Eerste evaluatiewet Awb; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-26523, nr. 151b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

12-06-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26523 nr. 151b

08-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26523Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 18 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 523Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht en enkele aanverwante wetten
naar aanleiding van de evaluatie van de Algemene wet bestuursrecht (Eerste
evaluatiewet Awb)nr. 151bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 8 juni 2001Met belangstelling hebben wij kennisgenomen van de opmerkingen van de
leden van de fracties van het CDA en de VVD inzake bovenvermeld wetsvoorstel.
Mede namens de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties beantwoord
ik de vragen van deze leden als volgt.In antwoord op de desbetreffende vraag van de leden van de CDA-fractie
merk ik op dat de voorgestelde wijziging van artikel 6:15 niet berust op de
opvatting, dat de eigen verantwoordelijkheid van de burger in het bestuursrecht
principieel anders zou moeten worden gezien dan in het privaatrecht. De voorgestelde
wijziging is uitsluitend ingegeven door praktische overwegingen. Het komt
voor dat een bezwaar- of beroepschrift ondanks een correcte rechtmiddelverwijzing
bij het verkeerde orgaan wordt ingediend. Uit de evaluatie van de Awb blijkt,
dat dit in de praktijk zelden of nooit het gevolg is van «verregaande
onachtzaamheid en slordigheid» aan de zijde van de burger, zoals deze
leden vrezen, maar vrijwel steeds van eenvoudige administratieve vergissingen.
Op een druk secretariaat van een advocatenkantoor wordt bijvoorbeeld per ongeluk
een verkeerde adressticker op een envelop geplakt. Onder die omstandigheden
is niet-ontvankelijkheid van het bezwaar of beroep soms een onevenredig zware
sanctie. Daarbij komt, dat het huidige artikel 6:15 en de daarover gevormde
jurisprudentie, hoewel principieel verdedigbaar, onevenredig gecompliceerd
zijn in verhouding tot de geringe ernst van het probleem. Daarom achten wij
de voorgestelde regeling, al is zij principieel gezien wellicht aan de royale
kant, gewenst en verantwoord.De leden van de fractie van de VVD stellen de vraag of wel kan worden
volstaan met juridisch-technische aanpassing van de Awb. Daarmee stellen deze
leden opnieuw de problematiek van de juridisering van het openbaar bestuur
aan de orde. Voor de visie van het kabinet op deze problematiek zij in de
eerste plaats verwezen naar de nota «Juridisering in het openbaar bestuur»
(kamerstukken II 1998/99, 26 360, nr. 1), alsmede naar de beschouwing
van ondergetekende in het Nederlands Juristenblad van 28 januari 2000,
blz. 209. Hier wordt volstaan met enkele opmerkingen in aanvulling daarop.Vooropgesteld zij, dat de leden van de VVD-fractie naar mijn oordeel een
te ongenuanceerd en daardoor ook onjuist beeld van het huidige bestuursrecht
schetsen. Het is – zo werd ook reeds in genoemde nota geconstateerd –
op zichzelf juist dat aan het openbaar bestuur thans hogere juridische kwaliteitseisen
worden gesteld dan enkele decennia geleden. Het is eveneens juist dat de bestuursrechtelijke
rechtsbescherming in diezelfde decennia aanmerkelijk is verbeterd, waardoor
de burger vaker de mogelijkheid heeft de naleving van deze kwaliteitseisen
voor de bestuursrechter af te dwingen. Er is in de nota echter ook op gewezen,
dat dit voor een belangrijk deel een bewust gewilde ontwikkeling is geweest.
Nog niet zo lang geleden was het Nederlandse stelsel van rechtsbescherming
tegen de overheid op onderdelen gebrekkig. Dat dit «juridisch tekort»
inmiddels vrijwel is opgeheven, valt op zichzelf slechts toe te juichen.Daarmee ontken ik niet, dat de rechtsbescherming op onderdelen te ver
kan zijn doorgeschoten. Naar mijn oordeel – zie uitvoeriger mijn eerdergenoemde
NJB-bijdrage – is dit echter meer een probleem van wetgeving dan van
rechtspraak. Het antwoord moet vooral worden gezocht in stroomlijning en vermindering
van het aantal beslis- en dus beroepsmomenten. Dat de rechterlijke toetsing
van bestuursoptreden als zodanig de slagvaardigheid van het bestuur zou belemmeren,
kan ik niet onderschrijven. Het door deze leden geschetste dilemma van de
bestuurder of ambtenaar die enerzijds moet optreden maar daarmee anderzijds
een onrechtmatige daad zou plegen, herken ik niet. Het beeld dat «er
altijd wel een algemeen beginsel van behoorlijk bestuur is geschonden»,
berust op een misverstand: in de praktijk wordt de grote meerderheid van de
beroepen tegen overheidsbesluiten niet-ontvankelijk of ongegrond verklaard.Maar ook wanneer, zoals in het voorbeeld dat deze leden geven, de rechter
een beroep tegen een besluit omtrent aanleg van infrastructuur gegrond verklaart,
kan men niet zeggen dat deze aanleg «door de bestuursrechter wordt geblokkeerd»,
zoals deze leden het formuleren. Om te beginnen is dat feitelijk zelden het
geval: meestal kan het geconstateerde gebrek in de beluitvorming worden hersteld.
Maar zelfs als dat anders zou zijn, kan men de rechter bezwaarlijk verwijten
dat hij doet wat de wet hem opdraagt: op verzoek van een belanghebbende nagaan
of het besluit overeenkomstig het recht is genomen. Dat de belangen van degenen
die bij het besluit zijn gebaat, daarbij geen rol spelen, is eveneens een
misverstand. Deze belangen maken deel uit van het algemeen belang, dat ten
processe door het bestuursorgaan wordt vertegenwoordigd, en bovendien beschikt
de rechter bij dit soort besluiten over de resultaten van de inspraakprocedures.Een andere vraag is, welke gevolgen de rechter aan een geconstateerde
onrechtmatigheid moet verbinden. De Awb kent reeds de mogelijkheid om een
besluit ondanks de schending van een vormvoorschrift in stand te laten, indien
de belanghebbende door deze schending niet is benadeeld (artikel 6:22). Zoals
eerder aangekondigd, wordt onderzocht of deze mogelijkheid kan worden verruimd
tot schending van bepaalde materiële voorschriften. In het kader van
de nog in te dienen Tweede Evaluatiewet zal daarop worden teruggekomen. In
datzelfde kader zal ook een mogelijke uitbreiding van de mogelijkheden van
het bestuur om gebreken nog tijdens de procedure bij de rechter te herstellen
(de zgn. «bestuurlijke lus») aan de orde komen. Een en ander kan
echter – zoals reeds in de juridiseringsnota (Kamerstukken II 1998/99,
26 360, nr. 1, blz. 37/38) opgemerkt – nimmer zo ver gaan
dat het bestuur iedere onrechtmatigheid zou kunnen «afkopen» door
schadevergoeding.Het voorgaande geldt ook voor handhavingsbesluiten. Dat de bestuurlijke
handhaving soms tekortschiet, kan niet aan de rechterlijke toetsing van handhavingsbesluiten
worden geweten. In de praktijk weten derden juist met enige regelmaat via
de bestuursrechter handhavend optreden af te dwingen, doordat de bestuursrechter
in zo'n geval als uitgangspunt neemt dat slechts in bijzondere
gevallen van handhaving kan worden afgezien. (zie o.m. ABRS 2-2-1998, AB 1998,
181 m.nt. FM; ABRS 22-2-2001, JB 2001, 90 m.nt. ARN). Voorts houdt de bestuursrechter
bij de invulling die hij in concreto aan de algemene beginselen van behoorlijk
bestuur geeft, wel degelijk rekening met de aard en ernst van de overtreding,
de mate van spoedeisendheid van het optreden en de opstelling van de overtreder.
Zie voor een voorbeeld van het laatste ABRS 24-2-1995, AB 1995, 427 m.nt.
FM), waarin de rechter het reeds bij voorbaat aankondigen van bestuursdwang
aanvaardde, mede omdat het desbetreffende bedrijf in het verleden al had laten
blijken zich weinig van voorschriften aan te trekken. Het «mitigeren»
van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur voor de handhaving van veiligheidsvoorschriften,
zoals door deze leden gesuggereerd, is dan ook – nog daargelaten of
dit gelet op de Grondwet en internationale verdragen mogelijk zou zijn –
niet nodig, ook niet om te voorkomen dat wordt gedoogd waar dat onwenselijk
is. Een bestuursorgaan dat een helder en consequent handhavingsbeleid voert,
heeft van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur en van de bestuursrechter
weinig te vrezen.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-26523-151b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl