BW Boek 1 e.a.; wijz. ivm reorganisatie van de raden voor de kinderbescherming; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24257, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

27-07-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24257 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Hoofdlijnen van de organisatie; financiële en
andere consequenties3. De colleges van de raden voor de kinderbescherming;
de verhouding tot de Minister van Justitie4. Naamgeving5. Artikelsgewijze toelichting Artikel I (artikelen 238, 239, 240 en 243) en artikel
VIArtikelen II tot en met VArtikelen VII en VIIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24257Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 257Wijziging van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek en van enige andere
wetten in verband met reorganisatie van de raden voor de kinderbeschermingnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. AlgemeenAanpassing van de huidige derde afdeling van titel 13 van Boek 1 van het
Burgerlijk Wetboek (BW) is nodig in verband met de uitvoering van de voornemens
om de wijze waarop de raad voor de kinderbescherming thans is georganiseerd
te herzien. Dit wetsvoorstel bevat de noodzakelijke aanpassingen. Ter informatie
zijn bijgevoegd twee ontwerpen van algemene maatregelen van bestuur met toelichtingen.
Het ene ontwerp-besluit omvat een nadere regeling van de organisatie van de
raad. Het andere omvat de klachtenregeling. Thans zijn beide onderwerpen in
één besluit, het Organisatiebesluit raden voor de kinderbescherming
1982, opgenomen, mede omdat een uitdrukkelijke wettelijke basis voor de klachtenregeling
nu nog ontbreekt. Daarin is in dit wetsvoorstel voorzien.Over de reorganisatie van de raden voor de kinderbescherming, alsmede
over de inhoudelijke vernieuwing bij de raden is de Tweede Kamer der Staten-Generaal
bij brief van 4 maart 1994 (kamerstukken II 1993/94, 21 980, nr. 26)
ingelicht. Over deze brief heeft op 22 maart 1994 een gedachtenwisseling plaatsgevonden,
waaruit van instemming op hoofdlijnen met de voorstellen die ten aanzien van
de raden voor de kinderbescherming zijn gedaan, is gebleken. Ik verwijs ook
naar de antwoorden op de vragen over de reorganisatie van de raden die bij
brief van 22 oktober 1994 zijn toegezonden (kamerstukken II 1994/95, 21 980,
nr. 30).Hieronder zal in het bijzonder nader worden ingegaan op de organisatie
van de nieuwe raad voor de kinderbescherming en de juridische vormgeving daarvan.
De inhoudelijke vernieuwing van de raden die reeds in gang is gezet en waarop
in bovengenoemde brief eveneens is ingegaan, wordt binnen de nieuwe organisatie
vanzelfsprekend voortgezet. De nieuwe structuur van de raad is uiteraard dienstbaar
aan de taakuitoefening van de raad. De opzet is naar mijn oordeel zodanig
dat de taken door de raad efficiënt en effectief, met de blik naar buiten
gericht en adequaat zullen kunnen worden uitgevoerd.Over dit wetsvoorstel, dat vergezeld ging van een concept-organisatiebesluit
en een concept-algemene maatregel van bestuur inzake de klachtbehandeling,
is advies gevraagd aan het College van advies voor de justitiële kinderbescherming.
Dat advies is op 14 december 1994 ontvangen. Het is als bijlage bij deze memorie
gevoegd1. Het College mist vooral
een uiteenzetting over de bestuursrechtelijke positie van de raad voor de
kinderbescherming, mede naar aanleiding van de eerder in de bovengenoemde
brief aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal gemaakte opmerking over «interne
verzelfstandiging, waarbij de ministeriële verantwoordelijkheid intact
blijft».Met het oog op de positie van de raad maak ik een onderscheid tussen de
beheersmatige zelfstandigheid van de raad en de beleidsmatige zelfstandigheid.
De bedoelde interne verzelfstandiging heeft betrekking op de verzelfstandiging
van het beheer. De beslissing of dit zal doorgaan moet nog worden genomen.
Ten aanzien van de uitvoering van de taken die aan de raad zijn opgedragen
heeft en houdt de raad zelfstandigheid. De (strategische) beleidsvorming valt
buiten de taak van de raad. Er is evenwel geen waterscheiding tussen beleidsvorming
en -uitvoering. Het beleid zal in onderlinge samenspraak gestalte krijgen.
Voor het maken van beleid is praktijkinformatie immers onontbeerlijk, en het
voorgestelde beleid dient ook uitvoerbaar te zijn. 2. Hoofdlijnen van de organisatie; financiële en
andere consequentiesDe wens om te komen tot een striktere scheiding van beleid en uitvoering
alsmede de noodzaak van schaalvergroting zijn belangrijke drijfveren geweest
om de organisatie van de raden voor de kinderbescherming te wijzigen. Er komt
één uitvoeringsorganisatie die de taken van de huidige 19 raden
voor de kinderbescherming uitvoert en verantwoordelijk is voor de uitvoering
van het beleid. In het wetsvoorstel wordt dit in artikel 238, eerste lid,
verwoord. De ruim 40 werkeenheden verrichten de feitelijke taakuitoefening.
Zij vertegenwoordigen de raad voor de kinderbescherming daartoe in het desbetreffende
arrondissement ten behoeve van de aldaar wonende of verblijvende minderjarigen
(artikel 239, tweede lid). Dat betekent dat deze werkeenheden namens de raad
bij voorbeeld een verzoek tot ondertoezichtstelling kunnen doen, advies kunnen
uitbrengen in een omgangs- of gezagszaak of de taakstraffen coördineren.
De bevoegdheden van de werkeenheid betreffen de minderjarigen in het arrondissement
van die werkeenheid. Zijn er meer werkeenheden binnen één arrondissement,
dan regelen zij onderling hun taak. Voor overlappingen tussen de verschillende
arrondissementen geldt artikel 239, derde lid, dat inhoudelijk niet afwijkt
van het huidige artikel 239, tweede lid. Op grond van de interne gezagsverhoudingen
kan de directeur of ressortsdirecteur – mocht dat nodig zijn –
bepaald optreden van een werkeenheid tegenhouden dan wel juist bevorderen.
Voor een vorm van organisatie die aansluit bij de indeling van de provincies
is niet gekozen, omdat de raad, gelet op zijn taak, sterk op de arrondissementsrechtbanken
is gericht (daar dient de raad verzoeken (bij voorbeeld tot ondertoezichtstelling
van een kind) in; aan de rechtbank brengt hij advies uit; voor de coördinatie
van de taakstraffen is een goede relatie met de rechtbank vereist). Dat neemt
niet weg dat er met de instellingen voor de kinderbescherming en de jeugdhulpverlening
een goede samenwerking dient plaats te vinden. In artikel 238, derde lid,
is dit ook bepaald.De verdere organisatie, inclusief de aansturing van de werkeenheden door
een tussenniveau, de hofressortelijke organisatie, is in het nieuwe organisatiebesluit
geregeld. Ik verwijs daarvoor naar het bijgevoegde ontwerp, alsmede naar de
bijgevoegde ontwerp-nota van toelichting1. Wat
betreft de financiële en personele consequenties van deze nieuwe opzet
zij opgemerkt dat de financiële gevolgen van deze reorganisatie in verband
staan met een bezuinigingstaakstelling voortvloeiende uit de tussenbalans.
In de begroting van het Ministerie van Justitie is een en ander reeds verwerkt.
Naar verwachting zal de reorganisatie leiden tot een reductie van een aantal
overheadfuncties. Op de desbetreffende personen is het Sociaal
Beleidskader Rijksoverheid van toepassing. Hierover bestaat overeenstemming
met de bijzondere commissie DGJD.De vijf bureaus op hofressortsniveau zullen worden gehuisvest in de bestaande
huisvesting van een aantal raden voor de kinderbescherming. Er komt een landelijk
bureau in Utrecht. 3. De colleges van de raden voor de kinderbescherming;
de verhouding tot de Minister van JustitieDe huidige organisatie van de raden voor de kinderbescherming dateert
van de wet van 24 december 1954, Stb. 602. Volgens de wet is de raad het college
en biedt het bureau van de raad aan het college ondersteuning. In deze wet
is voortgebouwd op de tot dan toe bestaande organisatie van een college van
particulieren dat in het kader van de gezagsuitoefening door ouders een aantal
taken uitoefende. In 1954 heeft het bureau van de raad met zijn directeur,
tevens secretaris van de raad, een belangrijke positie gekregen ter ondersteuning
van de werkzaamheden van de raad. De behandeling van zaken kon worden «gedelegeerd»,
doch werd in feite gemandateerd aan de directeur van het bureau. Allengs heeft
de invloed van het bureau van de raad op de behandeling en besluitvorming
in individuele zaken zich uitgebreid. Dit heeft uiteindelijk in 1982 geleid
tot een nieuw Organisatiebesluit raden voor de kinderbescherming. Uit de toelichting
bij dat besluit blijkt dat de raad (het college) gehandhaafd blijft om «de
inbreng uit de burgerij uit het arrondissement te waarborgen». Daarnaast
dient de eenheid van beleid (afgezien van de regels die de wet stelt) gewaarborgd
te worden door middel van algemene ministeriële aanwijzingen. Het besluit
voorziet daarin.Zowel in het rapport van de subcommissie Kinderbescherming «Rechtzetten»
(kamerstukken II 1990/91, 21 818, nrs. 1–2) als in het rapport
van de Commissie taak en functie raden voor de kinderbescherming ('s-Gravenhage,
mei 1990) komt naar voren dat de huidige organisatie niet helder is. De verhouding
tussen het bureau van de raad als overheidsorganisatie die onder verantwoordelijkheid
van de Minister van Justitie staat en het college, van oorsprong de eigenlijke
raad, is onduidelijk. De kruising tussen particulier initiatief en overheidsorgaan
wordt als tweeslachtig en diffuus gekenschetst.Om duidelijkheid te scheppen kan men twee kanten op. Enerzijds kunnen
de verantwoordelijkheden en bevoegdheden van het college worden verduidelijkt
en nauwkeurig afgebakend ten opzichte van de ministeriële verantwoordelijkheid.
Anderzijds kunnen de colleges worden opgeheven. De laatste oplossing had de
voorkeur van de toenmalige Staatssecretaris van Justitie en heeft ook mijn
voorkeur. Naar mijn oordeel zal ook bij een andere invulling van de verantwoordelijkheden
en bevoegdheden van het college de verhouding tussen de raad als dienst van
het ministerie en een college dat op hoofdlijnen het beleid mede bepaalt,
niet verhelderd worden.In de nota Justitiële jeugdbescherming, met recht in beweging gingen
de gedachten nog uit naar bij de raden in te stellen adviescommissies die
de functie zouden krijgen maatschappelijke ontwikkelingen te signaleren die
van belang zijn voor de taakuitoefening van de raad, te adviseren over de
positie van de raad in het functioneren van netwerken en samenwerkingsverbanden,
en over de keuze van beleidsprioriteiten en de public relations. Casuïstiek
en beheers-en managementsvraagstukken zouden buiten de taak van de adviescommissie
vallen (nota Justitiële jeugdbescherming: met recht in beweging, p. 51;
kamerstukken II 1991/92, 21 980, nrs. 1–3). Intussen is besloten om organisatorisch de 19 raden voor de kinderbescherming
om te vormen tot één raad voor de kinderbescherming.Er is vervolgens bekeken of zinvol aan deze raad een adviescommissie verbonden
zou kunnen worden en welke taken een dergelijke commissie dan
zou kunnen vervullen. Aan een dergelijke commissie zouden bepaalde vormen
van toezicht op de uitvoering van het beleid kunnen worden opgedragen, alsmede
een bevoegdheid om gevraagd en ongevraagd over aangelegenheden de raad aangaande
te adviseren.Wat betreft de advisering zij in de eerste plaats opgemerkt dat de plaats
van een dergelijke commissie hoog in de organisatie is, hetgeen al snel met
zich meebrengt dat enigerlei vorm van advisering een algemeen karakter zal
krijgen. Ik betwijfel of aan dergelijke advisering behoefte bestaat naast
de algemene advisering over beleidsvoornemens die toch al zal plaatsvinden.
Hier ligt geen wezenlijke taak voor deze commissie.Toezicht op de kwaliteit van de taakuitoefening, zorg voor enige mate
van uniformiteit in de concrete taakuitoefening en controle op de doelmatige
en rechtmatige besteding van de middelen zijn typisch zaken die primair onder
de verantwoordelijkheid van de Minister van Justitie vallen. Instrumenten
om deze verantwoordelijkheden waar te maken zijn onder andere het geven van
aanwijzingen (bij voorbeeld om de uniformiteit in de behandeling van zaken
te bevorderen), jaarplannen en jaarrekeningen alsmede het overleg daarover.
De zorg voor de kwaliteit van het functioneren zal daarnaast door de raad
voor de kinderbescherming zelf op basis van een intern kwaliteitssysteem,
bij voorbeeld met behulp van protocollen, nader gestalte gegeven moeten worden.
Voor een algemene toezichthoudende taak van een «advies»commissie
zie ik dan ook geen ruimte.Een geheel andere vorm van toezicht op de uitvoering van het beleid betreft
de klachtbehandeling. De klachtbehandeling zou aan de (advies)- commissie
kunnen worden opgedragen. Om een onbevooroordeelde klachtbehandeling te bereiken,
zou het in die situatie in ieder geval niet juist zijn de commissie dan ook
nog te voorzien van advies- of toezichtsbevoegdheden. Ik geef er evenwel de
voorkeur aan om de klachtencommissies, zoals die thans naar tevredenheid functioneren,
te handhaven met dien verstande dat er in plaats van 6, gelet op de nieuwe
organisatiestructuur, in de toekomst 5 klachtencommissies zullen functioneren
(in ieder hofressort één).Uiteraard is het van groot belang dat de gereorganiseerde raad voor de
kinderbescherming alert is en blijft op maatschappelijke ontwikkelingen die
het werk van de raad aangaan en dat hij goed functioneert in netwerken en
samenwerkingsverbanden. Het kan dan van nut zijn met enige regelmaat bij voorbeeld
over de wijze waarop de raad op concrete maatschappelijke ontwikkelingen moet
inspelen van gedachten te wisselen met een aantal deskundigen, maar ook leken,
die op een wat grotere afstand van het dagelijkse raadswerk staan. Dat behoeft
ook niet steeds dezelfde groep van deskundigen en leken te betreffen. Dergelijke
gedachtenwisselingen hebben de functie van klankbord.In het kader van een algehele evaluatie van de nieuwe organisatie van
de raad die zeker zal plaatsvinden, zal ook aan dit aspect aandacht geschonken
worden. 4. NaamgevingDe naam «raad voor de kinderbescherming» is ingeburgerd. In
de praktijk wordt «de raad» geassocieerd met het bureau en niet
met het college, hoewel eigenlijk het college de raad is. Ook al wordt voorgesteld
om de colleges op te heffen, dat is, gelet op de praktijk, geen reden om de
naam «raad voor de kinderbescherming» te wijzigen. Ook overigens
zie ik geen redenen om deze ingeburgerde naam te veranderen. Deze is dan ook
gehandhaafd. 5. Artikelsgewijze toelichting Artikel I (artikelen 238, 239, 240 en 243) en artikel
VIHet eerste lid van artikel 238 geeft overeenkomstig de voorgestelde structuur
aan dat er één raad voor de kinderbescherming is. Het derde lid maakt geen gewag meer van de zogenoemde «Centrumfunctie»
van de raad. Dit is in overeenstemming met de aanbevelingen van zowel de Commissie
Taak en functie raden voor de kinderbescherming (rapport p. 31) als het rapport
Rechtzetten (p. 53). In plaats van te spreken van «het bevorderen van
de samenwerking van de aldaar (sc. in het gebied van de raad) werkzame instellingen
van kinderbescherming» wordt gesproken van «het bevorderen van
de samenwerking met de instellingen van kinderbescherming en jeugdhulpverlening».
Ik acht voor een goede vervulling van de taak van de raad netwerkvorming en
instandhouding daarvan alsmede samenwerking in de daartoe geëigende verbanden
van zo groot belang dat een wettelijke opdracht daartoe aangewezen is.Het vierde lid stemt materieel overeen met het huidige vierde lid.Lid 5 is vereenvoudigd. De laatste zin van het huidige lid 5 (De betaling
door de Staat geschiedt met inachtneming van de eigen inkomsten van de raad)
kan vervallen. Deze toevoeging was geschreven met het oog op de betalingen
aan de dependance Gouda van de raad voor de kinderbescherming te Den Haag
voor de kosten van inning van kinderalimentaties. Deze zin is in verband met
de verzelfstandiging van deze organisatie niet langer nodig.Artikel 239 bakent in het eerste lid de werkzaamheden van de raad nader
af. Het tweede lid regelt de vertegenwoordiging van de raad in het kader van
de nieuwe organisatiestructuur. De werkeenheden die in ieder arrondissement
aanwezig zijn, doen het feitelijke raadswerk. Daar vindt bij voorbeeld het
onderzoek plaats ter advisering aan de rechter of ten behoeve van het doen
van verzoeken aan de rechter. Dat betekent dat een werkeenheid die geleid
wordt door een unitmanager, van de rechter het verzoek tot het doen van onderzoek
dient te ontvangen, of dat oproepen voor een zitting de werkeenheid dienen
te bereiken. Het zou nodeloos ingewikkeld worden als deze uitwisseling van
gegevens allemaal via de zetel van de raad zou moeten lopen.Het vijfde lid van artikel 239 vormt de wettelijke basis voor de algemene
maatregel van bestuur inzake de klachtbehandeling. Deze klachtbehandeling
ziet niet op aangelegenheden in verband met taakstraffen (alternatieve sancties),
omdat klachtbehandeling in dat verband aan de orde komt in het kader van een
algemene rechtspositieregeling taakgestraften. Hierover wordt in de loop van
1995 een nader standpunt verwacht.De wijzigingen van de artikelen 240, eerste lid, (onderdeel C), 243 (onderdeel
D) en 305 (onderdeel E) zijn van technische aard. In plaats van het meervoud
(raden voor de kinderbescherming) wordt enkelvoud (raad voor de kinderbescherming)
geschreven, terwijl verwijzingen naar het werkgebied van de raad zijn vervallen.
Opmerking verdient dat ingevolge artikel VI onderdeel C (wijziging van artikel
240, eerste lid) weer kan vervallen, zodra het wetsvoorstel houdende wijziging
van het Burgerlijk Wetboek en enige andere wetten in verband met de herziening
van de voorlopige maatregelen van kinderbescherming (kamerstukken II 1993/94,
23 808) kracht van wet heeft gekregen en in werking is getreden. Bij
de wijziging van artikel 305 is ervan uitgegaan dat het wetsvoorstel houdende
nadere regeling van het gezag over en van de omgang met minderjarige kinderen
(Kamerstukken II, 1992/93, 23 012, nrs 1–2) tot wet zal zijn verheven
en in werking zal zijn getreden. volgens dat wetsvoorstel vervalt het huidige
tweede lid van artikel 305. Artikelen II tot en met VDeze artikelen betreffen technische wijzigingen van andere wetten in verband
met het feit dat van 19 raden voor de kinderbescherming terug wordt gegaan
naar één raad voor de kinderbescherming. In al deze wetten wordt
enkel gesproken van de raad voor de kinderbescherming. Ingevolge artikel 239
zullen ter zake van de onderscheiden onderwerpen in concreto de onderscheiden
werkeenheden in het arrondissement optreden. Artikelen VII en VIIIOrganisatorisch zal zo snel mogelijk in de nieuwe structuur van de raad
gewerkt gaan worden. Uiteraard gebeurt dit met inachtneming van de bestaande
juridische kaders omdat de wet nog uitgaat van 19 raden voor de kinderbescherming.
Vandaar dat ernaar gestreefd wordt deze regelgeving op 1 januari 1996 in werking
te laten treden. Artikel VII bevat een overgangsregeling voor lopende zaken
waarin één van de 19 raden voor de kinderbescherming tot het
moment van inwerkingtreding van de wet optrad. Het gaat zowel om procedures
waarin de raad als partij dan wel adviserend optreedt als om andere zaken,
zoals Nationale Ombudsman-zaken.De Staatssecretaris van Justitie,E. M. A. Schmitz XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24257-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl