Verdragen tussen Nederland en het Vlaams Gewest inzake de verruiming van de vaarweg in de Westerschelde en afvoer Maas; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24451, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

14-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24451 nr. 5

07-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen/ Voorgeschiedenis2. Inhoud van het Verdrag inzake de verruiming van de
vaarweg in de Westerschelde– Schor van Waarde– Verdronken Land van Saeftinge– Verdronken Zwarte Polder3. Inhoud van het Verdrag inzake de afvoer van het water
van de MaasOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24451Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 451Goedkeuring van de op 17 januari 1995 te Antwerpen tot stand gekomen
Verdragen tussen het Koninkrijk der Nederlanden en het Vlaams Gewest inzake
de verruiming van de vaarweg in de Westerschelde en, respectievelijk, de afvoer
van het water van de Maas (Trb. 1995, 51 en 50)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 7 december 1995De regering heeft met belangstelling kennis genomen van de bijdragen van
de verschillende fracties aan het verslag. 1. Algemeen/ VoorgeschiedenisDe leden van de RPF-fractie vragen, hoe de verklaring van de regering,
dat er geen directe koppeling tussen de Verdragen inzake de bescherming van
de Maas en van de Schelde en het Verdrag inzake de verruiming van de vaarweg
in de Westerschelde bestaat, zich verhoudt tot het Vlaamse voorbehoud in 1994,
om de Verdragen inzake de bescherming van de Maas en van de Schelde te ondertekenen.
Zij informeren voorts naar de stand van zaken met betrekking tot de ratificatie
van de «waterverdragen» in het Vlaams Gewest en vragen of de regering
de indruk heeft dat het Vlaams Gewest de parlementaire behandeling ophoudt,
totdat de besluitvorming in het Nederlandse parlement is afgerond, en zo nee,
of het tegendeel kan worden aangetoond.Hierop antwoorden wij als volgt. Zoals in de memorie van toelichting en
in de brief van de Minister van Verkeer van Waterstaat van 20 januari 1995
aan de voorzitter van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat van de
Tweede Kamer (nr. HW/AW 189856 van 20 januari 1995) vermeld, werd in juni
1993 tussen de Nederlandse en de Vlaamse regering afgesproken dat de onderhandelingen
over Vlaams-Nederlandse kwesties losgekoppeld zouden worden van de, voortaan
internationale, onderhandelingen over de kwaliteit van Maas en Schelde. Zij
gingen de inspanningsverplichting aan, de Vlaams-Nederlandse kwesties, waaronder
het dossier van de hogesnelheidslijn (HSL), zoveel mogelijk parallel op te
lossen. Toen van Vlaams/Belgische zijde in het voorjaar van 1994 geen duidelijkheid
kon worden gegeven over de procedures en het tijdpad waarlangs gezamenlijke
besluitvorming over tracé, financiering en aanleg van de HSL tot stand
zou moeten komen, kon er geen gemeenschappelijke verklaring over de Vlaams-Nederlandse
samenwerking tot stand komen en kon, vanwege de afgesproken parallelliteit,
op dat moment niet worden overgegaan tot ondertekening van de Vlaams-Nederlandse
verdragen. Vlaanderen herstelde daarop de «koppeling» met de Verdragen
inzake de bescherming van de Maas en, respectievelijk van de Schelde en ging
niet over tot ondertekening van deze internationale Verdragen. Hieruit moge blijken dat deze koppeling door Nederland vanaf 1993 niet meer is gelegd,
maar door Vlaanderen in 1994 weer wel.De Verdragen inzake de bescherming van de Maas en, respectievelijk, van
de Schelde en de Verdragen inzake de verruiming van de vaarweg in de Westerschelde
en, respectievelijk, de afvoer van het water van de Maas zijn alle voorgelegd
aan de Vlaamse Raad (het Vlaamse Parlement); de bekrachtiging van deze vier
verdragen wordt nog in 1995 verwacht. De Overeenkomst tot herziening van het
Scheldereglement werd reeds op 5 april 1995 door Vlaanderen geratificeerd.
Gezien het bovenstaande heeft de regering de indruk dat de goedkeuring van
deze Verdragen in Vlaanderen zeker niet achterloopt bij de procedures in Nederland. 2. Inhoud van het Verdrag inzake de verruiming van de
vaarweg in de WesterscheldeDe leden van de RPF-fractie vragen een nadere toelichting bij de Vlaamse
en de Nederlandse economische, financiële en eventueel andere belangen
bij de verruiming van de vaarweg in de Westerschelde en voorts met welke directe
kosten Nederland maximaal kan worden geconfronteerd.Terzake diene het volgende. Het 48/43-voet verruimingsprogramma heeft
tot doel, de thans getij-gebonden containervaart op Antwerpen zoveel mogelijk
getij-ongebonden te laten verlopen en ook de toegankelijkheid van de Antwerpse
haven voor massagoedschepen te vergroten. Dit principe is in het studierapport
van de Technische Scheldecommissie uitgewerkt en heeft geleid tot de dringende
wens van de Vlaamse regering dit specifieke verruimingsprogramma uit te voeren.
De Nederlandse regering acht de Vlaamse stelling geloofwaardig, dat de besparingen
door verminderde overligtijden, en de bijkomende voordelen, opwegen tegen
de kosten van het project. Als bijkomende voordelen voor Antwerpen zijn te
noemen de betere spreiding in de tijd van het scheepvaartverkeer en, in potentie,
de iets grotere schepen die, weliswaar met overliggen, Antwerpen zouden kunnen
bereiken. De Nederlandse regering draagt geen verantwoordelijkheid voor de
financieel-economische rentabiliteit van het project en beschikt ook niet
over een expliciete financieel-economische kosten/baten-analyse van dit project.
De afweging van de Nederlandse regering is een andere geweest. Nederland heeft
te maken met de eis van goed nabuurschap ten opzichte van Vlaanderen en met
de directe voor- en nadelen voor Nederland. Goed nabuurschap was voor de regering
de doorslaggevende factor. Voorts zijn als voordelen voor Nederland te noemen
de wat vergrote bereikbaarheid van de havens van Vlissingen en Terneuzen en
de verbetering van oeververdedigingen voor zover ze passen in het huidige
onderhoudsschema. Bij de kostenverdeling hebben voorts meegespeeld, dat Nederland
als vaarwegbeheerder traditioneel zorgt voor de wrakopruiming in de Westerschelde
en dat Vlaanderen in het kader van de werken aan Nederland BTW betaalt. Nederland
wordt geconfronteerd met kosten van maximaal f 54 miljoen voor voorbereiding
en uitvoering van de opruimingswerken en de oeververdedigingswerken en voorts
met kosten voor monitoring, studie en onderzoek (geschat op maximaal f 10
miljoen), in totaal dus maximaal f 64 miljoen, geen rekening gehouden
met BTW-inkomsten, uit betalingen door Vlaanderen, van ca. f 35 à
50 miljoen. De kosten van onderhoud van de oeververdediging en toekomstige
wrakopruiming na voltooiing van de verruimingswerken zijn, zoals ook thans,
voor rekening van Nederland. De overige kosten worden gedragen door Vlaanderen.
Voor de duidelijkheid zij vermeld dat de meerkosten van de herstelwerken voor
Nederland (boven de f 44 miljoen die voor rekening van Vlaanderen komt)
geen rechtstreekse verdragsverplichting zijn, maar dat deze alleen verschijnen
wanneer Nederland besluit extra geld te besteden voor verdergaande maatregelen
in het kader van een lange-termijn plan voor ecologisch herstel en versterking
van het estuariene karakter van de Westerschelde.De leden van de VVD-fractie vragen of, kort samengevat, een overzicht
kan worden gegeven, hoeveel en voor welke activiteiten of werken Nederland
respectievelijk Vlaanderen bijdraagt. Zij vragen verder waarom er voor is
gekozen dat Vlaanderen de meerkosten draagt boven de bijdrage van f 54
miljoen van Nederland aan de voorbereiding en uitvoering van de opruimings-
en oeververdedigingswerken, en Nederland de meerkosten draagt die uitgaan
boven de bijdrage van f 44 miljoen van Vlaanderen aan de voorbereiding
en uitvoering van de herstelwerken. Zij vragen of de Nederlandse bijdrage
in een redelijke verhouding staat tot de Nederlandse baten.Hieromtrent kunnen wij het volgende meedelen. Hierboven is reeds aangegeven
wat en voor welke activiteit de bijdrage van Nederland is. Ten laste van Vlaanderen
komen de kosten van voorbereiding en uitvoering van het verruimingsbaggerwerk,
de kosten van voorbereiding en uitvoering van de herstelwerken voor de natuur
tot een maximum van f 44 miljoen, en de meerkosten van de voorbereiding
en uitvoering van de opruimings- en oeververdedigingswerken boven het maximum
van de Nederlandse bijdrage van f 54 miljoen. Het totaal daarvan kan
worden geschat op ca. f 400 à 500 miljoen. Daarnaast komen de
kosten van het onderhoudsbaggerwerk ten laste van Vlaanderen. Uitgangspunt
van de kostenverdeling was, dat Nederland een redelijk maar vast bedrag zou
bijdragen aan de verruimingswerken. Dit was mogelijk door de Nederlandse bijdrage
te beperken tot de activiteiten en werken die Nederland zelf voorbereidt en
uitvoert en daaraan een plafond te stellen. Dit plafond diende overeen te
komen met de in redelijkheid geschatte Nederlandse baten bij het project.
Omgekeerd was uitgangspunt, dat Vlaanderen zekerheid moest hebben over zijn
kosten voor de herstelwerken ingevolge dit Verdrag. Over deze werken wordt
namelijk pas in 1996 een beslissing genomen, waarbij de primaire verantwoordelijkheid
bij Nederland ligt. Er is daarom gekozen voor een constructie waarbij Vlaanderen
zijn financiële verplichting op dit punt globaal afkoopt en Nederland
de vrijheid gelaten wordt om eventueel zelf, in het kader van een lange-termijn
plan van ecologisch herstel en versterking van de estuariene karakteristieken,
verder te gaan.De leden van de VVD-fractie vragen voorts of aangegeven kan worden in
hoeverre het Verdrag gevolgen heeft voor de (concurrentiepositie van de) Rotterdamse
en Zeeuwse havens, of de bereikbaarheid van de Zeeuwse havens er door wordt
vergroot en welke uitstraling daar van uit kan gaan. De leden van de RPF-fractie
vragen welk nadeel de Zeeuwse havens zouden ondervinden van het uitblijven
van de verdieping.Hierop antwoorden wij dat de gevolgen voor de concurrentiepositie van
de Rotterdamse haven moeilijk zijn aan te geven. Weliswaar verbetert de bereikbaarheid
van Antwerpen, maar daar staan ook aanzienlijke investeringen en toegenomen
kosten van onderhoudsbaggerwerk tegenover. Enige potentiële versterking
van de positie van Antwerpen tegenover Rotterdam mag echter wel worden verwacht.
Ook de Zeeuwse havens Vlissingen en in mindere mate Terneuzen, en de daarmee
samenhangende economische structuren, kunnen in principe profiteren van de
wat ruimere vaargeul. Tot nu toe was de diepgang echter geen beperkende factor
voor de ontwikkeling van deze havens.De leden van de PvdA-fractie verzoeken een nadere toelichting over de
stand van zaken rondom de herstelwerken in verband met het verlies aan natuurwaarden.
De leden van de fractie van D66 vragen de regering nader in te gaan op de
stand van zaken rond de Alternatieven-nota voor de herstelwerken voor de natuur.
Deze leden vragen de regering tevens of zij van oordeel is dat
deze herstelwerken een integraal deel uitmaken van het verruimingsproject
van de Westerschelde. Voorts vragen deze leden de minister van Verkeer en
Waterstaat of zij bereid is zich, samen met de minister van Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij, bestuurlijk tot het uiterste in te spannen om de herstelwerken,
volgens de bedoelingen van het Verdrag, op zo kort mogelijke termijn te doen
uitvoeren. Zij vragen daarbij de regering aan te geven, wanneer het naar verwachting
mogelijk zal zijn de precieze aard en omvang van de herstelwerken aan te geven.
Voorts vragen zij een reactie op hun mening, dat de minister bij de keuze
van de herstelwerken het advies van de natuurbeschermingsorganisaties, die
beheerders zijn van belangrijke natuurgebieden in en aan de Westerschelde,
zwaar moet laten meewegen.Terzake antwoorden wij als volgt. Het verdrag bepaalt in artikel 2, tweede
lid, duidelijk dat de herstelwerken voor de natuur een integraal onderdeel
van het verruimingsproject uitmaken. Het Verdrag bepaalt voorts in artikel
3, dat het Koninkrijk der Nederlanden zorg draagt voor de voorbereiding, de
uitvoering en het onderhoud van de herstelwerken. Het doel en de aard van
de herstelwerken zijn beschreven in bijlage B, punt 3, van het Verdrag en
de uitvoeringsplanning is globaal (1996 t/m 2001) aangegeven in bijlage C,
blad 3, van het Verdrag. Op 18 december 1995 zal een Alternatieven-nota verschijnen,
waarin de mogelijkheden voor het herstel van natuurwaarden in de Westerschelde
zijn geïnventariseerd. Deze nota zal niet alleen worden gebruikt als
basis voor de selectie van herstelwerken in het kader van het verruimingsproject,
maar ook als basis voor het ontwikkelen van projecten, die beogen voor de
langere termijn het estuariene karakter van de Westerschelde te herstellen
en zo mogelijk te verbeteren. Bedacht moet worden dat de effecten van de verruimingswerken
ingevolge het Verdrag slechts een fractie vormen van het verlies aan natuurwaarden
dat in de jongste historie is opgetreden door inpoldering van schorlanden
en regulering van de vaarweg. De regering zal zich er voor inzetten dat een
definitieve beslissing over de keuze van de herstelwerken in het kader van
het Verdrag op zo kort mogelijke termijn wordt getroffen – zij streeft
daarbij naar het voorjaar van 1996 – en dat de uitvoering van deze werken
eveneens op zo kort mogelijke termijn, binnen de in het verdrag genoemde periode,
ter hand wordt genomen. Daarnaast zal de regering actief bijdragen, ook financieel,
aan verdere herstelwerken ter versterking van het estuariene karakter van
de Westerschelde. Daarbij moet worden aangetekend dat voor het uitvoeren van
de herstelwerken een draagvlak in de betreffende regio nodig is. De regering
heeft er vertrouwen in, dat dat draagvlak in het Bestuurlijk Overleg Westerschelde
en in het overleg met alle betrokken belangengroepen gevonden kan worden.
Vanzelfsprekend zal daarbij het advies van de meest betrokken natuurbeschermings-
en -beheersorganisaties het nodige gewicht in de schaal leggen, waarbij het
onze intentie is tot overeenstemming te komen.Met betrekking tot de vraag van voornoemde fractie, wat verstaan dient
te worden onder «geen wezenlijke aantasting van oevers en geulranden»
kunnen wij meedelen dat hiermee is bedoeld, dat verzekerd wordt, dat geen
gevaar voor aantasting van de hoogwaterkering zal optreden en dat extra aantasting
van schorren en slikken zoveel als mogelijk wordt voorkomen. In de praktijk
betekent dit laatste, dat tot de aanleg van de geulrandverdedigingen, afhankelijk
van de plaatselijke condities, een extra erosie van nul tot 15 meter zal kunnen
plaats vinden. De geulrandverdedigingen zullen tot effect hebben, dat de huidige
uitbochtingserosie, plus die ten gevolge van de onderhavige verruiming, tot
staan zal worden gebracht.De leden van de PvdA-fractie vragen of er terzake van de uitvoering en
het onderhoud van de oeververdedigingswerken ingevolge het onderhavige
Verdrag een plan van aanpak bestaat en op welke plaatsen er reden is tot zorg.
Deze leden vragen voorts wat de consequenties zijn van de verhoogde stroomsnelheid
in de Westerschelde ten gevolge van de verdieping voor met name de veiligheid.
De leden van de RPF-fractie vragen in hoeverre de oeververdedigingswerken
ook zouden hebben plaatsgevonden als geen sprake zou zijn van het verruimingsproject.Hierop antwoorden wij dat de oevervakken waar ingevolge de verruimingswerken
extra erosie zou kunnen optreden, zijn aangegeven in bijlage C, blad 1, van
het Verdrag. Deze vakken zullen ingevolge artikel 4, eerste lid, van het Verdrag
zoveel mogelijk gelijktijdig en gelijklopend met de baggerwerkzaamheden worden
beschermd. De uitvoering en het onderhoud van de oeververdedigingswerken zal
zodanig zijn, dat de vaargeul op voldoende afstand van de waterkering blijft,
zodat er geen invloed is op de veiligheid daarvan. De marginaal hogere stroomsnelheden
hebben geen invloed op de veiligheid van de scheepvaart. Wanneer er geen sprake
zou zijn van het verruimingsproject, dan zouden er pas oeververdedigingswerken
worden aangelegd wanneer dit in het kader van het huidige onderhoud nodig
zou worden.De leden van de RPF-fractie informeren of het verruimingsproject van de
Westerschelde alleen is gebaseerd op tien jaar oude studies. De leden van
de fractie van D66 vragen of uit de toelichting op artikel 1 is op te maken
dat sedert 1985 geen uitgebreide voorlichtings- en inspraakprocedure is gevolgd.In antwoord op deze vragen lijkt het ons dienstig een overzicht te geven
van de verrichte studies, de voorlichting en de inspraak terzake die hebben
plaatsgevonden of nog plaats zullen vinden.Na voltooiing van het studierapport en de nota van de Technische Scheldecommissie
en de uitgebreide voorlichtings- en inspraakprocedure in het kader van de
advisering door de Raad van de Waterstaat (1985), is de studie, de voorlichting
en de inspraak in andere kaders voortgezet. Allereerst werd in 1986 door het
Rijk, de provincie en de betrokken gemeenten en waterschappen besloten een
beleidsplan voor de Westerschelde en haar mondingsgebied op te stellen, teneinde
de conflicten tussen de verschillende functies en activiteiten in het Westerscheldegebied
duurzaam op te lossen. Voor dit beleidsplan zijn uitgebreide studies verricht,
met name ook over de aspecten natuur en milieu van de Westerschelde. Daarbij
werd expliciet rekening gehouden met de nota en het studierapport van de Technische
Scheldecommissie en met het advies van de Raad van de Waterstaat betreffende
de verdieping van de Westerschelde. De studies zijn besproken in een klankbordforum,
waarbij de achterban van de verschillende participanten (gemeenteraden, algemene
vergaderingen van waterschappen, enz.) bij de standpuntsbepaling werden betrokken.
Omtrent het ontwerp-beleidsplan heeft in 1989 en 1990 in de betreffende regio
een uitgebreide informatie- en inspraakronde plaatsgevonden. De reacties zijn,
met de beantwoording en de conclusies, in een antwoordnota samengevat; de
conclusies zijn in het definitieve beleidsplan verwerkt. Ter zake van het
vastgestelde Beleidsplan Westerschelde werd op 22 oktober 1992 door alle betrokken
bestuurders (het «Bestuurlijk Overleg Westerschelde») een bestuursovereenkomst
gesloten. Het actieplan, dat onderdeel van het beleidsplan uitmaakt, vermeldt
onder meer dat de uitvoeringsvoorstellen voor de 48/43-voet verdieping zullen
worden getoetst aan het gestelde in het beleidsplan. In het kader van het
Beleidsplan Westerschelde is in 1989 een gezamenlijk Nederlands-Vlaams project
«Oost-west» van start gegaan. Dit project beoogt een analyse te
geven van de problematiek rond baggeren, storten en inrichting van het Schelde-estuarium.
In het verlengde hiervan wordt een verkenning uitgevoerd naar oplossingsrichtingen,
die recht doen aan de functie van de Westerschelde als vaarweg en tegelijkertijd
de ecologische karakteristieken als estuarium versterken. Hierbij wordt gestreefd naar een lange-termijn visie als kader voor maatregelen op korte en
middellange termijn. De uitvoeringsaspecten van het 48/43-voet verdiepingsprogramma
krijgen daarbij de bijzondere aandacht. Het in 1991 door de projectgroep uitgebrachte
rapport van een pilot-studie («Het Schelde-estuarium, meer dan een vaarweg»)
kreeg een brede verspreiding onder belanghebbenden en geïnteresseerden.
Vervolgens heeft een breed samengesteld review-team de voorgestelde oplossingsrichtingen
nader onderzocht en voorstellen gedaan voor vervolgstudies, met name over
bagger- en oeverbeschermingstechnieken, zandwinning, het verplaatsen van stortlokaties,
het vergroten van de komberging en het herstel van habitat-typen. Gaande het
verdere onderzoek zijn de belanghebbende instanties en de geïnteresseerde
groeperingen steeds door middel van brochures en persberichten over de onderwerpen
van de studies en de voortgang geïnformeerd. In 1994 zijn de resultaten
van de studies door het review-team in een publiek symposium gepresenteerd
en bediscussieerd. Met deze resultaten is rekening gehouden bij de uitwerking
van het onderhavige Verdrag en bij het detailleren van de uitvoeringsmodaliteiten.
Voorts vermelden wij dat de Alternatieven-nota inzake de herstelwerken voor
de natuur, die op 18 december 1995 zal verschijnen, door het Bestuurlijk Overleg
Westerschelde zal worden getoetst aan de doelen uit het Beleidsplan Westerschelde.
Een zo groot mogelijk maatschappelijk draagvlak is daarbij uitgangspunt. Begin
1996 zal in de Westerschelde-regio een aantal bijeenkomsten worden georganiseerd,
waarin de Alternatieven-nota zal worden toegelicht en waarbij een ieder in
de gelegenheid zal worden gesteld zijn of haar zienswijze naar voren te brengen.
Rekening houdend met de resultaten van deze inspraak zal het Bestuurlijk Overleg
daarna een advies uitbrengen aan de minister van Verkeer en Waterstaat, die
daarop op zo kort mogelijke termijn een beslissing zal nemen over de aard
en de locatie(s) van de herstelwerken. Verder vindt met betrekking tot de
uitvoeringsaspecten van het verruimingsproject de nodige inspraak plaats in
het kader van de vergunningen die voor de uitvoering van het project verleend
moeten worden. De procedures voor de behandeling van de aanvragen voor deze
vergunningen zullen niet verschillen van de in Nederland voor soortgelijke
projecten gebruikelijke procedures. Dit betekent dat het nodige onderzoek
plaatsvindt, dat, voor zover wettelijk voorgeschreven of door de bevoegde
overheid nodig geacht, de ontwerp-beschikking in het openbaar ter visie wordt
gelegd, dat de mogelijkheid tot inspraak wordt gegeven, en dat de in de Nederlandse
wet vastgelegde mogelijkheden tot bezwaar en beroep openstaan. Tenslotte zij
vermeld dat het ministerie van Verkeer en Waterstaat zich de afgelopen jaren
heeft ingespannen, belanghebbenden en geïnteresseerden op de hoogte te
houden van de ontwikkelingen met betrekking tot het verruimingsproject. In
1994 en 1995 zijn onder meer voorlichtingsbijeenkomsten gehouden voor provincie,
gemeenten, belangenorganisaties en overige geïnteresseerden in Middelburg
(2x), Terneuzen, Hontenisse, Hulst, Reimerswaal, Oostburg, Kapelle, Borsele
en Valkenisse. In dit kader zijn ook te noemen het periodiek overleg van de
Rijkswaterstaat met de Zeeuwse natuurbeschermingsorganisaties en de «Schelde
Nieuwsbrief» waarin regelmatig wordt gerapporteerd over de stand van
zaken omtrent het verruimingsproject.De leden van de fractie van D66 en de leden van de RPF-fractie vragen
voorts naar de stand van zaken met betrekking tot het voldoen van Nederland
aan de vogelrichtlijn en de habitatrichtlijn.Ter zake diene het volgende. In het Natuurbeleidsplan (1990) en in het
Structuurschema Groene Ruimte (1993) wordt de Westerschelde aangeduid als
deel van de «Ecologische Hoofdstructuur». Dit kwalificeert de
Westerschelde in het Nederlandse beleid als een gebied met een in (inter)nationaal
opzicht belangrijk, duurzaam te behouden ecosysteem. De volgende gebieden in de Westerschelde hebben thans reeds een beschermde
status: – Schor van WaardeOp basis van de Natuurbeschermingswet sinds 30 januari 1973 beschermd
natuurmonument en sinds 27 juli 1978 tevens staatsnatuurmonument. – Verdronken Land van SaeftingeOp basis van de Natuurbeschermingswet sinds 23 december 1975 beschermd
natuurmonument en sinds 23 februari 1977 tevens staatsnatuurmonument; op 18
juli 1995 aangemeld als Wetland in het kader van de Ramsar Conventie; sinds
18 juli 1995 speciale beschermingszone op basis van Richtlijn 79/409/EEG inzake
de instandhouding van wilde vogels. – Verdronken Zwarte PolderOp basis van de Natuurbeschermingswet sinds 23 december 1976 beschermd
natuurmonument en sinds 26 april 1976 staatsnatuurmonument.De aanwijzing van verdere delen van de Westerschelde als beschermd en
staatsnatuurmonument is in voorbereiding. Naar verwachting zal de aanwijzing
medio 1997 plaatsvinden. In deze geplande aanwijzing zijn de resterende schorgebieden,
slikken en platen van de Westerschelde en het Zwin begrepen.De regering is voorts van mening, dat de Westerschelde, in lijn met het
gestelde in het Structuurschema Groene Ruimte, en dus ook rekening houdend
met de scheepvaartfunctie, een adequate bescherming dient te krijgen op grond
van de in 1992 vastgestelde richtlijn 92/43/EEG inzake de instandhouding van
de natuurlijke habitats en de wilde flora en fauna, de zogeheten Habitat richtlijn.
Momenteel wordt de aanmelding van de nationale lijst van de gebieden, waarop
deze richtlijn van toepassing is, voorbereid.Deze leden vragen verder of de gevolgen van de verdiepingswerken voor
de kinderkamerfunctie in relatie tot de visstand in de Westerschelde zijn
onderzocht in het advies van de Raad van de Waterstaat en tevens, of de oppervlakte
aan stortplaatsen zal leiden tot een verlies aan visgronden.Hierop antwoorden wij als volgt. In het rapport van de Technische Scheldecommissie
over het verruimingsprogramma is uitgebreid aandacht besteed aan de invloed
op de biotische componenten van de Westerschelde en aan visserij-aspecten
zoals kraam- en kinderkamerfunctie en beroepsvisserij. Ook bij de advisering
door de Raad van de Waterstaat en bij latere studies is dit aandachtsgebied
steeds in de afweging betrokken. Dit heeft er toe geleid dat is gekozen voor
een zodanige uitvoering van de werken, bijvoorbeeld storten op grote diepte,
dat de gevolgen voor de kraamkamerfunctie en voor de visserij gering zullen
zijn. In de nog te verlenen baggervergunning zal expliciet rekening worden
gehouden met de visserijbelangen. Bepaalde (potentiële) stortplaatsen
voor de baggerspecie zullen, op verzoek van de visserij- en natuurbeschermingsorganisaties,
worden verlaten (stortplaatsen «Sea Blue», «Vaarwater langs
Hoofdplaat» en «Sluissche Hompels») of ontzien (beperking
van de te storten hoeveelheid, geen storting in bepaalde jaargetijden, storting
alléén in de vloedfase of alléén in de ebfase).
Dit betekent dat de vergunninghouder een deel van de baggerspecie verder weg
zal moeten afvoeren naar op Belgisch grondgebied beschikbare stortplaatsen.
In het oostelijk deel van de Westerschelde neemt het oppervlak van de stortvakken
af; in het midden en westelijk deel neemt het oppervlak daarvan
wat toe. Per saldo is er weinig invloed op het oppervlak aan visgronden. Ook
bij de besluitvorming over de «herstelwerken natuur» zal rekening
worden gehouden met de visserijbelangen. Tenslotte wijs ik erop, dat van het
andere luik van de «waterverdragen», het Verdrag inzake de bescherming
van de Schelde, een gunstige ontwikkeling van de waterkwaliteit en daarmee
van de visstand in de Westerschelde verwacht mag worden.De leden van de fractie van D66 verwachten door de verruimingswerken een
toename van het scheepvaartverkeer en vragen of de regering voornemens is
om het huidige niveau van veiligheid op de Westerschelde tenminste te handhaven.Hierop zij geantwoord, dat de voornaamste zin van de verruimingswerken
is, dat een deel van de diepstekende schepen die Antwerpen aandoen en thans
moeten overliggen om te wachten op hoog tij, na voltooiing van de werken getij-ongebonden
kunnen varen of minder tijd overliggen. Dit zal een betere spreiding van het
scheepvaartverkeer met zich mee brengen, wat de vlotte en veilige vaart op
de Westerschelde ten goede komt. De efficiëntie neemt daardoor toe, niet
noodzakelijk het aantal schepen; dit aantal hangt voornamelijk van andere
economische factoren af. Voorts zij vermeld dat naar aanleiding van de adviezen
van de Raad van de Waterstaat over het verruimingsproject, vooruitlopend op
de verwezenlijking ervan, reeds een aantal maatregelen zijn genomen om de
veiligheid in de nieuwe situatie te verhogen. Hierbij noemen wij met name
de aanleg van de Schelde Radarketen en de maatregelen ingevolge de op 11 januari
1995 afgesloten Overeenkomst tot de wijziging van het Scheldereglement. Voorts
zijn in het kader van het onderhavige Verdrag (artikel 7) aaneensluitende
meetnetten voor hydro-meteogegevens en informatiesystemen gerealiseerd. De
regering is van mening dat de genoemde maatregelen het niveau van veiligheid
op de Westerschelde wezenlijk hebben verbeterd.De leden van de VVD-fractie vragen, onder verwijzing naar de recente ervaringen
met het plan Waterfront in Breskens, of de regering de uitdrukkelijke toezegging
kan doen, dat het risico-beleid na de verruiming van de vaarweg in de Westerschelde
niet zal leiden tot een vermindering van de beleidsruimte van de Zeeuwse gemeenten
met betrekking tot de ruimtelijke ordening van het kustgebied van de Westerschelde.Ons antwoord hierop is als volgt. Onze onderzoekingen geven aan dat de
48/43-voet verruiming van de vaargeul op voorhand geen of slechts een marginaal
effect zal hebben op de veiligheid van de scheepvaart en op de ligging van
de risicocontouren. Mocht, onvoorzien, door de verdieping tòch enige
landinwaartse verschuiving van de risicocontour optreden, dan zal de regering
zich met de haar ten dienste staande middelen tot het uiterste inspannen om
die verschuiving met brongerichte maatregelen terug te dringen. Als dat niet
(voldoende) mocht lukken, dan zullen in overleg tussen de ministeries van
Verkeer en Waterstaat en van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
en de betrokken regionale en plaatselijke overheden de hieruit te trekken
consequenties worden bepaald, opdat geen ongewenste gevolgen optreden voor
het ruimtelijk ordeningsbeleid van de provincie Zeeland en/of de betreffende
gemeenten.De leden van de fractie van D66 vragen of het vraagstuk van de aanbesteding
van de baggerwerken op bevredigende wijze is opgelost.Dit vraagstuk is – zo antwoorden wij – op een voor de betrokken
aannemingsbedrijven bevredigende wijze geregeld. Al het baggerwerk in het
mondingsgebied, waar het grootste deel van het verruimingsbaggerwerk plaatsvindt,
zal volgens de Europese regels worden aanbesteed. Al het baggerwerk oostelijk
van Vlissingen zal ná 31 maart 1999 eveneens volgens de
Europese regels worden aanbesteed; tòt die datum dient voor dit deel
van de Westerschelde rekening gehouden te worden met bestaande verbintenissen
van het Vlaams Gewest. Het ministerie van Economische Zaken overweegt nog
deze problematiek in zijn algemeenheid nader aan de orde te stellen in Beneluxkader.De leden van de PvdA-fractie, van de RPF-fractie en van de VVD-fractie
vragen of er thans een standpunt van de Europese Commissie beschikbaar is
over een milieu-effectrapportage (m.e.r.) over de verdieping van de Westerschelde.Hierover kunnen wij meedelen, dat wij terzake medio december 1995 het
standpunt van de Europese Commissie verwachten.De leden van de RPF-fractie informeren naar de stand van zaken met betrekking
tot de verlening van vergunningen voor werken in het kader van het verruimingsproject.
Zij vragen of er gemeenten aan de Westerschelde van plan zijn, geen aanlegvergunning
te verlenen of in elk geval daar strikte voorwaarden aan te verbinden.Te dien aanzien kunnen wij meedelen dat in het kader van het verruimingsproject
vergunningen nodig zijn op basis van de Wet Verontreiniging Oppervlaktewateren
(WVO), de Ontgrondingenwet, het Rijksreglement ontgrondingen, het Baggerreglement,
de Rivierenwet (welke laatste vier worden samengevoegd in één
baggervergunning), de Natuurbeschermingswet en de Wet op de Ruimtelijke Ordening
(WRO). Alleen de WVO-vergunning is op dit moment al verleend, maar hiertegen
loopt nog een beroep bij de Raad van State. De overige vergunningen verkeren
in verschillende stadia van voorbereiding, waarbij de baggervergunning binnenkort
zal worden verleend. De werken zullen niet kunnen beginnen vóór
alle benodigde vergunningen zijn verleend. De gemeenten Vlissingen, Reimerswaal
en Hontenisse dienen aanlegvergunningen op basis van de WRO af te geven. Deze
wet noemt de criteria waaraan de vergunningplichtige activiteiten dienen te
voldoen. Wij gaan er van uit, dat de onderhavige activiteiten aan deze criteria
voldoen en dat de aanlegvergunningen binnen de gestelde termijnen en zonder
bijzondere voorwaarden verleend zullen worden.De leden van de RPF-fractie vragen of de gevolgen van het verruimingsproject
voor het estuarium van de Schelde kunnen worden aangegeven en of bijvoorbeeld
al inzicht bestaat in de gevolgen van de verruiming van de Seine.Hierop antwoorden wij als volgt. De Seine is niet verruimd, maar juist
ingesnoerd door achtereenvolgende inpolderingen en door de aanleg van geleidedammen
(vanaf 1850). Daardoor is het oorspronkelijke estuarium zeer snel verland
en is voor de geleidelijke zoet/zout-gradiënt een zoutwig aan de zeezijde
in de plaats gekomen. Het beleid voor de Westerschelde is er op gericht een
dergelijke ontwikkeling te voorkomen. De ongewenste effecten van het verruimingsproject
kunnen grotendeels worden voorkomen of hersteld door een zorgvuldige uitvoering,
de aanleg van beschermingswerken en het ruimte geven aan nieuwe natuurontwikkeling.De leden van voornoemde fractie vragen eveneens of het 48/43-voet verruimingsprogramma
door ontwikkelingen zoals schaalvergroting in de scheepvaart en containerisering
niet achterhaald is en voorts welke wensen in Antwerpen leven aangaande het
zogenaamde 50/40-voet programma.Terzake diene het volgende. In Antwerpen leven inderdaad wensen voor een
verruiming die verder gaat dan het 48/43-voet programma. Dit zogenaamde 50/40-voet
programma (bijlage F van het Verdrag) is echter noch financieel-economisch,
noch anderszins (technisch, morfologisch, ecologisch enz.) onderzocht.
Bij verdergaande verdieping nemen de kosten van het baggerwerk meer dan evenredig
toe, terwijl de baten nog onduidelijk zijn en de gevolgen voor de rivier en
de natuur nog moeilijk zijn in te schatten. De mogelijkheden van het estuarium
kunnen immers niet eindeloos worden opgerekt. De regering is daarom van mening,
dat de monitoring en de evaluatie van de gevolgen van het onderhavige 48/43-voet
verruimingsprogramma in ieder geval deel zouden moeten uitmaken van het onderzoek
naar eventuele verdergaande ingrepen in het estuarium. Wanneer in de toekomst
dergelijke projecten aan de orde zijn, zal de regering haar voornemen aan
de Staten-Generaal voorleggen.De leden van de fractie van D66 zouden graag nader geïnformeerd worden
over de stand van zaken met betrekking tot onderhandelingen over de aanleg
van het Baalhoekkanaal; zij vragen met name of de mogelijke aanleg nu definitief
van de baan is. De leden van de RPF-fractie vragen wat het mandaat is van
de Nederlandse delegatie in de Technische Scheldecommissie ten aanzien van
de studie van andere projecten, waaronder die naar de mogelijkheid van de
aanleg van het Baalhoekkanaal. De leden van de VVD-fractie vragen waarom het
Verdrag de mogelijkheid open laat voor een studie naar het Baalhoekkanaal,
gezien eerdere afwijzende reacties van de Tweede Kamer.Ter zake kunnen wij meedelen dat over dit onderwerp thans geen onderhandelingen
plaats vinden. Ook hebben de delegaties in de Technische Scheldecommissie
geen initiatieven genomen inzake een studie of een beleidsanalyse van de bedoelde
andere projecten, waaronder een tweede maritieme toegangsweg naar de Waaslandhaven.
Artikel 8 van het Verdrag noemt deze studie, omdat de onderhandelingen over
het Baalhoekkanaal behoorden tot het oorspronkelijke mandaat van de Commissie
Biesheuvel-Davignon/Poppe, welk mandaat bij de latere Vlaams-Nederlandse onderhandelingen
is teruggebracht tot het volgen van een beleidsanalyse van de tweede maritieme
toegangsweg naar de Waaslandhaven. Nederland is naar onze mening ook uit hoofde
van goed nabuurschap verplicht zijn medewerking te geven aan een dergelijke
beleidsanalyse/studie, waarbij ook de nul-oplossing en alternatieven op Vlaams
grondgebied dienen te worden bezien. Behalve tot de medewerking aan een eventuele
studie, heeft Nederland zich niet tot verdere acties verplicht. 3. Inhoud van het Verdrag inzake de afvoer van het water
van de MaasDe leden van de VVD-fractie vragen wat de stand van zaken is van gesprekken
met Wallonië over de waterhuishouding van de Maas. Tevens vragen zij
of gepoogd zal worden Wallonië mede verantwoordelijk te maken voor de
hoogwaterproblematiek in het Nederlandse Maasgebied.Terzake antwoorden wij dat op regionaal ambtelijk niveau met Wallonië
wordt overlegd over de voorbereiding van een Belgische m.e.r-studie over een
eventuele vierde sluis in Ternaaien. In dit kader worden ook studies naar
de waterhuishoudkundige aspecten van de Maas en de sluis Ternaaien op de Waals-Nederlandse
grens voorbereid. Ook is Wallonië waarnemer bij het Nederlands-Vlaamse
overleg over de (laagwater)afvoer van de Maas. De regering is van mening dat
de hoogwaterproblematiek een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid is van
alle landen van het stroomgebied. In de Internationale Commissie voor de bescherming
van de Maas is op 29 november 1995 afgesproken, dat, met het oog op de versterking
van de internationale samenwerking inzake de hoogwaterproblematiek van de
Maas, een technische werkgroep «Hoogwater» zal worden ingesteld
die ondersteuning zal ontvangen vanuit het secretariaat van deze commissie.
Om formele redenen, verband houdend met het mandaat van de commissie,
zal deze werkgroep, op verzoek van de Waalse delegatie, buiten het kader van
de commissie blijven.De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-LebbinkDe Minister van Buitenlandse Zaken,H. A. F. M. O. van Mierlo 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24451-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl