Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-31, nr. 170

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

28-05-2009

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

21501-31 nr. 170

19-05-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-31Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-31Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzakennr. 170VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 19 mei 2009De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 15 april 2009 overleg gevoerd met minister Klink van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– de brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 19 januari 2009 over het verslag WSBVC Raad (21 501-31,
nr. 163);– de brief van de staatssecretaris van Buitenlandse
Zaken d.d. 27 januari 2009 over de richtlijn inzake verhindering vervalsing
van geneesmiddelen (22 112, nr. 779);– de brief van de staatssecretaris van Buitenlandse
Zaken d.d. 27 januari 2009 over de fiche: Verordening inzake geneesmiddelenbewaking
(22 112, nr. 780);– de brief van de staatssecretaris van Buitenlandse
Zaken d.d. 27 januari 2009 over de fiche: Verordening inzake patiënteninformatie
(22 112, nr. 781);– Overig d.d. 29 januari 2009 over VWS-prioriteiten
Tsjechisch EU-voorzitterschap (2009Z01507);– de brief van de staatssecretaris van Buitenlandse
Zaken d.d. 11 februari 2009 over de fiche: Mededeling inzake patiëntveiligheid
(22 112, nr. 807);– de brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 17 februari 2009 over de Nederlandse inzet bij
de e-Health conferentie (22 112, nr. 814);– de brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 11 maart 2009 over het Groenboek gezondheidswerkers
in Europa (22 112, nr. 823);– de brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 26 maart 2009 met antwoorden op vragen over het
Groenboek gezondheidswerkers in Europa (22 112, nr. 835);– de brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 7 april 2009 over de Europese dimensie van het
gezondheidsbeleid (21501–31, nr. 167);– de brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 7 april 2009 over de stand van zaken EU-dossiers
op het gebied van de volksgezondheid (21501–31, nr. 168).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand geredigeerd woordelijk verslag
uit.Voorzitter: Smeets Griffier: TeunissenVragen en opmerkingen uit de commissieDe voorzitter: De VVD-fractie sluit zich gewoonlijk
bij dit overleg aan. Die fractie bezoekt op dit moment echter een begrafenis
van een VVD-lid. Daardoor waren de commissieleden van de VVD niet in staat
om een collega af te vaardigen naar dit overleg. Wij hebben ons voorbereid
op een spreektijd van vier minuten. Die spreektijd handhaven wij.Mevrouw Schermers (CDA): Voorzitter. Wij spreken
vandaag met de minister over onderwerpen die in juni op de agenda staan van
de Europese gezondheidsraad. Door hierover vandaag te spreken, kan de minister
hiermee rekening houden bij de verdere voorbereiding van deze Raad. De CDA-fractie
steunt de inzet van de minister in ieder geval op de volgende punten.– Het positieve standpunt over samenwerking bij zeldzame ziekten.– De aanpak ter voorkoming van vervalste geneesmiddelen.– Het buiten de werkingsfeer van de patiëntenrichtlijn houden
van de langdurige zorg.– Het bewaken van de houdbaarheid van de verworvenheden van ons
eigen zorgstelsel.Vooral het laatste is voor mijn fractie een belangrijk punt dat wij zullen
bewaken. Over een aantal onderwerpen heb ik vragen en opmerkingen. Ik denk
daarbij aan de patiëntveiligheid, de geneesmiddelen, de grensoverschrijdende
zorg en orgaandonatie.Onder patiëntveiligheid valt onder andere het voorkomen van zorginfecties.
Het Nederlandse beleid is gericht op een restrictief gebruik van antibiotica,
waardoor MRSA en andere resistente zorginfecties in Nederland relatief zelden
voorkomen. De CDA-fractie vraagt de minister om dit beleid verder uit te dragen
naar andere landen in en buiten de EU, en om de eigen procedure te beschermen.Mijn fractie wil dat alleen geneesmiddelen die ethisch zijn getest, Europees
kunnen worden geregistreerd. Hierop wordt beter gelet, maar er is hierbij
nog een wereld te winnen. Uit recent onderzoek op verzoek van het development
comité van het Europees Parlement blijkt onder andere dat onderzoek
buiten de EU plaatsvindt voor studies die door de toetsingscommissies in West-Europa
waren afgewezen vanwege het niet ethische karakter. Uit het onderzoek blijkt
verder dat het voor de registratieautoriteiten onmogelijk is om uit de aangeleverde
data op te maken of de studies inderdaad ethisch zijn verricht en dat de inspecties
pas plaatsvinden tijdens het autorisatieproces, niet tijdens de trials zelf.
Hoe zorgen wij ervoor dat inderdaad alleen ethisch geteste geneesmiddelen
worden geregistreerd?Een punt dat niet in de onderliggende stukken voor vandaag naar voren
komt, maar waarvoor de CDA-fractie toch aandacht vraagt, is het feit dat het
Europees Geneesmiddelenbureau (EMEA) soms een aanvraag voor indicatie voor
kinderen afwijst, maar dat niet openbaar maakt. Dat betekent dat artsen het
medicament gewoon blijven voorschrijven aan kinderen, terwijl niet is bewezen
dat het medicament veilig is. EMEA moet volgens de CDA-fractie alle gegevens
openbaar maken die van belang zijn voor een veilig gebruik van geneesmiddelen.Een heikel punt bij het onderwerp geneesmiddelen is de informatie van
de farmaceutische industrie direct naar de patiënt. Er ligt een voorstel
voor een verordening en richtlijn hierover. Hierin krijgt de farmaceutische
industrie de mogelijkheid om het publiek direct over receptplichtige geneesmiddelen voor te lichten. Laat ik hierover heel duidelijk zijn;
de CDA-fractie is hierop tegen. Zij staat daarbij overigens niet alleen, want
in juni 2008 vonden de gezondheidsministers zelf ook dat het«direct
to consumer advertising» voor receptplichtige geneesmiddelen verboden
moest blijven, ook omdat de grens ten opzichte van reclame niet goed is te
trekken. Ik heb hierover daarom maar één vraag. Hoe voorkomen
wij dat dit voorstel toch wordt aangenomen en dat de trein op dit punt doordendert?Geneesmiddelenbewaking is van cruciaal belang voor de patiëntveiligheid.
Daartoe is een Pharmacovigilance Risk Assessment Advisory Committee opgericht
of wil men zo’n comité oprichten bij EMEA. Het CDA steunt de
minister in zijn mening dat het geen goede zaak is als er weer een extra gremium
komt, waardoor ook nog eens de verantwoordelijkheid van de farmaceutische
industrie wordt verschoven naar de overheid. Het is niet duidelijk of deze
commissie er nu al is. Is de oprichting van deze commissie nog te voorkomen,
of staan wij voor een voldongen feit?Uit de antwoorden van de minister op vragen van de CDA-fractie over ethische
aspecten van werving van gezondheidswerkers van buiten de EU blijkt dat de
minister de zorg van mijn fractie deelt over de mogelijke braindrain van zorgwerkers
uit minder welvarende landen die zelf met een tekort aan zorgpersoneel kampen.
Het CDA heeft zich al eerder sterk gemaakt voor het ter plaatse in ontwikkelingslanden
opleiden en behouden van hulpverleners met behulp van ontwikkelingsgeld. Nederland
doet het op dit gebied niet slecht en in ieder geval beter dan andere landen.
Mijn fractie vraagt zich af of het groenboek ertoe zal kunnen leiden dat ook
verbeteringen optreden in de landen waarin dit nog niet goed gebeurt. Ik noem
als voorbeeld Engeland. De zorgwerkgevers hebben gezegd geen reden te zien
voor het ontwikkelen van een gedragscode op dit gebied, omdat zij menen al
genoeg instrumenten te hebben om met dit probleem om te gaan. De minister
wil zijn definitieve standpunt pas kenbaar maken als het advies van de ZIP-commissie
Arbeidsmarkt beschikbaar is. De CDA-fractie wil graag weten wanneer dit advies
wordt verwacht, hoe de Kamer daarvan verneemt en hoe de minister dit wil gebruiken
bij zijn verdere beleid rond dit onderwerp in Europa.Het is duidelijk dat zowel Eerste Kamer als de Tweede Kamer een richtlijn
over orgaandonatie niet proportioneel vindt. Dat betekent dat de conceptrichtlijn
moet worden heroverwogen. Ook de CDA-fractie is van mening dat de richtlijn
disproportioneel is en zij zal een nieuw concept weer op zijn merites beoordelen.De CDA-fractie heeft al verscheidene malen aan de minister gevraagd om
te komen tot een laagdrempelige manier om erachter te komen of een zorgprofessional
uit het buitenland in zijn eigen land maatregelen opgelegd heeft gekregen.
Uit het schriftelijk overleg blijkt dat de minister deze gedachte steunt.
Hij zal dit inbrengen in de Europese overlegorganen en de Kamer op de hoogte
stellen van de reactie van de andere lidstaten, zo schrijft hij. Wanneer horen
wij meer over deze problematiek?De heer Van Gerven (SP): Het standpunt van
de CDA-fractie over adverteren bij receptplichtige geneesmiddelen is helder.
Ligt het verstrekken van informatie door de industrie volgens het CDA op dezelfde
lijn? Vindt mevrouw Schermers dat wij ook dat niet moeten willen?Mevrouw Schermers (CDA): Wij zijn tegen informatieverstrekking
over geneesmiddelen door de fabrikant. Informatie is immers in dit veld niet
te scheiden van reclame. Wij moeten oneigenlijke beïnvloeding voorkomen.
Patiënten moeten kennisnemen van alles wat hun ziekte of aandoening betreft.
Zij moeten die kennis echter niet via deze weg vergaren. Daarvoor moeten wij
andere wegen vinden. De heer Van Gerven (SP): Voorzitter. De minister
heeft zijn positie bepaald bij het beantwoorden van de vraag op welke gebieden
van de gezondheidszorg Europa wat te zeggen moet hebben. Hij stelt dat zorg
deels op het terrein van artikel 95 valt, het artikel over vrij verkeer van
goederen, personen en diensten. Juist dit artikel veroorzaakt veel problemen
in de gezondheidszorg in Nederland, Europa en de rest van de wereld. Dit artikel
is dus nogal controversieel.Ik kom op het Groenboek over de gezondheidswerkers in Europa. Alle Europese
lidstaten krijgen te maken met de vergrijzing en het daarbij behorende gebrek
aan zorgpersoneel. Het uitgangspunt is dat de lidstaten de problemen daarmee
vooral zelf oplossen. Dat is een goed uitgangspunt, want vrijwel alle landen
hebben te maken met tekorten. In zo’n situatie is het geen oplossing
om personeel uit het ene land weg te halen. Daarmee verschuiven wij immers
slechts het probleem. Wij zitten dus niet te wachten op wervingscampagnes
in andere lidstaten. Uiteraard spelen hierbij echter de interne markt en het
vrije verkeer van personen een rol. De SP-fractie heeft al eerder gepleit
voor een verbod op actief werven van zorgpersoneel in lidstaten die zelf zorgpersoneel
tekort hebben. Wat vindt de minister van dit standpunt? Moet Nederland hierbij
een voortrekkersrol spelen?Hetzelfde geldt voor het werven van zorgpersoneel uit landen in de derde
wereld. Ik heb onlangs met anderen een bijeenkomst bij Wemos bezocht. Wij
werden niet vrolijk van de tekorten in bijvoorbeeld Afrika. De problemen daar
zijn enorm veel groter dan de problemen bij ons. Actief werven in ontwikkelingslanden
is per definitie niet solidair en onethisch. Ik hoor graag een reactie van
de minister op dat standpunt. Als sluitpost wordt hierover iets genoemd. Wat
houdt dat in? Wat verwacht de minister van het voorleggen aan het Zorginnovatieplatform
(ZIP)? Volgens de SP-fractie moeten wij niet actief werven in arme landen.
De resultaten van experimenten met het aantrekken van verpleegkundigen uit
Zuid-Afrika waren niet onverdeeld positief. De Europese commissie wil in het
groenboek een gedragscode vastleggen over het werven in arme landen. Daarbij
ligt een aantal landen dwars, waaronder Engeland. De SP-fractie roept de minister
op om op dit punt een voortrekkersrol te vervullen. De minister zegt niet
voor een gedragscode te zijn. De SP-fractie is wel een voorstander van zo’n
code. Op dit moment wordt nog niet veel geworven. Daarom kunnen wij juist
nu hierover nog heel duidelijke afspraken maken. Mijn fractie overweegt daarom
een motie in te dienen op dit punt.Mevrouw Schermers (CDA): Wat vindt de heer
Van Gerven van het idee om ter plaatse zorgwerkers op te leiden en mensen
daar te houden met behulp van ontwikkelingsgeld?De heer Van Gerven (SP): Dat lijkt mij een
sympathieke gedachte. Het is volgens mij een goede zaak als wij onze expertise
aanwenden om landen te steunen die grote problemen hebben met het opleiden
en vasthouden van personeel.Volgens de eigen richtlijnen van de minister dringt de richtlijn over
patiëntenmobiliteit binnen op het terrein van de nationale lidstaten.
De SP-fractie hecht zeer aan de nationale autonomie bij zaken die betrekking
hebben op de zorg. Welk standpunt neemt de regering in? Zal zij tegen deze
richtlijn stemmen? Hoe staan de andere fracties in de Kamer in deze zaak?
Wat zal het stemgedrag van hun fracties in het Europees Parlement zijn? De
patiëntenrichtlijn houdt de deur open voor meer markt. Sommige zorgverzekeraars
zien daarin wel brood. Wij zien daarom het liefst dat de minister dit plan
tegenhoudt.Er is weer sprake van een lobby van de Europese farmaceutische industrie
voor consumenten- en patiëntenreclame. Men spreekt nu in dit verband
over «informatie». Het doel van deze informatieverstrekking kan
volgens mijn fractie niet anders zijn dan het vergroten van de omzet. Het
nobele doel om de informatievoorziening te verbeteren in het belang
van de patiënt, wordt dus niet gediend. Volgens mijn fractie zijn de
huisarts, specialist of apotheker de aangewezen personen om betrouwbare en
onafhankelijke informatie over medicijnen aan gebruikers te verschaffen. Dit
moeten zij desnoods in overleg met patiëntenorganisaties doen. En hoe
zit het in dit verband met symptoomreclame? Dit is een kwestie die kan worden
opgelost op nationale schaal. Op tv gaat het voortdurend over problemen met
maagzuur, erecties en de blaas; het wordt elke dag gekker. Wat kunnen wij
hiertegen doen? Dit is een plaag waar wij vanaf willen. De minister stelt
dat ook hij hierbij de nodige vraagtekens plaatst. Hoe gaat hij deze symptoomreclame
voorkomen?Het is goed dat de minister heeft proberen te schetsen waar op het terrein
van de zorg de invloed van Nederland eindigt en die van Europa begint. Veel
wat van Brussel komt over marktdenken en dergelijke zaken, beïnvloedt
wel degelijk de zorg. Ik noem als concreet voorbeeld de ambulancedienst. Over
de komende aanbesteding hiervan is veel commotie. Brussel schrijft nergens
voor dat deze dienst Europees moet worden aanbesteed. Bij de behandeling van
de Ambulancewet hebben wij hierover veel gesproken. Toch is de minister van
plan om Europees aan te besteden. Ongelukken laten zich niet vermarkten. De
SP-fractie is daarom tegen aanbesteding van deze diensten. Moet dit van Brussel
of van een hogere wetgeving uit het buitenland, of is dit een puur autonome
beslissing die Nederland zelf kan nemen? Als het laatste het geval is, moeten
wij dan niet voor een andere methode kiezen dan de openbare aanbesteding?De heer Van der Veen (PvdA): Voorzitter. Ik
vrees dat tijdens dit algemeen overleg geen grootste verschillen van opvatting
naar voren zullen komen tussen fracties onderling en tussen de fracties en
de minister. Toch wil ik een aantal zaken aanroeren.Ik heb waardering voor de brief over de Europese dimensie van het gezondheidszorgbeleid.
Daarin wordt een erg goed overzicht gegeven van de zaken die spelen. Ik kan
mij goed vinden in wat in de brief staat. Dat sluit aan bij de opmerkingen
die mevrouw Schermers hierover maakte. Toch wil ik het punt aanroeren van
de steeds vagere grenzen tussen hulpmiddelen, medicijnen en voeding. De minister
stelt dat de Europese Commissie zich op dit punt wat actiever zou kunnen opstellen.
Mijns inziens is het ook aan de lidstaten, met name aan Nederland, om daarmee
op een wat krachtiger manier bezig te zijn. Dit wordt steeds lastiger en door
deze ontwikkeling ontstaan ook problemen rond kwaliteit Ook de fractie van
de PvdA is tegen vervalsing van geneesmiddelen. Wij delen dus de opvattingen
van de minister hierover. Wij onderstrepen dat de richtlijnen die hiermee
samenhangen wel handhaafbaar moeten zijn, zoals de minister ook stelt. Ook
bij de andere punten komt dit aspect terug. Dat doet ons deugd.Ook bij de geneesmiddelenbewaking is het zaak om de richtlijnen en procedures
binnen Europa zo veel mogelijk op elkaar af te stemmen. Wij hebben begrepen
dat er een nieuw comité wordt opgericht. Ons is niet helemaal duidelijk
waar dit comité aan hangt. Volgens mijn fractie moeten, om voldoende
draagvlak te creëren, alle landen van de EU in dit comité vertegenwoordigd
zijn. Wij hebben begrepen dat dit nieuwe comité minder vertegenwoordigers
kent dan in de huidige situatie.Over de informatie aan patiënten heeft de fractie van de PvdA een
volstrekt helder standpunt. Wij vinden dat je de farmaceutische industrie
niet bij deze informatieverstrekking moet betrekken. Dat leidt volgens ons
alleen maar tot discussies over reclame. Volgens ons is het ook niet nodig
om de industrie hierbij te betrekken, omdat binnen de bestaande richtlijn
zaken kunnen worden verbeterd. Wij zijn het dus op dit punt eens met de Consumentenbond.
Daar heeft men problemen met informatieverstrekking door de industrie aan
patiënten. Uit een brief van Nefarma blijkt echter dat de
Consumentenbond dit toch weer wel een goed idee vindt. Wij zullen de bond
zelf nog eens moeten vragen wat precies het standpunt is. Mijn fractie is
echt tegen dit type informatieverstrekking.Over het Groenboek over de gezondheidswerkers in Europa zijn al de nodige
opmerkingen gemaakt. Ik sluit mij aan bij de opvattingen van de andere woordvoerders
hierover. Het is echt niet goed dat wij verpleegkundigen en artsen aantrekken
uit laagontwikkelde landen. Ik kan mij zeer wel vinden in het voorstel van
mevrouw Schermers om ervoor te zorgen dat de opleidingen verbeteren in de
laagontwikkelde landen. Dat lijkt mij heel wat verstandiger dan het wegtrekken
van mensen uit deze landen.Mevrouw Schermers (CDA): Wat bedoelt de heer
Van der Veen precies met de handhaafbaarheid van de regelgeving rond vervalste
geneesmiddelen?De heer Van der Veen (PvdA): In de toelichting
die wij bij dit punt hebben ontvangen, wordt gesteld dat het goed zou zijn
om de richtlijnen en regelgeving wat meer op elkaar af te stemmen. Daarbij
wordt echter terecht gesteld dat de regelgeving vervolgens wel handhaafbaar
moet zijn, bijvoorbeeld voor de inspectie in Nederland. Wij moeten voorkomen
dat wij te maken krijgen met regelgeving die ons op het punt van de administratieve
lasten in de problemen brengt en die niet handhaafbaar is. Die opmerking wordt
ook bij een aantal andere onderwerpen gemaakt. Wij vinden dit een verstandig
uitgangspunt.Antwoord van de ministerMinister Klink: Voorzitter. Ik loop de vragen
van de drie woordvoerders langs en zal bij vragen die deels overlappen ook
af en toe wat pendelen tussen de personen. Mevrouw Schermers is het eens met
de inzet van de regering in Europa op het punt van de zeldzame ziekten en
de vervalste geneesmiddelen. Zij heeft gewezen op de zorginfecties, waar Nederland
inderdaad een hoge conduitestaat heeft. Wij hebben daar tijdens de raad van
de afgelopen zomer in Frankrijk over gesproken. Toen is van alle kanten gewezen
op de praktijk in Nederland. Hier zie je dat de bestpracticesbenadering, die
overigens ook in de brief over de inzet van Europa gememoreerd wordt, kan
werken, omdat Nederland op dat gebied kennelijk zodanig voorbeeldig werkt
dat men over de hele linie naar die Nederlandse aanpak kijkt en die als voorbeeld
neemt. Dit kan ook van betekenis zijn voor de ziekenhuizen in de grensstreken
en voor de wijze waarop bijvoorbeeld bepaalde infecties aan de bron bestreden
worden. Nederland heeft op dat gebied in elk geval een hoge conduitestaat.
Die moeten wij handhaven. Sterker nog, die moeten wij Europees verbreiden.
Er is althans een grote belangstelling voor de Nederlandse aanpak. Dat zal
er ook toe leiden dat de Nederlandse aanpak navolging krijgt.Zij heeft voorts gesproken over de geneesmiddelen en over de vraag in
hoeverre het testen van de werkzaamheid en de veiligheid daarvan voldoende
humanitair gebeurt. Zij doelde daarbij vooral op landen buiten de Europese
Unie. Hoe gaan wij daarmee om? Ik ben van plan om de Kamer daar nader over
te berichten. Het is immers een intrigerend punt. Ik zie de dilemma’s
die zich daarbij aftekenen natuurlijk ook wel. Op het moment dat de hele opzet
van het onderzoek als het ware niet voldoet aan de maatstaven die wij daarbij
in de regel hanteren en die in Europa, de Verenigde Staten, Canada en dergelijke
gehanteerd worden, en er desalniettemin een product uit voortvloeit dat uiteindelijk
ziektes bestrijdt, kunnen wij achteraf lastig zeggen dat wij dat middel niet
toelaten op onze markt. Er kunnen immers levens mee gemoeid zijn. Er worden
in ieder geval gezondheidsrisico’s mee ondervangen. Tegelijkertijd willen
wij ook niet dat geneesmiddelen op die manier tot stand komen. Hier tekent
zich een dilemma af, maar ik kan op dit moment onze inzet niet
helemaal overzien. Ik zal de Kamer daar schriftelijk over berichten.Alle woordvoerders hebben gesproken over het ethisch rekruteren van zorgpersoneel.
Die braindrain is van meet af aan een zorgpunt aan onze kant geweest. Wij
vinden ook dat de zorginstellingen in Nederland daar niet aan zouden moeten
meewerken. De heer Van Gerven heeft terecht gewezen op de ervaringen die in
het verleden zijn opgedaan met mensen uit Suriname, Zuid-Afrika en de Filippijnen.
Die zijn ook niet onverdeeld gelukkig geweest. Ik zie nog de beelden voor
me van een NOVA-uitzending in 2001 of 2002, waaruit bleek dat de schade
van het vertrek van goede verpleegkundigen vanuit Suriname naar Nederland
aanmerkelijk was. De schaarste in Suriname werd alleen maar groter en de mensen
daar ontvingen gewoon gebrekkige zorg vanwege het feit dat Nederland hen wegconcurreerde.
Dat moeten wij gewoon niet hebben! In die zin is een braindrain onwenselijk,
ook op het moment dat schaarste zich gaat aftekenen. Wij hebben de sector
gevraagd om op dit gebied met een ethische code te komen. Er is al een keurmerk,
maar er zou ook een gedragscode moeten komen. De sector heeft ons erop gewezen
dat er op dit moment al een code bestaat voor het verantwoord besturen van
zorginstellingen. In het kader van het Zorginnovatieplatform wordt een en
ander desalniettemin toch opgepakt. In de loop van de zomer krijgen wij de
rapportage van de arbeidsmarktcommissie van het Zorginnovatieplatform. Dan
zal ik de Kamer daar nader over berichten. Maar onze inzet moge duidelijk
zijn: dat moet gewoon niet. Ik vind ook eigenlijk dat het Europeesbreed niet
zou moeten, ook in het Verenigd Koninkrijk niet, omdat er gewoon internationaal
een morele plicht ligt om geen misbruik te maken van eventuele overschotten
elders.Ik kan me wel iets voorstellen bij de suggestie van de heer Van Gerven
om mensen in het kader van zorgopleidingen tijdelijk een plek in Nederland
te geven. Dan gaat het dus wel om tijdelijkheid, in die zin dat gegarandeerd
wordt dat deze mensen weer teruggaan en in het land van herkomst hun kwalificaties
aanwenden ten behoeve van de bevolking aldaar. Dat lijkt mij een randvoorwaarde
voor het überhaupt oppakken van het traject. Ik sta dus positief tegenover
deze suggestie van de heer Van Gerven.Mevrouw Schermers heeft verder verwezen naar EMEA en heeft gesteld dat
het onderzoek naar de werking van medicijnen bij kinderen niet zou volstaan.
Dat kan dus betekenen dat overigens de werking en de veiligheid van de geneesmiddelen
toereikend zijn, maar dat er risico’s ontstaan als deze worden toegepast
bij kinderen. Ik heb van mevrouw Schermers begrepen dat EMEA daarvan op de
hoogte is, maar dat niet openbaar maakt. Als dat waar is, zou dat natuurlijk
een kwalijke zaak zijn. Ik zal me daar nader over laten informeren.Mevrouw Schermers (CDA): Het punt is dat farmaceuten
voor geneesmiddelen die al op de markt zijn, een half jaar extra patentbescherming
krijgen als zij die specifiek voor kinderen laten registreren. Dat betekent
dat specifiek voor kinderen onderzoek wordt gedaan naar de veiligheid van
die geneesmiddelen. Als EMEA tegen een fabrikant zegt dat het dossier onvoldoende
is om formeel die kinderregistratie af te geven, dan wordt dat niet bekend
gemaakt. Dat betekent dus dat die geneesmiddelen nog steeds gewoon voor kinderen
gebruikt worden, terwijl op hoog niveau aangegeven is dat niet is aangetoond
dat dit veilig is.Minister Klink: Ik kom daar graag uitvoerig
op terug, desnoods schriftelijk. Voor zover ik weet, is het half jaar extra
patent bedoeld als een aanmoediging om de geneesmiddelen ook te laten registreren
voor kinderen. Op het moment dat de dossiers niet toereikend zijn, is daarmee
niet op voorhand gezegd dat er schadelijke effecten voor kinderen zouden zijn.
EMEA kan zeggen dat een dossier ontoereikend is en dat zij dus niet kan beoordelen
in hoeverre er schadelijke effecten voor kinderen zijn. Ik kan
me voorstellen dat men dan terugvalt op de normale procedure waarin geen sprake
is van een verplichting om de veiligheid en de werking van een medicijn apart
voor kinderen te testen. Dan val je dus terug op de meer algemene problematiek,
waarvoor het verlengen van een patent met een half jaar moet worden gezien
als een oplossing, als een stimulans voor farmaceuten om dat te laten testen
voor kinderen.Deze informatie staat mij nu ter beschikking. Ik wil daar graag schriftelijk
op terugkomen om te bezien wat de achtergronden daarvan zijn. Daarbij gaat
het met name om de vraag waarom registratie niet altijd verplicht wordt gesteld
bij toepassing van medicijnen bij kinderen. Daar zit echter waarschijnlijk
een wereld aan belangen achter, ook voor kinderen zelf. Je moet er toch ook
niet aan denken dat geneesmiddelen niet meer beschikbaar zouden zijn voor
kinderen op het moment dat die in de gebruikelijke controlegroepen werkzaam,
effectief en veilig blijken te zijn. Je moet er niet aan denken dat die geneesmiddelen
kinderen dan onthouden worden op grond van het feit dat niet specifiek gekeken
is naar de werkzaamheid en de veiligheid van die geneesmiddelen bij kinderen.
Zomaar zeggen dat het dossier ontoereikend is en dat het middel daarom niet
meer beschikbaar mag zijn voor kinderen, lijkt mij dus een stap te ver. Het
is inderdaad een aangelegen punt waarover ik – zo ik nu onvolledig ben –
de Kamer graag nader schriftelijk zal informeren.De heer Van Gerven (SP): Ik wil nog een vraag
stellen over het actief werven van personeel. Ik heb gevraagd of de minister
niet met de SP van mening is dat er een duidelijke gedragscode zou moeten
komen. Er is nu wel een code voor goed bestuur, maar die is in algemene zin
geformuleerd. De SP wil dat in een code heel concreet wordt opgenomen dat
er niet geworven wordt in derdewereldlanden – dat spreekt eigenlijk
voor zich – maar dat er bijvoorbeeld ook niet geworven wordt in Europese
landen waarin sprake is van een evident tekort. Daarbij doel ik bijvoorbeeld
op bepaalde Oost-Europese landen. De vraag is dus of er niet een duidelijke
code moet komen. De minister heeft gezegd dat hij afwacht wat er vanuit het
ZIP komt, enzovoort. Wat de SP betreft, is dat onvoldoende en moet er gewoon
een duidelijke code komen waar dat klip-en-klaar in staat.Minister Klink: Ik heb aangegeven dat in Nederland
het probleem op dit moment gewoon niet speelt. Van de code die wij kennen,
zeggen de zorgaanbieders, de zorginstellingen, dat die zodanig toereikend
is dat bij verantwoord zorg verlenen en verantwoord besturen dit eronder begrepen
mag worden. Het is meer een algemene paraplu waaruit dit voortvloeit. Ik heb
aangegeven, door het aan de zorginstellingen te vragen, dat ik zelf wel voor
zo’n code ben. Ik kan mij die ook binnen de Europese Unie goed voorstellen.
Ik wacht even op het Zorginnovatieplatform, maar in beginsel ben ik wel van
mening dat deze regel nader geëxpliciteerd zou moeten worden. Ik kom
hierop graag terug in het kader van het Zorginnovatieplatform. Het is best
mogelijk dat ik nadere verzoeken in de richting van de zorginstellingen eraan
koppel om er toch mee te komen.Alle woordvoerders vroegen naar de richtlijn voor receptplichtige geneesmiddelen
en de informatieverstrekking eromheen. Ik geef nogmaals aan dat wij daarin
niet alleen terughoudend zijn, maar zelfs negatief wat de richtlijn betreft.
Op dit moment vinden wij en vind ik dat de informatie die de patiënt
kan krijgen, toereikend is gewaarborgd. Dit heeft alleszins te maken met het
feit dat de zorgverlener die kan geven. Patiënten hebben via bijsluiters
en dergelijke voldoende informatie. Ik zie dus geen enkele reden om de farmaceutische
industrie nieuwe middelen, nieuwe methoden en nieuwe instrumenten te geven
om met extra informatie te komen, die alleen maar zullen uitlopen op sluikreclame,
symptoomreclame of directe reclame gekoppeld aan zogenaamde informatieoverdracht.
Ik zal daarin dus een redelijk blokkerende houding aannemen. Ik
kan u melden dat de lidstaten het eens zijn geworden over het feit dat publieksreclame
verboden dient te blijven. Wij zullen dit rondom de richtlijn blijven inbrengen.Mevrouw Schermers (CDA): Dat laatste is belangrijk.
Ik vroeg de minister ook hoe wij de voortdenderende trein kunnen stoppen.
Die is gestopt?Minister Klink: De lidstaten zijn het eerder
eens geworden over het handhaven van het verbod op publieksreclame. De lidstaten
hebben zich in 2008 al eraan gecommitteerd dat zij er niets voor voelen. Dat
zal implicaties hebben voor de beoordeling van deze richtlijn. Dat probeer
ik aan te geven. Het krachtenveld is zodanig dat ik op dit moment niet verwacht
dat een opening zal worden geboden voor de farmaceutische industrie om via
patiënteninformatie uiteindelijk aan vormen van reclame te werken.De heer Van der Veen (PvdA): Wij hebben vorige
week op dit punt een rapportage gekregen van mevrouw Corbey. De heer Zijlstra
was daar namens de VVD bij aanwezig. Er was toen een vrij strak eensluidend
geluid te horen dat dit echt niet moest. Mevrouw Corbey liet doorschemeren –
wij spraken over een plan A en een plan B – dat er misschien een plan
B kwam waarin toch geprobeerd zou worden om nog iets te doen. Ik begrijp dat
de minister zegt dat wij daar gewoon niet aan meedoen en dat de meeste lidstaten
er zo over denken.Minister Klink: Ja. Ik heb het inhoudelijk
onderbouwd door te zeggen dat de zorgverlener inhoudelijk voldoende informatie
kan geven. De bijsluiter is toereikend. Ik zie geen enkele reden om met additionele
bronnen van patiënteninformatie te komen.Het krachtenveld waarop ik wees een vervolgvraag van mevrouw Schermers
is ook van belang bij de richtlijn orgaandonatie. Daar ligt het anders. Nederland
staat betrekkelijk alleen in het afwijzen van zo’n richtlijn vanwege
het feit dat Nederland het niet proportioneel vindt. De andere lidstaten kijken
er anders tegenaan. Ik heb eerder gemeld dat de risico’s vooral zijn,
dat zulke hoge eisen voor veiligheid en kwaliteit worden gesteld dat bijvoorbeeld
non-heart-beating organen niet getransplanteerd zouden kunnen worden. Dat
is dan ook een soort van plan B. Op het moment dat de richtlijn er komt, moeten
lidstaten zodanig kritisch kijken naar de niveaus van veiligheid en kwaliteit
en de eisen die daaromtrent worden gesteld, dat aan onze zorgen wel tegemoet
wordt gekomen. Ik wil niet vooruitlopen op de uitkomsten, maar in antwoord
op de vraag van mevrouw Schermers zeg ik dat ook wij de richtlijn orgaandonatie
niet proportioneel vinden. Vervolgens is plan B om te kijken naar de inhoud
van de richtlijn als wij niet de meerderheid achter ons krijgen. Ik ben er
dan geruster op dat daaruit niet de risico’s voortvloeien die ik eerder
heb gemeld.De laatste vraag van mevrouw Schermers betrof de zorgverleners achter
wier naam een vinkje is gezet vanwege onverantwoord uitoefenen van het zorgverlenerschap.
Ik verwijs naar de casus-Enschede. Betrokkene ging vervolgens in het buitenland
werken. Voorwaarde was dat hij elke zorgaanbieder waaraan hij zich zou binden,
zijn verleden zou melden. Dat is in Duitsland niet gebeurd. Dat is voor mij
opnieuw een illustratie van het feit dat het een Europese inzet vraagt om
afspraken over dit soort zaken te maken. Het hoeft niet eens altijd publiek
te zijn, maar zorgverleners zouden over en weer altijd van elkaar moeten weten
met wie zij te maken krijgen. Ik zal de Kamer nader berichten hoe ik dat wil
aanpakken.Mevrouw Schermers (CDA): De casus-Enschede
is in die zin atypisch omdat de inspectie daar met betrokkene zelf de afspraken
heeft gemaakt. Wij hebben ook te maken gehad met artsen die hier komen werken, bijvoorbeeld een arts die uit Italië werd overgevlogen om advies
te geven in een privékliniek, wat fataal afliep, die in Italië
uit zijn ambt was gezet. Formeel staat hij in Italië in het register
als geschorst. Dat moet veel laagdrempeliger zijn. Je zou bij wijze van spreken
even moeten kunnen opbellen om te vragen of aan een arts die in een ander
land gaat werken, een vlekje zit.Minister Klink: Ik zal dit melden aan de inspectie.
In de brief naar aanleiding van de casus in Enschede heb ik al gemeld dat
dit voor ons een aandachtspunt is. De casus die u noemt, ging nog verder.
Iemand was gewoon geschorst. Over de grens is dat dan kennelijk onbekend.
Ik zal in juni beide zaken als aandachtspunt inbrengen wanneer het Groenboek
in de Raad aan de orde is, nog afgezien van het te kiezen instrumentarium,
om tot actie over te gaan.De heer Van Gerven maakte een algemene opmerking over de brief naar aanleiding
van onze inzet en de lijnen waarlangs wij op Europees niveau willen werken.
Hij had een wat negatieve toonzetting ten opzichte van de interne markt op
het terrein van VWS. Dat verbaast mij toch wel een beetje. Zie de voorbeelden
waar Europa krachtens de Europese en interne markt bevoegdheden heeft gekregen
en maatregelen eraan verbindt. Ik mag aannemen dat hij er moeilijk tegen kan
zijn met betrekking tot voedselveiligheid, productveiligheid, de gezondheidszorg
en het feit dat je over de grens ook zorg kunt krijgen. Het zijn echt wel
zegeningen. Ik kan mij voorstellen dat bij sommigen marktwerking als zodanig
niet over de gehele linie tot gejuich leidt, maar dit zijn toch zaken waarbij
niemand er op tegen kan zijn dat zij Europees worden geregeld. Maar goed,
dit was meer een algemene oprisping naar aanleiding van zijn algemene opmerking.De heer Van Gerven (SP): De vraag is hoe je
komt waar je wezen wilt. Er zijn meer wegen die naar Rome leiden.Vorige week hadden wij de briefing van mevrouw Corbey. Die ging onder
andere over voedsellabeling. In dat opzicht worden wij niet vrolijk van Europa.
U kunt wel zeggen dat het een goede zaak is, maar het kwam erop neer dat een
rapporteur die verantwoordelijk is voor de voedsellabeling, wat goed kan zijn
voor de bevordering van verstandig eten, wordt ingezet om de belangen van
de Duitse voedselindustrie te behartigen. Ik vat het maar even zo samen. Daar
word ik niet vrolijk van. Hoe kijkt de minister daar tegenaan?De voorzitter: De minister is niet bij de
presentatie van mevrouw Corbey geweest. In die zin hoeft hij dus niet op deze
vraag te antwoorden.Minister Klink: Het is een vrij algemene volkswijsheid
dat je van al het goede ook misbruik kunt maken, nog afgezien van deze afzonderlijke
casus. Dat neemt echter niet weg dat er toch niets op tegen kan zijn, wanneer
sprake is van grensoverschrijdend verkeer van voedsel en medicijnen, om vanwege
de schaalvoordelen en de veiligheid internationaal bepaalde instrumenten en
procedures af te spreken?Men moet sluitposten niet lezen in de zin dat wij daartoe toch overgaan
als de nood aan de man komt. Daarbij heb ik het opnieuw over het werven van
zorgpersoneel in andere lidstaten dan wel niet-lidstaten. Ik vind dat het
niet moet.Ik heb eerder aangegeven dat wij vanuit het oogpunt van proportionaliteit
hebben gezegd dat de richtlijn patiëntenmobiliteit er voor ons niet per
se hoeft te komen. Daarbij heb ik ook inhoudelijke zorgpunten aangegeven die
te maken hadden met de vraag of het referentiebeleid doorgang kon vinden of
dat de naturapolissen waarop kortingen worden gegeven, kunnen blijven werken.
Daarbij was ook de kwaliteit en veiligheid van de zorg aan de orde. Gevraagd
is in hoeverre systemen vanuit Europa komen die aangrijpen op
de organisatie van de zorg die wij kennen. In het verslag over december heeft
men kunnen lezen dat er op die punten openingen zijn. Het zijn niet alleen
openingen, maar het wordt ook geaccommodeerd. Op die punten hoeven wij niet
te vrezen dat een richtlijn, zo die er komt, daar op ingrijpt. Dat neemt echter
niet weg dat onze notie van proportionaliteit en dergelijke recht overeind
blijft.De heer Van Gerven vroeg naar de symptoomreclame. Een ding is duidelijk:
wij willen geen directe informatie van farmaceuten aan de patiënt. Symptoomreclame
is met de huidige Europese en Nederlandse wetgeving toegestaan. Er zijn geen
aanwijzingen dat de Commissie een verbod op symptoomreclame zal voorstellen.
Wij kennen dat in Nederland ook niet, voor zover daaronder wordt verstaan
dat verwezen kan worden naar objectieve informatie, zonder dat er productinformatie
meekomt of een herleiding plaatsvindt naar de farmaceutische industrie en
de producenten.De heer Van Gerven (SP): De minister schetst
de wet- en regelgeving, maar vindt hij niet dat er naar wegen gezocht moet
worden om dit te verbieden? Het effect is namelijk hetzelfde als dat van reclame.
Er zijn ook onderzoeken geweest. Wanneer iets in de markt wordt gezet, blijkt
symptoomreclame effect te hebben op het gebruik van middelen die via een omweg
daaruit afgeleid kunnen worden. De minister heeft zelf al aangegeven dat hij
dit niet wenselijk vindt. Moet dan niet naar wegen gezocht worden? Feitelijk
capituleert de minister voor het gegeven dat het bestaat en dat het wettelijk
mag.Minister Klink: Nee, ik capituleer daar niet
voor. Ik heb zo-even gezegd dat het niet herleid mag worden naar een fabrikant.
Daarop wordt toegezien door de commissie die over geneesmiddelenreclame gaat.
Wij kennen daar een code voor. Het functioneert in die zin dat wel degelijk
de vinger aan de pols wordt gehouden om te weten in hoeverre informatie uiteindelijk
geen sluikreclame is. Wij geven daaraan dus nog steeds handen en voeten in
termen van handhaving.De voorzitter: Goed. Men kan hier in tweede
termijn nog een punt van maken. De minister gaat door met zijn beantwoording.Minister Klink: De nieuwe Wet ambulancezorg
is aangenomen door de Tweede Kamer. Er zullen prestatie-eisen worden geformuleerd
waarop vervolgens ingetekend kan worden. Wij doen dat vooral om de beste kwaliteit
te krijgen ten behoeve van de zorg. De inschrijver die het meest aan de prestatie-eisen
voldoet, krijgt de vergunning. Er is ook niets mis mee als er Europabreed
ingetekend kan worden.De Consumentenbond heeft een onderzoek gedaan naar het voorstel van de
Europese Commissie om informatie over geneesmiddelen aan patiënten te
verbeteren. De Consumentenbond concludeert dat de informatie aan patiënten
verbeterd moet worden en dat dit kan binnen de bestaande regelgeving. De bond
is voorstander van een scenario waarbij lidstaten kiezen voor een onafhankelijke
informatiebron in de vorm van publiek-privaat partnerschap. Ook de farmaceutische
industrie kan hierin volgens de bond een rol spelen. Die informatie staat
mij ter beschikking wat de inzet van de Consumentenbond betreft. Voor ons
is het belangrijk dat patiënten goed geïnformeerd zijn over hun
ziekte en behandelopties, inclusief de geneesmiddelen, en dat zorgverleners
primair de informatie geven, dat patiënten die meer informatie willen
over geneesmiddelen, die binnen de huidige regelgeving kunnen krijgen van
de fabrikant of registratiehouder en dat er geen noodzaak is om de regelgeving
op dit punt te wijzigen. Dat meldde ik echter al eerder over de patiënteninformatie. Het onderscheid tussen geneesmiddelen, voeding en hulpmiddelen, waarnaar
de heer Van der Veen vroeg, vraagt op Europees niveau nadere aandacht. Op
nationaal niveau krijgt het voldoende aandacht. Op Europees niveau, in Brussel,
zeggen wij voortdurend dat men moet opletten, dat op dit moment een soort
van symbiose ontstaat tussen hulpmiddelen en geneesmiddelen en dat wij in
de regelgeving ervoor moeten zorgen, bijvoorbeeld via registraties, dat geneesmiddelen
en hulpmiddelen op een congruente manier behandeld worden. Wij ontwikkelen
een beleidslijn om het onderscheid tussen geneesmiddelen en voedingsmiddelen
te operationaliseren. Die lijn wordt besproken met het bedrijfsleven. Dat
zal deze maand gebeuren. Zodra die lijn besproken is, zal ik de Tweede Kamer
informeren. Dat wordt afgestemd met de VWA en de inspectie.De heer Van der Veen (PvdA): Mijn vraag over
het onderscheid tussen medicijnen en voedingsmiddelen was ingegeven door mijn
zorg dat iedereen op iedereen gaat zitten wachten. In Nederland wacht men
op Europees beleid en in Europa wacht men op Nederlands beleid. Mag ik het
zo verstaan dat de minister in Nederland goed aan de slag gaat en niet op
Europa wacht, maar dat hij uiteraard wel zijn best doet om in Europa over
te brengen wat Nederland van belang vindt?Minister Klink: Die dubbele boodschap bevestig
ik. Nationaal zijn wij ermee bezig. Ik zei al dat de beleidslijn deze maand
besproken wordt met het bedrijfsleven. Het gaat over voedingsmiddelen en geneesmiddelen
en de relatie ertussen. Daarover zal ik de Kamer informeren. In mijn brief
over onze inzet op Europees niveau heeft men kunnen lezen dat wij vinden dat
er nog wel een tandje bij mag in Europa.De heer Van der Veen (PvdA): Ik had nog een
vraag gesteld over de Pharmacovigilance Risk Assessment Advisory Committee,
dat wij allen kennen. Waar moet ik mij dat Europese comité voorstellen?
Waar hangt het aan? In het gesprek met mevrouw Corbey is het aan de orde geweest,
maar ik zal dat niet herhalen. Wij willen dat alle landen in zo’n comité
vertegenwoordigd zijn. Wij willen niet dat het draagvlak voor die commissie
smaller wordt omdat niet alle landen vertegenwoordigd zijn.Minister Klink: Ook ons zorgpunt was dat de
commissie selectief zou zijn samengesteld, maar inmiddels is duidelijk dat
alle Europese lidstaten erin zijn vertegenwoordigd.De heer Van der Veen (PvdA): Hoe is het organisatorisch
geregeld?Minister Klink: Misschien is het goed als
ik daar in tweede termijn op terugkom.Nadere gedachtewisselingMevrouw Schermers (CDA): Voorzitter. Ik ben
blij met de duidelijke uitspraak van de minister dat hij ons restrictieve
antibioticumbeleid zal uitdragen en bewaken. Wij moeten niet geconfronteerd
worden met richtlijnen die dat in de waagschaal stellen.Ik ben blij met de toezegging dat wij een schriftelijke reactie krijgen
over het ethisch testen van geneesmiddelen. Ik verzoek de minister om daarin
mee te nemen dat de weg van geneesmiddelen die op de markt komen en geregistreerd
worden via het Nederlandse CBG in de brief wordt beschreven. EMEA heeft namelijk
naar aanleiding van het rapport gezegd dat het er wat strikter naar gaat kijken.
Het moet echter niet mogelijk zijn om via een decentrale registratie van geneesmiddelen,
onder andere via de CBG – het gebeurt vrij vaak via Nederland –
de extra waarborgen rond ethisch testen te omzeilen. Er mag geen «loop»
ontstaan. Als de minister daar in zijn brief op wil ingaan, ben ik daar heel
blij mee.Ten slotte de extra registratie ten behoeve van kinderen. Stel dat een
farmaceutische industrie zegt dat zij onderzoek heeft gedaan en een sterke
casus heeft om het geneesmiddel te laten registreren, ook voor kinderen, voor
dat extra half jaar. Als het die stap neemt en daartoe een dossier aanlevert
waarvan het zelf vindt dat het goed genoeg is, maar als dat door EMEA wordt
afgewezen, dan vind ik dat dit minstens openbaar moet worden. Het is echt
hartstikke belangrijk dat het feit dat het gebeurt, openbaar wordt. Wij kunnen
nog praten over de inhoud, maar het feit dat het is gebeurd, wil ik openbaar
hebben. Ook daarop krijg ik graag, al dan niet schriftelijk, een reactie van
de minister.De heer Van Gerven (SP): Voorzitter. Ik heb
nog een paar puntjes. De minister herhaalt wat hij van plan is met de ambulancevoorziening.
Dat is bekend. Mijn vraag was echter of er Europese regelgeving is die zich
verzet tegen regionale gunning in plaats van een openbareaanbestedingsprocedure.
Wat schieten wij ermee op als Falck en andere organisaties in Nederland dat
gaan doen? Wij hebben over het algemeen een goede ambulancevoorziening. Kunnen
wij dat niet gewoon op een andere manier doen? Mijn concrete vraag luidt:
verzet regelgeving vanuit Europa zich daartegen of is het gewoon een autonome
beslissing van het kabinet?Een volgend punt is de symptoomreclame. Een jaar of tien geleden werd
er in de reclame veel aandacht besteed aan schimmelnagels. De reclame en de
omzet van de middelen gingen gelijk op. Er wordt dan niet gerefereerd aan
een concreet geneesmiddel of aan een fabrikant, maar men gaat wel naar de
dokter. En de dokter kan vervolgens kiezen uit een aantal medicijnen. Die
hebben er allemaal voordeel bij. Dat werkt dus. Is er niet een weg te bedenken
waarmee dergelijke praktijken kunnen worden ingedamd en tegengegaan? Zoals
de minister het nu formuleert, zal symptoomreclame gewoon blijven bestaan
en ook een steeds grotere vlucht nemen, ook al wordt de weg afgeschermd via
de DTC en dat soort zaken. Die weg zal steeds meer bewandeld worden.Ik wil voorts nog een opmerking maken over de hulpmiddelen. Het is nu
toegestaan om reclame voor hulpmiddelen te maken of monsters te verstrekken
om bepaalde hulpmiddelen als het ware in de pen te krijgen. Kan de minister
nagaan of daar niet op een of andere manier paal en perk aan te stellen is?Mevrouw Schermers (CDA): Wat de gunning voor
een ambulancevoorziening betreft, kun je zelf de eisen stellen. En ook al
doe je een Europese aanbesteding, je kunt op grond van die eisen kiezen voor
een lokale aanbieder.De heer Van Gerven (SP): Volgens mij kan dat
niet. Als je een openbare Europese aanbesteding doet en een pakket van eisen
hebt op basis van kwaliteit en prijs, dan kun je niet zeggen dat je toch voor
de lokale ambulancevoorziening kiest. Als Falck een aanbod doet met een betere
prijs-kwaliteitsverhouding, dan krijgt die het. Dat is natuurlijk het effect
van een openbare Europese aanbesteding. De SP is voorstander van een andere
weg, die volgens haar ook bewandeld kan worden. Volgens ons verzet de Europese
regelgeving zich er niet tegen om te zeggen: in principe krijgen de zittende
partijen in die 35 regio’s het, tenzij. Maar wij doen dat aan de hand
van een pakket van kwaliteitseisen en een soort benchmarkprijs. Je zult immers
wel een soort prijs moeten afspreken. Ik weet niet of «maatstafprijs»
in dit verband een goede term is, maar dat is ook een begaanbare weg. Daar
is natuurlijk ook al over gediscussieerd. Volgens ons heeft dat de voorkeur.
Ook gezien de commotie die er in ambulanceland is ontstaan, denk ik dat wij
die kant op moeten. Wij moeten niet de kant van de aanbesteding
op, waarbij wij niet weten waar we uitkomen.De heer Van der Veen (PvdA): Ik heb nog een
vraag aan de heer Van Gerven, puur uit nieuwsgierigheid. Als er uit die aanbesteding
een organisatie à la Falck naar voren komt, die een betere prijs vraagt
en een betere kwaliteit levert, dan vindt hij toch dat daar niet op ingegaan
moet worden en dat de voorkeur moet worden gegeven aan een lokale instelling.
Heb ik dat goed begrepen?De heer Van Gerven (SP): U kent de aanbestedingsprocedure
van de thuiszorg voor de huishoudelijke hulp. Op papier staat dan dat men
beter is qua prijs en kwaliteit, maar wij hebben gezien wat daarvan terecht
is gekomen. Dat is natuurlijk het grote risico. Natuurlijk is dan op papier
de prijs-kwaliteitverhouding het beste, maar wat is uiteindelijk de praktijk?
Wij kennen ook de vele aanbestedingsprocedures in het openbaar vervoer. Die
zijn ook niet altijd even jofel verlopen. Dat hebben wij in het achterhoofd.
Op papier mag het dan zo zijn, maar in de praktijk blijkt het nogal eens anders
uit te pakken.De heer Van der Veen (PvdA): Dan heb ik de
woorden van de heer van Gerven verkeerd begrepen. Ik dacht dat hij het werkelijk
had over een prijs- en een kwaliteitsverbetering, maar het is over de prijs
en kwaliteit die op papier staan. Dat had ik even niet begrepen.De heer Van der Veen (PvdA): Voorzitter. Ik
houd het heel kort in tweede termijn. Ik dank de minister voor zijn antwoord.
Dat was, wat mij betreft, bevredigend. Ik wens hem veel succes bij de gezondheidsraad.Minister Klink: Voorzitter. Ik heb al gezegd
dat ik schriftelijk nader zal ingaan op het punt van EMEA en de humanitaire
achtergronden van het testen van geneesmiddelen. Ik ben wel met mevrouw Schermers
eens dat, als daar beleid voor wordt ontwikkeld, het dan niet voor de hand
ligt dat daar vervolgens op een andere manier mee omgegaan wordt via lidstaten
en afzonderlijke autoriteiten zoals het CBG.Zij heeft verder gesproken over de registratie van bepaalde geneesmiddelen
voor kinderen. De industrie kan een bepaald geneesmiddel specifiek voor kinderen
willen laten registreren ten behoeve van de verlenging van de bescherming
van het patent met een half jaar. Als die registratie alleen wordt afgewezen
omdat de dossiers ontoereikend zijn, dan hoeft volgens mij niet direct openbaarheid
gegeven te worden aan het feit dat het geneesmiddel niet geschikt zou zijn
voor kinderen. Die vraag is dan immers niet beantwoord. Op het moment dat
een geneesmiddel ongeschikt blijkt te zijn voor kinderen, zou dat inderdaad
openbaar moeten worden gemaakt. Dat zou immers betekenen dat de werking en
veiligheid voor kinderen op dat moment niet gegarandeerd is. Er zijn dus twee
kanten aan deze vraag: de ontoereikendheid van de dossiers dan wel de uitkomst
dat een geneesmiddel in termen van veiligheid en effectiviteit onvoldoende
zou zijn. Op beide punten kom ik schriftelijk terug.De heer Van Gerven heeft nog gesproken over de ambulancezorg. Ik ben het
met de heer Van der Veen eens dat wij er wel voor moeten zorgen dat de prestatie-eisen
zodanig geformuleerd zijn dat het geen papieren monstrum wordt. Wij moeten
ervoor zorgen dat het geen papieren werkelijkheid wordt, in de zin van «wij
torenen boven de rest uit, maar dat is een feit en in de praktijk zal daar
weinig van terechtkomen». Daar zullen wij dus nauwgezet op toezien.Ik zie ook de risico’s van symptoomreclame. Nogmaals, het gaat er
met name om in hoeverre informatie uiteindelijk herleidbaar is naar een fabrikant.
Dat moet dus niet het geval zijn. Het is nu eenmaal zo dat deze reclame heel
indirect kan plaatsvinden. Dat kun je moeilijk voor zijn. Er mag
echter geen verwijzing zijn in de richting van fabrikanten of een bepaald
geneesmiddel.Ik moet het antwoord schuldig blijven op de vraag over de hulpmiddelenreclame.
Ik kom daar graag schriftelijk op terug.De heer Van der Veen heeft mij sterkte gewenst bij de komende raad. Ik
dank hem daarvoor.De heer Van Gerven (SP): Ik heb nog een specifieke
vraag gesteld over de ambulancevoorziening. Wordt die openbare aanbesteding
verplicht gesteld vanuit Brussel?Minister Klink: Ik heb aangegeven hoe ik erin
sta.De heer Van Gerven (SP): Dat is bekend. Dat
hebt u een- en andermaal aangegeven.Minister Klink: Dan mag u nog een keer melden
hoe ik erin sta. Dat is u kennelijk bekend.De heer Van Gerven (SP): Het gaat mij om de
vraag of die aanbesteding vanuit Brussel verplicht wordt gesteld. Of kunnen
wij dat als land zelf bepalen? Kunnen wij het ook gewoon onderhands gunnen?Minister Klink: Ik zal daarop graag schriftelijk
antwoorden. Ik wil echter een zo breed mogelijke werving. Het gaat hier immers
om prestatie-eisen die je met twee kapstoktermen zou kunnen omschrijven als
kwaliteit en prijs. Daarbij staat de kwaliteit bovenaan. Bij het formuleren
van de prestatie-eisen zijn verschillende gremia betrokken, zoals de verzekeraar,
de provincie en het Rijk. Wij zullen ervoor zorgen dat er een dusdanig pakket
komt dat de prijs uiteindelijk nooit zal gaan domineren over de kwaliteit.De voorzitter: De minister komt nog specifiek
terug op de juridische kant.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,SmeetsDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,TeunissenXNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Ferrier
(CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), Jan de Vries (CDA), Smeets (PvdA),
voorzitter, Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Smilde (CDA), Koşer
Kaya (D66), Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen (PvdA), Schermers (CDA),
Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Timmer (PvdA), Zijlstra (VVD), Ouwehand (PvdD),
Agema (PVV), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Wiegman-van Meppelen Scheppink
(ChristenUnie), Sap (GroenLinks) en De Roos-Consemulder (SP).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Van Velzen (SP), Neppérus (VVD),
Atsma (CDA), Aasted-Madsen-van Stiphout (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken (PvdA),
Verdonk (Verdonk), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Vietsch (CDA),
Van der Ham (D66), Uitslag (CDA), Gill’ard (PvdA), Omtzigt (CDA), Langkamp
(SP), Vermeij (PvdA), Arib (PvdA), De Krom (VVD), Thieme (PvdD), Bosma (PVV),
Luijben (SP), Heerts(PvdA), Ortega-Martijn (ChristenUnie), Halsema (GroenLinks)
en De Wit (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-31-170.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl