Vaststelling begroting Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2009; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31700-VI, nr. 118

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

29-04-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31700-VI nr. 118

24-04-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31700-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 700 VIVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Justitie
(VI) voor het jaar 2009nr. 118VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 24 april 2009De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
25 maart 2009 overleg gevoerd met minister Hirsch Ballin van Justitie
over:– de brief van de minister van Justitie d.d.
29 oktober 2008, houdende het rapport Herijking toezichtswetgeving (31 700-VI,
nr. 70);– de brief van de minister van Justitie d.d.
29 oktober 2008 over de lastenverlichting (31 731, nr. 3);– de brief van de minister van Justitie d.d.
3 november 2008 over de verkorting van betalingstermijnen (31 700-VI,
nr. 32).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand woordelijk geredigeerd verslag
uit.Voorzitter: De Wit/Van Vroonhoven-KokGriffier: NavaVragen en opmerkingen uit de commissieDe voorzitter: Ik open de vergadering van
de vaste commissie voor Justitie en heet de minister en de ambtenaren die
hem vergezellen van harte welkom, evenals de collega-Kamerleden en iedereen
die het debat hier of elders volgt. Aan de orde is een algemeen overleg over
drie onderwerpen: toezichtswetgeving, lastenverlichting en betalingstermijnen.
Wij hebben hiervoor in totaal drie uur uitgetrokken. De fracties hebben een
spreektijd van zeven minuten. Ik heb het idee dat wij de tijd niet helemaal
hoeven te benutten, maar wij zullen zien waar wij uitkomen. Ik geef als eerste
het woord aan de heer Teeven van de VVD-fractie.De heer Teeven (VVD): Voorzitter. Wij spreken
vandaag inderdaad over drie onderwerpen: de toezichtswetgeving, de lastenverlichting
en de betalingstermijnen. Allereerst merk ik over de toezichtswetgeving op
dat ik mij, evenals sommige van mijn collega’s, niet aan de indruk kan
onttrekken dat er heel veel parallellen zijn tussen het rapport dat wij vandaag
bespreken en het rapport van de parlementaire werkgroep verwevenheid onder-
en bovenwereld. Dat laatste heeft geresulteerd in een opdracht aan een onderzoeksbureau
om de samenloop in toezichtswetgeving te onderzoeken en de te slechten barrières
tussen de verschillende soorten wetgeving. Ik wil hierover toch
een aantal opmerkingen maken. Eén ding is de VVD-fractie wel duidelijk:
er moet een soort puinruimwetgeving komen. Zo heb ik het omschreven in mijn
aantekeningen, maar zo bedoel ik het niet helemaal, al is het wel duidelijk.
Het blijft de VVD-fractie onduidelijk waarom de regering geen algemene wet
toezicht of een algemene wet gegevensuitwisseling bij toezicht zou wensen.
Wellicht wil de minister daarop ingaan.De VVD-fractie vraagt zich ook af waarom er tot vijf cijfers achter de
komma maatwerk moet worden geleverd. Waarom moet er op de vierkante centimeter
worden geneuzeld als het gaat om de structurele informatie-uitwisseling tussen
verschillende toezichthouders? Ik denk dat juist het werk van de parlementaire
werkgroep en de vragen die in haar rapport zijn gesteld, aan de vraag raken
of wij niet gemakkelijker moeten omgaan met de informatie-uitwisseling tussen
het bestuur, de sector strafrecht en de financieel-economische sector, de
Belastingdienst, en wat daar al niet mee samenhangt. Die vraag verdraagt zich
niet zo heel erg goed met het leveren van maatwerk en gedoe op de vierkante
centimeter. Alles lezende, is de hoofdvraag in de ogen van mijn fractie eigenlijk
of de minister van Justitie de bureaucratie in de gegevensuitwisseling concreet
wil tegengaan.Er is dus onderzoek gedaan naar de juridische belemmeringen voor de voortzetting
en intensivering van de samenwerking tussen de rijksinspectie en naar de mogelijkheid
om die belemmeringen te slechten. Zoals gezegd, is de fractie van de VVD van
mening dat belemmeringen voor een goed toezicht moeten worden weggenomen als
daardoor het toezicht verbetert. Is de minister van mening dat de uitvoering
van de toezichthoudende taak in Nederland op dit moment onvoldoende resultaten
oplevert? Denkt de minister dat die taken dankzij een combinatie van gegevens
van deze diensten beter kunnen worden uitgevoerd? Mijn fractie denkt van wel.
Eigenlijk is volgens haar de concrete vraag belangrijk hoe ver de minister
wil gaan als hij zegt dat de privacy in het geding komt. Om welke privacy
gaat het? Waar denkt de minister dan precies aan? Het gaat er toch om dat
de overheid haar toezichthoudende taken gewoon op de beste manier moet uitvoeren?Vooral vanwege de doelbinding van de Wet bescherming persoonsgegevens
(Wbp) en allerlei wettelijke geheimhoudingsplichten bestaan er allerlei belemmeringen
voor een goede samenwerking in het belang van structurele gegevensuitwisseling
en gegevensverwerking, zo constateert mijn fractie. Dat vindt zij erg vreemd.
Zij vraagt zich af hoe het mogelijk is dat de burger via de Wet openbaarheid
bestuur (Wob) wel aan allerlei gegevens van andere burgers kan komen, tot
vuurwapenvergunningen en de nummers van vuurwapens aan toe, terwijl de Wbp
de samenwerking blokkeert tussen de rijksinspecties. Hier zijn inmiddels tot
twee keer toe Kamervragen over gesteld. Ook mijn fractie vindt het een ietwat
vreemde situatie dat de overheid niet optimaal kan profiteren van gegevens
die aanwezig zijn, terwijl burgers dankzij de Wob wel kunnen beschikken over
allerlei gegevens waarmee zij het werk van die zelfde overheid en personen
die democratische besluiten uitvoeren, onmogelijk maken. Waarom denkt de minister
in het kader van de wijziging van de Wbp wel aan een vrijstelling voor de
Nationale ombudsman, maar juist niet aan een vrijstelling voor die inspectiediensten?
In hoeverre is de minister daarnaast van plan om andere wettelijke geheimhoudingsplichten
aan te pakken? Wat moeten wij ons voorstellen bij een algemene wet toezichtswetgeving?
Komt er dan voor ieder samenwerkingsverband een bijzondere wet? Hoe verhoudt
dit standpunt van de regering zich tot de in het tweede punt op de agenda
beschreven eis van minder regelgeving? De VVD-fractie is van mening dat er
zo weinig mogelijk regelgeving voor specifieke gevallen moet zijn. Bovendien
moet de manier waarop de overheid werkt voor iedere burger overzichtelijk
zijn. Uitgesloten moet worden dat voor iedere kleine bevoegdheid
weer een andere wet moet worden opgezocht.Wij lezen in de stukken dat er een leidraad wordt ontwikkeld over de verhouding
tussen de Wbp en andere wetgeving omtrent de verzameling en verwerking van
persoonsgegevens. Daar heeft de VVD-fractie ook nog een vraag over. Hoe kan
er een algemene leidraad komen voor de verhouding en de samenwerking tot de
Wbp als het niet mogelijk is om hierover een algemene wet op te stellen? Vanwege
de verwarring die lijkt te bestaan over de verhouding tussen de diverse wetgevingscomplexen
die aan de orde zijn bij de samenwerking op het terrein van toezicht, wordt
de in het rapport opgenomen achtergrondstudie via de website van het Kenniscentrum
Wetgeving (KCW) en in schriftelijke vorm in ruime kring verspreid. Hetzelfde
geldt voor het zelfstandige geschrift. De VVD-fractie vraagt zich af of het
verstandig is om mensen voor te lichten over de verhouding tussen wetten,
terwijl er twijfel is over hoe die in de praktijk gaat uitpakken. Hoe wil
de minister ervoor zorgen dat deze achtergrondstudie daadwerkelijk gebruikt
wordt? Denkt hij dat de werknemers die uit vrije wil gaan lezen? Worden werknemers
verplicht om bekend te raken met de inhoud ervan?Ik maak nog enkele opmerkingen over de lastenverlichting. In de brief
van 29 oktober 2008 geeft de minister aan dat de coalitie zich ten doel
heeft gesteld, de administratieve lasten door toedoen van regelgeving met
25% te verminderen. De minister geeft aan dat de dynamiek kansen krijgt
als onnodige en omslachtige procedures worden vermeden, maar mijn fractie
vindt dat misbruik of onwenselijk gedrag effectief moet worden aangepakt.
Zij is een groot voorstandster en aanhangster van een kleine, sterke overheid
die het belang onderkent van minder regelgeving. Bovendien is zij van mening
dat onwenselijk gedrag moet worden aangepakt.De minister spreekt over de Wet samenhangende besluiten Awb. Die werkt
alleen voor besluiten die min of meer gelijktijdig kunnen worden genomen.
Bij grote projecten in de sfeer van infrastructuur is vaak sprake van een
reeks besluiten die na elkaar moeten worden genomen. Hier is nog geen oplossing
voor. De minister zegt dat het voor de hand ligt om dat ook te gaan bundelen.
Mijn fractie steunt dit voornemen van de minister. Heeft hij in de afgelopen
vijf maanden na het schrijven van de brief een idee opgevat over hoe hij dit
concreet gaat oplossen? Is er een begin gemaakt met het uitwerken van een
plan? Zo nee, waarom niet? Waar staan we? Kunnen wij binnenkort een begin
hiervan tegemoet zien?Er zijn ook kleine lastenverlichtingsmaatregelen voorgesteld. Daarbij
denkt de minister aan het verruimen van digitale informatieverschaffing. Hiervan
zijn enkele voorbeelden gegeven. Daarnaast wil de minister bepaalde aangiften
vereenvoudigen, zo schrijft hij op pagina 5. De VVD-fractie juicht het voornemen
om elektronisch meer mogelijk te maken toe, maar zij vraagt de minister om
daarbij rekening te houden met de veiligheid van de gegevens die via elektronische
wegen worden verstuurd. Mijn fractie denkt graag met de minister mee om de
kosten voor de burger te verlagen. Zij doet een voorstel, want de administratie
bij de gemeenten moet gemakkelijker en goedkoper kunnen. De VVD denkt aan
hogere prijzen voor de aanvraag van een VOG, rijbewijs of paspoort. Hoe denkt
de minister daarover?Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA): Voorzitter.
Verstaat de VVD dit onder lastenverlichting?De heer Teeven (VVD): Voorzitter. Je moet
een aantal concrete punten elektronisch mogelijk maken. Daar zijn natuurlijk
kosten aan verbonden, want niets is gratis bij de overheid, zoals de CDA-fractie
ook weet. Dat zou tot gevolg kunnen hebben dat er een kleine kostenvergoeding
tegenover staat als burgers elektronisch documenten kunnen raadplegen en niet
op allerlei incourante tijden naar gemeentehuizen moeten om vervolgens
voor een gesloten deur te staan.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA): Voorzitter.
Ik ken de VVD als een partij die voor de burger staat en de lasten voor de
burger wil verminderen. Daarom zou niet alleen de regeldruk moeten worden
aangepakt, maar natuurlijk ook de leges en de kosten die aan regelgeving verbonden
zijn. Dit lijkt zo in strijd met waar de VVD voor staat.De heer Teeven (VVD): Voorzitter. De VVD-fractie
is er ook voorstandster van dat de burger goed toegang krijgt tot de gegevens
die bij de overheid liggen en waar hij of zij beschikking over moet hebben.
Mijn fractie is er ook een groot voorstandster van dat dit elektronisch mogelijk
wordt. Wel begrijpt zij dat dit niet gratis kan. Zo realistisch is zij wel.
Zij is niet van het ketelmuziek maken om vervolgens te roepen: de prijzen
gaan weer omhoog! Het lijkt haar goed om vanaf dit moment al te zeggen dat
dit niet gratis kan gebeuren.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA): Voorzitter.
Dit is een heerlijk principieel onderwerp. Vandaag bespreken wij de noodzaak
om ervoor te zorgen dat wetgeving duidelijk, eenvoudig, bruikbaar en afdwingbaar
is. Waarom? Zo mooi als de Raad van State kan niemand het verwoorden: «Burgers,
bedrijven en andere organisaties ontlenen aan noodzakelijke, heldere en consistente
wetgeving rechtszekerheid en ruimte om activiteiten te ondernemen en zich
te ontplooien». Ik lees hierin – zo vat ik het recht ook graag
op – dat regels er niet zijn om mensen klein te houden of in hun bewegingsvrijheid
te beperken, nee, dat regels er juist zijn om mensen met zekerheid de ruimte
te geven waarbinnen zij zich helemaal vrij mogen bewegen. Die ruimte, ja,
die moet wat de CDA-fractie betreft zo groot mogelijk zijn. Ik begin daarom
graag met het kopje lastenverlichting. Moeten wij de nota «Vertrouwen
in wetgeving» als evaluatie van het wetgevingsbeleid beschouwen? Met
die vraag aan de minister wil ik beginnen. Als dat inderdaad het geval is,
moeten wij niet bang zijn, er conclusies uit te trekken. Geconstateerd moet
worden dat nieuwe regels nog vaak op oude regels worden gestapeld. Daarnaast
bestaan er nog steeds bestuurlijke reflexen om op incidenten te reageren,
terwijl die door het bestuur moeten worden teruggehouden. Is het mogelijk
om een regeling enkele jaren na invoering ervan te toetsen op de considerans?
Ik bedoel daarmee dat wij bij de evaluatie moeten nagaan of de rechtvaardiging
van de regeling ten tijde van de opstelling ervan, nog steeds opgeld doet.
Ik krijg hierop graag een reactie van de minister.Ook moet er worden gekeken naar het Europese beleid. Het belangrijkste
onderwerp daarbij is de subsidiariteitstoets. Wil de minister aangeven hoe
de subsidiariteitstoets momenteel functioneert? Werkt hij in zijn ogen naar
behoren?Het is in de ogen van de CDA-fractie zinnig om het ministerie van Justitie
een soort wetgevingstoets te laten uitvoeren voordat een wetsvoorstel bij
de Ministerraad komt. Zo houdt de minister van Justitie het voortouw. Ik heb
eerder gezegd dat ik vind dat de minister van Justitie de kwaliteitsbewaker
van onze algemene regelgeving moet zijn. Er worden heel veel regels op andere
departementen gemaakt. Ik noem sectorregels, Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
Volksgezondheid, Welzijn en Sport, Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer. Het zou goed zijn als de minister daarin een «hands
on»-benadering zou kunnen hebben. Zo’n wetgevingstoets is dus
goed, al heb ik er nog twee bedenkingen bij. In de eerste plaats vraag ik
mij af hoe de verhouding is met de toets van de Raad van State. Ten tweede
vraag ik mij af hoe het met de capaciteit op het ministerie van Justitie zit.
Wij hebben begrepen dat het ministerie eigenlijk nu al te weinig mensen heeft
om zijn eigen wetsvoorstellen te schrijven.De Raad van State is positief gestemd over het voorstel van de minister
om een «clearing house» in te stellen. We zoeken nog een beetje
naar een Nederlandse naam. Ook de minister zoekt nog naar een Nederlandse
naam. Misschien is «wetskennisbank» een goed alternatief. De CDA-fractie
vindt dat op dit punt de primaire rol wel bij de Raad van State moet liggen.
Met andere woorden: kunnen wij de Raad van State geen centralere rol in wetsevaluaties
geven?Naar aanleiding van de herijking van de toezichtswetgeving stelt de Raad
van State dat er geen vertrouwen in de wetgever zal zijn als wetten niet of
niet goed worden uitgevoerd of kunnen worden gehandhaafd. De CDA-fractie is
het daar helemaal mee eens. Hoewel er behoefte is aan voldoende en krachtig
toezicht, moet er tegelijkertijd worden gewaakt voor een «overkill»
aan toezicht. Om het anders te zeggen: te weinig toezicht is niet wenselijk,
maar te veel toezicht is misschien nog veel onwenselijker. Ik heb het dan
met name over de stapeling van toezicht. Collega Teeven begon hierover. Dat
stapelen en het feit dat men onvoldoende zicht heeft op wat links en rechts
gebeurt, is een knelpunt dat wij moeten oplossen. Gelukkig concludeert de
minister ook dat er voldoende mogelijkheden zijn om daarin te snijden. Die
aanbeveling van de minister onderschrijf ik volledig, maar ik voeg er wel
graag iets aan toe. Een aantal jaar geleden heeft er bij de Belastingdienst,
een toezichtsorgaan bij uitstek, een revolutionaire omwenteling plaatsgevonden.
Daarover lees ik niets terug. Het gaat over het horizontale toezicht. Uiteindelijk
gaat het erom dat er gewerkt wordt aan een goed huis met goede checks and
balances. Dankzij horizontaal toezicht kunnen wij volgens mij de stapeling
van toezicht afbouwen. Ziet de minister mogelijkheden om horizontaal toezicht,
dat bij de Belastingsdienst goed functioneert, bij andere diensten en inspecties
toe te passen? Waarom moet alles top-down worden geregeld? Waarom wordt er
niet gekozen voor meer eigen verantwoordelijkheid door professionals, degenen
op wie toezicht wordt gehouden? De CDA-fractie voelt daar veel meer voor om
de eerdergenoemde stapeling te voorkomen. Het grote voordeel van horizontaal
toezicht is dat het leidt tot versnelde afhandeling van bijvoorbeeld fiscale
zaken. Bovendien vermindert het risico’s en kosten. Is de minister dus
bereid om aan het toezicht in het algemeen meer horizontale elementen toe
te voegen?Nu ga ik het hebben over de verkorting van de betalingstermijnen. De CDA-fractie
heeft kennis genomen van de brief. De grote vraag is of wij de betalingstermijnen
wettelijk moeten gaan verkorten om op krediet levende verkopers beter te beschermen.
Dit is al in 2007 in de Kamer geopperd. Achteraf bezien en met het oog op
de kredietcrisis, hebben degenen die dat hebben gedaan, een vooruitziende
blik gehad. Per slot van rekening zou een dergelijke maatregel het op de pof
leven moeilijker kunnen maken. Het CDA deelt de opvatting van de minister
dat de contractsvrijheid uit ons BW een groot goed is en dat wij, zolang schuldeisers
voldoende andere middelen hebben om betalingsrisico’s in te dammen,
hieraan niet moeten tornen. Ik sta wel open voor het voorstel om bedrijven
beter aan hun financiële publicatieplicht te laten voldoen. 70%
van de bedrijven voldoet aan die plicht, een derde van de bedrijven dus niet.
Aan de sancties die erop staan, ligt het niet. De regelgeving is in mijn ogen
best goed, maar de grote vraag is: wie controleert en wie handhaaft er? Dat
was toch een van de kenmerken van goede regelgeving? Dat heeft de minister
zelf geschreven. Daarom vraag ik wat de minister gaat doen om het percentage
bedrijven dat voldoet aan de verplichting, te verhogen. Hebben Kamers van
Koophandel niet de plicht om strenger toe te zien op de publicatieplicht?
Ik krijg hierop graag een reactie.De heer Teeven (VVD): Voorzitter. Enige tijd
geleden hebben wij tijdens een begrotingsonderzoek gesproken over de wijze
waarop de Handelsregisterwet en de daarmee gepaard gaande publicatieplicht
van de jaarstukken functioneren. Toen zou de minister daarop reageren, maar dat heb ik een beetje gemist. In deze brief heb ik teruggezien dat
70% eigenlijk wel goed gaat. De vraag aan mevrouw Vroonhoven is of
zij vindt dat wij een beetje laks zijn in de publicatie van de jaarstukken.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA): Nu probeert
de heer Teeven via mij een vraag bij de minister neer te leggen. Het gemakkelijkst
is dat ik de vraag bij hem laat, maar ik reageer er graag op. Ja, ik vind
ook dat wij de overige 30% aan de bestaande verplichting moeten houden.
Daarom heb ik de minister gevraagd hoe wij het percentage konden opkrikken.
Bovendien heb ik gevraagd of dit geen taak voor de Kamers van Koophandel was.Voorzitter:Van Vroonhoven-KokDe heer De Wit (SP): Voorzitter. Bij het voorbereiden
van dit debat dacht ik opeens: wat is dit vreemd, wat is dit toch een interessant
onderwerp vanuit het oogpunt van toezicht. Net zoals de heer Teeven heb ik
onmiddellijk de link gelegd met het rapport van de werkgroep die onderzoek
heeft ingesteld naar de verwevenheid tussen de onderwereld en de bovenwereld.
In feite komt in dat rapport, dat wij als werkgroep hebben opgesteld –
ik zeg maar even «wij», omdat ik deel uitmaakte van de werkgroep –
exact dezelfde vraag aan de orde, namelijk de vraag over de samenwerking tussen
de verschillende inspectiediensten op het punt van met name de uitwisseling
of het beschikbaar krijgen van informatie die iedereen heeft vanuit het oogpunt
van opsporing. Dat was eigenlijk de andere invalshoek die wij als werkgroep
hebben gekozen. Het rapport dat wij vandaag bespreken gaat uit van toezicht
en in wezen gaat dat over dezelfde onderliggende vraag. Het merkwaardige is
dat de Kamer aan een onderzoeksbureau heeft gevraagd om onderzoek in te stellen
naar de muren of schotten tussen de informatie en naar de vraag in hoeverre
informatie toch op de een of andere manier moet kunnen worden uitgewisseld.
Dat zei de heer Teeven ook al. Dit rapport en met name het gedeelte over de
herijking van het toezicht op de regelgeving doet in feite heel laconiek over
de samenwerking en de uitwisseling. Van de informatie die de ene dienst heeft
verzameld, mag de andere dienst gebruikmaken. Er gelden maar twee belemmeringen
voor: de doelbinding van de wet waarover je het op dat moment hebt en een
mogelijke geheimhoudingsplicht die ten aanzien van verschillende instanties
of functionarissen geldt. Dat is het punt, al is het nog maar de vraag of
dat het enige probleem is. Zo ja, dan zouden wij met de Kamer vrij grote stappen
kunnen zetten. Ook voor mijn fractie is namelijk duidelijk dat eventuele belemmeringen
zo veel mogelijk uit de weg moeten worden geruimd om tot een oplossing te
komen. Waar wij het hadden over de verwevenheid tussen onder- en bovenwereld,
gaat het om het aanpakken van criminelen, terwijl het in dit geval duidelijk
om samenwerking gaat met als doel, beter toezicht uit te kunnen oefenen. Ik
ben benieuwd hoe de minister dit ziet. Is het zo gemakkelijk als in dit rapport
beschreven wordt? Mij lijkt dat dit van grote betekenis kan zijn voor het
verdere onderzoek dat de Kamer laat uitvoeren naar de verwevenheid tussen
de onder- en bovenwereld. Zij zou van dit rapport goed gebruik kunnen maken.De vraag die uiteindelijk opgeworpen wordt, is of wij toe moeten naar
een algemene wet op het toezicht of een algemene wet voor gegevensuitwisseling.
De minister beantwoordt die vraag ontkennend. Gezien de vragen die de Kamer
heeft sinds het onderzoek naar de verwevenheid tussen de onder- en de bovenwereld,
ben ik er nog niet helemaal zeker van dat wij de minister daarin kunnen volgen.
Er wordt onderzoek ingesteld naar de vraag hoe groot de belemmeringen zijn
en of het mogelijk en verantwoord is om die op te ruimen. Ook is daarbij de
vraag aan de orde of je dat in een wet moet zien te regelen. De vraag wil
ik zelf nog in het midden laten, maar ik herhaal dat de indruk wordt gewekt
dat het vrij gemakkelijk is om informatie uit te wisselen. Mijn
fractie is nog altijd op haar qui-vive als het gaat om de rechtsbescherming
van mensen en de bescherming van de privésfeer, dus de privacywetgeving.
Dergelijke elementen moeten naar mijn idee in het onderzoek mede in aanmerking
worden genomen om tot een goede aanpak te komen. Er gebeurt al heel veel.
Er worden heel veel gegevens uitgewisseld, getuige de politiekorpsen die kentekens
registreren en de gegevensuitwisseling tussen private partijen die plaatsvindt
krachtens het convenant over de uitwisseling van gegevens tussen verzekeraars
en de politie in geval van brandschade. Als dat allemaal verantwoord en mogelijk
is, is mijn fractie van mening dat er goede regels moeten komen en dat ook
het toezicht goed moet worden geregeld, zodat wij in ieder geval chaos of
een warboel weten te voorkomen. In ieder geval moeten wij de situatie vermijden
dat iedereen denkt dat alles zo maar uitgewisseld mag worden.De minister zegt dat er een leidraad komt. De heer Teeven meldde dat zojuist
ook. Ik vind dat op zichzelf duidelijk, maar ik herhaal dat ik wat verdere
wettelijke maatregelen betreft, duidelijk een slag om de arm wil houden, mede
afhankelijk van de resultaten van verder onderzoek.Het tweede onderwerp is de lastenverlichting. Die is toegespitst op wetten
die recentelijk zijn ingevoerd, op het punt staan om ingevoerd te worden of
binnenkort in de Kamer worden behandeld. Daar is nog een wereld te winnen.
Ter illustratie van deze stelling noem ik het feit dat 70% van de procedures
die door middel van gefinancierde rechtshulp mogelijk worden gemaakt, procedures
tegen de overheid zijn. Ik vind het goed dat in de brief staat dat je bij
de vraag of er nieuwe wetten moeten worden geformuleerd, altijd heel kritisch
moet nagaan wat wij al hebben en kunnen en of het niet het gemakkelijkst is
om te besluiten om een nieuwe wet te maken, terwijl er in bestaande wetgeving
voldoende mogelijkheden zijn. Vorige week en de week daarvoor hebben wij tijdens
de debatten over overlast en de bestuurlijke lus dezelfde vraag gesteld. Zij
is dus cruciaal. Voor mijn fractie staan altijd, ook bij het tegengaan van
bureaucratie en het stroomlijnen en gemakkelijker maken van wetgeving, de
rechtszekerheid en de rechtsbescherming voorop.Het derde onderwerp betreft de betalingstermijnen. Ik ben het eens met
de minister dat wij niet moeten overgaan tot het in de wet vastleggen van één
uniforme betalingstermijn. Wij dienen wat dat betreft de contractsvrijheid
te respecteren. Net zoals mijn collega’s heb ik een vraag over het feit
dat slechts 70% van de jaarverslagen op tijd bij de Kamers van Koophandel
binnenkomt. Waarom niet ernaar gestreefd dat 100% van de jaarverslagen
op tijd binnenkomt en dat de Kamer van Koophandel ook daarin een extra inspanning
gaat leveren? Ik hoor hierover graag het oordeel van de minister.Voorzitter: De WitAntwoord van de ministerDe voorzitter: Ik heropen de vergadering.
Voordat ik de minister het woord geef, deel ik mede dat de Kamer om 12 uur
plenair bijeen wordt geroepen. Wij hadden oorspronkelijk drie uur beschikbaar
voor dit overleg, maar ik denk dat wij dan nu maar moeten proberen om dit
debat voor 12.00 uur te beëindigen. Ik heb er vertrouwen in dat dit gaat
lukken. Het woord is aan de minister van Justitie.Minister Hirsch Ballin: Voorzitter. Ik ben
mij bewust van alle agenda’s, inclusief degene die op dit moment mijn
collega’s in de Trêveszaal bijeen brengt. Ook zij weten dat zij
voor 12.00 uur klaar moeten zijn, zodat de voorzitter van dat beraad zich
in de Tweede Kamer kan vervoegen. Uiteraard zijn alle voorbereidingen getroffen.
De staatssecretaris van Justitie vervangt mij nu in de Trêveszaal,
zodat ik met u kan spreken over deze drie belangrijke onderwerpen.Op het eerste gezicht hebben de drie onderwerpen die vandaag op de agenda
staan niet veel met elkaar te maken. Wie echter verder kijkt, ziet dat zij
dat wel degelijk hebben. Zowel bij het toezicht als bij lastenverlichting
en bij de betalingstermijnen is de wetgeving zo ingericht dat de overheid
haar taak kan vervullen in relatie tot een goed lopende en goed functionerende
particuliere sector. Dat speelt bij de lastenverlichting en het speelt bij
de nakoming van de verplichting tot het op tijd verstrekken van jaarverslagen.
Een overheid die haar taak vervult, treedt ook toezichthoudend op zonder nodeloze
belemmering. De heer Teeven heeft daarover gesproken met betrekking tot de
uitwisseling van gegevens. Mevrouw Van Vroonhoven heeft naar mijn gevoel de
spijker op de kop geslagen, als ik het zo mag zeggen, toen zij een relatie
legde tussen dit onderwerp en de lastendruk voor de burgers. Daar zijn wij
natuurlijk ook in ander opzicht mee bezig. Ik sluit zelfs niet uit dat er
later op de dag nog verder zal worden gesproken over de versnelling van procedures.
De overheid moet in staat zijn om bijvoorbeeld in de huidige financieel-economische
situatie tot het inzicht te komen dat er investeringen nodig zijn in het belang
van de economische ontwikkeling, in het belang van de werkgelegenheid en voor
andere essentiële belangen van de samenleving. Dan moet de overheid op
tijd tot conclusies kunnen komen. Ook met het oog daarop denken wij van de
kant van Justitie mee en werken wij mee aan mogelijkheden tot versnelling
van de procedures, in het bestuursprocesrecht, in de administratieve besluitvorming
en waar mogelijk ook in de rechtsbescherming. De rechtsbescherming moet uiteraard
verzekerd zijn.Er zijn mogelijkheden om bijvoorbeeld de berekening van milieueffecten
van voorgenomen projecten met duidelijke regels op zo’n manier in te
richten, dat er geen jarenlang oponthoud ontstaat voordat een door de overheid
genomen besluit tot uitvoering komt. Het onderwerp van wetgeving ligt in het
verlengde van wat ik de Kamer heb geschreven over de vermindering van de lastendruk –
ik doel op de tweede brief die vandaag op de agenda staat – en zal juist
in deze tijden, waarin er behoefte is aan extra impulsen in de economie, aan
investeringen en dergelijke, tot uitvoering komen. Mijn ministerie werkt samen
met de andere betrokken ministeries, waarbij VROM en V en W een belangrijke
plaats innemen, om tot de vereiste wetgeving te komen.Dan kom ik op de opmerkingen gemaakt over het toezichtrapport en de vraag
van de heer Teeven of het niet wenselijk is om te komen tot een algemene wettelijke
regeling voor de rijksinspectiediensten, waarin wordt geregeld dat tussen
deze inspectiediensten een vrije informatie-uitwisseling mogelijk moet zijn.
Dat onderwerp raakt een van de conclusies van de interdepartementale werkgroep,
en wel de enige die door het kabinet niet is overgenomen. Dat is de aanbeveling
over het opnemen van een bepaling in de Algemene wet bestuursrecht dat toezichthoudende
organen nadere afspraken moeten maken over een aantal specifieke onderwerpen
indien zij structureel samenwerken. Het kabinet redeneert in zijn standpunt
dat wij zo’n bepaling niet zo hard nodig hebben. Zij kan geen kwaad,
maar het zou meer een verduidelijking zijn in plaats van een bepaling die
echt iets nieuws brengt.Nu heb ik uiteraard goed geluisterd naar wat er zo-even naar voren is
gebracht aan zorg of de inspectiediensten of de toezichthoudende instanties
niet toch belemmering ondervinden in de gegevensuitwisseling. Het lijkt mij
goed dat wij daar nog eens goed over nadenken. Wij hebben uiteraard de doelbinding
van gegevensverzamelingen bij toezichthoudende diensten. Wij hebben een algemene
bepaling in de Wet bescherming persoonsgegevens over de incidentele uitwisseling.
Als het echter gaat om de gestructureerde uitwisseling, dan wordt er terecht
op gewezen dat er vragen worden gesteld of belemmeringen ontstaan
bij de gegevensuitwisseling.Dat kun je op verschillende manieren benaderen. Je kunt dat doen via sectorwetgeving.
Mijn collega van SZW heeft inmiddels bevorderd dat er een wetsvoorstel is
ingediend, de Verzamelwet SZW-wetgeving, waarin ook een voorziening wordt
getroffen voor informatie-uitwisseling tussen toezichthouders. Dat wetsvoorstel
is bij de Kamer in behandeling. Daarmee hebben wij echter nog niet het algemene
wettelijke kader waar net om is gevraagd. Ik zou mij kunnen voorstellen dat
wij kijken naar de mogelijkheid om een algemene bepaling op te nemen, misschien
dan ook in de Algemene wet bestuursrecht, die inhoudt dat gegevens in het
kader van een structurele samenwerking kunnen worden uitgewisseld, mits de
afspraken tot samenwerking op een wettelijk voor te schrijven wijze zijn bekend
gemaakt. Dan doen wij net iets meer dan in het toezichtrapport staat en waarvan
het kabinet in zijn standpunt de vraag opwierp wat daarvan nu eigenlijk de
toegevoegde waarde is. Als wij tot zoiets zouden kunnen komen – ik zal
er graag naar kijken, wellicht in het kader van de besluitvorming naar aanleiding
van het rapport van de commissie-Brouwer-Korf of misschien in ander verband –
dan is het denkbaar dat we op die manier in het probleem voorzien dat de toezichthoudende
instanties hun samenwerking geen gestructureerd karakter kunnen geven, omdat
zij anders op het punt van de informatie-uitwisseling op problemen stuiten,
terwijl wij wel blijven voldoen aan wat terecht een ijkpunt is van onze privacywetgeving,
namelijk dat een ieder moet weten voor welk doel gegevensverzamelingen worden
benut.De heer De Wit (SP): Mag ik u vragen in welke
gevallen u dat dan wel mogelijk wilt maken? Wat is dan precies de voorwaarde
of de bijzondere bepaling die u wilt maken? Kunt u dat verduidelijken?Minister Hirsch Ballin: Ik denk aan een bepaling
die gekoppeld is aan het bekendmaken van de afspraken tot samenwerking. De
toezichthoudende instanties komen tot de conclusie dat zij meer dan incidenteel
moeten samenwerken en dat er een structureel samenwerkingsverband moet worden
gecreëerd. Dan moeten burgers en bedrijven weten dat zo’n verband
bestaat, dit in verband met het vereiste van transparantie, kenbaarheid van
de gegevensuitwisseling en doelbinding. Wat ik nu ga doen, is hardop denken,
maar ik begrijp uit wat hier naar voren is gebracht dat de Kamer op dit punt
in het kielzog van het interdepartementale rapport mogelijk een probleem ziet.
Als er aan bovenvermelde voorwaarden is voldaan, dan kunnen wij wellicht kijken
of wij een relatie kunnen leggen tussen de bekendmaking van de structurele
samenwerkingsafspraken en de mogelijkheid om tot rechtmatige gegevensuitwisseling
over te gaan. Waarborgen zoals zorgvuldigheid en alles wat er vanuit een oogmerk
van privacybescherming bij hoort, zijn daarbij uiteraard in acht te nemen.De heer Teeven (VVD): Betekent dit, bijvoorbeeld
als wij kijken naar de positie van de fiscus in Nederland, dat je tegelijkertijd
ook een aantal andere algemene wetten op dat punt zult moeten wijzigen? Ik
noem de Algemene wet inzake rijksbelastingen (Awr). Je bent er dan immers
niet alleen met een wijziging van de Algemene wet bestuursrecht, omdat de
Awr bijvoorbeeld voor de Belastingdienst weer aparte bepalingen kent. Dan
zou je dus zo’n bepaling in de Awb niet boven bepalingen in de Awr moeten
stellen, maar je zou wel een verwijzing moeten maken naar bijvoorbeeld de
Awr, omdat bijvoorbeeld de fiscus in zo’n situatie niet mee zou doen.Minister Hirsch Ballin: Dat is zeker een punt
van aandacht, omdat de Awr een specifieke beperking op de gegevensverstrekking
aan andere instanties bevat. Wij zullen het punt dat de heer
Teeven aansnijdt, bij de uitwerking bezien. Dan moeten wij nagaan in hoeverre
een algemene bepaling voldoende effect kan hebben in verhouding tot specifieke
bepalingen, maar dat zou dan niet alleen de Awb betreffen, maar ook andere
wetgeving en de doelclausuleringen die daarin vervat zijn. Ik meen daarmee
ook de vraag van de heer Teeven beantwoord te hebben. Hij vroeg of het ambitieniveau
niet te laag ligt met maatwerk voor de afzonderlijke ministeries. Ik sluit
daarmee dus niet de waarde van maatwerk uit, zoals in het wetsvoorstel dat
mijn collega van SZW inmiddels heeft doen opstellen, maar ik volsta er ook
niet mee. Vandaar hetgeen ik zo-even heb gezegd. Ik denk dat daarmee die vraag
is beantwoord.De heer Teeven vroeg waarom het wetsvoorstel voor de Ombudsman wel voorziet
in vrijstelling voor de verwerking van gevoelige gegevens, en voor de toezichthouders
niet. De Ombudsman heeft een en ander aantoonbaar gemaakt met alle categorieën
gevoelige gegevens. Dat kan bij toezichthouders anders liggen en het ligt
in de praktijk ook altijd of bijna altijd anders. De Ombudsman heeft zo’n
enorm breed werkterrein dat je op een probleem stuit als je gevoelige gegevens
buiten de verwerking wilt houden. Dat is de reden waarom deze afweging is
gemaakt. De toezichthouders hebben een beperkt geformuleerde taak die gerelateerd
is aan een afzonderlijke wet en nemen op dit punt een andere positie in.De heer Teeven heeft voorts gevraagd naar het bekende punt van privacy
en veiligheid. Hij kent het uitgangspunt van mijn beleid en van het beleid
van mijn collega van BZK. Ik dacht dat wij het daar ook over eens zijn, namelijk
dat ook zorg voor de veiligheid van wezenlijk belang is voor de burger, waaronder
de persoonlijke levenssfeer die ook door handhaving van de veiligheid wordt
beschermd. Wij hebben daarom aan de commissie onder voorzitterschap van mevrouw
Brouwer-Korf gevraagd om daarover te rapporteren. Die commissie heeft een
aantal ijkpunten geproduceerd. Hiervoor is een mooie naam bedacht in het rapport:
afwegingskader. Dat afwegingskader bevat alle relevante punten en geeft ons
ook de mogelijkheid om bij de beoordeling van concrete vragen de balans te
herstellen, zodat de zorg voor de rechtshandhaving en voor de veiligheid niet
nodeloos tekort komt.De heer Teeven (VVD): Ik weet niet of ik het
op dit punt moet noemen, maar ik heb een aantal opmerkingen gemaakt over het
volgende. Vroeger was de Wet politieregisters een lex specialis van de Wet
bescherming persoonsgegevens. Na 2004 is dit veranderd, waardoor bijvoorbeeld
meer informatie opgevraagd kan worden uit de politieadministratie. Daar zijn
schriftelijke vragen over gesteld, dat realiseer ik mij, maar kan de minister
er iets over zeggen? Moeten wij met betrekking tot de Wet politieregisters
wellicht terug naar de situatie dat het iets moeilijker wordt om informatie
op te vragen? Ik doel niet op de Ombudsman, maar wil wel dat het voor willekeurige
burgers wat moeilijker wordt om informatie op te vragen uit de politieadministratie.Minister Hirsch Ballin: Bij de totstandkoming
van de wetgeving over de politionele en justitiële gegevens is onderkend
dat wij de werking daarvan na een aantal jaren moeten beoordelen. Als er gevallen
zijn waarin oneigenlijk of voor de opsporing hinderlijk gebruik wordt gemaakt
van de mogelijkheid om gegevens op te vragen, anders gezegd: als dat te veel
gaat dubbelen met de uiteraard in het strafproces vereiste openbaarheid van
de grondslag van de strafvervolging, dan zullen wij daarnaar kijken. De beantwoording
van de vragen hebben wij hier ook in concept niet bij de hand, maar de vragen
zullen uiteraard worden beantwoord.Over de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) en de mogelijkheid om langs
die lijn gegevens op te vragen, wil ik nog een opmerking maken. Dat vraagstuk
ligt pal naast de vraag van het opvragen van politionele gegevens.
Ook de Wob kent een uitzonderingsgrond voor privacy, wat er in een concreet
geval toe kan leiden dat geen gegevens worden verstrekt.De heer Teeven (VVD): Uiteraard is er een
uitzonderingsgrond voor privacygegevens, maar waar het opvragen van gegevens
uit de politieadministratie onder de Wob, in het kader van de oude wet van
voor 2004, moeilijker was, is die uitzondering in de Wet bescherming persoonsgegevens
aanzienlijk eenvoudiger. Naar die privacygrond wordt nog wel gekeken. Is het
in dat verband zinnig om toch nog eens te bezien of die uitzonderingsgrond,
die privacygrond niet wat sterker zou moeten worden gehanteerd? Als er immers
gegevens liggen bij justitie, kan de officier of het OM heel moeilijk en beslist
niet eenvoudig gegevens verstrekken. Het strafdossier is terecht aan allerlei
waarborgen onderworpen, en toch kunnen via de achterdeur, via de Wob, op het
moment kennelijk heel eenvoudig gegevens uit de politiebasisadministratie
worden opgevraagd. Moet dat niet gerepareerd worden? Waar wij het moeilijk
maken aan de voorkant, laten wij de achterdeur een beetje openstaan.Minister Hirsch Ballin: Als de heer Teeven
is gestuit op concrete gevallen van onwenselijke toepassing van de Wob, dan
wil ik daar uiteraard naar kijken met mijn collega’s die primair verantwoordelijk
zijn voor de Wob, de ministers van AZ en BZK. In de Wob is wel voorzien in
een uitzondering in het belang van de opsporing. Als de rechtshandhaving of
de opsporing in gevaar komt door een beroep op de Wob, dan kan de informatieverstrekking
worden geweigerd. Dat is niet zonder meer een garantie dat wellicht genereus
ingestelde overheidsorganen dan toch informatie verstrekken, maar de opzet
van de Wob is wel zo dat ook daar een afwegingskader gegeven is. Als de heer
Teeven concrete ervaringen bekend zijn die wijzen op schade voor opsporing
en vervolging door een beroep op de Wob, dan stel ik het uiteraard op prijs
als hij die op enigerlei wijze met ons wil delen.De heer Teeven (VVD): Dat wil ik zeker doen.
Ik wacht even de beantwoording van de Kamervragen af over die concrete zaak.Minister Hirsch Ballin: De heren De Wit en
Teeven vroegen waarvoor de leidraad voor de Wet bescherming persoonsgegevens
eigenlijk nodig is. Uit de dagelijkse praktijk op mijn ministerie blijkt dat
daaraan behoefte is. Wij zien dat trouwens vaker, ook op andere terreinen.
Wij zijn bijvoorbeeld ten aanzien van kindermishandeling en huiselijk geweld
erop gestuit dat men soms op gegevens blijft zitten en erop blijft broeden,
terwijl daar uit hoofde van de Wbp geen verplichting toe bestaat. Ook de voorzitter
van het College bescherming persoonsgegevens heeft dat meer dan eenmaal uitgesproken.
Dat is terecht. Het is niet goed voor het aanzien van de bescherming van persoonsgegevens
als er ten onrechte een beroep wordt gedaan op zwijgplichten, wellicht ten
koste van mensen die blootstaan aan huiselijk geweld. Het kan ook spelen bij
de overheid die blootstaat aan fraude, de gemeenschap dus eigenlijk. Dan is
het niet goed als men denkt dat de Wbp belemmeringen bevat die zij in feite
niet bevat. De commissie-Brouwer-Korf heeft dat ook uitgesproken, evenals
de voorzitter van het CBP. Wij geven die verduidelijking graag een steun in
de rug door afspraken te maken over codes voor de gegevensuitwisseling. De
veiligheidshuizen neem ik in dat verband graag mee. Door de zorg van mijn
ministerie is een code voor de gegevensuitwisseling opgesteld tussen de diensten
die present zijn in de veiligheidshuizen en die zich daar bezighouden met
preventie en ander, ook strafrechtelijk, optreden ten opzichte van criminaliteit
en overlast. Daarvoor is het essentieel – u weet welke centrale plaats
de veiligheidshuizen innemen in ons veiligheidsbeleid – dat politie,
justitie, gemeente, verslavingszorg, jeugdzorg en onderwijs die daar bij elkaar
zitten, ook met elkaar kunnen spreken over de concrete gevallen.
Daarom is een algemene code opgesteld voor de gegevensuitwisseling binnen
de veiligheidshuizen. Wij geven deze code mee aan alle bestaande of in de
loop van dit jaar geplande veiligheidshuizen. Hetzelfde geldt voor de meldcode
huiselijk geweld, dus ook voor de leidraad over de toepassing van de Wbp die
in het kabinetsstandpunt in het vooruitzicht is gesteld.De heer De Wit vroeg of de doelbinding en de geheimhoudingsplicht het
enige probleem zijn. Ik zou haast zeggen: was het maar waar. Nee, het is niet
zo, dat onderkennen wij ook. Het rapport concludeert dat er meer problemen
zijn dan alleen problemen van juridische aard. Toezichthouders zijn niet zelden
op heel verschillende manieren georganiseerd. De toezichtstaken zijn gerelateerd
aan specifieke wetten die specifieke belangen beschermen. Zij zijn dus in
die zin met een gerichte blik opgesteld. Een algemene wetgevingsoperatie op
dit terrein vergt dat er meer wordt bezien dan alleen het harmoniseren van
enkele bepalingen. Er moeten ook cultuurverschillen worden overwonnen. Dat
vergt tijd en energie. Daaraan hebben mijn collega’s zich gecommitteerd,
samen met ons in het kabinetsstandpunt. Op dit moment is er het wetsvoorstel
van SZW. Binnen het ministerie van LNV wordt met de inspecties, te weten de
Voedsel en Waren Autoriteit (VWA), de Algemene Inspectiedienst (AID) en de
Plantenziektenkundige Dienst (PD), onderzocht in hoeverre op het LNV-domein
structurele samenwerking plaatsvindt of verwacht wordt. Bij andere ministeries
zijn nog geen plannen, maar de Inspectieraad heeft een modelconvenant opgesteld.
Een convenant brengt de partijen met elkaar in gesprek. Ik hoop dat dit de
cultuurproblemen kan verhelpen en dat het gesprek over de manier waarop men
zijn taak ziet, niet te eenzijdig gericht zal zijn op een specifieke afbakening
van de eigen invalshoek. Ik hoop dat het gesprek goed op gang zal komen.Dan ga ik nog in op de uitvoering van de aanbevelingen. Ik hoef u niet
te vertellen hoe het wetsvoorstel van SZW in elkaar zit, want dat is sinds
15 december aanhangig bij de Kamer. De Wet samenhangende besluiten is
op 1 juli in werking getreden. Ik heb aan het begin van mijn antwoord
al iets gezegd over verdere wetgeving inzake procedures die wij voorbereiden.
Mevrouw Van Vroonhoven heeft gevraagd of wetten mettertijd ook op de considerans
en de overwegingen worden beoordeeld. Ik had niet anders verwacht van mevrouw
Van Vroonhoven, maar zij sprak over de consíderans en niet over de
consideráns, zoals ik af en toe mensen uit andere disciplines hoor
zeggen. Waarschijnlijk hebben deze mensen een associatie met jus d’orange,
op zijn Nederlands uitgesproken. Wetgeving kan worden getoetst op de considerans
en op de overwegingen. In de wet kan een evaluatiebepaling worden opgenomen.
Daarbij kan het ook gaan om de uitgangspunten van de wetgeving, zoals die
altijd op een gebrekkige manier in consideransoverwegingen en uiteraard in
de toelichting tot uitdrukking komen. Er is inmiddels een clearing house wetsevaluatie
bij Justitie ingericht, bij de afdeling wetgevings- en kwaliteitsbeleid. Professor
Veerman heeft daarin een centrale rol. In het kader van de lastenverlichtingsoperaties
wordt ook regelmatig naar alle bestaande wet- en regelgeving gekeken, inclusief
de noodzaak van vereenvoudiging.De heer Teeven heeft gevraagd of gemeenten hogere prijzen moeten vragen
voor goed beveiligde elektronische verstrekking van documenten.De heer Teeven (VVD): Het gevaar bestaat dat
naar aanleiding van dit overleg het idee gaat leven dat de VVD voor hogere
prijzen voor geautomatiseerde verstrekking is. Ik heb willen duidelijk maken
dat niets gratis is. Ik realiseer mij goed dat aan alles kosten zijn verbonden.
Een kabinet dat op de kleintjes let, zoals dit kabinet zegt te doen, zal daar
ook naar moeten kijken. Laten wij de dingen niet verkeerd interpreteren. Ook
voor een eenvoudig Kamerlid van onze fractie is het wel eens laat ’s
avonds. Dan kan het gebeuren dat deze zich niet goed uitdrukt. Als dat gebeurd
is, heb ik het hopelijk hierbij gecorrigeerd.Minister Hirsch Ballin: Laat en vroeg liggen
soms dicht bij elkaar. Op de kleintjes letten en op de grote bedragen letten
is op dit moment ook aan de orde, een paar honderd meter verderop. Daarvan
ben ik mij uiteraard bewust bij elk woord dat ik spreek. Elektronische verstrekking
van gegevens betekent een lastenverlichting voor burgers. Dat is het uitgangspunt.
De overheid wil deze dienstverlening bevorderen en investeert daarom in de
beveiligde gegevensverstrekking. Mijn collega’s van BZK zijn daarmee
bezig. Dit moet natuurlijk allemaal voldoen aan de veiligheidseisen. Wat dat
betekent in termen van leges is een zaak van de overheid die het moet uitvoeren.
In het geval van de gemeentelijke documentenverstrekking is deze overheid
primair de gemeente. Er zal een goed evenwicht moeten worden gevonden. We
moeten niet onderuithalen wat ons doel is, namelijk door elektronische gegevensverstrekking
het voor de burger en voor de overheid beter hanteerbaar maken. Maar natuurlijk
moet ook naar de kosten worden gekeken. De leges zijn mede daarop gebaseerd.
Leges mogen onder andere niet boven de reële kosten uitgaan.Mevrouw Van Vroonhoven heeft gevraagd of de Raad van State iets kan doen
in relatie tot wetsevaluatie. Het clearing house wetsevaluatie dat bij Justitie
is ingericht, is van en voor de regering. De Raad van State kan bij zijn advisering
gebruikmaken van de kennis die daar is verkregen. Het clearing house wetsevaluatie
is vooral bedoeld om wetgeving te verbeteren door te leren van wetsevaluaties.
Maar uiteraard kan de Raad van State daarop voortbouwen in zijn advisering,
zoals omgekeerd het clearing house wetsevaluatie ook baat heeft bij het werk
dat door de Raad van State wordt gedaan. Van tijd tot tijd zijn er momenten
waarop de verschillende instanties die betrokken zijn bij de wetgeving proberen
van elkaar te leren. Afgelopen donderdag was de jaarlijkse Dag van de wetgeving.
Wetgevingsjuristen van de ministeries komen daarvoor bijeen, net als een stevige
vertegenwoordiging van de Raad van State. Staatsraden en medewerkers van de
Raad van State en ambtenaren van de directies wetgeving van alle ministeries
komen op die dag bijeen om van elkaar te leren en ervaringen uit te wisselen.
Afgelopen donderdag was de Dag van de wetgeving toegespitst op de Europese
dimensie van wetgeving, maar eerder is ook gesproken over wetsevaluatie. Wetsevaluatie
is een onderwerp dat de komende jaren onder de aandacht komt, net als het
andere onderwerp dat wij bespraken: toezicht en gegevensuitwisseling. Ook
de Raad van State zelf organiseert af en toe symposia. Daarvoor worden mensen
van de departementen uitgenodigd. Er is dus geen sprake van dat men in gescheiden
werelden leeft. Uiteraard heeft men wel onderscheiden verantwoordelijkheden.
Wie daaraan nog mocht twijfelen, hoeft maar te kijken naar de dicta van de
Raad van State. Maar ervaring en kennis worden wel uitgewisseld.Mevrouw Van Vroonhoven heeft verder gevraagd of er mogelijkheden zijn
om het horizontaal toezicht uit te breiden. Mijn beleid is er zeker op gericht
om zoveel mogelijk gebruik te maken van krachten in de samenleving om problemen
op te lossen. Horizontaal toezicht is daar een goed voorbeeld van. Dit wordt
dan ook gestimuleerd door projecten die vanuit mijn ministerie worden geïnitieerd
en via de wetgevingstoetsing. Voor wetgevingsjuristen worden instrumenten
ontwikkeld en beschikbaar gesteld. Deze krijgen een plek in het integraal
afwegingskader voor beleid en wetgeving. Wij zijn dit nu aan het uitwerken.
De centrale boodschap is dat hetgeen horizontaal kan, horizontaal moet. Overheidsingrijpen
moet tot het nodige beperkt blijven.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA): Ik stel
de minister hierover nog een vraag, juist omdat het bij de Belastingdienst
zo goed functioneert. In de vorige kabinetsperiode is het concept op poten
gezet. Het is de bedoeling dat de bedrijven erbij betrokken worden en dat
zij worden aangesproken op hun eigen verantwoordelijkheden. Zij moeten al
hun gegevens op tafel leggen en zich braaf aan de regels houden. Dit betekent
dat er minder toezicht van bovenaf nodig is. Checks and balances
worden over en weer gekoppeld. Dat werkt heel goed. De minister zegt dat hij
vanuit het departement van Justitie al bezig is een en ander op poten te zetten.
Kan de minister nog wat voorbeelden noemen? Kan hij duidelijk maken dat het
hem ook menens is om het verder uit te bouwen?Minister Hirsch Ballin: Het is menens. Alle
gesprekken die op gang worden gebracht, zijn hier ook op gericht. Het leren
van ervaringen met functionerend horizontaal toezicht wordt ook via het clearing
house en anderszins verdisconteerd. Ik zou echter niet willen suggereren dat
er een tegenstelling bestaat tussen het benutten van mogelijkheden van horizontaal
toezicht, waarbij men elkaar scherp houdt, en een goed functionerend toezicht
door de overheid. Ook al weet de samenleving dat de overheid niet verkokerd
werkt met gegevensstromen, maar dat er gestructureerde samenwerkingsverbanden
zijn, toch is het goed om dit nog eens extra in te scherpen. Des te beter
zal men ook elkaar scherp houden. Hoezeer ik het ook eens ben met wat mevrouw
Van Vroonhoven heeft gezegd, ik wil voorkomen dat de gedachte opkomt dat het òf
het een, òf het ander is. Functionerend overheidstoezicht zal ook in
de toekomst nodig zijn, als back-up en waarborg om elkaar scherp te houden.Mevrouw Van Vroonhoven heeft verder gevraagd hoe onze wetgevingstoets
zich verhoudt tot die van de Raad van State en of er voldoende capaciteit
is. Deze vraag is eigenlijk vanaf de invoering van de wetgevingskwaliteitstoets
bij het ministerie van Justitie aan de orde geweest, bij alle specifieke activiteiten
die zijn verricht. De vraag wordt eigenlijk al vanaf 1980 zo af en toe
gesteld. Het is ook goed dat deze vraag wordt gesteld en dat de vraag steeds
onder de aandacht blijft. Als je op een gegeven moment zou moeten concluderen
dat de toetsing van de kwaliteit van wetgeving op de ene of de andere plaats
geheel afdoende is, dan kun je wat overslaan, wat het gemakkelijker maakt.In de praktijk blijkt er wegens een verschillende invalshoek wel degelijk
behoefte te bestaan aan een goede toetsing in een vroeg stadium, in het kader
van de wetgevingsprojecten van de ministeries. Dat wordt zeker niet overbodig
gemaakt door de advisering van de Raad van State, als laatste adviseur van
de regering, voordat tot indiening van het wetsvoorstel wordt overgegaan.
Ik noem een enkel praktisch voorbeeld om het te verduidelijken. Aan het begin
van een wetgevingsproject sta je voor de vraag hoe je de opzet van de wetgeving
concipieert. Als je bijvoorbeeld een wettelijke bepaling maakt zoals de bepaling
waarover ik het aan het begin van dit overleg had, verricht je op dat moment
de beoordeling of je liever werkt met een algemene bepaling of met alleen
het wijzigen van de sectorwetgeving. Dan maak je de afweging hoe dit zich
verhoudt tot de sectorwetgeving en of dit het karakter van een algemene bepaling
kan aannemen, dan wel of je een veelheid aan bijzondere bepalingen tot stand
moet brengen. Dat behoort tot de architectuur van een wetsvoorstel, naast
de interne architectuur, de inrichting van bepalingen binnen een wetsvoorstel.
Dit vindt plaats, lang voordat de Raad van State eraan te pas komt. Ook de
beoordeling van de verhouding tot de Europese regelgeving vindt plaats, lang
voordat de Raad van State eraan te pas komt. Hetzelfde geldt voor de verhouding
tot de inrichting van de uitvoeringsorganisaties of de budgettaire kaders.
Aan het slot van dat traject, als alle adviesorganen hebben gesproken, geeft
de Raad van State zijn advies over de aanvaardbaarheid in het kader van het
toetsingskader dat de Raad van State een paar jaar geleden in zijn jaarverslag
heeft gepubliceerd en dat nu dus voor iedereen bekend is. Het gaat daarbij
om de beoordeling van de verhouding tot de Grondwet, tot het Statuut en tot
de internationale en Europese verplichtingen.Als de regering haar werk goed heeft gedaan, hoeft daarover verder geen
opmerking te worden gemaakt. Veel vaker dan men zich realiseert, krijgen wetsvoorstellen
en ontwerpen van algemene maatregelen van bestuur een blanco
advies van de Raad van State. Dan wordt er niets gezegd, niet omdat er niets
te zeggen is uit het oogpunt van de wetgevingskwaliteitsbeleid, maar omdat
dan alles al is gezegd wat er gezegd moet worden door de medewerkers van mijn
ministerie en door de directies wetgeving die daaraan in het vakministerie
hebben gewerkt. Er zijn ook omstandigheden waarbij de Raad van State wel aanleiding
ziet om opmerkingen te plaatsen. Soms zijn dit opmerkingen van de soort waarvan
wij denken: dat hadden we ook zelf kunnen zien. Dan krabben wij ons nog eens
achter de oren. Maar met enige regelmaat komen we ook adviezen van de Raad
van State tegen die niet gaan over de wetgevingskwaliteit, maar over het politieke
referentiekader van een wetsvoorstel. Het kan zijn dat de regering wellicht
onvoldoende heeft uitgelegd waarom iets nodig wordt geacht. Dat zie je ook
in de formulering van de adviezen van de Raad van State. Soms wordt zelfs
in een advies met een streng dictum gezegd dat uit de motivering van het wetsvoorstel
onvoldoende de noodzaak van het wetsvoorstel blijkt.Dan kan het zo zijn dat wij de Raad van State gelijk moeten geven omdat
die noodzaak inderdaad onvoldoende blijkt. Misschien hebben we de noodzaak
wel helder op ons netvlies of weten we dat er achterliggende rapporten of
studies zijn waarin de noodzaak staat, maar in de toelichting hebben wij dit
dan onvoldoende duidelijk gemaakt. Dan moet het kabinet dit ter harte nemen
en moet het beter motiveren waarom het doorgaat. Het kan zijn dat we dan bij
nader inzien zeggen: misschien hebben we iets te snel geconcludeerd dat er
wetgeving nodig is en kan het ook wel zonder. Ook dat komt voor. Ook komt
het wel eens voor dat de Raad van State iets onvoldoende gemotiveerd vindt,
onvoldoende toegelicht of onvoldoende doordacht op de verhouding tot de Europese
en internationale verplichtingen. Dan komt het ook wel eens voor dat er aanvankelijk
een nader rapport komt waarin staat dat we het toch doen, en dat, bijvoorbeeld
na het aantreden van een nieuw kabinet, het wetsvoorstel wordt ingetrokken.
Ook daarvan kan ik concrete voorbeelden geven. Dit alles heeft dus zijn waarde.
Je kunt niet het ene tegen het andere inruilen. Maar soms is er voor de Raad
van State geen reden om ook maar enige opmerking te maken. Dan heeft het wetgevingskwaliteitsbeleid
zijn werk goed gedaan.De heer Teeven (VVD): Nu de minister op iets
komt wat hem zeer bijzonder heeft beziggehouden, heb ik twee vragen. Als de
minister zich niet vrij voelt om daarop te antwoorden, horen we dat wel. Wat
vindt de minister van initiatiefwetsvoorstellen uit de Kamer, waarop uit het
oogpunt van wetgevingskwaliteitstoets niet zo veel is aan te merken door de
Raad van State, maar wel uit het oogpunt van de politieke context? Over de
wetgevingskwaliteit kan al heel veel zijn gezegd en de foutjes kunnen er al
uit zijn gehaald, terwijl je je toch kunt afvragen of een bepaald initiatiefwetsvoorstel
wel een wenselijke politieke ontwikkeling impliceert.Ik vind het heel aardig en interessant dat de minister zijn visie met
ons deelt. Vindt de minister ook wel eens dat de Raad van State een stapje
te ver gaat voor een nietdemocratisch gekozen orgaan?Minister Hirsch Ballin: Het antwoord op de
laatste vraag is «nee». De Raad van State adviseert en de adviezen
van de Raad van State hebben gezag. Maar na de adviezen komt de besluitvorming
over wetgeving. Deze besluitvorming valt onder de verantwoordelijkheid van
de regering en van beide Kamers der Staten-Generaal. Ik gaf net een voorbeeld
van een wetsvoorstel waarbij aanvankelijk niet, maar bij nadere overweging
wel gevolg is gegeven aan een advies van de Raad van State. Dit werd uiteraard
ook bepaald door de standpunten van de verantwoordelijke bewindslieden. Ik
doel uiteraard op het wetsvoorstel over de terugzendregeling.De Raad van State geeft geen dictum bij een advies over een initiatiefvoorstel.
Uiteraard hebben adviezen over initiatiefvoorstellen een verschillende klankkleur.
Ik herinner me een initiatiefvoorstel over de invoering van een grondrecht
op veiligheid. De klankkleur daarvan was zeer negatief. Ik herinner me ook
een advies van de Raad van State over een initiatiefvoorstel betreffende de
toetsing van wetten aan de Grondwet. De klankkleur daarvan was zeer positief.
Maar ook daarvoor geldt dat het uiteindelijk aan de regering en aan de Staten-Generaal
is om te besluiten tot aanneming of verwerping van een wet. Ik heb dus geen
enkele moeite met een advies van de Raad van State dat helder is. De Raad
van State stelt zichzelf altijd de vraag of de motivering die is opgeschreven,
overtuigend genoeg is. Als de Raad van State de noodzaak van een wetsvoorstel
onvoldoende gemotiveerd vindt, dan kunnen de Kamer en de regering nog eens
goed kijken naar de motivering, die misschien niet gegeven is, maar wel te
geven is. Dan is dat de basis waarop geoordeeld wordt. Aangemoedigd tot openhartigheid
heb ik naar ik hoop voldoende gezegd.De heer Teeven (VVD): We hebben het met interesse
zitten aanhoren. Dat meen ik serieus.Minister Hirsch Ballin: Mevrouw Van Vroonhoven
heeft verder een vraag gesteld over de werking van de subsidiariteitstoets.
In het kader van de Europese regelgeving wordt in de voorbereiding een subsidiariteitstoets
uitgevoerd. Die functioneert naar behoren. Bij het kabinet gaat de toets via
de CoCo-conclusies, de fiches. Deze fiches bevatten een uitgebreide motivering
voor een positieve of negatieve bejegening van een voorstel van de Europese
Commissie of het voorzitterschap. De voorbereiding van de fiches is wat betreft
de manier waardoor er door de bewindslieden van Justitie naar wordt gekeken
onderwerp van uitdrukkelijke politieke beoordeling. Het ficheproces komt uiteraard
op een of andere manier bij de ministerraad, bij de CoCo-conclusies en dergelijke.
De ministerraad beoordeelt dan of hij het eens is met dit oordeel. Ook bij
de fiches, dus in de vroege stadia van voorbereiding op Europese regelgeving
zijn wij ons ervan bewust. Dan kijken wij ook naar de uitvoering van de subsidiariteits-
en de proportionaliteitstoets uit het oogpunt van wat wij politiek willen
en kunnen verantwoorden. Op basis van de eigen ervaring met de manier waarop
wij kijken naar wat in de fiches staat en vervolgens aan de Kamer wordt overgebracht,
concludeer ik dat het inderdaad werkt. Soms zijn we geneigd om uit het oogpunt
van subsidiariteit iets positief te beoordelen, uit het oogpunt van proportionaliteit
negatief. Het omgekeerde kan ook voorkomen. Als wij er verder over nadenken,
hangt het misschien af van de manier waarop het verder wordt uitgewerkt. Als
voldoende rekening wordt gehouden met de gezichtspunten die wij naar voren
willen brengen, kan het oordeel van negatief positief worden. Dan brengen
we dat ook tot uitdrukking. De Kamer kan dit ook lezen. Datgene wat het kabinet
aan de Kamer in JBZ-kader of in de ficheprocedure voorlegt is dan vooralsnog
niet positief, maar kan dat wel worden, mits voldoende rekening wordt gehouden
met de naar voren gebrachte gezichtspunten. In samenspraak met de JBZ-commissie
en met de Kamer in het algemeen proberen we ook in de voorstadia van Europese
wetgeving terdege rekening te houden met dit soort overwegingen, inclusief
de overwegingen die in de subsidiariteits- en de proportionaliteitstoets zijn
samengevat.Ten slotte beantwoord ik de vraag van mevrouw Van Vroonhoven over de publicatie
van jaarrekeningen. Zij heeft gevraagd of de Kamer van Koophandel meer gaat
doen om de naleving van de publicatieplicht te verbeteren. Uit onderzoek van
de Radboud Universiteit in Nijmegen weten we dat in 2007 het percentage rechtspersonen
dat op tijd de jaarrekening deponeerde rond de 70% lag. De Kamer van
Koophandel kan ondernemingen aanschrijven als zij de termijn voor openbaarmaking
overschrijden. Die aanschrijving pleegt te werken. Een groot deel van de ondernemingen voldoet daardoor in ieder geval alsnog aan de publicatieplicht.
Daarmee komen we op ongeveer 90%. Die 10% zou er natuurlijk
niet moeten zijn. De Kamers van Koophandel zullen door ontwikkelingen op het
gebied van de automatisering binnen afzienbare tijd gemakkelijk kunnen constateren
dat een onderneming haar jaarrekening niet tijdig heeft gedeponeerd en dat
aanschrijving gewenst is. Deze mogelijkheid is met de automatisering gegeven.
We vergemakkelijken ook het opstellen van de jaarrekening via het XBRL-project.
Het ministerie van Justitie ziet dit als een belangrijke praktische bijdrage
aan het vereenvoudigen van de naleving van administratieve verplichtingen,
inclusief de mogelijkheid om de statistische verplichtingen, de jaarrekeningverplichtingen
en de fiscale verplichtingen te baseren op dezelfde verzameling en rapportage
met XBRL. Bovendien komt mijn collega van Economische Zaken met beleidsregels
die het belang van de openbaarmakingsplicht onderstrepen. We hopen dat de
combinatie van wat het ministerie van Justitie en het ministerie van Economische
Zaken doen de naleving verder zal verbeteren.Nadere gedachtewisselingDe heer Teeven (VVD): Voorzitter. Ik dank
de minister voor zijn toelichting en voor de beantwoording van de vragen.
Ik vind het fijn dat de minister bereid is om te kijken naar de wijze waarop
wij de structurele informatie-uitwisseling tussen verschillende sectoren bij
de overheid en daarbuiten beter kunnen inbedden. Onze fractie heeft de hoop
dat dit gaat samenvallen met de eerste uitkomsten van het rapport van het
onderzoeksbureau waar de Kamer om gevraagd heeft. De verwachting is dat dit
rapport begin juli, vóór het zomerreces wordt uitgebracht. Misschien
kan de minister dan meteen zijn eerste uitwerking geven. Ik zou mij ook kunnen
voorstellen dat de minister de resultaten van het rapport eerst tot zich wil
nemen en dan wil komen met een eerste uitwerking. Dat hoor ik graag. In ieder
geval vind ik het fijn dat deze bereidheid bestaat. We kunnen er later over
debatteren of dit wel ver genoeg gaat. In ieder geval is het een stap die
gezet is.Verder dank ik de minister voor de opmerking over de lastenverlichting
en de betalingstermijnen. Onze fractie heeft met instemming kennis genomen
van een aantal onderwerpen.Mevrouw Van Vroonhoven-Kok (CDA): Voorzitter.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om de minister heel hartelijk te bedanken
voor zijn uitgebreide antwoorden. Het is prettig om de tijd te hebben om op
een meer principiële wijze over het recht door te spreken. Ik wil benadrukken
dat ook de CDA-fractie zich kan vinden in een nadere uitwerking van een algemene
bepaling voor het toezicht. Ik ben heel erg benieuwd hoe dat eraan toe gaat.
Laat ik dan ook de hoop uitspreken dat het horizontale toezicht, waarin mijn
fractie veel heil ziet, op de een of andere manier tentakels krijgt in een
andere vorm van toezicht.Minister Hirsch Ballin: Ik dank de Kamer voor
de gedachtewisseling, die zowel de specifieke punten van de brieven als de
algemene uitgangspunten van ons wetgevingsbeleid en het functioneren ervan
in verhouding tot andere ministeries, de Raad van State, de Kamer en de Europese
Unie heeft kunnen bestrijken. Ik bevestig graag de toezegging die ik aan het
beging van mijn antwoord in eerste termijn deed. Ook bevestig ik graag, naar
aanleiding van de vraag van mevrouw Van Vroonhoven, dat we bij de uitwerking
daarvan de verhouding tussen toezicht door de overheid en horizontaal toezicht
goed in het oog zullen houden. Wij zullen dit tot een expliciet aandachtspunt
maken bij de uitwerking van de verdere wetgeving en handreikingen op dit terrein.De heer Teeven heeft gevraagd wat wij gaan doen met de uitkomsten van
het rapport van de Kamer. Dat hangt uiteraard af van de timing, van het moment dat we kunnen lezen en reageren. Als ik het goed begrijp, is
het de bedoeling dat het rapport voor de zomer gereed is. We zullen ook voor
de zomer reageren op het rapport van de commissie-Brouwer-Korf. De Kamer zou
niet willen dat we dit op de lange baan schuiven. Wat wij met elkaar kunnen
verbinden, zal dus afhangen van het tempo bij het onderzoek waartoe de Kamer
opdracht heeft gegeven en van ons eigen tempo. Ik heb liever dat wij daarvan
een wedren maken dan dat wij op elkaar gaan zitten wachten.Toezeggingen– De minister gaat zich beraden op een voorstel van de Kamer om
te komen tot een algemene bepaling die het mogelijk moet maken om bij gestructureerde
samenwerking tot rechtmatige uitwisseling van gegevens te komen. Daarbij zal
de minister nadrukkelijk kijken naar het toezicht door de overheid en het
horizontale toezicht.Minister Hirsch Ballin: Ik zal dit mogelijk verwerken in het voor te bereiden
standpunt naar aanleiding van het rapport van de commissie-Brouwer-Korf. Daarmee
is gegeven dat dit voor de zomer gebeurt. Mocht er in enig bestek aanleiding
voor zijn om daar eerder op in te gaan, dan zal ik dit niet nalaten.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Pater-van der MeerDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,NavaXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Arib (PvdA),
ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Velzen (SP), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), De Krom (VVD), Azough (GroenLinks), Timmer (PvdA), Griffith (VVD),
Teeven (VVD), Verdonk (Verdonk), De Roon (PVV), Pechtold (D66), Heerts (PvdA),
Thieme (PvdD), Kuiken (PvdA), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg
(CDA), Anker (ChristenUnie) en Heemelaar (GroenLinks).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Smeets (PvdA),
Aasted-Madsen-van Stiphout (CDA), Jager (CDA), Jonker (CDA), Roemer (SP),
Jan de Vries (CDA), Weekers (VVD), Halsema (GroenLinks), Dijsselbloem (PvdA),
Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD),
Fritsma (PVV), Koşer Kaya (D66), Gill’ard (PvdA), Ouwehand (PvdD),
Spekman (PvdA), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Slob (ChristenUnie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31700-VI-118.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl