Mijnbouwwet; Verslag van de vaste commissie voor Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26219, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-01-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26219 nr. 6

08-01-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINLEIDING, DOELSTELLING EN WERKINGSSFEER 1. Algemeen Doelstelling van de wet2. Liberalisatie gasmarkt, aansluiting op de nieuwe Gaswet3. Visie op energievoorziening op langere termijn4. Toezending adviezen, betrokkenheid bij voorbereiding5. Aansluiting en controle door parlement6. Stabiel mijnbouwklimaat, rechtszekerheid7. Integrale mijnbouwwetgeving, samenhang met andere wetgeving8. Aardwarmte9. Opslag, algemeen10. Technische commissie bodembeweging11. Mijnraad12. Eigendom van delfstoffenVERGUNNINGENSTELSEL 13. Milieu als weigerings- en intrekkingsgrond14. Natuur en milieuvoorschriften in opsporings- en winningsvergunningen15. Inspraak en advies bij vergunningen16. Veilen van vergunningen17. Onrendabele winning, ontginningsplicht18. Winning van olie in Schoonebeek19. Vergunning voor verkenningsonderzoek20. Vergunning voor wetenschappelijk onderzoek en het
voeren van centraal beleid21. Geen concessies maar vergunningen, betekenis concessie
en vergunning22. Eeuwigdurende concessies, schadevergoeding bij intrekkingZORG VOOR EEN GOEDE UITVOERING VAN ACTIVITEITEN 23. Algemene zorgplicht24. MijnbouwbesluitMILIEU 25. Mijnbouwmilieuvergunning26. Metingen van bodembeweging27. Schade door bodembeweging28. Zekerheid door schade door bodembeweging29. Sluiting van gebieden, de Waddenzee30. Opruimingsplicht mijnbouwinstallatiesFINANCIEEL REGIME 31. Kosten invoering nieuw financieel systeem32. Mijnbouwklimaat, flexibel financieel systeem Artikel 18 MCP33. Bonus, oppervlakterechten34. Vereenvoudigen afdrachten, winstaandeel35. Staatsdeelneming. positie EBN36. Concessies van voor 196537. Afdrachten voor andere vergunningen en voor opslagUITVOERBAARHEID, HANDHAAFBAARHEID EN RECHTSBESCHERMING 38. RechtsbeschermingARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING 39. ConsideransHOOFDSTUK I 40. Definities Artikel 141. Conflicterende regimes rond 100 en 500 meter Artikel 242. Eigendom van gewonnen en teruggehaalde delfstoffen Artikel 343. Gedoogplicht Artikel 4HOOFDSTUK II 44. Exclusiviteit vergunning Artikel 845. Economische winbaarheid Artikel 946. Weigeringsgronden Artikel 1047. Beperkingen en voorschriften voor andere vergunningen
dan die voor koolwaterstoffen Artikel 13 en 1448. Beslistermijn Artikel 1749. Splitsen en samenvoegen van vergunningen Artikel 1950. Intrekking en afstand van vergunningen Artikel 2251. Meerdere deelnemers in een vergunning, operator, hoofdelijke
aansprakelijkheid deelnemers Artikel 2352. Betekenis artikel 24HOOFDSTUK III 53. Exclusiviteit vergunning Artikel 27Artikel 2854. Weigerings- intrekkingsgronden Artikel 31HOOFDSTUK IV 55. Betekenis van begrip bodembeweging Artikel 3656. Veiligheidszone Artikel 3857. Bevoegdheid tot treffen van maatregelen Artikel 45HOOFDSTUK V 58. Tweede kans bij staatsdeelneming59. Zekerheidstelling bij afdrachten Artikelen 86 en 8860. Financiële uitvoerings-AMvB Artikel 88HOOFDSTUK VII 62. Vertrouwelijkheid gegevens Artikelen 101 en 102HOOFDSTUK X 63. Eigendom van de mijn bij bestaande vergunningen64. Mijnbouwmilieuvergunning van rechtswege Artikel 12065. Borgstellingsovereenkomsten Artikel 11366. Redactionele opmerkingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26219Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 124 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 219Regels met betrekking tot het onderzoek naar en het winnen van delfstoffen
en met betrekking tot met de mijnbouw verwante activiteiten (Mijnbouwwet)nr. 6VERSLAGVastgesteld 8 januari 1999De vaste commissie voor Economische Zaken1,
belast met het voorbereidend onderzoek naar bovengenoemd wetsvoorstel heeft
de eer van haar bevindingen als volgt verslag uit te brengen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
tijdig zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare beraadslaging
over dit wetsvoorstel genoegzaam voorbereid.INLEIDING, DOELSTELLING EN WERKINGSSFEER 1. Algemeen Doelstelling van de wetDe leden van de fractie van de PvdA hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel. Zij hebben er waardering voor dat de bescherming van
natuur- en milieuwaarden een herkenbare plaats inneemt in het onderhavige
wetsvoorstel. Zij begrijpen dat de huidige mijnwetgeving zeer complex is,
en dat een doel van de wet vereenvoudiging is. Zij juichen dit toe, evenals
het streven naar modernisering, zoals dat tot uitdrukking komt in de hoofdstukken
over gasopslag en nazorg.De leden van de fractie van de PvdA hebben het wetsvoorstel in het bijzonder
getoetst op de vereenvoudigingsdoelstelling, democratische inbedding, positie
(van groepen) van burgers die schade ondervinden van mijnbouwactiviteiten,
de bescherming van natuur- en milieuwaarden en een goed mijnbouwklimaat. Zij
komen vooralsnog tot de conclusie dat nadere discussie met de regering noodzakelijk
is en dat verbeteringen noodzakelijk zijn.De leden van de fractie van de PvdA vragen welke criteria zijn gebruikt
voor vereenvoudiging. Kan de regering hierop ingaan? Het samenvoegen van meerdere
wettelijke regelingen tot één wet hoeft nog niet automatisch
tot een eenvoudiger winningsregime te leiden. De vraag is met name voor wie
precies de vereenvoudiging is bedoeld, en wat daarvan de achterliggende doelstelling
is. Met andere woorden: is de nieuwe wet van belang voor een efficiënter
optredende overheid, voor duidelijke en aantrekkelijke spelregels voor de
industrie, voor meer juridisch houvast gevende rechten voor gedupeerden van
bodemdaling en aardbevingen, voor een betere en transparantere parlementaire
controle, dan wel andere doeleinden? Kan de regering specifiek ingaan op het
doel en richting van de vereenvoudiging, ook in relatie met de bestaande wetgeving?Met het nu voorliggende wetsvoorstel wordt beoogd te komen tot een meer
integrale herziening van de mijnwetgeving. De huidige wetgeving is thans verdeeld
over een viertal wetten met een groot aantal uitvoeringsbesluiten. Naar de
mening van de regering is de voorgestelde herziening van de mijnwetgeving
mede ingegeven doordat de bestaande mijnwetgeving in haar ogen «nodeloos»
complex is. De leden van de VVD-fractie erkennen dat de huidige wetgeving
complex is, doch zij waagt te betwijfelen of er sprake is van een nodeloze
complexiteit. Het huidige stelsel van regelgeving is in de loop der eeuwen
steeds verder uitgebouwd en heeft geleid tot een subtiel evenwicht van rechten
en plichten voor alle bij mijnbouw betrokken partijen.Of ook bij dit wetsvoorstel sprake is van een evenwichtige wettelijke
regeling staat voor de leden van de VVD-fractie voorshands niet vast. Tevens
zetten deze leden vraagtekens bij de opvatting van de regering dat het wetsvoorstel
leidt tot een vereenvoudiging van de huidige wetgeving. Zij wijzen in dit
verband onder meer op de afbakeningsproblemen tussen mijnbouwwet, ontgrondingenwet
en grondwaterwet, het handhaven van het staatswinstaandeel, de invoering van
een aangewezen operator en de regeling inzake risico-aansprakelijkheid voor
bodembeweging. Ook het overgangsrecht lijkt niet bij te dragen tot een overzichtelijke
wetgeving. Deze onderdelen zullen door hen in het artikelsgewijze commentaar
nader aan de orde worden gesteld.De leden van de VVD-fractie vinden de door de regering gegeven motivering
te komen tot een herziening van de mijnwetgeving erg mager. De regering vindt
het tijd voor een algehele herziening van de wetgeving. Tevens wordt verwezen
naar de voordelen vanuit een oogpunt van lastenverlichting (minder bureaucratie;
geen dubbele implementatie van Europese regelgeving). De doelstelling van
de beoogde nieuwe mijnwet, het bevorderen van een doelmatige verantwoorde
mijnbouw, is evenwel nauwelijks onderbouwd.De leden van de VVD-fractie verzoeken de regering de noodzaak voor een
nieuwe integrale herziening van de mijnwetgeving nader te motiveren en daarbij
uitdrukkelijk in te gaan op de doelstelling(en) van de mijnbouwwet. Kan niet
worden volstaan met een aanvulling van de bestaande mijnwetgeving, waarbij
in het bijzonder moet worden gedacht aan de onderwerpen warmte, opslag en
nazorg?De leden van de CDA-fractie vragen of het moderniseren van de mijnwetgeving –
die nog stamt uit de Napoleontische tijd – een geheel nieuwe mijnwetgeving
nodig maakt. Van een vereenvoudiging van de wetgeving lijkt zeker niet in
alle gevallen sprake. Gewezen wordt op de handhaving van ingewikkelde elementen
van het systeem van afdrachten, zoals het staatswinstaandeel en de staatsdeelname.
Ook de regeling van de eigendom van delfstoffen en daarmee verwante onderwerpen,
zoals de gedoogplicht, lijkt niet bij te dragen aan de vereenvoudigingsdoelstelling.
Het overgangsrecht is verre van eenvoudig. De huidige mijnwetgeving, alhoewel
complex, functioneert nog steeds goed. De regering had ook kunnen volstaan
met aanvulling en modernisering van de bestaande wetgeving. De leden van de
CDA-fractie krijgen van de regering graag een betere onderbouwing van de noodzaak
van een nieuwe mijnbouwwet.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel. Zij onderschrijven de doelstelling van het wetsvoorstel,
namelijk een harmonisatie en stroomlijning van de mijnwetgeving, waardoor
één overzichtelijk en helder kader geboden wordt, geldend voor
zowel het land als voor het continentaal plat.Tegelijkertijd geeft het wetsvoorstel de leden van de D66-fractie aanleiding
tot vragen betreffende de gevolgen voor het milieu en de internationale concurrentiepositie.
Bovendien roept het wetsvoorstel bij deze leden een aantal wezenlijke vragen
op ten aanzien van de risicoaansprakelijkheid bij schade door mijnbouwactiviteiten.
Verder hebben zij nog enkele vragen met betrekking tot het vergunningenstelsel.
Tenslotte hebben zij meer gedetailleerde vragen en opmerkingen, die bij de
bespreking van de afzonderlijke artikelen ter sprake komen.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel voor een nieuwe Mijnbouwwet. De doelstellingen, zoals
geformuleerd in de memorie van toelichting, vormen legitieme redenen om te
komen tot een nieuwe en integrale Mijnbouwwet. Zij stemmen ermee in dat daarin
nieuwe onderwerpen zoals aardwarmte en opslag worden geregeld.Deze wetgeving bevindt zich in een spanningsveld tussen vier polen: de
belangen van het bedrijfsleven (flexibiliteit en ruime mogelijkheden), de
bescherming van het milieu, de rechtssituatie van gedupeerden en de belangen
van de staat die zekerheid wil hebben over zijn inkomsten. De leden van de
GroenLinks-fractie vragen de regering haar visie uiteen te zetten met betrekking
tot keuzes die gemaakt zijn om te komen tot een rechtvaardige balans binnen
de genoemde spanningsvelden. Een vraag die de leden van de GroenLinks-fractie
in ieder geval hebben is: wat zijn de legitieme belangen die in ieder geval
moeten worden beschermd?In vervolg op dit algemene vraagstuk hebben zij een aantal meer concrete
vragen. Deze hebben vooral betrekking op de bescherming van de twee zwakkere
schakels in het spanningsveld, te weten de gedupeerde individuele burgers
en het milieu.De leden van de RPF- en GPV-fracties hebben kennis genomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Zij stemmen in met de vervanging van, resp. de herziening van
verschillende zeer oude wetten, waaronder zelfs een wet uit het begin van
de vorige eeuw. Een dergelijke herziening werd ook wel tijd en de vraag rijst
waarom talrijke toezeggingen om al op eerdere momenten tot vervanging te komen,
tot nog toe nooit zijn gerealiseerd.Het voorliggende wetsvoorstel beoogt niet tot fundamentele wijzigingen
te komen en de leden, hier aan het woord, kunnen dan ook in beginsel instemmen
met de hoofdlijnen daarvan. Wel hebben zij vragen over bepaalde onderdelen.
Met name willen zij stilstaan bij vergelijkende wetgeving in andere Europese
landen, het aanvoeren van de bewijslast en de aansprakelijkheid in geval van
schade, het instellen van een garantiefonds, het milieubelang en het afsluiten
van kwetsbare gebieden voor mijnbouwactiviteiten.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
onderhavig wetsvoorstel. Deze leden hebben de indruk dat in onderhavig wetsvoorstel
een sterk accent ligt op het bedrijfseconomisch zo aantrekkelijk mogelijk
maken van het onderzoek naar en winning van delfstoffen.Met het voorliggende wetsvoorstel beoogt de regering het complexe huidige
stelsel van verschillende wetten, uitvoeringsregelingen en -besluiten
inzake onderzoek naar en winning van delfstoffen te herzien. De leden van
de SGP-fractie vinden het positief dat zowel de mijnbouw binnen het Nederlandse
territoir als op het continentaal plat in een uniform wettelijk kader wordt
ondergebracht. Dit komt de overzichtelijkheid immers ten goede. Toch wensen
deze leden bij verschillende onderdelen van onderhavig wetsvoorstel nog een
aantal vragen en opmerkingen te plaatsen. Daarbij zal de volgorde van het
wetsvoorstel en bijbehorende memorie van toelichting zoveel mogelijk in acht
worden genomen.2. Liberalisatie gasmarkt, aansluiting op de nieuwe GaswetDe leden van de fractie van de PvdA menen dat dit wetsvoorstel weer minstens
zo'n dertig jaar mee zal moeten kunnen. Graag vernemen zij een langere termijn
visie van de regering ten aanzien van een aantal punten, op z'n minst betreffende
de periode gedurende het huidige Plan van Gasafzet t/m 2020. Maar ook een
blik richting 2050 stellen zij op prijs. Met name denken zij aan de gevolgen
van de liberalisatie van de gasmarkt. Nederland verkeert nog steeds in de
gelukkige positie dat er nog steeds een grote hoeveelheid winbaar gas in de
bodem zit. Tegen deze achtergronden willen zij de volgende opmerkingen maken
en vragen stellen over de samenhang met de nieuwe Aardgaswet.Vastgesteld moet worden dat het wetsvoorstel is ingediend tegen de achtergrond
van het liberaliseringsproces in de gasmarkt, waartoe ook het te verwachten
voorstel voor een nieuwe Gaswet behoort.Deze leden stellen dat vanuit de optiek van de mijnbouwmaatschappijen
de Mijnbouwwet grote invloed heeft op de kostenstructuur, terwijl de Gaswet
op zijn beurt grote invloed heeft op de opbrengstenstructuur. Samen bepalen
ze de kosten- en opbrengstenstructuur, de rentabiliteit, en ook de mogelijke
fluctuaties in deze rentabiliteit, en daarmee dus het investeringsrisico in
de mijnbouwsector.In die zin vragen de leden van de PvdA-fractie of de Mijnbouwwet wel voldoende
aansluit bij de liberalisering van de gasmarkt. Deze liberalisering zal naar
alle verwachting zorgen voor schommelende en waarschijnlijk dalende aardgasprijzen.
Toch lijkt de Mijnbouwwet in artikel 59 lid 7 nog steeds uit te gaan van min
of meer stabiele aardgasprijzen. De leden van de fractie van de Partij van
de Arbeid willen graag weten wat precies bedoeld wordt met «de waarde
in het normale handelsverkeer» (artikel 59, lid 7). Kan de regering
hierop ingaan? Deze leden krijgen namelijk de indruk dat de afdrachten gebaseerd
zullen zijn op een virtuele prijs die is vastgesteld op grond van de Wet Aardgasprijzen.
Zien deze leden dit juist? Hoe staat de regering tegenover de gedachte om
meer flexibiliteit in te bouwen en de hoogte van de cijns afhankelijk te laten
zijn van de werkelijke gasprijs in relatie tot de werkelijk behaalde opbrengsten,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie.Zien de leden van de PvdA-fractie het in dit kader juist dat, gezien de
bovengenoemde manier van belastingheffing, het door producenten aangeboden
gas tegen een zo hoog mogelijke prijs zal moeten worden verkocht? Zo ja, hoe
verhoudt dit zich dan tot bovengenoemde dalende prijzen door de liberalisatie
van de gasmarkt? Zal dit kunnen leiden tot grote hoeveelheden onverkoopbaar
gas, met name afkomstig van de kleine en marginale velden? Met andere woorden:
wat zal de invloed van de liberalisatie zijn op het huidige beleid van de
regering het jaarlijks produktievolume van aardgas te stabiliseren rondom
het niveau van 80m3 miljard? Wat zal tegen deze achtergronden de
rol van het Slochterenveld zijn? Komen de huidige lange termijncontracten
tussen de Gasunie en de producenten niet onder druk te staan?Naar aanleiding van het bovenstaande willen de leden van de PvdA-fractie
graag een uitgebreide visie van de regering krijgen op de samenhang tussen
deze Mijnbouwwet en de nieuwe Aardgaswet c.q. liberalisering van de gasmarkt.Ook vernemen zij graag de visie van de regering op de mogelijke gevolgen
voor de rijksbegroting na 2002 gedurende de huidige periode van het Plan van
Gasafzet in het verlengde van de schematische weergaven op bladzijde 37 van
de memorie van toelichting.Een onderwerp dat nauw verband houdt met een flexibel mijnbouwklimaat
is de samenhang tussen de mijnbouwwetgeving en de (toekomstige) gasmarkt,
zo merken de leden van de VVD-fractie op. Het is de verwachting dat de gasprijzen,
die momenteel reeds een dieptepunt hebben bereikt, door een geliberaliseerde
gasmarkt nog verder zullen dalen, dan wel het huidige prijspeil zullen handhaven.
Een dergelijke ontwikkeling brengt problemen met zich mee voor een optimale
benutting van de Nederlandse bodemschatten. Door een lage gasprijs zullen
de marges voor de gasproducenten klein zijn. Hierdoor wordt de ruimte voor
kostbare investeringen verder beperkt. Hoe verhoudt een dergelijke ontwikkeling
van lage gasprijzen zich tot het beleid gericht op de ontwikkeling van kleine
velden? Hoe past de regeling van financiële voorwaarden bij wet zich
met de ontwikkeling van lage gasprijzen en een geliberaliseerde gasmarkt?
De leden van de VVD-fractie vragen de regering bij de beantwoording ook het
advies van de Algemene Energieraad op de nieuwe Gaswet te betrekken.Een aspect dat eveneens in de toelichting niet aan de orde komt, naar
de mening van de leden van de CDA-fractie, is de samenhang tussen dit wetsvoorstel
en de (toekomstige) Gaswet. Het is de verwachting dat door de liberalisering
van de gasmarkt de prijzen voor aardgas zullen dalen dan wel in de buurt van
het toch al zeer lage niveau van de huidige gasprijzen zullen blijven. Mijnbouwaktiviteiten
vereisen zeer omvangrijke en risicovolle investeringen. Deze investeringen
moeten worden betaald uit de door de vergunninghouder ontvangen winsten. Deze
winsten zullen door de lage gasprijzen in toenemende mate onder druk komen
te staan. Hoe denkt de regering in dit probleem te kunnen voorzien? Wat is
de rol van de Gasunie in deze? Wat vindt de regering van de suggestie van
de Algemene Energieraad in dit probleem te voorzien door een flexibel systeem
van mijnbouwheffingen? Hoe staat de regering tegenover de suggestie de financiële
heffingen in daartoe geëigende gevallen (o.a. marginale velden) direct
te relateren aan een specifiek gasvoorkomen (ring-fencing) in plaats van aan
een verleend vergunningsgebied (blok)?Er is wel gesuggereerd de Mijnbouwwet en de nieuwe Gaswet in samenhang
met elkaar te behandelen, met het oog op de liberalisering van de energiemarkt.
Kan de regering reageren op deze suggestie, zo vragen de leden van de D66-fractie?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen wat de relatie is
tussen de voorliggende Mijnbouwwet en de voortgaande Europese liberalisering
van de energiemarkt. In hoeverre verplicht ook die liberalisering tot wijziging
van bestaande regelgeving? Leidt een vrijere markt op het gebied van het aanbod
van energiedragers ook tot meer beweging op het terrein van de exploratie
en exploitatie van energiedragers?Een goede afstemming van de voorliggende Mijnbouwwet met de regelgeving
in de door ons omringende Europese landen is overigens ook een vereiste. Ongelijkheid
voor burgers en bedrijven in verschillende landen van Europa moet worden voorkomen.
In dit verband vragen deze leden hoe de juridische positie van Nederlandse
burgers zich verhoudt ten opzichte van inwoners van Duitsland,
Belgie en Frankrijk? Is deze rechtspositie beter of slechter dan in omringende
landen?3. Visie op energievoorziening op langere termijnDe leden van de fractie van de PvdA wensen het Nederlands aardgasbeleid
niet simpel meer te toetsen op alleen economische doelstellingen, maar achten
een toets op natuur- en milieubelangen en energievoorziening van belang.Het aardgasbeleid moet naar de mening van de leden van de PvdA-fractie
de duurzame ontwikkeling ondersteunen. Hierbij moet niet alleen gekeken worden
naar de energievoorziening op korte termijn, maar moet ook gestreefd worden
naar een energievisie op lange termijn. Er dient zorgvuldig met de bodemschatten
te worden omgegaan. Deze leden missen dan ook een duidelijke visie op de energievoorziening
op lange termijn, en de wijze waarop de Mijnbouwwet hieraan een bijdrage zou
kunnen leveren. Het gaat hierbij o.a. om de vraag hoe de mijnbouwwetgeving
een bijdrage zou kunnen leveren aan de omschakeling naar hernieuwbare energiebronnen.De leden van de CDA-fractie willen de regering allereerst vragen uitvoerig
in te gaan op nut en noodzaak van de winning van delfstoffen. Het is in dat
verband van belang te weten over welke hoeveelheden winbare delfstoffen Nederland
beschikt en wat het belang daarvan is voor de Nederlandse samenleving. Dit
geldt zowel ten aanzien van de energievoorziening en de winning van delfstoffen
voor gebruik in Nederland als ook voor de export. Welke strategische voorraden
moet Nederland in reserve houden? Gaarne een overzicht van de futures in de
Noordzee, op het land en in de Waddenzee.4. Toezending adviezen, betrokkenheid bij voorbereidingDe leden van de PvdA-fractie willen ook graag weten of de Mijnraad over
het onderhavige wetsvoorstel heeft geadviseerd. Deze leden zouden eveneens
willen weten of er geadviseerd is door de Algemene Energieraad, de Wadden
Advies Raad, de Raad voor het Landelijk Gebied en de VROM-raad. Als dit het
geval is verzoeken deze leden om toezending van deze adviezen aan de Tweede
Kamer.5. Aansluiting en controle door parlementDe leden van de PvdA-fractie vinden het belangrijk dat ten aanzien van
de winning en het beheer van onze nationale bodemschatten een zekere mate
van democratische controle plaatsvindt, en dat er zoveel mogelijk openbaarheid
wordt betracht. Kan de regering specifiek ingaan op de mogelijkheden voor
het parlement tot democratische aansturing en controle met betrekking tot
delfstoffenbeheer en -winning? Kan de regering dit ook schetsen in relatie
tot de bestaande wetgeving? Kan de regering ingaan op openbaarheid en verantwoording
met betrekking tot verlening van specifieke opsporings- en winningsvergunningen?Welke mechanismes heeft de regering om de Tweede Kamer regelmatig op de
hoogte te houden van aardolie- en aardgasreserves, en in welke mate is de
regering bereid deze berichtgeving in praktijk te brengen? In dit kader willen
de leden van de PvdA-fractie ook weten wanneer de Energiebrief, die bij de
Derde Energienota was aangekondigd, zal verschijnen. Kan de regering hierop
ingaan?6. Stabiel mijnbouwklimaat, rechtszekerheidEen onderwerp dat in het wetsvoorstel nauwelijks aan de orde komt is de
rechtszekerheid van vergunninghouders, zo merken de leden van de CDA-fractie
op. Het is een bekend feit dat rechtszekerheid, vanwege de omvangrijke investeringen
die vergunninghouders in het kader van de opsporing en winning van delfstoffen
(respectievelijk aardwarmte) moeten doen, voor vergunninghouders van emminent
belang is.Hetzelfde geldt ook voor de houder van een opslagvergunning. In de bestaande
mijnwetgeving loopt de rechtszekerheid als een rode draad door de wetgeving
heen. Ook tijdens de hoorzitting over de mijnbouwwet is de term stabiel mijnbouwklimaat
meermaals gevallen.Welk gewicht komt in het wetsvoorstel voor een nieuwe Mijnbouwwet toe
aan de rechtszekerheid? In dit verband wijzen de leden van de CDA-fractie
ook op de overgang van een systeem waarbij voorwaarden in verband met de veiligheid,
planmatig beheer van delfstoffen en financiële afdrachten etc. in vergunningen
worden geregeld. In het wetsvoorstel worden deze zaken geregeld in de vorm
van algemeen verbindende voorschriften. Welke gevolgen heeft deze wijziging
voor de rechtsbescherming in het bijzonder de rechtszekerheid (stabiliteit
van voorwaarden) van vergunninghouders, mede in het licht van de koolwaterstoffenrichtlijn
(94/22)?Kan de regering, zo vragen de leden van de CDA-fractie, haar visie op
het belang van de rechtszekerheid voor vergunninghouders geven? Kan de regering
tevens aangeven op welke wijze aan dit onderwerp in het wetsvoorstel aandacht
is geschonken? In hoeverre kunnen op basis van dit wetsvoorstel bestaande
concessies worden opengebroken? En in hoeverre kunnen nieuwe en of zwaardere
voorwaarden aan houders van bestaande vergunningen worden opgelegd?Er zijn een aantal kanttekeningen te plaatsen naar de mening van de leden
van de D66-fractie met betrekking tot de gevolgen van onderhavig wetsvoorstel
voor de internationale concurrentiepositie van de Nederlandse olie- en gassector.De huidige wet gaat uit van de onschendbaarheid van de overeenkomsten,
hetgeen betekent dat een wijziging slechts tot stand kan komen na wederzijds
goedvinden van alle betrokken partijen. Indien het huidige ontwerp in deze
vorm wordt aangenomen schept de overheid de mogelijkheid eenzijdig de voorwaarden
van de overeenkomsten te wijzigen. Er is betoogd dat deze wijziging de aantrekkelijkheid
van het Nederlandse mijnbouwklimaat zal ondermijnen. Wat is de reactie van
de regering op deze kritiek?7. Integrale mijnbouwwetgeving, samenhang met andere wetgevingMet het wetsvoorstel wordt de gedachte van een integrale mijnwetgeving
verlaten. Deelaspecten, zoals milieu en veiligheid, zullen door middel van
afzonderlijke wetgeving worden geregeld. Om welke redenen is deze keuze gemaakt?
Leidt een dergelijke aanpak niet tot een meer complexe besluitvorming? Hierbij
denken de leden van de VVD-fractie in het bijzonder aan de relatie tussen
het mijnbouwbelang en het milieu.Kan de regering in dit verband nader ingaan op de samenhang tussen (verleende)
concessies/winningsvergunningen en op grond van de milieuwetgeving vereiste
toestemmingen zoals vergunningen en goedkeuringsbesluiten? De leden van de
fractie van de VVD vragen de regering bij haar antwoord de uitspraak
van de Rechtbank Leeuwarden van 17 juli 1998 (o.a. gepubliceerd in AB 1998
afl. 45, nr. 405) te betrekken. Hoe is dit onderwerp in het wetsvoorstel geregeld?De Europese regelgeving speelt een steeds grotere rol bij de uitoefening
van mijnbouwactiviteiten. De spanning tussen het mijnbouwbelang en andere
belangen, zoals milieu, neemt hierdoor toe. Een duidelijk voorbeeld is de
MER-richtlijn, die ook zal gaan gelden voor mijnbouwactiviteiten op het continentaal
plat. Deze richtlijn moet nog in de mijnwetgeving worden geïmplementeerd,
zo merken de leden van de VVD-fractie op. Kan de regering aangeven op welke
termijn en op welke wijze deze richtlijn in de mijnwetgeving zal worden geïmplementeerd?
Is de regering bereid de Kamer tijdig te informeren, mede met het oog op eventuele
directe werking?De Mijnbouwwet heeft, qua te regelen onderwerpen, met name een relatie
met de Ontgrondingenwet. Kan nader op die relatie worden ingegaan, zo vragen
de leden van de RPF- en GPV-fracties? Waarom is er van afgezien tot integratie
van beide wetten te komen? Er zijn slechts weinig onderscheidende criteria.
Een daarvan is de wijze van winning van delfstoffen. Is een dergelijk criterium
voldoende onderscheidend?De leden van de SGP-fractie constateren dat in voorliggend wetsvoorstel
er voor is gekozen alleen mijnbouwspecifieke zaken te regelen en andere (algemene)
zaken zo veel mogelijk aan bestaande generieke wetgeving over te laten.Zij vragen in hoeverre hiermee afbreuk wordt gedaan aan de mogelijkheid
tot een zo integraal mogelijke afweging te komen van alle bij de delfstoffenwinning
betrokken belangen, in het bijzonder het milieubelang. Ook vragen de leden,
of – en zo ja, hoe – op deze wijze een goede afstemming van procedures
kan worden bereikt. Zij wijzen in dit verband op de in de Ontgrondingenwet
gekozen – meer integrale – benadering.8. AardwarmteEen nieuw onderdeel in de mijnwetgeving betreft de invoering van een vergunning
voor de winning van aardwarmte. De leden van de VVD-fractie kunnen zich verenigen
met een wettelijke regeling van dit onderwerp. Zij willen graag inzicht krijgen
in de (toekomstige) economische betekenis van de winning van aardwarmte. Het
is deze leden niet geheel duidelijk welk beleid de regering ten aanzien van
aardwarmte voorstaat. Tevens krijgen deze leden gaarne een samenvatting krijgen
van het in het wetsvoorstel voorgestane wettelijke regime. Kan de regering
nader ingaan op de betekenis van artikel 6, lid 3 Mijnbouwwet. Welke gevallen
lenen zich voor regeling bij algemene maatregel van bestuur? Leent de in het
wetsvoorstel in hoofdstuk 2 opgenomen regeling zich in alle gevallen voor
overeenkomstige toepassing? Zo nee, in welke gevallen niet?9. Opslag, algemeenEen nieuw onderwerp dat in het wetsvoorstel een plaats zal krijgen is
het opslaan van stoffen in de diepe ondergrond. Momenteel zijn reeds verschillende
projecten voor ondergrondse gasopslag gerealiseerd. Kan de regering inzicht
geven in de regelingen die met betrekking tot deze projecten zijn getroffen,
zo vragen de leden van de CDA-fractie? Bij welke stoffen kan sprake zijn van
ondergrondse opslag? Welke stoffen komen niet in aanmerling voor ondergrondse
opslag? Welke risico's zijn verbonden aan het ondergronds opslaan
van stoffen? Welke compensatiemaatregelen heeft de regering voor ogen?In de gasrichtlijn (98/30) worden ook regels gesteld ten aanzien van ondergrondse
opslag. Kan de regering ingaan op de samenhang van de in de gasrichtlijn opgenomen
regeling en het wettelijke regime zoals neergelegd in dit wetsvoorstel?Op het punt van het opslaan van stoffen heeft het wetsvoorstel het karakter
van een raamwetgeving. De leden van de CDA-fractie willen graag inzicht krijgen
in de voorwaarden die aan een opslagvergunning worden verbonden. Kan de regering
tevens ingaan op de voorschriften voor ondergrondse opslag zoals deze zullen
worden neergelegd in het voorgenomen mijnbouwbesluit? Hetzelfde geldt ten
aanzien van de financiële voorschriften. Artikel 88 van het wetsvoorstel
geeft slechts een wettelijke grondslag voor een nadere regeling.De leden van de CDA-fractie willen gaarne een toelichting krijgen op de
uitgangspunten die bij het vaststellen van het financiële regime zullen
worden gehanteerd. Tevens krijgen deze leden graag meer informatie over de
diverse soorten heffingen, alsmede de heffingsgrondslag en de omvang van de
op te leggen heffingen. Ook de regeling voor staatsdeelname in projecten voor
ondergrondse opslag behoeft een nadere motivering. Waarom is staatsdeelneming
wenselijk? Welke rol speelt EBN bij dergelijke projecten? In hoeverre draagt
EBN bij in de kosten?In de memorie van toelichting wordt gesteld dat, anders dan in de ontwerp
opslag-amvb, het Mijnbouwbesluit de opslag van gas in een delfstofvoorkomen
(met name in «lege» gasvelden) niet van de vergunningplicht zal
uitzonderen. De leden van de SGP-fractie willen gaarne vernemen wat hiervoor
de reden is.10. Technische commissie bodembewegingDe leden van de fractie van de PvdA hebben de indruk dat de Technische
commissie primair een adviestaak heeft ten behoeve van de regering en niet
ten behoeve van de gedupeerde burgers.Een betere toelichting op de rol van de Technische commissie bodembeweging
bij de bodembewegingproblematiek is wenselijk. Houdt deze commissie zich ook
bezig met bovengenoemd oorzakelijk verband, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.
Spreekt deze commissie een oordeel hierover uit, en welke juridische status
heeft dit? Is genoemde commissie betrokken bij het opstellen van een goede
regeling met betrekking tot het schadeverhaal bij aardschokken? Zo nee, waarom
niet?De leden van de PvdA-fractie achten het van belang dat de leden van de
Technische commissie het vertrouwen van alle belanghebbenden genieten. Tevens
is een gegarandeerde onafhankelijkheid van de produktiemaatschappijen noodzakelijk.
Hoe wordt daarin voorzien? Wil de regering in overweging nemen een persoon
uit de kring van het zg. Onafhankelijk Geologenplatform zitting te doen laten
nemen in deze Technische commissie?Deze leden menen dat er nu sprake is van een eenzijdige samenstelling.
Ligt het niet ook voor de hand om representanten van provinciale en gemeentelijke
overheden alsmede uit de kring van de Vereniging van Gedupeerde Eigenaren
en deskundigen uit de wereld van natuur- en milieuorganisaties zitting te
laten nemen in deze commissie?De leden van de PvdA-fractie achten een jaarlijkse rapportage van de werkzaamheden
van deze Commissie gewenst en achten bespreking daarvan in de
Tweede Kamer noodzakelijk. Wil de regering hier uitvoering aan geven?Kunnen burgers naar eigen keuze, tijdstip en onderwerp de ondersteuning
van de Technische commissie inschakelen? Is inschakeling van de commissie
gratis? Financiert de overheid deze commissie? Gelet op deze onduidelijkheden
menen deze leden dat het goed zou zijn dat een soort huishoudelijk reglement
wordt ontworpen.Een ieder kan bij de Technische commissie bodembeweging inlichtingen vragen
over het mogelijke verband tussen bodembeweging en het winnen of opslaan van
delfstoffen. Vereist is daarbij dat «de bodembeweging redelijkerwijs
het gevolg kan zijn van het winnen of het opslaan» (tweede lid, onder
c). In hoeverre zal deze eis in de praktijk een drempel vormen voor toegang
tot de commissie, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Verder willen deze
leden weten wat de rol en de taak van de commissie is met betrekking tot het
zorgen voor een regeling voor schadeverhaal bij aardschokken. Kan de regering
hierop ingaan?Bij de Technische commissie bodembeweging kunnen inlichtingen worden gevraagd
over het mogelijk verband tussen bodembeweging en het winnen van delfstoffen
of het opslaan van stoffen, door een ieder bij wie schade als gevolg van bodembeweging
opgetreden is of te verwachten is. Hierbij geldt wel de eis dat «de
bodembeweging redelijkerwijs het gevolg kan zijn van het winnen of het opslaan».
De leden van de fractie van D66 vragen of deze eis niet een te grote drempel
zal vormen bij het benaderen van deze commissie?Deze leden willen ook een nadere toelichting op de beleidsruimte die deze
commissie heeft bij het onderzoeken van een mogelijk verband tussen bodembeweging
enerzijds en het winnen van delfstoffen of aardwarmte of het opslaan van stoffen
anderzijds. Daarnaast vragen deze leden in hoeverre budgettaire overwegingen
de beleidsruimte (ongewenst) kunnen beïnvloeden?De leden van de SGP-fractie vragen in hoeverre de eis dat «de bodembeweging
redelijkerwijs het gevolg kan zijn van het winnen of het opslaan» (artikel
98, tweede lid, onder c) in de praktijk een drempel zal vormen om bij de Technische
commissie bodembeweging inlichtingen te vragen over het mogelijke verband
tussen bodembeweging en mijnbouwactiviteiten? Wat is de taak van de commissie
met betrekking tot het treffen van een regeling voor schadeverhaal?11. MijnraadDe leden van de PvdA-fractie zetten vraagtekens bij de samenstelling van
de Mijnraad, zoals genoemd in artikel 91. Is de regering bereid een andere
samenstelling te overwegen waarbij spreiding van disciplines en deskundigheid
alsmede het geluid vanuit de kring van provinciale c.q. gemeentelijke overheden
en de Vereniging van Gedupeerde Eigenaren beter tot zijn recht komen. Wil
de regering overwegen dit als belangrijkste criterium voor benoeming in de
wettekst op te nemen? Op welke wijze is de onafhankelijkheid van de leden
van de Mijnraad gewaarborgd? Hoe verhoudt de regeling met betrekking tot de
Mijnraad zich tot de Kaderwet Adviescolleges?De leden van de PvdA-fractie achten het van belang dat ook de Tweede Kamer
adviezen moeten kunnen vragen aan de Mijnraad. Hoe staat de regering hier
tegenover? Zij pleiten voor zoveel mogelijk transparantie als het gaat om
de beraadslagingen van de Mijnraad. In welke mate is deze gewaarborgd
en hoe zou deze nog verbeterd kunnen worden, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De Mijnraad is ook in het wetsvoorstel gehandhaafd. De leden van de VVD-fractie
kunnen zich in dit voorstel vinden. Wel achten de leden van deze fractie het
wenselijk dat de rol van de Mijnraad als onafhankelijk kritisch adviesorgaan
wordt versterkt.Het wetsvoorstel bevat op tal van punten een aanzienlijke aanscherping
van op de vergunninghouder rustende verplichtingen. Het is daarom wenselijk
de Mijnraad als waarborg voor de vergunninghouders te vergroten. Tevens zal
de rol van de Mijnraad moeten worden afgestemd op nieuwe onderwerpen, zoals
bodembeweging, nazorg, opslag en aardwarmte. De leden van de VVD-fractie verzoeken
de regering daarom de adviesbevoegdheid van de Mijnraad uit te breiden. Tevens
achten zij het wenselijk dat de Kaderwet Adviescolleges op de Mijnraad onverkort
van toepassing zal zijn. Graag vernemen zij de mening van de regering ten
aanzien van deze voorstellen.De Mijnraad blijft ook in het wetsvoorstel gehandhaafd. De leden van de
CDA-fractie zien de wenselijkheid in van een college van kundige en onafhankelijke
adviseurs. In dit verband lijkt het wenselijk dat de Mijnraad zich ook daadwerkelijk
als een onafhankelijk college kan opstellen. Dit roept de vraag op waarom
de Kaderwet adviescolleges niet op de Mijnraad van (overeenkomstige) toepassing
is verklaard. Gaarne een reactie van de regering op deze punten. Kan de regering
tevens aangeven wat in de toelichting wordt bedoeld met de opmerking dat de
Mijnraad een waarborg voor vergunninghouders vormt?Het komt de leden van de CDA-fractie wenselijk voor dat de Tweede Kamer
de Mijnraad rechtstreeks advies kan vragen ter ondersteuning van haar controlerende
functie van de regering op het gebied van het mijnbouwbeleid. Tevens willen
deze leden betrokken zijn bij de benoeming van de leden van de Mijnraad. Is
de regering bereid het wetsvoorstel overeenkomstig deze punten aan te passen?12. Eigendom van delfstoffenDe leden van de PvdA-fractie hebben er kennis van genomen dat volgens
het wetsvoorstel ook op het land de delfstoffeneigendom aan de staat zal toebehoren.
Zij juichen dit van harte toe, aangezien zij vinden dat deze delfstoffen toebehoren
aan de gemeenschap. Het staatseigendom sluit beter aan bij de huidige praktijk,
waarin de staat zich al als quasi-eigenaar gedraagt, en waarin de financiële
baten van het aardgas onder brede lagen van de bevolking verdeeld worden.
Bovendien brengt het staatseigendom beter tot uitdrukking de zorg en verantwoordelijkheid
van de staat voor een doelmatig en verantwoordelijk gebruik van onze schaarse
grondstoffen.Toch wensen de leden van de PvdA-fractie twee kanttekeningen te maken.
Kan de regering nader inzicht geven in de relatie tussen de bovengrondeigenaar
en de eigenaar van de delfstoffen in de ondergrond van de bovengrondeigenaar?
Hoe is de verhouding met artikel 14 van de Grondwet betreffende onteigening?
Wordt de positie van de bovengrondeigenaar niet aangetast in relatie tot het
vraagstuk van de bodemdaling, met andere woorden zal hij hierdoor niet meer
moeite hebben om zijn recht op schadevergoeding te krijgen? Zo ja, kan de
regering dan overwegen om compenserende maatregelen te nemen die de positie
van de grondeigenaar inzake bodemdaling weer versterken?In artikel drie wordt voorgesteld de eigendom van delfstoffen te doen
overgaan naar de staat. Dit heeft het karakter van onteigening. De leden van
de VVD-fractie hebben grote moeite met dit artikel. Immers, van onteigening
kan slechts sprake zijn in geval van klemmende redenen van algemeen belang.
De leden van de VVD-fractie zien niet welke noodzaak er bestaat om tot onteigening
van delfstoffen over te gaan. Welke aanvullende mogelijkheden biedt de voorgenomen
regeling, opgenomen in artikel 3, eerste lid, die binnen het bestaande wettelijke
kader niet kunnen worden gerealiseerd?Deze leden verzoeken de regering de noodzaak tot onteigening te onderbouwen.
Tevens wijzen zij op artikel 14 van de Grondwet. In het (eerder genoemde)
artikel «wetsvoorstel mijnbouwwet» (Ars Aequi nr. 47 (1998)
7/8, blz. 689) wordt door de auteurs Geerdink en Straesser uitdrukkelijk gesteld
dat in de memorie van toelichting aan de uit dit artikel voortvloeiende eisen
van algemeen belang en schadevergoeding geheel wordt voorbijgegaan. Deze leden
verzoeken de regering op dit punt in te gaan.In het wetsvoorstel wordt voorgesteld de eigendom van de delfstoffen te
doen toekomen aan de staat. Hierbij wordt verwezen naar de «natuurlijke
eigendom van de staat van de delfstoffen». Dit roept bij de leden van
de CDA-fractie de nodige vragen op. Op het vasteland geldt thans immers dat
de bodemeigenaar tevens eigenaar is van de aardlagen (inclusief delfstoffen)
gelegen onder de bodem. In het nieuwe wetsvoorstel is dus de facto sprake
van onteigening. Door de auteurs Geerdink en Straesser is, in het artikel
«wetsvoorstel mijnbouwwet» (Ars Aequi 47 (1998) nr. 7/8, blz.
689) gewezen op artikel 14 van de Grondwet.Dit artikel bepaalt dat onteigening slechts mogelijk is indien het algemeen
belang onteigening vordert. Wat wordt in dit verband verstaan onder «algemeen
belang», zo vragen de leden van de CDA-fractie? Tevens moet een schadevergoeding
worden betaald. Op dit aspect wordt in de toelichting op het wetsvoorstel
niet ingegaan. Gaarne alsnog een reactie van de regering op dit punt.VERGUNNINGENSTELSEL 13. Milieu als weigerings- en intrekkingsgrondDe leden van de PvdA-fractie stellen dat, in de gevallen dat een gebied
niet wordt gesloten op grond van artikel 7, er onvoldoende waarborgen zijn
dat in de besluitvorming het milieubelang alsnog wordt meegenomen. Het milieubelang
is geen weigeringsgrond (artikel 10) voor de opsporings- of winningsvergunning.
Het milieuaspect wordt dan geregeld door het al dan niet verlenen van een
mijnbouwmilieuvergunning. Als uit een milieu-effectrapportage blijkt dat de
mijnbouwmilieuvergunning moet worden geweigerd, ontstaat er een probleem,
omdat de opsporings- en winningsvergunning al is verleend en gebruikmaking
ervan verplicht is (artikel 13 en 18, lid 3); evenmin is voorzien in intrekking
van de opsporings- of winningsvergunning (artikel 22) op grond van het milieubelang.
De leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat de milieutoets in een eerder
stadium plaats moet vinden. Voorts zijn zij van mening dat ook het milieubelang
opgenomen moet worden als weigeringsgrond in artikel 10, en als intrekkingsgrond
in artikel 22. Hoe staat de regering hier tegenover?Daar bescherming van natuurgebieden voor de leden van de fractie van D66
van groot belang is vragen zij op wat voor manier het milieubelang,
bijvoorbeeld in de zin van artikel 6 van de Habitat-richtlijn, betrokken wordt
bij de beoordeling tot het wel of niet verlenen van een opsporingsvergunning.In de visie van de leden van de GroenLinks-fractie is artikel 10 van het
wetsvoorstel onvolledig. Waarom kiest de regering ervoor om niet ook het milieubelang
als mogelijke weigeringsgrond voor een vergunning in dat artikel op te nemen?De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben vernomen dat het
milieubelang geen weigeringsgrond is voor de opsporings- en winningsvergunning,
gelet op de introductie van de mijnbouwmilieuvergunning. Kan een en ander
tot spanningen aanleiding geven in situaties waarin geen mijnbouwmilieuvergunning
wordt afgegeven terwijl eerder wel een opsporings- en winningsvergunning is
afgegeven? Deze leden achten dit een ingewikkelde constructie waaraan wel
degelijk haken en ogen zitten. Waarom zijn de criteria met betrekking tot
het milieubelang niet gecombineerd met de opsporings- en winningsvergunning?
Hoe kan de spanning die ontstaat tussen de opsporings- en winningsvergunning
en de milieuvergunning worden weggenomen?De leden van de SGP-fractie constateren dat het milieubelang geen weigeringsgrond
voor de opsporings- en winningsvergunning is (artikel 10). Zij vragen op welke
wijze en in hoeverre in voorliggend wetsvoorstel het milieubelang in de besluitvormingsfase
voldoende wordt gewaarborgd.Deze leden voorzien een probleem indien uit een milieu-effectrapportage
blijkt dat de (mijnbouw)milieuvergunning moet worden geweigerd, en de opsporings-
of winningsvergunning al is verleend en op grond van artikel 13 en artikel
18, derde lid, gebruikmaking verplicht is gesteld. Is deze constatering terecht?
Wat is de reden waarom in artikel 22 de mogelijkheid ontbreekt om op grond
van het milieubelang de opsporings- of winningsvergunning in te trekken?14. Natuur en milieuvoorschriften in opsporings- en winningsvergunningenDe leden van de fractie van de PvdA bepleiten opname van natuur- en milieuvoorwaarden
in het vergunningsbeleid zelf. Dat dient de eenvoud en verkort lange procedures
en bevordert de rechtszekerheid van alle betrokkenen. Zij vernemen graag een
reactie van de regering.15. Inspraak en advies bij vergunningenDe leden van de PvdA-fractie vinden het belangrijk dat bij het verlenen
van opsporings- en winningsvergunningen zoveel mogelijk partijen betrokken
worden. Op deze manier kunnen conflicten en misverstanden in een later stadium
voorkomen worden. Dit geldt met name voor problemen in verband met de latere
vaststelling van bestemmings- en streekplannen, en de afwikkeling van schade
door delfstoffenwinning. Daarom pleiten deze leden voor meer inspraak- en
adviesmogelijkheden voor provincies, gemeentes en betrokken burgers. De leden
van de PvdA-fractie kunnen zich met name voorstellen dat inspraak en advies
van genoemde betrokkenen een minder vrijblijvende status krijgt dan nu, en
dat er in de nieuwe wet garanties worden ingebouwd om deze adviezen serieus
te betrekken bij het al dan niet verlenen van vergunningen, en het stellen
van de voorwaarden. Hoe staat de regering hier tegenover?Naast de Mijnraad wordt in de praktijk ook advies ingewonnen van gedeputeerde
staten. Waarom wordt niet het advies van provinciale staten ingewonnen
met het oog op de maatschappelijke consequenties? Teneinde de procedure voor
verlening van vergunningen te stroomlijnen lijkt het wenselijk, naar de mening
van de leden van de CDA-fractie, de positie van gedeputeerde staten bij de
verlening van vergunningen te versterken. De regering wordt om deze reden
verzocht een wettelijke adviesplicht voor gedeputeerde staten bij de vergunningverlening
in het wetsvoorstel op te nemen. Hoe staat de Minister hier tegenover?16. Veilen van vergunningenHet wetsvoorstel bevat de mogelijkheid van het instellen van een veilingsysteem
voor de afgifte van opsporings- en winningsvergunningen. Het wordt door de
regering op dit moment niet opportuun geacht dit nader uit te werken. De leden
van de PvdA-fractie vragen of dat verstandig is, de liberalisatie staat voor
de deur en er zijn voldoende maatschappijen actief in Nederland zoals Shell
en Esso die zeer sterke posities innemen. Is de regering, gelet op het voorgaande,
bereid reeds enige uitgangspunten te formuleren voor de ontwikkeling van een
veilingsysteem?17. Onrendabele winning, ontginningsplichtDe leden van de PvdA-fractie pleiten voor een doelmatig gebruik van energie,
en ook voor een zo volledig mogelijke winning van aardgasvelden. Daarom vinden
deze leden dat er in de Mijnbouwwet sanctiemogelijkheden moeten worden opgenomen
voor mijnbouw. In de toelichting van artikel 22 geeft de regering te kennen
dat vergunninghouders nooit gedwongen kunnen worden tot een onrendabele ontginning
van delfstoffen. Kan de regering nader aanduiden wat precies bedoeld wordt
met «onrendabele winning»? De leden van de PvdA-fractie vragen
waarom dit uitgangspunt niet uitdrukkelijk in de wet in plaats van de toelichting
is verankerd. Kan de regering hierop ingaan? Hoe verhoudt de ontginningsplicht
zich tot het «recht op een redelijke beloning voor de vergunninghouder»
als belichaamd in het thans bestaande artikel 18 Mijnwet Continentaal Plat
(MCP) (zie TK 1995/96, 24 671, nr. 3, blz. 2)?De houder van een winningsvergunning kan op grond van artikel 20 MCP afstand
doen van zijn vergunning. In dat geval vervalt de op de vergunninghouder rustende
werkverplichting. Met dit artikel beschikt de vergunninghouder over een waarborg
tegen onrendabele winning. Het huidige systeem is dus gebaseerd op het creëren
van een aantrekkelijk mijnbouwklimaat. Door aantrekkelijke voorwaarden moeten
mijnbouwondernemingen ertoe worden gebracht de aan Nederland toekomende delfstoffen
te ontginnen. Dit systeem wordt door de leden van de VVD-fractie als redelijk
ervaren, gelet op de omvangrijke en risicovolle investeringen die zijn vereist
voor mijnbouwactiviteiten op zee. Dit systeem wordt met het voorgestelde artikel
22 verlaten. Met dit artikel wordt een ontginningsplicht ingevoerd. De vergunninghouder
moet zijn winningsplan uitvoeren zolang de vergunning niet is ingetrokken.
Bij een weigering van de regering de vergunning in te trekken, zal de vergunninghouder,
al dan niet met toepassing van bestuursdwang, worden gedwongen de ontginning
voort te zetten. Dit is een wezenlijke verandering van het huidige systeem.
De leden van de VVD-fractie vernemen gaarne waarom het oude systeem wordt
verlaten en wordt vervangen door een ontginningsplicht.In de memorie van toelichting wordt gesteld dat de vergunninghouder, niettegenstaande
artikel 22, lid 3, nimmer tot een onrendabele winning zal worden gedwongen.
Waarom is dit uitgangspunt niet expliciet en ondubbelzinnig in de wet opgenomen?
Wat verstaat de regering onder een «onrendabele winning»? Is er
sprake van een «onrendabele winning», wanneer in
een vergunningsgebied een tweetal kleine onrendabele gasvelden en een groot
gasveld zijn gelegen? Is bij de toepassing van het criterium «onrendabele
winning» het gehele vergunningsgebied (i.c. de drie velden bij elkaar
genomen) of elk gasveld afzonderlijk het uitgangspunt? De leden van de VVD-fractie
verzoeken de regering op dit punt een ondubbelzinnig antwoord te formuleren.18. Winning van olie in SchoonebeekWat is de stand van zaken, zo vragen de leden van de PvdA-fractie, van
het onderzoek door de NAM en een team van deskundigen van Shell naar de toepassing
van nieuwe technieken om verdere ontwikkeling van het Schoonebeker olieveld
mogelijk te maken?(Tweede Kamer, vergaderjaar 1996–1997, nr. 230)19. Vergunning voor verkenningsonderzoekDe leden van de PvdA-fractie vragen of ze het goed begrepen hebben dat
voor het verrichten van een seismologisch verkenningsonderzoek een vergunning
vereist is. Kan de regering hierop ingaan? Kan seismologisch onderzoek schade
veroorzaken?Voor het verrichten van seismologisch verkenningsonderzoek is geen vergunning
vereist. De leden van de fractie van D66 vinden dat er voor zo'n vergunning
wel degelijk iets te zeggen valt, nu de ervaring leert dat dergelijke activiteiten
wel schade kunnen veroorzaken.Voor de leden van de SGP-fractie is het niet duidelijk of ook voor het
verrichten van seismologisch onderzoek een vergunning vereist is. Indien dit
niet het geval is, vragen deze leden of, nu de ervaring leert dat het verrichten
van seismologisch onderzoek wel degelijk schade kunnen veroorzaken, het niet
in de rede ligt dergelijke activiteiten vergunningplichtig te maken?20. Vergunning voor wetenschappelijk onderzoek en het
voeren van centraal beleidIn de memorie van toelichting staat dat opsporing en winning in het kader
van wetenschappelijk onderzoek of ten behoeve van door de centrale overheid
te voeren beleid, een vergunningplicht met een beperkt karakter zal krijgen.
«Waar mogelijk en zinvol zullen deze activiteiten hetzelfde worden behandeld
als de opsporing en winning van delfstoffen». De leden van de D66-fractie
vragen de regering dit nader toe te lichten.In het wetsvoorstel wordt de mogelijkheid om ontheffingen te verlenen
voor de opsporing en winning ten behoeve van het verkrijgen van gegevens in
het kader van zuiver wetenschappelijk onderzoek of ten behoeve van door de
centrale overheid te voeren beleid vervangen door een vergunningplicht met
een beperkt karakter. De leden van de SGP-fractie vragen wat zij in dit kader
onder een «door de centrale overheid te voeren beleid» moeten
verstaan? En wat houdt het «beperkte karakter» van die vergunningplicht
in?21. Geen concessies maar vergunningen, betekenis concessie
en vergunningDe leden van de fractie van de PvdA zijn verheugd dat het achterhaalde
systeem van concessieverlening is afgeschaft. Hiervoor in de plaats het simpele
systeem van vergunningen en winning.Begrijpen de leden van de fractie van de PvdA het goed dat ingevolge dit
wetsvoorstel de houder van een opsporings- en/of winningsvergunning het exclusieve
recht heeft op te sporen c.q. te winnen? En dat een concessiehouder die niet
beschikt over een opsporings- en/of winningsvergunning ook geen recht heeft
op opsporing c.q. winning? Betekent dat in de praktijk dat het bezit van concessierechten
in feite een lege huls is? Moet een concessiehouder aan de staat betalen voor
het bezit van concessierechten?22. Eeuwigdurende concessies, schadevergoeding bij intrekkingIn artikel 12 en 13 wordt bepaald dat afgegeven vergunningen een tijdsduur
hebben die niet langer is dan de tijdsduur die nodig is om de bedoelde activiteiten
te verrichten. Kunnen de leden van de PvdA-fractie hieruit afleiden dat de
mogelijkheid van nieuwe eeuwigdurende concessies hiermee uitgesloten is? Deze
leden juichen dit namelijk toe, aangezien zij eeuwigdurende concessies niet
meer van deze tijd achten. Eeuwigdurende concessies beperken namelijk de beleidsruimte
van toekomstige regeringen, en zadelen toekomstige generaties onnodig op met
verplichtingen, vinden de leden van de PvdA-fractie.Verder vinden zij dat het handhaven van de in de jaren '60 uitgegeven
eeuwigdurende concessies geen recht doen aan de inmiddels veranderde inzichten
met betrekking tot het belang van het milieu en het eco-systeem. Begrijpen
deze leden het goed dat bestaande eeuwigdurende concessies door middel van
de nieuwe Mijnbouwwet automatisch worden omgezet in eindige concessies, gezien
het gestelde in artikel 113, lid 1? Geldt dat ook voor de eeuwigdurende concessies
die vóór 1965 zijn afgegeven op land en op zee?Op grond van artikel 7, lid 4, wordt het verlopen van de tijdvakken slechts
gestuit als sprake is van een van kracht zijnde opsporingsvergunning, én
nog geen winningsvergunning kon worden verleend. Als wel een (eeuwige) winningsvergunning
is verleend, wordt het verlopen van het tijdvak, als bedoeld in artikel 12
en 13, dus niet gestuit. Hebben de leden van de PvdA-fractie dit goed begrepen?De leden van de PvdA-fractie maken bezwaar tegen de mogelijkheid van toekennen
van schadevergoedingen uit gemeenschapsgelden bij het intrekken van eeuwigdurende
concessies. Zij menen dat het tot de verantwoordelijkheid van de maatschappijen
zelf behoort om – rekening houdend met voorwaarden uit andere wetten –
wel of geen onkosten te maken ter voorbereiding van het opsporen en winnen
van delfstoffen zonder dat beschikt wordt over de benodigde opsporings- en
winningsvergunningen. Althans, zolang de concessie geen verplichting tot opsporing
en winning van staatswege bevat. Bestaan er overigens dergelijke concessies?De leden van de PvdA-fractie vragen welke criteria van toepassing zullen
zijn bij het al dan niet toekennen van schadevergoedingen in geval van intrekking
van eeuwigdurende concessies. Heeft deze vergoeding dan slechts betrekking
op het aantonen van de delfstoffen, zoals bepaald is in lid 3 van artikel
7?ZORG VOOR EEN GOEDE UITVOERING VAN ACTIVITEITEN 23. Algemene zorgplichtDe leden van de PvdA-fractie wensen verduidelijking over het in artikel
34 genoemde begrip veiligheid. Kan de regering aangeven om wiens veiligheid
en om wat voor soort veiligheid het gaat?Artikel 34 schept een zeer omvangrijke verplichting voor de (laatste)
houder van een vergunning. Ten aanzien van dit artikel hebben de leden van
de VVD-fractie de volgende vragen. Is deze verplichting in tijd beperkt? Wat
bedoelt de regering precies met de zinsnede dat dit artikel ook voor civiele
zaken betekenis kan hebben? Is er in de jurisprudentie reeds enige duidelijkheid
geschapen omtrent de juridische betekenis van een dergelijke vangnetbepaling?De leden van de fractie van D66 willen de maatregelen, voortvloeiend uit
een algemene zorgplicht, die de (laatste) vergunninghouder moet nemen om te
voorkomen dat de veiligheid wordt geschaad nader toegelicht zien.Hebben de (extra) kosten die vergoed moeten worden, betrekking op de maatregelen
die, ten aanzien van veiligheid met betrekking tot grote infrastructurele
werken, getroffen moeten worden, of hebben die betrekking op de geleden schade?
De regering stelt dat hetzelfde geldt ten aanzien van natuurgebieden, die
wellicht door de winning in onaanvaardbare mate schade kunnen leiden. Kan
de regering aangeven hoe dit zich tot artikel 7 verhoudt?De leden van de fracties van de RPF en het GPV stellen het op prijs dat
is voorzien in een uitvoerige regelgeving inzake de waarborging van de verschillende
in het geding zijnde belangen bij de uitvoering van mijnbouwactiviteiten.
Zo is, analoog aan de betreffende bepaling in de Wet Milieubeheer, voorzien
in een algemene zorgplichtbepaling. Zij stellen overigens een nadere toelichting
op de betekenis van artikel 34 in de praktijk op prijs. In welke mate gaat
de reikwijdte van deze bepaling de aansprakelijkheid die voortvloeit uit de
andere, meer op concrete situaties toegespitste bepalingen in de wet te boven?Artikel 34 ziet op een algemene zorgplicht voor de (laatste) vergunninghouder.
Deze moet – onder meer – maatregelen nemen om te voorkomen dat
«de veiligheid wordt geschaad». Ook de leden van de SGP-fractie
vragen om wat voor soort veiligheid en wiens veiligheid het gaat?24. MijnbouwbesluitIn het wetsvoorstel wordt veelvuldig gerefereerd aan het «nieuw
mijnbouwbesluit», zo merken de leden van de PvdA-fractie op. Kan de
regering nadere informatie geven over het karakter van dat voorgenomen besluit,
wat zal erin geregeld c.q. nader uitgewerkt worden en wanneer wordt het ontwerp-besluit
naar de Tweede Kamer gezonden?Voorts wordt diverse keren verwezen naar «planmatig beheer delfstoffen».
Wat wordt hiermee bedoeld, is het de bedoeling dat hierover een beleidsnota
zal verschijnen? Wat is de functie van «het planmatig beheer van delfstoffen».
In ieder geval, zo begrijpen deze leden, zal het fungeren als toetsingskader
ten behoeve van de regering voor het al of niet goedkeuren van samen te stellen
winningsplannen van winningsmaatschappijen.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de verplichting tot het maken
van een winningsplan niet nu al in de wet opgenomen wordt? Zij stellen vast
dat in artikel 44, tweede lid wordt gesproken van «planmatig beheer
van voorkomens», van de «bescherming van het milieu» en
van de «bescherming van de veiligheid». Kan de regering nader
aangeven wat, in de context van artikel 44, de precieze betekenis is van deze
begrippen?MILIEU 25. MijnbouwmilieuvergunningDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom de term «mijnbouwmilieuvergunning»
niet gebruikt wordt. Hoort de mijnbouwmilieuvergunning niet eerder thuis in
de hoofdstukken 2 en 3? Kan de regering hierop ingaan?De leden van de PvdA-fractie vragen waarom de artikelen 7.6 e.v. van de
Wet Milieubeheer niet van toepassing zijn verklaard. Deze artikelen geven
provinciale staten de mogelijkheid de mer-plicht uit te breiden tot activiteiten
die plaatsvinden in gebieden die van bijzondere betekenis zijn of waarin het
milieu reeds ernstig is aangetast. Kan de regering dit toelichten?In de memorie van toelichting bij artikel 35 staat met betrekking tot
de M.e.r.-plicht dat «de gevoelige gebieden waar het hier om gaat worden
bepaald in (een wijziging van) het Besluit milieu-effectrapportage 1994».
De leden van de fractie van D66 vragen wanneer deze wijziging is voorzien?In lid 8 worden een groot aantal bepalingen van de Wet Milieubeheer van
overeenkomstige toepassing verklaard. De leden van de D66-fractie vragen waarom
juist die artikelen die de provinciale staten de mogelijkheid bieden de M.e.r.-plicht
uit te breiden, tot bepaalde activiteiten die plaatsvinden in gebieden die
van bijzondere betekenis zijn of waarin het milieu reeds in ernstige mate
is aangetast of verontreinigd, niet van toepassing worden verklaard? Ook verwonderen
de leden van de D66-fractie zich over het feit dat er uitzonderingen met betrekking
tot de M.e.r.-plicht zijn, waarom geldt deze plicht niet voor alle mogelijke
opsporingen/winningen?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen een nadere toelichting
op de verhouding tussen de in hoofdstuk 2 en 3 van de Mijnbouwwet genoemde
vergunningen en de mijnbouwmilieuvergunning uit hoofdstuk 4. Waarom is de
mijnbouwmilieuvergunning in een apart hoofdstuk geplaatst? Zien deze leden
het overigens goed dat steeds tenminste een tweetal vergunningen noodzakelijk
is, en zo ja, waarom ligt integratie met de overige vergunningen niet voor
de hand?Waarom is de Wet milieubeheer niet van toepassing verklaard in het achtste
lid van de artikelen 7.6 en volgend? Wat zijn de nadelen van deze uitsluiting?In Artikel 35, tweede lid, wordt gesteld dat voor het oprichten en instandhouden
van een mijnbouwwerk een zogenoemde mijnbouwmilieuvergunning nodig is. Voor
de mijnbouwmilieuvergunning wordt aangesloten bij de Wet milieubeheer. Anders
dan in artikel 8.1 Wet milieubeheer, is hier echter geen vergunning vereist
voor het veranderen (van de werking) van de mijnbouwinstallatie. De leden
van de SGP-fractie willen graag vernemen wat de achtergrond van het ontbreken
van het vergunningsvereiste voor het veranderen van het mijnbouwwerk is.26. Metingen van bodembewegingDe regeling met betrekking tot metingen (artikel 36) lijkt voornamelijk
betrekking te hebben op bodemdaling. De leden van de PvdA-fractie vragen waarom
een vergelijkbare verplichting tot monitoring met het oog op aardschokken
ontbreekt. Dit zou bijvoorbeeld kunnen gebeuren met behulp van indicatoren.
Hoe staat de regering hier tegenover? Ook vragen de leden van de PvdA-fractie
waarom bij de rapportageverplichtingen (artikel 101) aandacht voor aardschokken
ontbreekt. Kan de regering hierop ingaan. Overweegt de regering om aardschokken
wel op te nemen in de rapportageverplichtingen?De memorie van toelichting stelt dat als er meer bodemdaling dreigt op
te treden dan als maximumwaarden in het winningsplan zijn neergelegd, in eerste
instantie de winning zodanig zal moeten worden aangepast dat binnen de grenzen
van het plan gewonnen wordt. De leden van de SGP-fractie vragen in hoeverre
een meer dan maximale bodemdaling redelijkerwijs kan worden voorzien? Hoe
wordt dit gemeten? Kan een aanpassing van het winningsplan dwingend worden
opgelegd?27. Schade door bodembewegingDe leden van de PvdA-fractie zijn verheugd dat de regering door middel
van dit wetsvoorstel erkent dat er een oorzakelijk verband is tussen delfstoffenwinning,
en schade door bodembeweging waaronder trillingen. In dit kader willen deze
leden weten wat de regering onder een «normale wijze van winning»
verstaat. Welke gevolgen zijn er voor niet-normale wijzen van winning?Waarop baseert de regering haar visie dat van de winning van aardwarmte
geen bodembeweging is te verwachten? Zijn er ervaringen mee opgedaan elders
in de wereld in vergelijkbare omstandigheden?Op bladzijde 23 van de memorie van toelichting wordt gesproken over maatregelen;
kan de regering ingaan op de inhoud van deze maatregelen? Op welke wijze kunnen
nadelige gevolgen van bodembeweging, incl. trilling, worden opgevangen? Kan
een nadere toelichting worden gegeven op het karakter van de nadelige gevolgen
waaraan in dit verband gedacht wordt? Welke is de positie van de gevolgen
voor de natuur in dit verband? Wat wordt verstaan onder het in onaanvaardbare
mate brengen van schade aan natuurgebieden? Welke definitie wordt gehanteerd
voor het begrip «natuurgebieden» en wie bepaalt dat?De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat er meerdere vormen zijn
waarin mijnbouwactiviteiten door bodembeweging schade kunnen toebrengen. Waarop
baseert de regering haar standpunt dat bij de winning van gas een gespreide,
gelijkmatige daling te verwachten is? Wordt dat b.v. niet mede bepaald door
de aanwezigheid van breukvlakken? Deze leden zien graag van de regering dat
zij nogmaals ingaat op de geologische en schadetechnische kenmerken van deze
verschillende vormen van bodembeweging, zoals aardschokken, trillingen en
bodemdaling door aardgaswinning. Wil de regering daarbij betrekken de theorieën
van de heer dr. ir. W. Crantz (hoogleraar Technische Universiteit Delft),
waaronder zijn visie op de plasticiteitstheorie? Deelt de regering het standpunt
van de NAM dat aardschokken niet te voorspellen zijn, zoals de NAM op de hoorzitting
van 19 november 1998 van de vaste commissie voor Economische Zaken stelde?De leden van de PvdA-fractie stellen verheugd vast dat in het wetsvoorstel
een risico-aansprakelijkheid voor bodemdaling wordt ingevoerd (artikel 137).Met verbazing hebben deze leden overigens kennis genomen van de situatie
dat de regering het belang van de mijnbouwmaatschappijen als vertrekpunt heeft
genomen in plaats van de rechtsbescherming van burgers c.q. groepen van burgers.
De regering is nogal positief over de wijze waarop op dit moment schades worden
afgewikkeld. Deze leden menen dat dit standpunt niet met praktijkervaringen
ondersteund kan worden.In dit verband verwijzen zij naar het standpunt van de Werkgroep Gaswinning
Boarnsterhiem (brief d.d. 30 november 1998 aan de leden van de vaste kamercommissie
voor Economische Zaken) dat er boerderijen zullen instorten tengevolge van
gaswinning. Ontkennen de gaswinners iedere aansprakelijkheid? Kan de regering
hierover helderheid verschaffen? Op welke wijze krijgen gedupeerden de beschikking
over de mijnactiviteiten en gegevens over de ondergrond? Overigens stemmen
de ervaringen zoals opgedaan door gedupeerden van aardbevingen rondom Roswinkel
evenmin tot optimisme.In haar advies heeft de Raad van State uitdrukkelijk aangegeven dat de
invoering van risico-aansprakelijkheid geen oplossing geeft voor het door
de benadeelde aan te tonen causaal verband tussen de mijnbouwactiviteiten
en de ingetreden schade. Het aantonen van een causaal verband tussen de bodembeweging
en de schade zal voor een particulier niet eenvoudig, dan wel bijna onmogelijk
zijn.Ook het Samenwerkingsverband Noord-Nederland en de Vereniging van Gedupeerde
Eigenaren wijzen hierop in hun commentaar. Gelet op de te verwachten proceskosten
en de onzekere winstkans, is hier volgens de leden van de PvdA-fractie sprake
van een onaanvaardbare onevenwichtigheid.De leden van de fractie van de PvdA menen dat de rechtsbescherming van
door gaswinning gedupeerden nog onvoldoende geregeld is. Deze leden pleiten
daarom voor een schaderegeling die uitgaat van omkering van de bewijslast.
Hoe staat de regering hier tegenover en wat verzet zich tegen een omkering
van de bewijslast?Deze leden menen dat het door de regering voorgestelde systeem in de praktijk
veelal zal leiden tot het treffen van schikkingen omdat er geen enkele garantie
is ingebouwd dat de onderste steen boven zal komen over de causaliteit. De
burger heeft dus weinig houvast. Het op voorhand reeds inbouwen van een grote
kans op een schikkingsmogelijkheid achten deze leden uit een oogpunt van rechtsbescherming
van groepen van gedupeerde burgers niet wenselijk en ook niet nodig. De leden
van de fractie van de PvdA constateren in dit verband dat Nederland een afwijkende
regeling ten nadele van gedupeerde burgers voorstelt ten opzichte van de ons
omringende landen.Waarom is de regeling zoals die in Duitsland geldt niet opgenomen? Deze
leden zijn er voorstander van om binnen de Europese Unie zoveel mogelijk te
streven naar vergelijkbare regelingen; wat verzet zich daartegen, zo vragen
zij de regering.De leden van de PvdA-fractie onderschrijven in dit kader dan ook in grote
lijnen de voorstellen die het Samenwerkingsverband Noord-Nederland op 19 november
jl. en 2 december jl. bij de vaste commissie voor Economische Zaken heeft
ingediend. Hoe staat de regering tegenover de voorstellen inzake de omkering
van de bewijslast, de hoofdelijke aansprakelijkheid als er meer mijnbouwers
zijn, de noodzaak van een financiële zekerheidsstelling voor een termijn
van 30 jaar en facultatief door de staat, de instelling van een schadefonds,
een waarschuwingsplicht van de mijnbouwexploitant en de verplichting
om maatregelen te treffen?Bij gebrek aan verhaal bij de exploitant ligt volgens de leden van de
PvdA-fractie ook de oprichting van een waarborgfonds voor de hand. Wat vindt
de regering hiervan?Een ander alternatief voor risico-aansprakelijkheid is volgens de leden
van de PvdA-fractie het systeem van artikel 40 van de Grondwaterwet. In dit
systeem vergoedt de overheid de door particulieren geleden schade. De schadeclaim
wordt overgedragen aan de overheid, die de claim zal verhalen op de betrokken
exploitant. Een dergelijk systeem lijkt beter aan te sluiten bij de opzet
van de mijnbouwwetgeving, en het collectiviteitsbeginsel. De staat, of het
collectief, geniet immers de voordelen van de mijnbouwactiviteiten. Het lijkt
de leden van de PvdA-fractie dan ook niet onredelijk dat de staat in plaats
van de particulier de risico's van schade draagt.De leden van de PvdA-fractie vragen of artikel 137 eigenlijk wel van toepassing
is op aardschokken, trillingen en zoutwinning. Kan de regering hier duidelijkheid
over geven? Is de mogelijkheid van aardschokken en/of trillingen een criterium
bij het al of niet toekennen van een mijnbouwmilieuvergunning? Indien dit
niet het geval is, vinden de leden van de PvdA-fractie dat een dergelijke
belangafweging bij het verlenen van een opsporings- of winningsvergunning
zou moeten plaatsvinden. Hoe staat de regering hier tegenover?Hoe verhoudt zich de Nederlandse regeling met betrekking tot winningsschade
tot regelingen in andere landen, met name die van Duitsland, Frankrijk, Oostenrijk,
en de Verenigde Staten?Hoeveel regelingen kent Nederland op dit moment inzake schadevergoedingen
wegens mijnbouwactiviteiten? De leden van de fractie van de PvdA achten uniformering
van belang opdat de vergoedingsregelingen niet afhankelijk zijn van het gebied
waarin men woont. Wil de regering dit in overleg met alle betrokken partijen
bevorderen? En wil de regering daarbij ook betrekken de bestaande en in ontwikkeling
zijnde schadevergoedingsfondsen?Zoals uit het voorgaande is gebleken geven de leden van de PvdA-fractie
de voorkeur aan omkering van de bewijslast. Zij verzoeken de regering uitvoerig
te reageren op de voorstellen zoals gedaan door het Samenwerkingsverband Noord-Nederland,
d.d. november 1998 (schriftelijk commentaar Mijnbouwwet prof. mr. J. N.
van Dunné/mr. A. J. Goedmakers: Erasmus Universiteit Rotterdam
resp. Instituut voor Milieuschade, Erasmus Universiteit Rotterdam). Deze leden
stellen vast dat de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel nog lange tijd in
beslag zal nemen. Intussen wordt de rechtsbescherming van gedupeerden slecht
geregeld. Deze leden menen dat daarvoor spoedig een oplossing moet komen.
Is de regering hierin bereid te voorzien, door op de kortst mogelijke termijn
artikel 15 van de Mijnwet 1810, zo als deze voor 1996 van kracht was, weer
in werking te laten treden. Hierin werd, naar deze leden menen, de risico-aansprakedlijkheid
en een verplichting voor een garantiefonds geregeld. Daarom menen deze leden
dat een spoedige indiening van een wetsvoorstel dat strekt tot activering
van genoemd artikel 15 gewenst is.Verder stellen de leden van de PvdA-fractie vast dat de aansprakelijkheid
slechts geldt tot 5 jaar nadat de laatste exploitant het werk verlaten heeft.
In omringende landen geldt een termijn van 30 jaar, aangezien mijnbouwschade
vaak pas na lange tijd aan het licht komt. Wil de regering overwegen
om een termijn van 30 jaar in te voeren? Een andere vraag die leeft bij de
leden van de PvdA-fractie is op welke manier de schade aan natuurwaarden en
het milieu wordt berekend. Kan de regering dit aangeven?De leden van de VVD-fractie willen graag een toelichting ontvangen op
de betekenis van de in artikel vier bedoelde schadevergoeding. Welke elementen
komen voor vergoeding in aanmerking? Kan de regering tevens aangeven hoe dit
onderwerp in de huidige wetgeving is geregeld?Ter bescherming van het belang van de particuliere grondeigenaar wordt
door de regering voorgesteld een risicoaansprakelijkheid in te voeren voor
bodembeweging. Naar de mening van de leden van de VVD-fractie resulteert invoering
van risicoaansprakelijkheid voor bodembeweging niet in de gewenste oplossing
van de problemen, veroorzaakt door bodembeweging. Teneinde eventuele schade
te kunnen verhalen, zullen particulieren immers moeizame en langdurige juridische
procedures moeten volgen. Het heeft daarom de voorkeur van de leden van de
VVD-fractie ook voor de mijnbouwsector te kiezen voor een systeem gelijk aan
dat van artikel 40 Grondwaterwet. De leden van de VVD-fractie verzoeken de
regering uitdrukkelijk het wetsvoorstel op dit onderdeel te heroverwegen.Een belangrijk onderwerp betreft de regeling van de aansprakelijkheid
voor bodembewegingen. Dit onderwerp heeft grote maatschappelijke relevantie.
De huidige regeling, beter het ontbreken daarvan, lijkt in de praktijk onbevredigend.
De vereniging van gedupeerde eigenaren heeft hiervoor de nodige voorbeelden
aangedragen. De leden van de CDA-fractie kunnen zich dan ook vinden in het
voorstel een wettelijke regeling in het wetsvoorstel op te nemen. De voorgestelde
regeling lijkt evenwel niet op alle punten de toets der redelijkheid te kunnen
doorstaan.De term bodembeweging heeft blijkens de toelichting betrekking op verschillende
elementen, namelijk op instorting, trillingen en aardschokken. In hoeverre
worden aan deze verschillende vormen van bodem- beweging juridische en/of
praktische consequenties verbonden, zo vragen de leden van de CDA-fractie?
Zijn er ook nog verschillen tussen de verschillende soorten mijnbouwaktiviteiten
(delfstoffenwinning, waarbij gedacht moet worden aan winning van koolwaterstoffen
en andere delfstoffen; opsporing en winning van aardwarmte; ondergrondse opslag)?
Bij haar antwoord wordt de regering ten aanzien van de (eventuele) juridische
consequenties verzocht zowel de wettelijke regeling opgenomen in het wetsvoorstel
als in het Burgerlijk wetboek te betrekken.Door de NAM zijn met verschillende provincies overeenkomsten inzake bodemdaling
gesloten. Hebben deze ook meer algemeen betrekking op alle vormen van bodembeweging?
Uit de antwoorden op de vragen van de leden Witteveen-Hevinga en Augusteijn-Esser
(TK 1996/97, aanhangsel Handelingen nr. 154) blijkt dat de (toenmalige) regering
bekend is met deze overeenkomsten. Kan de regering ingaan op de inhoud van
deze overeenkomsten, zo vragen de leden van de CDA-fractie? Met welke provincies
heeft de NAM afspraken gemaakt? Welke bedragen zijn hiermee gemoeid? Heeft
de regeling alleen betrekking op bodemdaling of ook op bodemtrilling (Roswinkel).
In hoeverre werpen deze overeenkomsten drempels op voor particulieren? Kunnen
particulieren bijvoorbeeld op grond van deze overeenkomsten worden verplicht
tot een bijdrage in de kosten van de procedure? Is er een eventuele geschillenregeling
als de betrokken partijen onderling niet tot een adequate oplossing komen?Hoe lang strekt de aansprakelijkheid voor de gevolgen van bodembeweging
zich uit? Is het niet logisch hierbij aan te sluiten bij de milieuwetgeving
die uitgaat van een periode van 30 jaar. De leden van de CDA-fractie merken
op dat een van de voorstellen ter versterking van de positie van particulieren
is het invoeren van een risico-aansprakelijkheid voor bodembeweging. Kan de
regering ingaan op de juridische betekenis van de invoering van deze risico-aansprakelijkheid?
De Raad van State heeft gesteld dat het invoeren van risico-aansprakelijkheid
geen oplossing geeft voor het aantonen van een causaal verband tussen de bodembeweging
en de (eventuele) schade aan eigendommen van particulieren.Ten aanzien van aardbevingen heeft de toenmalige regering in zijn brief
van 25 mei 1998 uitdrukkelijk aangegeven dat een causaal verband tussen (ondiepe
lichte) aardbevingen en schade aan gebouwen moeilijk is aan te wijzen (TK
1997/98, 21 108, nr. 6, blz. 2). Geldt dit causaliteitsprobleem ook voor
andere vormen van bodembeweging, zoals trillingen en instortingen? Hoe is
dit onderdeel (causaliteit) in het wetsvoorstel geregeld? Waarom is niet gekozen
voor omkering van de bewijslast, zo vragen de leden van de CDA-fractie? Welke
voor- en nadelen verwacht de regering van omkering van de bewijslast? Wat
is de rol van de Technische commissie bodembeweging in deze?In het wetsvoorstel (artikel 98) is onder meer opgenomen dat een particulier
zich kan wenden tot de Technische commissie bodembeweging voor zover «de
bodembeweging redelijkerwijs het gevolg kan zijn van het winnen of het opslaan»,
zo merken de leden van de CDA-fractie op. In hoeverre zal dit vereiste voor
particulieren een drempel opwerpen een advies te verkrijgen? Zal een particulier
bijvoorbeeld ook advies van de Technische commissie bodembeweging krijgen
als het schadegeval betrekking heeft op een aardbeving met een intensiteit
tot IV? Bestaat de mogelijkheid dat particulieren en derden zich tegen de
gevolgen van winning van delfstoffen kunnen verzekeren?Het opleggen van een gedoogplicht aan de grondeigenaar wordt onder meer
gerechtvaardigd met een verwijzing naar het algemeen belang van de staat bij
de ontginning van de (op grond van dit wetsvoorstel aan de staat toekomende)
delfstoffen. In dit verband is het niet terecht dat een particulier, die krachtens
artikel 4 van het wetsvoorstel mijnbouwaktiviteiten moet gedogen, met de lasten
van mijnbouwaktiviteiten wordt belast, zo merken de leden van de CDA-fractie
op. Een systeem gelijk aan dat van artikel 40 van de Grondwaterwet lijkt een
goed alternatief. Volgens dit systeem zal de staat door een particulier geleden
schade vergoeden onder gelijktijdige overdracht van de claim aan de staat.
De staat kan dan de claim verhalen bij de schadeveroorzakende partij. Hoe
staat de regering tegenover een dergelijk systeem?Bij het debat over de Ontgrondingenwet zijn de problemen ter sprake gekomen
die burgers ondervinden bij het verkrijgen van een vergoeding van schade aan
eigendommen als gevolg van ontgrondingen. Tijdens dit debat hebben de leden
van de D66-fractie duidelijk gemaakt dat zij de zorgen deelt over de problemen
die de burger heeft om vergoeding te krijgen van schade aan eigendommen als
gevolg van ontgrondingen.Deze zorgen strekken zich uit over alle soorten ingrepen in de bodem.
Naar aanleiding van dit debat hebben de leden van de D66-fractie destijds
via de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat de minister van Verkeer
en Waterstaat verzocht te onderzoeken hoe meer uniformiteit en rechtszekerheid
voor burgers kan worden verkregen. In de wijziging van de Mijnbouwwet zou
e.e.a. zijn beslag krijgen. Tot ingrepen in de bodem behoren ook mijnbouwactiviteiten.
Evenals bij andere ingrepen in de bodem blijkt dat het aantonen
van het oorzakelijk verband tussen de mijnbouwactiviteiten en de ingetreden
schade in de praktijk een groot knelpunt. De eigenaar van een gebouw met schade,
welke vermoedelijk het gevolg is van mijnbouwactiviteiten, is nu aangewezen
op de normale aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad.Als reactie op het commentaar van de Raad van State schrijft de minister
«in ieder geval is voor de gelaedeerde van groot belang dat hij zich
kan wenden tot de Technische commissie bodembeweging voor een oordeel van
deskundigen over het causaal verband tussen mijnbouwactiviteiten en bodembeweging.
Het ligt in de verwachting dat dit oordeel een goede basis zal kunnen gaan
bieden voor schikkingen». De Technische commissie bodembeweging is vrij
in het beoordelen van welke aanvragen zij in behandeling zal nemen. De leden
van de fractie van D66 zijn niet overtuigd dat hierdoor de rechtspositie van
degenen die getroffen zijn door mijnbouwschade voldoende beschermd is. In
dit opzicht sluiten zij zich aan bij het commentaar van Prof. Dunné.
Deze stelt dat «het opvallend is dat in het wetsvoorstel op geen enkele
wijze gebruik is gemaakt van de buitenlandse ervaring in wetgeving en rechtspraktijk
met betrekking tot dit onderwerp».Ten onrechte wordt in de nieuwe Mijnbouwwet niet voorzien in een regeling
waarbij wordt uitgegaan van omkering van de bewijslast, zoals in de ons omringende
landen gebruikelijk is. Teneinde deze omissie te corrigeren hebben de leden
van de D66-fractie een amendement ingediend waarin de omkering van de bewijslast
geregeld wordt.Zoals al in het algemene gedeelte te sprake kwam, zijn de leden van de
D66 fractie van mening dat het aantonen van het oorzakelijk verband tussen
de mijnbouwactiviteiten en de ingetreden schade een groot knelpunt vormt.
Daarom pleiten deze leden voor omkering van de bewijslast waardoor de exploitant
moet bewijzen dat de schade niet door hem veroorzaakt is.Wat vindt de regering van het voorstel een vervangende aansprakelijkheid
op de staat te leggen, voor het geval (ex-)mijnbouwexploitanten onvoldoende
verhaal mochten bieden aan gedupeerde eigenaars?De leden van de GroenLinks-fractie nemen met toestemming de «kanalisering»
van de risicoaansprakelijkheid ter kennis. Met verbazing constateren zij echter
dat op het gebied van causaliteit en bewijslast geen regeling is opgenomen
in het onderhavige wetsvoorstel. Dat is opvallend. De meningen over deze regeling
zijn sterk verdeeld. Het feit dat er sprake is van een zeer sterke monopolie
aan kennis en aan inzicht in feitelijke en technische gegevens maakt het individueel
gedupeerde burgers bijna onmogelijk om de juiste causaliteit aan te tonen.
Onder andere om deze reden is er op dit moment reeds een amendement ingediend
dat deze bewijslast wil gaan omkeren. De leden van de GroenLinks-fractie wachten
met grote belangstelling de reactie van de regering met betrekking tot deze
suggestie af. Zij zijn door de argumentatie van de regering nog niet overtuigd
van de gekozen regeling. Deze lijkt namelijk nogal conservatief als ze wordt
vergeleken met moderne regelingen in buurlanden.Eveneens onduidelijk is de argumentatie van de zijde van de regering over
de inschatting of er nou wel of geen gerede kans bestaat op meedaderschap.
Volgens de leden van de GroenLinks-fractie is deze kans wel degelijk aanwezig
en moeten er daarom andere wettelijke regelingen worden getroffen. Met name
zijn te noemen de financiële zekerstelling (bijv. d.m.v. een schadefonds)
en de hoofdelijke aansprakelijkheid.De regeling inzake de aansprakelijkheid voor geleden schade in verband
met mijnbouwactiviteiten roept nog vragen op bij de leden van de fracties
van de RPF en GPF. In de praktijk blijkt het voor eigenaren van projecten
bijna ondoenlijk om het oorzakelijk verband tussen mijnbouwactiviteiten en
de geleden schade aan te tonen. In de nieuwe Mijnbouwwet wordt desondanks
geen gebruik gemaakt van de mogelijkheid om de bewijslast om te keren, zij
het dat in het BW wel is voorzien in een zogeheten risico-aansprakelijkheid.
Wat is hiervan de reden? In hoeverre verschilt de positie van Nederlandse
gedupeerden in dit opzicht van gedupeerden in bijvoorbeeld Duitsland? Is het
wenselijk dat op dit soort punten een verschil in rechtspositie ontstaat?Het vaststellen van de aansprakelijkheid van een exploitant voor geleden
schade stuit in het huidige voorstel al met al op beperkingen, zo merken de
leden van de fracties van de RPF en GPV op. Het verband tussen bodemdaling
en schade aan gebouwen is in de praktijk moeilijk aan te tonen, maar is in
veel gevallen redelijkerwijs wel aanwezig. Indien er geen andere aanwijsbare
oorzaken zijn van de schade, mag worden verondersteld dat de ontstane schade
het gevolg is van mijnexploitatie in de ondergrond. De leden, hier aan het
woord, vragen daarom of er geen voorziening getroffen dient te worden voor
het aantonen van het causale verband. Biedt het omkeren van de bewijslast
uitkomst voor dit probleem? Zo nee, waarom niet?De problemen worden groter indien meerdere mijnbouwexploitanten actief
zijn of zijn geweest in een gebied. Kan de rechtspositie van een gedupeerde
worden verbeterd door één exploitant aansprakelijk te stellen
voor de geleden schade? Is het juridisch mogelijk om andere exploitanten mede
aansprakelijk te stellen als een claim bij één van hen is neergelegd?28. Zekerheid door schade door bodembewegingDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom de verplichte zekerheidsstelling
uit het voorontwerp is vervangen door een facultatieve zekerheidsstelling.
Kan dit te maken hebben met de aardschokken in Drente, zoals die in 1997 en
1998 hebben plaatsgevonden? De leden van de PvdA-fractie geven de voorkeur
aan een verplichte zekerheidsstelling, zodat ook de periode na beëindiging
van de mijnbouwactiviteiten gedekt wordt. Deze leden stellen dat bij gebruik
van bankgaranties en garanties van moedermaatschappijen de lasten voor het
bedrijfsleven van een dergelijke zekerheidsstelling tot redelijke proporties
beperkt kunnen blijven. Kan de regering hierop ingaan?Schade aan gebouwen kan in sommige gevallen pas na vele jaren ontstaan.
De leden van de fracties van de RPF en het GPV informeren naar de mogelijkheid
om schade als gevolg van mijnbouwactiviteiten ook nog na vele jaren vergoed
te krijgen. Is het mogelijk om de financiële zekerheid gelijk te stellen
aan de verjaringstermijn van 30 jaar? Exploitatiebedrijven kunnen als gevolg
van toenemende concurrentie failliet gaan. Deze leden informeren naar de mogelijkheid
voor het instellen van een garantiefonds.Een garantiefonds kan de financiële onzekerheid bij zowel de gedupeerde
als de exploitant voor een groot deel wegnemen. Is een dergelijk fonds wenselijk
gelet op claims uit het verleden en gelet op het feit dat de voorgestelde
regeling de huidige exploitant mede aansprakelijk stelt voor schade die is
veroorzaakt door eerdere exploitanten op dezelfde lokatie? Ook gezien het
feit dat de schade mogelijk na de beëindiging van de mijnbouwactiviteiten
kan ontstaan is een goede regeling noodzakelijk, zo merken de
leden van de fracties van de RPF en GPV op. Zijn er wettelijke of praktische
bezwaren voor het instellen van een garantiefonds?Kan overigens nader worden toegelicht wat de beweegreden is geweest om
de financiële zekerheidsbepaling te schrappen in het definitieve wetsvoorstel?29. Sluiting van gebieden, de WaddenzeeDe leden van de fractie van de PvdA stellen vast dat op bladzijde 22 van
de memorie van toelichting wordt gesproken over «gevoelige gebieden»,
in paragraaf 6.7. van de memorie van toelichting en in de toelichting
op artikel 7 wordt gesproken over «gesloten gebieden» resp. «te
sluiten gebieden». Verder merken zij op dat in par. 6.6. over «bodembeweging»
gesproken wordt over het in onaanvaardbare mate aanbrengen van schade aan
natuurgebieden.Wat is de onderlinge verhouding tussen deze verschillende soorten van
typering van gebieden en begrippen?Voorts willen zij weten wat het verband is tussen de Wet Milieubeheer,
de Wet Natuurbescherming, het Structuurschema Groene Ruimte, het besluit milieueffectrapportage
1994, alsmede PKB Waddenzee en de Habitatrichtlijn.Een onderdeel van het wetsvoorstel betreft de bescherming van het milieu.
Teneinde het milieu te kunnen beschermen bevat artikel 7 van het wetsvoorstel
een regeling inzake het sluiten van gebieden voor mijnbouwactiviteiten. Blijkens
de tekst van dit artikel kan uitsluitend in uitzonderingsgevallen tot sluiting
worden overgegaan. Tevens dient sluiting bij wet te worden geregeld. Waarom
is gekozen voor deze zeer zware procedure, en is afgestapt van de procedure
van sluiting bij algemene maatregel van bestuur, zo vragen de leden van de
PvdA-fractie. Voorts vragen zij waarom in de memorie van toelichting niet
wordt ingegaan op deze overstap. Kan de regering hier op ingaan?Zij vragen dit met name met het oog op de Waddenzee, maar ook met het
oog op andere natuurgebieden. Deze leden stellen op grond van het voorzorgbeginsel
(geen risico's zolang er onzekerheid is over de aantasting van natuur- en
milieuwaarden) dat er geen risico's genomen mogen worden met de in Nederland
toch al schaarse natuur- en milieuwaarden. Zij vinden dat deze ecologisch
essentiële gebieden ook op een andere manier afgesloten moeten kunnen
worden voor delfstoffenwinning, dan alleen door de onnodig zware procedure
van een wetswijziging. Kan de regering hierop ingaan?Ook voor de rechtsbescherming maakt het verschil in welke juridische vorm
de sluiting wordt gegoten. Tegen een wet in formele zin kan geen beroep worden
ingesteld. De leden van de PvdA-fractie stellen dat de sluitingsprocedure
nodeloos zwaar is, en gekenmerkt wordt door een volkomen gebrek aan flexibiliteit.
Kan de regering hierop ingaan? In welke mate verwacht de regering dat er daadwerkelijk
van sluiting door artikel 7 gebruik zal worden gemaakt? Welk gewicht verwacht
de regering dat het milieubelang daarbij in de schaal zal leggen ten opzichte
van andere belangen, zeker gezien het gebruik van de term «noodzakelijk»
in artikel 7, lid 1?De leden van de PvdA-fractie bepleiten opname van criteria in dit wetsvoorstel
analoog aan die van de Habitatrichtlijn voor de definiëring van te sluiten
gebieden. Deze leden achten het overigens een omissie dat nergens in het wetsvoorstel
een toets op de Habitatrichtlijn plaatsvindt.Wat is daarvan de reden?De leden van de PvdA-fractie zetten ook vraagtekens bij de situatie rond
mogelijk te sluiten gebieden. Deze leden pleiten voor een aanhoudingsplicht
met betrekking tot vergunningverlening in dergelijke gebieden. Hoe staat de
regering hier tegenover?Verder willen de leden van de PvdA-fractie weten hoe deze Natuurbeschermingswet
zich in het algemeen verhoudt tot de artikelen 7 en 119. Kan de regering hierop
ingaan, met name ook wat betreft het totale Waddengebied, dus inclusief de
Noordzeekustzone? Artikel 119 geeft een regeling voor het afsluiten van de
Waddenzee voor de verlening van opsporingsvergunningen.Volgens de auteurs Geerdink en Straesser in hun artikel «Wetsvoorstel
mijnbouwwet» (Ars Aequi 1998, nr. 7/8, blz. 692) sluit dit wetsartikel
niet uit dat nog steeds nieuwe winningsvergunningen kunnen worden uitgegeven
voor de Waddenzee. In dit artikel wordt immers slechts gesproken over opsporingsvergunningen,
en het is niet onmogelijk dat winningsvergunningen worden verleend zonder
voorafgaande verlening van een opsporingsvergunning, als aannemelijk is dat
delfstoffen binnen een bepaald gebied economisch winbaar zijn (artikel 9).
Aangezien dit de leden van de PvdA-fractie zeer verontrust, vragen zij aan
de regering of zij de opvatting van Geerdink en Straesser deelt. Zo ja, is
de regering dan bereid, in lijn met de suggestie van de auteurs, om de Waddenzee
voor nieuwe winningsvergunningen, incl. die voor het winnen vanaf de wal,
uit te sluiten? Lopen er op dit moment nog niet gehonoreerde aanvragen voor
concessies in het Waddengebied? De leden van de PvdA-fractie verzoeken de
regering haar standpunt in deze uitgebreid te motiveren.Het niet verlenen van vergunningen voor de Waddenzee wordt in artikel
119 gekoppeld aan de geldende PKB. Het lijkt de leden van de PvdA-fractie
beter om het vergunningenverbod voor de Waddenzee los te koppelen van deze
PKB, dan wel artikel 119 van toepassing te doen zijn op alle Habitat-gebieden.
Hoe staat de regering hier tegenover?De leden van de PvdA-fractie merken op dat de formulering van artikel
119 minder ver strekt dan die van artikel 2a van de Wet Opsporing Delfstoffen
(WOD). De WOD opent immers de mogelijkheid dat gebiedssluiting niet wordt
beperkt tot het PKB-gebied zelf, maar ook de directe omgeving daarvan. Activiteiten
in de directe omgeving van het PKB-gebied kunnen ook een negatieve invloed
hebben op de Waddenzee, zo vinden de leden van de PvdA-fractie. Zij pleiten
daarom ook voor het overnemen van de tekst van artikel 2a van de WOD. Hoe
staat de regering hier tegenover?Het lijkt deze leden in het belang van alle partijen dat duidelijkheid
ontstaat met betrekking tot het al dan niet sluiten van gebieden. Dit kan
volgens de leden van de PvdA-fractie ook de rechtszekerheid voor de industrie
versterken. Op deze manier hoeven geen tergend lange en gecompliceerde juridische
procedures afgewerkt te worden, zoals bij de Noordzeekustzone. Kan de regering
hierop ingaan?Welke wetten zijn in zijn algemeenheid allemaal van toepassing op het
land en op de Noordzee en Waddenzee, en hoe verhouden deze zich tot elkaar?
Kan de regering hierop ingaan, zo vragen de leden van de PvdA-fractie?In artikel 7 is sprake van tijdelijke delegatie, een ministeriële
regeling gaat vooraf aan een wet. Tijdelijke delegatie is alleen toegestaan
indien de voorschriften gelet op hun betekenis bij wet moeten worden vastgesteld,
maar de totstandkoming van een wet niet kan worden afgewacht (aanwijzing
38 van de Aanwijzingen voor de regelgeving). Het is, gezien de vorige opmerking,
maar de vraag of sluiting van een gebied een onderwerp is dat, gelet op zijn
betekenis, bij formele wet moet worden geregeld, zo merken de leden van de
PvdA-fractie op. De constructie van tijdelijke delegatie heeft als duidelijk
nadeel dat zij dubbel werk oplevert. Kan de regering hierop ingaan?Gesteld dat wel voor deze constructie wordt gekozen, dan kan men zich
afvragen waarom de regering bij het formuleren van het tweede lid niet meer
heeft aangesloten bij de modelbepaling in aanwijzing 38 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving. Afwijkende formuleringen zijn uit een oogpunt van eenheid
van wetgeving niet wenselijk. Deelt de regering dit standpunt? Zo ja, kan
de regering een aanpassing overwegen?In artikel 7 wordt ingegaan op de gevolgen van het afsluiten van een gebied
als er al een opsporingsvergunning is verleend. De leden van de PvdA-fractie
vragen wat de gevolgen zijn van het afsluiten van een gebied waarvoor een
winningsvergunning of concessie is verleend. Het gaat er dan om of sluiting
in degelijke gevallen mogelijk is en of er dan gevolgen zijn voor de in lid
3 genoemde vergoeding. Kan de regering hierop ingaan?Verder willen de leden van de PvdA-fractie graag weten hoe artikel 7 zich
verhoudt tot artikel 22. In artikel 22 wordt geregeld op welke gronden de
minister een vergunning in kan trekken. Geldt de sluiting van een gebied niet
als intrekkingsgrond? Zal sluiting niet expliciet opgenomen moeten worden
in artikel 22?Artikel 7, eerste lid, ziet op sluiting van gebieden als er kans is op
schade als gevolg van het winnen van delfstoffen. In het algemeen deel van
de toelichting wordt echter gesteld dat artikel 7 ook betrekking heeft op
eventuele schade als gevolg van het winnen van aardwarmte. Delfstoffen en
aardwarmte zijn twee verschillende zaken (zie artikel 1, eerste lid, onder
a en b). Dient in de tekst van artikel 7 niet het winnen van aardwarmte te
worden vermeld, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De PKB Waddenzee heeft slechts een beperkte geldingsduur. De leden van
de PvdA-fractie vinden dat eigenlijk ook verwezen zou moeten worden naar het
Structuurschema Groene Ruimte. Hoe staat de regering hier tegenover?Kan de regering aangeven welke toegevoegde waarde de regeling als opgenomen
in artikel 7 heeft boven de reeds bestaande instrumenten om het milieu te
beschermen, zo vragen de leden van de VVD-fractie? Kan de regering nader motiveren
waarom dit wetsartikel de ruimte biedt pas na een jaar tot indiening van een
wetsvoorstel over te gaan? In welke gevallen denkt de regering aan toepassing
van de bevoegdheid om tot sluiting van een gebied over te gaan? Hoe verhoudt
deze bevoegdheid zich tot het optimaal benutten van de beschikbare delfstoffenreserves?Het derde lid van artikel 7 is overbodig. In het staatsrecht kan de huidige
wetgever een toekomstige wetgever niet binden. De leden van de VVD-fractie
verzoeken de regering daarom dit lid te laten vervallen.De regeling van de schadevergoeding voor een vergunninghouder komt de
leden van de VVD-fractie zeer onbevredigend voor. Waarom is niet in dit wetsvoorstel
zelf een schadevergoedingsregeling opgenomen? Waarom komt vertragingsschade
alsmede gederfde winst niet voor vergoeding in aanmerking? Hoe verhoudt dit
zich tot de opmerking van de regering dat de wet het algemene recht inzake
schadevergoeding onverlet laat (MvT, blz. 26)? Op grond
van het gemene recht kunnen vertragingsschade en gederfde winst wel degelijk
als schadeposten worden opgevoerd? Deze leden verzoeken de regering op deze
punten uitgebreid in te gaan.De leden van de D66-fractie hebben zich altijd verzet tegen de proefboringen
in de Waddenzee vanwege een aantal redenen. De Waddenzee behoort tot de Ecologische
Hoofdstructuur en het Wetland onder de conventie van Ramsar, daarmee is het
een beschermd gebied onder de EU Habitat-, en Vogelrichtlijn. Ingrijpen in
deze gebieden is alleen mogelijk als het gaat om een zwaarwegend maatschappelijk
belang. De benutting van de gasvoorraden onder de Waddenzee is vanuit het
oogpunt van de nationale energievoorziening niet noodzakelijk. Gaswinning
in de Waddenzee kan tot daling van de bodem leiden met alle gevolgen van dien
voor de ecologische structuur van het gebied. Ook landschappelijk gezien zullen
de proefboringen en de uiteindelijke winning een aantasting van het gebied
betekenen.Voor de fractie van D66 kunnen economische activiteiten, waaronder olie-
en gaswinning alleen worden toegestaan als dit geen schade doet aan de natuurwaarden
van het Waddengebied. Economische activiteiten zijn in beginsel schadelijk
voor het Waddengebied zolang het tegendeel niet bewezen is.De D66-fractie deelt de zorg van de Waddenvereniging met betrekking tot
de effecten van de Mijnbouwwet op het milieu, in het bijzonder de effecten
van het wetsvoorstel op de Waddenzee. Met name de regeling die voorgesteld
wordt voor het afsluiten van gebieden voor mijnbouwactiviteiten roept een
aantal vragen op. Een uitgangspunt van het wetsvoorstel is dat het gehele
Nederlandse territoir in beginsel open moet staan voor mijnbouwactiviteiten.
In de memorie van toelichting wordt gesteld dat «de mogelijkheid een
gebied te sluiten voor de winning van delfstoffen of aardwarmte in geval een
opsporingsvergunning is verleend, de minister slechts toe zal overgaan, in
zeer uitzonderlijke gevallen, waarin hij van oordeel is dat geen andere mogelijkheid
tot het beperken of voorkomen van schade open staat, terwijl het om substantiële
schade (economische belangen wegen hier niet tegen op) gaat».In artikel 7 wordt dit als volgt geformuleerd: «de mogelijkheid
een gebied te sluiten is beperkt tot slechts die gevallen waarin dit noodzakelijk
is met het oog op de kans op schade voor het milieu of op schade door beweging
van de aardbodem als gevolg van het winnen van delfstoffen».De voorgestelde regeling houdt in dat bij wet in formele zin gebieden
kunnen worden afgesloten voor (bepaalde vormen van) mijnbouw.Tegen algemeen verbindende voorschriften kan geen beroep worden ingesteld.
Rechtsbescherming ontbreekt dus tegen de beslissing om gebieden al dan niet
voor mijnbouwactiviteiten te sluiten. Een andere reden die leidt tot de veronderstelling
dat de regeling maar een beperkte betekenis zal hebben, ligt in de nodeloos
zware procedure waarin het wetsvoorstel voorziet. Sluiting door middel van
wet in formele zin, impliceert immers dat van de regering en Staten-Generaal
zal worden gevraagd om te onderzoeken of een bepaald gebied voor sluiting
in aanmerking komt en daarover het debat aan te gaan.De Waddenvereniging concludeert dat de eisen die het wetsvoorstel aan
geslotenverklaring stelt zo zwaar zijn dat in de praktijk vermoedelijk niet
of nauwelijks gebieden gesloten zullen worden voor mijnbouwactiviteiten. Wat
is het oordeel van de regering hierover?Bij de vraag of een gebied gesloten moet worden rust de bewijslast op
de wetgever danwel op degenen die opkomen voor het milieubelang. Hoe verhoudt
dit wetsvoorstel zich met het bestaand beleid, zoals dat bijvoorbeeld is vastgelegd
in het Natuurbeleidsplan en het Structuurschema Groene Ruimte? Daarin was
het uitgangspunt nog dat in de kerngebieden van de Ecologische Hoofdstructuur
mijnbouwactiviteiten – uitzonderingsgevallen daargelaten – in
beginsel niet waren toegestaan. Nu lijkt het omgekeerde te gelden: het mag
overal tenzij het noodzakelijk is een gebied te sluiten. De leden van de fractie
van D66 vragen waarom de initiatiefnemers tot mijnbouwactiviteiten niet moeten
aantonen dat de schade zo gering zal zijn dat mijnbouw in het desbetreffende
gebied geen kwaad kan?Eveneens is het de vraag hoe dit wetsvoorstel zich verhoudt met internationale
verplichtingen. Is dit wetsvoorstel niet in strijd met verplichtingen die
Nederland is aangegaan op grond van internationale verdragen als het verdrag
van Ramsar, het verdrag van Bern en EG-richtlijnen als de Vogel- en de Habitat-richtlijn?Kan de regering reageren op de suggestie van de Stichting het Groninger
Landschap met betrekking tot een schaderegeling voor natuurschade, zo vragen
de leden van de D66-fractie? Deze stichting pleit voor het instellen van een
schade- of garantiefonds. Uit dit fonds zouden de kosten van maatregelen die
in of bij natuurgebieden genomen moeten worden om de daar verloren gegane
natuurwaarden te herstellen, vergoed kunnen worden. Indien herstel in het
getroffen natuurgebied niet meer mogelijk is zou het compensatiebeginsel toegepast
moeten worden. Met andere woorden de verloren gegane natuurwaarden worden
door middel van natuurontwikkeling elders gecompenseerd.De leden van de fractie van D66 vragen waarom artikel 119 in het wetsvoorstel
is opgenomen, want de Waddenzee zou toch door middel van artikel 7 gesloten
kunnen worden? Kan de regering dit nader toelichten? Met enige verbazing constateren de leden van de GroenLinks-fractie dat
het wetsvoorstel het uitgangspunt introduceert dat in principe overal mijnbouwactiviteiten
kunnen plaatsvinden. Is hier niet in het spanningsveld tussen economische
en natuurbelangen te eenzijdig voor de economie gekozen? Immers er zijn in
Nederland natuurgebieden aangewezen (zie NBP en SGR) en is er sprake van een
beleid om de EHS tot stand te brengen. Bovendien zijn er internationale verplichtingen,
zoals Europese richtlijnen waar Nederland nog steeds niet aan voldoet. Mijnbouwactiviteiten
hebben altijd negatieve invloed op natuurgebieden. Ligt het om deze reden
niet voor de hand het uitgangspunt om te draaien: «In principe geen
mijnbouwactiviteiten, tenzij..»?Artikel 119 sluit het PKB-gebied voor opsporingsvergunningen. Betekent
dit artikel dat er straks wél winningsvergunningen voor het PKB-gebied
kunnen worden verleend, zo vragen de leden van de Groenlinks-fractie?De leden van de RPF en GPV fracties hebben met belangstelling vernomen
dat dit wetsvoorstel beoogt ten minste eenzelfde kwaliteit van bescherming
van het milieu te garanderen als in de oude wetten. Deze leden hebben op dit
onderdeel nog wel enkele vragen.Zo betwijfelen zij de praktische uitvoerbaarheid van de regeling voor
het afsluiten van gebieden. Een aparte wet is daartoe noodzakelijk. Waarom?
Wat zijn de voor- en nadelen van deze wettelijke constructie voor het afsluiten
van een gebied? Is deze juridische vorm niet te zwaar en te tijdrovend voor
het sluiten van een gebied? Het feit dat tegen een wet omtrent
de sluiting van een gebied geen beroep kan worden ingesteld is een zwak punt
in de wijziging van de mijnbouwwet.Wat is voorts in dit verband de relatie met bijvoorbeeld het Structuurschema
Groene Ruimte, de PKB-Waddenzee en de Vogel- en Habitatrichtlijn, zo vragen
deze leden? In hoeverre vloeit het sluiten van gebieden uit dergelijke regelingen
automatisch voort, cq. is het niet logisch dat deze regelingen leiden tot
de vanzelfsprekende verplichting bepaalde gebieden te sluiten? Waarom is daarbovenop
dan nog een aparte wet nodig?Is een stelsel denkbaar waarin ook op lager niveau gebieden kunnen worden
gesloten, voorzover die gebieden verband houden met dergelijke regelingen?
Kan de regering toelichten wat wordt bedoeld met de opmerking dat met terughoudendheid
gebruik moet worden gemaakt van de bevoegdheid tot sluiting? Wat zijn de criteria
voor het sluiten van een gebied, zo vragen de leden van de fracties van de
RPF en GPV?Hoe zal de regering omgaan met vergunningaanvragen voor gebieden waarvan
aannemelijk of reeds bekend is dat ze gesloten worden in verband met de milieuschade
die in deze kwetsbare gebieden zal kunnen ontstaan? Is een aanhoudingsplicht
een mogelijkheid om nadelige consequenties te voorkomen?Als een gebied wordt gesloten waar al winning plaatsvindt, kan een schadevergoeding
worden toegekend. Maar wat indien nog geen winning plaatsvindt? De leden van
de fracties van de RPF en het GPV nemen aan dat in dat geval schadevergoeding
nimmer aan de orde kan zijn. Zien zij dat goed? De PKB Waddenzee heeft een
beperkte geldingsduur. Hoe verhoudt de beperkte geldingsduur en de weigeringsgrond
voor opsporingsvergunningen zich tot elkaar? Is een verwijzing naar het Structuurschema
Groene Ruimte ook niet van belang?Artikel 7 gaat over de al dan niet tijdelijke sluiting van gebieden voor
opsporing, winning of opslag in verband met de kans op milieuschade of schade
als gevolg van beweging van de aardbodem of als gevolg van mijnbouwactiviteiten
in betrokken gebied. Sluiting geschiedt door middel van een wet in formele
zin, eventueel voorafgegaan door een ministeriële regeling als voorlopige
voorziening. De leden van de SGP-fractie kunnen zich met deze benadering verenigen,
maar willen van de regering een principiële onderbouwing waarom niet
is gekozen voor een algemene maatregel van bestuur zoals in artikel 3 van
de MCP, dat immers door onderhavig artikel wordt vervangen. Hoe zwaar weegt
voor de regering het argument van de Waddenvereniging dat tegen een wet in
formele zin geen beroep kan worden ingesteld?De regering stelt in de memorie van toelichting dat van de bevoegdheid
tot sluiting terughoudend gebruik moet worden gemaakt. Is reeds een opsporingsvergunning
verleend, dan zal de regering slechts in zeer uitzonderlijke gevallen tot
sluiting overgaan. Bij de leden van de SGP-fractie ontstaat door deze –
en andere – formuleringen de indruk dat de belangen van (potentiële)
vergunninghouders zwaarder worden gewogen dan milieuredenen waar het in artikel
7 uiteindelijk toch om gaat.Is deze indruk terecht? Kan de regering de relatie milieubelang –
belang van de (potentiële) vergunninghouder nader uiteenzetten? Artikel
7, eerste lid, regelt de sluiting van gebieden als er schade dreigt als gevolg
van het winnen van delfstoffen. Volgens de memorie van toelichting is artikel
7 ook van toepassing in geval van schade als gevolg van de winning van aardwarmte.
Delfstoffen en aardwarmte worden in artikel 1, eerste lid, onder a en b, als
twee verschillende zaken gedefinieerd. De leden van de SGP-fractie
vragen of het winnen van aardwarmte niet in de tekst van voornoemd artikel
moet worden opgenomen?Consequentie van sluiting is dat niet alleen nog in te dienen, maar ook
reeds ingediende vergunningaanvragen worden afgewezen. Deze leden vragen hoe
zal worden omgegaan met vergunningaanvragen voor gebieden waarvan aannemelijk
of reeds bekend is dat ze zullen worden gesloten voor mijnbouwactiviteiten?Aangezien de PKB Waddenzee slechts een beperkte geldingsduur heeft, vragen
de leden van de SGP-fractie of het juist is in artikel 119 die PKB als aparte
weigeringsgrond voor opsporingsvergunningen op te nemen. Had daarnaast niet
moeten worden verwezen naar het Structuurschema Groene Ruimte?30. Opruimingsplicht mijnbouwinstallatiesKan de regering aangeven waarom degene die opruimplichtig is niet expliciet
in de wet genoemd wordt? Dit lijkt de leden van de PvdA-fractie uit een oogpunt
van rechtszekerheid wenselijk.In het eerste lid van artikel 39 staat weliswaar dat een niet in gebruik
zijnde mijnbouwinstallatie moet worden verwijderd, echter er wordt niet aangegeven
door wie dit zou moeten gebeuren. De leden van de D66 fractie pleiten ervoor
explicieter in de wet te vermelden op wie de verplichting tot verwijdering
rust.Naar aanleiding van artikel 39 vragen de leden van de SGP-fractie de regering
uit oogpunt van rechtszekerheid in de wet expliciet op te nemen op wie de
verplichting tot verwijdering van een niet meer in gebruik zijnde mijnbouwinstallatie
rust.FINANCIEEL REGIME 31. Kosten invoering nieuw financieel systeemDe leden van de fractie van de PvdA zijn verbaasd over het feit dat de
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel per jaar 10 miljoen gulden derving aan
Staatsinkomsten met zich meebrengt. Dat is gedurende de huidige periode van
het Plan van Gasafzet t/m 2020 200 miljoen gulden. Waarom is het gebruikelijke
principe van «budgettaire neutraliteit» niet toegepast? Heeft
dit te maken met een verbetering van het mijnbouwklimaat? Wat wordt bedoeld
met «addtionele winning». Deze leden willen graag een nadere toelichting
van de regering.32. Mijnbouwklimaat, flexibel financieel systeem Artikel 18 MCPDe leden van de PvdA-fractie merken op dat de regering kiest voor het
vastleggen van de financiële voorwaarden in de wet. Wijziging van financiële
voorwaarden kan dus uitsluitend bij wetswijzing plaatsvinden. Bovendien geldt
een dergelijke wijziging van het financiële regime onverkort voor alle
houders van een vergunning. Dit systeem lijkt daarmee geheel voorbij te gaan
aan de jarenlange discussie die het parlement met de regering heeft gevoerd
inzake artikel 18 van de MCP. Dit artikel opent de mogelijkheid tot wijziging
van financiële voorwaarden op verzoek van de vergunninghouder. Bij de
behandeling van het wetsvoorstel willekeurige afschrijving (kamerstuknr. 24 671)
heeft de Tweede Kamer bij overgrote meerderheid de wens te kennen gegeven
dat het systeem van artikel 18 MCP ook bij het wetsvoorstel voor
een nieuwe Mijnbouwwet zal moeten worden gehandhaafd (Handelingen II 29 januari
1998, blz. 3764). Kan de regering aangeven waarom aan deze wens van de Tweede
Kamer voorbij wordt gegaan? Welke beweegredenen liggen aan de in het wetsvoorstel
vastgelegde keuze ten grondslag? De regering wordt verzocht haar opvatting
op dit punt uitvoerig te motiveren.De leden van de PvdA-fractie hebben in het verleden verschillende malen
gewezen op het belang van de ontwikkeling van kleine en marginale velden op
de Noordzee. De ontginning van deze velden leidt tot veel werkgelegenheid
en genereert tevens staatsinkomsten. Teneinde de ontginning van deze kleine
en marginale velden te bevorderen lijkt een flexibel mijnbouwklimaat, zoals
thans belichaamd in artikel 18 MCP gewenst.De leden van de PvdA-fractie vragen of het kleine en marginale veldenbeleid
nog steeds een speerpunt is van het overheidsbeleid. Kan de regering hierop
ingaan?Hoe verhoudt het door de regering vastgestelde systeem (afdrachten vastleggen
bij wet) zich tot het kleine en marginale veldenbeleid? Hoe staat de regering
tegenover de suggestie binnen het wettelijk kader van de mijnwetgeving de
mogelijkheid te openen voor specifieke gasvelden (gelegen binnen een vergunningsblok
met meerdere gasvelden) een apart financieel regime, afgestemd op de economische
randvoorwaarden, mogelijk te maken?De leden van de PvdA-fractie wijzen met klem op het belang van een flexibel
financieel regime voor marginale velden. Wil de regering ingaan op het standpunt
van de FNV Bondgenoten (Persbericht Amsterdam d.d. 30 november 1998, «1998/1999:
Het dieptepunt voor de werkgelegenheid in de Nederlandse offshore industrie»)
dat er zich zo'n 75 aantoonbare marginale velden op de Noordzee bevinden die
tot ontwikkeling kunnen worden gebracht mits de overheid voorziet in de noodzakelijke
financiële flexibliteit waarmee een financiële ondersteuning per
marginaal gasveld gestalte kan krijgen. Welke gevolgen zijn er voor de Staatsinkomsten
indien over niet al te lange termijn de exploitatie van deze kleine, marginale
gasvelden ter hand worden genomen?Gezien de beperkte mogelijkheden (artikel 22) om een vergunning in te
laten trekken, gekoppeld aan het planmatig beheer van delfstoffen, bestaat
de reële mogelijkheid dat mijnbouwmaatschappijen kunnen worden gedwongen
om op zichzelf onrendabele kleine velden volledig te winnen. Hoewel de leden
van de PvdA-fractie dit toejuichen, sluiten zij het risico niet uit dat hiermee
Nederland als mijnbouwland minder aantrekkelijk wordt. In dit kader pleiten
de leden van de PvdA-fractie eveneens voor een meer flexibel financieel regime.
Hoe staat de regering hier tegenover?In het kader van een flexibel financieel regime wijzen de leden van de
PvdA-fractie ook op de positie van Nederland op de «ranking»,
zoals deze op de parlementaire hoorzitting van 19 november 1998 van de vaste
commissie voor Economische Zaken is genoemd. Hoe interpreteert de regering
de relatieve internationale concurrentiepostie van Nederland, met name ten
opzichte van directe concurrenten als Groot-Brittannië en Noorwegen?De leden van de PvdA-fractie stellen vast dat artikel 78 toch nog voor
enige financiële flexibiliteit kan zorgen. In welke mate, en op welke
manier, is de regering voornemens om daadwerkelijk een flexibel afdrachtsbeleid
te gaan voeren, met name als het gaat om de kleine en marginale velden? Bij de behandeling van het wetsvoorstel koolwaterstoffen (kamerstuk 24 078)
en het wetsvoorstel willekeurige afschrijving (kamerstuk 24 671) heeft
deze Kamer uitgebreid met de (toenmalige) regering gesproken over de betekenis
van artikel 18 MCP, zo merken de leden van de VVD-fractie op. Dit artikel
biedt een vergunninghouder de mogelijkheid te komen tot aanpassing van financiële
voorwaarden verbonden aan een mijnbouwvergunning. Bij het afsluitende debat
over willekeurige afschrijving heeft deze Kamer de (toenmalige) regering uitdrukkelijk
te kennen gegeven dat het principe van artikel 18 MCP in de nieuwe mijnbouwwet
zal moeten worden gehandhaafd (zie Handelingen II, 29 januari 1998, blz. 3764).De leden van de VVD-fractie constateren evenwel dat het stelsel van financiële
afdrachten bij wet in plaats van in vergunningvoorschriften zal worden geregeld.
Naar de mening van deze leden heeft deze keuze tot gevolg dat het financiële
regime niet langer op verzoek van een vergunninghouder kan worden aangepast.
Zij voelen zich in deze mening mede ondersteund door het artikel «wetsvoorstel
mijnbouwwet» van de redacteuren Geerding en Straesser. Ook deze schrijvers
zijn van mening dat de door de Kamer uitdrukkelijk uitgesproken wens tot een
flexibel mijnbouwklimaat met dit wetsvoorstel verloren gaat. (zie Ars Aequi
nr. 47 (1998) 7/8, blz. 692, 693). Kan de regering op dit punt reageren? In
het bijzonder willen deze leden vernemen of het systeem als belichaamd in
artikel 18 MCP met het wetsvoorstel verloren gaat? Indien deze vraag bevestigend
wordt beantwoord, willen zij eveneens graag van de regering vernemen welke
redenen zo zwaarwegend zijn dat de uitdrukkelijk uitgesproken wens tot handhaving
van het systeem van artikel 18 MCP in het wetsvoorstel niet is gevolgd?Blijkens de toelichting op het wetsvoorstel heeft de regering haar voorkeur
uitgesproken zoveel mogelijk onderwerpen te regelen bij wet. Dit uitgangspunt
geldt ook voor de regeling van het stelsel van financiële afdrachten.
Financiële voorschriften zijn neergelegd in algemeen verbindende voorschriften.
Dit is een wezenlijke wijziging van het bestaande systeem, zo merken de leden
van de CDA-fractie op, waarbij financiële voorschriften zijn neergelegd
in vergunningsvoorwaarden. Bij de behandeling van het wetsvoorstel koolwaterstoffen
(kamerstukken 24 078) is door middel van een amendement (TK 1995/96,
24 078, nr. 8) door de Kamer uitdrukkelijk uitgesproken dat wijziging
van financiële voorwaarden op verzoek van een vergunninghouder mogelijk
moet zijn.Bij de behandeling van het wetsvoorstel strekkende tot inwerkingtreding
van een algemene maatregel van bestuur met betrekking tot willekeurige afschrijving
is dit uitgangspunt na een jarenlang debat door middel van een amendement
op de inwerkingtredingswet (TK 1996/97, 24 671, nr. 9) nog eens uitdrukkelijk
door de Kamer bevestigd. Zij hecht grote waarde aan de mogelijkheid tot wijziging
van financiële voorwaarden op verzoek van een vergunninghouder, omdat
een dergelijk systeem een belangrijke bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling
van kleine en marginale velden. Hoe verhoudt het wetsvoorstel zich tot de
uitgesproken wens van de Kamer tot handhaving van een flexibel mijnbouwklimaat
met behoud van rechtszekerheid van de vergunninghouder? Bij gebreke van enige
aandacht voor dit onderwerp in de memorie van toelichting stellen de leden
van de CDA-fractie een uitgebreide toelichting door de regering op prijs.Verschillende organisaties hebben gewezen op de geringe flexibiliteit
van het financiële regime als gevolg van regeling bij formele wet in
plaats van bij lagere regeling. Ook is kritiek geuit op de ingewikkeldheid
van het stelsel. Kan de regering daarop reageren, zo vragen de leden van de
D66-fractie? Over de ontwikkeling van het marginale veldenbeleid hebben een aantal organisaties commentaar gegeven. Het kleine veldenbeleid
zal door onderhavig wetsvoorstel onvoldoende gestimuleerd worden, omdat een
verbetering van de financiële voorwaarden ontbreekt.Zeker met het oog op ontwikkelingen in andere landen, waar in de afgelopen
tijd, nieuwe aantrekkelijke voorwaarden zijn geïntroduceerd, zal het
wetsvoorstel tot een verslechtering van de Nederlandse concurrentiepositie
leiden, zo merken de leden van de D66-fractie op. Het argument hiervoor is
dat nieuwe velden niet zullen worden ontdekt tenzij de financiële voorwaarden
aantrekkelijker worden gemaakt en een aanmoediging zijn voor verhoogde opsporingsactiviteiten.
Indien de nog te ontdekken en/of te ontwikkelen kleine velden niet met gebruikmaking
van de huidige infrastructuur worden ontdekt of ontwikkeld zijn zij voor altijd
verloren. Hoe is het oordeel van de regering over deze kritiek en kan nader
worden ingegaan op de relatie van dit wetsvoorstel tot het kleine veldenbeleid?Gaarne willen de leden van fractie van D66 een toelichting op de rol die
afdrachten spelen als onderdeel van het kleine veldenbeleid. In hoeverre belemmert
het wetsvoorstel de flexibiliteit omdat alle afdrachten in de wet zijn vastgelegd?De leden van de fracties van de RPF en het GPV vragen of Nederland in
vergelijking met de ons omringende landen beschouwd kan worden als een voor
exploitanten gunstig of ongunstig land. Vooral als het gaat om de financiële
bepalingen is flexibiliteit gewenst. Hoe flexibel is de voorliggende regelgeving
in vergelijking met andere Europese landen?33. Bonus, oppervlakterechtenDe leden van de PvdA-fractie vragen waarom vergunninghouders aan de landzijde
niet, en aan de zeezijde wel een oppervlakterecht verschuldigd zijn als het
gaat om opsporingsvergunningen. Deze leden weten dat dit tot nu toe ook zo
was; zij achten de systematiek echter niet helemaal logisch, aangezien de
gevolgen van het oppervlaktebeslag op het land groter zijn dan op zee. Kan
de regering hierop ingaan?De leden van de PvdA-fractie zien in dat een dergelijk oppervlakterecht
zal kunnen dienen als financiële prikkel om daadwerkelijk actief te worden
in het toegewezen concessiegebied. In dit kader vragen deze leden waarom het
oppervlakterecht niet op het land wordt toegepast bij opsporingsvergunningen.
Kan de regering hierop ingaan? Welke andere prikkels met hetzelfde doel heeft
de regering voor dergelijke vergunninghouders op het land in gedachten?Hebben de leden van de PvdA-fractie het goed begrepen dat de houders van
winningsvergunningen aan de landzijde wel een oppervlakterecht verschuldigd
zijn, en houders van opsporingsvergunningen aan de landzijde niet? Als dit
zo is, vragen de leden van de PvdA-fractie waarom op bladzijde 73 van de memorie
van toelichting gesproken wordt van «iedere vergunning» die de
vergunninghouder op 1 januari van een kalenderjaar houdt. Hoe verhoudt dit
zich weer tot de in de wettekst van artikel 52 lid 1 gebruikte term «opsporingsvergunning»?Verder vinden de leden van de PvdA-fractie de term «gebruiksjaar»
nogal verwarrend. Deze term kan namelijk suggereren dat het oppervlakterecht
alleen verschuldigd is indien daadwerkelijk gebruik wordt gemaakt van de vergunning.
Deze suggestie is echter weer in strijd met de in de memorie van toelichting
geuitte bedoeling. Wil de regering overwegen een en ander duidelijker in de
wettekst tot uitdrukking te brengen?De leden van de PvdA-fractie willen graag weten hoe de hier bedoelde bepalingen
rondom het oppervlakterecht zich verhouden tot de wijziging van de Ontgrondingenwet
met betrekking tot de variabele heffing op geproduceerde oppervlaktedelfstoffen.
Bestaat de mogelijkheid dat er een cumulatie van heffingen optreedt, bijvoorbeeld
bij zoutwinning?Daarnaast willen de leden van de PvdA-fractie graag weten of de heffing
van een vast bedrag, zoals in deze artikelen wordt voorgesteld, niet leidt
tot een aanzienlijke verzwaring van de bedrijfsrisico's. Is het niet beter
een heffing in te voeren die is gerelateerd aan de opbrengsten, zoals bij
de Ontgrondingenwet? Kan de regering hierop ingaan?De leden van de PvdA-fractie willen graag weten waarom de bedoelde heffing
toeneemt naarmate het aantal gebruiksjaren toeneemt. Hoe verhoudt dit zich
tot de meestal door de dalende druk in het voorkomen van afnemende opbrengsten
in de loop van de tijd. Is het niet logischer om de hoogte van de heffing
af te stemmen op het verloop van de opbrengsten? Kan de regering hierop ingaan?Heeft er contact plaatsgevonden met ondermeer VNG, IPO en de Unie van
Waterschappen in het kader van de voorbereiding van dit wetsvoorstel? Zo ja,
welke onderwerpen zijn daarbij ter sprake gebracht? Een van de aandachtspunten
is, naar de mening van de leden van de CDA-fractie, de verschuiving van cijnsopbrengsten
van gemeenten naar provincies. Konden alle betrokken zich daarin vinden? Wat
betekent het voornemen om 80 000 gulden per vierkante kilometer te betalen
aan provincies indien sprake is van een concessieverlening? Om welk bedrag
gaat het? Op welke provincies heeft het betrekking? Geldt dit alleen voor
het land of ook voor het continentaal plat? Worden het geoormerkte middelen?Kan nader toegelicht worden waarom de zgn. bonus vervalt, zo vragen de
leden van de fracties van de RPF en GPV?34. Vereenvoudigen afdrachten, winstaandeelDe leden van de PvdA-fractie stellen vast dat is vastgehouden aan het
systeem van het staatswinstaandeel. Op zich zijn deze leden het ten volle
eens met het feit dat bij de winning van bodemschatten geen sprake kan zijn
van een normaal belastingregime en dat de financiële voordelen van de
exploitatie van de bodemschatten substantieel ten goede komen aan brede lagen
van de bevolking. Toch zetten zij vraagtekens bij het handhaven van het systeem
van staatswinstaandeel. De berekening van de uiteindelijke hoogte van het
staatswinstaandeel is uitermate complex en duurt vaak niet korter dan 8 jaar.
Hierdoor blijft de precieze hoogte van de uiteindelijke netto-winst van de
mijnbouwmaatschappijen lange tijd onzeker, hetgeen, net als bijvoorbeeld bij
prijsinstabiliteit cq. inflatie, niet bevorderlijk is voor welafgewogen investeringsbeslissingen.
Gezien het toch al relatief hoge risicoprofiel in de delfstoffenbranche lijkt
een helder en procedureel snel afwikkelbaar afdrachtsregime op zijn plaats.
Wil de regering een simpeler, doorzichtiger en sneller afwikkelbaar afdrachtsysteem
overwegen?Hoe verhoudt zich het afdrachtsysteem van de Mijnbouwwet tot het afdrachtsysteem
van de Ontgrondingenwet? Verdient het geen aanbeveling om hieruit bepaalde
zaken over te nemen?Ook vernemen deze leden graag een reactie op de suggestie van de NOGEPA
om een afdrachtsysteem in te voeren naar analogie van de wet op de Vennootschapsbelasting.Wellicht ten overvloede menen de leden van de PvdA-fractie dat eventuele
vereenvoudigingen in het afdrachtssysteem op budgettair-neutrale wijze zullen
moeten plaatsvinden.Het wetsvoorstel heeft mede tot doel te komen tot een vereenvoudiging
van de mijnwetgeving, zo merken de leden van de VVD-fractie op. In dit verband
komt het als onjuist voor dat het staatswinstaandeel als element van het afdrachtensysteem
is gehandhaafd. Kan de regering aangeven waarom het zeer complexe staatswinstaandeel
is gehandhaafd? Waarom is niet gekozen voor een regeling op basis van de wet
op de Vennootschapsbelasting?Het systeem van financiële heffingen blijft ook in het wetsvoorstel
een complexe zaak. Het opnemen van een regeling inzake het staatswinstaandeel
draagt hier stellig aan bij, zo menen de leden van de CDA-fractie. De regeling
voor het staatswinstaandeel vindt zijn oorsprong in de ten tijde van het van
kracht worden van de MCP ontbreken van fiscale jurisdictie op het continentaal
plat. Sedert de jaren negentig is deze fiscale jurisdictie tot het continentaal
plat uitgebreid. De noodzaak voor een regeling van het staatswinstaandeel
is niet langer aanwezig. Waarom is dan toch het zeer complexe staatswinstaandeel
gehandhaafd? Waarom wordt niet aangesloten bij de wet op de Vennootschapsbelasting?
Om welke bedragen gaat het hier? Ten bate waarvan wordt de opbrengst aangewend?Helaas is er geen vergelijking met buitenlandse fiscale regelingen opgenomen,
waardoor het moeilijk is een oordeel te geven over de gevolgen voor de internationale
concurrentiepositie van de Nederlandse olie- en gasbedrijven. In hoeverre
is de kritiek terecht dat het Nederlandse fiscale stelsel als onaantrekkelijk
gekwalificeerd kan worden (dit zou met name voor gas gelden). De leden van
de fractie van D66 willen graag een vergelijkend overzicht krijgen, ter verduidelijking
van de gevolgen voor de Nederlandse sector.Kritische geluiden uit de sector hebben onder meer betrekking op het huidige
fiscale systeem dat nogal ingewikkeld en moeilijk te administreren zal zijn
in vergelijking tot andere fiscale systemen in de wereld, zo merken de leden
van de D66-fractie op. Een verdere vereenvoudiging van het complexe fiscale
systeem zal een bijdrage kunnen leveren aan de verbetering van de concurrentiepositie.
Hoe staat de regering hier tegenover?De leden van de fracties van de RPF en het GPV stellen vast dat het niet
de doelstelling van het voorliggende wetsvoorstel is om grote wijzigingen
aan te brengen in het financiële belang van de Nederlandse staat bij
de delfstoffenwinning. Hoe groot zullen de fiscale gevolgen zijn indien de
winstaandeelplichtige ondernemingen niet langer uitgesloten worden van bijvoorbeeld
de energie investeringsaftrek?Hoe reëel is de schatting van de batenderving van 0,1% tot 0,2% gelet
op de ingrijpende wijziging voor de berekening van het winstaandeel en de
vennootschapsbelasting?Hoe groot zal de, als gevolg van dit voorstel veroorzaakte, additionele
winning kunnen zijn, en wat heeft dit voor financiele gevolgen voor het rijk?
Immers, enkele financiele drempels voor exploitanten zijn weggenomen.De regering stelt dat in voorliggend wetsvoorstel «het onderscheid
tussen land en zee is gehandhaafd, omdat consolidatie van land- en zeeresultaten
tot voor de staat niet aanvaardbare budgettaire consequenties zou leiden».
De leden van de SGP-fractie vragen of dit nader kan worden toegelicht.
Deze leden vragen tevens hoe tot het percentage van de zogenaamde kostenuplift
(10%) is gekomen?35. Staatsdeelneming. positie EBNIn het wetsvoorstel blijft de positie van EBN ongewijzigd. Zal het democratisch
te controleren overheidsbelang ook in een geliberaliseerde gasmarkt het beste
gediend zijn met de EBN als mede-exploitant voor gas- en aardoliewinning?Kan het antwoord worden toegelicht, zo vragen de leden van de PvdA-fractie?De leden van de VVD-fractie vragen de regering de noodzaak van het handhaven
van staatsdeelneming als onderdeel van het systeem van afdrachten te handhaven.
De taken van de staatsparticipant EBN kunnen toch door het ministerie van
Economische Zaken, ondersteund door het Staatstoezicht op de mijnen en het
NITG worden overgenomen. Resulteert handhaving van staatsdeelname niet in
een onnodige complexiteit?Voor wat betreft de figuur van de staatsdeelneming merken de leden van
de CDA-fractie het volgende op. Handhaving van EBN als staatsparticipant is
een kostbare zaak. Is het niet mogelijk de taken van EBN te laten overnemen
door het ministerie van Economische Zaken, voor zover nodig ondersteunt door
het Staatstoezicht op de mijnen en het NITG? Waarom is niet overeenkomstig
de in concessies opgenomen regelingen gekozen voor de figuur van een regeringsvertegenwoordiger?In het in onderhavig wetsvoorstel is afgezien om voor staatsdeelnemingen
een uniform systeem voor alle bestaande en toekomstige vergunningen vast te
stellen. De leden van de SGP-fractie vragen hoe dit voornemen zich verhoudt
met de eveneens in voorliggend wetsvoorstel geformuleerde doelstelling een
vereenvoudiging van het stelsel van financiële regelingen door te voeren?36. Concessies van voor 1965Kan de regering inzicht geven in het aantal uitgegeven concessies vóór
1965. De leden van de CDA-fractie willen graag weten wat de omvang is van
die gebieden? Waarom worden concessies tot 1965 ongewijzigd gelaten? Wat heeft
de wijziging van de concessie na 1965 voor financiële consequenties voor
bedrijven?Met betrekking tot het financieel regime koolwaterstoffen vragen de leden
van de SGP-fractie op welke punten de vijf concessies welke zijn verleend
vóór 1 januari 1965 afwijken van de financiële bepalingen
in de koninklijke besluiten die daarna tot stand zijn gekomen? Welke complicaties
voorziet de regering bij het binnen de reikwijdte van het nieuwe financieel
regime brengen van genoemde vijf concessies?37. Afdrachten voor andere vergunningen en voor opslagDe in artikel 78 genoemde afdrachten aan de staat worden bepaald in de
voorschriften bij de vergunning. De leden van de SGP-fractie sluiten zich
aan bij het oordeel van de Raad van State dat dit systeem voor de vergunninghouders
onvoldoende rechtswaarborgen biedt. De Raad adviseert in ieder geval in de
wet zelf vast te leggen op welke wijze de heffingsgrondslag, het tarief etc.
worden bepaald. Deze leden menen dat het overnemen van dit advies niet per
se tot een geüniformeerd afdrachtenstelsel hoeft te leiden. Ook bij wet
kan immers worden gedifferentieerd naar gelang het soort activiteit. Kan de
regering hier nader op ingaan? Is de regering het met deze leden
eens, dat het in de concrete situatie van geval tot geval afstemmen van de
afdrachten op de aard van de activiteiten, voor de vergunninghouder tot rechtsonzekerheid
leidt?UITVOERBAARHEID, HANDHAAFBAARHEID EN RECHTSBESCHERMING 38. RechtsbeschermingDe omvang van het wetsvoorstel en de diversiteit aan beslissingen maken
het lastig om een goed overzicht te krijgen van besluiten waartegen beroep
bij de Afdeling Bestuursrechtspraak openstaat. Kan de regering hiervan een
overzicht geven?Het tweede lid van artikel 110 verklaart hoofdstuk 20 van de Wet milieubeheer
van toepassing op de beslissing over de mijnbouwmilieuvergunning. De leden
van de PvdA-fractie vragen of het inderdaad zo is dat de betreffende bepalingen
inderdaad letterlijk kunnen worden toegepast. Kan de regering hierop ingaan?
Geldt dit ook voor artikel 20, eerste lid dat beroep openstelt op de Afdeling
Bestuursrechtspraak tegen besluiten op grond van de Wet milieubeheer? Kan
de regering hierop ingaan?In het wetsvoorstel wordt gekozen voor rechtspraak in eerste en enige
aanleg door de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State. Met deze
keuze wordt een einde gemaakt aan de bestaande situatie, waarin na de bezwaarschriftprocedure
beroep mogelijk is bij de rechtbank, en vervolgens bij de Afdeling Bestuursrechtspraak.Deze bestaande situatie stemt overeen met het uitgangspunt van het bestuursprocesrecht
dat een in eerste aanleg gegeven rechterlijk oordeel in volle omvang in hoger
beroep moet kunnen worden getoetst (memorie van toelichting bij de tweede
tranche van de Algemene wet bestuursrecht, Kamerstukken II, 1991/92, 22 495,
nr. 3, blz. 52). De regering kiest met dit wetsvoorstel derhalve in afwijking
van de algemene regel van het bestuursprocesrecht voor een beperking van de
rechtsbescherming. Wegens het principiële karakter van deze keuze verzoeken
de leden van de PvdA-fractie om een uitgebreide toelichting op deze keuze.Naar de mening van de leden van de VVD-fractie zullen in het wetsvoorstel
vergunninghouders ten opzichte van de huidige wetgeving worden belast met
een aanzienlijk aantal extra verplichtingen, zoals de bepalingen inzake nazorg
(inclusief zekerheidsstellingen) en ontginningsplicht. Het is daarom redelijk
te veronderstellen dat in de toekomst een toenemend aantal geschillen tussen
vergunninghouder en regering zullen ontstaan die betrekking hebben op dergelijke
sterk economisch getinte verplichtingen. In dit verband dringt zich de vraag
op waarom voor deze geschillen geen beroep bij het College van Beroep voor
het Bedrijfsleven is opengesteld?De leden van de fractie van D66 willen graag een overzicht krijgen van
de op grond van de Mijnbouwwet genomen besluiten waartegen beroep bij de Afdeling
bestuursrechtspraak openstaat?De omvang van voorliggend wetsvoorstel en de diversiteit aan beslissingen
maken het lastig de op grond van de Mijnbouwwet genomen besluiten waartegen
beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak openstaat goed te overzien. De
leden van de SGP-fractie vragen de regering een overzicht terzake op te stellen.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING 39. ConsideransNaar de mening van de leden van de VVD-fractie komt in de considerans
onvoldoende het mijnbouwbelang tot uitdrukking.Deze leden verzoeken de regering dan ook de considerans aan te passen.
In verband met de wens te komen tot duidelijke regelgeving is het wenselijk
dat in de considerans tevens een verwijzing naar de zogeheten koolwaterstoffen-richtlijn
(94/22) wordt opgenomen.HOOFDSTUK I 40. Definities Artikel 1De leden van de VVD-fractie merken op dat onderdeel b een definitie geeft
van aardwarmte. Is deze definitie ook van toepassing op die gevallen waarbij
water in de bodem wordt gebracht teneinde aan de ondergrond aardwarmte te
onttrekken? Hoe verhoudt dit geval zich tot de Grondwaterwet?In onderdeel c wordt gesproken over «soevereine rechten» die
aan het Koninkrijk toekomen. Dit artikel geeft niet aan wat de betekenis is
van de soevereine rechten. De leden van de VVD-fractie willen hier graag een
nadere toelichting op krijgen. Zij verzoeken de regering bij haar toelichting
ook de betekenis van de in artikel 44, tweede lid, onderdeel a, gehanteerde
term «natuurlijke rijkdommen» te betrekken.In onderdeel h wordt onder «winning van aardwarmte» niet verstaan
aardwarmte die vrijkomt bij de winning van delfstoffen. Komt bij het terughalen
van opgeslagen stoffen geen aardwarmte vrij? Indien dit wel het geval is,
dient dit artikel dan niet te worden aangevuld? Of moet in dat geval een vergunning
worden verleend, zo vragen deze leden?In onderdeel n van deze definitiebepaling wordt een omschrijving van het
begrip «mijnbouwwerk» gegeven, een werk dat behoort tot een bij
algemene maatregel van bestuur aangewezen categorie van werken, ten behoeve
van het verrichten van nader aangeduide mijnbouwkundige activiteiten. In de
toelichting wordt in dit verband opgemerkt dat bij algemene maatregel van
bestuur een nieuw begrippenapparaat zal worden ontwikkeld, met het mijnbouwwerk
als overkoepelend begrip.Nu wordt alles doorgeschoven naar een lager niveau en de leden van de
fractie van D66 vragen of het niet wenselijk is de omschrijving van het centrale
begrip mijnbouwwerk in de wet inhoudelijker te maken bijvoorbeeld door de
aanduiding «inrichting of andere tastbare voorziening» in de wet
zelf op te nemen.41. Conflicterende regimes rond 100 en 500 meter Artikel 2De leden van de PvdA-fractie vragen of er ook voorkomens bestaan die zich
zowel boven als beneden genoemde scheidslijn bevinden? Welke wet zal hierop
van toepassing zijn, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.In dit artikel wordt een honderd meter grens gehanteerd voor delfstoffen.
Voor aardwarmte wordt een grens van vijfhonderd meter gehanteerd. Naar
de mening van de leden van de VVD-fractie leidt een dergelijke begrenzing
tot onnodige complexiteit. Zij wijzen in dit verband op de in het advies van
de Raad van State terecht gemaakte opmerking (onderdeel 2) over het probleem
van overlopende structuren die genoemde grenzen overschrijden. Dat dergelijke
problemen zich in de praktijk heel wel kunnen voordoen blijkt reeds uit het
bestaan van verleende bruinkoolconcessies.Tevens wijzen de leden van de VVD-fractie op de gekozen systematiek van
de Mijnwet 1810. In deze wet zijn de delfstoffen opgesomd, waarop de wet betrekking
heeft. Deze systematiek was een reactie op de systematiek van de Mijnwet 1795
(de voorganger van de Mijnwet 1810), die net als dit wetsvoorstel dieptegrenzen
kende. De begrenzingen leidden tot zoveel problemen dat bij de Mijnwet 1810
besloten werd dit systeem van begrenzingen te verlaten. Deze leden vragen
de regering dan ook de noodzaak van de in het wetsvoorstel voorgestelde systematiek
van dieptegrenzen nader te onderbouwen?De mijnbouwwet bevat dieptecriteria, waardoor de kans bestaat dat delfstofwinning
en opslag op een diepte van rond 100 meter of aardwarmtewinning op een diepte
van rond 500 meter onder verschillende wettelijk regimes zal vallen. De Raad
van State pleit in dit verband voor invoering van een conflictregeling. Uit
de reactie van de regering blijkt dat, indien twee regimes van toepassing
mochten zijn, zelfs dan nog geen conflicterende situatie ontstaat. Kan dit
nader toegelicht worden, zo vragen de leden van de D66-fractie?In deze paragraaf wordt een aantal dieptecriteria uiteengezet. De leden
van de SGP-fractie merken op dat de kans aanwezig is dat delfstofwinning en
opslag op een diepte van rond de 100 meter en aardwarmtewinning op een diepte
van rond de 500 meter onder verschillende wettelijke regimes vallen. De door
de Raad van State aangedragen oplossing om in verband hiermee een conflictenregeling
in te voeren, wordt door de regering niet nodig geacht. Deze leden vinden
het door de regering gebezigde argument dat «zelfs indien twee regimes
van toepassing mochten zijn, dan nog zal het mogelijk blijken dergelijke projecten
te realiseren» onduidelijk. Is in het bedoelde geval nu wel of niet
sprake van een conflictsituatie?42. Eigendom van gewonnen en teruggehaalde delfstoffen Artikel 3Het tweede lid van artikel 3 bepaalt dat de eigendom van delfstoffen door
de winning op de houder van een vergunning overgaat. Bevordert dit systeem
niet de toepassing van de zogeheten «rule of capture», zo vragen
de leden van de VVD-fractie? Hoe verhoudt de eigendomsoverdracht van delfstoffen
zich tot titel 4 en 5 van boek 3 van het BW?Het derde lid regelt de eigendom van stoffen die krachtens een opslagvergunning
worden teruggehaald. Dit artikel geeft geen regeling voor de eigendom van
delfstoffen die in de ondergrond zijn opgeslagen. Kan de regering deze situatie
toelichten, zo vragen de leden van de VVD-fractie? Hoe liggen de eigendomsverhoudingen
in het geval dat een persoon zonder (rechtmatige) vergunning opgeslagen stoffen
terughaalt?43. Gedoogplicht Artikel 4De gedoogplicht die aan de rechthebbende ten aanzien van de oppervlakte
van de aardbodem wordt opgelegd, vormt een concretisering van de algemene
norm van artikel 21, tweede lid, boek 5 burgerlijk Wetboek, zo merken de leden
van de fracties van de PvdA, D66 en SGP op. Laatst genoemde bepaling kan in
concrete gevallen een bron van langdurige discussie zijn. Kan de regering
aangeven welke betekenis de algemene BW-norm nog heeft voor mijnbouwactiviteiten,
naast de gedoogplicht van artikel 4 van de Mijnbouwwet? Geldt de algemene
BW-norm nog voor activiteiten tot 100 meter diepte? Hoe is de situatie met
betrekking tot de gedoogplicht bij mijnbouwactiviteiten tot 100 meter diepte?
Nog belangrijker is de vraag of de algemene BW-norm nog een rol kan spelen
in situaties waarin de gedoogplicht geldt (dus bij mijnbouwactiviteiten op
grotere diepte dan 100 meter).Onduidelijkheid bestaat bij de leden van de CDA-fractie over de betekenis
van het voorgestelde artikel 4. Wie is de rechthebbende in de zin van dit
artikel? Welke activiteiten moet deze rechthebbende gedogen? Hoe verhoudt
dit artikel zich tot het zogeheten negatieve eigendomsrecht vastgelegd in
artikel 5:1, tweede lid BW (het recht gebruik van eigendom te verbieden)?
Kan de bodemeigenaar op basis van de huidige wetgeving bepaalde schadeveroorzakende
mijnbouwactiviteiten met een beroep op artikel 5:1, tweede lid verbieden?
Zo ja, wordt door de onteigening van de delfstoffen, al dan niet in combinatie
met de in artikel 4 opgenomen gedoogplicht de positie van de bodemeigenaar
niet ondermijnd?HOOFDSTUK II 44. Exclusiviteit vergunning Artikel 8In artikel acht wordt voorgesteld in het wetsvoorstel een exclusief recht
op opsporing en winning aan te verlenen vergunningen te verbinden. Wat is
de achtergrond van het verlenen van een dergelijk exclusief recht? Dit artikel
lijkt uitsluitend bedoeld voor opsporings- en winningsvergunningen. Er wordt
immers expliciet verwezen naar «delfstoffen». Dit roept de vraag
op of dit artikel eveneens van overeenkomstige toepassing is op vergunningen
voor aardwarmte (zie artikel 6, lid 3 MBW)? Bij een ontkennend antwoord willen
de leden van de VVD-fractie graag worden geïnformeerd over de achtergrond
van deze bestuurlijke keuze.45. Economische winbaarheid Artikel 9Dit artikel bepaalt dat een winningsvergunning slechts wordt verleend
indien aannemelijk is dat delfstoffen binnen het betrokken gebied economisch
winbaar zijn. Met het begrip «economisch winbaar» is onder de
huidige wetgeving ervaring opgedaan, zo merkt de regering op. De leden van
de fracties van de PvdA en D66 stellen vast dat de term economische winbaarheid
een belangrijke rol speelt bij het al dan niet verlenen van een vergunning.
Naast de aanwezige hoeveelheid delfstoffen kunnen ook andere factoren daarbij
een rol spelen, zoals de infrastructuur in de omgeving. Kan de regering nog
andere voorbeelden noemen van factoren die mogelijk relevant
zijn? Dit zal het inzicht in de betekenis van deze centrale maar vage norm
kunnen vergroten.Op tal van plaatsen wordt in dit wetsvoorstel het economische risico van
een onrendabele winning bij de vergunninghouder gelegd. Waarom is dit artikel
in het wetsvoorstel gehandhaafd, zo vragen de leden van de VVD-fractie?In dit artikel wordt gesproken over economische winbaarheid. Wat moet
hier precies onder worden verstaan? Welke factoren worden in deze afweging
allemaal meegenomen. Is het milieu ook een economisch component, zo vragen
de leden van de fracties van de RPF en de GPV?In voorliggend wetsvoorstel wordt het begrip «economische winbaarheid»
gehanteerd. Deze centrale norm wordt in de memorie van toelichting echter
weinig concreet uitgewerkt. De leden van de SGP-fractie vragen de regering
dit begrip nader te definiëren. Welke factoren zijn in dit kader relevant?46. Weigeringsgronden Artikel 10Deze bepaling bevat vier open geformuleerde weigeringsgronden. Bezwaarlijk
voor de leden van de PvdA-fractie is dat deze belangrijke bepaling in het
artikelsgewijze commentaar nauwelijks inhoudelijk wordt toegelicht. Zij vinden
het feit dat de weigeringsgronden reeds in de bestaande wetgeving voorkomen,
geen argument om ze niet toe te lichten. Kan de regering de weigeringsgronden
uitgebreid toelichten zodat voor alle partijen duidelijk is wat hun rechten
en plichten zijn?De leden van de PvdA-fractie willen graag vernemen wie de technische of
financiële mogelijkheden gaat beoordelen, en welke criteria daarbij gebruikt
worden. Ook de weigeringsgrond onder lid 1b en 1c vinden zij erg vaag. De
formuleringen voldoen volgens deze leden niet aan aanwijzing 10 van de aanwijzingen
voor de regelgeving, waarin het streven naar duidelijkheid van regelingen
is uitgedrukt, en ook niet aan de op bladzijde vier van de memorie van toelichting
beoogde duidelijkheid van de nieuwe wet. Kan de regering hierop ingaan?De leden van de VVD-fractie willen graag nader worden geïnformeerd
over de betekenis van de in dit artikel opgenomen criteria. Hoe worden deze
criteria in de praktijk toegepast? In welke gevallen is in het verleden besloten
op basis van deze criteria geen vergunning toe te kennen? Kan de regering
in dit verband tevens ingaan op de toepassing van deze criteria op de aanwijzing
van een operator. Hoe verhouden deze criteria zich tot de op de operator rustende
wettelijke verplichtingen als opgenomen in dit wetsvoorstel?De leden van de D66 fractie vragen of, vanuit het oogpunt van duidelijkheid
die nagestreefd wordt met onderhavig wetsvoorstel, een aanscherping van onderdeel
d niet wenselijk is? Een uitbreiding van de toelichting wordt door deze leden
wenselijk geacht.Dit artikel vermeldt dat ook een gebrek aan efficiëntie reden kan
zijn een vergunning te weigeren. Kan dit worden toegelicht, zo vragen de leden
van de fracties van de RPF en GPV? In welke zin kan dit criterium een publiek
belang betreffen, met andere woorden, een belang dat het bedrijfsbelang en
dus de bedrijfsverantwoordelijkheid te boven gaat?Dergelijke vragen klemmen nog meer bij de bepaling in hetzelfde artikel
in het eerste lid onder d. Bij gelijkwaardige aanvragers, besluit de staat
op grond van overwegingen van doelmatigheid en voortvarendheid tussen de twee
of meer gegadigden. Is het niet mogelijk in zo'n situatie tot meer objectieve
criteria te komen? Is het wenselijk, cq. mogelijk in zo'n situatie ook een
geldelijk argument de doorslag te laten geven, bijv. een overeenkomst tot
een hogere winstdeling dan die uit het wetsvoorstel voortvloeit?47. Beperkingen en voorschriften voor andere vergunningen
dan die voor koolwaterstoffen Artikel 13 en 14In deze artikelen wordt een onderscheid aangebracht tussen beperkingen
die kunnen gelden voor enerzijds vergunningen voor koolwaterstoffen en andere
vergunningen dan voor koolwaterstoffen. Wat is de reden om dit verschil in
de wet op te nemen, zo vragen de leden van de Groenlinks-fractie?48. Beslistermijn Artikel 17Is bij de regeling (van de lengte) van de beslistermijn rekening gehouden
met de eventuele advisering door de Mijnraad respectievelijk de Technische
comissie bodembeweging, zo vragen de leden van de PvdA-fractie?In welke gevallen ligt overschrijding van de zes maanden-termijn voor
de hand? Welke betekenis heeft overschrijding van een termijn (al dan niet
na verlenging) zoals in dit artikel opgenomen, zo vragen de leden van de VVD-fractie?De leden van de D66 fractie vragen of bij de regeling van de lengte van
de beslistermijn rekening gehouden is met de eventuele advisering door de
Mijnraad respectievelijk door de Technische commissie bodembeweging over door
de regering te nemen beschikkingen?49. Splitsen en samenvoegen van vergunningen Artikel 19Het splitsen en samenvoegen van vergunningen is een nieuwe rechtsfiguur.
Hoe deze juridische figuur zal gaan functioneren is onduidelijk. De leden
van de VVD-fractie verzoeken de regering dit artikel nader toe te lichten
en daarbij tenminste in te gaan op de volgende vragen. In welke gevallen kan
of zal een vergunning worden gesplitst of samengevoegd? Aan welke voorwaarden
moet zijn of worden voldaan voor splitsing of samenvoeging? Wie neemt het
initiatief tot splitsing of samenvoeging? Kan de regering tegen de wil van
een of meer vergunninghouders in, een vergunning splitsen respectievelijk
samenvoegen? Hoe verhoudt dit artikel zich tot de bepalingen inzake nazorg?50. Intrekking en afstand van vergunningen Artikel 22De leden van de PvdA-fractie vinden de criteria waaronder een vergunning
ingetrokken kan worden nogal vaag. Aangezien deze kunnen leiden tot rechtsonzekerheid,
vragen zij de regering deze te verduidelijken. Met name het criterium
onder lid 1b zal kunnen leiden tot misverstanden en dubbelzinnigheden. Wil
de regering overwegen de formulering van lid 1b te wijzigen? Geldt artikel
22 voor opsporingsvergunningen of winningsvergunningen, of beide? Hoe is de
situatie met de andere vergunningen? Wie bepaalt of een opslagvergunning wordt
verleend?51. Meerdere deelnemers in een vergunning, operator, hoofdelijke
aansprakelijkheid deelnemers Artikel 23De leden van de PvdA-fractie zetten vraagtekens bij dit artikel van de
nieuwe Mijnbouwwet. Hebben deze leden het goed begrepen dat lid 2 van dit
artikel, in het licht van artikel 6:6 BW, neerkomt op hoofdelijke aansprakelijkheid
voor houders van een vergunning, dat wil zeggen voor diegenen die zijn aangewezen
als operator? Anders gezegd, is de winning van delfstoffen in de zin van de
nieuwe wet op te vatten als een ondeelbare prestatie?De leden van de PvdA-fractie kunnen zich namelijk herinneren dat deze
hoofdelijke aansprakelijkheid in de bestaande mijnwetgeving op verzoek van
de Tweede Kamer is afgevoerd, in het kader van de behandeling van het wetsvoorstel
Koolwaterstoffenrichtlijn (Kamerstukken nr. 24 078). Als het gestelde
in artikel 23 inderdaad neerkomt op hoofdelijke aansprakelijkheid, kan de
regering dan een uitvoerige verklaring geven met betrekking tot de reden waarom
deze opnieuw wordt ingevoerd? Zijn de in het verleden tussen de staat en de
vergunninghouders gesloten borgtochtovereenkomsten met het nieuwe wetsvoorstel
van rechtswege komen te vervallen?In het wetsvoorstel wordt de zogeheten «aangewezen operator»
geïntroduceerd. Wat is de aanleiding voor de invoering van een «aangewezen
operator»? Welke verplichtingen zullen krachtens dit wetsvoorstel op
de operator rusten, zo vragen de leden van de VVD-fractie?In het wetsvoorstel is bepaald dat een operator wordt aangewezen. De bestaande
wetgeving kent geen aangewezen operator. Waarom is het opnemen van een dergelijke
regeling nodig? Kan de regering aangeven welke verplichtingen op de operator
krachtens dit wetsvoorstel rusten? In de toelichting wordt gesteld dat het
in de rede ligt dat door de operator gemaakte kosten aan de medevergunninghouders
in rekening worden gebracht. De leden van de CDA-fractie zijn verwonderd door
deze uitspraak. Immers, hoe kan een operator dit indien nodig afdwingen? Hierbij
denken deze leden in het bijzonder aan operators die reeds werkzaam zijn in
het kader van bestaande vergunningen.Hoe staat de regering tegenover de suggestie van NOGEPA dat de Mijnbouwwet
de mogelijkheid zou moeten bieden dat een mijnbouwmaatschappij die geen vergunninghouder
is, met toestemming van de vergunninghouder, operaties uitvoert onder eigen
verantwoordelijkheid, zo vragen de leden van de D66-fractie?52. Betekenis artikel 24Welk belang beoogt dit artikel te beschermen? Hoe denkt de regering dit
artikel te handhaven? Welke sanctie kan bij overtreding worden toegepast,
zo vragen de leden van de VVD-fractie?HOOFDSTUK III 53. Exclusiviteit vergunning Artikel 27De leden van de VVD-fractie willen graag toegelicht zien waarom een opslag-
en winningsvergunning in één hand moet zijn? Is het niet mogelijk
te komen tot een regeling waarbij een opslagvergunning los komt te staan van
een verleende winningsvergunning?Het wetsvoorstel kent een exclusiviteitsbepaling zo merken de leden van
de CDA-fractie op. De betekenis van deze exclusiviteitsbepaling is hen niet
geheel duidelijk. Wat is de ratio achter deze bepaling? Hoe verhoudt deze
bepaling zich tot vergunningen voor opsporing en winning van aardwarmte?Artikel 28De leden van de PvdA-fractie vragen of de regering de criteria voor een
opslagvergunning nader kan toelichten. Deze leden vinden de criteria van lid
1a tot en met 1c niet duidelijk. Kan de regering hierop ingaan?54. Weigerings- intrekkingsgronden Artikel 31Kan de regering toelichten in welke gevallen tot wijziging respectievelijk
tot intrekking van een opslagvergunning zal worden overgegaan? Welk beleid
wordt door de regering op dit punt gevoerd? In hoeverre kan in het kader van
een planmatig beheer van delfstoffen of aardwarmte tot wijziging worden overgegaan,
zo vragen de leden van de VVD-fractie? Hoe verhoudt een dergelijke wijziging
zich tot het belang van de vergunninghouder, die kostbare investeringen heeft
gedaan? Wordt in voorkomende gevallen schadevergoeding aangeboden?HOOFDSTUK IV 55. Betekenis van begrip bodembeweging Artikel 36Bladzijde acht van de memorie van toelichting stelt dat van de gelegenheid
gebruik is gemaakt, om ook andere bodembewegingen zoals aardschokken, trillingen
en instortingen «mee te nemen». Het is de leden van de fractie
van D66 onduidelijk wat precies onder «meenemen» wordt verstaan?
In welke artikelen is sprake van dit «meenemen»?Met betrekking tot bodemdaling als gevolg van de winning van delfstoffen
wordt in het wetsvoorstel expliciet een aantal bepalingen opgenomen. De memorie
van toelichting stelt dat van de gelegenheid gebruik is gemaakt «om
ook andere bodembewegingen, zoals aardschokken, trillingen en instortingen,
mee te nemen». Wat houdt dit «meenemen» precies in, zo vragen
de leden van de SGP-fractie? Geldt de verplichting tot het verrichten van
metingen, ook in het kader van monitoring, ten aanzien van aardschokken?De leden van de SGP-fractie constateren dat bij de rapportageverplichtingen
(artikel 101) en waar het gaat over risico-aansprakelijkheid (artikel
137) de aandacht voor aardschokken ontbreekt. Is dat bewust nagelaten, of
is hier sprake van een omissie? In hoeverre speelt het risico van aardschokken
een rol bij het verlenen van de opsporings- en winningsvergunning resp. de
(mijnbouw)milieuvergunning?56. Veiligheidszone Artikel 38In dit artikel wordt gesproken over een veiligheidszone van 500 m. Hoe
verhoudt deze zone zich tot het eigendomsrecht van de oppervlakte-eigenaar?
Welke relatie heeft de veiligheidszone tot de bepaling van de heffingsgrondslag
van het oppervlakterecht, zo vragen de leden van de RPF en GPV?57. Bevoegdheid tot treffen van maatregelen Artikel 45De leden van de PvdA-fractie hebben de indruk dat in dit artikel aan de
regering rechtstreeks de bevoegdheid wordt toegekend om maatregelen te treffen,
in plaats van via algemene maatregel van bestuur. Deze leden vragen of deze
bepaling niet elders in het wetsvoorstel thuishoort. Kan de regering hierop
ingaan? Kan de regering verder aangeven hoe dit artikel zich verhoudt tot
de bestuursdwangbevoegdheid, neergelegd in in artikel 108 van het wetsvoorstel?HOOFDSTUK V 58. Tweede kans bij staatsdeelnemingHet wetsvoorstel voorziet in staatsdeelname door EBN, waarbij een nieuwe
regeling opgenomen is die het EBN mogelijk maakt om, nadat bij een bepaalde
vondst aanvankelijk is afgezien van staatsdeelname, bij een latere vondst
in hetzelfde vergunningsgebied alsnog tot EBN-participatie te besluiten. Volgens
de NAM zullen ontwikkelingsplannen daardoor onzeker worden en leiden tot commerciële,
financiële en administratieve complicaties. Wat is het oordeel van de
regering hierover, zo vragen de leden van de D66-fractie?59. Zekerheidstelling bij afdrachten Artikelen 86 en 88Kunnen deze twee artikelen nader toegelicht worden, zo vragen de leden
van de D66-fractie?60. Financiële uitvoerings-AMvB Artikel 88Wat wordt in artikel 88, onderdeel d bedoeld met «met het winnen
van koolwaterstoffen samenhangende activiteiten», zo vragen de leden
van de VVD-fractie? In onderdeel g wordt gesproken over «voordelen en
kosten». Welke voordelen en kosten zijn door de regering in dit artikel
beoogd?HOOFDSTUK VII 62. Vertrouwelijkheid gegevens Artikelen 101 en 102De artikelen 101 en 102 gaan in op de rapportage van mijnbouwactiviteiten
aan de regering. Vertrouwelijkheid is een belangrijk onderdeel in deze artikelen.
In dit verband menen de leden van de PvdA-fractie dat het uitganspunt openbaarheid
moet zijn, tenzij er zwaarwegende reden voor vertrouwelijkheid aanwezig zijn.
Graag willen zij weten welke gegevens precies wel of niet een vertrouwelijk
karakter hebben en waarom.Deze leden willen weten wat er precies onder commercieel belang wordt
verstaan. Verder willen zij weten hoe lang deze vertrouwelijkheid in voorkomende
gevallen zal moeten duren. Deze leden gaan er overigens van uit dat deze vertrouwelijkheid
geen afbreuk doet aan de parlementaire controletaken. Mogen zij ervan uitgaan
dat de regering dit standpunt deelt?Hoe dient te worden omgegaan met deze vertrouwelijkheid in een rechtszaak
over claims met betrekking tot schadevergoedingen?De leden van de PvdA-fractie hechten overigens aan een zo groot mogelijke
openbaarheid.Artikel 101 regelt onder meer de geheimhoudingsplicht ten aanzien van
door vergunninghouders verzamelde gegevens. De leden van de VVD-fractie kunnen
zich niet verenigen met het voorstel dit belangrijke onderwerp bij algemene
maatregel van bestuur of bij ministeriële regeling nader uit te werken.
Zij verzoeken de regering dit onderwerp alsnog in de wet zelf te regelen.HOOFDSTUK X 63. Eigendom van de mijn bij bestaande vergunningenIn de toelichting op het wetsvoorstel wordt gesteld dat de houders van
een concessie bij inwerkingtreding van het wetsvoorstel eigenaar van de mijn
blijven. Deze regeling is blijkens de toelichting opgenomen om nadelige gevolgen
voor het bedrijfsleven te beperken, zo merken de leden van de CDA-fractie
op. Kan de regering toelichten welke negatieve gevolgen hier zijn bedoeld?
In dit verband willen deze leden graag vernemen wat onder de «mijn»
moet worden verstaan?64. Mijnbouwmilieuvergunning van rechtswege Artikel 120De leden van de PvdA-fractie vragen hoe lang de bedoelde fictieve mijnbouwmilieuvergunningen
zullen moeten gelden, en of zij op enig moment worden vervangen door echte
vergunningen. Kan de regering hierop ingaan? Is er tegen een fictieve mijnbouwmilieuvergunning
rechtsbescherming mogelijk?65. Borgstellingsovereenkomsten Artikel 113De leden van de VVD-fractie willen graag antwoord krijgen op de vraag
of de zogeheten borgstellingsovereenkomsten bij het inwerkingtreden
van dit wetsvoorstel allemaal komen te vervallen?66. Redactionele opmerkingenDe leden van de SGP-fractie willen er op wijzen dat in plaats van «de
aanvraag om een vergunning» beter gesproken kan worden over «de
aanvraag van een vergunning». Deze eerste verschrijving komt op meerdere
plaatsen in voorliggend wetsvoorstel voor.De voorzitter van de commissie,BiesheuvelDe griffier van de commissie,Tielens-TripelsXNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Biesheuvel (CDA), voorzitter, Witteveen-Hevinga
(PvdA), Leers (CDA), Voûte-Droste (VVD), ondervoorzitter, Rabbae (GL),
Hessing (VVD), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF),
M. B. Vos (GL), Van Zuijlen (PvdA), Augusteijn-Esser (D66), Hofstra (VVD),
Van Walsem (D66), Wagenaar (PvdA), Stroeken (CDA), De Boer (PvdA), Van den
Akker (CDA), Geluk (VVD), Verburg (CDA), Bos (PvdA), Van Dok-Van Weele (PvdA)
en Blok (VVD).Plv. leden: Verbugt (VVD), Atsma (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Wijn
(CDA), Klein Molekamp (VVD), Vendrik (GL), Kamp (VVD), Van den Berg (SGP),
Poppe (SP), Kuijper (PvdA), Van Middelkoop (GPV), Van der Steenhoven (GL),
Schoenmakers (PvdA), Bakker (D66), Cornielje (VVD), Schimmel (D66), Herrebrugh
(PvdA), Van der Hoeven (CDA), Smits (PvdA), De Haan (CDA), Van Beek (VVD),
Van der Knaap (CDA), Koenders (PvdA), Rehwinkel (PvdA) en Udo (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26219-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl