Wijz. van o.a. Wet aansprakelijkheidsverzek. motorrijtuigen ter implementatie vierde richtlijn motorrijtuigenverzekering; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28636, nr. 198b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

17-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28636 nr. 198b

16-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28636Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 18 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 636Wijziging van de Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen en
de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 ter implementatie van de vierde
richtlijn motorrijtuigenverzekeringnr. 198bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 16 juni 2003Met belangstelling hebben wij kennis genomen van de door de leden van
de CDA-fractie gestelde vragen in het voorlopig verslag van de Vaste Commissie
voor Justitie.Allereerst vragen deze leden of op beslissingen van het Schadevergoedingsorgaan
de Algemene wet bestuursrecht van toepassing is en een benadeelde zich bij
verschil van mening tot de bestuursrechter moet wenden. Of vervult het Schadevergoedingsorgaan
een in de wet aangewezen rol in de civielrechtelijke afwikkeling van schadeclaims
en dient een benadeelde zich derhalve in procedures tegen dat orgaan over
de toepassing van deze wet te wenden tot de civiele rechter?In het geval een benadeelde het niet eens is met een beslissing van het
Schadevergoedingsorgaan, welke taak wij voornemens zijn aan het Waarborgfonds
Motorverkeer op te dragen, dient hij zich te wenden tot de civiele rechter.
Een beslissing van het Waarborgfonds Motorverkeer wordt namelijk beschouwd
als een privaatrechtelijke rechtshandeling en niet als beschikking in de zin
van de Algemene wet bestuursrecht. Verwezen zij naar de uitspraak van de Afdeling
Rechtspraak van de Raad van State van 14 april 1980 (AB 1981/57).Deze leden vragen daarnaast of tot de benadeelden als bedoeld in artikel
27j ook behoort de werkgever van een slachtoffer van een verkeersongeval.Deze vraag kan bevestigend worden beantwoord. Ingevolge artikel 107a,
tweede lid, van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek heeft de werkgever, die
verplicht is tijdens ziekte of arbeidsongeschiktheid van een gekwetste het
loon door te betalen, indien de ongeschiktheid tot werken van de gekwetste
het gevolg is van een gebeurtenis waarvoor een ander aansprakelijk is, jegens
deze ander recht op schadevergoeding voor het door hem betaalde loon. Volledigheidshalve
wordt er op gewezen dat met de zinsnede «andere instanties die door
vergoeding van de schade in de rechten van deze personen zijn getreden»
in artikel 27 j, onderdeel b, uitvoering is gegeven aan overweging nr. 27
van de richtlijn, waarin onder andere is gesteld dat rechtspersonen die bij
wet gesubrogeerd zijn in de rechten van de benadeelde ten aanzien van de aansprakelijke
voor het ongeval, geen vorderingsrecht tegen het schadevergoedingsorgaan dienen
te hebben. De werkgever heeft ingevolge artikel 107a, tweede lid, van
Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek echter een zelfstandig recht op schadevergoeding.Vervolgens vragen deze leden naar de werking van de verjaringsregeling
in artikel 27o en meer in het bijzonder de situatie wanneer het gaat om het
geldend maken van aanspraken, terwijl het Schadevergoedingsorgaan er nog niet
is. Zij menen dat dat met name een probleem is, indien naar buitenlands recht
aanspraken op schadevergoeding binnen zeer korte tijd moeten zijn aangemeld
bij een schadeverzekeraar op straffe van verval of op straffe van verzwaring
van de bewijslast.Artikel 27o, eerste lid, somt limitatief op in welke vier gevallen een
benadeelde zich tot het Schadevergoedingsorgaan kan wenden. In de gevallen
genoemd onder a en c wordt, in navolging van de richtlijn, aangegeven binnen
welke termijn dat dient te gebeuren. In de gevallen genoemd onder b en d wordt,
eveneens in navolging van de richtlijn, geen termijn genoemd. Het tweede lid,
onderdeel a, van artikel 27o geeft nog wel een specificatie van het eerste
lid, onderdeel b. Een benadeelde kan zich niet tot het Schadevergoedingsorgaan
wenden, indien hij zich al rechtstreeks tot de verzekeraar heeft gewend en
die binnen drie maanden na indiening van het verzoek een met redenen omkleed
antwoord heeft gegeven. Deze leden waren vooral bevreesd voor het geldend
maken van aanspraken (en met name de eventuele onmogelijkheid daartoe) wanneer
het Schadevergoedingsorgaan er nog niet is. Van belang is hierbij dat met
de direct betrokkenen, zijnde het Waarborgfonds Motorverkeer (beoogd Schadevergoedingsorgaan)
en het Nederlands Bureau der Motorrijtuigverzekeraars (beoogd Informatiecentrum),
vanaf het moment dat met de voorbereidingen tot het opstellen van het onderhavige
wetsvoorstel is begonnen, uitvoerig en veelvuldig overleg is gevoerd. Hierbij
is ook de situatie van eventueel niet tijdige implementatie onder ogen gezien.
Genoemde instanties hebben zich bereid verklaard om, mocht die situatie zich
voordoen, niettemin de taken die uit de richtlijn (en dus uit het onderhavige
wetsvoorstel) voortvloeien vanaf 20 januari 2003 te gaan vervullen. Dit
ondanks het vooralsnog ontbreken van een wettelijke grondslag voor hun werkzaamheden.Deze leden vragen voorts of het denkbaar is dat het Schadevergoedingsorgaan
schade heeft vergoed, maar vervolgens geen regres zal kunnen nemen wegens
verjaring in de lidstaat waar het regres zal moeten worden uitgeoefend.In artikel 27t wordt geregeld in welke gevallen het Schadevergoedingsorgaan
regres kan nemen op schadevergoedingsorganen of waarborgfondsen in de andere
lidstaten. In navolging van de richtlijn wordt in het wetsvoorstel geen termijn
genoemd waarbinnen regres kan worden genomen. Ook in de overeenkomst tussen
de schadevergoedingsorganen van alle lidstaten is geen termijn voorzien waarbinnen
het ene schadevergoedingsorgaan regres kan nemen op een schadevergoedingsorgaan
of waarborgfonds in een andere lidstaat. In deze op grond van artikel 6, derde
lid, van de richtlijn verplichte overeenkomst, die in juni 2002 tot stand
is gekomen, zijn de taken en verplichtingen, alsmede de wijze van terugbetaling
zeer nauwkeurig en gedetailleerd vastgelegd. Nu de richtlijn, noch de wet,
noch genoemde overeenkomst in een verjaringstermijn voorziet, zal in dit geval
de op grond van het nationale burgerlijk recht geldende algemene verjaringstermijn
van toepassing zijn. In Nederland bedraagt die termijn vijf jaren.Tenslotte wordt de vraag gesteld hoe het overgangsartikel III in de praktijk
zal uitpakken.Zoals hierboven al is opgemerkt hebben zowel het Waarborgfonds Motorverkeer
als het Nederlands Bureau der Motorrijtuigverzekeraars, ondanks het ontbreken
van een wettelijke grondslag voor hun werkzaamheden, zich niettemin bereid
verklaard vanaf 20 januari 2003 de taken die uit de richtlijn voortvloeien
te verrichten. Zij hebben laten weten vanaf die datum ook volledig
te zijn toegerust voor de uitoefening van de rechten en plichten als Schadevergoedingsorgaan
respectievelijk als Informatiecentrum.De vraag of de terugwerkende kracht alleen aanspraken jegens het Schadevergoedingsorgaan
betreft, wordt ontkennend beantwoord. De terugwerkende kracht betreft de gehele
in het wetsvoorstel geregelde materie, slechts met uitzondering van de bepalingen
waarin de sancties staan vermeld. Het beoogde effect van de overgangsbepaling
is onder meer dat een buitenlands schadevergoedingsorgaan verhaal kan uitoefenen
op het Nederlands Schadevergoedingsorgaan voor schades van na 20 januari 2003,
en vóór de inwerkingtreding van deze wet. Voor vrees voor aansprakelijkheid
van de Staat wegens niet tijdige implementatie, voortvloeiend uit het EG-recht
en de jurisprudentie van het Europese Hof van Justitie, bestaat derhalve geen
grond.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Financiën,G. Zalm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28636-198b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl