Curatieve zorg; Brief minister en staatssecretaris met hoofdlijnen visie bewindslieden VWS op nieuwe zorgstelsel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23619, nr. 21

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

23619 nr. 21

12-03-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Hoofdlijnen herziening stelsel van curatieve zorg2.1 Noodzaak2.2 Decentrale verantwoordelijkheden, betere prestaties
door betere prikkels3. Aanpak van een beheerste omslag van aanbodsturing naar
gereguleerde marktwerking3.1 Deelmarktgewijze aanpak3.2 De voorwaarden voor meer marktwerking3.3 Consistent, planmatig en actief overheidsoptreden4. Invullen van de voorwaarden voor gereguleerde marktwerking4.1 Dereguleren van het toelaten, plannen en bouwen van
instellingen en aanbodverruiming4.2 Transparante bekostigingssystemen en waar mogelijk
vrije prijsvorming4.3 Aanpassen van het verzekeringsstelsel4.4 Betere (informatie-)positie van patiënten en
verzekerden4.5 Betere informatie en kennisuitwisseling4.6 Minder administratieve lasten4.7 Op marktwerking toegesneden regels en toezicht5. Organisatie en planningOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 23619, nr. 21 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23619Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 58 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 619Curatieve zorgnr. 21BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT EN DE STAATSSECRETARIS
VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 maart 20041. InleidingBij de procedurele behandeling van de brief over de juridische vorm van
de standaard-verzekering voor curatieve zorg heeft de vaste commissie voor
Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) aangekondigd eind maart/begin april
2004 een hoofdlijnendebat te voeren over de herziening van het zorgstelsel.1 U heeft ons gevraagd vooraf op hoofdlijnen onze visie
op het nieuwe stelsel weer te geven, inclusief de voorziene organisatie en
planning in de tijd. Wij voldoen hierbij graag aan uw verzoek.Deze brief gaat vooral over de curatieve – op genezing gerichte –
zorg, die in beginsel wordt ondergebracht in het tweede of derde compartiment
van het verzekeringsstelsel. Dit laat onverlet dat een aantal elementen in
deze brief ook de zorg in het eerste compartiment raakt. Daarbij gaat het
onder meer om het invullen van het toezicht op de uitvoering van de zorgverzekeringen.
Ook bevat het Hoofdlijnenakkoord het voornemen om de op genezing gerichte
zorg over te hevelen van de Algemene wet bijzondere ziektekosten (AWBZ) naar
de beoogde standaardverzekering voor curatieve zorg, te beginnen met de geestelijke
gezondheidszorg (GGZ).2 Het kabinet ontwikkelt
plannen voor de houdbaarheid van de AWBZ. Uw Kamer is hierover eerder geïnformeerd.3 Binnenkort ontvangt u hierover verder uitgewerkte voornemens.
Relevant is verder de positie van de zorgkantoren, waarover wij u voor 1 mei
a.s. in een afzonderlijke brief informeren in reactie op de motie-Vietsch
c.s.. Uiteraard wordt de samenhang bewaakt tussen de processen van vernieuwing
van het stelsel van curatieve zorg en van de AWBZ.Om te komen tot het gewenste stelsel van curatieve zorg moeten veel maatregelen
worden genomen: voor het vernieuwen van de sturing in de zorg en ook voor
het aanpassen van het verzekeringsstelsel. Wij laten met deze brief de voornaamste
maatregelen zien, evenals de onderlinge samenhang. Tegelijkertijd
is het van belang dat de besluitvorming over de diverse maatregelen voortgaat,
gelet op de noodzaak om de zorg te vernieuwen en de afspraken die hierover
in het Hoofdlijnenakkoord staan. Wij hopen op een voorspoedige behandeling
van de verschillende voorstellen die bij uw Kamer zijn ingediend om de sturing
in de zorg aan te passen. Daarbij dient vanzelfsprekend ruimte te worden geboden
aan voortschrijdend inzicht en wijzigingen die voortkomen uit overleg met
het parlement.Paragraaf 2 beschrijft op hoofdlijnen het herzien van het stelsel
van curatieve zorg. Paragraaf 3 gaat in op de aanpak voor een beheerste
omslag van aanbodsturing naar gereguleerde marktwerking. Paragraaf 4
en bijlage 11 bevatten de concrete maatregelen
in de komende jaren om de omslag naar gereguleerde marktwerking in goede banen
te leiden. Paragraaf 5 en bijlage 21 behandelen
de organisatie en planning.2. Hoofdlijnen herziening stelsel van curatieve zorg2.1 NoodzaakEen groot aantal Westerse landen bezint zich op dit moment op de betaalbaarheid
en de inrichting van hun zorgstelsels. De grote opgave daarbij is om een goede
onderlinge balans te vinden tussen de publieke belangen van toegankelijkheid,
kwaliteit en betaalbaarheid. De praktijk leert dat noch marktwerking noch
centrale sturing in pure vorm een optimale oplossing bieden. We moeten dus
zoeken naar het juiste evenwicht:– De toepassing van marktwerking in de zorg wordt begrensd door
verschillende typen marktfalen. Zo wordt kostenbewust handelen van burgers
beperkt: zij betalen immers vanwege de (noodzakelijke) verzekering van risico's
vrijwel nooit de echte prijs van hun zorg. De wetenschap dat de verzekering
de rekening betaalt, beïnvloedt ook het kostenbewustzijn van zorgaanbieders.
Verder is er bij veel medische beroepen sprake van schaarste. Ook kan de buitenwereld
het handelen van medici moeilijk controleren; daardoor kan de zorgvraag worden
beïnvloed door het aanbod. De geneesmiddelenmarkt leent zich evenmin
voor volledige marktwerking, omdat ook daar de consument maar in beperkte
mate de echte prijs van geneesmiddelen betaalt.– Centrale sturing van de zorg kent eveneens problemen: veel bureaucratie
en ondoelmatigheid. De centrale regels lopen bovendien vrijwel altijd achter
op de dynamische ontwikkelingen in de zorg, waardoor vraag en aanbod onvoldoende
op elkaar aansluiten. De centrale sturing van de zorg brengt ook met zich
mee dat zorgaanbieders zich meer dan wenselijk is (moeten) oriënteren
op de overheid. Teveel letten op alleen de budgettaire aspecten kan daarbij
ten koste gaan van productiviteit, innovatie en kwaliteit. De centrale overheidssturing
leidt er tenslotte toe dat patiënten weinig kunnen kiezen.Nederland heeft de afgelopen decennia sterk geleund op centrale aanbodsturing;
kortweg gaat het om het plannen en reguleren van de bouw op grond van de Wet
ziekenhuisvoorzieningen (WZV), de in de Ziekenfondswet (ZFW) geregelde (omgekeerde)
contracteerplicht en het reguleren van budgetten en tarieven van zorg (de
prijsvorming) via de Wet tarieven gezondheidszorg (WTG).2 De problemen in een systeem van centrale sturing zijn dan ook zichtbaar:– Het aanbod is dikwijls ondoelmatig georganiseerd, onder meer doordat
er te weinig prikkels zijn om innovaties snel in te voeren. Ondernemerschap
loont te weinig. De productiviteit stijgt onvoldoende; dit is één
van de oorzaken van de wachtlijst-problematiek.– Zorgaanbieders en zorgverzekeraars voelen zich belemmerd door
strakke overheidsregels.Het Nederlandse zorgstelsel kent duidelijk geen gezond evenwicht tussen
centrale regulering enerzijds en marktwerking anderzijds: de partijen in de
zorg – burgers, zorgverzekeraars en zorgaanbieders – worden te
weinig op hun verantwoordelijkheden aangesproken. Sinds het verschijnen van
het rapport van de Commissie Dekker groeit het inzicht dat de knelpunten in
de zorg moeten worden weggenomen door te dereguleren en de marktgerichtheid
te versterken. Om de centrale aanbodsturing te kunnen verminderen moeten de
financiering van de zorg en de rol van zorgverzekeraars goed zijn geregeld
via de zorgverzekering.1 In deze lijn is al een
aantal maatregelen genomen. Zo zijn de wachtlijsten aangepakt via de boter-bij-de-vis-methode;
dit is wel gebeurd tegen hoge kosten. In het verzekeringsstelsel zijn ziekenfondsen
en particuliere verzekeraars naar elkaar toegegroeid, maar bleef een structurele
aanpassing achterwege.2Het is daarom noodzakelijk over een breed front te werken aan vernieuwing
van het zorgstelsel om van de dominantie van centrale sturing over te gaan
op het zo decentraal mogelijk neerleggen van verantwoordelijkheden (decentralisatie)
en om de zorg via betere prikkels beter te laten presteren. Er bestaat brede
overeenstemming in de zorg en daarbuiten over de wenselijkheid van het herverdelen
van verantwoordelijkheden tussen de overheid en de partijen in de zorg. Er
blijft plaats voor centrale regulering, maar op een minder dominante wijze.2.2 Decentrale verantwoordelijkheden, betere prestaties
door betere prikkelsHet kabinet acht het tegen de geschetste achtergrond noodzakelijk en verantwoord
om in deze regeerperiode de herziening van het stelsel van curatieve zorg
door te zetten, binnen de contouren die de vorige twee kabinetten hebben aangegeven.
De centrale aanbodsturing wordt waar mogelijk vervangen door gereguleerde
marktwerking; niet als doel op zich, maar als middel om te komen tot betere
prestaties in de zorg. Het kabinet wil gezondheidszorg van hoge kwaliteit,
die voor alle burgers toegankelijk is en ook op langere termijn betaalbaar
blijft. De zorg moet beter aansluiten op de wensen van verzekerden en patiënten,
de betaalbaarheid moet duurzaam zijn gegarandeerd, de solidariteit moet goed
zijn geregeld en er moet ruimte zijn voor ondernemerschap en werkplezier.
Om dit te bereiken wil het kabinet de zorg verlossen van onnodige bureaucratie
en administratieve lasten, partijen beter prikkelen om te komen tot betere
prestaties en hen ruimte bieden bij het contracteren van aanbieders, de prijsvorming
en het toelaten en bouwen van instellingen. Bij de decentralisatie kan worden
voortgebouwd op de grondslagen van het Nederlandse stelsel van gezondheidszorg,
waarin van oudsher een grote rol is weggelegd voor private organisaties als
ziekenhuizen en zorgverzekeraars. Als onderdeel van de stelselherziening wordt
per 1 januari 2006 een verplichte standaardverzekering voor curatieve
zorg ingevoerd.In het toekomstige stelsel worden de belangrijkste verantwoordelijkheden
en prikkels als volgt ingevuld:– Verzekerden hebben in het beoogde zorgstelsel via een nominale
premie en eigen betalingen een direct financieel belang bij de ontwikkeling
van hun zorgconsumptie. Verzekerden kunnen zonder belemmeringen overstappen
van de ene naar de andere zorgverzekeraar en kunnen kiezen uit polisvoorwaarden
en zorgaanbieders. Deze keuzevrijheid geldt binnen de grenzen van de standaardverzekering.– De concurrentie om verzekerden voor zich te winnen en het dragen
van risico bij het uitvoeren van de standaardverzekering stimuleren zorgverzekeraars
om zich in te zetten voor een adequate organisatie van de zorg, een doelmatige
zorginkoop en een zo goed mogelijk aanbod aan zorg. De zorgverzekeraars onderhandelen
voor hun verzekerden met de aanbieders van zorg. Deze rol van zorgverzekeraars
is belangrijk: individuele verzekerden kunnen niet of nauwelijks
zelfstandig onderhandelen met ziekenhuizen, huisartsen en andere aanbieders
van curatieve zorg. De verzekerde «onderhandelt» wel met zijn
verzekeraar; hij of zij kan immers zonder belemmering van verzekeraar veranderen.– De omvang, kwaliteit en kosten van de aangeboden zorg worden zichtbaar
gemaakt. Aanbieders concurreren om hun zorg te mogen verlenen aan patiënten.
De inkooprol van de verzekeraars en het stapsgewijze liberaliseren van deelmarkten
in de zorg stimuleren zorgaanbieders om de prijs en kwaliteit van hun prestaties
te verbeteren.We spreken van gereguleerde marktwerking, omdat de overheid de marktwerking
inkadert vanwege de eerder genoemde risico's van marktfalen. De overheid blijft
verantwoordelijk voor de toegankelijkheid, betaalbaarheid en kwaliteit van
de zorg en moet bewerkstelligen dat het gezondheidszorgsysteem goed is ingericht
en werkt. Het kabinet zal voor de diverse deelmarkten van de zorg de mogelijkheden
en beperkingen van meer marktwerking zorgvuldig afwegen. Ook zal het decentraliseren
stap voor stap verlopen, waarbij de voorwaarden voor gereguleerde marktwerking
worden ingevuld. Een belangrijk onderdeel hiervan is effectief toezicht, dat
uitgaat van meer marktwerking. De beheerste aanpak die het kabinet wil in
de omslag van aanbodsturing naar gereguleerde marktwerking wordt in de volgende
paragrafen uitgewerkt.Ook het herziene zorgstelsel moet uiteraard op lange termijn betaalbaar
zijn. De premie die verzekerden betalen en de werkgeversbijdragen zijn collectieve
lasten. Het verschil tussen de opbrengst van de premies van verzekerden en
de werkgeversbijdragen enerzijds en de zorguitgaven anderzijds is van belang
voor het EMU-saldo. De onvermijdelijke kosten van de vergrijzing maken het
veiligstellen van de betaalbaarheid extra urgent.3. Aanpak van een beheerste omslag van aanbodsturing naar
gereguleerde marktwerking3.1 Deelmarktgewijze aanpakVoor een goed begrip van de aanpak per deelmarkt zijn twee zaken van belang:– In de eerste plaats kent de gezondheidszorg een aantal deelmarkten.
Op hoofdlijnen gaat het om: de eerstelijnszorg, ambulancezorg, acute zorg,
planbare (electieve) zorg, meer complexe topzorg en geneesmiddelenzorg.– In de tweede plaats kent «marktwerking» meerdere verschijningsvormen:• Concurrentie op de markt. Er is dan sprake van vrije prijsvorming.
Een voorbeeld vormen de plannen met een deel van de diagnose-behandelcombinaties
(dbc's) vanaf 1 juli 2004, waarover u bij brief van 10 oktober
2003 bent geïnformeerd.• Concurrentie om de markt. Wanneer vrije onderhandelingen niet voor
de hand liggen, kan aanbesteding uitkomst bieden.1• Prestatievergelijking en maatstafconcurrentie.2 Waar prijsregulering noodzakelijk is, kan dat op basis van deze methodes.
Een voorbeeld zijn analyses in Engeland over de efficiëntie van de gezondheidszorg.De prijs is bij elk van deze vormen van marktwerking slechts één
van de kenmerken waarop aanbieders zich van elkaar kunnen onderscheiden. Concurrentie
op prestatie, kwaliteit en/of imago is ook van belang. Daarnaast zullen in
de praktijk tussen- en mengvormen van de drie vormen van marktwerking voorkomen.De decentralisatie gaat op de diverse deelmarkten anders, met verschillende
uitkomsten en in verschillend tempo. Niet alle deelmarkten in de zorg lenen
zich even goed voor meer concurrentie, omdat er – zoals eerder aangegeven –
in de zorg sprake is van vormen van marktfalen. Bepalend zijn de kenmerken
van de deelmarkten en de mate waarin aan de voorwaarden voor meer marktwerking
is voldaan:– De beperkte mogelijkheden van marktwerking kunnen het gevolg zijn
van structurele kenmerken van de deelmarkt. De spoedeisende zorg leent zich
bijvoorbeeld veel minder voor concurrentie op de markt dan zorg die goed te
plannen is.– Maar ook min of meer tijdelijke factoren kunnen ervoor zorgen
dat de voorwaarden voor meer marktwerking nog niet zijn ingevuld. Zo helpt
het voorhanden zijn van voldoende aanbod bij het voornemen om bij de fysiotherapie
te experimenteren met concurrentie op de markt, terwijl deze vorm van marktwerking
voor de huisartsenzorg door gebrek aan aanbod nog buiten beeld is. Het kabinet
spant zich in om de belemmeringen voor meer marktwerking op termijn weg te
nemen.Onderstaande tabel geeft een globale indruk van de ruimte voor de meest
vergaande vorm van marktwerking – concurrentie op de markt – op
de diverse deelmarkten. Daarbij hanteren wij een tijdshorizon van circa 10
jaar, omdat dan de voorwaarden voor gereguleerde marktwerking naar wij aannemen
grotendeels zijn ingevuld.DeelmarktEerstelijnszorgAcute zorg (1e en 2e lijn,
waaronder ambulances)Electieve zorg en (meer complexe) topzorgGeneesmiddelenzorgMeer concurrentie op de markt
mogelijk?Ja: grote delen van de eerstelijnszorgBeperktJa: grote delen
van de electieve zorgBeperkt: medisch onderzoek, topreferente zorg etc.Ja: patentloze geneesmiddelen en niet-unieke patent-geneesmiddelenBeperkt:
unieke patent-geneesmiddelenDit is nadrukkelijk een globale indicatie. De deelmarkten zijn voorwerp
van studie, waarbij ook de indeling in deelmarkten nog kan veranderen. Uw
Kamer wordt met afzonderlijke beleidsvisies geïnformeerd over de uitwerking
per deelmarkt:– Met u is reeds gediscussieerd over de aanpak op een aantal deelmarkten
van de zorg, te weten de acute zorg, de ambulancezorg en de eerstelijnszorg.1 De visie op de eerstelijnszorg zal verder worden ingevuld.– Op 28 januari is met u gesproken over het geneesmiddelenbeleid.
Uw Kamer ontvangt in maart een plan van aanpak.– Thans wordt gewerkt aan beleidsvisies voor de electieve zorg en
de (meer complexe) topzorg. Deze vormen straks de basis voor verdere stappen
bij het invoeren van dbc's en vrije prijsvorming.3.2 De voorwaarden voor meer marktwerkingZoals aangegeven leent een aantal deelmarkten zich op grond van structurele
kenmerken voor meer marktwerking, maar voldoen deze in de praktijk nog onvoldoende
aan een aantal voorwaarden. Die voorwaarden gaan met name over evenwichtige
verhoudingen tussen vraag en aanbod, lage «toetredingsdrempels»
voor nieuwe verzekeraars en aanbieders, een duidelijke productstructuur, prijsprikkels,
transparantie en het afdoende veiligstellen van de publieke belangen via regulering,
toezicht en instrumenten als kwaliteitsbeoordelingssystemen. Paragraaf 4
behandelt de concrete maatregelen die de komende jaren worden genomen om de
omslag naar gereguleerde marktwerking in goede banen te leiden. Bijlage 1 geeft een overzicht van deze maatregelen in relatie tot de voorwaarden
voor meer marktwerking. De maatregelen zijn als volgt te ordenen:1. Dereguleren van het toelaten, plannen en bouwen van instellingen en
aanbodverruiming.2. Transparante bekostigingssystemen en waar mogelijk vrije prijsvorming.3. Aanpassen van het verzekeringsstelsel.4. Betere (informatie-)positie van patiënten en verzekerden.5. Betere informatie en kennisuitwisseling.6. Minder administratieve lasten.7. Op marktwerking toegesneden regels en toezicht.3.3 Consistent, planmatig en actief overheidsoptredenHet kabinet kiest voor een beheerste aanpak. Tegelijkertijd is duidelijk
dat de overgang naar een nieuw zorgstelsel een ingewikkelde operatie is met
risico's. De omslag vraagt veel van partijen in de zorg en de overheid, waarbij
de belangen groot zijn en vaak niet parallel lopen. Verzekeraars en aanbieders
van zorg moeten ook in staat zijn zich aan te passen aan de gereguleerde marktwerking.
De overheid dient consistent en waar mogelijk planmatig te werken en er zo
aan bij te dragen dat de partijen in de zorg hun verantwoordelijkheden kunnen
waarmaken. Ook zal de overheid de omslag actief begeleiden via de Zorgautoriteit.1 Tevens wil het kabinet intensief samenwerken met vertegenwoordigers
van patiënten/verzekerden, verzekeraars en aanbieders. Paragraaf 5
gaat in op de organisatie en planning. De gewenste omslag in de zorg vergt
meer dan één kabinetsperiode. De komende jaren dient hiervoor
een stevig fundament te worden gelegd. Hierover gaat paragraaf 4.4. Invullen van de voorwaarden voor gereguleerde marktwerking4.1 Dereguleren van het toelaten, plannen en bouwen van
instellingen en aanbodverruimingGereguleerde marktwerking vereist voldoende aanbod en partijen moeten
zoveel mogelijk eigen verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun investeringsbeslissingen.
Tegelijkertijd moet de overheid de juiste instrumenten hebben om waar nodig
in te grijpen om de betaalbaarheid, kwaliteit en toegankelijkheid van het
aanbod overeind te houden. In dit kader nemen wij een aantal maatregelen.De WZV uit 1972 regelt de centrale planvorming en het vergunningsysteem
voor de bouw van intramurale zorginstellingen. De WZV gaat uit van centrale
aanbodbeheersing en is daarom ongeschikt voor het beoogde systeem van gereguleerde
marktwerking. Achtereenvolgende kabinetten hebben de noodzaak tot verandering
onderkend, waarbij het denken over de nieuwe richting is geëvolueerd.
Tegen deze achtergrond is in maart 2001 het voorstel van Wet exploitatie zorginstellingen
(WEZ) ingediend bij uw Kamer. Deze wet verlegt het vertrekpunt voor de sturing
van de bouw van een instelling naar het in bedrijf mogen hebben van een instelling
(exploitatie). De wet stelt eisen aan de transparantie van instellingen, vereenvoudigt
de bouwprocedures, biedt de mogelijkheid om op deelmarkten van de zorg de
toelating, planning en bouw verder te dereguleren en geeft verzekeraars een
prominente rol. Wij zijn bezig met de antwoorden op de vragen van uw Kamer
naar aanleiding van de derde nota van wijziging. In deze nota wordt onder
meer de naam van de wet gewijzigd in Wet toelating zorginstellingen (WTZi).2 Ook creëert deze wijziging de mogelijkheid om het
winstmotief toe te staan aan zorgaanbieders. Het feitelijk toepassen van de
WTZi krijgt vorm in een aantal Algemene Maatregelen van Bestuur (AMvB's.)Wij verwachten dat deze maatregelen het aanbod van zorg groter maken.
Daarbij helpen ook andere maatregelen die het kabinet reeds heeft genomen:– Er zijn meer plaatsen gekomen bij de medische opleidingen met
het oog op het terugdringen van de wachttijden bij ziekten met levensbedreigende
risico's.– Opleidingen voor nieuwe beroepen zijn van start gegaan, zoals
de opleiding tot nurse practitioner. Deze beroepskrachten nemen taken over
van artsen.– Het kabinet heeft de capaciteit voor het behandelen van hart-
en vaatziekten uitgebreid.1Vanuit het oogpunt van toelating en planning is tevens het wetgevingstraject
voor de ambulancezorg van belang. Het streven is het wetsvoorstel in januari
2005 aan uw Kamer aan te bieden.4.2 Transparante bekostigingssystemen en waar mogelijk
vrije prijsvormingInzicht in de kosten en opbrengsten van zorg is een voorwaarde om in een
model van gereguleerde marktwerking te kunnen onderhandelen over de omvang,
prijs en kwaliteit. Het kunnen vergelijken van prestaties stimuleert bovendien
het gebruik van goede praktijkvoorbeelden en vernieuwing in de zorg. Deze
transparantie is mogelijk wanneer we bekostigingssystemen koppelen aan producten.
Is eenmaal voldaan aan de (eerder genoemde) voorwaarden voor gereguleerde
marktwerking, dan kan ruimte worden geboden aan partijen om selectief zorg
te contracteren en zoveel mogelijk zelf te onderhandelen over de prijzen.Diagnose-behandelcombinaties (dbc's) zijn voor de ziekenhuis- en medisch-specialistische
zorg het beoogde bekostigingssysteem. Op 11 december 2003 is met uw Kamer
gesproken over het invoeren van de dbc's; alle betrokken partijen streven
naar invoering per 1 juli 2004. Daarbij wordt tevens voor circa 10% van
de ziekenhuisproductie selectieve contractering en vrije prijsvorming geïntroduceerd.
Uw Kamer heeft de vereiste wetgeving reeds ontvangen: de Wet herziening overeenkomstenstelsel
Zorg (HOZ2 ) en de WTG-wijziging in verband met
experimenten, prestatiebekostiging en enkele andere wijzigingen (WTG ExPres3 ). Mede met het oog op de dbc-invoering zijn –
naast de WTG ExPres – wetsvoorstellen in de maak voor betere informatievoorziening
en het steviger aanpakken van fraude in de zorg. De dbc-systematiek gaat ook
gelden voor de GGZ, gelijktijdig met het overhevelen van de GGZ naar het tweede
compartiment bij het in werking treden van de standaardverzekering voor curatieve
zorg.Voor de eerstelijnszorg wordt in 2004 een prestatiegericht bekostigingssysteem
ontwikkeld. Dat leidt allereerst tot een nieuw bekostigingssysteem voor de
huisartsen; de beoogde invoeringsdatum is 1 januari 2005. Ook start op
basis van de WTG ExPres zo spoedig mogelijk een experiment met vrije tarieven
voor de fysiotherapie.Het geneesmiddelenbeleid, waarover met u op 28 januari is overlegd,
moet het kostenbewustzijn bij patiënten vergroten en leiden tot prijsconcurrentie
en lagere prijzen voor patentloze geneesmiddelen, alsmede lagere marges voor
apothekers. Uw Kamer ontvangt in maart een plan van aanpak. Als onderdeel
van het geneesmiddelenbeleid wordt een nieuw instrument gecreëerd, dat
mij als minister de mogelijkheid geeft om in te grijpen in de prijs van patentloze
middelen. Verder wordt de bekostiging van de apothekers per 1 januari
2005 aangepast. Ook bekijken we of het aanpassen van de WTG (WTG ExPres) voldoende
basis is om verzekeraars en apothekers meer vrijheid te geven
bij het maken van tariefafspraken. Verzekeraars hebben sinds 1 januari
2004 reeds meer ruimte bij de inkoop van geneesmiddelen dankzij het omschrijven
van de geneesmiddelenaanspraken op stofnaam. Het geneesmiddelenbeleid behelst
verder het – zo mogelijk per 1 januari 2005 – gericht verlagen
van de vergoedingslimieten van de clusters van geneesmiddelen in het geneesmiddelen-vergoedingssysteem
(GVS), in die clusters waar bij minstens één middel het patent
is verlopen. De GVS-limieten worden verder aangepast wanneer in clusters het
patent van geneesmiddelen verloopt. Dit leidt tot een dynamisch systeem van
vergoedingslimieten. De burger wordt met een publiekscampagne geïnformeerd
over het geneesmiddelenbeleid. Ook worden artsen nog meer gestimuleerd om
doelmatig voor te schrijven.4.3 Aanpassen van het verzekeringsstelselDe zorgverzekering moet goed worden geregeld om de centrale aanbodregulering
te kunnen verminderen zonder de publieke belangen van toegankelijkheid, kwaliteit
en betaalbaarheid van de zorg uit het oog te verliezen. Het sociale karakter
van de zorgverzekering moet zijn gewaarborgd. Tegelijkertijd dient de zorgverzekeraar
een krachtige positie te krijgen als partij die voor verzekerden met zorgaanbieders
onderhandelt over aanbod, prijs en kwaliteit van de zorg. Alleen met een gelijke
uitgangspositie voor alle burgers en verzekeraars kan het volle potentieel
van de vraagzijde in de zorg worden benut. Hiervoor moeten bestaande verschillen
tussen zorgverzekeringen verdwijnen wat betreft de keuzemogelijkheden en verzekerings-prestaties
die aan verzekerden worden geboden. Hetzelfde geldt voor de verantwoordelijkheden
en oriëntatie (beleidsmatig en financieel) van verzekeraars: de zorgverzekeraars
moeten zich vooral richten op de invulling van de zorgplicht, doelmatige zorginkoop
en concurrentie om verzekerden. De zorgverzekeraars moeten deze rol de komende
jaren waarmaken en daarvoor de ruimte krijgen.In paragraaf 2 is kort toegelicht hoe ziekenfondsen en particuliere
verzekeraars naar elkaar zijn toegegroeid. Het samenbrengen van de verzekeringsregimes
is hiermee eerder een stap in een logische ontwikkeling dan een radicale systeembreuk.
Deze constatering doet niets af aan de noodzakelijkheid van de samenvoeging.
Evenmin wil het kabinet de ingrijpendheid daarvan kleiner voorstellen dan
zij feitelijk is. Wel wil het kabinet aangeven dat, wanneer de feitelijke
ontwikkelingen in de richting gaan die wij voorstaan, het steeds moeilijker
is om grote verschillen te accepteren in wettelijke regimes op het terrein
van acceptatie, keuze-mogelijkheden, verantwoordelijkheden en financiering.
Het kabinet ziet het per 1 januari 2006 invoeren van de standaardverzekering
voor curatieve zorg via de Zorgverzekeringswet (Zvw) als de beste methode
om de gewenste aanpassingen van het verzekeringsstelsel te regelen.U bent in de hiervoor gememoreerde brief over de juridische vorm van de
standaardverzekering reeds geïnformeerd over de inrichtingseisen die
het kabinet stelt en de verdere invulling daarvan. Kort gezegd komt het hierop
neer:– De voorkeur van het kabinet gaat uit naar een privaatrechtelijke
vorm van de wettelijke zorgverzekering met sterke publieke waarborgen. De
Europese Commissie is hierover geconsulteerd.– Het sociale karakter van de zorgverzekering, die verplicht is
voor de gehele bevolking, krijgt als volgt vorm:– De risicosolidariteit en toegankelijkheid van de zorgverzekering
liggen vast in de plicht voor zorgverzekeraars om alle Nederlandse ingezetenen
als verzekerden te accepteren voor een door de overheid vastgesteld basispakket.
Daarbij geldt een verbod op verschil in premie op grond van aan
de persoon gerelateerde factoren. Er komt een risicovereveningssysteem, dat
verzekeraars compenseert voor verschillen in risicoprofielen. Het wordt gevoed
met werkgevers- en rijksbijdragen.– De inkomenssolidariteit krijgt vorm door het invoeren van een
loongerelateerde werkgeversbijdrage en een wettelijke zorgtoeslag (zie hieronder).– Er is een wettelijke zorgplicht voor zorgverzekeraars.– Zorgverzekeraars krijgen te maken met specifiek toezicht en daaruit
voortvloeiende informatieverplichtingen.– Marktprikkels, keuzemogelijkheden en eigen verantwoordelijkheid
krijgen als volgt gestalte:– Er is een nominale premieheffing. Ook komt er per 1 januari
2005 een no-claim teruggaveregeling in de ZFW, die model zal staan voor de
Zvw. Deze teruggaveregeling prikkelt tot doelmatige zorgconsumptie. Overigens
past ook het invoeren van een «wegblijftarief» – de verzekerde
moet betalen wanneer hij of zij een geplande afspraak niet nakomt –
in de toedeling van verantwoordelijkheden aan verzekerden zoals wij die beogen.1– Zorgverzekeraars lopen risico over het uitvoeren van de verzekering.
Ook mogen zij winst maken.– Het samenbrengen van particuliere verzekeringen en ziekenfondsen
maakt de zorgverzekeringsmarkt inzichtelijker voor onder meer de verzekerden.– Het verzekerde pakket is transparant en verzekerden kunnen jaarlijks
overstappen naar een andere verzekeraar. Dit vergroot de concurrentie tussen
zorgverzekeraars.– Zorgverzekeraars krijgen meer ruimte om de verzekeringsprestaties
vorm te geven door aanspraken niet langer te koppelen aan bepaalde zorgaanbieders,
maar functiegericht te omschrijven. Ook mogen zorgverzekeraars binnen zekere
grenzen naast een «naturapolis» een «restitutiepolis»
of een mengvorm van beiden aanbieden. Deze ruimte voor zorgverzekeraars vergroot
de mogelijkheden tot het bieden van maatwerk aan verzekerden.– Verzekerden kunnen kiezen uit een aantal polisvormen en voor een
vrijwillig verhoogd eigen risico.Het kabinet voert per 1 januari 2006 een wettelijke zorgtoeslag in.
De zorgtoeslag voorkomt dat iemand een groter deel van zijn gezinsinkomen
aan premies voor de standaardverzekering betaalt dan wat aan de hand van de
regeling als aanvaardbaar wordt berekend. De zorgtoeslag compenseert de lasten
van premies die daar bovenuit gaan. Maatgevend voor de zorgtoeslag zijn niet
de premies die de burger feitelijk betaalt, maar het gemiddelde van de premies
«in de markt». Dit stimuleert burgers om kritisch te zijn over
de aangeboden verzekeringspolissen.Het invoeren van de standaardverzekering heeft naast het samenbrengen
van marktprikkels en publieke belangen ook andere voordelen. Zo neemt het
inkomenseffecten weg voor verzekerden die nu van het ziekenfonds naar een
particuliere verzekering over moeten gaan of vice versa. Ook is de standaardverzekering
van belang voor het overhevelen van de op genezing gerichte zorg van de AWBZ
naar het tweede compartiment, onder meer het oog op een risicodragende uitvoering
door zorgverzekeraars.De standaardverzekering combineert met de voorgenomen invulling positieve
elementen van de huidige ziekenfondsverzekering met sterke kanten van de particuliere
verzekeringen. De vergelijking van de Zvw met de bestaande verzekeringen ziet
er op hoofdlijnen als volgt uit: Overstap-mogelijk-heidKeuze-ruimte polisVrijwilligeigenRisicoRisico-dragende uitvoeringWinst-beogendeuitvoeringInkomens- gerelateerdepremiesParticulierGeringJaJaJaJaNeeWTZJaNeeNeeNeeNeeNeeZFWJaNeeNeeDeelsNeeDeelsPubliekrechtelijke regeling ambtenarenNeeNeeNeeNeeNeeDeels       ZvwJaDeelsJaJa (niet directvolledig)JaDeelsHet Zvw-wetsvoorstel is in voorbereiding. Het kabinet is van plan dit
voorstel op een zodanig tijdstip aan uw Kamer aan te bieden, dat de behandeling
zo kort mogelijk na het zomerreces 2004 kan beginnen. Tevens ontvangt uw Kamer
dan het voorstel voor het invoeren van de zorgtoeslag. Het parlement krijgt
daarna ook voorstellen voor een Invoeringswet en een aantal verdragsaanpassingen.4.4 Betere (informatie-)positie van patiënten en
verzekerdenEen aantal van de hiervoor genoemde maatregelen wil burgers meer keuzemogelijkheden
geven bij het aanbod aan zorg, zorgverzekeraars en polissen; dit laatste binnen
de grenzen van de standaardverzekering. De keerzijde hiervan is dat burgers
als zorgvrager en verzekerde te maken krijgen met een ingewikkelder aanbod.
Het verstrekken van goede, onafhankelijke informatie is nodig om hun positie
ten opzichte van verzekeraars en aanbieders van zorg te versterken. Daarbij
wordt samengewerkt met de Consumentenbond en het NPCF.– Sinds enige tijd wordt gewerkt aan een openbaar gegevensbestand
met vergelijkende informatie over de verzekeringen. We willen dit bestand
verder ontwikkelen gericht op de introductie van de standaardverzekering.
Naast informatie over polissen en polisvoorwaarden gaat het informatie bevatten
over het zorginkoopbeleid van verzekeraars, te beginnen met de dbc's. Ook
moet het duidelijkheid gaan bieden over de kwaliteit van de zorg door een
relatie te leggen met reeds beschikbare databestanden. Deze informatie dient
niet alleen via internet beschikbaar te komen, maar ook langs andere weg zoals
via ouderenadviseurs.– Verder wordt gestreefd naar het bundelen van internetinformatie
over het zorgaanbod.– De Zorgautoriteit kan waar mogelijk, nuttig en nodig verzekerden
(vergelijkende) informatie verstrekken over het presteren van zowel aanbieders
als zorgverzekeraars op de zorgmarkten. De Zorgautoriteit kan hierbij bijvoorbeeld
gebruik maken van informatie uit prestatievergelijkingen.– In 2005 wordt, onder verantwoordelijkheid van het Nationaal Instituut
voor ICT in de Zorg (NICTIZ), een landelijk elektronisch medicatiedossier
(EMD) ingevoerd. Dan heeft de overheid ook de daarvoor benodigde identificatie
van zorgvragers en zorgaanbieders geregeld. Het EMD wordt vervolgens uitgebouwd
tot een volwaardig elektronisch patiëntendossier. Het EMD vermindert
de administratieve lasten in de zorg. Voor patiënten is het belangrijk
dat het EMD de kans op medische fouten reduceert en inzage biedt in de eigen
dossiers. Daartoe loopt een experiment in Nijmegen.– Partijen in de zorg moeten ook bijdragen aan een sterke positie
voor patiënten en verzekerden. Zo kan de verzekeraarsbranche de administratieve
rompslomp voor verzekerden beperken bij het overstappen naar een andere verzekeraar.
Ook zouden verzekeraars in samenwerking met vertegenwoordigers van patiënten/consumenten
de algemene voorwaarden kunnen vaststellen waaraan verzekerden
rechten kunnen ontlenen.4.5 Betere informatie en kennisuitwisselingDe komende jaren wordt op een aantal manieren de informatie over het zorgaanbod
en de zorgverzekeringen vergroot. Het kabinet wil daarmee de positie van verzekeraars
ten opzichte van zorgaanbieders versterken. Ook moet kennisuitwisseling een
doelmatige en kwalitatief hoogwaardige zorgverlening bevorderen. Tevens kan
de overheid met de informatie de werking van het systeem van gereguleerde
marktwerking verantwoorden. Concreet gaat het om de volgende maatregelen:– De WTG ExPres biedt een wettelijke grondslag voor onderlinge gegevensverstrekking
tussen zorgaanbieders en verzekeraars. Dit kan een basis vormen om prestatiebeschrijvingen,
zoals de dbc's, goed bij te houden. Ook verplicht de WTG ExPres om prestaties
en tarieven bekend te maken, alsmede transparante en controleerbare declaraties.– De informatiebepalingen in de ZFW worden gewijzigd vanwege het
introduceren van dbc's om te regelen dat informatievoorziening en privacybescherming
goed samen gaan. De dbc's zijn een belangrijke bron voor data over de geleverde
zorg.– In 2004 komt een overzicht gereed van prestatie-indicatoren voor
aanbieders en verzekeraars. Dit overzicht helpt met name de overheid om het
presteren van de zorgsector te kunnen bepalen.– Het programma «Sneller beter» is van start gegaan.
Dit jaar starten experimenten met prestatievergelijking van ziekenhuizen en
huisartsenzorg. Tevens stimuleert het programma het uitwisselen van kennis
en ondersteuning op het terrein van logistiek, kwaliteit, innovatie, doelmatigheid
en transparantie.14.6 Minder administratieve lastenDe administratieve lasten in de zorg dienen voor 2007 met een kwart te
zijn verminderd. In april 2004 bieden wij de voornemens van VWS op dit punt
aan bij uw Kamer. De voorgenomen aanpassingen van de wetten die de structuur
van de gezondheidszorg bepalen, zoals de WTG ExPres en WTZi, zullen hieraan
bijdragen, evenals de voorgenomen investeringen in ICT. Ook kan betere onderlinge
gegevensuitwisseling tussen toezichthouders als de Zorgautoriteit, Inspectie
voor de Gezondheidszorg (IGZ) en Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa)
bijdragen aan het verminderen van de voor het toezicht op te vragen gegevens.4.7 Op marktwerking toegesneden regels en toezichtDe overheid blijft verantwoordelijk voor de toegankelijkheid, betaalbaarheid
en kwaliteit van de zorg en moet bewerkstelligen dat het gezondheidszorgsysteem
goed is ingericht en werkt. Effectief toezicht is een belangrijke voorwaarde
voor gereguleerde marktwerking. De huidige gedetailleerde regels voor individuele
aanbieders en ziekenfondsen moeten plaatsmaken voor toezicht op het ordentelijk
functioneren van de zorgmarkten. Tevens dient de overheid toe te zien op de
kwaliteit van het zorgaanbod. Ook houdt de overheid toezicht op de uitvoering
van de verzekering. Op al deze terreinen moet het toezicht worden versterkt.
Het toezicht dient plaats te vinden op basis van heldere en toetsbare criteria.
Tegelijkertijd moet «stapeling» van het toezicht worden voorkomen,
waarbij verzekeraars en aanbieders te maken hebben met een groot aantal afzonderlijke
toezichthouders. Wij willen het aantal zelfstandige bestuursorganen (ZBO's)
dat is belast met regulering en toezicht verminderen. Wij voorzien de volgende
maatregelen:– De omslag naar gereguleerde marktwerking moet op de diverse zorgmarkten worden begeleid op het punt van prijsregulering en toezicht
op mededingingsaspecten en fusies tussen organisaties (concentratietoezicht).
De prijsregulering vindt plaats op basis van een beoordeling per deelmarkt
in de zorg. Vervolgens worden de maatregelen vastgesteld die nodig zijn voor
een reële, transparante prijsvorming en tot slot worden de criteria gedefinieerd
voor het toezicht. Dit is een dynamisch proces dat nu reeds vorm krijgt onder
de vlag van het «College Tarieven Gezondheidszorg/ Zorgautoriteit in
oprichting» en dat vanaf 2006 door een Zorgautoriteit wordt uitgevoerd.
Om de wijziging in het (prijs-)ordeningsbeleid te markeren gaat het College
Tarieven Gezondheidszorg (CTG) op in de Zorgautoriteit. De WTG Expres zet
de eerste stappen naar deze aanpassing en legt de wettelijke basis voor de
onderlinge gegevensuitwisseling tussen toezichthouders. Uiteindeljk moeten
de prijsregulering en het mededingings- en concentratietoezicht worden gebundeld.
Wij willen de sectorspecifieke toezichthouder in 2008 of zoveel eerder als
mogelijk is bij de NMa onderbrengen, bij voorkeur in de vorm van een «zorgkamer».
Over de voornemens met betrekking tot de Zorgautoriteit hebben wij uw Kamer
eerder per brief geïnformeerd.1– De nieuwe verdeling van verantwoordelijkheden voor de planning
en bouw van instellingen moet wettelijke waarborgen kennen voor goed bestuur
en goede bedrijfsvoering van zorginstellingen. Deze waarborgen komen in een
AMvB op grond van de WTZi. Daarnaast onderzoeken wij of een regeling nodig
is voor instellingen, die door hun slechte financiële positie niet bij
het Waarborgfonds terecht kunnen. Tevens willen wij dit jaar in een nota aan
uw Kamer ingaan op de spelregels waaraan zorgondernemingen zich moeten houden
om toelating te krijgen en behouden tot de zorgmarkten. Die gaan onder meer
over het verantwoorden van de geleverde kwaliteit van zorg.– De IGZ heeft enkele jaren geleden geconcludeerd dat de Kwaliteitswet
nog te ver verwijderd is van de beoogde werking. Dat heeft ertoe geleid dat
de inspectie zich sterker is gaan richten op het toezicht op de kwaliteit
en veiligheid van de zorg, onder andere door meer risicogericht toezicht.
De bestaande inspectiecapaciteit wordt de komende jaren sterker ingezet op
de toezichtstaak. Verder heeft de inspectie de opdracht gekregen om in 2007
circa 30% meer output te realiseren dan in 2003. Deze taakstelling wordt momenteel
uitgewerkt. Mede vanwege de toenemende marktwerking in de zorgsector is extra
aandacht nodig voor de veiligheid en kwaliteit van de zorgverlening. Enerzijds
komt marktwerking onvoldoende van de grond als de vragers naar zorg (burgers,
verzekeraars) te weinig weten van de kwaliteit. Anderzijds mogen sterkere
financiële prikkels niet leiden tot het verminderen van de kwaliteit
van de zorg. De aandacht voor het kwaliteitsbeleid binnen de verschillende
zorgsectoren krijgt de komende jaren een extra impuls. Tegelijkertijd wordt
ook het toezicht op kwaliteit aangescherpt. U bent over de aanpak in de ziekenhuissector
op de hoogte gebracht. Rapportages over de aanpak in andere sectoren volgen
dit jaar.2– De afgelopen jaren is de verantwoording door zorgverzekeraars
reeds vernieuwd. Op dit moment passen wij de regulering van de uitvoering
van de verzekering en het toezicht hierop aan. De uitkomsten hiervan worden
verwerkt in de Zvw.– De wijzigingen in de regulering en het toezicht hebben consequenties
voor de huidige organen, die zijn belast met regulering en toezicht. Dit raakt
zowel het ministerie van VWS als de ZBO's. Deze gevolgen zijn integraal onderdeel
van de hierboven geschetste aanpak. Wij streven ernaar begin 2005 een voorstel
aan te bieden aan uw Kamer voor een wettelijke regeling van de Zorgautoriteit.
Tegelijkertijd wordt ook de toezichtstructuur herzien.5. Organisatie en planningHet herzien van het stelsel gebeurt, waar nuttig en binnen de grenzen
van de mededingingsregels, gezamenlijk met organisaties van onder meer patiënten
en consumenten, sociale partners, verzekeraars en aanbieders. Het samenwerken
betreft zowel de beleidsontwikkeling als het bieden van informatie en het
actief ondersteunen van de omslag in het veld. Deze aanpak is onder meer al
gebruikt bij het ontwikkelen van dbc's, het programma «Sneller Beter»,
de prestatiegerichte bekostiging voor huisartsen en het nieuwe geneesmiddelenbeleid.
De praktische invulling verschilt afhankelijk van de deelmarkt of het instrument.
Zo wordt bij de beoogde ontwikkeling van informatie voor patiënten/verzekerden
samengewerkt met de Consumentenbond en het NPCF. Ook komen er aanjaagteams
voor een nieuwe aanpak in de eerstelijnszorg. Om de invoering van de Zvw goed
af te stemmen komt er een implementatiegroep met verzekeraars en wordt veelvuldig
met andere partijen overlegd.Het aanpassen van het stelsel vraagt ook veel van de overheid op het punt
van regelgeving en het voorbereiden van de uitvoering. Zo moet het vereveningssysteem
worden aangepast aan introductie van de Zvw en de GGZ-overheveling. Tevens
vinden wij het een taak van de overheid om alle belanghebbenden goed te informeren
over de wijzigingen door nieuwe wetgeving zoals de Zvw-invoering en de introductie
van de zorgtoeslag. Daarbij zal zoveel mogelijk worden aangesloten bij de
voorlichting door maatschappelijke organisaties.De partijen in de zorg moeten zich goed kunnen voorbereiden op hun nieuwe
verantwoordelijkheden. Hiermee wordt rekening gehouden bij de planningen,
zoals blijkt uit het gefaseerd invoeren van de dbc's. Het invoeren van de
Zvw vraagt met name veel van verzekeraars, ook al sluit deze invoering aan
op de reeks veranderingen de afgelopen jaren in de ZFW en het particuliere
segment. Partijen in de zorg moeten bij wetgevingstrajecten tijdig kunnen
beschikken over de eisen waaraan de uitvoering moet voldoen; dit mede met
het oog op het goed informeren van patiënten/verzekerden. Bijlage 2 bevat
een planning van de stelselherziening in de curatieve zorg.Tenslotte: het kabinet is zich bewust van het hoge ambitieniveau en beseft
dat het realiseren van het wetgevingsprogramma mede afhankelijk is van de
agenda en werkzaamheden van het parlement. Het kabinet acht die ambitie niettemin
gerechtvaardigd gelet op de noodzaak van het aanpassen van het zorgstelsel
en het maatschappelijke draagvlak voor de ingezette koers. Wij hopen in goed
overleg met uw Kamer te komen tot samenwerking om de noodzakelijke veranderingen
tijdig te realiseren.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. HoogervorstDe Staatssecretaris van Volksgezond, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van DorpXNoot1Brief van de minister van VWS d.d. 19 december 2003, Kamerstukken
II, kamerstuk 23 619, nr. 20. Brief van de griffier van de vaste commissie
voor VWS d.d. 6 februari 2004.XNoot2Als eerste stap vindt bij de invoering van de Zvw overheveling plaats
van de verzekering van de extramurale GGZ en het eerste jaar van de intramurale
GGZ. Kamerstukken II, 2002–2003, kamerstuk 23 619, nr. 19.XNoot3Kamerstukken II, 2002–2003, kamerstuk 26 631, nr. 56.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot2De aanbodsturing is nog onlangs toegelicht in de toelichting op de derde
nota van wijziging van het voorstel van Wet exploitatie zorginstellingen (WEZ).
Bij deze gelegenheid is tevens voorgesteld de naam van de wet te wijzigen
in Wet toelating zorginstellingen (WTZi). Kamerstukken II, 2003–2004,
kamerstuk 27 659, nr. 16.XNoot1Commissie Structuur en Financiering Gezondheidszorg, «Bereidheid
tot verandering», Den Haag, 1987.XNoot2In de uitvoering van de ZFW zijn marktelementen geïntroduceerd, zoals
de invoering van een nominale premie. Ook zijn in het particuliere segment
solidariteitsbijdragen ingevoerd, evenals een voor ouderen en chronisch zieken
toegankelijk standaardpakket, via de Wet medefinanciering oververtegenwoordiging
oudere ziekenfondsverzekerden (MOOZ) en de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
1998 (WTZ). Ook heeft de markt zich ontwikkeld: als gevolg van fusies biedt
thans het merendeel van de zorgverzekeraars vanuit hetzelfde concern zowel
de ziekenfondsverzekering als particuliere verzekeringen aan.XNoot1Bij aanbesteding concurreren meerdere aanbieders met elkaar om het (exclusieve)
recht om gedurende een bepaalde termijn onder bepaalde voorwaarden op de markt
actief te zijn.XNoot2Bij prestatievergelijking worden de prestaties van aanbieders met elkaar
vergeleken, waarna aanbieders inzicht krijgen in elkaars prestaties. Dit kan
hen aanzetten tot efficiëntieverbeteringen. Bij maatstafconcurrentie
geeft een toezichthouder elke aanbieder op basis van vergelijking een doelstelling
tot efficiëntieverbetering.XNoot1Het overleg op 6 november 2003 over de beleidsbrief over acute zorg
(29 247, nr. 1) en het beleidsstandpunt ambulancezorg (29 247, nr.
2) en het overleg op 29 januari 2004 over onder meer de beleidsbrief
inzake de toekomstbestendige eerstelijnszorg (29 247, nr. 4).XNoot1Zie paragraaf 4.7 voor een nadere omschrijving van de Zorgautoriteit.XNoot2Kamerstukken II, 2003–2004, kamerstuk 27 659, nr. 16.XNoot1Kamerstukken II, 2003–2004, kamerstuk 25 170, nr. 33.XNoot2Kamerstukken II, 2003–2004, kamerstuk 28 994, nr. 5.XNoot3Kamerstukken II, 2003–2004, kamerstuk 29 379, nr. 3.XNoot1Invoering door het College Tarieven Gezondheidszorg is voorzien per 1 mei
aanstaande.XNoot1Kamerstukken II, 2003–2004, kamerstuk 28 439, nr. 3.XNoot1Kamerstukken II, 2003–2004, kamerstuk 29 324, nr. 1.XNoot2Kamerstukken II, 2003–2004, kamerstuk 28 439, nr. 2–3. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23619-21.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl