Goedk. Overeenkomst tot wijz. Vierde ACS-EG-Overeenkomst van Lomé en Intern Akkoord Tweede Financieel Protocol; 4-11-1995; Brief minister met toelichtende nota bij de verdragen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25196, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-01-1997

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25196 nr. 1;179

22-01-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningTOELICHTENDE NOTA Inhoudsopgave I OVEREENKOMST TOT WIJZIGING VAN DE VIERDE ACS-EG-OVEREENKOMST
VAN LOMÉ ONDERTEKEND OP 4 NOVEMBER 1995 IN MAURITIUS InleidingArtikelsgewijze toelichting A. Vervanging van enkele begrippen in de gehele tekst
van de overeenkomstB. PreambuleC. Eerste deel – Algemene bepalingen betreffende
de ACS/EG samenwerking (artikelen 4–32)D. Tweede deel – Sectoren van de ACS-EG-samenwerking
(artikelen 50–164)E. Derde deel – De instrumenten van de ACS-EG-samenwerking
(artikelen 167–337)F. Vijfde deel – Slotbepalingen (artikelen 364–366bis)G. Tweede Financieel ProtocolTabel 1: Verdeling van EOF-middelen over bestedingsdoeleinden Tabel 2: Bijdragen Lid-staten aan het achtste EOF (besluit
ER Cannes, juni 1995) H. Protocol Nr. 1 – betreffende de definitie van
het begrip «producten van oorsprong» en de methoden van administratieve
samenwerkingI. Protocol Nr. 7 – betreffende rund- en kalfsvleesJ. Protocol Nr. 10 – betreffende duurzaam bosbeheerK. Slotakte (bijlagen IIIA- LXXXIX)II INTERN AKKOORD BETREFFENDE DE FINANCIERING EN HET BEHEER
VAN DE STEUN VAN DE GEMEENSCHAP IN HET KADER VAN HET TWEEDE FINANCIEEL PROTOCOL
BIJ DE VIERDE ACS-EG-OVEREENKOMST InleidingArtikelsgewijze toelichtingIII KONINKRIJKSPOSITIE
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25196Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 72 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 196Overeenkomst tot wijziging van de Vierde ACS-EG-Overeenkomst van Lomé
ondertekend op 4 november 1995 in Mauritius; Mauritius, 4 november 1995 en
Intern Akkoord betreffende de financiering en het beheer van de steun van
de Gemeenschap in het kader van het Tweede Financieel Protocol bij de Vierde
ACS-EG-Overeenkomst; Brussel, 20 december 1995nr. 179nr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 22 januari 1997Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 23 januari 1997. De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring
van de Staten-Generaal wordt onderworpen kan door of namens één
van de Kamers of door ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel
dertig leden van de Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 22
februari 1997.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel
5, eerste lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad
van State gehoord, heb ik de eer U hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over
te leggen de op 4 november 1995 te Mauritius tot stand gekomen Overeenkomst
tot wijziging van de Vierde ACS-EG-Overeenkomst van Lomé ondertekend
op 4 november 1995 in Mauritius; (Trb.1996, 75) en het op 20 december 1995
te Brussel tot stand gekomen Intern Akkoord betreffende de financiering en
het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het Tweede Financieel
Protocol bij de Vierde ACS-EG-Overeenkomst (Trb. 1996, 104).1Een toelichtende nota bij deze verdragen treft U eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo TOELICHTENDE NOTA Inhoudsopgave IOvereenkomst
tot wijziging van de Vierde ACS-EG-Overeenkomst van Lomé ondertekend
op 4 november 1995 in Mauritius3     Inleiding3    Artikelsgewijze toelichting5     A.
Vervanging van enkele begrippen in de gehele tekst van de overeenkomst5 B. Preambule5  C. Eerste deel – Algemene
bepalingen betreffende de ACS/EG samenwerking (artikelen 4–32)5 D. Tweede deel – Sectoren van de ACS-EG-samenwerking (artikelen
50–164)6  E. Derde deel – De instrumenten van
de ACS-EG-samenwerking (artikelen 167–337)7  F. Vijfde
deel – Slotbepalingen (artikelen 364–366bis)10  G.
Tweede Financieel Protocol10  H. Protocol Nr. 1 – betreffende
de definitie van het begrip «producten van oorsprong» en de methoden
van administratieve samenwerking12  I. Protocol Nr. 7 –
betreffende rund- en kalfsvlees13  J. Protocol Nr. 10 –
betreffende duurzaam bosbeheer14  K. Slotakte (bijlagen IIIA-
LXXXIX)14    IIIntern Akkoord betreffende de financiering
en het beheer van de steun van de Gemeenschap in het kader van het Tweede
Financieel Protocol bij de Vierde ACS-EG-Overeenkomst18    Inleiding18    Artikelsgewijze toelichting18    IIIKoninkrijkspositie21Het advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
uitsluitend opmerkingen van redactionele aard bevat (artikel 25a, vierde lid,
onder b, van de Wet op de Raad van State). I OVEREENKOMST TOT WIJZIGING VAN DE VIERDE ACS-EG-OVEREENKOMST
VAN LOMÉ ONDERTEKEND OP 4 NOVEMBER 1995 IN MAURITIUS InleidingOp 4 november 1995 werd te Mauritius de Overeenkomst tot wijziging van
de op 15 december 1989 te Lomé (Togo) tot stand gekomen Vierde ACS-EG
Overeenkomst (Trb. 1991, 35; hierna te noemen: de Overeenkomst van 1989) ondertekend.
Behalve de Europese Gemeenschappen en hun lid-staten zijn hierbij partij 70
staten in Afrika, het Caraibisch gebied en de Stille Oceaan (ofwel de zogenoemde
ACS-landen).Nieuwe verdragsluitende partijen zijn Namibië en Eritrea, evenals
Finland, Oostenrijk en Zweden. De toetreding van de laatstgenoemde drie landen
tot de Overeenkomst van 1989 is geregeld in het eveneens op 4 november 1995
te Mauritius tot stand gekomen Protocol bij de Vierde ACS-EG-Overeenkomst
van Lomé naar aanleiding van de toetreding van de Republiek Oostenrijk,
de Republiek Finland en het Koninkrijk Zweden tot de Europese Unie (Trb. 1996,
75, blz. 76). Tevens zijn in de herziening van de Overeenkomst van 1989 de
institutionele wijzigingen ten gevolge van de totstandkoming van het op 7
februari 1992 te Maastricht tot stand gekomen Verdrag betreffende de Europese
Unie (Trb. 1992, 74, laatstelijk Trb. 1994, 28) verwerkt.De herziening van de Overeenkomst van 1989 was een uitvloeisel van hetgeen
in artikel 366, tweede lid, was vastgelegd. Dit artikel biedt de EG en de
ACS-landen de mogelijkheid om elkaar uiterlijk 12 maanden voor het verstrijken
van de eerste periode van vijf jaar in kennis te stellen van hun wens tot
herziening van de Overeenkomst. Daarnaast was in de Overeenkomst bepaald dat
na vijf jaar een nieuw financieel protocol – en daarmee het achtste
Europees Ontwikkelingsfonds (EOF) – in werking zou moeten treden. De
onderhandelingen zijn, naar aanleiding van notificatie van de wens tot wijziging
van de Overeenkomst van 1989 op 28 februari 1994, van start gegaan op 20 mei
1994 en werden afgesloten op 30 juni 1995.In deze inleiding wordt ingegaan op de opzet van de herziening en op de
belangrijkste elementen ervan. Daarnaast zal het onderhandelingsproces worden
geschetst dat hieraan is voorafgegaan.De belangrijkste wijzigingen betreffen:– het effectiever en efficiënter maken van de procedures voor
besteding van ontwikkelingsgelden;– het stimuleren van de handel en een markteconomische oriëntatie;– uitbreiding van conditionaliteit ten aanzien van de mensenrechten
(inclusief een opschortingsclausule);– uitbreiding van de politieke dialoog; en– vaststelling van het achtste EOF.Het onderhandelingsresultaat als geheel overziende, is de regering van
mening dat de thans voorliggende wijziging van de Overeenkomst van 1989, mede
gelet op de beperkte marges in zowel de besprekingen met de ACS-landen als
de interne EG- onderhandelingen, een goede voortzetting van de ACS-EG samenwerking
mogelijk maakt.Nadat de onderhandelingen in het eerste stadium goede voortgang hadden
gemaakt, bleek de totstandkoming van het achtste EOF het grootste struikelblok
te zijn. De ACS-landen vonden dat het achtste EOF 19 miljard ecu moest bedragen
(het zevende EOF bedroeg 10,8 miljard ecu). Het Franse EU-Voorzitterschap
en de Commissie stelden 14 miljard ecu voor. Met name als gevolg van de wens
van het Verenigd Koninkrijk en Duitsland om hun bijdrage aanzienlijk
te verminderen, kwamen de lid- staten aanvankelijk niet verder dan het bedrag
van het zevende EOF. Nadat in februari 1995 de onderhandelingen korte tijd
moesten worden opgeschort als gevolg van het in de ogen van het Franse EU-voorzitterschap
te magere EG-aanbod werd tijdens de Europese Raad in Cannes op 26/27 juni
1995 (Handelingen II 1994/95, nr. 35, blz. 5660–5694) tot een compromis
besloten, inhoudende dat het achtste EOF 12,84 miljard ecu bedraagt. Dit betekent
een nominale stijging van 22% ten opzichte van het voorgaande EOF, hetgeen
grofweg de inflatie over een periode van vijf jaar compenseert. Inzet van
de regering was in eerste instantie een verdeling van de bijdragen aan het
achtste EOF op grond van het Nederlandse aandeel in het bruto nationaal product
van de Europese Unie. Toen dit evenwel niet haalbaar bleek ging de voorkeur
van de regering uit naar een EOF van 14 miljard ecu, waaraan, evenals in het
zevende EOF, een meer dan proportionele bijdrage zou worden geleverd. Daarbij
gaf Nederland echter aan niet de tekortschietende bijdragen van andere landen
te willen compenseren. Het compromis, waarin alle partijen iets moesten inleveren,
was daarom uiteindelijk aanvaardbaar.De handel vormt een zeer belangrijk deel van de samenwerking. In de onderhandelingen
heeft Nederland er dan ook voor gepleit om, waar mogelijk, de betrekkingen
op dit terrein te verbreden en te verdiepen. Vaak vond het Nederlands pleidooi
voor een horizontale verbetering van de preferenties echter te weinig weerklank
bij de andere EU-lid-staten om een substantiële verruiming van de handelspreferenties
te verkrijgen. Nadat de ACS-landen aanvankelijk hoog hadden ingezet, gingen
zij, na het moeizaam bereikte compromis over het financiële protocol,
uiteindelijk akkoord met een minder ambitieus handelspakket.Het eindresultaat omvat enige verbetering van de toegang van de ACS-landen
tot de EU-markt in de vorm van vergrote tariefkortingen en verruimde contingenten
voor landbouwproducten. Daarnaast werd belangrijke vooruitgang geboekt op
het terrein van de origineregels. Dit is van belang om de ACS-landen beter
in staat te stellen van de handelspreferenties gebruik te maken. De ACS-landen
hadden voorgesteld om de regels in die zin te versoepelen dat producten, die
voor een substantieel deel van oorsprong zijn in een willekeurig niet-ACS-ontwikkelingsland,
uiteindelijk toch als product, afkomstig uit een ACS-land zouden worden beschouwd,
en derhalve in aanmerking zouden komen voor preferentiële behandeling.
Het compromis was dat deze cumulatie van origine wordt toegestaan met naburige,
niet-ACS ontwikkelingslanden, die behoren tot een «coherente geografische
eenheid». Alhoewel dit beperkt is tot een aantal specifiek opgesomde
landen (inclusief, op ad hoc basis, Zuid-Afrika), en bepaalde textielproducten
uitgezonderd zijn, betekent dit toch een belangrijke stap naar regionale samenwerking
en beter gebruik van preferenties.Meer dan in voorgaande onderhandelingen werden de diverse delen van het
handelsregime in relatie met elkaar bezien. Deze benadering vindt onder andere
haar weerslag in de nieuw toe te voegen artikelen 6bis en 15bis, waarin het
belang van de handel en een markteconomische oriëntatie als katalysatoren
van het ontwikkelingsproces worden onderstreept, alsmede het belang van een
coherente aanpak.Op de overige terreinen werd over het algemeen met minder grote moeite
overeenstemming bereikt. Reeds eind 1994 was overeenstemming op hoofdlijnen
bereikt over ingrijpende wijzigingen zoals het opnemen van een nieuwe mensenrechtenbepaling
in artikel 5 (inclusief opschortingsclausule, artikel 366bis) en het beginsel
van tranchering van hulp.De mensenrechtenbepaling is uitgebreid met beginselen van democratie en
rechtsstaat, en vormt in die samenstelling een «essentieel bestanddeel»
van het verdrag. Bij schending van dit «essentieel bestanddeel»
kan de ACS-EG samenwerking geheel of gedeeltelijk worden opgeschort. Deze
wijzigingen, die aanvankelijk op groot verzet stuitten bij de ACS-landen,
betekenen een aanzienlijke versterking van de conditionaliteit van mensenrechten,
ook in brede zin. Op politiek vlak is verder van belang dat de politieke dialoog
met ACS-landen zal worden uitgebreid op het terrein van buitenlands en veiligheidsbeleid,
en zaken van algemeen of gemeenschappelijk belang.De opzet om wijzigingen aan te brengen die de besteding van EOF-gelden
efficiënter en effectiever kunnen maken, heeft vooral gestalte gekregen
in het nieuwe trancheringsbeginsel. Tot nog toe was het beschikbare hulpbedrag
per ACS-land gefixeerd, dat wil zeggen dat er een verplichting was het totale
gereserveerde bedrag uit te keren. Tranchering houdt in dat dit hulpbedrag
in twee tranches wordt verdeeld.De eerste tranche bedraagt 70% (compromis tussen EG-inzet van 65% en ACS-inzet
van 85%) en is onmiddellijk na vaststelling van het zogenoemde Nationaal Indicatief
Programma (NIP) beschikbaar. De tweede tranche komt pas vrij, wanneer het
NIP een positieve evaluatie heeft gekregen. Indien deze positieve evaluatie
uitblijft, kan de resterende tranche worden aangewend ten behoeve van andere
landen. Hiermee wordt een betere benutting van ontwikkelingsgelden beoogd.Aangezien het uitputtingstempo van de opeenvolgende Fondsen te laag is,
zou het wenselijk zijn geweest om de procedures in de zogenoemde projectcyclus
te versnellen en te verbeteren. Die onderuitputting kan met name worden toegeschreven
aan onduidelijkheid over de eindverantwoordelijkheid in de projectcyclus.
De inzet van de EG was derhalve om een aantal bevoegdheden te verschuiven
van de individuele ACS-landen naar de Europese Commissie. De ACS-landen waren
echter op geen enkele manier bereid om bevoegdheden af te staan.Hieronder zal nader worden ingegaan op de artikelen, protocollen, bijlagen,
en verklaringen uit de Overeenkomst van 1989, die als gevolg van het onderhavige
wijzigingsverdrag zijn aangepast. Daarnaast zal worden aangegeven welke artikelen
als gevolg van de wijziging worden geschrapt. Artikelsgewijze toelichting A. Vervanging van enkele begrippen in de gehele tekst
van de overeenkomstDe vervangingen zijn het gevolg van de totstandkoming van het Verdrag
van Maastricht in 1992. B. PreambuleIn de nieuw toe te voegen zevende overweging is de wens opgenomen om de
politieke dialoog te versterken en uit te breiden met thema's op het gebied
van het buitenlands en veiligheidsbeleid en met onderwerpen van algemeen of
gemeenschappelijk (regionaal) belang. C. Eerste deel – Algemene bepalingen betreffende
de ACS/EG samenwerking (artikelen 4–32)In artikel 4 worden de belangrijkste elementen van ontwikkelingsbeleid
van ACS- landen genoemd die steun verdienen in het kader van de ACS-EG-samenwerking.Hieraan is toegevoegd dat bij de ontwikkelingsstrategieën zowel rekening
wordt gehouden met de doeleinden van EG-ontwikkelingsbeleid als de prioriteiten
van ACS-landen. De bepalingen van artikel 5 over de relatie tussen
ACS-EG-samenwerking en mensenrechten zijn op aandringen van de EU in belangrijke
mate versterkt. Aan de eerbiediging van mensenrechten is nu toegevoegd de
erkenning en toepassing van democratische beginselen alsmede consolidering
van de rechtsstaat. Tezamen vormen deze een «essentieel bestanddeel»
van de Overeenkomst. Behoorlijk bestuur wordt ook genoemd als bijzonder doel
van samenwerkingsmaatregelen, maar wordt niet als «essentieel bestanddeel»
aangeduid (artikel 5, derde lid). Dit is gedaan, omdat behoorlijk bestuur
moeilijk te definiëren is en een grote mate van subjectiviteit met zich
meedraagt.Daarnaast zijn bepalingen opgenomen die specificeren hoe financiële
en andere middelen kunnen worden gebruikt ter ondersteuning van genoemde doelstellingen.Naast het benadrukken van deze positieve maatregelen, is ook voorzien
in een opschortingsclausule (artikel 366bis; zie hierna).In artikel 6 wordt aan de opsomming van economische prioriteiten toegevoegd
het stimuleren van de ontwikkeling van een markteconomie en de private sector.In het nieuwe artikel 6bis wordt het fundamenteel belang onderstreept
van de handel als katalysator van het ontwikkelingsproces en van integratie
in de wereldeconomie. Ter ondersteuning hiervan moeten voldoende middelen
worden aangewend.Het nieuwe artikel 12bis legt het streven vast om gedecentraliseerde samenwerking
te steunen aangezien deze vorm van samenwerking kan bijdragen tot de ontwikkeling
van de ACS-staten. Hierop wordt in artikel 251 nader ingegaan.In het nieuwe artikel 15bis worden de doeleinden en middelen van de ontwikkeling
van de handel nader gespecificeerd. Hierin wordt ook een coherent gebruik
van de diverse instrumenten van de overeenkomst bepleit.Artikel 20, 21 en 22 vervallen aangezien na de wijziging de gedecentraliseerde
samenwerking in een apart in te voegen afdeling wordt besproken (artikelen
251A tot en met 251E).Artikel 30 voegt aan de taken van de Raad van Ministers de reeds in de
preambule genoemde uitbreiding van de politieke dialoog toe. Deze dialoog
kan ook buiten het reguliere kader plaatsvinden, wanneer het een specifieke
geografische entiteit of een speciaal thema betreft.Artikel 32 bepaalt ten aanzien van de samenstelling van de Paritaire Vergadering
dat een parlement van een ACS-land een (niet-parlementaire) vertegenwoordiger
kan aanwijzen voor de tweejaarlijkse vergadering van dit orgaan. In de afwezigheid
van een parlement moet de deelname van een afgevaardigde worden goedgekeurd
door de Paritaire Vergadering.De ACS-landen wilden eigenlijk in dit artikel een algemene «volmacht»
voor de aanwijzing van niet-parlementariërs opnemen. De EU hield lange
tijd vol slechts parlementaire vertegenwoordigers toe te willen staan. Het
uiteindelijk compromis houdt in dat het parlement de eventuele niet-parlementaire
vertegenwoordiger aanwijst. D. Tweede deel – Sectoren van de ACS-EG-samenwerking
(artikelen 50–164)In de wijziging van de artikelen 50 en 51 is aandacht geschonken aan de
mogelijk negatieve neveneffecten voor lokale markt en voedselproductie die
het gevolg kunnen zijn van voedselhulp.Op het gebied van de industriële samenwerking tussen de EG en de
ACS-landen (artikelen 87 tot en met 96) stonden met name het mandaat, de Raad
van Bestuur en de directeur/plaatsvervangend directeur van het Centrum voor
Industriële Ontwikkeling (CIO) ter discussie. De EG heeft tijdens de
onderhandelingen aangedrongen op versterking van de rol van het
toezichthoudend Comité voor Industriële Samenwerking. Dit is gerealiseerd:
het Comité hoeft zich niet langer slechts op een adviserende wijze
uit te spreken over de algemene strategie, begroting, jaarrekeningen en verdeling
van de middelen van het Centrum, maar moet hieraan zelfs zijn goedkeuring
hechten (artikel 87).In de wijziging is verder opgenomen dat het CIO zich met meer nadruk dient
te richten op die ACS-staten die industriële ontwikkeling of de ontwikkeling
van de particuliere sector in het algemeen nadrukkelijk ondersteunen, door
opname van deze sectoren in hun Nationaal Indicatief Programma. Ook moet het
CIO zich richten op die landen die reeds op een andere wijze, bijvoorbeeld
van andere donoren, steun ontvangen voor deze sectoren (artikel 89).Bij het tot stand komen van de herziening werd van Europese zijde aangedrongen
op vakbekwaamheid van de directie van het instituut. Hieraan is tegemoet gekomen,
aangezien naast technische en leidinggevende capaciteiten nu ook beroepsbekwaamheid
wordt vereist (artikel 91).Tenslotte worden enkele bevoegdheden zoals het vaststellen van het statuut,
het financieel reglement en dergelijke door de Raad van ACS- en EG-Ministers
gedelegeerd aan het Comité van Ambassadeurs.In de artikelen 123 tot en met 134 van de Overeenkomst van 1989 zijn regels
inzake zeevervoer vastgelegd. In tegenstelling tot de EG wensten de ACS-landen
een herziening van de artikelen 126 tot en met 128. Uiteindelijk is als compromis
besloten dat de EG in het kader van artikel 129 technische en financiële
bijstand zal verlenen. Dit is in concreto uitgewerkt door de toevoeging van
de mogelijkheid bestaande middelen – met name risicodragend kapitaal
en leningen van de Europese Investeringsbank (EIB) – aan te wenden voor
de maritieme sector.De regering heeft zich ingezet voor een groter gewicht van de sector handel
in de herziene overeenkomst. De artikelen 135 en 136, beschrijven met name
de terreinen die van belang zijn voor de ontwikkeling van de handel. Deze
sector wordt van toenemende belang geacht voor de samenwerking met ACS-landen,
reden waarom het onderwerp verder is uitgewerkt in de herziene artikelen 135
en 136.Het hoofdstuk handel in het deel inzake instrumenten van samenwerking
is eveneens aangepast. Het belang van de sector is nogmaals benadrukt door
de vaststelling dat handel een essentieel element van de Nationale Indicatieve
Programma's (NIP's) en Regionale Indicatieve Programma's (RIP's) behoort te
zijn (artikel 135).Het functioneren van de Stichting voor culturele samenwerking tussen ACS-
landen en de EG is ter discussie gesteld en heeft er toe geleid dat in 1994
de activiteiten van de Stichting werden beëindigd in afwachting van hetgeen
tijdens de herziening zou worden besloten. Uiteindelijk is in artikel 141
gekozen voor het laten voortbestaan van de stichting, maar Gemeenschapsbijdragen
voor deze sector dienen niet langer exclusief via deze Stichting te worden
aangewend. Steun voor deze sector kan als gevolg van de herziening ook via
andere kanalen worden verleend. E. Derde deel – De instrumenten van de ACS-EG-samenwerking
(artikelen 167–337)In artikel 167, tweede lid, wordt het begrip regionale markt ingevoerd. De bedoeling hiervan is dat de handel van de ACS-landen zich niet alleen
concentreert op de internationale markten, maar ook op regionale markten,
die, voor zover ze al bestaan, te weinig aandacht hebben gekregen. Beoogd
wordt de ACS-landen aan te zetten om hun afzetgebied uit te breiden tot de
hun omringende landen, hetgeen een extra impuls voor hun economieën kan
opleveren. In artikel 177, eerste lid, worden de voorwaarden genoemd waaronder de
EG kan overgaan tot het nemen van vrijwaringsmaatregelen. In de Overeenkomst
van 1989 was het de individuele lid-staten ook toegestaan om vrijwaringsmaatregelen
te nemen. Deze bevoegdheid komt nu nog uitsluitend toe aan de EG.In artikel 187, eerste lid, wordt de lijst van producten waarop het Stabex-systeem
(systeem voor stabilisatie van de exportinkomsten) van toepassing is verruimd
ten aanzien van verse bananen en karakoelhuiden (schapen).De artikelen 193 tot en met 211 regelen de vergoedingen die aan ACS-landen
worden uitgekeerd voor dalingen in de exportopbrengsten, het zogenoemde Stabex-systeem.
Indien de in het wijzigingsverdrag opgenomen opschortingsclausule (in verband
met schending van de mensenrechten) wordt toegepast, betekent dit automatisch
dat het betreffende ACS-land niet langer in aanmerking komt voor steun uit
het Stabex-systeem. Tevens is de mogelijkheid opgenomen deze middelen te laten
terugvloeien naar het Stabex-systeem.Een probleem ontstaat wanneer de claims op het Stabex-systeem de beschikbare
middelen te boven gaan. Om te voorkomen dat de middelen onevenredig zouden
worden verdeeld, was in dit hoofdstuk reeds een verdeelmechanisme opgenomen.Aangezien de afgelopen jaren is gebleken dat dit mechanisme nog steeds
tekortkomingen kende, wordt door de wijziging dit mechanisme aangepast. Dit
houdt in dat een extra bescherming is opgenomen voor de Minst Ontwikkelde
Landen (MOL's), niet aan zee grenzende staten, alsmede eilandstaten. Deze
extra bescherming zorgt er met name voor dat, wanneer een algemene korting
op alle claims wordt toegepast, er voor de genoemde staten een minimumdrempel
is ingebouwd waar de ter beschikking te stellen middelen niet onder kunnen
geraken (artikel 194, vijfde lid).In artikel 220 wordt aan de doelstellingen van ontwikkelingsfinanciering
toegevoegd de steun voor handelsbeleid en handelsprogramma's (bijvoorbeeld
exportbevordering), die tot doel hebben de concurrentiepositie van ACS-landen
in de wereldeconomie te verbeteren.De ontwikkelingsfinanciering in het kader van de Overeenkomst van 1989
wordt in artikel 224 uitgebreid met begrotingssteun, steun voor efficiënt
en doelmatig beheer van projecten en programma's, alsmede steun voor hervormingen
die de ontwikkeling van democratie en rechtsstaat bevorderen. Begrotingssteun
is op initiatief van de ACS-landen geïntroduceerd voor landen met een
convertibele munt.Ook de wijze waarop steun kan worden verleend, neergelegd in de artikelen
233 tot en met 236, wordt door het onderhavige verdrag gewijzigd. Zo is, naast
de reeds bestaande leningen en deelnemingen, een extra vorm van risicodragend
kapitaal, namelijk semikapitaalbijstand, geïntroduceerd (artikel 234,
eerste lid).Deze vorm van steun bestaat uit een vergoeding voor instellingen die bijdragen
aan projecten of programma's door middel van onder andere converteerbare obligaties,
voorschotten van aandeelhouders en leningen met recht op winstdeling.Het doel van deze extra vorm van financiering is het verruimen van de
mogelijkheden om investeringen aan te trekken.Tevens wordt nu bepaald hoe risicodragend kapitaal kan worden aangewend
en wat de aflossingsvoorwaarden zijn (artikel 234, eerste lid, onder c.bis
en c.ter).Daarnaast zijn de procedures vastgelegd voor vergoeding aan de verstrekkers
van semikapitaalbijstand. Voor de EIB wordt expliciet de mogelijkheid geschapen
de particuliere sector te ondersteunen, waardoor nogmaals het
belang van deze sector wordt onderstreept (artikel 235 onder b.bis).De doelstellingen van structurele aanpassingssteun worden geformuleerd
in de artikelen 239 tot en met 250 van de Overeenkomst van 1989. Naast de
reeds bestaande aandacht voor nationale ontwikkeling wordt door de wijziging
van de artikelen 243 tot en met 248 eveneens aandacht gevraagd voor regionale
ontwikkeling. Steun aan structurele aanpassingsprogramma's kan een grote bijdrage
leveren aan de regionale ontwikkeling, met name als deze programma's zijn
gericht op de harmonisatie van macro-economisch en sectorieel beleid alsmede
de liberalisering van de handel.De mogelijkheid wordt gecreëerd structurele aanpassingssteun aan
te wenden indien maatregelen ter bevordering van regionale integratie op korte
termijn grote problemen veroorzaken. Tenslotte is meer rekening gehouden met
de problemen waarmee bedrijven uit de ACS-landen worden geconfronteerd bij
het verkrijgen van opdrachten of steun. (In Trb. 1996, 75, op blz. 28 wordt
onder punt 50 abusievelijk verwezen naar artikel 27, dit moet zijn artikel
247.)Na artikel 251 van de Overeenkomst van 1989 wordt een nieuwe afdeling
ingevoegd (Afdeling 4 bis, artikelen 251A tot en met 251E) om meer nadruk
te leggen op het belang van gedecentraliseerde samenwerking, alsmede om uitvoering
hieraan te kunnen geven. Bepaald is dat activiteiten op dit gebied kunnen
worden uitgevoerd door een bundeling van de bijdragen van het EOF, de decentrale
instanties (lokale overheden, Niet-Gouvernementele Organisaties (NGO's)) alsmede
het betreffende ACS-land. Beoogd wordt hiermee te garanderen dat deze vorm
van samenwerking meer zal worden aangewend.Na een noodsituatie in een ACS-land kunnen, als gevolg van het wijzigingsverdrag,
de middelen uit het Nationaal Indicatief Programma (NIP) van het betreffende
ACS-land onder bepaalde voorwaarden worden geherprogrammeerd. Dit maakt het
mogelijk op de acute behoeften in te spelen die na een dergelijke situatie
ontstaan. Op Nederlands voorstel is in artikel 254 de mogelijkheid geschapen
voor rehabilitatiehulp eveneens NIP's te herprogrammeren, aangezien dit soort
programma's in het verlengde liggen van noodhulp.In het hoofdstuk inzake investeringen (artikel 258 tot en met 274) wordt
onder meer de status van ondernemingen in de ACS-landen en de EG ten opzichte
van elkaar geregeld. Door de wijziging van de Overeenkomst van 1989 worden
bedrijven die gevestigd zijn in de Landen en Gebieden Overzee (LGO) (zie Besluit
nr. 91/482/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 25 juli 1991
betreffende de associatie van de landen en gebieden overzee met de Europese
Gemeenschap (PbEG L 362)) gelijkgesteld met bedrijven uit de EG en dus met
bedrijven uit de ACS-landen.Aangezien het uitputtingstempo van de verschillende opeenvolgende Europese
Ontwikkelings Fondsen in de ogen van de lid-staten van de Europese Unie te
laag was, dienden de procedures te worden aangepast. De weerslag van de besprekingen
terzake zijn neergelegd in de gewijzigde artikelen 281 tot en met 284.Aangedrongen is op een tranchering van de beschikbare middelen voor de
verschillende NIP's. Door de hoogte van de tweede tranche afhankelijk te maken
van een evaluatie van de eerste tranche, ontstaat een druk om de efficiëntie
en effectiviteit te bevorderen, hetgeen moet resulteren in een betere en versnelde
besteding van de middelen. De eerste tranche van de NIP's zal bestaan uit
70% van het totale voor het betreffende ACS-land beschikbare
bedrag. Na drie jaar zal een herprogrammering plaatsvinden, tenzij de uitputting
zeer snel verloopt (artikel 282). In dat geval vindt de herprogrammering eerder
plaats. De criteria die een rol spelen bij het toewijzen van de tweede tranche,
zijn op uitdrukkelijk verzoek van de ACS-landen expliciet vermeld in de herziene
tekst. Door het opnemen van tranchering is het niet langer zinvol het totale
beschikbare bedrag per ACS-land op te nemen in de NIP's, aangezien dit bedrag
kan variëren. Verdeling van het risicodragend kapitaal tussen de verschillende
ACS-landen en regels inzake verslaglegging van de uitvoering van projecten
en programma's staan thans in deze afdeling vermeld.In artikel 287 worden de voorwaarden vastgelegd om in aanmerking te komen
voor financiering van onderzoek bij het formuleren van projecten. Deze bepalen
onder meer dat doelmatigheid, levensvatbaarheid en rentabiliteit niet uit
het oog mogen worden verloren, en dat bij de formulering van een project voldoende
aandacht moet worden geschonken aan onder andere de positie van vrouwen, het
milieu en het betrekken van lokale arbeidskrachten. De herziene overeenkomst
bepaalt verder dat de ontwikkeling van de handel tussen de ACS-landen onderling
alsmede hun concurrentiepositie op de wereldmarkt een belangrijk onderdeel
zijn van hulpprogramma's (artikel 287, tweede lid, onder i). F. Vijfde deel – Slotbepalingen (artikelen 364–366bis)In artikel 364 wordt, naar het voorbeeld van Namibië in de Overeenkomst
van 1989, een versnelde procedure vastgelegd voor toetreding van Zuid-Afrika.
Over de voorwaarden van toetreding van Zuid-Afrika wordt nog tussen de EG
en Zuid-Afrika onderhandeld. Indien deze onderhandelingen nog voor de inwerkingtreding
van het wijzigingsverdrag tot een akkoord leiden, zal dat in een speciaal
protocol bij het onderhavige verdrag worden vastgelegd. Door de inwerkingtreding
van het wijzigingsverdrag kan Zuid-Afrika dan zonder verdere formaliteiten
partij worden bij de Overeenkomst van 1989.In artikel 364 bis wordt voor wat betreft de toetreding een soortgelijke
procedure vastgelegd voor de hernieuwde toetreding van Somalië, dat wegens
interne politieke omstandigheden niet in staat bleek de Overeenkomst van 1989
te bekrachtigen.Het nieuwe artikel 366bis maakt het mogelijk om de toepassing van de Overeenkomst
ten opzichte van een partij te schorsen bij schending van één
van de essentiële bestanddelen (mensenrechten, democratie en rechtsstaat)
die vermeld staan in het gewijzigde artikel 5. Daarbij gelden twee verschillende
procedures. In geval van bijzondere urgentie, hetgeen nader wordt gedefinieerd
in de op grond van het wijzigingsverdrag toe te voegen Bijlage LXXXIII, kan
de EG met onmiddellijke ingang eenzijdig schorsen. In alle andere gevallen
moet eerst een ACS-EG consultatieprocedure hebben plaatsgevonden, die aanhangig
kan worden gemaakt door elke partij. Zowel de vertegenwoordiging van de ACS-landen
en de EG, als de duur van de procedure worden in het artikel omschreven. De
consultaties beginnen op zijn laatst 15 dagen na aanvraag en duren niet langer
dan 30 dagen. Indien binnen deze periode geen oplossing is gevonden, of wanneer
consultaties worden geweigerd, kan de vragende partij maatregelen nemen (zo
nodig inclusief gedeeltelijke of gehele opschorting van de Overeenkomst). G. Tweede Financieel ProtocolDe financiële middelen om de Overeenkomst van 1989 uit te voeren
bestaan uit de middelen van het EOF en leningen van de EIB. De Nederlandse
bijdrage aan het EOF is 670 miljoen ecu voor de periode maart 1995
tot en met februari 2000, ofwel 5,22% van het gehele achtste EOF. Deze bijdrage
wordt uit de begroting van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking gefinancierd.In artikel 1, eerste lid, is, conform de afspraken van de Europese Raad
van Cannes, vastgelegd welke bedragen de ACS-landen en de LGO zullen ontvangen
in de periode maart 1995 tot en met februari 20001.
Aangezien de gewijzigde Overeenkomst alleen voor ACS-landen geldt en niet
voor de LGO2, staan hier alleen de bedragen voor
ACS-landen genoemd: 12,967 miljard ecu voor het achtste EOF (inclusief 292
miljoen ecu die resteren van vorige EOF's) en 1,658 miljard ecu aan EIB-leningen,
dus 14,625 miljard ecu in totaal.Tevens kunnen ACS-landen gebruik maken van middelen die oorspronkelijk
bestemd waren voor speciale leningen aan ACS-landen, maar nu in giften zijn
omgezet (147 miljoen ecu). Daarnaast kunnen de ACS-landen in aanmerking komen
voor middelen uit de categorie extern beleid van de EG-begroting, zoals humanitaire
hulp (160 miljoen ecu voor de ACS-landen in 5 jaar), voedselhulp, samenwerking
met NGO's, tropische bossen, milieubeheer, herstel en wederopbouw, bestrijding
van drugs en aids, enzovoorts. Deze middelen staan overigens niet genoemd
in de tekst van de gewijzigde Overeenkomst.Op de bijeenkomst van EU- en ACS-ministers op 30 juni 1995 (PbEG L 327
van 30 december 1995 blz. 16) is overeenstemming bereikt over de verdeling
van deze middelen over diverse bestedingsdoeleinden. Deze staan in tabel 1
hieronder vermeld. Tabel 1: Verdeling van EOF-middelen over bestedingsdoeleinden Achtste
EOF plus vorige EOF'sbedrag in miljoen ecu Subsidies: 9 592structurele aanpassing1 400  spoedhulp140  vluchtelingenhulp120 rentesubsidies370  regionale samenwerking incl. CIO1 300 nationale projecten6 262  Overig: 3 375risico-kapitaal1 000  Stabex (stabilisatie van exportinkomsten)1 800 Sysmin (stabilisatie mijnbouwinkomsten)575 TOTAAL
achtste EOF plus vorige EOF's 12 967 EIB-leningen1 658 Totaal
EOF's + EIB 14 625Aangezien het EOF een intergouvernementeel fonds is, maakt het geen onderdeel
uit van de EU-begroting maar wordt door iedere lid-staat een eigen bijdrage
gegeven (zie tabel 2). De EIB voert het beheer over de EIB-leningen, bijbehorende
rentesubsidies en risicokapitaal. De Commissie voert het beheer over de overige
EOF-middelen. De lid-staten hebben inspraak in de keuze van projecten via
diverse comités. Een en ander is vastgelegd in het tweede lid van artikel
1 van het Tweede Financieel Protocol. Tabel 2: Bijdragen Lid-staten aan het achtste EOF (besluit
ER Cannes, juni 1995) Lid-staatbedrag
in miljoen ecu% van totaalBNP-sleutel (%) België5033,923,14Denemarken2752,141,97 Duitsland3 00023,3628,08Griekenland1601,251,34 Spanje7505,846,59Frankrijk3 12024,3018,16 Ierland800,620,65Italië1 61012,5413,49 Luxemburg370,290,22Nederland6705,224,51 Portugal1250,971,23Engeland1 63012,6913,94 Oostenrijk3402,652,7Finland1901,481,37 Zweden3502,732,63Totaal12 840100%100%Het EOF voorziet in hulp in noodsituaties en hulp aan vluchtelingen. Hiervoor
is in totaal 260 miljoen ecu beschikbaar voor de komende 5 jaar. Indien deze
middelen na 5 jaar niet volledig zijn besteed, kunnen ze voor reguliere hulp
worden gebruikt. Indien een van beide categorieën (noodhulp of vluchtelingenhulp)
voortijdig is uitgeput, kunnen middelen uit de andere categorie worden aangewend.
Dit is vastgelegd in artikel 2.Indien de middelen voor noodhulp èn vluchtelingen voortijdig zijn
uitgeput, kan gebruik worden gemaakt van middelen uit de EG-begroting voor
humanitaire hulp. Indien ook dit niet voldoende is, kan op grond van artikel
2, onder d, naar een andere oplossing worden gezocht.Ongeveer 10% van het totale EOF is bestemd voor regionale programma's
en projecten. Hieruit worden onder andere het Centrum Industriële Ontwikkeling,
reis- en verblijfkosten van deelnemers uit ACS-landen aan vergaderingen tussen
EU en ACS, regionale ontwikkeling van de handel alsmede projecten ter bevordering
van de democratie en de rechtsstaat gefinancierd. Afspraken terzake zijn vastgelegd
in artikel 3.In artikel 4 is vastgelegd dat, indien na afloop van de periode (februari
2000) niet alle middelen zijn benut, deze alsnog kunnen worden gebruikt voor
latere jaren, onder dezelfde voorwaarden als voorheen. H. Protocol Nr. 1 – betreffende de definitie van
het begrip «producten van oorsprong» en de methoden van administratieve
samenwerkingDe tijdens de herziening overeengekomen wijzigingen in de oorsprongsbepalingen
zoals neergelegd in Protocol nr. 1 bij de Overeenkomst van 1989 zijn deels
technisch en deels niet-technisch van aard. De niet-technische aanpassingen
hebben betrekking op een verhoging van het tolerantiepercentage, een uitbreiding
van de mogelijkheden tot oorsprongscumulatie en een verhoging van het contingent
waarbinnen automatische derogaties voor tonijnproducten worden verleend. De
overige wijzigingen kunnen als strikt technisch worden beschouwd.De tolerantiewaarde, te beschouwen als de bovengrens van een algehele
vrijstelling voor het gebruik van niet van oorsprong zijnde materialen, wordt
verhoogd van 10% naar 15%. In de praktijk betekent dit dat geen bijzondere
regels gelden voor het gebruik van materialen uit derde landen in gevallen
waarin zulke materialen minder dan 15% van de waarde af-fabriek van het eindproduct
uitmaken (artikel 5). De belangrijkste wijziging in de oorsprongsregels voor de handelsrelatie
met de ACS-landen heeft betrekking op een verruiming van de cumulatiemogelijkheden
(artikel 6, vijfde lid). Ook hier betreft het een soort vrijstelling van de
regels voor het gebruik van niet van oorsprong zijnde materialen. Het was
op grond van de oorsprongscumulatiebepalingen voor de ACS-landen al mogelijk
om materialen van oorsprong uit de EG of de LGO te verwerken, zonder dat de
reguliere bepalingen voor een toereikende be- of verwerking van derde landen
materialen van toepassing waren. Deze mogelijkheid wordt nu, zij het met enige
beperkingen en op voorwaarde van een voorafgaand formeel verzoek van een ACS-land,
ook geopend voor materialen van oorsprong uit een aantal niet bij de ACS aangesloten
ontwikkelingslanden. In een gemeenschappelijke verklaring, opgenomen in de
nieuw toe te voegen Bijlage LXXXVI, is vastgelegd welke 15 ontwikkelingslanden
bedoeld zijn. Middels genoemde verklaring is tevens afgesproken dat Afrikaanse
ACS-landen de cumulatiebepalingen op ad hoc basis toe zullen kunnen passen
op materialen van oorsprong uit Zuid-Afrika, een land dat volgens de gehanteerde
criteria formeel buiten de lijst zou vallen. Daar Zuid-Afrika echter een zeer
belangrijke rol wordt toebedacht bij de verwezenlijking van het streven van
de EG naar een versterking van de regionale economische samenwerking in Zuidelijk
Afrika, is de mogelijkheid van toepassing op ad hoc basis geopend. De modaliteiten
rond die ad hoc toepassing op materialen van oorsprong uit Zuid-Afrika zijn
evenwel nog niet uitgewerkt.Aan de uitbreiding van de cumulatiemogelijkheden is echter wel een aantal
uitzonderingen of bijzondere voorwaarden gekoppeld. Zo is de bepaling niet
van toepassing op tonijnconserven, op rijst en op bepaalde kledingstukken
die vermeld zijn in Bijlage XI bij de Overeenkomst van 1989. Voor andere textielproducten
wordt als algemene voorwaarde gesteld dat het eindproduct, afkomstig uit de
ACS-landen, onder een andere viercijferige administratieve goederencode is
ingedeeld dan het materiaal van oorsprong uit de bedoelde ontwikkelingslanden
en voor bepaalde, in Bijlage X bij de Overeenkomst van 1989 vermelde, textielproducten
zijn ook nog eens specifieke eisen aan de be- of verwerking van materialen
uit bedoelde ontwikkelingslanden gesteld. Tenslotte geldt voor alle betrokken
materialen dat de be- of verwerking in ACS-landen verder moet reiken dan een
reeks in Protocol nr. 1 vermelde minimale handelingen.De derde en laatste wijziging van de oorsprongsregels die als een concessie
van de EG kan worden aangemerkt, betreft de omvang van contingenten tonijn
en tonijnconserven waarbinnen een automatische derogatie wordt verleend (artikel
31, achtste lid). Voor tonijnconserven bestond al langer een dergelijk contingent.Vanaf 1 januari 1993 geldt een jaarlijkse hoeveelheid van 2500 ton. Het
onderhavige wijzigingsverdrag stelt een jaarlijkse hoeveelheid van 4000 ton
vast waarvoor, zonder zware procedure, afwijkingen van de reguliere oorsprongsregels
worden toegestaan. Bovendien is een nieuw contingent ter grootte van 500 ton
vastgesteld voor tonijnfilets. I. Protocol Nr. 7 – betreffende rund- en kalfsvleesIn dit Protocol worden drie wijzigingen aangebracht. In artikel 1 wordt
de korting op de invoerrechten binnen de in artikel twee genoemde contingenten
verhoogd van 90% naar 92%. In artikel 2 wordt Namibië als nieuw land
toegevoegd aan het Protocol en in artikel 4 wordt de datum, waarop ACS-landen
kunnen aangeven dat zij in aanmerking wensen te komen voor invulling van nog
niet gebruikte quota van andere ACS-landen, vervroegd van 1 oktober naar 1
september. J. Protocol Nr. 10 – betreffende duurzaam bosbeheerEen nieuw element dat het wijzigingsverdrag toevoegt aan de Overeenkomst
van 1989, is het Protocol betreffende duurzaam bosbeheer. Hierin wordt het
belang tot uitdrukking gebracht dat beide partijen hechten aan een rationeel
bosbeheer en een duurzame exploitatie van bossen. De tekst van het Protocol
komt grotendeels overeen met de verordening (EG) nr. 3062/95 van de Raad van
20 december 1995 betreffende maatregelen op het gebied van tropische bossen
(PbEG nr. L 327). In het Protocol wordt zowel aandacht besteedt aan maatregelen
gericht op de instandhouding en het beheer van tropische bossen (artikel 3)
als aan maatregelen gericht op een duurzame exploitatie van bossen (artikel
4). Tevens wordt aandacht gegeven aan het tegengaan van woestijnvorming. Voor
financiële steun van de EG aan de ACS-landen zijn naast de reguliere
fondsen uit de Overeenkomst ook fondsen beschikbaar uit hoofde van verschillende
andere verordeningen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, waaronder
de bovengenoemde verordening voor maatregelen op het gebied van tropische
bossen. K. Slotakte (bijlagen IIIA- LXXXIX)Bijlage IIIA betreft een verklaring bij artikel 4, waarin de EG verklaart
rekening te houden met de ontwikkelingsdoelstellingen en prioriteiten zoals
duurzame ontwikkeling, integratie van de economieën van de ACS-landen
in de wereldeconomie, armoedebestrijding en steun voor democratie en rechtsstaat.Bijlage XIV betreft de regels voor de benoeming van de directeur en de
adjunct-directeur van het CIO. Deze zijn gewijzigd, met name de betekenis
van de raad van bestuur is afgenomen ten opzichte van de rol van het toezichthoudende
Comité voor Industriële Samenwerking. Deze bijlage is aangepast
conform de wijziging van artikel 91.Bijlage XXII is aangepast, aangezien er in het verleden enkele problemen
bestonden met de Stichting voor culturele samenwerking. De EG stelt thans
niet meer zonder voorwaarden geld beschikbaar voor activiteiten van deze stichting.
De Stichting zal onder de nieuwe verklaring duidelijke voorstellen moeten
presenteren die getoetst zullen worden. Deze projecten kunnen in aanmerking
komen voor financiering door de EG. Indien de EG hiervoor geld beschikbaar
stelt, moet dit aan culturele en sociale activiteiten besteed worden.Bijlage XL bevat de invoerregelingen die van toepassing zijn op de landbouwproducten
en levensmiddelen van oorsprong uit de ACS-landen. Het gaat hierbij om een
preferentiële behandeling van bepaalde landbouwproducten en verwerkte
landbouwproducten die de EG verleent aan de ACS-landen.De Nederlandse inzet om in het kader van de herziening te komen tot een
aanzienlijke horizontale verruiming van de markttoegang voor landbouwproducten
uit de ACS-landen kon deels worden verwezenlijkt. Overeengekomen is dat voor
veel producten, waarvoor tot dusver geen bijzondere concessies golden, nu
een korting van 16% op de douanerechten zal worden verleend, dat het overgrote
deel van de reeds bestaande kortingen op de douanerechten met 15% wordt verhoogd
en dat de omvang van een aantal reeds bestaande nultariefcontingenten wordt
verdubbeld. Hoewel deze verruiming van de markttoegang minder groot is dan
de regering voor ogen stond en ook niet voorkomen kon worden dat enkele specifieke
producten van de horizontale benadering werden uitgezonderd, is naar het oordeel
van de regering met dit onderhandelingsresultaat een stap in de goede richting
gezet. In deze toelichtende nota zullen met name de nieuwe concessies
van de EG worden belicht. Bij de wijziging van Bijlage XL zijn ook enkele
technische wijzigingen als gevolg van de GATT Uruguay-Ronde doorgevoerd en
zijn de wijzigingen van het gemeenschappelijk douanetarief per 1 januari 1996
verwerkt.De bestaande concessies voor rundvlees zijn gehandhaafd. Voor drie producten
die tot nu toe geen enkele preferentie hadden, te weten gehomogeniseerd rundvlees,
bereidingen van runderlevers en bereidingen van bloed van runderen, worden
de douanerechten met 16% verminderd.De bestaande korting op de normale douanerechten voor derde landen voor
schapen (huisdieren) wordt verhoogd van 50% tot 65%, binnen de grenzen van
een jaarlijks contingent van 500 ton. Dit contingent bedroeg in de oude situatie
250 ton. Verder zijn de douanerechten met 16% verminderd voor een drietal
producten waarvoor de ACS-landen in de oude overeenkomst geen concessies hadden.
Het betreft gehomogeniseerd vlees van schapen en geiten, bereidingen van levers
van schapen en geiten en bereidingen van bloed van schapen en geiten.De douanerechten worden met 16% verlaagd voor een serie nieuwe producten
die tot nu toe niet voorkwamen op de lijst van concessies. Het betreft hanen
en kippen, ganzen en kalkoenen, eenden en parelhoenders, vet van gevogelte,
slachtafvallen van levers van pluimvee en gesmolten vet van gevogelte. Voorts
wordt de korting voor vlees van pluimvee op het normale tarief dat voor derde
landen geldt verhoogd van 50% naar 65% binnen een jaarlijks contingent dat
verhoogd is van 200 ton tot 400 ton, en voor bereidingen en conserven van
vlees- en slachtafvallen van pluimvee binnen een contingent dat verhoogd is
van 250 ton tot 500 ton.Voor een aantal producten dat nieuw aan de lijst van concessies is toegevoegd
worden de douanerechten met 16% verminderd. Voor de bestaande concessies wordt
de korting op het douanerecht dat voor derde landen geldt verhoogd van 50%
naar 65%, en de bijbehorende jaarlijkse contingenten verhoogd van 500 naar
1000 ton. Eieren vormen een geheel nieuw hoofdstuk in concessies van de EG
aan de ACS-landen. Het betreft een verlaging van de douanerechten met 16%
voor een drietal marktordeningsproducten.In de sector «varkensvlees» zijn drie categorieën nieuwe
concessies opgenomen. Het betreft in de eerste plaats een vermindering van
de douanerechten van 16% voor een aantal producten waarvoor tot nu toe geen
concessies golden. In de tweede plaats wordt een contingent geopend van 500
ton varkensvlees en een aantal aanverwante producten onder gelijktijdige verlaging
van het douanetarief met 50%. Ten derde wordt de bestaande korting op de normale
douanerechten voor derde landen van 50% verhoogd tot 65% voor worst van alle
soorten, van vlees, van slachtafvallen of van bloed, onder gelijktijdige verhoging
van het jaarlijkse contingent van 250 naar 500 ton.Voor een aantal producten waarvoor voorheen geen preferentie gold heeft
de EG nu een vermindering van 16% van het geldende douanerecht aan de ACS-landen
toegestaan. Het vervallen van het bestaande douanerecht voor melasse binnen
een onveranderd contingent is het gevolg van het feit dat het huidige van
toepassing zijnde recht lager is dan de oude preferentie die de ACS-landen
genoten.De EG heeft een drietal nieuwe concessies in de granensector verleend.
Voor sorgho en gerst worden de jaarlijkse contingenten vervangen door plafonds.
Voor een aantal nieuwe producten wordt het douanerecht met 16% verminderd.Daarnaast wordt voor een aantal producten de douanerechten met 50% verminderd
binnen een contingent van 15 000 ton.De verhoging van de preferentie voor rijst voor de ACS-landen van 50%
naar 65% weerspiegelt het rechtstreeks onderhandelingsresultaat tussen de
EG en de ACS-landen. De andere wijzigingen vloeien voort uit Verordening
(EG) nr. 2123/95 van de Commissie van 6 september 1995 betreffende de voorlopige
aanpassing van de in de Verordeningen (EEG) nr. 2942/73, (EEG) nr. 999/90,
(EEG) nr. 862/91 en (EEG) nr. 81/92 opgenomen speciale regelingen voor de
invoer van rijst, met het oog op de tenuitvoerlegging van de in het kader
van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruguay-Ronde gesloten landbouwovereenkomst
(PbEG L 212). In de sector «graanvervangende producten en op basis van
granen en rijst verwerkte producten» zijn geen nieuwe concessies door
de EG gedaan. De wijzigingen zijn een gevolg van de resultaten van de Uruguay-Ronde,
alsmede door het nieuwe gemeenschappelijke douanetarief conform Verordening
(EG) nr. 2023/95 van de Commissie van 21 augustus 1995 betreffende de voorlopige
aanpassing van de in Verordening (EEG) nr. 2245/90 opgenomen speciale regelingen
voor de invoer van graanvervangende producten en verwerkte producten op basis
van granen en rijst met het oog op de tenuitvoerlegging van de in het kader
van de multilaterale handelsbesprekingen van de Uruquay-Ronde gesloten landbouwovereenkomst
(PbEG L 198).In de voor de ACS-landen belangrijke sector «groenten en fruit,
vers en gekoeld» is een aantal concessies gedaan. Daarin kan een drietal
categorieën worden onderscheiden. In de eerste plaats is een groot aantal
nieuwe producten opgenomen dat vroeger geen preferentie genoot. Voor deze
producten worden de douanerechten met 16% verlaagd. Voor winterkomkommers,
andere dan kleine komkommers, geldt het entree-prijssysteem bij invoer in
de EG, zodat de verlaging van 16% beperkt wordt tot het ad valorem gedeelte
van het douanerecht. Daarnaast is een aantal producten in de concessielijst
opgenomen op basis van Verordening (EG) nr. 234/94 van de Raad van 24 januari
1994 houdende technische aanpassing van Verordening (EEG) nr. 715/90 inzake
de regeling voor landbouwprodukten en bepaalde door verwerking van landbouwproducten
verkregen goederen, van oorsprong uit de ACS-Staten of uit de landen en gebieden
overzee (LGO) (PbEG L 30). Het betreft ananassen, avocado's en guaves.In de tweede plaats zijn voor een groot aantal producten de referentiehoeveelheden
vervallen. Het gaat hierbij om uien, knoflook, Chinese kool, ijsbergsla, wortelen
en asperges, alle in combinatie met een afschaffing dan wel reductie van de
douanerechten gedurende een bepaalde periode per jaar, en een nieuwe concessie
van de EG in de vorm van een reductie van 15% van de douanerechten gedurende
de resterende periode van het jaar. Voor kersen is alleen de referentiehoeveelheid
vervallen. Voor vijgen is het contingent van 200 ton omgezet in een plafond.
Het jaarlijkse contingent aardbeien is verhoogd van 1500 naar 1600 ton.Ten derde is een aantal producten ondergebracht in het systeem van entreeprijzen.Dit betekent dat, naast het ad valorem recht, een specifiek recht moet
worden betaald indien de invoerprijs beneden de entreeprijs ligt. Het gaat
hierbij om kleine winterkomkommers, courgettes, tomaten, kerstomaten, sinaasappelen,
mandarijnen, appelen, alsmede peren in combinatie met een verhoging van de
preferentiële heffing van 50% naar 65%. Abrikozen, perziken en pruimen
zijn ook onder het systeem van entreeprijzen gebracht, maar voor deze producten
zijn de referentiehoeveelheden vervallen. Voorts wordt voor de periode waarvoor
douanerechten gelden een vermindering toegestaan met 15% over het ad valorem
element. Tafeldruiven zijn opgenomen in Bijlage XL, op basis van een concessie
die de EG al had gedaan voordat de onderhandelingen over de herziening begonnen.
Het betrof een contingent voor de periode 1 december 1995 tot 31 januari 1996
van 400 ton. Op basis van een extra concessie die de Gemeenschap in december
1995 nog heeft gedaan, is dit contingent verder verhoogd tot 1000 ton.De EG heeft een nieuwe concessie in de vorm van een verlaging van 16%
van het douanerecht gedaan voor voorbereide of geconserveerde aardappelen
anders dan in de vorm van meel, gries of vlokken.In een aantal sectoren zijn geen inhoudelijke concessies gedaan door de
EG. Het betreft de visserij, oliehoudende zaden, wijn, ruwe tabak, bepaalde
goederen verkregen door verwerking van landbouwproducten, de speciale regeling
voor de invoer van bepaalde landbouwproducten van oorsprong uit de ACS-landen
en de LGO in de Franse Overzeese Departementen en de speciale regeling voor
de invoer van rijst in het Franse overzeese departement Réunion.In Bijlage XLVI zoals gewijzigd door het onderhavige verdrag is niet langer
sprake van de verwachting dat een wereldsysteem voor de stabilisatie van export-opbrengsten
zou worden opgericht, waarvan nog sprake was in de Overeenkomst van 1989.
Thans is een verklaring opgenomen die vertragingen in de uitvoering tracht
tegen te gaan door de partijen een aantal activiteiten te laten ontplooien
zoals het organiseren van voorlichtingsbijeenkomsten en het verlenen van passende
technische bijstand.Bijlage LIV betreft een verklaring over producten van oorsprong. Onder
leveringen uit de Gemeenschap vallen onder de gewijzigde verklaring eveneens
leveringen uit de LGO.Aan de Slotakte van de Overeenkomst van 1989 worden tevens enige bijlagen
toegevoegd. Bijlage LXXX betreft een verklaring inzake gedecentraliseerde
samenwerking. Met deze verklaring wordt getracht initiatieven van gedecentraliseerde
samenwerkingsinstanties beter tot hun recht te laten komen bij het opstellen
en uitvoeren van programma's. De regeringen van de ACS-landen en de Commissie
zullen hiertoe de nodige activiteiten ontwikkelen.De EG dient een indicatie te geven van het bedrag dat gereserveerd staat
voor ieder ACS-land. In Bijlage LXXXI wordt een uitzondering gemaakt voor
landen waarmee de relatie is opgeschort.Bijlage LXXXII betreft een gemeenschappelijke EG-ACS oproep uitvoeringsprocedures
en met name gunning van contracten en de rol van uitvoerende organisaties
nader te onderzoeken en eventueel aan te passen.Bijlage LXXXIII betreft een uitleg van het begrip «bijzondere urgentie»
dat wordt gehanteerd in de opschortingsclausule (artikel 366bis). Bepaald
wordt dat slechts onder zeer specifieke omstandigheden gebruik mag worden
gemaakt van het inroepen van bijzondere urgentie, zodat zo min mogelijk wordt
afgeweken van de gebruikelijke consultatieprocedure.De ACS-landen wensten schulden in de discussie te betrekken hetgeen door
de EG werd afgewezen omdat hiervoor andere fora bestaan. In Bijlage LXXXIV
is wel verklaard dat bepaalde leningen in subsidies worden omgezet.In Bijlage LXXXV wordt een extra bedrag voor noodhulp beschikbaar gesteld.Bijlage LXXXVI betreft cumulatie. Het begrip «geografische eenheden»
dient uitgewerkt te worden, hetgeen in deze bijlage geschiedt. Hierin is Zuid-Afrika
specifiek genoemd als een land dat op ad hoc basis kan worden beschouwd als
een ontwikkelingsland dat grenst aan een geografische eenheid en zodoende
gebruik kan maken van de cumulatieregelingenBijlage LXXXVII betreft visserij. In deze Bijlage is de verplichting opgenomen
van de Internationale Douaneraad om zich uit te spreken over problemen die
staan vermeld in Protocol nr. 1.Bijlage LXXXVIII betreft bananen. Bij het vaststellen van programmeerbare steun voor leveranciers van ACS-bananen zal rekening gehouden
worden met externe omstandigheden («force majeure») die immers
de oorzaak kunnen zijn van een scherpe daling van hun gemiddelde opbrengsten.
Dit is een aanbod van de EU geweest, conform de Nederlandse wens, om in deze
verklaring rekening te houden bij de programmering van EOF-gelden met structuurproblemen
van bananenleveranciers veroorzaakt door externe omstandigheden. Nederland
heeft altijd op het standpunt gestaan dat extra middelen moeten worden gevonden
binnen de programmeerbare middelen en dat deze moeten zijn gericht op structuurverbetering,
in tegenstelling tot inkomenssteun.Bijlage LXXXIX betreft een verklaring dat partijen zullen samenwerken
bij het uitvoeren van Protocol nr. 10 inzake tropische bossen, zodat rekening
kan worden gehouden met andere internationale afspraken op dit terrein. II INTERN AKKOORD BETREFFENDE DE FINANCIERING EN HET BEHEER
VAN DE STEUN VAN DE GEMEENSCHAP IN HET KADER VAN HET TWEEDE FINANCIEEL PROTOCOL
BIJ DE VIERDE ACS-EG-OVEREENKOMST InleidingEvenals het op 16 juli 1990 te Brussel tot stand gekomen Intern Akkoord
betreffende de financiering en het beheer van de steun van de Gemeenschap
(Trb. 1991, 37) regelt het onderhavige Intern Akkoord bepaalde communautaire
aangelegenheden voortvloeiende uit de Overeenkomst van 1989, zoals gewijzigd
door het hierboven besproken wijzigingsverdrag, waaronder de beheerstaken
van de Europese Commissie en de EIB. Over het Intern Akkoord hebben derhalve
geen onderhandelingen met de ACS-staten plaatsgevonden.In het Proces-Verbaal van ondertekening van het onderhavige Intern Akkoord
is tevens een aantal verklaringen opgenomen. (Trb. 1996, 104) Deze verklaringen
zullen bij de desbetreffende artikelen worden besproken. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1 betreft de verdeling over de lid-staten van de EG van de financiële
middelen die ten behoeve van het achtste EOF zullen worden ingezet. De onderhandelingen
over de verdeling van de lasten verliepen aanvankelijk zeer stroef, met name
door het Duitse en Britse streven naar vermindering van hun aandeel. Uiteindelijk
is het Nederlandse aandeel in absolute termen enigszins gestegen, maar in
relatieve termen gedaald van 5,57% voor het zevende EOF tot 5,22% voor het
achtste EOF. Dit is nader toegelicht bij de bespreking hierboven van het Tweede
Financieel Protocol.Bij dit artikel is een verklaring van de lid-staten opgenomen in het Proces-Verbaal
van ondertekening over een afspraak gemaakt tijdens de Europese Raad van 26
en 27 juni 1995, namelijk dat uit de communautaire begroting voor humanitaire
steun 160 miljoen ecu zal worden toegewezen aan ACS-landen en zodoende aan
het EOF kan worden toegerekend. Tevens wordt in deze verklaring een bedrag
van 15 miljoen ecu genoemd dat de waarde van in giften omgezette speciale
leningen betreft. Aangezien het thans giften betreft is in Cannes besloten
dit tot het EOF te rekenen. Uiteindelijk is door de lid-staten besloten deze
bedragen niet in het Intern Akkoord op te nemen aangezien het hier communautaire
begrotingsmiddelen betreft, maar in een verklaring.De artikelen 2 tot en met 4 beschrijven de verdeling van de middelen voor de ACS-staten en de LGO over de verschillende financieringsinstrumenten.Bij artikel 2, eerste lid, onder b, is een verklaring opgenomen waarin
staat dat de bedragen voor de LGO pas kunnen worden gebruikt zodra het associatiebesluit
inzake de LGO herzien is.In artikel 6 is bepaald dat de Commissie de Raad ieder jaar in kennis
stelt van de te verwachten betalingen voor het volgende jaar. In het voorgaande
Intern Akkoord was dit 1 oktober, thans zal dit vóór 1 november
dienen te geschieden. De Commissie krijgt hiermee de gelegenheid nauwkeurigere
ramingen ter beschikking te stellen aan de lid-staten dan voorheen het geval
was.Bij dit artikel is wel een verklaring van de Commissie opgenomen dat de
Commissie ieder jaar voor 15 juli een nota aan de lid-staten zal sturen met
een overzicht van de eerste voorlopige, te verwachten ramingen. Op basis hiervan
kunnen de lid-staten een inschatting maken van hun bijdrage voor het volgende
jaar.In artikel 8 wordt de garantie geregeld voor de EIB. Tot nu toe worden
risico's tot 75% van het totaal van de uitstaande leningen gedekt vanuit het
EOF. Dit betekent dat de Bank pas een risico gaat lopen indien meer dan 75%
van de voor projecten beschikbare middelen niet wordt terugbetaald. Een discussie
heeft plaatsgevonden of dit niet per project zou moeten zijn, zodat de Bank
zelf ook een risico loopt. Deze discussie is uitgesteld omdat deze ook gevolgen
heeft voor de financiering van projecten in andere regio's (zoals de Middellandse
Zee, Oost-Europa, Azië, Latijns-Amerika). Het betreft een algemeen vraagstuk
van garanties door de Bank dat voor alle regio's moet worden opgelost. Wel
is een verklaring bij dit artikel opgenomen waarin staat dat de Bank, indien
zich een dergelijke wijziging zal voordoen, de voorwaarden voor de garantie
zal aanpassen.In artikel 9 staat vermeld hoe de rente die wordt ontvangen over de bijdragen
van de lid-staten, dient te worden benut. In het herziene Intern Akkoord zijn
hieraan twee mogelijkheden toegevoegd, namelijk het verrichten van evaluaties
en het verrichten van studies met betrekking tot financieringsvoorstellen
waaraan de laatste hand wordt gelegd. Hiermee wordt beoogd de kwaliteit van
de projecten te verbeteren. Tenslotte is ook de mogelijkheid toegevoegd met
gekwalificeerde meerderheid andere bestemmingen voor de rentebaten aan te
wijzen.In artikel 13 staat de verdeling van bevoegdheden tussen de Bank en de
Commissie vermeld. De Commissie onderzoekt aanvragen voor giften, Stabex en
Sysmin (systeem voor stabilisatie van de mijnbouwinkomsten); de Bank onderzoekt
aanvragen voor leningen en risicokapitaal.Bij artikel 13, derde lid, is een verklaring opgenomen met een verdeling
van de bevoegdheden tussen de Bank en de Commissie met betrekking tot de hoogte
van te verstrekken kredieten. Deze verklaring is gewijzigd ten opzichte van
het voorgaande intern Akkoord in die zin dat voor kredieten aan kleine en
middelgrote ondernemingen geldt dat de Bank voortaan kredieten boven 100 000
ECU verschaft (was 50 000) en de Commissie tot maximaal dit bedrag kredieten
kan verschaffen aan kleine en middelgrote ondernemingen..Bij artikel 16 is een verklaring opgenomen over identificatiebladen. Deze
dienen er toe om de lid-staten in een zo vroeg mogelijk stadium te informeren
over mogelijke projecten, opdat de coördinatie wordt verbeterd.De artikelen 17 en 18 regelen de programmering van de middelen voor iedere
ACS-staat. In het onderhavige Intern Akkoord is hierbij meer nadruk gelegd
op coördinatie tussen de lid-staten en de Commissie door hierbij de ter
plaatse vertegenwoordigde lid-staten in een vroeg stadium te betrekken bij
het opstellen van landenbeleidsplannen, de zogenoemde strategiedocumenten.
Deze strategiedocumenten dienen de elementen te bevatten die
staan vermeld in de verklaring bij artikel 17, vierde lid, en worden in het
EOF-Comité tussen de lid-staten en de Commissie besproken. Op basis
van deze discussie worden conclusies van het Comité geformuleerd die
het uitgangspunt vormen voor de Commissie bij de onderhandelingen met de ACS-landen
over de Nationale Indicatieve Programma's. Indien het uiteindelijke resultaat
dat de Commissie met het betreffende ACS-land heeft bereikt, het Nationale
Indicatieve Programma, in belangrijke mate afwijkt van hetgeen in het EOF-Comité
is overeengekomen, zal de Commissie zich opnieuw tot het Comité wenden,
zo is opgenomen in een verklaring bij artikel 18, tweede lid.In een verklaring bij het derde lid van artikel 18 is bepaald dat voordat
de indicatieve programma's worden uitgevoerd de lid-staten vier weken de tijd
hebben een gedachtenwisseling in het Comité aan te vragen, zodat voor
de lid-staten de mogelijkheid bestaat te controleren of datgene wat is afgesproken
in het Comité uiteindelijk in het NIP is terechtgekomen.In artikel 19 wordt de tranchering, zoals die door het hierboven besproken
wijzigingsverdrag is gewijzigd (artikel 282), voor wat betreft de herprogrammering
van de middelen nader uitgewerkt. Dit houdt in dat herprogrammering plaatsvindt
na drie jaar of zodra 80% van de eerste tranche is besteed. In een verklaring
bij dit artikel staat dat de Commissie de lid-staten zal mededelen hoe de
niet-toegekende middelen over de ACS-staten zijn verdeeld.In artikel 20 staan voorwaarden voor aanpassingssteun vermeld. Hieraan
is een nieuwe voorwaarde toegevoegd, namelijk dat rechtstreekse begrotingssteun
moet overeenkomen met het gehele hervormingsprogramma en niet ten goede mag
komen aan militaire programma's. Een verklaring bij dit artikel is opgenomen
waarin staat dat doorzichtigheid van de begroting een belangrijke rol speelt
en rekening zal worden gehouden met de in de verklaring genoemde Raadsresolutie.In artikel 21 zijn de stemverhoudingen geregeld. Door de toetreding van
Zweden, Finland en Oostenrijk en de gewijzigde bijdragen van enkele lid-staten
zijn de stemverhoudingen enigszins gewijzigd. Voor Nederland zal dit in de
praktijk niet veel uitmaken. Bij de wijziging van de stemverhouding heeft
als uitgangspunt gediend dat de reeds bestaande stemverhoudingen gehandhaafd
dienden te blijven.Nieuw ten opzicht van het voorgaande Intern Akkoord is het derde lid van
artikel 25.Deze bepaling schept de mogelijkheid voor de Commissie overschrijdingen
van het vastgestelde budget voor een bepaald project te financieren zonder
de uitdrukkelijke goedkeuring van het Comité, mits deze overschrijding
kleiner is dan 20% van het oorspronkelijk geraamde bedrag en kleiner dan 4
miljoen ecu. In de verklaring bij deze bepaling staat dat voor wat betreft
structurele aanpassingssteun een overschrijding met 20% alleen mogelijk is
indien het land in kwestie in aanmerking blijft komen voor middelen van structurele
aanpassing.In het zesde lid van artikel 25 wordt een opsomming gegeven van activiteiten
die in aanmerking komen voor een machtiging voor een globaal bedrag. Dat is
een vorm van financiering waarbij het EOF-Comité zijn goedkeuring hecht
aan een totaal bedrag waaruit de Commissie projecten van kleine schaal kan
financieren. Nieuw is dat het onderhavige Intern Akkoord gedecentraliseerde
samenwerking toevoegt als één van de mogelijkheden die voor
een dergelijke globale machtiging in aanmerking komen.Artikel 28 regelt de instelling van «het comité van artikel
28». Daarbij wordt in een verklaring geregeld dat lid-staten van de
EG voorzitter van het comité van artikel 28 kunnen worden
zodra zij contribuant van het EOF zijn. Op deze wijze kunnen Finland, Zweden
en Oostenrijk voorzitter worden van het comité van artikel 28 zodra
het achtste EOF van kracht wordt.Artikel 29 regelt de werkzaamheden van dit comité. Dit artikel
is niet gewijzigd ten opzichte van het voorgaande Intern Akkoord.De artikelen 30 tot en met 35 zijn ten opzichte van het voorgaande Intern
Akkoord vrijwel ongewijzigd gebleven. III KONINKRIJKSPOSITIEBeide verdragen zullen evenals de Overeenkomst van 1989 en het voorgaande
Intern Akkoord alleen voor Nederland gelden. De Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot112 840 miljoen ecu voor de periode maart 1995 t/m febr. 2000 (het
achtste EOF) voor ACS en LGO samen. Dit bedrag wordt verhoogd met 292 miljoen
ecu die resteert uit vorige EOF's en in totaal 1693 miljoen ecu aan EIB-leningen
voor een periode van 5 jaar.XNoot2Voor de LGO, waaronder de Nederlandse Antillen en Aruba, is een bedrag
van 165 miljoen ecu voor EOF-8 en 18 miljoen ecu aan EIB-leningen beschikbaar. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25196-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl