Uitvoeringswet EG-executieverordening; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20022003-28263, nr. 180b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-06-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28263 nr. 180b

17-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28263Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 21 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 263Uitvoering van de verordening (EG) Nr. 44/2001 van de Raad van de Europese
Unie van 22 december 2000 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de
erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken
(PbEG L 12) (Uitvoeringswet EG-executieverordening)nr. 180bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 17 juni 2003Met belangstelling heb ik kennisgenomen van de opmerkingen en vragen van
de leden van de fractie van het CDA. Op de door deze leden nog gestelde vragen
zal ik hierna uitgebreid ingaan.De leden van de CDA-fractie vragen of voortaan als vast onderdeel van
de memorie van toelichting de geïmplementeerde Europese besluiten integraal
als bijlage bijgevoegd kunnen worden evenals eventuele adviezen van de Staatscommissie
voor het Internationaal Privaatrecht.De teksten van Europese regels zoals richtlijnen en verordeningen kunnen
worden geraadpleegd in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen (PbEG).
Het nummer van het betreffende publicatieblad staat in beginsel in het opschrift
of de aanhef van het wetsvoorstel of in de memorie van toelichting vermeld.
Deze teksten zijn eveneens raadpleegbaar via de website van de Europese Unie
(http://europa.eu.int) of via de website van de
Eerste Kamer waar onder «Kamerstukken», onder het betreffende
wetsvoorstel, een link is opgenomen naar de teksten van de betreffende Europese
Besluiten.De adviezen van de Staatscommissie voor het Internationaal Privaatrecht
dienen ingevolge artikel 80 lid 2 van de Grondwet (GW) in beginsel aan de
Staten-Generaal te worden overgelegd. In nr. 291 van de Aanwijzingen voor
de regelgeving is eveneens voorgeschreven dat adviezen over wetsvoorstellen
aan de Tweede Kamer worden toegezonden. In nr. 49 van het Draaiboek voor de
wetgeving is beschreven hoe in de praktijk uitvoering kan worden gegeven aan
artikel 80 lid 2 GW. Bij de indiening van het wetsvoorstel dienen de adviezen
aan de Tweede Kamer te worden aangeboden, tenzij deze reeds eerder aan de
Kamer werden toegezonden. Volgens het Draaiboek kan het advies als bijlage
bij de memorie van toelichting of als afzonderlijk stuk worden gepresenteerd.
Van belang is bovendien dat ingevolge nr. 286 van de Aanwijzingen voor de
regelgeving van alle wetsvoorstellen en van in het kader van de behandeling
daarvan door de regering aan de Tweede Kamer toegezonden stukken altijd een
kopie dient te worden gezonden aan de griffie van de Eerste Kamer. Het advies
van de Staatscommissie voor het Internationaal Privaatrecht over dit wetsvoorstel
is raadpleegbaar via de website van Justitie (http://www.justitie.nl) en is daarom niet tevens aangeboden aan de Kamer. Er bestaat echter
geen enkel bezwaar tegen om deze adviezen zoals gebruikelijk was totdat zij
te raadplegen waren op de Justitiesite, voortaan weer standaard
aan de Tweede Kamer te zenden alsmede een kopie daarvan aan de Eerste Kamer.De leden van de fractie van het CDA vragen een reactie op het feit dat
schending van de bevoegdheidsbepaling van afdeling 5 van de verordening niet
leidt tot een weigering van de erkenning (en wel op grond van artikel 35 EEX-verordening)
terwijl dit wel het geval is bij schending van de bepalingen inzake verzekeringen
(artikel 18 tot en met 14) en bepalingen inzake consumentenovereenkomsten.Wat betreft de uitvoerbaarheid van rechterlijke beslissingen in arbeidsrechtelijke
geschillen kan het volgende worden opgemerkt. De Brussel-I verordening heeft
een eigen systeem van erkenning en tenuitvoerlegging. Het verlenen van een
exequatur gebeurt in beginsel bij wege van «stempelvonnis». Artikel
41 van de verordening bepaalt dat de uitvoerbaarverklaring plaats dient te
vinden zodra de formaliteiten daarvoor vervuld zijn en dat daarbij niet getoetst
wordt aan de vraag of de beslissing al of niet erkend kan worden op grond
van het bepaalde in de artikelen 34 en 35. Het verzoek om een exequatur gebeurt
ex parte, de partij tegen wie uitvoerbaarverklaring gevraagd wordt, wordt
daarbij niet betrokken. Is een exequatur gegeven dan kan die andere partij
daartegen opkomen en aanvoeren dat de exequatur niet gegeven had mogen worden
omdat er een beletsel voor de erkenning, als bepaald in de artikelen 34 en
35, aanwezig is. Het verweer dat de rechter aan wiens beslissing exequatur
verleend is volgens de verordening daartoe niet bevoegd was, kan in het algemeen
niet gevoerd worden: dat had in de bodemprocedure moeten gebeuren. Slechts
in enkele in artikel 35 genoemde gevallen is dit verweer toegelaten, en wel
indien het betreft geschillen in verzekerings- en consumentenzaken, en in
gevallen, waarin de verordening exclusieve bevoegdheden heeft toegekend. Arbeidsovereenkomsten
vallen daar niet onder omdat controle van bevoegdheid op dit gebied slechts
ten nadele kan zijn van de eiser in de bodemprocedure, dat wil zeggen, in
bijna alle gevallen, de werknemer (zie COM (1999)348 dd 14.07 1999, blz.
25 ad art. 42).In het in de tweede alinea aangevoerde arbeidsrechtelijke voorbeeld wordt
ervan uitgegaan dat de Nederlandse rechter in een arbeidsrechtelijk geschil
in strijd met zijn verplichting tot toepassing van de verordening nr. 44/2001,
en in het bijzonder artikel 20 daarvan, zich op grond van het commune internationaal
privaatrecht bevoegd verklaard heeft. In een dergelijk ongebruikelijk geval
zal in België aan de beslissing van deze rechter om die reden geen exequatur
kunnen worden onthouden.De CDA-fractie geeft aan ongelukkig te zijn met de omstandigheid, dat
het niet langer mogelijk is een zaak te brengen voor de rechter van de plaats
waar de werknemer die in het buitenland woont, gewoonlijk zijn arbeid binnen
Nederland verricht. Deze leden vragen daarom nogmaals uitdrukkelijk deze kwestie
op enig moment opnieuw in de Raad aan de orde te stellen teneinde de verordening
op dit punt tezijnertijd te wijzigen conform het EEX-verdrag.De Nederlandse regering heeft op 17 juli 2002 inzake artikel 20 van de
verordening een initiatief-voorstel ingediend tot wijziging van artikel 20
van de Brussel-I verordening (Raadsdocument 14363/02 JUSTCIV 181, dd 19 november
2002). Dit voorstel is in behandeling genomen door de Raad van Ministers,
het Europese Parlement en de Economische en Sociale Commissie (Ecosoc). Dit
voorstel ondervond echter noch van de zijde van de werkgevers noch van de
zijde van de werknemers steun. Door het Verdrag van Nice zijn de middelen
van de Nederlandse regering nu uitgeput en dient te worden afgewacht of de
Europese Commissie dit voorstel overneemt.De leden van de CDA-fractie stelden voorts nog enkele vragen met betrekking
tot de weigeringsgrond in verband met een ontijdige en onregelmatige betekening
(artikel 34 van de verordening). Deze weigeringsgrond kan niet worden aangevoerd,
indien de verweerder tegen de beslissing geen rechtsmiddel heeft
aangewend terwijl hij daartoe wel in staat was. De leden van de CDA-fractie
begrepen het aldus, dat bij de Nederlandse rechter dan een debat kan ontstaan
over de toepassing van die weigeringsgrond betreffende een verzocht exequatur
op een beslissing van een rechter in een van de andere Lidstaten. Zij vragen
zich af of dit betekent dat de Nederlandse rechter zich dan over buitenlands
procesrecht moet uitlaten alsmede hoe de Nederlandse rechter dit op moet,
respectievelijk kan, oplossen.Dat de Nederlandse rechter in bepaalde gevallen verplicht zal zijn zich
over buitenlands procesrecht uit te laten in die zin dat hij moet vaststellen
dat een voor hem verschenen partij een hem naar dat recht ter beschikking
staand rechtsmiddel niet heeft aangewend, is juist. Dat de verordening de
rechter verplicht rekening te houden met regels van buitenlands procesrecht,
is overigens niet ongebruikelijk, ik verwijs naar de artikelen 11, eerste
lid, 13, onder 3, 17, onder 3, 22, onder 2, 28, tweede lid, en 59, tweede
lid. Doorgaans zal de rechter de inhoud van dit recht, daartoe voorgelicht
door procespartijen, kunnen achterhalen. Zo nodig kan hij daarbij een beroep
doen op de Europese Overeenkomst inzake het verstrekken van inlichtingen over
buitenlands recht of op in buitenlands recht gespecialiseerde onderzoeksinstituten
als het Internationaal Juridisch Instituut te 's-Gravenhage.De leden van de CDA-fractie vragen naar aanleiding van een artikel van
prof. mr Vlas («EEX-Verordening (Brussel I) vastgesteld», Ondernemingsrecht
2001–4) hoe kan worden voorkomen dat een rechter een exequatur weigert
omdat het certificaat onvolledig is ingevuld, waarna op grond daarvan hoger
beroep bij het gerechtshof zou kunnen worden ingesteld.Zoals prof. mr Vlas zelf reeds opmerkt, is hoger beroep in een dergelijk
geval denkbaar maar zeer uitzonderlijk. Zover behoeft het naar mijn mening
dan ook niet te komen. Voorzover dit niet reeds uit artikel 55 van de verordening
voortvloeit dat bepaalt dat indien een certificaat niet wordt overgelegd het
gerecht voor de overlegging een termijn kan bepalen of gelijkwaardige documenten
kan aanvaarden, dan wel, indien het gerecht zich voldoende voorgelicht acht,
van de overlegging vrijstelling kan verlenen, kan de rechter die in eerste
instantie over het verzoekschrift oordeelt, op grond van artikel 22 van het
Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) de verzoekende partij vragen
om een volledig ingevuld certificaat. De herstelprocedure van artikel 120,
vierde lid Rv is hier niet van toepassing omdat een verzoek om verlof tot
tenuitvoerlegging bij verzoekschrift en niet bij dagvaarding plaatsvindt.Tot slot vragen de leden van de CDA-fractie of een tegen het verleende
verlof aangewend rechtsmiddel niet ook zou moeten worden aangetekend in het
register als bedoeld in artikel 3: 301 BW.Artikel 3:301 lid 2 BW bepaalt dat verzet, hoger beroep en cassatie tegen
een uitspraak waarvan de rechter heeft bepaald dat zij in de plaats treedt
van een tot levering van een registergoed bestemde akte of deel van een zodanige
akte, dient te worden ingeschreven. Deze plicht geldt voor verzet, hoger beroep
en cassatie dat tegen een door een Nederlandse rechter gewezen uitspraak wordt
ingesteld. In het geval dat over de verplichting tot levering in Nederland
een kort geding wordt gevoerd, zoals in het door de leden van het CDA gegeven
voorbeeld, is artikel 3:301 BW dan ook van toepassing. Het geval echter dat
in Nederland enkel nog een exequaturprocedure wordt gevoerd over een in het
buitenland gewezen uitspraak, zal zich in beginsel niet kunnen voordoen. In
verband met artikel 22 van de verordening kan immers slechts de Nederlandse
rechter – exclusief – bevoegd geacht worden tot het geven van
een zodanige in plaats van de leveringsakte tredende uitspraak en zal de buitenlandse
rechter zich zo nodig ambtshalve onbevoegd moeten verklaren (artikel 25 verordening).
Zou de buitenlandse rechter niettemin een zodanige uitspraak hebben gedaan
en zou daarvan verlof tot tenuitvoerlegging worden verzocht, dan zal bovendien
de Nederlandse rechter dit weigeren (artikel 35, eerste lid, verordening).
Slechts wanneer het in weerwil van het voorgaande toch zou komen van een verlof
als door de genoemde leden bedoeld, dan kan daartegen een rechtsmiddel als
bedoeld in artikel 43 verordening worden ingesteld. Naar mijn oordeel is er
onvoldoende grond om aan te nemen dat het rechtsmiddel tegen een zodanig uitzonderlijke
exequatur, dat in artikel 3:301 BW niet wordt genoemd, op straffe van niet-ontvankelijkheid
dient te worden ingeschreven in de in artikel 433 Rv bedoelde registers.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20022003-28263-180b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl