Stedelijke vernieuwing; Brief minister en staatssecretaris over het Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing (ISV), een bundeling van geldstromen voor stedelijke vernieuwing
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25427, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

05-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25427 nr. 3

28-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Overwegingen2. Het Investeringsbudget stedelijke vernieuwing3. De bestuurlijke verdeling van taken, bevoegdheden en
verantwoordelijkheden.4. De toedeling van het ISV5. De verdere procedureOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25427Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 427Stedelijke vernieuwingnr. 3BRIEF VAN DE MINISTER EN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING,
RUIMTELIJKE ORDENING EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 28 november 1997Op 1 december 1997 behandelt de Vaste Commissie voor VROM in een N.O.
de nota «Stedelijke Vernieuwing». In die nota heeft het kabinet
zijn visie gegeven op de stedelijke problematiek, toegespitst op de stadsvernieuwing
en de herstructurering van wijken.Geconstateerd is dat de druk op het stedelijk gebied toeneemt. Werkloosheid,
gebrek aan leefkwaliteit en het wegtrekken van bedrijvigheid dreigen elkaar
te versterken. De kwaliteit van de bestaande stad moet meer en meer concurreren
met die van nieuwe bouwlokaties in de stadsgewesten en het aanbod van woningen
daarbuiten. Een samenhangende aanpak van de stedelijke gebieden, gericht op
een kwaliteitsverhoging van de woon- en werkmilieus, is noodzakelijk. De onmiskenbare
potenties van de steden moeten worden benut.Het kabinet heeft in de nota aangegeven dat het – naast het afronden
van de stads – vernieuwingsoperatie – noodzakelijk is dat bepaalde
wijken een intensieve herstructurering ondergaan. Om dat proces te bevorderen
heeft het kabinet een stimuleringsbudget beschikbaar gesteld. Voor een nadere
uiteenzetting hierover verwijzen wij naar de nota.Een effectieve aanpak van de stedelijke problematiek vraagt om een daadkrachtige
aanpak en samenwerking van elk van de overheden en alle betrokken marktpartijen.
Een zo groot mogelijke samenhang in rijkskaders en zoveel mogelijk beleidsvrijheid
van gemeenten zijn daarbij belangrijke randvoorwaarden. De Tweede Kamer heeft
daar met de motie Hofstra (Kamerstukken II, 25 000, nr. 29) die vroeg
om een bundeling en vereenvoudiging van de geldstromen op het gebied van volkshuisvesting
en stadsvernieuwing en zo mogelijk ook de bodemsanering – een aanzet
voor gegeven. VROM staat daar positief tegenover en wil die lijn doortrekken
door de geldstromen op het gebied van de stedelijke vernieuwing zoveel mogelijk
te integreren in één Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing
(ISV). Onder «stedelijke vernieuwing» wordt in dit verband
verstaan het scheppen van condities voor de kwaliteitsverbetering van het
woon-, werk-, productie- en leefmilieu in en rond de steden door het treffen
van maatregelen die vooral gericht zijn op de aard en het beheer van de fysieke
leefomgeving. Hoewel de problematiek zich naar omvang en urgentie zal concentreren
in de grotere steden kan stedelijke vernieuwing dus ook in kleinere steden
en dorpen aan de orde zijn.De bundeling van subsidies heeft consequenties voor de wijze waarop de
rijksoverheid sturing geeft. Immers: de afzonderlijke regelingen, bestedingsgrenzen,
subsidievoorwaarden en verantwoordingstrajecten vervallen. De keuzen t.a.v.
de vormgeving van het nieuwe budget worden in belangrijke mate bepaald door
de wijze waarop de rijksoverheid met financieel instrumentarium sturing wil
geven aan het proces van stedelijke vernieuwing. Daarbij zal ook aandacht
moeten worden besteed aan de bestuurlijke taakverdeling, met name aan de rol
van de provincie. De bestaande subsidieregelingen verschillen immers ook waar
het gaat om de verdeling van verantwoordelijkheden (m.n. budgethouderschap).
Bovendien leidt de toenemende concurrentie op de woningmarkt tot de noodzaak
van een adequate regionale afstemming (zie paragraaf 3).In deze brief geven wij de contouren van dat Investeringsbudget Stedelijke
Vernieuwing weer. Die contouren behelzen fundamentele keuzen t.a.v. onder
meer: de uitgangspunten van de financiële sturing, de te bundelen budgetten,
het werkingsgebied, de bestuurlijke taakverdeling, de toedeling, de aard van
de inhoudelijke sturing, de procesvereisten, de verantwoording en de overgangsproblematiek.Nadat de Tweede Kamer zich over de hoofdlijnen heeft uitgesproken kan
de verdere uitwerking ter hand worden genomen. De volledige integratie van
de budgetten is in bestuurlijk en juridisch opzicht een omvangrijke operatie:
Er komt een nieuwe, integrale wet in de plaats voor de bestaande wetten (bijv.
de WSDV) en regelingen (bijv. het BLS). Er wordt geen gebruik meer gemaakt
van de regionale hulpstructuren, gemeenten moeten hun taken anders gaan invullen,
de volledige financiële administratie moet worden gestroomlijnd, lopende
verplichtingen (bijv. van oude BWS-regelingen) en afspraken (bijv. Vinex)
moeten naadloos in de nieuwe systematiek overgaan, etc. Wij verwachten dat
de bundeling in het jaar 2000 geëffectueerd zal kunnen worden. 1. OverwegingenAan de totstandkoming van het ISV liggen de volgende overwegingen ten
grondslag:1.1 De rijksoverheid heeft doelstellingen t.a.v. de stedelijke vernieuwing.
Om die te realiseren stelt ze kaders (bijv. normen, regels), schept ze voorwaarden
(bijv. subsidies), beïnvloedt ze (bijv. kennisoverdracht, bestuurlijke
overtuiging) en volgt ze de ontwikkelingen (onderzoek, monitoring). In het
spectrum van sturingsinstrumenten heeft het financiële instrumentarium
vooral een voorwaardenscheppende en stimulerende functie. Investeringen op
het gebied van de stedelijke kwaliteit moeten vooral van private partijen
komen. Door een doelgerichte inzet van middelen kan de overheid stimuleren
dat ook corporaties, bedrijven, bewoners en eigenaren investeringen in het
kader van de stedelijke vernieuwing doen.1.2 De feitelijke inzet van het ISV is een zaak van gemeenten. Gemeenten
zijn immers – zeker waar het gaat om de kwaliteit van de fysieke leefomgeving –
het beste in staat om concrete keuzen te maken, d.w.z. de lokale
maatschappelijke noden en wensen af te wegen binnen de fysieke, financiële
en juridische mogelijkheden.1.3 Gemeenten moeten in staat worden gesteld om te komen tot een daadkrachtige
en effectieve aanpak van de stedelijke problemen. Een zo groot mogelijke samenhang
in de rijkskaders is daarbij belangrijk. Het kabinet heeft daartoe in het
kader van het Grote stedenbeleid aanzetten gegeven. Een bundeling van de geldstromen
naar de gemeenten op dit terrein kan daarbij een belangrijke volgende stap
zijn. Door bundeling van subsidies krijgen gemeenten meer armslag om een beleid
te voeren dat is toegespitst op de lokale omstandigheden. Middelen die nu
nog langs verschillende budgethouders, in verschillende uitbetalingsritmen
en met verschillende verantwoordingsmechanismen naar de gemeente gaan kunnen
in samenhang worden ingezet.1.4 VROM verwacht van gemeenten dat de inzet van middelen plaatsvindt
binnen de wettelijke en beleidsmatige rijkskaders. VROM zal daarom aan de
toedeling van middelen nadrukkelijk de voorwaarde verbinden dat de besteding
ervan aantoonbaar bijdraagt aan de realisatie van de inhoudelijke doelstellingen.
Gemeenten zullen zich daarover – achteraf, maar ook als daar tussentijds
aanleiding toe is – moeten verantwoorden. Voor de goede orde: het bepalen, operationaliseren en uitvoeren van
het beleid gericht op de stedelijke vernieuwing is – binnen de wettelijke
kaders – een zaak van gemeenten. Het rijksbeleid richt zich primair
op de ordening van verantwoordelijkheden, de strategische hoofdlijnen van
beleid (in de zin van ontwikkelingsrichtingen) en op de regie van processen
(samenwerking en samenhang tot stand brengen). Sturing op het niveau van bijv.
woningcomplexen, groenvoorzieningen, de openbare ruimte, kleinschalige bedrijvigheid
en wijkplannen is geen zaak van de rijksoverheid of de provincie.1.5 Door het afnemende woningtekort neemt de kwalitatieve concurrentie
op de woningmarkt toe. De effecten van volkshuisvestingsbeleid overstijgen
de gemeentegrenzen. Nieuwbouw, herstructurering van wijken en woonruimteverdelingsbeleid
moeten regionaal worden afgestemd. Voorkomen moet bijvoorbeeld worden dat
nieuwbouwlokaties teveel huishoudens met hogere inkomens weglokken uit de
grote steden, dat gemeenten de fasering van hun nieuwbouw niet op elkaar afstemmen
of dat gemeenten andere gemeenten door hun woonruimteverdelingsbeleid zouden
opzadelen met «minder aantrekkelijke» segmenten op de woningmarkt. Op het vraagstuk van de woningbouw buiten de Vinexlokaties is ingegaan
in de Najaarsbrief '97 die op 20 oktober 1997 naar de Tweede Kamer is gezonden.
Daarnaast is het punt aan de orde gekomen tijdens de behandeling van de VROM-begroting
op 21 oktober. In dat verband is aangegeven dat wij binnenkort met de betrokken
provincies en BON-regio's om de tafel gaan zitten om nadere afspraken te maken
om de woningbouw buiten de Vinexlokaties te beperken. In de context van de
voorliggende brief is het vooral van belang dat de samenhang tussen het volkshuisvestingsbeleid
en het ruimtelijke ordeningsbeleid wordt versterkt en er waarborgen komen
voor een goede bovenlokale afstemming van de stedelijke vernieuwing. Daarbij speelt de provincie een belangrijke rol. De provincie ontwikkelt –
op grond van onder meer de Wet op de Ruimtelijke Ordening, de Wet op de Stads-
en Dorpsvernieuwing en de Huisvestingswet – beleid op het
vlak van de ruimtelijke ordening, infrastructuur, groen, bedrijvigheid, zorg
en milieu. Van belang is dat deze provinciale beleidsontwikkeling doorwerkt
op de inzet van het ISV door gemeenten en dat zorg wordt gedragen voor de
bij het ISV aan de orde zijnde aspecten van bovenlokale afstemming van beleid.1.6 Bij de opgaven op het gebied van de woningbouw en de stadsvernieuwing
bestaat er grote consensus over de aard en omvang van de problematiek en de
noodzaak om die aan te pakken. Ook de noodzaak om tot «stedelijke vernieuwing»
over te gaan is manifest maar in vergelijking tot de klassieke opgaven bestaat
er minder eenduidigheid over de benodigde aanpak. Het gaat niet meer om een
programmatische inhaal van min of meer technische achterstanden maar om het
stimuleren van uiteenlopende investeringen van derden waarbij een zo groot
mogelijk multipliereffect wordt nagestreefd. Stedelijke vernieuwing vraagt
om de inzet en betrokkenheid van publieke en private partijen waarbij consensus
over de doelbereiking van veel belang is. Dat vraagt vanuit de rijksoverheid om een andere benadering en een meer
directe sturing (dan bijv. de WSDV), met bijv. meer aandacht voor het proces
en met doelstellingen die bij voorkeur in termen van beoogde effecten –
en dus niet in termen van concrete maatregelen – zijn geformuleerd.1.7 Zoals hierboven aangegeven is stedelijke vernieuwing in belangrijke
mate een zaak van samenwerking tussen publieke en private partijen. Bovendien
is regionale afstemming noodzakelijk. VROM wil bevorderen dat partijen gezamenlijk
een analyse en prognose van de lokale of regionale problematiek maken en gezamenlijk
de wenselijke contouren en van het beleid en de investeringsbehoefte formuleren.
Wij zijn van mening dat elke gemeente die te maken heeft met de stedelijke
problematiek zoals geschetst in de nota «Stedelijke Vernieuwing»
een meerjarige «investeringsvisie» behoort te hebben. Die visie
zou zich moeten richten op de grote lijnen van het stedelijke vernieuwingsbeleid
(incl. samenhang demografische, sociale, ruimtelijke en fysieke processen).
De concrete vorm en status van de visie is een zaak van de gemeente zelf. Wij beschouwen de investeringsvisie overigens nadrukkelijk als een strategisch
plan en niet als een operationeel programma. Een dergelijke visie kan een
functie vervullen als integratiekader voor strategische beleidskeuzen op de
terreinen die onderdeel uitmaken of samenhangen met de stedelijke vernieuwing
en kan een belangrijke basis vormen voor de maatschappelijke en politieke
dialoog over die keuzen. De investeringsvisie kan de andere partijen en investeerders
die een rol hebben in het proces van stedelijke vernieuwing inzicht en vertrouwen
geven in de plannen en processen die t.a.v. (delen van de) stad in ontwikkeling
zijn. VROM zal in overleg met de VNG en andere betrokkenen bezien hoe de ontwikkeling
van dergelijke investeringsvisies gestimuleerd kan worden. Uitgangspunt is
dat alleen gemeenten die over een dergelijke visie beschikken in aanmerking
komen voor het Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing.1.8 Een belangrijke randvoorwaarde is dat de bestaande processen op het
gebied van stadsvernieuwing, de Vinex-afspraken, duurzaam bouwen e.d. niet
vertraagd mogen worden door de invoering van het ISV. Ook langs andere lijnen sturen de bestuurslagen op het punt van de stedelijke
vernieuwing. In relatie tot het ISV is vooral van belang dat de rijksoverheid
toezicht houdt op de woningcorporaties. In de nieuwe structuur wordt daarbij
sterk bevorderd dat gemeenten en corporaties tot prestatie-afspraken komen.
Gemeenten die beschikken over een meerjarige investeringsvisie – die
tot stand is gekomen in samenspraak met o.m. de corporatiesector – hebben
daarmee een goede basis voor prestatie-afspraken met de corporaties. 2. Het Investeringsbudget stedelijke vernieuwingDe bundeling van subsidies op het gebied van de stedelijke vernieuwing
is meer dan het «ontschotten» van de bestaande VROM-regelingen.
Elke regeling heeft immers een ander doel, andere historische context, een
andere behoefteraming, andere subsidievoorwaarden, verdeling, wijze van verplichting
en uitfinanciering en verantwoording. Door de bundeling ontstaat een integraal
budget dat weliswaar de oorspronkelijke doelen dient maar om fundamentele
keuzen vraagt t.a.v. het werkingsgebied, de mate van sturing, de toedeling
e.d.In het licht van de uitgangspunten genoemd in paragraaf 1 zijn wij voornemens
om de bundeling op hoofdlijnen als volgt vorm te geven:2.1 Ons streven is om alle investeringssubsidies van VROM die gericht
zijn op de vernieuwing van de steden te bundelen in een brede doeluitkering
«Investeringen Stedelijke Vernieuwing». Per 1 januari 2000 zullen in elk geval alle investeringssubsidies die
op de DGVH-begroting staan in het Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing
worden opgenomen: het betreft het stadsvernieuwingsfonds (WSDV, inclusief
de f 200 mln. voor de sanering van ernstige bodemverontreiniging in stadsvernieuwingsgebieden
en de f 200 mln. voor de aanpak van de historische woonomgeving), de
herstructureringsregeling, het Besluit Woninggebonden Subsidies (BWS), het
Besluit Lokatiegebonden Subsidies (BLS). Onder het BWS vallen ook de regeling Duurzaam Bouwen en de liftenregeling.
Op dit moment kan niet worden voorzien of deze of dergelijke regelingen per
1 januari 2000 nog van kracht zijn c.q. tot nieuwe verplichtingen kunnen leiden.
Wij zijn overigens van mening dat er naast het ISV ruimte moet blijven voor
stimulering van specifiek ontwikkelingen door het creëren van een afzonderlijk
budget. Dergelijke tijdelijke regelingen dienen echter slechts bij hoge uitzondering –
en alleen bij AMvB – te worden ingesteld. Vanuit het milieubeleid zijn voor wat betreft de stedelijke vernieuwing
vooral de gelden voor bodemsanering en geluid van belang. Onze intentie is
erop gericht ook die subsidies in het ISV te integreren. Gelet op de bestaande
afspraken en op het huidige regime terzake zal nog nader worden onderzocht
of en zo ja in hoeverre die integratie plaats kan vinden.2.2 Het werkingsgebied van het «nieuwe» budget zal ruim worden
geformuleerd conform de eerdergenoemde definitie. Een gemeente mag –
in de zin van rechtmatigheid – het budget in beginsel besteden aan alle
activiteiten binnen het werkingsgebied.2.3 Met de gemeenten die beschikken over een investeringsvisie stedelijke
vernieuwing zullen meerjarige afspraken worden gemaakt over de inzet van het
ISV. Grondslag daarvoor is een door het Rijk vooraf te bepalen voorlopig budget
(zie paragraaf 4). 2.4 De gemeente zal moeten kunnen aantonen dat de door haar beoogde inzet
van middelen in voldoende mate bijdraagt aan de realisatie van de inhoudelijke
doelstellingen. VROM (c.q. de provincie, zie par. 3) zal bij de toedeling
van de rijksmiddelen de investeringsvisie daarop beoordelen. Er is hier uitdrukkelijk
geen sprake van plantoetsing of programfinanciering: VROM beziet of de ontwikkelingsrichtingen
die de gemeente in de investeringsvisie heeft vastgelegd niet in strijd zijn
met de rijkskaders. Immers anders ontbreekt de basis voor een rijksbijdrage. De doelstellingen zullen aan omstandigheden gebonden zijn en in de loop
van de tijd verschillen. Duidelijk is dat de rijksoverheid die doelstellingen,
waarin ze de hoofdlijnen vastlegt, helder moet formuleren vóórdat
gemeenten hun investeringsvisie vaststellen. In – of op grond van de wet ISV – zullen limitatief de «prestatievelden»
worden vastgelegd, dat wil zeggen de beleidsterreinen waarop de rijksoverheid
in het kader van het ISV doelstellingen kan formuleren. Deze prestatievelden
hebben – meer dan de politiek bepaalde doelstellingen – een blijvend
karakter. De velden zullen samenhangen met de budgetten waaruit het ISV is
opgebouwd. Te denken valt aan:– het kwantitatieve en kwalitatieve woningtekort– het huisvesten van de doelgroep(en)– de samenstelling van de woningvoorraad– de fysieke kwaliteit van de woningvoorraad– de kwaliteit van de openbare ruimte– fysieke ruimte voor economische activiteiten– de kwaliteit van het leefmilieu– de leefbaarheid van wijken– de duurzaamheid van het bouwen en het beheer Deze opsomming is bedoeld om inzicht te geven in de aard van de prestatievelden,
de uiteindelijke vorm en formulering van die opsomming zal in overleg met
onder meer de VNG en het IPO worden uitgewerkt. De gemeentelijke inzet van middelen zal ook moeten passen binnen kaders
van de ruimtelijke ordening. Bovendien zal het beleid in voldoende mate bovenlokaal
moeten zijn afgestemd (zie ook paragraaf 3). 2.5 VROM streeft ernaar zijn doelstellingen – in samenspraak met
betrokkenen – te formuleren in termen van beoogde maatschappelijke effecten
en ontwikkelingsrichtingen van beleid. Voorop blijft staan dat de concrete
invulling van het gebiedsgerichte beleid op het terrein van de stedelijke
vernieuwing – incl. de operationalisering en uitvoering ervan –
een zaak van de gemeenten zelf is.2.6 Na afloop van de meerjarige afspraak moet de gemeente op gedegen wijze
verantwoording afleggen over de feitelijke besteding van de middelen en de
geleverde inspanningen op de prestatievelden. Bij de beoordeling van de geleverde
output zal VROM (c.q. de provincie, zie paragraaf 3) zowel de inhoudelijke
doelstellingen als de investeringsvisie die ten grondslag heeft gelegen aan
de subsidie-afspraak als toetssteen hanteren. De specifieke uitkering ISV
en de verantwoording daarover zullen conform het toetsingskader van de commissies
Griffioen en Pennekamp (TK 1996–1997, 24 036, nr. 35) worden ingericht. VROM zal de voortgang ook nadrukkelijk tussentijds monitoren.
Daartoe zullen de gemeenten – bij meerjarige afspraken – ook tussentijds
moeten rapporteren. Indien een gemeente onrechtmatig handelt of geen behoorlijke prestatie
levert moet te allen tijde kunnen worden geïntervenieerd en in het uiterste
geval een sanctie kunnen worden getroffen. Die sancties zullen liggen in de
sfeer van een andere toedeling van het ISV in komende jaren en niet-uitbetaling
van toekomstige bijdragen of terugvordering van betaalde bijdragen.2.7 Naast inhoudelijke kaders zijn zekere proceswaarborgen nodig om te
bevorderen dat:– gemeenten hun investeringsvisies zoveel mogelijk baseren op een
gebiedsgerichte analyse van de stedelijke problematiek– in die investeringsvisies wordt ingegaan op de door het Rijk benoemde
«prestatievelden»– in de investeringsvisies zo mogelijk ook wordt opgenomen wat de
geraamde kosten van de stedelijke vernieuwing zijn, hoeveel eigen middelen
de gemeente daaraan bijdraagt, welke investeringen van partners te verwachten
zijn, welke opbrengsten kunnen worden gegenereerd en welke andere rijkssubsidies
er beschikbaar zijn.– bij het ontwikkelen van de visie relevante partners (bijv. woningcorporaties,
bewonersorganisaties, projectontwikkelaars, bedrijfsleven) naar behoren zijn
betrokken– er bij het ontwikkelen van de visie een goede afstemming heeft
plaatsgehad met omliggende gemeenten. Deze proceswaarborgen zijn primair bedoeld om te stimuleren dat datgene
wat de rijksoverheid t.a.v. de stedelijke vernieuwing voor ogen heeft –
zoals samenhang in beleid, samenwerking tussen publieke en private partijen,
vergroten van de consensus over de doelbereiking – door gemeenten zo
goed mogelijk in de praktijk wordt gebracht.Door het ISV op deze manier vorm te geven wordt een een kader geschapen
waar nu en in de toekomst uiteenlopende VROM-subsidieregelingen in kunnen
worden geïntegreerd. Belangrijk daarbij is dat de prestatievelden en
beoogde maatschappelijke effecten van het ISV in de eerste fase gerelateerd
zullen zijn aan de budgetten («modules») die input vormen van
het ISV. Enerzijds wordt daardoor een subsidiestroom gecreëerd met een
ruim werkingsgebied, procesvoorwaarden die de kwaliteit van het proces –
in de zin van samenwerking en een samenhangend beleid – bevorderen en
een uniforme structuur (toedeling, verantwoording, betalingswijze). Anderzijds
kunnen de afzonderlijke budgetten die input vormen van het ISV door het formuleren
van prestatievelden en gerichte maatschappelijke effecten hun «oorspronkelijke»
doelen tot op zekere hoogte blijven dienen. De prestatievelden en beoogde
effecten zullen een basis vormen voor politieke en bestuurlijke dialogen –
op landelijk, provinciaal en lokaal niveau – over de gewenste richting
van beleid. Op termijn zal daardoor – en door het integrerende effect
van de proceswaarborgen – het ISV naar onze verwachting steeds meer
het karakter krijgen van een werkelijk integraal budget. 3. De bestuurlijke verdeling van taken, bevoegdheden en
verantwoordelijkheden.Bij de invoering van het ISV zal ook de taakverdeling tussen Rijk, provincies
en gemeenten veranderen. Zoals in paragraaf 2 al is aangegeven hechten wij
er groot belang aan dat de samenhang tussen het volkshuisvestingsbeleid en
het ruimtelijke ordeningsbeleid wordt versterkt en dat de bovenlokale afstemming
van de vernieuwing van steden en dorpen gewaarborgd is. Op dit
moment hebben provincies onder meer al taken op het terrein van de WRO, de
bovenlokale afstemming van het woonruimteverdelingsbeleid en bij de verdeling
van subsidies voor volkshuisvesting en stadsvernieuwing. Wij zijn er voorstander
van die rol te versterken, in die zin dat de provincie ook expliciet verantwoordelijk
wordt voor de bovenlokale afstemming van het gemeentelijk beleid t.a.v. de
stedelijke vernieuwing. Daarbij kan de provincie gebruik maken van de bevoegdheden
die zij heeft op grond van de Wet op de ruimtelijke ordening en de Huisvestingswet.Voor de lokale uitvoering van de stedelijke vernieuwing stelt het Rijk
in de vorm van het ISV een rijksbijdrage ten behoeve van gemeenten ter beschikking.
In de huidige situatie heeft de provincie – om pragmatische redenen –
ook een taak bij de toedeling van rijkssubsidies aan de kleinere gemeenten.
Die taak zal bij invoering van het ISV worden gehandhaafd, zij het dat de
toedeling – door de bundeling van subsidies en de gekozen systematiek
van prestatievelden e.d. – een ander karakter krijgt. Vanuit de wens
om de samenhang tussen het volkshuisvestingsbeleid en de ruimtelijke ordening
te versterken zal de provincie daarbij nadrukkelijk ook haar ruimtelijke ordeningsbeleid
en de bovenlokale afstemming van het stedelijke vernieuwingsbeleid kunnen
betrekken. De provincie dient de uitgangspunten die zij hanteert bij de beoordeling –
al dan niet als onderdeel van een streekplan – vooraf duidelijk vast
te leggen.De verantwoordelijkheidsverdeling is ook onderwerp geweest van overleg
met de staatssecretaris van Binnenlandse Zaken. Directe aanleiding was het
kabinetsbeleid m.b.t. de bestuurlijke organisatie. Dat beleid is gericht op
het versterken van de bestuurlijke hoofdstructuur en op het opheffen van bindende
kaders voor regionale hulpstructuren. Voor het volkshuisvestingsbeleid heeft
dat de consequentie dat de BWS-regio's moeten worden opgeheven. Die verandering
staat weliswaar los van de invoering van het ISV maar is natuurlijk mede bepalend
voor de inrichting van de bestuurlijke taakverdeling van het ISV.Door de invoering van het ISV zal ook de diversiteit aan budgethouders
van de bestaande subsidieregelingen moeten worden gestroomlijnd. WSDV, BWS,
BLS en tijdelijke herstructureringsregeling kennen uiteenlopende budgethouders
(rechtstreekse en niet-rechtstreekse gemeenten, regiobesturen, provincies)
die bovendien per regeling verschillend zijn. Er zijn bijv. 48 rechtstreekse
WSDV-gemeenten, via de 12 provincies ontvingen (in 1995) 271 gemeenten SV-middelen.
Er zijn 66 budgethouders in het kader van het BWS: 15 rechtstreekse gemeenten
en 51 regionale samenwerkingsverbanden. Via de provincies en de 7 BON-besturen
krijgen naar schatting ongeveer 170 gemeenten BLS. Voor de tijdelijke herstructureringsregeling
tenslotte zijn in 1996 door 70 gemeenten meer dan 100 plannen ingediend.In overleg met staatssecretaris Van de Vondervoort van Binnenlandse Zaken,
komen wij op grond van het voorgaande tot de volgende voorstellen t.a.v. de
bestuurlijke organisatie rond het ISV:1. Gelijktijdig met de invoering van het ISV worden de BWS-regio's opgeheven.2. Alle gemeenten die in aanmerking komen voor ISV krijgen een bestedingsvrijheid
binnen het werkingsgebied van het ISV onder de condities geschetst in paragraaf
2.3. De rijksoverheid deelt het ISV toe aan de grotere steden en –
t.b.v. van de kleinere gemeenten – aan de provincies.4. Bij de toedeling aan de steden beoordeelt de rijksoverheid of de investeringsvisies
van die steden passen binnen de rijkskaders.5. De provincie deelt het ISV toe aan de kleinere gemeenten. Zij
beoordeelt daartoe de investeringsvisie van die gemeenten (vanuit de rijkskaders
en – op de gebieden waarop de provincie bevoegdheden heeft – vanuit
de geëxpliciteerde provinciale kaders voorzover die provinciale kaders
een directe relatie hebben met de bovenlokale afstemming van de stedelijke
vernieuwing).6. De provincie is verantwoordelijk voor de bovenlokale afstemming van
het gemeentelijk beleid t.a.v. de stedelijke vernieuwing. Zij krijgt in dat
verband ook invloed op de toedeling van de ISV-budgetten. Naast haar rol t.a.v.
de kleinere gemeenten krijgt zij daarom ook een adviesfunctie bij de beoordeling
van de strategische investeringsvisies van de grotere steden. Indien het advies van de provincie strijdig is met de door het Rijk
gehanteerde kaders zal daarover overleg tussen VROM en de betreffende provincie
plaatsvinden. Het Rijk beoordeelt de investeringsvisie van de gemeente in
dat geval om haar eigen merites tegen de achtergrond van de rijkskaders. 4. De toedeling van het ISVHet kabinet heeft op basis van de huidige doelstellingen en inzichten
m.b.t. stadsvernieuwing, herstructurering van wijken en de bouw van Vinexlokaties
middelen beschikbaar gesteld voor de periode tot 2010. Periodiek zal moeten
worden bezien of die doelstellingen en de daaraan verbonden middelen nog actueel
zijn. Daartoe zijn overigens v.w.b. de stedelijke vernieuwing en de Vinexafspraken
al herijkingsmomenten vastgesteld.Voor een deel van de genoemde subsidieregelingen staat ook de toedeling
in de jaren vanaf 2000 al vast: het resterende deel van de oorspronkelijk
voor stadsvernieuwing geraamde uitgaven (excl. herijking) en de BLS-middelen
(op grond van de Vinex-afspraken). Die juridische verplichtingen zullen vanzelfsprekend
worden nagekomen. T.a.v. de overige middelen is de toedeling nog niet vastgesteld.
Om het integrale karakter van het ISV te benadrukken zal de toedeling van
het ISV op een nieuwe leest worden geschoeid. Het budget van de afzonderlijke
gemeente zal echter voor de termijn van de eerdergenoemde verplichtingen nooit
lager uitkomen dan waarop die gemeente op grond van de WSDV en/of een Vinex-afspraak
al recht had.Bij de keuze van de toedelingssystematiek gelden voor ons de volgende
overwegingen.– De middelen moeten terechtkomen waar ze in het licht van de eerdergenoemde
prestatievelden het meeste rendement opbrengen. Bevorderd moet worden dat
gemeenten zoveel mogelijk investeringen van private partijen genereren. Naast
de aard van de problematiek (subsidiëren o.b.v. problemen/achterstanden)
zullen dus ook het verwachte rendement en de «vitaliteit» van
beleidsvoornemens een rol spelen bij de toedeling (subsidiëren o.b.v.
kansen). Deze factoren zullen als pretatieveld c.q. doelstelling worden verwerkt.– De toedelingssystematiek moet ruimte bieden om de beoogde samenhang
tussen het ISV en de ruimtelijke ordening te versterken en om de bovenlokale
afstemming te bevorderen.– Om een investeringsvisie te kunnen opstellen zullen gemeenten
een indicatie moeten hebben van de omvang van het ISV-budget dat beschikbaar
is.– Gemeenten zullen ook meerjarige zekerheid moeten hebben om de –
vaak over meerdere jaren te faseren – investeringen naar behoren te
kunnen plannen. Gedacht zou kunnen worden aan zekerheid voor vijf jaar.
Een investeringsvisie zou een periode van tien jaar kunnen omvatten, waarbij
wordt voorzien in een herijking na vijf jaar.– De aard en omvang van de problematiek vergt een variëteit
aan en effectiviteit van beleidsmaatregelen. Een starre toedeling (bijv. een
volledig vaste sleutel) ligt dan niet voor de hand. Bovendien moet het mogelijk
zijn om ook meer specifieke ontwikkelingen te stimuleren.Vanuit deze overwegingen komen wij tot de volgende keuzen. Er zal steeds
vooraf een voorlopige toedeling worden gemaakt van het ISV-budget over de
12 provincies en de in paragraaf 3 genoemde «rechtstreekse» grotere
steden. Die toedeling zal zoveel mogelijk gerelateerd zijn aan de doelstellingen
van het beleid en aan de specifieke investeringsbehoefte in de betreffende
provincies en steden. Objectieve gegevens als behoefte-indicatoren en ervaringscijfers
zullen daarbij een rol spelen. Waar mogelijk zal er naar gestreefd worden
de toedeling plaats te laten vinden op basis van vooraf genormeerde criteria.
De «modules» die input vormen van het ISV zijn daarbij uitgangspunt;
indien nieuwe budgetten aan het ISV worden toegevoegd kan de voorlopige toedeling
veranderen.Over de concrete wijze waarop die voorlopige toedeling plaatsvindt zal
nader overleg worden gevoerd met VNG en IPO.Gemeenten komen daadwerkelijk voor «hun» meerjarige budget
in aanmerking als ze beschikken over een investeringsvisie die is opgesteld
met inachtname van de proceswaarborgen en die aantoonbaar bijdraagt aan de
realisatie van de inhoudelijke doelstellingen.Gemeenten kunnen overigens op grond van hun individuele verantwoordelijkheid
en binnen de condities zoals genoemd in deze brief besluiten samen te werken
bij het beheer, de besteding en de verantwoording van hun ISV-budget. 5. De verdere procedureIndien de Tweede Kamer akkoord gaat met de in deze brief beschreven hoofdlijnen
van het ISV zal in overleg met de VNG en het IPO de uitwerking ter hand worden
genomen. Wij zijn in dat verband ook voornemens om het in deze brief verwoorde
ISV-stelsel te toetsen aan praktijksituaties. Op de vorm waarin dat zal gebeuren
zullen wij ons in samenspraak met betrokken partijen nog beraden.Ons streven is erop gericht medio 1998 een wetsvoorstel ISV aan het kabinet
voor te leggen.In het vervolg van het proces zal ook bijzondere aandacht worden besteed
aan de overgangsproblematiek. Het gaat daarbij onder meer om het volgende:– De bestaande regelingen moeten bestuurlijk, juridisch en financieel
naadloos overgaan in de nieuwe wet (en wellicht regelingen). – De bestaande financiële verplichtingen moeten worden nagekomen.– De BWS-regio's houden op te bestaan, wat onder meer consequenties
heeft voor de langlopende verplichtingen die de BWS-regio's (op basis van
het BWS 1992) nog hebben t.a.v. de ontvangers.– Het kabinet heeft besloten om de Kaderwet te verlengen tot 2004.
Bezien zal worden welke consequenties dit heeft voor de invoering van het
ISV in de BON-regio's. – Voor de jaren 2000 en 2001 zijn herijkingen van de Vinexafspraken
en de stedelijke vernieuwing voorgenomen. Nader moet worden bezien hoe die
herijkingen zich verhouden tot het streven om met gemeenten meerjarige afspraken
aan te gaan.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de BoerDe Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25427-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl