Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2002; Verslag algemeen overleg op 11 april 2002 over het Bouwstoffenbesluit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28000-XI, nr. 52

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-05-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28000-XI nr. 52

26-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28000-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 000 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 2002nr. 52VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 26 april 2002De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 11 april 2002 overleg gevoerd met minister
Pronk van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over:– de brief van 3 juli 2000 inzake de uitvoering
van de motie-Udo c.s. (26 200-XI, nr. 43) over de kostencertificering
voor kleine bedrijven in het kader van het Bouwstoffenbeleid (26 800-XI,
nr. 74);– de brief van 21 december 2001 inzake het Bouwstoffenbesluit:
tussenrapportage van de eerste evaluatie (VROM-2001-1286).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Schoenmakers (PvdA) constateert dat
de invoering van en de praktijk rond het Bouwstoffenbesluit moeizaam zijn
verlopen. Dat kan worden verklaard door het feit dat bij bouwwerken veel bouwstoffen
worden gebruikt door zeer veel bedrijven, gericht op veel activiteiten die
weliswaar met elkaar samenhangen maar toch een eigen route hebben. Met het
oog daarop was een gladde, heel goed controleerbare en transparante in- en
uitvoering van het Bouwstoffenbesluit niet te verwachten. Het is meer zaak
om met de inzet van de beste praktische middelen tot het gewenste eindresultaat
te komen. De komende tijd zal alle aandacht moeten uitgaan naar de handhaving
en de certificering. Hij wenst dan ook een speerpunt te maken van het aangekondigde
Meldpunt Handhaving Bouwstoffenbesluit. Zal dat inderdaad per 1 mei 2002
in werking treden? De ontwikkeling van een regeling voor clustercertificatie
door de Stichting Bouwkwaliteit (SBK) dient ook een speerpunt te zijn.Voorts releveert hij dat 80% van de gemeenten niets of veel te weinig
heeft gedaan aan de handhaving van het Bouwstoffenbesluit. Het is wat flauw
om dan te stellen dat de lokale rekenkamer, die straks verplicht is in elke
gemeente, moet nagaan wat doelmatig en rechtmatig is. Het probleem is immers
veelomvattend. De handhaving van het Bouwstoffenbesluit is vaak slechts een
klein deel van de taken van een ambtenaar. Er moet een duidelijke functiebeschrijving
komen voor de handhavingsambtenaar die ook al zijn tijd kan geven aan dat
onderdeel. Als in elke gemeente zo'n ambtenaar zou worden aangesteld tegen
een gemiddelde inschaling van 100 000 gulden per jaar, dan
is duidelijk dat de storting van 30 mln gulden in het Gemeentefonds te weinig
is geweest. Gaat het om structurele middelen? Is het mogelijk om in de aanloopfase
een extra impuls te geven van tussen de 20 à 25 mln euro per jaar,
zodat in de komende vijf jaar wel kan worden gekomen tot een adequate handhaving
van het Bouwstoffenbesluit in de gemeenten? Op zichzelf is het goed om bij
de handhaving een systeem van gele en rode kaarten te gebruiken. Hoe vaak
is in de praktijk al een rode kaart uitgedeeld?De minister constateert dat met de projectgroep bouwstoffenbesluit van
VNO-NCW goed overleg is gevoerd, maar dat blijkt niet uit de brief van VNO-NCW
van 2 april jl. Daarin staat immers dat geen vorderingen worden gemaakt
in het overleg en dat wijzigingsvoorstellen zonder gedachtewisseling worden
afgewezen. Het lijkt de heer Schoenmakers goed als een volgende keer het overleg
niet meer als zodanig kan worden gekarakteriseerd. Er moet sprake zijn van
goed overleg, want zonder de volledige medewerking van de partners worden
de problemen niet opgelost.Vervolgens vraagt hij wanneer de eindrapportages van de deelprojecten
A t/m C van de evaluatie van het Bouwstoffenbesluit te verwachten zijn. Wordt
de gedoogsituatie voor metselmortel per 1 juli 2002 beëindigd of is het
mogelijk dat deze nog wordt verlengd? Wat is de stand van zaken in de discussie
met de branchevereniging ten aanzien van de mobiele brekers? Zijn de vraagstukken
op dit punt inmiddels tot ieders genoegen opgelost, is er een werkbare praktijk
ontwikkeld? Voorts stemt hij in met de zienswijze van de minister inzake de
vaststelling van de sulfaatnorm.Tot slot merkt hij op dat de motie-Udo c.s. tot een goed resultaat heeft
geleid. De certificeringskosten zijn met een factor drie gedaald en dat is
uitstekend. Wordt er verder nog gepoogd om inhoud te geven aan de doelstellingen
van de motie?De heer Mosterd (CDA) onderschrijft van harte
de doelstellingen van het Bouwstoffenbesluit, te weten de bescherming van
de kwaliteit van milieucompartimenten, de vermindering van het gebruik van
primaire grondstoffen en de vermindering van de hoeveelheid te storten afvalstoffen.
Hij ziet ook uit naar de integrale evaluatie van het besluit die voor mei
2002 wordt verwacht.Ook hij constateert dat blijkens de tussenrapportage bij 60% van de gemeenten
de handhaving van het Bouwstoffenbesluit onder de maat is. De klachten van
het bedrijfsleven over de grote verschillen bij de handhaving lijken dan ook
terecht. Van belang is dat de minister snel met de VNG overleg voert om die
situatie te verbeteren. Welke resultaten verwacht de minister daarvan? Als
blijkt dat de gemeenten hun handhavingstaken niet kunnen waarmaken vanwege
de complexheid en de omvang van de problematiek, dan is het wellicht noodzakelijk
om ook de provincies bij de handhaving te betrekken. Dat krijgt voorlopig
zijn voorkeur boven het betrekken van de Inspectie Milieuhygiëne (IMH)
daarbij. Zijn definitieve oordeel op dat punt zal hij kenbaar maken bij de
bespreking van de integrale evaluatie.Vervolgens brengt hij onder de aandacht dat jaarlijks 1 miljoen ton AVI-bodemas,
een restproduct van de verbranding van afvalstoffen dat onder het Bouwstoffenbesluit
valt, wordt geproduceerd. 75% van die bodemas voldoet niet aan de algemene
eisen uit het Bouwstoffenbesluit. Tot 1 januari 2003 valt deze AVI-bodemas
nog onder een bijzondere categorie, maar tot dusver is men er nog niet in
geslaagd om binnen de normen van de algemene categorie te vallen. Wat moet
er dan gebeuren met al die tonnen bodemas die niet aan de eisen voldoen? Hergebruik
is dan niet mogelijk en storten is in strijd met de doelstellingen van het
Bouwbesluit en leidt tot hogere kosten van zo'n 40 mln euro. Op welke wijze
wil de minister daarmee omgaan. Volgens VNO-NCW is het evenwicht in de doelstellingen van het Bouwstoffenbesluit
wat uit balans geraakt. Er is gerede zorg over de spanningen die daaruit voortkomen
voor de markt. Het hergebruik van diverse stoffen, zoals grond, loopt dan
gevaar. Het kan zelfs betekenen dat het imago van de secundaire grondstoffen
afneemt en uitwijkgedrag plaatsvindt in het gebruik van primaire grondstoffen.Daarnaast vraagt de heer Mosterd op welke wijze in de definitieve evaluatie
zal worden omgegaan met de fundering van normen. Nu zijn de normen gefundeerd
op de marginale bodembelasting, maar het is ook mogelijk om te kijken naar
de reële risico's die een bepaalde overschrijding van de marginale norm
met zich brengt. Is de minister daartoe bereid? Wordt bij de normering ook
gekeken naar de Europese criteria en de Europese concurrentiepositie? Molybdeen
schijnt bijvoorbeeld in de omringende landen niet onder dit soort normering
te vallen. Kan daarvoor in nader Europees overleg of via een risicoanalyse
een oplossing worden gevonden? Hij steunt de intentie van de minister om de
voorstellen van de projectgroep bouwstoffenbesluit van VNO-NCW op hun haalbaarheid
te beoordelen.De heer Klein Molekamp (VVD) merkt ook op
dat pas een definitief standpunt kan worden ingenomen als alle evaluatierapporten
zijn uitgebracht. De definitieve besluitvorming kan dan ook pas aan het eind
van 2002 plaatsvinden. Toch is het goed om nu een aantal piketpalen te slaan
en op een aantal punten verduidelijking te krijgen.Hij wijst erop dat uit het veld veel kritiek wordt geleverd op het Bouwstoffenbesluit
als zijnde bureaucratisch, onhandhaafbaar en milieuvervuilend. Het oorspronkelijke
doel was enerzijds het beperken van de afvalberg en anderzijds het beschikbaar
stellen van meer afvalstoffen voor hergebruik zonder dat dit tot milieuschade
leidt. Hij wenst nog dit jaar inzicht van de minister te krijgen in de effecten
van het Bouwstoffenbesluit op het hergebruik. Werkt een verandering van het
Bouwstoffenbesluit positief of negatief uit op de oorspronkelijke hergebruikdoelstelling?
De doelstelling van het hergebruik blijft voor hem onverkort overeind, maar
feit is ook dat het hergebruik in een aantal gevallen tot grote maatschappelijke
discussies heeft geleid, bijvoorbeeld met betrekking tot het gebruik van stoffen
bij de HSL-Zuid bij Breda en het Drachtstervaartproject. Is het ten onrechte
dat die stoffen voor hergebruik in aanmerking komen, of blijkt uit de praktijk
dat die stoffen onvoldoende ingepakt zijn? Als het aan dat laatste ligt, is
de oplossing veel makkelijker te vinden. In dat opzicht sluit hij zich ook
aan bij de vragen van de heer Mosterd over het gebruik van AVI-bodemas. Wat
zijn de gevolgen voor de aanleg van nieuwe stortlokaties als de bodemas niet
meer voor hergebruik in aanmerking komt? Er moet worden nagegaan hoe het hergebruik
beter, milieuvriendelijker en praktisch kan worden toegepast, zonder dat het
in de bureaucratie verzandt.In de optiek van de heer Klein Molekamp is de ingewikkelde regelgeving
ook de belangrijkste reden waarom de handhaving van het Bouwbesluit door de
gemeenten thans onvoldoende plaatsvindt. Is het beschikbaar gestelde bedrag
van 30 mln gulden voldoende en zijn die gelden op een goede en adequate wijze
ingezet? De vraag is ook of (kleine) gemeenten voldoende zijn toegerust voor
de handhaving. Is het niet beter om de handhaving te laten plaatsvinden door
regionale milieudiensten? Heeft de minister over dat aspect van de ingewikkelde
regelgeving met de VNG gesproken? Daar komt bij dat gemeenten vaak ook partij
zijn bij het Bouwstoffenbesluit. Uit de brief van VNO-NCW blijkt ook grote
verontrusting over de handhaving. Men wijst erop dat in de gesprekken met
VROM voorstellen tot verbetering ontbreken. Dat zou jammer zijn, want handhaving
is uit milieuoverwegingen altijd de essentie van regelgeving. Het heeft alleen
maar zin om regels te maken als je ze ook kunt handhaven. Bedrijven die wel
aan de regelgeving voldoen, mogen niet in een nadelige concurrentiepositie
verkeren ten opzichte van bedrijven die niet aan de regelgeving voldoen.Daarnaast constateert de heer Klein Molekamp dat de minister de motie-Udo
c.s. wat enger heeft uitgelegd dan de bedoeling is. De minister concentreert
zich met name op de branches die expliciet in de motie genoemd zijn, terwijl
deze branches volgens de indiener alleen als voorbeeld zijn genoemd. De motie
had dus niet alleen betrekking op de daarin met name genoemde branches, maar
was breder bedoeld. Waarom is bij de certificering nog steeds sprake van een
gebrek aan aanzetten tot verbetering? Is als gevolg van het Bouwstoffenbesluit
sprake van onbedoeld tot stand gekomen grootschaligheid, zoals VNO-NCW stelt?
Tevens krijgt hij graag een reactie van de minister op de normen in het Bouwstoffenbesluit
in relatie tot het ontbreken van een goede risicoanalyse. Wat zijn de effecten
daarvan op het hergebruik? Een beleid dat volledig op preventie is gericht,
pakt in de praktijk immers niet altijd goed uit. Verder wordt bij de overheid
wantrouwen gesignaleerd tegenover de erkende kwaliteitsverklaringen. Als de
overheid twijfelt aan de betrouwbaarheid van dat systeem, dan ontstaat er
frictie en weten de bedrijven niet meer wat zij moeten doen. Wat is de stand
van zaken bij de instelling van het Meldpunt Handhaving Bouwstoffenbesluit?Tot slot informeert de heer Klein Molekamp naar de ontheffing voor baggerspecie
op korte en lange termijn in verband met de verontreiniging met de natuurlijke
stoffen zwavel en arseen. De sulfaatnorm blijft nog steeds een groot probleem.
Als de zaken niet goed worden aangepakt, bestaat het risico dat 5 miljoen
ton menggranulaat wordt afgekeurd. Hoeveel afvalstoffenlokaties moeten er
dan bij komen? Is het juist dat, zoals de BRBS (branchevereniging recycling,
breken en sorteren) stelt, 80% van de Nederlandse bodem niet voldoet aan de
categorie I van het Bouwstoffenbesluit?Antwoord van de ministerDe minister staat met de commissie nog steeds
achter de uitgangspunten van het Bouwstoffenbesluit. Er kan worden vastgesteld
dat in de afgelopen tien jaar het totale hergebruik drastisch is toegenomen
van 12 miljoen ton tot 35 miljoen ton per jaar in het jaar 2000. Hij maakt
zich zorgen over de incidenten die zich ten aanzien van het hergebruik voordoen,
omdat die het totale beleid ondergraven. In dat opzicht heeft ook de overheid
zelf het goede voorbeeld te geven, bijvoorbeeld bij het gebruik van AVI-bodemas.
Er vindt overleg plaats met de sector in hoeverre men bij het hergebruik van
AVI-bodemas na 1 januari 2003 kan voldoen aan de algemene norm. Hij is,
uitgaande van maatschappelijk verantwoord ondernemerschap van de sector, niet
van zins om per 1 januari 2003 de valbijl te laten vallen, maar dat mag
niet betekenen dat de sector dan achterover gaat leunen. Het overleg zal dan
ook scherp worden gevoerd en daarbij zal niet het eerste antwoord van de sector
makkelijk worden geaccepteerd.Voorts deelt hij mede dat de deelprojecten A t/m C van de evaluatie van
het Bouwstoffenbesluit nog deze maand worden afgerond. De Kamer zal de evaluatierapporten
samen met het kabinetsstandpunt nog deze zomer, zo mogelijk in juli, ontvangen.
Ten behoeve van dat kabinetsstandpunt zal de komende twee maanden goed overleg
worden gevoerd met VNO-NCW, de VNG en natuur- en milieuorganisaties. In dat
overleg kan dan ook worden ingegaan op een aantal kanttekeningen uit de brief
van VNO-NCW van 2 april jl. In het najaar kan dan met de Kamer worden
gesproken over dat kabinetsstandpunt. Hij heeft begrepen dat VNO-NCW bij brief
van 2 april jl. aan de Kamer kritiek heeft geuit, maar deze brief heeft
hij pas heden onder ogen gekregen. Het is dan ook van belang dat dergelijke
brieven ook in afschrift naar het ministerie worden gezonden, zodat de beantwoording
aan de Kamer beter kan worden voorbereid. Het Bouwstoffenbesluit kent normen die zijn gebaseerd op het uitgangspunt
van brongericht beleid, hetgeen niet uitgaat van een effectmeting. Dat brongericht
beleid is erop gericht om de milieubelasting zo laag mogelijk te houden. Al
eerder is erop gewezen dat het wederzijds afstemmen van de interventiewaarden
en streefwaarden in het kader van de bodemsanering en de interventiewaarden
en streefwaarden in het kader van het bodembeheer eerste prioriteit krijgt.
In deze interventiewaarden en streefwaarden is wel degelijk rekening gehouden
met risico's en in zoverre is er wel sprake van een zekere risicoanalyse.
Het gaat echter niet aan om wat soepeler te zijn met de toepassing van de
ene stof om winst met betrekking tot de samenstelling van een andere stof
te kunnen verwezenlijken, juist gelet op de blootstellingsrisico's. Bij het
Bouwstoffenbesluit moet uiteindelijk de afweging worden gemaakt tussen de
risico's en milieuconsequenties van het hergebruik van stoffen versus de risico's
en milieuconsequenties van het niet-hergebruiken van stoffen.Met betrekking tot de 80% van de Nederlandse bodem die niet zou voldoen
aan categorie I van het Bouwstoffenbesluit brengt hij onder de aandacht, dat
dit percentage wordt genoemd in een TNO-rapport en is gebaseerd op een theoretische
aanname over het uitlogen van sulfaat. Dat wordt niet als realistisch gekenschetst.
Naar het gedrag van sulfaat en sulfide in de bodem en de consequenties daarvan
voor het grondwater wordt momenteel onderzoek gedaan. In het kabinetsstandpunt
zal hierover extra informatie worden verschaft. De Europese Commissie kijkt
thans naar de milieu-eisen die in de verschillende lidstaten worden gehanteerd.
Het streven is erop gericht om te komen tot een zekere mate van harmonisatie,
hetgeen ook betrekking heeft op molybdeen. De Kamer zal te zijner tijd van
de uitkomst hiervan op de hoogte worden gesteld.De minister wijst erop dat het gemeentelijk toezicht op de uitvoering
en handhaving van het Bouwstoffenbesluit onvoldoende blijkt te zijn. De IMH
bespreekt de resultaten van het onderzoek op dit punt in het regionaal milieuoverleg
met de gemeenten. De IMH zal haar activiteiten op dit punt continueren, maar
dat laat onverlet dat ook wordt geluisterd naar opmerkingen van de gemeenten
zelf over problemen bij de uitvoering. Dat zal dan ook in het kabinetsstandpunt
naar voren komen. Er zal worden opgetreden tegen gemeenten die bij de handhaving
in gebreke blijven. Er zijn echter nog geen rode kaarten uitgedeeld aan gemeenten
of bedrijven, maar op een gegeven moment zal dat wel gebeuren. Met name gemeenten
die blijkens het onderzoek extra tekortschieten, zullen door de IMH zeer nauwlettend
worden gevolgd en worden gemaand om de uitvoering van het Bouwstoffenbesluit
te verbeteren. De Kamer zal hiervan op de hoogte worden gesteld in het halfjaarlijks
verslag over de handhavingsactiviteiten. Het is in dat opzicht inderdaad van
belang dat kleinere gemeenten de handhaving op een professionelere manier
aanpakken via de regionale milieudiensten. Het Bouwstoffenbesluit is wellicht
ingewikkeld en er zal ook worden bekeken of vereenvoudiging mogelijk is, maar
gemeenten weten al geruime tijd hoe het eruit ziet en waarmee zij dus te maken
hebben. Als gemeenten constateren dat zij onvoldoende capaciteit hebben voor
de handhaving, dan kunnen zij zelf besluiten tot het aangaan van samenwerkingsverbanden
in regionale milieudiensten. Deze samenwerking kan mogelijk ook via regelgeving
worden bevorderd en overigens gestimuleerd. Als dan blijkt dat de regelgeving
nog steeds te ingewikkeld is, dan heeft men een punt. De overheid is verplicht
om in beginsel met handhaafbare regelgeving te komen, maar de bestaande handhavingsstructuur
is geen statisch gegeven. Het een werkt op het ander in. Het Meldpunt Handhaving
Bouwstoffenbesluit zal op 15 mei 2002 in werking treden.Volgens minister Pronk is de 30 mln gulden die jaarlijks aan het Gemeentefonds
wordt toegevoegd voor de handhaving van het Bouwstoffenbesluit voldoende,
zo blijkt uit de evaluatierapportage. Het is echter niet altijd even inzichtelijk
hoe deze middelen door de gemeenten zijn ingezet. Er zijn geen
middelen beschikbaar voor de door de heer Schoenmakers gevraagde extra impuls.
De inzet is wel om de bijdrage aan het Gemeentefonds structureel toe te kennen,
hetgeen in het overleg met de VNG aan de orde zal komen. Dat zal ook in het
kabinetsstandpunt aan de orde komen.Hierna geeft hij aan dat alleen uit de beton- en metselmortelsector en
de baksteenindustrie, de twee sectoren die in de motie-Udo c.s. worden genoemd,
signalen zijn gekomen over de hoge certificeringskosten voor kleine bedrijven.
Derhalve heeft met beide sectoren overleg plaatsgevonden. Dit overleg heeft
geresulteerd in een vrijstelling voor metselmortel voor twee jaar, omdat duidelijk
was geworden dat alleen deze sector aantoonbaar werd benadeeld door het Bouwstoffenbesluit.
Deze vrijstelling, waarbij metselmortel niet hoeft te voldoen aan de samenstellings-
en emissie-eisen uit het Bouwstoffenbesluit, geldt vanaf 1 juli
2000 tot 1 juli 2002. In recent overleg is geconstateerd dat inmiddels
weinig is veranderd in de bijzondere economische situatie van de metselmortelsector,
terwijl er ook geen oplossing is gevonden voor de periode na 1 juli 2002
om de certificeringskosten omlaag te brengen. Gezien de brede steun voor de
motie-Udo c.s. acht hij het wenselijk om de vrijstellingsperiode te verlengen
met meer dan twee jaar. Het lijkt hem niet wenselijk om dit naar andere sectoren
te verbreden, ook omdat dit consequenties zou hebben voor de lengte van de
vrijstellingstermijn voor de metselmortelsector. Uit andere sectoren zijn
geen duidelijke signalen gekomen. Hij kan zich nauwelijks voorstellen dat
er uit andere sectoren nu ook dit soort signalen komt, want dat zou alleen
op basis van een nieuw ontstane economische situatie mogelijk kunnen zijn.Naar de indruk van de minister is het probleem met de mobiele brekers
inmiddels opgelost. Mocht dat niet het geval zijn, dan zal hij er nog eens
goed naar kijken.Met betrekking tot het wantrouwen jegens de erkende kwaliteitsverklaringen
brengt hij naar voren dat dit mede voortvloeit uit het feit dat een aantal
certificerende instellingen misbruik heeft gemaakt van de situatie. Op dat
punt heeft het bedrijfsleven verantwoordelijkheid voor de partners in de sector.
In die zin was het wantrouwen dus gericht tegen degenen die misbruik hebben
gemaakt. De IMH zal ook goed letten op het al dan niet terecht afgeven van
certificaten. Hij zal nog nagaan wat de Stichting Bouwkwaliteit in dat opzicht
doet rond het afgeven van rode kaarten. Het ministerie heeft in ieder geval
wel de bevoegdheid van een van de certificerende instellingen opgeschort.
Het is ook mogelijk om eventueel strafrechtelijk onderzoek in te stellen.De voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,Th. A. M. MeijerDe griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer,BrandsemaXNoot1Samenstelling: Leden: Witteveen-Hevinga (PvdA), Van Middelkoop (ChristenUnie),
Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Augusteijn-Esser
(D66), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), ondervoorzitter, Th. A. M.
Meijer (CDA), voorzitter, Luchtenveld (VVD), Van Wijmen (CDA), Kortram (PvdA),
Ravestein (D66), Van der Steenhoven (GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Rietkerk
(CDA), Oplaat (VVD), Van der Staaij (SGP), Schoenmakers (PvdA), Waalkens (PvdA),
Udo (VVD), Mosterd (CDA), Ten Hoopen (CDA) en Depla (PvdA).Plv. leden: Dijksma (PvdA), Stellingwerf (ChristenUnie), Valk (PvdA),
Van Lente (VVD), De Wit (SP), Van Heemst (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Van
Beek (VVD), Geluk (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Blok (VVD), Biesheuvel (CDA),
Crone (PvdA), Giskes (D66), M.B. Vos (GroenLinks), Halsema (GroenLinks), Van
den Akker (CDA), Niederer (VVD), Van 't Riet (D66), Spoelman (PvdA), Hindriks
(PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD) en Visser-van Doorn (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28000-XI-52.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl