Vaststelling begroting van het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 2001; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27400-XIII, nr. 57

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

29-05-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27400-XIII nr. 57

22-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27400-XIIIToon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 26485Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 43 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 400 XIIIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Economische Zaken (XIII) voor het jaar 200126 485Maatschappelijk verantwoord ondernemennr. 57VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 22 mei 2001De vaste commissie voor Economische Zaken1
heeft op 26 april 2001 overleg gevoerd met staatssecretaris Ybema van
Economische Zaken over:– de brief van de staatssecretaris van Economische
Zaken d.d. 15 februari 2001 inzake Ondernemerschapsmonitor winter 2000/2001
(EZ-01-93);– de brief van de staatssecretaris van Economische
Zaken d.d. 26 januari 2001 inzake etnisch ondernemerschap, zondagswinkelopenstelling
in achterstandswijken en het amendement-Van Dijke (27 400-XIII, nr. 47);– de brief van de staatssecretaris van Economische
Zaken d.d. 5 april 2001 inzake Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen
(26 485, nr. 14).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Blok (VVD) vindt dat de ondernemerschapsmonitor
duidelijk aangeeft dat maatschappelijk verantwoord ondernemen niet nieuw is:
40% van de bedrijven die actief zijn op het gebied van MVO, is dit al langer
dan tien jaar. Nieuw is alleen dat het onderwerp op de politieke agenda is
gekomen, overigens met het gevaar dat burgers minder zelf het initiatief zullen
nemen. Daarom is het beter dat de overheid zich met regelgeving terughoudend
opstelt en zich beperkt tot het oplossen van knelpunten. Blijkens de monitor
zijn die er. Helaas wordt niet aangegeven waaruit die bestaan. Zal dat alsnog
gebeuren en zal de staatssecretaris vervolgens actie ondernemen?De heer Blok betreurt het dat in het verleden door de politiek vaak het
verkeerde signaal is afgegeven. Ter illustratie herinnert hij aan de gang
van zaken bij het beschikbaar stellen door KPN van computers voor een school.
Verschillende Kamerleden hadden daar kritiek op. Op die manier werd afbreuk
gedaan aan hetgeen MVO in feite is: een positieve bijdrage van het bedrijfsleven
aan de samenleving waartoe het niet met wet- en regelgeving wordt gedwongen.
Bedacht moet worden dat de samenleving niet kan functioneren als er geen initiatieven
zijn die verdergaan dan wat de overheid oplegt. Bij een eerdere benchmark van het gemeentelijk ondernemersklimaat is gebleken
dat veel bedrijven grote moeite hebben met het bieden van parkeergelegenheid,
dat de bereikbaarheid onvoldoende is, tegenstrijdige regelgeving hinderlijk
enzovoorts. Aangezien die eerder uitgevoerde benchmark zowel de allochtone
als autochtone ondernemers betrof, kan geconcludeerd worden dat ook het etnisch
ondernemerschap met problemen wordt geconfronteerd. Voor allochtone ondernemers
zouden die nog hinderlijker kunnen zijn, omdat zij moeten opereren in een
nieuwe samenleving. Het positieve beeld dat in de stukken wordt geschetst,
doet daarom geen recht aan de werkelijkheid.Het georganiseerde bedrijfsleven heeft ook regelmatig bij de Kamer en
het ministerie van Economische Zaken gemeld dat het te weinig bij het grotestedenbeleid
wordt betrokken. De ondernemers willen bijvoorbeeld partij zijn bij de evaluatie
van dat beleid. Wil de staatssecretaris ze die mogelijkheid bieden en ook
de allochtone ondernemers betrekken bij het uitvoeren van een nieuwe benchmark?Initiatieven van het bedrijfsleven en de overheid stranden vaak op bureaucratie.
Wat wil EZ doen om dit probleem op te lossen? Een inzet van EZ op dit punt
klemt temeer, daar dit ministerie nadrukkelijk tot taak heeft, te voorkomen
dat goede kansen onbenut blijven. De 200 mln voor het grotestedenbeleid zou
dan ook effectief en aan de hand van doelstellingen moeten worden ingezet.De heer Blok merkt voorts op dat hij de reactie van de staatssecretaris
op het verzoek om te komen tot verruiming van de mogelijkheid van zondagswinkelopenstelling
in achterstandswijken, zeer beknopt vindt. In de brief van 26 januari
2001 wordt geconcludeerd dat veel gemeenten geen behoefte hebben aan die verruiming.
Het zou echter niet juist zijn als gemeenten die die behoefte niet hebben,
kunnen verhinderen dat andere gemeenten wel een ruimhartiger beleid voeren.
Het voorgenomen initiatief van de VVD en de PvdA tot verruiming van de Winkeltijdenwet
is overigens niet strijdig met wetgeving waarin de zondag als rustdag wordt
aangemerkt. Reeds nu is het immers mogelijk dat winkels een bepaald aantal
dagen per jaar op zondag open zijn. Daarbij ligt de keus bij de gemeenten.
Het voorstel is nu om slechts die keuzemogelijkheid te vergroten.De heer Blok wijst er in dit verband op dat het voorstel van de PvdA en
de VVD op dit punt in concept is gedaan en dat dit ter bespreking naar een
aantal maatschappelijke organisaties is gestuurd. Aan de hand van de reacties
van deze organisaties zal een definitieve versie van het initiatiefwetsvoorstel
worden opgesteld en vervolgens de normale parlementaire behandeling ondergaan.De regering zegt in haar reactie op het SER-advies «De winst van
waarden» verdergaande afspraken te willen maken met betrekking tot de
rechten van de mens, arbeidsrechten en milieu. Die afspraken dienen wel in
internationaal verband te worden gemaakt. Als Nederland namelijk op dit punt
eenzijdig maatregelen neemt, zou dat de concurrentiepositie van het Nederlandse
bedrijfsleven kunnen schaden. Volgens de media zou Nederland internationale
afspraken, bijvoorbeeld op het terrein van exportkredietverzekering, niet
volledig nakomen. Wat is de mening van de staatssecretaris hierover?In de notitie met een reactie op het SER-advies wordt voorts steun voor
het idee van de oprichting van een nationaal kenniscentrum uitgesproken. Niet
duidelijk wordt gemaakt of het bedrijfsleven aan zo'n centrum behoefte heeft.
Gebleken is dat ook zonder zo'n centrum bedrijven voor een vorm van maatschappelijk
verantwoord ondernemen kiezen. Verder wordt niet duidelijk gemaakt wat de
taak van het kenniscentrum zou moeten zijn.De heer Koenders (PvdA) vindt dat maatschappelijk
verantwoord ondernemen een nieuwe verantwoordelijkheidsverdeling tussen de
overheid, de markt en de civiele samenleving met zich brengt.
Die nieuwe verantwoordelijkheidstoedeling kan de kracht van de economie ten
goede komen. MVO is daarom meer dan een hype. Eerder zou men kunnen spreken
van een trend. Vanwege deze notie ware het beter geweest een hoorzitting te
organiseren en aan de hand van alle stukken van de regering hierover een debat
te voeren. Nu zullen de woordvoerders zich vanwege de tijd beperkingen moeten
opleggen waardoor niet alle aspecten kunnen worden belicht.Terecht stelt het SER-rapport dat maatschappelijk verantwoord ondernemen
tot de kerntaken van een onderneming behoort en dat daarom voor bedrijven
scherpere doelstellingen van belang zijn. Zij vervullen immers niet alleen
een economische taak, maar ook een maatschappelijke. Met die maatschappelijke
medeverantwoordelijkheid kan de overheid haar voordeel doen, mede omdat de
trend van onderop komt en niet wordt opgelegd. Het stimuleren van deze trend
is in het belang van de economie, de werknemers en het ondernemersklimaat.In dit licht is de reactie van het kabinet op het SER-advies teleurstellend.
De rol van de overheid dient namelijk tot uiting te komen door zelf als ondernemer
het voortouw te nemen, door bijvoorbeeld bij exportkredietverzekeringen doelstellingen
te hanteren, door ondernemersgedrag te binden aan meer regels en normen, door
informatievoorziening aan de markt en door het bevorderen van de samenwerking
tussen partijen. Hierover wordt in de notitie van het kabinet weinig gezegd,
terwijl tegelijk van MVO een te optimistisch beeld wordt geschetst met te
stellen dat Nederland een voortrekkersrol vervult. In andere landen gaat de
regelgeving voor ondernemingen veel verder. Ter illustratie wijst de heer
Koenders op de situatie in het VK. Daar heerst een uitgebreider regime voor
de rapportage door pensioenfondsen, is het overheidsbeleid meer gedebureaucratiseerd
en zijn er fondsen voor de bestrijding van achterstandssituaties en de bevordering
van de veiligheid. Ook in de VS is men met het maatschappelijk beleggen op
een niveau van 14% veel verder dan in Nederland waar het op 2% blijft te steken.
De transparantie van de financiële bedrijvigheid is er eveneens groter.
Noorwegen kent commissies met vertegenwoordigingen van het bedrijfsleven,
de vakbeweging, NGO's en de overheid die onderzoek doen naar bijvoorbeeld
het gedrag van bedrijven in het buitenland, in de olie-industrie enzovoorts.In de notitie wordt een definitie gegeven van MVO: Indien het bedrijf
zich bewust richt op alledrie de dimensies van waardeschepping (profit, people
and planet) onderneemt het maatschappelijk. De heer Koenders plaatst kanttekeningen
bij deze definitie. Het gaat volgens hem niet om het zich «richten op»,
maar om het bereiken van resultaten.Hij merkt voorts op, het indienen van een initiatiefwetsvoorstel te overwegen
om daarmee te komen tot regelgeving ter bevordering van MVO. Met die regels
kan het level playing field worden verbreed, de samenwerking worden bevorderd,
bedrijven worden gestimuleerd en de transparantie door middel van verslaglegging
worden vergroot. Is de staatssecretaris het met minister Brinkhorst eens,
dat bedrijven veel consistenter informatie moeten verschaffen over hun bedrijfsvoering?
Zou die informatieverschaffing niet als een maatschappelijke plicht moeten
worden aangemerkt? Vindt de staatssecretaris niet dat Nederland op verschillende
punten meer zou moeten doen en het bijvoorbeeld het ethnical training initiative
van het VK moet overnemen? Wat wordt bedoeld met het in kaart brengen van
mogelijkheden van door Nederland veroorzaakte milieuschade in het buitenland?
Wat zijn de ideeën van de regering op het punt van vrijwilligerswerk?De regels voor het maatschappelijk verantwoord ondernemen hoeven niet
tot een grotere administratievelastendruk te leiden. In dat verband refereert
de heer Koenders aan de gang van zaken bij de financiering van projecten in
het kader van het grotestedenbeleid. Daarbij is sprake van bundeling van geldstromen,
waardoor juist de bureaucratie afneemt. Er worden in de notitie van de regering maar weinig voorbeelden gegeven
van manieren waarop de overheid zelf als maatschappelijk verantwoord ondernemer
zou kunnen fungeren. Er wordt wel gezegd dat voor de overheid een leidraad
zou moeten worden opgesteld voor overheidsaankopen. Het opstellen daarvan
zal in samenspraak met betrokkenen gebeuren. De heer Koenders meent dat zo'n
leidraad in samenspraak met het parlement moet worden opgesteld. Verder wijst
hij erop dat de overheid bij het vervullen van haar rol als maatschappelijk
ondernemer het instrument van de exportkredietgarantie heeft. Het trof hem
dat juist uit de stukken voor de komende OESO-vergadering blijkt dat het kabinet
een ander beleid wil voeren dan bij motie is gevraagd. Er wordt namelijk in
de OESO-stukken gezegd dat er voor Nederland geen sprake hoeft te zijn van
sustainable development bij het geven van exportkredietgaranties. Welke verklaring
heeft de staatssecretaris voor deze opstelling, mede gelet op de opmerking
in de notitie dat Nederland een voortrekkersrol vervult? Wil de regering hierover
meer informatie verschaffen alvorens op de komende vergadering van de OESO
in mei met de richtlijn terzake van exportkredietverzekering akkoord te gaan?Een goed idee vindt de heer Koenders de oprichting van een kenniscentrum.
Dat centrum zou de rol van promotor van maatschappelijk verantwoord ondernemen
kunnen vervullen. Welk bedrag zal voor de oprichting van het centrum moeten
worden uitgetrokken? Welke taak krijgt het? Worden standaarden opgesteld?
Zal een website met rapportages worden gemaakt? Denkt de overheid aan de instelling
van commissies naar het voorbeeld van die in Noorwegen? Is gedacht aan het
aanstellen van een ombudsman? Zullen ook de ambassades rapporteren over MVO
in het buitenland?Veel ondernemersvaardigheden zijn voor migranten moeilijk. Het verdient
daarom aanbeveling juist het etnisch ondernemen een extra kans te bieden en
dat is ondenkbaar zonder netwerken. Het werken met mentoren verdient aanbeveling,
zij het dat die mentoren niet uit de eigen etnische groep hoeven te komen.
Ten onrechte wekt de staatssecretaris de indruk dat het stimuleren van het
ondernemerschap bij migranten vooral een zaak is voor EZ en de minister voor
het GSB. Hierbij dienen juist andere departementen betrokken te worden, zoals
die van VROM en SZW.Mevrouw Verburg (CDA) vindt het verheugend
dat het aantal allochtone ondernemers toeneemt, maar constateert ook dat velen
van hen slecht voorbereid en met onvoldoende kennis van de Nederlandse wet-
en regelgeving een bedrijf beginnen. Dat bemoeilijkt de bedrijfsvoering en
resulteert in een toenemend aantal faillissementen. Daarom is het jammer dat
er geen geschikte opleiding voor die categorie ondernemers is. Is de staatssecretaris
voornemens de etnische ondernemers in de gelegenheid te stellen zich beter
voor te bereiden?Mevrouw Verburg steunt de opstelling van het kabinet ten aanzien van de
zondagswinkelopenstelling, verwoord in de brief van 26 januari 2001 van de
staatssecretaris. Verruiming van de mogelijkheid van de zondagsopenstelling
van winkels in slechts enkele wijken, zou het verkeerde effect kunnen hebben
van een concentratie van etnische winkeliers in een wijk. Verder is in het
overleg met de grote steden gebleken dat zij geen behoefte hebben aan verruiming
van de Winkeltijdenwet. Het verbaast mevrouw Verburg dan ook dat de fracties
van de Partij van de Arbeid en de VVD die wet wel willen verruimen. Zij wijst
erop dat bij de evaluatie van de wet de VVD-minister daar ook geen voorstander
van was.De notitie van het kabinet mist concrete maatregelen en doet niet volledig
recht aan het belang van MVO. MVO is een ontwikkeling die de groene draad
van de economie in de 21ste eeuw zou kunnen zijn, maar dan moet wel duidelijk
worden wat ermee wordt bedoeld en wie de coördinatie heeft. Gelet op
het grote aantal deelterreinen dat wordt genoemd, dreigt het gevaar van versnippering.
Wil de staatssecretaris zijn coördinerende functie gestalte
geven en de rol van EZ meer tot uiting laten komen? Wil de staatssecretaris
het onderwerp MVO voortaan meer nadrukkelijk tot zijn beleidsterrein rekenen?
Wil de staatssecretaris duidelijk maken op welke manier hij MVO op Europees
niveau wil bevorderen en het partnerschap met het bedrijfsleven en NGO's vorm
wil geven? Wil hij ook voor eenheid in beleid zorgen en voorkomen dat door
ministeries een gezamenlijke nota verschillend wordt uitgelegd, zoals het
geval was met de nota over ondernemen tegen armoede?Mevrouw Verburg wijst er voorts op dat MVO niet tot gevolg mag hebben
dat de overheid haar eigen taken afwentelt op het bedrijfsleven. De overheid
dient daarentegen een partner te zijn met een eigen verantwoordelijkheid die
waar dat nodig is, het bedrijfsleven de nodige ruimte biedt. Ter illustratie
refereert mevrouw Verburg aan de getroffen ondernemers in Enschede. De overheid
zou met het beroep op de eigen verantwoordelijkheid van die ondernemers de
lasten op hen kunnen afwentelen. Dat zou echter niet passen bij de rol die
de overheid heeft, zeker niet als de minister-president zegt voor ruimhartige
regelingen te willen zorgen.Mevrouw Verburg is tegen het stellen van wettelijke regels voor de verslaglegging
door bedrijven. MVO verkeert nog in het stadium waarin het stellen van overheidsregels
niet aan de orde is, maar waarin het gaat om het aanspreken van bedrijven
op hun verantwoordelijkheid. Regels hebben bovendien alleen dan zin, als zij
een zekere mate van verfijning kennen. Te algemene regels werken vaagheid
in de hand. De verfijning zou echter de administratievelastendruk weer te
veel vergroten, zodat het veel beter is thans wettelijke regels achterwege
te laten. Daarnaast geldt dat VNO-NCW niet voor een wettelijke verplichting
ten aanzien van de verslaglegging over MVO is.Het NCP, het Nationaal contactpunt, kent thans een tripartiete samenstelling:
overheid, werkgevers en werknemers. Mevrouw Verburg pleit voor handhaving
van deze samenstelling alsmede voor handhaving van de adviserende rol van
het contactpunt. De informatieverschaffing zou het nationaal kenniscentrum
kunnen verzorgen.De NGO's moeten nadrukkelijk een rol spelen bij MVO. Het kabinet maakt
niet duidelijk op welke manier het de functie van de NGO's wil bevorderen
en op welke manier die instellingen aan een toets kunnen worden onderworpen.
Ook NGO's kunnen namelijk te veel een eigen richting volgen en daarmee het
bedrijfsleven hinderen. Zij dienen dus eveneens verantwoording voor hun optreden
af te leggen.Het kabinet is voornemens de Stichting van de Arbeid om advies te vragen.
Het kabinet wil weten op welke manier MVO in cao's kan worden vervat. Is bekend
hoe de adviesaanvraag gaat luiden?De heer Vendrik (GroenLinks) vindt het jammer
dat de discussie over MVO niet beter wordt gestructureerd. Het zou immers
logisch zijn geweest eerst de maatschappelijke partijen erover te horen en
de brief van het kabinet af te wachten waarin de internationale dimensie van
MVO wordt behandeld. Nu moet de behandeling opgesplitst worden in een discussie
over MVO-binnenland en MVO-buitenland. Ter voorbereiding van de discussie
over MVO-buitenland zou de regering de Kamer kunnen informeren over het beleid
ten aanzien van exportkredietverzekeringen. Het instrument van de exportkredietverzekeringen
leent zich namelijk voor het bevorderen van MVO. Wil de staatssecretaris aangeven
wanneer hij op dit punt duidelijkheid kan verschaffen?Positief vindt de heer Vendrik het dat over MVO, waarover de discussie
reeds jaren gaande is, een nota is verschenen. Wel moet geconstateerd worden
dat de inhoud van die nota omgekeerd evenredig is met de ambities van de overheid.
Fundamentele veranderingen worden niet aangekondigd. De mogelijkheden van
MVO blijven vaag. Er wordt bijvoorbeeld niet ingegaan op het rapport van het
Social venture network, een groep van ondernemers die geen vertegenwoordiging
in de SER heeft, terwijl zij wel de voortrekkers van MVO zijn.
Het had voor de hand gelegen hun rapport van een reactie te voorzien. Opvallend
is dat deze ondernemers juist wel pleiten voor het stellen van wettelijke
regels voor de verslaglegging over de maatschappelijke aspecten van de bedrijfsvoering.Verder ontbeert de nota een visie op het ondernemen in de financiële
sector. Er wordt alleen gesproken over de pensioenfondsen, maar de financiële
sector is veel groter. Vooral bij bespreking van de internationale aspecten
van MVO zou de hele financiële sector aan de orde moeten komen. Op allerlei
manieren is die in Nederland namelijk betrokken bij leningen die een MVO-toets
zouden rechtvaardigen. De minister van Financiën heeft toegezegd dat
het kabinet met een standpunt terzake zou komen, maar die toezegging is niet
nagekomen. Wil de staatssecretaris bevorderen dat de Kamer op korte termijn
alsnog wordt geïnformeerd? Welke maatregelen wil de overheid voor de
financiële sector nemen?De nota doet het voorkomen dat MVO dubbel winst oplevert: het is goed
voor het milieu, de omgeving en voor de winstcijfers. Het streven naar voordeel
op verschillende terreinen is echter niet een aspect van MVO, maar van goed
ondernemerschap. Daarentegen gaat het bij MVO om de bereidheid een extra inspanning
te leveren, terwijl die extra inspanning geen of misschien wel een negatieve
invloed heeft op de winstontwikkeling.Ter illustratie noemt de heer Vendrik het WAO-beleid. De toename van het
aantal WAO'ers en de geringe effecten van de overheidsmaatregelen zouden een
extra inspanning van het bedrijfsleven rechtvaardigen. Zij zouden zonder dat
dit in de winstcijfers tot uitdrukking komt, de reïntegratie van WAO'ers
kunnen bevorderen. Het beleid ten aanzien van MVO moet echter dan zo zijn
ingericht dat die extra inspanning wordt geleverd ook als geen sprake is van
de win-winsituatie.Een ander voorbeeld vormt de mobiliteitstoename. Als Nederlandse bedrijven
hun mobiliteitsbehoefte reduceren, zal zich dat niet direct vertalen in een
betere concurrentiepositie, maar wel direct een bijdrage leveren aan de oplossing
van een maatschappelijk probleem. Bedrijven kunnen zich afvragen of het massaal
verstrekken van lease-auto's maatschappelijk wel zo verantwoord is en of er
in de logistiek van hun bedrijf niet mogelijkheden zitten om de automobiliteit
te reduceren.In dit verband wijst de heer Vendrik er ook op dat het percentage opgewekte
duurzame energie niet toeneemt. Ook daarbij zou MVO positief kunnen uitwerken,
maar dan zal er de bereidheid moeten zijn, af te zien van de goedkope bruinkool-
of kernenergie. MVO is dus niet altijd letterlijk winst maken, maar wel bereid
zijn een bijdrage op een bepaald terrein te leveren.De heer Vendrik sluit zich aan bij de kritische opmerkingen van de heer
Koenders over het Nederlandse standpunt terzake van de OESO-richtlijn voor
exportkredietverzekeringen. De Nederlandse opstelling doet vermoeden dat de
overheid zelf nog weinig actie wil nemen bij het bevorderen van MVO. Hij verzoekt
de staatssecretaris de Nederlandse inbreng op de aanstaande OESO-bijeenkomst
voorafgaande aan die bijeenkomst met de Kamer te bespreken.De heer Vendrik wijst er voorts op dat de machtsverhoudingen in het bedrijfsleven
veranderen en de aandeelhouders meer invloed op de bedrijfsvoering krijgen.
Zij zijn daarom in een goede positie om een bedrijf op zijn maatschappelijke
verantwoordelijkheid aan te spreken. De klassieke aandeelhouder zal dat niet
gemakkelijk doen, want hij heeft alleen oog voor het kortetermijnrendement.
Daarom is ook verandering van de opstelling van de aandeelhouder gewenst.
Met de voorgenomen wetgeving van de minister van Financiën is die verandering
evenwel niet te verwachten, hetgeen in strijd is met de opstelling die het
kabinet in de nota inzake MVO kiest.Aan wetgeving voor het verkrijgen van de nodige transparantie van MVO
door middel van verslaglegging wordt nog niet gedacht. Verwezen wordt naar de Raad voor de jaarverslaglegging. Die raad heeft reeds jaren
geleden het bedrijfsleven geadviseerd in de verslaglegging aandacht te besteden
aan MVO. Toch gebeurt dat niet. De enige verklaring daarvoor is de vrijwilligheid.
Daarom doet de suggestie van het kabinet dat de raad op dit punt opnieuw zou
kunnen adviseren, vreemd aan. Wetgeving lijkt de aangewezen weg, gelet ook
op het feit dat dit voor het bedrijfsleven de nodige duidelijkheid biedt.Tot slot vraagt de heer Vendrik de staatssecretaris de leden voor de zomer
meer informatie te verschaffen over de opzet van het kenniscentrum. Welke
maatschappelijke partijen zullen erin participeren? Reeds bij de begrotingsbehandeling
is gevraagd hoeveel middelen voor de oprichting van dit centrum zullen worden
uitgetrokken, maar ook hierover is nog geen duidelijkheid verschaft.De heer Van Dijke (ChristenUnie) betreurt
het dat opnieuw vanwege de beperkte tijd een inhoudelijk debat met de staatssecretaris
niet mogelijk is. Hij vindt voorts dat met het uitvoerig spreken over de wenselijkheid
van verruiming van de Winkeltijdenwet dit onderwerp onnodig veel aandacht
krijgt. Eerder is overduidelijk gebleken dat deze verruiming niet gewenst
wordt. Het is dan ook niet terecht dat de staatssecretaris in zijn brief zegt
dat er «vooralsnog» geen behoefte is aan verruiming. Het woord
«vooralsnog» zwakt de uitkomst van de evaluatie van de Winkeltijdenwet
af. Die evaluatie gaf namelijk overduidelijk aan dat aanpassing van de wet
niet nodig is. Bovendien hebben de bestuurders van de grote gemeenten laten
weten een verruiming onwenselijk te vinden.De heer Van Dijke wijst er in dit verband nog op dat in een democratie
de wens van de meerderheid gerespecteerd dient te worden, en juist op het
punt van de zondagswinkelopenstelling wil de meerderheid van de ondernemers
dat de wetgeving niet wordt verruimd. Daarnaast geldt dat in verschillende
wetten is vastgelegd dat de zondag als collectieve rustdag wordt aangemerkt,
en ook wetten zijn gestoeld op de wens van de meerderheid. Het beleid moet
daarmee in overeenstemming zijn en gelden voor de gehele samenleving, waarvan
de gemeenten deel uitmaken. Tot slot zijn er nog de internationale verdragen
die Nederland dient te respecteren.De heer Van Dijke merkt voorts op dat de staatssecretaris niet helemaal
recht doet aan het gestelde naar aanleiding van de indiening van zijn amendement
bij de behandeling van de begroting van EZ. In dat debat zei de staatssecretaris
dat hij ook de ambitie had om voor de middelen die nodig zouden zijn voor
de uitvoering van het amendement, het begrotingsartikel «Investeren
in stedelijke en regionale economische ontwikkeling» aan te merken.
Nu stelt de staatssecretaris dat het niet zijn verantwoordelijkheid is dat
die gelden voor de uitvoering van het amendement worden aangewend en dat de
bestuurders van de steden aanwending ervan tot hun verantwoordelijkheid rekenen.
Daarmee verlaat de staatssecretaris zijn ambitie om ondernemers bij te staan
die zich richten op werknemers met een medische of sociale problematiek.De heer Van Dijke vindt evenals voorgaande sprekers MVO heel belangrijk
voor de vitaliteit van de samenleving en vindt het dan ook verheugend dat
de bedrijfsvoering van veel ondernemingen er reeds lang door wordt gekenmerkt.
Echter, niet alles mag met een beroep op MVO tot de taak van het bedrijfsleven
worden gerekend. Sommige taken behoren nu eenmaal tot de primaire verantwoordelijkheid
van de overheid. Verder dient bij het gestalte geven van MVO duidelijk aangegeven
te worden wat eronder wordt verstaan. Ten onrechte spreekt de staatssecretaris
in dat verband van een activiteit die tot de business van het bedrijf behoort.
Business behoort bij de normale bedrijfsvoering, bij het behalen van voordeel,
terwijl MVO juist een extra dimensie van het ondernemen is die juist niet
direct wordt gekenmerkt door het behalen van zakelijk voordeel. In de stukken zegt de staatssecretaris dat de bedrijven een grotere bijdrage
kunnen leveren aan de kwaliteit van het milieu. Rekent men de overheid tot
een onderneming, dan moet geconstateerd worden dat zij onder de maat presteert.
Zij brengt op landelijk niveau namelijk niet datgene tot stand wat zij overeenkomstig
de afspraken van Kyoto zou moeten doen. Dat maakt het lastig, bedrijven aan
te spreken op hun bereidheid een bijdrage aan het milieu te leveren.De staatssecretaris maakt niet duidelijk in welke mate het instrument
van het convenant gebruikt zal worden om bedrijven te sturen. Of verwacht
hij dat het bedrijfsleven spontaan in actie komt? Wat zal nog met een convenant
en wat via MVO worden nagestreefd? Of wil het kabinet met MVO tot stand brengen
wat niet met een convenant kan worden bereikt?De staatssecretaris blijft vaag met zijn doelstellingen. Hij zegt wel
MVO tot volle wasdom te willen brengen, maar laat na een beeld te schetsen
van MVO in volle wasdom. Is MVO tot volle wasdom gekomen als de bedrijven
datgene doen wat de samenleving nuttig en nodig vindt zonder dat dat met wet-
en regelgeving wordt opgelegd? Als de burgers zouden moeten beoordelen of
het bedrijf aan haar wensen voldoet, moet er de vereiste transparantie zijn.
Aan de hand van de informatie die de bedrijven zelf verschaffen, moeten zij
hun functioneren kunnen beoordelen.In de stukken worden geen concrete stappen met betrekking tot de oprichting
van een kenniscentrum genomen, terwijl de wens daartoe eerder nadrukkelijk
is geformuleerd. Wat wil de staatssecretaris met het centrum bereiken? Wil
hij daarmee MVO promoten of wil hij het gebruiken voor inventarisatie, studie
enzovoorts? Waarom besteedt de staatssecretaris geen aandacht aan het idee
van een ombudsman of een vergelijkbare instantie? De heer Van Dijke zegt ten
slotte na de uitvoerige discussies eerder over het onderwerp MVO meer concrete
stappen van de staatssecretaris te hebben verwacht.De heer Van der Staaij (SGP) keert zich eveneens
tegen het voornemen de zondagsrust met onnodige openstelling van de winkels
te belasten. Hij benadrukt de sociale waarde van een collectieve rustdag en
wijst erop dat het handhaven ervan blijkens de verschillende verdragen breed
wordt erkend. Verruiming van de Winkeltijdenwet met meer mogelijkheden tot
openstelling op zondag, gecombineerd met een verruiming van de Arbeidstijdenwet
hebben reeds voor negatieve sociale effecten gezorgd en voor de vrees van
het ontstaan van een 24-uurseconomie. Bovendien wordt ten onrechte gepleit
voor openstelling op zondag met verwijzing naar wensen van etnische ondernemers.
Uit een onderzoek is duidelijk gebleken dat allochtone ondernemers helemaal
geen behoefte hebben aan ruimere mogelijkheden tot openstelling op zondag.
Voorzover men op zondag open wil zijn, kan met de huidige regelgeving aan
de wensen tegemoet worden gekomen. Zou het niet juister zijn geweest als het
kabinet zonder voorbehoud had erkend dat aanpassing van de wet niet wordt
gewenst?Blijkbaar willen VVD en PvdA met hun initiatiefwetsvoorstel waarmee de
mogelijkheden van zondagsopenstelling wel worden verruimd, anderen dan de
etnische winkeliers tegemoetkomen. Dat zou erop kunnen duiden dat met name
de PvdA tot een andere opstelling is gekomen. Dat is niet alleen verbazingwekkend
en verontrustend, maar schept ook verwarring. Het initiatiefwetsvoorstel-Van
Dijke/Bussemaker doet namelijk veronderstellen dat men het aanmerken van de
zondag als collectieve rustdag wil benadrukken.Positief vindt de heer Van der Staaij het advies van de SER verwoord met
«De winst van waarden». Ook daaruit blijkt dat er steeds meer
aandacht komt voor de maatschappelijke effecten van het ondernemerschap. Wel
dreigt het gevaar dat MVO een soort «containerbegrip» wordt waarmee iedereen zijn voordeel kan doen. Duidelijke definiëring van wat
eronder wordt verstaan, is daarom nodig.Het dwingend opleggen van aanpassingen zou in het kader van MVO niet terecht
zijn. De trend moet zich van onderop kunnen ontwikkelen. De overheid moet
zich beperken tot stimuleren en faciliteren. Wel moet er een achtervang zijn
voor het geval initiatieven niet ver genoeg gaan. Op welke manier denkt de
staatssecretaris de achtervangfunctie van de overheid gestalte te geven?De positie van het op te richten nationaal kenniscentrum blijft vaag.
Kan hierover meer duidelijkheid worden geschapen?Mevrouw Ravestein (D66) is eveneens verheugd
vanwege het positieve beeld dat in de ondernemerschapsmonitor van MVO wordt
geschetst. Opmerkelijk is dat 40% van de bedrijven die aan MVO doen, zich
daar al langer dan tien jaar mee bezighouden. Een kwart van de ondernemers
kampt echter met praktische problemen. Op die problemen moet de overheid zich
met haar faciliterende en stimulerende rol richten en met name het ministerie
van EZ zou het daarbij tot zijn taak kunnen rekenen het etnisch ondernemerschap
te bevorderen.Mevrouw Ravestein meent dat bij de beoordeling van de wensen van gemeenten
inzake de zondagswinkelopenstelling in achterstandwijken enkele aspecten buiten
beschouwing blijven. Evaluatie van het MDW-project Stad en regels zou kunnen
leren dat de steden behoefte hebben aan minder regelgeving. Den Haag heeft
met het project goede ervaringen opgedaan en juist die gemeente wil de verruiming
van de Winkeltijdenwet. Wellicht gaan op den duur ook andere gemeenten de
voordelen van verruiming van de wet zien. Het voorgenomen initiatief van PvdA
en VVD is overbodig; het gaat voorbij aan de mogelijkheden die de huidige
regelgeving biedt: wanneer een wijk door het gemeentebestuur als een toeristisch
interessant gebied wordt aangemerkt, is ook met de huidige regelgeving de
gewenste openstelling mogelijk.Voor mevrouw Ravestein gaat het bij MVO om activiteiten die strikt genomen
niet noodzakelijk zijn voor de normale bedrijfsvoering en waarmee meer wordt
gedaan dan het bedrijf wettelijk is verplicht. Het zijn activiteiten waarbij
het bedrijf niet direct voordeel heeft: de zorg voor een goed product en goede
arbeidsomstandigheden horen daar dus niet bij. Bij MVO moet vooral gedacht
worden aan inspanningen op lokaal niveau ten behoeve van en in samenwerking
met de directe omgeving. De overheid moet voorkomen dat de initiatieven in
dit verband worden gehinderd door onnodige regelgeving. De overheid dient
te stimuleren en te faciliteren. Daarbij zijn maatwerk, lokale regie en individueel
ondernemen de sleutelwoorden.Mevrouw Ravestein benadrukt het belang van een kenniscentrum. Niet duidelijk
is of dit centrum alleen nationaal of ook internationaal actief zal zijn.
Een scheiding tussen nationaal en internationaal is wellicht ook daarom aanbevelenswaardig,
omdat dan het kenniscentrum voor het nationaal MVO kan worden ondergebracht
bij de kenniscentra voor het grotestedenbeleid. Op die manier zal de afstemming
tussen MVO en het grotestedenbeleid worden bevorderd en doublures in het werk
worden voorkomen. Ziet de staatssecretaris een rol weggelegd voor de Kamers
van Koophandel?Mevrouw Ravestein is vooralsnog tegen de wettelijke eis van verslaglegging
over MVO door het bedrijfsleven. Zij vreest voor te veel regels. Waaraan denkt
het kabinet bij de in de brief genoemde specifieke wetgeving? Voor de internationale
aspecten van MVO zal wél een wettelijke eis van verslaglegging moeten
gelden. Welke mogelijkheden zijn er om lokaal MVO fiscaal te stimuleren?Ten slotte merkt mevrouw Ravestein op dat de overheid ook zelf verantwoord
moet ondernemen en daarom bij de aanbestedingen een vorm van contract compliance
zou moeten toepassen. De voorzitter merkt op dat de staatssecretaris
vanwege verplichtingen elders de vergadering moet verlaten. Hij vraagt hem
schriftelijk op de vragen en opmerkingen van de leden te reageren.De staatssecretaris zegt toe, voor het einde
van het meireces schriftelijk op de inbreng van de commissie te zullen reageren.
Over de Nederlandse inbreng in het OESO-overleg dat op 16 en 17 mei wordt
gehouden, zal de Kamer binnen enkele dagen worden geïnformeerd.De voorzitter van de vaste commissie voor Economische Zaken,BiesheuvelDe griffier van de vaste commissie voor Economische Zaken,Tielens-TripelsXNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga
(PvdA), Leers (CDA), Voûte-Droste (VVD), ondervoorzitter, Rabbae (GroenLinks),
Hessing (VVD), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (ChristenUnie),
M. B. Vos (GroenLinks), Van Walsem (D66), Hofstra (VVD), Wagenaar (PvdA),
Stroeken (CDA), De Boer (PvdA), Van den Akker (CDA), Geluk (VVD), Ravestein
(D66), Verburg (CDA), Blok (VVD), Hindriks (PvdA), Dijsselbloem (PvdA) en
Bolhuis (PvdA).Plv. leden: Snijder-Hazelhoff (VVD), Atsma (CDA), Wijn (CDA), Klein Molekamp
(VVD), Vendrik (GroenLinks), De Swart (VVD), Van den Berg (SGP), Poppe (SP),
Kuijper (PvdA), Van Middelkoop (ChristenUnie), Van der Steenhoven (GroenLinks),
Schimmel (D66), Van Baalen (VVD), Herrebrugh (PvdA), Van der Hoeven (CDA),
Smits (PvdA), De Haan (CDA), Van Beek (VVD), Bakker (D66), Schreijer-Pierik
(CDA), Udo (VVD), Hamer (PvdA), Koenders (PvdA) en Schoenmakers (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27400-XIII-57.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl