Arbeidsvoorzieningswet 1996; Verslag algemeen overleg over het wetsvoorstel 24250 naar aanlieidng van de motie-Van Hoof c.s.
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24450, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-05-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24450 nr. 7

15-05-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtenwisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24450Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 450Vaststelling van een nieuwe Arbeidsvoorzieningswet (Arbeidsvoorzieningswet
1996)nr. 7VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 15 mei 1996De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 24 april 1996 overleg gevoerd met minister Melkert en staatssecretaris
Linschoten van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over wetsvoorstel 24 450
(Arbeidsvoorzieningswet) naar aanleiding van de motie-Van Hoof c.s.(24 400-XV,
nr. 28).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Hoof (VVD) vond de naar aanleiding van zijn motie
aan de nota naar aanleiding van het verslag (24 450, nr. 6) toegevoegde
bijlage zeer verhelderend. Gezien het belang van samenwerking voor de samenhang
tussen de kolom van de arbeidsvoorziening en die van de uitvoeringsorganisaties
op het gebied van de sociale zekerheid juichte hij de keuze van de regiegroep
SWI voor een aanpak van onderop toe. Wel moet er daarbij oog zijn voor mogelijke
fricties met de bestuurlijke organisatiestructuur die erboven zit. Een goede
voortgang van het proces vereist verder dat van meet af aan duidelijk is dat
de organisaties bereid zijn om uiteindelijk volgens de gekozen werkwijze te
gaan functioneren. Ook moet de Kamer kunnen toetsen of ook echt is gekomen
tot samenwerking en geïntegreerde gevalsbehandeling. Indien nodig moeten
(mits goed gemotiveerd) ook andere keuzes gemaakt kunnen worden. Daartoe moet
dan wel ruimte worden gelaten. Het is logisch om uit te gaan van de gedachte
dat eventueel nadere regels voor samenwerking kunnen worden neergelegd in
een AMvB, maar dat laat onverlet dat ruimte moet worden gelaten voor verankering
in de desbetreffende wetgeving zelf. In het debat over het kabinetsstandpunt
betreffende de voor december 1996 voorziene rapportage van de regiegroep zal
een en ander duidelijk worden.Paragraaf 2.3 van de bijlage bij stuk 24 450, nr. 6 geeft juist weer
hoe met de verhouding publiek–privaat moet worden omgegaan, vond de
heer Van Hoof. Hoewel het vooral de uitvoeringsorganisatie in de sociale zekerheid
betreft, kan het probleem zich ook de arbeidsvoorzieningsorganisatie voordoen,
naarmate meer invulling wordt gegeven aan basistaken, wettelijke taken en
bovenwettelijke taken. Mogelijk komen daarbij ook verschillende soorten fondsen
aan de orde. Bij invulling van de samenwerking tussen beide kolommen
moet er derhalve aandacht zijn voor een strikte scheiding van de financieringsstromen.
Aandacht vroeg hij ook voor het mogelijk ontstaan van spanningen binnen en
tussen kolommen als gevolg van de verhoudingen tussen landelijke en het regionale
niveau. Dat er in de bijlage op wordt gewezen dat het voor de regionale samenwerking
met de RBA's van groot belang is dat in het post-NOSV-traject voldoende bevoegdheden
op regionaal niveau worden gelegd, geeft aan hoe nauw dit luistert. Wetgeving
in de ene kolom mag ontwikkelingen (zoals inkoop) in de andere kolom niet
in de weg staan.Ten slotte vroeg de heer Van Hoof of uit de bijlage moet worden opgemaakt
dat het kabinet het in zijn motie gebruikte woord «gelijktijdig»
niet zo opvat dat met het creëren van samenhang in en tussen kolommen
wordt gewacht totdat het post-NOSV-traject en het SWI-traject volledig zijn
afgerond, maar dat wordt aangesloten bij zijn interpretatie, dat gedurende
het proces wordt gestreefd naar samenhang, terwijl voldoende ruimte wordt
gelaten om eventuele fricties in en tussen de kolommen achteraf weg te nemen.Mevrouw Vliegenthart (PvdA) wees erop dat diverse studies in
de afgelopen jaren hebben aangetoond dat de regionale samenwerking tussen
Arbeidsvoorziening, gemeenten en bedrijfsverenigingen van de grond moet komen
om mensen met een uitkering aan werk te helpen. Ook zij vond het verstandig
dat is gekozen voor een procesgerichte aanpak van onderop. Dit biedt ruimte
om met wetgeving aan te sluiten op de praktijk. Om al te grote vrijblijvendheid
te voorkomen is het goed dat de regiegroep toetst of plannen ook echt voldoen
aan de in de bijlage omschreven randvoorwaarden. Daarbij miste zij dat ook
afspraken moeten worden gemaakt over de wijze waarop met conflicten tussen
kolommen wordt omgegaan. Ook de Kamer zal uiteindelijk moeten toetsen of aan
de randvoorwaarden is voldaan. Mocht blijken dat het proces van onderop ertoe
heeft geleid dat «te veel bloemen zijn gaan bloeien» dan kan snoeien
altijd nog achteraf worden overwogen, afhankelijk van wat het effectiefst
is om gestelde doelen te bereiken.De in de bijlage geschetste aanpak vond mevrouw Vliegenthart geen belemmering
voor snelle afhandeling van de nieuwe arbeidsvoorzie- ningswet. Organisaties
hebben daar ook belang bij. Wel moet daarbij speciale aandacht worden gegeven
aan de uitwerking van de regionalisering in de post-NOSV. Om fricties binnen
de kolom te voorkomen zal in de opdrachtverlening aan de uitvoeringsinstanties
(UVI's) duidelijk omschreven moeten zijn dat integrale gevalsbehandeling daadwerkelijk
regionaal plaatsvindt en dat de daarvoor vereiste mandaten worden verleend.
De vrij open formulering die op dit punt in paragraaf 2.4 van de bijlage wordt
gebruikt, zou in deze zin moeten worden aangescherpt. Dat ruimte wordt gegeven
voor experimenten met verschillende varianten (één loket, één
dossier, één locatie) is begrijpelijk, gezien de verschillende
invalshoeken van de samenwerking tussen de kolommen. Voorwaarde is dat wordt
gekomen tot integrale gevalsbehandeling. Dit vergt ook aandacht voor de koppeling
van de diverse automatiseringssystemen.Bij introductie van de mogelijkheid tot inkoop gaf mevrouw Vliegenthart
voorkeur aan geleidelijkheid. Niet alleen omdat afspraken zijn gemaakt over
inkoop bij arbeidsvoorziening door UVI's en sociale diensten, maar ook omdat
een puur inkoopmodel tot gevolg kan hebben dat uitkeringsinstanties zich vanwege
financiële prikkels vooral richten op uitstroom van relatief kansrijkeren
(afroming). Mits goed vormgegeven, kan een geleidelijke introductie van inkoop
de samenwerking versterken en blijft het tevens goed mogelijk om te volgen
dat daadwerkelijk moeilijk plaatsbaren ermee worden geholpen.Een goede verantwoording van de middelen die Arbeidsvoorziening ter beschikking
worden gesteld voor het uitvoeren van haar publieke taken vereist een strikte
scheiding tussen publieke en private geldstromen. Dat het private
deel van deze sector thans nog niet groot is, vond mevrouw Vliegenthart geen
argument om niet van meet af aan strikte scheiding van geldstromen vast te
houden. Hoewel zij voorkeur had voor een geïntegreerd toezicht, erkende
zij dat dit pas kan worden gerealiseerd als orde op zaken is gesteld in het
CTSV. Op korte termijn zou samenhang zodanig vorm kunnen worden gegeven dat
naar een geïntegreerd toezicht wordt toegewerkt.Mevrouw Schimmel (D66) trok als belangrijkste les uit de onderzoeken
van de laatste jaren dat soms in de samenleving aanwezige verwarring vooral
is ontstaan door onduidelijke en tegenstrijdige signalen van de politiek.
Daarom moet nu van meet af aan duidelijk zijn wat het hoofddoel is van het
proces: zo groot mogelijke arbeidsparticipatie, vooral van degenen die thans
op een uitkering zijn aangewezen. De integratie die nodig is om dit doel te
bereiken wordt bemoeilijkt doordat wordt gewerkt met een drietal wetten, met
eigen regels, bestuur, uitvoeringsorganisatie en financieringswijze. Vooralsnog
wordt aan deze drie kolommen vastgehouden, maar op langere termijn zou verder
geïntegreerd moeten worden. Dat vergt tijd, want ervaring leert dat bestuurlijke
hervorming van bovenaf vaak mislukt. Ook met hervorming van onderop is echter
slechte ervaring opgedaan, omdat zij te weinig weerklank vond in concrete
wetgeving. Het traject mag derhalve niet al te vrijblijvend blijven. Daarom
is het goed dat de samenwerkingsverplichting tussen organisaties politiek
is vastgelegd en dat wetgeving bepaalt dat de overheid de samenwerking bij
AMvB aan nadere regels kan binden. Moet dit laatste in de post-NOSV nog gebeuren?Hoe krijgt de samenwerking gestalte, zo vroeg mevrouw Schimmel. Het in
september 1995 gesloten convenant werd door de bewindslieden als te vrijblijvend
bestempeld omdat er niet voor werd gekozen om op termijn naar één
locatie toe te werken. Hoe oordelen zij tegen deze achtergrond over het startdocument,
waarin van hun eerdere standpunt niets is terug te vinden? Is verdere stroomlijning
van ontwikkelingsmogelijkheden niet gewenst? Over de gewenste schaal en richting
van samenwerkingsvormen spreekt de regiegroep zich niet uit. Hoe dan ook moet
uiteindelijk worden getoetst of het proces van onderop tot iets wezenlijks
heeft geleid en of op de belangrijkste werkvelden van de organisaties daadwerkelijke
samenwerking tot stand is gekomen. Minimaal moet er sprake zijn van een ééndossier-benadering
en van een regionale, integrale gevalsbehandeling. Belangrijk is ook dat de
cliënt echt iets merkt van de samenwerking. Hoe staat het met de uitvoering
van de motie-Schimmel (24 221, nr. 12) op grond waarvan iedere arbeidsongeschikte
na herkeuring een individueel reïntegratieplan aangeboden moet krijgen?
Zal een inkoopmodel (dat concurrentie introduceert) samenwerking niet frustreren?
Hoe is te controleren dat publieke gelden voor Arbeidsvoorziening niet voor
private doelen worden gebruikt?De heer Wolters (CDA) vroeg een reactie van bewindslieden op
de brief d.d. 22 april jl. van de VNG en sloot zich aan bij de vraag van de
heer Van Hoof naar de interpretatie van het woord «gelijktijdig». Het antwoord van de bewindsliedenDe minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheidonderstreepte
dat hoofddoel van de operatie is, een betere arbeidsparticipatie en het verlagen
van de drempel tot publieke dienstverlening. Bevordering van bestuurlijke
samenwerking in en tussen kolommen is daarbij instrumenteel. Het deed hem
genoegen te kunnen constateren dat partijen erin zijn geslaagd om in betrekkelijk
korte tijd behoorlijke vorderingen te maken. Serieus wordt verkend waar overlap
kan worden weggenomen en hoe tot samenhang kan worden gekomen die ook goed
past in bestaande of nog te ontwikkelen wet- en regelgeving. Afgaande
op de inhoud van het startdocument, de ervaringen tot nu toe en het verloop
van het overleg met de regiegroep-SWI ging hij ervan uit dat in werking getreden
(NABW) en in voorbereiding zijnde wetgeving (Arbeidsvoorzieningswet en post-NOSV)
voldoende ruimte bieden voor de benodigde samenhang in en tussen de kolommen.
Wet- en regelgeving kunnen zo nodig worden aangepast ter realisering van deze
samenhang. Thans is het van belang om het proces van onderop zoveel mogelijk
ruimte te geven, niet alleen om beleidsmakers inzicht te geven in wat op de
werkvloer mogelijk is, maar vooral ook om duidelijk te maken welke ruimte
bestaande wetgeving in feite biedt en hoe die (in goede afstemming met de
direct verantwoordelijken op rijksniveau) zo goed mogelijk kan worden benut.
Vaak blijkt die ruimte namelijk veel groter te zijn dan wordt verondersteld.Over de inhoud van het startdocument dat onder verantwoordelijkheid van
de regiegroep is vastgesteld, is vooraf overleg gepleegd. Daarbij werd aanvankelijk
inderdaad te grote vrijblijvendheid gesignaleerd, maar de minister had er
gezien de reactie van de regiegroep en gezien de tot nu toe gevolgde concrete
aanpak het volste vertrouwen in dat partijen zich er terdege van bewust zijn
dat de nu geboden vrijheid om te experimenteren beslist geen vrijblijvendheid
inhoudt. Men weet dat bij de toetsing van wat aan het eind van 1996 tot stand
is gekomen, conclusies zullen worden getrokken over de afstemming tussen het
rijksniveau en dat van CBA, TICA en VNG en over eventuele aanpassing van wet-
en regelgeving. In het startdocument is dit ook voldoende tot uitdrukking
gebracht. Naast de toetsing achteraf kan al te grote vrijblijvendheid ook
worden voorkomen door een voortdurende nauwe afstemming tussen het wetgevingsproces
en de in gang zijnde experimenten.Er is van afgezien om vooraf een strak omschreven ontwikkelingsmodel te
formuleren, gezien de veelvormigheid van de praktijk en de verschillende achtergrond
van de kolommen. Wel zijn afspraken gemaakt die daartoe kunnen leiden. Daarbij
is het niet nodig om de belangen van de diverse kolommen volledig met elkaar
in overeenstemming te brengen. Wel moet er in het belang van de cliënt
voor worden gezorgd dat hindernissen worden weggenomen waar belangen elkaar
raken. Veelal gaat het dan om reïntegratie en doorstroming naar de arbeidsmarkt.Een duidelijk onderscheid tussen publiek en privaat vond de minister strikt
noodzakelijk om regering en parlement in alle stadia inzicht te geven in wat
via de diverse wegen tot stand wordt gebracht. Alle bij het proces betrokken
partijen zijn doordrongen van de noodzaak hiervan. In de nieuwe Arbeidsvoorzieningswet
worden publieke en private activiteiten en de daarmee samenhangende financieringsstromen
zo goed mogelijk gescheiden.De minister interpreteerde het in de motie-Van Hoof gebruikte woord «gelijktijdig»
zo, dat terwijl wordt doorgegaan met de voorbereiding van de nieuwe Arbeidsvoorzieningswet
en het post-NOSV-traject, tegelijkertijd in ieder stadium verantwoording wordt
afgelegd over de samenhang in en tussen de trajecten. Dat is ook goed te verdedigen
vanuit de notie dat op dit gebied sowieso nooit echt het laatste woord gesproken
zal zijn. De praktijk zal altijd weer aanpassingen vergen. Zo buigt de Raad
van State zich na de bespreking van de Armoedenota thans over een eerste wijziging
van de NABW. Steeds wordt bezien of nieuwe regelgeving hindernissen wegneemt
of juist opwerpt. De nota naar aanleiding van het verslag op stuk 24 450,
nr. 6 gaat hierop in. Het kabinetsstandpunt over de rapportage van de regiegroep
is een goed moment om te bepalen hoever de verschillende trajecten gevorderd
zijn en hoe dat zich verhoudt tot bestaande regelgeving.Het kabinet heeft bewust geen harde uitspraken gedaan over de wenselijkheid
van een éénlocatie-, ééndossier- of éénloketbenadering.
Wel is de regiegroep gewezen op de rol die de cliënt in dit geheel speelt.
Voor de cliënt is het van belang dat hij op één adres terecht
kan voor inkomen, scholing en bemiddeling naar de arbeidsmarkt.
De ééndossierbenadering past daarbij in een bestuurlijke benadering
die erop gericht is om de gegevens van een cliënt (waar relevant) overal
ter beschikking te hebben. Dat vergt afstemming van in gebruik zijnde automatiseringssystemen.
De implementatie van de NABW heeft duidelijk gemaakt dat op dat gebied nog
veel kan worden gewonnen. Daarbij had de minister hoge verwachtingen van het
in ontwikkeling zijnde cliëntvolg-communicatiesysteem. De vorderingen
met automatisering zullen ook een rol spelen bij de toetsing of de experimenten
van onderop hebben geleid tot een overzichtelijk op elkaar afgestemd geheel.De minister vond dat in de nieuwe Arbeidsvoorzieningswet duidelijk is
aangegeven welke bevoegdheden op regionaal niveau worden gelegd. Zo nodig
kan hieraan nog aandacht worden geschonken bij de behandeling van het wetsvoorstel.
Met instemming nam hij kennis van de aandrang van de VNG om het wetsvoorstel
zo spoedig mogelijk te behandelen. Hij zag geen aanleiding om te veronderstellen
dat samenwerking tussen kolommen niet is te verenigen met introductie van
een inkoopmodel. In dat kader is in stuk 24 450, nr. 6 uitdrukkelijk
gekozen voor volgtijdelijkheid. Nu alle betrokkenen op alle niveaus op vrijwillige
basis de bestuurlijke samenwerking centraal hebben gesteld, moeten alle aspecten
daarvan worden verkend, alvorens te concluderen of inkoop (die gezien de budgettaire
beperkingen leidt tot financiële herverdeling) instrumenteel zou kunnen
zijn om in het belang van de cliënt zo goed mogelijk het gestelde doel
te bereiken. In het bestuurlijke samenwerkingstraject is echter wel degelijk
ook de plaatsbepaling van het inkoopinstrument aan de orde. Hij kon zich scenario's
voorstellen waarin daarvan sprake zou kunnen zijn. Zelfs kon hij zich voorstellen
dat in dezen in de loop van deze kabinetsperiode tot een zekere versnelling
zou worden gekomen. De uitkomsten zag hij met belangstelling tegemoet, mede
gezien de positieve ervaringen die er inmiddels mee zijn opgedaan.De staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheidhoopte
op korte termijn het post-NOSV-wetsvoorstel aan de ministerraad te kunnen
voorleggen, zodat het nog voor de zomer bij de Kamer kan worden ingediend.
Daarbij voorzag hij geen problemen met de uitvoering van de motie-Van Hoof.
Op verschillende momenten gedurende het wetgevingsproces (maar ook daarna)
zal worden getoetst of het proces van onderop noopt tot aanpassing van het
wetsvoorstel. Uitgangspunt in het wetsvoorstel is regionale, geïntegreerde
gevalsbehandeling. Het centrale niveau moet zich hier niet mee bemoeien. Daarvan
uitgaande spitst de discussie zich toe op de vraag of dit het best kan worden
gerealiseerd via mandatering van bevoegdheden of door in de wet neergelegde
bevoegdheden te attribueren aan regionale organisaties. Tot zijn genoegen
constateerde hij dat de fractie van de PvdA zich kan vinden in de recent door
hem gepresenteerde visie op het toezicht.De staatssecretaris hoopte in het kader van het wetgevingsproces, maar
ook naar aanleiding van desbetreffende rapportages van het CTSV nog met de
Kamer te discussiëren over de (ook door hem onderschreven) strikte scheiding
tussen publiek en privaat, zowel waar het bevoegdheden als geldstromen betreft.
Het CTSV heeft de op dit punt in het verleden gemaakte fouten goed in beeld
gebracht. Waar nodig worden die gecorrigeerd en verder wordt erop toegezien
dat strikt aan de scheiding wordt vastgehouden, zeker waar er sprake is van
holdings. Strikte scheiding is ook nodig om oneigenlijke concurrentie met
publieke middelen te voorkomen.Over de uitvoering van de motie-Schimmel (24 221, nr. 12) was de
staatssecretaris niet tevreden. Het aanbod aan gedeeltelijk arbeidsgeschikt
bevonden WAO'ers is nog te vrijblijvend, in die zin dat geen stok achter de
deur staat als betrokkene zich niet meldt voor de hem aangeboden activiteit.
Deze vrijblijvendheid moet in de komende jaren worden teruggedrongen. Nadere gedachtenwisselingDe heer Van Hoof (VVD) constateerde dat het antwoord van bewindslieden
de zorgen van zijn fractie grotendeels heeft weggenomen. Het verheugde hem
dat de minister nog deze kabinetsperiode ontwikkeling van een inkoopmodel
mogelijk acht. Gezien de fricties die zich hierbij kunnen voordoen, vroeg
hij ook in dat verband aandacht voor volgtijdelijkheid en ruimte voor het
aanbrengen van wijzigingen.De heer Wolters (CDA) constateerde met genoegen dat de uitleg
die aan het woord «gelijktijdig» is gegeven, ruimte schept voor
nadere beschouwing van het wetsvoorstel voor een nieuwe Arbeidsvoorzie- ningswet,
waartegen zijn fractie eerder al bezwaren aantekende. Hij riep kabinet en
Kamer op, verder aan die bezwaren tegemoet te komen.De minister wenste vanuit een open houding het wetgevingsproces
te vervolgen. Bezien zal worden hoe het SWI-proces zich zal ontwikkelen en
zich zal verhouden tot het wetsvoorstel voor een nieuwe Arbowet. Indien nodig,
zal de Arbowet op onderdelen worden aangepast. De voorzitter van de commissieDe JongDe griffier van de commissiePe XNoot1Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Boogaard
(groep-Nijpels), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD) en Van Blerck-Woerdman
(VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink (CDA),
Sterk (PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP), Fermina
(D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma (PvdA),
M. M. H. Kamp (VVD), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van Boxtel (D66),
J. M. de Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet
(D66), Hofstra (VVD) en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24450-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl