Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid; Brief staatssecretaris over Ctsv-voortgangsrapportage Verbetering claimbeoordeling WAO en rapport Geen Duurzaam Benutbare Mogelijkheden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22187, nr. 113

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-03-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

22187 nr. 113

26-02-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Ontwikkeling arbeidsongeschiktheid in 2000Ontwikkelingen in de WAOTabel 1. Instroom WAO in 2000 Tabel 2. Uitstroom WAO in 2000 Figuur 3. Instroom en uitstroom WAO in 2000Ontwikkelingen in de WAZ en WajongTotaalbeeldTabel 4. Samenvatting volume-ontwikkeling Tabel 5. Ontwikkeling van het arbeidsongeschiktheidspercentage Invloed van de claimbeoordelingspraktijk op het volumeOntwikkeling in de aantallen aanvragen voor een WAO-uitkeringFiguur 6. Ontwikkelingen in aanvragen, keuringen, toekenningen
en volume WAO Grotere kans op herstel voor einde wachttijdGrotere kans op afwijzing bij claimbeoordelingFiguur 7. Percentage toegekende uitkeringenGrotere kans op gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidFiguur 8. Percentage volledig arbeidsongeschiktenTabel 9. Ontwikkeling gebruik FIS Tabel 10. Ontwikkeling van aantallen aanvragen, afwijzingen
en toekenningen Conclusie3. Ctsv-voortgangsrapportage claimbeoordeling WAOAlgemeenInformatievoorzieningDe achterstandenInzet extra middelenPilots ten behoeve van efficiëntieverbetering4. Rapportage Standaard GDBM5. SlotconclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22187Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 187Ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheidnr. 113BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 26 februari 20011. InleidingHierbij doe ik u, conform de toezegging in mijn brief van 5 februari
2001, toekomen mijn reactie op de tweede voortgangsrapportage Verbetering
claimbeoordeling WAO die het Ctsv in december 2000 heeft uitgebracht en het
rapport Geen Duurzaam Benutbare Mogelijkheden. Deze rapportages heb ik u op
9 januari dit jaar aangeboden.Alvorens in te gaan op de Ctsv-rapportages wil ik echter eerst een overzicht
geven van de volumeontwikkelingen in het jaar 2000. Dit omdat de door het
Ctsv geconstateerde feiten niet los gezien kunnen worden van de ontwikkelingen
in het langdurig ziekteverzuim en de resultaten van het claimbeoordelingsproces.2. Ontwikkeling arbeidsongeschiktheid in 20001Ontwikkelingen in de WAOIn 2000 zijn ongeveer 99 500 nieuwe WAO-uitkeringen verstrekt. In
1999 bedroeg de instroom 91 500 nieuwe uitkeringen. De toename van de
instroom met 8000 uitkeringen kan voor ongeveer 50% worden verklaard uit de
groei van de verzekerde populatie. Ook demografische verschuivingen op de
arbeidsmarkt (vergrijzing en toegenomen arbeids-participatie van vrouwen)
dragen bij aan de stijging. Deze twee factoren droegen voor ongeveer 20% bij
aan de stijging van de instroom. De stijging van de instroom wordt hiermee
dus niet volledig verklaard. Zoals in de Sociale Nota 2001 al beschreven speelt
ook de toenemende krapte op de arbeidsmarkt een rol. Bij krapte op de arbeidsmarkt
nemen werkgevers werknemers met hogere gezondheidsrisico's aan, neemt de werkdruk
toe en gaan werknemers vrijblijvender om met ziekteverzuim. Tabel 1. Instroom WAO in 2000  19992000StijgingInstroom91 50099 5009% Verzekerde populatie vorige jaar6 352 0006 594 0004%Instroompercentage1,44%1,51%5%Ook de uitstroom uit de WAO is gestegen, van 70 000 in 1999 naar
75 500 in 2000. Deze toename hangt samen met de hoge instroom van de
afgelopen jaren omdat de uitstroomkans het grootst is voor personen die relatief
korte tijd arbeidsongeschikt zijn.Tabel 2. Uitstroom WAO in 2000  19992000StijgingUitstroom70 00075 5008% Volume ultimo744 000768 0003%Uitstroompercentage9,4%9,8%4%De ontwikkeling van de instroom en uitstroom in de WAO staat weergegeven
in onderstaande grafiek, per maand en als voortschrijdend 12-maands gemiddelde1. In de grafiek is te zien dat zowel instroom als uitstroom
langzaam stijgen. De instroom over 2000 ligt gemiddeld 650 uitkeringen per
maand hoger dan de instroom over 1999. De uitstroom ligt gemiddeld 450 uitkeringen
per maand hoger. De stijging van het aantal arbeidsongeschikten gaat dus sneller
dan vorig jaar.Figuur 3. Instroom en uitstroom WAO in 2000Ontwikkelingen in de WAZ en WajongDe WAZ geeft al jaren een uiterst stabiel beeld te zien. Instroom en uitstroom
houden elkaar in evenwicht zodat het volume constant blijft op ongeveer 57 000
uitkeringen. Belangrijkste mutatie in 2000 betrof een administratieve correctie
waardoor enkele honderden zwangerschapsuitkeringen van Cadans die ten onrechte
werden meegeteld als reguliere WAZ-uitkeringen nu correct verwerkt worden.
In 2001 zal nog zo'n correctie plaatsvinden (voor zwangerschapsuitkeringen
van het Guo). De Wajong groeit gelijkmatig in de tijd met een toename van ongeveer 300
uitkeringen per maand. De Wajong-populatie is relatief jong zodat weinig uitstroom
wegens pensionering of overlijden plaatsvindt. Het Wajong-volume bedraagt
ultimo 2000 ongeveer 127 000 uitkeringen. Bij de Wajong werden in totaal
700 uitkeringen stopgezet in de eerste 4 maanden na invoering van de Wet Sociale
zekerheidsrechten Gedetineerden (WSG). Detentie blijkt bij de Wajong-groep
veel vaker voor te komen dan bij de WAO- en WAZ-populatie. Voorts werd bij
de Wajong een administratief probleem bij Lisv en GAK opgelost waardoor ruim
3000 ten onrechte niet meegetelde uitkeringen in de statistieken verschenen.
Deze administratieve fouten zijn grotendeels in de maand januari 2000 bijgeboekt
waardoor ten onrechte de indruk kan ontstaan dat de instroom in januari 2000
sterk gegroeid is.TotaalbeeldHet totale arbeidsongeschiktheidsvolume bedraagt ultimo 2000 ongeveer
916 000 personen. Dit is minder dan het totale aantal arbeidsongeschiktheidsuitkeringen
omdat voor dubbeltellingen en nuluitkeringen is gecorrigeerd. Dubbeltellingen
betreffen meestal combinaties van een WAO- en een WAZ-uitkering of een WAO-
en een Wajong-uitkering. Nuluitkeringen zijn uitkeringen die wel in de statistieken
zijn opgenomen maar waar geen betaling voor plaatsvindt. Meestal betreft dit
arbeidsongeschikten met een dienstverband. Deze nuluitkeringen komen vooral
voor bij de WAO en de Wajong.Tabel 4. Samenvatting volume-ontwikkeling in dznd. personen, ultimo-standen199819992000Volume WAO722744768 Volume WAZ585757Volume Wajong121124127 Totaal aantal uitkeringen901925952Dubbeltellingen101012 Totaal aantal arbeidsongeschikten891915940Nuluitkeringen202024 Totaal excl. Nuluitkeringen871895916Het totaal aantal arbeidsongeschikten kan uitgedrukt worden als een percentage
van de beroepsbevolking, het zgn. arbeidsongeschiktheidspercentage1. Dit percentage geeft een lichte stijging te zien in
2000 t.o.v. 1999.Tabel 5. Ontwikkeling van het arbeidsongeschiktheidspercentage in dznd. personen, ultimo-standen199819992000Volume excl. Nuluitkeringen871895916Beroepsbevolking7 2297 3687 495Arbeidsongeschiktheidspercentage12,0%12,1%12,2%– waarvan WAO9,8%9,9%10,0%Invloed van de claimbeoordelingspraktijk op het volume2Ontwikkeling in de aantallen aanvragen voor een WAO-uitkeringHet aantal afgehandelde aanvragen voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering
ligt in 2000 structureel hoger dan in 1999. In 1999 werden 146 000 aanvragen
voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering afgehandeld, in 2000
loopt dat op naar ongeveer 166 000. Het totaal aantal afgehandelde aanvragen
voor een WAO-uitkering loopt op van 133 000 in 1999 naar 150 000
in 2000. De totale stijging van het aantal WAO-aanvragen bedraagt in de periode
1998–2000 bijna 40%.Het effect van de zeer scherpe stijging van het aantal WAO-aanvragen wordt
door verschillende factoren gecompenseerd waardoor de uiteindelijke volumestijging
beperkter is dan op basis van het aantal aanvragen verwacht zou mogen worden.
In onderstaande grafiek staan de procentuele stijgingen sinds 1998 (index
= 100) weergegeven van aantallen aanvragen, claimbeoordelingen, toekenningen
en arbeidsongeschikten.Figuur 6. Ontwikkelingen in aanvragen, keuringen, toekenningen
en volume WAO In de grafiek vallen verschillende punten op:• Het aantal claimbeoordelingen stijgt minder hard dan het aantal
aanvragen. Dit wijst erop dat het aantal mensen dat herstelt voor het einde
van de wachttijd toeneemt.• Het aantal toekenningen stijgt minder hard dan het aantal claimbeoordelingen.
Dit wijst op een grotere kans om afgewezen te worden vanwege minder dan 15%
(WAO) resp. 25% (WAZ/Wajong) arbeidsongeschiktheid.• Daarnaast stijgt het aantal volledig arbeidsongeschikten minder
snel dan het aantal toekenningen. Dit wijst op een grotere kans om een gedeeltelijke
i.p.v. een volledige arbeidsongeschiktheidsuitkering toegewezen te krijgen.• Tenslotte stijgt het arbeidsongeschiktheidsvolume ook minder hard
dan het aantal toekenningen. Dit komt door de toename van de uitstroom die
de hogere instroom enigszins dempt.In de claimbeoordelingspraktijk vinden dus bepaalde veranderingen plaats.
Deze worden hieronder nader toegelicht.Grotere kans op herstel voor einde wachttijdNiet elke aanvraag leidt tot een keuring. Een aanzienlijk deel van de
aanvragen (in 2000 ongeveer 26%) krijgt geen verder gevolg. Bij ruim 20% van
de aanvragen vindt voor het einde van de wachttijd herstel plaats. Bij nog
eens bijna 6% van de aanvragen wordt de procedure om andere redenen niet vervolgd.
Het percentage dat voor het einde van de wachttijd herstelt stijgt licht.
In 1999 bedroeg dit nog 18%. Grotere kans op afwijzing bij claimbeoordelingDe kans om als het tot een claimbeoordeling komt een (volledige of gedeeltelijke)
WAO-uitkering toegekend te krijgen is verder afgenomen in 2000. Momenteel
wordt bij ongeveer 74% van de WAO-keuringen een uitkering toegekend. In 1999
lag dat percentage op 77%. In 1998 bedroeg het percentage volgens de quick-scan
WAO nog 79%.Figuur 7. Percentage toegekende uitkeringenGrotere kans op gedeeltelijke arbeidsongeschiktheidOm verder inzicht te verkrijgen in de resultaten van de keuringen is gekeken
naar de verhouding tussen volledig en gedeeltelijk toegekende WAO-uitkeringen.Figuur 8. Percentage volledig arbeidsongeschiktenDe kans om als een WAO-uitkering toegekend wordt een volledige WAO-uitkering
toegekend te krijgen daalt licht in de loop van 2000, van 67% naar 65%. Deze
trend is al langer waarneembaar. Niettemin lijkt nog verdere winst mogelijk
te zijn omdat uit recent onderzoek van het LISV gebleken is dat het aantal
volledige afkeuringen op uitsluitend medische gronden (dus zonder raadpleging
van het FIS) ondanks een licht dalende tendens nog steeds hoog is. Tabel 9. Ontwikkeling gebruik FIS  19992000Beoordeling met FIS51%49% Beoordeling zonder FIS49%51% – volledig ao69%64%– gedeeltelijk ao16%17%– afgewezen15%19%Met de introductie van het nieuwe beheerssysteem CBBS zullen geen toekenningen
meer plaatsvinden buiten het geautomatiseerde systeem om hetgeen betekent
dat het aantal volledige toekenning beperkt zal kunnen worden In hoofdstuk
3 wordt hierop teruggekomen.De eerder beschreven verschuivingen naar meer afwijzingen en minder volledige
toekenningen staan nog eens samengevat in onderstaande tabel. Tabel 10. Ontwikkeling van aantallen aanvragen, afwijzingen
en toekenningen  1998*19992000Aantal aanvragen WAO110 000133 000150 000– hersteld voor einde wachttijd en overig24%25%26% Aantal keuringen WAO84 00099 000111 000 – percentage afwijzingen21%23%26% – percentage gedeeltelijk toegekend26%27%28% – percentage volledig toegekend53%50%46%* Het aantal aanvragen in 1998 is geschat op basis van EPI-steekproefgegevens
(zie ook Sociale Nota 2001). Complete registratie van aantallen aanvragen,
toekenningen en afwijzingen vindt pas plaats sinds 01-01-1999.ConclusieHet aantal aanvragen voor een arbeidsongeschiktheidsuitkering is in de
periode 1998–2000 zeer scherp gestegen. De netto instroom in de arbeidsongeschiktheidsregelingen
stijgt hierdoor ook fors, maar duidelijk minder sterk dan het aantal aanvragen.
Dit is in belangrijke mate te danken aan een verhoging van de uitstroom en
lijkt tevens te danken aan een striktere claimbeoordelingspraktijk. Zowel
het aantal toekenningen als het aantal volledige toekenningen blijft relatief
achter bij het aantal aanvragen. Als het toekenningspercentage gestabiliseerd
zou zijn op het niveau van 1998 zouden in totaal 7500 WAO-uitkeringen meer
zijn toegekend (2000 in 1999 en 5500 in 2000) dan nu het geval is geweest.
Als ook de kans om volledig arbeidsongeschikt te worden verklaard gestabiliseerd
zou zijn op het niveau van 1998 zouden in totaal 10 700 volledig arbeidsongeschikten
meer zijn ingestroomd (3000 in 1999 en 7700 in 2000). Het aantal gedeeltelijk
arbeidsongeschikten zou dan tegelijkertijd 3200 lager geweest zijn (1000 in
1999 en 2200 in 2000). Niettemin blijft verdere verbetering mogelijk, met
name ten aanzien van de toepassing van de richtlijn Geen Duurzaam Benutbare
Mogelijkheden (GDBM).3. Ctsv-voortgangsrapportage claimbeoordeling WAOAlgemeenNaar mijn mening biedt de tweede voortgangsrapportage van het Ctsv een
goed overzicht van de praktijk in het veld van de WAO-claimbeoordeling en
van de mogelijkheden tot verbetering daarvan. Het instrument van regelmatige
voortgangsrapportage door het Ctsv biedt goede mogelijkheden voor het signaleren
van trends en het treffen van corrigerende maatregelen en tekortkomingen
in de claimbeoordelingspraktijk. De bevindingen van het Ctsv vormen in belangrijke
mate een bevestiging van de andere signalen die uit de uitvoering werden ontvangen,
en vinden in een aantal opzichten ook hun bevestiging in de cijfers, zoals
die in het vorige hoofdstuk zijn weergegeven. Het Ctsv constateert een aantal
ontwikkelingen en legt zijn vinger op enkele kwetsbare onderdelen van de claimbeoordelingspraktijk.Ik kan die constateringen in grote lijn onderschrijven, maar wil ook signaleren
dat de tekortkomingen vooral nu aan het daglicht komen door een zich ontwikkelend
groter inzicht in de claimbeoordelingspraktijk. Er is sprake van een duidelijk
bewustwordingsproces omtrent de noodzaak van kwalitatieve verbeteringen in
de claimbeoordeling en dit is ook aanleiding geweest tot een aantal belangrijke
nieuwe activiteiten, onderzoeken en beleidsintensiveringen.Hieronder volgen kort de belangrijkste bevindingen van het Ctsv terzake
en mijn reactie daarop. Eerst wil ik ingaan op de informatievoorzieningsproblematiek,
vervolgens op de achterstanden bij WAO-claimbeoordelingen en herbeoordelingen,
de pilots voor een efficiëntere claimbeoordeling (met name de inzet van
paramedici) en de (financiële) verantwoording van deze initiatieven.
Een aparte reactie op de handhaving van de standaard GDBM volgt in de volgende
paragraaf.InformatievoorzieningEen regelmatig terugkomend aspect in de Ctsv-rapportages is het nog steeds
bestaande gebrek aan informatie omtrent wat zich nu werkelijk afspeelt in
de uitvoeringspraktijk. Dit betreft zowel de toepassing van de standaarden,
als de stand van de experimenten en de omvang van de achterstanden.De opvatting van het Ctsv dat hoge prioriteit moet worden gegeven aan
de ontwikkeling van een adequaat managementinformatiesysteem als onderdeel
van een geïntegreerd kwaliteitsborgingssysteem, kan ik volledig onderschrijven.
Om gericht toezicht te houden, alsook om verbetermaatregelen te kunnen treffen,
is het noodzakelijk om zo goed mogelijk inzicht te hebben in de knelpunten
en tekortkomingen en in de mogelijke oorzaken daarvan. Aan het opvullen van
deze lacunes wordt gewerkt. Een groot aantal verbeteracties is op het gebied
van de informatievoorziening sinds het Plan van Aanpak WAO in werking gezet:
vrijwel alle informatiewensen zijn belegd in de informatiesystemen van de
uitvoeringsinstellingen. Hiertoe heeft het Lisv nieuwe informatievoorschriften
opgesteld en zijn bestaande informatie-voorschriften aangepast. Verdere doelstellingen
van het beleid op dit gebied zijn om te bepalen welke informatie er moet worden
geleverd om inzicht te krijgen in de uitvoering, de prestaties en eventuele
problemen die zich voordoen bij de claimbeoordeling. Er is nog altijd te weinig
eenduidigheid in de door de verschillende uvi's benutte kengetallen. Het Lisv
dient zorg te dragen voor meer uniformiteit opdat de cijfers resulteren in
eenduidige management- en beleidsinformatie.De achterstandenHet blijkt voor het Ctsv moeilijk om een inzichtelijk beeld te krijgen
van de exacte aard en omvang van de achterstanden bij de claimbeoordeling.
Eind september 2000 hebben het Lisv en de uvi's een convenant gesloten over
het beëindigen van de achterstanden per januari 2002. Het College acht
het een positieve ontwikkeling dat het Lisv en de uitvoeringsinstellingen
zich committeren aan harde en duidelijke doelstellingen met betrekking tot
het wegwerken van achterstanden. Er dient echter gewaakt te worden
voor een eenzijdige aansturing op logistieke prestaties ten koste van de kwaliteit.
Het Ctsv zal de uitwerking van dit convenant intensief volgen.Met het Ctsv ben ik van oordeel dat de effectiviteit van maatregelen in
verband met de capaciteitsproblemen van verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen
pas beoordeeld kan worden als aard, achtergrond en oorzaak van de capaciteits-
en achterstandsproblematiek beter in beeld zijn gebracht. In het kader van
de verbetering van de informatievoorziening wordt daar dan ook hard aan gewerkt.
Duidelijke en uniforme definities over wat precies onder het begrip achterstand
moet worden verstaan, zijn van groot belang voor een heldere controle en planning.In het licht van de tekortkomingen in de informatieverschaffing is het
mij niet duidelijk hoe het Ctsv tot het oordeel komt dat de achterstanden
onverminderd groot zijn: wegens het ontbreken van adequate kengetallen valt
dat juist niet goed te beoordelen. Tevens moet de tijdigheidsproblematiek
worden bezien in het licht van de explosieve toename van de toeloop op de
claimbeoordeling die de uvi's in de periode 1998–2000 hebben moeten
verwerken. Achter de tijdigheidsproblematiek, die ik op geen enkele manier
zou willen bagatelliseren, lijkt wel degelijk een forse inspanning van de
uvi's schuil te gaan. Tevens blijkt uit hoofdstuk 2 dat de claimbeoordeling,
ondanks de grote druk waaronder zij staat, een bijdrage heeft kunnen leveren
aan de doelstelling van volumebeheersing.Inzet extra middelenOp 24 januari jl. heeft het Lisv met de uitvoeringsinstellingen afspraken
gemaakt over de verdeling en de besteding van de f 50 mln., die extra
werden ingezet ter verbetering van de claimbeoordeling in 2000. Het beschikbare
geld wordt achteraf verrekend met de uitvoeringsinstellingen op basis van
een verantwoording overeenkomstig de gestelde voorwaarden en op basis van
daadwerkelijk gemaakte kosten.Het Ctsv stelt dat niet is na te gaan waaraan deze extra middelen zijn
besteed. Het Ctsv heeft mij aangegeven dat nader onderzoek gaande is. In ieder
geval acht ik het geboden dat het Ctsv de besteding van deze middelen goed
blijft volgen.Pilots ten behoeve van efficiëntieverbeteringIn het kader van de voortgangsnota arbeidsongeschiktheidsregelingen zijn
bij de verschillende uitvoeringsinstellingen projecten gaande, gericht op
het doelmatiger vormgeven van (elementen van) het claimbeoordelingsproces
respectievelijk het doen vervullen van bepaalde taakonderdelen van het werk
van verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen door anderen. Hierbij kan gedacht
worden aan taken die niet noodzakelijkerwijs door verzekeringsartsen of arbeidsdeskundigen
hoeven te worden uitgevoerd, zoals administratieve taken. Daarnaast gaat het
om het efficiënter inrichten van de wettelijke herbeoordelingen, systeemondersteuning
door elektronische rapportagemodules en tekstverwerkingsprogramma's met spraakherkenning
en het elektronisch beschikbaar stellen van handboeken.Een belangrijk onderdeel van deze pilots is de inzet van paramedici bij
de claimbeoordeling. De conclusie van het Ctsv, met name bij het inschakelen
van niet-artsen bij de claimbeoordeling, is kritisch getoonzet. Het Ctsv merkt
op hier op voorhand niet negatief tegenover te staan, maar wel risico's te
onderkennen. Zo kan het de vraag zijn of de experimenten werkelijk een doelmatiger
uitvoering opleveren, en of de resultaten (gezien de zeer gecontroleerde en
zorgvuldige condities waaronder ze worden uitgevoerd) wel representatief
zijn voor volledige implementatie. Ook meldt het Ctsv de juridische houdbaarheid
nog nader te onderzoeken.Bij Cadans gaat het om een pilot op vier vestigingen waarbij een paramedicus
onder strikte voorwaarden cliënten kan oproepen voor een gesprek en naar
aanleiding daarvan een eerste visie kan geven op de belastbaarheid; dit ten
behoeve van het eindoordeel van de verzekeringsarts. Het gaat om eindewachttijdbeoordelingen
en herbeoordelingen. Betrokkene opereert onder supervisie en eindverantwoordelijkheid
van de verzekeringsarts. Dit is overigens niet anders dan wat ook in de curatieve
sector gebruikelijk is. De kwaliteit van het handelen gegarandeerd door de
voorselectie, regelmatig overleg, een nabespreking en de garantie voor de
cliënt dat hij te allen tijde, als hij of zij daarop prijs stelt, alsnog
een gesprek met de verzekeringsarts kan krijgen. De paramedicus doet geen
lichamelijk onderzoek. De eerste effectmeting zal in september 2001 plaatsvinden.Bij het Gak en het Uszo gaat om projecten waarbij een niet-medicus wordt
ingezet bij de wettelijke herbeoordeling. Ook deze medewerkers ondersteunen
en ontlasten de verzekeringsarts en werken onder diens supervisie en eindverantwoordelijkheid.
Aan de hand van een vragenformulier en het dossier geeft de medewerker een
eerste inschatting van de belastbaarheid. Indien sprake is van een medisch
stationaire situatie kan de herbeoordeling in beginsel worden afgerond op
de stukken. Zijn er aanwijzingen van wijziging van feiten of omstandigheden,
dan wordt de zaak alsnog doorverwezen naar verzekeringsarts of arbeids-deskundige.
Bovenstaande projecten dienen voorts om in beginsel de meer algemene vraag
te beantwoorden of anderen dan de verzekeringsarts bepaalde taken van de arts
net zo goed of wellicht beter kunnen verrichten. Tot slot gaat het ook om
de ontwikkeling van opleidingsmodules voor de diverse medewerkers in het claimbeoordelingstraject
en allerlei soorten van ondersteuning van de professionals.Ik acht het waardevol dat op verschillende creatieve manieren wordt getracht
de beschikbare menskracht zo efficiënt mogelijk in te zetten. Hierdoor
kan ook de arbeidssatisfactie van de verschillende actoren vergroot worden,
omdat enerzijds de professionals zich kunnen richten op hun kerntaak, en anderzijds
ook niet-medici in aanmerking komen voor extra scholing en deskundigheid en
taakverruiming. Ik verwacht dat dergelijke experimenten bij kunnen dragen
aan het vasthouden van het bestaande personeel. Zoals hiervoor reeds werd
opgemerkt worden de door het Ctsv gesignaleerde risico's ook door mij onderkend.
Het is juist dat als een experiment dermate zorgvuldig wordt opgezet qua begeleiding
en workload, het moeilijk kan zijn de resultaten te vertalen naar de dagelijkse
praktijk. De resultaten van de experimenten zullen, mede in dat licht, uiteraard
kritisch bezien worden. Een factor is bijvoorbeeld of er sprake is van vaker
aantekenen van bezwaar en beroep, zowel in verband met de efficiency als met
ontwikkelingen in het volume.4. Rapportage Standaard GDBMHet gegeven dat meer inzicht in een bepaald proces weer leidt tot nog
meer behoefte aan informatie, geldt ook voor de rapportage van het Ctsv omtrent
de toepassing van de standaard GDBM. De standaard Geen Duurzaam Benutbare
Mogelijkheden (GDBM, thans opgenomen in het Schattingsbesluit arbeidsongeschiktheidsregelingen
(Staatsblad 2000, 307)) is een instrument ter verbetering van de claimbeoordeling
WAO door verzekeringsartsen ten aanzien van cliënten bij wie de mogelijkheden
zo gering zijn dat arbeidskundige functieduiding niet zinvol is. De standaard
beoogt om uniformiteit van het oordeel van de verzekeringsarts en inzichtelijkheid
en zorgvuldigheid bij de rapportage te bevorderen. Toepassing van GDBM houdt
in dat de verzekeringsarts kan besluiten iemand zonder arbeidskundige beoordeling
af te keuren als hij geen duurzaam benutbare mogelijkheden constateert bij
zijn cliënt. Bij toepassing GDBM leidt dit veelal (in 1999 in 69% van
de gevallen; in 2000 in 64% van de gevallen) tot volledige arbeidsongeschiktheid.
Met name mensen met psychische klachten worden veel meer dan gemiddeld op
deze wijze afgekeurd. Zo had van alle mensen die in 1999 om psychische redenen
werden afgekeurd, slechts 35% ook een arbeidskundige beoordeling gehad. Van
de mensen die wegens klachten van het bewegingsapparaat werden afgekeurd had
echter 70% met een arbeidsdeskundige te maken gehad.Het Ctsv heeft de rapportages van verzekeringsartsen omtrent GDBM onderzocht,
en constateert daarbij een aantal tekortkomingen. Het Ctsv stelt dat de rapportage-eisen
uit de standaard nauwelijks nageleefd worden. Verzekeringsartsen gebruiken
formuleringen uit de standaard, ook als het oordeel daar niet op gebaseerd
is. Dit komt voor een deel omdat de uvi's de standaard hebben vertaald in
voorgestructureerde zinnen. In een aantal gevallen blijkt dat niet voldaan
wordt aan de inhoudelijke criteria van de standaard. Verzekeringsartsen komen
ook op grond van andere argumenten dan puur medische tot het oordeel 80–100%
arbeidsongeschikt, bijvoorbeeld op grond van gebrek aan reïntegratiemogelijkheden
of sociale omstandigheden. De conclusie van het Ctsv is dan ook dat de invoering
van de standaard niet heeft geleid tot transparante rapportages van verzekeringsartsen,
en dat de rapportages onvoldoende zicht bieden op de argumenten en overwegingen
van de verzekeringsarts om tot het oordeel medisch volledig arbeidsongeschikt
te komen.Ook op dit punt is een belangrijke verbetering reeds in gang gezet. Teneinde
de greep op het claimbeoordelingsproces te vergroten, zowel beheersmatig als
inhoudelijk heeft het Lisv per juli a.s. besloten tot invoering van een nieuw
CBBS (Claim Beoordelings- en Borgingssysteem). Het CBBS vervangt het bestaande
FIS-systeem. Het FIS is een computersysteem ter ondersteuning van arbeidsdeskundigen,
voor het zoeken van functies voor personen die arbeidsongeschiktheidsuitkering
claimen. Daarnaast registreert het FIS hoe vaak het gebruikt is en tot welke
resultaten die geleid heeft. De medische claimbeoordeling, en dus ook de toepassing
van de standaard GDBM valt echter buiten het FIS. Het CBBS brengt daar verandering
in. Doelstelling van het nieuwe systeem is tweeërlei: het is een instrument
voor verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen om op basis van een geheel herziene
methodiek de mogelijkheden van cliënten om te functioneren, te beoordelen.
Daarnaast registreert het systeem deze beoordelingen en genereert op basis
daarvan de informatie die nodig is voor kwaliteitsborging, onder andere via
vergelijking tussen (vestigingen van) uitvoeringsinstellingen. Deze informatie
kan gebruikt worden voor de sturing door het management.Het CBBS draagt op verschillende manieren bij aan het verhogen van de
kwaliteit van de claimbeoordeling. De verzekeringsarts vult voor iedere cliënt
een genormeerd belastbaarheidsprotocol in, ook voor personen die geen benutbare
mogelijkheden hebben. Met dit protocol worden de mogelijkheden om te functioneren
van cliënten met gezondheidsproblemen vastgelegd. Doordat alle resultaten
in een registratiesysteem worden vastgelegd, ontstaat een systeem van benchmarking
ten behoeve van de vakinhoudelijke kwaliteitsborging van de claimbeoordeling.
Het wordt daardoor duidelijk hoeveel cliënten alleen medisch of ook arbeidskundig
worden beoordeeld, en wat de uitkomst van de beoordeling is (wel/niet arbeidsongeschikt;
geheel of gedeeltelijk arbeidsongeschikt). Het protocol vervangt het bestaande belastbaarheidsprofiel. De veranderingen
spitsen zich toe op het zo concreet mogelijk benoemen van gedragskenmerken.Belangrijker nog wellicht dan een inzichtelijke beoordeling van fysieke
klachten is de ten behoeve van het CBBS uitgewerkte verbetering van de beoordeling
van psychische belastbaarheid. Was psychische belastbaarheid in het FIS slechts
één onderdeel, thans wordt het psychisch functioneren in een
aantal afzonderlijk te beoordelen punten uitgesplitst. Daarbij worden verschillende
aspecten van het psychisch functioneren onderscheiden. Genoemd kunnen worden:
concentreren, herinneren, zelfstandig handelen, sociaal functioneren, omgaan
met conflicten e.d. Met name de resterende mogelijkheden tot het functioneren
in arbeid kunnen hierdoor scherper worden geformuleerd, waardoor het beter
mogelijk wordt de resterende verdiencapaciteit van de betrokken personen in
te schatten. De beschrijvingen van de functies die in het huidige FIS zijn
opgenomen, worden in overeenstemming gebracht met de elementen van het protocol.Het Ctsv oordeelt in principe positief over de activiteiten rond het verbeteren
van het FIS-systeem, maar spreekt zorgen uit ten aanzien van de implementatie.
Met het Ctsv ben ik van oordeel dat de implementatie zorgvuldig dient te worden
geregisseerd en begeleid.De implementatie van het nieuwe systeem gaat gepaard met een intensieve
voorlichtings- en scholingscampagne voor de medewerkers van de uitvoeringsinstellingen.
Hiertoe is een trainingsmodule ontwikkeld die opgebouwd is rond concrete praktijkvoorbeelden.
Deze praktijkvoorbeelden zijn genormeerd door middel van professionele consensus.
Hiermee wordt ook tegemoet gekomen aan het verlangen van het Ctsv om de te
komen tot een betere controle op en eisen aan het motiveringsvereiste van
verzekeringsartsen. Ik ben dan ook van mening dat het terecht is dat het Lisv
aan de invoering van het CBBS grote prioriteit gegeven heeft.5. SlotconclusieZowel in kwalitatieve als in kwantitatieve zin zijn belangrijke initiatieven
in gang gezet. De eerste resultaten daarvan zijn zichtbaar. Het gaat dan onder
andere om:• de vormgeving en implementatie van het nieuwe CBBS• de (evaluatie van de ) pilots in het kader van de verbetering van
de claimbeoordeling• de verbetering van de informatievoorzieningMet het Ctsv ben ik van mening dat een verdere versterking van de regie
op de diverse onderdelen en op een verantwoorde inzet van de extra middelen
noodzakelijk zijn. Voor de komende periode is dit een belangrijke prioriteit.
Ook bij het Lisv en de Verandermanager UWV is het besef aanwezig dat stevige
voortgang gewenst is en dat daarvoor nodig is de verantwoordelijkheden eenduidig
te beleggen. Daarover worden sluitende afspraken gemaakt.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. HoogervorstXNoot1Cijfers over instroom, uitstroom en volume in 2000 zijn ramingen op basis
van de realisaties t/m november.XNoot11Om ontwikkelingen te signaleren kan het beste gekeken worden naar voortschrijdende
jaargemiddelden om de volgende 3 redenen:– De instroom in de WAO volgt een cyclisch patroon met pieken in
de wintermaanden en dalen in de zomermaanden. De kans om in de WAO te geraken
lijkt dus enigzins seizoen-afhankelijk te zijn.– Bij de grootste uvi (het GAK) wordt afwisselend gewerkt met 4-
en 5-weekse periodes, die aan het LISV geleverd worden. De maanden februari,
mei, augustus en november waren in 2000 5-weekse periodes met een navenant
hogere instroom. In de voortschrijdende jaargemiddelden vallen de pieken weg
tegen de dalen.– Bij een andere uvi (het USZO) worden voorschotten op WAO-uitkeringen
niet meegeteld. Een uitkering komt daar pas in de statistieken als de keuring
daadwerkelijk heeft plaatsgevonden, zodat bijv. in de zomermaanden als veel
keuringsartsen op vakantie zijn weinig instroom plaatsvindt, en in de maanden
daarna, als achterstanden weggewerkt worden juist veel instroom. In de voortschrijdende
jaargemiddelden vallen de pieken weg tegen de dalen. Het Lisv neemt dit punt
op met het USZO in het reguliere overleg tussen Lisv en uvi's.XNoot1De beroepsbevolking (bron Macro Economische Verkenning 2001, CPB) groeit
minder snel dan de verzekerde populatie van de WAO zoals eerder in tabel 1
gebruikt. Dit komt omdat de snelle groei van de werkgelegenheid (de nieuwe
verzekerden voor de WAO) deels afkomstig is uit groepen die voor hun dienstbetrekking
niet voor de WAO verzekerd waren, bijv. mensen met een bijstandsuitkering
of mensen zonder eigen inkomstenbron.XNoot2De statistieken m.b.t. toekenningen en afwijzingen worden pas sinds 1999
geregistreerd door de uvi's. Voor 1998 zijn alleen gegevens op basis van steekproeven
beschikbaar. De data van 1998 zijn afkomstig uit extrapolaties van EPI-steekproefgegevens,
die ook in de quick-scan WAO zijn gepresenteerd. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22187-113.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl