Wet marktmisbruik; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29827, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

27-10-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29827 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe voorgestelde implementatieOverige onderwerpenOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 9 juni 2004,
no. W06.04.0146/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.WetsvoorstelMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29827Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 827Wijziging van de Wet toezicht effectenverkeer 1995, de Wet op de economische
delicten en het Wetboek van Strafvordering ter implementatie van richtlijn
nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 12 april 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie
(PbEU L 96), richtlijn nr. 2003/124/EG van de Europese Commissie van
22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn nr. 2003/6/EG van
het Europees Parlement en de Raad wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap
en de definitie van marktmanipulatie betreft (PbEU L 339), Richtlijn nr. 2003/125/EG
van de Europese Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van richtlijn
nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de juiste voorstelling
van beleggingsaanbevelingen en de bekendmaking van belangenconflicten betreft
(PbEU L 339) en richtlijn nr. 2004/72/EG van de Europese Commissie van
29 april 2004 tot uitvoering van richtlijn nr. 2003/6/EG van het
Europees Parlement en de Raad wat gebruikelijke marktpraktijken, de definitie
van voorwetenschap met betrekking tot van grondstoffen afgeleide instrumenten,
het opstellen van lijsten van personen met voorwetenschap, de melding van
transacties van leidinggevende personen en de melding van verdachte transacties
betreft (PbEU L 72) (Wet marktmisbruik)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 9 juni
2004 en het nader rapport d.d. 5 oktober 2004, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Financiën. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 7 april 2004, no. 04.001408, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Financiën, bij de Raad van
State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet houdende wijziging
van de Wet toezicht effectenverkeer 1995, de Wet op de economische delicten
en het Wetboek van Strafvordering ter implementatie van de richtlijn
nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie
van 12 april 2003 betreffende handel met voorwetenschap en marktmanipulatie
(PbEG L 96), de richtlijn nr. 2003/124/EG van de Europese Commissie van
22 december 2003 tot uitvoering van Richtlijn nr. 2003/6/EG van
het Europees Parlement en de Raad wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap
en de definitie van marktmanipulatie betreft (PbEG L 339), de richtlijn nr. 2003/125/EG
van de Europese Commissie van 22 december 2003 tot uitvoering van Richtlijn
nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat de juiste voorstelling
van beleggingsaanbevelingen en de bekendmaking van belangenconflicten betreft
(PbEG L 339) en de [concept-richtlijn tot uitvoering 2003/6/EG van het Europees
Parlement en de Raad wat gebruikelijke marktpraktijken, de definitie van voorwetenschap
met betrekking tot van grondstoffen afgeleide instrumenten, het opstellen
van lijsten van personen met voorwetenschap, de melding van transacties van
leidinggevende personen en de melding van verdachte transacties betreft (hierna:
uitvoeringsmaatregel gebruikelijke marktpraktijken en meldingsregeling) (PbEG
L..)] (Wet marktmisbruik), met memorie van toelichting.Het voorstel bevat de implementatie in de Wet toezicht effectenverkeer
1995 (Wte) en in enkele andere wettelijke regelingen van enkele richtlijnen,
waarbij tevens rekening wordt gehouden met een recente EG-verordening. Met
het voorstel wordt beoogd het toezicht op de handel in effecten aan te scherpen.Het voorgestelde toezicht richt zich in het bijzonder tegen gebruik van
voorwetenschap bij de handel in effecten en tegen marktmanipulatie. De aanscherping
wordt vooral gerealiseerd door uitbreiding van de omschrijving van de vermelde
misbruikvormen en door verruiming van het begrip «effecten». Tevens
worden de openbaarmakings- en meldingsverplichtingen van marktpartijen afgestemd
op de voorgestelde aanscherping.De Raad van State maakt een aantal opmerkingen over de systematiek en
de wijze van implementatie, in het bijzonder ten aanzien van de omschrijving
van kernbegrippen. Hij is van oordeel dat het voorstel in verband daarmee
aanpassing behoeft.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 7 april
2004, nr. 04.001408, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde ontwerp van een voorstel van wet rechtstreeks aan
mij te doen toekomen. Dit advies, gedateerd 9 juni 2004, nr. W06.04 0146/IV,
bied ik U hierbij aan.Naar aanleiding van het advies van de Raad van State merk ik het volgende
op, waarbij de volgorde van de punten wordt aangehouden zoals die door de
Raad is gehanteerd:De voorgestelde implementatie1. De aard van de richtlijnen en van de bijbehorende verordeningDe te implementeren richtlijnen en de daarop aansluitende verordening
zijn alle gericht op de aanscherping van het toezicht op de handel in effecten
en beogen het gebruik van voorwetenschap en van marktmanipulatie tegen te
gaan.1Richtlijn nr. 2003/62 (hierna: de basisrichtlijn)
omvat alle onderwerpen terzake. De overige richtlijnen en de verordening bieden
ter uitvoering van de basisrichtlijn een uitwerking van specifieke onderwerpen
die al in de basisrichtlijn zijn vermeld.– Richtlijn nr. 2003/1243 geeft
nadere regels omtrent voorwetenschap en marktmanipulatie.– Richtlijn nr. 2003/1254 biedt
aanvullende regels voor beleggingsaanbevelingen en voor de bekendmaking van
belangenconflicten bij de verstrekkers van die aanbevelingen.– Richtlijn nr. 2004/725, die in
de toelichting nog is aangeduid als ontwerp-richtlijn en inmiddels in werking
is getreden, geeft inzake voorwetenschap en marktmanipulatie aanvullende regels
ter verduidelijking van:– gebruikelijke marktpraktijken bij informatieverstrekking
over financiële producten van grondstoffen en bij transacties;–
de namen van personen met voorwetenschap door middel van lijsten; –
de melding van transacties van leidinggevende personen; en– de melding
van verdachte transacties.– Verordening nr. 2272/20031 vermeldt
de voorwaarden waaraan programma's voor de terugkoop van effecten en maatregelen
tot stabilisatie van financiële instrumenten moeten voldoen om niet onder
de verbodsbepalingen van de basisrichtlijn te vallen.Voor de bepaling van de aard van de vermelde richtlijnen en verordening
is verder het volgende van belang.– De Europese Raad van Stockholm heeft in maart 2001 goedgekeurd
het regelgevingsproces met betrekking tot de communautaire wetgeving inzake
effecten efficiënter en transparanter te maken.2– In het kader van richtlijn nr. 2003/6 wordt gesignaleerd
dat het bestaande rechtskader van de Gemeenschap om de marktintegriteit te
beschermen onvolledig is en dat de voorschriften per lidstaat uiteen lopen,
waardoor er bij de marktdeelnemers dikwijls onzekerheid heerst over begrippen,
definities en wetshandhaving.3– De basisrichtlijn is noodzakelijk gebleken om lacunes in de Gemeenschapswetgeving
te voorkomen die zouden kunnen worden gebruikt voor onrechtmatig gedrag en
die het vertrouwen van het publiek zouden ondermijnen en derhalve afbreuk
zouden doen aan de goede werking van de markten.4– De basisrichtlijn biedt uitgebreide en nauwkeurige omschrijvingen
van verboden gedragingen5 die op belangrijke
onderdelen door de uitvoeringsrichtlijnen en de verordening nog verder worden
uitgewerkt. De verbodsbepalingen van de basisrichtlijn zijn op deze omschrijvingen
gebaseerd.6– In de memorie van toelichting wordt vermeld dat de basisrichtlijn
op sommige punten totale harmonisatie beoogt en dat aanscherping en op onderdelen
totale harmonisatie van belang is voor de interne markt voor financiële
diensten.7Uit het voorgaande kan worden opgemaakt dat aan de harmoniserende werking
van de vermelde richtlijnen de nodige betekenis toekomt. Naar het oordeel
van de Raad dienen dan temeer de opzet, de indeling en de bewoordingen van
de vermelde richtlijnen zoveel mogelijk te worden aangehouden bij de implementatie
van de richtlijnen in de nationale regelingen. In dit verband verwijst de
Raad naar eerder uitgebrachte adviezen.8 De noodzaak
van het aanhouden van de richtlijntekst geldt in het wetsvoorstel vooral voor
de zeer uitvoerige omschrijvingen van voorwetenschap en marktmanipulatie,
die ook inhoudelijk in de richtlijnen een belangrijke plaats innemen. Die
aanpak is tevens van belang voor het vergelijkbaar maken en houden van de
nationale uitwerking met de oorspronkelijke richtlijnen en met de uitwerking
van diezelfde richtlijnen in de regelingen van andere lidstaten.Om zichtbaar te maken hoe de implementatie op hoofdpunten in het voorstel
heeft plaatsgevonden, vergelijkt de Raad hierna het voorgestelde hoofdstuk
XII Wte met de opzet en de indeling van de basisrichtlijn. Met datzelfde doel
vergelijkt de Raad vervolgens enkele kernpunten van de richtlijnen met de
daarmee corresponderende bepalingen in de Wte zoals deze luiden na de voorgestelde
implementatie van de richtlijnen.1. De aard van de richtlijnen en van de bijbehorende verordeningDe Raad stelt vast dat aan de harmoniserende werking van de te implementeren
richtlijnen de nodige betekenis toekomt en verbindt daaraan de conclusie dat
de opzet, de indeling en de bewoordingen van de betrokken richtlijnen zoveel
mogelijk dienen te worden aangehouden.In beginsel onderschrijf ik dit uitgangspunt. Bij implementatie spelen
echter ook andere overwegingen een rol. Bedacht moet worden dat bij de implementatie
rekening moet worden gehouden met het bestaande wettelijke kader, in dit geval
de Wet toezicht effectenverkeer 1995 (Wte 1995), waarin de richtlijnen worden
geïmplementeerd. Tevens is relevant dat ingevolge aanwijzing 56 van de
Aanwijzingen voor de regelgeving kan worden afgeweken van het beginsel dat
wordt aangesloten bij de terminologie van communautaire regelingen indien
daardoor beter wordt aangesloten bij de in nationale regelgeving gehanteerde
terminologie. Genoemde aanwijzing stelt verder dat afwijkingen ook mogelijk
zijn indien de communautaire terminologie niet voldoende gepreciseerd is en
indien afwijking beter Nederlands oplevert. Deze situaties doen
zich bij de onderhavige richtlijnen diverse malen voor. Overigens mag worden
verondersteld dat wetgevers in andere lidstaten op hun beurt eveneens rekening
zullen houden met het in hun lidstaat bestaande wettelijke systeem. Daarnaast
bouwt de richtlijn Marktmisbruik voort op richtlijn nr. 89/592/EEG van
de raad van de Europese gemeenschappen van 13 november 1989 tot coördinatie
van de voorschriften inzake transacties van ingewijden (PbEG L 334) waarop
de huidige terminologie en jurisprudentie is gebaseerd. Op basis van de hiervoor
genoemde redenen is het dan ook noodzakelijk om bij de implementatie, waar
nodig af te wijken van de richtlijntekst. Daarbij speelt ook mee dat het vervangen
van bestaande terminologie eerder verwarring en vragen zal oproepen dan dat
het duidelijkheid zal bieden aan marktdeelnemers.2. Opzet en indeling van de implementatie en van de basisrichtlijnHet voorgestelde hoofdstuk XII van de Wte begint met algemene onderwerpen
van uiteenlopende aard: financiële instrumenten, inlichtingenverstrekking
aan andere lidstaten, misdrijf, consultatie en bevoegde rechtbank. Pas daarna
worden de verbodsbepalingen vermeld en wordt de definiëring van voorwetenschap
en marktmanipulatie daarmee geïntegreerd. Het wetsvoorstel wordt beëindigd
met artikelen over openbaarmaking, melding, aanvullende toezichtsbevoegdheden
en overige onderwerpen.De basisrichtlijn begint in artikel 1 met het definiëren van de kernbegrippen
voorwetenschap, marktmanipulatie, financiële instrumenten en enkele andere
van belang zijnde begrippen, gaat in artikelen 2–5 verder met de verbodsbepalingen
en eindigt met de uitvoeringsgerichte en de procedurele artikelen.In vergelijking tot de basisrichtlijn vallen van de opzet en indeling
van hoofdstuk XII enkele nadelen op. Hoofdstuk XII maakt niet meteen de hoofdonderwerpen
duidelijk maar vermeldt eerst verspreide onderwerpen. Het eerste nadeel hiervan
is dat niet meteen duidelijk wordt waar hoofdstuk XII eigenlijk betrekking
op heeft. Een tweede nadeel van die opzet is dat een aantal bepalingen voorin
hoofdstuk XII inhaken op de kernbegrippen voorwetenschap en marktmanipulatie
nog voordat deze begrippen zijn omschreven. Die volgorde is weinig logisch.
Een derde nadeel is de verpakking van de omschrijving van de kernbegrippen
in de lopende tekst. Daardoor wordt het moeilijk, de beschrijving van de kernbegrippen,
waarvan de logische plaats voorin hoofdstuk XII is, terug te vinden in dit
hoofdstuk.Daarentegen zijn de opzet en de indeling van de basisrichtlijn volgens
de Raad duidelijk en bruikbaar en worden daarin de hiervoor gesignaleerde
nadelen van hoofdstuk XII Wte voorkomen. De basisrichtlijn kan als model worden
gebruikt voor de opzet en de indeling van hoofdstuk XII van de Wte. Door dit
te doen, wordt tevens bevorderd dat hoofdstuk XII beter aansluit bij de basisrichtlijn
zodat de toegepaste implementatie doelmatig op haar merites kan worden bezien
en gemakkelijk kan worden teruggevoerd op de basisrichtlijn.Mede gelet op het vorige punt adviseert de Raad de opzet en de indeling
van de basisrichtlijn te volgen.2. Opzet en indeling van de implementatie en van de basisrichtlijnDe Raad adviseert om de opzet en indeling van het wetsvoorstel meer aan
te laten sluiten bij die van de richtlijn Marktmisbruik.Aan deze wens van de Raad is geen gevolg gegeven aangezien de systematiek
die in het wetsvoorstel is gekozen aansluit bij de opzet en indeling van de
Wte 1995. Gezien de systematiek die wordt aangehouden in het voorstel van
Wet financieel toezicht (Wft) ligt het in de rede dat bij het opnemen van
de Wte 1995 in dat wetsvoorstel, waar dat zinvol en mogelijk is meer de opzet
en de indeling van de richtlijn zal worden gevolgd.3. Financiële instrumentenHiervan biedt artikel 1, derde lid, van de basisrichtlijn de volgende
omschrijving.«– effecten zoals omschreven in de definitie van Richtlijn
93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993 betreffende het verrichten van
diensten op het gebied van beleggingen in effecten;– rechten van deelneming in instellingen voor collectieve belegging;– geldmarktinstrumenten;– financiële futures, met inbegrip van gelijkwaardige instrumenten
die aanleiding geven tot afwikkeling in contanten;– rentetermijncontracten;– rente- en valutaswaps en swaps betreffende aan aandelen of een
aandelenindex gekoppelde cashflows («equity swaps»);– opties ter verkrijging of vervreemding van onder deze categorieën
vallende instrumenten, met inbegrip van gelijkwaardige instrumenten die aanleiding
geven tot afwikkeling in contanten. Deze categorie omvat met name valuta-
en renteopties;– grondstoffenderivaten;– elk ander instrument dat op een gereglementeerde markt in een
lidstaat tot de handel is toegelaten of waarvoor toelating tot de handel op
dergelijke gereglementeerde markt is aangevraagd.»De Wte geeft na implementatie de volgende omschrijving op dit punt. De
voorgestelde implementatie is onderstreept.«Artikel 1In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt – voor zover
niet anders is bepaald – verstaan onder:a. effecten:1°. aandeelbewijzen, schuldbrieven, winst- en oprichtersbewijzen,
optiebewijzen, warrants, en soortgelijke waardepapieren;2°. rechten van
deelgenootschap, opties, rechten op overdracht op termijn van goederen, inschrijvingen
in aandelen- en schuldregisters, en soortgelijke, al dan niet voorwaardelijke,
rechten; 3°. certificaten van waarden als hiervoor bedoeld;4°. recepissen
van waarden als hiervoor bedoeld;Artikel 45aVoor de toepassing van dit hoofdstuk wordt onder effecten mede verstaan:
rente-, valuta- of aandelenswaps of soortgelijke overeenkomsten.(...)Artikel 465. (...) effecten waarvan de waarde mede wordt bepaald door de waarde
van grondstoffen(...)»Bij vergelijking van de richtlijntekst met de Wte kan worden geconstateerd
dat er veel terminologische verschillen zijn. In het bijzonder de richtlijntermen
«geldmarktinstrumenten», «financiële futures» –
en gelijkwaardige instrumenten – , «rentetermijncontracten»,
«opties ter verkrijging of vervreemding van onder deze categorieën
vallende instrumenten», «grondstoffenderivaten» kunnen niet
als zodanig worden teruggevonden in de aangehaalde Wte-tekst. Dit, terwijl
er vanuit kan worden gegaan dat over de richtlijntermen voldoende internationale
consensus met inbegrip van die van Nederland bestaat.Verder valt het op dat de verzamelterm «financiële instrumenten»,
waarmee de richtlijn met het oog op toekomstige marktontwikkelingen de verzamelterm
«effecten» bewust verruimt, niet in de Wte wordt overgenomen.
Artikel 46, vijfde lid, Wte, bijvoorbeeld, plaatst grondstoffenderivaten binnen
het begrip «effecten», terwijl de basisrichtlijn de grondstoffenderivaten
juist buiten het effectenbegrip plaatst en onder de ruimere paraplu van «financiële
instrumenten» onderbrengt. Het voorstel om financiële instrumenten,
die in handelsrechtelijk opzicht geen effecten zijn, onder het begrip effecten
te brengen, is in vergelijking tot de basisrichtlijn minder toekomstgericht,
doet geforceerd aan, geeft verwarring en is dan ook af te raden.1 Met het oog op het voorgaande beveelt de Raad aan in de Wte in ieder
geval voor de toepassing van de bepalingen over voorwetenschap en marktmanipulatie
de omschrijving van financiële instrumenten in lijn met de basisrichtlijn
te brengen.3. Financiële instrumentenDe Raad beveelt aan om in ieder geval voor de toepassing van de bepalingen
over voorwetenschap en marktmanipulatie, de omschrijving van financiële
instrumenten in lijn met de basisrichtlijn te brengen. De Raad constateert
namelijk veel terminologische verschillen tussen de richtlijntekst en de Wte
1995 en kan bepaalde richtlijntermen niet als zodanig terugvinden in de door
hem aangehaalde Wte-tekst. Het voorstel om het effectenbegrip voor de toepassing van hoofdstuk XII te verruimen is minder toekomstgericht,
doet geforceerd aan, wekt verwarring en is naar de mening van de Raad dan
ook af te raden.Het begrip effecten werd reeds gebruikt in de Wet Effectenhandel en is
bij de implementatie van richtlijn 93/22/EEG van de Raad van 10 mei 1993
betreffende het verrichten van diensten op het gebied van beleggingen in effecten
(PbEG L 141) in de Wet toezicht effectenverkeer gehandhaafd, hoewel in die
richtlijn ook reeds de term «financiële instrumenten» werd
gehanteerd. Het feit dat in een richtlijntekst het begrip financieel instrument
wordt gehanteerd, doch in de implementatiewet daarentegen het begrip effecten,
is derhalve niet nieuw.Thans is er voor gekozen om het begrip effecten zoals dat is gedefinieerd
in artikel 1, onderdeel a, van de Wte 1995, voor de toepassing van Hoofdstuk
XII aan te vullen met de zinsnede «rente-, valuta- of aandelenswaps
of soortgelijke overeenkomsten» waardoor de definitie van «financiële
instrumenten» afdoende is geïmplementeerd . De overige categorieën
uit de richtlijn worden gedekt door het slot van de onderdelen van artikel
1, onderdeel a, waar sprake is van «soortgelijke waardepapieren»
en van «soortgelijke rechten». Op die wijze vallen alle categorieën
onder de definitie in de Wte 1995, waaronder ook de in artikel 1, derde lid,
van de richtlijn genoemde categorie «elk ander instrument dat op een
gereglementeerde markt in een lidstaat tot de handel is toegelaten of waarvoor
toelating tot de handel op een dergelijke gereglementeerde markt is aangevraagd».
Overigens onderschrijf ik volledig de mening van de Raad dat het opnemen van
het begrip «financieel instrument» en de uitwerking daarvan meer
toekomstgericht is. Om die reden zal dit begrip dan ook worden gehanteerd
in het wetsvoorstel Wft, en wel voor de gehele effectenwetgeving, waarbij
tevens rekening kan worden gehouden met de implementatie van richtlijn nr. 2004/39/EG
van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 21 april
2004 betreffende markten voor financiële instrumenten, tot wijziging
van Richtlijnen 85/611/EEG en 93/6/EEG van de Raad en van Richtlijn 2000/12/EG
van het Europees Parlement en de Raad en houdende intrekking van Richtlijn
93/22/EEG van de Raad (PbEG L 145) en richtlijn nr. 2003/71/EG van het
Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 4 november 2003
betreffende het prospectus dat gepubliceerd moet worden wanneer effecten aan
het publiek worden aangeboden of tot de handel worden toegelaten en tot wijziging
van richtlijn 2001/34/EG (PbEG L 345).Ik acht het echter niet opportuun om dit begrip thans te hanteren in slechts
één hoofdstuk van de Wte 1995. Hierdoor zullen immers vragen
kunnen ontstaan over de verhouding met de overige hoofdstukken van de Wte
1995, alwaar nog steeds het begrip effecten zou worden gehanteerd. Een dergelijke
onlogische wetsystematiek zou verwarring kunnen veroorzaken en onduidelijkheid
met zich brengen.4. EmittentVolgens artikel 1, eerste lid, van de basisrichtlijn strekt voorwetenschap
wat ondernemingen en instellingen betreft die betrokken zijn bij de uitgifte
van financiële instrumenten, zich uit over «een of meer emittenten
van financiële instrumenten».Artikel 1, vijfde lid, van richtlijn nr. 2003/125 biedt van de emittent
de volgende omschrijving.««emittent»: de uitgevende instelling van een financieel
instrument (...) .»Artikel 46 luidt op dit punt als volgt:«Artikel 464. Voorwetenschap is bekendheid met een bijzonderheid omtrent de rechtspersoon,
vennootschap of instelling waarop de effecten betrekking hebben (...)»Deze bewoordingen sporen niet met die van de laatstvermelde richtlijn.De Raad merkt hierbij op dat in voorkomende gevallen de uitgifte van financiële
instrumenten geschiedt door een andere entiteit dan die waarop het financiële
instrument betrekking heeft.1 Indien het begrip
«emittent» de ratio van de richtlijnen teveel zou beperken, of
anderszins onjuist zou zijn, geldt de officiële weg van het melden van
mogelijke verbeteringen bij de Commissie van de Europese Gemeenschappen
(hierna: de Europese Commissie) ter bevordering van de onderlinge afstemming
van de regelingen van de verschillende lidstaten.De Raad beveelt aan de voorgestelde implementatie ook aangaande de entiteit
waarop voorwetenschap betrekking heeft in overeenstemming te brengen met de
richtlijnen.4. EmittentDe Raad constateert dat ingevolge artikel 1, eerste lid, van de richtlijn
Marktmisbruik en artikel 1, vijfde lid, van richtlijn nr. 2003/125, het
begrip emittent in de richtlijnen ruimer is dan de implementatie hiervan in
artikel 46, vierde lid, van de Wte 1995. In voorkomende gevallen geschiedt
de uitgifte van financiële instrumenten immers door een andere entiteit
dan die waarop het financiële instrument betrekking heeft. De Raad beveelt
daarom aan de richtlijntekst te volgen.Gezien het feit dat een dergelijke ruime lezing niet overeenkomt met de
ratio van de richtlijn is de aanbeveling van de Raad niet overgenomen. Het
is immers evident, gelet op het doel van de richtlijnen, dat de bepalingen
die op de emittent betrekking hebben, ten doel hebben om te garanderen dat
het beleggende publiek zich een juiste voorstelling kan vormen van via een
gereglementeerde markt verhandelde effecten en van de ondernemingen waarop
die effecten betrekking hebben. De aanbeveling van de Raad om de Europese
Commissie op de hoogte te stellen van de te ruime reikwijdte van de definitie
van «emittent», zal worden gevolgd.5. Voorwetenschap algemeenArtikel 1, eerste lid, van de basisrichtlijn geeft van «voorwetenschap»
de volgende omschrijving:««voorwetenschap»: niet openbaar gemaakte informatie
die concreet is en die rechtstreeks of middellijk betrekking heeft op een
of meer emittenten van financiële instrumenten of op een of meer financiële
instrumenten en die, indien zij openbaar zou worden gemaakt, een aanzienlijke
invloed zou kunnen hebben op de koers van deze financiële instrumenten
of van daarvan afgeleide financiële instrumenten.»De Wte biedt na implementatie de volgende tekst.«Artikel 46(...)4. Voorwetenschap is bekendheid met een bijzonderheid omtrent de rechtspersoon,
vennootschap of instelling waarop de effecten betrekking hebben of omtrent
de handel in deze effecten, welke bijzonderheid niet openbaar is gemaakt en
bij openbaarmaking ervan een significante invloed zou kunnen hebben op de
koers van de effecten of op de koers van daarvan afgeleide effecten.»Ook hier blijken tekstuele verschillen tussen basisrichtlijn en Wte. Voor
een deel vinden die hun verklaring in de hiervoor aangeduide verschillen bij
de begrippen die in deze omschrijvingen zijn verwerkt. Een enkel woord in
de Wte, zoals «significante», staat volgens de toelichting dichter
bij een richtlijntekst in een andere taal, in dit geval de Engelse en de Franse
taalversie.1Daarnaast kunnen de volgende verschillen worden aangewezen.– «Informatie die concreet is» in de basisrichtlijn.
In de Wte wordt hier «een bijzonderheid» van gemaakt. Volgens
de Raad dekken deze begrippen elkaar onvoldoende. In de memorie van toelichting
wordt gesteld dat volgens eerdere parlementaire stukken met het woord «bijzonderheid»
geen inhoudelijke afwijking is beoogd ten opzichte van het richtlijnbegrip
«informatie die concreet is» en dat «een bijzonderheid»
ook omstandigheden kan betreffen die meerwaarde biedt boven «informatie
die concreet is».2De Raad wijst er op dat deze twee opmerkingen in de toelichting met elkaar
in tegenspraak komen. Bovendien haakt richtlijn nr. 2003/124 met artikel
1, eerste lid, in op het begrip «informatie die concreet is» en
niet op het begrip «bijzonderheid».Het begrip «bijzonderheid» leent zich wat betreft de daarmee
bedoelde meerwaarde voor benadering van de Europese wetgever met de vraag
of die meerwaarde in de basisrichtlijn en in richtlijn nr. 2003/124 is
bedoeld en in de gebruikte richtlijnbegrippen past. Tevens kan
daarmee een niet-richtlijnconforme en ongeharmoniseerde nationale oplossing
worden voorkomen.– «Rechtstreeks of middellijk» in de basisrichtlijn.
Dit is een term in de basisrichtlijn die niet met zoveel woorden terugkomt
in de Wte. De memorie van toelichting merkt hierbij voor de duidelijkheid
op dat in de definitie van artikel 46, vierde lid, «rechtstreeks of
middellijk» zijn weggelaten omdat de definitie deze ruime strekking
reeds heeft.1 De Raad tekent hierbij echter aan
dat die opmerking ook bij de basisrichtlijnomschrijving van «voorwetenschap»
had kunnen worden gemaakt, maar dat de opstellers van die richtlijn er, kennelijk
ter voorkoming van misverstanden, toch de voorkeur aan hebben gegeven de woorden
«rechtstreeks of middellijk» in de omschrijving op te nemen.De Raad merkt bij het voorgaande op dat soortgelijke opmerkingen kunnen
worden gemaakt bij het onderwerp «voorwetenschap over grondstofderivaten».Met het oog op de hiervoor vermelde verschillen adviseert de Raad in de
Wte ook op de desbetreffende onderdelen de richtlijnen tekstueel met de nodige
nauwkeurigheid te volgen.5. Voorwetenschap algemeenDe Raad geeft allereerst aan dat het begrip «informatie die concreet
is» uit de basisrichtlijn en het als uitwerking daarvan in het wetsvoorstel
gehanteerde begrip «een bijzonderheid» elkaar onvoldoende dekken.
Tevens merkt de Raad op dat in de memorie van toelichting wordt gesteld dat
«een bijzonderheid» ook omstandigheden kan betreffen die meerwaarde
biedt boven «informatie die concreet is» en dat deze opmerking
in tegenspraak komt met de opmerking in de toelichting dat met het woord «bijzonderheid»
geen inhoudelijke afwijking is beoogd ten opzichte van het richtlijnbegrip
«informatie die concreet is».Voor wat betreft laatstgenoemde opmerking van de Raad merk ik op dat de
betekenis ervan niet duidelijk is, aangezien in de toelichting geen passage
voorkomt die over de genoemde meerwaarde spreekt.Voor het overige kan in aanvulling op de verwijzing in de toelichting
naar de parlementaire geschiedenis, waar is opgenomen dat met een bijzonderheid
een concreet feit wordt bedoeld, worden opgemerkt dat artikel 1, eerste lid,
van richtlijn nr. 2003/124/EG van de Commissie van de Europese Gemeenschappen
van 22 december 2003 tot uitvoering van Richtlijn nr. 2003/6/EG
van het Europees Parlement en de Raad wat de definitie en openbaarmaking van
voorwetenschap en de definitie van marktmanipulatie betreft (PbEG L 339) «een
concreet feit» verder uitwerkt door te vermelden dat hieronder wordt
verstaan «informatie die betrekking heeft op een situatie die bestaat
of waarvan redelijkerwijze mag worden aangenomen dat zij zal ontstaan, dan
wel op een gebeurtenis die heeft plaatsgevonden of waarvan redelijkerwijze
mag worden aangenomen dat zij zal plaatsvinden, en indien de informatie specifiek
genoeg is om er een conclusie uit te trekken omtrent de mogelijke invloed
van boven bedoelde situatie of gebeurtenis op de koers van effecten of van
daarvan afgeleide effecten».Het gebruik van het begrip «bijzonderheid» past meer bij deze
uitleg dan het begrip «een concreet feit», wat suggereert dat
het alleen een vaststaand feit zou betreffen. Daarnaast merk ik op dat de
richtlijn Marktmisbruik voortbouwt op richtlijn nr. 89/592/EEG waarin
eveneens wordt gesproken van «informatie die concreet is» en die
indertijd geïmplementeerd is door het bestanddeel «een bijzonderheid»
op te nemen in artikel 46, tweede lid, van de Wte 1995, waarop de huidige
jurisprudentie is gebaseerd. Zoals onder punt 1 van dit nader rapport is verwoord
is er voor gekozen om bij de implementatie, uitgaande van het kader van de
richtlijn Marktmisbruik, rekening te houden met het huidig wettelijk kader
en de daarop gebaseerde jurisprudentie.Daarnaast suggereert de Raad om het begrip «rechtstreeks of middellijk»
in de omschrijving van voorwetenschap op te nemen, omdat de opstellers van
de richtlijn er, kennelijk ter voorkoming van misverstanden, de voorkeur aan
hebben gegeven deze woorden in de omschrijving op te nemen.Onder punt 1 van dit nader rapport is aangegeven dat bij de implementatie
van de richtlijn rekening is gehouden met de bestaande terminologie in de
Wte 1995. De in het huidige artikel 46, tweede lid, van die wet
gehanteerde omschrijving «omtrent de rechtspersoon, vennootschap of
instelling waarop de effecten betrekking hebben of omtrent de handel in de
effecten» is dan ook letterlijk overgenomen in de definitie van voorwetenschap
in het nieuwe artikel 46, vierde lid. In de toelichting op die bepaling is
opgemerkt dat het bestanddeel «rechtstreeks of middellijk» daarin
niet uitdrukkelijk is opgenomen, maar dat de definitie deze ruime strekking
wel heeft.6. MarktmanipulatieDe basisrichtlijn biedt in artikel 1 tweede lid, de volgende omschrijving
van marktmanipulatie:«a) transacties of handelsorders– die onjuiste of misleidende
signalen geven of waarschijnlijk zullen geven met betrekking tot het aanbod
van, de vraag naar of de koers van financiële instrumenten, of–
waarbij een of meer personen samenwerken om de koers van een financieel instrument
op een abnormaal of een kunstmatig niveau te houden (...);b) transacties of handelsorders waarbij gebruik wordt gemaakt van oneigenlijke
constructies of enigerlei andere vorm van bedrog of misleiding;c) de verspreiding van informatie, via de media, met inbegrip van internet,
of via andere kanalen, die onjuiste of misleidende signalen geeft of waarschijnlijk
zal geven met betrekking tot financiële instrumenten, met inbegrip van
de verspreiding van geruchten en valse of misleidende berichten, waarvan de
persoon die de informatie verspreid heeft, wist of had moeten weten dat de
informatie onjuist of misleidend was (...).»De Wte bevat ingevolge de voorgestelde implementatie de volgende omschrijving
van marktmanipulatie.«Artikel 46b1. Het is een ieder verboden om:a. een transactie of handelsorder in effecten
als bedoeld in artikel 46, eerste lid, te verrichten of te bewerkstelligen
die tot gevolg heeft of waarschijnlijk zal hebben dat bij beleggers of potentiële
beleggers een onjuiste indruk ontstaat met betrekking tot het aanbod van,
de vraag naar of de koers van die effecten;b. een transactie of handelsorder
in effecten als bedoeld in artikel 46, eerste lid, te verrichten of te bewerkstelligen
waardoor de koers van die effecten op een kunstmatig niveau wordt gebracht
of gehouden;c. een transactie of handelsorder in effecten als bedoeld in artikel
46, eerste lid, te verrichten of te bewerkstelligen die enigerlei vorm van
bedrog of misleiding tot gevolg heeft;d. op enigerlei wijze informatie te
verspreiden, wetende of behorende te weten dat die informatie tot gevolg heeft
of waarschijnlijk zal hebben dat bij beleggers of potentiële beleggers
een onjuiste indruk ontstaat met betrekking tot het aanbod van, de vraag naar
of de koers van effecten.»Vergelijking van deze omschrijvingen wijst ook hier op verschillen. Sommige
van die verschillen zijn in de vorige punten reeds aan de orde gesteld. Enkele
overblijvende verschillen worden hierna vermeld.– De basisrichtlijn vermeldt in artikel 1, onderdelen a) en c),
onjuiste of misleidende signalen die uitgaan van de verspreiders van die signalen,
hier genoemd transacties of handelsorders en informatieverspreiding. In artikel
46b, eerste lid, onderdelen a en d, Wte wordt dit weergegeven als het ontstaan
van «een onjuiste indruk» bij de ontvangers van die signalen.
In de memorie van toelichting wordt dit gemotiveerd door te stellen dat transacties,
handelsorders en informatieverspreiding zelf geen signalen kunnen uitzenden
en dat met de richtlijntekst het kennelijk gaat om de vraag of een onjuiste
indruk is gewekt bij de beleggers die (potentieel) actief zijn op de desbetreffende
markt. In die benadering is de vaststelling van een misleidend of onjuist
signaal afhankelijk van het antwoord op de vraag of de indruk die dat specifieke
signaal wekt daadwerkelijk bij (potentiële) beleggers een onjuiste indruk
wekt.De Raad wijst er echter op dat de constatering van een onjuiste indruk
bij beleggers met vertraging plaatsvindt ten opzichte van het aanstonds vaststellen van misleidende of onjuiste signalen ten tijde van de
verspreiding hiervan. Verder lijkt het ontstaan van een indruk meer subjectief
van aard te zijn en bewijstechnisch moeilijker vast te stellen dan het constateren
van een misleidend of onjuist signaal in de thans geautomatiseerde markttransacties
en informatieverwerking door begeleidende analytische computerprogramma's
waarin geaccepteerde marktpraktijken zijn opgenomen.1 Op die manier kan worden vastgesteld dat het signaal dat wordt onderzocht
zozeer overeenkomt met afgekeurde precedenten dat het reeds daarom eveneens
moet worden beoordeeld als zijnde misleidend of onjuist.Gelet op het voorgaande is niet zonder meer aannemelijk dat in de richtlijn
met het «geven van een signaal» door de verrichter van de transactie
of de order of door de informatieverspreider eigenlijk pas het ontstaan van
een onjuiste indruk bij de beleggers zou zijn bedoeld.Marktmanipulatie begint niet pas bij het ontstaan van de indruk van misleiding
enz. bij de beleggers.2 Ook het belang van de
bestrijding van terrorismefinanciering en manipulatie door terroristen brengt
mee dat de daarvan uitgaande misleiding in de markt zo vroeg mogelijk wordt
onderkend en onschadelijk wordt gemaakt.3 Daarnaast
lijkt, taalkundig gezien, op dit punt de tekst van de richtlijn ver af te
staan van de in de memorie van toelichting aan die tekst toegeschreven bedoeling.Indien desondanks hier sprake zou zijn van een ongelukkige of onbedoelde
omschrijving in de basisrichtlijn dan dient deze te worden verholpen door
het tijdig consulteren van de Europese Commissie. Langs die weg kan onnodige
en onbedoelde disharmonie tussen de regelingen van de verschillende lidstaten
worden voorkomen.– Artikel 1, onderdeel d) van de basisrichtlijn verschaft meer duidelijkheid
over de verschillende manieren van de verspreiding van misleidende of onjuiste
informatie, door deze te expliciteren, dan artikel 46b, eerste lid, onderdeel
d, Wte, die deze vormen impliciet omvat.De Raad beveelt aan de tekst van de basisrichtlijn ook aangaande de omschrijving
van marktmanipulatie nauwgezet te volgen.6. MarktmanipulatieTen aanzien van de omschrijving van het begrip marktmanipulatie in artikel
46b, eerste lid, onderdelen a en d, constateert de Raad een verschil met artikel
1, tweede lid, onderdelen a en c van de richtlijn Marktmisbruik. De Raad meent
dat met de gekozen formulering onvoldoende wordt aangesloten bij de tekst
van de richtlijn Marktmisbruik.Naar aanleiding van deze opmerking van de Raad is het wetsvoorstel aangepast.
Artikel 46b, eerste lid, onderdelen a en d verbieden het een ieder om een
transactie of handelsorder in effecten als bedoeld in artikel 46, eerste lid,
te verrichten of te bewerkstelligen of informatie te verspreiden «waarvan
een onjuist of misleidend signaal uitgaat of te duchten is met betrekking
tot het aanbod van, de vraag naar of de koers van die effecten». Hiermee
wordt dichter bij de richtijntekst aangesloten.De Raad meent verder dat artikel 1, onderdeel d, van de basisrichtlijn,
door de verschillende manieren van de verspreiding van misleidende of onjuiste
informatie te expliciteren, meer duidelijkheid verschaft dan het voorgestelde
artikel 46b, eerste lid, onderdeel d, die deze vormen impliciet omvat.De basisrichtlijn bevat geen onderdeel d bij artikel 1. Daarom ga ik er
van uit dat de Raad bedoelt te verwijzen naar artikel 1, tweede lid, onderdeel
c. Daarin wordt niet limitatief een aantal voorbeelden gegeven van gevallen
die in het bijzonder zijn af te leiden van de definities in artikel 1, tweede
lid, onder a tot en met c. Aangezien deze voorbeelden geen onderdeel uitmaken
van de definitie zijn zij niet opgenomen in artikel 46b, eerste lid, doch
zijn zij vermeld in paragraaf 1.3.5 (definitie en verbodsbepaling marktmanipulatie)
van het algemeen deel van de toelichting.Overige onderwerpen7. RechtsbeschermingOpenbaarmaking van verboden handelingen dan wel van aanwijzingen of maatregelen
daartegen, is ingrijpend van aard, onder meer doordat het effect van die maatregel
niet meer ongedaan kan worden gemaakt. De toelichting maakt reeds in algemene
zin duidelijk, dat het zuiver houden van de markten en publieksbescherming
tegen misbruik en manipulatie dragende overwegingen voor het voorstel zijn.1 Bij de bespreking van de hiervoor bedoelde maatregel
van openbaarmaking verdient het nochtans aanbeveling, uitdrukkelijk op het
punitieve karakter van deze maatregel in te gaan.De Raad adviseert in de memorie van toelichting in vorenbedoelde zin in
te gaan op het karakter van de bedoelde maatregel.7. RechtsbeschermingNaar aanleiding van het advies van de Raad om in de toelichting in te
gaan op het punitieve karakter van openbaarmaking van verboden handelingen
dan wel van aanwijzingen of maatregelen daartegen is in het algemeen deel
van de toelichting in paragraaf 1.7 een passage opgenomen onder het kopje
«Rechtsbescherming».8. Uitvoeringskosten en schadeverhaalVan de voorgestelde toename van toezichtactiviteiten kan worden verwacht
dat deze bij de toezichthouder extra uitvoeringskosten zal oproepen. Daarmee
rijst de vraag, op welk bedrag deze kosten worden begroot, hoe deze kosten
worden gedragen en hoe en op wie deze kosten eventueel zullen worden verhaald.
Tevens doet zich de vraag voor, waarop en hoe de schade wordt verhaald en
gedragen indien onverhoopt een persoon, onderneming of andere entiteit ten
onrechte door de toezichthouder dan wel het ministerie blijkt te zijn benadeeld
in eer of goede naam.De Raad adviseert in de toelichting aandacht te besteden aan deze aspecten.8. Uitvoeringskosten en schadeverhaalDe Raad adviseert in de toelichting aandacht te besteden aan enkele aspecten
van de extra uitvoeringskosten die voortvloeien uit de voorgestelde toename
van toezichtactiviteiten en op vragen met betrekking tot schadeverhaal indien
onverhoopt een persoon, onderneming of andere entiteit ten onrechte door de
toezichthouder dan wel het ministerie blijkt te zijn benadeeld in eer of goede
naam.In het algemeen deel van de toelichting zijn naar aanleiding van dit advies
in paragraaf 1.7 passages opgenomen onder de kopjes «Toezichtkosten»
en «Aansprakelijkheid toezichthouder».9. Administratieve lasten bedrijfslevenIn paragraaf 1.5 van de memorie van toelichting wordt ingegaan op
de administratieve lasten die het voorgestelde toezicht en de bijbehorende
meldingsverplichtingen meebrengen voor het bedrijfsleven. De toelichting maakt
echter geen melding van een beoordeling door Actal.De Raad adviseert de toelichting aan te vullen.9. Administratieve lasten bedrijfslevenNaar aanleiding van het verzoek van de Raad is paragraaf 1.6 van
het algemeen deel van de toelichting aangevuld met de vermelding dat Actal
heeft ingestemd met de administratieve lastenparagraaf.10. Hervorming financieel toezichtOp een gegeven moment zal de Wte worden ingetrokken en zal de materie
van het voorstel overgaan naar de komende Wet op het financieel toezicht (Wft).De Raad adviseert in de toelichting in te gaan op samenhang van het voorstel
met de komende Wft.10. Hervorming financieel toezichtTegemoetkomend aan het advies van de Raad om in de toelichting in te gaan
op de samenhang van het voorstel met de komende Wft is in het algemeen deel van de toelichting paragraaf 1.8 opgenomen met als titel«Samenhang
met de voorgenomen Wet op het financieel toezicht».11. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij het
advies behorende bijlage.11. Redactionele kanttekeningenMet de redactionele kanttekeningen die de Raad in de bijlage bij zijn
advies in overweging heeft gegeven is rekening gehouden, met dien verstande
dat de voorstellen onder het tweede en derde gedachtestreepje niet zijn overgenomen.
Voor wat betreft het voorstel in het tweede gedachtestreepje geldt dat in
de Wte 1995 thans geen enkel artikelnummer een kopje met een korte inhoud
heeft. Overneming van de suggestie van de Raad past daarom niet in de systematiek
van de Wte 1995. Het voorstel in het derde gedachtestreepje sluit aan bij
de opmerkingen van de Raad onder punt 2 van zijn advies. In mijn reactie daarop
heb ik reeds de redenen aangegeven waarom deze suggestie niet is overgenomen.Behoudens de aanpassingen naar aanleiding van het advies van de Raad en
wijzigingen van redactionele aard, zijn ook enkele wijzigingen aangebracht
naar aanleiding van de derde uitvoeringsrichtlijn 2004/72/EG van de Commissie
van de Europese Gemeenschappen van 29 april 2004 tot uitvoering van Richtlijn
2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad wat gebruikelijke marktpraktijken,
de definitie van voorwetenschap met betrekking tot van grondstoffen afgeleide
instrumenten, het opstellen van lijsten van personen met voorwetenschap, de
melding van transacties van leidinggevende personen en de melding van verdachte
transacties betreft (Pb EG L 162).De belangrijkste wijzigingen hebben betrekking op de reikwijdte van diverse
artikelen en op de artikelen 45a, onder 2°, 47e, tweede lid, 48, tweede
lid en 48n. Aan het algemeen deel van de toelichting is toegevoegd § 1.6
Consultatie.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Financiën,bij afwezigheid,De Staatssecretaris van Financiën,J. G. WijnBijlage bij het advies van de Raad van State van 9 juni 2004,
no. W06.04.0146/IV, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Wetsvoorstel– In artikel I, onderdeel A, «zouden een significante invloed
kunnen hebben op de koers» ter aansluiting op de daaraan voorafgaande
tekst wijzigen in: die een significante invloed zouden kunnen hebben op de
koers.– In artikel I, onderdeel C, de herkenbaarheid van de artikelen
vergroten door achter het artikelnummer een kopje met de korte inhoud op te
nemen, bijvoorbeeld achter «Artikel 46»: voorwetenschap.– In artikel I, onderdeel C, in artikel 46 van de Wet toezicht effectenverkeer
1995 (Wte) de omschrijvingen van voorwetenschap, waarnaar bijna alle leden
van dit artikel verwijzen maar die pas in het vierde en het vijfde lid worden
vermeld, vooraan plaatsen.– In artikel I, onderdeel C, in artikel 46b, eerste lid, Wte, het
alternatieve karakter van de artikelleden tot uitdrukking brengen door het
voorlaatste artikellid te besluiten met «of» (aanwijzing 101 van
de Aanwijzingen voor de regelgeving).Memorie van toelichting– Beginnen met een inhoudsgave teneinde een overzicht te geven van
de vele toelichtende paragrafen.– De lettergrootte van de opschriften afstemmen op het indelingsniveau
van de bijbehorende (sub)paragrafen.– In paragraaf 1.3.3, laatste alinea, «vereiste van «bewustheid»
«verduidelijken door daarbij te vermelden dat dit inhoudt: wist of behoorde
te weten.– In paragraaf 1.3.5, vierde alinea, verduidelijken hoe en
waar de daarin vermelde bedoelingen, zoals het raadplegen door toezichthouders
van andere Europese toezichthouders in de genoemde gevallen, worden vastgelegd.– In paragraaf 1.3.5 «artikel 28h Fondsenreglement»
telkens wijzigen in «artikel 28, onderdeel h, Fondsenreglement»
en «artikel 34f FR» wijzigen in: artikel 34, onderdeel f, FR.– In de Bijlage aan de transponeringstabellen een tabel toevoegen
die de voorgestelde artikelen van de Wte tot uitgangspunt neemt en die verwijst
naar de corresponderende bepalingen van de richtlijnen.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Zie de memorie van toelichting, Algemeen, paragraaf 1.1 Inleiding
en paragraaf 1.3.2 Comitologie, onderdeel b) Uitvoeringsmaatregelen.XNoot2Richtlijn nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van
de Europese Unie van 12 april 2003 betreffende handel met voorwetenschap
en marktmanipulatie (marktmisbruik) (PbEG L 96).XNoot3Richtlijn nr. 2003/124/EG van de Europese Commissie van 22 december
2003 tot uitvoering van Richtlijn nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement
en de Raad wat de definitie en openbaarmaking van voorwetenschap en de definitie
van marktmanipulatie betreft (PbEG L 339).XNoot4Richtlijn nr. 2003/125/EG van de Europese Commissie van 22 december
2003 tot uitvoering van Richtlijn nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement
en de Raad wat de juiste voorstelling van beleggingsaanbevelingen en de bekendmaking
van belangenconflicten betreft (PbEG L 339).XNoot5Richtlijn nr. 2004/72/EG van de Europese Commissie van 29 april
2004 tot uitvoering van Richtlijn nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement
en de Raad wat gebruikelijke marktpraktijken, de definitie van voorwetenschap
met betrekking tot van grondstoffen afgeleide instrumenten, het opstellen
van lijsten van personen met voorwetenschap, de melding van transacties van
leidinggevende personen en de melding van verdachte transacties betreft (PbEG
162).XNoot1Verordening (EG) nr. 2273/2003 van de Europese Commissie van 22 december
2003 tot uitvoering van Richtlijn nr. 2003/6/EG van het Europees Parlement
en de Raad wat de uitzonderingsregeling voor terugkoopprogramma's en voor
de stabilisatie van financiële instrumenten betreft (Pb EG L 336).XNoot2Richtlijn nr. 2003/6, overweging nr. 5.XNoot3Richtlijn nr. 2003/6, overweging nr. 11.XNoot4Richtlijn nr. 2003/6, overweging nr. 13.XNoot5Richtlijn nr. 2003/6, artikel 1.XNoot6Richtlijn nr. 2003/6, artikelen 2–5.XNoot7Memorie van toelichting, Algemeen, 1.1 Inleiding, voorlaatste alinea.XNoot8Zie het advies over het EG-implementatiewetsvoorstel Awgb, Kamerstukken
II 2002/03, 28 770, A, en het advies over het wetsvoorstel uitvoering
richtlijn auteursrecht en naburige rechten in de informatiemaatschappij, Kamerstukken
II 2001/02, 28 482, B.XNoot1Zie aanwijzingen 54 en 121 Ar.XNoot1Zie bijvoorbeeld het reeds toegepaste gebruik van Nederlandse besloten
vennootschappen voor de uitgifte van obligaties van Indonesische ondernemingen
om fiscale redenen; het Financieele Dagblad, 22 mei 2004, blz. 1.XNoot1Memorie van toelichting, paragraaf 1.3.3.XNoot2Memorie van toelichting, artikelsgewijze gedeelte, toelichting op artikel
46, vierde en vijfde lid, derde tekstblok.XNoot1Memorie van toelichting, artikelsgewijze gedeelte, toelichting op artikel
46, vierde en vijfde lid, derde tekstblok.XNoot1Zie voor het rekening houden met marktpraktijken Richtlijn nr. 2004/72.XNoot2Zie onder meer overweging 12 van de basisrichtlijn.XNoot3Zie onder meer overweging 14 van de basisrichtlijn.XNoot1Memorie van toelichting, Algemeen, paragraaf 1.1 Inleiding. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29827-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl