Verdrag bescherming en bevordering diversiteit cultuuruitingen; Parijs, 20 oktober 2005
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31971, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-06-2009

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31971 nr. 1;A

27-05-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31971Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 971Verdrag betreffende de bescherming en de bevordering van de diversiteit
van cultuuruitingen, met Bijlage; Parijs, 20 oktober 2005Anr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitters van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 mei 2009Ter griffie van de Eerste en van de Tweede Kamer der Staten-Generaal ontvangen
op 29 mei 2009.De wens dat het verdrag aan de uitdrukkelijke goedkeuring van de Staten-Generaal
wordt onderworpen kan door of namens één van de Kamers of door
ten minste vijftien leden van de Eerste Kamer dan wel dertig leden van de
Tweede Kamer te kennen worden gegeven uiterlijk op 30 juni 2009.Overeenkomstig het bepaalde in artikel 2, eerste lid, en artikel 5, eerste
lid, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen, de Raad van State
gehoord, heb ik de eer u hierbij ter stilzwijgende goedkeuring over te leggen
het op 20 oktober 2005 te Parijs totstandgekomen verdrag betreffende
de bescherming en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen, met
Bijlage (Trb. 2007, 89).Een toelichtende nota bij het verdrag treft u eveneens hierbij aan.De goedkeuring wordt alleen voor Nederland gevraagd.De minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenToelichtende NotaI ALGEMEEN1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vijfde lid jo vierde lid, onder
b, van de Wet op de Raad van State).Het Nederlandse culturele landschap wordt
gekenmerkt door kwaliteit en verscheidenheid. De huidige cultuur is tot stand
gekomen door intensief intercultureel verkeer van de afgelopen eeuwen. Door
te reizen doen we inspiratie op van andere culturen. Mensen uit het buitenland,
die zich tijdelijk of permanent in ons land vestigen, beïnvloeden onze
cultuur. Deze invloeden van buitenaf zorgen voor dynamiek en ontwikkeling.
Niet voor niets is werken als «artist in residence» voor kunstenaars
een belangrijke inspiratiebron. Het ontstaan van nieuwe disciplines, «talen»
en kruisbestuivingen is van fundamenteel belang voor een vitaal cultureel
klimaat. Het denken buiten de gebaande paden en het mengen van stijlen en
culturen levert vaak verrassende resultaten en nieuwe perspectieven op. Vele
kunstenaars en culturele instellingen werken al geruime tijd aan cultuur in
een diverse samenleving en proberen een breed publiek te bereiken. De afgelopen
kabinetsperiodes zijn verschillende initiatieven genomen om de makers te ondersteunen,
om de diversiteit in de sector te verankeren en om de interculturele programmering
te vergroten. Culturele diversiteit leidt in twee opzichten tot verrijking
en dynamiek:• Diversiteit zorgt voor vernieuwing in de cultuursector en, voor
een aanbod dat brede publieksgroepen kan betrekken in het culturele leven.
Meer diversiteit verhoogt de kwaliteit van het culturele landschap als geheel.• Daarnaast zorgt culturele diversiteit voor dynamiek in de samenleving.
Als de culturele sector zich openstelt voor het gesprek met de samenleving,
kunnen kunst en cultuur een belangrijke bijdrage leveren aan dialoog en uitwisseling
tussen verschillende groepen en individuen.2. Geschiedenis van het VerdragDe Organisatie van de Verenigde Naties voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur
(UNESCO) heeft zich de diversiteit van het cultuuraanbod in de wereld altijd
aangetrokken. UNESCO’s constitutie noemt «wijde verspreiding van
cultuur onmisbaar voor de menselijke waardigheid» en voegt toe dat deze
verspreiding «een heilige plicht is van de naties, die zij dienen te
vervullen in een geest van wederzijdse hulp en zorg» (preambule van
het op 16 november 1945 te Londen totstandgekomen Statuut, vierde paragraaf,
Trb. 1960, 131).Op 2 november 2001, tijdens de 31ste Algemene Vergadering, nam UNESCO
unaniem de «Universal Declaration on Cultural Diversity»1 aan. Deze Verklaring noemt culturele diversiteit de «gemeenschappelijke
erfenis van de mensheid» en stelt dat culturele goederen niet slechts
gebruiksartikelen of consumptiegoederen («mere commodities
or consumer goods») zijn, maar ook richtingaanwijzers wat betreft
identiteit en waarden («vectors of identity, values
and meaning») (§ 8). Het actieplan bij de Declaratie
noemt als eerste punt het uitwerken van een bindend instrument over culturele
diversiteit. Tijdens UNESCO’s 32ste Algemene Vergadering (oktober 2003)
verzocht de Directeur-generaal aan de 33ste Algemene Vergadering in 2005 een
ontwerpverdrag voor te leggen. Een eerste ontwerptekst, opgesteld door 15
onafhankelijke experts, kon gepresenteerd worden in juni 2004. Deze tekst
is door de Lidstaten verder ontwikkeld, waarna het onderhavige UNESCO-Verdrag
op 20 oktober 2005 tijdens de 33ste Algemene Vergadering is aangenomen.
Op 18 december 2006 kwam de dertigste ratificatie binnen, zodat het Verdrag
op 18 maart 2007 van kracht werd.Gedurende de jaren tussen de Verklaring en het uiteindelijke Verdrag was
het dossier Culturele Diversiteit een van de vijf prioritaire thema’s
waar Nederland zich binnen UNESCO op heeft gericht. In nauw overleg tussen
de Ministeries van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Buitenlandse Zaken en
Economische Zaken ontstond een duidelijk Nederlands standpunt: actief meewerken
aan een evenwichtig instrument, waarbij de internationale handelspolitiek
ondubbelzinnig het domein van de Wereldhandelsorganisatie blijft. Tijdens
de onderhandelingen, die gedeeltelijk samenvielen met het Nederlandse voorzitterschap
van de Europese Unie (EU) (gedurende de tweede helft van 2004), is veel werk
verzet om Europa als onderhandelaar en als toekomstig verdragspartner binnen
UNESCO geaccepteerd te krijgen. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in de
toetreding van de Europese Gemeenschap (EG) tot het Verdrag op 18 december
2006. Inmiddels zijn 80 landen partij geworden. 3. MededingingIn het licht van het onderhavige Verdrag spelen mededingingsregels vooral
een rol in de audiovisuele sector. Daarom geven wij deze sector hier als voorbeeld
van de werking van de twee fundamentele doelstellingen van mededingingswetgeving.
In de eerste plaats draagt mededingingswetgeving bij tot open markten in iedere
sector, met inbegrip van die van de audiovisuele diensten, door te verhinderen
dat de gezonde concurrentie op illegale wijze beperkt wordt.In de tweede plaats brengt de Europese Commissie door middel van deze
instrumenten een van de doelstellingen van de EU tot uitvoering, namelijk
de instelling van een gemeenschappelijke markt overeenkomstig artikel 2 van
het EG-Verdrag (Trb. 2003, 150) door te waarborgen dat de mededinging binnen
de interne markt niet wordt vervalst (artikel 3, eerste lid, onder g). De
regels inzake fusiecontrole zijn bedoeld om de Europese Commissie in staat
te stellen te garanderen dat fusies niet de voor de interne markt essentiële
concurrentie in gevaar brengen.Voorts zijn ook de voorschriften van het gemeenschapsrecht betreffende
kartels van groot belang voor de audiovisuele sector. Overheidssteun, die
door de bevoordeling van bepaalde ondernemingen of bepaalde bedrijfstakken
de concurrentie vervalst, is in beginsel krachtens het EG-Verdrag verboden.Toch dient bij de toepassing van de voorschriften van het EG-Verdrag betreffende
overheidssteun rekening te worden gehouden met de bepalingen van artikel 86,
tweede lid, van het EG-Verdrag en met de mededeling betreffende de toepassing
van de regels inzake staatssteun op openbare omroepen (Pb C 123 van 30 april
2004.Via de goedkeuring van de mededeling over film in september 2001 heeft
de Europese Commissie de criteria uiteengezet, op grond waarvan staatssteun
voor film- en tv-producties verenigbaar is met artikel 87, derde lid, onder
d, van het EG-Verdrag. Deze mededeling vormde een belangrijke stap voorwaarts
ten aanzien van de rechtszekerheid voor de filmsector en de voortzetting van
regelingen voor steunverlening, waarbij de werking van de interne markt in
acht wordt genomen. De heldere regels van de mededeling hebben een uniforme
beoordeling mogelijk gemaakt van de aan de Europese Commissie ter kennis gebrachte
regelingen voor steunverlening door de overheid.4. MediapluralismeMededingingsbeleid kan bijdragen aan mediapluralisme. Mededingingswetgeving
is weliswaar in eerste instantie bedoeld om een zeker economisch evenwicht
tussen marktdeelnemers te garanderen, maar voorkomt mede dat sprake kan zijn
van een zodanige cumulatie van zeggenschap of participatie in
mediaondernemingen dat een breed scala aan standpunten en opinies op de mediamarkten
bedreigd zou worden.II ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGOpzet VerdragHet Verdrag bevat artikelen over het belang van culturele identiteit,
diversiteit en pluralisme (1–3), de verhouding tussen culturele diversiteit
en mensenrechten (4–6), en tussen culturele diversiteit en creativiteit
(7–9). Verder gaat het Verdrag in op het belang van internationale solidariteit
(10–12) en duurzame internationale ontwikkeling met voorkeursbehandeling
voor ontwikkelingslanden (13–18). In de artikelen 19 tot en met 35 staan
aanvullende bepalingen over monitoring, complementariteit, instelling van
een comité, een geschillenregeling, toetredingsregels en wijzigingsregels.De Nederlandse wetgeving behoeft voor de uitvoering van het Verdrag niet
de worden aangepast.Artikelen 1 en 2Deze artikelen betreffen de doelstellingen en de leidende beginselen van
het Verdrag.Eén van de belangrijkste beginselen is dat culturele goederen en
diensten een identiteit, waarde en belang bezitten die ze meer maakt dan gewone
handelsgoederen.De leidende beginselen in artikel 2 worden in algemene zin geformuleerd.
Het gaat hier om uitgangspunten zoals deze in het geldende internationale
recht worden gehanteerd.Artikelen 3 en 4Deze artikelen betreffen het toepassingsgebied van het Verdrag en de definities.Culturele diversiteit wordt in het Verdrag als volgt geformuleerd: de
veelheid aan vormen waardoor de culturen van groepen en samenlevingen tot
uiting komen. Deze uitingen worden binnen en tussen groepen en samenlevingen
overgebracht.Artikelen 5 tot en met 8Nederland heeft met enkele andere landen binnen de Europese Unie sterk
gepleit voor het bevorderen van de diversiteit binnen een land. Met de opname
van de woorden «op haar grondgebied» in de artikelen 5 tot en
met 7 is aan dit pleidooi tegemoet gekomen.De wijze waarop de bescherming van culturele diversiteit in het Verdrag
wordt omschreven is geheel in lijn met het Nederlandse standpunt. Nederland
is geen voorstander van beschermingsmaatregelen in een meer handelsbeperkende
zin voor culturele diversiteit. Cultuur wordt gezien als een middel om kennis
en ervaring met andere culturen uit te wisselen. Bevordering van culturele
pluriformiteit is dan ook een hoofddoelstelling van het Nederlandse cultuurbeleid.
Via culturele organisaties en projecten die gesteund worden via de subsidiesystematiek
en private fondsen, wordt dit al bevorderd. Ook wordt er in het onderwijs
aandacht aan geschonken.Wat wordt er al gedaanDe culturele verscheidenheid van Nederland manifesteert zich steeds nadrukkelijker
in het culturele landschap. «Culturele diversiteit» in de zin
van «etnische verscheidenheid» maakt al lange tijd deel uit van
het media- en cultuurbeleid van de Nederlandse regering. In 1999, met de nota «Media
en Minderhedenbeleid»1, de nota «ruim
baan voor culturele diversiteit»2 en in
20032 met «Meer dan de som» en «Cultuur als Confrontatie,
uitgangspunten van het cultuurbeleid 2001–2004», en vanaf 2005 «Kunst
van Leven, hoofdlijnen cultuurbeleid». Bevordering van de culturele
pluriformiteit is een hoofddoelstelling van het Nederlandse cultuurbeleid
en zowel op het gebied van de cultuur als van de media is dan ook aan de hand
van de bovengenoemde nota’s specifiek beleid ontwikkeld.Hieronder volgen enkele voorbeelden:• In het archiefwezen en in de musea is meer aandacht voor de verhalen
van migranten. Migratiegeschiedenis en het slavernijverleden zijn onlosmakelijk
deel van ons cultureel erfgoed. In de Cultuurnotaperiode 2001–2004 is
het project Cultureel Erfgoed Minderheden gestart met als doel het materiële
en immateriële cultureel erfgoed van minderheden in Nederland te identificeren,
te verzamelen, te bewaren en toegankelijk te maken. De thema’s migratiegeschiedenis,
slavernijverleden en islamitisch erfgoed zijn door werkgroepen uitgewerkt.
Het erfgoed van minderheden dat aanwezig is bij culturele instellingen, minderhedenorganisaties
en particulieren is geïnventariseerd en er is gewerkt aan een betere
(digitale) ontsluiting ervan. Het project is erfgoedbreed van opzet. Voor
de subsidieperiode 2005–2008 zijn middelen beschikbaar gesteld om het
project Cultureel Erfgoed Minderheden voort te zetten.• De rijkscultuurfondsen bieden ruimte aan nieuwe cultuurmakers.
In het Fonds voor Cultuurparticipatie is diversiteit een van de drie doorsnijdende
thema’s. Een van de twee fondsen voor beeldende kunst, de Mondriaanstichting,
ondersteunt aanvragen voor projecten om cultureel erfgoed van etnische minderheden
te inventariseren, te verzamelen en te presenteren. Ze stellen daarbij als
voorwaarde dat de projectaanvragers samenwerken met minderhedenorganisaties
omdat is gebleken dat projecten vooral succesvol zijn als ze vanuit het perspectief
van een minderheid zijn opgezet.• In het kader van de cultuurnota 2005–2008 wordt een aantal
instellingen ondersteund dat een (bijzondere) bijdrage levert aan het vergroten
van de diversiteit van de Nederlandse cultuur, zoals bijvoorbeeld het Nederlands
Instituut voor Slavernijverleden en Erfenis en het Wereldmuseum voor het project
Marokkaans Erfgoed (Focus Marokko).• In de Mediawet zijn meerdere elementen opgenomen die de publieke
omroep aanzetten tot diversiteit in de programmering. Daarbij is aandacht
voor de uiteenlopende ervaringen en perspectieven binnen de multiculturele
samenleving een voorwaarde voor programmaverscheidenheid en -kwaliteit en
voor een goed bereik onder verschillende bevolkingsgroepen (zoals in de taakopdracht
en in de rapportageverplichtingen). Ten aanzien van culturele uitingen zijn
er programmavoorschriften die de publieke omroep aanzet tot het verzorgen
van een culturele programmering. Deze zijn met ingang van 2008 opgenomen in
een prestatieovereenkomst.• Via een breed scala culturele organisaties in Nederland –
waaronder bijvoorbeeld Digitale Pioniers, dat zich richt op kleinschalige
projecten van vrijwilligersorganisaties op het terrein van opinie, debat en
meningsvorming – en projecten op het terrein van de nieuwe media wordt
beoogd culturele pluriformiteit te bevorderen. Via de cultuursubsidiesystematiek
en private fondsen wordt dit gesteund. Het Stimuleringsfonds Nederlandse
Culturele Omroepproducties (Stifo) heeft als taak om de ontwikkeling en productie
te bevorderen van hoogwaardige culturele dramaproducties, documentaires, kunst-
en kinderprogramma’s en eCultuurprojecten.• In Kunst van Leven staat het tienpuntenplan voor cultuurparticipatie
opgenomen. Een van deze punten is diversiteit.• De landelijke overheid geeft financiële steun aan lokale radio
en televisie (radiozender FunX en televisieproducent Multiculturele Televisie
Nederland (MTNL)) in de vier grote steden die zich met programmering specifiek
richten op migranten en jongeren met een minderheidsachtergrond. Door de uitgifte
van lokale frequenties bestaat ook de mogelijkheid lokaal commerciële
radio op te zetten. Binnen de lokale publieke omroep bestaat eveneens de mogelijkheid
in de grotere steden voor minderheidsgroepen om eigen producties uit te zenden.
Gerelateerd hieraan zijn de activiteiten van Stichting Mira Media, die zich
bezig houdt met media en beeldvorming en ook internationaal actief is.• Het Fries neemt in het kader van de Grondwet de status van tweede
rijkstaal in. Dit krijgt onder meer vorm via het op 5 november 1992 te
Straatsburg totstandgekomen Handvest voor regionale talen of talen van minderheden
van de Raad van Europa (Trb. 1993, 1). Enkele regionale talen nemen de positie
van «streektaal» in onder dit Handvest. Doel van het Handvest
is de bescherming en bevordering van regionale talen en talen van minderheden
als bedreigd onderdeel van het Europees cultureel erfgoed. Daarnaast beoogt
het sprekers van deze talen de mogelijkheid te bieden deze talen publiek en
in de privésfeer te gebruiken.• Het stimuleringsfonds voor de Pers geeft steun aan uitgevers van
persorganen gericht op minderheidsgroepen. Literaire fondsen voeren een stimuleringsbeleid
ten behoeve van de publicatiemogelijkheden van auteurs met een allochtone
achtergrond. Daarnaast zijn er structureel gesubsidieerde instellingen die
zich speciaal richten op deze categorie auteurs zoals bijvoorbeeld Stichting
El Hizjra. Via tal van andere instellingen wordt een podium geboden aan nieuwe
en bestaande cultuuruitingen, variërend van het Crossing Border festival
waar de combinatie literatuur, muziek, film en beeldende kunst centraal staat,
tot Amsterdam Vluchtstad, dat als doel heeft vervolgde schrijvers uit het
buitenland onderdak te verschaffen.De Rijksoverheid zet zich onder meer in voor het beheer en behoud van
het audiovisuele erfgoed. Onder de naam «Beelden voor de Toekomst»
startte in 2007 de conservering van de schat aan 20ste eeuws audiovisueel
materiaal dat in tal van archieven ligt opgeslagen. De belangrijkste doelgroep
daarbij is het onderwijs, de creatieve industrie en het algemene publiek.Artikel 9Door het uitwisselen van informatie en een systeem van periodieke rapportage
wordt volgens het advies van de nationale UNESCO-Commissie de kans vergroot
op structurele aandacht voor de dimensie van diversiteit in het cultuurbeleid
en voor de multilaterale dialoog binnen de Nederlandse grenzen. Zie verder
onder artikel 28.Artikel 12Dit artikel stelt dat internationale betrekkingen in zijn algemeen dienen
te worden ingezet ten behoeve van cultuur. Internationale samenwerking kan
bijdragen aan het realiseren van de doelstellingen van het onderhavige Verdrag.Artikelen 13–17Meer specifiek wordt in de artikelen 13–17 bepaald dat cultuur integraal
onderdeel uitmaakt van ontwikkelingssamenwerking. Dat is een vereiste voor
duurzame ontwikkeling. In deze artikelen zeggen de partijen toe ontwikkelingslanden
te zullen steunen op de verschillende terreinen van cultuurbeleid en uitvoering.
Samenwerking, partnerschappen, een voorkeursbehandeling en de oprichting van
een Internationaal Fonds voor culturele diversiteit worden genoemd als instrumenten.Dit sluit goed aan bij het Nederlands Internationaal Cultuur Beleid en
Cultuur en Ontwikkelingsprogramma. Culturele samenwerking maakt integraal
deel uit van het Nederlands buitenlands beleid en culturele ontwikkeling ook
in ontwikkelingslanden wordt gezien als essentieel. Samen met andere nationale
en internationale donoren maakt Nederland zich hard om ook het culturele aspect
een plaats te geven binnen ontwikkelingssamenwerking.Voorbeelden van culturele uitwisseling met «ontwikkelingslanden»:• Focus Marokko, project met tentoonstelling en reizende tentoonstelling
met Marokkaans erfgoed. Het Wereldmuseum coördineert het project met
middelen van OCW (Cultuurnota 2005–2008).Voorbeelden media en ontwikkelingssamenwerking:• Het aan de Wereldomroep verbonden internationale opleidingscentrum,
het Radio Nederland Training Centrum (RNTC), verzorgt trainingen voor journalisten,
programmamakers en docenten uit ontwikkelingslanden en fungeert als media-
en communicatieadviseur. Daarnaast participeert het RNTC in samenwerkingsprojecten
gericht op de ontwikkeling van radio en televisie in ontwikkelingslanden.• De Vlaamse en Nederlandse publieke omroep en de Wereldomroep werken
samen in een satellietprogrammering («het beste van Vlaanderen en Nederland»,
BVN) gericht op Noord- en Midden Amerika, de Cariben, Zuid-Oost Azië
en het zuiden van Afrika.• De Wereldomroep en de publieke omroep steunen eveneens incidenteel
projecten in ontwikkelingslanden, evenals de OLON, de organisatie van lokale
publieke omroepen die actief is in de internationale samenwerkingsorganisatie
voor de lokale omroep AMARC.Andere Nederlandse Niet Gouvermentele Organisaties, actief op het snijvlak
van media, ict en culturele/ maatschappelijke ontwikkeling zijn bijvoorbeeld
The International Institute for Communication and Development (IICD), HIVOS,
Press Now en Free Voice. Verder worden in de vorm van projecten van NGO’s
via het ministerie van Buitenlandse Zaken maatschappelijke transformatieprojecten
(«MATRA») ondersteund, die op het terrein kunnen liggen van de
media, journalistieke werkwijzen en de kwalitatieve ontwikkeling van de mediasector.
Matra staat open voor diverse landen in Midden- en Oost-Europa alsook voor
enkele landen in Noord-Afrika en het Midden-Oosten.Artikel 18Dit artikel betreft de instelling van een fonds voor culturele diversiteit.
Dit fonds kent geen verplichte contributie voor verdragspartijen. Over de
aanwending van de middelen wordt beslist door het Intergouvernementeel Comité.
Zij doet dit op grond van de richtsnoeren van de Conferentie van partijen.Artikel 19Informatie zal worden uitgewisseld zowel via het UNESCO secretariaat als
via een gegevensbank die door UNESCO zal worden opgezet. Dit artikel vormt
een aanvulling op het bepaalde in artikel 9 van het Verdrag.artikel 20Over de verhouding van het Verdrag tot andere verdragen is bepaald dat
het Verdrag niet ondergeschikt is aan andere verdragen, noch zijn andere verdragen
ondergeschikt aan het Verdrag. Het Verdrag doet dus geen afbreuk aan verplichtingen
voortvloeiende uit andere verdragen (waaronder WTO-verdragen). Daarnaast dienen
verdragspartijen bij het opstellen, interpreteren en toepassen van andere
verdragen rekening te houden met de relevante bepalingen van dit Verdrag.
Door verdragen in onderlinge samenhang te bekijken, wordt de complementariteit
tussen verdragen gewaarborgd. Met deze tekst is een redelijk evenwicht bereikt,
dat enerzijds voldoende aanknopingspunten biedt om culturele belangen waar
nodig te beschermen, maar anderzijds geen vrijbrief biedt voor protectionistisch
misbruik.Artikelen 21 tot en met 24In deze artikelen worden de organen van het Verdrag vastgesteld. Er wordt
een Conferentie van partijen ingesteld die het hoogste en plenaire orgaan
van het Verdrag is.Verder wordt een Intergouvernementeel Comité voor de bescherming
en de bevordering van de diversiteit van cultuuruitingen ingesteld. Beide
organen zullen worden bijgestaan door het secretariaat van UNESCO.Artikel 25De in dit artikel opgenomen bepalingen over geschillenbeslechting worden
deels uitgewerkt in de Bijlage bij het Verdrag. De Bijlage vormt een integrerend
onderdeel van het Verdrag en is aan te merken als zijnde van uitvoerende aard.
Verdragen tot wijziging van de bijlage behoeven op grond van artikel 7, onderdeel
f, van de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen geen parlementaire
goedkeuring, tenzij de Staten-Generaal zich thans het recht tot goedkeuring
terzake voorbehouden.Artikel 28Op grond van artikel 28 dient elk land een contactpunt aan te wijzen.
In Nederland is dat het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap.III KONINKRIJKSPOSITIEDe Regering van de Nederlandse Antillen acht medegelding van het Verdrag
niet wenselijk, aangezien de implementatie van het Verdrag uitvoeringswetgeving
met zich meebrengt. Het huidige budget van de Nederlandse Antillen noopt tot
het stellen van beleidsprioriteiten, met als gevolg dat voorrang zal worden
gegeven aan andere prioritaire wetgevingstrajecten.De Regering van Aruba acht medegelding van het Verdrag evenmin wenselijk.
Aruba erkent het belang van dit Verdrag en de mogelijke positieve uitwerking
hiervan op de culturele ontwikkeling in Aruba. Aruba beschikt op dit moment
echter niet over voldoende expertise en middelen om daadwerkelijk inhoud te
kunnen geven aan dit Verdrag. De onbekendheid van de mogelijke financiële
consequenties staat medegelding ook in de weg. Voorts zijn er nog een reeks
andere factoren die een rol spelen, zoals o.a. de kleinschaligheid van het
eiland en het feit dat de Arubaanse bevolking altijd uit groepen migranten
bestond, waardoor er op natuurlijke wijze integratie plaatsvindt.De goedkeuring wordt derhalve alleen voor Nederland gevraagd.De minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap,R. H. A. PlasterkDe minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenXNoot1www.unesco.orgXNoot1Kamerstukken II 1998/99, 26 597, nr. 1.XNoot2www.minocw.nl 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31971-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl