Wijziging van de Gemeentewet en de Wet van 18 december 1997, met betrekking tot vormgeving lokale lastenverlichting f 100; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26412, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26412 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN 1. Inleiding2. Mogelijkheden lastenverlichting binnen bestaande wetgeving
(na vervallen huidige artikelen 229d en 255a)3. Bestuurlijk overleg met VNG4. Lastenverlichting in de praktijkII. ARTIKELSGEWIJS Artikel IArtikel II Onderdeel AOnderdeel BArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26412Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 412Wijziging van de Gemeentewet en de Wet van 18 december 1997, met betrekking
tot de vormgeving van de lokale lastenverlichting van f 100nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING I. ALGEMEEN 1. InleidingHet advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het
zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b, van de
Wet op de Raad van State)Per 1 januari 1998 is door middel van de f 100,– maatregel
een structurele lokale lastenverlichting voor gezinshuishoudingen ingevoerd.
De wijze waarop de gemeenten de lastenverlichting dienen uit te voeren is
voor een periode van twee jaar dwingend voorgeschreven in de per 1 januari
1998 in werking getreden artikelen 229d en 255a van de Gemeentewet. Ingevolge
deze artikelen zijn de gemeenten verplicht de lastenverlichting van f 100,–
te realiseren door middel van een vermindering van het belastingbedrag uit
hoofde van hetzij de (on)roerende-zaakbelasting voor gebruikers, hetzij de
afvalstoffenheffing/reinigingsrechten, hetzij het rioolafvoerrecht.De artikelen 229d en 255a hebben een tijdelijke werking namelijk tot 1
januari 2000. Het kabinet heeft besloten tot die tijdelijke werking van deze
wettelijke bepalingen naar aanleiding van een bestuurlijk overleg met de VNG
in 1997. In dit overleg is vastgesteld dat na een periode van twee jaar de
lastenverlichting in hoge mate in de gemeentelijke heffingspraktijk zal zijn
beklijfd. Geconcludeerd is dat vanaf het jaar 2000 het aan de gemeenten kan
worden overgelaten op welke wijze zij de lastenverlichting vormgeven.Daarbij heeft het kabinet opgemerkt dat het ervan uitgaat, dat gegeven
de structurele toevoeging aan het gemeentefonds van f 680,– miljoen
per jaar, de lastenverlichting ook structureel zal worden voortgezet door
de gemeenten. Mocht uit de monitoring van de lokale lasten, onverhoopt, blijken
dat dit niet het geval is, dan kan dit aanleiding zijn de compensatie te heroverwegen.Het kabinet heeft naar aanleiding van het voorgenoemde bestuurlijk overleg
toegezegd te onderzoeken of na het vervallen van de artikelen 229d en 255a
per 1 januari 2000 de bestaande wet- en regelgeving aan de gemeenten
de mogelijkheid biedt om vanaf 2000 de lastenverlichting voor gezinshuishoudingen
naar eigen inzicht vorm te geven met inbegrip van de huidige voorgeschreven
wijze van uitvoering. Mocht blijken dat dit niet het geval is, dan zal hiervoor
een wettelijke voorziening worden getroffen1. Voorgenoemd onderzoek heeft ondertussen plaatsgevonden. De conclusie is
dat door het vervallen van de artikelen 229d en 255a per 1 januari 2000,
er voor gemeenten geen wettelijke basis overblijft om de lastenverlichting
desgewenst op dezelfde wijze als in 1998 en 1999 voort te zetten. Dit wetsvoorstel
heeft als doel een wettelijke voorziening te treffen die dit wel mogelijk
maakt. 2. Mogelijkheden lastenverlichting binnen bestaande wetgeving
(na vervallen huidige artikelen 229d en 255a)De wijze van voortzetting van de lokale lastenverlichting vanaf 2000
kan plaatsvinden volgens verschillende methoden. Een eerste methode houdt
in dat het belastingbedrag (dat voortvloeit uit de belastingverordening) wordt
verminderd met het bedrag van de lastenverlichting. Op het aanslagbiljet kan
dan het belastingbedrag en het bedrag van de lastenvermindering worden vermeld.
Het verschil tussen beide bedragen resulteert in een te betalen bedrag, respectievelijk
bij een negatieve aanslag in een te ontvangen bedrag. Een andere methode houdt
in dat de lastenverlichting wordt verdisconteerd in het tarief. Dit resulteert
in een lagere tariefsvaststelling in de belastingverordening. De lastenverlichting
is bij deze methode onderdeel van het tarief geworden en daardoor niet meer
afzonderlijk zichtbaar op het aanslagbiljet. Wel kan de gemeente ervoor kiezen
om in de toelichting bij het aanslagbiljet aan te geven welk bedrag aan lastenverlichting
is verdisconteerd in de tariefsvaststelling.De thans geldende artikelen 229d en 255a regelen de lastenverlichting
zoals deze in 1998 en 1999 is voorgeschreven en verplichten de gemeenten de
lastenverlichting van f 100,– uit te voeren volgens de eerste methode.
Op grond van deze artikelen is het gemeenten dus niet toegestaan de lastenverlichting
te verdisconteren in het tarief (methode 2).Vanaf 1 januari 2000 is de wetgeving van vóór de invoering
van de f 100,– maatregel van toepassing. Die wetgeving laat echter
voortzetting van lastenverlichting in de huidige vorm niet toe. Er dienen
dus artikelen vergelijkbaar met de artikelen 229d en 255a te worden opgenomen
in de Gemeentewet waardoor het mogelijk wordt de lastenverlichting in de huidige
vorm (methode 1) voort te zetten.De desbetreffende methode wordt in de nieuwe artikelen 229d en 255a echter
niet meer dwingend voorgeschreven. Als gemeenten willen afwijken van de huidige
praktijk en de lastenverlichting bijvoorbeeld onderdeel willen maken van hun
tariefsberekening (methode 2), dan is hiervoor geen aanvullende wetgeving
nodig. De lastenverlichting kan op een eenvoudige wijze plaatsvinden via de
tariefstelling.Het doorvoeren van de lastenverlichting via de onroerende-zaakbelastingen
is alleen maar mogelijk via methode 1. De reden hiervoor is dat het tarief
voor de onroerende-zaakbelastingen een vast tarief betreft per f 5000,–
van de heffingsgrondslag.Op dit moment hebben ook degenen die in aanmerking komen voor kwijtschelding
van gemeentelijke belastingen recht op f 100,– lokale lastenvermindering
(artikel 255a). Om dit ook vanaf 2000 mogelijk te maken is een artikel
vergelijkbaar met het huidige artikel 255a opgenomen. 3. Bestuurlijk overleg met VNGOp 19 november 1998 is het onderhavige wetsvoorstel besproken in het bestuurlijk
overleg met de VNG. De VNG heeft toegezegd dat zij bij haar leden erop aan
zal dringen de burgers duidelijk te maken hoe de f 100,– maatregel
in de gemeentelijke belastingen is verwerkt.Daarnaast heeft de VNG toegezegd de gemeenten actief aan te sporen de
lastenverlichting ook vanaf 2000 door te geven aan de burgers. Op de
wijze waarop één en ander zal gebeuren, zal overleg plaatsvinden
tussen de VNG en de twee departementen. 4. Lastenverlichting in de praktijkUit de Monitor lokale lasten 19981 blijkt
dat de meeste gemeenten er voor hebben gekozen de lastenverlichting via de
onroerende-zaakbelasting voor gebruikers door te geven. Een deel van de gezinshuishoudingen,
zij die in een onzelfstandige woonruimte wonen, ontvangen niet zelf een belastingaanslag.
Aan de gemeenten is verzocht om ook deze categorie gezinshuishoudingen in
aanmerking te laten komen voor de f 100,– lastenverlichting. Uit
de Monitor lokale lasten 1998 blijkt dat in het grootste deel van de gemeenten
een actief beleid gevoerd wordt om de afgesproken lastenverlichting ook aan
deze huishoudens door te geven.Ook vanaf 1 januari 2000, als de gemeenten vrij zijn in de wijze
waarop zij de lastenverlichting vormgeven, blijven de gemeenten de mogelijkheid
behouden om gezinshuishoudingen in onzelfstandige woonruimten in aanmerking
te laten komen voor f 100,–. II. ARTIKELSGEWIJS Artikel IDe lastenverlichting voor 1998 en 1999 is geregeld in de huidige artikelen
229d en artikel 255a van de Gemeentewet.In artikel XI van de Wet van 18 december 1997 staat dat de twee artikelen
met ingang van 1 januari 2000 vervallen. Door het artikel XI te laten
vervallen, blijven de artikelen 229d en 255a, zij het enigszins gewijzigd,
ook na 1 januari 2000 van toepassing. Artikel II Onderdeel AGegeven het uitgangspunt dat gemeenten vanaf 2000 vrij zijn in de
wijze van vormgeving van de lastenverlichting, worden de volgende wijzigingen
voorgesteld ten aanzien van artikel 229d.Ten eerste wordt in het artikel aangegeven dat de gemeenteraad bevoegd
is te besluiten de lastenverlichting te verlenen op dezelfde wijze als thans
in de wet is geregeld. De gemeenteraad kan echter ook besluiten de lastenverlichting
op een andere wijze uit te voeren.Ten tweede is in het huidige artikel 229d de wettelijke vermindering vastgesteld
op een vast bedrag van f 100,–. Voorgesteld wordt in artikel 229d
aan te geven dat de vermindering maximaal f 100,– bedraagt. Hierdoor
zijn de gemeenten in staat om de vermindering van toepassing te laten zijn
op een combinatie van belastingen. Het spreekt voor zich dat het kabinet ervan
uitgaat dat de lastenverlichting in de volle omvang (f 100,–) wordt
gecontinueerd.Er is voor gekozen de vermindering, in aansluiting op de bestaande praktijk,
te beperken tot maximaal f 100,–. Onderdeel BVoor gemeenteraden die gebruik maken van de mogelijkheid die artikel 229d
geeft om de lastenverlichting op dezelfde wijze toe te passen als in de jaren
1998 en 1999, biedt artikel 255a de mogelijkheid om ten aanzien van belastingschuldigen
die voor kwijtschelding in aanmerking komen dezelfde regeling van toepassing
te verklaren als voor de genoemde twee jaren in het thans geldende artikel
255a is neergelegd. Het verschil is dat het geen dwingende regeling meer is,
maar een mogelijkheid die de gemeenteraden wordt geboden. Die regeling houdt
in dat aan de belastingschuldige die om kwijtschelding verzoekt het verschil
wordt uitbetaald tussen het bedrag dat hem na vermindering van de aanslag
wordt kwijtgescholden, en het bedrag dat hem zou zijn kwijtgescholden als
die vermindering niet was toegepast.Als een gemeenteraad kiest voor een andere aanpak dan beschreven in artikel
229d, bijvoorbeeld een zodanige regeling dat de lastenverlichting al verdisconteerd
is in het tarief van een of meer belastingen, is artikel 255a, eerste lid,
niet van toepassing. Artikel 255a is daarom uitgebreid met een tweede lid
waardoor een gemeenteraad de mogelijkheid krijgt om de regeling in het eerste
lid van artikel 255a van overeenkomstige toepassing te verklaren. Artikel IIIArtikel I treedt eerder in werking dan artikel II. Op die manier wordt
zeker gesteld dat de artikelen 229d en 255a van de Gemeentewet van kracht
blijven en, via artikel II, per 1 januari 2000 gewijzigd worden.Als gemeenten na 1 januari 2000 belastingaanslagen opleggen over de belastingjaren
1998 en 1999, zijn de artikelen 229d en 255a van toepassing zoals die op 1 januari
1998 luidden.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,A. PeperDe Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend XNoot1Zie de brief van 19 november 1997 van de staatssecretaris van Financiën
aan de Tweede Kamer, kamerstukken II 1997/98, 25 691, nr. 19, inzake
het overleg met de VNG.XNoot1Monitor lokale lasten, blz. 58, aangeboden bij brief aan de Tweede Kamer,
kamerstukken II 1998/99, 26 213, nr. 1. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26412-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl