Wijziging Ziekenfondswet ivm aanpassing gronden voor de ziekenfondsverzekering (herstructurering Ziekenfondswet); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25687, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

21-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25687 nr. 7

13-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25687Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 687Wijziging van de Ziekenfondswet in verband met aanpassing van de gronden
voor ziekenfondsverzekering (herstructurering Ziekenfondswet)nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 13 november 1997Erkentelijkheid is op zijn plaats voor de voortvarendheid waarmee de Vaste
commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport het verslag heeft vastgesteld
naar aanleiding van het wetsvoorstel tot wijziging van de Ziekenfondswet in
verband met aanpassing van de gronden voor de ziekenfondsverzekering (herstructurering
Ziekenfondswet). Terecht stellen de fracties algemeen vast dat het wetsvoorstel
niet voorziet in een fundamentele hervorming van het Nederlandse stelsel van
ziektekostenverzekering. Aan de orde is een voorstel met een aanzienlijk minder
vergaande pretentie.In de eerste plaats wordt beoogd een verbetering te brengen in de verzekeringspositie
van mensen van 65 jaar of ouder. Zoals door verschillende fracties is opgemerkt
vloeit deze maatregel voort uit de uitkomsten van de evaluatie van de zogenoemde
Wet Van Otterloo. Geenszins wordt met het wetsvoorstel een negatieve kwalificatie
van de Wet Van Otterloo beoogd, zoals de leden van de fractie van de PvdA
uit de toonzetting van de memorie van toelichting lijken te proeven. In tegendeel;
de evaluatie van deze door het parlement unaniem aanvaarde initiatief-wet
heeft aangetoond dat daarmee aanzienlijke verbeteringen zijn gebracht in de
verzekeringspositie van ouderen. Tevens echter is gebleken dat er voor de
verzekering van ouderen nog altijd fricties bestaan. Dat betreft dan vooral
de situatie van mensen die hun hele leven ziekenfondsverzekerde zijn geweest
en als ze dan 65 worden verplicht uit het ziekenfonds moeten. Het wetsvoorstel
beoogt voor dit probleem een oplossing te bieden door het opnieuw invoeren
van het beginsel van «blijf zitten waar je zit». Tegelijk wordt
door de invoering van de mogelijkheid van vrijwillige toetreding tot de ziekenfondsverzekering
voor particulier verzekerden met een heel gering gezinsinkomen (opting-in
65+) voorkomen dat de oude problematiek herleeft van particulier verzekerde
ouderen voor wie de premie in verhouding tot hun inkomen veel te hoog is.Als overgangsrecht bij deze maatregel wordt voorzien in een eenmalige
mogelijkheid voor mensen die vanaf 1 juli 1994 gedwongen zijn geweest vanuit
de particuliere verzekering over te gaan naar de ziekenfondsverzekering op
basis van een zelf te maken keuze terug te keren naar de particuliere verzekering.
Juist omdat in de nieuwe situatie van «blijf zitten waar
je zit» zo'n gedwongen overstap niet meer zal gebeuren wordt het redelijk
gevonden degenen die zich daardoor benadeeld voelen de gelegenheid te geven
de ziekenfondsverzekering te verlaten.Een ander aspect van het wetsvoorstel betreft het permanent maken van
een aantal ontheffingsmogelijkheden van de ziekenfondsverzekering die op 1
april 1986 bij de inwerkingtreding van de Wet op de toegang tot ziektekostenverzekeringen
(WTZ) werden ingevoerd (opting-out 65-). Dat gebeurde toen op tijdelijke basis
voor een periode van drie jaar, in afwachting van de «grote stelselwijziging»
die het toenmalige kabinet in het vooruitzicht had gesteld. Inmiddels zijn
die tijdelijke ontheffingsmogelijkheden iedere keer weer met drie jaar verlengd.
De laatste verlenging loopt op 1 april aanstaande af en dus moet er opnieuw
een besluit genomen worden wat we verder willen met deze situaties. Overeenkomstig
het advies dat de Ziekenfondsraad hierover uitbracht, wordt in het wetsvoorstel
onderkend dat we, na een periode van inmiddels meer dan 11 jaar tijdelijkheid,
te maken hebben met een volledig ingeburgerde situatie die het daarom rechtvaardigt
de ontheffingsmogelijkheden een permanent karakter te geven.Zoals door verschillende fracties wordt gememoreerd maakt dit wetsvoorstel
onderdeel uit van een pakket van maatregelen tot herstructurering van de ziekenfondsverzekering.
Deze maatregelen werden bij brief van 17 september 1996 aan de Tweede Kamer
aangekondigd. Een kopie van de brief werd gezonden aan de Eerste Kamer.Als eerste maatregel is een wet in werking getreden waarmee de inkomensgrens
voor de ziekenfondsverzekering voor AOW-gerechtigden per 1 januari 1997 en
per 1 juli 1997 fors werd verhoogd. Daardoor konden meer ouderen ziekenfondsverzekerd
worden. Aanvankelijk werd uitgegaan van een raming van circa 200 000
betrokkenen. Volgens de laatst bekende gegevens hebben zich inmiddels op peildatum
1 oktober 88 000 personen in dit kader bij een ziekenfonds ingeschreven.Vervolgens trad op 1 augustus 1997 een verdere wijziging van de Ziekenfondswet
(ZFW) in werking. In samenhang met de invoering van een vergoedingsfaciliteit
op grond van de Wet op de studiefinanciering werd daarbij de mogelijkheid
van gratis medeverzekering voor nieuw aankomende studenten, afgesloten. Degenen
die al eerder met hun studie begonnen zijn en die medeverzekerd zijn, kunnen
dat blijven voor de rest van hun studie. Uiteindelijk zullen na verloop van
de gemiddelde studieduur van vier jaar ongeveer 185 000 mensen minder
gratis medeverzekerd zijn.Het nu voorliggende wetsvoorstel vormt het sluitstuk van het aan uw Kamer
aangekondigde pakket van maatregelen tot herstructurering van de ziekenfondsverzekering.In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel werd al gesteld dat
deze herstructurering zeker niet het laatste woord zal zijn in de discussie
over de vormgeving van het stelsel van ziektekostenverzekering. Die uitspraak
is inmiddels waar gebleken. Hoewel, zoals gezegd, het voorliggende wetsvoorstel
slechts een beperkte strekking heeft en beslist geen fundamentele herziening
van het totale stelsel van ziektekostenverzekering ten doel heeft, wordt toch
al bij deze gelegenheid door vrijwel alle fracties meer of minder vergaand
ingegaan op aspecten van een nieuw stelsel van ziektekostenverzekering. Voor
deze benadering bestaat uiteraard begrip. De ziektekostenverzekering en de
manier waarop we daaraan in Nederland met z'n allen vorm willen geven is nu
eenmaal een onderwerp dat de meesten van ons rechtstreeks raakt en alleen
daarom al de nodige politieke aandacht verdient. In dit verband is de vraag
relevant of het voorliggende wetsvoorstel verstorend kan werken op de vormgeving
van een eventueel nieuw stelsel van ziektekostenverzekering in
die zin dat nu mensen in een bepaalde verzekeringsvorm worden gedwongen om
die in de toekomst wellicht weer evenzeer gedwongen te moeten verlaten.De vrees voor een zodanig jo-jo-effect lijkt niet gegrond. Het «blijf
zitten waar je zit»-beginsel impliceert in zijn aard al dat mensen niet
heen en weer geschoven worden. De in dit verband voorgestelde keuzemogelijkheden
om de ziekenfondsverzekering te verlaten dan wel om daarin te worden opgenomen
zijn alle op basis van vrijwilligheid zodat ook hier geen sprake kan zijn
van een gedwongen heen en weer schuiven.Aandacht wordt ook gevraagd voor de toekomstige verzekeringspositie van
uiteenlopende categorieën van personen, anders dan die waarop dit wetsvoorstel
betrekking heeft, zoals kleine zelfstandigen en andere personen, jonger dan
65 jaar.Veel van de vragen die hierover naar voren zijn gebracht raken in feite
aan de discussie over een eventuele hervorming van het stelsel van ziektekostenverzekering.
In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel is het voornemen van de
regering vermeld om over deze aangelegenheid in het najaar van 1997 een afzonderlijke
nota aan de Tweede Kamer voor te leggen. Hierin zal worden aangegeven welke
knelpunten in het stelsel van ziektekostenverzekering nog resteren en zo mogelijk
zullen daarbij oplossingsrichtingen worden aangegeven. Inmiddels is aan uw
Kamer bericht dat deze nota u in de loop van december 1997 zal bereiken. Gezien
deze procedure en het uw Kamer bekende gegeven dat tussen de politieke groeperingen
waarop de huidige regering steunt geen overeenstemming bestaat over de vormgeving
van een eventueel nieuw stelsel van ziektekostenverzekering, is het op dit
moment niet mogelijk een concreet regeringsstandpunt te formuleren op terzake
strekkende vragen van onderscheiden fracties. Voor de oordeelsvorming over
het voorliggende wetsvoorstel behoeft dat geen hinderpaal te zijn omdat de
daarin voorgestelde maatregelen toch primair gezien moeten worden binnen de
samenhang van het vigerende stelsel van ziektekostenverzekering. Daarbij verdient
tevens overweging dat met de realisering van welke omvangrijke stelselhervorming
dan ook meerdere jaren gemoeid zullen zijn, zoals ook wordt aangegeven in
de nota «Van harte beterschap», die de fractie van D66 uitbracht
over een nieuw stelsel van ziektekostenverzekering (paragraaf 5.7, blz.46).
Zonder de resterende knelpunten te willen onderschatten wordt er in dit verband
een beroep op de Kamer gedaan het betere niet de vijand van het goede te laten
zijn.Terzijde kan hier met betrekking tot de vraagstelling van de fractie van
de PvdA over de cijfermatige correctheid van laatstgenoemd rapport worden
vermeld dat de daarin vermelde gegevens zijn gebaseerd op berekeningen die
door de Ziekenfondsraad zijn uitgevoerd. In het algemeen kan de nodige gedegenheid
aan berekeningen van deze Raad niet worden ontzegd. Dat laat uiteraard onverlet
dat de inhoud van het genoemde rapport voor rekening blijft van de opsteller
daarvan. Met inachtneming van de onmogelijkheid om thans in concreto in te
gaan op vragen die zijn gesteld met betrekking tot de vormgeving van een eventueel
toekomstig stelsel van ziektekostenverzekering, zal in de hierna volgende
vraagsgewijze reactie op het verslag zo volledig mogelijk worden ingegaan
op alle aspecten die door de onderscheiden fracties naar voren zijn gebracht.Veel fracties hebben vragen gesteld over de relatie tussen het voorliggende
wetsvoorstel en de Zvo-regeling.De Zvo-regeling voorziet in een tegemoetkoming in de ziektekosten (waaronder
begrepen de premiekosten) van actieve en postactieve ambtenaren die particulier
tegen ziektekosten verzekerd zijn en voorzover deze ziektekosten een in de
regeling vastgestelde drempel overschrijden. De Zvo-regeling is in hoge mate
afgestemd op de ZFW. Dit geldt zowel voor het vergoedingenpakket
(inhoudelijk afgestemd op de standaardpolis) als voor de drempel (afgestemd
op de ZFW). Die drempel bestaat uit een procentueel en een nominaal deel.
De procentuele drempel bestaat uit de som van het werknemersdeel van de ziekenfondspremie,
verhoogd met een opslag gelijk aan het effect van de fiscale bijtelling van
het werkgeversdeel van de ziekenfondspremie (1997: 3,1%). De nominale drempel
is gelijk aan de gemiddelde nominale premie die ziekenfondsverzekerden verschuldigd
zijn (1997: f 216,–). Hiermee wordt bereikt dat de Zvo-drempel
gelijk is aan de prijs die de actieve ziekenfondsverzekerde betaalt voor die
verzekering. Van oudsher wordt in de Zvo-regeling geen onderscheid gemaakt
tussen actieve en postactieve ambtenaren; voor beide geldt dezelfde drempel.
Dit in tegenstelling tot de postactieve ziekenfondsverzekerde die bij gebreke
van een werkgever niet alleen het werknemersdeel (1997: 1,35%) maar ook het
werkgeversdeel (1997: 5,55%) zelf betaalt. Dit verschil is de reden waarom
de Zvo-gerechtigde die ouder is dan 65 jaar gunstiger uit is dan een ziekenfondsverzekerde
die ouder is dan 65 jaar. Dit voordeel kan voor de Zvo-belanghebbende, afhankelijk
van persoonlijke omstandigheden, oplopen van f 1000,– tot meer
dan f 2000,– per jaar. (Voor meer uitgebreide informatie zij verwezen
naar de brief aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal van
7 april 1997 (kamerstukken I, 1996/97, 25 062, nr. 110c).De vraag van de leden van de SP-fractie, waarom de Zvo-regeling zoveel
gunstiger uitwerkt dan de ziekenfondsverzekering is hiermee beantwoord. Dit
geldt impliciet ook voor de veronderstelling van de leden van de PvdA-fractie
dat het voordeel mogelijk is gelegen in een onbedoeld belastingvoordeel. Het
antwoord daarop luidt ontkennend.Voorts vragen de leden van de PvdA- en D66-fracties waarom er niet voor
is gekozen om de Zvo-regeling open te stellen voor ziekenfondsverzekerden
in plaats van de voorgestelde (duurdere) mogelijkheid van opting out.In dit verband is het van belang op te merken dat de Zvo-regeling een
zogenoemde arbeidsvoorwaardelijke regeling is. Dit betekent dat de overheid
daarin niet rechtstreeks kan ingrijpen. Dit nog los van het punt dat de Zvo-regeling
vanwege de afstemming daarvan op de ZFW het uitdrukkelijk niet toelaat dat
aan ziekenfondsverzekerden een tegemoetkoming wordt toegekend.De leden van de fractie van D66 wijzen erop dat in het kader van de Wet
Van Otterloo een verhoging van de AOW heeft plaatsgevonden. Zij vragen zich
af of indien dit effect zou hebben doorgewerkt naar de Zvo-regeling er dan
ook nog opting-out zou hebben plaatsgevonden. Hiertoe het volgende:Onderdeel van de Wet Van Otterloo is geweest een beëindiging van
de gereduceerde vaststelling van de ziekenfondspremie over het AOW-inkomen
en de premie voor de standaardpakketpolis voor personen van 65 jaar of ouder,
met gelijktijdige compensatie van de daarvoor optredende inkomenseffecten
via een verhoging van de AOW. Wanneer de Zvo-drempel gebaseerd zou zijn op
de verhoogde ziekenfondspremie voor personen van 65 jaar of ouder dan zou
het niet uitmaken of men ziekenfondsverzekerd is danwel particulier verzekerd
met een op die ziekenfondspremie gebaseerd Zvo-recht. De praktijk is evenwel
dat de Zvo-drempel, zoals hiervoor beschreven, is gebaseerd op de ziekenfondspremie
van een actieve werknemer. Deze problematiek is enige malen onderwerp van
overleg geweest van de Minister van Binnenlandse Zaken met de Centrales van
overheidspersoneel. Ook hier geldt immers dat een wijziging of afschaffing
van de regeling slechts mogelijk is in overeenstemming met de centrales van
overheidspersoneel. Zoals hiervoor beschreven betekent de overgang van Zvo-gerechtigden
naar het ziekenfondsregime dat zij er aanzienlijk in inkomen op
achteruitgaan. Het is evident dat een optrekking van de Zvo-drempel tot het
niveau van de ziekenfondspremie voor 65-plussers hetzelfde effect genereert.
Desgevraagd hebben de centrales van overheidspersoneel een en andermaal aangegeven
dat een inkomensachteruitgang van meer dan 1% voor hen niet bespreekbaar is,
terwijl anderzijds de betrokken overheidswerkgevers budgettaire neutraliteit
na streven. Dit betekent dat een eventuele overeenstemming met de centrales
van overheidspersoneel alleen ten koste van een aanzienlijke financiële
inspanning van de zijde van de overheid mogelijk zou zijn.In antwoord op de betreffende vraag van de leden van de PvdA-fractie zij
vermeld dat sedert de inwerkingtreding van de Wet van Otterloo in 1994 naar
schatting 60 000 voorheen Zvo-gerechtigden verplicht zijn geweest om
over te stappen naar de ziekenfondsverzekering. De besparing die tot nu toe
bij de DZvo bedroeg f 40 mln. Als gevolg van de in het wetsvoorstel voorziene
eenmalige terugkeermogelijkheid ontstaat voor al deze mensen de mogelijkheid
terug te keren in de particuliere verzekering met herleving van hun Zvo-rechten.
Als gevolg hiervan kunnen bij de DZvo extra kosten ontstaan ter grootte van
de eerder opgetreden besparing van f 40 mln, waarin inmiddels is voorzien.De leden van de fracties van PvdA, D66, CDA en RPF vragen of gegarandeerd
kan worden dat de Zvo-rechten van betrokkenen op het moment van terugkeer
in de particuliere verzekering automatisch zullen herleven. Onder verwijzing
naar de brief van de Minister van Binnenlandse Zaken van 18 juni 1997 achten
de leden van de CDA-fractie het niet gewenst het voorliggende wetsvoorstel
af te handelen als niet eerst de toegezegde informatie van de Minister van
Binnenlandse Zaken is verkregen. Ook de leden van de VVD-fractie willen hier
meer van weten.In dit verband kan u, mede namens de Minister van Binnenlandse Zaken worden
gemeld, dat de begin dit jaar onder de vlag van de Raad voor het Overheidspersoneelsbeleid
ingestelde ad hoc ziektekostenwerkgroep zijn werkzaamheden inmiddels heeft
afgerond en zijn rapport aan de Minister van Binnenlandse Zaken en de Raad
heeft aangeboden.Behandeling van het rapport is voorzien in de vergadering van de Raad
van 19 november a.s.. De werkgroep waarin overheidswerkgevers en de centrales
van overheidspersoneel waren vertegenwoordigd heeft in het eerste halfjaar
van dit jaar een verkenning uitgevoerd naar mogelijkheden voor een herinrichting
van het ziektekostenstelsel in de zogenoemde interimsectoren, waaronder de
relatie Zvo en de Wet van Otterloo. De werkgroep heeft geconcludeerd dat het
binnen de beschikbare budgettaire kaders niet mogelijk is de beoogde herinrichting
qua inkomenseffecten zodanig vorm te geven dat de centrales van overheidspersoneel
daarmee zouden kunnen instemmen.Nu het overleg niet heeft geleid tot een wijziging van de Zvo-regeling
wordt de mogelijkheid van terugkeer bepaald door geldende bepalingen.De Zvo-regeling voorziet niet in een tegemoetkoming aan verplicht verzekerden
ingevolge de ZFW; aangezien degenen die van de opting out gebruik maken voortgaan
particulier verzekerd zijn, kunnen zij automatisch in de regeling terugkeren.Ook de mensen die geen gebruik maken van de opting in mogelijkheid, waarvoor
de leden van de SP-fractie de aandacht vragen, zijn niet verplicht ziekenfondsverzekerd
en hebben dus Zvo-recht.De leden van de fracties van de PvdA, het CDA, D66 en de RPF vragen of
ambtenaren die kiezen voor de eenmalige mogelijkheid om de ziekenfondsverzekering
te verlaten, daarna weer een beroep kunnen doen op de zogenoemde Zvo-regeling.Wanneer postactieve ambtenaren ontheffing vragen van de ziekenfondsverzekering
en een particuliere ziektekostenverzekering afsluiten en ook overigens aan
de voorwaarden van de Zvo-regeling voldoen, kunnen zij op die regeling evenals
voorheen een beroep doen. Een eventuele wijziging in de omvang van de Zvo-regeling
kan op zichzelf niet gelden als grond voor herleving van de ziekenfondsverzekering.
Wel blijft uiteraard in die situatie de mogelijkheid open voor betrokkene
om in voorkomend geval gebruik te maken van de «opt-in»-mogelijkheid.Degenen die gebruik kunnen maken van de eenmalige mogelijkheid tot ontheffing
van de ziekenfondsverzekering zullen daartoe gedurende een periode van zes
maanden in de gelegenheid worden gesteld. Dit als antwoord op de desbetreffende
vraag van de leden van de fracties van het CDA en de VVD.In antwoord op de vraag van de leden van de fracties van de VVD, GPV en
SP kan nog worden opgemerkt dat de eenmalige ontheffingsmogelijkheid geldt
voor alle voormalig particulier verzekerden die als gevolg van de Wet Van
Otterloo ziekenfondsverzekerd zijn geworden. Of voormalig particulier verzekerden
weer onder de voorwaarden verzekerd kunnen worden waaronder zij voorheen verzekerd
waren, valt niet te zeggen. Verzekerden zullen zich dan ook terdege moeten
laten informeren over deze mogelijkheid alvorens een beslissing te nemen.
In ieder geval bestaat er een acceptatieplicht voor de standaardpakketpolis.
In de publieksvoorlichting zal hieraan de nodige aandacht worden besteed.
Bij ministeriële regeling zal erin worden voorzien dat indien het verzoek
om van de ziekenfondsverzekering te worden ontheven wordt gehonoreerd de ziekenfondsverzekering
eindigt op de eerste dag van de maand volgend op de maand waarin het verzoek
is gedaan. Veelal zal het mogelijk zijn aanvullende verzekeringen in de nieuwe
situatie voort te zetten of te laten integreren in de particuliere polis.De in het wetsvoorstel veronderstelde omvang van de uitstroom van voormalig
Zvo-gerechtigden, waarnaar de leden van de fractie van het CDA informeren,
is gebaseerd op gegevens van het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Het getal
van 60 000 betreft het aantal postactieve ambtenaren dat sinds de invoering
van de Wet Van Otterloo ziekenfondsverzekerd is geworden.De structurele toename van de WTZ-omslagbijdrage is afhankelijk van het
aantal 65-plussers dat gebruik zal maken van de opting out. De afname van
de MOOZ-omslagbijdrage zal eveneens afhankelijk zijn van het aantal 65-plussers
dat gebruik zal maken van de «opting out». In onderstaande tabel
zijn de MOOZ en WTZ-effecten aangegeven voor een paar scenario's.Structurele effecten op de MOOZ- en WTZ-omslagbijdrage als gevolg van
opting out in guldens per jaar: Aantal
bejaarden dat gebruik maakt van opting outMOOZWTZTotaal10 000f –11f 8f –320 000f –19f 16f –330 000f –28f 25f –340 000f –37f 33f –450 000f –46f 41f –560 000f –55f 49f –6Naar aanleiding van een desbetreffende vraag van de leden van de VVD-fractie
wordt opgemerkt dat een latere inwerkingtreding van het voorliggende wetsvoorstel
dan de voorziene datum van 1 januari 1998 op zich geen gevolgen heeft voor
de WTZ en de MOOZ. Naarmate de inwerkingtreding echter op een later tijdstip
komt te liggen wordt het moeilijker om met de effecten daarvan in de MOOZ-bijdrage
per 1 januari 1998 rekening te houden. De vaststelling van het bedrag dat
in het kader van de MOOZ dient te worden omgeslagen, dient namelijk per 1
januari bepaald te zijn.De vraag van de leden van de PvdA-fractie of de vermindering van de Rijksbijdrage
KPZ die mogelijk werd door invoering van de Wet Van Otterloo, als financiering
is gebruikt voor het afschaffen van de vermogenstoets in de bejaardenoorden
kan bevestigend worden beantwoord. De leden van de fractie van de PvdA willen weten waarom er naast de referte-eis
voor de continuering van de ziekenfondsverzekering na het bereiken van de
leeftijd van 65 jaar geen nadere eisen worden gesteld conform het nieuwe artikel
3c, derde lid, van de ZFW.Hiertoe is niet besloten omdat het hanteren van een inkomenscriterium
zoals dat van het voorgestelde artikel 3c, derde lid, van de ZFW, niet verenigbaar
is met het tegelijkertijd toepassen van het beginsel «blijf zitten waar
je zit».De leden van de fracties van PvdA en SGP informeren naar de achtergrond
van de omstandigheid dat in de ziekenfondsverzekering een relatief groot aantal
personen is opgenomen met een belastingplichtig inkomen dat hoger is dan de
voor deze verzekering tot op heden geldende inkomensgrens voor de verzekering
van AOW-gerechtigden.Het inkomensbegrip in de ZFW dat bepaalt of iemand wel of niet onder de
ziekenfondsverzekering valt, is beperkt tot inkomen uit of in verband met
arbeid en bepaalde uitkeringen. Dat betekent dat er Ziekenfondsverzekerden
zijn die naast het inkomen uit arbeid of uitkering nog beschikken over andere
inkomstenbronnen. Het komt bij voorbeeld voor dat werknemers naast hun baan
nog een zelfstandige onderneming hebben. Alleen de inkomsten uit de baan of
de uitkering tellen mee voor de ZFW. Na het 65ste jaar bleef deze persoon
ziekenfondsverzekerd omdat alleen de inkomsten uit of in verband met arbeid
hebben meegeteld bij de verzekering ingevolge de ZFW. De veronderstelling
van de leden van de fractie van de PvdA dat er gepensioneerde ziekenfondsverzekerden
zijn met een belastingplichtig inkomen dat boven de inkomensgrens ligt, is
dus juist.In antwoord op een in dit verband gestelde vraag van de leden van de fractie
van het CDA moet worden gemeld dat geen inzicht bestaat in het aantal personen
waarover het in deze situatie kan gaan noch in de omvang van het belastingplichtig
inkomen van de betrokken groep van personen.De leden van de fractie van de PvdA vragen waarom er bij de zogenoemde
«opt-in» constructie gekozen is voor het belastbaar gezinsinkomen
terwijl er in de sociale verzekering de trend bestaat om naar het individuele
inkomen te kijken. Ook de leden van de fractie van D66 vragen in dit verband
waarom niet twee verschillende grenzen zijn geformuleerd. Eén voor
alleenstaanden en één voor twee- of meerpersoonshuishoudens.De regering heeft ervoor gekozen om door de «opt-in»-bepaling
slechts die personen in de gelegenheid te stellen om ziekenfondsverzekerd
te worden die over een gering inkomen beschikken. Door ook het inkomen van
de partner in aanmerking te nemen, wordt bereikt dat van de mogelijkheid
tot toetreden tot de ziekenfondsverzekering uitsluitend gebruik kan worden
gemaakt door leefeenheden met een gering (gezamenlijk) inkomen en draagkracht.
Samenwonenden zijn in de ZFW gelijkgesteld aan gehuwden, waarmee tevens antwoord
is gegeven op de desbetreffende vraag van de leden van de fractie van de Groep
Nijpels. Dat er bij de beoordeling of een persoon van 65 jaar of ouder toetreedt
tot de ziekenfondsverzekering het belastbaar inkomen wordt gehanteerd, vindt
zijn grond in het feit dat de regering het aangewezen acht om in het geval
van degenen die niet eerder aan de sociale ziektekostenverzekering hebben
bijgedragen alle inkomensbestanddelen in aanmerking te nemen bij de beoordeling
van dat recht. Zoals in de memorie van toelichting op bladzijde 8 is vermeld,
heeft de regering voor de vraag welk inkomensbegrip dient te worden gehanteerd
bij de toepassing van de «opt-in»-constructie, het volgende overwogen.
Om een voldoende maatschappelijk draagvlak te creëren voor het opnemen
in een sociale ziektekostenverzekering van groepen van personen die nimmer
hebben bijgedragen aan de solidariteit binnen die verzekering, is het een
voorwaarde dat zonder twijfel vaststaat dat betrokkenen niet over inkomensbestanddelen
beschikken die buiten beschouwing blijven bij de beoordeling van de toetreding
tot de sociale verzekering. Het tot op heden in de ziekenfondsverzekering
gebruikelijke inkomensbegrip is in dit verband niet voldoende aanvaardbaar,
omdat daarbij uitsluitend wordt gekeken naar inkomen uit arbeid of uit vroegere
arbeid, verricht in dienstbetrekking. Personen die bij het bereiken van de
65-jarige leeftijd particulier verzekerd zijn, zijn voor wat betreft hun inkomen
in een aantal gevallen niet of niet uitsluitend aangewezen op pensioenen die
zijn opgebouwd met arbeid in dienstbetrekking. Niet zelden is er bij deze
categorie van personen sprake van rente-inkomsten of inkomsten uit lijfrenten.
De regering acht het aangewezen alle zodanige inkomensbestanddelen in aanmerking
te nemen bij de toepassing van de «opt-in»-constructie. Daarom
is gekozen voor de toepassing van het begrip «belastbaar gezinsinkomen».
Hieronder wordt verstaan het gezamenlijke belastbare inkomen in de zin van
de Wet op de inkomstenbelasting van de potentiële ziekenfondsverzekerde
en zijn eventuele partner. Inhoudelijk wordt hiermee aangesloten aan het gestelde
in het rapport van de commissie Derksen «Armoede en armoedeval; de rol
van inkomensafhankelijke regelingen».Zowel de leden van de fracties van de PvdA, de VVD als D66 informeren
waarom er in het wetsvoorstel niet voor gekozen is om personen met een hoog
inkomen, uit de ziekenfondsverzekering te verwijderen.Ofschoon met de in dit verband door de leden van de D66-fractie gebruikte
uitdrukking «met een grove kam door de verzekering gaan» lijkt
te worden gesuggereerd dat het «uitzuiveren» van mensen met een
belastbaar inkomen boven een bepaalde grens in uitvoeringstechnische zin gezien
kan worden als een eenvoudige aangelegenheid impliceert zulks wel een fundamentele
wijziging van het systeem van een loongerelateerde naar een inkomensgerelateerde
verzekering. In de memorie van toelichting is al aangegeven dat de moeilijkheden
die in dit verband opdoemen van een zodanig gehalte zijn dat hiertoe niet
op korte termijn kan worden overgegaan.Daar komt bij dat een zodanige systeemverandering de strekking van het
voorliggende wetsvoorstel in aanzienlijke mate te boven zou gaan. Vergelijkbare
bezwaren gelden met betrekking tot de door de leden van de fractie van de
PvdA genoemde overweging om personen die vermogensbelasting betalen van de
ziekenfondsverzekering uit te sluiten. In de praktijk zal het bijvoorbeeld
kunnen gaan om een echtpaar wier huis na 30 jaar vrij valt van hypotheek.
Gelet op de stijging van de onroerend goed prijzen in de afgelopen jaren zal
het bezit van een gemiddelde rijtjeswoning al gauw verplichten tot het betalen
van vermogensbelasting. Maar zijn dat nu mensen die niet in de ziekenfondsverzekering
thuis horen? In antwoord op de vraag die de leden van de fractie van D66 hierbij stellen
of de regering vindt dat personen met een inkomen boven respectievelijk f 39 000,–
(alleenstaanden) en f 50 000,– (meerpersoonshuishoudens) als
miljonair kunnen worden aangeduid, kan worden verwezen naar de memorie van
toelichting waar wordt gesteld dat in dit verband sprake is van mensen met
een hoog belastbaar inkomen. Hoewel het inmiddels ontstane spraakgebruik dit
wel suggereert, hoeft het in deze gevallen geenszins om echte miljonairs te
gaan.De leden van de fracties van het CDA en de RPF vragen zich af of er door
het hanteren van verschillende inkomensbegrippen voor enerzijds degenen die
verzekerd zijn op grond van het «blijf zitten waar je zit»-principe
en anderzijds voor particulier verzekerden die opteren voor de ziekenfondsverzekering
geen sprake is van nieuwe ongelijkheden. Zij verwijzen in dit verband naar
de opmerking van de Ziekenfondsraad in advies nummer 745 over het meten met
twee maten.De opmerking van de Ziekenfondsraad waaraan wordt gerefereerd had betrekking
op een andere maatregel dan die welke uiteindelijk in de tekst van de wet
is opgenomen. In het huidige wetsvoorstel geldt het «blijf zitten waar
je zit»-beginsel zonder enige inkomenstoets. Van de ongelijkheid van
behandeling die door genoemde leden wordt verondersteld is derhalve in het
voorliggende wetsvoorstel geen sprake meer. Het belastbaar inkomen speelt
alleen nog een rol bij de «opt-in»-mogelijkheid voor particulier
verzekerden. Dat alleen personen met een belastbaar (gezins-)inkomen van minder
dan f 38 300,– kunnen toetreden tot de ziekenfondsverzekering
en degenen die ziekenfondsverzekerd blijven een (veel) hoger inkomen kunnen
hebben, is te rechtvaardigen vanuit het standpunt dat aan hen die nimmer hebben
bijgedragen aan de ziekenfondsverzekering alleen dan de mogelijkheid moet
worden geboden om in de sociale ziektekostenverzekering te worden opgenomen
wanneer zij slechts de beschikking hebben over een gering (gezins-)inkomen.De leden van de fracties van het CDA en D66 willen weten of de mogelijkheid
is onderkend dat een belastingplichtige zijn belastbaar inkomen zodanig kan
manipuleren dat hij daardoor kan toetreden tot de ziekenfondsverzekering.Het antwoord op deze vraag luidt bevestigend. Overigens is er vooralsnog
geen reden om aan te nemen dat er in dit verband in een betekenende mate gemanipuleerd
zal gaan worden met het belastbaar inkomen.De leden van de PvdA-fractie stellen in dit verband de vraag waarom in
het wetsvoorstel wordt gekozen voor het begrip belastbaar inkomen en niet
voor een ander inkomensbegrip.De reden voor deze keuze vloeit voort uit de wens van de regering om in
nieuwe regelingen waarin inkomensgrenzen worden gehanteerd zoveel mogelijk
aan te sluiten bij de aanbevelingen uit het eerder genoemde rapport van de
commissie Derksen. Een keuze voor het inkomensbegrip dat destijds bij de vrijwillige
verzekering heeft gegolden, ligt tegen deze achtergrond niet voor de hand.Er zal voor het eerst in de ziekenfondsverzekering ervaring kunnen worden
opgedaan – zij het op zeer beperkte schaal – met het begrip belastbaar
inkomen. Deze ervaring kan eventueel worden gebruikt bij een mogelijke discussie
over de invoering van een inkomensgerelateerde ziekenfondsverzekering.Op vragen van de leden van de fracties van het CDA, VVD en D66 naar de
zogenoemde «opt-in» procedure, wordt het volgende opgemerkt. De
bepaling die het mogelijk maakt om onder bepaalde voorwaarden te opteren voor
de ziekenfondsverzekering is geen tijdelijke maatregel; dit als antwoord op
een desbetreffende vraag van de leden van fractie van de VVD. Nadat een persoon
van 65 jaar of ouder een verzoek bij het ziekenfonds indient,
wordt beoordeeld of hij aan de eisen voor de verzekering voldoet. Er vindt
eenmalig een toetsing van het inkomen plaats. Ten aanzien van degene die is
toegelaten tot de verzekering, gelden alle rechten en verplichtingen van de
ziekenfondsverzekering. Dit houdt onder meer in dat betrokkene verplicht is
tot premiebetaling en dat het hem niet vrij staat de verzekering naar eigen
goeddunken te beëindigen.Er vindt daarna geen toetsing van het inkomen meer plaats. In het algemeen
zullen er zich bij personen van 65 jaar of ouder nauwelijks of geen fluctuaties
in het inkomen voordoen. Is een betrokkene eenmaal toegelaten tot de ziekenfondsverzekering
dan komt er daarna geen verandering meer in die situatie. Het voornemen is
om in de ministeriële regeling op grond van het voorgestelde artikel
3c, derde lid, van de ZFW te bepalen dat voor de beoordeling of een persoon
van 65 jaar of ouder toegelaten kan worden tot de ziekenfondsverzekering het
inkomen over het tweede kalenderjaar voorafgaande aan het jaar waarin het
verzoek tot toelating wordt gedaan in aanmerking wordt genomen. In het geval
van 65, 66 en 67-jarigen zal hiervan worden afgeweken omdat de gegevens over
het inkomen van twee jaar terug van deze groepen van personen geen goed beeld
geven van de inkomenssituatie die na het bereiken van de 65-jarige leeftijd
optreedt.In antwoord op de vraag van de leden van de RPF-fractie voeg ik daaraan
toe dat dit zowel voor een één- als voor een meerpersoonshuishouden
geldt.Naar aanleiding van een terzake strekkende vraag van de leden van de CDA-fractie
wordt opgemerkt dat de verschillen in de omvang van de MOOZ inderdaad worden
verklaard door de uitstroom van verzekerden jonger dan 65 jaar waarin wordt
gerefereerd in de eerder genoemde nota van D66. Door de uitstroom van verzekerden
jonger dan 65 jaar neemt de oververtegenwoordiging van ouderen in de ZFW toe
en daarmee stijgt de MOOZ-bijdrage.De leden van de fracties van VVD en RPF merken terecht op dat met dit
wetsvoorstel de tweezijdige werking van de Wet Van Otterloo wordt verlaten.
Het wetsvoorstel leidt er in beginsel toe dat iedereen bij het bereiken van
de leeftijd van 65 jaar zijn verzekeringspositie ziet gecontinueerd. In antwoord
op een hierover gestelde vraag door de leden van de fractie van D66 kan worden
bevestigd dat de verzekeringssituatie wordt gecontinueerd zonder dat een inkomenstoets
plaatsvindt.Particulier verzekerden van 65 jaar en ouder met een inkomen van meer
dan f 38 300,– en waarvan slechts een klein deel bestaat uit
inkomen uit of in verband met arbeid kunnen in tegenstelling tot de huidige
situatie niet meer ziekenfondsverzekerd worden. Hiermee wordt de zogenoemde
«miljonairsproblematiek» tegengegaan, waaraan door de leden van
de fracties van PvdA, VVD, D66 en Groep Nijpels wordt gerefereerd. Die problematiek
kwam er in essentie op neer dat personen met een hoog inkomen die voor het
bereiken van de leeftijd van 65 jaar niet ziekenfondsverzekerd waren, na het
bereiken van de leeftijd van 65 jaar toch ziekenfondsverzekerd werden. Daarbij
ging het niet altijd om «echte» miljonairs maar om mensen met
een relatief hoog inkomen. Als gevolg van dit wetsvoorstel kunnen zodanige
personen in het vervolg niet meer toetreden tot de ziekenfondsverzekering.Dat er door dit wetsvoorstel in de ziekenfondsverzekering voor personen
jonger en ouder dan 65 jaar verschillende regimes bestaan is geen nieuwe ontwikkeling.
Onder meer door jurisprudentie is dit verschil gerechtvaardigd gebleken. Het
met dit wetsvoorstel beoogde gevolg acht de regering bepaaldelijk geen nadelige
invloed te hebben op de doorzichtigheid van het stelsel in zijn geheel; in
tegendeel het «blijf zitten waar je zit»-beginsel
is van een zodanig eenvoudige aard dat dit de doorzichtigheid ten goede komt.Op een desbetreffende vraag van de leden van de fractie van de VVD wordt
opgemerkt dat ook in het geval dat het belastbaar gezinsinkomen ligt boven
de loongrens de partners na het bereiken van de leeftijd van 65 jaar aangewezen
blijven op de verzekeringsvorm waarop zij daarvoor waren aangewezen. Dit houdt
enerzijds in dat mensen die bij het bereiken van de 65 jaar ziekenfondsverzekerd
zijn dat ook daarna blijven anderzijds natuurlijk ook dat mensen die bij het
bereiken van die verzekering niet ziekenfondsverzekerd zijn, dat ook niet
kunnen worden.De leden van de fractie van de VVD hebben het juist dat een van de conclusies
van het EIM is dat de heffing van ziekenfondspremie over het belastbaar inkomen
mogelijk is. Op de vraag van de leden van de fracties van VVD, D66 en de GPV
waarom in geval van ziekenfondsverzekering van personen die na de 65-jarige
leeftijd tot de ziekenfondsverzekering toetreden en waarbij het belastbaar
inkomen reeds is vastgesteld, er niet voor gekozen is om ook dat inkomen voor
de premieheffing in aanmerking te nemen refereer ik aan het terzake gestelde
op bladzijde 14 van de memorie van toelichting op het wetsvoorstel. Daarin
is opgemerkt dat indien het belastbaar inkomen tevens als premieheffingsgrondslag
in aanmerking zou worden genomen er twee verschillende premieregimes op personen
van 65 jaar en ouder van toepassing zouden zijn, te weten een regime voor
de categorie «blijf zitten waar je zit», waarvoor het AOW- en
bedrijfspensioen premieheffingsgrondslag is en een regime voor personen die
na de 65-jarige leeftijd tot de ziekenfondsverzekering toetreden waarbij het
belastbaar inkomen premieheffingsgrondslag is. Dit onderscheid in premieheffingsgrondslagen
acht de regering uit het oogpunt van gelijke behandeling niet gewenst. Een
gelijke behandeling zou kunnen worden gerealiseerd door voor alle verzekerden
een premieheffing op grondslag van het belastbaar inkomen in te voeren. Op
individueel niveau zou de invoering van een zodanig systeem leiden tot wijzigingen
van de koopkracht die op grond van de thans beschikbare gegevens niet voorspelbaar
zijn. Op grond van deze overweging heeft de regering er van af gezien een
dergelijke premieheffingsgrondslag in deze fase in te voeren.De leden van de D66-fractie vragen waarom bepaalde uitkeringsgerechtigden
jonger dan 65 jaar de mogelijkheid hebben gekregen om te kiezen voor «opting-out»
terwijl ziekenfondsverzekerden ouder dan 65 jaar deze mogelijkheid niet krijgen.Binnen het kader van de verzekering ingevolge de ZFW moet voorzichtig
worden omgegaan met de mogelijkheid van «opting-out» omdat deze
mogelijkheid gevaarlijk kan zijn voor het draagvlak van een sociale ziektekostenverzekering.
Niettemin hoeft een dergelijke mogelijkheid niet op voorhand te worden afgewezen.
In dit verband kan worden gewezen naar de bestaande mogelijkheden voor bepaalde
categorieën van personen jonger dan 65 jaar. Omdat op dit ogenblik geen
inzicht bestaat in de mogelijke effecten van een zodanige «opting-out»
voor personen van 65 jaar en ouder wordt daartoe in het kader van dit wetsvoorstel
geen voorstel geformuleerd.In antwoord op een vraag van de leden van de fractie van D66 of alle particulier
verzekerden van 65 jaar of ouder kunnen kiezen voor ziekenfondsverzekering
of dat deze mogelijkheid alleen geldt voor degenen die met ingang van 1 januari
1998, de leeftijd van 65 jaar hebben bereikt, kan worden geantwoord dat deze
keuzemogelijkheid geldt voor alle particulier verzekerden bij of na het bereiken
van de 65 jarige leeftijd. Voorwaarde is dat het belastbaar gezinsinkomen
niet hoger is dan de in dit verband vastgestelde grens.De vraagstelling van de leden van de fracties van D66 en RPF omtrent de
mogelijkheid van opting-in voor personen jonger dan 65 jaar, valt buiten het
bestek van de doelstelling van het voorliggende wetsvoorstel. In het begin
van deze nota is al aangegeven dat op dit moment geen regeringsstandpunt kan
worden geformuleerd met betrekking tot overwegingen die een fundamentele wijziging
van het stelsel van ziektekostenverzekering impliceren.De leden van de D66-fractie kunnen uit de memorie van toelichting niet
opmaken welke instantie zal beslissen over de hoogte van het belastbaar inkomen
voor de «opt-in»-mogelijkheid. Voorts vragen zij in hoeverre de
regering het toelaatbaar acht dat ziekenfondsen zullen beschikken over de
inkomensgegevens van hun verzekerden.Het wordt ongewenst geacht dat ziekenfondsen kunnen beschikken over gedetailleerde
gegevens betreffende het inkomen van verzekerden. Dat laat onverlet dat ziekenfondsen
wel op de hoogte moeten zijn van de uiteindelijke hoogte van het inkomen van
de desbetreffende verzekerde, onder meer bij de inschrijving en de latere
controle op de rechtmatigheid daarvan. Dit gegeven is noodzakelijk voor de
inschrijving als verzekerde werknemer. Met betrekking tot de «opt-in»-mogelijkheid
is dit gegeven noodzakelijk bij de beslissing iemand toe te laten tot de ziekenfondsverzekering.
Deze gegevens worden het ziekenfonds aangeleverd door de verzekerde zelf op
basis van de vaststelling van het belastingplichtig inkomen, die door de belastingdienst
is verricht.De leden van de fractie van D66 informeren naar het effect voor de WTZ
van de «opting-out»-mogelijkheid voor bepaalde uitkeringsgerechtigden
jonger dan 65 jaar.Een effect op de WTZ wordt niet voorzien omdat met het wetsvoorstel geen
nieuwe maatregel wordt voorgesteld. Het gaat om het permanent maken van het
tot op heden tijdelijke maatregel. De betrokken categorie van personen maakt
derhalve al gebruik van de «opting-out»-mogelijkheid. Het ligt
niet in de lijn der verwachting dat als gevolg van het permanent maken van
de tot nu toe tijdelijke maatregel meer personen een beroep op deze maatregel
zullen gaan doen. De desbetreffende keuze kan eenmaal worden uitgeoefend;
op een eenmaal gemaakte keuze kan niet worden teruggekomen.Het is de leden van de D66-fractie nog niet duidelijk geworden of particulier
verzekerden die vanaf 1 januari 1998 65 jaar worden en gezien hun inkomen
in het ziekenfonds thuishoren, ziekenfondsverzekerd zullen worden.In het voorliggende wetsvoorstel wordt het «blijf zitten waar je
zit»-beginsel ingevoerd. Het invoeren van dit beginsel strekt ertoe
dat iedereen die ziekenfondsverzekerde is bij het bereiken van de 65-jarige
leeftijd dat ook daarna blijft. Particulier verzekerden van 65 jaar of ouder
kunnen alleen kiezen voor ziekenfondsverzekering indien het belastbaar gezinsinkomen
van deze personen niet hoger is dan de wettelijke vastgestelde inkomensgrens.
Indien iemand is toegelaten tot de verzekering ingevolge de ZFW gelden alle
rechten en verplichtingen van de ziekenfondsverzekering. Het terugkomen op
de keuze voor ziekenfondsverzekering is niet mogelijk. Eenmaal gekozen blijft
gekozen.De leden van de fracties van D66 en de RPF constateren dat medeverzekering
na het bereiken van de 65-jarige leeftijd niet langer mogelijk is. Zij vragen
zich af in hoeverre het logisch is om bij doorvoering van deze
maatregel de medeverzekering in de ziekenfondsverzekering voor personen jonger
dan 65 jaar wel te handhaven.Met het voorliggende wetsvoorstel wordt gewaarborgd dat ieder die ziekenfondsverzekerd
is bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd daarna ziekenfondsverzekerde
blijft. Vanaf de eerste dag van de maand waarin een verzekerde of medeverzekerde
de 65-jarige leeftijd zal bereiken is die persoon – op zelfstandige
titel – verzekerde en premieplichtig. In wezen komt hiermee geen verandering
in de bestaande situatie waarbij ook iedere AOW-gerechtigde zelfstandig verzekerd
en zelfstandig premieplichtig is. Koopkrachtgevolgen zullen derhalve ten opzichte
van de huidige situatie niet aan de orde zijn. Het uitgangspunt hierbij is
dat men vanaf het bereiken van de 65-jarige leeftijd zoveel mogelijk voor
de rest van zijn leven aangewezen is op de verzekeringsvorm die men bij het
bereiken van de 65-jarige leeftijd heeft.Het beëindigen van de medeverzekering voor personen jonger dan 65
jaar zou een wijziging betekenen van de ziekenfondsverzekering die slechts
zijn plaats zou kunnen vinden in een fundamentele hervorming van het gehele
stelsel van ziektekostenverzekering waarin een antwoord wordt gegeven op welke
wijze de desbetreffende categorie van personen in dat geval verzekerd zou
moeten worden.De leden van de RPF-fractie informeren naar de voorlichting van het voorliggende
wetsvoorstel en vraagt of het ministerie van VWS reeds daadwerkelijk met de
voorlichting is gestart of dat de voorlichting zich nog in de voorbereidende
fase bevindt. Verder vragen de leden van de RPF-fractie zich af hoe de voorlichting
zal plaatsvinden en hoe die zal worden gefinancierd.Betreffende het aspect voorlichting is de Ziekenfondsraad verzocht de
uitvoeringsorganisatie op de hoogte te stellen van de plannen en deze reeds
thans een begin te laten maken met de voorbereiding van de noodzakelijke maatregelen
die een goede implementatie van het voorliggende wetsvoorstel per 1 januari
1998 mogelijk zal maken. Met betrekking tot de publieksvoorlichting is de
Raad ervan op de hoogte gesteld dat daarmee niet eerder kan worden begonnen
dan nadat het parlement met het wetsvoorstel heeft ingestemd. Voor voorlichting
hebben zowel de Ziekenfondsraad als het ministerie van VWS een budget beschikbaar.De leden van de fracties van de SGP en SP vragen wat het effect zal zijn
van de verschillende keuzemogelijkheden waarbij betrokkenen die optie mogen
kiezen die voor hun inkomenssituatie het meest gunstig is. De SP-fractie vraagt
zich voorts af of niet het risico bestaat dat deze groep ouderen met een hoge
ziektelast en mogelijk hoge premie voor de particuliere ziektekostenverzekering
eerder overstappen naar de ziekenfondsverzekering terwijl gezonde ouderen
deze keuze mogelijk niet maken.Of iemand gebruik maakt van de verschillende keuzemogelijkheden (de opting-in
65+, opt-out 65+ en opting-out 65–) is afhankelijk van de keuze van
betrokkene zelf. De «opt-in»-mogelijkheid is in het voorliggende
wetsvoorstel opgenomen omdat het voor deze categorie in maatschappelijk opzicht
aanvaardbaar wordt geacht dat betrokkenen worden opgenomen in een sociale
ziektekostenverzekering in plaats van aangewezen te zijn op een particuliere
ziektekostenverzekering. Bij de keuze van personen van 65 jaar of ouder voor
«opting-in» kunnen inderdaad de door de SP-fractie genoemde factoren
een rol spelen.De waarneming van de leden van de SGP-fractie dat de financiële gevolgen
van de verschuivingen in de categorieën van verzekerden voor een belangrijk
deel elkaar opheffen zodat er macro gezien geen financiële effecten zijn,
is inderdaad correct. Alleen de mogelijkheid van de opting out
zou kunnen leiden tot een wezenlijke verschuiving van ziekenfondsverzekerden
naar de particuliere markt. Voorzover een dergelijke verschuiving zich zou
voordoen leidt dat tot minder lasten in de ZFW. Dit betekent dat de procentuele
ZFW-premie tengevolge van een mogelijke uitstroom iets zal dalen. De premie
voor 1998 is al vastgesteld zodat het effect voor zover het zich voordoet
pas in 1999 van invloed zal zijn op de premiestelling van de ZFW.De leden van de GPV-fractie vragen of nog nader onderzoek zal worden verricht
naar de effecten die zouden voortvloeien uit een inkomensgerelateerd verzekeringssysteem.Het ligt in het voornemen een zodanig onderzoek op afzienbare termijn
te doen verrichten maar de uitkomsten daarvan kunnen nog geen deel uitmaken
van de in het vooruitzicht gestelde nota van de regering over de knelpunten
in de ziekenfondsverzekering. Het wordt namelijk gewenst geacht de bevindingen
bij de toepassing van de in dit wetsvoorstel opgenomen «opt-in»-mogelijkheid
eerst te evalueren en de gevolgtrekkingen daarvan te betrekken bij het door
de leden van de GPV-fractie bedoelde onderzoek.De leden van de SP-fractie vragen wat er gebeurt met ziekenfondsverzekerden
die vanwege de Wet Van Otterloo hebben moeten overstappen naar een particuliere
ziektekostenverzekering. Het lijkt de leden van de SP-fractie rechtvaardig
wanneer ook deze mensen de mogelijkheid krijgen op vrijwillige basis weer
toe te treden tot het ziekenfonds.Deze mogelijkheid zou gezien kunnen worden als het spiegelbeeld van de
eenmalige ontheffingsmogelijkheid voor voormalig particulier verzekerden van
65 jaar of ouder. In het wetsvoorstel is een dergelijke mogelijkheid niet
opgenomen omdat niet is gebleken dat hieraan behoefte bestaat in een vergelijkbare
mate als de eenmalige opting-out 65+.De leden van de SP-fractie vragen zich af of de afsluiting van de gratis
medeverzekering voor WSF-studenten niet leidt tot een sterke overcompensatie
van het aantal verzekerden nu er een aanzienlijk lagere instroom van ouderen
in de ziekenfondsverzekering blijkt te zijn dan waar aanvankelijk van werd
uitgegaan.Het is moeilijk om op dit moment al een definitieve opvatting te formuleren
met betrekking tot vorengenoemde vraag. Het is inderdaad zo dat het er naar
uitziet dat er aanzienlijk minder ouderen in de ziekenfondsverzekering stromen
dan waar van was uitgegaan. Omdat de uitstroom van studerenden zich over een
tijdvak van vier jaar zal gaan uitstrekken en er op dit moment nog geen inzicht
is over de aantallen die in dit verband uiteindelijk zullen worden bereikt,
kan nog geen exacte vergelijking worden gemaakt. Daarbij komt dat niet alleen
gekeken moet worden naar de aantallen personen maar ook naar de kostencomponent
en de premieopbrengstcomponent.Naar aanleiding van een desbetreffende vraag van de leden van de SP-fractie
wordt opgemerkt dat zich in het verleden bij de toepassing van de toenmalige
referte-eis, die overeenkomt met de thans voorgestelde, geen problemen hebben
voorgedaan. Er zijn geen omstandigheden bekend op grond waarvan verondersteld
zou moeten worden dat de nieuw voorgestelde referte-eis in de toekomst wel
tot problemen aanleiding zou geven. De categorieën van personen waarop
de referte-eis niet van toepassing is zijn personen die kort voor het bereiken
van de 65-jarige leeftijd uitkeringsgerechtigd en daardoor ziekenfondsverzekerd
zijn geworden. Voorts betreft het de medeverzekerden van de hiervoor bedoelde
uitkeringsgerechtigden. Het onverkort toepassen van de referte-eis
zou betekenen dat deze mensen bij het bereiken van de 65-jarige leeftijd weer
een particuliere ziektekostenverzekering zouden moeten afsluiten. Gezien de
inkomenssituatie van deze groepen, wordt het in maatschappelijk opzicht gewenst
geacht dat betrokkenen ziekenfondsverzekerd blijven.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,F. H. G. de Grave 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25687-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl