Veranderingen in de Grondwet van de bepalingen over het binnentreden in woningen; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-26158, nr. 57a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

03-12-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26158 nr. 57a

26-11-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26158Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 158Verandering in de Grondwet van de bepalingen over het binnentreden in
woningennr. 57aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 26 november 2001Met belangstelling heb ik kennis genomen van de reacties van de leden
van de vaste commissie voor binnenlandse zaken en de hoge colleges van staat.
In deze memorie zal ik mede namens de Minister-President, Minister van Algemene
Zaken, ingaan op de door de diverse fracties gestelde vragen en gemaakte opmerkingen.De leden van de CDA-fractie maakten een aantal opmerkingen over het begrip
«nationale veiligheid» in het onderhavige voorstel in relatie
tot het begrip «het belang van de staat» in artikel 68 van de
Grondwet en in wetgeving zoals het wetsvoorstel voor een nieuwe Wet op de
inlichtingen- en veiligheidsdiensten.1 Deze leden
gaven te kennen er nog niet van overtuigd te zijn dat het begrip nationale
veiligheid een handzame clausulering van het huisrecht en het briefgeheim
weergeeft. Zij verwezen verder naar hun vragen in het voorlopig verslag van
deze commissie over wetsvoorstel 25 887.2Het gaat om de regeling van de mogelijkheid van uitstel en afstel van
de kennisgeving aan betrokkene: in het belang van de nationale veiligheid
is uitstel of zelfs afstel van kennisgeving mogelijk. Deze mogelijkheid van
beperking op grond van de «nationale veiligheid» heeft in deze
context betrekking op de situatie waarin de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
dit grondrecht beperken.Het begrip «belang van de staat» was aanvankelijk in het voorstel
voor de eerste lezing voor het nieuwe artikel 12 van de Grondwet opgenomen:
een uitzondering op de kennisgevingsverplichting kon worden gemaakt als dit
bij de wet was voorzien en het belang van de staat dit dringend vorderde.
Deze term werd bij amendement vervangen door het begrip «nationale veiligheid».
Voor deze term werd gekozen omdat die meer houvast geeft en de taakstelling
van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten beter weergeeft.In de eerste plaats werd bij de behandeling van het verklaringsvoorstel
tot herziening van artikel 12 van de Grondwet vastgesteld dat de term «het
belang van de staat» reeds wordt gebruikt in artikel 68 van de Grondwet,
dat een verschoningsgrond aangeeft voor bewindspersonen om bepaalde inlichtingen
niet aan het parlement te verschaffen. In dat artikel omvat «het belang
van de staat», het belang van de «nationale veiligheid»,
maar ook verschillende andere belangen als de eenheid van de Kroon, vertrouwelijk
aan de overheid medegedeelde bedrijfsgegevens, betrekkingen van Nederland
met andere landen, economische en financiële belangen van de staat en
de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Een zo ruime interpretatie
is ten aanzien van de taakopdracht van de veiligheidsdiensten niet beoogd.Daarnaast is de term «nationale veiligheid» weliswaar ontleend
aan artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van
de Mens en de fundamentele vrijheden (EVRM), maar een echte definitie van
het begrip is in de jurisprudentie van het Europese Hof voor de Rechten van
de Mens (EHRM) niet te vinden. Uit de jurisprudentie van het EHRM kan worden
opgemaakt dat de nationale veiligheid onder meer in het geding kan zijn in
de volgende gevallen: het schenden van staats- en militaire geheimen; de verspreiding
van opruiende geschriften onder militairen; het oproepen tot en het goedkeuren
van geweld; het verrichten van neo-nazistische activiteiten; het verrichten
van terroristische activiteiten; de publicatie van (geheime informatie in)
geschriften die schade kunnen toebrengen aan het functioneren van de staatsveiligheidsdienst
van een land. Uit deze uitspraken blijkt dat de reikwijdte van deze beperkingsgrond
ruim is. Er zijn ons overigens geen uitspraken bekend waarin bepaalde werkzaamheden
van inlichtingen- en veiligheidsdiensten buiten het begrip «nationale
veiligheid» zijn gebracht.Door de casuïstische aard van de jurisprudentie van het EHRM en door
de ruime «margin of appreciation» die aan de bij het EVRM aangesloten
staten is overgelaten, kan de betekenis van de term «nationale veiligheid»
niet geheel en al afhankelijk zijn van de ontwikkelingen in de EVRM-jurisprudentie.
Gelet op het relatief abstracte karakter van de Grondwet, ligt een verdere
invulling van dit begrip in de Grondwet zelf niet in de rede. De veiligheid
van de staat, de eenheid van de Kroon en de betrekkingen van Nederland met
andere landen, zijn belangen die naar ons oordeel onder het begrip «nationale
veiligheid» vallen, en onder uitzonderlijke omstandigheden zouden vertrouwelijk
medegedeelde bedrijfsgegevens ook onder dit begrip kunnen vallen. Een verdere,
meer concrete, invulling van dit begrip vindt echter plaats in de uitvoeringswetgeving,
in dit geval de voorgestelde nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten.
Het begrip «nationale veiligheid» in het voorgestelde artikel
12 is aldus richtsnoer voor de wetgever bij het bepalen van de gevallen waarin
de verstrekking van het verslag van het binnentreden kan worden uitgesteld
of achterwege kan worden gelaten.De leden van de VVD-fractie merkten op dat zij bij de eerste lezing het
wetsvoorstel met volle kracht hadden gesteund. Deze leden vroegen of de voorgestelde
verandering in het licht van de nieuwe omstandigheden, na de recente terreuraanslagen,
ook voldoende is.Zoals aangegeven in de memorie van antwoord inzake het voorstel voor een
nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten, zijn na de gebeurtenissen
van 11 september 2001 verschillende stappen genomen op het gebied van terrorismebestrijding
en veiligheid. Onder de maatregelen ter intensivering van de bestrijding van
terrorisme is voorzien in uitbreiding van de capaciteit en de uitrusting van
de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. Een herziening van het wettelijk
kader waarbinnen deze diensten opereren, zoals dat gevormd zal worden door
nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten, wordt echter momenteel
niet overwogen.De leden van de PvdA-fractie maakten een aantal opmerkingen over het begrip
«nationale veiligheid» in het derde lid van artikel 12 van de
Grondwet. Deze leden verwezen naar artikel 6 van het voorstel voor een nieuwe
Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten, waarin een nadere omschrijving
van de taken van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten wordt gegeven en
waarmee nader wordt aangegeven wat onder «nationale veiligheid»
moet worden verstaan: de bescherming van de democratische rechtsorde, van
de veiligheid en van andere gewichtige belangen van de staat. Deze leden merkten
op dat de wetgever daarmee een eerste aanzet geeft om een authentieke uitleg
te geven van het nieuwe begrip «nationale veiligheid» in de Grondwet.Met genoegen heb ik kennis genomen van de opmerking van de leden van de
PvdA-fractie dat de gegeven uitleg inderdaad hetgeen was dat deze leden bij
de behandeling van deze grondwetswijziging in eerste lezing hadden bedoeld,
en waarvan zij hun instemming in tweede lezing mede afhankelijk hadden gesteld.Deze leden vroegen (opnieuw) waarom de regering het nodig vindt om het
begrip «nationale veiligheid» zo sterk «op te hangen»
aan de tekst van het EVRM. Zij merkten op dat het begrip in het EVRM allesbehalve
helder is en dat dus het vooral daarop baseren van een grondwettelijk begrip
niet voor de hand ligt. Deze leden gaven aan te menen dat het begrip nationale
veiligheid, als het in de Grondwet wordt geïntroduceerd, binnen onze
eigen grondwetsuitleg zelfstandige betekenis moet krijgen, met name aan de
hand van nadere uitwerking door de wetgever. Het wetsvoorstel voor een nieuwe
Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten is hierbij, zo meenden deze
leden, van grotere betekenis dan de onduidelijke EVRM-tekst waarop de regering
zich beroept.Betreffende de opmerking dat het begrip «nationale veiligheid»
zoals gebruikt door het EHRM, niet helder is en dus van beperkte betekenis
kan zijn voor de uitleg van dit begrip in de nationale Grondwet kan het volgende
worden opgemerkt. Inderdaad is in de jurisprudentie van het EHRM geen definitie
van de term «nationale veiligheid» te vinden. Ook in het antwoord
op de vraag van de fractie van de leden van de CDA-fractie is al ingegaan
op de betekenis van de term «nationale veiligheid». Zoals daar
reeds werd opgemerkt kan uit de jurisprudentie van het EHRM worden opgemaakt
dat de nationale veiligheid in het geding kan zijn in de volgende gevallen:
het schenden van staats- en militaire geheimen; de verspreiding van opruiende
geschriften onder militairen; het oproepen tot en het goedkeuren van geweld;
het verrichten van neo-nazistische activiteiten; het verrichten van terroristische
activiteiten; de publicatie van (geheime informatie in) geschriften die schade
kunnen toebrengen aan het functioneren van de staatsveiligheidsdienst van
een land. Uit deze uitspraken blijkt dat de reikwijdte van deze beperkingsgrond
ruim is. Door de casuïstische aard van de jurisprudentie van het EHRM
en door de «margin of appreciation» die door het EHRM aan de aangesloten
staten is gelaten, kan de betekenis van de term «nationale veiligheid»
inderdaad niet geheel worden «opgehangen» aan de betekenis die
daaraan wordt gegeven door het EHRM. Ruimte voor uitleg van het begrip «nationale
veiligheid» door de nationale autoriteiten is inherent aan de door het
EHRM uitgewerkte beschermingssystematiek van het EVRM, waarbij echter de toepassing
van het begrip door het EHRM als richtsnoer kan dienen. Nadere concretisering
van de uitleg die aan dit begrip moet worden gegeven zal plaatsvinden in nationale
wetgeving. Gezien echter het abstracte karakter van de Grondwet, ligt een
verdere invulling van dit begrip in de Grondwet zelf niet voor de hand. Zoals
reeds aangegeven vallen de belangen van de veiligheid van de staat, de eenheid
van de Kroon en de betrekkingen van Nederland met andere landen onder het
begrip nationale veiligheid. Een verdere meer concrete invulling vindt echter
plaats in de uitvoeringswetgeving (de nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten).De leden van de PvdA-fractie meenden dat de onduidelijkheid van het begrip
«nationale veiligheid» zoals dat voorkomt in het EVRM onder meer
blijkt uit de verschillende uitleg die gegeven kan worden gegeven aan de omzetting
van deze term in de Franse en Engelse grondteksten van het Verdrag.
Naar aanleiding hiervan vroegen de leden van deze fractie waarom in 1990 de
Nederlandse vertaling van het begrip van «'s lands veiligheid»
werd gewijzigd in «nationale veiligheid».Naar aanleiding van deze vraag merk ik in de eerste plaats op, dat volgens
het slotformulier van het EVRM de Engelse en de Franse taal gelijkelijk authentiek
zijn. De Nederlandse vertaling van het EVRM is niet authentiek. De betekenis
daarvan is ook (in beginsel) niet rechtens relevant; het EHRM baseert zich
op de authentieke tekst van het EVRM. In antwoord op de vraag naar de herziening
van de Nederlandse vertaling van het EVRM in 1990, merk ik op dat deze in
1990 onder verantwoordelijkheid van de Minister van Buitenlandse Zaken is
geactualiseerd. In het voorwoord bij een officieuze publicatie van de tekst
van het EVRM in 19901 werd door de Minister van
Buitenlandse Zaken ter zake het volgende opgemerkt:«De bekendheid van het Verdrag is in Nederland in de afgelopen veertig
jaar zeer toegenomen. De ervaring heeft aangetoond dat veelvuldig een beroep
gedaan wordt op het Verdrag. Daarom heb ik aanleiding gezien de veertigste
verjaardag van het Verdrag aan te grijpen om een nieuwe vertaling te publiceren.
De oude vertaling dateerde uit 1951 en bevatte enige onvolkomenheden. Tevens
is inmiddels een aantal Protocollen bij het Verdrag van kracht geworden, waarvan
enkele de Verdragstekst op een aantal punten hebben gewijzigd. Ik ben dan
ook blij met de nieuwe tekst die nu in deze brochure is opgenomen. De nieuwe
vertaling zal tevens in het Traktatenblad verschijnen.»Ter gelegenheid van deze nieuwe vertaling is het begrip «'s lands
veiligheid» in de oorspronkelijke Nederlandse vertaling van het EVRM
vervangen door het begrip «nationale veiligheid» (in artikelen
6, 8, 10 en 1).Door andere leden van de Raad van Europa is gekozen voor een vertaling
van deze term in de authentieke talen door, bijvoorbeeld, «sicurezza
nationale», «seguridad nacional», «segurança
nacional» en «nationella säkerheten» in respectievelijk
Italië, Spanje, Portugal en Zweden. De regering meent overigens dat de
term «nationale veiligheid» de meest voor de hand liggende Nederlandse
vertaling is van de authentieke begrippen «national security»
en «sécurité nationale».De leden van de PvdA-fractie maakten vervolgens enkele opmerkingen over
de toepassing van het voorgestelde artikel 12, derde lid, door de wetgever.De regering is het met deze leden eens dat de wetgever die deze bepaling
moet toepassen, daarmee zorgvuldig dient om te gaan. De regering onderschrijft
de opvatting van deze leden dat bij toepassing van deze bepaling om het optreden
van de inlichtingen- en veiligheidsdiensten te rechtvaardigen, de wetgever
zorgvuldig dient af te wegen welke taken deze diensten moeten krijgen, en
in welke omstandigheden het verstrekken van een schriftelijk verslag van het
binnentreden kan worden uitgesteld of geheel achterwege kan blijven. Naar
het oordeel van de regering bevat het voorstel voor een nieuwe Wet op de inlichtingen-
en veiligheidsdiensten het resultaat van een zodanige zorgvuldige weging en
wordt in artikel 33a van dat wetsvoorstel aangegeven in welke gevallen het
verstrekken van een schriftelijk verslag kan worden uitgesteld of achterwege
blijven. In het zesde lid van het desbetreffende artikel is een beperkt aantal
gronden aangewezen ter uitvoering van de afstelmogelijkheid zoals geformuleerd
in het nieuwe derde lid van artikel 12 van de Grondwet. De redenen waarvoor
afstel van kennisgeving kan worden aangenomen, sluiten aan bij de gronden
waarop de mogelijkheden van afstel in het derde lid van artikel 12 van de
Grondwet is opgenomen, namelijk om te vermijden dat bronnen worden onthuld,
dat betrekkingen met andere landen worden geschaad en dat specifieke toepassingen
van een methode van een dienst of de identiteit van de genen die de betrokken
dienst behulpzaam zijn geweest bij toepassing van die methode zou
worden onthuld.De leden van de PvdA-fractie merkten op dat als een burger onkundig is
van het feit dat zijn huisrecht is geschonden, hij zich daarover niet kan
beklagen. Deze leden signaleerden een kennelijk tekort aan rechtsbescherming.
Zij vroegen aan de hand van praktijkvoorbeelden duidelijk te maken dat, in
de omstandigheden waar op het belang van de nationale veiligheid een beroep
wordt gedaan om het huisrecht in een concreet geval aan te tasten, dat huisrecht
van de burger toch kan worden beschermd.Ook in het geval de burger er onkundig van is gebleven dat zijn huisrecht
is geschonden, wordt dat recht toch op verschillende wijzen beschermd. Indien
de nieuwe Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) bijvoorbeeld
over aanwijzingen beschikt dat een burger betrokken is bij het voorbereiden
van terroristische activiteiten dan kan het in het belang van de nationale
veiligheid gewenst zijn zonder zijn toestemming zijn huis te betreden teneinde
een microfoon te plaatsen. Op grond van artikel 21, derde lid, van het voorstel
voor een nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten1 dient hiervoor tevoren door de Minister van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties toestemming te zijn verleend aan het hoofd AIVD. Bij de
aanvraag dient de AIVD onder meer aan te geven waarom het aanbrengen van de
microfoon noodzakelijk is. Bovendien dient het inzetten van dit middel te
voldoen aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit vervat in artikel
31 van de nieuwe Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten. De commissie
van toezicht, die toegang heeft tot alle in het kader van de nieuwe wet verwerkte
gegevens, kan achteraf nagaan of dit middel rechtmatig is ingezet. Ingevolge
artikel 33a van dat wetsvoorstel dient de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties vijf jaar na het binnentreden te onderzoeken of van
deze actie verslag kan worden uitgebracht. In het geval dat – op grond
van een omstandigheid bedoeld in artikel 33a, zesde of zevende lid, van het
wetsvoorstel – hiervan geen of nog geen verslag kan worden uitgebracht,
zal de commissie van toezicht hiervan op de hoogte worden gebracht. Ook naar
aanleiding van deze melding kan de commissie van toezicht toetsen in hoeverre
het optreden van de AIVD rechtmatig was. Indien de burger het vermoeden zou
krijgen dat een dienst zonder zijn toestemming in zijn woning is binnengetreden,
dan kan hij over dit vermeende optreden een klacht indienen bij de Nationale
ombudsman. Met de Nationale ombudsman zijn afspraken gemaakt waardoor deze
(vertrouwelijk) kennis kan nemen van alle relevante operationele feiten en
omstandigheden, opdat hij in staat is op grond daarvan tot een oordeel komen.2 De commissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten
kan desgewenst eveneens beschikken over alle informatie betreffende acties
waarbij is binnengetreden in een woning.De leden van de PvdA-fractie merkten op dat een verschuiving van een deel
van de justitiële taak naar de veiligheidsdiensten alleen kan als acties
van de georganiseerde criminaliteit een concreet gevaar voor de «nationale
veiligheid» in engere zin vormen. Deze leden vroegen in dat verband
naar de relatie tot de taken van de CRI en van Europol. De leden van de PvdA-fractie
vroegen voorts naar de gevolgen in de praktijk van verschuivingen van justitiële
naar AIVD-taken, in verband met de bescherming verleend in artikel 12 van
de Grondwet.Deze leden lijken er bij hun vraagstelling van uit te gaan dat er verschuivingen
zijn (geweest) van justitiële naar AIVD-taken. Van een dergelijke verschuiving
is evenwel geen sprake. Met betrekking tot het door deze leden genoemde onderwerp
van de georganiseerde criminaliteit geldt, dat de BVD en in de toekomst de
AIVD met betrekking tot dit onderwerp, in overeenstemming met zijn taakopdracht,
nagaat in hoeverre bepaalde criminele groepen een bedreiging vormen voor de
democratische rechtsorde, de veiligheid of andere gewichtige belangen
van de staat. Voor de taak van de AIVD is het immers niet relevant door welke
groepering of vanuit welk motief deze belangen worden bedreigd. Ook op andere
taakgebieden heeft de BVD bij het verzamelen van gegevens overigens te maken
met personen of groeperingen die criminele activiteiten ontplooien. Als voorbeeld
kunnen worden genoemd personen die zich bezig houden met spionage, of met
terroristische activiteiten.1 De BVD houdt zich
nadrukkelijk niet bezig met de opsporing van strafbare feiten, noch met betrekking
tot bepaalde aspecten van de georganiseerde criminaliteit noch met betrekking
tot andere onderwerpen waarbij criminaliteit aan de orde is.2In het geval mogelijke bedreigingen van de nationale veiligheid samengaan
met overtredingen van het Wetboek van Strafrecht kunnen zowel de BVD als de
opsporingsinstanties, ieder vanuit hun eigen invalshoek, gelegitimeerd onderzoek
verrichten: de BVD met als oogmerk de regering en andere verantwoordelijke
instanties voortdurend en in een zo vroeg mogelijk stadium in te lichten over
eventuele risico's voor de nationale veiligheid; de opsporingsinstanties om
de daders van de strafbare feiten in kwestie op te sporen en voor de rechter
te brengen. In de praktijk wordt strikt de hand gehouden aan de scheiding
tussen het werk van inlichtingen- en veiligheidsdiensten en dat van opsporingsinstanties,
waaronder de CRI en Europol. Voor een verdere toelichting hierop zij kortheidshalve
verwezen naar de nota naar aanleiding van het verslag en de nota naar aanleiding
van het nader verslag bij het wetsvoorstel Wet op de lichtingen- en veiligheidsdiensten.3 Een en ander laat overigens onverlet dat opsporingsinstanties
en inlichtingen- en veiligheidsdiensten samenwerken indien dat ter uitvoering
van hun taken noodzakelijk is. Voor de bescherming van artikel 12 van de Grondwet
heeft een en ander geen gevolgen.De leden van de PvdA-fractie vroegen op welke rechtsgrond de BVD sinds
1987 in concrete gevallen heeft nagelaten om aan personen, bij wie tersluiks
is binnengetreden, een kennisgeving van dat binnentreden te verschaffen, nu
eerst met het voorliggende wetsvoorstel een constitutionele rechtsgrond voor
dat nalaten wordt geboden.Op grond van de bestaande wettelijke regels is het niet mogelijk de kennisgeving
aan de bewoner bij wie heimelijk is binnengetreden, achterwege te laten. Wel
biedt artikel 11 van de Algemene wet op het binnentreden de mogelijkheid dat
deze kennisgeving, eventueel langdurig, wordt uitgesteld indien het doel waartoe
wordt binnengetreden daartoe noodzaakt.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de VriesXNoot1 Regels met betrekking tot de inlichtingen- en veiligheidsdiensten alsmede
wijziging van enkele wetten (Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
19..), Kamerstukken I 2000/01, 25 877, nr. 337.XNoot2Kamerstukken I 2001/02, 25 877, nr. 58.XNoot1N. Gevers Leuven-Lachinski en Y.S. Klerk (1990) Veertig
jaar Mensenrechten in de Raad van Europa. (Uitgave van de ministeries
van Buitenlandse Zaken, Justitie, Sociale Zaken en Werkgelegenheid en Welzijn,
Volksgezondheid en Cultuur). Zie ook: R.A. Lawson (1996) Tussen twee komma's.
In: 45 jaar Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten
van de Mens. (Speciaal nummer NJCM-Bulletin 21–1/Nederlands
Tijdschrift voor de Mensenrechten).XNoot1 Regels met betrekking tot de inlichtingen- en veiligheidsdiensten alsmede
wijziging van enkele wetten (Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten
19..), Kamerstukken I 2000/01, 25 877, nr. 337XNoot2 Zie ook Kamerstukken I 1997/98, 25 442, nr. 231b, blz. 4XNoot1 Vgl de achtereenvolgende jaarverslagen van de BVD.XNoot2 Vgl artikel 20 WIV (artikel 9 wetsvoorstel nieuwe WIV; Kamerstukken I
2000/01, 25 877, nr. 337) en Kamerstukken II 1991/92, 22 463,
nr. 4.XNoot3 Kamerstukken II 1999/2001, 25 877, nr. 8, blz. 38, 39,
55 en 56; Kamerstukken II 2000/01, 25 877, nr. 14, blz. 10–12,
26–29. Voor een specifieke beschouwing over de relatie BVD-CRI zij verder
nog verwezen naar Kamerstukken II 1983/84, 17 363, nrs. 6–7,
blz. 2–3. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-26158-57a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl