Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid; Verslag algemeen overleg over brieven van de staatssecretaris van SZW over toepassing van het AO-criterium, WAGW-werknemers, Myalgische Encephalomyelitis (ME) en de laatste ontwikkelingen omtrent deze drie onderwerpen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22187, nr. 35

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

27-03-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

22187 nr. 35

20-03-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22187Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24170Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 187Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid24 170Gehandicaptenbeleidnr. 35VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 maart 1996De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 7 februari 1996 overleg gevoerd met staatssecretaris Linschoten
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over diens brieven van:– 29 november 1995 aangaande de stand van zaken met betrekking
tot de toepassing van het AO-criterium (SoZa-95-1077);– 1 december 1995 inzake WAGW-werknemers (kamerstuk 24 170,nr.
8);– 11 december 1995 inzake Myalgische Encephalomyelitis (ME)(kamerstuk 22 187, nr. 34);– 2 februari 1996 betreffende de laatste ontwikkelingen inzake
het AO-criterium, de WAGW-werknemers en ME (SoZa-96-0122).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Adelmund (PvdA) herinnerde aan de bij het Amber-debat
in juni 1995 door haar en mevrouw Schimmel ingediende en later aangehouden
motie (24 221, nr. 24) over registratie en quotering in het kader van
de WAGW. Deze wet, die in 1986 in werking is getreden, verplicht in artikel
2.1 werkgevers, organisaties van werkgevers en organisaties van werknemers
daadwerkelijk beleid te voeren om gelijke kansen van gehandicapte en niet-gehandicapte
werknemers wat betreft de deelname aan het arbeidsproces te bevorderen en
de nodige voorzieningen te treffen, gericht op het behoud, het herstel of
de bevordering van de arbeidsgeschiktheid van werknemers. De aangekondigde
AMvB is evenwel nooit verschenen. De gang van zaken sinds 1986 en de advisering
door de Stichting van de Arbeid van haar eigen achterban zijn mevrouw Adelmund
wel bekend, uit hoofde van haar vorige functie. De motie was bedoeld om een
einde te maken aan de omstandigheid dat genoemd wetsartikel in de praktijk
een dode letter is.Inmiddels blijkt allerwegen – dat geldt voor TICA, SER en (meerderheid)
Kamer – het belang van reïntegratie te worden ingezien. De WAGW
is daarbij een instrument. Het blijft een koninklijke weg om mensen via arbeid
te reïntegreren, maar dat vergt wel het slechten van de schotten tussen
arbeidsmarkt, onderwijs en sociale verzekeringen. Mevrouw Adelmund hield derhalve
uitdrukkelijk een pleidooi voor onderlinge samenhang tussen en afstemming
van de verschillende reïntegratieregelingen op de verschillende terreinen.
Er bestaat een groot aantal regelingen die zouden kunnen worden beschouwd
als reïntegratie-instrumenten, maar die verschillende doelstellingen
hebben en in verschillende wetten zijn opgenomen. Sommige instrumenten zijn
gericht op werkzoekenden en andere op werkgevers, maar in de praktijk worden
ze onvoldoende benut. Er wordt bijvoorbeeld slechts 10% gebruikt van de middelen
voor loonkostensubsidie. De praktijk vraagt om snel en flexibel handelen.
Er kan vaak geen instrument op maat worden geleverd, terwijl er inmiddels
zoveel is geregeld in verschillende wetten en er zoveel instrumenten zijn
bedacht. Echter, systematiek en structuur ontbreken op het terrein van de
reïntegratiemaatregelen.Soms gaat het om situaties die vanuit uiteenlopende regelgeving kunnen
worden benaderd en waarbij keuzen moeten worden gemaakt. Soms is er sprake
van situaties waarbij bedrijfsverenigingen of uitvoeringsorganen betrokken
zijn. Soms laat de operationalisering van wet- en regelgeving te wensen over,
waardoor een eenduidige indicering en een daarop geënte gevalsbehandeling
niet mogelijk is. Daarbij biedt de samenwerking die ophanden is tussen TICA,
CBA en VNG een werkbaar kader voor verdere structurering van de reïntegratiemaatregelen.
Blijkens de brieven zijn er verschillende vormen van registratie mogelijk.
Mevrouw Adelmund pleitte ervoor alle bestaande en komende reïntegratie-instrumenten
net als in de omringende landen is gebeurd, te regelen in een wet op de reïntegratie.Zij ging vervolgens in op de moeilijk objectiveerbare ziektebeelden. De
formulering dat «de arbeidsongeschiktheid een rechtstreeks en objectief
medisch vast te stellen gevolg moet zijn van ziekte of gebreken» levert
problemen op. Een veel voorkomend misverstand met zeer ingrijpende gevolgen
voor de mensen die het betreft, is dat de strengheid van de nieuwe WAO ligt
in de bewijslast «ziekte». Deze misvatting, die onder meer leeft
onder verzekeringsartsen, gaat ervan uit dat «ziekte» in de zin
der wet een apart begrip is en vereist dat afwijkingen worden aangetoond.
De genoemde formulering scherpt evenwel niet het ziektebeeld zelf aan, maar
de beoordeling van de gevolgen van de ziekte. Echter, het woord «gevolg»
in die formulering raakt steeds meer op de achtergrond, zoals blijkt uit uitspraken
van de Centrale raad van beroep. De aandacht richt zich vooral op de woorden
«objectief medisch», in die zin dat men ervan uitgaat
dat een ziekte objectief medisch vast te stellen zou moeten zijn. Dat is onjuist
en bovendien onmogelijk: de medische wetenschap is nog niet zover dat zij
bepaalde aandoeningen kan benoemen. Vooral voor mensen met een chronische
aandoening over de oorsprong waarvan nog weinig bekend is, zoals ME, is het
woordje «gevolg» dus erg belangrijk. Voor het zomerreces was er
een zeer grote kamermeerderheid die wilde dat er vooral wordt gekeken naar
de gevolgen. Desalniettemin is daarna weer onzekerheid in dezen ontstaan.
Het is de vraag of niet eens aan de formulering moet worden gesleuteld.Het functie-informatiesysteem (FIS) is thans geschoond van functies die
niet landelijk voorkomen. Er worden nu tenminste drie functies geduid, met
ten minste zeven arbeidsplaatsen per functie en dertig arbeidsplaatsen in
het totaal. De functies bonsaiboomkweker, loempiavelbewerker of lampenkapstikker
worden niet meer genoemd, maar de arbeidsdeskundige komt nu vaker met onder
meer lederbewerker en omprijzer. Mevrouw Adelmund beschikte over een exemplaar
van het overzicht aan de hand waarvan wordt beoordeeld. Dat bevat nog steeds
opvallende staatjes en problemen. In het staatje «tillen» bijvoorbeeld
is voor iemand die 10 kilo ofte wel een kratje bier kan tillen, de laagste
score vijftien keer/uur, dat wil zeggen dat betrokkene acht uur lang iedere
vier minuten tien kilo moet tillen. Indien de verzekeringsgeneeskundige de
mogelijkheid had om duur en frequentie van het tillen aan te geven, zou er
rekening kunnen worden gehouden met energetische beperkingen.De gemiddelde tijd die de verzekeringsgeneeskundige en de arbeidsdeskundige
aan de gevalsbehandeling kunnen besteden, blijft zeer beperkt. Het aantal
afgewerkte dossiers en niet de kwaliteit van het werk bepaalt of men succes
heeft in de organisatie. De afstemming tussen verzekeringsgeneeskundigen en
arbeidsdeskundigen blijft een probleem. Te veel wordt nog het beeld geschetst
van de arts die tien minuten in het dossier bladert en algemene vragen stelt,
waarna, op sommige kantoren direct aansluitend, het gesprek volgt over de
maatgevende arbeid en het maatmaninkomen.De heer Van Hoof (VVD) stelde vast dat er sprake is van afronding
van het debat in juni over Amber. Uit de laatste brief blijkt dat de aanpassingen
van het Schattingsbesluit bijna rond zijn. Het komt nu aan op invulling in
de praktijk.In het kader van het protocol Overleg verzekeringsarts-arbeidsdeskundige
bij functieaanduiding merkte de heer Van Hoof op, dat het wel een rol speelt
in de samenwerking tussen beide, maar geen overheersende, omdat de medische
expertise van de arts nodig is. Langzamerhand dreigt er spanning te komen
tussen het functioneren van de UVI's binnen de beschikbare tijd en fondsen
en de druk vanuit de politiek om ervoor te zorgen dat de nodige tijd beschikbaar
is voor het overleg tussen de verzekeringsgeneeskundige en de arbeidsdeskundige.
Hij wilde ervoor waken dat de tijd die nodig is voor een behoorlijke oordeelsvorming
niet onder druk van efficiency-argumenten wordt beperkt.In de als bijlage bij de brief van 2 februari opgenomen brief van het
TICA wordt verwezen naar het reïntegratieplan dat er nog niet is. Het
reïntegratiemodel komt pas in het voorjaar van 1996. De heer Van Hoof
vroeg met name aandacht voor reïntegratieplannen die in de ziektewetperiode
worden ingediend. De ervaring leert dat veel reïntegratieplannen meteen
weer in de la verdwijnen. Tussen bedrijfsverenigingen en uitvoerders van de
keuringen schijnt discussie gaande te zijn over financiering en betaling van
de keuringen. Dat heeft vermoedelijk alles te maken met het belang dat men
hecht aan reïntegratieplannen en -keuringen en dat doet het ergste vrezen
voor de reïntegratie zelf. Verzekeringsgeneeskundige standaarden (VG-standaarden)
zijn inderdaad van groot belang. Hoewel hij besefte dat het zorgvuldig opstellen
van zulke standaarden deskundigheid, overleg en afstemming vergt,
drong de heer Van Hoof er toch bij het kabinet op aan, de betrokkenen voor
te houden dat die standaarden met spoed tot stand moeten worden gebracht.De bedrijfsverenigingen zijn kennelijk in staat op korte termijn gegevens
te leveren voor de WAGW-registratie. Het is te hopen dat dit ook de correcte
gegevens zijn. Immers, het is voorgekomen dat een bedrijf ontdekte bij de
bedrijfsvereniging geregistreerd te staan voor 2700 werknemers, terwijl het
er 800 had. Aangezien er verschillen in registratiesysteem zijn en de uitvoeringsorganen
niet alle gegevens op dezelfde manier kunnen aanleveren, is het de vraag of
de gegevens uiteindelijk betrouwbaar zijn en of de gegevensverstrekking niet
zal leiden tot administratieve overlast voor bedrijfsverenigingen of ondernemingen.
Mocht dat risico bestaan, dan zal men zich moeten afvragen of de registratie
niet op een andere manier kan worden geregeld.Wat ME betreft, is het zo snel mogelijk tot stand brengen van VG-standaarden
van groot belang, omdat dan bij keuringen gelijk wordt gehandeld. Het is te
hopen dat bij het formuleren van de VG-standaard in dezen de specifieke deskundigheid
wordt betrokken die in beperkte mate in Nederland voorhanden is.In juni is in de Kamer vastgesteld dat een groot aantal zaken in de keuringspraktijk
ongewenste effecten hebben. Om die te voorkomen, moeten de in juni uitgesproken
wensen worden gerealiseerd.In het kader van de reïntegratie vroeg de heer Van Hoof aandacht
voor een onderwerp dat aan de orde is geweest in de discussie over de uitvoeringsorganisatie
OSV. In de bestanden van de gemeentelijke sociale diensten komen nogal wat
mensen voor die arbeidsongeschikt zijn geweest of gedeeltelijk arbeidsongeschikt
zijn. Het is begrijpelijk dat de gemeenten voor de bemiddeling van die mensen
de instelling willen inschakelen waarmee zij goede ervaringen hebben opgedaan.
Het GAK bemiddelt per maand met succes 1000 eigenlijk arbeidsongeschikten.
Dat kan het doen, omdat het inmiddels de daarvoor noodzakelijke structuren
en netwerken heeft. Regelgeving lijkt bemiddeling door het GAK ten behoeve
van de gemeentelijke sociale dienst in de weg te staan.De laatste maanden zijn belangrijke reïntegratie-instrumenten gecreëerd,
onder meer neergelegd in de Wet Amber en artikel 29b van de Ziektewet, maar
deze zijn nog onvoldoende bekend bij de uitvoeringsorganisaties. Er dient
dus meer bekendheid aan te worden gegeven. In de parlementaire discussie van
de laatste weken zijn die instrumenten evenwel onvoldoende benadrukt. Duidelijker
moet naar voren worden gebracht, dat iemand die gedeeltelijk gehandicapt is
en niet langer als arbeidsongeschikt wordt aangemerkt, niet voor het leven
voor geen enkele functie meer inzetbaar is. Selectie op grond van dat soort
criteria is niet alleen onverstandig, maar ook verwerpelijk en onjuist. Het
bij elkaar brengen van de onderscheiden mogelijkheden kan nuttig zijn, omdat
deze dan waarschijnlijk meer bekendheid krijgen, maar men moet niet verwachten
dat nieuwe wetgeving de reïntegratie zal bevorderen. Dat moet gebeuren
met de middelen die er zijn.De heer Rosenmöller (GroenLinks) stelde vast dat de implementatie
van toezeggingen van de staatssecretaris rond het vraagstuk arbeidsongeschiktheid
en het perspectief voor mensen die via herkeuring al dan niet gedeeltelijk
arbeidsgeschikt zijn verklaard, moeizaam verloopt. Dat bevestigt zijn vooroordelen
ten opzichte van de uitvoeringsorganisaties. In de uitvoeringspraktijk is
de schatting op basis van ten minste drie functies opgenomen voor de nieuwe
gevallen. Hoeveel van de mensen die op basis van een of twee functies zijn
geduid, zijn inmiddels herbeoordeeld? Met de herbeoordelingen is kennelijk
pas na 1 januari 1996 begonnen. Van veel mensen zal blijken dat zij ten onrechte
arbeidsgeschikt zijn verklaard. Op 22 juni 1995 is daarover al gesproken.
De heer Rosenmöller achtte het kwalijk dat de herkeuring,
en dus veelal het terugdraaien van de herkeuringsbeslissing, zo lang op zich
laat wachten. Het destijds afgesprokene is zijns inziens toch marginaal, omdat
de herkeuringen veel schrijnender zijn uitgevallen dan ooit de bedoeling was
bij de behandeling van de Wet TBA. Dat ligt volgens het CTSV in belangrijke
mate aan de wet zelf, maar ook aan de snelheid waarmee herbeoordelingen worden
uitgevoerd, waarbij de zorgvuldigheid in het gedrang komt. Dat raakt ook het
niet of nauwelijks bestaande, maar wel in het belang van de betrokkene noodzakelijke
overleg tussen de verzekeringsgeneeskundige en de arbeidsdeskundige. Er is
weinig zicht op of er op dat gebied daadwerkelijk iets is verbeterd. De heer
Rosenmöller nam aan dat verbeteringen op dat gebied losstaan van de nader
te ontwikkelen VG-standaarden. Bij het ontwikkelen daarvan, wat overigens
te lang duurt, mag de zorgvuldigheid niet uit het oog worden verloren. Ligt
de herbeoordeling nog op schema of is de consequentie van het verbeteren van
het overleg tussen verzekeringsgeneeskundige en arbeidsdeskundige dat de geplande
indeling naar jaren en leeftijdsgroepen niet meer kan worden aangehouden?Telkenmale wordt door belangenbehartigingsorganisaties gesteld dat slechts
10% van de bij herbeoordeling goedgekeurde mensen weer de stap naar de arbeidsmarkt
weet te maken. Er blijkt moeilijk zicht te krijgen op de gevolgen van de herkeuring.
Het is de vraag of het probleem op dat gebied niet wordt vergroot door de
afschaffing van de Ziektewet. De Kamer wenst meer reïntegratie en daar
zijn ook middelen voor. Het is het belangrijkst om de mogelijkheden voor reïntegratie
aan te scherpen. Of die mogelijkheden in verschillende wetten of in een afzonderlijke
(kader)wet worden opgenomen, is een procedurele zaak. Het moment waarop quotering
in het kader van de WAGW realiteit moet worden, komt steeds dichterbij. Gepoogd
wordt om met zo min mogelijk administratieve rompslomp inzicht te krijgen
in wat bedrijven in het kader van de WAGW doen. Als dat via de bedrijfsverenigingen
kan, is dat prima, maar dan moet er niet later een oeverloze discussie mogelijk
zijn over de vraag of de cijfers wel kloppen. Hoeveel WAGW-werknemers zijn
volgens de door enkele bedrijfsverenigingen verstrekte gegevens op dit moment
in dienst van bedrijven of bedrijfstakken?De Centrale raad van beroep baseert zich uiteraard ook bij ME-beroepen
op artikel 18 van de WAO. Dat de VG-standaard voor ME op zich laat wachten,
heeft maatschappelijke consequenties. Gegeven het signaal dat in juni vanuit
de Kamer is gegeven, dat er zo snel mogelijk een oplossing moet worden gevonden
voor ME-gevallen en soortgelijke gevallen, zoals het organo-psycho syndroom,
had van de uitvoerders mogen worden verwacht dat zij vrij snel een oplossing
zouden hebben ontwikkeld. Wil het kabinet alsnog bevorderen dat er op zo kort
mogelijke termijn een oplossing wordt gevonden?De heer Van Dijke (RPF) stelde vast dat de reïntegratie
van gehandicapten en chronisch zieken hoog op de agenda blijft staan. Wat
zijn fractie betreft, is dat niet zozeer het geval vanwege de stijgende kosten
als wel vanwege het feit dat ook aan minder gezonde mensen mogelijkheden tot
participatie moeten worden geboden in het kader van publieke gerechtigheid
en verantwoordelijkheid. De laatste kwartaalcijfers van het College van toezicht
sociale verzekeringen zijn enigszins zorgwekkend. De spectaculaire daling
van de beroepen op de WAO lijkt in het laatste kwartaal van 1995 te stagneren.
In hoeverre is de gesignaleerde tendens toe te schrijven aan de recente wijziging
van het Schattingsbesluit? Immers, die wijziging geldt vanaf juli 1995 en
heeft formeel terugwerkende kracht tot 1 augustus 1993. Dat betekent dat een
aantal mensen alsnog recht zal krijgen op een uitkering. Is het waar dat er
schadeclaims dreigen van mensen die ten onrechte geen uitkering hebben gehad?
Volgens het CTSV zijn veel uitkeringen in 1994 en begin 1995 beëindigd wegens herstel en kan dit worden gezien als een indirect effect van
de nieuwe wet. De mensen zullen niet gezonder zijn geworden of zich gezonder
zijn gaan voelen door de wet TBA. Hoe is het die mensen op de arbeidsmarkt
vergaan? Zijn er cijfers over de arbeidsparticipatie sinds deze mensen voor
de arbeidsmarkt beschikbaar zijn gekomen? De heer Van Dijke kon zich nauwelijks
voorstellen dat die gegevens hoopgevend zullen zijn, zeker gezien het feit
dat de wet Amber nog nauwelijks kon worden benut. Heeft het overleg tussen
het ministerie en het CTSV over de registratie van de reïntegratie-inspanningen
van de bedrijfsverenigingen iets opgeleverd?Spreken over arbeidsparticipatie van gehandicapten, is spreken over de
WAGW, aldus de heer Van Dijke. Tijdens de behandeling van de ontwerp-wet Amber
is de WAGW nadrukkelijk in beeld geweest. De motie-Adelmund/Schimmel betreffende
verplichte quotering is aangehouden, omdat de staatssecretaris een alternatieve
route wilde volgen die volgens hem minstens tot hetzelfde resultaat zou kunnen
leiden. Het is positief dat nu aandacht wordt geschonken aan deze materie,
maar het is de vraag of de route van het verstrekken van de gegevens over
aantallen WAGW-werknemers door de bedrijfsverenigingen wel adequaat is. Uit
de betreffende brieven kreeg de heer Van Dijke de indruk dat de WAGW wordt
omgebouwd tot een soortgelijke wet als de Wet bevordering evenredige arbeidsdeelname
allochtonen (WBEAA); een wet waarover zijn fractie om meer dan één
reden niet enthousiast is geweest. Registratie is geen integratie, hoogstens
het begin daarvan. Wat wil het kabinet met het beleid op dit punt bereiken? De registratie van gehandicapten komt in een wat ander daglicht te staan
sinds de toezegging van de staatssecretaris de afgelopen nacht aan de Eerste
Kamer bij het debat over de privatisering van de Ziektewet, dat bedrijven
die minder-gezonde mensen in dienst nemen een soort van bonus tegemoet kunnen
gaan zien. Wordt het een soort omgekeerde WAGW?Een ander heet hangijzer is de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling van ME-patiënten.
Het wordt ook volgens de heer Van Dijke de hoogste tijd dat alle betrokkenen
weten waaraan zij toe zijn. Het is goed dat kabinet en TICA duidelijk hebben
gemaakt dat het voor het maken van aanspraken op de AAW en de WAO niet nodig
is, dat er lichamelijke afwijkingen aangetoond zijn, en dat de ME ook voor
Nederland een erkende ziekte is. Echter, de praktijk wijst uit dat het hebben
van ME onvoldoende grond biedt voor het verstrekken van een arbeidsongeschiktheidsuitkering,
wat tot schrijnende situaties kan leiden. De brief van 2 februari geeft reden
tot verder optimisme. Ook de RPF-fractie acht uniformiteit in de verzekeringsgeneeskundige
beoordeling van groot belang. Volgens het TICA komt er op korte termijn een
VG-standaard; wat die korte termijn ook zijn moge. Worden bij het formuleren
van deze standaard deskundigen op het gebied van ME en andere moeilijk objectiveerbare
ziekten betrokken en, zo ja, in welk gedeelte van het traject en, zo nee,
waarom niet? Welke garanties zijn er dat deze standaard zal leiden tot een
eenduidige beoordeling van moeilijk objectiveerbare aandoeningen?Onduidelijk blijft of alle ME-patiënten baat zullen hebben bij de
ontwikkeling van implementatie van de nieuwe VG-standaard. De jurisprudentie
van de Centrale raad van beroep met betrekking tot moeilijk objectiveerbare
ziekten, zoals ME, maakt duidelijk dat er grote knelpunten zijn. Volgens de
steungroep ME en arbeidsongeschiktheid geeft de raad een zodanige uitleg aan
het begrip «objectief medisch», dat ME-patiënten vrijwel
nooit een uitkering kunnen krijgen. De interpretatie die de Centrale raad
van beroep geeft van dat begrip wijkt af van de uitleg van staatssecretaris
en TICA. Betekent dit niet dat de wet moet worden aangepast om misverstanden
in de rechtspraak te voorkomen? Het was de heer Van Dijke duidelijk geworden
dat «wetenschappelijke grond» allerminst altijd overeenkomt
met in wijsheid omgaan met de gesignaleerde materie en de betrokken mensen.De heer Van der Vlies (SGP) was ook wat teleurgesteld over
het tempo waarin de breed gedragen wijzigingen op uitvoeringsniveau geïmplementeerd
(kunnen) worden. Het gaat om mensen die een probleem hebben en het stelsel
voor arbeidsparticipatie als een extra probleem ervaren. Dat mag niet langer
duren dan strikt nodig is.Vergelijking van de brieven van 1 december en 2 februari leert dat er
weinig is veranderd wat het meten van de stand van zaken betreft. Het is wel
positief dat er informatie komt, maar het is teleurstellend dat het nog wel
een halfjaar kan duren voordat er conclusies kunnen worden getrokken, terwijl
het gaat om een materie waarover de gegevens eigenlijk allang beschikbaar
hadden moeten en zullen zijn. De heer Van der Vlies was er bang voor dat men
de cijfers tot achter de komma wil kennen, voordat men er conclusies aan gaat
verbinden. Ervaringen in het verleden hebben geleerd, dat dit redelijk onvruchtbaar
is voor de aanpak van de onderliggende materie.Ook hij was benieuwd naar de consequenties van de toezegging van de staatssecretaris
van hedennacht aan de Eerste Kamer. Die toezegging vereist kennis van het
personeelsbestand per bedrijf en niet per bedrijfstak.In de brief van 2 februari staat dat sinds 17 juli 1995 de bedrijfsverenigingen
het Schattingsbesluit toepassen alsof de voorgenomen wijzigingen daarin reeds
formeel in werking zijn getreden. In de brief staat ook dat de bedrijfsverenigingen
nog moeten nagaan of de gewijzigde bepalingen van het Schattingsbesluit tot
een hogere uitkering leiden in geval van schattingsbeslissingen die betrekking
hebben op de periode 1 augustus 1993 tot 17 juli 1995. De heer Van der Vlies
veronderstelde dat in plaats van het woordje «of» moet worden
gelezen: in hoeverre. Dat is zijns inziens ook de intentie van de Kamer geweest
bij het aanbrengen van de wijzigingen. In de bijlage van de brief van het
TICA staat: «Op juridische gronden kan «terugwerkende kracht»
voor door te voeren wijzigingen in genomen beslissingen (tussen 1 augustus
1993 en 18 september 1995) niet van toepassing zijn vooraleer het Schattingsbesluit
definitief is.» Wat betekent dit? Ontstaat er weer een gat?Er wordt ook gewerkt aan het aanpassen respectievelijk ontwikkelen van
VG-standaarden, waaronder een standaard voor ziekten waarbij geen lichamelijke
afwijkingen gevonden kunnen worden. Die standaard is nodig en moet gezaghebbend
en werkbaar zijn. Hoe denkt het kabinet over de stelling van de ME-patiënten
dat de nieuwe VG-standaard op zich geen garantie biedt voor een betere uitvoeringspraktijk
en dat door de uitspraken van de Centrale raad van beroep in feite wordt vastgelegd
dat er wél lichamelijke afwijkingen moeten zijn aangetoond om voor
een uitkering in aanmerking te komen? De heer Van der Vlies sloot zich voor
het overige wat ME-patiënten en andere doelgroepen betreft aan bij de
al gemaakte opmerkingen.Mevrouw Schimmel (D66) had verwacht dat in de uitvoeringspraktijk
gevolg zou zijn gegeven aan haar motie 24 221, nr. 12, waarin wordt voorgesteld
om iemand die een herkeuringsbesluit ontvangt, wat veelal ook de stopzetting
van z'n uitkering betekent, tegelijkertijd uit te nodigen voor overleg over
het binnen een maand opzetten van een individueel trajectplan voor zijn reïntegratie
op de arbeidsmarkt. De motie is evenwel ingepast in de procesgerichte samenwerking
tussen TICA, CBA en VNG; een organisatorische benadering van het probleem.
Het ging haar erom dat een weer goedgekeurde WAO'er recht heeft op begeleiding,
wanneer hij of zij (opnieuw) een plekje zoekt op de arbeidsmarkt. Waarom zou
aan de uitvoeringsinstelling die zich met de integrale gevalsbehandeling bezighoudt,
niet de opdracht kunnen worden gegeven om iedere goedgekeurde
WAO'er op de genoemde wijze te benaderen? Die wens is kamerbreed ondersteund.
Dat deze niet wordt uitgevoerd, stoorde mevrouw Schimmel.Zij citeerde vervolgens de toelichting op artikel 10 van de WAGW, waarop
de motie-Adelmund/Schimmel was gebaseerd en die uit 1993 dateert. Het geciteerde
is vrijwel letterlijk in de brief van 1 december terug te vinden, zij het
afgezwakt, omdat blijkt dat niet àlle uitvoeringsinstellingen gegevens
over aantallen WAGW-werknemers kunnen leveren en dat het GAK dat wel kan op
bedrijfstakniveau, maar niet op onderdelen. Het is spijtig dat er zo weinig
vooruitgang is geboekt in dezen. De cijfers van het GAK dienen de Kamer zo
snel mogelijk ter hand te worden gesteld. De noodzakelijke ordening van de
cijfers moet intussen toch zijn uitgevoerd.Deze kritische opmerkingen werden mevrouw Schimmel ingegeven door haar
zorg over de arbeidsmarktpositie van mensen met een handicap; een positie
die door de wetswijzigingen alleen maar is verslechterd. De minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid verwacht dat de problemen op de arbeidsmarkt zullen
toenemen doordat 30 000 mensen na de herkeuring vanuit de WAO weer de
arbeidsmarkt op zullen stromen. De staatssecretaris heeft in de Eerste Kamer
toegegeven dat de privatisering van de Ziektewet de positie van chronisch
zieke en WAGW-werknemers moeilijker zal maken. Er is derhalve alle aanleiding
de WAGW te revitaliseren. In de toelichting op de WAGW staat ook dat de quotumverplichting
in werking zal treden op het moment dat de werkgelegenheidssituatie van de
desbetreffende doelgroep daartoe aanleiding geeft. Mevrouw Schimmel zei desgevraagd
te willen dat er een adviesaanvraag naar het TICA uitgaat over inwerkingstelling
van artikel 3 van de WAGW. Overigens, de wet is heel soepel voor het geval
dat bedrijven niet aan hun quotumverplichting voldoen. Vervolgens merkte zij
in reactie op een interruptie op, te veronderstellen dat de staatssecretaris
ervan uitgaat dat als de gegevens over aantallen WAGW-werknemers via de bedrijfsverenigingen
worden verzameld en niet via de afzonderlijke bedrijven (om deze niet te belasten),
de betrouwbaarheid van de gegevens even groot is. Op basis van dit cijfermateriaal
zou dan toch een scherpe analyse van de arbeidsmarktpositie van de (uitgebreide)
WAGW-populatie moeten kunnen worden gemaakt als basis voor een adviesaanvrage
aan het TICA. Het is trouwens vervelend dat er nog geen cijfers zijn van twee
uitvoeringsinstellingen.Mevrouw Schimmel herinnerde eraan dat zij een integrale wet op de reïntegratie
al had voorgesteld in het kader van de regeling loonkostensubsidie eigen werkgever
en de Wet Amber. Al jarenlang vragen velen zich af waarom de vele reïntegratie-instrumenten –
in 1994 was er al een twintigtal – niet worden toegepast. Zij beaamde
dat een werkgever ingevolge de Wet Amber en artikel 29b van de Ziektewet minder
risico loopt met het aannemen van een ex-arbeidsongeschikte dan met het in
dienst nemen van een «gezonde» werknemer. Arbeidsdeskundigen in
het veld hebben destijds gezegd dat de quotumverplichting door moest gaan,
omdat zij dan een mogelijkheid zagen om alle toen beschikbare middelen te
activeren.In juni is naar aanleiding van de opmerking dat het functie-informatiesysteem
veel te theoretisch is, door de staatssecretaris gezegd, dat het meer een
reïntegratie-instrument moest worden. Vreemd genoeg zegt het TICA dat
het niet zoveel kan met die gedachte. Vermoedelijk is het functie-informatiesysteem
zo theoretisch, dat het inderdaad niet te gebruiken is als reïntegratie-instrument.
Wordt bij de externe audit van het FIS ook gekeken naar de toepasbaarheid
en naar de bruikbaarheid voor reïntegratie? Mevrouw Schimmel verzocht
de staatssecretaris om het TICA te vragen een visie te ontwikkelen op het
gebruik van het FIS bij reïntegratie. Er zijn inderdaad veel bestuurlijke
besluiten genomen in het TICA, maar die moeten nog worden geformaliseerd in
protocollen. Vindt het overleg tussen verzekeringsgeneeskundigen
en arbeidsdeskundigen in de praktijk al plaats, ook al is er nog geen protocol?Mevrouw Schimmel was blij dat na advies van de Raad van State de wijzigingen
van het Schattingsbesluit terugwerkende kracht hebben gekregen tot 1 augustus
1993.De Centrale raad van beroep is consistent in zijn jurisprudentie inzake
het vermoeidheidssyndroom. Kennelijk heeft de raad weinig ruimte om een WAO-uitkering
toe te kennen als uit het belastbaarheidspatroon van de verzekeringsgeneeskundige
geen lichamelijke afwijking naar voren komt. Mevrouw Schimmel veronderstelde
dat de enige mogelijkheid is dat de staatssecretaris met de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport, die het vermoeidheidssyndroom heeft erkend, gaat overleggen
om voor deze en soortgelijke ziekten een lichamelijke afwijking te formuleren,
waardoor deze ziekten in voorkomende gevallen ook kunnen leiden tot een WAO-uitkering.
Zij verzocht de staatssecretaris ook met het TICA te overleggen over het belastbaarheidspatroon
en na te gaan of dat niet per definitie leidt tot de moeilijkheden van de
ME-patiënten. Zij was het eens met de bij interruptie gemaakte opmerking
dat dit tot verdere verfijning van de regelgeving leidt, waardoor degene die
keurt niet de ruimte krijgt om met wijsheid te oordelen. Echter, de commissie-Buurmeijer
heeft geconstateerd dat een zekere poortwachtersfunctie inzake de WAO noodzakelijk
is en dat voor een zodanige formulering moet worden gezorgd, dat gelijke gevallen
gelijk worden behandeld. Artsen zou inderdaad een zekere discretionaire bevoegdheid
moeten worden verleend, maar het zou wel mogelijk moeten zijn te beoordelen
hoe zij die hanteren. Uiteraard is er sprake van een zekere mate van subjectiviteit
in het oordeel. Echter, als een verzekeringsarts iemand met het vermoeidheidssyndroom
keurt en geen lichamelijke afwijking kan vaststellen, maar wel lagere belastbaarheid
constateert, dan zal bij een eventueel beroep van de gekeurde de Centrale
raad van beroep zeggen dat deze geen recht op een uitkering heeft.Mevrouw Schimmel deelde de mening dat er na de herbeoordeling als gevolg
van de wijzigingen in het Schattingsbesluit wel eens andere uitstroomcijfers
zouden kunnen komen dan verwacht.De heer Biesheuvel (CDA) stelde voorop dat reïntegratiemaatregelen
zo effectief mogelijk moeten zijn en dat daarvoor een goede samenhang van
maatregelen en goede registratie van cijfers nodig zijn. Het is uiteraard
het allerbeste om goede preventiemaatregelen te nemen, zodat zo min mogelijk
reïntegratiemaatregelen nodig zijn.Ook hij had verwacht dat er sneller maatregelen zouden zijn genomen en
dat het effect van de Amber-discussie in juni nu al merkbaar zou zijn geweest
op de werkvloer. Het Schattingsbesluit is bewust aangepast, omdat het ongewenste
effecten bleek te hebben. Houdt de terugwerkende kracht van het Schattingsbesluit
in, dat mensen moeten worden opgeroepen voor herkeuring op basis van het gewijzigde
Schattingsbesluit? Worden mensen met ME die zijn gekeurd, herkeurd in verband
met de (nog niet gehanteerde) VG-standaard? Wordt bij het vaststellen van
de eerste ziektedag uitgegaan van de dag van deze herkeuring of geldt daarvoor
ook een terugwerkende kracht? Kan dat laatste trouwens of moet daarvoor het
Schattingsbesluit worden aangepast?Desgevraagd heeft de staatssecretaris destijds ontkend dat de registratie
van de mate waarin sprake is van dienstbetrekkingen met gehandicapte werknemers
was bedoeld als «opstapje» voor de invoering van de quotumverplichting.
De betere registratie was bedoeld om te bezien hoe effectief de reïntegratiemaatregelen
zijn. Of er een quotumverplichting moet worden ingevoerd, hangt volgens de
CDA-fractie ook af van de nieuwe arbeidsongeschiktheidswetgeving. Vandaar
dat de heer Biesheuvel destijds heeft gezegd dat de mate waarin het kabinet
eventueel premiedifferentiatie per bedrijfstak zal toestaan, consequenties zal hebben voor het al dan niet invoeren van een quotumverplichting.
Mocht thans worden besloten om een quotumverplichting in te voeren, dan is
het de vraag welk resultaat de nu voorliggende reïntegratiemaatregelen
zullen hebben. De Wet Amber zal er waarschijnlijk grotendeels door teniet
worden gedaan. De intenties bij het bedenken van reïntegratiemaatregelen
zijn heel goed, maar de effectiviteit van de maatregelen blijft vaak flink
achter bij de verwachtingen, mede vanwege de slechte onderlinge samenhang.
De discussie over quota wordt bijna een symbooldiscussie.De quotumverplichting scoort bij de CDA-fractie niet hoog – het
is een laatste redmiddel – maar er is wel een relatie tussen die verplichting
en de nieuwe arbeidsongeschiktheidswetgeving en de bestaande reïntegratiemaatregelen,
waaronder de Wet Amber. De effectiviteit van de quotumverplichting is in Duitsland
niet groot gebleken. De heer Biesheuvel zou het betreuren wanneer alle andere
reïntegratiemaatregelen niet blijken te helpen en moet worden teruggevallen
op quotering. In reactie op een interruptie zei hij dat pas als de nieuwe
arbeidsongeschiktheidswetgeving aan de orde is, kan worden gesproken over
een quotumverplichting. Een wettelijk vastgelegde quotumverplichting past
niet bij premiedifferentiatie.Destijds is onder meer door de CDA-fractie vergeefs geprobeerd om de chronische
patiënten uit te zonderen van de arbeidsongeschiktheidswetgeving. De
definitiekwestie is nogal lastig. Terecht vragen de ME-patiënten aandacht
voor hun probleem, maar er zijn nog verschillende andere chronische ziekten
die eenzelfde aandacht vergen. Waar men in WAO-kader niets meer hoort over
whiplash-patiënten, is het de vraag hoe de jurisprudentie op dat stuk
is. Inzake ME-gevallen is de jurisprudentie van de Centrale raad van beroep
constant. Het kabinet verwacht dat het zo zal blijven. De heer Biesheuvel
vroeg zich af of een zorgvuldige en consistente uitvoeringspraktijk wel voldoende
is. Zo ja, dan is het de vraag of ervan wordt uitgegaan dat de eerste ziektedag
het moment is waarop de VG-standaard is aangepast. Antwoord van de regeringDe staatssecretaris memoreerde nooit een groot voorstander
te zijn geweest van quotering in het kader van de WAGW, noch van registratie
met de daarbij behorende administratieve lastendruk voor het bedrijfsleven.
Uitgangspunt van het kabinet is dat moet worden gezocht naar zo effectief
mogelijke reïntegratie-instrumenten. Gegeven het totale integratie-instrumentarium,
zou invoering van een quotumverplichting wel eens negatief kunnen uitvallen
voor de reïntegratie. Hij voelde er wel voor om op een rijtje te zetten,
bijvoorbeeld in een brochure, welke reïntegratie-instrumenten thans ter
beschikking staan. Het leek hem niet verstandig al die instrumenten in één
wet onder te brengen. Ook hem heeft de effectiviteit van reeds jaren van kracht
zijnde reïntegratie-instrumenten in een aantal opzichten teleurgesteld.
In een poging die effectiviteit te vergroten, zijn die instrumenten vervolgens
aangevuld en in hun onderlinge samenhang versterkt in het kader van de Wet
Amber. Daarbij zijn ook instrumenten aan de orde geweest als aanpassing van
artikel 29b van de Ziektewet en van de WAO zelf en van de regeling voor oudere
arbeidsongeschikten om hun reïntegratie te vergemakkelijken zonder hun
rechtspositie aan te tasten. Het is echt te vroeg om nu al resultaten te verwachten
van de Wet Amber, die nog maar enkele weken geleden van kracht is geworden.Bij interruptie werd erop gewezen dat al enkele keren de op dat moment
bestaande instrumenten op een rijtje zijn gezet, maar dat nog nooit de effectiviteit
van die maatregelen is onderzocht. De staatssecretaris zei in reactie daarop
van de Wet Amber een grotere effectiviteit te verwachten dan van bijvoorbeeld
de loonkostensubsidie, omdat er sprake is van een samenhangend
pakket. Bij interruptie werd opgemerkt dat het een onderschatting van de problemen
is om te denken dat men er met de nieuwste maatregelen is. De staatssecretaris
stelde dat het pakket flankerend beleid de kans moet krijgen zijn effectiviteit
te bewijzen. Hij herinnerde aan zijn toezegging, de vorige dag gedaan aan
de Eerste Kamer, om het pakket te versterken ten behoeve van groepen die nog
niet binnen het bereik van het flankerend beleid vallen. Het kabinet heeft
het pakket voorstellen in hun onderlinge samenhang voorgelegd, in de veronderstelling
dat het om een effectief pakket maatregelen gaat. Desgevraagd verklaarde de
staatssecretaris dat het moeilijk is om deze toezegging nu meteen op papier
te zetten, omdat hij wat de uitwerking betreft een aantal slagen om de arm
heeft moeten houden. Immers, nagegaan zal moeten worden in welke vorm de uitwerking
moet worden gegoten en om welke mensen het precies gaat. De kern van het toegezegde
is dat er moet worden gezorgd voor een impuls in de vorm van een bonus in
de vorm van premieverlaging, te geven aan werkgevers die bereid zijn om mensen
in dienst te nemen die tot de gedefinieerde doelgroep behoren; een groep groter
dan de WAGW-groep, dus ook omvattend de mensen die niet zijn geholpen met
artikel 29b van de Ziektewet, en kleiner dan de bemiddelingspopulatie. Datzelfde
geldt voor werkgevers die deze mogelijkheid niet hebben binnen hun werknemersbestand,
maar wel omzet genereren voor WSW-bedrijven. Deze premieverlaging zou worden
gegeven wanneer de werkgever kan aantonen dat hij meer van deze mensen in
dienst heeft dan de 3% of 5%, genoemd in de WAGW. Uiteraard is iedere suggestie
om het pakket flankerend beleid effectiever te maken welkom.Bij interruptie werd onder meer gevraagd om de tijdens de behandeling
van de WULBZ aan de Eerste Kamer gedane toezegging binnen twee weken op papier
te zetten en om vervolgens over de effectiviteit van de reïntegratiemaatregelen
en eventuele aanvulling daarop nog een afzonderlijk overleg te voeren. De
staatssecretaris wees erop dat er tijd nodig is om niet alleen inhoudelijk
een adequate aanpassing van het flankerend beleid te realiseren, maar ook
qua vormgeving en uitvoering. Zo gauw de plannen zijn uitgewerkt, zal de Kamer
daarvan bij brief op de hoogte worden gesteld.Bij interruptie werd erop gewezen dat de motie over het individueel trajectplan
niet wordt uitgevoerd door bestuurlijke traagheid en dat inzake de motie over
de WAGW is gesteld dat de gegevens bij de bedrijfsverenigingen worden geïnventariseerd,
wat al jaren het geval is. Daarna werd gesteld dat als niet kan worden toegezegd
dat er nu echt iets gaat gebeuren, de commissie de staatssecretaris er maar
bij wijze van spreken maandelijks op moet aanspreken totdat er werkelijk gebeurt
waarom de Kamer heeft gevraagd. Vervolgens werd eveneens bij interruptie opgemerkt
dat het pakket reïntegratiemaatregelen van juni goed is, maar dat volgens
TICA en SER het pakket onoverzichtelijk is en dat de maatregelen niet op elkaar
afgestemd zijn. Daarna werd bij interruptie betoogd dat er momenteel sprake
is van een omslagsituatie: er is niet langer meer sprake van òf arbeid
òf een uitkering, maar er komt een intermediair van preventie en reïntegratie
tussen.Na deze interrupties beaamde de staatssecretaris dat men af is van de
gedachte dat iemand òf werk òf een uitkering heeft en dat men
toegroeit naar een samenstel van regelgeving in de sfeer van de sociale zekerheid
en het arbeidsrecht en dergelijke, die het totaal activerender moet maken
en de kansen voor mensen met moeilijkheden op de arbeidsmarkt moet vergroten.
Ook hij was voorstander van een individueel trajectplan. Die motie wordt ook
uitgevoerd. In alle gevallen waarin mensen in eerste instantie worden gekeurd
en gedeeltelijk arbeidsgeschikt worden bevonden, wordt niet alleen voorzien
in de uitkering, maar wordt ook een uitnodiging gegeven voor dat bemiddelingstraject.
Men kan zich melden, maar dat hoeft niet. Zijn inziens zouden voor iedereen
de kansen op de arbeidsmarkt moeten worden nagegaan en zou er
dus geen sprake moeten zijn van vrijblijvendheid. Op grond van inhoudelijke
overwegingen meende de staatssecretaris dat er veel effectievere instrumenten
zijn dan een quotumverplichting. Het ging hem om de effectiviteit van de reïntegratie
en van de prikkels tot preventie en om de onderlinge samenhang tussen beide.
De WAGW-discussie heeft een symboolwaarde gekregen. Het zou zinniger zijn
om na te gaan welk instrument het meest effectief is om de doelstelling, waarover
Kamer en kabinet het op zich zelf eens zijn, zo dicht mogelijk bij realisering
te brengen.De staatssecretaris had geconstateerd dat het overzicht van mevrouw Adelmund
dateerde van mei 1993. Sindsdien is er nogal wat veranderd. Het FIS is natuurlijk
in hoge mate theoretisch. Het is niet het finale element in de besluitvorming.
Het is een instrument dat de verzekeringsgeneeskundige en de arbeidsdeskundige
informatie geeft voor een verantwoorde oordeelsvorming. Het FIS moet zijns
inziens meer als instrument in het kader van de trajectbemiddeling worden
gebruikt. Nadat de belastbaarheid erin is verwerkt, geeft het FIS aan welk
type functies er beschikbaar zijn voor betrokkene. In de praktijk wil een
betrokkene inderdaad nog wel eens een briefje krijgen waarin maar drie functies
worden opgesomd, terwijl het FIS uiteraard veel meer mogelijkheden aangeeft.
Het zou handig zijn als betrokkene en de bemiddelingseenheid deze informatie
tot hun beschikking hadden, zodat die als hulpmiddel bij de trajectbemiddeling
kan worden gebruikt. Het is inderdaad geen gewoon reïntegratie-instrument,
maar het kan wel een grotere rol spelen bij reïntegratie dan thans het
geval is.Ook de staatssecretaris was ongeduldig wat het tot stand komen van VG-standaarden
betreft, maar wees erop dat het ontwikkelen van zo'n standaard niet van de
ene op de andere dag mogelijk is. Bovendien moet men niet denken dat het ontwikkelen
van een VG-standaard of het accepteren van een bepaalde ziekte, bijvoorbeeld
ME, onmiddellijk vergaande consequenties zal hebben voor de beantwoording
van de vraag of iemand arbeidsongeschikt is. Het is niet zo dat het stellen
van de diagnose ME automatisch leidt tot de conclusie dat betrokkene (voor
een gedeelte) arbeidsongeschikt is. Bezien moet worden wat de stand van de
ziekte is en in hoeverre betrokkene nog in staat is om werkzaamheden te verrichten.
Daaruit kan een conclusie worden getrokken over de arbeids(on)geschiktheid.
Wel zijn de VG-standaarden nodig voor een eenduidige uitvoering van de arbeidsongeschiktheidswetgeving.In reactie op een interruptie stelde de staatssecretaris dat in Nederland
is gekozen voor een systeem waarin een gekwalificeerde arts, een verzekeringsgeneeskundige,
een professioneel medisch oordeel geeft, waarna een arbeidsdeskundige een
oordeel geeft en vervolgens een conclusie wordt getrokken. Om dat proces op
een nog meer verantwoorde manier te laten verlopen, worden VG-standaarden
ontwikkeld. Alle uitspraken van de Centrale raad van beroep over de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling
van mensen met ME tot op dit moment hebben nog betrekking op de periode, voorafgaand
aan de inwerkingtreding van het Schattingsbesluit. Over het Schattingsbesluit
bestaat dus nog geen jurisprudentie van de CRvB. Men moet zich realiseren
dat er bij invoering van nieuwe VG-standaarden geen sprake zal kunnen zijn
van terugwerkende kracht. Het moment waarop de beoordeling plaatsvindt, is
uitermate relevant, zeker bij ziektebeelden die schommelingen kunnen vertonen,
zoals ME. Een VG-standaard zal vanaf het moment van de implementatie een functie
vervullen en dus niet met terugwerkende kracht. Komt men daarna voor herkeuring
in aanmerking, dan geldt uiteraard de VG-standaard.Reagerend op de bij interruptie opgeworpen vraag of de Centrale raad van
beroep zich wel zal laten leiden door de VG-standaard en of de standaard dus
enige juridische waarde heeft, zei de staatssecretaris dat de kracht van het
instrument VG-standaard in eerste instantie moet worden beoordeeld
tegen de achtergrond van de manier waarop de uitvoeringsinstantie ermee omgaat.
Een nieuwe VG-standaard moet in eerste aanleg consequenties hebben voor de
manier waarop verzekeringsgeneeskundigen werken. De VG-standaard wordt niet
ontwikkeld om de jurisprudentie van de Centrale raad van beroep te beïnvloeden,
maar om ervoor te zorgen dat verzekeringsgeneeskundigen allemaal op eenzelfde
wijze oordelen. Uiteraard wil een goede VG-standaard nog niet zeggen dat ieder
probleem van de ene op de andere dag is opgelost. Zo'n standaard betekent
alleen dat de verzekeringsgeneeskundigen op dat punt met elkaar goede afspraken
hebben gemaakt, waarbij wordt toegezien op inhoud en kwaliteit van het totale
pakket en op eenduidigheid in de uitvoering.De staatssecretaris bestreed dat men, zoals bij interruptie werd gesteld,
geen stap verder is gekomen. Het afgelopen jaar hebben Kamer en kabinet afgesproken
welke VG-standaarden er moeten komen en is de ontwikkeling van die standaarden
in gang gezet. De VG-standaard voor ME zal de komende maand een feit zijn
en dan in de praktijk de algemeen gewenste consequenties hebben. Volgens hem
is er het afgelopen jaar met betrekking tot het Ziektewet-, WAO- en arbeidsomstandighedendossier
meer gebeurd dan in de voorgaande tien jaar. Er is behoorlijk wat geïmplementeerd
en er staat nog behoorlijk wat op het punt van implementeren. De voorzitter van de commissie,De JongDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart
(PvdA), ondervoorzitter, De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de Nie (D66),
Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks), Van Zijl
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD), Boogaard
(groep-Nijpels), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD) en Van Blerck-Woerdman
(VVD). Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Esselink (CDA),
Sterk (PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA), Van der Vlies (SGP), Fermina
(D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA), Wolters (CDA), Dijksma (PvdA),
M.M.H. Kamp (VVD), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Van Nieuwenhoven (PvdA), Apostolou (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van Boxtel (D66),
J. M. de Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet
(D66), Hofstra (VVD) en Hoogervorst (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22187-35.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl