Pachtbeleid; Brief minister en staatssecretaris met het kabinetsstandpunt inzake het advies "Ruimte voor pacht" van de Commissie Pachtbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27924, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-09-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27924 nr. 1

11-09-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamKABINETSSTANDPUNT INZAKE HET ADVIES «RUIMTE VOOR
PACHT» VAN DE COMMISSIE PACHTBELEID1. Inleiding2. Het advies van de Commissie Pachtbeleid: evaluatie2.1 Evaluatie doelstellingen Pachtwet2.2 Evaluatie doelstellingen wijziging Pachtwet in 19952.3 Eindconclusies evaluatie3. Het advies van de Commissie Pachtbeleid: toekomstvisie3.1 Algemeen3.2 Hoofdlijnen voorstel nieuwe pachtregeling door Commissie
Pachtbeleid4. Kabinetsstandpunt4.1 Inleiding4.2 Twee regimes van pacht4.2.1 Inleiding4.2.2 Algemene regels4.2.3 Regime losse pacht4.2.4 Regime bedrijfspachtRegels bedrijfspachtregime4.2.5 Continuïteit bij bedrijfspacht4.2.6 Overgangsregime4.3 Uitwerking gevolgen van het nieuwe stelsel4.3.1. Bedrijfsopvolging4.3.2 Pachtprijs4.3.4 Fiscale gevolgen4.4 Rechterlijke organisatie4.5 Overige punten4.5.1 Woning en bedrijfsgebouwen4.5.2 Productierechten4.5.3 Natuurpacht5. Slot
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27924Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 924Pachtbeleidnr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJ
EN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 11 september 2001Met deze brief bieden wij u het kabinetsstandpunt aan inzake het advies «Ruimte voor pacht»
van de Commissie Pachtbeleid.De Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,G. H. FaberDe Minister van Justitie,A. H. Korthals KABINETSSTANDPUNT INZAKE HET ADVIES «RUIMTE VOOR
PACHT» VAN DE COMMISSIE PACHTBELEID1. InleidingDe Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties hebben op 1 maart 1999
een extern adviescollege ingesteld om de Staatssecretaris te adviseren over
het pachtbeleid: de Commissie Pachtbeleid. De instelling van deze adviescommissie
vloeide voort uit een toezegging tijdens de parlementaire behandeling in 1994
van de wijziging van de Pachtwet en uit de afspraak in het huidige regeerakkoord
om het pachtbeleid verder te liberaliseren. Ook de beleidstekorten die de
Staatssecretaris constateerde bij het overleg met de Tweede Kamer over de
wijziging van het Pachtnormenbesluit in 1998 noopten tot een onderzoek.De opdracht voor de Commissie Pachtbeleid bestond uit twee delen:1. Het opstellen van een evaluatie van de werking van de huidige Pachtwet,
mede in het licht van het regeerakkoord.2. Het ontwikkelen van een toekomstvisie voor de pacht, in het licht van
het regeerakkoord.De Commissie Pachtbeleid heeft haar advies, getiteld »Ruimte voor
pacht», op 26 januari 2000 aan de Staatssecretaris aangeboden.
Het advies is op diezelfde datum door de Staatssecretaris toegezonden aan
de Kamers der Staten-Generaal.In dit kabinetsstandpunt zal in paragraaf 2 de door de Commissie
Pachtbeleid (hierna aan te duiden als: Commissie) uitgevoerde evaluatie kort
worden samengevat. In paragraaf 3 wordt de door de Commissie ontwikkelde
toekomstvisie kort geduid. In paragraaf 4 komt het standpunt van het
kabinet aan de orde, waarbij de contouren worden geschetst van een toekomstige
pachtregelgeving.2. Het advies van de Commissie Pachtbeleid: evaluatie2.1 Evaluatie doelstellingen PachtwetDe Pachtwet gaat uit van drie doelstellingen, te weten 1) beschermen van
de pachter; 2) rekening houden met de belangen van de verpachter; 3) waarborgen
van het algemeen landbouwbelang.Ten aanzien van de doelstelling «beschermen van de pachter»
constateert de Commissie dat door de wettelijke bescherming van de pachter
en de pachtdruk (verschil in waarde van grond in onverpachte en in verpachte
staat) die daarvan het gevolg is, grondeigenaren steeds minder bereid zijn
hun grond in pacht uit te geven, waardoor de schaarste aan pachtgrond verder
toeneemt.De Commissie benadrukt verder dat voor de verpachter het rendement niet
het enige belang is. De verpachter heeft er baat bij als de pachter de grond
goed beheert. Ook vinden verpachters het belangrijk dat de pachtovereenkomst
eindig is zodat ze weten wanneer de grond vrij komt en nieuwe keuzes gemaakt
kunnen worden met betrekking tot de grond.De Commissie constateert ook dat de verhoudingen tussen pachters en verpachters
zijn veranderd sinds de totstandkoming van de Pachtwet. Veel pachters zijn
goed opgeleide en goed georganiseerde professionals die zich gesteund weten
door deskundige adviseurs en belangenbehartigers. Verpachters tonen begrip
voor de behoefte aan continuïteit bij de pachter en zijn in het algemeen
bereid deze te bieden, maar niet zoals thans, uit kracht van wet, van generatie
op generatie. Pachters hebben oog voor de problemen van de verpachters.
De Commissie constateert dat er sprake lijkt te zijn van een toenemend, zakelijk
gefundeerd wederzijds begrip.Ten aanzien van de doelstelling »waarborgen van het algemeen landbouwbelang»
stelt de Commissie dat deze bij toetsing van pachtovereenkomsten door de grondkamers
in de praktijk niet van de grond is gekomen. Als gevolg van de afname van
het pachtareaal is het belang van pacht in de landbouwsector aanzienlijk gedaald.
De Commissie zet daarom vraagtekens bij het belang van deze doelstelling van
de Pachtwet.2.2 Evaluatie doelstellingen wijziging Pachtwet in 1995De doelstellingen van de wijziging van de Pachtwet in 1995 waren: 1) stabiliseren
van het pachtareaal zodat het instituut pacht als financieringsinstrument
voor de landbouw behouden blijft; 2) vergroten van de mobiliteit en de flexibiliteit
van het grondgebruik; 3) verhogen van het rendement voor de verpachter.Ten aanzien van de doelstelling »stabiliseren van het pachtareaal»
concludeert de Commissie dat de Pachtwet zelf door de hoge pachtdruk in belangrijke
mate bijdraagt aan het verdwijnen van de reguliere pacht. Dat het totale pachtareaal
de laatste jaren is gestabiliseerd en zelfs iets is toegenomen, is vooral
te danken aan het succes van de eenmalige pacht. Gezien de beperkte looptijd
van eenmalige pacht (twaalf jaar) is op de langere termijn echter een verdere
teruggang van het totale pachtareaal te verwachten.De doelstelling »grotere mobiliteit en flexibiliteit van het grondgebruik»
is volgens de Commissie ten dele gehaald. De introductie van de eenmalige
pacht heeft bijgedragen aan een grotere mobiliteit van het grondgebruik. Een
geregistreerde vergroting van de flexibiliteit van het grondgebruik (via teeltpacht)
is echter niet aantoonbaar.Ten aanzien van de doelstelling »verhogen van het rendement voor
de verpachter tot 2% van de vrije verkeerswaarde in 2001» concludeert
de Commissie dat de stapsgewijze aanpassing van de pachtprijzen van reguliere
pacht heeft bijgedragen tot een toename van het rendement voor de verpachter,
maar dat de norm van 2% als gevolg van de stijging van de grondprijzen in
de meeste regio's niet zal worden gehaald. De Commissie wijst er in dit kader
op dat bij de pacht waarbij pachter en verpachter zelf de pachtprijs kunnen
bepalen (bijv. eenmalige en grijze pacht), geen extreem hoge pachtprijzen
te zien zijn.2.3 Eindconclusies evaluatieDe Commissie concludeert dat de doelstellingen van de Pachtwet, zoals
deze nu zijn geformuleerd, niet meer actueel zijn. De doelstellingen van de
wijziging van de Pachtwet in 1995 zijn maar ten dele gerealiseerd. Als de
huidige Pachtwet blijft gelden, zal naar verwachting de reguliere pacht –
en de daarmee gepaard gaande bescherming van de pachter – nog verder
afnemen en marginaliseren. Er is volgens de Commissie nieuwe wetgeving nodig
die de belangen van beide partijen bij de pachtovereenkomst tot hun recht
laat komen.3. Het advies van de Commissie Pachtbeleid: toekomstvisie3.1 AlgemeenDe Commissie constateert dat er in de praktijk blijvend behoefte zal zijn
aan pacht als gebruiksvorm van landbouwgrond naast erfpacht en eigendom. Om
pacht voor de toekomst te behouden, zal de afname van het pachtareaal
blijvend moeten worden gestopt. De taak van de overheid daarbij is om partijen
te begeleiden in hun ontwikkeling naar een grote mate van eigen verantwoordelijkheid.
Daartoe zal de pachtwetgeving op nieuwe leest moeten worden geschoeid. De
Commissie wijst er in dit kader op dat blijkens de evaluatie de voorzichtige
vorm van liberalisering die in 1995 is beproefd, onvoldoende resultaat heeft
opgeleverd. Aan een ingrijpende koerswijziging voor de pachtwetgeving valt
volgens de Commissie dan ook niet te ontkomen, wil pacht in de toekomst voor
zowel agrariërs als grondeigenaren een reële optie blijven.De Commissie formuleert op basis van haar bevindingen de volgende doelstelling
voor de toekomstige pachtwetgeving. «Het op zodanige wijze vorm geven
van pacht als bijzondere contractvorm dat het aldus en conform de wettelijke
normen in gebruik geven van grond ten behoeve van agrarische bedrijfsvoering
een voor beide partijen aantrekkelijk en dus toekomstbestendig alternatief
is naast het verwerven van grond in eigendom of uitgifte van grond in erfpacht.»3.2 Hoofdlijnen voorstel nieuwe pachtregeling door Commissie
PachtbeleidDe voorstellen van de Commissie houden kort samengevat in dat de inhoud
van de pachtovereenkomst zo veel mogelijk door partijen wordt bepaald. Naast
perceel en prijs hoort hier in de voorstellen van de Commissie ook de duur
van de overeenkomst bij. De voorstellen omvatten geen recht op indeplaatsstelling
en geen continuatierecht. De Commissie stelt wel voor om voor te schrijven
dat de pachtovereenkomst schriftelijk wordt aangegaan. Tevens zou verplicht
in de overeenkomst moeten worden opgenomen welke afspraken zijn gemaakt over
continuatie en bedrijfsopvolging, ook als is afgesproken dat er geen indeplaatsstelling
of continuatie is. Als geen afspraken over de duur zijn gemaakt, geldt een
duur van 25 jaar. Bovendien stelt de Commissie een verplichte onderhandeling
tussen pachter en verpachter voor, waarin wordt gesproken over de gang van
zaken na afloop van de overeenkomst. Genoemde voorstellen gelden alleen bij
percelen van meer dan 3 ha.De Commissie stelt daarnaast een aantal van het Burgerlijk Wetboek afwijkende
algemene bepalingen voor, zoals koop breekt geen pacht en overlijden van de
pachter breekt geen pacht. Deze bepalingen gelden voor alle pachtovereenkomsten.De door de Commissie voorgestelde definitie van pacht heeft geen betrekking
op bedrijfsgebouwen en woningen. Voor de pacht van gebouwen wordt aangesloten
bij de huurwetgeving.Voorts stelt de Commissie voor om geschillen voor te leggen aan de civiele
rechter. Het hoger beroep wordt geconcentreerd bij het Gerechtshof in Arnhem.
Bij een conflict over een mondelinge pachtovereenkomst geldt van rechtswege
een aantal standaardvoorwaarden: de duur van de overeenkomst is 25 jaar; de
pachtprijs bedraagt tussen de 2% en 3% van de «going concern»-waarde;
de waterschapslasten worden doorberekend in de pachtprijs als de pachter niet
voor het gebruikersdeel is aangeslagen; geen continuatierecht; geen recht
op indeplaatsstelling; geen voorkeursrecht.De Commissie stelt een overgangstermijn van 25 jaar voor. Op 1 januari
van jaar 20 wordt de door de Commissie voorgestelde overlegverplichting van
toepassing op de dan nog onder oud recht lopende overeenkomsten. Indeplaatsstelling
is mogelijk gedurende de 25-jarige periode, met dien verstande dat de opvolger
de onderhandelingspositie van de pachter inneemt bij het verplichte overleg
in jaar 20. Op 1 januari van jaar 26 treedt het oude recht geheel buiten
werking. De Commissie is verder van mening dat het huidige stelsel voor de vaststelling
van de hoogst toelaatbare pachtprijs voor los land niet gehandhaafd kan blijven
voor bestaande overeenkomsten, gelet op de uitkomsten van de evaluatie. Zij
adviseert de wetgever zich te bezinnen op een andere, rechtvaardiger grondslag.De pachtovereenkomst kan, gelet op deze uitgangspunten en de door de Commissie
voorgestelde inhoud van de nieuwe pachtregeling, als bijzondere overeenkomst
in het Burgerlijk Wetboek worden opgenomen.4. Kabinetsstandpunt4.1 InleidingHet kabinet is van mening dat de Commissie een belangrijk rapport heeft
uitgebracht, waarin de problematiek helder is geanalyseerd. In het rapport
is een gedegen stelsel uitgewerkt dat voldoet aan de wens van het kabinet
om te komen tot liberalisering van de pachtregelgeving, waarin op basis van
deze analyse eenduidige voorstellen zijn uitgewerkt.De Commissie verwacht dat bij handhaving van de huidige Pachtwet de reguliere
pacht zal marginaliseren1. Het kabinet deelt deze
analyse. De mate van bescherming die de Pachtwet nu biedt, ontmoedigt potentiële
verpachters om tot verpachting over te gaan. Zij kiezen thans eerder voor
verkopen, eigen gebruik of uitwijken naar erfpacht. De bescherming voor de
pachter werkt dan contraproductief. Pacht is echter voor de agrarische sector
en voor de ontwikkeling van het landelijk gebied een belangrijk instrument.
Pacht is een nuttig financieringsinstrument dat in de toekomst door de grotere
financieringsbehoefte van agrarische bedrijven aan belang kan toenemen. Het
is tevens een belangrijke manier om flexibel grondgebruik mogelijk te maken.
Daarnaast kan pacht een belangrijke rol spelen bij het beheer van gronden
waar speciale voorwaarden worden gesteld, zoals op het gebied van natuurbeheer2.In dit kabinetsstandpunt wordt daarom een voorstel gedaan om het instrument
pacht voor de praktijk aantrekkelijker te maken.In grote lijnen wordt aangesloten bij de voorstellen van de Commissie.
De praktijk rondom grijze pacht en het succes van de in 1995 ingevoerde eenmalige
pacht bewijzen de behoefte aan flexibiliteit en maatwerk. Hoofdregel wordt
dan ook dat de inhoud van de pachtovereenkomst wordt bepaald door pachter
en verpachter. Verwacht mag worden dat deze maatregelen een positieve invloed
hebben op het aanbod van pachtareaal.De Commissie onderkent dat bij het continueren van een aflopende pachtovereenkomst
in het systeem zoals de Commissie dat voorstelt, in een aantal gevallen geen
sprake is van gelijkwaardige onderhandelingen. Dit geldt met name in situaties
dat een pachter voor zijn bedrijfsvoering in belangrijke mate afhankelijk
is van continuatie van de pacht. De verpachter zou bijvoorbeeld onevenredige
prijzen kunnen bedingen, al dan niet bij het continueren van de pachtrelatie.
De Commissie acht het niet mogelijk om vast te stellen wanneer sprake is van
een dergelijke pachtafhankelijkheid.De Commissie zoekt de oplossing van dergelijke problemen in het verplicht
stellen van onderhandelingen over de voortzetting van de overeenkomst op het
moment dat 4/5 van de looptijd is verstreken. Uit het verplichte overleg volgt
niet een vooraf vaststaand resultaat. Naar de mening van het kabinet biedt
de figuur van vrijblijvend verplicht overleg geen waarborgen in
geval van pachtafhankelijkheid. Het kabinet volgt de Commissie op dit punt
dan ook niet.Het kabinet heeft gemeend om te moeten zoeken naar een beperkte vorm van
compensatie van deze afhankelijkheid in de vorm van wettelijke voorzieningen,
zonder op hoofdlijnen afbreuk te willen doen aan de conclusies en voorstellen
van de Commissie. Het kabinet meent met het navolgende voorstel de pachtafhankelijkheid
voldoende te kunnen afbakenen, in de vorm van zo te noemen bedrijfspacht.
Indien een pachtovereenkomst betrekking heeft op een of meer bedrijfsgebouwen
(waaronder de woning) of betrekking heeft op 25% of meer van de bedrijfsoppervlakte,
meent het kabinet dat een pachter in die situatie zodanig afhankelijk is van
die overeenkomst, dat zelfs het tijdelijk wegvallen ervan een bedreiging zal
vormen voor de continuïteit van het bedrijf. In die gevallen is naar
de mening van het kabinet sprake van pachtafhankelijkheid1. Weliswaar zal ook het wegvallen van een pachtovereenkomst met betrekking
tot minder dan 25% van het bedrijf op den duur een bedreiging kunnen zijn
voor de continuïteit van een bedrijf, maar de afhankelijkheid is veel
minder, zodat verwacht mag worden dat een pachter voldoende tijd heeft een
vervangende pachtovereenkomst te sluiten met een andere verpachter.Voor de gevallen waarin sprake is van pachtafhankelijkheid wordt voorgesteld
een apart pachtregime te creëren, waarbij de gevolgen van pachtafhankelijkheid
worden gecompenseerd. Dit regime wordt bedrijfspacht genoemd. In onderdeel
4.2.4 wordt op bedrijfspacht nader ingegaan.De vraag kan worden gesteld of sprake is van pachtafhankelijkheid in geval
een pachter naast het uitoefenen van een agrarisch bedrijf een ander bedrijf
uitoefent of elders in loondienst is. Anderzijds kan niet worden gesteld dat
een pachter die naast het uitoefenen van een agrarisch bedrijf een ander bedrijf
uitoefent of elders in loondienst is, nooit pachtafhankelijk kan zijn. Bij
het opstellen van het wetsvoorstel zal worden bezien op welke wijze het regime
van bedrijfspacht dient te worden beperkt, in geval een pachter wiens pachtovereenkomst
overigens voldoet aan de definitie van bedrijfspacht naast het uitoefenen
van een agrarisch bedrijf een ander bedrijf uitoefent of elders in loondienst
is.Naast deze voorgestelde bedrijfspacht bestaat de pacht van los land welke
naar het oordeel van het kabinet volledig kan worden geliberaliseerd.Het kabinet beoogt, gelet op het bovenstaande, met een nieuw pachtbeleid
de volgende doelstellingen te realiseren:• Het stimuleren van uitbreiding van het pachtareaal.• Het bevorderen van flexibiliteit en maatwerk bij pachtovereenkomsten.• Het beperken van ongewenste gevolgen van deregulering.• Het bieden van een adequate overgangsrecht voor de huidige reguliere
pachters.4.2 Twee regimes van pacht4.2.1 InleidingOm de in paragraaf 4.1 genoemde doelstellingen te realiseren, kiest
het kabinet voor twee verschillende pachtregimes. Deze regimes zullen worden
aangeduid als bedrijfspacht indien sprake is van pachtafhankelijkheid en losse
pacht indien geen sprake is van pachtafhankelijkheid.Voor alle pachtovereenkomsten gelden een aantal in de wet neergelegde
regels. Voor bedrijfspacht geldt een dwingendrechtelijk regime dat in de wet
beschreven wordt. 4.2.2 Algemene regelsOp beide regimes (dus op alle pachtovereenkomsten) zijn enkele algemene
regels van toepassing. In afwijking van de voorstellen van de Commissie Pachtbeleid
kan de pachtovereenkomst betrekking hebben op de pacht van de bedrijfswoning
of andere bedrijfsgebouwen. De Commissie stelde voor om op de bedrijfsgebouwen
het huurrecht van toepassing te laten zijn. Het advies wordt in deze niet
gevolgd, omdat doorgaans geen sprake is van zelfstandige woonruimte of bedrijfsgebouwen.
De betreffende gebouwen behoren bij de gepachte grond en worden in samenhang
daarmee geëxploiteerd en bewoond. De pachtovereenkomst dient op grond
hiervan betrekking te hebben op deze gebouwen, zodat wordt vermeden dat geschillen
over de grond door ander recht wordt beheerst dan geschillen over de gebouwen.Voor deze algemene regels is aansluiting gezocht bij het advies van de
Commissie:1. Definitie pacht: rechtsvorm waarbij de grondeigenaar tegen een tegenprestatie
een persoonlijk recht op het gebruik van grond of gebouwen aan een ander verschaft
ten behoeve van de agrarische bedrijfsvoering.2. Het algemeen overeenkomstenrecht uit het Burgerlijk Wetboek is van
toepassing.3. De overeenkomst moet schriftelijk worden vastgelegd.4. Koop breekt geen pacht.5. Op partijen rust een aantal algemene verplichtingen, bijvoorbeeld de
verplichting van de verpachter om het verpachte in goede staat van onderhoud
aan de pachter ter beschikking te stellen en de verplichting van de pachter
om het gepachte als een goed pachter te gebruiken.6. Overlijden van de pachter breekt geen pacht.7. Onderverpachting is toegestaan als daar een schriftelijke overeenkomst
aan ten grondslag ligt en toestemming door de verpachter is verleend.8. Beheersverplichtingen moeten schriftelijk worden vastgelegd.9. De verpachter moet bij het einde van de pacht aan de pachter een billijke
vergoeding geven voor aangebrachte verbeteringen die de pachter aan het gepachte
heeft aangebracht (melioratierecht).4.2.3 Regime losse pachtOnder losse pacht worden alle pachtovereenkomsten verstaan waarbij geen
sprake is van een pachtafhankelijke situatie. Naast de bovenbeschreven algemene
regels gelden geen specifieke regels. Partijen maken zelf afspraken over bijvoorbeeld
duur, verlenging, pachtprijs of opvolging.4.2.4 Regime bedrijfspachtEen pachtovereenkomst is in beginsel een bedrijfspachtovereenkomst indien
ten tijde van het aangaan daarvan (of na afloop van de wettelijke overgangstermijn)
de betreffende pachter van één verpachter:1. één of meer bedrijfsgebouwen (waarbij de woning als bedrijfsgebouw
geldt) pacht, of2. 25% of meer van de totale bedrijfsoppervlakte pacht, met een minimum
van 3 hectare.De onder 2 opgenomen ondergrens komt overeen met de grens die de Commissie
hanteert bij het onderscheid tussen grote en kleine pachtobjecten, waarbij
de kleine objecten van geringe betekenis worden geacht voor de bedrijfsvoering.
Voor het regime van bedrijfspacht bestaat dan geen aanleiding. Op deze wijze
wordt tevens een drempel opgeworpen voor pachters die naast het
uitoefenen van een landbouwbedrijf werkzaamheden van enige omvang buiten de
landbouw verrichten. Deze zullen een bedrijf met een grotere omvang dan 3
ha in het algemeen immers niet volwaardig kunnen exploiteren.Zoals in paragraaf 4.1 is aangegeven, zal de toepassing van bedrijfspacht
worden beperkt, indien pachtafhankelijkheid ontbreekt in geval een pachter
naast het uitoefenen van een agrarisch bedrijf een ander bedrijf uitoefent
of elders in loondienst is.Als sprake is van een bedrijfspachtovereenkomst, geldt dwingend een aantal
regels, die hieronder aan de orde zullen komen.Regels bedrijfspachtregime1. De pachtovereenkomst heeft een duur van twaalf jaar.2. De overeenkomst wordt in beginsel telkens van rechtswege met zes jaar
verlengd, met dien verstande dat de overeenkomst conform de huidige regeling
door de verpachter kan worden opgezegd per de dag dat de pachter 65 jaar wordt.3. De verpachter heeft beperkte mogelijkheden tot opzegging (zie paragraaf 4.2.5).4. Als de verpachter het pachtobject wil verkopen, heeft de pachter het
eerste recht tot koop (voorkeursrecht). De verpachter kan het verpachte niet
aan een derde verkopen tegen een prijs die lager is dan de prijs waarvoor
het verpachte aan de pachter is aangeboden.5. De pacht van gebouwen en woningen valt – net als nu – onder
de pachtregeling.6. De pachter heeft geen recht op indeplaatsstelling. Wel kan indeplaatsstelling
onderling worden overeengekomen.Voor de beantwoording van de vraag of sprake is van bedrijfspacht zijn
maatstaf alle door één verpachter aan één pachter
verpachte grond of gebouwen. Bestaat er tussen een pachter en verpachter een
overeenkomst betreffende losse pacht en partijen komen overeen een pachtovereenkomst
te sluiten betreffende een nieuw perceel, dan worden beide pachtovereenkomsten
aangemerkt als bedrijfspacht, indien beide percelen samen meer dan 25% van
het bedrijf van de pachter vormen of indien de tweede overeenkomst betrekking
heeft op bedrijfsgebouwen. Andere wijzigingen ten aanzien van de omvang van
het bedrijf van de pachter, zoals een nieuwe pachtovereenkomst met een tweede
verpachter of de aankoop van grond, brengen geen verandering in een bestaande
pachtovereenkomst. Een pachtovereenkomst blijft een overeenkomst van bedrijfspacht
indien op enig tijdstip lopende de overeenkomst de overeenkomst niet meer
aan de definitie voldoet. Dit geldt ook als de pachtovereenkomst tussen dezelfde
pachter en dezelfde verpachter wordt verlengd.Ook andersom wordt een overeenkomst van losse pacht geen bedrijfspacht
wanneer de overeenkomst op enig moment na het sluiten aan de definitie van
bedrijfspacht gaat voldoen, anders dan door het sluiten van een nieuwe pachtovereenkomst
tussen dezelfde pachter en verpachter. Dit is noodzakelijk, omdat anders een
pachter door het aangaan van een tweede pachtovereenkomst, de inhoud van de
overeenkomst met de eerste verpachter kan wijzigen zonder dat de eerste verpachter
daar invloed op kan uitoefenen. Het niet meer voldoen aan de definitie van
bedrijfspacht is geen grond voor de verpachter om de pachtovereenkomst op
te zeggen.Als een pachter met meerdere verpachters overeenkomsten voor losse pacht
heeft gesloten, welke per overeenkomst niet voldoen aan de criteria voor bedrijfspacht,
is – zoals hierboven is uiteengezet – naar de mening van het kabinet
geen sprake van zodanige pachtafhankelijkheid dat de regels van bedrijfspacht
van toepassing zouden moeten zijn. 4.2.5 Continuïteit bij bedrijfspachtBij het vraagstuk van de continuïteit moet een oplossing gevonden
worden voor het dilemma van de continuïteitswens van de pachter aan de
ene kant en de beschikkingsmacht van de verpachter aan de andere kant. Het
kabinet stelt voor dat de verpachter tegen het einde van de eerste periode
van twaalf jaar en alle volgende perioden van zes jaar de bedrijfspachtovereenkomst
kan opzeggen (opzegtermijn: bijvoorbeeld drie jaar) en, ingeval de pachter
het met de opzegging oneens is, bij de rechter beëindiging van de overeenkomst
kan vorderen tegen de dag dat de overeenkomst eindigt (de eerste keer na twaalf
jaar, daarna iedere zes jaar). De rechter wijst de vordering van de verpachter
alleen toe als:1. de bedrijfsvoering van de pachter niet is geweest als een goed pachter
betaamt of zijn optreden jegens de verpachter aanleiding heeft gegeven tot
gegronde klachten;2. de verpachter het pachtobject wil bestemmen voor niet-landbouwkundige
doeleinden en die bestemming in overeenstemming is met het algemeen belang;3. de verpachter (of echtgenoot, kind of pleegkind) het pachtobject persoonlijk
voor een landbouwkundig doel in gebruik wil nemen;4. de redelijkheid en billijkheid dit vergen.Daarnaast kan de bedrijfspachtovereenkomst worden opgezegd als de pachter
de leeftijd van 65 jaar bereikt.In alle gevallen van opzeggen door de verpachter zal de pachtovereenkomst
doorlopen tot de opzegging welke door de rechter is bekrachtigd.Dit stelsel komt overeen met de huidige systematiek, die in de praktijk
goed lijkt te voldoen: de verpachter kan de overeenkomst niet tussentijds
beëindigen zonder tussenkomst van de rechter en de opzeggingsgronden
voor de verpachter zijn beperkt. Verder vertoont dit systeem sterke overeenkomsten
met het stelsel van opzegging in de (huidige en toekomstige) wetgeving voor
de huur van middenstandsbedrijfsruimten.Ieder der partijen kan echter de rechter verzoeken om van het bedrijfspachtregime
te mogen afwijken. De rechter wijst een dergelijk verzoek alleen toe als de
pachter voldoende wordt beschermd of de pachter die bescherming om bijzondere
redenen niet nodig heeft.4.2.6 OvergangsregimeVoor de huidige reguliere pachtovereenkomsten wordt eveneens een onderscheid
gemaakt tussen situaties waarin al dan niet sprake is van afhankelijkheid
van pacht.Daarbij blijft de huidige Pachtwet na inwerkingtreding van het nieuwe
pachtregime twaalf jaar van toepassing op alle bestaande pachtovereenkomsten.Een reguliere pachtovereenkomst die voldoet aan de definitie van bedrijfspachtovereenkomst,
wordt met ingang van jaar 13 van rechtswege aangemerkt als bedrijfspachtovereenkomst.
Deze reguliere overeenkomsten lopen na afloop van het overgangsrecht dus door,
zij het dat de regels met betrekking tot bedrijfspacht dan van toepassing
zijn.De pachter van een bestaande reguliere pachtovereenkomst die valt onder
de definitie van bedrijfspachtovereenkomst, heeft het recht om binnen de overgangsperiode
van twaalf jaar een kind of pleegkind als opvolger in zijn plaats te stellen.
Voorwaarde is dat deze opvolger is geboren voor inwerkingtreding van de nieuwe
pachtregelgeving en zich door opleiding of ervaring als agrariër heeft
gekwalificeerd. Indien de beoogde opvolger bij het einde van de overgangstermijn
van twaalf jaar nog niet als agrariër is gekwalificeerd
en de leeftijd van twintig jaar nog niet heeft bereikt, kan hij of zij nog
tot zijn of haar twintigste verjaardag een aanvang maken met een opleiding
die kwalificeert als agrarisch ondernemer.Op de overeenkomst tussen de verpachter en de opvolger zijn van rechtswege
de regels van bedrijfspacht van toepassing. Deze opvolger kan daardoor onder
het bedrijfspachtregime in beginsel tot zijn of haar 65e jaar pachten. Het
is daarbij niet verplicht deze opvolger meteen na het einde van de overgangsperiode
van twaalf jaar daadwerkelijk op te laten volgen. De opvolger kan eerst zijn
of haar opleiding voltooien en nadien op een geschikt moment een nieuwe pachtovereenkomst
sluiten. De verpachter kan de opvolger weigeren, indien de betrokken opvolger
zich niet als agrarisch ondernemer kwalificeert. Geschillen over de opvolging
worden aan de rechter voorgelegd. In geval de rechter bepaalt dat de beoogde
opvolger niet is gekwalificeerd, zal de oorspronkelijke pachtovereenkomst
doorlopen totdat deze wordt opgezegd, bijvoorbeeld omdat de pachter de leeftijd
van 65 jaar heeft bereikt.Op bestaande reguliere pachtovereenkomsten die niet onder de definitie
van bedrijfspacht vallen – dat wil zeggen geen betrekking hebben op
een pachtafhankelijke situatie – zullen na de overgangsperiode van twaalf
jaar van rechtswege de regels van losse pacht van toepassing worden. Pachter
en verpachter kunnen aansluitend onder het losse pachtregime de pachtovereenkomst
voortzetten en eventueel de looptijd nader bepalen. De verpachter is bevoegd
de overeenkomst op te zeggen.Het overgangsrecht zal naar zijn aard slechts van toepassing zijn op pachtovereenkomsten
die zijn afgesloten vóór de inwerkingtreding van het nieuwe
pachtrecht. De vraag zou kunnen worden gesteld of pachters niet op grote schaal
zullen proberen om vóór de inwerkingtreding van het nieuwe stelsel
nog nieuwe pachtovereenkomsten onder de huidige Pachtwet af te sluiten. Overwogen
is dat zij daarvoor dan de medewerking van de verpachter nodig hebben. Het
tweezijdig karakter van de pachtovereenkomst brengt met zich dat anticiperend
gedrag van de pachter tegen de wil van de verpachter uitgesloten is. Het kabinet
komt dan ook tot de conclusie dat het voorgestelde overgangsrecht niet leidt
tot anticiperend gedrag in de hierboven bedoelde zin.Voor wat betreft de pachtprijs tijdens het overgangsregime wordt verwezen
naar paragraaf 4.3.2.4.3 Uitwerking gevolgen van het nieuwe stelsel4.3.1. BedrijfsopvolgingDe meest in het oog springende wijziging ten opzichte van het bestaande
stelsel is het vervallen van het recht op indeplaatsstelling door de pachter
van een door de pachter voorgedragen bedrijfsopvolger, in het algemeen een
kind van de pachter.Het moment van bedrijfsopvolging is in de praktijk afhankelijk van diverse
factoren, zoals de leeftijd van de ondernemer en de opvolger, de vraag of
de financiering van de bedrijfsovername is geregeld of de vraag of investeringen
aan de orde zijn. Gevolg van de voorgestelde wijziging is dat een bedrijfsopvolger
overeenstemming met de verpachter moet bereiken alvorens de bedrijfsopvolging
kan worden gerealiseerd. Als deze overeenstemming eenmaal is bereikt, komt
een nieuwe pachtovereenkomst tot stand, die in de plaats treedt van de oude
pachtovereenkomst tussen de bedrijfsvoorganger en de verpachter. In die zin
zal de voormalige pachter betrokken zijn bij het sluiten van de nieuwe overeenkomst:
hij zal het opzeggen van de oude pachtovereenkomst immers afhankelijk stellen
van de acceptatie van zijn opvolger door de verpachter. Bij bedrijfsopvolging wordt een nieuwe overeenkomst tussen de verpachter
en de nieuwe pachter gesloten.Alsdan zal aan de hand van de bedrijfsomvang op dat moment opnieuw worden
vastgesteld of sprake is van bedrijfspacht of van losse pacht. De status van
de overeenkomst tussen de verpachter en de voormalige pachter is voor deze
vaststelling niet relevant.Onder het huidige recht wordt in de praktijk op de indeplaatsstelling
vooruitgelopen door te vorderen dat de beoogde opvolger, met wie de pachter
een maatschapsovereenkomst heeft gesloten, wordt aangemerkt als medepachter.
In de toekomst zal ook voor een dergelijke constructie de instemming van de
verpachter noodzakelijk zijn. De pachtovereenkomst tussen de verpachter en
de maten zal worden beschouwd als een nieuwe overeenkomst, waarbij opnieuw
zal worden vastgesteld of sprake is van bedrijfspacht of van losse pacht.
Bij het uittreden van een der maten (in de meeste gevallen de oorspronkelijke
pachter) wordt de overeenkomst voortgezet tussen de verpachter en de overblijvende
medepachter.4.3.2 PachtprijsHet kabinet is conform het oordeel van de Commissie van mening dat pachtprijsbeheersing
bij losse pacht achterwege kan blijven. Bij vrije prijsvorming zal door vraag
en aanbod een pachtprijs ontstaan die voor pachter en verpachter aantrekkelijk
is. Uit de ervaring die met de prijsvorming bij éénmalige pacht
is opgedaan, blijkt dat het marktmechanisme goed zal functioneren.Wel acht het kabinet een voorziening nodig bij continuatie van een pachtovereenkomst,
hetzij ingeval partijen bedrijfspacht zijn overeengekomen, hetzij indien sprake
is van een nieuwe losse pachtovereenkomst in aansluiting op een eerdere overeenkomst
waarvan de looptijd is verstreken. In dat geval kan een partij de pachtprijs
na verlengen voorleggen aan de rechter. De rechter toetst de overeenkomst
dan aan de pachtprijs die in de regio gebruikelijk is voor vergelijkbare percelen
of bedrijven en is bevoegd de pachtprijs aan die gebruikelijke prijs aan te
passen.Ten behoeve van pachtovereenkomsten die onder de thans geldende Pachtwet
zijn afgesloten, geldt dat gedurende de eerste twaalf jaar dat de nieuwe pachtregeling
in werking is, een percentage zal worden vastgesteld waarmee de verpachter
de pachtprijzen periodiek maximaal mag verhogen. Deze systematiek komt overeen
met het thans geldende Pachtnormenbesluit. Bij de vaststelling van het Pachtnormenbesluit
in 1995 was het streven om per 2001 te komen tot een pachtprijs van 2% van
de vrije verkeerswaarde. Aangezien de vrije verkeerswaarde van grond zodanig
is gestegen dat een pachtprijs van 2% niet langer als een reële prijs
kan worden aangemerkt, wordt de doelstelling van 2% niet langer nagestreefd.
Met inachtneming van de belangen van pachters en verpachters zullen de pachtprijzen
toegroeien naar marktconforme pachtprijzen.Het kabinet ziet af van de suggestie van de Commissie Pachtbeleid om gedurende
de periode dat het overgangsrecht van kracht is, de pachtprijs te berekenen
op basis van de going-concernwaarde van de grond. Aan dit uitgangspunt kleeft
het nadeel dat de waarde van de grond wordt bepaald door de restwaarde van
de agrarische bedrijfsuitoefening. Dat doet geen recht aan de waarde van het
eigendom dat de verpachter ter beschikking stelt aan de pachter. Daarnaast
is de term going-concernwaarde niet eenduidig, zodat gebruik van de term het
risico meebrengt van conflicten tussen partijen. 4.3.4 Fiscale gevolgenDe fiscale gevolgen van het nieuwe pachtbeleid zijn mede van belang bij
de beoordeling van de voorstellen. Onder het nieuwe belastingstelsel per 1
januari 2001 (Wet IB 2001) worden de opbrengsten en kosten van de particuliere
verpachter forfaitair belast in box III. Het inkomen van de verpachter wordt
verondersteld (forfaitair) te zijn 4% van de waarde van de grond in het economisch
verkeer. Onder het oude belastingstelsel is de waarde in het economisch verkeer
in het geval er sprake is van reguliere pacht ongeveer 40% van de vrije verkeerswaarde.
Deze waarde wordt thans als gevolg van het indeplaatsstellingsrecht niet beïnvloed
door de resterende looptijd van de pachtovereenkomst.Na wijziging van de pachtwetgeving zullen er contracten met een korte
looptijd en contracten met een lange looptijd zijn. De waarde in het economisch
verkeer zal afhangen van de duur van de overeenkomst. Bij kortlopende overeenkomsten
zal de waarde in het economisch verkeer de vrije verkeerswaarde naderen.Bij langlopende overeenkomsten, waaronder bedrijfspachtovereenkomsten,
is er sprake van grond in langdurig verpachte staat.Een en ander heeft tot gevolg dat de grondslag voor belasting, de waarde
in het economisch verkeer, lager is naarmate het tijdstip dat de verpachter
weer de vrije beschikking krijgt over het verpachte verder in de toekomst
ligt. Bij losse pacht ligt dat tijdstip aan het einde van de overeengekomen
pachtperiode. Bij bedrijfspacht wordt dat tijdstip bereikt als de pachter
65 jaar wordt. De waarde in het economisch verkeer stijgt naarmate dit tijdstip
dichterbij komt. Indien pachter en verpachter op vrijwillige basis een indeplaatsstelling
overeenkomen, kan ervan worden uitgegaan dat de waarde in het economisch verkeer
niet door tijdsverloop stijgt naar de vrije verkeerswaarde.Voor niet-particuliere verpachters zullen pachtopbrengsten in het algemeen
als winst worden belast, terwijl kosten ter zake in aftrek kunnen worden gebracht.
Over de waarde van de grond wordt echter niet, zoals het geval is bij belastingheffing
in box III, jaarlijks belasting geheven. Wel zal bijvoorbeeld bij verkoop
belasting moeten worden betaald over een eventuele gerealiseerde verkoopwinst.4.4 Rechterlijke organisatieThans bestaat een uitgebreid stelsel van toetsing van de pachtovereenkomst
vooraf door de grondkamers, met beroep op de Centrale Grondkamer. Een geschil
kan worden voorgelegd aan de pachtkamers bij de kantonrechter, met een hoger
beroep op de pachtkamer bij het gerechtshof te Arnhem. Het rechtsmiddel van
cassatie staat in pachtzaken niet open.De keuze voor het stelsel van toetsing vooraf van de pachtovereenkomst
door de grondkamers sluit aan op de destijds veronderstelde fundamentele ongelijkheid
tussen de partijen. Met deze toetsing vooraf werd beoogd de pachter te beschermen
tegen verpachters die misbruik maakten van hun positie. Gelet op de beoogde
liberalisering van de pachtregelgeving, bestaat naar het oordeel van het kabinet
aanleiding een dergelijke toetsing vooraf te laten vervallen. Dat betekent
dat voor de grondkamers onder het nieuwe pachtrecht geen taak meer zal zijn
weggelegd.Geschillen over de pachtovereenkomst, taxaties en vorderingen tot beëindiging
van de pachtovereenkomst kunnen op initiatief van (een der) partijen aan de
rechter worden voorgelegd. Daarbij wordt in eerste aanleg gekozen voor de
kantonrechter, naar analogie met het huurrecht. Tegen het vonnis van de kantonrechter
staat hoger beroep open bij de pachtkamer bij het gerechtshof te Arnhem, welk
hof op het terrein van de pacht bij uitstek deskundig is. Op dit moment is geen inschatting te maken van de gevolgen van de wijziging
van de Pachtwet voor de belasting van de rechterlijke macht. Een en ander
zal afhankelijk zijn van de inrichting van de wet. De voorgestelde liberalisering
zal extra geschillen met zich mee brengen. Ook verzoeken om van bedrijfspacht
te mogen afwijken, zullen een extra belasting voor de rechter vormen.Voorgesteld wordt bij het opstellen van het wetsvoorstel een berekening
te maken van de werklastconsequenties voor de rechterlijke macht. Afhankelijk
van de omvang hiervan, kunnen de hiermee gemoeide kosten gecompenseerd worden
door het Ministerie van LNV of uit de algemene middelen.4.5 Overige punten4.5.1 Woning en bedrijfsgebouwenIn het systeem van de Commissie heeft de pachtovereenkomst slechts betrekking
op grond. De Commissie stelt voor om ten aanzien van gebouwen het huurrecht
van toepassing te laten zijn. Zoals hiervoor reeds is aangegeven, acht het
kabinet termen aanwezig om van bedrijfspacht te spreken als niet alleen grond,
maar ook gebouwen in gebruik worden gegeven voor de uitoefening van de landbouw.
In die gevallen zal het gebruik van de woning en andere gebouwen onderdeel
van de pachtovereenkomst uitmaken. Gevolg is dat bij beëindigen van de
pachtovereenkomst het recht op het gebruik van de gebouwen (inclusief de woning)
zal komen te vervallen. Dit is gerechtvaardigd – ook in het geval van
woningen – nu het gebruik van deze gebouwen sterk samenhangt met de
uitoefening van de landbouw. Ter vergelijking moge het kabinet erop wijzen
dat in geval van een echte dienstwoning het recht om de woning te bewonen
eindigt met het einde van de arbeidsovereenkomst. Voorts moge als voorbeeld
dienen de huur van een onzelfstandige woning in de zin van artikel 1624 van
boek 7A van het Burgerlijk Wetboek, waarvan het recht om de woning te bewonen
eindigt met het einde van de huur van de bedrijfsruimte. Naar de mening van
het kabinet hoeft er op dit punt niets ten opzichte van het huidige wettelijke
stelsel gewijzigd te worden.4.5.2 ProductierechtenBij de uitoefening van de landbouw is in een aantal gevallen een systeem
van kracht waarbij sprake is van productierechten. Op grond van de wettelijke
regels die de betreffende productierechten beheersen, wordt bepaald of deze
rechten aan de pachter of aan de verpachter toekomen. Het kabinet is van oordeel
dat het punt van deze productierechten zich niet leent voor een uniforme regeling
in het pachtrecht. Met een zodanige uniformering zou een inbreuk worden gemaakt
op de bestaande verdeling tussen verpachter en pachter binnen dergelijke stelsels.
Hoewel kan worden toegegeven dat een eventuele uniformering bij kan dragen
aan de doorzichtigheid van deze materie en daarmee aan de rechtszekerheid,
wegen naar het oordeel van het kabinet de gevolgen van genoemde inbreuk zwaarder
dan de winst van een uniformering. Derhalve wordt voorgesteld in de nieuwe
regeling voor pacht geen regeling voor de verdeling van productierechten tussen
pachter en verpachter op te nemen.4.5.3 NatuurpachtHet kabinet is van mening dat het instrument van de pacht mede een functie
heeft bij het beheer van gronden met een bepaalde natuurwaarde of landschappelijke
waarde. De eigenaar van dergelijke grond kan uit beheersoverwegingen een pachtovereenkomst
sluiten, waarin over de wijze van gebruik van de grond tussen
partijen nadere afspraken worden gemaakt. De verpachter kan de pachtovereenkomst
opzeggen, indien de pachter de pachtovereenkomst niet naleeft voor wat betreft
de overeengekomen wijze van bedrijfsvoering. Het kabinet gaat er van uit dat
in de pachtovereenkomst tot uitdrukking wordt gebracht welke prijs voor het
gebruik van de grond is overeengekomen en welk deel als vergoeding in verband
met de instandhouding of ontwikkeling van natuur en landschap. Ook in geval
het saldo van deze vergoedingen resulteert in een vergoeding van de verpachter
aan de pachter is sprake van een pachtovereenkomst, zolang maar sprake is
van het in gebruik geven voor de uitoefening van landbouw. Een dergelijke
vorm van pacht wordt – net als iedere pachtovereenkomst – aangemerkt
als losse pacht of bedrijfspacht.5. SlotHet ligt in het voornemen van het kabinet om langs deze lijn een wetsvoorstel
voor te bereiden, waarbij de regelgeving inzake de pacht wordt ondergebracht
in het Burgerlijk Wetboek. XNoot1De Commissie illustreert dit onder meer met de terugloop van het areaal
pacht vanaf 1995. Bij deze illustratie moet de kanttekening worden geplaatst
dat deze terugloop voor een groot deel kan worden verklaard uit de verkoop
van pachtgrond door Domeinen.XNoot2Zie ook: A. J. Oskam en L. H. G. Slangen, Pacht in een
nieuwe jas, Wageningen Universiteit, mei 2000.XNoot1De bescherming van de huidige Pachtwet beperkt zich tot wat wordt genoemd
de reguliere pacht. Van de circa 42 000 agrarische ondernemers met een
bedrijf groter dan 16 nge die hun bedrijf geheel of gedeeltelijk pachten,
heeft circa 21 000 ondernemers een pachtovereenkomst die valt onder de
criteria van reguliere pacht. Van de 21 000 reguliere pachters pachten
ongeveer 1300 ondernemers het gehele bedrijf en nog eens 1000 slechts de gebouwen.
De overigen hebben de gebouwen in eigendom en pachten een deel van het bedrijf.
Daarvan pachten 2500 ondernemers het gehele bedrijf exclusief een erf van
2 ha of minder. Deze 4800 pachters voldoen aan de hier gegeven definitie van
pachtafhankelijkheid. Ongeveer 4000 ondernemers pachten de helft of meer van
hun bedrijf en nog eens 4000 ondernemers pachten 25 tot 50% van hun bedrijf.
Van deze 8000 pachters voldoet het grootste deel eveneens aan de definitie
van pachtafhankelijkheid. Een op een beperkte steekproef gebaseerde schatting
wijst uit dat ongeveer 20% van de genoemde 8000 pachters niet als pachtafhankelijk
kan worden aangemerkt, omdat geen enkele pachtovereenkomst betrekking heeft
op 25% of meer van het bedrijf. Van de huidige 42 000 pachters zou met
bovenstaande definitie van pachtafhankelijkheid een kwart worden aangemerkt
als pachtafhankelijk (bron: opgave Landbouw Economisch Instituut, juni 2000). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27924-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl