Algemene Vergadering der Verenigde Naties; Brief van de Minister van Buitenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26150, nr. 56

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

26150 nr. 56

07-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamUitdagingenHigh Level Segment en dialoog met de Hoge CommissarisLandenmandatenThematische mandatenLandenresolutiesInhoudelijke resolutiesConclusieVooruitblikOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26150Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 150Algemene Vergadering der Verenigde Natiesnr. 56BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 7 april 2008In vervolg op mijn brief van 29 februari 2008 betreffende de Nederlandse
inzet voor de zevende reguliere zitting van de VN-Mensenrechtenraad, Kamerstuk
2007–2008, 26 150, nr. 55, doe ik u hierbij verslag van de zevende
reguliere zitting van de Raad. Deze vond plaats van 3 tot en met 28 maart
te Genève.De agenda van de zevende zitting omvatte naast een High Level Segment
en een dialoog met de Hoge Commissaris voor de Rechten van de Mens de herziening
van een groot aantal mandaten van en dialogen met Speciale Rapporteurs. Daarnaast
werd een aantal thematische en landenresoluties behandeld. De zevende zitting
werd uiteindelijk op 1 april officieel afgesloten. Bij die gelegenheid
legde Pakistan namens de Organisatie van de Islamitische Conferentie (OIC)
een verklaring af over de film Fitna, waarin waardering werd uitgesproken
voor de houding van de Nederlandse regering. De Europese Unie legde een verklaring
af waarin de EU gelijkstelling van de Islam met geweld scherp afwees en onderstreepte
dat zij de vrijheid van meningsuiting en van godsdienst en levensbeschouwing
als fundamentele waarden hooghoudt.Zoals ik in bovengenoemde brief meldde, was de Nederlandse inzet op de
eerste plaats gericht op verlenging van de landenmandaten voor Birma, Noord-Korea,
de Democratische Republiek Congo en Somalië en op het aan de orde stellen
van de situatie in onder meer Sri Lanka, Soedan, Eritrea, Kenia, Iran, Rusland,
Cuba en China. Ook prioriteit was het verlengen van de mandaten op de thema’s
mensenrechtenverdedigers, vrijheid van meningsuiting en geweld tegen vrouwen.Dit verslag gaat eerst in op het High Level Segment en de dialoog met
de Hoge Commissaris voor de Rechten van de Mens en daarna op de verlenging
van landenmandaten en de mandaten van thematische Speciale Rapporteurs. Vervolgens
wordt kort stilgestaan bij een aantal landenresoluties en enkele inhoudelijke
thematische resoluties. Hieraan voorafgaand worden nog eens de belangrijkste
uitdagingen en de Nederlandse inzet tijdens de zevende zitting geschetst.UitdagingenIn de bijna twee jaar van het bestaan van de Raad zijn belangrijke resultaten
geboekt, zoals de verlenging van een aantal belangrijke landenmandaten en
thematische mandaten van Speciale Rapporteurs. Ernstige schendingen van de
mensenrechten werden door de Raad besproken in speciale en reguliere zittingen,
zoals Darfur en Birma. Het institutionele raamwerk werd tijdens de vijfde
zitting voltooid en de «universal periodic review» (UPR) zal spoedig
worden geïmplementeerd. De Raad kan zich nu richten op de taak waarvoor
hij is opgericht: mensenrechtenbevordering en -bescherming, met nadruk op
implementatie in de praktijk.Aan de vooravond van de start van de uitvoering van de UPR was het des
te meer van belang te bevorderen dat de kerninstrumenten van de Raad, met
name de landen- en themamandaten, voluit worden benut. In aanvulling daarop
moet de Raad tijdens zijn zittingen, wanneer daartoe aanleiding is, de mensenrechtensituatie
in bepaalde landen bespreken en beoordelen en zo nodig vervolgactie ondernemen.
Onderstreept moest worden dat de UPR complementair is aan het werk van de
Speciale Rapporteurs en de reguliere zittingen van de Raad en geen vervanging
daarvoor.De voornaamste uitdaging was dan ook verlenging en zoveel mogelijk versterking
van de voor Nederland prioritaire mandaten. Dit was een forse uitdaging, omdat
de meerderheid van de leden van de Mensenrechtenraad, aangevoerd door de OIC
met als woordvoerder Pakistan, de Afrikaanse Groep met als woordvoerder Egypte
en door Cuba, landenmandaten principieel afwijzen als een inbreuk op de nationale
soevereiniteit. Bij de thematische mandaten stelden deze landen zich ten doel
bepaalde accenten te leggen in het werk van de rapporteurs. Een voorbeeld
is het stellen van grenzen aan de vrijheid van meningsuiting om godsdienstlastering
tegen te gaan. Een ander voorbeeld is het uitlichten van bepaalde vormen van
geweld tegen vrouwen, zoals commerciële seksuele uitbuiting.Ten slotte was het wederom een belangrijke Nederlandse prioriteit de onafhankelijke
rol van de Hoge Commissaris ten opzichte van de Raad te handhaven.High Level Segment en dialoog met de Hoge CommissarisDe zevende zitting ving aan met het High Level Segment, gevolgd door het
jaarrapport van de Hoge Commissaris voor de Rechten van de Mens. Tijdens het
High Level Segment voerden meer dan veertig ministers het woord. Een terugkerend
thema, scherp verwoord door Egypte, Soedan, Iran en Saoedi-Arabië, was
de waarschuwing aan het Westen om grenzen te stellen aan de vrijheid van meningsuiting
teneinde discriminatie op grond van ras of godsdienst te voorkomen. Botswana,
Bosnië-Herzegovina, Zweden, Denemarken, Canada en de VS onderstreepten
daarentegen het belang van een zo ruim mogelijke interpretatie van de vrijheid
van meningsuiting.In mijn toespraak heb ik als rode draad het thema respect gekozen. Respect
is een fundamentele waarde in alle grote wereldgodsdiensten en het humanisme.
Respect voor de mensenrechten en respectvolle omgang met de vrijheden vereisen
een continue inzet. Wederzijds respect is de basis voor een kritische dialoog
over de mensenrechten. Voorts heb ik de hoofdboodschap van mijn mensenrechtenstrategie
toegelicht: mensenrechten gelden voor iedereen, overal en altijd. Als voorbeelden
daarvan heb ik genoemd kinderarbeid in Oezbekistan, het recht op non-discriminatie
van homoseksuelen in bijv. Iran en verhoorpraktijken in Guantánamo
Bay.Aan het begin van de presentatie van haar jaarraport kondigde mevrouw
Louise Arbour aan na afloop van haar termijn als Hoge Commissaris voor de
Rechten van de Mens (juni 2008) geen tweede termijn te zullen ambiëren.
Tijdens de bespreking van haar jaarrapport was de onafhankelijkheid van het
Kantoor van de Hoge Commissaris het centrale discussiepunt. De Westerse landen,
waaronder Slovenië namens de EU en Nederland, hielden een krachtig pleidooi
voor deze onafhankelijkheid en wezen erop dat de Hoge Commissaris verantwoording
aflegt aan de Secretaris-generaal en de Algemene Vergadering van de Verenigde
Naties. Daarnaast zijn het openen van lokale kantoren en het uitvoeren van fact finding en onderzoeksmissies, zoals de fact finding missie die de Hoge Commissaris van 6 tot en met 28 februari
in Kenya heeft uitgevoerd, belangrijke instrumenten in het mandaat van de
Hoge Commissaris om de stap naar implementatie van de mensenrechtennormen
te zetten. Ook meer gematigde landen, zoals de Filipijnen en India vinden
echter dat de Raad meer sturing moet geven aan het Kantoor. In mijn bilaterale
gesprek met mevrouw Arbour heb ik het belang van onafhankelijkheid van het
Kantoor van de Hoge Commissaris onderstreept.LandenmandatenPositieve resultaten werden behaald bij het verlengen van de landenmandaten
voor Noord-Korea, Birma en Somalië. Het mandaat van de Speciale Rapporteur
voor Noord-Korea kon dankzij intensief lobbywerk
door de EU en Japan, de initiatiefnemers van deze resolutie, worden verlengd.
Het mandaat voor Birma, eveneens een EU-initiatief,
kon met consensus worden verlengd. De verlenging van het mandaat voor Somalië was een Afrikaans initiatief en werd door
de EU krachtig gesteund. Teleurstellend was dat het mandaat voor de Democratische Republiek Congo niet kon worden verlengd.
Ondanks intensieve lobby in Kinshasa door zowel EU-lidstaten als de VS bleef
de Congolese regering verlenging categorisch weigeren. Als compromis heeft
de EU na intensief onderhandelen bereikt dat de Congolese regering relevante
thematische rapporteurs zal uitnodigen om te rapporteren over de situatie
in de DRC (dit betreft o.a. de rapporteurs geweld tegen vrouwen, mensenrechten-verdedigers
en onafhankelijkheid van de rechtspraak). Deze rapporteurs zullen in maart
2009 hun rapport aan de Raad uitbrengen. Hoopgevend aan deze werkwijze is
de goede samenwerking tot op heden van de Congolese regering met thematische
rapporteurs. Dit rechtvaardigt de verwachting dat de verschillende rapporteurs
een gecoördineerd rapport aan de Raad zullen voorleggen. Het stopzetten
van dit mandaat is echter een verlies, temeer daar de situatie in de DRC nog
steeds zorgwekkend is. Nederland heeft daarom binnen de EU sterk bepleit permanente
aandacht aan de DRC te schenken tijdens alle komende zittingen van de Raad
De EU heeft dit in haar stemverklaring naar voren gebracht.De discussies rond verlenging van de mandaten wijzen uit dat het verzet
tegen de landenmandaten onverminderd is. Herhaaldelijk wezen tegenstanders
erop dat er in de betreffende landen positieve ontwikkelingen waren en dat
dialoog en samenwerking effectiever waren dan confrontatie. De UPR voorzag
hierin en zou voortaan het geëigende instrument zijn om landen met ernstige
mensenrechtenschendingen aan te spreken. Tegen deze achtergrond is het behoud
van drie landenmandaten, waarvan twee met consensus, een behoorlijke uitkomst.Thematische mandatenDe zevende zitting van de Raad heeft een groot aantal thematische mandaten
verlengd in resoluties met een procedureel karakter, die niettemin een grote
onderhandelingsinzet van de EU vereisten. Van de voor Nederland
belangrijkste mandaten werden die over geweld tegen vrouwen en over mensenrechtenverdedigers
met consensus aangenomen. De verlenging van het mandaat inzake de vrijheid
van meningsuiting leverde een felle discussie op, die resulteerde in een wijziging
van dit mandaat.Met de door Noorwegen geïnitieerde resolutie ter verlenging van het
mandaat inzake mensenrechtenverdedigers ligt er
nu een heel stevig mandaat waarin de rechten van mensenrechtenverdedigers
voorop staan en waarin voor het eerst niet wordt verwezen naar de plichten
en verantwoordelijkheden van mensenrechtenverdedigers. Dit resultaat is bereikt
mede dankzij de vasthoudende inzet van de EU, waardoor Egyptische amendementen
gericht op verzwakking van de positie van mensenrechtenverdedigers en NGOs
uiteindelijk niet werden ingediend.De verlenging van het mandaat geweld tegen vrouwen, een Canadees initiatief, geschiedde eveneens met consensus na. De
resolutie verwijst naar de campagne Geweld tegen Vrouwen die de Secretaris-generaal
van de VN in februari jl. heeft gelanceerd. Tevens benadrukt de resolutie
dat dit mandaat de beëindiging van alle vormen van geweld tegen vrouwen
tot doel heeft.De onderhandelingen over de verlenging van het mandaat van de Speciale
Rapporteur voor de vrijheid van meningsuiting
hadden een minder gunstige afloop. Canada, initiatiefnemer van deze resolutie,
kwam naar de mening van de OIC onvoldoende tegemoet aan haar wens om de SR
ook te laten rapporteren over misbruik van de vrijheid van meningsuiting in
de vorm van discriminatie op grond van ras of religie, met inachtneming van
artikelen 19 en 20 van het Internationale Verdrag inzake Burgerlijke en Politieke
Rechten. Tot het laatste ogenblik heeft Canada, gesteund door de EU, getracht
om met de OIC tot een vergelijk te komen. is uiteindelijk toch een amendement
met bovengenoemde strekking van de OIC, de Afrikaanse Groep en de Arabische
Groep in stemming gebracht en aanvaard, nadat al het mogelijke gedaan was
om dit tegen te houden, Met deze resolutie is het mandaat van de Speciaal
Rapporteur gewijzigd. De rapporteur dient voortaan ook te rapporteren over
gevallen waarin oneigenlijk gebruik van het recht op vrijheid van meningsuiting
een daad van religieuze of rassendiscriminatie vormt. De EU heeft zich als
mede-indienaar van de resolutie teruggetrokken en zich onthouden van stemming.
De reden hiervoor is dat de EU van mening is dat de plicht van regeringen
om het recht op vrijheid van meningsuiting te beschermen en bevorderen hierdoor
minder centraal staat. Bovendien werd op het laatste moment een Cubaans amendement
aangenomen, waardoor in de preambule van de resolutie gezegd wordt dat de
media fair en onpartijdig informatie moeten geven. Ook dit kan leiden tot
de beperking van de vrijheid van meningsuiting.LandenresolutiesDe EU heeft zich er met succes voor ingezet dat de zevende Raad met consensus
inhoudelijke resoluties aannam over Birma en Sudan. De resolutie over Birma was een EU-initiatief, waarbij de EU de sterke druk
van o.a. India en Rusland weerstond om te de nadruk te leggen op positieve
ontwikkelingen. Wel werd een verwijzing naar het aankomende referendum opgenomen.
Het zwaartepunt van de tekst is het duidelijk uitspreken van zorg over de
ernstige mensenrechtensituatie in dit land.De resolutie over Soedan was niet gepland
en het EU-initiatief daartoe kwam tot stand door onder meer Nederlandse druk.
In het uiteindelijke compromis dat met de Afrikaanse Groep werd bereikt zijn
positieve punten dat de tekst duidelijk wijst op de verantwoordelijkheid van
de regering om de burgers te beschermen en oproept de mensenrechtensituatie
in heel Soedan te verbeteren en de aanbevelingen van de Darfur Expert Group uit te voeren. De EU en vooral Nederland hebben
sterke druk uitgeoefend om de Soedanese regering ook op te roepen samen te
werken met het Internationale Strafhof, maar de Afrikaanse Groep weigerde
dit. Positief is dat de Raad zich sinds de derde Raad in al zijn zittingen
heeft uitgesproken over de situatie in Soedan.Mede op aandringen van Nederland benutte de Europese Unie alle mogelijkheden
om urgente landensituaties aan de orde te stellen. Tijdens het algemene debat
uitte de EU haar diepe zorgen over de onrust in Tibet. De EU riep de Chinese regering op terughoudend op te treden tegen
demonstranten en beperkingen op de bewegingsvrijheid en op informatie op te
heffen. De EU benadrukte het belang van vrijheid van meningsuiting en vreedzaam
protest en vroeg de regering de mensenrechtenzorgen van het Tibetaanse volk
serieus te nemen. De VSB, Australië en Zwitserland brachten vergelijkbare
boodschappen.Betreffende het Midden-Oosten nam de Raad
besluiten over Palestijnse resoluties betreffende zelfbeschikking, de Israëlische
nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en over de Golanhoogte. Nadat
Nederland maximale druk had uitgeoefend ten gunste van een kritische EU-positie,
hetgeen resulteerde in de nodige wijzigingen van Palestijnse en Syrische zijde,
kon Nederland zich aansluiten bij het EU-standpunt om mee te gaan met de consensus
van de Raad over de zelfbeschikkingsresolutie en voor de resolutie over het
Israëlische nederzettingenbeleid op de Westelijke Jordaanoever te stemmen.
De EU onthield zich van stemming bij de resolutie over de Golanhoogte. Bij
alle resoluties heeft de EU een stemverklaring afgelegd waarin het de nadruk
heeft gelegd op de noodzaak van een meer evenwichtige benadering. Bij deze
resoluties blijft het voor Nederland bezwaarlijk dat in de Raad de aandacht
voor Israël in relatie tot andere mensenrechtenproblemen disproportioneel
groot is.Inhoudelijke resolutiesEen positief aspect van de zevende zitting van de Raad was dat er een
aantal inhoudelijke initiatieven werd ontplooid over thema’s als kinderrechten,
de rechten van gehandicapten, de bescherming van mensenrechten bij de bestrijding
van terrorisme en het recht op water. De EU en de groep van Latijns-Amerikaanse
landen hebben de onderhandelingen over de resolutie inzake kinderrechten met succes gevoerd, waardoor deze met consensus kon
worden aangenomen. Voor het eerst is nu in de Mensenrechtenraad een resolutie
over kinderrechten aangenomen. Door Nederland bepleite elementen daarin zijn
een verwijzing naar het Internationale Strafhof en kinderarbeid.Voorts dient vermeld te worden dat de resolutie over bescherming tegen godsdienstlastering als mensenrecht, ingediend
door Pakistan namens de OIC, werd aangenomen. De EU stemde tegen omdat deze
resolutie, in tegenstelling tot het EU-initiatief over vrijheid van godsdienst
en levensbeschouwing, niet het recht van het individu centraal stelt en aanleiding
kan zijn om de rechten van religieuze minderheden te beperken.Goed nieuws is, tot slot, de aanvaarding van de Spaans-Duitse resolutie
die voor drie jaar het mandaat instelt van een Onafhankelijke Deskundige voor
de mensenrechtenverplichtingen met betrekking tot de toegang
tot water en sanitatie.In mijn verklaring in het High Level Segment heb ik de Raad opgeroepen
tot een spoedige erkenning van het recht op water. Dit kan immers een stimulans
geven aan het bereiken van MDG-7 over de toegang tot veilig drinkwater en
sanitatie. Deze oproep en een actieve Nederlandse inzet in de
onderhandelingen hebben bijgedragen aan de totstandkoming van dit nieuwe mandaat.
Bedenkingen tegen een sterk mandaat werden geuit door Canada en een aantal
ontwikkelingslanden, omdat zij vinden dat de Raad eerst nog de discussie over
het recht op water moet voeren. Nu dit mandaat er is zal ook de discussie
over de toegang tot water en sanitatie als mensenrecht voortgang boeken.ConclusieTijdens de zevende zitting van de Raad is opnieuw gebleken dat Nederland
en andere westerse landen rekening moeten houden met de krachtsverhoudingen
binnen de Raad, vooral de overheersende rol van de OIC en de Afrikaanse groep.Gegeven deze situatie heb ik een positief eindoordeel over de zevende
zitting van de Raad. Drie van de vier landenmandaten zijn verlengd, waarvan
twee met consensus. De belangrijkste thematische mandaten zijn verlengd, met
de aantekening dat de Rapporteur voor vrijheid van meningsuiting ook aandacht
moet besteden aan de grenzen van dit recht. De verlenging van de thematische
mandaten biedt de komende drie jaar uitzicht op voortzetting van belangrijk
werk, zoals het uitwerken en implementeren van indicatoren voor geweld tegen
vrouwen en het bezoeken van landen waar mensenrechtenverdedigers bedreigd
worden. Wat betreft het mandaat voor de vrijheid van meningsuiting zal Nederland
in EU-kader steun geven aan een evenwichtige invulling van dit mandaat. Nederland
zal actief participeren in discussies waarin de schendingen van dit recht
consequent worden veroordeeld, terwijl eveneens onderzocht wordt welke grenzen
op basis van de internationale mensenrechtennormen gesteld kunnen worden aan
het recht op vrije meningsuiting. Eenzelfde proactieve houding zal Nederland
ontplooien ten aanzien van de rapportage en discussie in de Raad over de mensenrechtensituatie
in de Democratische Republiek Congo, nu het betreffende mandaat is vervallen.VooruitblikDe aanvaarding door de Raad van de vele nieuwe mandaten valt samen met
de aanvang van de «universal periodic review» (UPR). De voorbereidingen
hiervoor zijn in volle gang en laten zien dat dit nieuwe instrument een positieve
dynamiek teweeg brengt. De UPR wordt tegemoetgetreden met de verwachting dat
dit een examen is waarbij ieder land ter wereld op gelijke wijze aan de tand
wordt gevoeld. Het grote belang van de UPR is echter dat het méér
is dan een momentopname en een proces op gang brengt waarbij de bevordering
en bescherming van mensenrechten in een land continu in de schijnwerper komen
te staan. En positief punt is ook dat alle betrokken landen – geëxamineerde
landen en landen die het onderzoek uitvoeren –, de intentie hebben om
los van de bestaande blokken te opereren.Nederland zal actief meewerken aan de UPR en zich inzetten om de te verwachten
positieve effecten van de UPR ook in de werkzaamheden van de Raad te benutten.De achtste zitting van de Raad zal plaatshebben van 2 tot 13 juni
a.s.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. Verhagen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26150-56.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl