Wijziging van de Mediawet 200. in verband met onder meer de erkenning en de financiering van de publieke omroep; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31804, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-02-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31804 nr. 6

13-02-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31804Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 85 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 804Wijziging van de Mediawet 200. in verband met onder meer de erkenning
en de financiering van de publieke omroepnr. 6VERSLAGVastgesteld 13 februari 2009De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel, heeft
de eer als volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin
gestelde vragen en gemaakte opmerkingen voldoende zullen zijn beantwoord,
acht de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam
voorbereid.InhoudsopgaveI.Algemeen deel21.Inleiding22.Sterke en pluriforme publieke omroep3 3.Redenen voor wetswijziging3 3.1.Pluriformiteit als kernwaarde33.2.Afnemend maatschappelijk draagvlak.33.3.Hernieuwd bestaansrecht voor de
omroepen4 4.Erkenning van omroepverenigingen5 4.1. Minimum ledeneisen5 4.2. Motieven voor de glijdende schaal64.3. Koppeling ledental aan vast budget
en minimumzendtijd84.4. Hoogte programmaversterkingsbudget9 4.5.Toelating van nieuwe omroepverenigingen10 4.6.Evaluatie van erkende omroepverenigingen14 4.7.Verenigingsreserve15 5. Taakorganisaties175.1. Positie taakorganisaties17 5.2. NOS RTV175.3. NPS19 5.4. Educatieve media-instelling205.5. Toetsing interne pluriformiteit20 6.Bestuurlijke organisatie20 6.1. Betrokkenheid omroepen bij de
algemene strategie21 6.2. Bestuurlijke organisatie van
de omroepen21 7. Overige onderwerpen21 7.1.Quotaregeling Europese onafhankelijke
producties21 7.2.Beloningskader22 7.3. Reclameboodschappen23 8.Diversen24    IIArtikelsgewijze toelichting24I. ALGEMEEN DEEL1. InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Deze leden hebben nog wel een aantal vragen.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling het wetsvoorstel
gelezen en kunnen op hoofdlijnen ermee instemmen. Wel hebben deze leden nog
een aantal vragen die zij beantwoord willen zien en opmerkingen waarop zij
van de regering een reactie wensen.De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Zij vrezen dat met de vervanging van omroepen met een A-
of B-status door een glijdende schaal, een te grote nadruk komt te liggen
op de jacht naar nieuwe leden. De mogelijkheden voor uitbreiding naar nieuwe
media zien de leden van deze fractie als een positieve vooruitgang. Deze leden
betreuren het gebrek aan aandacht voor de lokale omroepen.De leden van de VVD-fractie hebben kennisgenomen van onderhavig wetsvoorstel.
De leden van deze fractie hebben de voorgestelde wetswijzigingen primair beoordeeld
aan de hand van de vraag of ze een positieve bijdrage leveren aan de realisatie
van een publiek omroepbestel dat deze leden voorstaan: kleiner, maar kwalitatief
hoogwaardiger, uiteindelijk reclamevrij en zonder de huidige fixatie op kijkcijfers,
pluriformiteit. Deze leden moeten in dit opzicht helaas tot een negatieve
conclusie komen. Zij betreuren dat temeer omdat de besteldiscussie recentelijk
opnieuw actueel is geworden als gevolg van de discussie over de positie van
de geschreven media en de schadelijke concurrentieverstorende effecten die
ontstaan als gevolg van het hybride publieke omroepbestel. De leden van deze
fractie constateren dat de regering het voornemen heeft om een aantal belangrijke
onderwerpen wetstechnisch bij Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) te regelen.
Uit een oogpunt van wettelijke flexibiliteit en actualiteit hebben deze leden
daar begrip voor, maar zij achten dat alleen aanvaardbaar als in die AMvB(’s)
is voorzien in een adequate parlementaire voorhang. Bestaat bij de regering
de bereidheid daartoe, zo vragen zij.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met teleurstelling kennisgenomen
van de wijziging van de Mediawet in verband met de erkenning en financiering
van de publieke omroep. De leden van deze fractie constateren dat de bescherming
van het bestaande het hoofddoel van dit kabinet is, en niet het toekomstbestendig
maken van het bestel. In dat kader willen deze leden graag weten hoe het staat
met de uitvoering van de motie-Vendrik c.s1. Naast
teleurstelling roept het wetsvoorstel bij deze leden ook nog enkele vragen
op.De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van dit wetsvoorstel. Deze leden onderschrijven het streven naar een sterke
en pluriforme omroep en erkennen de noodzaak om, door middel van dit wetsvoorstel,
de legitimatie en de pluriformiteit van de publieke omroep op een modernere
leest te schoeien. Op een aantal punten hebben deze leden nog wel behoefte
aan een toelichting.De leden van de D66-fractie hebben met interesse kennisgenomen van de
wetswijziging. Deze leden constateren dat deze wijziging grotendeels voortbouwt
op het beleid van voormalig staatssecretaris Van der Laan.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel.2. Sterke en pluriforme publieke omroepDe leden van de CDA-fractie merken op dat pluriformiteit via twee wegen
tot stand komt, namelijk via de missie van omroepverenigingen en via de programmatische
inspanningen van omroepverenigingen en taakorganisaties. De regering wil de
eigenheid van de Nederlandse publieke omroep voor langere tijd erkennen en
beschermen. De leden van deze fractie vragen daarom de regering wat zij daarvoor
dient te doen. Is het niet zo dat straks pluriformiteit bovenal terugkomt
in programmering en minder in identiteit? Tevens vragen deze leden wat de
regering ervan vindt om de verhouding in budget en zendtijd tussen taakorganisaties
en verenigingen in de wet vast te leggen. De leden verkrijgen hierop gaarne
een reactie. Deze leden constateren voorts dat de in het wetsvoorstel opgenomen
regeling tot gevolg heeft dat kleine omroepen veel meer profiteren dan grote
omroepen. Kan de regering hier meer duidelijkheid over geven, zo vragen zij.3. Redenen voor wetswijziging3.1. Pluriformiteit als kernwaardeDe leden van de VVD-fractie onderschrijven het belang van genoemde pluriformiteitsaspecten.
Zij vragen de regering wel of het in het verband van «variatie naar
invalshoeken en opvattingen» geschetste beeld van omroepverenigingen
als «vertegenwoordigers van een herkenbare maatschappelijke stroming
of gezindte met een eigen missie» niet veeleer een nostalgisch beeld
van de jaren zestig en zeventig is, en weinig meer te maken heeft met de werkelijkheid
anno 2009. Is de tijd van «In de Rooie Haan» niet definitief voorbij,
en staat de pluriformiteit van het bestel juist niet onder druk als gevolg
van de gesignaleerde sociaal-culturele trends en de veel geringere herkenbaarheid
van de traditionele zuilen, met name voor jongere mensen en medeburgers met
een niet-Nederlandse achtergrond, zo vragen zij de regering. Verder vragen
de leden van deze fractie of het ledental volgens de regering nog wel een
goede maatstaf is voor pluriformiteit en dientengevolge voor de verdeling
van belastinggeld en kijk- en luistertijd, gelet op de lage contributiebijdrage
(prijs van twee biertjes), het feit dat de ledentelling slechts een momentopname
betreft, de cadeautjes die in de campagnes worden aangeboden en het feit dat
voor veel mensen het programmablad en veel minder de omroepvereniging het
dominante lidmaatschapsmotief is. Deze leden vragen de regering om cijfermatig
en percentueel aan te geven wat de samenstelling is van de achterban van de
publieke omroep, en welk percentage van de leden van omroepverenigingen geen
abonnement heeft op de televisiegids van de omroep waarvan ze lid zijn.3.2. Afnemend maatschappelijk draagvlak.De leden van de VVD-fractie constateren, niet met instemming, dat van
deze gelegenheid geen gebruik is gemaakt om de positie van de «aangewezen
kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag» naast
de omroepverenigingen te heroverwegen. Meer ten principale, op grond van het
rechtstatelijk uitgangspunt van scheiding van kerk en staat, vragen deze leden
de regering naar de rechtvaardigingsgrond voor de toewijzing van belastinggeld
en zendtijd daaraan. Deze leden zouden het op prijs stellen als de regering
inging op de principiële bestaansgronden van dit omroepbestel op de wat
langere termijn – een en ander ook omdat een afnemend draagvlak wordt
geconstateerd als gevolg van sociaal-culturele trends, een aantal
keren de vrees voor een te grote versnippering wordt uitgesproken en het beeld,
waarin die leden zich overigens wel herkennen, wordt geschetst van «drukbezette
vergadertafels» in Hilversum.De leden van de SGP-fractie hadden graag een meer principiële en
toekomstbestendige analyse gezien van de organisatorische ontwikkelingen en
problemen in het medialandschap, evenals een antwoord op de vraag waarom de
voorgestelde wijzigingen daarvoor het passende antwoord zijn. De leden van
deze fractie vragen welke inrichting van de publieke omroep nodig is, nu blijkt
dat de ooit sterke worteling van de publieke omroep in de samenleving door
allerlei ontwikkelingen tanende is. Wanneer de band met maatschappelijke stromingen
aan het verdwijnen is, wat is dan nog de rol van de bestaande omroepverenigingen,
zo vragen deze leden de regering. Ook vragen zij of de omroepen noodzakelijk
zijn om het beoogde doel te bereiken.Tevens willen deze leden weten of een devaluatie van het begrip «pluriformiteit»
optreedt, nu daaronder deels slechts een differentiatie in leeftijdsgroepen
wordt verstaan. In hoeverre is de nieuwe invulling door de omroepen te rechtvaardigen
vanuit het perspectief van het begrip «pluriformiteit», zo vragen
deze leden.3.3. Hernieuwd bestaansrecht voor de omroepenDe leden van de SP-fractie constateren dat het voor kerkgenootschappen
en genootschappen op geestelijke grondslag mogelijk blijft om via de landelijke
publieke omroep specifiek aanbod van levensbeschouwelijke aard te verzorgen.
Deelt de regering de opvatting dat er door het in standhouden van twee systemen
naast elkaar (ledenomroepen en zendgemachtigden op levensbeschouwelijke grondslag)
overlap is bij de publieke omroep? Waarom kiest de regering ervoor om deze
overlap in stand te houden, zeker gezien de door hem genoemde beperkte ruimte
op de publieke omroep, willen de leden weten. In hoeverre zou de achterban
van de zendgemachtigden op levensbeschouwelijke grondslag in staat zijn om
met deze wet een nieuwe omroep te beginnen? Ook vernemen deze leden graag
de noodzaak van zendgemachtigden op levensbeschouwelijke grondslag wanneer
er ook een ledenomroep is met dezelfde achterban. Wanneer is een genootschap
representatief voor een kerkelijke of geestelijke hoofdstroming, zo vragen
deze leden vervolgens. Hoe groot dient deze te zijn? In hoeverre zouden maatschappelijke
of politieke stromingen een beroep kunnen doen op deze zendtijd, vragen de
leden tenslotte.De leden van de GroenLinks-fractie stellen vast dat het bestaansrecht
en de positie van de publieke omroepen voor de regering niet ter discussie
staan. Wel acht de regering het nodig om de legitimatie en de pluriformiteit
op nieuwe leest te schoeien. De leden van deze fractie willen weten wat de
regering hierbij onder «pluriformiteit» verstaat; gaat het de
regering hierbij om sekse, leeftijd, etniciteit of religie van de leden van
een omroep, of definieert zij pluriformiteit op andere wijze, zo vragen deze
leden. Ook willen zij weten hoe de regering in dit verband aankijkt tegen
de nogal eenzijdig witte en mannelijke samenstelling van de besturen van de
publieke omroepen.De leden van de D66-fractie vinden de invoering van de glijdende schaal
en de afschaffing van A- en B-statussen op basis waarvan de budgetten voor
de omroepen zullen worden vastgesteld, enkele van de belangrijkste veranderingen
in deze wetswijziging. Deze leden merken op dat op deze manier wordt ingespeeld
op de langdurige trend van dalende ledentallen en tegelijk rekening wordt
gehouden met ledentallen voor de legitimatie van omroepen. De leden van deze
fractie vinden in onderhavig wetsvoorstel geen heldere analyse
van de oorzaken en consequenties van dalende ledentallen in het omroepbestel.
Deze leden menen dat de discussie hierover raakt aan het bestaansrecht van
het publieke bestel. De leden vinden het een gemis dat niet alle opties voor
hervorming zijn bekeken, alvorens is gekozen voor «externe pluriformiteit»
als blijvend uitgangspunt voor de publieke omroep. De leden hadden graag een
uitvoerig debat gevoerd over, bijvoorbeeld, de optie van een«BBC-model».
Zij menen dat er in het algemeen rond het mediabestel te weinig «out
of the box» wordt gedacht, en dat er te veel vanuit de gevestigde belangen
wordt geredeneerd. Deze leden willen van de regering weten in hoeverre zij
openstaat voor een principieel debat over het medialandschap. De leden van
deze fractie erkennen dat het omroepbestel een in de wereld uniek systeem
is en dat het, historisch gezien, zeer Nederlands is omdat het uit de verzuiling
voortkomt. Deze leden zien dat hierdoor maatschappelijke representatie op
een bijzondere manier is ingebed in het systeem. De leden vragen de regering
echter in hoeverre dit systeem recht doet aan de maatschappelijke pluriformiteit
zoals we die anno 2009 kennen. Zij vragen de regering wel om haar stelling
te onderbouwen dat het beeld van maatschappelijke representatie wordt vertroebeld
door deze te koppelen aan de leden van omroepbladen. In dit kader hebben deze
leden ook een vraag over de 39f-omroepen. De toewijzing van geld is onduidelijk.
Niet-religieuze groepen, of humanisten, worden niet snel lid van een omroep.
De leden van deze fractie vragen de regering of de huidige telling wel representatief
is. Voorts vragen deze leden of de regering heeft overwogen om de doelstellingen
van de 39f-omroepen onder de taakopdracht van de Nederlandse Omroep Stichting
(NOS) te brengen. Daarnaast zijn er andere constructies denkbaar om voor verschillende
kleine groeperingen uitzendingen te verzorgen. Deze leden vragen de regering
hierover uit te weiden en daarbij tevens aan te geven wat een dergelijke verandering
aan besparing zou opleveren.De leden van de SGP-fractie vragen of de regering een spanning erkent
in het aanbod van de publieke omroep, dat enerzijds bestaat uit omroepverenigingen
en anderzijds taakorganisaties. Deze leden willen weten hoe de verschillende
legitimaties, namelijk vanuit de maatschappij en vanuit programmatische overwegingen,
binnen de publieke omroep naast elkaar kunnen bestaan, wanneer de grondslag
van het bestel uitgaat van maatschappelijke stromingen. Wordt door het opereren
van taakorganisaties niet impliciet het gebrek van de ledengebonden organisaties
aangewezen, en daarmee de zwakte van het bestel als geheel, zo vragen deze
leden.Deze leden vragen de regering om aan te geven of de doelstelling van interne
pluriformiteit werkelijk uit de verf is gekomen in de praktijk. Hebben de
taakorganisaties hun beoogde rol werkelijk waargemaakt en hebben zij een substantiële
aanvulling geleverd, zo vragen deze leden.4. Erkenning van omroepverenigingen4.1. Minimum ledeneisenDe leden van de PvdA-fractie zijn ingenomen met het feit dat het wetsvoorstel
nu behandeld kan worden, maar zij vragen de regering waarom het wetsvoorstel
zo lang op zich heeft laten wachten. Het wetsvoorstel bevat immers bepalingen
die al relevant zijn voor de huidige ledenwerfacties van omroepverenigingen.
Kan van de omroepverenigingen verwacht worden leden te werven vóór
1 april 2009 terwijl vrijwel uitgesloten is dat voor die datum zekerheid
bestaat over het wettelijke kader waarbinnen omroepen in de nieuwe concessieperiode
moeten opereren? Loopt de regering het risico op juridische procedures indien
omroepverenigingen benadeeld worden indien dit wetsvoorstel al dan niet in
deze of gewijzigde vorm wordt aanvaard door de Staten-Generaal?De leden van de VVD-fractie vragen de regering, gelet op de geschetste
procedure voor de behandeling van de erkenningaanvragen, hoe de bij de huidige
ledencampagnes gehanteerde focus uit onderhavig wetsvoorstel zich verhoudt
tot de positie van de Tweede Kamer als medewetgever. De leden van deze fractie
willen weten wat het gevolg is van een eventuele aanvaarding van wijzigingsvoorstellen
in de verdelings- en toewijzingscriteria. Deze leden herinneren zich in dit
verband dat de minister in zijn brief van 2 juli 20081 voor het uitstel van de peildatum voor de ledentelling van 1 januari
2009 tot 1 april 2009 als argument hanteert: «Het risico bestaat
dat nieuwe ledeneisen dan nog geen kracht van wet hebben». Zij vragen
de regering om nog eens op die argumentatie in te gaan, nu het vrijwel zeker
is dat dit ook op 1 april a.s. nog niet het geval zal zijn en de minister
zelf inmiddels ook heeft aangegeven dat hij een afronding van de parlementaire
behandeling in de eerste helft van 2009 wenselijk vindt.4.2. Motieven voor de glijdende schaalDe leden van de PvdA-fractie stellen vast dat het wetsvoorstel een einde
maakt aan het verschil tussen de A- en de B-status die slechts vijf jaar geleden
werd geïntroduceerd. De reden daarvoor is gelegen in de krimpende ledenbestanden,
zo meent de regering. Omroepen die dreigen door de grens van 300 000
leden te zakken krijgen niet langer te maken met een halvering van hun budget
maar met een evenredig afnemend budget. De leden begrijpen deze redenering.
In de ogen van deze leden is deze redenering van de regering een goede argumentatie
om de B-status te vervangen door een glijdende schaal, oftewel een glijdende
schaal voor budget en zendtijd van omroepen met ledenaantallen tussen de 150 000
en 300 000. Dat zou immers de door de regering gewenste «zachte
landing» realiseren voor omroepen die hun ledenaantal zien krimpen tot
onder de 300 000 leden. De leden van deze fractie begrijpen echter niet
wat het verband tussen deze argumentatie en de afschaffing van de bestaande
A-status is. In andere woorden vragen deze leden zich af waarom ook voor ledenaantallen
boven de 300 000 leden een glijdende schaal wordt geïntroduceerd,
weliswaar met een maximum van 400 000 leden. De leden van voornoemde
fractie vinden daarvoor in de memorie van toelichting geen argumentatie terug.
De leden vragen de regering daarom te beargumenteren waarom niet gekozen is
voor een glijdende schaal tussen 150 000 en 300 000 leden, maar
voor een glijdende schaal tussen 150 000 en 400 000 leden.In het verleden is in de Kamer herhaaldelijk gesproken over de wens te
komen tot schaalvergroting binnen het publieke bestel. De regering memoreert
zelf dat er praktische ongemakken kleven aan het grote aantal spelers in het
publieke bestel. Fusie tussen omroepen zou met het oog op efficiëntie
en coördinatie niet moeten worden ontmoedigd, zo is in de Kamer en daarbuiten
bepleit, ook door de leden van voornoemde fractie. De bestaande Mediawet ontmoedigt
fusies tussen omroepverenigingen omdat in geval van fusie omroepen budget
en zendtijd kwijtraken. Deze leden vragen de regering of het heeft overwogen
die negatieve fusieprikkel in de wet te repareren. Voor zover de leden het
kunnen overzien is fusie slechts interessant voor twee omroepen indien hun
gezamenlijk ledental de 400 000 niet overstijgt. Heeft de regering ook
overwogen een bepaling in de wet op te nemen die grotere omroepen bij fusie
behoud van budget en zendtijd garanderen, zo willen deze leden weten. Waarom
heeft de regering daar niet voor gekozen? Deze leden zijn ook geïnteresseerd
in de wettelijke mogelijkheden en beperkingen indien een omroep zich zou willen
splitsen. Voor een omroep met 500 000 leden zou het immers aantrekkelijk
kunnen zijn zich op te splitsen. Door de glijdende schaalmethodiek zou dat
budgettair voordeliger kunnen zijn. De leden van deze fractie horen graag
van de regering of er wettelijke bepalingen zijn die regelen wat
er in geval van opdeling van een omroep gedurende de concessieperiode gebeurt
met de erkenning en de aanspraken op budget en zendtijd.De leden van de VVD-fractie hebben begrip voor de reeds aangekondigde
introductie van een «glijdende schaal» en de opheffing van het
onderscheid tussen A- en B-omroepen. Zij missen evenwel een nadere onderbouwing
van de andere cijfermatige keuzes in het wetsvoorstel, behalve dan de motivering
dat de materiële uitkomsten in het nieuwe systeem voor de bestaande organisaties
en verenigingen weinig verschillen van de materiële toedeling in de huidige
systematiek. Zo vragen deze leden de regering om toe te lichten waarom deze
ervoor heeft gekozen om 50% van het voor de omroepverenigingen beschikbare
budget gelijk over de omroepen te verdelen, en 50% naar rato van het
ledental. Voorts vragen deze leden waarop het huidig beschikbare budget voor
de kerkgenootschappen is gebaseerd. Eveneens krijgen zij graag een toelichting
op de criteria op basis waarvan het Commissariaat voor de Media zendtijd toewijst,
evenals op de gehanteerde criteria bij de verdeling van de middelen over de
aangewezen kerkgenootschappen en genootschappen op geestelijke grondslag.De leden van deze fractie zouden een evaluatierapport van het Commissariaat
over de lopende ledenwerfcampagnes, inclusief een overzicht van de gemaakte
kosten per omroep, op prijs stellen. Zij vragen of de regering bereid is om
het Commissariaat daarom te verzoeken. Verder vragen zij een reactie van de
regering op de brief van omroep Llink van 19 januari jl.1 over het thema «gelijk speelveld» inzake het handelen
van het Commissariaat, in ieder geval uitgebreider dan het commentaar in haar
antwoorden op recente Kamervragen hierover. Tevens willen deze leden weten
of bij de regering de bereidheid bestaat om de onderliggende regelgeving zodanig
aan te scherpen dat het in de toekomst onmogelijk is om cadeaus te verstrekken
in het kader van de wervingscampagnes.De leden van de SP-fractie merken op dat een glijdende schaal voor de
financiering van omroepverenigingen, waarbij budget en minimumzendtijd gekoppeld
worden aan het aantal leden, wordt geïntroduceerd. De leden zien nadelen
bij dit systeem. Hoe voorkomt de regering dat omroepen hierdoor veel aandacht
zullen schenken aan het werven van nieuwe leden, wat ten koste gaat van het
maken van programma’s? Tijd en geld kunnen immers maar één
keer besteed worden. Heeft de regering overwogen budget en minimumzendtijd
meer te koppelen aan waardering van kijkers van de programma’s of het
bereik van bepaalde groepen, zo vragen zij. Ook vernemen zij graag wat de
mogelijkheden daartoe zijn. Deelt de regering de mening dat op die manier
een grotere nadruk komt te liggen op het maken van programma’s of het
bereiken van doelgroepen, in plaats van op een ledenjacht? De regering verdedigt
zijn keuze voor een glijdende schaal onder meer door te wijzen naar krimpende
ledenbestanden. In hoeverre is de keuze voor een glijdende schaal een nederlaagstrategie,
willen de genoemde leden weten. Deelt de regering de mening dat het hierdoor
op lange termijn een lastig hanteerbaar systeem is? Op welke manier komen
er met dit wetsvoorstel meer programma’s voor jongeren, nieuwe Nederlanders
en de zogenoemde «maatschappelijk teleurgestelden», vragen de
leden van deze fractie.De leden van de ChristenUnie-fractie lezen in de memorie van toelichting
dat de invoering van de glijdende schaal twee gevolgen heeft: deze dempt deze
de effecten van ledenverlies, maar daartegenover hoeft een succesvolle B-omroep
niet langer zijn ledenbestand te verdubbelen, voordat hij op meer gelijke
voet kan deelnemen in het bestel. De leden van deze fractie kunnen zich op
hoofdlijnen vinden in de voorgestelde systematiek van de glijdende schaal,
maar hebben nog wel de behoefte aan een toelichting van de regering
op enkele punten. Zo willen deze leden weten of de invoering van de glijdende
schaal betekent dat de kleinere omroepen, als deze boven 150 000 leden
uitkomen, relatief veel meer profiteren van het in de wet opgenomen financieringssysteem
dan de grote omroepen en welk effect hiermee is beoogd. Ook vragen zij of
de minister heeft overwogen om bij de vaststelling van het budget voor de
omroepen het ledental zwaarder te laten tellen, bijvoorbeeld door het vaste
budget op een lager percentage te stellen. Is zulks niet overwogen, dan vernemen
deze leden graag waarom niet. Verder vragen de leden van deze fractie of in
de voorgestelde regeling voldoende rekening is gehouden met de mogelijke komst
van nieuwe, voorlopig te erkennen omroepverenigingen. Ook willen zij weten
welk gevolg het toetreden van nieuwe omroepen zal hebben voor de vaste budgetten
van reeds erkende oproepen, uitgaande van een erkenning voor bijvoorbeeld
Omroep MAX en twee nieuwkomers daarbij.De leden van de SGP-fractie vragen de regering waarom de grens van 300 000
leden in het verleden is ingevoerd en waarom het argument van een abrupte
overgang destijds geen wezenlijk bezwaar was. De leden van deze fractie vragen
of het voorstel tot afschaffing van een harde grens is ingegeven door dalende
ledenaantallen bij omroepen, of door het inzicht dat een harde grens op zich
geen goed instrument is. Tevens willen de leden van deze fractie weten of
een glijdende schaal versnippering juist in de hand kan werken. Deze leden
suggereren dat door het hanteren van een harde grens de vorming van grote
of kleine omroepen wordt gerealiseerd, terwijl door een glijdende schaal allerlei
tussenvormen ontstaan. Deze leden vragen of de regering erkent dat met het
schrappen van de 300 000 ledengrens ook positieve effecten verloren gaan.
Zij vragen of de regering wil overwegen om ook een differentiatie in het basisbedrag
in te voeren.4.3. Koppeling ledental aan vast budget en minimumzendtijdDe leden van de PvdA-fractie merken op dat in de artikelen 2.51 en 2.152
de verdeling van budget en zendtijd over de omroepverenigingen wordt geregeld.
Deze leden willen weten waarom de regering zowel de verdeling van budget als
de verdeling van zendtijd in de wet wil vastleggen en waarom niet gekozen
is voor één van beide. Deze leden wensen op dit punt een uitvoerige
toelichting van de regering omdat er redenen zouden kunnen zijn slechts voor één
van beide te kiezen. In een multimediaal tijdperk ligt immers een zendtijdgarantie
voor radio en televisie niet per se meer voor de hand. Waarom is niet gekozen
voor een aantal uren audiovisueel product in plaats van uren op één
van de drie algemene televisiekanalen, zo willen deze leden weten. De regering
geeft aan dat van één van beide minima kan worden afgeweken,
zo lezen de leden van deze fractie. Zij willen daarom weten of dat alleen
kan indien de betrokken omroepvereniging instemt met die afwijking. Voorziet
de regering de mogelijkheid van conflicten indien een omroepvereniging staat
op zijn budgetof zendtijdgarantie, maar de raad van bestuur om hem moverende
redenen voor het belang van de publieke omroep als geheel wenst één
van beide garanties los te laten? Bijvoorbeeld, zo vervolgen de leden, indien
een omroep volgens de raad van bestuur zeer geschikt is voor het maken van
vele uren televisie voor de programmering overdag, terwijl er overdag minder
budget beschikbaar is dan ’s avonds, of indien een omroep goed is in
dure crossmediale producties maar daarmee niet aan het minimum aantal uren
zendtijd op televisie komt. De leden van deze fractie zien verschillende risico’s
kleven aan deze constructie. Aan de ene kant achten zij het in het belang
van de publieke omroep dat de raad van bestuur uit het oogpunt van het belang
van een krachtig publiek bestel als geheel de mogelijkheid heeft om een omroepvereniging
te bewegen één van beide garanties los te laten.
Aan de andere kant achten zij het in het belang van de afzonderlijke omroepverenigingen
dat zij niet te zeer onder druk kunnen worden gezet. Heeft de regering nagedacht
over deze mogelijke spanning die deze bepalingen kunnen oproepen? De leden
benadrukken dat zij nog geen standpunt hebben op dit punt en hierover graag
de dialoog met de regering aangaan om te bezien wat wenselijk is. 4.4. Hoogte programmaversterkingsbudgetDe leden van de CDA-fractie vragen de regering een nadere toelichting
waarom zij gekozen heeft voor een verhoging van het programmaversterkingsbudget
naar 30%? Wat vindt de regering van de suggestie om aan de geld op
schemasystematiek een minimum- en maximumgarantie aan het budget voor omroepen
te koppelen? Deze leden verkrijgen hierop graag een toelichting van de regering.
Betekent, zo willen zij vervolgens weten, de toevoeging van het budget voor
neventaken aan het programmaversterkingsbudget, dat de taakorganisaties ook
in aanmerking kunnen komen voor dit deel van het programmaversterkingsbudget.
De leden van deze fractie vragen de regering om een reactie op de suggestie
om ook regionale omroepen een beroep op het programmaversterkingsbudget te
laten doen. De middelen uit het programmaversterkingsbudget kunnen worden
aangewend om blinde vlekken in de programmering in te vullen of voor het stimuleren
van vernieuwing. Kan de regering aangeven welke blinde vlekken de laatste
jaren zijn geconstateerd? Gaat het hier alleen om drama en jeugd of zijn er
meer blinde vlekken? Gaat het veelal om dezelfde blinde vlekken of rouleert
dit, zo vragen de leden. Is de regering het met de leden van deze fractie
eens dat omroepen zelf mogen bepalen welke themakanalen zij oprichten?De wettelijke taakomschrijving van het programmaversterkingsbudget wordt
vervangen door een algemene formulering «bevordering van de pluriformiteit
van het aanbod». Daarmee wordt de aanwending van dit budget min of meer
in handen gelegd van de Raad van Bestuur. Die kan bepalen wat pluriformiteit
is, waar deze tekort schiet en waar aanvulling nodig is; ook als het aantal
omroepverenigingen toeneemt en dus het aantal witte vlekken zou moeten afnemen.
Kan de regering bevestigen dat deze zienswijze juist is, zo vragen de leden
van deze fractie.De leden van de PvdA-fractie herinneren de regering aan de afspraak dat
het budget voor programmavernieuwing (of liever gezegd het budget voor onderzoek,
ontwikkeling en experiment) de komende jaren gaat verdubbelen. Dat budget
heeft echter geen wettelijke basis. Zou de regering ervoor voelen om de taak
onderzoek, ontwikkeling en experiment, dan wel innovatie in de wet op te nemen
zodat het bedoelde budget een wettelijke basis heeft, zo willen zij weten.De leden van de VVD-fractie vragen waarom de regering het in het voorliggende
wetsvoorstel mogelijk maakt dat ook netto-inkomsten uit nevenactiviteiten
mogen worden gebruikt voor verenigingsactiviteiten. Zij willen weten of het
niet veel meer voor de hand ligt om deze netto-inkomsten in te zetten voor
de realisering van publieke doelen, namelijk programma’s. Deze leden
kunnen zich iets voorstellen bij het flexibeler maken van het programmaversterkingsbudget.
Wel onderschrijven zij de constatering van de Raad van State dat het bij ontstentenis
van specifieke criteria lastiger wordt om de rechtmatigheid en de effectiviteit
van de besteding van dit publieke geld vast te stellen. Zij vragen hoe de
regering, uit het oogpunt van publieke verantwoording, tegemoet denkt te kunnen
komen aan dit bezwaar.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met interesse kennisgenomen
van het voornemen om het programmaversterkingsbudget te verhogen. Wel
willen deze leden van de regering weten of het waar is dat er geen extra budget
beschikbaar komt, maar dat het budget wordt verhoogd door het samenvoegen
van het programmaversterkingsbudget met het afzonderlijke budget voor neventaken.
Deze leden willen verder weten hoe groot de regering het risico acht dat er
veel minder (of veel meer) budget aan die neventaken zal worden besteed.De leden van de ChristenUnie-fractie merken op dat de nieuwe werkwijze
van de publieke omroep als voordeel heeft dat alle middelen onder coördinatie
van de raad van bestuur worden verdeeld. Zo bezien, aldus de memorie van toelichting,
is er geen directe aanleiding voor een stijging van het programmaversterkingsbudget.
Toch stelt de regering voor het programmaversterkingsbudget te verhogen van
25 naar 30 procent. De leden van deze fractie willen weten in hoeverre de
inzet van meer gelden voor het programmaversterkingsbudget leidt tot een structurele
bevoordeling van bepaalde organisaties boven andere, en of dit niet tevens
leidt tot grotere fluctuaties in de jaarlijkse inkomsten van een omroep. De
leden van deze fractie vragen de regering om toe te lichten waarom deze de
voorgestelde verhoging van het programmaversterkingsbudget noodzakelijk acht.
Tevens verzoeken deze leden de regering om toe te lichten hoe dit voorstel
zich verhoudt tot het eerdere voorstel om de verdeling van het programmabudget
te handhaven, dus 75%–25%.De leden van de D66-fractie vernemen graag een reactie van de regering
op de kritiek die de Raad van State heeft op het schrappen van de doelen uit
het programmaversterkingsbudget. De leden van deze fractie vinden de motivering
wat mager. Deze leden menen dat doelen voor iedereen inzichtelijk en helder
moeten blijven. Het budget wordt gebruikt voor programmering die in onvoldoende
mate geleverd wordt, zoals Nederlands drama, kunst, cultuur, jeugd, et cetera.
Het lijkt hun van belang dat de doelen zichtbaar op de kaart blijven.De leden van de SGP-fractie vragen de regering of de invulling van het
programmaversterkingsbudget genoeg zekerheid biedt aan de omroepen. Deze leden
vragen of voor omroepen voldoende helder is op basis waarvan het geld verdeeld
wordt, en of een classificatie daarvoor toch niet nuttig kan zijn. Voorts
vragen deze leden waarom de regering een abrupte halvering van de inkomsten
door de ledendrempel onwenselijk acht, maar een jaarlijkse mogelijke fluctuatie
van dertig procent ten gevolge van het programmaversterkingsbudget wel toelaatbaar
acht. De leden vragen de regering of er een vermenging van budgetten optreedt,
nu de gelden met het oormerk «bevordering van neventaken» worden
samengevoegd met gelden die pluriformiteit moeten waarborgen. De leden van
deze fractie hebben de indruk dat er sprake is van een materiële wijziging,
omdat de verdeling van gelden door de raad van bestuur ertoe kan leiden dat
minder geld aan stimulering van neventaken wordt toegekend dan oorspronkelijk
onder het budget voor neventaken was gegarandeerd. Dat beide gelden nog steeds
door de raad van bestuur worden verdeeld, doet volgens deze leden niets af
aan het feit dat een onheldere en onbeperkte vermenging ontstaat. Graag ontvangen
zij op dit punt een heldere toelichting.4.5. Toelating van nieuwe omroepverenigingenDe leden van de CDA-fractie vragen of de definitie van het begrip «toegevoegde
waarde» kan worden toegelicht. Wat zijn de criteria waaraan de toegevoegde
waarde wordt getoetst, zo willen deze leden weten. De leden vragen de regering
of zij het redelijk vindt om de financiële implicaties van extra toetreders
tot het publieke bestel impact te laten hebben op de budgetten van alle omroepen
die deel uitmaken van dit bestel en niet alleen op die van de
erkende omroepverenigingen. De nieuwkomers dienen bij toetreding een positief
saldo te hebben, wat zijn de regels voor dit saldo na toetreding? Wat bedoelt
de regering met de opmerking in de memorie van toelichting dat de openheid
van het bestel«vanzelfsprekend ook geldt voor one-issueorganisaties
en subculturen»? Betekent dit dat ook one-issueorganisaties tot het
bestel kunnen toetreden, zo willen deze leden weten.De leden van de PvdA-fractie verwijzen in hun inbreng naar drie inhoudelijke
toetsingscriteria voor toelating tot het bestel naast het ledental, te weten
de maatschappelijke stroming, het type programma en het te bereiken publiek.
Op alle drie dient een nieuwe omroep te worden getoetst. De leden hebben daarbij
enkele vragen. Het was zoals de regering terecht opmerkt de oorspronkelijke
bedoeling van de wetgever dat maatschappelijke stromingen via een omroepvereniging
in het bestel vertegenwoordigd waren. Met de toetreding van BNN en Max is
het begrip stroming opgerekt tot een vager begrip als levensstijl. De leden
van deze fractie hebben die oprekking destijds kunnen steunen omdat het oorspronkelijke
begrip stroming verweven was met de maatschappelijke zuilen en de zuilen in
de ogen van de leden al lang hun betekenis in de samenleving zijn verloren.
Stromingen zijn meer en meer verworden tot levensstijlen. Burgers behoren
bovendien niet meer tot één zuil, maar kunnen zich aangesproken
voelen door meerdere levensstijlen. Zo kan iemand zich zowel 50-plusser voelen
als standvastig gelovige, of zowel jongere als progressief denker. Mensen
kunnen zich dan ook door meerdere omroepverenigingen vertegenwoordigd weten.
De leden waarschuwen echter wel dat het begrip «stroming» niet
nog verder moet worden opgerekt. Het risico van verdere versnippering ligt
op de loer en te grote versnippering zal leiden tot ondermijning van het unieke
Nederlandse omroepbestel. Een verdere oprekking van het begrip stroming kan
in de ogen van deze leden leiden tot verdere versnippering en op termijn ondergang
van het extern pluriforme bestel dat zo uniek is. De leden hebben daarom met
gemengde gevoelens gelezen dat de regering ook one-issueorganisaties rekent
tot stromingen. Daarmee zet de regering de deur voor toetreders wel erg wijd
open. Immers, indien 50 000 aanhangers van de biljartsport een omroep
voor biljarttelevisie willen beginnen voldoet men aan alle voorwaarden. Het
is in de ogen van de regering een stroming, men voegt absoluut iets toe dat
de publieke omroep nu niet heeft en men wil een publiek bereiken dat als zodanig
nog niet door de publieke omroep wordt bereikt. Maar de leden van deze fractie
gaan ervan uit dat de regering ook zal inzien dat honderden uren radio en
televisie over biljarten de publieke omroep niet ten goede zal komen. De regering
begrijpt vanzelfsprekend dat de leden hierin bewust hebben gekozen voor biljart
als voorbeeld dat op geen enkele wijze te vergelijken valt met bestaande initiatieven
en dat vermoedelijk niet realistisch is. Maar de regering mag naar hartenlust
biljart vervangen door een andere onderwerpen die in aanmerking komen voor
one-issue-belangenbehartiging en de regering begrijpt vast tot welke kakofonie
de publieke omroep zou kunnen uitgroeien indien al die organisaties toegang
kunnen krijgen tot het bestel. De leden hechten er dan ook aan te benadrukken
dat zij hechten aan een scherpere afbakening van het begrip «maatschappelijke
stroming», waarbij de definitie van dat begrip in hun ogen uit moet
gaan van een bepaalde levensstijl of een geheel van opvattingen over politiek,
maatschappij of het dagelijks leven, maar waarbij de reikwijdte niet zover
zou moeten strekken dat er ruimte ontstaat voor een veelheid van one-issueomroepen.
Dat zou in de ogen van de leden een tijdbom leggen onder het publieke bestel.
De leden vragen de regering dan ook een nieuwe definitie te formuleren voor
het begrip «maatschappelijke stroming».De leden van de SP-fractie zien dat de regering een evenwicht zoekt tussen
externe pluriformiteit en het risico van versnippering. Het wetsvoorstel stelt
strengere eisen aan nieuwe omroepen en aan huidige omroepen zodat deze mogelijk
uit het publieke bestel kunnen worden gezet. In hoeverre heeft dit wetsvoorstel
tot doel om tot een publieke omroep te komen die qua verdeling van zendtijd
een representatieve vertegenwoordiging is van de verschillende stromingen
in ons land? Nieuwe omroepen moeten een toegevoegde waarde hebben. De Raad
van State heeft hier forse kritiek op en betoogt dat het stromingsbeginsel
doorslaggevend moet zijn. De regering wijst dit af. Hoe voorkomt de regering
dat het omroepbestel gesloten wordt voor nieuwe stromingen, zo vragen de leden
van deze fractie.De leden van de VVD-fractie merken op dat de Raad van State een relatief
zwaar advies heeft uitgebracht over onderhavig wetsvoorstel: «niet,
dan nadat». Deze leden constateren dat de regering op een cruciaal onderdeel
niet tegemoetkomt aan dat negatieve dictum: dit betreft de eisen aan aspirant-omroepen
met het oog op de vergroting van de pluriformiteit van het bestel, de ontbrekende
nadere motivering, alsmede de eisen in termen van «toegevoegde waarde»
aan kandidaat-omroepen en de spanning die ontstaat met het «open bestel».
De leden van deze fractie herkennen zich in die kritiek van de Raad; ook hun
is opgevallen dat in het wetsvoorstel in dit opzicht sprake is van tweeslachtigheid.
Er worden in feite meer heren gediend: de openheid van het bestel en de bestuurbaarheid
van het «concern» Hilversum en het tegengaan van versnippering
en bureaucratische geldverspilling. Daarin zal een principiële keuze
moeten worden gemaakt, getuige ook de geluiden uit de raad van bestuur van
de Nederlandse Publieke Omroep («de grens van wat bestuurlijk hanteerbaar
is, is meer dan bereikt») en signalen in de memorie van toelichting
bij het wetsvoorstel. Gaarne vernemen deze leden de opvatting van de regering
hierover. Zij willen weten waar naar het oordeel van de regering de maximumgrens
van het aantal omroepverenigingen ligt, in termen van bestuurbaarheid van
het «concern» Hilversum. Wanneer «bezwijkt het bestel onder
de eigen openheid», zo vragen deze leden. Verder willen zij weten welke
garanties de regering kan bieden dat met dit wetsvoorstel ook daadwerkelijk
de «versnippering wordt tegengegaan», zonder dat wordt getornd
aan de principiële openheid van het bestel. Zij vragen de regering of
de daadwerkelijke toepassing van de drie cumulatieve gelijkwaardige toetsingselementen
bij de «voordeur» niet worden ervaren als een buitengewoon subjectieve
wijziging van de spelregels tijdens het spel. In dit licht vragen deze leden
de regering om een toelichting op de passage in de memorie van toelichting
dat de openheid van het bestel «vanzelfsprekend ook geldt voor one-issueorganisaties
en subculturen». Verder vragen zij of de regering kan uitleggen waarom
in de afgelopen jaren kennelijk geen sprake is geweest van handhaving van
de al bestaande wettelijke bepaling omtrent «toegevoegde waarde».
Als die bepaling wel was gehandhaafd, hoe zou het landschap van omroepverenigingen
er, naar het oordeel van het kabinet en met de wijsheid en wetenschap van
nu, nu hebben uitgezien, zo vragen deze leden. Zij willen weten of het niet
veel meer voor de hand ligt om de eisen aan het lidmaatschap en de eisen aan
de wervingscampagnes (cadeaus) bij de voordeur aan te scherpen. Zou dit niet
de voorkeur verdienen boven de introductie van allerlei subjectieve criteria
die pas kunnen worden toegepast na de geleverde inspanningen van de verschillende
wervingscampagnes, zo willen deze leden weten van de regering. Zij vragen
de regering of ministeriële willekeur, al dan niet gelegitimeerd door
een aantal schuilkelders van het politieke besluitvormingsproces (raad voor
cultuur, Commissariaat voor de Media), hier niet op de loer ligt. Is het advies
van de raad van state om het criterium «de maatschappelijke stroming»
een doorslaggevend element te laten zijn bij de beoordeling van de toegevoegde
waarde van kandidaat-omroepen niet een veel objectievere dan
de keuze in het wetsvoorstel, zo vragen deze leden de regering voorts. Tevens
vragen zij de regering hoe het eenmalig werven van 50 000 x € 5,73
aan lidmaatschapsgelden, de garantie voor aspirant-omroepen kan rechtvaardigen
op een miljoenenstroom aan inkomsten uit belastinggelden gedurende een periode
van vijf jaar. Verder willen deze leden weten waarom aan de«achterdeur»
niet de bepaling voor de erkende omroepen wordt verbonden dat één
negatieve evaluatie, eventueel voorzien van een«voorwaarschuwing»,
voldoende grond is voor het weigeren of intrekken van de erkenning. Waarom
moet een slecht functionerende omroep tien jaar publiek gefinancierd in het
bestel kunnen blijven, zo vragen deze leden. Voorts vragen zij wat de regering
verstaat onder «een negatief oordeel» van de evaluatiecommissie;
zij willen weten of dat oordeel over de volle breedte negatief moet zijn,
of dat de evaluatiecommissie zal worden gevraagd een «oordeel-per saldo»
te geven. Bovendien willen de leden van deze fractie een toelichting op de
stelling uit de memorie van toelichting dat «nieuwe omroepen anders
beoordeeld worden dan bestaande omroepen, omdat ze iets nieuws dienen toe
te voegen aan het bestaande bestel». Leidt dit niet tot een automatische
bevoordeling van bestaande verenigingen ten opzichte van nieuwkomers, zo vragen
deze leden de regering.De leden van de GroenLinks-fractie stellen vast dat de regering kiest
voor een aanscherping van de eis dat nieuwe omroepen een toegevoegde waarde
moeten hebben. Deze leden delen de zorg van de Raad van State dat daarmee
bestaande omroepen nieuwe omroepen buiten de deur kunnen houden door bepaalde
programma’s aan te bieden. Deze leden vragen de regering om op deze
zorgen in te gaan.De leden van de ChristenUnie-fractie onderschrijven het belang van het
tegengaan van de versnippering van middelen in Hilversum en het verzekeren
van werkbare verhoudingen. De openheid van het Nederlandse omroepbestel voor
maatschappelijke groeperingen is uniek, zorgt voor een zekere dynamiek in
de programmering en ondersteunt de pluriformiteit. Openheid mag echter niet
verworden tot een onwerkbare versnippering. In de memorie van toelichting
staat dat de openheid van het omroepbestel zowel voor stromingen van meer
klassiek levensbeschouwelijke of ideologische snit geldt, als voor hedendaagse
one-issueorganisaties of subculturen. De leden van deze fractie verzoeken
de regering om toe te lichten in hoeverre de openheid van het bestel voor
one-issueorganisaties strookt met de scherpere toetsing bij de toegang tot
het bestel, en met de wens om omroepen aan te moedigen om vanuit het eigen
gedachtegoed programma’s te blijven maken die andere interessegebieden
en doelgroepen bestrijken dan de eigen achterban. Tevens vragen deze leden
de regering of er voor one-issueorganisaties nog kans is op toegang tot het
omroepbestel, bij een beoordeling van nieuwe omroepen op basis van de voorgestelde
verhelderde criteria.De leden van de D66-fractie zijn voorstander van een open systeem waarin
nieuwe omroepen een eerlijke kans krijgen. De leden van deze fractie memoreren
dat wijlen staatsecretaris Nuis zich heeft ingezet om BNN tot het bestel toe
te laten. Ook memoreren deze leden dat staatssecretaris Van der Laan zich
heeft ingezet voor de besluiten over De Nieuwe Omroep (DNO) en Omroep MAX.
De leden van deze fractie vragen hoe de regering de nadruk beoordeelt op het
criterium «toegevoegde waarde», die zou moeten blijken uit de
maatschappelijke stroming, het type programmering en het publiek dat een aspirant-omroep
wil bedienen. In de memorie van toelichting wordt gesteld dat die toegevoegde
waarde in het verleden vooral is ingevuld door vormgeving, toon en stijl.
Deze leden stellen dat dit inderdaad belangrijke elementen zijn, mede gelet
op eventuele «gaten» in de programmering van de publieke omroep.
Zij vinden het zwaarder laten wegen van «maatschappelijke
stroming» echter discutabel en vragen de regering dit toe te lichten.
Deze leden achten het criterium «publiek» belangrijk en wellicht
beter te hanteren dan het abstracte «maatschappelijke stroming».
De leden van deze fractie nemen er voorts kennis van dat de Raad van State
opmerkte dat de voorlopige erkenningtermijn voor aspirant-omroepen is verkort
van vijf naar drie jaar, en dat de regering daarop de termijn weer heeft teruggebracht
van drie naar vijf jaar. Deze leden achten dit een verstandig besluit, omdat
het toetreders een serieuze kans geeft om zich te ontwikkelen op programmatisch
niveau en om hun maatschappelijke basis te vergroten en te versterken. De
leden van deze fractie zijn niet overtuigd van de wenselijkheid van een ondergrens
van 150 000 leden. Deze leden vragen de regering of, bijvoorbeeld, 100 000
niet meer recht zou doen aan de hedendaagse betrokkenheid. Ook vragen deze
leden de regering om een nadere duiding van het door haar gekozen minimum.
Tot slot vragen de leden van deze fractie welke voordelen de oudere omroepen
hebben ten opzichte van nieuwe omroepen.De leden van de SGP-fractie vragen de regering of zij zichzelf niet tegenspreekt
bij de toetredingscriteria voor nieuwe omroepen. Enerzijds stelt de regering
in de memorie van toelichting immers dat de maatschappelijke stroming verwijst
naar de grondslag van het bestel, anderzijds stelt zij in reactie op de Raad
van State dat een maatschappelijke stroming niet erkend wordt wanneer deze
geen vernieuwende programmering biedt. Is er dus sprake van een uitholling
in plaats van een verheldering van het begrip «maatschappelijke stroming»,
zo vragen de leden van deze fractie. Zij zien de publieke omroep als de ruimte
bij uitstek waar nieuwe maatschappelijke stromingen, wanneer deze voldoende
leden hebben, hun aanbod moeten kunnen plaatsen. Welke relatie bestaat er
tussen het criterium «maatschappelijke stroming» en de programmatische
invulling van het aanbod, zo vragen deze leden de regering. Verder vragen
deze leden hoe de regering oneerlijke concurrentie tussen bestaande en aspirant-omroepen
wil voorkomen. Zij willen weten welke voorzieningen de regering treft om te
voorkomen dat het programmaversterkingsbudget wordt aangewend om de onderwerpen
en programma’s af te dekken waarop nieuwe omroepen zich zouden willen
richten.4.6. Evaluatie van erkende omroepverenigingenDe leden van de PvdA-fractie horen graag de reactie van de regering op
de brief van de Nederlandse Publieke Omroep (NPO) van 29 januari jl.
aan de mediawoordvoerders in de Tweede Kamer1,
waarin de raad van bestuur van de NPO commentaar geeft op het wetsvoorstel.
In het bijzonder willen deze leden een reactie op de stelling van dat bestaande
omroepen op basis van het wetsvoorstel nauwelijks kritisch geëvalueerd
kunnen worden. Slechts na twee negatieve visitaties (dus na tien jaar) zouden
zij uit het bestel kunnen worden gezet. Er is geen toets op de toegevoegde
waarde van bestaande omroepen, zoals die er wel is voor nieuwe. De leden herkennen
zich in deze opmerkingen van de raad van bestuur en vragen de regering daarop
te reageren.De leden van de SP-fractie merken op dat wanneer een bestaande omroep
tien jaar niet voldoet aan de eisen en een negatief oordeel ontvangt van de
evaluatiecommissie, kan deze zijn erkenning verliezen. Hoe vaak verwacht de
regering dat dit gaat gebeuren? Is de regering ervan overtuigd dat er iets
verandert aan de in de memorie beschreven praktijk dat voor bestaande omroepen
alleen het ledental telt bij erkenning, zo willen deze leden weten. Met deze
wet zal op zijn vroegst na tien jaar een omroep verdwijnen, maar hoeveel zijn
er dan naar schatting bijgekomen, vragen de leden vervolgens. Wat is voor
de regering een ideaal aantal omroepverenigingen? Wat zou een
maximaal aantal omroepverenigingen moeten zijn, vragen de leden tenslotte.De leden van de GroenLinks-fractie kunnen zich vinden in de voorgestelde
verscherping van de evaluatie. De leden van deze fractie willen graag weten
op basis van welke criteria de visitatiecommissie tot haar oordeel komt. Deze
leden willen daarbij wel weten of de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
op basis van dit oordeel wel voldoende handvatten in handen krijgt, aangezien
tot op heden geen enkele omroep als slecht is beoordeeld. Daarnaast willen
deze leden weten of het criterium van de toegevoegde waarde alleen speelt
voor nieuwe en aspirant-omroepen, en of het, met andere woorden, klopt dat
een bestaande omroep geen toegevoegde waarde hoeft te hebben voor het bestel.De leden van de ChristenUnie-fractie stellen vast dat nieuwe omroepen
voor toetreding de duimschroeven worden aangedraaid. De leden van deze fractie
zijn van mening dat ook de uitstroom aan de achterkant een reële optie
dient te zijn, om de versnippering van middelen in Hilversum daadwerkelijk
tegen te gaan en werkbare verhoudingen te verzekeren. Het wetsvoorstel biedt
de minister de grondslag om het oordeel van de visitatiecommissie over de
wijze waarop de omroepen uitvoering hebben gegeven aan de publieke mediaopdracht,
te betrekken bij diens besluit om een erkenning te verlenen. Deze leden verzoeken
de regering toe te lichten welke criteria de visitatiecommissie daarbij zal
hanteren, en of de toegevoegde waarde van een omroep ook deel daarvan uitmaakt.De leden van de D66-fractie constateren dat de visitatie wordt ingesteld
door de publieke omroep zelf. Deze leden vragen de regering om dit besluit
beter te motiveren en wijzen erop dat een systeem waarbij «de slager
het eigen vlees keurt» niet wenselijk is. Deze leden zien ook graag
de administratieve kosten van de systematiek in kaart gebracht. De regering
stelt voor dat de minister bij negatieve evaluaties van programmatische prestaties,
na twee keer kan interveniëren. De leden van deze fractie willen weten
of dit zou betekenen dat de minister programmatische prestaties gaat beoordelen.
Voorts vragen deze leden of de termijn die een omroep krijgt voordat de minister
kan ingrijpen, te weten tien jaar, niet lang is in het geval van wanprestaties.Verder willen de leden van deze fractie wat meer toelichting op de boete
bij tussentijdse uittreding. Ook vragen zij op welke wijze omroepen het bestel
kunnen verlaten. Deze leden vragen de regering ook om een toelichting op het
beeld dat het systeem er vooral op gericht lijkt om omroepen groter te laten
worden; zij willen weten waarom omroepen niet gewoon «klein» kunnen
blijven.De leden van de SGP-fractie vragen regering welke overwegingen ten grondslag
liggen aan de beslissing van de regering om wel een versoepeling van de 300 000
ledengrens voor te stellen, maar geen versoepeling van de minimumeis; voor
beide grenzen kan een geringe afwijking immers van grote betekenis zijn, zo
stellen deze leden. Deze leden vragen eveneens of de regering in het kader
van de versnippering heeft overwogen of wil overwegen om de minimumeis te
verhogen naar 200 000 leden.4.7. VerenigingsreserveDe leden van de CDA-fractie willen graag een reactie van de regering op
het feit dat een omroepvereniging niet naar eigen inzicht extra verenigingsgeld
mag besteden aan een programma. Om een concreet voorbeeld te noemen; het programma «Goedemorgen
Nederland». Dit programma valt buiten het systeem van «geld op
schema», de KRO wil extra geld aan het programma besteden
om de kwaliteit van het programma te verbeteren, maar dit is niet toegestaan.
De leden vragen de regering voorts om een reactie op de uitgave van bladen
als Maria en Eva. Is de regering met deze leden van mening dat het voor een
omroepvereniging mogelijk moet zijn om dergelijke bladen uit te geven, zo
willen deze leden weten.De leden van de PvdA-fractie merken op om voor een erkenning in aanmerking
te komen, dienen omroepverenigingen in dit wetsvoorstel aan de voorwaarde
te voldoen dat een omroep geen schuld mag hebben. In de memorie van toelichting
constateert de regering echter zelf dat een aantal omroepen leningen zijn
aangegaan om ledenwerfcampagnes te kunnen financieren. De leden zijn van mening
dat deze leningen, die noodzakelijk waren doordat de wetgever omroepen verboden
heeft verenigingsreserves op te bouwen, geen belemmering mogen vormen voor
bestaande omroepen om opnieuw een erkenning te verwerven. Is de voorwaarde
in artikel 2.25c in dat licht wel houdbaar, zo vragen deze leden. Vervolgens
willen de leden aandacht vragen voor het regime van nevenactiviteiten. Recent
lanceerde de KRO een eigen glossy waarmee ze de concurrentie aanging met andere
tijdschriften. Deze leden hebben begrepen dat daarvoor toestemming is verleend
door het Commissariaat voor de Media. Kennelijk is dat gebeurd op basis van
artikel 2.132. De leden begrijpen niet op welke wijze een dergelijke activiteit
verband houdt met of ten dienste staat van de uitvoering van de publieke mediaopdracht.
Begrijpt de regering dit wel, zo vragen zij. De genoemde leden zijn van mening
dat een dergelijke activiteit niet past bij een publieke omroep. Een omroepvereniging
heeft immers een veilige budgettaire positie en heeft dus een concurrentievoordeel
ten aanzien van commerciële uitgevers. De leden van voornoemde fractie
zijn van mening dat het uitgeven van tijdschriften door de publieke omroep
of een omroepvereniging, naast de programmabladen uiteraard, slechts past
indien een blad rechtstreeks verband houdt met het programma-aanbod. Daaronder
vallen bijvoorbeeld wel tijdschriften die rechtstreeks verbonden zijn aan
een bepaald programma of bijvoorbeeld bladen die een aanvulling zijn op een
educatief programma. De leden vragen de regering dan ook op welke wijze artikel
2.132 aangepast zou moeten worden om te zorgen dat bladen die rechtstreeks
gerelateerd zijn aan het programma-aanbod wel mogelijk blijven, maar algemene
tijdschriften zoals een glossy niet langer door het Commissariaat kunnen worden
goedgekeurd. Is de regering zelf bereid middels nota van wijziging in deze
aanpassing te voorzien, zo vragen de leden van deze fractie.De leden van de SP-fractie constateren in hun reactie dat nieuwe omroepen
met deze wet een verenigingsreserve mogen opbouwen om bijvoorbeeld ledenwerfcampagnes
te betalen. In het wetsvoorstel wordt gesproken over een bedrag van 750 000
euro. Hoeveel wordt door nieuwe omroepen, door bestaande omroepen en door
aspirant-omroepen uitgegeven aan ledenwerfcampagnes? Ook willen de leden weten
op welke manier de ledenwerfcampagne betaald wordt door de verschillende omroepverenigingen.
Is het bedrag van 750 000 euro overlegd met de omroepen, zo vragen zij.
Wat was hun reactie? Het risico bestaat dat door de strenge financiële
eisen alleen partijen vanuit de commerciële sector kunnen toetreden in
het bestel. Zij hebben immers al een budget vanuit hun commerciële activiteiten.
Ziet de regering dit risico ook, vragen de genoemde leden. Zij vernemen graag
wat de regering doet om het bestel voldoende open te houden voor niet-commerciële
partijen en stromingen die een nieuwe omroep willen beginnen.De leden van de D66-fractie vragen de regering waarom zo beperkend wordt
omgegaan met de verenigingsreserve. Verder vragen deze leden de regering
om enige opheldering over het terugbetalen van verenigingsreserves na uittreding:
de Raad van State stelt dat een omroep na uittreding de verenigingsreserve
dient terug te betalen aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,
maar in de memorie van toelichting staat dat de verenigingsreserves niet worden
terugbetaald.5. Taakorganisaties5.1. Positie taakorganisatiesDe leden van de D66-fractie vragen of de regering heeft overwogen om NOS-RTV,
NPS en Educom samen te voegen in één sterke taakorganisatie.
Deze leden vragen de regering om in te gaan op de nadelen en voordelen hiervan,
zoals de bestuurlijke vereenvoudiging, een betere afstemming middelen/programma’s,
een sterkere organisatie binnen NPO ten aanzien van andere (nu al ruim 30)
omroepen. De leden vragen de regering voorts om nader in te gaan op het concept
van interne pluriformiteit bij taakorganisaties. Deze leden vragen de regering
om toe te lichten dat pluriformiteit wenselijk is bij een nieuwsorganisatie,
of dat bij nieuws en informatie vooral het begrip «onafhankelijkheid»
adequater is.5.2. NOS RTVOok over de verzelfstandiging van de NOS die in dit wetsvoorstel geregeld
wordt, hebben de leden van de PvdA-fractie enkele vragen. In paragraaf 5.2
van de memorie van toelichting beargumenteert de regering de noodzaak tot
verzelfstandiging van de NOS. De leden van deze fractie zijn de mening toegedaan
dat verzelfstandiging alleen dient te worden doorgevoerd als het daadwerkelijk
nuttig is. Deze leden bekruipt bij lezing van de memorie van toelichting de
gedachte dat gaandeweg het traject de argumentatie voor verzelfstandiging
is verwaterd en de verzelfstandiging een eigen leven is gaan leiden. In de
memorie van toelichting wordt immers de verzelfstandiging beargumenteerd vanuit
de wens een einde te maken aan de dubbelfunctie die de Raad van Bestuur vervult
ten aanzien van de NOS. De regering geeft aan dat er gepaste afstand hoort
te zijn tot de dagelijkse programmaverzorging. Die gepaste afstand is al ingebakken
in de bestaande organisatie, zo geeft de regering al aan. Later stelt de regering
dat ze vanwege de bijzondere taak van de NOS toch een dubbelfunctie voor de
raad van bestuur van de NPO wenselijk vindt. Het lijkt er volgens deze leden
zeer op dat de verzelfstandiging een doel op zich is geworden en niet langer
voortkomt uit een wens om de rollen tussen raad van bestuur en NOS goed te
ontvlechten. Kan de regering uiteen zetten welke wezenlijke verbetering wordt
gerealiseerd nu de raad van bestuur niet langer zijn bestuurlijke rol vervult
ten aanzien van NOS RTV zoals ze dat nu doet, namelijk een rol op gepaste
afstand van het dagelijkse programmabeleid, en de nieuwe rol van de raad van
bestuur, namelijk een rol op gepaste afstand van het dagelijkse programmabeleid,
maar nu in de officiële rol van een raad van toezicht gegoten? De leden
van voornoemde fractie horen graag van de regering hoeveel meerkosten gemoeid
zijn met de verzelfstandiging van de NOS.Begrijpen deze leden het goed dat de NOS al tot opsplitsing van de organisatie
is overgegaan per 1 januari en dat de Kamer dus eigenlijk geen keus meer
heeft? En begrijpen de leden de passage uit de memorie van toelichting goed
waarin de regering zegt in goed overleg te hebben ingestemd met de nieuwe
bestuurlijke constructie, wanneer deze leden daaruit concluderen dat de nieuwe
bestuurlijke constructie niet is geïnitieerd door de regering, maar slechts
door de regering is goed bevonden op voorstel van NPO en NOS? Kan de regering
uit dat oogpunt nader ingaan op de loop van dit proces en de rol van de regering
daarin, zo vragen deze leden. De regering stelt dat de NOS zoveel mogelijk
gaat meedraaien in de systematiek van «geld op schema».
De leden van deze fractie vragen hoe dat zich verhoudt tot de taken van de
NOS. Is het werkelijk de bedoeling dat de raad van bestuur middels de netcoördinatoren
programma’s van de NOS moet gaan afwegen tegen programma’s van
de omroepverenigingen of andere taakinstellingen? Is de regering het met de
leden eens dat voetbal of nieuws moeilijk af te wegen valt tegen een praatprogramma,
een spelshow of een documentaire? Tot slot vragen de leden hoe de regering
zich dat dan voor zich ziet.De leden van de SP-fractie merken op dat het wetsvoorstel de verschillende
functies van de NOS uit elkaar haalt. Deze leden willen daarom weten welke
feitelijke problemen er nu zijn met de organisatie van de NOS. Heeft de dubbelrol
van de NOS in het verleden geleid tot problemen of scheve gezichten? Ook wensen
de leden daarvan voorbeelden te vernemen. De NOS en Educom gaan meedoen met
het «geld op schema» van het programmaversterkingsbudget. Dit
budget is bedoeld om omroepen te stimuleren programma’s te leveren die
belangrijk zijn voor de vervolmaking van de profielen van de radio- en televisiezenders.
De leden van deze fractie willen weten hoe dit te rijmen is met de wettelijke
taak van de NOS en Educom. Hoe gaat deze maatregel er concreet uitzien? Kan
de regering garanderen dat dit geen bezuiniging is op de NOS en Educom, zo
vragen deze leden. Ook willen zij weten waarom er een verschil is tussen het
vaste basisbudget van NOS en Educom (75% van het totale budget) versus
dat van de NPS (70% van het wettelijk budget). Wat is de aanleiding
voor het bestuur van de NPS om te besluiten dat het nog meer afstand kan nemen
van de dagelijkse gang van zaken en om uitvoering/bestuur en toezicht nadrukkelijker
te scheiden? Ook vernemen de leden graag hoe de regering de interne pluriformiteit
van de NOS ziet. Hoe moet deze de interne pluriformiteit vergroten, zonder
minder aandacht te geven aan nieuws, sport en evenementen? Deze pluriformiteit
wordt geëvalueerd door de visitatiecommissies. Waarom worden deze visitatiecommissies
door de publieke omroep zelf ingesteld, zo vragen de leden. Waarom worden
deze niet op afstand gezet? Hoe voorkomt de regering dat de slager zijn eigen
vlees gaat keuren, willen de leden weten.De leden van de VVD-fractie lezen in de memorie van toelichting dat de
raad van bestuur en de raad van toezicht van de publieke omroep onder eigen
verantwoordelijkheid hebben besloten om NOS RTV per 01-01-2009 te verzelfstandigen
in een aparte stichting. Enkele weken geleden werd bekend dat dit ook feitelijk
is gerealiseerd en dat inschrijving bij de Kamer van Koophandel heeft plaatsgevonden,
met terugwerkende kracht tot 1 januari jl. De leden van deze fractie
vragen of een en ander op grond van de huidige wettelijke bepalingen wel mogelijk
was, los van de aan dit besluit ten grondslag liggende overwegingen. Deze
leden willen weten welke overwegingen de NPO had om dit vooruitlopend op het
van kracht worden van onderhevig wetsvoorstel en op deze wijze te doen, en
of dit nog omkeerbaar is. Deze leden constateren ook dat in het wetsvoorstel
bij nader inzien wordt gekozen om de raad van bestuur van de NPO te laten
fungeren als raad van toezicht van NOS RTV. Elders in de samenleving wordt
uit een oogpunt van «goed bestuur» kritisch gereageerd op dergelijke
constructies. Zij vragen de regering op welke wijze deze «governance»-bezwaren
in de gekozen constructie worden ondervangen.De leden lezen in de memorie van toelichting dat de NOS geen programmaraad/adviesraad
zoals NPS en Educom krijgt «omdat het bij de aard van hun programmering –
cultuur en educatie – past om daarbij deskundigen en vertegenwoordigers
van deze werkterreinen te betrekken», gevolgd door «Bij de journalistieke
verslaggeving van nieuws, sport en nationale evenementen ligt dit niet voor
de hand». Waarom ligt het kennelijk niet voor de hand om deskundigen
en vertegenwoordigers van de werkterreinen sport en journalistiek te betrekken
bij de programmering van de NOS, zo vragen deze leden de regering.
Ook willen zij weten hoe de minister, in het licht van de aanhoudende kritiek
op de balans van de verslaggeving van de NOS (waarvoor de NOS een aparte ombudsman
in het leven heeft geroepen), aankijkt tegen het instellen van een adviesraad
die deze balans zou kunnen bewaken, en naar de recente aanbevelingen van de
NOS Ombudsman om een scheiding aan te brengen tussen de verantwoordelijkheid
voor Den Haag Vandaag en het actualiteitenprogramma NOVA. Tevens vragen zij
de regering of het niet wenselijk zou zijn om de programmaverantwoordelijkheid
tussen de taakorganisaties en de omroepverenigingen in bredere zin te scheiden,
dus ook voor bijvoorbeeld de programma’s Zembla en Buitenhof.5.3. NPSDe leden van de CDA-fractie merken op dat de Nederlandse Programma Stichting
(NPS) 70% vast budget krijgt; de rest komt uit het programmaversterkingsbudget.
De leden vragen of dit betekent dat de NPS (NOS, Educom) in het nieuwe wetsvoorstel
boven de 100% uit kan komen. Voorts vragen de leden van deze fractie
wat de overwegingen zijn geweest van de regering om NPS en Educom niet net
als de NOS een zelfstandige positie te verlenen. Tevens vragen deze leden
of de regering kan verduidelijken waarom de raad van bestuur van de NPO tevens
in de rol als toezichthouder van de NOS gaat fungeren. Is dit een voorbeeld
van transparantie en «good governance», zo willen de leden weten.In de nieuwe wet komen de verplichte wettelijke minimumpercentages zendtijd
voor kunst en cultuur te vervallen. In plaats daarvan komen afspraken in de
prestatieovereenkomst. De leden van voornoemde fractie vragen de regering
of zij van mening is dat het niet de bedoeling is dat de NPS minder gaat doen
aan kunst en cultuur. Daarnaast vragen deze leden of het wellicht niet beter
is om dat vast te leggen. De leden van deze fractie constateren vervolgens
dat als reden voor een vast budget voor de NPS genoemd wordt dat het budget
bestemd is voor de wettelijk omschreven taak van de NPS. De koppeling met
de A-omroep wordt losgelaten. Echter alle omroepinstellingen en verenigingen
hebben ook een wettelijk omschreven taak. Deze leden willen graag een toelichting
van de regering waarom de loskoppeling plaatsvindt.Vervolgens wijzen de leden op het volgende: er dreigt een doublure te
ontstaan met de taakomschrijving van de NPS. Immers, zowel de NPS als de raad
van bestuur hebben een taak ten aanzien van aanvulling op het gebied van pluriformiteit
waar omroepverenigingen tekort zouden schieten. Vindt de regering deze overlap
wenselijk, zo willen deze leden weten. Hoe staat de regering tegenover het
brengen van educatieve programma’s op tv met als doel het leren van
de Nederlandse taal, vragen zij vervolgens. Tot slot vragen de leden of de
voorgestelde personele unie tussen de raad van bestuur van de NPO en de raad
van toezicht van NOS RTV in lijn is met de code Goed Bestuur van de NPO.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de regering ervoor kiest niet
langer budget en zendtijd van de NPS gelijk te stellen aan dat van een omroepvereniging.
De regering geeft daarvoor als argumentatie dat het budget dan kan variëren
als gevolg van toe- of afname van het aantal omroepen. Als er meer omroepen
een erkenning weten te bemachtigen, krijgt de NPS in de huidige systematiek
minder geld en andersom. De regering noemt dat onwenselijk omdat de NPS een
wettelijk omschreven taak kent. De leden vragen in hoeverre deze financieringssystematiek
de afgelopen jaren problemen heeft opgeleverd onder het motto «if it
ain’t broken, don’t fix it». Daarnaast herinneren de leden
eraan dat de NPS is opgericht om programmatische gaten te dichten die door
de omroepverenigingen niet werden gevuld. Voor het bemachtigen van een erkenning
is toegevoegde programmatische waarde een vereiste. Indien meer omroepen een erkenning bemachtigen zouden er derhalve minder programmatische
gaten moeten resteren. De leden vragen de regering dan ook of het niet terecht
is dat het budget van de NPS, net als dat van de omroepverenigingen overigens,
omlaag gaat indien er meer omroepen een erkenning krijgen. De aanvullende
taakopdracht van de NPS is immers kleiner naarmate er meer omroepverenigingen
zijn die de programmatische gaten vullen. Daarnaast is de NPS de afgelopen
jaren behandeld als een gewone omroep die in de systematiek meedraaide en
gelijk behandeld werd als omroepverenigingen. Met de voorgestelde wijziging
laat de regering ook dat principe los. De leden vragen of de regering daarmee
niet het risico neemt dat de discussie over de taken van de NPS en de samenwerkingsmogelijkheden
tussen de NPS en andere omroepen weer losbreekt. De leden van deze fractie
zitten niet op een herhaling van die discussie te wachten, zo geven zij de
regering mee.De leden van de SGP-fractie vragen of de regering garandeert dat de NPS
bij de invulling van de prestatieovereenkomst strikt is gehouden aan de huidige
programmataak. De leden van deze fractie willen weten hoe de regering haar
beslissing rechtvaardigt om aan een taakorganisatie als de NPS, die slechts
een aanvullende functie heeft, meer zekerheden en voordelen te verschaffen
dan aan de omroepverenigingen. Deze leden constateren dat de NOS wel de lusten
geniet, namelijk meedingen in het programmaversterkingsbudget, maar niet de
lasten draagt bij een mogelijk toename van omroepverenigingen. Krijgt de NPS
hiermee niet een hogere status dan de omroepverenigingen, zo vragen deze leden.5.4. Educatieve media-instellingDe leden van de D66-fractie vragen de regering om een toelichting op de
versnippering ten aanzien van Educom. Zij willen weten of de regering heeft
overwogen om van Educom één organisatie te maken en samenvoeging
van Teleac/NOT en RVU te bevorderen. Ook vragen zij de regering of dit model
is doorgerekend op efficiency- en financiële voordelen.5.5. Toetsing interne pluriformiteitDe leden van de PvdA-fractie wijzen op de passage waarin de regering toelicht
dat de pluriformiteit van de NOS mede wordt gewaarborgd doordat de NOS lid
is van de Raad voor de Journalistiek. Is de regering het met de leden eens
dat alle journalistieke producties van de publieke omroep bereid zouden moeten
zijn zich publiekelijk te verantwoorden voor de journalistieke kwaliteit van
programma’s op basis van de codes die de journalistieke beroepsgroep
zichzelf oplegt? Wat vindt de regering ervan dat een programma en een omroep
zich hebben teruggetrokken uit de Raad voor de Journalistiek? Is er een manier
waarop de regering, vanzelfsprekend met inachtneming van artikel 7 van de
Grondwet, de gehele publieke omroep ertoe kan bewegen zich te laten onderwerpen
aan de zelfregulering binnen de journalistieke beroepsgroep, zo vragen de
leden. Zij gaan er immers vanuit dat de regering het met hen eens zal zijn
dat de kijkers van de publieke omroep er altijd op moeten kunnen rekenen dat
programma’s van de publieke omroep aan de normale journalistieke kwaliteitseisen
voldoen.6. Bestuurlijke organisatieDe leden van de CDA-fractie merken op dat het college van omroepen de
raad van bestuur gevraagd en ongevraagd adviseert over het programmabeleid
van de publieke omroep. Voor enkele onderwerpen is geregeld dat het college
altijd adviseert (onder andere netprofielen, concessiebeleidsplan, prestatieovereenkomst).
De leden zijn benieuwd wat de reden van de regering is om niet
ook voor andere onderwerpen te regelen dat het college adviseert. Deze leden
vragen de regering of het niet veel duidelijker is als ook voor de onderwerpen
als beschreven in art. 2.10 lid 2 sub c en g deze adviesfunctie vastligt.De leden van de SP-fractie vragen naar de reden voor het versterken van
het college van omroepen. In hoeverre kan de raad van bestuur nog slagvaardig
beslissingen maken over het programmaversterkingsbudget? In hoeverre gaat
deze versterking van de rol van het college van omroepen ten koste van het
bereik van doelgroepen, zo vragen de leden van genoemde fractie.6.1. Betrokkenheid omroepen bij de algemene strategieDe leden van de D66-fractie memoreren het belang van de wezenlijke verandering
van de bestuursstructuur van de publieke omroep, ingezet door staatssecretaris
Van der Laan. Deze zorgde ervoor dat omroepvoorzitters hun plek in de raad
van toezicht hebben moeten opgeven (zodat dezen niet via een U-bocht het beleid
van de raad van bestuur konden terugdraaien). Ook zorgde zij in de nieuwe
constructie voor het college van omroepen, waarin omroepen een vertegenwoordiger
hebben. In dit verband is het wezenlijk dat dit college geen medebeslissingsrecht
heeft, maar adviesrecht. De leden van deze fractie hebben met instemming gelezen
dat het adviesrecht van het college niet wordt uitgebreid. Deze leden stellen
echter ook vast dat er een zogenaamd «Omroep Directeuren Overleg»
is gevormd (ODO). Zij vragen de regering of een dergelijke constructie de
macht en slagkracht van de raad van bestuur kan ondermijnen.6.2. Bestuurlijke organisatie van de omroepenDe leden van de VVD-fractie vragen de regering waarom ook hier twee negatieve
evaluaties van de taakorganisaties (tien jaar) nodig zijn voordat de minister
daadwerkelijk stappen kan zetten naar de mogelijkheid van ontslag voor de
raad van toezicht. Ook zijn deze leden geïnteresseerd in het antwoord
op de vraag welke omroepen nog niet «uit eigen beweging» hun bestuurlijke
organisatie hebben aangepast.De leden van de D66-fractie vragen de regering om toe te lichten hoe het «level
playing field» tussen omroepen zo veel mogelijk wordt geborgd en hoe
daarop toezicht wordt gehouden.7.  Overige onderwerpen7.1. Quotaregeling Europese onafhankelijke productiesDe leden van de CDA-fractie stellen vast dat de bestedingsverplichting
van circa € 170 mln. (=25% van het budget voor het totale
media-aanbod) bij onafhankelijke buitenproducenten in de praktijk zal moeten
worden besteed aan televisieproducties door die omroepen die gestalte geven
aan de pluriformiteit van de publieke omroep. Is dit volgens de regering een
gewenst effect, zo vragen zij. Ook willen zij weten of de criteria van «good
governance» ook voor buitenproducenten gelden en of de regering kan
aangeven hoe dit wordt gewaarborgd. Voorts vragen de leden naar de reden dat
de regeling van het onafhankelijk product gewijzigd wordt van een urenverplichting
naar een bestedingsverplichting. Is de regering het met de leden eens dat
de huidige regeling gehandhaafd kan blijven, zo vragen zij.De leden van de SP-fractie constateren dat er niet meer een percentage
televisiezendtijd moet worden gevuld met onafhankelijke producties. In plaats
daarvan moet de publieke omroep een percentage van het budget uitgeven aan
onafhankelijke producties. Waarom deze beslissing, aangezien het ook niet
door Europa wordt voorgeschreven, zo willen de leden weten. Functioneert de
huidige regel niet goed, vragen zij. In hoeverre gaat dit ten koste van de
programmatische vrijheid van omroepen? Ziet de regering ook dat dit ten koste
gaat van de onderhandelingspositie van de publieke omroep ten opzichte van
de onafhankelijke producenten? Wat vindt de regering van het idee om de aandacht
voor onafhankelijke producties in te perken tot kleine producenten, vragen
de leden vervolgens. Nu hebben ook grote onafhankelijke producenten als Endemol
en Eyeworks profijt van deze regeling, terwijl zij prima op eigen benen kunnen
staan. Zowel bij de publieke omroep als bij de commerciële zenders.De leden van de VVD-fractie vragen de regering waarop de 25% is
gebaseerd voor een, nu nog, urenverplichting, en later bestedingsverplichting
aan onafhankelijke Nederlandse producties, terwijl in Europees verband een
minimum geldt van 10%. Zij willen weten of over deze wijziging overleg
is gepleegd met de raad van bestuur van de NPO. Verder willen zij weten welk
bedrag momenteel is gemoeid met de 25% zendtijd die bestaat uit onafhankelijke
producties en welk percentage dat is van het totale programmabudget van de
NPO.De leden van de GroenLinks-fractie wijzen op het voorstel om niet langer
een urenverplichting vast te leggen voor onafhankelijke producties, maar een
bestedingsverplichting van 25%. Deze leden vragen de regering om de
voor- en nadelen van beide verplichtingen, zowel voor de onafhankelijke producenten
als voor de omroepen, op een rijtje te zetten.De leden van de ChristenUnie-fractie stellen vast dat de regering hecht
aan het voortzetten van het beleid om de onafhankelijke productiesector te
stimuleren. In de memorie van toelichting wordt gesteld dat de bestaande regeling
dat voor de landelijke publieke omroep als geheel 25% van de televisiezendtijd
moet bestaan uit Europese onafhankelijke producties, niet meer voldoet. De
regering stelt voor om niet langer te kijken naar een percentage van het aantal
uitgezonden uren, maar naar een deel van het bestede budget. De leden van
deze fractie vragen welke geconstateerde knelpunten de regering hiermee beoogt
op te lossen. Ook vragen zij de regering om toe te lichten hoe groot het beoogde
percentage van het bestede budget is.De leden van de D66-fractie willen weten of door de verlegging van minimumpercentage «zendtijd»
naar percentage «budget» wordt gestimuleerd dat enkele zeer dure
producties worden uitbesteed (bijvoorbeeld sport) en productieopdrachten op
andere terreinen (cultuur) in het gedrang komen. Deze leden vragen de regering
om de wenselijkheid daarvan aan te geven.Verder missen de leden van deze fractie mogelijkheden voor onafhankelijke
productiehuizen om programma’s te leveren. Deze leden wijzen op het
idee van de raad van bestuur om bepaalde genres/onderwerpen te laten tenderen.
Zij vinden dat daarbij aandacht moet zijn voor de relatie tussen bestaande
omroepen, budgetten enzovoort, maar zien mogelijkheden voor meer dynamiek.
Deze leden vragen de regering hierop te reageren.7.2. BeloningskaderDe leden van de CDA-fractie merken op dat de minister instemming moet verlenen indien een medewerker buiten de CAO wordt gehonoreerd. Kan
de regering aangeven op grond van welke criteria tot het verlenen van instemming
kan worden overgegaan? Heeft de minister middelen om te voorkomen dat iemand
als freelancer wordt ingehuurd door een omroep nadat de aanvraag voor honorering
buiten de CAO niet toegewezen is, zo willen deze leden weten.De leden van de SP-fractie betreuren het dat de regering de met ruime
meerderheid aangenomen motie Jasper van Dijk1
weigert geheel uit te voeren. Waarom staat er in deze wet dat er een beloningscode
komt voor presentatoren en deejays, terwijl in de motie expliciet wordt gevraagd
iedereen onder de premiernorm te brengen. Welk maximale salaris stelt de raad
van bestuur voor, zo vragen de leden. In hoeverre vallen presentatoren hieronder
die zich via een b.v.-constructie verhuren aan de publieke omroep? Hoeveel
presentatoren bij de publieke omroep verdienen (al dan niet via een b.v.-constructie)
meer dan de premier, willen deze leden weten.De leden van de VVD-fractie willen weten of de publieke omroep al een «beloningskader»
ter goedkeuring aan de minister heeft aangeboden, als onderdeel van de gedragscode.
Als dat niet het geval is, vragen zij de regering of enig zicht bestaat op
het tijdstip van aanbieding. In het wetgevingsoverleg van 24 november
2008 over de begrotingsstaten voor het jaar 2009 van het ministerie van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap (VIII), onderdeel Media2,
verkondigde de minister dat alleen te willen regelen voor mensen die in dienst
zijn. De leden van deze fractie willen weten of hiermee wordt bedoeld dat
dit kader alleen betrekking heeft op medewerkers die een arbeidsovereenkomst
hebben. Waarom dient dit kader geen betrekking te hebben op de bestuurders
die geen arbeidsovereenkomst hebben, zo vragen deze leden. Om een opwaartse
druk op beloningen voor met name bestuurders te voorkomen, vragen zij de regering
of het niet van wijsheid zou getuigen om te kiezen voor een gedifferentieerde
benadering in het beloningskader, bijvoorbeeld gerelateerd aan ledenaantallen
en omzet. Deze leden constateren dat in deze benadering het dictum van de
voornoemde motie-Van Dijk («iedereen die werkzaam is bij de publieke
omroep») niet geheel wordt uitgevoerd. Zij vragen hoe de regering het
effect van deze benadering inschat op de ontwikkeling van b.v.-achtige constructies
door (voormalige) medewerkers van de publieke omroep.De leden van de ChristenUnie-fractie stellen vast dat met het opnemen
van artikel 2.3, derde lid, onderdeel b, en vierde lid, invulling wordt gegeven
aan het besluit om het regime van een beloningscode van toepassing te verklaren
op andere functionarissen dan bestuurders werkzaam bij de publieke omroep,
waaronder presentatoren en deejays. Zij vragen de regering of met het op te
stellen beloningskader de Balkenendenorm daadwerkelijk wordt toegepast op
iedereen die werkzaam is bij de publieke omroep.De leden van de D66-fractie vragen de regering wanneer het beloningskader
kan worden verwacht en hoe met beloningen van (top)presentatoren in de publieke
omroep zal worden omgegaan.7.3. ReclameboodschappenDe leden van de ChristenUnie-fractie memoreren dat de minister in het
overleg over de begrotingsstaten voor het jaar 2009 van het ministerie van
Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (VIII), onderdeel Media2, ervoor zei te kiezen om datingreclames alleen na 24.00 uur toe te
staan en dat daarmee de bestaande praktijk zou worden bestendigd. De leden
van deze fractie verzoeken de regering om toe te lichten op welke
wijze dit voornemen wettelijk wordt verankerd.8. DiversenDe leden van de CDA-fractie willen weten wat indertijd de afweging is
geweest om dagprogramma’s (programma’s die uitgezonden worden
voor 18.00 uur) buiten beschouwing te laten bij het bepalen van de kijkcijfers.
Is dit in de huidige tijd met een volle dagprogrammering en veel kijkers overdag
nog een terechte uitsluiting? Is de regering bereid deze uitsluiting af te
schaffen? De leden zijn voorts benieuwd wat de stand van zaken is met betrekking
tot de mediacode. Deze leden hebben de minister opgeroepen zich actiever op
te stellen in de gesprekken met de omroepen hierover. Zij vernemen graag de
laatste stand van zaken.De leden van de SP-fractie betreuren het dat in de voorgestelde wet niet
wordt gerept over de lokale omroepen. Waarom is niet getracht een manier te
vinden om het geld dat bedoeld is voor de lokale omroepen daar ook te krijgen?
Nu wordt veel van dit geld door gemeenten aan andere zaken besteed. En wanneer
het wel naar de lokale omroep gaat, gaat dit niet zelden vergezeld met extra
eisen aan de omroep. Ziet de regering dat dit een kwalijke zaak is, zeker
in een tijd waarin de lokale journalistiek in zwaar weer verkeert?De leden van de VVD-fractie willen weten of er overeenstemming bestaat
tussen de ministers van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap en de minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties over de financiering van de lokale
omroepen. Deze leden willen weten wanneer de minister voornemens is de knoop
door te hakken.De leden van de D66-fractie vragen de regering om onderzoek te doen naar
de optie dat websites van omroepen niet langer publiek worden gefinancierd,
maar puur uit verenigingsgeld worden betaald. Deze leden vermoeden namelijk
een oneerlijke concurrentie met websites van dagbladen, die het over de hele
linie moeilijk hebben. Tevens vragen deze leden de regering op welke wijze
lokale en regionale omroepen meer eigenstandigheid kunnen krijgen in de financiering.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel IOnderdelen K en L (artikel 2.12)De leden van de PvdA-fractie zijn enigszins verrast dat in artikel 2.12
geregeld wordt dat de NOS voortaan ook lid wordt van het college van omroepen.
Het college van omroepen is immers een adviesorgaan dat in de plaats is gekomen
van de bestuurlijke verantwoordelijkheid van de omroepverenigingen voor het
geheel van de publieke omroep. In het verleden was de publieke omroep «van
de samenleving» doordat leden van een omroepvereniging via de stem van
hun omroepvereniging konden meebeslissen over het beleid van de gezamenlijkheid,
namelijk de publieke omroep als geheel. Die bestuurlijke verantwoordelijkheid
is op basis van het rapport van de visitatiecommissie Rinnooy-Kan uit handen
genomen van de omroepverenigingen. In de plaats daarvan kregen zij wel een
adviserende stem ten aanzien van het beleid van de publieke omroep. Naast
de omroepverenigingen zijn de stemmen van de educatieve media-instelling,
de NPS en de gezamenlijke kerkgenootschappen of genootschappen op geestelijke
grondslag vertegenwoordigd. Zo bezien is het college van omroepen
de stem van de samenleving in het beleid van de publieke omroep als geheel.
Via het college van omroepen wordt immers het geluid van de leden van de omroepverenigingen
vertegenwoordigd. De leden onderkennen direct dat vooral de educatieve media-instelling
al een vreemde eend in de bijt is in het college van omroepen, aangezien die
een strak omlijnde wettelijke taak vervult en zeggenschap vanuit die hoedanigheid
over het programmabeleid niet per se voor de hand liggend zou zijn. Voor de
NPS geldt dat niet, aangezien die juist is opgezet om het geluid te vertegenwoordigen
van hen die in het bestel niet vertegenwoordigd zijn en zodoende de gaten
op te vullen die overblijven. Naar analogie van de educatieve media-instelling
ligt opname van de NOS in het college van omroepen voor de hand, de andere
kant van de medaille is volgens de leden dat hiermee het oorspronkelijke idee
achter het college van omroepen, namelijk de stem van de leden van de omroepverenigingen
vertegenwoordigen en daarmee de samenleving, verder wordt losgelaten. De leden
horen graag welke gedachten de regering hierbij heeft. Zeven omroepverenigingen
hebben gepleit voor vergroting van de bevoegdheden van het college van omroepen
door daar ook het coördinatiereglement en de begroting aan toe te voegen.
De leden van voornoemde fractie horen graag de reactie van de regering op
dit pleidooi.Onderdeel N, onder 2 en 3, O en EE (artikelen 2.19, 2.20
en 2.43)De leden van de PvdA-fractie wijzen op onderdeel N, onder 2 en 3, O en
EE (artikelen 2.19, 2.20 en 2.43) waarin de concessieperiode verkort wordt
tot vijf jaar. De regering geeft in de memorie van toelichting aan dat in
het coalitieakkoord is afgesproken de concessietermijn te verkorten tot vijf
jaar. In het coalitieakkoord staat echter dat in 2010 de concessie met vijf
jaar zal worden verlengd. Er staan geen afspraken in voor een algemene bepaling
ten aanzien van de concessietermijn. De leden vragen dan ook de regering opnieuw
de voor- en nadelen van een concessietermijn van vijf of tien jaar in beeld
te brengen. Is de regering het met deze leden eens dat een concessietermijn
van tien jaar, inclusief bijbehorende financiering, de nodige rust kan brengen
bij de publieke omroep? Is de regering bekend met de Britse werkwijze waar
eveneens een tienjarige concessie wordt verstrekt en waar de regering zich
tijdens die concessieperiode zo min mogelijk bemoeit met het beleid van de
BBC? Ziet de regering net als de leden de voordelen van zo’n werkwijze
voor de onafhankelijkheid van rust en daarmee kwaliteit van de publieke omroep?Onderdeel V (artikel 2.34)De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat in artikel 2.34a de taak
van de NOS omschreven wordt. De regering geeft daarbij ogenschijnlijk veel
interpretatieruimte, in het bijzonder met het eerste lid onder c. Op basis
van deze bepaling kan elk programma dat doelmatiger via de NOS tot stand zou
kunnen komen tot het takenpakket van de NOS worden gerekend. De leden vragen
de regering of zo’n ruime bepaling wel werkbaar is. Bovendien vragen
zij wie op basis van dit wetsartikel moet gaan bepalen of een taak tot het
takenpakket van de NOS behoort. Is dat de minister, de NPO of de NOS zo vragen
zij de regering. Of beoogt de minister daarvoor de algemene maatregel van
bestuur uit het derde lid te gebruiken? Is het in dat geval niet verstandiger
om deze bepalingen direct in de wet vast te leggen zodat geen misverstanden
kunnen ontstaan over wat wel en niet tot het takenpakket van de NOS gerekend
zou moeten worden, zo vragen de leden van voornoemde fractie.Onderdeel HHArtikel 2.51De leden van de CDA-fractie merken op dat in artikel 2.51 in het 2e lid
staat dat het aantal uren voor televisie en radio per omroepvereniging wordt
vastgesteld aan de hand van de formule (l:t) * 325 onderscheidenlijk 1500,
waarbij l= het aantal leden per omroepvereniging, en t= het totaal aantal
leden van alle omroepverenigingen die een erkenning hebben gekregen. De leden
vragen of deze formule klopt en of niet de zinsnede «*het aantal omroepverenigingen»
na het getal 1500 toegevoegd moet worden. De leden constateren ook dat door
het verdwijnen van de uurbedragen en omdat de budgetten ook betrekking hebben
op niet in uren uit te drukken overig media aanbod, de zendtijdverhouding
in artikel 2.51 nu geen aansluiting meer geeft op de budgetverhouding in artikel
2.149. Is het mogelijk om deze artikel 2.51-verhouding voor wat betreft het
budget vast te leggen in artikel 2.149, zo vragen zij.De leden van de PvdA-fractie hebben met verwondering de formule in artikel
2.51, nieuwe tweede lid bestudeerd. Een omroepvereniging met een A-status
beschikt nu over 650 uren zendtijd voor televisie en 3000 uren voor radio.
Indien de formule uit het betreffende artikel wordt losgelaten op een willekeurige
omroepvereniging met een A-status kan die slechts aan 650 respectievelijk
3000 uren totaal komen indien die omroepvereniging 100% van het totale
aantal leden heeft. De leden vragen of de formule (l:t)* 325, onderscheidenlijk
1500 wel juist is. Zou het niet (l:t)*a*325, onderscheidenlijk 1500 moeten
zijn, waarbij a het totaal aantal omroepverenigingen is? In dat geval zou
immers het totaal aantal uren televisie of radio dat via de glijdende schaalsystematiek
wordt verdeeld, bepaald worden door het totaal aantal omroepen maal 325, respectievelijk
1500 uur.Dat brengt de leden tot een tweede vraag over deze formule. Deze leden
vragen of het handig is om het aantal uren televisie en radio per omroep met
een erkenning in de wet vast te leggen. De leden leggen de regering daarom
het volgende rekensommetje voor. Er zijn nu negen omroepen met een A-status, één
met een B-status en twee aspirant-omroepen. Indien die in de volgende periode
allemaal aan de voorwaarden voor erkenning voldoen zijn er dus 12 omroepen
die gezamenlijk 325*12*2=7800 uur televisie vullen. Daarvoor is een bepaald
budget beschikbaar. Stel dat bij de volgende concessieperiode nog twee omroepen
erin slagen om een erkenning te bemachtigen dan moet er met hetzelfde budget
ineens 9100 uur televisie worden gevuld, wat tot een behoorlijke verschraling
van de programmatische kwaliteit zou leiden. Ligt het niet meer voor de hand
om het totaal aantal uren televisie en radio per omroep afhankelijk te maken
van het totaal aantal omroepen dat er is, zo vragen de leden. Deze leden vragen
zich af of de regering het met hen eens is dat een uitbreiding van het aantal
omroepen niet zou moeten leiden tot een vermindering van het budget per uur
radio of televisie, aangezien in dat geval een uitbreiding van het aantal
omroepen altijd zou leiden tot een verschraling van de programmatische kwaliteit.De leden van de ChristenUnie-fractie wijzen erop dat door het verdwijnen
van de uurbedragen en omdat de budgetten ook betrekking hebben op niet in
uren uit te drukken overig media-aanbod, de zendtijdverhouding in artikel
2.51 geen aansluiting meer heeft op de budgetverhouding in artikel 2.149.
Daardoor is de budgetverhouding tussen ledengebonden en taakgebonden omroepen
niet wettelijk bepaald. Deze leden vragen of de regering heeft overwogen om
deze verhouding te fixeren op de huidige verhoudingen, en, zo neen, waarom
zulks niet is overwogen.Artikel 2.54De leden van de CDA-fractie willen weten of de regering van mening is
dat om recht te doen aan de mediawettelijke eis (art. 2.54) dat tussen 16.00
uur en 24.00 uur op de algemene televisieprogrammakanalen en tussen 7.00 uur
en 19.00 uur op de algemene radioprogrammakanalen een evenwichtige verdeling
van de uren wordt bereikt; en om het pluriforme karakter van de publieke omroep
beter te kunnen waarborgen; het aanbeveling verdient om een minimum- en maximumgarantie
aan zendtijd voor omroepen te koppelen aan de geld-op-schemasystematiek?Artikel 2.34aDe leden van de VVD-fractie vragen de regering of de in artikel 2.34a
genoemde algemene maatregel van bestuur ook zal worden afgekondigd. Zij vragen
de regering daarbij om een nadere duiding van het daarvan op te nemen media-aanbodOnderdeel PP en TTT (artikelen 2.114 en 3.18)De leden van de PvdA-fractie merken op dat de regering als beleid geformuleerd
heeft om geen bijdrage te geven aan programma’s bij de publieke of commerciële
omroep. Dat is het goed recht van deze regering, zo vinden de leden. Zij vragen
echter wel of de regering van mening is dat het de vrijheid van een volgend
kabinet betreft of men dat communicatie-instrument al dan niet wil inzetten.
Is het niet een wat al te draconische maatregel om zo’n bijdrage ook
meteen wettelijk onmogelijk te maken? Indien een volgend kabinet een andere
afweging maakt, moet het eerst de hele wet veranderen. Is de regering het
met de leden eens dat dat een wel erg grote stap is en dat de regering in
feite over haar eigen graf regeert als ze haar eigen keuze direct in de wet
wil vastleggen? Is de regering het met deze leden eens dat waar mogelijk beleidskeuzes
gemaakt moeten kunnen worden zonder wetswijziging, zo vragen deze leden.De leden van de SP-fractie stemmen in met de mogelijkheid voor omroepen
om te kunnen experimenteren met nieuwe diensten en technieken. De duur van
de experimenten is hoogstens één jaar. De NPO geeft in eerder
vernoemde brief van 29 januari 2009 veel meer tijd nodig te hebben. Waarom
is gekozen voor zo’n korte periode, zo willen deze leden weten.Onderdeel QQ (artikel 2.116)De leden van de PvdA-fractie merken op dat de regering er met hun instemming
voor kiest om het verplichte percentage product van onafhankelijke producenten
niet langer slechts van toepassing te verklaren op het televisie-aanbod, maar
breder zodat ook crossmediale of internetproducties eronder vallen. De bedoeling
van deze regeling is immers om innovatie in de productiesector te stimuleren
en die innovatie vindt niet langer alleen op televisie plaats. De leden zijn
echter niet tevreden dat het percentage niet in de wet is opgenomen zoals
voorheen gebruikelijk was. De rekensom waaraan de regering in de memorie van
toelichting refereert is niet zo ingewikkeld. De leden vragen de regering
dan ook van welk percentage van het totale budget sprake zal zijn en waarom
de regering dat percentage niet gewoon in artikel 2.116 opneemt zoals in het
verleden ook het geval was.Onderdeel SS (artikel 2.125)Kan de regering aan de leden van de CDA-fractie uitleggen waaruit zij afleidt dat het overhevelen van € 2 miljoen van het budget
van de publieke omroep naar het Stimuleringsfonds zal leiden tot betere samenwerking
tussen omroepen en culturele instellingen dan nu toe het geval is?De leden van de PvdA-fractie wijzen erop dat in artikel 2 125 de
taak van het Stimuleringsfonds wordt omschreven. De leden vragen de regering
of onder media-aanbod ook verstaan mag worden aanbod op internet of de productie
van games. De leden wijzen de regering erop dat Nederland een bloeiende multimedia-
en gamesector heeft en dat culturele innovatie ook op dat gebied gestimuleerd
zou moeten worden. Dat zou kunnen door het filmfonds of het Stimuleringsfonds
of beide open te stellen voor dergelijke producties. Voelt de regering daarvoor,
zo willen deze leden weten. Tegelijkertijd benadrukken deze leden dat het
niet de bedoeling kan zijn dat middelen van het Stimuleringsfonds terecht
komen bij andere instellingen dan de omroepen. Er is geen reden om budget
aan de publieke omroep te onttrekken en terecht te laten komen bij bijvoorbeeld
culturele instellingen die al door het Rijk of gemeenten gesubsidieerd worden.
Kan de regering uiteenzetten of zij deze opvatting van de leden van voornoemde
fractie deelt en zo ja, of zij kan garanderen dat op basis van het tweede
lid geen omroepmiddelen bij andere instellingen terecht komen, zo vragen zij.De leden van de VVD-fractie vragen de regering waarom in artikel 2.125
de werking van het Stimuleringsfonds Nederlandse culturele mediaproducties
is beperkt tot media-aanbod «ten behoeve van de landelijke en regionale
publieke media-instellingen». Deze leden willen weten waarom in dit
multimediale tijdperk de commerciële omroepen en de dagbladpers daarvan
worden uitgesloten. Tevens vragen zij om een overzicht van de verleende bijdragen
in de afgelopen vijf jaar.Artikel 2.149In artikel 2.149 lezen de leden van de PvdA-fractie dat de minister de
budgetten voor de landelijke publieke mediadienst vaststelt, verdeeld over
de doelen uit de leden 1a tot en met h. Behalve de bepaling in artikel 2.152
bevat de wet geen enkele verdeelsleutel voor de verdeling van deze budgetten.
Betekent dit dat de minister volledig vrij is in de verdeling van budgetten
over de doelen, behoudens de bepaling uit artikel 2.150? Is het niet wenselijk
dat de wet meer houvast biedt, zo vragen deze leden.Artikel 2.150De leden van de PvdA-fractie merken op dat in artikel 2.150, eerste lid,
de regering wenst vast te leggen dat het budget bedoeld in artikel 2.149 eerste
lid onder h 30% gaat bedragen van het totaal van de budgetten onder
a tot en met e. De regering legt in de memorie van toelichting uit dat dit
het oude niveau van 25% omvat, aangevuld met het budget dat eerder
geoormerkt was voor neventaken, zoals internetactiviteiten. De leden vragen
de regering aan te geven met welke bepaling in dit wetsvoorstel dat eerder
geoormerkte budget komt te vervallen. De leden van de hebben namelijk in het
wetsvoorstel en in de memorie van toelichting niet kunnen terugvinden op basis
van welk wetsartikel het budget voor neventaken dan wel voor internetactiviteiten
als specifiek budget komt te vervallen. Hebben deze leden een onderdeel over
het hoofd gezien waarin dat geregeld wordt, willen zij weten.Artikel 2.152De leden van de ChristenUnie-fractie lezen in het voorgestelde derde lid
van artikel 2.152 dat bij AMvB nadere voorschriften kunnen worden gesteld
aan de wijze waarop het ledengerelateerde budget wordt vastgesteld. Zowel
de ledentelling, artikel 2.27, als de formule waarmee het bedrag per omroepvereniging
wordt vastgesteld lijken niet voor nadere uitleg vatbaar. Deze leden verzoeken
de regering om toe te lichten wat er nog bij nadere voorschriften geregeld
zou moeten worden.De voorzitter van de commissie,Van BochoveAdjunct-griffier van de commissie,BoeveXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Depla (PvdA), Slob (CU), Remkes (VVD), Van
Bochove (CDA), voorzitter, Joldersma (CDA), De Vries (CDA), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Van Dijk (CDA), Leerdam (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD),
Kraneveldt-van der Veen (PvdA), Roefs (PvdA), ondervoorzitter, Verdonk (Verdonk),
Van Leeuwen (SP), Biskop (CDA), Bosma (PVV), Pechtold (D66), Zijlstra (VVD),
Langkamp (SP), Van Dijk (SP), Besselink (PvdA), Ouwehand (PvdD), Dibi (GL)
en Smits (SP).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Gill’ard (PvdA), Anker (CU), Van
Miltenburg (VVD), Atsma (CDA), Ferrier (CDA), Sterk (CDA), Vietsch (CDA),
Schinkelshoek (CDA), Van Dijken (PvdA), Elias (VVD), Hamer (PvdA), Van Dam
(PvdA), Van der Burg (VVD), Gesthuizen (SP), Jonker (CDA), Fritsma (PVV),
Van der Ham (D66), Ten Broeke (VVD), Van Bommel (SP), Leijten (SP), Timmer
(PvdA), Thieme (PvdD), Peters (GL) en Gerkens (SP).XNoot1Kamerstuknummer 31 700 VIII, nr. 55.XNoot1Kamerstuknummer 31 200 VIII, nr. 198.XNoot1Parlisnummer 2009Z00794.XNoot1Parlisnummer 2009Z01572.XNoot1Kamerstuknummer 31 200 VIII, nr. 41XNoot2Kamerstuknummer 31 700 VIII, nr. 134. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31804-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl