Wijziging Sanctiewet 1977 implementatie verplichtingen bestrijding terrorisme en naleving financiële sancties; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28251, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

12-03-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28251 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN§ 1. Inleiding§ 2. Bestrijding van terrorisme§ 3. Toezicht op financiële sanctiemaatregelen§ 4. Administratieve lasten/budgettaire consequentiesAdministratieve lastenBudgettaire consequenties§ 5. Strafmaat ARTIKELSGEWIJSABCDFGArtikel IIArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28251Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 251Wijziging van de Sanctiewet 1977 met het oog op de implementatie van
internationale verplichtingen gericht op de bestrijding van terrorisme en
uitbreiding van het toezicht op de naleving van financiële sanctiemaatregelennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN§ 1. InleidingHet onderhavige wetsvoorstel strekt ertoe om de Sanctiewet 1977 zodanig
te wijzigen dat een volledig uitvoering van internationale sanctieregimes
gericht op de bestrijding van terrorisme mogelijk is (zie § 2 van
het algemeen deel van de memorie van toelichting). Voorts voorziet het voorstel
in een uitbreiding van het instrumentarium dat de met het toezicht op de naleving
van de Sanctiewet 1977 belaste instanties ten dienste staat bij het toezicht
op maatregelen met betrekking tot het financieel verkeer (§ 3).
Tot slot brengt het wetsvoorstel mee dat de strafmaat voor overtreding van
de krachtens de Sanctiewet 1977 gestelde voorschriften wordt verhoogd en op
gelijke voet wordt gesteld met de strafmaat voor overtreding van de In- en
uitvoerwet ten aanzien van strategische goederen (§ 5). De vierde
paragraaf van het algemeen deel van de memorie van toelichting bevat een uiteenzetting
over de administratieve lasten en budgettaire consequenties.§ 2. Bestrijding van terrorismeDe terroristische aanslagen van 11 september 2001 in de Verenigde Staten
hebben in internationaal en nationaal verband aanleiding gegeven tot het formuleren
van stappen gericht op de preventie en bestrijding van terrorisme. In internationaal
verband zijn deze stappen onder andere verankerd in VN resoluties, waaronder
resolutie nr. 1373, en in Europese verordeningen1.
Deze stappen omvatten mede maatregelen tegen de Taliban van Afghanistan en
de daarmee gelieerde personen. Bij brief van 23 oktober2 heeft de Minister van Buitenlandse Zaken de Tweede Kamer der Staten-Generaal
geïnformeerd over bestaande en toekomstige verdragsverplichtingen op
het gebied van terrorismebestrijding.In nationaal verband heeft de Nederlandse regering in een Actieplan terrorismebestrijding
en veiligheid3 een groot aantal maatregelen neergelegd.
Deze maatregelen zijn zowel gericht op preventie en beveiliging als op de
bevordering van de kans op een aanhouding en succesvolle vervolging ten aanzien
van reeds gepleegde terroristische misdrijven. Het gaat daarbij niet slechts
om de terroristische daden zelf, maar ook om daarop gerichte andere
handelingen, zoals witwasactiviteiten en andere – financiële –
transacties die terroristische activiteiten kunnen faciliëren.Een van de instrumenten die Nederland ten dienste staan bij de uitvoering
van internationale verplichtingen, aanbevelingen en afspraken op het terrein
van de handhaving en het herstel van de internationale vrede en veiligheid
en de bevordering van de internationale rechtsorde is de Sanctiewet 1977.
Deze wet vormt op dit gebied de schakel tussen internationale verplichtingen
en afspraken en nationale uitvoering.De gebeurtenissen van 11 september 2001 hebben aan het licht gebracht
dat de Sanctiewet 1977 niet – meer – voor alle denkbare en in
dit verband relevante casusposities een sterke schakel vormt.De wet is totstandgekomen in een tijdsgewricht waarin vooral zorg bestond
over de rol van staten die een bedreiging constitueren voor de internationale
vrede en veiligheid en de internationale rechtsorde. Terrorisme kende, meer
dan thans, een geografische dimensie en een aan een politiek streven in een
bepaald of bepaalbaar staatsverband gewijde agenda.De aanslagen in de Verenigde Staten brachten echter aan het licht dat
terrorisme in meer dan één opzicht een grenzeloos verschijnsel
is, zonder direct verband met een aan een staat toe te schrijven politieke
agenda. In een dergelijke situatie schiet de Sanctiewet 1977 tekort om in
Nederland uitvoering te geven aan bepaalde internationale sancties op het
terrein van terrorismebestrijding.De maatregelen die op grond van een internationale titel krachtens de
Sanctiewet 1977 getroffen kunnen worden zijn immers beperkt tot bepaalde staten of gebieden, en kunnen zich niet uitstrekken tot
personen en organisaties zonder aantoonbaar verband met een staat of gebied.
Sancties jegens een staat kunnen weliswaar mede gericht zijn tegen personen,
maar uitsluitend tegen personen die als exponent van die staat kunnen worden
aangemerkt. Zo zijn in het kader van de internationale sancties jegens de
Federale Republiek Joegoslavië ook financiële tegoeden van Joegoslavische
gezagsdragers bevroren.Sanctieregimes die uitsluitend of mede betrekking hebben op personen zonder
aantoonbaar verband met een staat of gebied kunnen niet of niet volledig op
basis van de Sanctiewet 1977 zoals deze thans luidt in Nederland ten uitvoer
worden gelegd. Teneinde deze lacune op te heffen, wordt voorgesteld om de
beperking tot «staten of gebieden» op te heffen. De wet blijft
echter onverkort gericht op de uitvoering in Nederland van internationale
verplichtingen en afspraken gericht op de bevordering van de internationale
vrede en veiligheid en van de internationale rechtsorde. Teneinde elke semantische
discussie dienaangaande te vermijden wordt tevens expliciet buiten twijfel
gesteld dat deze doelstelling zich mede uitstrekt tot de bestrijding van terrorisme.
De wet vormt geen instrument voor nationale criminaliteitsbestrijding: uitsluitend
op grondslag van een internationale titel gericht tegen een aantasting of
bedreiging van de internationale rechtsorde dan wel gericht op de bestrijding
van terrorisme kan de Sanctiewet 1977 worden ingezet. Resumerend: de Sanctiewet
1977 blijft naar strekking ongewijzigd, de toepassingssfeer en het toezichtinstrumentarium
zullen aan de werkelijkheid van na 11 september 2001 worden aangepast.§ 3. Toezicht op financiële sanctiemaatregelenIn het kader van de bestrijding van de financiering van het terrorisme
is het van groot belang om adequate aandacht te besteden aan de geldstromen
die omgaan in de Nederlandse financiële sector. Het afsnijden van de
financiële voeding van terrorisme en het (mede) via financiële kanalen opsporen van terroristische activiteiten vereist een geïntegreerde
aanpak.Deze geïntegreerde aanpak is door het kabinet uiteen gezet in de
nota «Integriteit financiële sector en terrorismebestrijding»
van 27 november 20011. In deze nota is aangegeven
dat de Nederlandse regering ten aanzien van de beperkende financiële
maatregelen een twee-sporen benadering volgt. In het kader van het eerste
spoor – het Europese – pleit Nederland voor de totstandkoming
van een effectief communautair instrument om tegoeden te bevriezen van terroristen
en organisaties die geen vaste standplaats hebben. Het tweede spoor –
het nationale – bestaat behalve uit een verruiming van de toepassingssfeer
van de Sanctiewet 1977 en uit het creëren van betere waarborgen voor
een effectief toezicht op de naleving van financiële sancties.Het tweede spoor (verbetering van het toezicht) is mede ingegeven door
de toenemende internationale belangstelling voor de inzet van het sanctie-instrument
die in de afgelopen jaren valt waar te nemen.2
Dit is onder meer het gevolg van de steeds groter wordende behoefte om het
gedrag van andere staten en «non-state actors» te beïnvloeden.
Zowel in internationaal als in nationaal verband wordt nagedacht over het
gebruik van sancties, waarbij de discussie zich met name concentreert op het
aspect van de effectiviteit. Tevens bestaat er groeiende publieke aandacht
voor ongewenste neveneffecten van sancties op de burgerbevolking. De afgelopen
jaren is het sanctiemiddel daardoor aan verandering onderhevig, een verfijning
tekent zich af. Steeds vaker wordt getracht de sancties zo gericht mogelijk
in te zetten tegen de leiders, het regime van het te treffen land, zonder
de bevolking te treffen. Deze specifiek gerichte sancties worden vaak aangeduid
met het begrip«smart sanctions». Dergelijke gerichte sancties
zijn onder andere te herkennen aan het feit dat gewerkt wordt met zogenaamde
«zwarte lijsten», waarin de personen en organisaties die de sancties
beogen te treffen, zijn omschreven. Ook beperkende financiële maatregelen
tegen terroristische individuen en organisaties, vallen onder de categorie
gerichte sancties.Voor de financiële instellingen stellen gerichte financiële
sancties hoge eisen aan de administratieve organisatie en de interne controle.
Het is immers eenvoudiger om bijvoorbeeld het financiële verkeer met
een heel land stop te zetten, dan het financiële verkeer van specifieke
personen en organisaties stop te zetten. Een sanctieregime stelt ook hogere
eisen aan administratieve organisatie en interne controle naarmate het meer
specifieke bepalingen bevat ten aanzien van omschreven soorten financieel
verkeer. Het financiële sanctieregime ten aanzien van de Federale Republiek
Joegoslavië (FRJ) en de Republiek Servië (EU Verordening 1294/1999)
bevatte bijvoorbeeld dergelijke specifieke bepalingen. Zo was financieel verkeer
met ambassades, consulaten of diplomatieke missies van de FRJ of Servië
binnen de EU toegestaan, mits het ging om lopende uitgaven. Betaling van sociale
uitkeringen, pensioenen, belastingen, verplichte verzekeringspremies en heffingen
voor openbare nutsvoorzieningen waren onder voorwaarden eveneens toegestaan.
Zonder een specifiek instrumentarium waarmee eisen gesteld kunnen worden aan
de wijze van uitvoering van gerichte sancties door financiële instellingen,
is een effectief toezicht op de naleving zeer moeilijk.De gebeurtenissen van 11 september 2001 hebben het belang van een effectief
toezicht op de naleving van financiële sanctieregimes nog vergroot. Een
effectief toezicht is essentieel om een adequate naleving en uitvoering van
bijvoorbeeld VN Veiligheidsraad Resolutie 1373 van 28 september 2001
te waarborgen. Dat is met name het geval bij de onderdelen van de resolutie
die de bevriezing van financiële middelen van terroristen
en terroristische entiteiten voorschrijven (paragraaf 1c van de resolutie)
en het ter beschikking stellen van middelen aan deze personen en entiteiten
verbieden (paragraaf 1d). Dit geldt ook voor de naleving van de acht
speciale aanbevelingen van de Financial Action Task Force (FATF) op het gebied
van de bestrijding van de financiering van het terrorisme waar Nederland geacht
wordt aan te voldoen.Het huidige Nederlandse sanctie-instrumentarium kent geen specifieke rechtsgrondslag
voor bestuurlijk toezicht op de naleving van financiële sanctieregimes.
De Economische Controledienst (ECD) is belast met het (strafrechtelijk) toezicht
en de handhaving van de sanctieregimes voor alle sectoren van de Nederlandse
economie. Daartoe kan de ECD gebruikmaken van de opsporingsbevoegdheden die
haar zijn toegekend op grond van de Wet op de economische delicten. Dergelijke
bevoegdheden lenen zich echter niet voor het stellen van voorschriften ten
aanzien van de administratieve organisatie en de interne controle van financiële
instellingen. De huidige Sanctiewet 1977 bevat evenmin bepalingen die het
mogelijk maken om aan financiële instellingen een meldplicht op te leggen
ten aanzien van bevroren rekeningen en bedragen. Dergelijke informatie is
een primair vereiste om het effect van beperkende financiële maatregelen
te kunnen beoordelen.Het is dan ook noodzakelijk om met name voor de financiële instellingen
aanvullende waarborgen te creëren voor een effectiever toezicht. De internationale
verplichtingen in het kader van VN Veiligheidsraad Resolutie 1373 inzake de
bestrijding van het internationale terrorisme, en de EU-verordening over beperkende
financiële maatregelen in het kader van de bestrijding van het internationale
terrorisme, leveren hiertoe mede een aanleiding1.Aangezien de financiële stromen waarop de beperkende financiële
maatregelen betrekking hebben, voor het overgrote deel via de financiële
sector verlopen, is het logisch om een versterking van het toezicht met name
te richten op die sector. Financiële instellingen zijn immers gezien
hun spilfunctie op de financiële markt het best geëquipeerd om de
gangbare financiële sanctieregels, zoals de bevriezing van financiële
middelen en het verbod op het ter beschikking stellen van financiële
middelen, uit te voeren. Overigens, daar waar in deze toelichting wordt gesproken
over instellingen of financiële instellingen, wordt gedoeld op instellingen
die reeds onder toezicht staan op grond van specifieke financiële toezichtwetten
(bijvoorbeeld kredietinstellingen op grond van de Wet toezicht kredietwezen
1992, effecteninstellingen op grond van de Wet toezicht effectenverkeer 1995,
verzekeraars op grond van de Wet toezicht verzekeraars 1993).In het wetsvoorstel wordt ter invulling van het toezicht een adequaat
toezichtinstrumentarium voorgesteld. In de voorgestelde afdeling 5 van de
wet worden specifieke maatregelen voor het toezicht op financieel verkeer
genoemd. Hiervoor is reeds beschreven dat de behoefte kan bestaan om naar
mate de sancties gerichter worden, de eisen aan de administratieve organisatie
en interne controle van instellingen te verscherpen. Het wetsvoorstel voorziet
hierin door aan de Minister van Financiën de bevoegdheid te geven om
regels te stellen aan de bedrijfsvoering van instellingen. Vervolgens wordt
voorgesteld om de Minister van Financiën de bevoegdheid toe te delen
om regels te stellen omtrent gegevensverstrekking door instellingen. Hierbij
kan gedacht worden aan meldingen door instellingen over bij voorbeeld het
aantal tegoeden dat is bevroren op grond van een sanctieregeling. Overigens
bevatten veelal de Europese verordeningen betreffende sanctiemaatregelen,
reeds het voorschrift dat personen en organisaties, dus ook de financiële
instellingen, alle relevante informatie moeten melden die van belang kan zijn
voor de naleving en uitvoering van sanctiemaatregelen. Door voorschriften
omtrent informatie-uitwisseling op grond van de Sanctiewet 1977 te stellen,
kan zorgvuldiger en uitgebreider informatie worden verzameld. De geheimhoudingsplicht
van artikel 10g waarborgt de vertrouwelijkheid van de te verstrekken of ontvangen
informatie.De verplichtingen die aan instellingen kunnen worden opgelegd op grond
van deze afdeling moeten ook daadwerkelijk af te dwingen zijn. Een mogelijkheid
is om overtreding van deze vooral administratieve verplichtingen te sanctioneren
via de strafrechtelijke weg. Dit zal in veel gevallen echter een onevenredig
zwaar middel zijn. Derhalve is ervoor gekozen om de Minister van Financiën
de bevoegdheid te verlenen tot het opleggen van bestuurlijke boetes. Tevens
is voorzien in de bevoegdheid om in voorkomend geval een last onder dwangsom
op te leggen. Dit wetsvoorstel voorziet dus niet in een strafrechtelijke handhaving
bij overtreding van het bij of krachtens het in de voorgestelde afdeling 5,
bepaalde. De bepalingen met betrekking tot het opleggen van een boete of een
last onder dwangsom zijn vergelijkbaar met de overeeenkomstige bepalingen
in de financiële toezichtwetten.In de praktijk is met een soortgelijk toezichtinstrumentarium als hierboven
beschreven al veel ervaring opgedaan door de financiële toezichthouders,
te weten de Nederlandsche Bank NV (DNB), de Stichting toezicht effectenverkeer
(STE) en de Pensioen- & Verzekeringskamer (PVK). Zij zijn alle belast
met het toezicht op de financiële markt. Het voornemen bestaat om de
bevoegdheden die aan de Minister van Financiën worden toegekend in dit
wetsvoorstel, over te dragen aan de genoemde toezichthouders. Deze zullen
dan op grond van de Sanctiewet 1977 toezicht houden op de instellingen die
op grond van de financiële toezichtwetten reeds onder hun toezicht staan.
De verdeling van deze bevoegdheden over de verschillende toezichthouders kan,
als gevolg van de gekozen delegatieconstructie, via algemene maatregel van
bestuur betrekkelijk eenvoudig worden aangepast aan eventuele toekomstige
wijzigingen in de institutionele vormgeving van het financiële toezicht.1Op grond van artikel 10, tweede lid, van het wetsvoorstel zullen de financiële
toezichthouders worden aangewezen als toezichthouder op de naleving van het
bij of krachtens afdeling 5 van het wetsvoorstel bepaalde, met betrekking
tot het financieel verkeer. Zoals ook in de artikelsgewijze toelichting op
dit artikel is te lezen, beschikken de personen die door een toezichthouder
zijn belast met het toezicht, over het toezichtinstrumentarium dat afdeling
5.2 van hoofdstuk 5 van de Algemene wet bestuursrecht biedt. Van belang zijn
voornamelijk de bevoegdheden om inlichtingen te vorderen als ook inzage in
zakelijke gegevens en bescheiden. Opgemerkt wordt dat deze bevoegdheden uitsluitend
gebruikt kunnen worden ten behoeve van het toezicht op het financieel verkeer
zoals dat nader is uitgewerkt in de voorgestelde afdeling 5 van de wet.De op grond van artikel 10 van de huidige Sanctiewet 1977 aangewezen personen
blijven na inwerkingtreding van dit wetsvoorstel toezichthouder op de naleving
van de wet. In de Regeling toezichthoudende ambtenaren Sanctiewet 19772 zijn aangewezen de buitengewone opsporingsambtenaren
van de Belastingdienst/ECD van het Ministerie van Financiën, de ambtenaren
van de Algemene Inspectiedienst en de commandanten van de Nederlandse oorlogsschepen.
Voor het toezicht op financiële sanctiemaatregelen spelen voornamelijk
eerstgenoemden een belangrijke rol. Die rol laat dit wetsvoorstel intact.
Naast deze toezichthouders kan de Minister van Financiën op grond van
het voorgestelde tweede lid van artikel 10 andere toezichthouders aanwijzen,
voor het toezicht op de instellingen die in dat lid zijn genoemd.
Dit toezicht zal alleen betrekking hebben op de naleving van het bij of krachtens
afdeling 5 bepaalde met betrekking tot het financieel verkeer. De financiële
toezichthouders zullen zich met name richten op het ex ante toezicht, waarbij
erop toegezien wordt dat financiële instellingen in staat zijn sanctieregels
uit te voeren en dit ook daadwerkelijk doen. Tussen de ECD en de financiële
toezichthouders zullen onderling afspraken worden gemaakt over de samenwerking.Overwogen is of het zinvol zou zijn om het toezicht op de financiële
sanctiemaatregelen onder te brengen bij de financiële toezichtwetten
door bijvoorbeeld aan te sluiten bij het integriteitaspect van het in die
wetten geregelde toezicht. Om meerdere redenen is hiervan afgezien. Een belangrijke
reden is dat toezicht op financiële sanctiemaatregelen een geheel ander
doel heeft dan toezicht op de financiële markten. De financiële
toezichtwetten zijn gericht op de adequate werking van de financiële
sector en op de bescherming van de consumenten op die markten, en zijn vrijwel
geheel gebaseerd op Europese regelgeving. Er is dan ook een sterke onderlinge
samenhang in het stelsel van financieel toezicht, waarbij de uitoefening van
bevoegdheden steeds plaatsvindt tegen deze Europeesrechtelijke achtergrond.
Het gebruik van deze bevoegdheden in het kader van het toezicht op de naleving
van de Sanctiewet 1977 ligt, gezien het verschil in doelstelling tussen de
financiële toezichtwetten en de Sanctiewet 1977, niet voor de hand. De
doelstelling van de Sanctiewet 1977 is immers de handhaving van de internationale
rechtsorde, vrede en veiligheid, alsmede de bestrijding van terrorisme. Het
is wenselijk om voor dit naar zijn aard unieke toezichtsdoel een eigen toezichtregime
in het leven te roepen. Daarbij is mede overwogen dat door eventueel toezicht
op de naleving van sanctieregels uit te oefenen onder de paraplu van het integriteitsaspect
van het gedragstoezicht op financiële instellingen slechts een (ongewenst)
indirect toezicht gehouden kan worden op de financiële sancties. Het
wordt dan zeer ingewikkeld om specifieke maatregelen (zoals melding over tegoeden
van personen door instellingen) te realiseren. Ook de financiële toezichthouders
hebben aangegeven een voorkeur te hebben voor een apart sanctieregime.De bevoegdheden die in deze afdeling van het wetsvoorstel zijn gecreëerd,
zijn gebruikelijk binnen de financiële wereld. In de meeste financiële
toezichtwetten zijn vergelijkbare bepalingen aan te treffen. Er is bewust
voor gekozen om aan te sluiten bij bevoegdheden uit die wetten opdat de financiële
instellingen, tot wie de bepalingen zich richten, zo min mogelijk belast worden
met nieuwe, voor hen onbekende verplichtingen.De Europese Centrale Bank heeft zich in haar advies van 28 januari 2002
positief uitgesproken over het wetsvoorstel.§ 4. Administratieve lasten/budgettaire consequentiesAdministratieve lastenHet onderhavige wetsvoorstel strekt tot een effectievere implementatie
van verdragen, besluiten of aanbevelingen van organen van volkenrechtelijke
organisaties, dan wel van internationale afspraken. Het gaat hier onder andere
om resoluties van de VN Veiligheidsraad en relevante EU-verordeningen. De
administratieve lasten van dit wetsvoorstel hangen net als bij de huidige
wet, nauw samen met de omvang en intensiteit waarmee het sanctieinstrument
in internationaal verband wordt ingezet.Schattingen ten aanzien van de administratieve lasten die voortvloeien
uit het toezicht op de naleving van sanctiemaatregelen zijn dan ook met de
nodige onzekerheid omgeven. Een voorzichtige schatting levert op dat het toezicht
houden op de naleving van de sanctieregelgeving de financiële instellingen
slechts beperkte additionele administratieve lasten oplegt. DNB
schat dat de interne rapportagelijnen van de financiële instellingen
ten aanzien van de naleving van de sanctieregelgeving door de organisatie
inmiddels tot stand zijn gekomen. De rapportageverplichtingen aan DNB en de
eventueel daaropvolgende gesprekken zullen naar schatting enige extra mensuren
kosten ten opzichte van het expliciet niet betrekken van de naleving van de
sanctieregelgeving in het toezicht.In de huidige context, waarin regelmatig nieuwe zwarte lijsten worden
samengesteld, kan initieel sprake zijn van een grotere inspanning. Op termijn
kan deze situatie zich meer stabiliseren. DNB verwacht dat per instelling
maximaal acht uur additionele werkzaamheden verricht moeten worden bij bankinstellingen.
De acht uur heeft dan voor één deel betrekking op de rapportageverplichting
aan de toezichthouder en het andere deel op een eventueel vervolggesprek.Met een uurtarief van € 45,– zou de additionele last begroot
kunnen worden op € 360,– per instelling per jaar. Uitgaande
van de aanwezigheid van ongeveer 110 bankinstellingen zou dit in totaal leiden
tot een additionele last van naar schatting € 39 600. Ten aanzien
van beleggingsinstellingen en geldtransactiekantoren wordt geschat dat twee
uur voldoende moet zijn om te rapporteren aan DNB. De gemiddelde klantenkring
van bovenstaande instellingen is immers aanzienlijk kleiner dan die van de
banken. Derhalve zou voor 555 beleggingsinstellingen en circa 100 geldtransactiekantoren
de administratieve last terzake van genoemd toezicht in totaal op € 58 950,–
begroot kunnen worden.Verder staan in totaal 537 verzekeraars en 986 pensioen- en spaarfondsen
onder toezicht van de PVK. Dat zijn 986 pensioenen spaarfondsenfondsen, 54
natura-uitvaartverzekeraars, 375 schadeverzekeraars met zetel of bijkantoor
in Nederland (dat zijn Nederlandse schadeverzekeraars of, EU- of derde land
verzekeraars die in Nederland gevestigd zijn) en 108 levensverzekeraars met
zetel of bijkantoor in Nederland (idem). Tenslotte schat de STE dat 410 effecteninstellingen
relevant zijn in het kader van de toezicht op financiële sanctiemaatregelen.
Ervan uitgaande dat per instelling vier uur benodigd is om te rapporteren
aan de toezichthouder, komt de totale administratieve last uit op € 348 000,–
voor deze instellingen.Een voorzichtige schatting van de totale administratieve lasten voor de
financiële sector als gevolg van de rapportageverplichtingen en het aangescherpte
toezicht, kan dan begroot worden op ongeveer € 447 000,–
per jaar.Budgettaire consequentiesHet huidige toezicht op de naleving van de Sanctiewet 1977 wordt bekostigd
uit de algemene middelen. Voorgesteld wordt ook de kosten verbonden aan het
toezicht door DNB, PVK en STE uit de algemene middelen te bekostigen. De keuze
om af te zien van kostenverhaal op instellingen wordt mede ingegeven vanuit
het oogpunt dat het gaat over een taak ten behoeve van de openbare orde en
veiligheid dan wel ten behoeve van het algemeen belang. Deze keuze is in lijn
met de opzet die voor de Wet melding ongebruikelijke transacties en de Wet
identificatie bij financiële dienstverlening gekozen is.De budgettaire consequenties van dit wetsvoorstel zijn te verwaarlozen.
Het gaat hier mogelijk om enkele arbeidsplaatsen bij de financiële toezichthouders,
voorzover dit niet via herprioritering binnen de bestaande formatie kan worden
opgevangen. § 5. StrafmaatOvertreding van de krachtens de Sanctiewet 1977 gestelde voorschriften
is strafbaar gesteld in de Wet op de economische delicten. Opzettelijke overtreding
van deze voorschriften geldt ingevolge artikel 1, onder 2°, in samenhang
met de artikelen 2, eerste lid, en 6 van de Wet op de economische delicten
als een misdrijf, waartegen een strafbedreiging geldt van gevangenisstraf
van ten hoogste twee jaren of een geldboete van de vierde catagorie. Deze
strafmaat doet naar huidig inzicht onvoldoende recht aan de ernst van een
dergelijke overtreding. Met het oog hierop wordt voorgesteld om aan te sluiten
bij de strafmaat die geldt voor een overtreding van voorschriften die op voet
van de In- en uitvoerwet ten aanzien van strategische goederen zijn vastgesteld:
gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of een geldboete van de vijfde categorie.
Deze aanpassing brengt tevens een uitbreiding van het arsenaal aan opsporingsbevoegdheden
krachtens het Wetboek van Strafvordering mee (artikelen 67 in samenhang met
94a, 126, 126i). ARTIKELSGEWIJSANaast de expliciete vermelding van terrorisme, bevat deze wijziging enkele
redactionele verbeteringen.BArtikel 3 bepaalt thans dat ter voldoening aan de verdragen, besluiten,
aanbevelingen dan wel internationale afspraken, bedoeld in artikel 2, regels
kunnen worden gesteld op diverse gebieden, waaronder op het gebied van het
betalingsverkeer. In de praktijk is gebleken dat de financiële sanctiemaatregelen
die in internationaal verband worden getroffen veelal ook betrekking hebben
op het kapitaalverkeer. Dit begrip heeft een bredere strekking dan betalingsverkeer.
Ter verduidelijking van de reikwijdte van de maatregelen wordt voorgesteld
het begrip betalingsverkeer te vervangen door het ruimere begrip financieel
verkeer. Het financieel verkeer omvat derhalve in ieder geval het betalingsverkeer
en kapitaalverkeer.De overige wijzigingen in dit artikel vloeien voort uit hetgeen is toegelicht
in § 2 van het algemeen deel van deze toelichting betreffende bestrijding
van terrorisme.COok in artikel 4 vervalt de beperking tot «staten en gebieden».DIn het huidige artikel 5 is geregeld dat DNB om advies gevraagd kan worden
over met name genoemde kwesties, voor zover betrekking hebbend op financiële
aangelegenheden. In § 3 van het algemeen deel van de toelichting
is uiteengezet dat ten behoeve van het toezicht op de naleving van de financiële
sanctiemaatregelen specifieke toezichthouders kunnen worden aangewezen. Daarbij
wordt gedacht aan DNB, de STE en de PVK. Het wordt dan ook wenselijk geacht
dat niet alleen DNB om advies kan worden gevraagd maar ook de STE of de PVK,
elk met betrekking tot het hen krachtens artikel 10, tweede lid, aangewezen
toezichtsgebied. Door de nieuwe indeling van de wet in afdelingen is het logisch deze mogelijkheid
tot adviesaanvraag te verschuiven naar de afdeling die betrekking heeft op
het toezicht (artikel 10a). Daardoor komt artikel 5 te vervallen.FArtikel 10 wordt uitgebreid met drie leden. Naast de bevoegdheid van de
Minister van Buitenlandse Zaken (en de Minister wie het mede aangaat) om op
grond van het eerste lid toezichthoudende ambtenaren aan te wijzen, regelt
het tweede lid dat de Minister van Financiën toezichthouders kan aanwijzen
voor de in dit lid genoemde categorieën instellingen. De genoemde categorieën
instellingen vallen reeds onder toezicht van een financiële toezichthouder
op grond van de in dat lid genoemde financiële toezichtwetten. Daarom
zullen de door de Minister van Financiën aan te wijzen rechtspersonen
de toezichthouders zijn die uit hoofde van de genoemde toezichtwetten op die
instellingen reeds toezicht houden (DNB, STE, PVK). Het door deze rechtspersonen
uit te oefenen toezicht zal uitsluitend betrekking hebben op de bij of krachtens
afdeling 5 van de wet gestelde regels. De op grond van het eerste lid aangewezen
personen zullen zijn (blijven) belast met het toezicht op de naleving van
alle overige bij of krachtens de wet gestelde voorschriften.Nu op grond van het tweede lid rechtspersonen kunnen worden aangewezen
voor het toezicht op de naleving van de wet is een derde lid toegevoegd aan
artikel 10. Dit lid regelt dat de personen die door een toezichthoudende rechtspersoon
belast zijn met het toezicht gebruik kunnen maken van de bevoegdheden van
hoofdstuk 5, afdeling 5.2 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb). Het stelsel
van afdeling 5.2. van de Awb gaat er immers van uit dat alleen natuurlijke
personen worden belast met het houden van toezicht (zie ook artikel 5:11 Awb).
De financiële toezichthouders noch hun medewerkers kunnen aan deze afdeling
bevoegdheden ontlenen zonder dat de wet dat uitdrukkelijk bepaalt. Met het
van overeenkomstige toepassing verklaren van de bovengenoemde afdeling in
artikel 10, derde lid, wordt bewerkstelligd dat de in die afdeling neergelegde
bevoegdheden ook gelden voor de medewerkers die door de aan te wijzen rechtspersonen
met de uitvoering van het toezicht zijn belast.GDe artikelen 10a tot en met 10h worden toegevoegd in de Sanctiewet 1977
om het toezicht op financiële sanctiemaatregelen te verscherpen, zoals
uiteen is gezet in § 3 van deze toelichting. Veel van deze bepalingen
zijn vergelijkbaar met bepalingen uit de bestaande financiële toezichtwetten.
In de praktijk is de nodige ervaring opgedaan met de aard en uitvoering van
deze bepalingen door financiële instellingen. Dit is een groot voordeel
omdat daardoor de instellingen niet ineens onder een geheel nieuw en vreemd
toezichtregime komen te vallen. Nu in het algemene deel de achtergrond van
deze bepalingen is beschreven, zullen de artikelen hier slechts voor zover
nog nodig worden toegelicht.Artikel 10a is reeds toegelicht onder D. Dit artikel komt in de plaats
van artikel 5 waarbij een uitbreiding plaatsvindt met de bevoegdheid om ook
andere toezichthouders dan DNB te raadplegen. Overigens bepaalt het huidige
artikel 5 dat ook advies gevraagd kan worden over artikel 4 voor zover betrekking
hebbende op financiële aangelegenheden. Nu in artikel 3 wordt voorgesteld
te spreken over «financieel verkeer» worden alle vraagstukken
die zich kunnen voordoen op het gebied van financiële aangelegenheden
al ondervangen. Expliciete benoeming van artikel 4 in dit artikel wordt derhalve
overbodig geacht. Op grond van artikel 10b kan de Minister van Financiën regels stellen
omtrent de bedrijfsvoering van financiële instellingen. Gedacht kan worden
aan regels waarbij instellingen verplicht worden hun administratieve organisatie
zo in te richten dat zij goed in staat zijn om in hun systemen te zoeken naar
rekeningen of financiële tegoeden van bepaalde personen of organisaties.
In internationaal verband is gebleken dat van verschillende zijden (zoals
de Verenigde Staten en de Europese Unie) lijsten met namen van personen en
organisaties worden rondgestuurd met het verzoek om de tegoeden daarvan te
bevriezen. Om aan dergelijke verzoeken een juiste uitvoering te kunnen geven,
is het van groot belang dat financiële instellingen over een geschikte
administratieve organisatie beschikken, zodat ze hun bestanden kunnen doorzoeken
en eventueel vervolgens tegoeden kunnen bevriezen.Lid 2 creëert de mogelijkheid om regels te stellen voor het verstrekken
van gegevens door financiële instellingen, al dan niet op verzoek. Hierbij
kan gedacht worden aan rapportages over het aantal tegoeden dat is bevroren.
Ook kan worden gedacht aan regels waarbij instellingen worden verplicht om
zelf actief melding te doen van mogelijke aanwezigheid van tegoeden of rekeningen
van bepaalde personen of organisaties.Tevens vloeien uit diverse Europese verordeningen betreffende sanctiemaatregelen1 verplichtingen voort om onverwijld alle informatie door
te geven aan de in een verordening genoemde bevoegde autoriteiten en/of de
Europese Commissie. Het betreft dan informatie die relevant kan zijn voor
de uitvoering van een verordening. Door nationaal regels te stellen voor instellingen
met betrekking tot deze informatieverstrekking kan er een stroomlijning plaatsvinden
in de informatie-uitwisseling. Dit alles met het doel om de naleving van de
Sanctiewet 1977 en dus ook van de internationale verplichtingen te verbeteren.Het derde lid van artikel 10b schept de mogelijkheid om voor bepaalde
situaties een ontheffing of vrijstelling te geven van de regels.De artikelen 10c, 10d en 10e voeren een bestuurlijk handhavinginstrumentarium
in de Sanctiewet 1977 in, dat uitsluitend van toepassing is voor de handhaving
van regels gesteld bij of krachtens de voorgestelde afdeling 5. Aan de Minister
van Financiën wordt de bevoegdheid toegekend om bij (dreigende) overtreding
van regels gesteld krachtens artikel 10b een last onder dwangsom of een bestuurlijke
boete op te leggen. Deze artikelen zijn materieel identiek aan een aantal
van de artikelen in de wet van 28 oktober 1999 houdende opneming in de Wet
toezicht beleggingsinstellingen, de Wet toezicht effectenverkeer 1995, de
Wet toezicht kredietwezen 1992, de Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf,
de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993, de Wet inzake de wisselkantoren,
de Wet melding zeggenschap in ter beurze genoteerde vennootschappen 1996 en
de Wet financiële betrekkingen buitenland 1994, van bepalingen betreffende
handhaving door middel van een dwangsom of een bestuurlijke boete en van bepalingen
betreffende de rechtsgang2. Bij deze wet is een
bestuurlijk handhavinginstrumentarium ingevoerd in onder meer de in artikel
10d, derde tot en met negende lid, bedoelde toezichtwetten. Derhalve worden
in artikel 10d, derde tot en met negende lid, een aantal artikelen uit die
wetten van overeenkomstige toepassing verklaard. Voor een toelichting op deze
artikelen wordt kortheidshalve verwezen naar de memorie van toelichting op
de eerder genoemde wet.Ten aanzien van artikel 10e wordt nog opmerkt dat de hoogte van de boete
op een vergelijkbare wijze wordt vastgesteld als bij de financiële toezichtwetten,
namelijk door vermenigvuldiging van een tarief met een bijbehorende factor.
Aangezien in dit wetsvoorstel alleen een boete opgelegd kan worden voor overtreding
van de krachtens artikel 10b gestelde regels, kan worden volstaan met een
enkel tarief (€ 5445). Bij de vaststelling van dit
tarief is rekening gehouden met de zwaarte van de mogelijke overtreding. De
factor waarmee het tarief moet worden vermenigvuldigd, is afhankelijk gesteld
van de soort en de grootte van de instelling die de regels overtreedt. Zodoende
wordt aangesloten bij de categorie-indeling van de instellingen zoals deze
ook geldt in de financiële toezichtwetten. Deze categorie-indeling wordt
in artikel 10d, derde tot en met negende lid, van overeenkomstige toepassing
verklaard. In het algemeen deel van de toelichting is reeds aangegeven waarom
het nuttig wordt geacht de bevoegdheid om bestuurlijke boetes en dwangsommen
op te leggen ten behoeve van het toezicht op de naleving van deze afdeling
van de Sanctiewet 1977 toe te kennen aan de toezichthouder(s).Op grond van artikel 10f kan de Minister van Financiën de bevoegdheden
die hem op grond van afdeling 5 zijn toegekend, overdragen aan een of meer
rechtspersonen. Overdracht van de bevoegdheid kan alleen plaatsvinden aan
een rechtspersoon die is aangewezen op grond van artikel 10, tweede lid. Gedacht
wordt derhalve aan delegatie van de bevoegdheden aan DNB, STE en de PVK.De geheimhouding van gegevens die bij of krachtens de voorgestelde afdeling
5 van de wet zijn verkregen en ontvangen, is geregeld in artikel 10g. De geheimhouding
strekt zich uit tot informatie die herleidbaar is tot afzonderlijke instellingen.
De geheimhoudingsplicht richt zich tot een ieder die uit hoofde van het bij
of krachtens afdeling 5 bepaalde, gegevens of inlichtingen verkrijgt. Het
is verboden om anders bekendheid te geven aan verkregen gegevens dan voor
de uitoefening van de taak of op grond van deze afdeling wordt geëist.
Dit verbod geldt echter niet met betrekking tot het afleggen van verklaringen
als getuige of deskundige bij toepassing van het Wetboek van Strafvordering
en bij het optreden als getuige of als partij in een comparitie in de zin
van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering of artikel 66 van de Faillissementswet.Artikel 10h bevat uitzonderingen op de geheimhoudingsplicht indien gegevens
of inlichtingen verstrekt moeten worden aan Nederlandse of buitenlandse overheidsinstanties
dan wel aan Nederlandse of buitenlandse van overheidswege aangewezen instanties
die belast zijn met het toezicht op de naleving of met de uitvoering van de
verdragen, besluiten, aanbevelingen en afspraken, bedoeld in artikel 2, op
het gebied van het financieel verkeer en de daartoe krachtens dat artikel
gestelde regels.Hierbij kan gedacht worden aan gegevensverstrekking aan bij voorbeeld
de Europese Commissie of de Verenigde Naties.Artikel IIVoor een toelichting op de voorgestelde wijziging van de Wet op de economische
delicten zij verwezen naar § 5 van het het algemene deel van deze
memorie van toelichting.Artikel IIIAangezien de bestrijding van terrorisme geen uitstel gedoogt, is een spoedige
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel aangewezen. Met het oog daarop wordt
gebruik gemaakt van de mogelijkheid die artikel 16 van de Tijdelijke referendumwet
biedt, om de wet met ingang van de dag na plaatsing in het Staatsblad in werking
te doen treden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Verordening (EG) nr 2062/2001 van 19 oktober 2001, Pb EG L 277; Verordening
(EG) nr 2199/2001 van 12 november 2001, Pb EG L 295 en Verordening (EG) nr
2580/2001 van 27 december 2001, PbEG L 344.XNoot2Kamerstukken II, 2001/02, 27 925, nr. 17.XNoot3Kamerstukken II, 2001/02, 27 925, nr. 10.XNoot1Kamerstukken II, 2001/02, 27 925, nr. 10.XNoot2Zie de nota «Sancties: een balans tussen legitimiteit, proportionaliteit
en effectiviteit», Kamerstukken II 2000/01, 27 477, nr. 1.XNoot1Verordening (EG) nr 2580/2001 van 27 december 2001, PbEG L 344.XNoot1Kamerstukken II, 2001/02, 28 122, nr. 2. Nota Hervorming van het
toezicht op de financiële marktsector.XNoot2Stcrt 221, 1994, gewijzigd op 20 september 1999, Stcrt. 183.XNoot1Zie bijvoorbeeld artikel 3 van Verordening 467/2001 van de Raad van 6
maart 2001 (PbEG L 67) en artikel 3 van Verordening 2488/2000 van de Raad
van 10 november 2000 (PbEG L 287).XNoot2Stb. 1999, 509. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28251-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl