgewerkt.
 
 
 Ten slotte zou de transparantie van het bouwwerk eveneens kunnen worden
bevorderd door het aanzienlijke aantal delegatiebepalingen te beperken.
 
 
 De Raad adviseert het voorstel in het licht van het voorgaande nader te
bezien op mogelijkheden van een vormgeving die bijdraagt aan een meer transparante
structuur van het gehele bouwwerk van wettelijke regels voor het BES-politiekorps.
 
 
 1. Architectuur van wetgeving: vervlechting met de Rijkswet politie
 De structuur van de regelgeving voor wat betreft de politie op Bonaire,
Sint Eustatius en Saba is als volgt opgebouwd. In het voorstel van rijkswet
Rijkswet politie van Curaçao, van Sint Maarten en van Bonaire, Sint
Eustatius en Saba (Rijkswet politie) zijn op hoofdlijnen regels opgenomen
over de inrichting, de organisatie, het gezag en het beheer van de politie
van Curaçao, van Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba. Dit voorstel van rijkswet strekt tot uitvoering van de
afspraken over de politie in de Slotverklaring van het bestuurlijk overleg
over de toekomstige staatkundige positie van Curaçao en Sint Maarten
van 2 november 2006. In het voorstel van rijkswet zijn diverse grondslagen
opgenomen voor lagere regelgeving, zowel op koninkrijksniveau (algemene maatregel
van rijksbestuur en onderlinge regeling), als op nationaal niveau (bij, dan
wel bij of krachtens wet of bij, dan wel bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur).
 Ten aanzien van die onderlinge regelingen krachtens het voorstel van rijkswet
waarbij beoogd wordt dat burgers bindende regels worden vastgesteld, zij erop
gewezen dat het voorstel van rijkswet de opdracht bevat die regelingen bij
algemene maatregel van bestuur (amvb) vast te stellen (Artikelen 10, vierde
lid, 14 eerste lid, 41, eerste lid, 42, eerste lid, 46, eerste lid, en 50,
derde lid). Voor een toelichting hierop zij verwezen naar het nader rapport
bij het wetsvoorstel Rijkswet politie van Curaçao, van Sint Maarten
en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba (Rijkswet politie).
 Voor zover in de Rijkswet politie aan de wetgever in formele zin van elk
van de landen de opdracht is gegeven een onderwerp bij (of krachtens) wet
te regelen, is dit voor Bonaire, Sint Eustatius en Saba hoofdzakelijk in het
voorliggende wetsvoorstel neergelegd. Dit betreft onder meer nadere regels
over de inrichting en organisatie van het politiekorps en de rechtspositie
van de ambtenaren van politie. De nadere invulling van deze onderwerpen is
aan elk van de landen overgelaten.
 Verder dient te worden opgemerkt dat ten aanzien van de positionering
van de gezaghebber qua taken en bevoegdheden op het terrein van de handhaving
van de openbare orde en veiligheid in verschillende wetten relevante bepalingen
zijn opgenomen. In het voorstel van wet Regels met betrekking tot de openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba (Wet openbare lichamen Bonaire, Sint
Eustatius en Saba) zijn in verband met de verantwoordelijkheden
van de gezaghebber al diverse bevoegdheden opgenomen op dit terrein. De Rijkswet
politie en het onderhavige voorstel completeren de positionering van de gezaghebber
op veiligheidsgebied.
 
 
 Het vorenstaande leidt ertoe dat op het terrein van de politie voor Bonaire,
Sint Eustatius en Saba een gelaagdheid van regelgeving ontstaat. Het advies
van de Raad om het voorstel nader te bezien op mogelijkheden van een vormgeving
die bijdraagt aan een meer transparante structuur van het bouwwerk van wettelijke
regels voor het BES-politiekorps, heeft geleid tot een andere indeling van
hoofdstuk 2 van het wetsvoorstel. Het advies van de Raad om bij de indeling
van dat hoofdstuk zo mogelijk aan te sluiten bij de volgorde waarin de onderscheiden
onderwerpen in de Rijkswet politie zijn geregeld (zoals nader uitgewerkt in
bijlage 2 van het advies), is overgenomen. Voor de benaming van de paragrafen
in het hoofdstuk is eveneens zo mogelijk aangesloten bij de benaming van de
verschillende hoofdstukken van de Rijkswet politie. De memorie van toelichting
is in gelijke zin aangepast.
 
 
 Voorts zijn naar aanleiding van het advies van de Raad de diverse delegatiebepalingen
op zowel het terrein van de politie als op het terrein van de brandweer, de
rampenbestrijding en de crisisbeheersing kritisch nader bezien. Het uitgangspunt
is vooralsnog eerst te voorzien in de meest elementaire en noodzakelijke regelgeving.
Voorkomen moet worden dat de openbare lichamen, vooral in de aanvangsfase,
met teveel en complexe regelgeving tegelijkertijd worden geconfronteerd. Ten
aanzien van de navolgende onderwerpen zijn wijzigingen aangebracht:
 
 
 a. De rijkswet en het voorliggende wetsvoorstel voorzien erin dat
de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties beheerder is van
het politiekorps respectievelijk het brandweerkorps. Daarom is het oorspronkelijke
(zoals opgenomen in het wetsvoorstel zoals dat aan de Raad was voorgelegd)
artikel 5 van het wetsvoorstel op grond waarvan nadere regels kunnen worden
gesteld over het financieel beheer, de financiële verantwoording en de
verslaglegging van het politiekorps geschrapt.
 De Comptabiliteitswet 2001 is reeds van toepassing op de begroting van
het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, zodat om die
reden het oorspronkelijke artikel 6, dat een grondslag bood om bij of krachtens
amvb van toepassing zijnde comptabele regels te kunnen stellen, achterwege
is gelaten.
 
 
 b. Het oorspronkelijke voorstel bevatte de bevoegdheid bij amvb regels
te stellen over de samenwerking van de politie met de buitengewone agenten
van politie (oorspronkelijk artikel 13, tweede lid). Deze regels worden bij
nader inzien in de praktijk niet nodig geacht. De minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties is bevoegd tot aanstelling van de ambtenaren
van politie (artikel 21, eerste lid). Deze minister, in overeenstemming met
de minister van Justitie, is bevoegd tot aanstelling van de buitengewone
agenten van politie en tot het stellen van regels over de taken van deze ambtenaren
(artikel 10, eerste en vijfde lid, van de Rijkswet politie). Het spreekt voor
zich dat voor zover in de praktijk daarbij opsporingsbevoegdheden worden toegekend
en gedefinieerd de minister van Justitie een nadrukkelijke rol vervult.
 
 
 c. De bevoegdheid om bij of krachtens amvb het brandweerkorps of
een vestiging te belasten met andere taken, is komen te vervallen (oorspronkelijk
artikel 35, thans 27). Desgewenst biedt artikel 37, vierde lid, (oorspronkelijk
artikel 45, vierde lid) de mogelijkheid aan dat korps andere taken op te dragen.
 
 
 d. Het oorspronkelijke artikel 41, vierde lid, tweede volzin, en
zesde lid, is geschrapt. Op de brandweerambtenaren – en ook op de politieambtenaren –
zal een op de Wet materieel ambtenarenrecht BES (artikel 101) gebaseerde amvb
van toepassing worden die de structuur van het overleg inzake aangelegenheden
van algemeen belang betreffende de rechtstoestand van ambtenaren regelt. Voor
specifieke op de brandweer gerichte regels, wordt geen aanleiding gezien.
Daarbij is betrokken dat er naast de ambtenarenorganisaties geen andere belangenorganisaties
bekend zijn.
 
 
 e. De oorspronkelijk imperatief geformuleerde delegatiegrondslag
om bij amvb nadere regels over de inhoud van het beleidsplan en rampen- en
crisisplan te stellen, is gewijzigd in een facultatieve formulering (oorspronkelijk
artikel 49, zesde lid, respectievelijk artikel 51, vijfde lid; thans artikel
42, zesde lid, respectievelijk artikel 44, zesde lid). Hieraan ligt ten grondslag
dat een grote verbetering reeds wordt behaald door de overgang naar een planmatige
aanpak van de rampenbestrijding en crisisbeheersing, terwijl tegelijkertijd
een op de openbare lichamen toegespitst groeimodel wordt toegepast. Door alleen
wettelijk voor te schrijven dat in de openbare lichamen een beleidsplan wordt
vastgesteld, worden de openbare lichamen gedwongen minder te improviseren
en meer weloverwogen de rampenbestrijding en crisisbeheersing te benaderen.
Om de bestuurslast binnen de perken te houden, wordt vooralsnog volstaan met
de in het wetsvoorstel opgenomen voorschriften over de inhoud van deze plannen.
Indien op termijn blijkt dat hiermee niet kan worden volstaan, biedt de facultatieve
formulering de mogelijkheid alsnog (eventueel ten aanzien van specifieke onderdelen)
nadere regels te stellen. De afzonderlijke eilandsbesturen worden overigens
goed in staat geacht de voor het desbetreffende openbaar lichaam relevante
onderdelen te identificeren en op te nemen in het beleidsplan.
 
 
 f. Afgezien is van het voorschrijven van een ministeriële regeling
regels waarbij regels kunnen worden gesteld over de samenwerking tussen de
korpsen van brandweer en politie op het terrein van personeel, informatievoorziening,
organisatie, financiën, automatisering, administratie, huisvesting, communicatie
en materieel (oorspronkelijk artikel 75). Het wordt niet nodig geacht deze
bij ministeriële regeling vast te stellen.
 
 
 g. De delegatiegrondslagen om nadere regels te stellen over informatieverschaffing
ter zake van de voorbereiding van de rampenbestrijding en de crisisbeheersing
ten tijde van een ramp zijn samengebracht in één artikel (artikel
57).
 
 
 2. Bestuurlijk optreden op boveneilandelijke schaal
 a. Het wetsvoorstel bevat regels voor bestuurlijk optreden op boveneilandelijke
schaal. Zo kan de Rijksvertegenwoordiger bij een ordeverstoring van boveneilandelijke
betekenis dan wel ernstige vrees voor het ontstaan daarvan de gezaghebber
aanwijzingen geven. Hij stelt ten minste eenmaal
in de vier jaar een coördinatieplan voor de bestrijding van boveneilandelijke
rampen en crises vast. De verschillende plannen
van het bestuurscollege en de brandbeveiligingsverordening dienen te worden
afgestemd met de plannen en verordeningen van, onder meer, de beide andere
openbare lichamen. De bestuurscolleges gezamenlijk
moeten ten minste een maal per jaar de bij mogelijke rampen en crises betrokken
partijen uitnodigen voor overleg.
 
 
 Volgens de toelichting is voorstelbaar dat rampen zich in (of voor de
kust van) één van de openbare lichamen voordoen en de gevolgen
daarvan zich uitstrekken tot een ander openbaar lichaam, of ook
tot andere eilanden en landen, zoals Aruba, Saint Kitts en Venezuela. Zo kan
een orkaan zowel de openbare lichamen als Sint Maarten en Saint Martin treffen.
 De Raad acht het aannemelijk dat, behoudens bepaalde ernstige natuurrampen,
eventuele rampen en crises doorgaans beperkt zullen blijven tot de schaal
van één eiland. Wordt de schaal groter, dan is de ligging van
elk van de drie openbare lichamen zodanig dat het niet direct voor de hand
ligt om de rampenbestrijding of de crisisbeheersing te organiseren op het
niveau van de drie BES-eilanden gezamenlijk: de schaal zal dan ofwel de bovenwindse
dan wel de benedenwindse eilanden betreffen, of, in een uitzonderlijk geval,
zich uitstrekken over het hele Caribische gebied. In al die gevallen is het
van belang dat effectief wordt samengewerkt met andere landen, binnen en buiten
het Koninkrijk.
 De Raad adviseert de nadruk te leggen op de rampenbestrijding binnen één
openbaar lichaam. Voor zover afstemming en samenwerking daarbuiten noodzakelijk
zijn, verdient het aanbeveling deze te baseren op het gebied waarin de ramp
zich voordoet.
 
 
 b. De Rijksvertegenwoordiger kan bij een ramp of crisis van boveneilandelijke
betekenis aanwijzingen geven aan de gezaghebber over het te voeren beleid.
Hij kan alsdan in de operationele leiding van de rampenbestrijding of crisisbeheersing
voorzien. Uit de toelichting blijkt dat de functionaris
die wordt belast met de operationele leiding verantwoordelijk zal zijn voor
het optreden in meer dan één openbaar lichaam. Niettemin behoudt
de gezaghebber het opperbevel, zodat de functionaris belast met de operationele
leiding hiërarchisch aan hem ondergeschikt zal zijn.
 De Raad merkt op dat de gevolgde constructie moeilijk werkbaar zal zijn:
de operationeel leider zal tegelijkertijd ondergeschikt zijn aan twee of drie
gezaghebbers, terwijl hij benoemd is door, en zich zal moeten verantwoorden
tegenover, de Rijksvertegenwoordiger. Indien al behoefte bestaat aan deze
opschaling, adviseert de Raad het opperbevel neer te leggen bij de Rijksvertegenwoordiger
of bij een van de gezaghebbers.
 
 
 2. Bestuurlijk optreden op boveneilandelijke schaal
 a. Met de Raad wordt benadrukt dat de rampenbestrijding en crisisbeheersing
zich in eerste instantie richt op de schaal van de afzonderlijke openbare
lichamen. Gelet op het insulaire karakter van de openbare lichamen zal een
ramp of crisis in een van de openbare lichamen zich in de regel beperken tot
de schaal van het afzonderlijke eiland. In het wetsvoorstel komt dit tot uitdrukking
doordat elk bestuurscollege (en niet de drie bestuurscolleges gezamenlijk)
verantwoordelijk is voor de organisatie van de rampenbestrijding en crisisbeheersing
en de geneeskundige hulpverlening in het kader van de rampenbestrijding en
crisisbeheersing. Voor elk openbaar lichaam moeten een beleidsplan, rampenen
crisisplan en rampbestrijdingsplan(nen) zijn vastgesteld. De memorie van toelichting
is hierop aangepast (paragraaf 2.4 van het algemeen deel).
 
 
 Een eilandoverstijgende ramp of crisis kan evenwel niet ondenkbaar worden
geacht, zodat ook de daarop toegesneden voorzieningen moeten zijn getroffen.
Tijdens een eilandoverstijgende ramp of crisis zullen de openbare lichamen
niet altijd zelfstandig in staat zijn de nodige maatregelen te nemen. Afstemming
met omringende eilanden (openbare lichamen, dan wel andere landen binnen of
buiten het Koninkrijk) is dan ook noodzakelijk. Ten aanzien van het voorgeschreven
beleidsplan en rampen- en crisisplan is opgenomen dat zo mogelijk afstemming
plaatsvindt met een vergelijkbaar plan van de omringende eilanden.
 Verplichte afstemming tussen enerzijds Bonaire en anderzijds Sint Eustatius
en Saba ligt vanwege de afstand tussen deze eilanden minder voor de hand.
 
 
 b. De aanwijzingsbevoegdheid van de Rijksvertegenwoordiger in het
kader van boveneilandelijke rampen of crises is aangepast. Artikel 59 (oorspronkelijk
artikel 65), tweede volzin, strekt er thans toe dat de Rijksvertegenwoordiger
een aanwijzing kan geven alsmede ten aanzien van elk openbaar lichaam een
functionaris kan aanwijzen die in de operationele leiding kan voorzien. Hiermee
wordt tegemoet gekomen aan het bezwaar van de Raad dat de operationeel leider
ondergeschikt zal zijn aan twee of drie gezaghebbers, hetgeen
in de praktijk moeilijk werkbaar zal kunnen zijn. Verder is in het gewijzigde
voorstel de mogelijkheid opgenomen dat de Rijksvertegenwoordiger zich kan
doen bijstaan door een door hem samengestelde rampenstaf. Dit is evenwel niet
meer imperatief geformuleerd.
 
 
 Het opperbevel bij een ramp of crisis, ook bij een boveneilandelijke situatie,
ligt bij de gezaghebber van het desbetreffende openbare lichaam. Geen aanleiding
is gezien het opperbevel bij een boveneilandelijke situatie bij de Rijksvertegenwoordiger
neer te leggen, omdat dit in de praktijk op praktische problemen zal stuiten
vanwege de afstand tussen de eilanden. Voorts ligt het gelet op de positie
en taken die de Rijksvertegenwoordiger in het wetsvoorstel «Wet openbare
lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba» zijn toegekend, minder voor
de hand dat hij over de wijze waarop hij het eventuele opperbevel heeft uitgevoerd
verantwoording aflegt aan de afzonderlijke eilandsraden.
 Ook het neerleggen van het opperbevel tijdens een boveneilandelijke ramp
of crisis bij één van de gezaghebbers stuit zowel vanwege de
afstand als vanwege de politieke verantwoording jegens de eilandsraad op praktische
bezwaren.
 Alles afwegende wordt de voorgestelde aanwijzingsbevoegdheid van de Rijksvertegenwoordiger
het meest aangewezen en proportionele middel om in voorkomende gevallen de
rampenbestrijding en crisisbeheersing in goede banen te leiden.
 
 
 3. Planverplichtingen
 Het in het voorstel neergelegde systeem van planvorming is volledig gebaseerd
op het stelsel van het voorstel van Wet veiligheidsregio’s. Dat betekent het volgende.
 Bij algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gesteld over de
inhoud van het rampen- en crisesplan en de inhoud van het rampbestrijdingsplan, en kunnen regels worden gesteld over de organisatie
van de rampenbestrijding, de crisisbeheersing, de geneeskundige hulpverlening
en de bevolkingszorg. Bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur kunnen met het oog op de rampenbestrijding en crisisbeheersing
regels worden gesteld over de prestaties en onderlinge samenwerking.
 Bij ministeriële regeling worden doelstellingen voor de rampenbestrijding
en de crisisbeheersing vastgesteld.
 De Rijksvertegenwoordiger stelt eenmaal in de vier jaar een coördinatieplan
vast voor, onder meer, de gecoördineerde inzet bij boveneilandelijke
rampen en crises.
 De eilandsraad stelt een brandbeveiligingsverordening vast.
 Het bestuurscollege stelt een risicoprofiel vast, dat bestaat uit een
overzicht van risicovolle situaties in het openbaar lichaam. Eenmaal in de
vier jaar stelt het een beleidsplan en een rampen- en crisesplan op.
 De algemeen commandant van de brandweer stelt eenmaal in de vier jaar
een beheersplan op.
 Daarnaast dienen de bestuurscolleges, de korpsbeheerder politie en de
korpsbeheerder brandweer (dat is in beide gevallen de Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties) een convenant te sluiten met het oog op de samenwerking
bij de handhaving van de openbare orde en bij branden, rampen en crises. Voor
zover het convenant betrekking heeft op onderdelen van de krijgsmacht, wordt
het ook gesloten door de Minister van Defensie. De minister stelt bij ministeriële
regeling regels over het convenant, dat hij in de dubbele hoedanigheid van
korpsbeheerder politie en korpsbeheerder brandweer mede sluit.
 
 
 De Raad merkt op dat deze regelings- en planverplichtingen, alles bijeengenomen,
een grote bestuurlijke last inhouden. Onverkorte uitvoering van deze verplichtingen
zou voor de drie openbare lichamen, gelet op hun kleine schaal en beperkte
bestuurlijke draagkracht, al gauw te zwaar kunnen zijn. De mate van verfijning
die wordt gevraagd, lijkt bovendien onvoldoende te zijn afgestemd op de overzichtelijke
situatie op de drie eilanden.
 De Raad adviseert de regelings- en planverplichtingen te vereenvoudigen.
 
 
 3. Planverplichtingen
 Het eilandelijke karakter, de onderlinge afstand tussen de eilanden, de
kleinschaligheid en het huidige voorzieningenniveau dwingen tot het treffen van bijzondere regelingen en het toepassen van maatwerk op het terrein
van de rampenbestrijding en crisisbeheersing. De Raad vraagt in dat verband
terecht aandacht voor de regelings- en planverplichtingen die in het wetsvoorstel
voor de bestuursorganen van de openbare lichamen zijn opgenomen.
 In het voorstel zijn de planverplichtingen als zodanig wel gehandhaafd.
De ontwikkeling van een planmatige benadering van de rampen- en crisisbeheersing
vormt een belangrijke voorwaarde voor de preparatie op rampen en crises. Dat
betekent overigens niet dat alle plannen erg omvangrijk dienen te zijn. Gelet
op de kleinschaligheid van de eilanden en de – in vergelijking tot het
Europese deel van Nederland – beperkte risico’s zullen de plannen
vaak beperkt van omvang kunnen zijn.
 Hierboven is reeds uiteengezet dat aanleiding is gezien om in het wetsvoorstel
de belangrijkste voorschriften omtrent de inhoud van deze plannen op te nemen
en ten aanzien van het beleidsplan en rampen- en crisisplan vooralsnog af
te zien van het vaststellen van een amvb met nadere regels over de inhoud
van deze plannen (zie hiervoor onder 1, onder e).
 
 
 Voorts is de aanvankelijk opgenomen verplichting om de eilandelijke brandbeveiligingsverordeningen
tussen de openbare lichamen af te stemmen geschrapt (oorspronkelijk artikel
47, tweede lid). Gelet op het eigen karakter van de eilanden en de grote onderlinge
afstanden wordt het niet nodig geacht deze verordeningen onderling af te stemmen.
 
 
 Bij de invulling van de overige lagere regelgeving krachtens dit wetsvoorstel
op het terrein van de regelings- en planverplichtingen zal bezien worden of
het stellen van (nadere) regels zich in voldoende mate verhoudt met de specifieke
situatie van de openbare lichamen.
 
 
 4. Politiegegevens
 4.1. Niveau van regeling
 Het College bescherming persoonsgegevens (Cbp) heeft op 29 juni 2009
advies uitgebracht over het wetsvoorstel; de minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties heeft op 19 augustus 2009 haar reactie op het
advies aan de Raad van State gezonden.
 Het Cbp merkte op dat bij de opstelling van de Wet bescherming persoonsgegevens
BES (Wbp-BES) ervoor is gekozen de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp)
zoveel mogelijk over te nemen, terwijl het conceptwetsvoorstel ten aanzien
van de bepalingen omtrent politiegegevens een beknopte samenvatting lijkt
te zijn van de Wet politiegegevens (Wpg). De onvolledigheid die hierdoor ontstaat,
wordt ondervangen door te voorzien in nadere uitwerking van de relevante randvoorwaarden
bij of krachtens algemene maatregel van bestuur, zo constateerde het Cbp.
Het daartoe voorgestelde artikel 19, zesde lid, ziet op de verplichtingen
van de verantwoordelijke voor de juistheid, volledigheid en beveiliging van
politiegegevens, de doelen voor de gegevensverwerking binnen de politietaak,
de toegang tot de politiegegevens binnen het politiekorps, de verwerkingstermijnen
en de controle op een rechtmatige en zorgvuldige gegevensverwerking. Het Cbp
acht deze delegatie te ruim, en adviseerde bepalingen over deze randvoorwaardelijke
onderwerpen in de wettekst op te nemen.
 De minister heeft daarop geantwoord dat uitwerking van deze onderwerpen
op wettelijk niveau het kader van het wetsvoorstel – politie, brandweerzorg,
rampenbestrijding en crisisbeheersing op Bonaire, Sint Eustatius en Saba –
te buiten zou gaan. Bovendien zou dit nadere afstemming en overleg met de
betrokken instanties op de Nederlandse Antillen vereisen.
 Nu het wetsvoorstel een aparte paragraaf bevat met regels ten aanzien
van politiegegevens, is het een opmerkelijk standpunt dat de uitwerking van
waarborgen voor de verwerking van deze gegevens het kader van het wetsvoorstel
te buiten gaat. De Raad is van oordeel dat, als kader voor de delegatie, de
wet zelf de kern van deze waarborgen dient vast te leggen; daarbij kan worden
aangesloten bij het regelingsniveau in de Wpg. Hij heeft er begrip voor dat
hierover overleg met de betrokken instanties op de Nederlandse Antillen gevoerd
zal moeten worden. Zo nodig zou de tijd die daarmee gemoeid zal zijn ook nog
gevonden kunnen worden door dit onderwerp, na indiening van het voorstel bij
de Tweede Kamer der Staten-Generaal, bij nota van wijziging te
regelen. De Raad gaat ervan uit dat hij daarover gehoord zal worden.
 De Raad adviseert het voorstel in verband met het voorgaande aan te passen.
 
 
 4.2. Toezicht op de verwerking van politiegegevens
 De Raad voor de Rechtshandhaving (RvdR) krijgt de taak om toezicht te
houden op de verwerking van politiegegevens door het BES-politiekorps. Bij
algemene maatregel van bestuur worden nadere regels gegeven over de bevoegdheden
van de RvdR. Volgens de toelichting zal daarin
de bevoegdheid worden gegeven om bestuursdwang toe te passen en bestuurlijke
boetes op te leggen. Ook zullen aan de RvdR onderzoeksbevoegdheden worden
toegekend, zoals het recht op toegang tot gegevens die voor de toezichtstaak
noodzakelijk zijn. Daarmee zal de RvdR de taak
vervullen die in het Europese deel van Nederland wordt verricht door het Cbp.
 
 
 a. De Raad merkt allereerst op dat het legaliteitsbeginsel zich ertegen
verzet dat toezichthoudende bevoegdheden, voor zover deze de bevoegdheid omvatten
om bestuursdwang of bestuurlijke boetes op te leggen, worden toegekend bij
algemene maatregel van bestuur; de wet zelf zal hierin moeten voorzien. Verder
kan, voor zover het gaat om onderzoeksbevoegdheden, kortweg worden bepaald
dat de bevoegdheden, geregeld in de artikelen 21 tot en met 29 van (het voorstel
voor) de Rijkswet Raad voor de Rechtshandhaving van toepassing zijn.
 De Raad adviseert het voorstel aan te vullen, onverminderd het navolgende.
 
 
 b. In het voorstel van Rijkswet Raad voor de Rechtshandhaving wordt
de RvdR ingericht als een inspectie die haar bevindingen rapporteert aan de
verantwoordelijke minister, maar zelf geen sancties oplegt. Met het voorliggende
wetsvoorstel wordt afgeweken van dat systeem. Het is, zo meent de Raad, weinig
systematisch om een orgaan dat in zijn instellingswet uitsluitend is belast
met onderzoekstaken en -bevoegdheden, in een andere, bijzondere wet ook te
belasten met sanctiebevoegdheden.
 Relevant voor de onderhavige materie is dat de Wbp voorziet in een onafhankelijke
toezichthouder met ruime bevoegdheden, in de vorm van het Cbp. Het voorstel
van Wbp-BES, waarvoor de Wbp als uitgangspunt dient, kent daarentegen niet
een uitgewerkte regeling van het toezicht. De toelichting op dat voorstel
stelt dat een definitieve keuze voor de wijze waarop het toezicht wordt ingericht,
zal worden gemaakt nadat enige ervaring zal zijn opgedaan met de werking van
de wet; vooralsnog zal worden volstaan met een regeling bij algemene maatregel
van bestuur. Als motivering voor deze afwijking van het stelsel van de Wbp
dient dat de BES-eilanden voor het eerst zullen gaan werken met algemene regels
over de verwerking van persoonsgegevens.
 In zijn advies over dat voorstel heeft de Raad opgemerkt dat van meet
af aan ook voor de BES-eilanden moet worden voorzien in onafhankelijk toezicht
op de naleving van de verplichtingen ingevolge de Wbp-BES. Hij heeft geadviseerd
ten minste de hoofdlijnen van dergelijk toezicht in de Wbp-BES op te nemen.
 
 
 Gelet op het voorgaande, is de vraag welke instantie, als onafhankelijk
toezichthouder, belast moet worden met de bevoegdheid om onderzoek te doen
naar de wijze waarop op de BES-eilanden politiegegevens worden verwerkt en
de bevoegdheid om bij overtredingen sancties op te leggen. Uit een oogpunt
van eenvoud, en met het oog op de kleine schaal van de BES, ligt het in de
rede daarvoor niet een apart orgaan in te stellen, maar een bestaand orgaan
hiermee te belasten.
 De Raad acht het, aansluitend bij zijn advies over het voorstel van Wbp-BES,
in de rede liggen om de toezichtinstantie waartoe hij in dat kader adviseerde,
tevens te belasten met het toezicht op de verwerking van politiegegevens door
het politiekorps-BES. Zou dat advies op dit punt niet worden gevolgd, dan
meent de Raad dat, eerder dan de RvdR, het Cbp in aanmerking komt voor het
toezicht op de verwerking van politiegegevens op de BES, en tevens ingevolge
de Wbp-BES.
 
 
 De Raad geeft in overweging het voorstel in deze zin aan te passen.
 
 
 4. Politiegegevens
 
 
 4.1. Niveau van regeling
 De oorspronkelijke bepalingen over politiegegevens (artikelen 19 tot en
met 24) zijn niet langer in dit wetsvoorstel opgenomen. Het voornemen is om
in de Wet politiegegevens het bij of krachtens deze wet bepaalde zo veel mogelijk
van overeenkomstige toepassing te verklaren op de verwerking van politiegegevens
in de BES. Wel zal daarbij rekening worden gehouden met de specifieke omstandigheden
op de BES, bijvoorbeeld ten aanzien van de organisatie van de opsporing en
de uitoefening van het toezicht. Een voorstel van een dergelijke strekking
zal worden opgenomen in het voorstel voor de Tweede Aanpassingswet BES dat
naar verwachting in januari 2010 bij de Tweede Kamer zal worden ingediend.
 
 
 4.2. Toezicht op de verwerking van politiegegevens
 a en b. Het voornemen is er in de Wet politiegegevens in te voorzien de
in het wetsvoorstel «Wet bescherming persoonsgegevens BES» aangewezen
toezichtinstantie te belasten met het toezicht op de verwerking van politiegegevens
in de openbare lichamen.
 
 
 5. Bestuurlijke verantwoordelijkheid voor de ambulancezorg
 Het voorstel voorziet erin dat de gezaghebber aanwijzingen kan geven aan
degene die verantwoordelijk is voor het vervoer van zieken en gewonden, indien
dat naar zijn oordeel noodzakelijk is uit een oogpunt van openbare orde.
 Het is de Raad niet duidelijk of deze bevoegdheid in feite ziet op het
kader van de rampenbestrijding of de crisisbeheersing. De plaats van het artikel
in het voorstel lijkt daarop te wijzen; enkele passages in de toelichting
doen vermoeden dat deze bevoegdheid inderdaad bedoeld is om de gezaghebber
bij rampen en crises gezag te geven over de meldkamer. Echter, het artikel zelf geeft handhaving van de openbare orde als
criterium.
 Het wetsvoorstel bevat overigens niet ook een regeling van de geneeskundige
hulpverlening bij rampen. Dit onderwerp zal worden geregeld in een afzonderlijke
wet, de Wet voor de volksgezondheid BES, die nog in voorbereiding is. De hiervoor genoemde aanwijzingsbevoegdheid van de gezaghebber
jegens de ambulancevervoerders mist dus inbedding.
 De Raad adviseert de bevoegdheid nader te bezien en het artikel zo nodig
bij te stellen.
 
 
 5. Bestuurlijke verantwoordelijkheid voor de ambulancezorg
 In het wetsvoorstel is eenzelfde aanwijzingsbevoegdheid van de gezaghebber
aan degene die verantwoordelijk is voor het vervoer van zieken en gewonden
opgenomen als die in artikel 6 van het wetsvoorstel «Wet veiligheidsregio’s»
toekomt aan de burgemeester (en ingevolge artikel 39 aan de voorzitter van
de veiligheidsregio). De burgemeester (en in
het voorliggende wetsvoorstel de gezaghebber) komt deze bevoegdheid toe vanwege
diens verantwoordelijkheid voor de handhaving van de openbare orde. De bevoegdheid
ziet dan ook niet alleen op de rampenbestrijding en de crisisbeheersing. De
memorie van toelichting is hierop verduidelijkt. De gezaghebber kan evenwel
in het kader van de rampenbestrijding en de crisisbeheersing indien de handhaving
van de openbare orde daarmee is gediend, van deze aanwijzingsbevoegdheid gebruik
maken.
 Anders dan de Raad aanneemt, biedt het voorliggende wetsvoorstel de grondslag
om bij of krachtens amvb regels te stellen over de organisatie van de geneeskundige
hulpverlening in het kader van de rampenbestrijding en de crisisbeheersing;
artikel 49, onder b (oorspronkelijk artikel 56, onder b).
 
 
 6. Niveau van strafbaarstelling
 Het wetsvoorstel omschrijft handelingen die – indien opzettelijk
gepleegd – misdrijven zijn, indien die handelingen bij algemene maatregel
van bestuur zijn aangeduid als strafbaar feit.
 De Raad herhaalt zijn standpunt dat het strafbaar stellen en omschrijven
van misdrijven voorbehouden dient te blijven aan de wetgever in formele zin,
gelet op de indringendheid van de straffen die kunnen worden opgelegd bij
veroordeling wegens een misdrijf. Het is, zo
meent de Raad, overigens ook niet nodig om de bedoelde handelingen bij algemene
maatregel van bestuur als strafbaar feit aan te duiden; dat kan
zonder enig probleem in het wetsvoorstel.
 De Raad adviseert het artikel aan te passen.
 
 
 6. Niveau van strafbaarstelling
 In artikel 51 (oorspronkelijk artikel 58) is in een nieuw ingevoegd derde
lid de verplichting opgenomen voor degene die een inrichting drijft waar gevaarlijke
stoffen in bepaalde hoeveelheden aanwezig zijn of kunnen ontstaan bij een
ongeval, om aan het bestuurscollege een zogenoemd veiligheidsrapport te overleggen
en om een voor eenieder te raadplegen lijst van in de inrichting aanwezige
gevaarlijke stoffen bij te houden. Het niet naleven van deze verplichting
is in artikel 78, derde lid, (oorspronkelijk artikel 86, derde lid) strafbaar
gesteld.
 In een nieuw ingevoegd vierde lid in artikel 78 is het niet naleven van
de informatieverplichting voor degene die een dergelijke inrichting drijft,
uitgeschreven.
 
 
 7. Citeertitel
 De Raad merkt op dat de citeertitel («Wet politie, brandweerzorg,
rampenbestrijding en crisisbeheersing BES») vrij lang is. In de praktijk
zal waarschijnlijk een afkorting in gebruik raken, die voor niet direct ingewijden
niet begrijpelijk zal zijn.
 De Raad adviseert een kortere citeertitel vast te stellen die de inhoud voldoende dekt, bijvoorbeeld Wet politie en veiligheid
BES.
 
 
 7. Citeertitel
 Het advies van de Raad om een kortere citeertitel vast te stellen is gevolgd.
De vrij lange oorspronkelijke citeertitel «Wet politie, brandweerzorg,
rampenbestrijding en crisisbeheersing BES» is aangepast in: Veiligheidswet
BES. Daartoe is mede besloten, omdat deze titel, die aanvankelijke slechts
als werktitel diende, reeds in de praktijk wordt gebruikt als benaming van
dit wetsvoorstel.
 
 
 8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage I.
 
 
 8. Redactionele kanttekeningen
 De redactionele kanttekeningen van de Raad zijn verwerkt met uitzondering
van het voorstel om:
 
 – in het wetsvoorstel consequent te kiezen voor «buitengewoon»,
niet voor «buitengewone». Vastgehouden is aan de redactionele
kanttekening bij het advies van de Raad betreffende de Rijkswet politie, waarin
is voorgesteld «buitengewoon» te wijzigen in «buitengewone».
 
 – in de omschrijving «crisisbeheersing» in artikel 1
de woorden «indien van toepassing in samenhang met de maatregelen en
voorzieningen die de overheid treft op basis van een bij of krachtens enige
andere wet toegekende bevoegdheid ter zake van een crisis» te schrappen.
De omschreven definitie is gelijkluidend aan de omschrijving van «crisisbeheersing»
in het wetsvoorstel «Wet veiligheidsregio’s». Er is geen
reden om voor Bonaire, Sint Eustatius en Saba een met het Europese deel van
Nederland afwijkende definitie te hanteren.
 
 – de begrippen «korpsbeheerder brandweer» en «korpsbeheerder
politie» telkens te vervangen door «Onze Minister» en de
begripsomschrijvingen van «korpsbeheerder brandweer» en «korpsbeheerder
politie» te schrappen. Het gebruik van het begrip «korpsbeheerder»
sluit aan bij de Rijkswet politie (artikel 1, eerste lid, onder d). Met het
opnemen van «korpsbeheerder brandweer» en korpsbeheerder politie»
wordt voorts inzichtelijker gemaakt dat het betreft de Minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, in zijn hoedanigheid van beheerder van het desbetreffende
korps. Overigens is in de artikelen 21, eerste lid, en 33, eerste lid, «korpsbeheerder
politie» respectievelijk «korpsbeheerder brandweer» wel
vervangen door «Onze Minister», zodat dit gelijk is aan artikel
4 van de Wet materieel ambtenarenrecht BES (zie artikel 2.13, onder D, van
de Aanpassingswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius en Saba). Ingevolge
de Wet materieel ambtenarenrecht BES (de oorspronkelijke Landsverordening
Materieel Ambtenarenrecht) is de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties bevoegd tot aanstelling, bevordering, schorsing en
ontslag van ambtenaren in dienst van de Staat die werkzaam zijn in de openbare
lichamen.
 
 – in artikel 41, tweede lid, onder e, (oorspronkelijk artikel 49,
tweede lid, onder e) de woorden «niet-wettelijke» te schrappen.
Op grond van artikel 48, derde lid, (oorspronkelijk artikel 55, derde lid,
tweede volzin) kan het bestuurscollege de eilandelijke rampencoördinator
belasten met andere taken dan het adviseren van het bevoegd gezag over risico’s
van rampen en crises in de bij of krachtens de wet aangewezen gevallen. Op
grond van artikel 41, tweede lid, onder e, (oorspronkelijk artikel 49, tweede
lid, onder e) worden deze zogenoemde «niet-wettelijke taken» omschreven
in het beleidsplan.
 
 
 9. Overige aanpassingen
 Van de gelegenheid is gebruik gemaakt nog enkele andere aanpassingen in
het voorstel aan te brengen. Het betreft de volgende aanpassingen.
 
 
 In artikel 11 (oorspronkelijk artikel 15) is in een nieuw tweede artikellid
aangesloten bij artikel 9, vijfde lid, van de Politiewet 1993.
 
 
 In artikel 27 (oorspronkelijk artikel 35) is het instellen en in stand
houden van een meldkamer ten behoeve van de brandweertaak niet als taak van
het brandweerkorps, maar van de korpsbeheerder brandweer opgenomen (nieuwe
achtste lid). Daarnaast is een nieuw negende lid ingevoegd ten einde bij of
krachtens amvb regels te kunnen stellen over de inrichting en organisatie
van het brandweerkorps. Dit artikellid is vergelijkbaar met het voorgestelde
artikel 2 voor het politiekorps.
 
 
 In artikel 37, tweede lid, (oorspronkelijk artikel 45, tweede lid) is
ter verduidelijking opgenomen dat het uitvoeren van de brandweertaken een
aangelegenheid is van het brandweerkorps.
 
 
 In artikel 53, tweede lid, (oorspronkelijk artikel 60, tweede lid) is
de samenstelling van het eilandelijk beleidsteam aangepast conform de bestaande
praktijk op de eilanden alsmede de Nederlandse praktijk.
 
 
 In artikel 80 (oorspronkelijk artikel 88) is een overgangsregeling voor
beslissingen van de voormalige eilandgebieden waarbij een inrichting als bedrijfsbrandweerplichtige
inrichting is aangewezen alsmede voor andere beslissing op grond van een eilandsverordening
op het terrein van de brandweer of de rampenbestrijding geschrapt. Artikel
6 van het voorstel van de Invoeringswet openbare lichamen Bonaire, Sint Eustatius
en Saba voorziet reeds in een overgangsregeling voor deze beslissingen.
 In artikel 81 is een overgangsregeling voor het brandweerkorps opgenomen.
 
 
 De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.
 
 
 De Vice-President van de Raad van State,
 H. D. Tjeenk Willink
 
 
 Ik moge U, mede namens de minister van Justitie en de staatssecretaris
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, verzoeken het hierbij gevoegde
gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde memorie van toelichting aan de
Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.
 
 
 De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
 G. ter Horst
 
 
 Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W04.09.0235/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 – Het woord «rampen- en crisesplan» telkens wijzigen
in: rampen- en crisisplan, omdat dat beter aansluit bij het normale taalgebruik;
de tussenklank «en» in rampenplan wijst niet op een meervoudsvorm
(bijlage bij artikel 1, onderdeel a, van het Besluit bekendmaking spellingvoorschriften
2005, regel 8.1).
 – In artikel 1 de aanduiding van het eerste lid schrappen.
 – In artikel 1 een omschrijving opnemen van het begrip «ambtenaar
van politie» in verband met het gebruik van die term in de artikelen
20 en 30.
 – De omschrijvingen van «bestand», «verwerken», «politiegegeven»
en «verantwoordelijke» in artikel 1 overbrengen naar hoofdstuk
2, § 3, nu deze termen alleen daar worden gebruikt.
 – De omschrijving van «brandweerkorps» in artikel 1
wijzigen in: brandweerkorps bedoeld in artikel 35, eerste lid.
 – In artikel 1 een omschrijving opnemen van het begrip «buitengewoon
agent van politie» door verwijzing naar artikel 10 van de Rijkswet politie
van Curaçao, van Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
(hierna: Rijkswet politie), nu dit begrip op enkele plaatsen bekend wordt
verondersteld (bijvoorbeeld artikel 20, eerste lid). Voorts in het voorstel
consequent kiezen voor «buitengewoon», niet voor «buitengewone».
Daarna in artikel 13, eerste lid, niet verwijzen naar artikel 10 van die rijkswet
maar het begrip «buitengewoon agent van politie» gebruiken.
 – In de omschrijving van «crisisbeheersing» in artikel
1 de woorden «indien van toepassing in samenhang met de maatregelen
en voorzieningen die de overheid treft op basis van een bij of krachtens enige
andere wet toegekende bevoegdheid ter zake van een crisis» schrappen,
aangezien zij niets toevoegen.
 – In het wetsvoorstel de begrippen «korpsbeheerder brandweer»
en «korpsbeheerder politie» telkens vervangen door: Onze Minister.
In artikel 1 de begripsomschrijvingen van «korpsbeheerder brandweer»
en «korpsbeheerder politie» schrappen.
 – In de omschrijving van «politiegegeven» de woorden «en
dat in een bestand is opgenomen of bestemd is om daarin te worden opgenomen»
schrappen, nu deze niet voorkomen in artikel 1 van de Rijkswet politie en
artikel 1, onderdeel a, van de Wet politiegegevens (Wpg). In plaats daarvan
een reikwijdtebepaling opnemen analoog aan artikel 2, eerste lid, Wpg.
 – In de artikelen 1, eerste lid, onderdeel m, 4, tweede lid, 9,
eerste lid, 27, tweede en derde lid, 28, eerste lid, 72, derde lid, 76, tweede
lid, en 79, derde lid, «taken ten dienste van justitie, gelet op artikel
1, eerste lid, onderdeel g, van de Politiewet 1993 en artikel 1, eerste lid,
onderdeel n, van het voorstel van Rijkswet politie», wijzigen in: taken
ten dienste van de justitie.
 – Uit oogpunt van zelfstandige leesbaarheid in artikel 4, eerste
lid, niet verwijzen naar artikel 43a van de Politiewet 1993, maar de tekst
daarvan overschrijven.
 – In artikel 4, derde lid, de verwijzing naar het jaarverslag, bedoeld
in artikel 48 van de Rijkswet politie controleren, nu in die rijkswet geen
sprake is van een jaarverslag.
 – In artikel 9 het gezag aanwijzen dat bevoegd is om ambtenaren
van politie te bevorderen (artikel 45 van de Rijkswet politie).
 – Artikel 10 afstemmen op artikel 9, tweede lid, van de Rijkswet
politie.
 – In artikel 13, tweede lid, «de buitengewoon agenten van
politie» vervangen door: de ambtenaren, bedoeld in het eerste lid (vergelijk
artikel 11, tweede lid, van de Politiewet 1993).
 – In artikel 14, eerste lid, «de zwaarwegende belangen»
wijzigen in: zwaarwegende belangen.
 – In artikel 15, «artikel 13, eerste en derde lid» wijzigen
in: artikel 13, eerste en vierde lid. Voorts «artikel 14, tweede lid»
wijzigen in: artikel 14, derde lid.
 – De artikelen 16 en 18 overbrengen naar hoofdstuk 2, § 3,
nu zij regels geven voor verwerking van politiegegevens.
 – In artikel 19, eerste lid, «Politiegegevens kunnen worden
verwerkt» wijzigen in: «Politiegegevens worden slechts verwerkt»
(artikel 3, eerste lid, Wpg).
 – In artikel 20, tweede lid, onderdeel c, een verwijzing opnemen
naar het onderzoek van klachten, geregeld in de artikelen 30 en volgende.
 – In artikel 20, zesde lid, «gegevens voorschrift» wijzigen
in: gegeven voorschrift.
 – In artikel 25, tweede lid, «voor zover» schrappen.
Voorts in het vierde lid de term «in overleg» vermijden (vergelijk
aanwijzing 31 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar)).
 – In artikel 30, derde lid, «derde lid, onder a» wijzigen
in: tweede lid, onder a.
 – In artikel 31, derde lid, «tweede tot en met vierde lid»
wijzigen in: tweede en derde lid.
 – In artikel 34 «artikel 38» wijzigen in: artikel 30.
 – In artikel 37, eerste lid, «artikel 71» wijzigen in:
artikel 68.
 – In artikel 41 het zesde lid vervangen door: «Met in ieder
geval de daarvoor in aanmerking komende ambtenarenorganisaties wordt overleg
gevoerd over de regels, vast te stellen bij de maatregel, bedoeld in het derde
lid, en bij of krachtens de maatregel, bedoeld in het vierde lid. Bij algemene
maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld over de wijze waarop dit
overleg wordt gevoerd.» Vervolgens de tweede volzin van het vierde lid
schrappen.
 – In artikel 43 de zinsnede «De artikelen 66, tweede tot en
met vierde lid, en 70 van de Wet veiligheidsregio’s is van overeenkomstige
toepassing» vervangen door: «Het Nederlands instituut fysieke
veiligheid, bedoeld in artikel 68 van de Wet veiligheidsregio’s, oefent
de taken, bedoeld in artikel 68, tweede tot en met vierde lid, van die wet
mede uit in de openbare lichamen». Aan het slot toevoegen: Artikel 70
van de Wet veiligheidsregio’s is van overeenkomstige toepassing.
 
 – In artikel 44 de zinsnede «De artikelen 72, tweede lid,
73 en 74, vijfde lid, van de Wet veiligheidsregio’s zijn van overeenkomstige
toepassing» vervangen door: Het Nederlands bureau brandweerexamens,
bedoeld in artikel 72, eerste lid, van de Wet veiligheidsregio’s oefent
de taken en werkzaamheden, bedoeld in de artikelen 72, tweede lid, en 73 van
die wet mede uit in de openbare lichamen. Aan het slot toevoegen: Artikel
74, vijfde lid, van de Wet veiligheidsregio’s is van overeenkomstige
toepassing.
 – Het opschrift van hoofdstuk 4 aanpassen, nu dit hoofdstuk niet
alleen voorziet in taken en bevoegdheden van de organen van het eilandsbestuur.
 – Artikel 45, tweede lid, vervangen door: Het bestuurscollege is
belast met de brandweerzorg.
 – In artikel 46 «de degene» wijzigen in: degene.
 – Artikel 48, derde lid, invoegen direct na het eerste lid, waarop
het een uitzondering vormt.
 – In artikel 49, tweede lid, onderdeel e, de woorden «niet-wettelijke»
schrappen, nu het gaat om een wettelijke functie.
 – In artikel 51, eerste lid, «beschreven» schrappen.
 – In artikel 58, tweede lid, «degenen» wijzigen in:
degene.
 – Artikel 59, tweede lid, aanhef, als volgt redigeren: In afwijking
van artikel 11, tweede lid, van de Wet openbaarheid van bestuur BES blijft
het verstrekken van informatie op basis van de gegevens, bedoeld in het eerste
lid, achterwege voor zover het belang daarvan niet opweegt tegen de volgende
belangen:.
 – Artikel 59, derde lid, vervangen door: Indien een verzoek tot
het verstrekken van informatie over de overige gegevens die zijn ontvangen
krachtens artikel 58, eerste lid, en over de gegevens die zijn ontvangen krachtens
artikel 63, eerste en tweede lid, betrekking heeft op inrichtingen, aangewezen
op grond van artikel 52 van deze wet, kan verstrekking op grond van artikel
11, tweede lid, aanhef en onder a, van de Wet openbaarheid van bestuur BES
slechts achterwege blijven voor zover die gegevens een vertrouwelijk karakter
hebben.
 – In artikel 59, vierde lid, «op het verzoek verstrekken»
wijzigen in: op het op verzoek verstrekken.
 – Hoofdstuk 4, paragraaf 3, gezien de lengte splitsen in een
paragraaf over de «koude fase» (artikelen 49 tot en met 59) en
een paragraaf inzake de «warme fase» (artikelen 60 tot en met
71). Artikel 68 invoegen direct voor artikel 49.
 – In artikel 60, tweede lid, «roep» wijzigen in: roept.
 – In artikel 65 «bijstaand» wijzigen in: bijstaan.
 – Het opschrift van hoofdstuk 5 aanpassen, nu het hoofdstuk niet
alleen betrekking heeft op rampenbestrijding en crisisbeheersing.
 – In artikel 80, eerste lid, «het» vervangen door: zij.
 – In artikel 82, vierde lid, «multidisciplinaire» wijzigen
in: multidisciplinair.
 – In artikel 85 «ter plaatste» vervangen door: ter plaatse.
 – De formulering van artikel 88, tweede lid, herzien, nu de zin
grammaticaal niet loopt.
 – De toelichting inkorten door passages die louter herhalen wat
in het voorstel staat te schrappen (aanwijzing 217, toelichting, Ar).
 Bijlage II met suggesties voor een indeling van hoofdstuk
2 van het wetsvoorstel die aansluit bij de volgorde waarin de betreffende
onderwerpen zijn geregeld in het voorstel van Rijkswet politie van Curaçao,
van Sint Maarten en van Bonaire, Sint Eustatius en Saba
 
 
 
 
 
 
 
 
 Artikel wetsvoorstel
 Korte inhoud
 Artikel Rijkswet
politie
 Korte inhoud
 
 
 
 
 
 
 
 Hoofdstuk 2 Taak en samenstelling
 
 
 
 
 1
 definitie «politietaak»
 5
 politietaak 
 
 
 2
 regels organisatie korps
 7 lid 2
 regels organisatie
korps
 
 
 13
 buitengewone opsporingsambtenaren
en buitengewone politieambtenaren
 10
 taken buitengewone politieambtenaren
 
 
 12
 taken vrijwillige politieambtenaren
 10
 taken buitengewone
politieambtenaren 
 
 
 25
 politietaken Kmar
 11 lid 1
 politietaken Kmar 
 
 
 27–28
 procedure
bijstand krijgsmacht aan politie
 11 lid 2
 bijstand Kmar aan politie 
 
 
 11 lid 3
 bijstand aan
politie 
 
 
 
 
 26
 gezag over Kmar en
krijgsmacht bij bijstandverlening
 11 lid 4
 bevoegdheden Kmar en krijgsmacht bij bijstandverlening
aan politie 
 
 
 29
 bijstand politie aan
Kmar
 
 
 
 
 
 
 
 Hoofdstuk 3 Bevoegdheden van de politie
 
 
 
 
 14
 bewakings- en beveiligingstaken
 12–15
 bevoegdheden 
 
 
 15
 uitoefening van dwangbevoegdheden
 13, 14
 dwangbevoegdheden
 
 
 
 
 
 Hoofdstuk 4 Gezag en toezicht
 
 
 
 
 16, 18, 19–24
 verwerking
politiegegevens, toezicht daarop
 16–18
 toezicht 
 
 
 
 
 
 Hoofdstuk 6 Kwaliteitszorg en rechtspositie
 
 
 
 
 11
 kleding politie
 42
 uitrusting politie 
 
 
 30–34
 behandeling
van klachten
 43
 behandeling
van klachten 
 
 
 9, 10
 aanstelling en ontslag
politieambtenaren
 44, 45
 aanstelling en ontslag politieambtenaren 
 
 
 
 
 
 Hoofdstuk 7 Het beheer van de politie
 
 
 
 
 3, 4
 planning
 48
 planning
 
 
 8
 politiesterkte
 49
 politiesterkte
 
 
 7
 kwaliteitszorg
 50
 kwaliteitszorg 
 
 
 5
 financieel beheer, verantwoording,
verslaglegging
 51 lid 2
 financieel beheer, verantwoording, verslaglegging 
 
 
 6
 comptabele regels
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.
 
 
 De Raad van State van het Koninkrijk heeft in zijn advies over de Rijkswet
politie opmerkingen gemaakt over de onduidelijke juridische status van de
hiervoor bedoelde onderlinge regelingen (Kamerstukken II 2008/09, 32 019
(R1886), nr. 4, punt 3).
 
 
 Voorgesteld artikel 4, eerste en tweede lid.
 
 
 Voorgesteld artikel 3.
 
 
 Artikel 48 van de Rijkswet.
 
 
 Artikel 49 van de Rijkswet.
 
 
 Artikel 39, tweede lid, van de Rijkswet.
 
 
 Voorgesteld artikel 16, derde lid.
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 32 019 (R 1886), nr. 3, blz. 1.
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 32 019 (R 1886), nr. 4, blz. 6.
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 31 954, nr. 2.
 
 
 Voorgesteld artikel 17.
 
 
 Voorgesteld artikel 54.
 
 
 Voorgestelde artikelen 47, tweede lid, 49, vierde lid, 51, derde lid.
 
 
 Voorgesteld artikel 50, vierde lid.
 
 
 Toelichting op artikel 51, derde lid, en op artikel 54.
 
 
 Voorgesteld artikel 65.
 
 
 Toelichting op artikel 65, zevende tekstblok.
 
 
 Kamerstukken I 2008/09, 31 117, A.
 
 
 Voorgestelde artikelen 51, vijfde lid, en 52, eerste lid.
 
 
 Voorgesteld artikel 56.
 
 
 Voorgesteld artikel 74.
 
 
 Voorgesteld artikel 54.
 
 
 Voorgesteld artikel 47.
 
 
 Voorgestelde artikelen 51, 49 en 50.
 
 
 Voorgesteld artikel 37, eerste lid.
 
 
 Voorgesteld artikel 72.
 
 
 Advies Cbp, kenmerk z2009–00558. Brief van de Minister van BZK a.i.,
kenmerk 2009–0000375831.
 
 
 Voorgesteld artikel 24.
 
 
 Toelichting, 2.8 (politiegegevens), slotalinea; toelichting op artikel
24.
 
 
 Artikel 35 van de Wet politiegegevens.
 
 
 Advies van 30 juli 2009 (no. W03.090162/II).
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 32 161, nr. 2.
 
 
 Voorgesteld artikel 46.
 
 
 Toelichting, § 2.2 (Meldkamer), voorlaatste alinea; toelichting
op artikel 46.
 
 
 Toelichting, § 2.1 (Veiligheidsketen), onder «Geneeskundige
hulpverlening bij ongevallen en rampen».
 
 
 Kamerstukken I 2009/09, 31 117, A.
 
 
 Voorgesteld artikel 86, derde lid.
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 31 996, nr. 4. Zie ook aanwijzing 145,
toelichting, eerste volzin, van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar).
 
 
 Vergelijk aanwijzing 185 Ar.
 
 
 Kamerstukken II 2008/09, 31 857, nr. 2.