Regels tot bevordering van de activering van personen die aanspraak maken op een uitkering op grond van de Ziektewet; Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-30909, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

21-11-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

30909 nr. C

19-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Instroom vangnetters in WGATabel Samenstelling WIA-instroom 2006 naar herkomstcategorie 2. Zieke vangnetters na het bevallingsverlof3. Aanpassing van het ziektebegrip4. Uitvoering door het UWV5. Toetsing re-integratie-inspanningen van UWV en
klachtregeling6. Enige casuïstiek7. InkomenseffectenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30909Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 909Regels tot bevordering van de activering van personen die aanspraak
maken op een uitkering op grond van de ZiektewetCMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 19 november 2007Met belangstelling heeft de regering kennisgenomen van het voorlopig verslag
van de vaste commissies voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Met genoegen
constateert de regering dat de leden van de fracties van de PvdA, D66 en OSF
instemmen met het doel van dit wetsvoorstel om de re-integratie van zieke
vangnetters te verbeteren. De leden van de fracties van de SP en VVD hebben
met belangstelling kennisgenomen van het wetsvoorstel. Daarnaast hebben de
leden van fracties van de PvdA, SP, VVD, SP, D66 en OSF nog enige vragen ten
aanzien van de vormgeving, doeltreffendheid en de uitvoerbaarheid van de regeling.Op de opmerkingen en de vragen van deze leden wordt in het navolgende
nader ingegaan.1. Instroom vangnetters in WGADe leden van de PvdA-fractie vragen zich af of er onderzoek is gedaan
naar de oorzaken van de WGA-instroom van de vangnetpopulatie en wat de resultaten
hiervan zijn, zo mogelijk gespecificeerd naar type vangnetter.Het UWV gaat in zijn kwartaalverkenningen nader in op de kenmerken van
vangnetters en de instroom in de Wet WIA. Deze verkenningen laten zien dat
ruim een derde deel van de WIA-instroom uit vangnetters bestaat. Vangnetters
zijn relatief jonger dan reguliere werknemers, waardoor bij deze groep minder
vaak (zeer) ernstige ziektebeelden worden geconstateerd. Hierdoor komt een
groter deel van de vangnetters in aanmerking voor een WGA-uitkering en een
kleiner deel voor een IVA-uitkering. Dit effect doet zich ook tussen verschillende
vangnetgroepen voor. Zo zijn zieke werklozen naar verhouding ouder dan zieke
flexwerkers.In vergelijking met de andere vangnetgroepen heeft de groep overige flexwerkers
een relatief hoge WIA-instroom. Op dit moment voert TNO hier een onderzoek
naar uit. De uitkomsten hiervan zullen naar verwachting in het eerste kwartaal
van 2008 worden gepubliceerd.De onderstaande tabel geeft een overzicht van de samenstelling van de
WIA-instroom in 2006 naar herkomstcategorie. Tabel Samenstelling WIA-instroom 2006 naar herkomstcategorie  WIA totaalIVAWGA totaalWGA vol. aoWGA gedeelt. aoWerknemers62%72%59%55%65% Vangnet totaal38%28%41%45%35% waarvan bij:     * Vangnet flex uitzend4%2%5%6%3% * Vangnet flex overig17%10%19%20%17% * Vangnet werklozen15%14%15%16%12% * Vangnet overig3%1%3%3%3%Totaal100%100%100%100%100%Totaal aantal18 0673 80914 2588 9565 302Bron: UWV Kwartaal Verkenning 2007-I2. Zieke vangnetters na het bevallingsverlofDe leden van de PvdA-fractie vragen zich af hoe groot het aandeel van
de vangnetpopulatie is dat bestaat uit vrouwen die na het zwangerschapsverlof
onvoldoende hersteld bleken om in eigen werk te hervatten. Zij vragen zich
af of daar cijfers over bestaan.Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie zich af hoe de re-integratietaakstelling
voor deze categorie verloopt. Zij vragen zich af of het UWV deze groep oppakt
of dat dit aan werkgever en werknemer wordt overgelaten nu het hier een werknemer
betreft die nog een eigen werkgever heeft en op grond van Europese regelgeving
een recht op terugkeer in eigen werk.De leden van de fracties van GroenLinks en ChristenUnie sluiten zich aan
bij deze vraag.Er zijn geen cijfers voorhanden over het aandeel van de vangnetpopulatie
dat bestaat uit vrouwen die na hun bevallingsverlof een zwangerschaps- of
bevallingsgerelateerd verzuim hebben. Het onderzoeksrapport van TNO «Zwangerschaps-
en bevallingsgerelateerd verzuim in de Ziektewet» – dat ik op
18 juli 2007 aan de Tweede Kamer heb toegestuurd – heeft een kwalitatief
karakter. Uit dit onderzoek komt wel naar voren dat 4 procent van het totaal
van de bevallen vrouwen – na het bevallingsverlof – een bevallingsgerelateerd
verzuim heeft.De werkgever is verantwoordelijk voor de re-integratie van werkneemsters
die ziek zijn als gevolg van zwangerschap of bevalling. Indien een werknemer
een werkgever heeft, is de werkgever immers verantwoordelijk voor de re-integratie,
omdat terugkeer bij de eigen werkgever nu eenmaal de beste kansen biedt voor
een geslaagde re-integratie.De leden van de SP-fractie constateren dat dit wetsvoorstel maatregelen
bevat voor zieke vangnetters na het bevallingsverlof. De leden van de SP-fractie
vragen zich af of deze maatregelen zich wel verhouden tot het beoogde doel
van minder instroom vanuit de ZW in de arbeidsongeschiktheidsregeling. Zij
wijzen daarbij op het TNO-onderzoek dat laat zien dat het zwangerschaps- en
bevallingsgerelateerd verzuim in de ZW slechts in 1,5% van de gevallen
(2004) tot een WIA-uitkering leidt. Ook merken zij op dat er sprake is van
een dalende trend en dat slechts 10% van al het zwangerschaps- en bevallingsgerelateerd
verzuim aan de bevalling gerelateerd is. Deze leden willen van de minister
graag weten hoe hij tegen de omvang van het probleem aankijkt, nu dit is onderzocht.Het TNO-onderzoek signaleert dat van al het zwangerschaps- en bevallingsgerelateerd
verzuim slechts 10% bevallingsgerelateerd is. Tegelijkertijd blijkt
uit dit onderzoek ook dat vrouwen die na het bevallingsverlof ziek zijn, vaak
langdurig verzuimen. Ziekteverzuim na de bevalling kan daarom getypeerd
worden als een probleem van een beperkte groep vrouwen, die echter wel langdurig
een beroep doen op de ZW.In het TNO-onderzoek is ondermeer door de uitvoeringspraktijk het knelpunt
gesignaleerd dat vrouwen die ziek zijn als gevolg van zwangerschap of bevalling,
onder het huidige recht niet verplicht zijn om passende arbeid te zoeken en
te aanvaarden. Dit staat de re-integratie in de weg. Daarin wordt met dit
wetsvoorstel verandering gebracht. Geregeld wordt dat vrouwelijke werknemers
die ziek zijn door hun zwangerschap of bevalling, zullen moeten zoeken naar
passende arbeid in de periode na afloop van hun bevallingsverlof.De reden voor deze wijziging is niet alleen gelegen in het verminderen
van de instroom in de Wet WIA. Er zijn ook twee andere belangrijke redenen
voor deze wijziging.Allereerst wordt met deze maatregel de activering en re-integratie bevorderd
van vrouwen die ziek zijn als gevolg van zwangerschap of bevalling. Hiermee
wordt aan de bezwaren tegen de huidige situatie tegemoetgekomen. Nu kunnen
deze vrouwen nog vanaf de geboorte van hun kind meer dan twee jaar (de maximale
ZW-periode) uit het arbeidsproces verdwijnen, terwijl er in die twee jaar
nagenoeg geen re-integratieactiviteiten van hen worden verlangd. Vanuit het
oogpunt van re-integratie en een activerende aanpak, acht de regering dit
ongewenst.Bovendien wordt met het invoeren van deze verplichting een gelijkschakeling
bereikt met andere zieke werknemers. De verplichting om passende arbeid te
zoeken en te aanvaarden geldt immers al voor zowel vangnetters zonder werkgever
als voor werknemers met een werkgever.3. Aanpassing van het ziektebegripDe leden van de fracties van D66 en OSF constateren dat dit wetsvoorstel
ondermeer beoogt te regelen dat een vangnetter niet meer voor ziekengeld in
aanmerking komt als één bepaald aspect van het werk niet meer
kan worden gedaan. Voorts merken zij op dat in de nota naar aanleiding van
het verslag te lezen is dat niet bekend is hoe vaak deze situaties zich voordoen.
De leden van deze fracties willen dan ook graag weten hoe de minister weet
dat deze situaties zich vaak genoeg voordoen om aanpassing van de regeling
lonend te maken.Of er recht bestaat op ziekengeld wordt beoordeeld aan de hand van de
vraag of de betrokkene in staat is tot het verrichten van zijn laatstelijk
verrichtte arbeid. Onder het huidige recht betekent dit dat niet alleen de
kenmerkende aspecten van dit werk in de ZW-beoordeling worden betrokken, maar
ook alle specifieke, feitelijke omstandigheden van dat laatstelijk verrichtte
werk. Hierbij valt te denken aan reistijd en incidentele bijzondere aspecten
van dat werk. Omdat een vangnetter nu juist geen dienstverband meer heeft,
zal hij echter feitelijk niet meer terugkeren naar dit werk met de daarbij
behorende specifieke werkomstandigheden. Desondanks wordt dit laatste werk
met de daarbij behorende omstandigheden nu als maatstaf gehanteerd voor de
ZW-beoordeling. Hierdoor kan het gebeuren dat een vangnetter ziekengeld ontvangt
omdat hij één bijzonder aspect van het laatste werk niet meer
kan verrichten, terwijl hij wel in staat is om de reguliere hoofdwerkzaamheden
te verrichten.Dit werkt een passieve houding van de vangnetter in de hand en vormt een
belemmering voor een activerende aanpak.Dit knelpunt is naar voren gebracht door de projectgroep die aanbevelingen
heeft gedaan om de activering van zieke vangnetters te verbeteren. In deze
projectgroep waren onder meer het UWV, de ABU en het FNV vertegenwoordigd.
Binnen deze projectgroep is door een aantal leden aangegeven dat de hiervoor
geschetste situatie zich nogal eens in de uitvoeringspraktijk
voordoet. Cijfers hierover zijn niet voorhanden. Wel hebben deze leden dit
onder meer geïllustreerd aan de hand van praktijkvoorbeelden, zoals de
casuspositie waarin een uitzendkracht als portier werkzaam was en eens per
week de vuilniszakken moest buitenzetten. Omdat hij wegens rugklachten dit
specifieke onderdeel van zijn laatstelijk verrichtte arbeid niet meer kon
verrichten, werd hij ongeschikt geacht voor zijn eigen arbeid en werd ziekengeld
betaald.Hoewel er dus geen feitelijke gegevens bekend zijn over de vraag hoe vaak
dergelijke situaties zich voordoen, is de regering van mening dat de huidige
uitleg van het ziektebegrip leidt tot onnodige inactiviteit van vangnetters.
Om een activerende werking van de ZW te bevorderen en een al te gemakkelijk
beroep op de ZW te voorkomen, wordt daarom het ziektebegrip aangepast, zodat
bij de beoordeling van de ongeschiktheid tot werken wordt geabstraheerd van
de incidentele, bijzondere werkomstandigheden waaronder de betrokkene in het
verleden concreet heeft gewerkt.4. Uitvoering door het UWVDe fracties van D66 en OSF willen graag weten in hoeverre het UWV werkt
aan de problemen bij de administratieve processen en de uitvoering van de
arborol van het UWV die de Inspectie Werk en Inkomen (IWI) in een rapport
heeft gesignaleerd. De problemen betreffen bijvoorbeeld (de uitwerking van)
het re-integratiebeleid en een trage dossieroverdracht tussen de verschillende
onderdelen van het UWV. Deze leden vragen of het UWV in staat is de vangnetters
goed te begeleiden.De leden van deze fracties vragen ook of het door de IWI gesignaleerde
capaciteitstekort bij de teams van het UWV die zich met vangnetters bezig
houden, inmiddels is weggewerkt en of het UWV vanaf de invoering van de wet
gelijk van start gaat met het activeren van de zieke vangnetters.De leden van de fracties refereren aan een rapport van de IWI uit 2005.
Sinds dit onderzoek heeft het UWV een aantal verbeterslagen gemaakt. Eerst
heeft het UWV via de ontwikkeling van een «best practice» model
onderzocht hoe de behandeling van de klant kan worden geoptimaliseerd. Hierbij
is ondermeer de wijze van dossieroverdracht verbeterd. Het «best practise»
model heeft als blauwdruk gediend voor de inrichting van het werkproces van
de zogeheten ZW-arboteams (die de arborol van het UWV invullen).Het UWV heeft aan de ZW-arboteams vaste professionele capaciteit toegewezen
ter borging van de uitvoering van de arborol van het UWV. Ook is de werklast
binnen de ZW-arboteams beter verdeeld. Op basis hiervan verwacht het UWV in
staat te zijn dit wetsvoorstel uit te voeren. Via de kwartaalrapportages zal
het UWV informatie verstrekken over de uitvoering van het wetsvoorstel.5. Toetsing re-integratie-inspanningen van UWV en
klachtregelingDe leden van de VVD-fractie merken op dat het UWV beoordeelt of het zelf
voldoende inspanningen heeft gepleegd, terwijl het UWV zichzelf geen sancties
kan opleggen. Dit vereist volgens de leden van de VVD-fractie een duidelijk
toetsingskader. Zij vragen zich af of de minister deze visie deelt en aan
welke criteria het UWV kan worden getoetst.De leden van de VVD-fractie merken terecht op dat het UWV zowel uitvoerder
als toetser is van de eigen re-integratie-inspanningen. Uiteraard is het wenselijk
dat bij deze beoordeling de objectiviteit is gewaarborgd. Daarom zal het UWV
er via een functionele scheiding zorg voor dragen dat de medewerkers die een
rol hebben gespeeld bij de begeleiding van de zieke vangnetter
en het opstellen van het re-integratieverslag, niet ook het re-integratieverslag
zullen toetsen. Met het oog op de gewenste objectiviteit zal de toetsing worden
uitgevoerd door het WIA-team dat ook verantwoordelijk is voor de WIA-beoordeling.
Dit oordeel wordt dan teruggekoppeld aan het ZW-arboteam dat verantwoordelijk
is voor de re-integratie van de betrokken vangnetter. Het externe toezicht
is belegd bij de IWI.Het UWV beoordeelt de re-integratie-inspanningen aan de hand van het re-integratieverslag.
De inhoudelijke criteria waaraan het re-integratieverslag moet voldoen, zijn
opgenomen in de Regeling procesgang eerste en tweede ziektejaar voor vangnetters
zonder werkgever1. Deze regeling sluit aan bij
de bestaande procesgang in het eerste en tweede ziektejaar, die al geldt voor
werknemers in loondienst met een werkgever. De regeling voor vangnetters beschrijft
welke processtappen bij een bepaalde ziekteduur zijn aangewezen. Zo wordt
er onder meer geregeld dat het UWV uiterlijk binnen zes weken na de eerste
ziektedag een probleemanalyse opstelt en dat op basis daarvan daarna –
in overleg met de vangnetter – een plan van aanpak wordt opgesteld.
Voorts dient er een regelmatige evaluatie tussen het UWV en de vangnetter
plaats te vinden. Hiermee biedt de regeling duidelijkheid voor zowel de vangnetter
als het UWV over hetgeen zij in redelijkheid over en weer van elkaar mogen
verlangen.Aangezien aan het UWV geen loonsanctie kan worden opgelegd, stellen de
leden van de fractie van de PvdA de vraag of een snelle en met sancties verstevigde
klachtenprocedure nodig is voor de gevallen dat de werknemer (op een rechtens
juiste wijze) van de ZW naar de WW verhuist en door het UWV geen of te weinig
re-integratie-inspanningen zijn gepleegd. Ook vragen deze leden zich af bij
wie de werknemer te rade moet gaan bij een verschil van mening over de vraag
of de hem geduide arbeid passend is en of in zo’n geval ook de second opinion-weg van artikel 30 Wet SUWI openstaat of
dat er andere wegen voor hem openstaan. Zo niet, dan moet wellicht deze mogelijkheid
worden geboden, omdat anders de merkwaardige situatie ontstaat dat first én
second opinion van dezelfde instantie afkomen, aldus de leden van de PvdA-fractie.Als een vangnetter in loondienst een verschil van mening heeft met zijn
werkgever, over bijvoorbeeld de re-integratie-inspanningen van de werkgever,
kan hij een deskundigenoordeel (second opinion) vragen aan het UWV.Vangnetters zonder werkgever die niet tevreden zijn over het optreden
van het UWV, staan tijdens de eerste twee ziektejaren allerlei middelen ter
beschikking. Dit betreft de volgende mogelijkheden.Als een vangnetter zonder werkgever ontevreden is over bijvoorbeeld de
re-integratie-inspanningen van het UWW, of een ander verschil van menig heeft
met het UWV, dan ligt het voor de hand dat zij eerst in onderling overleg
naar een gezamenlijke oplossing zoeken.Wanneer het verschil van mening blijft, heeft de vangnetter meerdere mogelijkheden
om dit aan te kaarten dan wel af te dwingen.Allereerst heeft de vangnetter het recht om bij het UWV een formele klacht
in te dienen. Hiervoor geldt een speciale klachtprocedure. De wettelijke grondslag
voor het klachtrecht is geregeld in de Algemene wet bestuursrecht.Voorts kan de vangnetter bezwaar aantekenen. Bezwaar is onder meer mogelijk
tegen het besluit van het UWV over het verrichten van passende arbeid, de
inhoud van het plan van aanpak (met daarin afspraken over de wederzijdse re-integratieverplichtingen),
alsmede het uitblijven van een plan van aanpak. Deze bezwaarmogelijkheid is
laagdrempelig. Bovendien zijn de belangen van de vangnetter geborgd,
omdat het bezwaarschrift wordt beoordeeld door personen die niet eerder bij
de besluitvorming waren betrokken.Daarnaast heeft het UWV sinds kort bij bezwaarschriftprocedures de mogelijkheid
ingevoerd om mediators in te zetten. Doel daarvan is om geschillen in voorkomende
gevallen via een persoonlijke aanpak eerder op te lossen.Tot slot kan de vangnetter, wanneer de bezwaarschriftprocedure voor betrokkene
ongunstig afloopt, zonodig nog in beroep bij de rechtbank en vervolgens in
hoger beroep bij de Centrale Raad van Beroep. De bezwaar- en beroepsprocedure
is geregeld in de Algemene wet bestuursrecht.Kortom, gezien de al bestaande (rechts)middelen heeft een deskundigenoordeel
geen toegevoegde waarde voor vangnetters zonder werkgever.6. Enige casuïstiekDe leden van de PvdA-fractie vragen zich af wat de voorgestelde wijzigingen
zullen betekenen voor de werknemer die uitvalt kort nadat hij met werken is
begonnen in een veel beter betaalde baan dan hij voorheen deed. In dit verband
noemen zij het voorbeeld van de student die tijdens zijn studie op minimumloonbasis
heeft bijgewerkt, na zijn afstuderen een baan vindt die past bij zijn opleiding
en capaciteiten en na een paar dagen een ongeval krijgt, waardoor hij blijvend
ongeschikt is voor dit «hoofd»werk. Deze leden willen weten of
deze werknemer (die recht op ziekengeld heeft) beter wordt verklaard als de
revalidatie ten einde is en hij weer licht schoonmaakwerk kan verrichten.
Daarbij vragen deze leden of het UWV in uitzonderlijke gevallen bevoegd is
een uitzondering te maken op de voorgestelde regel, zodat het UWV de baan
waarin de werknemer nog maar zeer kort heeft gewerkt, ook als zijn werk beschouwt.Voor de beoordeling van de casuspositie, die de leden van de PvdA-fractie
schetsen, zijn de volgende wettelijke regels relevant.Op grond van de ZW bestaat recht op ziekengeld bij «ongeschiktheid
tot het verrichten van zijn arbeid als rechtstreeks
en objectief medisch vast te stellen gevolg van ziekte». De hoofdregel
hierbij is dat als maatstaf voor «zijn arbeid» geldt: de laatstelijk
feitelijk verrichtte arbeid. Met het onderhavige wetsvoorstel wordt het begrip «zijn
arbeid» verruimd ten aanzien van de vangnetter zonder werkgever. Hieronder
wordt voortaan verstaan: «ongeschiktheid tot het verrichten van werkzaamheden
die gewoonlijk kenmerkend voor zijn arbeid zijn.» In dit verband is
voorts van belang dat op grond van het wetsvoorstel geen sprake is van ongeschiktheid
tot het verrichten van zijn arbeid, indien de betrokkene de arbeid maar zeer
korte tijd (minder dan een week) heeft verricht, maar gedurende zes maanden
daaraan voorafgaand andere arbeid heeft verricht en de arbeid die hij in die
periode hoofdzakelijk heeft verricht nog steeds kan verrichten. Verder is
relevant de uitleg die de Centrale Raad van Beroep in zijn vaste jurisprudentie
geeft aan het begrip «ongeschiktheid tot werken». Hieronder verstaat
de Centrale Raad van Beroep: «het op medische gronden naar objectieve
maatstaven gemeten niet kunnen of mogen verrichten van de in aanmerking komende
arbeid».De vraag of een vangnetter recht heeft op ziekengeld, wordt door het UWV
beoordeeld aan de hand van de hierboven geschetste criteria. De vraag of er
recht bestaat op ziekengeld in de door de leden van de PvdA-fractie geschetste
casuspositie, zal dan ook aan de hand van deze criteria door het UWV beoordeeld
worden op basis van de feitelijke omstandigheden van het geval. In beginsel
zal het UWV de ZW-aanspraken van de betrokkene dan ook beoordelen volgens
de hoofdregel, te weten: geschiktheid voor de laatstelijk verrichtte arbeid.
Of het UWV de hoofdregel al dan niet hanteert, zal in belangrijke
mate afhangen van de (overige) feitelijke omstandigheden van het geval, zoals
de aard van de beperkingen, de aard en omvang van het werk, de periode dat
de betrokkene het eerdere werk heeft verricht, of aansluitend in de andere
functie is begonnen etc. Tot spelen ook de redelijkheid en billijkheid een
rol.De leden van de PvdA-fractie vragen of bij de vaststelling van het arbeidsongeschiktheidspercentage
voor de WGA wordt gekeken naar het loon in de functie waarin de werknemer
is uitgevallen of dat bij de bepaling van het maatmaninkomen wordt gekeken
naar het loon dat in het hele jaar voor de uitval is verdiend. Als dat laatste
het geval is, vragen deze leden zich af of er uitzonderingen mogelijk zijn
in gevallen van kennelijke hardheid.Bij de vaststelling van de WIA-uitkering wordt normaliter gekeken naar
het loon dat betrokkene heeft verdiend in de laatste arbeid. Dit is ook het
geval indien die arbeid tijdelijk is verricht. In bijzondere situaties kan
van deze algemene lijn worden afgeweken, bijvoorbeeld als iemand nieuwe bekwaamheden
heeft verkregen. Gezien deze wijze van vaststelling is een hardheidsclausule
niet aan de orde.7. InkomenseffectenDe leden van de SP-fractie vragen zich af in hoeverre zich de situatie
voordoet dat werknemers die naast de reguliere arbeidsovereenkomst bij dezelfde
werkgever ook een tijdelijk contract hebben, na afloop van het tijdelijke
contract geen ziekengeld ontvangen (zoals bedoeld in de in de Tweede Kamer
aangehouden motie-Van Hijum c.s.)1.Op basis van de huidige wetgeving en jurisprudentie is de samenloop van
meerdere arbeidsovereenkomsten bij dezelfde werkgever als volgt geregeld.Indien een werknemer naast zijn reguliere dienstbetrekking een tijdelijke
arbeidsovereenkomst sluit, dan bepalen de werkzaamheden die in het kader van
die tijdelijke arbeidsovereenkomst worden verricht, of de werknemer na afloop
van die tijdelijke overeenkomst recht heeft op ziekengeld. Dit eventuele ziekengeld
sluit dan aan op de loondoorbetaling bij ziekte door de werkgever in de periode
dat het tijdelijke contract van toepassing is.Er is geen recht op ziekengeld indien de werkzaamheden op grond van de
tijdelijke overeenkomst niet wezenlijk verschillen van de werkzaamheden op
grond van de reguliere arbeidsovereenkomst. Er bestaat dan geen enkele grond
om een splitsing van twee dienstbetrekkingen te maken. Indien binnen de tijdelijke
overeenkomst wel wezenlijk andere werkzaamheden worden verricht, dan kan de
werknemer na afloop van de tijdelijke overeenkomst aanspraak maken op ziekengeld.
Deze lijn is ook gevolgd in de zaak waar ik tijdens de plenaire behandeling
van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer aan refereerde.Op dit moment staan mij geen gegevens ter beschikking van de mate waarin
werknemers bij dezelfde werkgever twee of meer arbeidsovereenkomsten hebben.
Aangezien de huidige regeling adequaat en voldoende duidelijk is voor zowel
werknemers als het UWV, acht ik nader onderzoek niet nodig.Ten slotte willen de leden van de SP-fractie graag vernemen welke mogelijkheden
er zijn om zieke uitzendkrachten en andere zieke werknemers het ziekengeld
ook over zaterdag en zondag uit te keren, mits dit voor hen reguliere werkdagen
zijn.Op 8 oktober jl. heb ik de Tweede Kamer geschreven dat een eerste
onderzoek naar het uitkeren van ziekengeld over zaterdag en zondag laat zien dat een eventuele wijziging van de ZW of de onderliggende regelgeving
op een complexe wijze doorwerkt in de uitkeringslasten, uitvoeringskosten
en administratieve lasten1. Nader onderzoek hiernaar
is noodzakelijk. Over de uitkomsten van dit onderzoek zal ik de Kamer informeren
vóór de begrotingsbehandeling van mijn departement voor 2008.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerXNoot1Staatscourant 24 juli 2007, nr. 140.XNoot1Kamerstukken II, 2006–2007, 30 909, nr. 13.XNoot1Kamerstukken II, 2006–2007, 30 909, nr. 16. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-30909-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl