Frequentiebeleid; Brief van de Staatssecretaris van Economische Zaken, en de Minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24095, nr. 235

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-03-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

24095 nr. 235

10-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24095Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 154 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 095Frequentiebeleid26 643Informatie- en communicatietechnologie (ICT)nr. 235BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKEN, EN DE MINISTER
VAN ONDERWIJS, CULTUUR EN WETENSCHAPAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 maart 2009De afgelopen jaren hebben wij u geïnformeerd1 over de ontwikkelingen op de markten voor elektronische communicatie,
media en omroep. Eén van de belangrijkste ontwikkelingen in de markt
voor elektronische communicatie is convergentie. Onder convergentie verstaat
het kabinet «het naar elkaar toegroeien van de sectoren ICT, telecommunicatie
en audiovisuele diensten en inhoud, gekenmerkt door het feit dat vergelijkbare
diensten te ontvangen zijn via verschillende vaste of draadloze distributienetwerken
en toegankelijk zijn via verschillende multifunctionele apparaten».
Als gevolg van convergentie vervagen de scheidingen tussen verschillende markten
en krijgen zittende partijen te maken met nieuwe concurrenten. In juni 2008
gaf het kabinet zijn visie op de gevolgen van convergentie in deze markten.2 Het naar elkaar toe groeien van netwerken en diensten
leidt tot meer keuze voor de consument omdat er nieuwe aanbieders ontstaan
en de reeds actieve marktpartijen hun aanbod verbreden. Of en hoe convergentie
zich verder doorzet is nu nog onduidelijk. Wel kan geconcludeerd worden dat
de scheiding tussen de markten voor telecommunicatie en omroepdistributie
in de afgelopen jaren als gevolg van convergentie is vervaagd.De toename van het aantal infrastructuren waarmee gelijksoortige diensten
kunnen worden aangeboden, brengt ook vragen met zich mee over het gebruik
en de toegang tot die infrastructuren. Tussen aanbieders van telefonie en
internettoegang is sprake van stevige concurrentie, waardoor consumenten de
keuze hebben uit een ruim aanbod van betaalbare en kwalitatief hoogwaardige
diensten. Tegelijk wordt geconstateerd dat de concurrentie op de analoge televisiemarkt
zeer beperkt is. Door de toename van het aantal platformen voor de distributie
van radio en televisie wordt ook de vraag actueel hoe de beschikbaarheid van
de publieke omroep op de verschillende infrastructuren kan worden gewaarborgd.
Deze vragen worden in het eerste deel van deze brief beantwoord. Daarmee komt
het kabinet enkele toezeggingen na, gedaan in de brief over «Infrastructuren
voor omroepdiensten»3 en mondeling aan de Tweede Kamer tijdens het Algemeen Overleg op 1 november 2007 over
de mededinging op de kabel. Deze brief is tevens een reactie op de moties
over de toegang tot de kabel1 en bouwt voort op
de kabinetsreactie op het WRR-rapport «Focus op functies».2In deze brief wordt tevens ingegaan op een aantal toezeggingen over de
toekomstbestendigheid van de inrichting van het toezicht in de markt voor
elektronische communicatie en media.3 In reactie
op een motie van het lid Graus4 heeft de staatssecretaris
al aangegeven dat er geen aanleiding is tot herinrichting van het toezicht.
Hij heeft u daarbij toegezegd dit schriftelijk toe te lichten.5 In het tweede deel van deze brief treft u deze toelichting aan. Hierbij
wordt ook ingegaan op de toezegging over de doelmatigheidsindicatoren voor
OPTA.6De markt voor elektronische communicatie wordt beïnvloed door zowel
het telecommunicatie- als het mediabeleid. Dat vraagt om afstemming van beide
beleidsterreinen. Met deze brief informeren de staatssecretaris van Economische
Zaken en de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, u daarom gezamenlijk
over voornoemde onderwerpen. In dit voorjaar zal de minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap u afzonderlijk informeren over de consumenteninvloed
en het waarborgen van een pluriform programma-aanbod op de kabel en ether.7Tijdens het AO over de ICT-agenda is gevraagd naar een overzicht van de
breedbanddekking in Nederland8. Bij deze maken
wij van de gelegenheid gebruik hierop te reageren. Voor wat breedbanddekking
betreft, staat Nederland er gunstig voor. 98,25% van het aantal adressen
in Nederland heeft DSL dekking (> 1,5 Mb) en 98% van de kabelhuishoudens
in Nederland kan breedbandige internettoegang krijgen.9 In gebieden waar geen vaste breedbandige infrastructuur aanwezig is,
worden investeringen in vaste infrastructuur niet bedrijfsmatig verantwoord
geacht door aanbieders. Dit zijn gebieden versnipperd over het land waar door
het geringe aantal afnemers investeringen in infrastructuur (nog) niet kunnen
worden terugverdiend, zoals op het platteland en aan buitenranden van kernen.
In die gebieden kan worden teruggevallen op draadloze alternatieven als UMTS
of satelliet.Deel 1: verspreiding van omroepdiensten via verschillende
infrastructuren1. Inleiding«De draadloze muziekdoos heeft geen voorstelbare
commerciële waarde. Wie wil er nu betalen voor een boodschap die naar
niemand persoonlijk wordt gestuurd?»In 1921 benaderde David Sarnoff10 verschillende
partners om te investeren in de radio. Vanéén van hen kreeg
hij dit antwoord.Ruim 80 jaar later blijkt deze anonieme investeerder het toch niet geheel
onjuist te hebben. We staan aan het begin van een tijdperk waarin kijkers
en luisteraars zelf radio- en televisieprogramma’s kunnen samenstellen,
die individueel kunnen worden verzonden, soms ook tegen betaling. Als reactie
daarop voorspellen sommigen11 dat televisie kijken
of radio luisteren in de toekomst op deze individuele wijze zal gebeuren.
Maar zover is het nog niet. Er komen naast bestaande diensten vele nieuwe
diensten. En het is nog ongewis welke op de lange termijn echt bestaansrecht
hebben. De markt voor omroepdistributie is meer dan ooit in beweging. 1.1 OmroepdistributiebeleidDe liberalisering van de markten voor omroep en telecommunicatie was lange
tijd een rode draad in het overheidsbeleid, niet alleen in Nederland maar
juist ook in Europees verband. Gemeenten verkochten hun kabelnetwerken aan
internationaal opererende kabelbedrijven en satellieten gingen grensoverschrijdend
televisie verzorgen. KPN verloor het staatsmonopolie op telefonie. Frequentieruimte
in de ether werd verdeeld voor commerciële radio en mobiele telefonie.
Deze grotere vrijheid voor ondernemingen betekende niet dat de overheid zijn
handen overal van af trok. Integendeel: de liberalisering is van meet af aan
begeleid met nationale wetgeving en regels, gestoeld binnen het Europees regelgevend
kader. Het kabinet is van mening dat continuïteit en kwaliteit van publieke
dienstverlening blijvend moeten worden verzekerd. Dat vertaalt zich onder
meer in een voortdurende zorg voor een pluriform en betaalbaar programma-aanbod.Bij het beleid voor de distributie van omroepdiensten stelt het kabinet
de gebruiker voorop: de gebruiker die zich via onafhankelijke media informeert
over de wereld om hem heen, opvattingen en ideeën vormt en uitwisselt,
zich vermaakt met radio- en televisieprogramma’s. En die niet alleen
wil kunnen kiezen waar hij naar kijkt en luistert, maar ook waar, wanneer
en op welke manier.Dit uitgangspunt vertaalt zich voor de overheid in drie blijvende taken
op het terrein van omroepdistributie. Als eerste speelt de borging van het
publieke belang. Media in het algemeen, en radio en televisie in het bijzonder,
hebben grote maatschappelijke invloed. Daarom is het belangrijk dat alle burgers
een gevarieerd mediamenu onder handbereik hebben, zoals ook door de WRR is
geconstateerd1. Voor de distributie van radio
en televisie betekent dit in essentie dat de overheid waakt over de toegang
tot netwerken – voor makers én gebruikers van mediadiensten.
Het betekent ook dat de overheid bevordert dat netwerken plaats bieden aan
makers met uiteenlopende motieven en dus uiteenlopende programma’s.
Verder betekent dit dat een basisaanbod aan radioen televisiediensten beschikbaar
en betaalbaar is voor alle lagen van de bevolking, op landelijk, regionaal
en lokaal niveau.In de tweede plaats draagt de overheid, meestal op bescheiden schaal en
vaak indirect, bij aan digitalisering en innovatie van netwerken.Tot slot ziet de overheid het tot haar taak om een gezonde omroepdistributiemarkt
te bevorderen, waardoor de toegankelijkheid tot een gevarieerd aanbod tegen
een betaalbare prijs gegarandeerd wordt en innovatieve diensten en toepassingen
ontwikkeld en gebruikt worden.1.2 Omroepdistributiemarkt in veranderingDoor digitalisering van de omroepnetwerken is het mogelijk om efficiënter
gebruik te maken van distributiekanalen. Digitalisering kan ook leiden tot
meer concurrentie op en tussen infrastructuren. Een voorbeeld daarvan is dat
de digitale kabeltechnologie het mogelijk maakt verschillende zenderpakketten
aan te bieden. Deze pakketten kunnen door meerdere ondernemingen worden aangeboden.Digitalisering van omroepinfrastructuren is niet nieuw. In de jaren negentig
gingen de satellietexploitanten als eerste volledig over op een digitaal signaal.
De uitzendingen van de analoge aardse ethertelevisieprogramma’s van
de publieke omroep zijn eind 2006 gestaakt. Daarvoor in de plaats is digitale
ethertelevisie gekomen, waarbij de publieke omroep zonder abonnementskosten
te ontvangen is. Daarnaast is er ruimte ontstaan voor meerdere digitale commerciële
kanalen (via Digitenne). Digitalisering maakt het ook mogelijk
om, naast de distributie via het kabelnetwerk, omroepdiensten te verspreiden
via van oorsprong telecomnetwerken.De digitalisering van de kabel is op dit moment in volle gang. Het analoge
pakket is nog steeds een zeer gewaardeerd en kwalitatief hoogwaardig pakket.
Maar het aantal abonnees dat de signalen (ook) digitaal ontvangt neemt gestaag
toe. Begin 2008 had ongeveer dertig procent van de kabelabonnees een digitale
ontvanger in huis. Tegelijk is ook de digitale ontvangst via andere distributiemethoden
(IPTV, ether, satelliet) toegenomen.1Bij etherradio staat digitalisering nog in de kinderschoenen. De analoge
FM radio heeft vooralsnog een zeer sterke marktpositie2. Deze brief formuleert het algemene beleidskader voor toekomstige
frequentieverdelingen voor omroep. Het specifieke beleid omtrent T-DAB-omroepfrequenties
is vorig jaar met u besproken3, het beleid over
de verdeling van de FM-, AM- en T-DAB-radiofrequenties wordt momenteel ontwikkeld.
Beide onderwerpen vormen daarom geen onderdeel van deze brief.In de overgang van analoog naar digitaal ontstaan nieuwe gepersonaliseerde
diensten waarbij de gebruiker zelf kan kiezen welke content hij wil afnemen.
Deze diensten zijn veelal niet vervangend maar aanvullend op de traditionele
televisie en radio. Vergelijkbaar met de opkomst van de videorecorder en de
videotheek of de dvd-speler als nieuwe producten naast de gebruikelijke televisie.
Het kabinet vindt het daarom wenselijk om primair aandacht te blijven geven
aan de «traditionele distributie» van omroepdiensten. Daaronder
wordt verstaan radio- en televisiediensten, die gelijktijdig en op het daadwerkelijk
moment van uitzending, analoog en/of digitaal, door een groot aantal kijkers
of luisteraars kan worden ontvangen. Nieuw (gepersonaliseerd) aanbod, zoals
videowebsites op internet, internetradio, podcasts of gaming, is reeds aan
de orde geweest in de Beleidsbrief Convergentie.4Figuur1.3 AandachtsgebiedenDe veranderingen in de omroepdistributiemarkt geven het kabinet op dit
moment de volgende aandachtsgebieden:Voldoende concurrentie op de omroepdistributiemarktAls gevolg van digitalisering en in het voetspoor daarvan convergentie5, worden diensten op infrastructuren, zoals ether en kabel,
steeds meer uitwisselbaar en concurrerend. Marktverhoudingen veranderen en
er komen nieuwe partijen bij. Met name de verandering van traditionele kabel-
en telecombedrijven naar multimediabedrijven speelt hierin een belangrijke
rol. Belangrijk aandachtspunt is de concurrentie op de kabel. Onder punt 2
wordt nader ingegaan op concurrentie op de omroepdistributiemarkt. Een goede balans tussen publieke en commerciële omroepenDe overheid vindt het belangrijk dat iedere burger toegang heeft tot een
kwalitatief hoogwaardig onafhankelijk aanbod aan programma’s zonder
dat hij daarvoor een abonnement hoeft af te sluiten. Voor de landelijke, regionale
en lokale publieke omroepen zijn daarom etherfrequenties beschikbaar gesteld,
zodat hun algemene programma’s binnen het verzorgingsgebied voor iedereen
toegankelijk zijn.1 Echter frequentieruimte blijft
schaars. Daarom moet zorgvuldig worden afgewogen welk deel van het frequentiespectrum
voor de publieke omroep ter beschikking wordt gesteld. Er moet sprake zijn
van een goede balans tussen publieke en commerciële omroepen. Onder punt
3 geeft het kabinet hiervoor een afwegingskader.2. Concurrentie op de omroepdistributiemarktMet de toename van het aantal distributieplatformen is de concurrentie
voor het verspreiden van programmadiensten zeker toegenomen. Programma’s
worden nu via de kabel (coax), de ether, ADSL, satelliet, glasvezel en internet
aangeboden. Maar ondanks deze toename is de betekenis van de nieuwe platforms
vooralsnog beperkt (zie tabel 1). Dit heeft mede te maken met de sterke marktpositie
van het analoge kabelpakket. Het analoge kabelpakket heeft als uniek voordeel
dat er geen decoder en smartcard nodig is. Op eenvoudige wijze kunnen meerdere
televisietoestellen worden aangesloten. De kabel behoudt hierdoor zijn dominante
rol op de distributiemarkt. Voor nieuwe aanbieders lijkt het (ook) kunnen
aanbieden van een analoog kabelpakket noodzakelijk om de concurrentie met
de kabelexploitanten aan te kunnen gaan.Tabel 1: Overzicht penetratie infrastructuren 1999–2008
(Q2)1 (aansluitingen x 1000, percentage van het aantal aansluitingen)   199920002001200220032004200520062007Q2 2008 KabelAansluiting (analoog)6 12089,6%6 200 91,4%6 245 92,3%6 216 92.2%6 214
91,8%6 191 89,9%6 039 86,3%5 887 84,3%5 78779,4%5 711 77,2% Digitaal  104101991163811 0001 5711 784IPTV      43 0,6%134 1,9%221 3,0%258 3,5%EtherAnaloog4166,1%280 4,1%189
2,8%98 1,5%78 1,2%76 1,1%60 0,9%    Digitaal (Digitenne)    25 0,4%74 1,1%184 2,6%266 3,8%482 6,6%606
8,2% Satelliet 294 4,3%303 4,5%334 4,9%428 6,3%450 6,6%550
7,9%670 9,6%700 10,0%800 11,0%825
11,1%1 Uit Marktrapportages Elektronische Communicatie (TNO).De concurrentie tussen infrastructuren kan bemoeilijkt worden door overstapdrempels
bij de verschillende netwerken. Het verlagen van deze drempels heeft dan ook
de uitdrukkelijke aandacht van het kabinet. In dat kader heeft het kabinet
reeds eerder aangezet tot en ingestemd met maatregelen die de grotere aanbieders
op de omroep- en telecommarkt in het kader van zelfregulering in februari
van dit jaar aankondigden om overstapdrempels weg kunnen te nemen.2 De marktpartijen hebben afgesproken dat zij ervoor zullen
zorgen dat eind 2008 in ten minste 95% van de gevallen de overstap
tussen aanbieders zonder problemen verloopt. Ook zijn recent door middel van
wetgeving de maximale contractstermijnen beperkt en kunnen consumenten voortaan
na afloop van de contractperiode maandelijks hun abonnementen opzeggen.3Naast concurrentie tussen infrastructuren heeft uw Kamer aangegeven concurrentie
op de kabel te willen, in het bijzonder het analoge pakket.4 Het kabinet onderschrijft die wens en daarmee de doelstellingen van
de moties van de kamerleden Van Dam en Hessels.1 In de brief over wederverkoop op de kabel heeft de staatssecretaris
van Economische Zaken toegelicht op welke wijze concurrentie op de analoge
kabel in technische zin mogelijk gemaakt kan worden.2 In diezelfde brief staat dat de hiervoor verantwoordelijke toezichthouder,
de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA) de bevoegdheid
heeft om, in geval van aanmerkelijke marktmacht, maatregelen te treffen met
het doel concurrentie op de analoge kabel mogelijk te maken.Begin augustus heeft OPTA in haar (ontwerp-)marktbesluiten maatregelen
aangekondigd om de concurrentie op de kabel verder mogelijk te maken.3 Het kabinet hoopt dat met de hierna toegelichte maatregelen
de concurrentie op de omroepdistributiemarkt zal toenemen.2.1 Maatregelen OPTA om concurrentie op de kabel te bevorderenIn de marktbesluiten uit 20064 heeft OPTA
aan de grotere kabelbedrijven een toegangsverplichting voor programma’s
opgelegd. Deze maatregel maakt het voor omroepen mogelijk om zo nodig toegang
tot het netwerk van kabelmaatschappijen af te dwingen, zowel voor analoge
als digitale distributie. In de nieuwe (ontwerp) marktbesluiten is deze maatregel
gehandhaafd. Daarnaast geeft deze toegangsverplichting aan alternatieve aanbieders
de mogelijkheid om via de kabel een eigen programmapakket te verspreiden.5De markbesluiten uit 2006 hebben echter niet de gewenste concurrentie
op de kabel gebracht. Een belangrijk probleem bij deze marktbesluiten is dat
de consument gebonden blijft aan de kabelexploitant voor de vaste aansluiting.
De consument krijgt dan te maken met twee partijen: van de alternatieve aanbieder
ontvangt hij de televisieprogramma’s en van de kabelexploitant de vaste
aansluiting. Dat brengt weer nieuwe problemen met zich mee zoals mogelijk
hogere tarieven, meerdere rekeningen en onduidelijke aanspreekpunten in het
geval van storingen. Voor consumenten wordt het overstappen van hun huidige
televisieabonnement naar een situatie waar hij met twee partijen te maken
krijgt weinig interessant.OPTA heeft deze problemen ook geconstateerd. Daarom heeft OPTA in zijn
ontwerpbesluiten van augustus 2008 aanvullende maatregelen aangekondigd. In
de nieuwe besluiten legt OPTA aan de twee grootste kabelmaatschappijen, Ziggo
en UPC, de verplichting op om ook de vaste aansluiting te wederverkopen. Alternatieve
aanbieders kunnen daarmee de volledige klantrelatie overnemen voor zowel het
programmapakket als de vaste aansluiting. De consument blijft dan te maken
hebben met één aanspreekpunt. Deze wederverkoop is vergelijkbaar
met de situatie op de vaste telefoniemarkt. Inmiddels hebben verschillende
partijen6 interesse getoond in het aanbieden van
een concurrerend aanbod via de kabel. De wederverkoopmaatregelen zorgen potentieel
voor meer concurrentie op de kabel. Dit kan leiden tot meer keuze voor de
kijker en/of lagere abonnementstarieven.De besluiten van OPTA zijn 9 januari ter notificatie naar de Europese
Commissie gestuurd en op 9 februari heeft de Commissie OPTA groen licht
gegeven om de kabelmarkt te openen. OPTA kan nu op korte termijn haar definitieve
marktanalysebesluiten voor de omroepmarkt afronden. Ook zal OPTA nu verder
gaan met de technische en administratieve maatregelen die UPC en Ziggo moeten
nemen om andere aanbieders op de kabel toe te laten. OPTA zal deze maatregelen
in overleg met UPC, Ziggo en alternatieve aanbieders vormgeven. Het kabinet is verheugd dat de Europese Commissie de analyse van OPTA
deelt dat er onvoldoende concurrentie op de Nederlandse kabelmarkt is en dat
maatregelen nodig zijn. De staatssecretaris van Economische Zaken heeft zich
hier in de achterliggende periode voortdurend voor ingespannen en is, waar
mogelijk, samen met de toezichthouder opgetrokken/en heeft OPTA waar mogelijk
gesteund. Zo heeft hij er bij de Commissie voor gepleit dat nationale toezichthouders
voldoende ruimte krijgen om rekening te kunnen houden met specifieke nationale
omstandigheden. Daarbij gaat het met name om de dominante positie van de kabel
op de Nederlandse omroepdistributiemarkt. Het onder de aandacht brengen van
de specifieke Nederlandse situatie was nodig omdat OPTA in 2006 heeft moeten
afzien van een deel van de door haar voorgenomen maatregelen vanwege bezwaren
van de Europese Commissie. Ook heeft hij gewezen op de problemen die er momenteel
zijn, zoals het risico op te hoge prijzen en te weinig keuze voor consumenten.3. Toegang publieke omroepen tot omroepdistributienetwerkenHet kabinet vindt dat het belang van een vrije, pluriforme, toegankelijke
en kwalitatief hoogwaardige publieke omroep niet genoeg kan worden benadrukt.
Dit staat ook expliciet in het coalitieakkoord. In een digitaliserend medialandschap
blijft de toegankelijkheid van de publieke omroep dan ook een aandachtspunt.1In dit hoofdstuk staat het afwegingskader voor de bepaling op welke infrastructuren
de publieke omroep aanwezig kan zijn. Van belang is daarbij de balans tussen
het waarborgen van de toegankelijkheid van het omroepaanbod en terughoudendheid
in het opleggen van beperkingen en verplichtingen voor de markt. Het merendeel
van dit kader is vastgelegd in de Mediawet en de Telecommunicatiewet.3.1 De publieke omroep: voor iedereen toegankelijkDe algemene programma’s2 van de publieke
omroepen moeten voor iedereen waarvoor deze programma’s zijn bestemd
toegankelijk zijn. De gebruiker hoeft voor de ontvangst via de ether geen
andere kosten te betalen dan voor de aanschaf en het gebruik van technische
voorzieningen die deze ontvangst mogelijk maken.Van de verschillende distributievormen biedt de ether de meeste waarborgen
voor het verspreiden van de publieke programma’s. De overheid verdeelt
immers de etherfrequenties en kan invloed uitoefenen op de voorwaarden waaronder
frequentieruimte kan worden gebruikt. Bovendien kan alleen met de ether een
nagenoeg landelijke dekking worden gegarandeerd.3
Andere netwerken zoals kabel en ADSL hebben geen landelijk bereik.De «gratis» doorgifte van de algemene publieke radioprogramma’s
is vastgelegd in de Mediawet en de Telecommunicatiewet. Aan de landelijke,
regionale en lokale publieke omroep zijn analoge FM en middengolf (AM) frequenties
toegewezen. De vergunningen voor deze frequenties lopen in 2010 en 2011 af
waarna opnieuw frequentieruimte aan de publieke omroep beschikbaar zal worden
gesteld voor deze programma’s.3.2 Verplichting tot kabeldoorgifte van publieke programma’sIn Nederland is de kabel dominant voor de doorgifte en ontvangst van omroepsignalen.
Het kabinet vindt daarom dat de toegang tot algemene programma’s van
de publieke omroepen via de kabel moet worden gegarandeerd. Daarmee wordt
ex ante voorkomen dat een dominante marktpartij misbruik kan maken
van zijn machtspositie door (bepaalde) programma’s van de publieke omroep
niet door te geven.In de Mediawet 2008 is de doorgifteverplichting op de kabel daarom gehandhaafd.
Nieuw is dat onderscheid wordt gemaakt tussen analoge en digitale verspreiding.
Daarmee regelt de regering de verplichte doorgifte in de transitie van analoog
naar digitaal. Voor een bepaalde periode zal er sprake zijn van een dubbele
doorgifteverplichting, namelijk wanneer zowel het analoge als digitale programma-aanbod
door minimaal de helft van de huishoudens wordt bekeken. Dit betekent voor
de traditionele kabel dat het mogelijk nog enige tijd duurt voordat de doorgifteverplichting
ook digitaal zal gaan gelden. Daarmee wordt voorkomen dat de kabel te veel
wordt belemmerd in zijn digitaliseringsproces. De analoge kabel zal naar verwachting
nog geruime tijd boven dit percentage blijven, mede omdat digitale abonnees
nog steeds veelvuldig gebruik maken van het analoge signaal op andere plekken
dan de woonkamer. Dus ook voor de analoge kijkers blijven de programma’s
uit het doorgiftepakket nog lange tijd gegarandeerd. Het kabinet wil daarmee
de balans vinden tussen garanties voor de kijker enerzijds en de mogelijkheid
tot innovatie van de kabel anderzijds.3.3 Andere distributiekanalenVoor de doorgifte van zijn diensten op andere netwerken onderhandelt de
publieke omroep op eigen initiatief met marktpartijen of kan hij extra frequentieruimte
vragen.Etherruimte is echter schaars, daarom is alleen voor de algemene programma’s
van de publieke omroep wettelijk etherruimte geregeld. Voor wat betreft de
landelijke publieke omroep gaat het daarbij om de drie televisiezenders en
vijf radiozenders. De afweging om te komen tot het verlenen van extra frequentieruimte
aan de publieke omroep wordt in eerste instantie beoordeeld op basis van het
meerjarenbeleidsplan van de publieke omroep. Daarna wordt door de minister
(staatssecretaris) van Economische Zaken in overeenstemming met de minister
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap beoordeeld of er ook frequentieruimte
met een omroepbestemming beschikbaar is. Hiertoe worden de volgende criteria
in beschouwing genomen:a. Evenwichtige verhouding publieke en commerciële
omroep.Een aanvraag van de publieke omroep voor extra frequentieruimte wordt
afgewogen tegen de voor commerciële omroepen beschikbare ruimte. Om een
gezonde omroepmarkt in stand te houden, is het van belang dat er een evenwicht
wordt gevonden tussen publieke en commerciële omroepen. Beide hebben
een eigen rol in het verzorgen van een veelzijdig omroepaanbod voor de kijker
en de luisteraar.b. Waarborgen beschikbaarheid van de algemene programma’s
van de publieke omroep in het digitale domein gedurende de overgangssituatie
van analoog naar digitaal.In de Mediawet en de Telecommunicatiewet staat dat de algemene publieke
programma’s via de ether moeten worden verspreid. Er wordt geen onderscheid
gemaakt tussen met analoge of digitale etherdistributie. Omdat radioprogramma’s
via de (analoge) FM te ontvangen zijn, is er op dit moment geen wettelijke
verplichting om ook digitaal frequentieruimte te reserveren. Gedurende de
overgangsperiode van analoge naar digitale distributie kan het wenselijk zijn
om de algemene programma’s van de publieke omroep ook via de digitale
ether te verspreiden.c. Innovatie.De publieke omroep kan een voortrekkersrol spelen bij de introductie van
nieuwe technieken. Er moet wel duidelijkheid zijn dat de markt ook daadwerkelijk
volgt. Dit vraagt een integraal uitgiftebeleid voor zowel de commerciële
als de publieke frequenties.1Indien er politieke overeenstemming is over het aanwijzen van extra frequentieruimte
voor publieke omroep, zal deze extra frequentieruimte in beleidsregels worden
beschreven. De publieke omroep kan vervolgens op grond van de Telecommunicatiewet
een aanvraag indienen voor het verkrijgen van een extra ethervergunning.3.4 Lokale en regionale publieke omroepDe rijksoverheid regelt voor de algemene programma’s van de regionale
en lokale omroepen alleen de voorrang op frequentieruimte bij de verdeling
van (analoge) etherfrequenties2 en een doorgifteverplichting
op dominante infrastructuren. De Mediawet 2008 geeft het kader voor de publieke
omroepen om multimediaal te kunnen werken. Dat geldt dus ook voor de lokale
en regionale publieke omroep. Dit kader betekent niet dat het kabinet vindt
dat de lokale en regionale omroepen ook alles moeten doen. Die keuze ligt
bij de omroepen. De financiering ligt immers op het eigen bestuurlijke niveau.
De regionale en lokale omroepen moeten dus in eerste instantie in overleg
met de provincies of gemeenten bepalen op welke nieuwe (experimentele) distributieplatforms
zij actief willen zijn en hoe dat gefinancierd wordt.De regionale omroep heeft aangegeven meer geld nodig te hebben voor kwaliteit
en digitaliseringsvraagstukken. Ook het CDA is met een visiedocument gekomen3 en vraagt een reactie van de minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschap. Tijdens het wetgevingsoverleg over de Mediabegroting
is door de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap toegezegd dat er
een afzonderlijke brief over de regionale omroep zal komen.4Lokale publieke televisieVoor lokale televisie wordt geen frequentieruimte gereserveerd. De doorgifte
van de lokale publieke televisieprogramma’s is via de (analoge) kabel
gegarandeerd. Omdat de doorgifte van lokale omroep via de digitale kabel niet
direct door de markt is opgepakt, is in de Mediawet 2008 de doorgifte gedurende
de overgangsfase van analoog naar digitaal geregeld. Zodra meer dan de helft
van de kabelabonnees zijn programma’s digitaal ontvangt, moeten kabelbedrijven
de lokale omroep ook verplicht doorgeven in het digitale pakket. Het is positief
dat de grote kabelbedrijven nu vooruitlopend op de wettelijke doorgifteverplichting
zijn begonnen met het aanbieden van de lokale omroepen in de digitale kabelpakketten.
Ziggo geeft reeds meerdere lokale omroepen door en breidt dat momenteel verder
uit. UPC heeft aangegeven in de eerste helft van 2009 gefaseerd ook de lokale
omroepen te gaan doorgeven.Digitalisering biedt nieuwe mogelijkheden zoals video on demand (VOD).
VOD kan met name voor lokale omroepen die geen doorlopende programmering hebben
een uitkomst bieden. De VOD dienst kan naast het reguliere signaal worden
aangeboden, maar het zou ook vervangend kunnen werken. Het kabinet gaat daarmee
akkoord indien de lokale omroep en het kabelbedrijf dat gezamenlijk overeenkomen.Regionale publieke omroepDe regionale omroep heeft meer distributiemogelijkheden dan de lokale
omroep. Dat past ook bij de omvang en bereik van de regionale omroep. In de
DVB-T vergunning van de NOS is vastgelegd dat de NOS zorg draagt voor de digitale
etherverspreiding van de televisiekanalen van de regionale omroep. De regionale omroep wordt vooruitlopend op een wettelijke doorgifteverplichting
al doorgegeven op de digitale kabel. De markt neemt daarin zijn eigen verantwoordelijkheid.
In het amendement Atsma1 wordt ook de verplichte
doorgifte via de digitale kabel van de regionale televisieprogramma’s
uit aangrenzende provincies geregeld. Deze extra verplichting is een verruiming
van de doorgifteverplichting in het digitale domein en komt bovenop de bestaande
doorgifteverplichting van 15 televisie programma’s. In praktijk voldoen
de grote kabelbedrijven al grotendeels aan deze verplichting, maar nu wordt
dit bij wet geregeld. Voor kabelbedrijven betekent dit dat zij meerdere regionale
programma’s moeten doorgeven, ook uit de regio’s waarin ze zelf
niet actief zijn. Indien dit tot ongewenste situaties leidt, kan het Commissariaat
voor de Media zo nodig ontheffing verlenen.Deel 2: toekomstbestendigheid inrichting toezicht op de
markt voor elektronische communicatie en mediaNaar aanleiding van de ontwikkelingen in de markten voor elektronische
communicatie en media, in het bijzonder convergentie, hebben wij een verkenning
uitgevoerd om te bepalen of de huidige inrichting van het toezicht op de deze
markten toekomstbestendig is. De focus lag daarbij op de markt voor elektronische
communicatie, maar vanwege de raakvlakken met media is ook het Commissariaat
voor de Media bij de verkenning betrokken. Op basis van de verkenning en de
daarin gevoerde gesprekken met stakeholders en experts concluderen wij dat
de huidige inrichting inderdaad toekomstbestendig is. Wij zien dan ook geen
aanleiding om in deze kabinetsperiode over te gaan tot een herinrichting van
het toezicht. Wel blijven wij de marktontwikkelingen op de voet volgen en
werken wij aan verdere versteviging van de samenwerking tussen de betrokken
toezichthouders, alsmede de beleidsmatige samenwerking tussen de ministeries
van Economische Zaken (EZ) en van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) op
het gebied van elektronische communicatie en media.1. Schets toezicht elektronische communicatiemarktDe markt voor elektronische communicatie is een dynamische markt. Nieuwe
aanbieders, producten en diensten volgen elkaar in hoog tempo op. Gebruikers
van elektronische communicatie hebben dankzij de genoemde convergentie de
keuze uit een ruim aanbod aan betaalbare en kwalitatief hoogwaardige communicatieproducten
en -diensten. De dynamiek en bijzondere kenmerken (met name toegangsvraagstukken)
van de elektronische communicatiemarkt maken goed toezicht op deze markt van
groot belang.De huidige inrichting van het toezicht op de elektronische communicatiemarkt
vindt zijn oorsprong grotendeels in de in de jaren ’90 ingezette liberalisering.
De Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA) is in 1997 als
onafhankelijk toezichthouder ingesteld voor het bevorderen van de overgang
van een monopolistische naar een concurrerende telecommunicatie- en postmarkt.
OPTA houdt toezicht op de naleving van wet- en regelgeving op het gebied van
post en elektronische communicatiediensten. Deze sectorspecifieke regelgeving
is neergelegd in de Telecommunicatiewet en de Postwet en stoelt op het Europese
regelgevende kader, waarin liberalisering uitgangspunt is. OPTA bevordert
de concurrentie door middel van preventief sectorspecifiek mededingingstoezicht
en houdt zich bezig met consumentenbescherming en nummeruitgifte. Gaandeweg
is de focus verschoven van het creëren van concurrentie naar het bevorderen
van duurzame concurrentie in alle communicatiesectoren op de langere termijn.
Ook is consumentenbescherming een steeds belangrijkere taak van
OPTA geworden. Daarmee is een volgende fase ingetreden op de weg naar een
volledig concurrerende markt. De transitie naar een volledig concurrerende
markt is echter nog niet voltooid. Sectorspecifiek preventief toezicht is
derhalve nog steeds een belangrijk uitgangspunt in het nieuwe Europese regelgevende
kader voor de elektronische communicatiesector, waarover de Raad van ministers
van de EU op 16 februari jl. zijn gemeenschappelijk standpunt heeft vastgesteld.
De staatssecretaris heeft u in zijn brief van 19 december 2008 al bericht
over het politiek akkoord dat ten grondslag ligt aan dit gemeenschappelijk
standpunt.1Naast OPTA is nog een aantal andere toezichthouders betrokken bij het
toezicht op de elektronische communicatiesector. Het Agentschap Telecom is
een technische toezichthouder, met als belangrijkste taken het verwerven,
uitgeven en beschermen van frequentieruimte. Andere betrokken toezichthouders
zijn de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) voor het generiek mededingingstoezicht2 (voornamelijk het optreden tegen kartels en misbruik
van een economische machtpositie en het toetsen van fusies) en de Consumentenautoriteit
(CA) voor de generieke consumentenbescherming. Omdat de markten voor elektronische
communicatie en media door convergentie naar elkaar toegroeien, kan ook het
handelen van het Commissariaat voor de Media (CvdM) van invloed worden op
de elektronische communicatiemarkt.2. AanpakBij de verkenning naar de toekomstbestendigheid van de huidige inrichting
van het toezicht op de elektronische communicatie en media is een open aanpak
gehanteerd. Alle relevante spelers zijn in de gelegenheid gesteld hun ideeën
over marktontwikkelingen en toekomstig toezicht kenbaar te maken: de toezichthouders,
huidige en mogelijk toekomstige marktpartijen en organisaties van consumenten
en grootgebruikers. Ook is een discussiebijeenkomst georganiseerd waaraan
zowel de geïnterviewde partijen als wetenschappers hebben deelgenomen.
Vervolgens zijn de uitkomsten nader geanalyseerd om te bezien welke beleidsmatige
conclusies uit de verkenning moesten volgen. In de verkenning hebben wij ons
met name gericht op drie mogelijke inrichtingsvarianten:• samenwerking vanuit eigen taken: het voortbestaan van de huidige
inrichting met OPTA, Agentschap Telecom, CvdM, NMa en CA allen als aparte
toezichthouders, die samenwerken waar hun taken raakvlakken hebben;• het kamermodel: OPTA zou hierbij een kamer van NMa worden, net
als de Energiekamer;• de sectorale toezichthouder: OPTA vormt samen met Agentschap Telecom
en CvdM een geconvergeerde toezichthouder die zowel de elektronische communicatieals
mediamarkt overziet.3. BevindingenIn de verkenning is een aantal zaken duidelijk naar voren gekomen:Ten eerste dat het huidige toezicht op de markten voor elektronische communicatie
en media goed functioneert: uit evaluaties, internationale vergelijkingen
en gesprekken met betrokkenen blijkt dat het Nederlandse toezicht als geheel,
alsook het toezicht van de afzonderlijke toezichthouders, waaronder OPTA,
over het algemeen positief worden beoordeeld. OPTA heeft zich gepositioneerd
als een deskundige, slagvaardige en gezaghebbende toezichthouder.3Ten tweede bevestigt de verkenning het beeld, geschetst in de beleidsbrief
Convergentie, dat de precieze gevolgen van belangrijke marktontwikkelingen
(met name convergentie) nog niet zijn uitgekristalliseerd. Betrokkenen geven
aan moeilijk te kunnen voorspellen in hoeverre de beweging naar concurrentie
tussen de infrastructuren zal doorzetten. Ook is moeilijk in te schatten in
welke mate infrastructuur en diensten zullen integreren. Afhankelijk van de
mate van horizontale en verticale integratie zijn verschillende toekomstscenario’s
mogelijk.1Uit de verkenning blijkt echter dat elk van deze scenario’s naar
verwachting adequaat kan worden opgevangen binnen de huidige inrichting van
het toezicht. In de scenario’s «gemonopoliseerde telecommarkt», «open
toegang tot de monopolist» en «verticale forten» zullen
sectorspecifieke toegangsvraagstukken een grote rol blijven spelen. OPTA is
goed gepositioneerd om deze vraagstukken op te pakken. In het scenario «mededinging
op alle fronten» is wellicht minder behoefte aan toegangsregulering.
In alle vier convergentiescenario’s kan sprake zijn van uitdagingen
die het taakgebied van een individuele toezichthouder of de scheidslijnen
tussen media en telecom overstijgen. De eigenstandige taken van iedere toezichthouder
zullen een prominente rol blijven spelen, maar de raakvlakken tussen de toezichthouders
zouden door deze ontwikkeling toenemen. Te denken valt aan mededingingsaspecten
van frequentieveilingen (waar EZ, Agentschap Telecom, OPTA, NMa en in voorkomende
gevallen OCW allemaal een rol te spelen hebben) of de impact van doorgifteverplichtingen
op concurrentie tussen infrastructuren (CvdM is belast met de bestuursrechtelijke
handhaving van doorgifteverplichtingen aan exploitanten van infrastructuren;
OPTA bevordert concurrentie tussen infrastructuren). Convergentie vereist
daarom nog meer afstemming tussen toezichthouders dan voorheen; door convergentie
kan een beslissing van de ene toezichthouder gevolgen hebben voor het bereiken
van de doelen van een andere toezichthouder. Om deze uitdagingen op te pakken
is het niet nodig toezichthouders samen te voegen; wel is het zeer belangrijk
dat de betrokken toezichthouders goed afstemmen en samenwerken. Uit de verkenning
blijkt verder dat de uitdagingen van convergentie voor beleidsdepartementen
minstens zo groot zijn als voor toezichthouders. Om de toezichthouders in
staat te stellen goed samen te werken en adequaat om te gaan met convergentie
moeten de beleidsdepartementen ervoor zorgen dat media- en telecombeleid goed
op elkaar zijn afgestemd en elkaar versterken. Ten derde blijkt uit de gesprekken met betrokkenen dat zij uiteenlopende
geluiden laten horen over de gewenste inrichting van het toezicht. De huidige
en mogelijk toekomstige marktpartijen, de organisaties van consumenten en
grootgebruikers en de toezichthouders zijn het wel eens dat er geen urgentie
is om de inrichting van het toezicht aan te passen.Ten vierde stellen alle betrokkenen dat in deze discussie de kwaliteit
en inhoud van het toezicht leidend moet zijn boven de vorm waarin het toezicht
gegoten wordt. Een eventuele herinrichting van het toezicht is bovendien een
tijdrovend en kostbaar proces, met als bijkomend risico dat de aandacht afgeleid
wordt van waar het om gaat: de goede uitoefening van de toezichtstaken.Zoals hierboven gemeld zijn in de verkenning ook twee alternatieve inrichtingsvarianten
aan bod gekomen:De eerste alternatieve variant is het zogenoemde kamermodel, waarbij OPTA
een kamer zou worden van de NMa, net als de Energiekamer. Dit model past het
beste bij het bovengenoemde scenario «mededinging op alle fronten»,
waarbij naar verwachting minder sectorspecifiek toezicht nodig zal zijn. Nu
de elektronische communicatiemarkt nog volop in beweging is en het sectorspecifiek
mededingingstoezicht sterk verweven is met andere taken van OPTA, onder andere
op het gebied van het waarborgen van andere publieke belangen, ligt het kamermodel
niet voor de hand.1 Het kamermodel zou verder
tegemoetkomen aan de omstandigheid dat door de convergentie het afbakenen
van markten steeds moeilijker wordt. Hierdoor wordt het steeds belangrijker
om te zorgen voor goede afstemming tussen het ex ante sectorspecifiek mededingingstoezicht
(OPTA) en het ex post generiek mededingingstoezicht en de ex ante toetsing
van fusies (NMa). NMa en OPTA hebben reeds samenwerkingsafspraken die onder
andere voorzien in wederzijdse consultaties, consistente uitleg van begrippen
en uitwisseling van expertise.2 In de verkenning
is geconcludeerd dat deze samenwerkingsafspraken voldoende waarborgen hebben
om goed rekening te kunnen houden met de gevolgen van convergentie.De tweede alternatieve variant is een sectorale toezichthouder, die zou
kunnen bestaan uit OPTA, Agentschap Telecom en CvdM. Voordeel van deze variant
zou zijn dat een dergelijke sectorale toezichthouder een groot deel van de
convergerende markten zou overzien en daardoor beter in staat zou zijn de
verschillende publieke belangen (bijvoorbeeld een concurrerende markt versus
pluriformiteit van het media-aanbod) tegen elkaar af te wegen. Hierbij moet
echter rekening worden gehouden met het feit dat de toezichthouders OPTA,
Agentschap Telecom en CvdM weliswaar raakvlakken kennen, maar merendeels ieder
hun eigen taken en werkwijzen hebben, die voornamelijk gebaseerd zijn op de
Telecommunicatiewet (OPTA en Agentschap Telecom) en de Mediawet (CvdM). Agentschap
Telecom beheert het Nederlandse frequentiespectrum, OPTA houdt ex-ante toezicht
op sectorspecifieke mededingingsvraagstukken, het CvdM houdt ex-post toezicht
op programma’s. Dat laatste is altijd achteraf in verband met de vrijheid
van meningsuiting. De beleidsterreinen telecom en media zullen de komende
jaren naar verwachting steeds meer raakvlakken vertonen. Wanneer deze twee
beleidsterreinen in de toekomst zozeer verweven raken dat ze niet meer van
elkaar te scheiden zijn, dan zal dit wellicht ook consequenties moeten hebben
voor de inrichting van het toezicht.Om ervoor te zorgen dat de betrokken toezichthouders goed aangesloten
blijven op de ontwikkelingen in de markten voor elektronische communicatie
en media en zo goed mogelijk samenwerken, herzien en intensiveren de betrokken
toezichthouders waar nodig de bestaande samenwerkingsafspraken.
Zo hebben OPTA en Agentschap Telecom hun samenwerkingsafspraken recentelijk
vernieuwd en geformaliseerd, onder andere om meer recht te doen aan hun geïntensiveerde
samenwerking bij de uitgifte van frequenties. Daarnaast hebben OPTA en CvdM
recentelijk een nieuw samenwerkingsprotocol opgesteld, met name om in het
licht van convergentie hun werkzaamheden goed op elkaar aan te laten sluiten.14. ConclusieOp basis van het bovenstaande concluderen wij dat de huidige inrichting
van het toezicht, in de verschillende voorzienbare scenario’s, toekomstbestendig
is. Daarnaast vinden wij net als de stakeholders dat er geen urgentie is om
het toezicht anders in te richten en dat de kwaliteit van het toezicht leidend
moet zijn bij besluiten over de inrichting van het toezicht. Ook onderstrepen
wij dat een herinrichting de nodige tijd, middelen en energie kost, met het
risico dat de aandacht wordt afgeleid van waar het om gaat: de goede uitoefening
van de toezichtstaken. De dynamiek en specifieke toezichtsvraagstukken in
de markt voor elektronische communicatie en de Europese regelgeving maken
stevig, pro-actief sectorspecifiek toezicht noodzakelijk. De mogelijke voordelen
van een herinrichting worden bovendien ook binnen de huidige situatie gerealiseerd
door goede samenwerking tussen de betreffende toezichthouders.Naast deze samenwerking tussen de toezichthouders bij de uitvoering van
het toezicht is het belangrijk om ook op het beleidsmatige vlak aangesloten
te blijven op ontwikkelingen als convergentie. Dit uitgangspunt is leidend
in onze samenwerking. Rekening houdend met de verschillende maatschappelijke
doelstellingen van media en telecombeleid is ons streven om beide beleidsterreinen
zoveel mogelijk op elkaar af te stemmen. Zowel de ministeries van OCW en EZ
als de betrokken toezichthouders blijven de ontwikkelingen in de markt volgen
en dragen er zorg voor dat de samenwerking zowel beleidsmatig tussen de ministeries
als op uitvoeringsgebied tussen de toezichthouders optimaal aansluit bij de
omstandigheden op de betreffende markten.Uiteraard blijven de toezichthouders zich ook inspannen om hun efficiëntie
en effectiviteit verder te vergroten. Wij zullen als verantwoordelijke bewindslieden
de inspanningen van de toezichthouders op dit vlak kritisch blijven volgen.
Zo wordt in 2009 de doelmatigheid en doeltreffendheid van het optreden van
OPTA geëvalueerd. Een verslag hiervan zal aan uw Kamer worden toegezonden.
Bij de evaluatie zullen ook de indicatoren worden betrokken die zijn opgesteld
om de doelmatigheid van OPTA beter inzichtelijk te maken.2 Vanaf het jaarverslag over 2009 zal OPTA over indicatoren rapporteren.De staatssecretaris van Economische Zaken,F. HeemskerkDe minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,R. H. A. Plasterk XNoot1Onder meer de Nota Omschakelbeleid 2006–2015 (Kamerstukken II, 2005–2006,
24 095, nr. 195), Beleidskader Elektronische Communicatie (Kamerstukken
II, 2005–2006, 26 643, nr. 81) en het Rapport «Digitale
infrastructuren voor distributie van omroepdiensten» (Kamerstukken II,
2006–2007, 24 095, nr. 209). Daarnaast gaf het Kabinet haar
visie op de toekomst van de publieke omroep en is het wetsvoorstel voor de
nieuwe Mediawet door uw Kamer aangenomen (Kamerstukken II, 2007–2008,
31 200 VIII, nr. 14).XNoot2Beleidsbrief Convergentie: de consument aan het roer in veranderende markten
voor ICT, telecommunicatie en audiovisuele media (Kamerstukken II, 2007–2008,
26 643 en 24 095, nr. 126).XNoot3Kamerstukken II, 2006–2007, 24 095, nr. 209.XNoot1Kamerstukken II, 2006–2007, 30 800 XIII, nr. 18 en 19.XNoot2Kamerstukken II, 2005–2006, 29 692, nr. 14 en Kamerstukken
II, 2007–2008, 31 356, nr. 2.XNoot3Beleidsbrief Convergentie: de consument aan het roer in veranderende markten
voor ICT, telecommunicatie en audiovisuele media (Kamerstukken II, 2007–2008,
26 643 en 24 095, nr. 126), het debat over de Mediawet (Handelingen
II 2007–2008, nr. 101, p. 7193), Vaststelling begroting voor
het ministerie van Economische Zaken voor het jaar 2009 (Kamerstukken II,
2007–2008, 31 700 XIII, nr. 47) en schriftelijke antwoorden
van de minister en de staatssecretaris op vragen gesteld in de eerste termijn
van de begrotingsbehandeling van Economische Zaken voor het jaar 2009 (31 700
XIII) en van het Fonds economische structuurversterking voor het jaar 2009
(31 700 D), Handelingen 2008–2009, Tweede Kamer, nr. 15, pag.
1126–1141; 1137–1138.XNoot4Kamerstukken II, 2007–2008, 31 700 XIII, nr. 32.XNoot5Handelingen 2008–2009, Tweede Kamer, nr. 15, pag. 1063–1096;
1096.XNoot6Kamerstukken II, 2005–2006, 28 851, nr. 53.XNoot7Kamerstukken II, 2007–2008, 31 200 VIII, nr. 47.XNoot8Kamerstukken II, 2008–2009, 26 643, nr. 132.XNoot9De gegevens zijn afkomstig van KPN en NLkabel.XNoot10David Sarnoff, 1891–1971, oprichter van het Amerikaanse televisiestation
National Broadcasting Company (NBC) en bestuurder van de Radio Corporation
of America (RCA).XNoot11Er zijn verschillende artikelen verschenen over de toekomst van televisie.
Een aantal quotes is te vinden op: http://www.pbs.org/ nbr/site/onair/transcripts/080207d/.XNoot1Zie ook: Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (2005). Focus
op functies. Uitdagingen voor een toekomstbestendig mediabeleid.XNoot1Cijfers Stichting Kijkonderzoek, 31 januari 2008.XNoot2Onderzoek Intomart GfK in opdracht van Digiradio «Een verkenning
naar de interesse in digitale radio onder het Nederlands publiek», mei
2007.XNoot3Kamerstukken II, 2007–2008, 24 095, nrs. 225 en 226.XNoot4Kamerstukken II, 2007–2008, 26 643 en 24 095, nr. 126.XNoot5Kamerstukken II, 2007–2008, 26 643 en 24 095, nr. 126.XNoot1De lokale publieke omroepen hebben alleen etherfrequenties voor hun radioprogramma
en niet voor hun televisieprogramma’s.XNoot2Zoals beschreven in de ICT-agenda 2008–2011 (Kamerstukken II, 2007–2008,
26 643, nr. 125) en in de Agenda Telecomconsument heeft de «Taskforce
Overstappen» in februari een Plan van Aanpak gepresenteerd waarin de
diverse afspraken zijn vastgelegd. De taskforce bestaat uit BBned, KPN, Orange,
Tele2, UPC en Ziggo.XNoot3Kamerstukken I, 2007–2008, 30 661, A–F.XNoot4Kamerstukken II, 2007–2008, 28 851 en 24 095, nr. 57.XNoot1Kamerstukken II, 2006–2007, 30 800 XIII, nrs. 18 en 19;XNoot2Kamerstukken II, 2006–2007, 24 095, nr. 212.XNoot3OPTA Marktanalyse Omroep, ontwerpbesluit van 19 augustus 2008 betreffende
Ziggo, UPC, Delta en CAIW (OPTA/MA/2008/201 540, -41, -42, -43).XNoot4OPTA Marktbesluiten omroep van 17 maart 2006 betreffende Casema,
Delta, UPC, Multikabel, Essent, (OPTA/BO/2006/200533, -34, -35, -36, 37) en
de Herstelbesluiten Marktanalyse Omroep van 21 december 2007 (OPTA/BO/
2007/202810,11, -15, -16, -17).XNoot5Hierbij gaat het in eerste instantie om een digitaal pakket daar voor
de distributie van een analoog pakket waarschijnlijk te veel capaciteit vraagt.
Dit is anders als de alternatieve aanbieder ervoor kiest een analoog pakket
te verspreiden dat (vrijwel) overeenkomst met dat van de kabelmaatschappij.
Zie ook de brief over concurrentie op de analoge kabel (Kamerstukken II, 2006–2007,
24 095, nr. 212).XNoot6Medio juli 2008 heeft het bedrijf YouCa aangekondigd via de kabel een
concurrerend aanbod aan te willen bieden. Tele2 heeft recent aangegeven ook
een analoog pakket aan te willen gaan bieden.XNoot1Zie ook de kabinetsreactie op het WRR rapport: Focus op Functies. Kamerstukken
II, 2005–2006, 29 692, nr. 14.XNoot2Onder de algemene programma’s van de publieke omroepen wordt hier
verstaan: 3 landelijke televisiezenders, 5 landelijke radiozenders, 1 regionale
radio- en televisiezender per regio en 1 lokale radiozender. Regionale en
lokale publieke zenders moeten in het eigen verzorgingsgebied te ontvangen
zijn.XNoot3Hoewel satellietuitzendingen ook een landelijk bereik hebben, kan de ontvangst
niet worden gegarandeerd in verband met plaatselijke verordeningen.XNoot1Het innovatiecriterium heeft een belangrijke rol gespeeld bij de toekenning
van frequentieruimte voor T-DAB aan de publieke omroep in 2003, zij het dat
vooralsnog geen groot succes is mede omdat er voor de commerciële omroepen
nog geen frequentieruimte beschikbaar was gemaakt om de publieke omroep te
volgen.XNoot2Voor zover technisch mogelijk.XNoot3CDA document «Stemmen uit de Regio» (Kamerstukken II 2008–2009,
31 788, nr. 2).XNoot4Kamerstukken II 2008–2009, 31 700 VIII, nr. 134.XNoot1Kamerstukken II, 2007–2008, 31 356, nr. 40.XNoot1Kamerstukken II, 2008–2009, 21 501, nr. 33.XNoot2De NMa houdt zich ook bezig met ex-ante marktordening en consumentenbescherming
in de markten voor energie en vervoer.XNoot3Zie bijvoorbeeld Europese Commissie, Voortgangsverslag over de interne
markt voor elektronische communicatie 2007 (19-03-2008, COM(2008) 153); ECTA,
Regulatory Scorecard 2008 (januari 2009, ectaportal.com).XNoot1Zie hiervoor p. 1 van de bijlage bij de Beleidsbrief Convergentie (Kamerstukken
II, 2007–2008, 26 643 en 24 095, nr. 126).XNoot1In het kabinetsstandpunt bij het rapport Zicht op Toezicht (Kamerstukken
II, 1997–1998, 24 036, nr. 73) en de Visie op Markttoezicht
is het uitgangspunt neergelegd van concentratie van uitvoering van mededingingsregels
waar mogelijk bij de algemene mededingingstoezichthouder; in kamers bij de
NMa (Kamerstukken II, 2003–2004, 29 200 XIII, nr. 50).XNoot2Afspraken tussen het college van de Onafhankelijk Post en Telecommunicatie
Autoriteit (OPTA) en de directeur-generaal van de Nederlandse Mededingingsautoriteit
(NMa) over de wijze van samenwerking bij aangelegenheden van wederzijds belang,
d.d. 24 juni 2004.XNoot1Het bestaande samenwerkingsprotocol tussen OPTA en NMa uit 2004 hoeft
niet gewijzigd te worden om rekening te houden met convergentie; hetzelfde
geldt voor het protocol tussen AT en CvdM uit 2004 en het samenwerkingsprotocol
tussen OPTA en CA uit 2007. NMa en CvdM hebben recentelijk samenwerkingsafspraken
gepubliceerd in verband met de tijdelijke wet Mediaconcentraties (Staatscourant
d.d. 24 juni 2008, nr. 119, p. 35).XNoot2Kwink Groep, Doelmatigheidsindicatoren OPTA (oktober 2008). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24095-235.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl