Uitbreiding Wet milieubeheer (retributies milieugevaarlijke stoffen); Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-26161, nr. 332

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-09-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26161 nr. 332

14-09-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26161Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 161Uitbreiding van de Wet milieubeheer (retributies milieugevaarlijke stoffen)nr. 332VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEER1Vastgesteld: 14 september 1999Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel heeft de leden van de
commissie aanleiding geven tot het maken van de volgende opmerkingen en het
stellen van de volgende vragen.De leden van de CDA-fractie hadden kennis genomen van het wetsvoorstel
en de behandeling daarvan door de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Deze leden
waren verbaasd over het feit dat kort na de afschaffing van de leges voor
het aanvragen van vergunningen en ontheffingen in het kader van de Wet milieubeheer
een retributiesysteem wordt voorgesteld voor bepaalde stoffen, vallende onder
de Wet milieugevaarlijke stoffen. Tijdens de behandeling in de Tweede Kamer
heeft de minister het voorgestelde retributiesysteem een vorm van vergunningverlening
genoemd.De aan het woord zijnde leden ontvangen gaarne een nadere onderbouwing
op de vraag waarom enerzijds heffingen van overheidswege op vergunningverlening
in het kader van de Wet milieubeheer worden afgeschaft en anderzijds in het
onderwerpelijke voorstel weer worden ingevoerd. In de schriftelijke stukken
en tijdens de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer heeft de
minister meerdere malen betoogd dat de voorgestelde regeling past binnen het
gestelde in het MDW-rapport «Maat houden». Een kader voor doorberekening
van toelatings- en handhavingskosten». Bij de beoordeling van het onderhavige
wetsvoorstel zijn de in genoemd rapport gedefinieerde begrippen toelating
en handhaving van belang. In het rapport «Maat houden wordt als algemeen
uitgangspunt geformuleerd: «handhaving van wet- en regelgeving zou in
beginsel uit de algemene middelen moeten worden gefinancierd». Bij een
toelatingsstelsel ligt dit anders en kunnen wel gemaakte kosten in rekening
worden gebracht, zo hadden de leden van de CDA-fractie begrepen. De vraag
is nu of er in het wetsvoorstel sprake is van handhaving of van toelating.
Wil de minister nader op deze vraag ingaan en gedetailleerd aangeven hoe de
voorgestelde wetgeving zich verhoudt met het rapport «Maat houden»,
ervan uitgaande dat het hier gaat om toetsing aan weten regelgeving, wat in
feite valt onder het begrip handhaving?In de Europese richtlijn 67/548/EEG betreffende de aanpassing van de wettelijke
en bestuursrechtelijke bepalingen inzake de indeling, de verpakking en het
kenmerken van gevaarlijke stoffen wordt een toelatingsstelsel niet toegestaan.
In de Wet milieugevaarlijke stoffen is dan ook niet uitgegaan van een toelatingsstelsel.
Ook in de zevende wijziging van genoemde Europese richtlijn is in artikel
30 een clausule betreffende het vrij verkeer van goederen opgenomen. Wil de
minister nog eens nader uiteenzetten hoe de relatie is van de voorgestelde
retributieregeling tot bedoelde Europese richtlijnen en daarbij tevens ingaan
op de kritiek zoals verwoord in de brief van 25 augustus 1999 van het Bureau
Milieuzaken BMRO van de Vereniging VNO-NCW, waarvan de minister een afschrift
heeft ontvangen?Uit de schriftelijke stukken hadden de leden van de CDA-fractie begrepen
dat dit voorstel mede strekt tot implementatie van meergenoemde Europese Richtlijn.
In de Tweede Kamer heeft de minister echter gezegd (Handelingen TK 54, blz.
3491):«De richtlijn verplicht volstrekt niet tot dit wetsvoorstel. Nederland
is wel verplicht een goed kennisgevingsysteem op te zetten». En verder:
«Wij worden door Europa niet verplicht om de kosten die daaraan verbonden
zijn – marginale kosten – in rekening te brengen bij de desbetreffende
bedrijven». De aan het woord zijnde leden ontvangen gaarne een toelichting
op deze uitspraken en waren benieuwd tot welke conclusies deze moeten leiden.Bij de behandeling van het wetsvoorstel door de Tweede Kamer is aandacht
besteed aan de monopoliepositie van de overheid met betrekking tot de kostentoedeling.
Er is geen concurrentie, zodat van marktwerking geen sprake kan zijn. Er is
ook geen controle op de kosten, zodat de eis van kostendekkendheid van bedrijven
geen bescherming biedt. Is de minister bereid de in rekening te brengen tarieven
te baseren op een onderzoek door een onafhankelijke accountant, die in staat
is vast te stellen welke kosten reëel zijn als sprake zou zijn van een
situatie, waar met elkaar concurrerende instanties voor de beoordeling zouden
kunnen worden ingeschakeld, zoals voorgesteld wordt in boven reeds genoemde
brief van het Bureau Milieubeheer BMRO? Zo nee, waarom niet?Bij de behandeling in de Tweede Kamer heeft de minister opgemerkt (Handelingen
TK 54, blz. 3491): «De overheid kan haar toetsingsplicht ook delegeren
aan certificerende instellingen». Binnen welke termijn kan een certificeringsysteem
worden opgezet en wordt dat dan ook in de wetgeving opgenomen?Het was de leden van de CDA-fractie niet duidelijk op welk moment een
retributie die op grond van artikel 15.31a verschuldigd is, moet zijn voldaan.
In lid 1 van artikel 15.31b lazen deze leden, dat de retributie wordt voldaan
uiterlijk gelijktijdig met het indienen van de kennisgeving, de melding, de
nadere gegevensverstrekking, de aanvraag of het verzoek. Uit het gestelde
in paragraaf 5 van de memorie van toelichting begrepen zij echter dat
het gelijktijdig voldoen van de retributie niet tot de mogelijkheden behoort.
De leden van de CDA-fractie ontvangen gaarne een nadere toelichting op het
gestelde in lid 1 van artikel 15.31b.De leden van de VVD-fractie namen met verwondering kennis van
het wetsvoorstel.Na de eerste lezing vermochten zij voorshands niet in te zien welke toegevoegde
waarde door dit voorstel van wet kan worden bereikt.Alvorens de beraadslaging over dit wetsvoorstel te openen hebben de leden
behoefte aan antwoorden op de volgende vragen:Betreft het hier een stelsel voor:– kennisgeving?– vergunning/toelating?– handhaving? – vergoeding voor administratieve verwerking?– leges?Kan de minister deze leden – afhankelijk van de ad 1 gegeven antwoorden –
zijn mening geven op de volgende vragen:– wat is het beleidsmatige doel van de in dit wetsvoorstel beoogde
retributie?– is een dergelijke vergoeding volgens de Europese regelgeving (en
wel met name richtlijn 92/32 (67/548)EEG en artikel 100A EG-verdrag) toegestaan
dan wel verplicht?– kan de Wet milieubeheer de wettelijke grondslag bieden en zo ja,
op basis van welke artikelen?– verdraagt het stelsel zich met de uitgangspunten van het beleid
ten aanzien van zowel marktwerking als deregulering als wetgevingskwaliteit
en daarnaast de aanbevelingen vervat in het rapport «Maat houden»?– draagt het wetsvoorstel bij aan een vermindering van de administratieve
lastendruk zoals die door de commissie Slechte wordt beoogd?Kan de minister deze leden inzage geven in de reeds voorgehangen algemene
maatregel van bestuur ex artikel 15.31.a van dit wetsvoorstel? Kan de minister
deze leden tevens inzicht geven in de inhoudelijke aspecten van de ministeriële
regeling zoals voorzien in hetzelfde artikel?De leden van de VVD-fractie vroegen vervolgens hoe de minister denkt gevolg
te geven aan zijn toezegging (Handelingen TK pagina 54-3482/3483) de retributies
niet te vaak te verhogen en dan slechts met stappen van 5 à 10%? Kan
de minister deze leden in dit verband meedelen welke prijsindex gaat worden
gehanteerd en aan welke wijziging van de regelgeving wordt gedacht bij de
aanpassingen van de hoogte van de retributies (in antwoord op vraag 4 van
de Raad van State)?Zijn de geraamde opbrengsten ad f 1.7 miljoen netto? Moeten hiervan
nog perceptie- of andere kosten worden afgetrokken en zo ja, hoeveel zullen
deze dan belopen?Kan de minister deze leden informatie verstrekken over het percentage
van de kennisgevingen dat binnen de beoogde zestig dagen wordt beoordeeld
en welke de – eventuele – overschrijdingen zijn?In hoofdstuk 2 punt 2 van de memorie van toelichting spreekt de minister
over «het invoeren van een rechtsbasis» ook met betrekking tot
bij andere wet dan de Wet milieugevaarlijke stoffen geregelde onderwerpen
kunnen worden ingevoerd.» Kan de minister deze leden meedelen of hun
interpretatie, dat hij kennelijk nog andere beleidsvoornemens heeft om retributies
in te voeren juist is?De leden, behorende tot de fractie van de PvdA, stelden vast,
dat in het wetsvoorstel 26 161 een aantal principiële punten aan
de orde zijn:1. De lastenverzwaring voor het bedrijfsleven.2. De Europese gelijkschakeling in regelgeving en het beginsel dat toelating
in één land rechten geeft in andere landen van de Europese Unie.3. De (vermeende) strijdigheid van dit wetsvoorstel met de MDW-operatie.4. De publieke verantwoordelijkheid van de overheid voor de veiligheid
van de omgeving en de daarin toegestane middelen en stoffen. Met betrekking tot het eerste onderwerp gaven de beschouwingen bij de
behandeling van dit wetsvoorstel in de Tweede Kamer aanleiding tot de vraag
welke omvang de lastenverzwaring heeft. Welke partijen betreft het en hoe
staat hun aantal in verhouding tot de kosten die zijn gemoeid met de ontwikkeling
en introductie van een milieugevaarlijke stof? Waarom wordt hier voor een
retributie gekozen terwijl de algemene milieuleges net zijn afgeschaft? Ingaande op het tweede onderwerp vroegen deze leden in hoeverre het juist
is dat deze wetswijziging moet worden gezien als een nadere uitwerking voor
de Europese gelijkschakeling; is het inderdaad waar dat met dit voorstel de
doelmatigheid en doeltreffendheid voor het toelatingsbeleid van milieugevaarlijke
stoffen wordt vergroot?Met verwijzing naar het derde punt vroegen deze leden of de introductie
van een nieuwe procedure niet aanleiding geeft tot verminderde stroomlijning
en daarmee geen strijdigheid met de MDW-operatie ontstaat.Tot slot wierpen deze leden de vraag op in hoeverre de hier voorgenomen
activiteit geen publieke zaak is en daarmee primair een door de overheid ten
behoeve van de samenleving te garanderen veiligheidstaak. Is het niet noodzakelijk
dat in het publieke domein te houden?De leden van GroenLinks deelden mee in principe niet onwelwillend
te staan tegenover het wetsvoorstel. Desondanks riep het wetsvoorstel bij
hen een aantal principiële en praktische vragen op. Principieel is de
vraag of de overheid, nadat zij in het kader van een publiek belang een verplichting
in het leven heeft geroepen, ook gerechtigd is om de kosten van de controle
op het adequaat nakomen van deze verplichting in rekening te brengen bij betrokkenen.
Omdat partijen hier verplicht worden om zich tot een publiek belang (in deze:
de risico's met betrekking tot milieugevaarlijke stoffen) te verhouden en
daartoe ook kosten moeten maken, meenden de leden van de fractie van GroenLinks
dat voorzichtigheid geboden is en een principiële discussie op zijn plaats.
Wanneer is het volgens de regering wel geoorloofd en wanneer niet? Is de regering
voornemens om op meer terreinen retributieregelingen in het leven te roepen?
Zijn er al beleidsterreinen waar sprake is van retributies? Zijn die vergelijkbaar
met het onderhavige wetsvoorstel? Wat zijn criteria om retributie-terreinen
te selecteren? Hoever is de regering met het implementeren van de voorstellen
zoals die in het rapport «Maat houden» op dit punt zijn gedaan?Gelet op de discussie over het onderhavige wetsvoorstel, en met name de
discussie over de vraag of hier sprake is van een toelatingssysteem dan wel
van een handhavingssysteem, was er bij deze leden de behoefte ontstaan om
meer inzicht te krijgen in de bestaande meldingspraktijk met betrekking tot
deze milieugevaarlijke stoffen. Deze verplichting tot melding functioneert
immers al veel langer. De cruciale vraag is of de overheid gemachtigd is om
op basis van een beoordeling van een compleet kennisgevingsdossier, een dossier
dat voldoet aan de richtlijnen, «nee» te zeggen en de toelating
van de stof te verbieden. Is dat in het verleden wel eens gebeurd? Zo ja,
wat zijn dan de redenen geweest om een stof niet toe te laten? Zo nee, is
er dan eigenlijk wel sprake van een zelfstandige politiek-publieke beoordeling
van risico's of is deze beoordeling geheel in handen gegeven van een logica
die door wetenschappelijke risico-analyses wordt beheerst en waaraan de politiek
weinig heeft toe te voegen? Als het laatste het geval is, is er dan feitelijk
nog sprake van een door de overheid gevoerd actief toelatingsbeleid?Daarnaast zouden de leden van de fractie van GroenLinks onder verwijzing
naar de praktijk van de afgelopen jaren ook concreet inzicht willen hebben
in welke instanties milieugevaarlijke stoffen melden. Tijdens de behandeling
in de Tweede Kamer zijn wel allerlei getallen genoemd, maar die leken eerder
een slag in de lucht dan dat ze op exacte gegevens waren gebaseerd. Om de
discussie wat meer met de voeten op de grond te brengen zouden de leden van
de fractie van GroenLinks graag willen weten welke bedrijven zich in 1998
hebben gemeld. Zijn dat inderdaad alleen maar grote bedrijven of is het beeld
gevarieerder?Tenslotte zou de regering de leden van GroenLinks nog eens mogen uitleggen waarom in tweede instantie is besloten om fundamenteel onderzoek
aan genetisch gemodificeerde organismen uit te zonderen van de retributieverplichting.
Nadat met duidelijke redenen deze uitzondering aanvankelijk niet gemaakt werd,
is de regering op dit punt snel «overstag» gegaan. De leden van
de fractie van GroenLinks zouden dat – tegen het licht van het feit
dat het hier evenzeer gaat om milieugevaarlijke stoffen – graag nog
eens beargumenteerd willen zien. De leden van de RPF/GPV-fractie deelden mee met belangstelling
te hebben kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Het gaf hun op een
tweetal punten aanleiding tot enkele vragen, resp. opmerkingen:Een belangrijke vraag bij het voorstel is in hoeverre er al dan niet sprake
is van een toelatingsbeleid. Deze leden zouden graag op dit punt een nadere
uiteenzetting krijgen, zowel met betrekking tot de formele als de materiële
aspecten. Tevens horen zij graag de mening van de regering over de desbetreffende
passages uit de brief van het Bureau Milieuzaken BRMO van de Vereniging VNO-NCW
van 25 augustus jl. Zijn situaties denkbaar waarbij een stof niet tot de (Europese)
markt wordt toegelaten, ondanks dat het dossier als zodanig aan de vereisten
voldoet?Een tweede belangrijk punt betreft de tariefstelling. Wanneer de overheid
aan burgers of bedrijven bepaalde verplichtingen oplegt en de kosten voor
het toetsen daarvan verhaalt op de betrokkene, is het van groot belang dat
de kosten zo laag mogelijk worden gehouden. Ervan uit gaande dat de Regering
het hiermee eens is, vroegen de leden van deze fractie welke garanties, c.q.
«prikkels», het voorliggende voorstel en de bijhorende uitvoeringsregelingen
bevatten dat dit doel wordt bereikt en dat de procedures zo efficiënt
mogelijk plaats vinden. Wat vindt de regering in dit verband van de opvatting
van het Bureau Milieuzaken BRMO dat de «tarieven moeten worden gebaseerd
op een onderzoek door een onafhankelijke accountant»?Is aan te geven met welk percentage de tarieven in de afgelopen vijf jaar
zouden zijn aangepast, indien de tarievenhandleiding van de Directie Accountancy
Rijksoverheid van het Ministerie van Financiën zou zijn toegepast?De voorzitter van de commissie,MeindertsmaDe griffier van de commissie,Nieuwenhuizen XNoot1Samenstelling: Ginjaar (VVD), Baarda (CDA), De Beer (VVD), Ketting (VVD),
(plv. voorzitter), Bierman (OSF), Ruers (SP), Lemstra (CDA), Lodders-Elfferich
(CDA), Meindertsma (PvdA), (voorzitter), Rabbinge (PvdA), Sorgdrager (D66),
Van Bruchem (RPF/GPV) en Van der Lans (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-26161-332.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl