Informatie- en Communicatietechnologie (ICT) in de zorg; Verslag algemeen overleg gehouden op 10 maart 2005
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27529, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

08-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

27529 nr. 14

05-04-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27529Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 529Informatie- en Communicatietechnologie (ICT) in de Zorgnr. 14VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 5 april 2005De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 10 maart 2005 overleg gevoerd met minister Hoogervorst
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over ICT in de zorg, invoering medicatiedossier; rapportage inventarisatie Zorg ICT
2006 van Het Expertise Centrum (HEC); audit op de AORTA-infrastructuur van
NICTIZ door DCE consultants; besluitvorming rondom een landelijke schakelvoorziening
(27 529/29 800, XVI, nr. 6) Tevens was aan de orde de brief van
de minister van VWS van 2 maart 2005 over het Elektronisch medicatiedossier
ICT in de zorg.Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Schippers (VVD) benadrukt het belang
van het elektronisch patiëntendossier (EPD). Het zal bijdragen aan een
betere kwaliteit van de zorg en ongelukken voorkomen. Om dit te bereiken is
een automatiseringsinhaalslag nodig die het zorgproces transparanter, sneller
en dus beter maakt. De patiënt moet expliciet medespeler zijn; het EPD
kan zijn positie versterken. De tientallen regionale projecten die met wisselend
succes zijn opgezet, moeten worden vertaald in een landelijk te gebruiken
elektronisch dossier.Het elektronisch medicatiedossier (EMD) lijkt binnen handbereik, maar
aan het einde van een dergelijk project komen soms onverwachte krachten los.
Bij gebrek aan marktwerking is het de taak van de minister om de regie in
handen te nemen en dit proces strak te sturen, aldus mevrouw Schippers.Zij vraagt of het EMD een eerste stap is op weg naar het EPD. De minister
schrijft in zijn brief van 2 maart jongstleden dat het EMD op 1 januari
2006 operationeel zal zijn. Aan het einde van deze kabinetsperiode zal er
in ieder geval een EMD moeten zijn op basis van internationale open standaarden
voor de cure en de care. Het Nationaal ICT Instituut in de Zorg (NICTIZ) zal
zich nu al moeten richten op de volgende stap, de uitbreiding naar het EPD.
Wil de minister de marsroute naar dit doel uiteenzetten met deadlines en rugnummers?Mevrouw Schippers wijst op het belang van een goede taak- en rolverdeling. Wie doet wat en wie is waarvoor verantwoordelijk? Welke randvoorwaarden
moet de rijksoverheid nog scheppen?Het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (BZK) heeft
een pilot voor het burgerservicenummer (BSN) opgezet. De specificaties zijn
dus nog niet duidelijk en het feit dat dit een groeimodel is, brengt risico's
met zich mee. Hoe denkt de minister hierover. Verwacht hij dat het BSN op
tijd beschikbaar is?Zij geeft vervolgens een opsomming van de punten waarop de minister haars
inziens op korte termijn actie zou moeten ondernemen.In de eerste plaats moeten er zo snel mogelijk standaarden worden vastgesteld
en voorgeschreven. Aan de discussie over de vraag wie hierbij het voortouw
heeft moet een einde komen, want een en ander moet voor de zomer zijn geregeld.
Wil de minister dit bevestigen?In de tweede plaats moet er een einde komen aan de discussie over het
eigendom van de gegevens. De patiënt moet eigenaar – «sleutelbewaarder» –
van zijn gegevens zijn en er toegang toe hebben. De minister moet dit vastleggen
en zo dit al zou wringen met de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst
(WGBO), een wijziging van de wet voorstellen. Hetzelfde geldt voor de Wet
bescherming persoonsgegevens (WBP).In de derde plaats moet de vrijblijvendheid voor het invullen en het gebruik
van elektronische dossiers worden omgezet in een verplichting tot het vullen
van het EMD en het EPD. Zorgverleners moeten hun informatie delen in het belang
van de patiënt. Deze betrokkenheid kan het beste worden geregeld door
dit als voorwaarde te stellen bij de betaling.In de vierde plaats vraagt zij de minister in kaart te brengen wie investeert
in en wie er profijt heeft van de elektronische dossiers. Nu komen kosten
en baten op verschillende plaatsen terecht en dit is een van de oorzaken van
het trage verloop van het proces. De minister verleent subsidies en bepaalt
de financiering van de zorg door de tarieven vast te stellen. Die handvatten
moet hij beter gebruiken. Financiële verschuivingen lijken geboden.In de vijfde plaats moet het toezicht beter worden geregeld en de handhaving
van de wettelijke verplichting is cruciaal. Hier is een belangrijke taak weggelegd
voor de Zorgautoriteit in oprichting.In de zesde plaats moet worden onderscheiden wie de probleemeigenaar is,
dat wil zeggen wie verantwoordelijk is voor welk onderdeel. De overheid is
verantwoordelijk voor de infrastructuur op regionaal en landelijk niveau en
zal voor de financiering daarvan een eenmalige investering moeten doen. Die
mag niet worden besteed aan consultants en rapporten met oplossingen voor
problemen die er niet zijn, maar is bedoeld voor de financiering achteraf
van oplossingen voor een heldere probleemstelling. Juist op dit terrein moet
de innovatie worden gestimuleerd. De minister zou daarom een beroep moeten
doen op het Innovatieplatform en daar zijn collega's van OCW, SZW, BZK en
EZ bij moeten betrekken.Mevrouw Schippers dringt erop aan dat de minister zijn regietaak oppakt
en versterkt. Daarvoor zijn deze zes voorwaarden cruciaal. Zij vraagt hem
om een heldere strategie en een heldere rol- en verantwoordelijkheidsverdeling
op papier te zetten. Als er zaken misgaan, mogen partijen niet naar elkaar
wijzen waardoor iedereen en dus niemand verantwoordelijk is. In de strategie
moet een duidelijke structuur worden neergezet met een implementatietraject
met deadlines en afspraken.Tot slot zegt zij met nadruk dat iedereen moet weten waar hij aan toe
is. De overheid moet haar verwachtingen, eisen en strategie duidelijk uiteenzetten
en haar regietaak zo snel mogelijk oppakken.De heer Omtzigt (CDA) stelt vast dat informatie
en communicatie cruciale voorwaarden zijn voor een goede zorgverlening. Een
arts zal bij spoedeisende hulp betere zorg kunnen verlenen als hij de geschiedenis
van de patiënt kent. Een huisarts op een huisartsenpost die weet welke
medicijnen de patiënt gebruikt, kan betere zorg verlenen.
Dit is de essentie van ICT in de zorg, niet de wens om software te ontwikkelen.
Toch zijn deze voorbeelden nog steeds uitzonderingen in Nederland. Noch de
communicatie binnen de eerste lijn, noch de communicatie binnen ziekenhuizen,
laat staan de communicatie tussen de eerste en de tweede lijn zijn gestandaardiseerd.
Als die standaardisatie niet van de grond komt, kan de kwaliteit van de zorg
in Nederland niet op het gewenste niveau worden gebracht.De patiënt/cliënt moet de regisseur worden. Hij is dit nu ook
in theorie, maar hij moet om inzage in zijn medische gegevens vragen. Hij
betaalt veel geld voor de medische zorg, maar als hij wil weten hoe dit geld
wordt besteed, kost het hem veel moeite om er achter te komen welke arts over
welke medische gegevens van hem beschikt.In het nieuwe zorgstelsel waarin zorgverleners meer met elkaar concurreren,
wordt het nog belangrijker dat die inzage in de medische gegevens wordt vastgelegd.
Klantenbinding is namelijk gemakkelijk als de zorgverzekeraar over veel informatie
over de cliënt beschikt en die informatie niet zo eenvoudig kan worden
gedeeld. Daarom moet er een stelsel standaarden worden ontwikkeld en het is
aan de minister om die op te leggen. Een gereguleerde markt vraagt om strakke
standaarden en strakkere sturing door de rijksoverheid.Op verzoek van de minister is berekend dat er door gebrek aan communicatie
voorschrijffouten optreden die per jaar misschien wel 600 medicatiedoden opleveren.
Dit is een goede stimulans voor de invoering van een EMD op 1 januari
aanstaande en voor een snelle doorontwikkeling naar het EPD.De heer Omtzigt herinnert er aan dat de toenmalige minister van Volksgezondheid
al in 1987 aan de Tweede Kamer schreef dat het EPD een aandachtspunt voor
de korte termijn is; het zou op de kortst mogelijke termijn worden ingevoerd.
Nu, acht jaar later en 100 mln euro verder is het EPD nog niet gestandaardiseerd
en is er nog niets ingevoerd. Uit de brieven van de huidige minister spreekt
dezelfde urgentie. Zij zijn consistent met de eerder genoemde brief, want
er zijn geen deadlines of verantwoordelijkheidsverdeling opgenomen en er wordt
niet aangegeven wanneer wat moet klaar zijn. Ook in het antwoord op de schriftelijke
vragen wordt niet ingegaan op de vraag wie verantwoordelijk is en wanneer
wat zal worden ingevoerd.De heer Omtzigt gaat ervan uit dat 1 januari 2006 de uiterste datum
is voor de implementatie van het EMD. In de stukken wordt weliswaar aangegeven
wanneer er een begin wordt gemaakt met de implementatie, maar niet wanneer
die een bepaalde schaal moet hebben bereikt. Uit de brief kan worden afgeleid
dat artsen die in 2010 een EMD hebben ingevoerd, formeel aan het tijdpad voldoen.
Dit kan toch niet de bedoeling zijn. Hij houdt dan ook vast aan de invoeringsdatum
van 1 januari 2006.Een aantal regio's heeft de ontwikkeling van elektronische dossiers voortvarend
ter hand genomen, maar zij lijken in de knel te komen doordat niet duidelijk
is wanneer de standaarden worden opgelegd. Kan de minister hen helpen door
de standaarden vast te leggen en hen overigens de helpende hand te bieden
zodat zij alvast kunnen beginnen en de kinderziektes kunnen verhelpen? Het
systeem is dan op tijd klaar.De heer Omtzigt vraagt verder of de minister de Kamer binnen enkele weken
wil informeren over de prikkels die hij wil inzetten om dit proces te stimuleren.
Hij zou daar nu mee kunnen beginnen en de prikkels geleidelijk opvoeren als
de datum van implementatie nadert. Zo kan worden overwogen om huisartsen of
apothekers die al binnen een maand beginnen met het vullen van een EMD, extra
geld te geven. Dus beginnen met een kleine tariefdifferentiatie op weg naar
een concrete verplichting met over een of twee jaar de inspectie en de Zorgautoriteit
achter de deur.Wil de minister expliciet uitspreken dat de cliënt eigenaar wordt
van zijn gegevens? Hoe krijgt dit juridisch vorm? Hoe zal de toegang van depatiënt tot zijn gegevens in de praktijk worden vormgegeven? Wie
is de eindverantwoordelijke voor de invoering van het EMD in 2006? Wie is
de eindverantwoordelijke voor de invoering van het EPD in 2007?Mevrouw Timmer (PvdA) citeert een eerdere
omschrijving van het belang van ICT in de zorg: «ICT is er om zorginhoudelijke,
logistieke en administratieve berichten uit te wisselen in de Nederlandse
cure en caresector. ICT is er voor de adequate bediening van de patiënt/cliënt
met behoud van de privacy en zijn of haar zeggenschap.In de praktijk blijkt het moeilijk te zijn om technische mogelijkheden
op een doelmatige manier aan te wenden voor patiëntenzorg. Om tot zo'n
doelmatige toepassing te komen, moeten er heldere doelstellingen worden geformuleerd
die zijn gericht op zorgbehoefte, zorgprocessen en kwaliteit. Verder moeten
er keuzes worden gemaakt, is er een goede regie nodig, landelijk en lokaal
met oog voor internationale ontwikkelingen en moeten partijen bereid zijn
tot samenwerking.Mede daarom zijn de brieven van de minister teleurstellend. Nog steeds
is er geen goede regie, want het NICTIZ is daartoe niet echt geëquipeerd.
De standaardisering moet worden aangescherpt en er moet een heldere «roadmap»
worden ontwikkeld. Deskundigen van TNO hebben inmiddels ook een alternatief
voorstel en een uitgebreide «roadmap» ontwikkeld. Wil de minister
reageren op de suggesties die daarin worden gedaan, onder andere voor een
landelijke adviesraad en een andere positie van NICTIZ als beheerder van de
infrastructuur?Mevrouw Timmer wijst erop dat er regionaal verschillende initiatieven
zijn zoals U-zorg IZIT ring Noord Holland op het terrein van de aanleg van
infrastructuur, infostructuur en ICT-gebruik in de zorg waarbij gebruik wordt
gemaakt van verschillende systemen en techniek. Het is dus hoog tijd voor
concrete afspraken en politieke besluiten zodat er een landelijk EMD komt
als voorloper van het EPD en de samenwerking en investeringen op elkaar worden
afgestemd.De rol en bevoegdheden van VWS en NICTIZ moeten duidelijker worden. Om
aan de vrijblijvendheid een einde te maken en de voortgang te stimuleren,
moeten de zorginformatiesystemen worden gedefinieerd. Het moet bekend zijn
welke patiëntengegevens waar te vinden zijn en wat hun onderlinge relatie
is. Zij onderschrijft de suggestie om dit wettelijk voor te schrijven of om
een organisatie te machtigen deze standaarden voor te schrijven. Een wettelijke
verplichting kan worden bereikt door aanscherping van de Kwaliteitswet zorginstellingen
en de Wet BIG.Wat vindt de minister van de suggestie om de regionale projecten zo snel
mogelijk in het hele land in te voeren? Hij schrijft dat hij op zoek is naar
pilotregio's, maar die zijn er al. Hoe zal hij ervoor zorgen dat de kennis
en ervaring die met deze projecten worden opgedaan, in het vervolg worden
gebruikt? Hoe kan worden voorkomen dat er geld wordt uitgegeven aan zaken
die uiteindelijk niets opleveren?De minister spreekt in zijn brief over de balans tussen de regie van de
overheid en de eigen verantwoordelijkheid van het veld. Hoe ziet hij die rolverdeling
voor zich? Hij schrijft immers ook dat de regie pas is verscherpt na het verschijnen
van het HIC-rapport aan het einde van 2004. Mevrouw Timmer vindt dit wel wat
laat.Waarom is in het schema voor de implementatie en de ontwikkeling niet
de rol van de actoren weergegeven? Hoe wordt gebruik gemaakt van bestaande
systemen zoals HISLINK? Hoe wordt omgegaan met de privacy en de positie van
de patiënt?Mag er echt van worden uitgegaan dat het EMD op 1 januari 2006 operationeel
is? Hoe en wat zal de inspectie controleren? Heeft zij daar voldoende menskracht
voor? Welke rol heeft de Zorgautoriteit in dit proces? Welk mandaat krijgt
de implementatiestuurgroep?Zij vindt het ondenkbaar en onwenselijk dat het tot nu toe niet mogelijk
is om 90 000 foute medicatievoorschriften te voorkomen door de relevante informatie op de goede plaatsen te koppelen, met alle gevolgen van
dien voor de patiënten.Zij geeft een voorbeeld van de manier waarop goede organisaties door het
ministerie worden verwezen naar de verkeerde instanties waardoor de verwarring
alleen maar toeneemt. Netwerk ff contactJ is één van die organisaties
en ik hoor graag hoe het rijmt met uw subsidieafwijzing en dat u een week
later een prijs uitreikt aan één van de netwerkorganisaties.Hier helpen geen onderzoeken en audits meer aan; dit vraagt om daadkracht
van de minister, aldus mevrouw Timmer. Die daadkracht blijkt niet uit de opstelling
van de minister. Daarom dringt zij erop aan dat hij als minister en als regievoerder
daar alsnog blijk van geeft.Mevrouw Koer Kaya (D66) stelt vast dat de
plannen die de minister in zijn brief van 3 maart jongstleden ontvouwt
een voortzetting en intensivering van het huidige beleid zijn: het NICTIZ
moet doorgaan met de ontwikkeling van EMD. De kosten voor de ontwikkeling
bedragen ten minste 10 mln euro per jaar en de verwachte kosten voor implementatie
honderden miljoenen euro's per jaar. De kerndoelen van de minister zijn: beheersen
van de kosten, patiëntveiligheid en marktwerking. Zij zou hier standaardisatie
aan willen toevoegen omdat die noodzakelijk is om die drie kerndoelen te behalen.Tijdens het rondetafelgesprek in februari jongstleden is pijnlijk duidelijk
geworden dat de samenwerking tussen de verschillende partijen nog steeds ver
te zoeken is. Zolang die samenwerking te wensen overlaat, kan het nog lang
duren voordat een landelijk EMD werkelijkheid is. Zij vindt dit onacceptabel.
De patiëntveiligheid is een van de kerndoelen van de minister en om dit
doel te bereiken, is spoedige samenwerking vereist. Hoe denkt de minister
die te bevorderen?Het EPD is noodzakelijk voor het leveren van geïntegreerde zorg.
Dit vraagt om nauwe samenwerking tussen zorgverleners onderling en tussen
zorgverleners, patiënten en zorginstellingen. Helaas ontbreekt soms de
professionele motivatie om samen te werken. Werkt het huidige financieringsstelsel
samenwerking tegen doordat het is gericht op afzonderlijke organisaties en
niet op ketensamenwerking? Deze financieringssystematiek leidt ertoe dat de
investeringen vaak moeten worden gedaan door een partij in de zorgketen die
daar zelf geen baten van ontvangt. Zou de zorgmarkt daarom niet zodanig moeten
worden ingericht dat samenwerking wordt beloond en dat financiële belemmeringen
voor ketensamenwerking worden weggenomen?Een consortium van vier grote internationale ICT-bedrijven heeft aangeboden
om het landelijk EMD te realiseren voor 1 januari 2006. Andere deelnemers
aan het rondetafelgesprek hebben ook gesproken over systemen die zij hebben
ontwikkeld. Zo is er nieuwe aanpak voor het uitleggen en uitwisselen van patiëntgegevens
waarbij gebruik wordt gemaakt van bestaande werkprocessen die worden gecombineerd
met moderne internettechnologie. Heeft de minister ook met deze partijen gesproken?
Is hij op de hoogte van deze initiatieven? Zo ja, waarom maakt hij daar dan
geen gebruik van, want de beheersing van de kosten is toch ook een van zijn
kerndoelen?Uit de inventarisaties die aan het einde van de jaren tachtig van de vorige
eeuw zijn gemaakt, bleek dat er honderden doodlopende initiatieven op het
terrein van EMD zijn, maar ook dat er geen enkele standaardisatie is en uiteindelijk
dus ook geen EMD. Het NICTIZ is in het leven geroepen om voor geaccepteerde
standaardisatie te zorgen, maar het is daar tot nu toe slechts in beperkte
mate in geslaagd. In landen waar nauwelijks iets gebeurde zoals België,
is in een mum van tijd een soort BSN ingevoerd dat de basis vormt van een
landelijk EMD. Waarom lukt dit in Nederland niet? Moet dit alleen aan het
gebrek aan samenwerking worden geweten?Tijdens het rondetafelgesprek bleek dat de overheid plannen opstelt zonder
dialoog met de gebruikers. Toch is hun enthousiasme een voorwaarde
voor het welslagen van het EMD, want het systeem is voor 10% het werk van
ICT'ers en voor de overige 90% het werk van de professionals. Hoe denkt de
minister te bereiken dat zij zich betrokken voelen bij dit project?De patiënten moeten altijd toegang hebben tot hun elektronisch dossier.
Is er nagedacht over dit beheersvraagstuk? Wie wordt de eigenaar van het dossier?Voor patiëntveiligheid is standaardisatie nodig, maar de inspectie
stelt in haar rapport van 2004 dat daar onvoldoende aan wordt gewerkt. Dit
leidt tot fouten en vergissingen bij de uitwisseling van gegevens met schadelijke
gevolgen voor de behandeling van patiënt. Eenzelfde medische aandoening
heeft verschillende codes in verschillende ziekenhuizen. Waarom is het NEN
niet betrokken bij de standaardisatie van de ICT in de zorg? Als het NEN hier
niet bij betrokken wordt, zal NICTIZ standaarden vaststellen die passen bij
zijn technische oplossingen, maar die sluiten niet aan bij de Europese en
internationale normen. Zo zal Nederland zich isoleren ten opzichte van het
buitenland. Hoe zal de minister dit probleem aanpakken? Biedt een wettelijke
standaardisatieverplichting uitkomst? Ligt de verantwoordelijkheid bij het
NEN of bij NICTIZ?Het kost vele miljoenen om een landelijk gedragen EMD van de grond te
krijgen, maar nog steeds zijn er geen keuzes gemaakt. Het probleem met NICTIZ
was en is dat er veel wordt geïnvesteerd in randvoorwaarden en protocollen
en nauwelijks in de implementatie en als daar al in wordt geïnvesteerd,
zit er onvoldoende lijn in.Mevrouw Koser Kaya dringt erop aan dat er nu fundamenteel wordt ingegrepen
in dit dossier. Is de minister nog steeds van mening dat het EMD alleen van
de grond kan komen door voortzetting en intensivering van zijn huidige beleid?
Zij heeft daar een hard hoofd in.Mevrouw Tonkens (GroenLinks) sluit zich aan
bij de constatering van de vorige sprekers dat er weinig schot zit in de ontwikkeling
van een EPD. Iedereen wil van alles en er worden regionaal initiatieven ontplooid,
maar het schiet niet op. Het door de regering gewenste stelsel van marktwerking
staat haaks op de samenwerking die nodig is om dit stelsel tot stand te brengen.
De Raad voor de Volksgezondheid en Zorg (RVZ) komt tot de conclusie dat het
door die marktwerking nog moeilijker wordt om tot onderlinge afstemming en
standaardisatie te komen. Tijdens het rondetafelgesprek bleek ook dat de deelnemers
allen zo hun eigen belangen hebben. Het heeft geen zin dat de rijksoverheid
hier meer geld voor uittrekt, want dan wordt het probleem alleen maar groter.
De RVZ heeft in zijn beide adviezen duidelijk aangetoond dat alle partijen
bereid zijn tot samenwerking maar dan wel op hun eigen voorwaarden. Nu wordt
er met verschillende technische concepten gewerkt en is er geen overeenstemming
over de plannen en het gebruik van de beschikbare middelen. Op deze manier
komt het EPD niet van de grond.Mevrouw Tonkens sluit zich daarom aan bij de conclusie van de RVZ dat
het EMD en het EPD een wettelijke basis moeten krijgen, opdat duidelijk is
wie wat moet doen. Er lijkt geen andere route meer mogelijk. Misschien ziet
de minister nog een andere route, maar hij kan niet met meer van hetzelfde
komen, want dit leidt alleen maar tot eilandjes waar partijen hun eigen belangen
verdedigen en dan ook nog eens met geld van de overheid. Dat is toch zonde
van het geld, vooral ook omdat er met het EMD en EPD veel kan worden bespaard,
zo'n 1,4 mld euro. Natuurlijk is het ook uit het oogpunt van veiligheid dringend
noodzakelijk dat er een goed EMD en EPD komen.De meest logische oplossing lijkt dat de patiënt eigenaar wordt van
het dossier. Zeker in het nieuwe zorgstelsel is de patiënt de enige constante
factor, want het is maar afwachten of hij wel de zelfde huisarts of zorgverzekeraar
houdt. Een andere mogelijkheid zou zijn dat de huisarts het dossier beheert. De belangrijkste voorwaarde is echter dat er een wettelijke basis is.
Verder is het belangrijk dat patiënten worden betrokken bij de vormgeving
evenals de zorgverleners. Het ministerie van Justitie kent een soort EPD dat
in de praktijk goed werkt, maar niet bepaald gebruikersvriendelijk is. Daarom
moet er bij de ontwikkeling van het EPD nauwkeurig worden nagegaan of de gebruikers
er goed mee kunnen werken en of het hen niet te veel tijd kost.Mevrouw Tonkens is het ermee eens dat het EMD per 1 januari 2006
operationeel moet zijn en voor 2007 moet het EPD operationeel zijn. Er hoeft
geen extra geld te worden uitgetrokken om initiatieven te stimuleren. Er moet
nu een wettelijke regeling worden getroffen; de minister moet het nu regelen.De heer Nawijn (LPF) zegt dat de ontwikkeling
van de automatisering in de zorg erg chaotisch verloopt. Dit bleek ook tijdens
het rondetafelgesprek. Dit moet toch een treurige constatering zijn voor een
kabinet dat zich erop laat voorstaan dat het in Nederland de kenniseconomie
stimuleert. Er wordt veel dubbel en veel overbodig werk gedaan.Een belangrijke vraag is wie er nu eigenlijk de regie heeft over deze
ontwikkeling. Het is toch eigenlijk vreemd dat de Tweede Kamer over zulke
technische zaken moet spreken en de vergelijking met de automatisering bij
de politie dringt zich dan onvermijdelijk op. Ondanks het feit dat daarvoor
een nationaal instituut in het leven is geroepen, zijn er honderden miljoenen
euro's uitgegeven zonder dat er een goed automatiseringssysteem tot stand
is gekomen. De minister weet altijd zo goed uit te leggen wat zijn rol is
in de gezondheidszorg. Welke rol is er naar zijn mening voor hem weggelegd
bij deze ontwikkeling? Hij schrijft dat hij waakt over de kwaliteit en dat
hij verantwoordelijk is voor het systeem, maar dit zegt niet zoveel. De heer
Nawijn waarschuwt de minister dat hij moet oppassen als hij de Kamer toezeggingen
doet, want juist bij grote projecten worden streefdata overschreden en komen
de automatiseringsbedrijven hun beloften niet na.Er is een belangrijke rol voor de minister weggelegd bij de standaardisering.
Wellicht geldt dit ook voor de regelgeving die nodig is voor de automatisering.
Tijdens het rondetafelgesprek bleek dat er in de regio goede initiatieven
worden ontwikkeld. Is het mogelijk om die initiatieven te ondersteunen en
als uitgangspunt te nemen? Zij lijken in ieder geval een goede aanzet te kunnen
bieden.De heer Nawijn dringt erop aan dat het EMD en het EPD zo snel mogelijk
worden ontwikkeld; zij hadden er eigenlijk al moeten zijn. Het NEN heeft laten
weten dat het nog veel tijd nodig heeft voor de standaardisatie, omdat die
ook om een internationale vergelijking vraagt. Hoe kan de minister dit rijmen
met zijn voornemens?De patiënt moet de eigenaar zijn van de gegevens. Op dit moment staat
hij daar buiten. Is het wellicht mogelijk om de patiënt zelf drager te
laten zijn van zijn medisch dossier in de vorm van een chipcard of een sleutel?Hij sluit zich aan bij het pleidooi voor een gebruikersvriendelijk systeem.
De gebruikers moeten bij de ontwikkeling worden betrokken en het moet ook
organisatorisch goed worden afgestemd.Hij dringt erop aan dat de minister goede notie neemt van «best
practices» in Nederland en in andere landen. Misschien kan er op die
manier sneller resultaat worden geboekt.Het allerbelangrijkste is dat de minister aangeeft welk resultaat hij
uiteindelijk wil bereiken. Dat moet het uitgangspunt vormen van het beleid.Het antwoord van de ministerDe minister zegt dat hij niet verrast is door
de bijdrage van de woordvoerders en de vragen om meer duidelijkheid over de
verantwoordelijkheden en de implementatie. Hij heeft ook begrip voor de roep
om meer regie van zijn kant. Hij zegt dat hij waar dat nodig is,
zal regeren met ijzeren vuist.Hij onderschrijft de doelstellingen die naar voren zijn gebracht. Het
is inderdaad belangrijk dat er in de zorg meer en beter gebruik wordt gemaakt
van de mogelijkheden die de informatie- en communicatietechnologie biedt.
Dit is in het belang van de patiënt. Het EMD moet voorkomen dat er fouten
worden gemaakt doordat artsen niet goed zijn geïnformeerd over het medicatiegebruik
van hun patiënten.Het EPD moet gemakkelijk toegankelijk zijn voor de patiënt en kan
zo bijdragen aan de versterking van zijn positie in de zorg. De patiënt
kan zijn behandeling dan als het ware beter begeleiden. De toekomst van de
gezondheidszorg is toch dat er steeds meer chronisch patiënten moeten
worden verzorgd en dan is het voor de patiënt van belang dat hijzelf
een grotere rol speelt in het proces van de zorg.Het EPD kan bovendien een krachtig instrument zijn bij de verdere protocollisering
van de medische zorgverlening. Nu is die protocollisering sterk afhankelijk
van de inzet van artsen om hun vakliteratuur bij te houden en de protocollen
te lezen. Als zij daarbij worden ondersteund door geautomatiseerde systemen
zal dit zeker vruchten afwerpen.Uit de inbreng van de leden kan worden opgemaakt dat de hoofdkeuze voor
de aanpak van de automatisering die twee jaar geleden is gemaakt, niet ter
discussie wordt gesteld. Er is niet alsnog gevraagd om een topdown-benadering
zoals in het Verenigd Koninkrijk waar wordt geprobeerd om de zorgsector met
een massieve investering in het gelid te krijgen. Terecht is erop gewezen
dat een centralistische aanpak van dit soort automatiseringsprojecten tot
grote problemen kan leiden, want eventuele zwaktes in de opzet zullen zich
door het hele systeem verspreiden. De overheid heeft daar slechte ervaringen
mee opgedaan onder meer bij de automatisering van de politie. Een decentrale
aanpak is minder kwetsbaar en biedt de mogelijkheid om aansluiting te zoeken
bij de opzet van professionals. Dit voorkomt ook kapitaalvernietiging.De minister heeft begrip voor het ongeduld dat hij proeft in de inbreng
van de leden. Hij heeft er ook begrip voor dat de hoorzitting waaraan verschillende
deelnemers vanuit een verschillend belang een bijdrage hebben geleverd, de
indruk heeft achtergelaten dat het een rommeltje is. Hij stelt met klem dat
er al heel veel is gebeurd en dat er op het gebied van de standaardisering
al heel veel is bereikt.Het ontwerp voor de basisinfrastructuur en het landelijk schakelpunt is
afgerond; daarvoor wordt een openbare aanbesteding gestart. De UZI-pas die
zorgaanbieders een beveiligde toegang biedt tot het EMD is klaar om uitgegeven
te worden.Er is ook een keuze gemaakt voor een uniek patiëntennummer in de
vorm van het BSN dat aanvankelijk in 2007 zou worden ingevoerd. De invoering
is nu voorzien op 1 januari 2006. Het schema voor de wetstechnische behandeling
is weliswaar krap, maar als de Kamer meewerkt, moet het toch wel haalbaar
zijn. Oorspronkelijk was er gekozen voor een eigen zorgnummer, maar een algemeen,
goed beveiligd nummer dat ook voor andere doeleinden kan worden gebruikt,
verdient natuurlijk de voorkeur. Er is een sectorale BSN-voorziening voor
nummeropvraging en controle ontworpen; die wordt nu gebouwd. Het voorstel
zal voor de zomer aan de Tweede Kamer worden voorgelegd.De beveiligingsnorm NEN 7510 is klaar; die wordt nu toetsbaar gemaakt.
In versnellingsregio's is ervaring opgedaan met regionale EMD's die operationeel
zijn in Kennemerland en in Den Helder. Verder is de implementatiestructuur
ingericht. Dit jaar wordt er gebouwd en getest met de centrale voorzieningen.Met andere woorden er is op veel punten grote vooruitgang geboekt en het
systeem is bijna klaar om te beginnen.Nederland staat internationaal gezien ver voorop, want in België
is men nog niet verder gevorderd dan regionale experimenten; alleen Denemarken is verder dan Nederland. In de VS, het Mekka van de automatisering,
denkt men pas over 10 jaar resultaat te boeken.Dit alles neemt niet weg dat er een strakke regie nodig is. Volgens de
planning zijn op 1 januari het schakelpunt en de BSN-voorziening getest
en klaar en kan er met de landelijke uitrol worden begonnen. Het EMD moet
snel van de grond komen door een start op basis van de informatie van apothekers
en ziekenhuisapothekers. De apotheker is de medicatiebewaker en als hij kan
zien wat de patiënt betrekt bij andere apothekers of het ziekenhuis,
is er al veel gewonnen. De huisartsen en specialisten zullen het snel kunnen
gebruiken. Zij hoeven daar geen volledig aangepast informatiesysteem voor
te hebben, want er kan ook gebruik worden gemaakt van een op internet gebaseerd
kijkprogramma.De volgende stap is uiteraard een volledige aanpassing van de systemen
van de artsen. De implementatiestuurgroep zal met NHG/LHV en KNMP afspraken
maken opdat op 1 januari aanstaande breed gestart kan worden met het
EMD op basis van de apothekersinformatie. Hiervoor zullen spoorboekjes worden
opgesteld met duidelijke data en verantwoordelijkheden. Naar verwachting kan
de Kamer hierover in mei aanstaande verder worden geïnformeerd. Gevraagd
naar het mandaat van de stuurgroep, antwoordt de minister dat hij geen hiërarchische
bevoegdheid heeft ten opzichte van sommige partijen in de stuurgroep. Hij
benadrukt het weloverwogen, professionele eigen belang van de beroepsgroepen
om hier goed op in te springen. Bovendien is er al veel voorwerk gedaan. Het
veld kan zich niet veroorloven om dit niet te gebruiken.Het waarneemdossier huisartseninformatie is een gunstig neveneffect van
de oprichting van de huisartsenposten. 70% van die posten heeft al een intentieverklaring
getekend om met een e-waarneemdossier te gaan werken. Uit de spoorboekjes
zal blijken wat er van partijen wordt verwacht in termen van het aantal artsen
dat er mee zal werken. Aan een 57-jarige solist op het platteland die op het
punt staat te stoppen, zullen misschien andere eisen worden gesteld dan aan
het merendeel van de artsen. Er moet een duidelijke, grote vooruitgang worden
geboekt. Daarom komt er een ambitieus ingroeimodel; de beroepsgroepen hebben
geen excuus om achterover te leunen.De minister zegt dat zijn uitgangspunt is dat het merendeel van de zorgverleners
in Nederland dusdanig professioneel is dat zij hier in meegaan. Daarnaast
zijn er wettelijke mogelijkheden om op te treden als dit nodig mocht zijn.
Zo biedt artikel 6 van de Kwaliteitswet de mogelijkheid om bij algemene maatregel
van bestuur nadere regels te stellen met betrekking tot de omschrijving van
verantwoorde zorg. Die algemene maatregel van bestuur wordt nu al geformuleerd,
opdat hij kan worden gebruikt als dat nodig zou zijn. Overigens gaat hij ervan
uit dat Zorgverzekeraars Nederland via overeenkomsten met aanbieders het gebruik
van EMD en EPD zal stimuleren. Artikel 40, lid 3 van de BIG biedt de mogelijkheid
van een verplichting voor zorgverleners die niet in een instelling werken.
Indien nodig zal ook die mogelijkheid worden gebruikt. Tot slot zal worden
nagegaan of het gebruik van ICT kan worden bevorderd via de WTG in de vorm
van een bonus/malusregeling of via de bestaande tarieven.Een samengaan van het welbegrepen eigen belang van de zorgsector, financiële
incentives en wettelijke mogelijkheden moet ertoe leiden dat er volgend jaar
grote vooruitgang wordt geboekt op deze dossiers. Dit neemt niet weg dat er
dan nog een lange weg te gaan is. De vraag om een EPD op 1 januari 2007
is niet realistisch. Het EMD is technisch redelijk eenvoudig, want ieder medicijn
heeft een naam, maar de verwerking van een diagnose vraagt om een zekere standaardisering
om haar bruikbaar te maken voor een elektronisch dossier. Dit moet samen met
de beroepsgroepen worden ontwikkeld en zal meer tijd vergen.In de spoorboekjes wordt aangegeven wanneer wat moet zijn bereikt en wie
waarvoor verantwoordelijk is. Dit zal preciezer zijn voor de korte termijn
en minder precies voor de langere termijn. De juridische obstakels zijn
gering, de techniek is voor een groot deel bekend, het is nu vooral een kwestie
van organisatie.Er bestaat geen juridisch eigendom van een patiëntendossier voor
de patiënt. De patiënt heeft nu al recht op inzage in zijn dossier
en op een kopie ervan. Het elektronisch dossier moet het voor de patiënt
gemakkelijker maken om zijn dossier te raadplegen. Het grootste knelpunt is
de veiligheid. Een chip kan er al snel toe leiden dat informatie verspreid
raakt. Daarom wordt eerder gedacht aan een systeem zoals dit wordt gebruikt
voor internetbankieren. Het ministerie van BZK werkt aan een dergelijk identificatiesysteem
voor alle burgers in Nederland. Dit zou een goede toepassing kunnen zijn.De minister beaamt dat de gegevens eigendom zijn van de patiënt.
Hij is ook de enige die kan bepalen wie er inzage krijgt in zijn dossiers.
Hij moet toestemming geven aan artsen om bijvoorbeeld zijn centrale medicatiedossier
van de apotheker in te zien. De patiënt zal op een gegeven ogenblik duidelijk
moeten maken binnen welke kring zijn elektronisch dossier gebruikt mag worden.
Het moet beschikbaar zijn voor alle zorgverleners die geautoriseerd zijn.
Het ligt voor de hand dat de patiënt beslist dat zijn huisarts en apothekers
het dossier kunnen raadplegen, evenals artsen in een ziekenhuis. De zorgverlener
heeft vervolgens een UZI-pas nodig om zich toegang tot het dossier te kunnen
verschaffen.De minister herhaalt dat voor het EMD vrijwel alles klaar is, het is aan
de zorgverleners om erop in te springen. Alle belangrijke standaarden zijn
klaar op het BSN na. Het EPD is veel ingewikkelder. Het is niet eenvoudig
om een patiëntendossier elektronisch te maken. Het EMD kan echter goed
dienen als basis voor de verdere ontwikkeling van het EPD, maar hoe lang dit
zal duren, kan nu niet worden voorspeld.Voor de ontwikkeling van het EPD en de toepassing ervan wordt nauw samengewerkt
met het ministerie van EZ onder meer in het programma ICT en sectoren; de
zorg is daar een belangrijk onderdeel van. Het is de bedoeling om hier gelden
uit het Fonds economische structuurversterking (FES) voor te gebruiken.NICTIZ heeft met de AORTA-infrastructuur gekozen voor internationale standaarden
zoals de HL7-versie 3 voor het berichtenverkeer. Indien er in de toekomst
nog standaarden moeten worden ontwikkeld of bestaande standaarden moeten worden
toegesneden op de Nederlandse markt, is dat een zaak van het NEN. Dit gebeurt
op basis van een normalisatieproces waarvoor alle partijen worden uitgenodigd
om mee te praten. De samenwerking tussen NICTIZ en NEN is goed. Het ministerie
van VWS levert een financiële bijdrage, in 2005 ongeveer 1 mln euro,
aan NEN en geeft specifieke opdrachten onder andere voor norm- en informatiebeveiliging.Met betrokkenen uit Twente wordt gesproken over de aanpak van het IZIT-programma
(Innovatie van zorg en technologie in Twente). Dit bevat een set uitgewerkte
businesscases die een goed beeld geven van de wijze waarop ICT-initiatieven
optimaal kunnen worden gebruikt. Door fragmentarisering en versnippering blijven
de gewenste versnelling en innovatie in het publieke domein achterwege. Daarom
wordt ernaar gestreefd lokale initiatieven als het ware op te schalen. Er
zal een bijeenkomst worden georganiseerd om de mogelijkheden van innovatieve
voorinvesteringsmodellen uit te werken. Daarbij zal gebruik worden gemaakt
van de ervaring en de expertise van andere regio's.Nadere gedachtewisselingMevrouw Schippers deelt het optimisme van
de minister dat Nederland voorop loopt niet. Inmiddels wordt er zo'n tien
jaar gewerkt aan en zijn er honderden miljoenen geïnvesteerd in de elektronische
dossiers, maar er is nog maar weinig tot stand gekomen. Zij heeft ter voorbereiding
van dit algemeen overleg wel zo'n honderd gesprekken gevoerd en bijna alle gesprekspartners hebben gesproken over de standaarden. Het is toch
curieus dat zij die als een probleem zien en dat de minister zegt dat er geen
probleem is.Zij herhaalt haar vraag om een onderzoek naar de baten en investeringen.
De uitkomst van dit onderzoek zou tot financiële verschuivingen moeten
leiden.Verder herhaalt zij haar vraag om een marsroute op weg naar het EPD waarbij
concreet wordt aangegeven wie welke verantwoordelijkheid draagt en welke deadlines
daarbij horen. Het moet duidelijk zijn welke inzet de minister kiest.De toezegging dat de patiënt de sleutelbewaarder van de gegevens
is, stemt haar tevreden. Moet dit niet ergens worden vastgelegd om houvast
te bieden als hier ooit een rechtszaak over komt?Overigens dringt zij erop aan dat de minister zich concreet uitdrukt in
zijn brieven. Daarmee kunnen veel vragen worden voorkomen.De heer Omtzigt is van mening dat de opmerking
van de minister dat kennis blijft hangen door fragmentarisering en versnippering
op lokaal niveau, roept om standaardisatie. De minister is doortastend in
de meeste dossiers en in het invoeren van een nieuw zorgstelsel. Diezelfde
doortastendheid zou hij ook in dit dossier aan de dag moeten leggen. Er wordt
al tien jaar aan een EPD gewerkt. In november 2004 heeft de Kamer erop aangedrongen
dat de minister dit actief ter hand neemt, maar zij moet nu nog tot mei op
een spoorboekje wachten waarna het veld het systeem binnen enkele maanden
moet implementeren.De heer Omtzigt vraagt de minister nu snel aan de Kamer te laten weten
welke standaarden hij wil opleggen, hoe hij dat zal doen en welke prikkels
hij daarbij zal gebruiken. Die moeten ertoe leiden dat ook in de dossiers
van de huisartsen dezelfde standaarden worden gebruikt. Als de lokale huisartsenposten
verschillende systemen gebruiken, zal de opschaling naar het EPD stagneren.
Wil de minister toezeggen dat hij zal bevorderen dat het e-waarneemdossier
en het EMD interoperabel zullen zijn?Een moreel appèl op samenwerking zal niet het gewenste resultaat
hebben, want dan kan een apotheker nog steeds weigeren om een andere arts
inzage te geven in zijn gegevens. Hoe kan worden bereikt dat die gegevens
ook voor die andere arts beschikbaar zijn? De heer Omtzigt is van mening dat
vrijwilligheid hier niet werkt.Een patiënt heeft recht op een kopie van zijn dossier, maar van die
mogelijkheid wordt vrijwel geen gebruik gemaakt. Hij hoopt dat dit in het
nieuwe systeem wel zo geregeld is dat een andere arts die om een second opinion
wordt gevraagd, toegang heeft tot de gegevens van de patiënt.Mevrouw Timmer stelt vast dat de minister
dappere taal en grote woorden spreekt, maar die stellen haar niet gerust.
De verwarring wordt almaar groter. Op de website van het NEN worden zeven
organisaties genoemd die standaarden voor ICT in de zorg ontwikkelen. Het
is verontrustend dat de minister ervan uitgaat dat de standaarden klaar zijn,
want uit het veld komen hele andere geluiden.Zij vraagt of de minister alsnog wil reageren op het advies van TNO.Zij is blij met de toezeggingen over de rol van de patiënt, de beveiliging
van en de toegang tot het dossier. Verder is zij tevreden dat de minister
met vertegenwoordigers van regionale projecten zal nagaan hoe hun ervaringen
kunnen worden gebruikt en of die projecten eventueel als pilot-regio's kunnen
dienen. Zij gaat ervan uit dat de Kamer over de uitkomst van de gesprekken
wordt geïnformeerd.Mevrouw Koser Kaya is van mening dat de minister
onvoldoende is ingegaan op de gestelde vragen. Dit overleg is dan ook niet
meer dan een verkennend algemeen overleg, want het wachten is nu eigenlijk
op het spoorboekje. De vragen die de minister nu niet heeft beantwoord,
zullen bij de bespreking daarvan opnieuw worden gesteld.De minister heeft wel duidelijk uitgesproken dat de patiënt de sleutelbewaarder
van het dossier zal zijn. Zij is nieuwsgierig naar de uitkomst van de gesprekken
met de vertegenwoordigers van de regionale projecten. Hopelijk wordt die zo
snel mogelijk aan de Kamer toegezonden.Mevrouw Tonkens meent dat de minister voortdurend
verschillende antwoorden geeft al naar gelang het hem uitkomt of wat hem wordt
gevraagd. Aan de ene kant zegt hij regelmatig dat alles bijna klaar is, maar
als dan de conclusie wordt getrokken dat ook het EPD niet lang op zich hoeft
te laten wachten, zegt hij dat het nog heel lang kan duren. Zij vreest dat
het inderdaad nog heel lang kan duren, omdat de standaarden nog niet klaar
zijn en er nog over van alles en nog wat moet worden onderhandeld.Het bevreemdt haar dat de minister niet ingaat op de knelpunten die de
RVZ onderkent, namelijk dat er gebrek is aan samenwerking in de regio's, dat
er wordt gewerkt met verschillende technische concepten en verschillende lokale
standaarden en dat er geen plannen zijn die door alle betrokkenen worden gedeeld.
De minister suggereert dat het goed gaat. Bovendien is hij van mening dat
het eigenbelang van de beroepsgroep zo groot is dat hij daar niet achteraan
hoeft te zitten. Hij ziet blijkbaar niet in dat niemand bereid is om zich
aan een ander aan te passen. Hier kan de minister uitkomst bieden door een
wettelijke basis en standaarden vast te leggen. Waarom doet hij dit niet?Mevrouw Tonkens wijst erop dat het Rathenau Instituut enige jaren geleden
een advies heeft uitgebracht waarin het wijst op het belang van het verhalende
element in de dossiers, omdat de zorgverleners daar goed mee kunnen werken.De heer Nawijn hoopt dat uit het toegezegde
spoorboekje duidelijk kan worden afgeleid wat er in de komende periode zal
gebeuren.De patiënt is de drager van zijn eigen gegevens. Er zijn ontwikkelingen
in de markt die uitwijzen dat een elektronische pas bruikbaar is. De minister
vindt dit gevaarlijk, maar er zijn inmiddels systemen die gebruikmaken van
vingerafdrukken en iriscopie. Patiënten klagen nu dat gegevens niet in
een dossier worden opgenomen of er zelfs uit worden verwijderd. De patiënt
moet voortdurend kunnen controleren of zijn dossier nog wel klopt. Wil de
minister zich nog eens buigen over de mogelijkheden van een zorgpas?De minister beaamt dat zijn betoog genuanceerd
is, maar soms is enige nuance onvermijdelijk. Tot op heden is er veel werk
verzet en is er veel bereikt, maar tegelijkertijd moet er nog veel werk worden
gedaan. Dit blijft een taaie materie. Hij kan niet zeggen dat alles klaar
is, maar ook niet dat het maar een rommeltje is. Met het EMD kan nu heel snel
een begin worden gemaakt.Hij heeft begrip voor de verwarring over de standaarden. Voor het EMD
zijn de standaarden klaar, maar voor het EPD dat veel verder gaat, moet er
nog veel werk worden verzet. De geluiden uit het veld dat er nog heel veel
niet klaar is, kloppen dus wel. Het uiteindelijke doel is een EPD dat in staat
is om alle gegevens van een patiënt van wieg tot graf te bevatten en
toegankelijk te maken, zodat 24 uur per dag de juiste gegevens van de patiënt
op het juiste moment beschikbaar zijn voor de zorgverleners en voor de patiënt
zelf. Dit vereist een fundamenteel herontwerp van alle zorginformatiesystemen,
opdat alle EPD's met elkaar kunnen communiceren, en om een gestructureerde
vastlegging. Nu wordt de diagnose vaak nog handgeschreven, maar zelfs als
zij in de computer wordt ingevoerd, wordt er gebruik gemaakt van een verhalende
tekst die vaak niet gestructureerd is. Dit vraagt om databasestructuren en
een eenheid van taal in medische terminologie en kennis. De beroepsgroepen
en de professionals moeten nog bergen werk verzetten om dit voor elkaar te
krijgen.Het EMD is veel directer, de gegevens zijn al gestandaardiseerd en daardoor
kan het op korte termijn worden ingevoerd. Op de vraag of die standaarden
zullen worden opgelegd, antwoordt de minister dat hij een algemene maatregel
van bestuur laat ontwerpen waarmee dit eventueel verplicht kan worden gesteld.
In het NICTIZ zijn alle groepen vertegenwoordigd en daardoor zijn zij gecommitteerd
aan de standaarden die nu zijn vastgesteld. Dit betekent bijvoorbeeld dat
het regionale programma OZIS dat een andere standaard gebruikt, zal moeten
migreren. Dit migratietraject zal in goede samenwerking worden afgelegd. Er
is dus geen sprake van vrijblijvendheid. De vraag is nu hoe eventueel kan
worden ingegrepen als individuele zorgverleners achterblijven.Desgevraagd stelt hij met klem dat er geen onduidelijkheid kan bestaan
over de standaarden die moeten worden gebruikt. In het spoorboekje dat aan
de Kamer en aan vertegenwoordigers van het veld zal worden gestuurd, wordt
aangegeven op welke termijn die standaarden moeten worden ingevoerd. Hij begrijpt
niet waarom het rapport van de RVZ als een afwijking van het beleid wordt
gezien, want daarin wordt er immers ook vanuit gegaan dat alle systemen die
na 1 januari 2006 worden geïmplementeerd, moeten voldoen aan de
standaard HLV3RIM.Hij herhaalt dat hij een algemene maatregel van bestuur zal voorbereiden,
want als het niet goedschiks kan, dan moet het maar kwaadschiks. Tot nu toe
is er echter geen reden om te veronderstellen dat het niet goedschiks zal
gaan. Bovendien zal het feit dat in een algemene maatregel van bestuur staat
dat er vanaf 1 januari een EMD beschikbaar moet zijn, er nog niet
automatisch toe leiden dat het er dan ook is. Als in de komende maanden de
indruk ontstaat dat partijen dit niet goedschiks zullen invoeren, zal vanaf
dag één met een wettelijke verplichting worden gewerkt.Tijdens de testpilot in 2005 wordt een businesscase gemaakt die inzicht
moet verschaffen in investeringen en opbrengsten. Innovatieve voorinvesteringsmodellen
zouden eventueel een oplossing kunnen zijn. Die mogelijkheid zal worden besproken
met het ministerie van EZ.De rechten van de patiënt zijn vastgelegd in de WGBO.In de brief die de Kamer in mei zal ontvangen, zal ook worden ingegaan
op de prikkels die worden voorzien, ook in de tariefstructuur, vanuit het
perspectief van de WTG.TNO kiest voor een heel andere route ten opzichte van het huidige beleid.
Hij zegt toe dat hij hier schriftelijk op zal ingaan.Voor het persoonlijk identificatienummer voor het gebruik van internet
dat nu door het ministerie van BZK wordt ontwikkeld, zal waarschijnlijk een
pasje worden ontwikkeld. De Kamer wordt daar nog door BZK over geïnformeerd.De minister zegt toe dat hij zich zo concreet mogelijk zal uitdrukken,
maar overigens is hij van mening dat de brief van 2 maart helder is.
In die «meibrief» zal de marsroute zo precies mogelijk worden
weergegeven. Bovendien zal de druk van de Kamer ertoe bijdragen dat het NICTIZ
zijn positie ten opzichte van het veld kan verstevigen.Het zegt tot slot toe dat hij in zijn brief ook zal ingaan op de opmerking
die is gemaakt over het advies van het Rathenau Instituut.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,BlokDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Teunissen XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Rijpstra (VVD),
Koser-Kaya (D66), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Halsema (GroenLinks),
Kant (SP), Blok (VVD), voorzitter, Smits (PvdA), Örgü (VVD), Verbeet
(PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA), ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch
(CDA), Tonkens (GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA),
Nawijn (LPF), Van Dijken (PvdA), Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans
(LPF), Schippers (VVD), Omtzigt (CDA).Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Griffith (VVD), Bakker
(D66), Ferrier (CDA), Çörüz (CDA), Blom (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Gerkens (SP), Veenendaal (VVD), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten (PvdA), Aasted Madsen-van
Stiphout (CDA), De Ruiter (SP), Ormel (CDA), Van Gent (GroenLinks), Koomen
(CDA), Waalkens (PvdA), Mosterd (CDA), Varela (LPF), Bussemaker (PvdA), Heemskerk
(PvdA), Oplaat (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD), Eski (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27529-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl