Wijziging Algemene wet bestuursrecht en enige andere wetten i.v.m. verhoging van de opbrengst van griffierechten; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-25926, nr. 55b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

16-12-1998

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

25926 nr. 55b

14-12-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25926Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 926Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht, de Beroepswet, de Wet administratieve
rechtspraak belastingzaken, het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, de
Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek, de Wet op de Raad
van State, de Wet op de studiefinanciering, de Wet tarieven in burgerlijke
zaken en andere wetten ter verhoging van de opbrengst van de griffierechten
(verhoging van de opbrengst van griffierechten)nr. 55bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 14 december 1998Ik ben erkentelijk voor het feit dat de vaste commissie voor Justitie
het voorlopig verslag op zo korte termijn heeft willen vaststellen. Een spoedige
beantwoording mijnerzijds is dan ook aangewezen, opdat het wetsvoorstel op
korte termijn in werking zal kunnen treden. Dit laatste is gewenst met het
oog op de financiële consequenties van dit wetsvoorstel.Graag beantwoord ik de door de leden van de VVD-fractie gestelde vragen.
Deze leden hebben bezwaren geuit tegen de in artikel XII onder A voorgestelde
wijziging van artikel 2, eerste lid, van de Wet tarieven in burgerlijke zaken
(WTBZ). Deze wijziging behelst, kort weergegeven, dat de eiser bij wijze van
voorschot een kwart van het anders verschuldigde griffierecht zal betalen
voor of uiterlijk bij inschrijving van de zaak op de rol. Als hij zijn zaak
voor de eerste uitroeping op de rol weer intrekt, wordt hem, anders dan nu
het geval is, het reeds betaalde griffierecht niet teruggegeven.Hieronder zal ik aangeven dat hiertegen geen bezwaren behoeven te bestaan.De aan het woord zijnde leden vragen zich allereerst af of de voorgestelde
regeling niet vereist dat de gerechten een afzonderlijke voorschottenadministratie
gaan voeren.Deze leden veronderstellen terecht, dat er door de griffies een administratie
van de betaalde en verschuldigde griffierechten gevoerd moet worden. Een afzonderlijke
administratie voor de heffing van de griffierechten bedoeld in artikel 2,
eerste lid, van de WTBZ is echter niet noodzakelijk, omdat het kan worden
ingepast in de bestaande administratie van de griffies. De administratie van
de griffie is ook nu al op het bijhouden van aanpassingen van de hoogte van
het griffierecht ingericht. In het huidige systeem, waarbij het vastrecht
feitelijk bij wijze van voorschot wordt geheven, moet immers rekening gehouden
worden met omstandigheden die leiden tot verhoging van het griffierecht. Zo
leidt bijvoorbeeld een vermeerdering van eis tot een verhoging van het verschuldigde griffierecht. De voorgestelde wijziging zal tot aanpassing
van de bestaande administratie van de griffie leiden, maar daarbij gaat het
niet om een fundamentele of een complexe aanpassing.De aan het woord zijnde leden hebben verder gevraagd hoe moet worden gecontroleerd
of in een bepaalde zaak het verlangde voorschot al dan niet is gestort.De voorgestelde wijziging gaat uit van de gedachte dat er voor of uiterlijk
bij inschrijving van de zaak op de rol is betaald. Dit zal uit de administratie
van de griffie moeten blijken, hetzij door het raadplegen van de stortingen
op de rekening van het gerecht hetzij door overlegging van stortingsbewijzen
van contante betaling bij de griffie. Dit zijn op zichzelf eenvoudige controlehandelingen.
Zolang uit de administratie niet blijkt dat het voorschot is voldaan, kan
de griffier op grond van artikel 2, eerste lid, in combinatie met artikel
24, tweede lid, van de WTBZ weigeren de zaak op de rol te plaatsen. Als de
zaak op de rol is geplaatst is eiser het volledige griffierecht verschuldigd
en ziet de verdere controle op de betaling van het resterende bedrag.Aan de controle op de betaling van het voorschot zijn geen noemenswaardige
kosten verbonden. Evenmin gaat deze controle gepaard met de inzet van extra
mankracht, aldus beantwoord ik de daartoe strekkende vervolgvragen. De reden
hiervoor is, zoals ik in het bovenstaande al uiteen heb gezet, dat het administreren
van de voorgestelde voorschotverplichting in het bestaande administratiesysteem
van de griffie inpasbaar is. Ik verwacht dan ook niet, dat de eventuele kosten
de geraamde opbrengst van het wetsvoorstel noemenswaardig beïnvloeden.Welke sanctie, zo vragen deze leden voorts, is er gesteld op het niet
storten van het voorschot en op welke wettelijke bepaling steunt die sanctie?
Ik wil voorop stellen dat er van een sanctie in de ware zin van het woord
geen sprake is. Een sanctie veronderstelt immers een onomkeerbare bestraffing
als gevolg van een handelen of nalaten. Daarvan is hier geen sprake. Uit de
tweede volzin van het voorgestelde artikel 2, eerste lid, van de WTBZ, blijkt
naar mijn mening voldoende duidelijk, dat de betaling van het voorschot wettelijk
verplicht is uiterlijk bij de inschrijving van de zaak op de rol. Als eiser
niet aan deze wettelijke verplichting voldoet, dan kan de griffier zijn diensten
weigeren op grond van artikel 24, tweede lid, van die wet. Daarmee kan de
griffier weigeren de zaak op de rol in te schrijven zolang het voorschot niet
aan de griffier is voldaan. Dit gevolg is geenszins onomkeerbaar: zodra eiser
het voorschot aan de griffier voldoet, zal de zaak worden ingeschreven. Eiser
bepaalt daarmee zelf hoe snel de zaak op de rol kan worden ingeschreven. Als
eiser de dagvaarding intrekt voordat de zaak voor de eerste keer wordt uitgeroepen,
blijft hij het voorschot verschuldigd. Dit kan mijns inziens bezwaarlijk als
een sanctie worden gezien.Ik merk voor alle duidelijkheid op, dat het genoemde artikel 24, tweede
lid, voor de griffier geen verplichting inhoudt. Ik kan mij zelfs voorstellen
dat de griffier, bij wijze van uitzondering, de toepassing van zijn bevoegdheid
zijn dienst te weigeren achterwege laat, aldus mijn antwoord op de gestelde
vragen.Door de aan het woord zijnde leden is ook gevraagd waarom niet kan worden
volstaan met de bepaling dat na het intrekken van een eenmaal ingeschreven
dagvaarding 25% van het recht verschuldigd is.In dit wetsvoorstel is gezocht naar mogelijkheden om de opbrengst van
de griffierechten op een evenwichtige wijze te verhogen. Naast een algemene
verhoging van de griffierechten met 7,5% is gezocht naar aanpassingen in de
wijze waarop bestaande griffierechten verschuldigd worden en worden geïnd.Mijn voorstel voor wijziging van artikel 2, eerste lid, van de WTBZ is
in dat licht te verstaan. Ik stel voorop dat ook de door de leden
van de VVD-fractie voorgestelde bepaling voorziet in een dekking van een gedeelte
van de kosten die aan inschrijving verbonden zijn. Toch ben ik van mening
dat dat voorstel, gezien de doelstelling van het wetsvoorstel, minder voor
de hand ligt omdat incassoperikelen er niet voldoende mee worden uitgesloten.
In de voorgestelde wijziging van het genoemde artikel 2, eerste lid, zijn
deze incassoperikelen grotendeels uit te sluiten omdat het niet tijdig betalen
van het voorschot voor de griffier aanleiding kan zijn om zijn dienst te weigeren
en om die reden de eiser zelf belang heeft bij tijdige betaling. De door de
leden aangedragen argumenten, dat procureurs veelal beschikken over een rekening-courant
met de gerechten en zij in het algemeen ook als goede debiteuren kunnen worden
aangemerkt, ondersteunen het huidige voorstel, omdat het betekent dat het
betalen van het voorschot niet problematisch hoeft te zijn. Ik blijf daarom
de voorkeur geven aan de door mij voorgestelde wijziging, aldus beantwoord
ik de vraag van de leden van de VVD-fractie.Ten slotte hebben de aan het woord zijnde leden gevraagd, of bij de huidige
en bij de voorgestelde tarieven in burgerlijke zaken nog geldt dat het griffierecht
een tegemoetkoming van de procespartijen is in de voor de overheid door het
behandelen van hun zaak veroorzaakte kosten.In het algemeen beschouw ik griffierechten als een redelijke tegenprestatie
van procespartijen voor het gebruik maken van een door de overheid geopende
voorziening als het beroep op de rechter. Die tegenprestatie bestaat er uit
dat zij een deel van de daaraan verbonden kosten dragen. Kostendekkendheid
van de tarieven wordt daarbij, mede in het licht van het recht op toegang
tot de rechter, niet nagestreefd. Anders gezegd, kostendekkendheid is geen
en wordt ook geen doel op zichzelf. Dat blijkt ook uit het totaal van uitgaven
voor de rechterlijke organisatie – met inbegrip van het Openbaar Ministerie –,
zoals die in de begroting van Justitie van 1999 is opgenomen (f 1200
miljoen) in vergelijking met de geraamde griffierechtontvangsten van ruim
f 200 miljoen.Het bovenstaande betekent niet, dat er geen verschil aangebracht kan worden
tussen de kostendekkendheid van verschillende griffierechten. Ik meen dat
er vanuit de verschillende veronderstellingen (bijvoorbeeld soort zaak, de
op het spel staande belangen en de veronderstelde gemiddelde vermogenspositie
van eiser) terecht voor gekozen kan worden om bij het ene griffierecht meer
kostendekkendheid na te streven dan bij het andere. Om die reden benadert
het ene griffierecht, zoals in het door de vragenstellers gegeven voorbeeld
van een op geld waardeerbare vordering van meer dan f 400 000, de
kostendekkendheid misschien meer dan het andere griffierecht, zoals bijvoorbeeld
het griffierecht van f 315 inzake vorderingen gebaseerd op Boek 1 van
het Burgerlijk Wetboek. Deze differentiatie in kostendekkendheid als onderdeel
van het huidige griffierechtsysteem acht ik redelijk. Dat de partijen die
het maximum van het griffierecht dienen te voldoen dichter tegen de kostendekkendheid
aan kunnen zitten dan degenen die daar onder blijven zitten is onvermijdelijk.Met betrekking tot de mogelijkheid dat er in een concrete zaak sprake
zou zijn van een kostendekkend griffierecht, merk ik het volgende op. Omwille
van de rechtszekerheid zijn de griffierechten tevoren in de wet neergelegd,
zodat partijen tevoren kunnen weten wat het voeren van een procedure aan griffierecht
kan kosten. Dit systeem van vaste bedragen brengt echter ook mee, dat er feitelijk
per concrete zaak een verschil te becijferen zou zijn in kosten voor de rechtspleging
en de tegemoetkoming daarvoor van partijen. Omdat een dergelijke vergelijking
voor de dagelijkse praktijk – gegeven het vaste griffierecht –
niet zinvol is, wordt er door de griffies geen afzonderlijke registratie bijgehouden
van de hoogte van het door partijen in procedures bestreden belang, de duur
van de procedure, de handelingen die zijn verricht (bijvoorbeeld hoeveelheid
tussenvonnissen) respectievelijk de kosten van een daarmee samenhangend geding.
Ik kan daarom niet aangeven in hoeverre in het huidige systeem
sprake is van kostendekkendheid van de griffierechten op het zaaksniveau.
In theorie zou daarmee niet zijn uitgesloten, dat er in een concrete zaak
een hoge graad van kostendekkendheid wordt gehaald. Mocht een dergelijk geval
zich in de praktijk ooit voordoen, hetgeen ik gezien de diversiteit van de
in beschouwing te nemen (overhead)kosten betwijfel, dan nog acht ik dat geen
reden om voor alle zaken een lager maximum voor het griffierecht vast te stellen.Naar ik vertrouw heb ik met de bovenstaande beschouwing de vragen van
de leden van de VVD-fractie naar genoegen te hebben beantwoord.Zoals ik in het begin van deze memorie van antwoord reeds aangaf, is het
gewenst dat het wetsvoorstel spoedig wet wordt en in werking kan treden.Ik hoop dan ook dat met het uitbrengen van deze memorie van antwoord het
voor de Eerste Kamer mogelijk zal zijn de behandeling van dit wetsvoorstel
op korte termijn af te ronden.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-25926-55b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl