Wijziging van de Faillissementswet in verband met herziening van de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen; Tweede nota van wijziging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29942, nr. 24

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

25-10-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

29942 nr. 24

20-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamABCLaDEFGArtikel IBArtikel ICToelichtingAD en EGOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29942Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 22 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 942Wijziging van de Faillissementswet in verband met herziening van de
schuldsaneringsregeling natuurlijke personennr. 24TWEEDE NOTA VAN WIJZIGINGOntvangen 20 oktober 2006Het voorstel van wet wordt als volgt gewijzigd:AIn artikel I, onderdeel F, komt onderdeel 2 te luiden:2. Onder vernummering van het derde en vierde lid tot vijfde en zesde
lid worden twee leden ingevoegd, luidende:3. Het verzoek kan in afwijking van het eerste lid, onder b, en het
tweede lid, onder b, worden toegewezen indien voldoende aannemelijk is dat
de schuldenaar de omstandigheden die bepalend zijn geweest voor het ontstaan
of onbetaald laten van zijn schulden, onder controle heeft gekregen.4. De rechter kan de schuldenaar ter zitting vragen stellen over
de verklaring, genoemd in het eerste lid.BAan artikel I, onderdeel L, wordt een onderdeel toegevoegd, dat luidt:4. In het vierde lid wordt de zinsnede «het eerste lid onder
a tot en met h» vervangen door: het eerste lid, onder a tot en met g,.CNa artikel I, onderdeel L, wordt een onderdeel ingevoegd, dat luidt:LaIn artikel 294a, eerste lid, wordt de zinsnede «artikel 294, eerste
lid, onder a tot en met h» vervangen door: artikel 294, eerste lid,
onder a tot en met g,.DIn artikel I, onderdeel AAA, wordt de voorgestelde redactie van artikel
350 als volgt gewijzigd:a. Onder vervanging van de puntkomma aan het slot van het derde lid,
onder g, door een punt, vervalt onderdeel h.b. Het zesde lid vervalt, onder vernummering van het zevende lid
tot zesde lid,EIn artikel I, onderdeel KKK, wordt in het tweede onderdeel in de aanhef «twee
leden» vervangen door «vier leden» en wordt aan het slot
een lid toegevoegd, dat luidt:6. Het eerste lid is niet van toepassing indien de schuldenaar tijdens
de toepassing van de schuldsaneringsregeling is overleden.FIn artikel I, onderdeel OOO, worden de woorden «In artikel 361»
vervangen door: In artikel 361, eerste lid,.GNa artikel IA worden twee artikelen toegevoegd, luidende:Artikel IBAan artikel 76a van het Wetboek van Strafrecht wordt een lid toegevoegd,
dat luidt:7. De termijn loopt ten aanzien van veroordelingen tot betaling als
bedoeld in artikel 358, vierde lid, onder a tot en met c, van de Faillissementswet
niet gedurende de tijd dat de schuldsaneringsregeling natuurlijke personen
op de veroordeelde van toepassing is.Artikel ICAan artikel 561 van het Wetboek van Strafvordering wordt een lid toegevoegd,
dat luidt:5. Indien het openbaar ministerie uitstel van betaling heeft verleend
of betaling in termijnen heeft toegestaan in het kader van een schuldregeling
als bedoeld in artikel 287a van de Faillissementswet, is het vierde lid niet
van toepassing. Indien na het einde van de schuldregeling nog een bedrag resteert,
dient dit bedrag te worden voldaan binnen twee jaar en drie maanden na de
dag waarop de schuldregeling ten einde is gekomen.ToelichtingMet de nota van wijziging wordt uitvoering gegeven aan de aankondiging
tijdens het wetgevingsoverleg van 16 oktober jl. om de ingediende amendementen,
voor zover zij door de regering onderschreven kunnen worden, al dan niet in
gewijzigde vorm in het wetsvoorstel te verwerken (onderdelen A en G). Het
betreft in het bijzonder de mogelijkheid dat de rechter een schuldenaar met
psychosociale of verslavingsproblematiek toelaat, indien die problematiek
voldoende onder controle is (amendement nr. 13) en de verlenging van de termijn
van artikel 561 Wetboek van Strafvordering in verband met het convenant tussen
CJIB en NVVK (amendement nr. 16, onderdeel II). In dit verband is ook een
wijziging van artikel 76a Wetboek van Strafrecht wenselijk gebleken (onderdeel
G). Ook tegen schrapping van de «eigen verklaring» van de schuldenaar
in artikel 288 Fw (amendement nr. 11) bestaat geen bezwaar, doch deze is op
verzoek van mevrouw Noorman-den Uyl niet in deze nota van wijziging verwerkt.Van de gelegenheid wordt gebruik gemaakt om voor het geval de schuldenaar
tijdens de toepassing van de schuldsaneringsregeling overlijdt, te regelen
(onderdelen D en E) dat de bewindvoerder de afwikkeling van de boedel kan
voortzetten met toepassing van de regels van de schuldsaneringsregeling.De wijzigingen de onderdelen B, C en F betreffen correcties van verwijzingen
naar onderdelen van artikelen die onjuist zijn.AIn het nieuwe derde lid wordt een uitzonderingsgrond opgenomen die het
ontbreken van goede trouw kan «repareren» en budgetbegeleiding
en psychosociale hulp in het wettelijke traject integreert. Volgens dit derde
lid, dat een iets algemenere redactie heeft dan amendement nr. 13, kan een
schuldenaar die de omstandigheden onder controle heeft gekregen die bepalend
zijn geweest voor het ontstaan of onbetaald laten van zijn schulden, toch
worden toegelaten tot de schuldsaneringsregeling. Dat voldoende aannemelijk
is dat de schuldenaar die omstandigheden onder controle heeft gekregen, zal
moeten blijken uit de door de schuldenaar getroffen maatregelen. De stabiele
leefsituatie die noodzakelijk is voor het welslagen van de schuldsaneringsregeling,
dient door die maatregelen gegarandeerd te zijn. Een drugs-, alcohol- of gokverslaving
dient al enige tijd onder controle te zijn. Het moet gaan om objectiveerbare
maatregelen: de schuldenaar dient zich onder deskundige begeleiding van bijvoorbeeld
verslavingszorg of budgetbegeleiding gesteld te hebben, die ook tijdens de
toepassing van de schuldsaneringsregeling gehandhaafd zal blijven, zo lang
dat nodig is. De periode is afhankelijk van de ernst en de duur van de verslaving.
In de richtlijnen van Recofa staat al een soortgelijke bepaling (par. 4 onder
c en d) ter uitwerking van de huidige wet.De toelating is ook mogelijk indien de schuldenaar misdrijven heeft gepleegd
die samenhangen met zijn verslaving of zijn psychosociale problemen. Een drugsverslaafde
die één of meer misdrijven heeft gepleegd om te kunnen voorzien
in zijn behoefte aan drugs en die inmiddels drie jaar is afgekickt, maar nog
wel schulden heeft uit een strafrechtelijke veroordeling ter zake van een
of meer misdrijven, kan krachtens deze bepaling door de rechter worden toegelaten
tot de schuldsaneringsregeling. Omdat evenwel de afwikkeling van strafrechtelijke
veroordelingen niet mag worden doorbroken, wordt in verband daarmee wel in
artikel 76a van het Wetboek van Strafrecht toegevoegd dat de executieverjaringstermijn
in deze gevallen niet loopt zolang de schuldsaneringsregeling op de betrokkene
van toepassing is (onderdeel G van deze nota van wijziging).D en EIn het wetsvoorstel is duidelijkheid verschaft wat er dient te gebeuren
als tijdens de toepassing van de schuldsaneringsregeling de schuldenaar komt
te overlijden. Daarbij is aangesloten bij de regeling voor vereffening van
de nalatenschap van boek 4 Burgerlijk Wetboek. In de literatuur en in enkele
reacties op het wetsvoorstel is daarop kritiek geuit (zie o.a. M.B. de Boer
in SchuldSanering 2004, nr. 4 p. 3–8 en nr. 5 p. 9–13). De voorgestelde
regeling zou te omslachtig zijn en te ingewikkeld voor de bewindvoerder. Herbezinning
op dit onderdeel van het wetsvoorstel heeft mij tot de conclusie gebracht
dat het inderdaad onpraktisch is als de bewindvoerder zijn taken niet kan
afronden binnen het hem vertrouwde kader van de schuldsaneringsregeling. Voorts
heeft een afsluiting van de schuldsanering en het eventueel openen van de
erfrechtelijke vereffening als nadeel dat daardoor de positie van de schuldeisers
wordt gewijzigd. Zo is de verhouding bij uitkeringen tussen preferente en
concurrente schuldeisers in de Wsnp anders dan bij de vereffening
van het erfrecht. Ook zullen de schuldeisers die meedelen in de schuldsaneringsregeling
na beëindiging moeten dulden dat ook nieuwe schuldeisers in de vereffening
worden betrokken. Voor deze afwijking van hetgeen thans in faillissement geldt,
bestaat geen goede grond.Het wetsvoorstel wordt aldus gewijzigd dat het overlijden van de schuldenaar
niet langer een grond voor tussentijdse beëindiging van de schuldsaneringsregeling
is en dat de mogelijkheid van benoeming van een erfrechtelijke vereffenaar
vervalt. Bij overlijden van de schuldenaar loopt de toepassing van de schuldsaneringsregeling
door. De vereffening van de boedel (artikel 347) moet dienovereenkomstig worden
voortgezet en afgerond volgens de voorschriften van de Wsnp, vanzelfsprekend
wel met inachtneming van de praktische gevolgen van het overlijden van de
schuldenaar. Zo zal bijvoorbeeld de termijn van de schuldsaneringsregeling
niet uitgediend hoeven te worden en is het ook niet nodig dat de rechter-commissaris
overeenkomstig artikel 349a, tweede lid, de termijn wijzigt. Voorts zal er
geen schone lei worden verleend. De schone lei wordt aan het eind van de schuldsaneringsregeling
verleend aan de schuldenaar persoonlijk. Zij is bedoeld om de schuldenaar
een kans te bieden een nieuwe start in de maatschappij te maken, zonder dat
schuldeisers hem blijven achtervolgen. Dat is in geval van overlijden niet
meer aan de orde. De verbintenissen waaraan door de schone lei afdwingbaarheid
zou worden ontnomen, gaan bij het overlijden over op de erfgenamen van de
schuldenaar. De erfgenamen hebben in het erfrecht reeds de middelen om afdwingbaarheid
te voorkomen: zij kunnen de nalatenschap verwerpen of de nalatenschap beneficiair
aanvaarden. Een schone lei voor de erfgenamen voegt daar niks aan toe. Duidelijkheidshalve
wordt in de wet bepaald dat omzetting van schulden in natuurlijke verbintenissen
niet plaatsvindt indien de schuldenaar inmiddels is overleden.GDe aanvulling van artikel 76a van het Wetboek van Strafrecht heeft tot
gevolg dat de termijn van verjaring van de tenuitvoerlegging van een strafrechtelijke
veroordeling tot betaling van een geldboete, van een bedrag ter ontneming
van wederrechtelijk verkregen voordeel of van een geldbedrag als schadevergoedingsmaatregel
niet loopt gedurende de toepassing van de schuldsaneringsregeling. De aanwezigheid
van dergelijke strafrechtelijke schulden behoeft niet steeds in de weg te
staan aan toelating tot de schuldsaneringsregeling, hetzij omdat het niet
gaat om schulden uit een misdrijf, hetzij omdat het gaat om een veroordeling
die ten tijde van de beslissing over de toelating reeds vijf jaar onherroepelijk
is. Ook kan het zijn dat de rechter besluit om de schuldenaar (met toepassing
van het bij deze nota van wijziging voorgestelde artikel 288, derde lid, Fw)
toe te laten omdat hij de aan de schulden ten grondslag liggende problematiek
inmiddels voldoende onder controle heeft. In al deze gevallen vallen de met
de veroordeling gemoeide bedragen niet onder de schone lei. Ten einde de werking
van de veroordeling door de strafrechter tot zijn recht te laten komen is
het – in aanvulling op de uitsluiting van die schulden van de werking
van de schone lei – vereist dat de executieverjaringstermijn gedurende
de toepassing van de schuldsaneringsregeling wordt verlengd, zodat de tenuitvoerlegging
ook na afloop van het schuldsaneringstraject kan plaatsvinden.De verlenging van de executieverjaringstermijn voor de hiervoor bedoelde
veroordelingen omvat ook de terzake daarvan opgelegde vervangende hechtenis.
Voor de civiele schadevergoedingsvordering van het slachtoffer (artikel 358,
vierde lid, onder d, en tweede zin, Fw) volstaan de verjaringsregels van het
burgerlijk recht (artikel 3:324 BW).Voor een wettelijke uitsluiting van de mogelijkheid dat gedurende de toepassing van de schuldsaneringsregeling de vervangende hechtenis
ten uitvoer gelegd wordt, bestaat geen aanleiding. Daarbij valt te bedenken
dat het openbaar ministerie rekening moet houden met de gerechtvaardigde belangen
van de betrokkene, bijvoorbeeld door toe te staan dat de hechtenis in diens
vrije tijd kan worden ondergaan (Hof Den Haag 17 januari 2002 (99/1198
KG), Jaarboek Schuldsanering 2003, nr. 140, p. 182). Voorts verdient opmerking
dat door de hechtenis de betalingsverplichting van de geldboete vervalt. Dit
is niet het geval bij de schadevergoedingsmaatregel en evenmin bij lijfsdwang
ter afdwinging van een ontnemingsmaatregel. Ten aanzien van beide laatstgenoemde
betalingsverplichtingen is evenwel duidelijk dat daadwerkelijke betaling (anders
dan in het kader van een tussentijdse uitdeling aan alle schuldeisers) gedurende
de toepassing van de schuldsaneringsregeling niet bereikt kan worden, zodat
het openbaar ministerie niet in redelijkheid tot tenuitvoerlegging van vervangende
hechtenis of een vordering tot lijfsdwang zal kunnen komen. Ik zal het College
van Procureurs-generaal verzoeken om over deze materie een aanwijzing aan
het openbaar ministerie te formuleren.Artikel 561 van het Wetboek van Strafvordering wordt aangepast, teneinde
het convenant te faciliteren dat door het Centraal Justitieel Incasso Bureau
(CJIB) en de Nederlandse Vereniging voor Volkskrediet (NVVK) is voorbereid.
Dit convenant komt tegemoet aan de klacht dat het CJIB doorgaans niet meewerkt
bij het treffen van minnelijke schuldregelingen. Uit onderzoek is gebleken
dat een derde van het aantal verzoeken tot toelating tot de wettelijke schuldsaneringsregeling
(mede) voortvloeit uit een weigering van het CJIB om medewerking te verlenen
aan een minnelijke schuldregeling. Ingevolge artikel 561 van het Wetboek van
Strafvordering dienen alle geldboetevonnissen en schadevergoedingsmaatregelen
in hun geheel en zo snel mogelijk te worden geïnd. Dit uitgangspunt verdraagt
zich niet met het treffen van een betalingsregeling. Een wettelijk knelpunt
is bovendien de maximale termijn van 27 maanden waarbinnen een verschuldigde
som ook bij betaling in termijnen of uitstel van betaling moet zijn voldaan.
De bij de NVVK aangesloten instellingen sluiten doorgaans regelingen met een
looptijd van maximaal 36 maanden.Naar aanleiding van het onderhavige wetsvoorstel, waarin het minnelijke
traject meer aandacht krijgt, is het CJIB in overleg getreden met de NVVK.
Er is inmiddels verregaande overeenstemming bereikt over het convenant. Het
CJIB zal voor alle door hem geïnde vorderingen kunnen deelnemen aan minnelijke
regelingen. Het gaat dus om alle door de strafrechter bij onherroepelijk vonnis
opgelegde boetes, zowel voor overtredingen als voor misdrijven, en alle door
het CJIB geïnde schadeloosstellingsmaatregelen (artikel 36f Wetboek van
Strafrecht) en alle gevallen van ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel
(artikel 36a e.v. Wetboek van Strafrecht).Om te faciliteren dat het CJIB kan deelnemen aan minnelijke schuldregelingen,
behoeft artikel 561 van het Wetboek van Strafvordering aanpassing. De aanpassing
biedt het CJIB gelegenheid voor de volle duur van de minnelijke regeling mee
te doen zonder dat daaraan de termijn van artikel 561, vierde lid, in de weg
staat. Resteert er na afronding van de minnelijke regeling nog een deel van
de schuld, dan heeft het CJIB daarvoor alsnog de termijn van twee jaar en
drie maanden uit genoemde vierde lid.De Minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29942-24.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl