UNCTAD; Brief van de Staatssecretaris van Economische Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29651, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-04-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29651 nr. 3

14-04-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamINSTRUCTIE VOOR DE DELEGATIE VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN
NAAR DE 12E MINISTERIËLE UNCTAD CONFERENTIE TE ACCRA, GHANA, D.D. 20–25
APRIL 2008InleidingContext van de conferentieKarakter van UNCTADVerloop van de voorbereiding van UNCTAD XIISpelersINSTRUCTIE Leidraad voor de delegatieOnderwerpen op de agendac) Subtheme I: Enhancing Coherence at all levels for sustainable
economic development and poverty reduction in global policy making, including
the contribution of regional approaches.EU/Nederlands standpuntd) Subtheme II: Key trade and development issues and the
new realities in the geography of the world economy:EU/Nederlands standpunte) Subtheme III: Enhancing the enabling environment
at all levels to strengthen productive capacity, trade and investment: mobilizing
resources and harnessing knowledge for development.EU/Nederlands standpuntf) Subtheme IV: Strengthening UNCTAD: enhancing its
development role, impact, and institutional effectiveness.EU/Nederlands standpuntDe Nederlandse delegatieBIJLAGESamenstelling van de Koninkrijksdelegatie naar de Twaalfde
Zitting van de Verenigde Naties Conferentie inzake Handel en Ontwikkeling
(UNCTAD) te Accra, Ghana 20–25 April 2008
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29651Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 651UNCTADnr. 3BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 14 april 2008Hierbij zend ik u, mede namens de minister voor Ontwikkelingssamenwerking,
de instructie voor de Koninkrijksdelegatie naar de 12e Ministeriële
UNCTAD Conferentie te Accra, Ghana, d.d. 20–25 april 2008.De staatssecretaris van Economische Zaken,F. Heemskerk INSTRUCTIE VOOR DE DELEGATIE VAN HET KONINKRIJK DER NEDERLANDEN
NAAR DE 12E MINISTERIËLE UNCTAD CONFERENTIE TE ACCRA, GHANA, D.D. 20–25
APRIL 2008Inleiding1. Van 20 tot en met 25 april aanstaande zal de twaalfde United Nations
Conference on Trade and Development (UNCTAD XII) plaatsvinden te Accra, Ghana.2. UNCTAD is opgericht in 1964 als specifiek programma onder de Algemene
Vergadering van de Verenigde Naties en heeft zich ontwikkeld tot een forum
van overleg en analyse van ontwikkelingsproblematiek van/voor ontwikkelingslanden
waarvan ook ontwikkelde landen lid zijn.UNCTAD richt zich op geïntegreerde behandeling van handel en ontwikkeling
(en aanverwante onderwerpen als technologie, investeringen, financiering en
duurzame ontwikkeling) en verstrekt technische assistentie op specifieke terreinen
zoals handel, investeringen en schuldbeheer.3. Het door de Secretaris-generaal van de UNCTAD aangegeven hoofdthema
van de conferentie betreft de kansen en uitdagingen die globalisering biedt
voor ontwikkeling.4. De Secretaris-generaal heeft dit hoofdthema verder uitgewerkt door
een indeling te maken in vier subthema’s die tijdens UNCTAD XII aan
de orde zouden moeten komen.5. Deze onderwerpen zijn:– Bevorderen van coherentie op alle niveaus ten behoeve van duurzame
economische ontwikkeling en armoedebestrijding in mondiale beleidsvorming,
waaronder de bijdrage van regionale benaderingen– Sleutelissues van handel en ontwikkeling en de nieuwe realiteit
van de geografie van de wereldeconomie– Verstevigen van een enabling environment
op alle niveaus voor het versterken van productiecapaciteit, handel en investering:
mobiliseren van middelen en aanwenden van kennis voor ontwikkeling– Versterken van UNCTAD: bestendigen van UNCTAD’s rol in ontwikkeling,
impact en institutionele effectiviteitContext van de conferentieKarakter van UNCTAD6. UNCTAD heeft omvangrijke programma’s lopen op het gebied van
handel, diensten, investeringen en mededinging. Het werk van UNCTAD is gebaseerd
op drie pijlers, te weten a) een forum voor intergouvernementeel
debat, berustend op consensus; b) het ter beschikking stellen van beleidsanalyses, onderzoek en andere data voor debat tussen
regeringen en experts; c) het verschaffen van technische
assistentie op specifieke terreinen zoals investeringen en handel.
De expertise die UNCTAD hierdoor heeft opgedaan, wordt breed gewaardeerd –
ook door andere internationale organisaties.7. UNCTAD is voor de invulling van zijn programma’s onder andere
betrokken bij gespecialiseerde handelsgerelateerde technische assistentie
programma’s als het JITAP (Joint Integrated Technical Assistance Programme –
UNCTAD, WTO en ITC) en het IF (Integrated Framework – UNCTAD,
WTO, ITC, UNDP, WB en IMF) voor de Minst Ontwikkelde Landen (MOL’s).8. Ook in de Wereldhandelsorganisatie (WTO) wordt direct van UNCTAD’s
diensten gebruik gemaakt bij de uitvoering van de handelsgerelateerde technische
assistentie onder het WTO Doha Development Agenda Global Trust Fund (met name
voor mededinging en investeringen). Nederland draagt jaarlijks bij aan dit
WTO-multidonorfonds.9. Tot voor kort droeg Nederland tevens rechtstreeks bij aan het UNCTAD
BioTrade programma. In overleg met UNCTAD is besloten om middelen voor de
verscheidene deelactiviteiten te besteden via een multi-donor trust fund onder
de International Finance Corporation (IFC).10. UNCTAD beperkt zich echter niet tot het doen van onderzoek en beleidsanalyse.
Juist het feit dat het een forum voor intergouvernementele beleidsdialoog
is (waaraan ook andere betrokkenen kunnen deelnemen) dat zich met name richt
op ontwikkelingslanden maakt het geschikt om vanuit de ontwikkelingsinvalshoek
naar een breed gedeelde visie op het multilaterale handelssysteem toe te werken.11. Deze intergouvernementele discussies over technische onderwerpen zijn
echter sterk gepolitiseerd. Met name de ontwikkelingslanden hebben de neiging
om in UNCTAD-kader uitkomsten van andere conferenties te becommentariëren
dan wel te vervallen in schaduwonderhandelingen (bij voorbeeld met betrekking
tot de WTO). Dit heeft met name in ontwikkelde landen twijfel doen rijzen
over de effectiviteit van de organisatie, ook op terreinen waar UNCTAD’s
technische expertise een bijdrage zou kunnen leveren aan het overbruggen van
politieke tegenstellingen in andere internationale kaders.12. Desalniettemin is het van groot belang dat het WTO-onderhandelingsproces
ook buiten de WTO, vanuit andere internationale fora, wordt ondersteund. Het
(informeel) bespreken van thema’s die in de WTO spelen in een omgeving
zonder druk van onderhandelingen, kan een belangrijke rol spelen in verbetering
van het onderhandelingsklimaat. Voorbeelden van dergelijke thema’s waar
UNCTAD ook een uitstekende analytische rol vervult, zijn onder andere investeringen,
mededinging en recent bio-brandstoffen.13. De Nederlandse regering wil er alles aan doen om de WTO Doha-ronde
in 2008 succesvol af te ronden. Naar verwachting zullen er kort voor of na
UNCTAD XII ministeriele besprekingen in het kader van de WTO Doha onderhandelingen
plaatsvinden. UNCTAD XII zou enige stimulans kunnen geven aan het WTO onderhandelingsproces,
zonder daarmee te interfereren. In ieder geval zou het gedurende deze conferentie
vast te stellen UNCTAD mandaat een ondersteunende rol kunnen spelen bij de
invulling van een post-Doha werkprogramma in de WTO. De Nederlandse inzet
in UNCTAD XII is daarop gericht.  Nederland wil dat Europa zich sterk maakt voor de positie van arme
landen binnen internationale organisaties als de WTO. De ontwikkelingslanden
moeten daarbij gestimuleerd en gefaciliteerd worden om veel sterker te gaan
participeren in het wereldhandelsstelsel.  In 2005 kwamen IMF en Wereldbank met aanbevelingen over Hulp voor
Handel («Aid for Trade»). Hierin werd erkend, dat ontwikkelingslanden
behalve aan handelsgerelateerde assistentie en capaciteitsopbouw ook behoefte
hadden aan steun bij het opbouwen van hun aanbodzijde-capaciteit
en het verbeteren van hun handelsgerelateerde infrastructuur (inclusief communicatie
en duurzame energie).  Deze uitgangspunten werden vastgelegd in de Ministeriële Verklaring
van de WTO-bijeenkomst in Hong Kong en door een WTO Aid for Trade Task Force
uitgewerkt tot aanbevelingen. In aanvulling op de eerdergenoemde aspecten,
namelijk handelsgerelateerde assistentie, opbouw productieve capaciteit en
infrastructuur, vroeg deze Task Force ook aandacht voor het onderwerp handelsgerelateerde
aanpassingskosten. Hierbij gaat het om fiscale tegenvallers voor ontwikkelingslanden
door lagere invoertariefinkomsten en om kosten van werkloosheid, omscholing
etc.  Nederland geeft jaarlijks op zijn minst € 550 mln aan
ontwikkelingshulp voor handelsgerelateerde assistentie (w.o. handelsfacilitatie),
handelsgerelateerde infrastructuur en opbouw van productieve capaciteit. Dit
niveau zal de komend jaren op zijn minst gehandhaafd blijven, temeer omdat
Aid for Trade goed past binnen de thema’s groei én verdeling
en duurzame energie, twee kernthema’s van het OS-beleid in de komende
jaren. Monitoring en beheer van deze inzet vereisen aandacht.14. UNCTAD staat sinds 1 september 2005 onder de leiding van de Thai
Dr. Supachai Panitchpakdi, de Secretaris-generaal. De bijeenkomst in Accra
is de eerste ministeriële conferentie onder zijn mandaat.Verloop van de voorbereiding van UNCTAD XII15. De voorbereidingen voor UNCTAD XII zijn in het najaar van 2007 begonnen.
Nadat Secretaris-generaal Supachai een startdocument had geproduceerd langs
de hierboven genoemde lijnen, is daarover in Genève een aantal verkennende
besprekingen gehouden. Met deze besprekingen als basis heeft de voorzitter
van het Voorbereidend Comité (in UNCTAD-jargon: de Prepcom), de Bulgaarse
ambassadeur Petko Draganov, vervolgens een eerste aanzet gemaakt voor een
tekst die uiteindelijk in Accra door de regeringsleiders zal moeten worden
aanvaard. Dit document zal als leidraad dienen voor het werk van UNCTAD voor
de komende vier jaar.16. Vanaf begin dit jaar is in de Prepcom intensief onderhandeld over
de ontwerptekst. Daarbij traden grote tegenstellingen aan het licht tussen
ontwikkelingslanden en ontwikkelde landen, terwijl uiteraard ook binnen deze
twee groepen sprake was van hier en daar uiteenlopende visies.17. De belangrijkste tegenstellingen die op verscheidene plaatsen in de
ontwerptekst opduiken, zijn:– De beoordeling van het globaliseringproces Hierbij gaat het om
de vraag of globalisering nu per saldo goed of slecht voor ontwikkelingslanden
is geweest en in hoeverre de problemen van (een aantal) ontwikkelingslanden
veroorzaakt worden door globalisering, dan wel dat globalisering en een meer
effectieve participatie van ontwikkelingslanden in de wereldeconomie en de
onderhandelingen juist kunnen helpen om de moeilijkheden te overwinnen. Terwijl
ontwikkelingslanden meer geneigd zijn om de problematische aspecten van de
globalisering en de noodzaak van beleidsruimte en goede fasering te beklemtonen,
benadrukken ontwikkelde landen juist de kansen die het globaliseringproces
biedt. Deze vragen vormen het centrale thema van de conferentie. – Nationale en internationale factoren  Dit verschil in nadruk is een opstapje voor de beantwoording van
de operationeel meer betekenisvolle vraag waar de oplossingen voor de economische
problemen van ontwikkelingslanden moeten worden gezocht. Deze laatste leggen
sterk de nadruk op wat anderen (de internationale gemeenschap, donorlanden,
multinationale ondernemingen) zouden moeten doen. De ontwikkelde landen erkennen
weliswaar de noodzaak om op internationaal niveau evenwichtige afspraken te
maken, maatregelen te treffen en rekening te houden met ontwikkelingsbehoeften.
Tegelijkertijd benadrukken zij dat ontwikkelingslanden de primaire verantwoordelijkheid
voor hun eigen ontwikkeling hebben en dus ook zelf, al dan niet met hulp van
UNCTAD en andere instanties, het nodige moeten en kunnen doen.  Globalisering maakt de wereld kleiner en rijker. Maar de wereld
wordt ook ongelijker. De mondiale economische groei in de jaren negentig was
beduidend sterker dan in de jaren tachtig en die trend zet zich voort. De
openstelling van de wereldmarkt, de groei van de private sector als motor
van ontwikkeling, mogelijkheden voor exportgeleide ontwikkeling en mondiale
arbeidsdeling hebben veel landen en honderden miljoenen mensen, vooral in
Azië, in staat gesteld zich te ontworstelen aan de armoede. De wereld
en haar burgers kunnen profiteren van liberaliseringsprocessen. Er zijn veel
winnaars, maar tegelijk ook veel verliezers: voor de achterblijvers –
de allerarmsten – blijft het moeilijk om aansluiting te vinden. Wereldwijd
nemen de vermogens- en inkomensverschillen toe. De concurrentie wordt groter
en de eisen die de wereldmarkt stelt – aan de kwaliteit van producten
en aan kredietwaardigheid – zijn hoog. Bovendien zijn de prijzen van
industriële producten gedaald door het aanbod van onder andere goedkope
Chinese en Indiase arbeid. Echter, de snelle groei van China en India leidt
ook tot een sterk verhoogde vraag naar energie en grondstoffen waardoor de
prijzen van grondstoffen en voedsel sterk stijgen. Voor nieuwkomers op de
wereldmarkt zijn er daarom zeker kansen, maar het blijkt in de praktijk heel
moeilijk om die kansen ook daadwerkelijk te benutten.  Voor partnerlanden in Afrika, maar ook elders, hebben deze ontwikkelingen
ingrijpende gevolgen. Zij profiteren van de gestegen grondstofprijzen en lagere
kosten van importen. De economische groei in sommige Afrikaanse landen is
zes procent en wordt met name gegenereerd via exporten met daarin een groot
aandeel grondstoffen en gewassen. De hoge bevolkingsgroei is er mede oorzaak
van dat per capita inkomen en koopkracht slechts weinig toenemen. De armoede
neemt daardoor slechts langzaam af. Consumenten in Afrikaanse landen profiteren
wel van de opkomst van China en India, maar formele werkgelegenheid neemt
nauwelijks toe. Afrika dreigt de concurrentieslag met China en India te verliezen.
Niet alleen vanwege extreem lage loonkosten in bijvoorbeeld China en India,
maar ook omdat die landen over veel betere infrastructuur beschikken en werknemers
er veel gezonder en beter geschoold zijn. Bovendien zijn loonkosten er soms
laag omdat fundamentele arbeidsnormen niet worden gerespecteerd of omdat er
sprake is van kinderarbeid.  Naast de concurrentiekracht van landen elders in de wereld, kampt
het merendeel van de Afrikaanse landen met binnenlandse markten die te klein
zijn voor het bereiken van schaalvergroting en kostenverlaging. De industriële
basis ontbreekt om toenemende urbanisatie op te vangen, met groter wordende
stedelijke armoede als gevolg. Kostennadelen door vooral zwakke infrastructuur
remmen groeikansen voor de export van landbouwgewassen. Het Aziatische ontwikkelingsmodel, waarbij via exportbevordering kapitaal wordt gegenereerd voor investeringen
gericht op de ontwikkeling van binnenlandse markten, heeft daarom vooralsnog
weinig kans van slagen in Afrika. Bij het bevorderen van zogenoemde pro-poor growth spelen ook de landbouw en de informele
sector een belangrijke rol, mede omdat zich hier de werkgelegenheid van de
armen vaak nog concentreert. De Afrikaanse landbouwsector ondervindt concurrentie
van landen met een hogere arbeidsproductiviteit. Daarnaast hebben handelsbelemmeringen
en subsidies aan producenten in OESO-landen vaak een negatieve invloed op
de ontwikkeling van de Afrikaanse economie. Er zijn grote investeringen nodig
in landbouwkundig onderzoek, infrastructuur, gezondheidszorg, onderwijs en
een goed functionerende publieke en private sector om de markttoegang elders
te benutten. De aidsepidemie treft Afrika zwaar en vooral de werkzame bevolking.
Het is daarom niet eenvoudig kansen die de wereldeconomie biedt te grijpen
en velen worden uitgesloten.  Globalisering leidt ook tot veranderingen in financiële markten
en daarmee ruimte voor investeringen. Dat vergt dan wel vaak aanpassing en
die kan kostbaar zijn, zoals de Azië-crisis eind jaren negentig leerde.
Landen die hun financiële markten hadden geliberaliseerd en daarmee opengesteld
voor de internationale financiële markten, bleken vooral beleggingskapitaal
aan te trekken en maar weinig investeringskapitaal om productie duurzaam te
kunnen verhogen. Aan de daarvoor benodigde investeringscondities kon niet
in hetzelfde tempo worden voldaan omdat gevestigde binnenlandse belangen,
juridische beschermingsconstructies en ondoorzichtige informele belangenverstrengeling
dit niet toe stonden. Veel arme landen in met name Sub-Sahara Afrika hebben
zich nog nauwelijks opengesteld voor internationale financiële markten.
Toch neemt ook voor hen het belang van private kapitaalstromen toe. Enkele
landen, zoals Ghana en Kaapverdië, profiteren daar al van omdat hun werknemers
in het buitenland geld overmaken naar achtergebleven familieleden. En in landen
als Angola, Zambia en Sudan wordt geïnvesteerd in de exploitatie van
grondstoffen. Deze financiële ruimte zal echter ook in deze landen pas
als katalysator kunnen dienen indien binnenlandse markten beter gaan werken
en bestuur transparanter en effectiever wordt. Vooralsnog blijven de meeste
arme landen afhankelijk van ontwikkelingssamenwerking als financieringsbron
voor het stimuleren van hun economie om zo tot verdere ontwikkeling te komen.– De veranderende rol van de staat en die van de private sector  Ontwikkelingslanden zijn meer geneigd het accent te leggen op de
rol van de staat bij het bevorderen van een (evenwichtige en duurzame) ontwikkeling,
terwijl ontwikkelde landen juist meer aandacht willen voor de rol van de private
sector en voor de condities die overheden moeten scheppen om de private sector
zich goed te laten ontwikkelen. Hierbij verandert de hulpstructuur, door de
verschijning van ander geld en meer spelers. De traditionele donoren, aangesloten
bij OESO/DAC, zijn niet de enige spelers in de ontwikkelingswereld. China
speelt in toenemende mate een belangrijke rol in een groot aantal Afrikaanse
landen. Daarbij voeren economische motieven de boventoon. Milieu en mensenrechten
blijken vaak van ondergeschikt belang. Nieuwe wereldwijde stichtingen, zoals
de Bill and Melinda Gates Foundation richten zich op slechts enkele specifieke
thema’s of ontwikkelingsdoelen en hebben daarbij hun eigen werkwijze.
Zo zijn de fondsen in de gezondheidssector gericht op het halen van één
specifieke doelstelling, zoals hiv/aidsbestrijding. Dit is vaak effectief,
maar tegelijkertijd kunnen dergelijke fondsen een negatief effect hebben op
de structuur van de gezondheidszorg, omdat benodigde investeringen in middelen en gekwalificeerd personeel vaak niet in de eerstelijnszorg terecht
komen. De private en commerciële geldstromen nemen in betekenis toe ten
opzichte van de traditionele hulpgevers. Daarnaast wordt het bedrag dat migranten
overmaken naar familieleden in hun geboorteland steeds groter. In 2006 ging
het om een bedrag van 200 miljard dollar en in een aantal landen is dat bedrag
groter dan de ontwikkelingshulp die langs officiële kanalen gegeven wordt
aan de overheid of maatschappelijke organisaties. Dat geldt overigens meestal
niet voor de armste landen die juist weinig profiteren van emigratie. Deze
ontwikkelingen vragen om een nieuwe, scherpe plaatsbepaling van ontwikkelingssamenwerking
en meer overleg met de nieuwe actoren.  Zowel bij donoren als ontwikkelingslanden groeit het besef van
de noodzaak van politiek leiderschap en minder bureaucratie. De noodzaak om
op effectievere wijze hulp te geven wordt al lang onderkend. De Verklaring
van Parijs uit 2005, waarin OESO/DAC-landen verregaande afspraken hebben gemaakt
over afstemming van beleid, eigenaarschap en meerjarige financiering, was
in dat opzicht een mijlpaal. De ontwikkelingslanden beloofden op hun beurt
ook beterschap met betrekking tot beter bestuur en het beheer van financiën.
Er werden afspraken gemaakt over grotere betrokkenheid van parlementen en
het maatschappelijk middenveld bij het opstellen en uitvoeren van ontwikkelingsbeleid.
Ook werd afgesproken dat ontwikkelingslanden en donoren zich wederzijds verantwoorden
voor hun beleid. Al deze afspraken hebben in een vijftiental partnerlanden
geleid tot substantiële wijzigingen in de manier waarop hulp wordt gegeven:
gezamenlijke financiering van sectoren als onderwijs en gezondheid, vaak in
de vorm van begrotingsteun. Van een taakverdeling tussen donoren is nog te
weinig terecht gekomen. Gezamenlijke financiering leidt tot grotere voorspelbaarheid
en meer eenduidigheid in doelstellingen. Juist begrotingssteun leidt tot meer
financiële armslag voor betere dienstverlening door de overheid en capaciteitsversterking
op het gebied van personeel en organisatie. Een aantal resultaten, vooral
op het gebied van onderwijs, zijn hoopgevend. Er gaan nu veel meer kinderen
naar school.  Dat is goed nieuws, maar er zijn ook nog steeds verschillen van
inzicht tussen de ondertekenaars van de Parijse agenda. Betere coördinatie
van hulp is namelijk geen doel op zich, maar wordt soms wel zo behandeld.
Veel aandacht gaat uit naar de manier waarop hulp wordt verstrekt, nog te
weinig naar wat met hulp wordt bereikt. De verantwoording in partnerlanden
over het gebruik van hulp verdient meer aandacht. De Verklaring van Parijs
gaat over de hulp van overheid tot overheid. Hulp aan productieve sectoren,
met name in de landbouw, is achtergebleven en steun aan lokale maatschappelijke
organisaties is afgenomen. Ook Nederland heeft die ervaring. In de sectorale
benadering is alle aandacht uitgegaan naar de beleidsdialoog met de overheid
over de begroting, planning en controle op nationaal niveau. Hoe meer het
land afhankelijk is van buitenlandse hulp, des te meer tijd er wordt besteed
aan het overleg met de donoren en minder aan het eigen parlement en de samenleving.
En op hun beurt besteden donoren te weinig aandacht aan een gesprek met maatschappelijke
organisaties, lokale overheden en bedrijfsleven over de nationale ontwikkelingsplannen
van de overheid.  Die plannen zijn vaak te ambitieus: er worden geen duidelijke keuzes
gemaakt, er wordt geen rekening te houden met beperkte capaciteit om de plannen
uit te voeren, er is sprake van veel bureaucratie en het ontbreekt vaak aan
politieke wil van betrokken partijen. Toch wordt er wel degelijk veel bereikt
ook al worden de hoge verwachtingen die de plannen oproepen niet
waargemaakt. De beleidsdialoog moet meer worden gebruikt om samen met de overheid
de analyses te verscherpen en toetsbaarheid vast te stellen van wat de samenleving
werkelijk van haar verlangt. Wil het beleid daadwerkelijk een verschil maken
voor armen, dan zullen overheden eigen parlement en bevolking bij hun plannen
ten aanzien van dienstverlening moeten betrekken en over de uitvoering verantwoording
moeten afleggen.– Beleidsruimte («policy space»)  Hierbij gaat het om de vraag in hoeverre ontwikkelingslanden voldoende
beleidsvrijheid hebben dan wel zouden moeten krijgen binnen de huidige en
toekomstige afspraken om maatregelen te nemen die zij nodig achten ter bevordering
van hun ontwikkeling. Hoewel de discussie veelal op een abstract niveau is
gevoerd, is duidelijk geworden dat veel ontwikkelingslanden zowel nieuwe als
bestaande internationale verdragen alsmede de leningsvoorwaarden («conditionalities»)
van financiële instellingen als IMF en Wereldbank als knellend ervaren.
Ontwikkelde landen vrezen voor ondermijning van bestaande juridische verplichtingen
en een vrijbrief voor protectionisme. Een andere vraag is of extra beleidsruimte
voor ontwikkelingslanden een basisprincipe is, dat altijd dient te gelden
ongeacht het soort verplichting.  Donoren en ontwikkelingswerkers werken binnen smalle marges. Er
wordt wel eens vergeten dat interventies van buitenaf zoals meer hulp, een
betere markttoegang of humanitaire interventies maar een deel van de oplossing
vormen. De structurele oorzaken van armoede zijn gerelateerd aan historische
ontwikkelingen, klimaat, ligging van het land, culturele factoren en mondiale
machtsverhoudingen en vooral de initiatieven die in landen zelf worden genomen.
Er is niet één weg die naar ontwikkeling leidt en dus moet er ruimte gelaten worden voor eigen keuzes en het inspelen op de
verschillende uitgangssituaties. Ontwikkelingssamenwerking mag zich
nooit losmaken van de specifieke omstandigheden van elk individueel land of
regio. Ontwikkelingshulp kan daarbij onder de juiste voorwaarden een katalysator
zijn. Dat inzicht wordt door steeds meer deskundigen gedeeld, zoals recent
nog door de toonaangevende economen Dani Rodrik en William Easterly en eerder
al door Pritchett en Woolcock. Dit besef noopt tot bescheidenheid en realistische
ambities. Het gaat erom dat de «searchers» in het veld de plannenmakers
aan de top nog beter weten te bereiken.– Hervormingsvraagstuk  SG Supachai heeft in oktober 2005 een Panel of Eminent Persons
in het leven geroepen om te onderzoeken hoe de ontwikkelingsdimensie en mandaat
van UNCTAD, zoals omschreven in het Bangkok actieplan en Sao Paulo Consensus,
beter vervuld kunnen worden. Dit rapport heeft tevens als uitgangspunt gediend
voor de tekst voor UNCTAD XII. Nederland heeft financieel (in bescheiden mate)
bijgedragen aan de totstandkoming van dit rapport.Het Panel of Eminent Persons heeft aanbevolen om de drie pilaren (intergouvernementeel
forum, analyse, technische assistentie) en interactie van UNCTAD’s werk
te verbeteren met als doel de organisatie effectiever te maken. De ontwikkelingslanden
en de ontwikkelde landen verschillen van mening over hoe de organisatie versterkt
dient te worden. De grootste tegenstellingen tussen de partijen bestaan over
de invulling van de intergouvernementele structuur. De EU maakt zich hier
sterk voor een duidelijkere takenscheiding tussen de drie bestaande werkniveaus,
te weten expertbijeenkomsten, commissies, en de overkoepelende Trade and Development
Board (TDB). Daarnaast zijn ook de rol en invulling binnen deze werkniveau’s
onderwerp van discussie. Gezien het feit dat de meningen tussen
en binnen de verschillende partijen hier sterk divergeren is de verwachting
dat het moeilijk zal worden om betekenisvolle resultaten te bereiken over
de hervormingen van UNCTAD.– De rol van UNCTAD ten opzichte van andere organisaties en de nieuwe
opkomende beleidsterreinen  Nauw verwant aan de discussie omtrent de hervormingen is het debat
omtrent het mandaat van UNCTAD binnen de VN-familie. Het kernmandaat van UNCTAD
omvat handel en ontwikkeling, en hieraan gerelateerde onderwerpen als financiering,
technologie, investering en duurzame ontwikkeling. De vraag is of nieuwe opkomende
beleidsterreinen hier ook toe gerekend mogen worden. Het gaat hier met name
om onderwerpen als klimaatproblematiek, hulp voor handel, (bio)energie, migratie,
en intellectuele eigendomsrechten.In algemene zin zijn ontwikkelde landen waaronder de EU van mening dat
deze onderwerpen al in andere fora worden besproken en dat UNCTAD hooguit
een aanvullende rol zou kunnen vervullen, terwijl de G77 van mening is dat
UNCTAD deze onderwerpen in haar mandaat zou moeten opnemen.18. Uiteraard zijn de hierboven geschetste tegenstellingen uitersten.
De meeste landen realiseren zich dat de waarheid daar ergens tussenin ligt.
Maar waar deze precies ligt, blijft een onderwerp van discussie.Spelers19. In VN-verband en ook specifiek in de UNCTAD, bestaan verschillende
georganiseerde groepen van lidstaten:– De «Groep B» bestaat uit de ontwikkelde landen VS,
Canada, Japan, Zuid-Korea, Zwitserland, Noorwegen, Australië, Nieuw-Zeeland,
de Europese Lidstaten en de Heilige Stoel. Hierbinnen kunnen weer andere groepen
onderscheiden worden, zoals JUSCANZ;– De «Groep D» omvat de landen uit Centraal en Oost
Europa;– De «Groep van 77» (kort: G-77) bestaat uit het merendeel
van de ontwikkelingslanden en China. De G-77 omvat ook de Minst Ontwikkelde
Landen (MOL’s), alhoewel deze ook apart als groep optreden. Ook de Afrikaanse
landen spreken zo nu en dan apart als groep, alhoewel ook zij vaak bij de
G-77 zijn inbegrepen.20. Afhankelijk van de aard van het onderwerp en het betrokken belang,
treden UNCTAD-lidstaten in groepsverband of individueel op. Echter, veel landen
zijn geneigd zich uiteindelijk toch te voegen naar het standpunt van hun onderhandelingsgroep.21. De bevoegdheid in Europees verband om in UNCTAD-verband op te treden,
is een gemengde. Het Sloveense Voorzitterschap treedt op als de primaire onderhandelaar
namens de EU-lidstaten. Daarnaast kunnen de Europese Lidstaten voor zichzelf
spreken, vanzelfsprekend het Europese beleid in gedachten houdend. Wat betreft
de handelspolitieke elementen treedt de Europese Commissie op als woordvoerder
en onderhandelaar. De handelspolitiek behoort immers tot de bevoegdheden van
de Gemeenschap (artikel 133 EG-Verdrag).22. Dit neemt vanzelfsprekend niet weg dat in Accra over alle onderwerpen
intensief Europees overleg zal worden gehouden. Er wordt getracht zoveel mogelijk één
Europese lijn uit te dragen. Het Sloveense Voorzitterschap speelt daarbij,
naast de Europese Commissie en voormalig EU-voorzitter Portugal, een belangrijke
rol. INSTRUCTIE Leidraad voor de delegatie23. Algemeen:  In oktober 2007 is in Europees verband een strategiedocument vastgesteld,
waarin de algemene EU-lijn voor UNCTAD XII wordt uitgewerkt. Binnen dit algemene
kader zal de Koninkrijksdelegatie in Accra opereren en zoveel mogelijk bijdragen
aan een constructieve opstelling van de EU ten behoeve van een succesvolle
uitkomst van de conferentie en meerwaarde van UNCTAD als een effectievere
internationale organisatie. De hoofdpunten van het strategiedocument van de
EU zijn:– UNCTAD XII zou ontwikkelingslanden moeten assisteren bij de succesvolle
afronding van de Doha-ronde en haar implementatie; Nederland wil dat Europa
zich sterk maakt voor de positie van arme landen binnen internationale organisaties
als de WTO. De ontwikkelingslanden moeten daarbij gestimuleerd en gefaciliteerd
worden om veel sterker te gaan participeren in het wereldhandelsstelsel.– UNCTAD XII zou een gebalanceerde uitkomst moeten hebben met zowel
gepaste nadruk op de primaire verantwoordelijkheid van ontwikkelingslanden
voor hun eigen ontwikkeling als meer begrip voor de noodzaak van beleidsruimte,
hulp voor handel en goed gefaseerde liberalisering;– UNCTAD XII zou moeten bijdragen aan de ontwikkeling van een effectievere
en resultaatgeoriënteerde UNCTAD, met de focus op het bijdragen aan het
implementeren van de Millennium ontwikkelingsdoelen (MDG’s).– UNCTAD zou, in het kader van de One UN
hervorming, zijn partnerschappen met andere VN-instellingen moeten versterken
op het gebied van handelsgerelateerde technische assistentie.24. In aanvulling hierop en binnen de drie pijlers van UNCTAD, heeft de
EU daarnaast vier prioriteitsgebieden aangegeven voor UNCTAD voor de komende
vier jaar, te weten:a. Zuid-Zuid handel en regionale integratie;b. Grondstoffen en natuurlijke hulpbronnen;c. Investeringen en competitie;d. Het versterken van de organisatie UNCTAD door het doorvoeren van hervormingen.25. Bij al deze onderwerpen zal speciale aandacht worden besteed aan Afrika
en de MOLs.26. Tevens dienen de besluiten en conclusies van de conferentie een stimulans
te geven aan verdere onderhandelingen in WTO-verband, die moeten leiden tot
succesvolle afsluiting en implementatie van de WTO Doha-ronde. Een evenwichtige
uitkomst die recht doet aan ontwikkelingsdimensie van de Doha-ronde is daartoe
nodig.27. Ook de nauwe samenwerking tussen de secretariaten van UNCTAD en de
WTO moet verder worden bestendigd en versterkt. De huidige programma’s
in het kader van de handelsgerelateerde Technische Assistentie worden in het
algemeen als goed gewaardeerd. Een groot aantal ontwikkelingslanden (met name
de MOL’s) maakt gebruikt van deze technische assistentie gericht op
de opbouw van kennis en onderhandelingscapaciteit.28. Behalve aan het inhoudelijke werkplan moet ook aandacht worden besteed
aan de werkwijze van UNCTAD. Hierbij is verbetering van de efficiency van
de organisatie het doel. Hervorming van de intergouvernementele
proces staat daarbij voorop. Deze hervormingen moeten plaatsvinden binnen
de huidige algemene VN-hervormingen. Enkele concrete punten waar winst geboekt
kan worden:– Vaststellen, binnen het UNCTAD mandaat, van heldere prioriteiten,
gebaseerd op praktische relevantie van de issues en de sterke punten van de
organisatie;– Spreken met één stem, aanbieden van uitvoerbare
en praktische oplossingen voor ontwikkelingslanden;– Meer betrekken van nationale experts in het werk van UNCTAD;– Stroomlijnen van het intergouvernementele proces met helder gedefinieerde
taken en verwachte resultaten;29. Op basis van de voorbereidende besprekingen is de verwachting dat
het nog niet mogelijk zal blijken om nu al gedetailleerde afspraken over hervormingen
van UNCTAD te maken. In ieder geval zal het tijdens UNCTAD XII vast te stellen
werkplan een zo concreet mogelijke basis moeten bieden om tijdens de komende
periode de hervormingen uit te werken.Onderwerpen op de agenda30. Hieronder volgt een geannoteerd overzicht van de verschillende onderwerpen
die geagendeerd staan voor UNCTAD XII. Voor elk van deze onderwerpen geldt
dat de algemene Nederlandse inzet zoals hiervoor geformuleerd, van toepassing
is. Per onderwerp wordt deze hieronder nader uitgewerkt.a) Inaugurele ceremonieb) Plenaire openingc) Subtheme I: Enhancing Coherence at all levels for sustainable
economic development and poverty reduction in global policy making, including
the contribution of regional approaches.– Rondetafel 1: Globalization, development and poverty reduction –
their social and gender dimensions– Rondetafel 6: Debt management solutions supporting trade and developmentOnder Subthema I wordt gesproken over het coördineren van verschillende
beleidslijnen van verschillende actoren opdat ze hand in hand naar de gezamenlijke
beleidsdoelen toewerken, te weten het bevorderen van handel en duurzame economische
ontwikkeling. In twee rondetafels zal het thema beleidscoherentie verder uitgewerkt
worden met betrekking tot schuldenbeheer en de sociale en gender dimensie.EU/Nederlands standpuntOntwikkelingslanden én ontwikkelde landen moeten blijven streven
naar coherentie tussen ontwikkelings- en handelsbeleid. Voor ontwikkelingslanden
vormt goed bestuur een belangrijke component in het bevorderen van beleidscoherentie.
UNCTAD zou, binnen het mandaat, meer werk moeten doen op het gebied van goed
economisch bestuur.Seksegelijkheid is een centraal vereiste voor het behalen van internationaal
vastgestelde doelen, zoals de millennium ontwikkelingdoelen. Seksegelijkheid
en vrouwenrechten zouden daarom verder gemainstreamed moeten worden in UNCTAD’s
beleid en werk.Naast het uitvoeren van schuldkwijtscheldingsinitiatieven, waaraan Nederland
substantieel bijdraagt, is het belangrijk lage inkomenslanden(LIC’s)
te ondersteunen bij het voorkómen van nieuwe onhoudbare schulden. In
het streven naar een duurzaam schuldenbeleid heeft Nederland een actieve rol.
Nederland ondersteunt programma’s die het schuldenbeheer in ontwikkelingslanden
verbeteren en is actief geweest bij het formuleren van OESO richtlijnen die
er op gericht zijn terughoudendheid te betrachten bij het verstrekken van
leningen aan LIC’s door Westerse crediteuren.d) Subtheme II: Key trade and development issues and the
new realities in the geography of the world economy:– Rondetafel 3: The changing face of commodities in the 21st century– Rondetafel 4: Emergence of a new South and South-South trade as
a vehicle for regional and interregional integration for developmentSubthema II gaat in op het feit dat, over de afgelopen 15 jaar, het aandeel
van ontwikkelingslanden in de wereldhandel en investeringen aanzienlijk is
toegenomen. Dit heeft geresulteerd in een totaal nieuw landschap van mondiale
economische betrekkingen, waarin zowel zuid-zuid handel als handel van ontwikkelingslanden
met ontwikkelde landen een belangrijke rol spelen.Stijgende prijzen voor olie, gas en andere goederen betekent een economische
stimulus voor sommige economieën maar moeilijkheden voor anderen. Bovendien
stelt het grootschalig verbruik van fossiele brandstoffen ons voor ernstige
milieuvraagstukken.EU/Nederlands standpuntDe economische groei die veel ontwikkelingslanden de afgelopen jaren hebben
doorgemaakt, stelt de UNCTAD en haar lidstaten voor nieuwe uitdagingen. Om
antwoorden op deze veranderende context te vinden, zou Subthema II zich moeten
concentreren op zuid-zuid handel, regionale integratie, handel in grondstoffen
en goederen, en Hulp voor Handel. Hierbij is speciale aandacht voor Afrika
nodig.Regionale (zuid-zuid) handelsakkoorden bieden kansen voor ontwikkelingslanden
op het vlak van stabiliteit, investeringen en groei. Nederland stimuleert
deze handelsovereenkomsten, mits ze in overeenstemming met WTO-regels zijn.
UNCTAD heeft een belangrijke rol bij de effectieve implementatie van regionale
handelsakkoorden. Verdere regionale integratie van ontwikkelende markten kan
bijdragen aan de ontwikkeling en groei van nationale economieën, met
name die van kleine en minst ontwikkelde landen.Donoren hoeven niet in alle regio’s actief te zijn. Daar komt bij
dat regionale problemen vaak slechts kunnen worden aangepakt door instituties
met daartoe geschikte instrumenten zoals de Europese Commissie.Speciale aandacht is vereist voor de effecten op ontwikkelingslanden van
de stijgende prijzen voor goederen en grondstoffen. Het gaat dan met name
om de prijs- en valutaeffecten op bestaande export van industrie- en landbouwproducten,
dan wel of toenemende inkomsten uit grondstoffenexporten kunnen leiden tot
economische diversificatie binnen ontwikkelingslanden.Hulp voor Handel kan, naast een succesvolle en gebalanceerde afronding
van de WTO Doha Ronde, een belangrijke bijdrage leveren aan de ontwikkeling
van met name MOLs. Hulp voor Handel moet bijdragen aan de realisatie van millennium
ontwikkelingsdoelen 1, 7 en 8, door het stimuleren van duurzame economische
groei ten gunste van de armen. Nederland geeft jaarlijks op zijn
minst € 550 mln aan ontwikkelingshulp voor handelsgerelateerde assistentie
(w.o. handelsfacilitatie), handelsgerelateerde infrastructuur en opbouw van
productieve capaciteit. Dit niveau zal de komend jaren op zijn minst gehandhaafd
blijven, temeer omdat Aid for Trade goed past binnen de thema’s groeién
verdeling en duurzame energie, twee kernthema’s van het OS-beleid in
de komende jaren. Monitoring en beheer van deze inzet vereisen aandacht.e) Subtheme III: Enhancing the enabling environment
at all levels to strengthen productive capacity, trade and investment: mobilizing
resources and harnessing knowledge for development.– Rondetafel 2: Creating an institutional environment conducive
to increased foreign investment and sustainable development– Rondetafel 5: Harnessing knowledge and technology for development– Rondetafel 7: Developing productive capacities in least developed
countriesProductieve capaciteit, handel en investeringen zijn nauw gerelateerde
elementen van het economische systeem. In Subthema III zal besproken worden
wat moet gebeuren om een enabling environment
te creëren dat deze elementen tot zijn recht laat komen. Belangrijke
kwesties zijn daarbij het stimuleren van groei, investering, ondernemerschap,
technologie, innovatie en werkgelegenheid, op nationaal en mondiaal niveau.EU/Nederlands standpuntMet name op nationaal niveau moet gewerkt worden aan het creëren
van een enabling environment, onder andere voor
investeringen en mededinging.Directe Buitenlandse investeringen (DBI) kunnen een belangrijk middel
zijn voor sociale en economische groei. Een stabiele politieke en macro-economische
context trekt DBI aan.Een multilateraal kader voor mededingingsbeleid kan bijdragen aan betere
internationale samenwerking, grotere uniformiteit van nationale mededingingsregels
of tot effectievere handhaving ervan. vooral in ontwikkelingslanden. UNCTAD
lijkt vooralsnog het enige forum om mededingingsvraagstukken te bespreken
op multilateraal niveau.Om te zorgen dat ontwikkelingslanden kunnen profiteren van geboden extra
markttoegang, is opbouw van hun productieve capaciteit, economische infrastructuur
en handelsbeleid van belang. Nederland voert daarom een actief Hulp voor Handel-beleid
en geeft jaarlijks op zijn minst € 550 mln aan ontwikkelingshulp
hiervoor.f) Subtheme IV: Strengthening UNCTAD: enhancing its
development role, impact, and institutional effectiveness.– Rondetafel 8: Strengthening UNCTAD: Enhancing its development
role– Rondetafel 9: Strengthening UNCTAD: Enhancing its impact and institutional
effectivenessSubthema IV van UNCTAD XII zal bespreken op welke wijze de organisatie
effectiever gemaakt kan worden. Dit zal discussie behelzen over het mandaat
van de organisatie alsmede meer praktische hervormingen van de werkwijze van
de organisatie. EU/Nederlands standpuntNederland hecht veel waarde aan de hervorming van de UNCTAD. In Subthema
IV moet gestreefd worden naar het maken van afspraken over interne hervormingen,
alsmede de positie die UNCTAD binnen het bredere VN-kader in gaat nemen. Nederland
benadrukt in deze dat UNCTAD zich moet beperken tot haar kernmandaat en de
werkzaamheden waar de organisatie een comparatief voordeel in heeft. Nederland
ziet in de aanbevelingen van het Eminent Persons Report een belangrijke leidraad
voor deze hervormingen.g) aanvaarding documentenh) Afsluitende ceremonie29. Tijdens UNCTAD XII wordt een aantal side events georganiseerd waaraan de staatssecretaris van Economische Zaken
en de minister voor Ontwikkelingssamenwerking deel zullen nemen. Dit betreft
onder andere een bijeenkomst van «EMPRETEC», een geïntegreerd capacity-building programma van UNCTAD gericht op het
stimuleren van ondernemerschap in het midden- en kleinbedrijf, waarvoor staatssecretaris
Heemskerk het Africa Forum zal lanceren. Daarnaast zal de staatssecretaris
een voordracht houden over zijn internationale beleid op het gebied van maatschappelijk
verantwoord ondernemen (MVO) bij een evenement georganiseerd door Philips
over MVO in ontwikkelingslanden. Tot slot zal de staatssecretaris het Nederlandse
bedrijfsleven in Ghana uitnodigen om te spreken over de praktijk van MVO in
een ontwikkelingsland.Het programma van de minister van Ontwikkelingssamenwerking is nader te
bepalen.De Nederlandse delegatie30. In de Nederlandse delegatie naar Accra zal de nadruk op de combinatie
van de elementen handel en ontwikkeling zijn weerslag vinden. De minister
voor Ontwikkelingssamenwerking zal als delegatieleider fungeren van 20–23 april
2008. Van 24–25 april a.s. zal de Staatssecretaris van Economische
Zaken optreden als delegatieleider. Ambtelijke ondersteuning zal worden verzorgd
door ambtenaren van het ministerie van Economische Zaken en van het ministerie
van Buitenlandse Zaken/Ontwikkelingssamenwerking.Tot slot zal een afgevaardigde van de Nederlandse non-gouvernementele
organisaties de conferentie bijwonen als onderdeel van de Koninkrijksdelegatie.
De volledige Nederlandse delegatielijst is als bijlage bij deze instructie
gevoegd. BIJLAGESamenstelling van de Koninkrijksdelegatie naar de Twaalfde
Zitting van de Verenigde Naties Conferentie inzake Handel en Ontwikkeling
(UNCTAD) te Accra, Ghana 20–25 April 2008Politieke delegatie drs. A.G. Koenders Minister voor Ontwikkelingssamenwerking Delegatieleider (20–23 april)   drs. F. HeemskerkStaatssecretaris
van Economische Zaken Delegatieleider (23–25 april)   Ambtelijke delegatie dr. R. NieuwenkampAmbtelijk delegatieleider Directeur Handelspolitiek en Globalisering Ministerie
van Economische Zaken  Ir. R.J.S.M. ScheerHoofd
Directie Duurzame Economische Ontwikkeling Ministerie van Buitenlandse Zaken   mw. Drs. M.M. NoordamParticulier secretaris van de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking Ministerie
van Buitenlandse Zaken  drs. P. JanusPermanente
Vertegenwoordiging bij de VN te Genève   mw. drs. E. R. HermanBeleidsmedewerker Directie Handelspolitiek en Globalisering Ministerie van
Economische Zaken  dhr. J. RunhaarBeleidsmedewerker Directie Verenigde Naties en Internationale Financiële
Instel- lingen Ministerie van Buitenlandse Zaken   Woordvoering drs. R. StevensWoordvoerder
Ministerie van Economische Zaken   drs. F.D. MasciniWoordvoerder
Ministerie van Buitenlandse Zaken  Bijzondere adviseurs dhr. B. ZagemaVertegenwoordiger
niet-gouvernementele organisaties Oxfam/Novib   Ondersteuning delegatie dhr. M.F.T. Riemslag BaasBeleidsondersteuner Ministerie van Economische Zaken   Mrs. A. PuplampuSecretaresse
Harer Majesteits Ambassade te Accra   (Gedeeltelijke)
deelname vanuit Harer Majesteits Ambassade te Accramw. Ir. A.P. RemmelzwaalAmbassadeur te Accra  mw. Mr. C. MaarschalkerweerdTweede secretaris, Harer Majesteits Ambassade te Accra 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29651-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl