Goedkeuring Verdrag met enkele staten inzake intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking (Trb. 2005, 197); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30881, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

30-03-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30881 nr. 6

29-03-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. AlgemeenAchtergrondInhoud van het verdragII. ArtikelenArtikelen 2 tot en met 7Artikel 8 tot en met 11Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 20 tot en met 23Artikel 25Artikel 33Artikel 35Artikel 40Hoofdstuk 8 Uitvoerings- en slotbepalingenArtikel 42Artikel 44Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30881Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 83 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 881Goedkeuring van het op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen
Verdrag tussen het Koninkrijk België, de Bondsrepubliek Duitsland, het
Koninkrijk Spanje, de Republiek Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het
Koninkrijk der Nederlanden en de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering
van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding
van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit en de illegale migratie
(Trb. 2005, 197)nr. 6Nota naar aanleiding van het verslagOntvangen 29 maart
2007Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van de bevindingen van de
vaste commissie voor Justitie over het wetsvoorstel tot goedkeuring van het
op 27 mei 2005 te Prüm totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk
België, de Bondsrepubliek Duitsland, het Koninkrijk Spanje, de Republiek
Frankrijk, het Groothertogdom Luxemburg, het Koninkrijk der Nederlanden en
de Republiek Oostenrijk inzake de intensivering van de grensoverschrijdende
samenwerking, in het bijzonder ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende
criminaliteit en de illegale migratie (Trb. 2005, 197).Met genoegen constateren wij dat het verdrag in algemene zin goed wordt
ontvangen door de leden van de verschillende fracties. Meer in het bijzonder
verheugt het ons dat de leden van de CDA-fractie het verdrag als een grote
sprong voorwaarts zien in het kader van de bestrijding van grensoverschrijdende
criminaliteit en dat ook de leden van de fracties van de PvdA, SP, VVD, ChristenUnie
en PVV de noodzaak van intensieve grensoverschrijdende samenwerking onderkennen
en, meer in het bijzonder, de doelstelling van het verdrag ondersteunen. Tot
ons genoegen geven de leden van de VVD-fractie daarnaast aan het belang van
adequate gegevensuitwisseling, en samenwerking in het kader van onderscheidenlijk
de terugkeer van vreemdelingen en de inzet van air marshals, te onderschrijven.De bevindingen en vragen van de commissie geven ons gelegenheid de achtergrond
en inhoud van het verdrag nader toe te lichten en in te gaan op de recente
ontwikkelingen ter zake van de beoogde incorporatie van het verdrag in het
wettelijke stelsel van de EU. De opmerkingen ten aanzien van de nationale
parlementaire controle waren, daarnaast, voor ons aanleiding tegelijk met
deze nota naar aanleiding van het verslag een nota van wijziging bij uw Kamer
in te dienen.Onderstaand gaan wij in op de in het verslag gestelde vragen. De antwoorden
zijn, bij samenhang tussen de verschillende vragen, gebundeld.I. AlgemeenMet genoegen constateren wij dat de leden van de CDA-fractie van mening
zijn dat de nauwere samenwerking die door middel van het onderhavige verdrag
tot stand wordt gebracht, een goed voorbeeld is van grensoverschrijdende samenwerking
die Europese burgers van belang achten. Gelet daarop verzoeken deze leden
de regering bekendheid te geven aan de vooruitgang die met het onderhavige
verdrag wordt bereikt.Anders dan bij het op 8 juni 2004 te Luxemburg totstandgekomen Verdrag
tussen het Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk België en het Groothertogdom
Luxemburg inzake grensoverschrijdend politieel optreden (Trb. 2005, 35) –
Benelux-verdrag inzake grensoverschrijdend politieel optreden – en het
op 2 maart 2005 te Enschede totstandgekomen Verdrag tussen het Koninkrijk
der Nederlanden en de Bondsrepubliek Duitsland inzake de grensoverschrijdende
politiële samenwerking en de samenwerking in strafrechtelijke aangelegenheden
(Trb. 2005, 86) – het Verdrag van Enschede – het geval was, zijn
geen plannen gemaakt voor een grootscheepse publiciteitscampagne. Wel zullen
degenen die belast zijn met de uitvoering door middel van een Prüm-handboek
worden geïnformeerd over de werking van het verdrag. Daarnaast zal in
het kader van het reguliere voorlichtingsbeleid van de overheid aandacht worden
geschonken aan de resultaten die voortvloeien uit de toepassing van het verdrag.Verscheidene fracties hebben, veelal in navolging van het commentaar van
de «Permanente Commissie van deskundigen in internationaal vreemdelingen-,
vluchtelingen- en strafrecht», d.d. 19 januari 2007, hun bezwaren
geuit over het ontbreken van het parlementaire instemmingsrecht in het onderhavige
wetsvoorstel met betrekking tot het Koninkrijk bindende uitvoeringsbesluiten
van het Comité van Ministers op grond van artikel 43 van het verdrag.
De opmerkingen en vragen die in dat verband door de leden van de verschillende
fracties respectievelijk zijn gemaakt en gesteld, hebben geleid tot een heroverweging
van het goedkeuringswetsvoorstel, met voornoemde nota van wijziging als uitkomst.De leden van de PVV-fractie hebben daarnaast aangegeven het wenselijk
te achten dat de Staten-Generaal zich het recht van goedkeuring voorbehouden
ten aanzien van wijzigingen van de bijlagen bij het verdrag en op de hoogte
worden gesteld van voorgenomen uitvoeringsafspraken als bedoeld in artikel
44 van het verdrag. De regering acht dat niet wenselijk en raadt dit af omdat
het de besluitvorming en de technische uitvoerbaarheid van het verdrag ernstig
zou belemmeren. Daarbij komt nog dat het gelet op de aard van de bijlagen
en uitvoeringsafspraken die niet worden aangemerkt als uitvoeringsverdrag,
niet in de rede ligt de onderscheidenlijke procedures toe te passen. Het betreffen
immers slechts technische regels ter uitvoering van het verdrag. In dat verband
zouden wij deze leden willen wijzen op het Benelux-verdrag inzake grensoverschrijdend
politieel optreden en het Verdrag van Enschede waarin is gekozen voor een
soortgelijke systematiek (Kamerstukken II 2004/05, 29 996 en Kamerstukken
II 2005/06, 30 407). Het parlement zal, in overeenstemming met artikel
13 van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, van elke wijziging
van de bijlagen zo spoedig mogelijk in kennis worden gesteld. Wat betreft
de uitvoeringsverdragen zij verwezen naar de memorie van toelichting behorend
bij het onderhavige wetsvoorstel, waarin is uiteengezet dat uitvoeringsafspraken
die worden aangemerkt als uitvoeringsverdrag op grond van artikel 7, onderdeel
b, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen in beginsel geen
parlementaire goedkeuring behoeven (Kamerstukken II 2006/07, 30 881,
nr. 3, p. 26). Uiteraard zullen de Staten-Generaal op grond van
artikel 8, eerste lid, van die Rijkswet schriftelijk op de hoogte worden gesteld
van de voorgenomen sluiting van een uitvoeringsverdrag.Ten aanzien van het bepaalde in artikel 40 van het verdrag merken de leden
van de PvdA-fractie op dat in de preambule wordt gesproken van een noodzakelijke
adequate gerechtelijke controle, terwijl in het verdrag geen geschillenregeling
is opgenomen maar wordt verwezen naar de nationale rechter. Gelet hierop vernemen
deze leden graag hoe het ontbreken van een regeling met betrekking tot geschillenbeslechting
door de regering wordt beoordeeld. Ook de leden van de VVD-fractie maken een
opmerking over de geschillenbeslechting. Geconstateerd wordt dat de wijze
van totstandkoming van het verdrag meebrengt dat er geen rol is weggelegd
voor het Europees Parlement en het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen.
Deze leden verzoeken de regering toe te lichten op welke wijze zal worden
omgegaan met eventuele geschillen. Meer in het bijzonder vragen zij tot welke
instantie de Verdragsluitende Partijen zich kunnen wenden voor een adequate
gerechtelijke controle en uniforme interpretatie van de bepalingen van het
verdrag.Op grond van artikel 43 van het verdrag zullen mogelijke geschilpunten
allereerst worden voorgelegd aan de gemeenschappelijke werkgroep. Het Comité
van Ministers neemt vervolgens de noodzakelijke beslissingen over de uitvoering
en toepassing van het verdrag. Beslissingen van het Comité van Ministers
worden door alle Verdragssluitende Partijen met eenparigheid van stemmen genomen.Voor de beantwoording van de vraag tot wie Verdragsluitende Partijen en
belanghebbende burgers zich kunnen richten voor een adequate gerechtelijke
controle en uniforme uitleg en interpretatie van de verdragsbepalingen, is
van belang de werking van het onderhavige verdrag voor ogen te houden. Het
verdrag voorziet in de mogelijkheid tot onderlinge uitwisseling van geanonimiseerde
gegevens. Het heeft geen directe invloed op de totstandkoming van de nationale
gegevensbestanden – los van het feit dat een dergelijk bestand aan een
aantal voorwaarden ten aanzien van het niveau van gegevensbescherming moet
voldoen alvorens er gegevens uitgewisseld kunnen worden – of op het
traject nadat is vastgesteld dat gegevens in de verschillende gegevensbestanden
overeen komen. Wat betreft de rechtsbescherming van de belanghebbende burger
en de rechtsmiddelen die hij tot zijn beschikking heeft in geval van inbreuk
op zijn rechten met betrekking tot gegevensbescherming, is in artikel 40 van
het verdrag vastgelegd dat betrokkene zich in een dergelijk geval met een
klacht tot een onafhankelijke rechter of tot een onafhankelijke controle-instantie
kan wenden. Voor een nadere toelichting wordt verwezen naar hetgeen hierover
is uiteengezet in de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2006/07, 30 881,
nr. 3, p. 24–25). Daarnaast kan worden opgemerkt dat alle huidige en
toekomstige Verdragsluitende Partijen partij zijn bij het Verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM). Individuen
in die staten genieten altijd de materiële en procedurele bescherming
van dat verdrag. Een uitgewerkte procedure voor geschillenbeslechting werd
door de Verdragsluitende Partijen daarom niet noodzakelijk geacht.AchtergrondDe leden van de CDA-fractie vernemen voorts graag waarom juist de desbetreffende
lidstaten bij het verdrag zijn betrokken. In dat verband vragen deze leden
of ook met andere lidstaten van de EU is gesproken over toetreding en of de
mogelijkheid bestaat dat derde staten tot het verdrag toetreden. Deze leden
van de fractie van de PvdA stellen de vraag hoe alsnog meer lidstaten bij
het verdrag kunnen worden betrokken zodat het een Europese basis krijgt. Voorts
vragen de leden van de VVD-fractie de regering toe te lichten
waarom er niet voor is gekozen om binnen de kaders van de Europese Gemeenschap
(hierna: EG) en de EU te komen tot nadere samenwerking.Met het verdrag wordt een verdergaande samenwerking beoogd op het gebied
van bestrijding van terrorisme, criminaliteit en illegale migratie dan thans
wordt gerealiseerd in het kader van de EU en de EG. Het initiatief hiervoor
is destijds ingegeven door de wens van verschillende buurlanden – aanvankelijk
de Benelux-Staten, Duitsland en Oostenrijk en later ook Frankrijk en Spanje –
zo spoedig mogelijk multilateraal een verdergaande samenwerking te bewerkstelligen
op voornoemde terreinen. Inmiddels hebben ook Italië, Portugal, Slovenië,
Finland, Zweden, Bulgarije en Roemenië officieel aangegeven tot ratificatie
van het verdrag over te willen gaan.Ten tijde van de totstandkoming is de inhoud van het verdrag met de Europese
Commissie afgestemd. Daarnaast is de commissie betrokken bij de praktische
implementatie van het verdrag. Omdat het onderhavige verdrag een intergouvernementeel
instrument is dat geen basis heeft in het Verdrag betreffende de Europese
Unie (EU-Verdrag), was het Europeesrechtelijk niet mogelijk de commissie in
het proces een expliciete rol toe te bedelen.Het verdrag wordt door de deelnemende lidstaten uitdrukkelijk beschouwd
als een eerste aanzet ter voorbereiding van regelgeving van de EU op dit terrein.
Mede op initiatief van Nederland is daarom in de verdragstekst een verplichting
opgenomen dat over de voortgang van de samenwerking regelmatig moet worden
gerapporteerd aan de Raad van de Europese Unie en de Europese Commissie, hetgeen
de verbondenheid met de EU en het streven om binnen EU-kader nauwere samenwerking
te realiseren onderstreept. Het verdrag stelt in artikel 1, vierde lid, dat
uiterlijk drie jaar na de inwerkingtreding van het verdrag een initiatief
binnen EU-kader moet worden voorgelegd. Inmiddels heeft Duitsland als voorzitter
van de EU aan de Raad van de Europese Unie een voorstel voor een Raadsbesluit
voorgelegd tot omzetting van bepaalde onderdelen van het verdrag. Dit voorstel
is mede namens de andere Verdragsluitende Partijen ingediend en werd in beginsel
positief ontvangen door de andere lidstaten van de EU.Inhoud van het verdragDe leden van de fracties van het CDA verzoeken de regering voorts uiteen
te zetten waarom een dergelijke verscheidenheid aan onderwerpen in het verdrag
is geregeld.Met het onderhavige verdrag hebben de Verdragsluitende Partijen die onderwerpen
nader willen regelen, waaraan in de samenwerkingspraktijk de grootste behoefte
bestond. Dat heeft geleid tot de door de leden van de fractie van het CDA
gesignaleerde verscheidenheid aan onderwerpen. Bezien in samenhang met het
bestaande EU-acquis, kan worden vastgesteld dat het verdrag voorziet in een
behoefte tot intensivering van multilaterale samenwerking op enkele terreinen
die nog niet of in mindere mate in het huidige EG- en EU-acquis zijn gerealiseerd.
Naar ons oordeel kan het onderhavige verdrag aldus tevens een impuls geven
aan regelgeving van de EU op dit terrein.Ook de leden van de VVD-fractie merken op dat het verdrag meerdere onderwerpen
omvat. Zij constateren voorts dat een groot deel van deze onderwerpen op Europees
niveau en bi- en multilateraal tussen staten is geregeld. Deze leden vrezen
dat het voor de uitvoeringspraktijk niet duidelijker en efficiënter wordt
door de veelheid aan juridische instrumenten en vragen in welke mate die vrees
door de regering wordt gedeeld. Zij verzoeken de regering daarnaast
uiteen te zetten op welke wijze hier aandacht aan wordt besteed.Alvorens hierop in te gaan, hechten wij eraan te benadrukken dat diverse
bepalingen in het verdrag tegemoetkomen aan bepaalde behoeften van de onderscheidenlijke
uitvoeringsinstanties. In het kader van de totstandkoming van het verdrag
heeft dan ook van Nederlandse zijde nauw overleg plaatsgevonden met de betrokken
Nederlandse uitvoeringsinstanties. Met deze leden zijn wij van mening dat
de verschillende instrumenten werkbaar dienen te zijn voor de uitvoeringspraktijk.
Zoals naar aanleiding van een soortgelijke vraag van de leden van deze fractie
in het kader van de goedkeuring van het Verdrag van Enschede is geantwoord,
zal de uitvoering van de verdragen zoveel mogelijk gecoördineerd plaatsvinden
(Kamerstukken II 2005/06, 30 407, nr. 6, p. 7). Daartoe is onder andere
een multidisciplinaire werkgroep ingesteld, waarin vertegenwoordigers van
de betrokken ministeries, politie, Koninklijke marechaussee, Openbaar Ministerie
en de Politieacademie zitting hebben. Daarnaast wordt, zoals ook in het kader
van de uitvoering van voornoemd Benelux-verdrag inzake grensoverschrijdend
politieel optreden en het Verdrag van Enschede is gebeurd, in het kader van
het onderhavige verdrag voorzien in een specifiek op het verdrag toegesneden
opleidingsprogramma in de vorm van een e-learning module die via het Politie
Kennis Net aan de ambtenaren van politie zal worden aangeboden. In dat programma
zal onder meer uitvoerig worden ingegaan op de verhouding tussen de verschillende
verdragen. Daarnaast worden voorlichtingsbijeenkomsten georganiseerd.De maatregelen ter bestrijding van illegale immigratie zoals genoemd in
Hoofdstuk 4 van het verdrag zien voornamelijk op de praktische samenwerking
tussen bepaalde diensten van Verdragsluitende Partijen. Zoals het verdrag
ook bepaalt, zal bij de uitvoering van genoemde maatregelen rekening worden
gehouden met de relevante bepalingen van Europees recht, meer in het bijzonder
van verordening nr. 377/2004 betreffende de oprichting van een netwerk van
immigratieverbindingsfunctionarissen, richtlijn nr. 2003/110/EG inzake transit
bij verwijderingen en beschikking nr. 2004/573/EG inzake het organiseren van
gezamenlijke vluchten voor de verwijdering van onderdanen van derde landen
tegen wie individuele verwijderingsmaatregelen zijn genomen op het grondgebied
van twee of meer lidstaten. Mocht dat noodzakelijk blijken, dan zal in de
instructies van de uitvoeringsdiensten extra aandacht worden gevraagd voor
de relatie tussen de verdragsbepalingen en Europese wet- en regelgeving.Evenals de leden van de CDA-fractie hechten wij aan een voortvarende invoering
van de mogelijkheden die het verdrag biedt. Deze leden vragen wanneer de mogelijkheden
tot wederzijdse raadpleging en grensoverschrijdende samenwerking in de praktijk
kunnen worden gebracht. Meer in het bijzonder vernemen zij graag of reeds
ervaring is opgedaan met het direct opvragen van gegevens.Thans is het verdrag alleen tussen Duitsland, Oostenrijk en Spanje van
toepassing; deze Verdragsluitende Partijen hebben het verdrag geratificeerd.
Duitsland en Oostenrijk hebben reeds met succes gegevens inzake DNA uitgewisseld.
De andere toepassingen zijn momenteel in ontwikkeling. Daarbij wordt zoveel
mogelijk gebruik gemaakt van bestaande systemen die aan elkaar worden gekoppeld.
Nederland is in de eerste helft van 2007 voorzitter van de gemeenschappelijke
werkgroep, bedoeld in artikel 43, tweede lid, van het verdrag en zal verder
gestalte geven aan de technische implementatie van de verschillende toepassingen.Op de vraag van de leden van de fractie van het CDA of het verdrag noopt
tot aanpassing van nationale (uitvoerings)regelgeving, kan als volgt worden
geantwoord.Het verdrag noopt tot een beperkte aanpassing van het Besluit DNA-onderzoek
in strafzaken. Thans is ingevolge artikel 15, eerste lid, van dat besluit
de Nederlandse DNA-databank voor strafzaken alleen rechtstreeks toegankelijk
voor de ambtenaren die bij het Nederlands Forensisch Instituut werkzaam zijn.
Voor zover dat nodig is voor een goede uitvoering van de artikelen 3, eerste
lid, en 4, eerste lid, van het verdrag is van belang dat ook de nationale
contactpunten van de Verdragsluitende Partijen, bedoeld in artikel 6, eerste
lid, van het verdrag, rechtstreeks toegang wordt verschaft tot de Nederlandse
DNA-databank. Artikel 15, eerste lid, van het Besluit DNA-onderzoek in strafzaken
dient met het oog daarop te worden aangepast. Het Wetboek van Strafvordering
voorziet erin dat de voordracht van de algemene maatregel van bestuur waarin
deze wijziging wordt aangebracht, niet eerder mag worden gedaan dan nadat
deze bij de Tweede Kamer en de Eerste Kamer is voorgehangen.In het verdrag is voorts vastgelegd dat tot de met de in het verdrag voorziene
verstrekking van persoonsgegevens niet mag worden overgegaan dan nadat op
het grondgebied van de betrokken Verdragsluitende Partijen de bepalingen van
hoofdstuk 7 (Algemene bepalingen betreffende gegevensbescherming) in het nationale
recht in werking zijn getreden. Thans is in de Eerste Kamer het wetsvoorstel
politiegegevens aanhangig. Op basis van dit wetsvoorstel zal een algemene
maatregel van bestuur worden opgesteld, het Besluit politiegegevens, waarin
een specifiek regime zal worden uitgewerkt voor de verstrekking van politiegegevens
aan het buitenland. Daarbij zal uitvoering worden gegeven aan de bepalingen
van het verdrag met betrekking tot de verstrekking van persoonsgegevens. Voor
deze algemene maatregel van bestuur geldt geen voorhangprocedure. Ditzelfde
geldt voor het huidige Besluit politieregisters, behoudens voor de omschrijving
van de misdrijven terzake waarvan in het register zware criminaliteit door
de criminele inlichtingeneenheden gegevens worden verwerkt (artikel 2a van
het Besluit politiegegevens). Zoals bij de beantwoording van vragen van de
fracties van GroenLinks en van de PvdA in de memorie van antwoord aan de Eerste
Kamer met betrekking tot het wetsvoorstel politiegegevens (Kamerstukken I
2006/07, 30 327, C, p. 12 en 17) is aangegeven, is ingevolge aanwijzing
35 van de Aanwijzingen voor de regelgeving terughoudendheid geboden met de
betrokkenheid van het parlement met gedelegeerde regelgeving. Aan de verdeling
van de regels over de wet en de algemeen verbindende voorschriften op lager
niveau liggen heldere keuzes ten grondslag. Daarnaast zijn de regels die op
lager niveau worden uitgewerkt, naar aard en inhoud niet van zodanig belang
dat er aanleiding zou bestaan om de Kamer bij de uitwerking van die regels
te betrekken. Terzake zij tevens verwezen naar de beantwoording aldaar.Wij stellen het op prijs dat de leden van de CDA-fractie blijk geven van
hun waardering voor de mogelijkheden die het verdrag biedt op het terrein
van de operationele politiesamenwerking. Deze leden wijzen eveneens op soortgelijke
verdragen die tussen de Benelux-staten en tussen Nederland en Duitsland gelden
en vragen in dat verband of deze naast het onderhavige verdrag blijven bestaan.Het tweede lid van artikel 47 regelt de verhouding tussen bestaande bilaterale
en multilaterale verdragen die betrekking hebben op eenzelfde onderwerp. In
principe blijven de rechten en plichten in deze bestaande verdragen onaangetast,
voor zover ze niet strijdig zijn met de rechten en plichten die voortvloeien
uit het onderhavige verdrag. In geval een bepaling in een bi- of multilateraal
verdrag strijdig is met een bepaling in het onderhavige verdrag, geldt dat
de bepaling in het onderhavige verdrag voorgaat. Het is niet de bedoeling
dat het verdrag genoemde verdragen vervangt.De leden van de CDA-fractie verzoeken het kabinet voorts aan te geven
of de mogelijkheid die het verdrag biedt om bepaalde gegevensbestanden automatisch
te bevragen, zal worden aangewend om onopgeloste zaken op eventuele aanknopingspunten
te onderzoeken.Zoals in de memorie van toelichting is uiteengezet, voorziet artikel 4,
eerste lid, van het verdrag in de mogelijkheid dat het nationale contactpunt
van een Verdragsluitende Partij ten behoeve van de opsporing van strafbare
feiten zogenoemde geautomatiseerde bulkvergelijkingen kan uitvoeren van DNA-profielen
van openstaande strafzaken met DNA-profielen uit de databank van een andere
Verdragsluitende Partij (Kamerstukken II 2006/07, 30 881, nr. 3, p. 6).
Onder verantwoordelijkheid van het Openbaar Ministerie zal moeten worden bepaald
welke onopgeloste zaken zich ertoe lenen om gebruik te maken van deze mogelijkheid.De leden van de fractie van de VVD vragen of ze het juist interpreteren
dat de meeste vormen van nadere samenwerking en gegevensuitwisseling opgenomen
in het verdrag uiteindelijk kunnen worden aangewend ter voorkoming van strafbare
feiten. In aansluiting daarop vragen zij of de regering kan aangeven wat zij
precies verstaat onder «ter voorkoming van strafbare feiten» en
of daar ook voorkoming van nationale strafbare feiten in algemene zin onder
wordt begrepen.De informatie-uitwisseling, zoals neergelegd in het onderhavige verdrag,
heeft voor het overgrote deel tot doel het voorkomen en opsporen van strafbare
feiten. In het antwoord op een vergelijkbare vraag van de leden van de SP-fractie
is in het hiernavolgende aangeven wat onder het voorkomen van strafbare feiten
dient te worden verstaan. Kortheidshalve wordt verwezen naar dat antwoord.
In aanvulling daarop zij nog wel opgemerkt dat onder het voorkomen van strafbare
feiten ook het voorkomen van nationale strafbare feiten wordt begrepen.Naar aanleiding van het bepaalde in artikel 47 van het verdrag verzoeken
de leden van de fractie van de VVD de regering in te gaan op de verhouding
van het verdrag met de relevante Europese en internationale instrumenten.
Deze leden vragen of een overzicht kan worden gegeven van de instrumenten
die voor Nederland gelden.Wat betreft het recht van de EU kan als eerste de Schengen Uitvoeringsovereenkomst
worden genoemd. In het onderhavige verdrag is voor wat betreft de regels over
de doelbinding en het niveau van gegevensbescherming nauw aangesloten bij
de Schengen Uitvoeringsovereenkomst. Daarnaast is relevant het voorstel voor
een kaderbesluit van de Raad betreffende de uitwisseling van informatie volgens
het beschikbaarheidsbeginsel (COM (2005) 490). Dit ontwerp-kaderbesluit verplicht
de lidstaten ervoor te zorgen dat voor de wetshandhaving relevante informatie
wordt gedeeld met gelijkwaardige bevoegde instanties van andere lidstaten
indien deze de informatie nodig hebben om hun wettelijke taken te vervullen,
alsmede met Europol voorzover dit voor de taakuitvoering van deze dienst noodzakelijk
is. Tevens kunnen genoemd worden het ontwerpbesluit inzake de tweede generatie
van het Schengeninformatiesysteem, kortheidshalve SIS II genoemd, het kaderbesluit
tot vereenvoudiging van de gegevensuitwisseling tussen de lidstaten en het
ontwerp-kaderbesluit ter bescherming van persoonsgegevens met het oog op de
politiële en justitiële samenwerking in strafzaken. Voor een uitvoeriger
bespreking van deze (ontwerp)besluiten zij verwezen naar de brief van de Minister
van Justitie van 5 februari 2007 aan de Voorzitter van uw Kamer (Kamerstukken
II 2007 23 490, nr. 444). Voor een uiteenzetting van de verenigbaarheid
van de bepalingen van het verdrag die betrekking hebben op de bestrijding
van illegale migratie met het gemeenschapsrecht, wordt verwezen naar het artikelsgewijze
deel van de memorie van toelichting (Kamerstukken II 2006/07, 30 881,
nr. 3, p. 12–14). Voor zover bepalingen uit bovengenoemde regelingen
overlappen met bepalingen uit het onderhavige verdrag, prevaleren
op grond van artikel 47, eerste lid, van het verdrag de Europeesrechtelijke
regels waardoor de desbetreffende bepalingen uit het verdrag automatisch buiten
werking worden gesteld.Verdragen inzake politiesamenwerking waar Nederland partij bij is, betreffen
het eerdergenoemde Benelux-verdrag inzake grensoverschrijdend politieel optreden
en het Verdrag van Enschede. In dat verband wordt verwezen naar Kamerstukken
II, 2006/07, 30 881, nr. 3, p. 2 en onderscheidenlijk Kamerstukken II
2004/05, 29 996, nr. 3, p. 5 en Kamerstukken II 2005/06, 30 407,
nr. 3. Voor zover de bepalingen van dergelijke verdragen niet strijdig zijn
met het onderhavige verdrag, blijven deze ingevolge het tweede lid van artikel
47 onverlet.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering of inzichtelijk kan
worden gemaakt welke autoriteiten in de andere verdragsluitende staten bevoegd
zijn ingevolge het verdrag. Meer in het bijzonder vragen zij zich af of dat
ook inlichtingendiensten kunnen betreffen en, zo ja, in hoeverre informatie
van de AIVD kan worden ingezien of verzocht.De Verdragsluitende Partijen zijn gehouden door middel van een verklaring
de bevoegde autoriteiten en contactpunten kenbaar te maken. De toegang van
inlichtingendiensten tot gegevens valt buiten het bereik van dit verdrag.
Inlichtingendiensten en daarmee de AIVD, zijn dan ook niet als bevoegde autoriteiten
in de zin van het verdrag aangemerkt.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering, mede gelet op de bevoegde
autoriteiten, nog enige toelichting te geven ten aanzien van de geboden rechtsbescherming
voor belanghebbende waarvan de gegevens worden verstrekt.Het onderhavige verdrag bevat een afzonderlijk hoofdstuk over de gegevensbescherming.
De Verdragssluitende Partijen zijn gehouden rond de verwerking van persoonsgegevens
een gegevensbeschermingsniveau te waarborgen dat ten minste overeenstemt met
datgene dat voortvloeit uit het op 28 januari 1981 te Straatsburg totstandgekomen
Verdrag van de Raad van Europa met betrekking tot de geautomatiseerde verwerking
van persoonsgegevens (Trb. 1988, 7) en waarbij rekening wordt gehouden met
de aanbeveling R(87)15 van de Raad van Europa. De ontvangende Verdragsluitende
Partij mag de persoonsgegevens uitsluitend verwerken voor de doeleinden waarvoor
deze zijn verstrekt; een verwerking voor andere doelen is alleen toegestaan
na voorafgaande instemming van de verstrekkende partij. De toestemming mag
worden verleend voorzover dit op grond van het nationale recht van dat land
is toegestaan. De verstrekte persoonsgegevens mogen uitsluitend worden verwerkt
door autoriteiten die bevoegd zijn voor een taak in het kader van het doel
met het oog waarop de gegevens zijn verstrekt. De betrokkene heeft het recht
op kennisneming van de over hem verwerkte persoonsgegevens, alsmede op informatie
over de herkomst daarvan, de ontvanger of ontvangercategorieën, het beoogde
doel van de verwerking en de rechtsgrond van de verwerking. De bevoegde nationale
toezichthoudende instantie is belast met de controle van de verstrekking of
de ontvangst van persoonsgegevens. De belanghebbende kan deze instanties verzoeken
om de rechtmatigheid van de gegevensverwerking over zijn persoon te controleren.
Daarnaast zullen deze instanties steekproefsgewijs controles uitvoeren ten
aanzien van de rechtmatigheid van de verstrekkingen.De leden van de VVD-fractie vragen of, en in welke mate, er inzicht is
in de reciprociteit en of de regering dit kan aangeven per deelonderwerp van
het verdrag, met name ten aanzien van de bepalingen inzake onderscheidenlijk
het uniform, de toepassing van geweld, bewapening, aansprakelijkheid en gegevensbescherming.In het kader van (operationele) politiesamenwerking biedt het onderhavige
verdrag de mogelijkheid om op te treden op het grondgebied van een andere
Verdragsluitende Partij met inachtneming van het nationale recht van de gaststaat.
Op basis van artikel 28 van het verdrag kunnen ambtenaren van de zendstaat
ter plaatse, in de gaststaat hun nationale uniform dragen. Voorts zijn zij
onder bepaalde voorwaarden bevoegd overeenkomstig het nationale recht van
de zendstaat toegestane bewapening, munitie en uitrusting mee te voeren. Voor
het gebruik van bewapening, munitie en uitrusting geldt het nationale recht
van de gaststaat. Bij de verstrekking van persoonsgegevens op basis van het
verdrag is het nationale recht van de aangezochte staat in beginsel bepalend
voor de verstrekking van persoongegevens. Dit geldt bijvoorbeeld voor de verstrekking
van nadere persoonsgegevens naar aanleiding van de vergelijking van DNA-profielen
(artikel 5), de vergelijking van dactyloscopische gegevens (artikel 8), de
verstrekking van gegevens in het kader van grootschalige evenementen (artikel
14) of de verstrekking van persoonsgegevens ter voorkoming van terroristische
feiten (artikel 16). Voor de geautomatiseerde bevraging van gegevens uit kentekenregisters
geldt evenwel dat de bevoegdheid tot bevraging – binnen de in het verdrag
gestelde voorwaarden – wordt uitgeoefend met inachtneming van het nationale
recht van de bevragende staat (artikel 12). Aldus worden de kaders voor de
samenwerking niet zozeer bepaald door het beginsel voor reciprociteit als
wel door de bevoegdheden of beperkingen die voortvloeien uit het nationale
recht van de Verdragsluitende Partijen.In reactie op het verzoek van de leden van de fractie van de VVD om een
bepaling in het verdrag op te nemen waarin wordt vastgesteld dat het verdrag
komt te vervallen zodra het is getransponeerd in EU-regelgeving, kan worden
gemeld dat een dergelijke bepaling overbodig wordt geacht. In dat kader zij
verwezen naar artikel 47 van het verdrag dat de verhouding met relevante andere
internationale verplichtingen regelt. In het eerste lid is benadrukt dat het
recht van de EU, waar de Verdragssluitende Partijen vanzelfsprekend aan gebonden
zijn, voorrang heeft boven het onderhavige verdrag. Dat geldt niet alleen
voor vigerende, maar ook voor toekomstige EU-regelgeving. Dat betekent dat
bij een omzetting van het verdrag in het wettelijke kader van de EU het verdrag
niet meer van toepassing is binnen de EU voor zover er in het EU-acquis bepalingen
zijn opgenomen die hetzelfde regelen. De bepalingen van het verdrag die niet
zijn omgezet dan wel een bredere reikwijdte hebben dan het EU-acquis, blijven
voor de Verdragsluitende Partijen wel in werking.Het verheugt ons dat de leden van de fractie van de ChristenUnie de versoepeling
van de samenwerking op het terrein van DNA-onderzoek aanspreekt. Zij vernemen
wel graag of tussen de Verdragssluitende Partijen inhoudelijke overeenstemming
bestaat over de wijze waarop de afzonderlijke nationale DNA-databanken zijn
ingericht en vanuit welke bron of bronnen daaraan profielen worden toegevoegd.
De waarde van de enkele mededeling «hit» kan immers sterk verschillen
al naar gelang de bewuste databank alleen profielen bevat van veroordeelden
of ook van verdachten, slachtoffers, mogelijk betrokken derden en onbekenden.
Een vraag met dezelfde strekking stellen deze leden ten aanzien van databanken
met dactyloscopische gegevens.Er bestaat overeenstemming tussen de Verdragssluitende Partijen dat zij
nationale DNA-databestanden inrichten en beheren. Het verdrag harmoniseert
niet de inrichting van de DNA-databanken, die blijft nationaal bepaald. Voorts
is er eensgezindheid over het feit dat de verwerking van de DNA-profielen
overeenkomstig het nationale recht geschiedt. Hiervoor wordt verwezen naar
artikel 2, eerste lid, van het verdrag. Iedere Verdragsluitende Partij heeft,
met andere woorden, de vrijheid te bepalen welke DNA-profielen in het nationale
DNA-databestand worden opgeslagen. Indien de DNA-profielen eenmaal
zijn opgenomen, bestaat op grond van artikel 2, eerste lid, van het verdrag
de verplichting deze DNA-profielen beschikbaar te stellen voor rechtstreekse,
on-line vergelijking ten behoeve van de andere Verdragsluitende Partijen.
In Nederland betreft het ingevolge artikel 14, vierde lid, van het Besluit
DNA-onderzoek in strafzaken de DNA-profielen van verdachten ter zake van misdrijven
waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten en van veroordeelden ter zake
van geweldszedenmisdrijven waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten. Verder
gaat het om de DNA-profielen van overleden slachtoffers van misdrijven waarvoor
voorlopige hechtenis mogelijk is, de DNA-profielen van onbekende verdachten-
de zogenoemde sporen – en de DNA-profielen van personen die hun straf
of maatregel volledig hebben ondergaan ter zake van gewelds- of zedenmisdrijven
waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten en die schriftelijk hebben toegestemd
in het afnemen van celmateriaal ten behoeve van het bepalen en verwerken van
hun DNA-profiel. Het DNA-profiel van derden – dat wil zeggen degenen
die niet verdachte zijn, zoals slachtoffers, getuigen en andere derden, waaronder
degenen die meewerken aan een zogenoemd DNA-buurtonderzoek – mogen niet
worden opgeslagen in de DNA-databank en zijn dus ook niet beschikbaar voor
de andere Verdragsluitende Partijen. Zodra er sprake is van een hit met een
DNA-profiel uit het nationale DNA-databestand van een andere Verdragsluitende
Partij zal via een rechtshulpverzoek duidelijk worden wat voor soort DNA-profiel
het betreft. Dat kan dus de ene keer een verdachte en de andere keer een veroordeelde
of een overleden slachtoffer zijn.Voor de vingerafdrukken geldt ingevolge het verdrag een soortgelijke regeling
als in het verdrag voor de DNA-profielen is vastgelegd.De leden van de fractie van de ChristenUnie zien graag verduidelijkt wat
de strekking is van de zin die in de memorie van toelichting op bladzijde
6 is opgenomen, te weten dat een rechtshulpverzoek pas nodig is indien sprake
is van een hit met het DNA-profiel van een bekend persoon. Deze leden vragen
zich af of dit betekent dat er geen vervolg kan worden gegeven aan een hit
waarbij alleen een koppeling met een bepaald incident of strafbaar feit kan
worden gelegd, maar (nog) niet met een bepaalde persoon. Als dit het geval
is, vernemen deze leden graag de achtergrond hiervan.Een hit betekent niet meer dan dat er een automatische overeenkomst is
tussen het DNA-profiel uit de nationale DNA-databestand van een Verdragsluitende
Partij en een DNA-profiel uit de nationale DNA-databestand van de andere Verdragsluitende
Partij. Op het moment van de hit is voor de eerste Verdragsluitende Partij
niet bekend welke naam bij het DNA-profiel hoort waarmee de hit is ontstaan.
Via een rechtshulpverzoek kunnen de bij dat profiel behorende naam en de andere
persoonsgegevens bij de andere Verdragsluitende Partij worden opgevraagd.
Het verdrag staat geen rechtstreekse toegang tot deze gegevens toe, maar alleen
tot de DNA-profielen en de daarbij behorende nummers waaronder de DNA-profielen
in de nationale DNA-databestanden zijn opgeslagen, in het verdrag linkgegevens
genoemd.De leden van de fractie van de ChristenUnie constateren dat op verschillende
plaatsen in het verdrag is bepaald dat de grensoverschrijdende ambtenaren
zich dienen te houden aan het recht van de gaststaat. Deze leden vragen zich
in dat verband af op welke wijze wordt bevorderd dat de Nederlandse ambtenaren
beschikken over voldoende en actuele kennis van de relevante regelgeving in
de mogelijke gaststaten.De regering acht kennis van elkaars regelgeving, cultuur en werkwijzen,
een belangrijke en noodzakelijke basis voor de samenwerking die op grond van
het eerdergenoemd Benelux-verdrag inzake grensoverschrijdend politieel optreden
en het Verdrag van Enschede alsook het onderhavige verdrag mogelijk
is. Ten behoeve van de uitvoering van het Benelux-verdrag en het Verdrag van
Enschede zijn door de Politieacademie en de Koninklijke marechaussee, in samenwerking
met buitenlandse partners, speciale opleidingsprogramma’s ontwikkeld.
Politieambtenaren worden momenteel bijgeschoold in actuele kennis van Duitse,
Belgische en, voor zover relevant, Luxemburgse wet- en regelgeving. In het
opleidingsprogramma dat thans wordt ontwikkeld in verband met de toekomstige
toepassing van het onderhavige verdrag zal uitvoerig worden ingegaan op de
relevante regelgeving, het bestuur en de cultuur van de andere Verdragsluitende
Partijen. Daarnaast zal aandacht worden besteed aan de verhouding met andere
internationale rechtsinstrumenten, taal en omgangsvormen.II. ArtikelenArtikelen 2 tot en met 7De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of er zicht bestaat op de
risico’s die een grote DNA-databank met zich brengt. In antwoord op
deze vraag kan worden opgemerkt dat het geenszins de bedoeling is dat een
grote afzonderlijke databank wordt opgericht waarin de DNA-profielen van de
Verdragsluitende Partijen worden verwerkt. De DNA-profielen blijven uitsluitend
opgeslagen in de eigen databank en zijn on-line toegankelijk voor het nationale
contactpunt van een andere staat. Verder heeft het onderhavige verdrag ook
geen gevolgen voor de omvang van de nationale DNA-databank van een Verdragsluitende
Partij.De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de regering – meer in het
algemeen – aankijkt tegen DNA als bewijsmateriaal. Vergelijking van
DNA-profielen kan een aanwijzing opleveren dat de verdachte het strafbare
feit heeft begaan, maar kan ook ontlastend materiaal voor de verdachte opleveren.
Het is de taak van de rechter om uiteindelijk een oordeel te vormen over de
waarde en betekenis van de verklaring van de deskundige die het DNA-onderzoek
heeft verricht en het daarin weergegeven resultaat dat uit het DNA-onderzoek
is voortgevloeid. De rechter mag ingevolge artikel 338, eerste lid, van het
Wetboek van Strafvordering het telastegelegde feit slechts bewezen verklaren
als hij uit het onderzoek op de terechtzitting op grond van wettige bewijsmiddelen
overtuigd is van het feit dat de verdachte het telastegelegde feit heeft begaan.
De verklaring van de deskundige is een van die wettige bewijsmiddelen en vormt
voor de rechter een bron van informatie ten behoeve van de totstandkoming
van zijn beslissing en de motivatie daarvan.De leden van de PvdA-fractie vragen voorts of het wenselijk is dat er
een DNA-databank wordt ingesteld op de manier zoals in het verdrag is voorzien.
Voor het antwoord wordt verwezen naar het antwoord op een eerdere vraag van
deze leden, waarin is verduidelijkt dat het verdrag er niet toe leidt dat
een afzonderlijke DNA-databank wordt ingericht waarin de DNA-profielen van
de Verdragsluitende Partijen worden verwerkt.Verder vragen de leden van de PvdA-fractie of het duidelijk is wie de
bevoegde autoriteiten zijn die bij de overige Verdragsluitende Partijen een
bevel tot de afname van celmateriaal mogen uitvaardigen. In dat kader vragen
deze leden of de aangezochte staat een mogelijkheid heeft te onderzoeken welke
autoriteit het bevel heeft gegeven en of de aangezochte staat dan eventueel
(gemotiveerd) negatief kan beslissen.Artikel 552o, eerste lid, onder a en b, van het Wetboek van Strafvordering
stelt als voorwaarde dat een rechtshulpverzoek tot het laten verrichten van
een DNA-onderzoek alsmede het daartoe bevelen van het afnemen van celmateriaal
afkomstig dient te zijn van een justitiële autoriteit. Indien niet
aan deze voorwaarde is voldaan, zal het verzoek tot het afnemen van celmateriaal
worden geweigerd. Er is niet onderzocht of de nationale regelgeving van de
andere Verdragsluitende Partijen eenzelfde systematiek kent. Dat is voor Nederland
ook niet relevant, van belang is of Nederland de mogelijkheid heeft negatief
op een verzoek te beslissen indien het verzoek niet door een justitiële
autoriteit is gedaan. En dat is het geval.Wij zijn verheugd te vernemen dat de leden van de SP-fractie het belang
onderschrijven van een soepele grensoverschrijdende samenwerking op het gebied
van DNA-onderzoek. Met hen zijn wij van oordeel dat deze samenwerking gepaard
dient te gaan met de wettelijke waarborgen die in Nederland gelden. Om die
reden is het niet mogelijk, zoals de leden van de SP-fractie zich afvragen,
dat een bevragende Verdragsluitende Partij slechts mededeling doet van elke
vergelijking van DNA-profielen of dactyloscopische gegevens die zij uitvoert.
Het doen van een mededeling zou volgens deze leden eenvoudiger zijn dan het
indienen van een rechtshulpverzoek. Een rechtshulpverzoek van een justitiële
autoriteit van de verzoekende staat aan een Nederlandse officier van justitie
is op grond van het Wetboek van Strafvordering echter de exclusieve weg om,
indien er sprake is van een hit tussen een DNA-profiel van een aanzoekende
staat en een DNA-profiel uit de Nederlandse DNA-databank, de bij het DNA-profiel
behorende persoons- en zaaksgegevens te verkrijgen. De procedure die is neergelegd
in het verdrag, voorkomt dat er een onevenredige inbreuk op iemands levenssfeer
wordt gemaakt, terwijl deze tegelijkertijd wel efficiënt en effectief
is; een rechtshulpverzoek is niet meer nodig om door middel van vergelijking
van DNA-profielen te achterhalen óf er in een andere lidstaat mogelijk
informatie voorhanden is die behulpzaam kan zijn bij opsporing of vervolging.
Een rechtshulpverzoek blijft echter, conform de wettelijke waarborgen die
op dat punt thans in Nederland gelden, nog wel nodig indien een andere lidstaat
de bijhorende persoons- of zaaksgegevens wil opvragen.De leden van de SP-fractie vragen zich af om welke strafbare feiten het
gaat in de artikelen 3, 4 en 9 van het verdrag. In dat verband vragen zij
of het een beperkte categorie van strafbare feiten betreft, gelet op de titel
en het doel van het verdrag, te weten de bestrijding van terrorisme, grensoverschrijdende
criminaliteit en de illegale migratie.Met de woorden «ter (voorkoming en) opsporing van strafbare feiten»
in de artikelen 3, 4 en 9 van het verdrag wordt in algemene zin aangegeven
dat de vergelijking van de DNA-profielen en vingerafdrukken een opsporingsdoel
moet dienen. Dat doel kan verder gaan dan bestrijding van terrorisme, grensoverschrijdende
criminaliteit en illegale migratie. Dat komt tot uitdrukking in de woorden «in
het bijzonder» die in de overwegingen van het verdrag zijn opgenomen.
Dat neemt niet weg dat de vergelijking van de DNA-profielen en de vingerafdrukken
alleen maar betrekking kan hebben op strafbare feiten in het kader waarvan
het geoorloofd is deze persoonsgegevens te verwerken. Voor de andere Verdragsluitende
Partijen betekent dit dat in de Nederlandse DNA-databank alleen DNA-profielen
beschikbaar zijn wegens misdrijven waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten.
Bij vingerafdrukken gaat het in beginsel ook om deze categorie misdrijven.
Het kunnen evenwel ook vingerafdrukken van lichtere misdrijven betreffen indien
de vingerafdrukken zijn genomen bij twijfel of onbekendheid van de identiteit
van de verdachte.Voorts vragen de leden van de SP-fractie zich af of het mogelijk is in
gevallen waarin een Verdragsluitende Partij gegevens vergelijkt, te verlangen
dat zij aangeeft van welk strafbaar feit een persoon wordt verdacht. Indien
dat niet het geval is, vernemen deze leden graag of dit laatste wel wordt
verlangd op het moment dat een Verdragsluitende Partij persoonsgegevens opvraagt.Het is niet de bedoeling dat een Verdragsluitende Partij de andere Verdragsluitende
Partij aangeeft op welk strafbaar feit de vergelijking betrekking heeft. Dat
zou ook niet passen bij de systematiek van rechtstreekse, on-line bevraging
van het nationale DNA-databestand van een andere Verdragsluitende Partij.
Indien vergelijking van de persoonsgegevens op grond van het nationale recht
geoorloofd is overigens, zoals gezegd, binnen het kader dat sprake is van
een opsporingsbelang , kan een Verdragsluitende Partij de vergelijking zonder
verdere mededelingen verrichten. Indien de zoekactie vervolgens een hit oplevert,
zal in het rechtshulpverzoek wel dienen te worden vermeld op welk strafbaar
feit deze betrekking heeft.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat artikel 7 van het verdrag
bijzondere aandacht verdient. De aangezochte Verdragsluitende Partij dient,
indien daartoe wordt verzocht, celmateriaal af te nemen en te onderzoeken
van een persoon jegens wie een opsporingsonderzoek of strafrechtelijke procedure
loopt, op voorwaarde dat de verzoekende Verdragsluitende Partij een onderzoeksbevel
of een verklaring van de bevoegde autoriteit overlegt. Zij vragen of is nagegaan
hoe het recht van de Verdragssluitende Partijen op dit punt luidt. Wie is
er in deze landen als bevoegde autoriteit aangewezen en zijn er voldoende
waarborgen ingebouwd dat de verzoeken voldoende zorgvuldig en met voldoende
rechtswaarborgen worden verricht, vragen zij zich af.Bij het opstellen van artikel 7 is rekening gehouden met de verschillende
rechtssystemen. Vandaar dat in dat artikel wordt gesproken over enerzijds
een onderzoeksbevel en anderzijds een verklaring van de bevoegde autoriteit.
Artikel 552o, eerste lid, onder a en b, van het Nederlandse Wetboek van Strafvordering
stelt als voorwaarde dat een rechtshulpverzoek tot het laten verrichten van
een DNA-onderzoek alsmede het daartoe bevelen van het afnemen van celmateriaal
afkomstig dient te zijn van een justitiële autoriteit. Op die manier
is in Nederland verzekerd dat het onderzoeksbevel of de verklaring met voldoende
waarborgen is omkleed. Als een rechtshulpverzoek niet door een justitiële
autoriteit is gedaan, wordt dit niet ingewilligd.De leden van de SP-fractie geven aan bezorgd te zijn over het «vervuild»
raken van databestanden met informatie over personen die mogelijk strafbare
feiten zullen plegen dan wel de openbare orde zullen verstoren. Naar de mening
van deze leden is het nagenoeg onmogelijk om erop toe te zien dat wanneer
deze gegevens worden opgeslagen, deze worden verwijderd als ze niet meer relevant
of actueel zijn. Deze leden refereren bijvoorbeeld aan het Amerikaanse voorbeeld
van Senator Edward Kennedy die al jaren op de terroristenlijst staat en daardoor
ernstig wordt belemmerd in reizen door middel van een luchtvaartuig. Ook kennen
deze leden verhalen van voetbalsupporters die op basis van Schengengegevens
worden aangemerkt als gewelddadige hooligans en nooit bij de wedstrijd arriveren.
Zij vernemen in dat verband graag hoe de regering dit probleem ziet. Zij vragen
daarnaast welke waarborgen zij wil instellen om te voorkomen dat mensen die
niet in databestanden thuishoren, daar toch in belanden of niet gemakkelijk
verwijderbaar zijn.In het onderhavige verdrag is vastgelegd dat de verstrekte gegevens meteen
worden gewist als ze niet meer nodig zijn voor het doel waarvoor ze zijn verstrekt
(artikel 37). Indien gegevens zonder verzoek zijn verstrekt dan moet de ontvangende
lidstaat onverwijld controleren of ze voor de aan de verstrekking ten grondslag
liggende doeleinden noodzakelijk zijn. Verder gelden er specifieke regels
voor bepaalde verstrekkingen. Zo dienen de gegevens die worden verstrekt met
betrekking tot grootschalige evenementen met een grensoverschrijdende dimensie –
op grond van artikel 14 van het verdrag – te worden gewist zodra het
doel met het oog waarop de gegevens zijn verwerkt (bijvoorbeeld een sportwedstrijd
of een politieke bijeenkomst op hoog niveau) is verwezenlijkt.
De uiterste termijn voor verwerking bedraagt een jaar. Het toezicht op de
vernietiging van de opgeslagen gegevens is in handen van de toezichthoudende
autoriteit die op nationaal niveau bevoegd is (artikel 39, vijfde lid). Voor
Nederland is dat het College bescherming persoonsgegevens. De betrokkene kan
deze instantie verzoeken om de rechtmatigheid van de gegevensverwerking te
controleren, inclusief de naleving van de verwerkingstermijnen. Gelet op deze
waarborgen acht de regering het niet waarschijnlijk dat personen die niet
in databestanden thuishoren, toch worden opgenomen dan wel niet gemakkelijk
verwijderbaar zijn.Artikel 8 tot en met 11De leden van de CDA-fractie vragen aan te geven waarom linkgegevens van
dactyloscopische kenmerken geen gegevens mogen bevatten op basis waarvan de
betrokkene rechtstreeks kan worden geïdentificeerd.De Wet politieregisters en ook het voorstel voor de Wet politiegegevens
(Kamerstukken I 2005/06, 30 327, A) voorziet in de bevoegdheid vingerafdrukken
en de daarbij behorende persoonsgegevens te verstrekken aan een buitenlandse
politieautoriteit. Verstrekking vindt niet automatisch plaats, maar slechts
indien voldaan is aan bepaalde voorwaarden. Een van die voorwaarden is dat
in de andere staat genoeg waarborgen aanwezig zijn met betrekking tot een
juist gebruik van de verstrekte gegevens en de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer. Het onderhavige verdrag voorziet erin dat het nationaal contactpunt
van de verzoekende staat rechtstreeks, on-line toegang heeft tot het vingerafdrukkenbestand
van het Korps landelijke politiediensten. Omdat het van belang is dat er ook
in die situatie voldoende waarborgen aanwezig zijn voor de bescherming van
de persoonlijke levenssfeer, is gekozen voor de constructie dat eerst indien
er sprake is van een overeenkomst tussen de vingerafdrukken van de verzoekende
staat met vingerafdrukken die zijn verwerkt in het Nederlandse vingerafdrukkenbestand,
het nationaal contactpunt van de verzoekende staat overeenkomstig de Wet politieregisters
en in de toekomst de Wet politiegegevens informatie kan worden verschaft over
de persoons- en zaaksgegevens.De leden van de SP-fractie zijn van mening dat nader zou moeten worden
geconcretiseerd wat dient te worden begrepen onder het begrip «ter voorkoming
(...) van strafbare feiten» in artikel 9 van het verdrag. In dat verband
vragen zij zich af hoe concreet een verdenking van een te plegen strafbaar
feit dient te zijn alvorens dactyloscopische identificatiegegevens kunnen
worden bevraagd. Verder vragen zij zich af of de bevragende staat dient aan
te geven op grond van welke vermoedens of verdenkingen zij een vergelijking
van gegevens noodzakelijk acht. Zij vragen de regering, ten slotte, aan te
geven op welke wijze hierop zal worden toegezien.Met de zinsnede «ter voorkoming (...) van strafbare feiten»
in artikel 9 van het verdrag wordt bedoeld dat het rechtstreeks, on-line vergelijken
van vingerafdrukken die zijn verwerkt in de databanken van alle Verdragsluitende
Partijen, tot doel heeft bij te dragen aan het weerhouden van de verdachte
of veroordeelde opnieuw strafbare feiten te plegen, en aan een snellere opsporing
ingeval hij in de toekomst strafbare feiten pleegt, voor de opheldering waarvan
vingerafdrukken een rol spelen.Het is niet de bedoeling dat een Verdragsluitende Partij de andere Verdragsluitende
Partij aangeeft op welk te plegen strafbaar feit de vergelijking betrekking
heeft, alvorens zij de vergelijkingsactie uitvoert. Dat zou ook niet passen
bij de systematiek van rechtstreekse, on-line bevraging van het nationale
vingerafdrukkendatabestand van een andere Verdragsluitende Partij. Vingerafdrukken
zullen alleen worden vergeleken indien dit bijdraagt aan het ophelderen van
een onopgelost misdrijf of het voorkomen daarvan. Indien vergelijking van
de vingerafdrukken tot gevolg heeft dat een misdrijf kan worden
opgehelderd en de verdachte van dat misdrijf vervolgens kan worden vervolgd
en berecht, kan de wetenschap dat zijn vingerafdrukken ook na zijn veroordeling
bewaard blijven, als bijkomend effect hebben dat voorkomen wordt dat hij wederom
een strafbaar feit pleegt.Artikel 12Tot tevredenheid van de leden van de SP-fractie is het nationale recht
van toepassing op de geautomatiseerde bevraging van het kentekenregister zoals
neergelegd in het onderhavige artikel. Deze leden plaatsen evenwel kanttekeningen
bij de formulering «ter handhaving van de openbare orde en veiligheid»
en vragen om een nadere toelichting op dit punt. Voorts vragen deze leden
welke waarborgen gelden om te voorkomen dat elke willekeurige verdenking ertoe
kan leiden dat gegevens worden opgevraagd.In artikel 2 van de Politiewet 1993 is bepaald dat de politie tot taak
heeft in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag en in overeenstemming met
de geldende rechtsregels te zorgen voor de daadwerkelijke handhaving van de
rechtsorde en het verlenen van hulp aan hen die deze behoeven. De politie
speelt een belangrijke rol bij het bieden van veiligheid en bescherming aan
de burger. De politie surveilleert op straat, is belast met de opsporing van
strafbare feiten en handhaaft de openbare orde, waarbij gedacht kan worden
aan het uitvoeren van verkeerscontroles en het ordelijk laten verlopen van
publieksevenementen zoals demonstraties. Bij het uitvoeren van deze taken
kan het nodig zijn dat de politie de beschikking heeft over de bij kentekens
behorende persoonsgegevens. Misbruik van bevraging van het kentekenregister
wordt onder meer voorkomen doordat de bevraging alleen mag geschieden door
bijzonder geautoriseerde ambtenaren van de nationale contactbureaus. Op verzoek
wordt de lijst van ambtenaren, die zijn geautoriseerd tot geautomatiseerde
bevraging, aan de toezichthoudende autoriteit en aan de andere Verdragsluitende
Partijen ter beschikking gesteld. Elke verstrekking en elke ontvangst van
gegevens wordt geprotocolleerd (vastgelegd), inclusief de aanleiding van de
bevraging of verstrekking alsmede het kenmerk van de ambtenaar die de bevraging
heeft uitgevoerd en de ambtenaar die voor de bevraging opdracht heeft gegeven.
Deze gegevens worden twee jaar bewaard.Artikel 13De leden van de CDA-fractie constateren dat in de artikelen 13 en 14 is
bepaald in welke gevallen persoonsgegevens mogen worden verstrekt en stellen
de vraag waarom door de Verdragsluitende Partijen is gekozen is voor die beperking.Tijdens de organisatie van grootschalige evenementen, zoals de Europese
kampioenschappen voetbal, die de afgelopen jaren in België, Nederland
en Duitsland zijn gehouden, is de noodzaak gebleken dat de betrokken landen
elkaar actief op de hoogte houden van gedragingen van bepaalde personen of
groeperingen, die op nationaal niveau op dit terrein actief zijn, teneinde
goed voorbereid te kunnen zijn de mogelijke risico’s met betrekking
tot de rechtshandhaving of de openbare orde en veiligheid. De Schengen Uitvoeringsovereenkomst
bevat reeds de mogelijkheid voor de Schengen-lidstaten om elkaar in individuele
gevallen, zonder een daartoe strekkend verzoek, informatie mede te delen die
voor de ontvangende partij van belang kan zijn ter voorkoming van strafbare
feiten of ter afwending van gevaar voor de openbare orde en veiligheid (artikel
46 van de Schengen Uitvoeringsovereenkomst). Met de in het onderhavige verdrag
gekozen formulering wordt tot uitdrukking gebracht dat van de Verdragsluitende
Partijen een meer actieve rol wordt verwacht ten aanzien van de gegevensuitwisseling,
in overeenstemming met de gegroeide praktijk. De gegevensverstrekking is beperkt
tot grootschalige evenementen met een grensoverschrijdende dimensie omdat
zich juist daar de behoefte voorziet aan een actieve gegevensuitwisseling
tussen de betrokken landen. Met het oog daarop zijn de termijnen voor de gegevensverwerking
beperkt. Deze afgrenzing hangt samen met de mogelijke inbreuk op de persoonlijke
rechten die de verstrekking voor de betrokkenen met zich kan brengen.Artikel 14In artikel 14 wordt gesproken van andere feiten die het vermoeden rechtvaardigen
dat betrokkene tijdens het evenement strafbare feiten zal begaan dan wel een
gevaar voor de openbare orde en veiligheid zal vormen. Van de zijde van de
PvdA-fractie wordt gevraagd wat wordt bedoeld met «andere feiten».
Deze leden vragen zich in dat verband af welke autoriteit beoordeelt of daarvan
sprake is. Verder vragen deze leden of voorafgaand aan het evenement aan de
betrokkene kenbaar wordt gemaakt dat zijn gegevens zijn verstrekt. Ook vernemen
zij graag welke de bewaartermijn is van die gegevens, en of er in geval van
onterechte verstrekking of onterecht gebruik van de gegevens aanspraak kan
worden gemaakt op schadevergoeding. Ten slotte vragen deze leden of de regeling
bij het Europees Kampioenschap voetbal 2000 op voornoemde punten is geëvalueerd.In antwoord op de door de PvdA-fractie gestelde vragen kan allereerst
worden opgemerkt dat de «andere feiten», waaraan door deze fractie
wordt gerefereerd, het vermoeden moeten rechtvaardigen dat de desbetreffende
personen tijdens het evenement strafbare feiten zullen begaan of dat zij een
gevaar voor de openbare orde zullen vormen. Daarbij kan worden gedacht aan
opgelegde stadionverboden of aan lijsten van risicosupporters. In Nederland
wordt een (strafrechtelijk) stadionverbod opgelegd door de rechter. De KNVB
kan bovendien een civielrechtelijk (landelijk) stadionverbod opleggen. Het
Centraal Informatiepunt Voetbalvandalisme heeft de mogelijkheid om lijsten
van risicosupporters op te stellen. De beoordeling in hoeverre er sprake is
van andere feiten in de zin van deze bepaling is voorbehouden aan de autoriteiten
die zijn betrokken bij de gegevensverstrekking. Betreft de gegevensverstrekking
de opsporing of vervolging van strafbare feiten, dan geschiedt de verstrekking
onder gezag van de officier van justitie. Betreft de gegevensverstrekking
de handhaving van de openbare orde dan geschiedt de verstrekking onder gezag
van de burgemeester. Degene over wie persoonsgegevens aan een ander land worden
verstrekt, wordt daarvan tevoren niet in kennis gesteld. Een dergelijke verplichting
zou voor de politie een aanzienlijke werklast met zich brengen en is ook op
nationaal niveau niet aan de orde. Wel is in het onderhavige verdrag het recht
van betrokkene vastgelegd tot kennisneming van de gegevens die met betrekking
tot zijn persoon worden verwerkt (artikel 40). Dit recht op kennisneming is
terug te voeren op het ook in verdragen vastgelegde beginsel dat eenieder
in beginsel in de gelegenheid moet zijn om na te kunnen gaan of zijn gegevens
worden verwerkt. De verstrekte gegevens dienen onverwijld te worden gewist
als de doeleinden, bedoeld in het eerste lid van artikel 14, zijn verwezenlijkt
of niet meer kunnen worden verwezenlijkt, bij voorbeeld na afloop van de risicovolle
voetbalwedstrijd dan wel het toernooi met het oog waarop de gegevens zijn
verstrekt. De verstrekte gegevens dienen in ieder geval uiterlijk na een jaar
te worden gewist. Het verdrag bevat de verplichting voor de lidstaten om te
waarborgen dat de betrokkene zich tot de rechter dan wel tot een toezichthoudende
autoriteit kan wenden, en dat hem de mogelijkheid wordt geboden om een aanspraak
op schadevergoeding of een andere vorm van genoegdoening in rechte geldend
te maken (artikel 40). Voor zover de schade het gevolg is van
het gebruik van onjuist verstrekte gegevens, is de verstrekkende Verdragsluitende
Partij gehouden tot vergoeding van de schade.De vraag of de regeling bij het Europees Kampioenschap voetbal 2000 op
deze punten is geëvalueerd moet ontkennend worden beantwoord. Op 26 april
1999 hebben België en Nederland ten behoeve van het Europees Kampioenschap
voetbal in 2000 het verdrag inzake grensoverschrijdend politieoptreden ter
handhaving van de openbare orde en veiligheid tijdens het Europees Kampioenschap
voetbal voor landenteams in het jaar 2000 (Trb. 1999, 87), het zogenoemde
Verdrag van Bergen op Zoom, gesloten. Dat verdrag voorzag niet in een regeling
inzake de verstrekking van gegevens.De leden van de SP-fractie constateren dat er een aparte regeling is opgenomen
die een verplichting in het leven roept persoonsgegevens te verstrekken die
van belang kunnen zijn voor een goed verloop van grootschalige evenementen
en vragen wat in dit verband dient te worden begrepen onder «andere
feiten» dan onherroepelijke veroordelingen die het vermoeden rechtvaardigen
dat personen tijdens het evenement strafbare feiten zullen begaan of dat zij
een gevaar voor de openbare orde en veiligheid vormen. Verder vragen zij hoe
concreet deze verdenking dient te zijn, of de bevragende Verdragsluitende
Partij er toe gehouden is aan te geven waarop dit vermoeden berust en hoe
het in dit verzoek vermelde vermoeden wordt getoetst. Ten slotte vraagt deze
fractie of de desbetreffende personen voorafgaand aan het evenement kenbaar
wordt gemaakt dat hun persoonsgegevens worden doorgegeven en zo ja, of daarbij
ook wordt aangegeven welke gegevens zijn verstrekt.Op de vraag van de SP-fractie naar de betekenis van het begrip «andere
feiten» is in het voorgaande, naar aanleiding van eenzelfde vraag van
de PvdA-fractie, nader ingegaan. Ditzelfde geldt voor de vraag omtrent de
kennisgeving aan de betrokkene inzake de verstrekking van de gegevens aan
het buitenland. Kortheidshalve zij verwezen naar de beantwoording aldaar.
De mate van verdenking die vereist is, heeft betrekking op feiten die het
vermoeden rechtvaardigen dat de betrokken personen tijdens het evenement strafbare
feiten zullen begaan of een gevaar voor de openbare orde of veiligheid zullen
vormen. Daarvoor is niet per se noodzakelijk dat er een strafvorderlijk relevante
verdenking bestaat inzake het beramen of plegen van strafbare feiten. Voldoende
kan zijn dat de betrokken persoon of personen eerder in aanraking met de politie
zijn gekomen ter zake van betrokkenheid bij het plegen van openlijk geweld,
rellen of vernielingen in verband met soortgelijke eerdere evenementen. Daarbij
is het niet zozeer de bevragende partij die is gehouden aan te geven waarop
dit vermoeden berust als wel de verstrekkende die zal moeten afwegen in hoeverre
de betreffende persoonsgegevens voor verstrekking in aanmerking komen omdat
zij voldoende reden geven voor het bovenbeschreven vermoeden. De verstrekking
zal in concrete gevallen kunnen worden getoetst door de bevoegde nationale
toezichthoudende autoriteiten. De betrokkene kan deze instanties verzoeken
om de rechtmatigheid van de verwerking van gegevens met betrekking tot zijn
persoon te controleren (artikel 39, vijfde lid).Artikel 16De leden van de SP-fractie constateren dat Verdragsluitende Partijen zonder
een daartoe strekkend verzoek persoonsgegevens kunnen verstrekken aan andere
Verdragsluitende Partijen, met inachtneming van het nationale recht. Deze
leden waarderen deze mogelijkheid, en constateren dat nadere voorwaarden kunnen
worden verbonden aan het gebruik van de gegevens door de ontvangende autoriteit.
Zij stellen in dat verband de vraag of het op enigerlei wijze
mogelijk is de naleving van deze voorwaarden door de ontvangende autoriteit
te controleren.Het verdrag biedt de verstrekkende partij de mogelijkheid om de ontvangende
partij te verzoeken om informatie te verstrekken over de verwerking van de
verstrekte gegevens en het daardoor behaalde resultaat. De ontvangende partij
is gehouden om aan een dergelijk verzoek gevolg te geven (artikel 41). Daarnaast
kan de betrokkene zelf, indien hij door middel van het recht op kennisneming
op de hoogte is van het feit dat op zijn persoon betrekking hebbende gegevens
aan het buitenland zijn verstrekt, de nationale toezichthoudende autoriteit
van de ontvangende lidstaat verzoeken om de rechtmatigheid van de gegevensverwerking
te controleren. Voorts bestaat voor de betrokkene de mogelijkheid om de nationale
toezichthoudende autoriteit in zijn eigen lidstaat aan te spreken; deze autoriteit
is op zijn beurt bevoegd om de toezichthoudende autoriteiten in de andere
staten te verzoeken om de uitoefening van hun bevoegdheden. Langs deze wegen
kan de naleving van de gestelde voorwaarden door de ontvangende autoriteit
worden gecontroleerd.Artikel 17De leden van de CDA-fractie vragen waarom de inzet van air marshals onderdeel
is van het verdrag en wat de toegevoegde waarde is van de bepaling. Voorts
merken deze leden op dat air marshals ook op vluchten van staten kunnen worden
ingezet die geen partij zijn bij het onderhavige verdrag. In dat verband stellen
zij de vraag of het ontbreken van een soortgelijk verdrag met andere landen
meebrengt dat er nauwelijks air marshals kunnen worden ingezet op vluchten
van en naar die landen.Inzet van air marshals is een maatregel welke erop is gericht de burgerluchtvaart
te beveiligen tegen terroristische daden. Het verdrag beoogt de mogelijkheden
tot grensoverschrijdende samenwerking op een aantal terreinen uit te breiden
en te vergemakkelijken teneinde, onder meer, terrorisme effectiever te kunnen
bestrijden. Daartoe wordt, onder andere, voorzien in de onderhavige regeling
welke erop is gericht de operationele samenwerking tussen de Verdragsluitende
Partijen op het gebied van de inzet van air marshals te verbeteren. Meer in
het bijzonder worden afspraken gemaakt over de wijze van bekendmaking van
inzet van air marshals, samenwerking op het gebied van opleiding en bijscholing
van air marshals, en over de voorwaarden waaronder bewapening en munitie mogen
worden meegevoerd door air marshals. Hierin is de meerwaarde van het verdrag
ook gelegen; met de onderhavige operationele afspraken wordt tegemoetgekomen
aan specifieke behoeften van de Verdragsluitende Partijen op dit terrein.
Mocht het wenselijk en noodzakelijk zijn vergelijkbare afspraken te maken
met staten die geen partij zijn bij het verdrag, dan geschiedt dat vanzelfsprekend
separaat. In dat verband zij nog wel opgemerkt dat in EU-verband in het kader
van de voorbereiding van een ontwerpverordening (COM (2005) 429) wordt gesproken
over uniforme regels op het gebied van de beveiliging aan boord van luchtvaartuigen
(Kamerstukken II 2005/06, 22 112, nr. 417, p. 14 e.v.).Naar het oordeel van de leden van de SP-fractie wordt met de inzet van
air marshals de kans vergroot dat geweld wordt aangewend in een luchtvaartuig.
In dat verband stellen deze leden de vraag hoe prominent de ambtenaren aanwezig
zullen zijn. Daarnaast vernemen zij graag welke bevoegdheden air marshals
hebben.Zoals hiervoor reeds werd aangehaald, worden air marshals ingezet met
het specifieke doel de burgerluchtvaart te beveiligen tegen terroristische
strafbare feiten. Air marshals worden vanuit hun functie niet ingezet in het
kader van andere doeleinden, zoals het optreden tegen weerspannige passagiers,
zogenoemde «unruly passengers». Deze taakafbakening laat onverlet
dat een air marshal op grond van het op 14 september 1963 te Tokio
totstandgekomen Verdrag inzake strafbare feiten en bepaalde handelingen begaan
aan boord van luchtvaartuigen (Trb. 1964, 186) in zijn hoedanigheid van passagier,
net als andere passagiers, op verzoek van de gezagvoerder mag assisteren in
situaties waarin de veiligheid of orde in het geding is (vgl. Kamerstukken
II 2005/06, 22 112, nr. 417, p. 5–6 en Tweede Kamer 2003/04, Aanhangsel
Handelingen, 1261, p. 2670).Artikel 18De leden van de PvdA-fractie vernemen graag het standpunt van de regering
en de regeringen van de andere Verdragsluitende Partijen ten aanzien van het
meevoeren van een vuurwapen aan boord van een luchtvaartuig. Deze leden vragen
of dienaangaande overleg is gevoerd met de luchtvaartmaatschappijen en de
verenigingen van piloten.Bij de voorbereiding, uitvoering en evaluatie van het proefprogramma met
air marshals waaraan in de memorie van toelichting wordt gerefereerd, zijn,
naast de verantwoordelijke ministeries en Koninklijke marechaussee, de beroepsvereniging
en vakbond van de Nederlandse verkeersvliegers – de Vereniging van Nederlandse
Verkeersvliegers – en verschillende luchtvaartmaatschappijen betrokken.
Onderdeel van het proefprogramma en de afspraken die in dat kader in nauwe
samenwerking met de luchtvaartsector zijn gemaakt, is de bewapening van air
marshals. Gelet op de doeltreffendheid van de beveiligingsmaatregel enerzijds
en de vliegveiligheid anderzijds is besloten air marshals uit te rusten met
wapens en munitie die zo min mogelijk schade aanrichten aan het luchtvaartuig.
Vanwege de confidentiële aard van de informatie kan niet nader worden
ingegaan op merk en type van de wapens en munitie.Wat betreft de vraag van genoemde leden of de bemanning voorafgaand aan
de vlucht wordt geïnformeerd over de inzet van air marshals, kan worden
gemeld dat het management van de betrokken luchtvaartmaatschappij en de dienstdoende
gezagvoerder op de hoogte worden gesteld van de inzet. Met het oog op de effectiviteit
van de beveiligingsmaatregel blijft de aanwezigheid van air marshals op een
vlucht geheim voor de passagiers. Air marshals worden dan ook in burger ingezet.Voor de beantwoording van de vragen zij voorts verwezen naar Kamerstukken
II 2006/07, 30 543, nr. 6, p. 2–3, 6–7 en 5, waarin wordt
ingegaan op onderscheidenlijk de afstemming met de luchtvaartsector, de bewapening
van air marshals en het informeren van het management en de gezagvoerder.Artikel 20 tot en met 23De leden van de CDA-fractie verzoeken het kabinet nader in te gaan op
de rol van de documentadviseurs, bedoeld in de artikelen 20 en 21 van het
verdrag. Zij vragen zich in dat verband af of de inwerkingtreding van het
verdrag met zich brengt, dat de partijen aparte verbindingsofficieren moeten
aanstellen die als documentadviseur kunnen optreden.De documentenadviseur levert gevraagd en ongevraagd advies op het gebied
van documentenherkenning en valse dan wel vervalste reis- verblijfs- en identiteitsdocumenten.
Hij richt zich onder meer op het verzamelen van informatie en het samenstellen
van overzichten ten behoeve van het bestrijden van identiteits- en documentenfraude,
terrorisme en andere vormen van criminaliteit op luchthavens. Hierbij wordt
gebruik gemaakt van hoogwaardige technische apparatuur waarbij constant rekening
wordt gehouden met nieuwe technische ontwikkelingen op dit gebied.De documentadviseur heeft ook de taak om de samenwerking te bevorderen
tussen nationale en internationale handhavingsorganisaties die zich richten
op het beveiligen van de land-, zee-, en luchtgrenzen. Daarbij wordt
gekeken naar nieuwe samenwerkingsmogelijkheden met als doel het verhogen van
de effectiviteit van de bestrijding van documentfraude en andere vormen van
criminaliteit. In de Nederlandse situatie is het niet de bedoeling dat er
aparte liaisons worden aangesteld aangezien de documentadviseur ook liaisontaken
vervult.De leden van de fractie van het CDA geven aan in de veronderstelling te
verkeren dat de samenwerking in het kader van de repatriëring van vreemdelingen
staande praktijk is. Zij stellen daarbij de vraag waarin de toegevoegde waarde
van het onderhavige artikel is gelegen.De huidige samenwerking bij het organiseren van repatriëringsvluchten
is vooral van bilaterale aard. Ingevolge de onderhavige regeling zal de nadruk
komen te liggen op structurele multilaterale samenwerking. Op grond van het
verdrag zullen periodiek werkgroepbijeenkomsten plaatsvinden waar voorstellen
voor praktische en operationele samenwerkingsverbanden in breed verband worden
besproken en afspraken worden gemaakt over de uitvoering ervan. Het verdrag
heeft daarnaast meerwaarde omdat het tevens ziet op samenwerking in het kader
van doorvoer over land, waarmee het een aanvulling vormt op richtlijn nr.
2003/110/EG van de Raad van de Europese Unie van 25 november 2003 inzake
transit bij verwijderingen (PbEU L 321) en beschikking nr. 2004/573/EG van
de Raad van de Europese Unie van 29 april 2004 inzake het organiseren
van gezamenlijke vluchten voor de verwijdering van onderdanen van derde landen
tegen wie individuele verwijderingsmaatregelen zijn genomen op het grondgebied
van twee of meer lidstaten (PbEU L 261), die beide betrekking hebben op samenwerking
bij verwijdering door de lucht. Daarmee wordt, zoals reeds werd aangehaald
in het artikelsgewijze deel van de memorie van toelichting, tevens uitvoering
gegeven aan de conclusies van de Raad van de Europese Unie van 23 december
2003 inzake wederzijdse ondersteuning van lidstaten in gevallen van transit
over land (Kamerstukken II 2006/07, 30 881, nr. 3, p. 13–14).Met genoegen constateren wij dat de leden van de SP-fractie van oordeel
zijn dat illegale migratie dient te worden bestreden door middel van een gezamenlijke
aanpak waarin kennisoverdracht centraal staat. Ten aanzien van de gezamenlijke
repatriëring werpen deze leden de vraag op of er is nagedacht over de
consequenties van het gezamenlijk repatriëren van vreemdelingen ten aanzien
van wie individuele verwijderingsmaatregelen zijn genomen.Met de staten die partij zijn bij het onderhavige verdrag wordt met name
gezocht naar praktische mogelijkheden voor samenwerking bij verwijderingen.
Hierbij wordt vooral gekeken naar de ervaringen die zijn opgedaan in het kader
van reeds bestaande samenwerkingsverbanden tussen de betrokken landen op het
gebied van verwijdering. Er zal aansluiting worden gezocht bij bestaande praktische
bilaterale samenwerkingsverbanden waarbij het uitgangspunt is dat de desbetreffende
lidstaat verantwoordelijk blijft voor de verwijdering van de persoon tegen
wie door die lidstaat een verwijderingsmaatregel is genomen. Bij mogelijkheden
voor praktische samenwerking wordt bijvoorbeeld gedacht aan het gezamenlijke
gebruik van transportmiddelen en elkaar informeren over geplande nationale
terugkeerinitiatieven.Evenals dat thans ook geldt voor de huidige praktijk zal in een zo vroeg
mogelijk stadium in contact worden getreden met de autoriteiten van herkomstlanden
om zo het risico van weigering van een repatriëringvlucht te minimaliseren.Evenals thans het geval is, zullen indien het verwijderingen uit Nederland
betreft Nederlandse escorts meereizen die toezien op de handhaving van de
Nederlandse procedurele waarborgen omtrent de verwijdering. De samenwerking
in het kader van het verdrag doet daar niets aan af.Artikel 25Tot ons genoegen geven de leden van de fractie van de ChristenUnie aan
de strekking van het onderhavige artikel te onderschrijven. Naar aanleiding
van de toelichting is bij deze leden de vraag gerezen of een gezagsvacuüm
ontstaat zodra de ambtenaren de grens overschrijden. Gelet op het ontbreken
van feitelijk gezag vernemen zij graag van de regering of het wenselijk wordt
geacht dat vanaf het moment van grensoverschrijding in ieder geval sprake
is van juridisch gezag van de bevoegde autoriteit van de gaststaat.Genoemde leden merken terecht op dat op het moment van grensoverschrijding
op basis van artikel 25 van het verdrag, niet direct sprake is van feitelijk
gezag van de bevoegde autoriteit van de gaststaat. Gelet op deze omstandigheid
is in het vijfde lid geëxpliciteerd dat de gaststaat de verantwoordelijkheid
draagt voor de handelingen van de grensoverschrijdende ambtenaar in het kader
van artikel 25. Hiermee hebben de Verdragsluitende Partijen tot uitdrukking
willen brengen dat vanaf het moment van grensoverschrijding sprake is van
juridisch gezag van de plaatselijk bevoegde autoriteit. Van een gezagsvacuüm
is daarom geen sprake. Daarbij komt nog, dat de grensoverschrijdende ambtenaar
ingevolge het derde lid van artikel 25 gehouden is per omgaand contact te
leggen met de bevoegde autoriteit van de gaststaat, waarmee ook het feitelijke
gezag tot stand wordt gebracht.Artikel 33De leden van de SP-fractie hebben kennis genomen van de maatregelen ter
bescherming van gegevens en zijn bevreemd dat deze regeling kennelijk los
staat van de initiatieven op Europees niveau om tot een kader van gegevensbescherming
te komen. Deze leden verzoeken de regering aan te geven in hoeverre deze regeling
afwijkt van het Europese kaderbesluit gegevensbescherming.Naar aanleiding van een verzoek van het lid Albayrak heeft de Minister
van Justitie Uw Kamer bij brief van 5 februari jongstleden geïnformeerd
(Kamerstukken II 2006/07, 23 490, nr. 444) over zowel de inhoud van het
voorstel van de Europese Commissie voor een kaderbesluit ter bescherming van
persoonsgegevens die worden uitgewisseld in het kader van de politiële
en justitiële samenwerking in strafzaken als over het onderhavige verdrag.
In aanvulling op hetgeen reeds in voormelde brief is vermeld, wijkt de regeling
van het ontwerp-kaderbesluit op enkele punten af van die van het verdrag.
Dit betreft in de eerste plaats de rechtstreekse geautomatiseerde raadpleging
van bepaalde gegevensbestanden in de lidstaten op basis van hit/no hit. In
het verdrag worden aanvullend regels gesteld over het doel van de bevraging –
doelbinding –, de bescherming en de beveiliging van de gegevens en de
vastlegging of protocollering van de verstrekking van de gegevens. In het
ontwerp-kaderbesluit worden geen specifieke regels gegeven omtrent een dergelijke
vorm van gegevensuitwisseling. Daarbij geldt voor de op grond van het onderhavige
verdrag verstrekte gegevens dat deze uitsluitend mogen worden verwerkt voor
het doel waarvoor ze zijn verstrekt; verdere verwerking voor andere doeleinden
is afhankelijk van de voorafgaande toestemming van de verstrekkende partij.
Het ontwerp-kaderbesluit biedt op dit punt iets meer ruimte aan de lidstaten
(artikel 11), doordat de mogelijkheid wordt geboden de ontvangen gegevens,
zonder aanvullende instemming van de verstrekkende lidstaat, verder te verwerken
ten behoeve van de voorkoming, opsporing of vervolging van andere strafbare
feiten dan die ten behoeve waarvan de oorspronkelijke verwerking plaatsvond.
Daarmee wordt de opsporingsdiensten meer ruimte geboden voor een effectieve criminaliteitsbestrijding doordat tevoren de kaders worden gesteld
waarbinnen de gegevens verder kunnen worden verwerkt ten behoeve van andere
doelen, hetgeen de efficiency van het politiewerk ten goede zal komen.Artikel 35De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat bij de geautomatiseerde
bevraging van DNA-profielen geldt dat deze moet dienen ter opsporing van strafbare
feiten en vragen welke strafbare feiten hieronder vallen. Daarnaast vragen
deze leden of dubbele strafbaarheid geldt of dat uitsluitend strafbaarheid
in de verzoekende staat voldoende is en wat dit betekent nu in de preambule
wordt gesproken over «terrorisme, grensoverschrijdende criminaliteit
en illegale migratie». Voorts vragen zij of de toepassing van het verdrag
is beperkt tot die doelstellingen, of dat het toch ook nationale criminaliteit
kan betreffen. Wat betreft de terminologie van de doelbinding vragen deze
leden zich af of deze voldoende helder is en of men hier in de zeven verdragsluitende
staten hetzelfde onder verstaat. Ten slotte vragen genoemde leden wat precies
onder «voorkoming van strafbare feiten» moet worden begrepen.De kring van de strafbare feiten, met het oog waarop DNA-profielen geautomatiseerd
kunnen worden bevraagd, wordt bepaald door het nationale recht van de bevragende
partij. Wel geldt dat het nationale recht van de aangezochte partij van toepassing
is op de verstrekking van de nadere persoonsgegevens en overige informatie.
In het rechtshulpverzoek zal moeten worden vermeld op welk strafbaar feit
dit verzoek betrekking heeft. Daarbij zal een toetsing plaatsvinden op basis
van het nationale recht van de verstrekkende partij, hetgeen met zich brengt
dat de gegevens uitsluitend worden verstrekt indien deze in een nationaal
geval eveneens zouden kunnen worden gebruikt ten behoeve van de opsporing
en vervolging van de desbetreffende strafbare feiten. Uit het beginsel dat
het nationale recht van toepassing is op de gegevensverstrekking vloeit voort
dat het beginsel van de dubbele strafbaarheid onverkort blijft gelden. De
toepassing van het onderhavige verdrag is niet beperkt tot de opsporing van
strafbare feiten die uitsluitend betrekking hebben op terrorisme, grensoverschrijdende
criminaliteit en illegale migratie. Een dergelijke inperking zou in de praktijk
niet goed werkbaar zijn, omdat het in veel gevallen niet aanstonds duidelijk
zal zijn in hoeverre vormen van zware en georganiseerde criminaliteit raakvlakken
hebben met de andere staten die partij zijn bij dit verdrag. Wel vormde het
streven tot intensivering van de samenwerking tussen de Verdragsluitende Partijen,
in het bijzonder op het terrein van de bestrijding van terrorisme, de grensoverschrijdende
criminaliteit alsmede de illegale immigratie de aanleiding tot het sluiten
van het verdrag. De terminologie van de doelbinding is eveneens terug te vinden
in andere internationale rechtsinstrumenten, zoals de Schengen Uitvoeringsovereenkomst
(artikel 126, derde lid, onder a) en het Europees Rechtshulpverdrag 2000 (artikel
23, eerste lid, onder d), zodat aangenomen mag worden dat men hier in de zeven
verdragsluitende staten hetzelfde onder verstaat. Op de vraag wat precies
onder voorkoming van strafbare feiten valt is hierboven, bij de beantwoording
van een vraag van de SP-fractie, reeds nader ingegaan. Kortheidshalve wordt
daarom verwezen naar de beantwoording aldaar.Artikel 40Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie met betrekking tot artikel
40 van het verdrag is reeds ingegaan in deel I van deze nota naar aanleiding
van het verslag.Hoofdstuk 8 Uitvoerings- en slotbepalingenArtikel 42De leden van de PvdA-fractie vragen of de contactpunten zoals opgesomd
in artikel 42 van het verdrag, naast de bevoegdheden op grond van het onderhavige
verdrag, over andere bevoegdheden beschikken, bijvoorbeeld ingevolge andere
verdragen of Europese regelgeving. De leden van de fractie van de VVD stellen
een soortgelijke vraag. Deze leden vernemen graag of de contactpunten, bedoeld
in het verdrag, overlappen met reeds bestaande contactpunten op basis van
EU-regelgeving ingesteld, hoeveel nieuwe contactpunten er ingevolge het verdrag
moeten worden aangewezen en op welke wijze de werkzaamheden van de verschillende
contactpunten op elkaar worden afgestemd. Zij stellen in dat verband de vraag
of het verdrag op dit punt toegevoegde waarde heeft, gelet op de beoogde incorporatie
ervan in EU-recht.Het onderhavige verdrag schrijft voor dat ten behoeve van de tenuitvoerlegging
van de in het verdrag gemaakte afspraken over gegevensverstrekking, informatie-uitwisseling
en operationele samenwerking, nationale contact- en coördinatiepunten
worden aangewezen. Daarmee wordt beoogd de effectiviteit van de gemaakte afspraken
te verzekeren en aldus bij te dragen aan verwezenlijking van de doelstellingen
van het verdrag. Gezien de uiteenlopende aard van gegevens, informatie en
samenwerking kan het hierbij op nationaal niveau om verscheidene autoriteiten
gaan. De aanwijzing en bevoegdheden van deze verscheidene contact- en coördinatiepunten
zijn een aangelegenheid van de lidstaten. De autoriteiten ontlenen hun bevoegdheden
derhalve niet aan het verdrag, maar aan het toepasselijke nationale recht.
Nederland heeft met de betrokken diensten vooraf overleg gepleegd over het
aanwijzen van deze contactpunten. Soortgelijke nationale contactpunten bestaan
er momenteel niet op basis van EU-regelgeving. De contactpunten worden aangewezen
door middel van een verklaring bij overhandiging van de akte van bekrachtiging,
aanvaarding, goedkeuring of toetreding aan de depositaris. Wijzigingen van
deze verklaringen moeten worden gemeld aan de depositaris. Indien het verdrag
wordt omgezet in het wettelijke kader van de EU, zal de communautaire wetgeving
conform artikel 47 van het verdrag voorgaan op de tekst van het verdrag. Wanneer
bij de uitvoering van de omgezette verdragsbepalingen wordt vastgehouden aan
de idee van nationale contactpunten, dan zullen hiervoor uiteraard dezelfde
contactpunten worden gebruikt als bij het verdrag.Artikel 44Op de vragen van de leden van de PvdA-fractie ten aanzien van het Europese
draagvlak en de betrokkenheid van de Europese Commissie is reeds ingegaan
in deel I van deze nota. In reactie op deze vragen werd aangegeven dat het
verdrag openstaat voor deelname van de andere lidstaten van de EU en dat inmiddels
Italië, Portugal, Slovenië, Finland, Zweden, Roemenië en Bulgarije
kenbaar hebben gemaakt tot toetreding tot het verdrag over te willen gaan.Wat betreft de vraag van deze leden op welke manier de Minister van Justitie
de uniforme uitleg van de bepalingen uit het verdrag kan waarborgen, wordt
het volgende opgemerkt. Een uniforme uitleg wordt gegarandeerd door regelmatige
evaluaties van de werking van het verdrag en de eerder aangehaalde rapportageverplichting.
Op grond van artikel 43 van het verdrag zullen mogelijke geschilpunten en
onduidelijkheden over de toepassing allereerst worden voorgelegd aan de gemeenschappelijke
werkgroep. Het Comité van Ministers neemt vervolgens de noodzakelijke beslissingen over de uitvoering en toepassing van het verdrag. Beslissingen
van het Comité van Ministers worden door alle Verdragssluitende Partijen
met eenparigheid van stemmen genomen. Daarnaast wordt gestreefd naar het tot
stand brengen van een Prüm-handboek waarin voor de uitvoeringinstanties
van de verschillende Verdragsluitende Partijen een uniforme uitleg van de
verschillende relevante bepalingen van het verdrag wordt gegeven.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinDe minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenDe minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter Horst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30881-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl