Tijdelijke wet vrachtverdeling Noord-Zuid-vervoer; ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23134, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

13-04-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23134 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 12 december 1994,
no. W09.94.0444, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23134Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 134Tijdelijke wet vrachtverdeling Noord-Zuid-vervoerAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 12 december
1994 en het nader rapport d.d. 31 maart 1995, aangeboden aan de Koningin door
de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State is
cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 15 juli 1994, no. 94.005733, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het ontwerp-Tijdelijke wet vrachtverdeling
Noord-Zuid-vervoer, met memorie van toelichting.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 15 juli 1994,
nr. 94.005733, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 12 december 1994, nr. W09.94.0444, bied ik U hierbij
aan.De Raad van State geeft in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met zijn advies rekening
zal zijn gehouden.Naar aanleiding van het advies overweeg ik als volgt.1. Blijkens de inleiding van de memorie van toelichting is het doel van
de wet te bereiken dat in de sector goederenvervoer met binnenschepen (vanuit
Nederland via de Belgische grens naar België en Frankrijk) een overgang
naar een vrijere marktwerking op een beheerste en gedoseerde wijze kan verlopen,
dat wil zeggen met behoud van stabiliteit in de markt (memorie van toelichting,
onderdeel I van het algemeen gedeelte, tweede volzin). De in het wetsvoorstel
neergelegde regeling is de uitkomst van een langdurig onderhandelingsproces,
waarbij over de hoofdlijnen van het model marktwerking een zekere mate van
overeenstemming werd bereikt tussen de betrokken marktpartijen, met name met
betrekking tot de keuze voor een tijdelijke wettelijke regeling. Over de nadere
uitwerking van het marktmodel werd echter geen overeenstemming bereikt en
dit model stuitte op grote bezwaren van de verladers en van de organisaties
van vervoerders, voor zover deze van oudsher buiten de vrijwillige toerbeurt
om vervoeren. De Raad van State constateert dat juist in de nadere uitwerking
van het model marktwerking zijn zwakste kanten zichtbaar worden. In de memorie
van toelichting (eerste alinea van onderdeel IV van het algemeen gedeelte)
wordt weliswaar gesteld dat naar verwachting bij het onderhavige wetsvoorstel
geen sprake is van een maatregel die een verboden mededingingsregeling ondersteunt,
versterkt of in stand houdt, omdat het wetsvoorstel geen verbindendverklaring
van de huidige private ordeningsregels behelst en het wetsvoorstel in betekenend
meer marktwerking dan thans het geval is voorziet, maar de uitwerking van
de regeling is naar het oordeel van de Raad erg vaag. De uitwerking van de
regeling is immers nagenoeg geheel overgelaten aan ministeriële regelingen,
terwijl bij de desbetreffende delegatiebepalingen in het wetsvoorstel een
voldoende duidelijke toelichting ontbreekt die inzicht zou kunnen geven op
welke wijze de voorgestelde regeling zal leiden tot meer marktwerking. Zo
wordt in artikel 10, één van de kernbepalingen van het vrachtverdelingsstelsel,
een aantal vaag geformuleerde toetsingscriteria genoemd, waarvan er slechts
twee kort zijn toegelicht. Daardoor kan ook niet worden beoordeeld of de voorgestelde
maatregelen niet in strijd kunnen komen met de artikelen 3f, 5 en 85 van het
EG-Verdrag. De Raad adviseert de memorie van toelichting aan te vullen.1. Voor het systeem van vrachtverdeling in het onderhavige wetsvoorstel
heeft het binnenlandse systeem van vrachtverdeling, zoals geldend ingevolge
de Wet vervoer binnenvaart (WVB), met betrekking tot de wetstechnische componenten
model gestaan. Dit betekent dat bij de vaststelling van de ministeriële
regelingen op voet van de Tijdelijke wet vrachtverdeling Noord-Zuid-vervoer
zoveel mogelijk bij het bepaalde in de op de WVB gebaseerde regelgeving zal
worden aangesloten. In de toelichtingen op de artikelen die het betreft is
de strekking van de delegatie waar nodig nader aangeduid. In de memorie van
toelichting worden de in artikel 18 (10 oud) genoemde aanvragen om scheepsruimte,
waarbij tarieven en bevrachtingsvoorwaarden vrijelijk overeen zijn te komen,
nader toegelicht.Met betrekking tot de opmerking van de Raad over de relatie met het EG-verdrag
merk ik het volgende op.Ingevolge de Consultatiebeschikking van de Raad van de Europese Unie1 is bij de Europese Commissie advies ingewonnen. Op 12
september 1994 heeft notificatie van het wetsontwerp aan de overige lid-staten
plaatsgevonden. Het advies van de Commissie is thans nog niet ontvangen, maar
de verwachting, gebaseerd op eerdere contacten met de Commissie, ambtelijk
overleg, alsmede op het aan Frankrijk uitgebrachte advies2, is dat naar het oordeel van de commissie uit EG-rechtelijk oogpunt
geen bezwaren tegen het wetsvoorstel bestaan.2. De meest vergaande delegatiebepaling ligt besloten in het voorgestelde
artikel 4, waarin het wordt mogelijk gemaakt dat bij ministeriële regeling,
indien de noodzaak daartoe voortvloeit uit een verdragsverplichting, de wet
geheel of gedeeltelijk niet van toepassing wordt verklaard op bepaalde vormen
van vervoer met binnenschepen, soorten van binnenschepen, vervoer op bepaalde
binnenwateren of onder bepaalde omstandigheden. Zoals de Raad reeds in een
aantal eerdere adviezen tot uitdrukking heeft gebracht, ontmoet een dergelijk
vergaande delegatie, waarbij de wet in formele zin door middel van een ministeriële
regeling terzijde kan worden gesteld, ernstige bezwaren (advies van 5 november
1992, no.W06.92.0467, Kamerstukken II 22 697; en advies van 15 december
1993, no.W13.93.0607, Kamerstukken II 23 805). Indien wegens een uit
de verdragsverplichting voortvloeiende korte termijn onmiddellijke wijziging
van de formele wet niet mogelijk is, zou in dat geval in de wijziging bij
wijze van tijdelijke maatregel bij algemene maatregel van bestuur kunnen worden
voorzien, gevolgd door onverwijlde indiening van een wetsvoorstel met gelijke
inhoud als die van de algemene maatregel van bestuur. Artikel 4 dient te worden
aangepast.2. Gelet op eerdergenoemde overweging zoveel mogelijk aan te sluiten bij
de systematiek van de Wet vervoer binnenvaart, was in het wetsontwerp de bepaling
van artikel 3 van het Besluit vervoer binnenvaart overgenomen.Niettemin heb ik, het nadrukkelijke advies van de Raad in overweging nemend,
besloten artikel 4 in de door de Raad bedoelde zin aan te passen.3. In de memorie van toelichting is wel melding gemaakt van een mededeling
aan de Europese Commissie, op grond van de consultatiebeschikking van de Europese
Unie, maar niet blijkt dat die mededeling ook is gedaan aan de overige lid-staten,
hetgeen op grond van genoemde beschikking evenzeer verplicht is (laatste alinea
van onderdeel II van het algemeen gedeelte). De Raad acht opheldering ter
zake noodzakelijk. Meer nadrukkelijk ware aan te geven hoe de contacten zijn
geweest met Frankrijk en België, die betreffende dezelfde materie wetgeving
in voorbereiding hebben.3. Aan de consultatiebeschikking is voldaan. De tekst is op 12 september
1994 aan alle lid-staten gestuurd.Met België is regelmatig mondeling en schriftelijk contact geweest
over het Nederlandse voornemen voor de wet. Immers de geografische samenhang
dient zich ook in een wetstechnische te vertalen. In Frankrijk is een nieuwe
tijdelijke wet, houdende liberalisering van het toerbeurtsysteem in werking
getreden (Loi no 94–576 du 12 juillet 1994 relative à
l'exploitation commerciale des voies navigables). Met Frankrijk zal nog nader
overleg plaatsvinden. In de memorie van toelichting is deze stand van zaken
opgenomen in hoofdstuk 4 van het algemene gedeelte van de memorie van toelichting,
paragraaf 4.3 «Relatie met ontwikkelingen in overige binnenvaartlanden».4. De Raad is van oordeel dat het begrip «tankvaart» niet
thuishoort in de opsomming in artikel 1, eerste lid, onder a, aangezien het
begrip niet is opgenomen in de definitiebepaling van de Wet vervoer binnenvaart.
De Raad beveelt aan het begrip in artikel 1, eerste lid, onder a, te verwijderen
en in artikel 3, onder d, een omschrijving op te nemen in overeenstemming
met artikel 52 van de Wet vervoer binnenvaart.4. De door de Raad voorgestelde wijziging ter zake van het begrip «tankvaart»
is overgenomen.5. Op grond van artikel 7, eerste lid, onder b en c, zullen bij ministeriële
regeling regels worden gesteld omtrent de wijze van verdeling van de ten vervoer
aangeboden goederen en over de tarieven en bevrachtingsvoorwaarden. De Raad
zou tegen deze vergaande delegatie ernstige bedenkingen hebben indien de regeling
niet uitdrukkelijk als tijdelijk zou zijn bedoeld en acht mede de wenselijkheid
van de mogelijkheid de bedoelde regelingen snel te kunnen aanpassen een argument
van belang om deze vorm van delegatie thans aanvaardbaar te achten. Wel heeft
de Raad bedenkingen tegen het voorgestelde artikel 7, eerste lid, onder d,
aangezien hier aan de minister ruime grenzen worden gelaten om aard en omvang
van sancties vast te stellen, hetgeen niet alleen de kans op conflicten verhoogt,
maar ook mank gaat aan het beginsel dat voorschriften inzake sancties van
administratiefrechtelijke aard zoveel mogelijk in de wet worden opgenomen
(zie ook artikel 24 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar)). Nu onder
het voorgestelde artikelonderdeel verscheidene administratieve maatregelen
mogelijk worden gemaakt, is het in ieder geval noodzakelijk in de memorie
van toelichting inzicht te geven in de beoogde nadere vormgeving van de voorgestelde
bevoegdheid, en daarbij voor het geval een administratieve boete zal worden
geregeld aan te geven dat aan de vereisten die in artikel 6 van het Europees
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
(EVRM) worden gesteld zal worden voldaan (zie ook artikel 139 Ar en de toelichting
daarbij).5. In het wetsvoorstel is thans de wijze van vrachtverdeling zoveel als
mogelijk integraal opgenomen (hoofdstuk 2, paragrafen 1 tot en met 6). Tevens
is aangegeven welke de bevrachtingsvoorwaarden zijn. Bij ministeriële
regeling zullen hieromtrent aanvullende, werk-technische bepalingen worden
opgenomen. Voorts ligt het in de bedoeling de Tarievenregeling vervoer binnenvaart
van overeenkomstige toepassing te verklaren, hetgeen bij ministeriële
regeling zal geschieden.Met de Raad deel ik het uitgangspunt dat bestuursrechtelijke sancties
een wettelijke basis behoeven. Een zodanige wettelijke basis beoogde artikel
7, eerste lid, onderdeel d, van het ontwerp te bieden. Ofschoon het niet gaat
om strafrechtelijke maatregelen of om administratieve boetes maar om ordemaatregelen
die inherent zijn aan het vrachtverdelingsstelsel, heb ik met inachtneming
van de visie van de Raad de betreffende maatregelen rechtstreeks in de wet
opgenomen (hoofdstuk 2, paragrafen 1 en 3).6. In artikel 8 wordt een arbitrageregeling voorgesteld, die naar het
oordeel van de Raad in deze vorm niet aanvaardbaar is. Arbitrage is alleen
mogelijk indien partijen bij overeenkomst het tussen hen gerezen geschil aan
arbitrage hebben onderworpen. Indien in de desbetreffende vervoerovereenkomst
geen arbitraal beding is opgenomen, kunnen betrokkenen niet onderworpen worden
aan de uitspraken van de arbitragecommissie. Volgens artikel 112 van de Grondwet
is de berechting van geschillen over burgerlijke rechten en rechtsvorderingen
bij uitsluiting aan de rechterlijke macht opgedragen. Ook artikel 6 EVRM kent
voor de vaststelling van burgerlijke rechten en verplichtingen een recht van
toegang tot de rechter toe. Bovendien kan niemand worden afgehouden van de
rechten die de wet hem toekent (artikel 17 van de Grondwet). In artikel 8
wordt in wezen een nieuw rechterlijk college voor de beslechting van bepaalde
burgerrechtelijke geschillen ingesteld hetgeen toch naar het oordeel van de
Raad geenszins de bedoeling kan zijn. In dit licht is de opmerking in de memorie
van toelichting dat artikel 8 overigens de toegang tot de rechter onverlet
laat naar de mening van de Raad niet begrijpelijk (artikelsgewijze toelichting
op artikel 8). In het derde lid van artikel 8 wordt geregeld dat ieder die bij de desbetreffende
overeenkomst betrokken is, zich onderwerpt aan de uitspraak van de commissie.
Nog daargelaten dat niet duidelijk is wie moeten worden gerekend tot de zeer
rekbare kring van degenen die «betrokken» zijn bij een vervoersovereenkomst,
en dat hetzelfde geldt voor het zich onderwerpen aan een uitspraak van de
arbitragecommissie, acht de Raad het toekennen van derdenwerking aan een zodanige
uitspraak niet passend binnen het geldende stelsel van rechtspraak waarbij
naast de procespartijen zelf slechts onder bijzondere omstandigheden anderen,
zoals leden van organisaties, worden gebonden aan rechterlijke beslissingen.Uit de restrictieve redactie van het tweede lid van artikel 8 kan worden
afgeleid dat alleen een organisatie behorend tot de door Onze Minister aangewezen
organisaties werkzaam op het terrein van de binnenvaart, die in haar belang
wordt getroffen door het sluiten van een vervoerovereenkomst, de beslissing
van de arbitragecommissie kan inroepen. In de memorie van toelichting wordt
echter vermeld dat de arbitragecommissie door een betrokkene in de Noord-Zuid-markt
kan worden ingeschakeld. Deze passage wekt de indruk dat een nieuwe kring
van personen toegang heeft tot deze commissie. De Raad acht het wenselijk
dat dit punt wordt verduidelijkt, hetzij door een aanpassing van artikel 8,
tweede lid, hetzij door aanpassing van de memorie van toelichting.Naar het oordeel van de Raad dient voorts het vereiste van de onafhankelijkheid
van de leden van de arbitragecommissie in de formele wet te worden gesteld.
In dat licht is de ministeriële regeling als voorgesteld in het vierde
lid niet het juiste instrument.De laatstgenoemde punten van kritiek laten onverlet de ernstige bezwaren
tegen artikel 8 die de Raad aan het begin van dit onderdeel naar voren heeft
gebracht.6. Artikel 8 is geschrapt.7. De Commissie van onafhankelijke deskundigen als voorgesteld in artikel
9 dient te worden aangemerkt als een vast extern adviesorgaan in de zin van
artikel 79 van de Grondwet. Gezien de voorgestelde levensduur van de wet wordt de commissie voor meer
dan 4 jaar ingesteld, hetgeen het kiezen voor de wetsvorm met zich brengt.
Daarin dienen taak, samenstelling, inrichting en werkwijze van de commissie
te worden neergelegd. De Raad is van oordeel dat de voorgestelde ministeriële
regeling artikel 9, tweede lid, in het licht van het vorenstaande niet is
te handhaven.Hij beveelt aan dit artikelonderdeel te heroverwegen met inachtneming
van de Aanwijzingen inzake externe adviesorganen en inzake interdepartementale
commissies (besluit minister-president van 11 maart 1987, no. 37569).7. Ofschoon – gelet op de tijdelijkheid van de wet – de instelling
van een vast college van advies niet is beoogd, wil ik de opmerkingen van
de Raad zoveel mogelijk recht doen, en heb ik artikel 9 van het ontwerp (thans
artikel 17) in de door de Raad aangegeven zin aangepast.In de memorie van toelichting is de aard van de commissie nader verduidelijkt:
zij adviseert niet met het oog op te vormen beleid, maar over de uitvoering
van het beleid waartoe – in het kader van de wet – reeds besloten
is (zie onderdeel 1 van de Aanwijzingen inzake externe adviesorganen).8. Het verdient aanbeveling in artikel 11, vierde lid, de relatie te leggen
met de verordening van de EEG van 19 juli 1968, houdende de toepassing mededingingsregels
op het gebied van het vervoer per spoor over de weg en over de binnenwateren
(verordening (EEG) nr. 1017/68 (PbEG L 175)), aangezien daar maxima aan ladingscapaciteit
worden gesteld.8. In de tekst van het wetsvoorstel is een verwijzing als door de Raad
bedoeld, opgenomen.9. Op grond van artikel 16, eerste lid, is de vervoerder aan de minister
voor bepaalde kosten een vergoeding verschuldigd die niet meer bedraagt dan
de werkelijke voor het verlenen van vrijstelling gemaakte kosten. Een vrijstelling
heeft echter betrekking op een uitzondering voor een categorie van gevallen.
Het gaat derhalve om een onbepaald aantal vervoerders. Uitgaande van die situatie
dient te worden uitgelegd hoe de door de vervoerder te betalen vergoeding
vastgesteld wordt binnen het vereiste dat de vergoeding niet meer bedraagt
dan de werkelijk gemaakte kosten.9. In het kader van de Wet vervoer binnenvaart wordt ten aanzien van een
aantal soorten van vrijstelling een genormeerde vergoeding in rekening gebracht,
die beoogt de van overheidswege ter zake gemaakte kosten te dekken. Gelet
echter op de wens de voorliggende wet zo simpel mogelijk te houden en daarmee
aan de uitvoerbaarheid ervan bij te dragen, heb ik besloten voor vrijstelling
geen vergoeding te vragen. In die zin is artikel 16 van het ontwerp (thans
artikel 24) aangepast.10. Ten aanzien van artikel 20 is de memorie van toelichting niet consistent.
De minister wil inzicht verkrijgen in de omvang van bestaande contracten,
de looptijd, het soort goederen en het traject waarover ze worden vervoerd.
Volgens de laatste alinea van hoofdstuk III (Algemeen) van de memorie van
toelichting heeft de minister de betrokken partijen uitgenodigd afschriften
van hun contracten te deponeren bij een door haar aangewezen notaris. In de
slotzin van de toelichting op artikel 20 staat evenwel dat het aantonen van
het bestaan van een overeenkomst die voor 11 april 1994 is gesloten, bijvoorbeeld
kan geschieden door een verklaring van de notaris, bij wie de overeenkomst
is gedeponeerd. Beide passages dienen op elkaar te worden afgestemd, waarbij
duidelijkheid dient te worden gegeven over de te volgen procedure en over
de documenten (afschrift van de overeenkomst of verklaring van de notaris)
die gebruikt mogen worden.10. De primaire bedoeling van het deponeren van contracten bij de aangewezen
notaris is het aan de minister geven van inzicht in omvang, looptijd etc.
van de contracten, zonder dat vertrouwelijke gegevens die voor het doel niet
relevant zijn, bredere bekendheid zouden krijgen. Op de aldus verkregen inzichten
kon het beleid worden afgestemd, nl. de concrete invulling van het percentage,
bedoeld in het derde lid van artikel 20 (oud, thans artikel 29, tweede lid).Wanneer nu artikel 29 voorschrijft dat het bestaan van contracten van
voor 11 april 1994 moet worden aangetoond, houdt dat geen voorschrift in over
de wijze waarop aan deze aantoonplicht kan worden voldaan. Meerdere manieren
van bewijs zijn denkbaar. In de memorie van toelichting op artikel 29 is als
handreiking aangegeven, dat door een verklaring van de notaris bij wie het
contract overeenkomstig het verzoek van de minister is gedeponeerd, in ieder
geval aan de aantoonplicht wordt voldaan. Op deze wijze wordt aan hetgeen
hiervoor gesteld is over de vertrouwelijkheid van de gegevens zoveel mogelijk
recht gedaan.De toelichting op artikel 29 is op dit punt nader verduidelijkt.11. Voor enkele redactionele kanttekeningen verwijst het college naar
de bij het advies behorende bijlage.11. Drie van de vier redactionele opmerkingen zijn overgenomen. Het advies
het begrip «goederen» in aansluiting op de terminologie van het
Burgerlijk Wetboek te vervangen door «zaken» is niet overgenomen.
Immers niet alleen in het spraakgebruik komt het begrip «goederen»
overeen met hetgeen de wet beoogt te regelen, maar ook op het beleidsterrein
van verkeer en vervoer is het volstrekt ingeburgerd. Zo heeft de Directie
Goederenvervoer van mijn ministerie bij de invoering van het nieuwe vermogensrecht
geen naamswijziging ondergaan. Bovendien wordt de term «goederen»
ook in andere wetgeving op het terrein van Verkeer en Waterstaat in overeenkomstige
zin gebruikt, in de eerste plaats in de Wet vervoer binnenvaart (waarop het
voorliggende wetsvoorstel in wetstechnische zin is geënt), maar ook bijvoorbeeld
in de Wet goederenvervoer over de weg (Stb. 1992, 145).12. Het wetsvoorstel is overigens aangevuld met bepalingen van meer normatieve
inhoud betreffende de procedureregels van het vrachtverdelingsstelsel.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet niet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal dan nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,W. Scholten Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-LebbinkBijlage bij het advies van de Raad van State van 12 december 1994,
no. W09.94.0444, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.– In aansluiting op de terminologie van het Burgerlijk Wetboek het
begrip «goederen» vervangen door: zaken.– Het woord «Lid-Staten» telkens vervangen door: lid-staten
(aanwijzing 93 van de Aanwijzingen voor de regelgeving).– In artikel 20, tweede lid, de term «uitvoering» vervangen
door: nakoming.– In de artikelsgewijze toelichting bij artikel 10 de aanduiding
«het eerste lid» weglaten. XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie.XNoot1Beschikking van de Raad van de Europese Economische Gemeenschap van 21
maart 1962, houdende vaststelling van een procedure voor het voorafgaande
onderzoek en overleg omtrent bepaalde wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen welke door de Lid-Staten op het gebied van het vervoer worden
overwogen (PbEG 720/62, zoals gewijzigd bij beschikking van 22 november 
1973, PbEG L 347/48).XNoot2Zie paragraaf 4.3 van het algemene deel van de memorie van toelichting. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23134-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl