Wet deskundige in strafzaken; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31116, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

06-08-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31116 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W03.06.0497/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31116Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 116Wijziging van het Wetboek van Strafvordering tot verbetering van de
regeling van de positie van de deskundige in het strafproces (Wet deskundige
in strafzaken)nr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 12 januari
2007 en het nader rapport d.d. 17 juli 2007, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Justitie. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 22 november 2006, no. 06.004235, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de minister van Justitie, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot wijziging van het
Wetboek van Strafvordering tot verbetering van de regeling van de positie
van de deskundige in het strafproces (Wet deskundige in strafzaken), met memorie
van toelichting.Het wetsvoorstel strekt tot herziening van bepalingen omtrent de deskundige
in het strafproces. In een nieuw in te voeren titel IIIC van het Eerste Boek
van het Wetboek van Strafvordering (WvSv) worden algemene bepalingen opgenomen
die waar nodig op andere plaatsen in het wetboek nader worden uitgewerkt.
Het wetsvoorstel beoogt een kwaliteitsverbetering van deskundigenberichten
en de versterking van de posities van de verdediging en de rechter-commissaris.De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt een aantal opmerkingen over de uitwerking van de aan het wetsvoorstel
ten grondslag liggende gedachten. Hij is van oordeel dat in verband daarmee
enige aanpassing van het voorstel wenselijk is.Blijkens mededeling van de Directeur van uw Kabinet van 22 november
2006, 06.004235, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies betreffende
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Het advies van de Raad van State, gedateerd 12 januari 2007, doe ik u
hierbij toekomen.Met genoegen heb ik ervan kennis genomen dat de Raad de strekking van
het wetsvoorstel onderschrijft. De Raad merkt op dat het wetsvoorstel echter
op een aantal punten aanpassing behoeft. Op deze punten ga ik in het navolgende
graag in.1. Maatstaf voor afwijzing verzoeken van de verdedigingIn de huidige artikelen 150 en 227 WvSv wordt geen criterium gegeven waaraan
de officier van justitie en de rechter-commissaris een verzoek van de verdediging
tot het doen verrichten van onderzoek moeten toetsen. Ook in de voorgestelde
artikelen 150b en 227 ontbreekt een maatstaf.De Raad merkt op dat op andere plaatsen in het WvSv wel criteria zijn
neergelegd om verzoeken met betrekking tot deskundigen te beoordelen. Zo kan de officier van justitie weigeren een door de verdediging opgegeven
deskundige op te roepen, wanneer er geen redelijk verdedigingsbelang is.1 De rechtbank kan een eerst ter zitting gedaan verzoek
tot het horen van een deskundige afwijzen als tot het horen van die deskundige
de noodzaak niet bestaat.2 Ook het ontbreken van
belang voor het onderzoek zou als criterium voor afwijzing van inschakeling
van een deskundige kunnen gelden. Het is de Raad niet duidelijk waarom niet,
evenals in de artikelen 264, eerste lid, aanhef en onder c, en 315, eerste
lid, WvSv, in de voorgestelde artikelen 150b en 227 maatstaven worden opgenomen
voor de beoordeling van verzoeken van de verdediging, die voor de verschillende
gevallen verschillend kunnen luiden. De Raad adviseert daartoe.1. Maatstaf voor afwijzing verzoeken van de verdedigingDe Raad wijst erop dat in de artikelen 150 en 227 geen maatstaf is opgenomen
voor de toetsing van verzoeken van de verdediging tot het doen van deskundigenonderzoek.
Bij het opstellen van de artikelen is ervan uitgegaan dat de officier van
justitie en de rechter-commissaris een dergelijk verzoek toetst aan het belang
van het onderzoek. Indien zodanig belang ontbreekt of door de verdediging
onvoldoende aannemelijk is gemaakt kan het worden afgewezen.Voor de introductie van het noodzakelijkheids- of verdedigingsbelang bij
het oproepen van getuigen en deskundigen zoals gesuggereerd door de Raad,
zie ik geen aanleiding. De toepassing van deze criteria met betrekking tot
de wenselijkheid van de oproeping van bepaalde getuigen en deskundigen op
de terechtzitting vindt plaats in een andere fase van het strafproces, waarin
reeds duidelijkheid bestaat over de inhoud van het tenlastegelegde feit en
de achtergrond van reeds verzamelde gegevens tegen welke de vragen van artikel
348 en 350 moeten worden beantwoord. In het kader van het vooronderzoek is
de vervolgingsbeslissing nog niet genomen en zijn er vaak meer richtingen
van het onderzoek te exploreren. Voldoende is in deze fase dat de verdediging
aannemelijk maakt dat het gevraagde deskundigenonderzoek aan het opsporingsonderzoek
kan bijdragen en in het belang daarvan is. Aan beide bepalingen is het belang
van het onderzoek uitdrukkelijk toegevoegd.2. Het horen van deskundigen ter terechtzittingHet wetsvoorstel beoogt de kwaliteit van deskundigenberichten te verbeteren
door enerzijds te verzekeren dat alleen personen met voldoende expertise tot
deskundige worden benoemd (het voorgestelde artikel 51i en in het bijzonder
de uit de in het vierde lid bedoelde algemene maatregel van bestuur voortvloeiende
eisen) en anderzijds inhoudelijke eisen te stellen aan de verslaglegging van
een deskundige (het voorgestelde artikel 51l).Het horen van een deskundige op de zitting is niet het benoemen van een
deskundige voor het geven van informatie of het doen van onderzoek (het voorgestelde
artikel 51i, eerste lid). Dat roept de vraag op of een deskundige die zonder
dat hij ingevolge een voorafgaande opdracht rapport heeft uitgebracht op de
zitting wordt gehoord, ook moet voldoen aan de kwalificaties die bij de algemene
maatregel van bestuur kunnen worden gesteld. Indien dit het geval is, beperkt
dit de mogelijkheid van de verdediging om «eigen» deskundigen
ter zitting te laten horen.De Raad adviseert artikel 51, vierde lid, te verduidelijken.2. Het horen van deskundigen ter terechtzittingDe Raad vraagt zich af of een deskundige die rechtstreeks op de zitting
wordt gehoord zonder dat hij daaraan voorafgaand een rapport heeft uitgebracht
aan dezelfde kwalificaties moet voldoen als die bij algemene maatregel van
bestuur zullen worden geformuleerd. De Raad verbindt daaraan de conclusie
dat dit de mogelijkheid van de verdediging om eigen deskundigen ter zitting
te laten horen kan beperken.Het wetsvoorstel beoogt erin te voorzien dat deskundigen die aan bepaalde
kwaliteitseisen voldoen in een landelijk register worden opgenomen. Dit vergemakkelijkt
vooral in het vooronderzoek de keuze van de officier van justitie, de rechter-commissaris
en de verdediging bij het benoemen of voordragen van een gekwalificeerde deskundige.
Indien het gaat om een specifieke deskundigheid waarvoor hetzij (nog) geen
afzonderlijke eisen zijn vastgesteld dan wel om een deskundige die niet in
het register is opgenomen, moet de rechtbank op grond van artikel 51k, vierde
lid, motiveren waarom de deskundige als deskundige wordt aangemerkt. In dit
opzicht komt de verdediging geenszins in een moeilijker positie
te verkeren dan de officier van justitie. Het is aan beide procesdeelnemers
om gegevens aan te dragen op grond waarvan de gevraagde deskundige als zodanig
kan worden aangemerkt. Die gegevens kunnen door de procesdeelnemers worden
verkregen door expliciet te vragen naar de kennis en ervaring van de als deskundige
beoogde persoon. Op deze wijze is voorzien in de door de Raad verlangde duidelijkheid.3. Het register van vaste gerechtelijke deskundigenIn het voorgestelde artikel 51k wordt de aanwijzing van vaste gerechtelijke
deskundigen geregeld.a. De memorie van toelichting1 gaat ervan
uit dat wordt gekomen tot een nieuw landelijk register en besteedt aandacht
aan de totstandkoming ervan. De Raad wijst erop dat het wetsvoorstel in het
geheel niet spreekt van een register en niets bepaalt over de opneming van
gegevens in het register en de inzage in en verstrekking van die gegevens.Onduidelijk is wie de verantwoordelijke – in de zin van de Wet bescherming
persoonsgegevens – voor het register wordt. Ook blijft onduidelijk welke
gegevens precies in het register worden opgenomen en hoe zij in de praktijk
zullen worden ontsloten. Dat het openbaar ministerie en de gerechten inzage
hebben in het register spreekt, gezien de voorgestelde artikelen 51k, vierde
lid, en 150, eerste lid, vanzelf. De memorie van toelichting vermeldt dat
ook de verdediging het register kan inzien2; of
en in hoeverre ook anderen het register kunnen raadplegen is niet uitgewerkt.De Raad adviseert in het wetsvoorstel te bepalen dat er een landelijk
register is en hoe een deskundige daarin wordt opgenomen en daaruit wordt
verwijderd. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen vervolgens nadere regels
worden gegeven, bijvoorbeeld inzake de op te nemen gegevens en de inzage in
die gegevens.b. De Raad wijst erop dat er verschillende redenen kunnen zijn om
iemand uit het register te schrappen en dat niet in alle gevallen aanleiding
zal bestaan om aan die schrapping een minimumduur te verbinden. Het is de
Raad niet duidelijk waarom iemand die op zijn eigen verzoek uit het register
wordt geschrapt – en op wiens kunde of functioneren verder niets valt
aan te merken – pas na twee jaar weer zou kunnen worden opgenomen. Ook
is onduidelijk waarom iemand die – bijvoorbeeld door verscherping van
de kwaliteitseisen – niet langer aan de voorwaarden voldoet en daarom
wordt geschrapt, pas twee jaar na de schrapping weer in het register kan worden
opgenomen, ook al behaalt hij de benodigde aanvullende certificaten of diploma’s
binnen die tijd.De Raad adviseert de wettelijke minimumduur van een verwijdering uit het
register of een weigering daarin te worden opgenomen, te schrappen.c. Het tweede lid van artikel 51k laat in het midden voor welke termijn
de verlenging van de aanwijzing als vaste gerechtelijke deskundige geschiedt.
De Raad adviseert die termijn te bepalen. Verder herhaalt het tweede lid de
delegatie die ook in het eerste lid is opgenomen, en voegt daaraan een mogelijkheid
van subdelegatie toe. De Raad adviseert te volstaan met de mogelijkheid van
delegatie als opgenomen in het eerste lid van artikel 51k.d. Het wetsvoorstel regelt niet de positie van de onder de huidige
wetgeving als vaste gerechtelijke deskundige aangewezen deskundigen onder
de nieuwe wet. Ook de memorie van toelichting zwijgt op dit punt. Worden de
thans als vaste gerechtelijke deskundige aangewezenen bij inwerkingtreding
van het wetsvoorstel allen opnieuw aangewezen? Vindt in dat geval nog enige
vorm van toetsing plaats, al was het alleen maar om de huidige lijsten te
schonen van daarop ooit opgenomen deskundigen, die reeds lange tijd –
om wat voor reden dan ook – niet meer worden ingeschakeld?De Raad adviseert in de memorie van toelichting op deze aspecten in te
gaan en zo nodig het wetsvoorstel aan te vullen.3. Het register van vaste gerechtelijke deskundigena en d. De Raad wijst erop dat de memorie van toelichting ingaat op een
landelijk deskundigenregister, terwijl dat in het wetsvoorstel niet uitdrukkelijk
wordt genoemd. Voorts mist de Raad bepalingen over de verantwoordelijke voor
het register en over het beheer daarvan.Deze opmerkingen zijn terecht en het wetsvoorstel is overeenkomstig de
suggesties van de Raad aangevuld in artikel 51k, eerste lid. De voorbereiding
van de algemene maatregel van bestuur is inmiddels aangevangen; daarbij zal
gebruik worden gemaakt van de reeds bestaande inspanningen en initiatieven
van de verschillende deskundigen, de gebruikers en opdrachtgevers ter verbetering
van de kwaliteit van deskundigenrapportage en deskundigen. Het overleg tussen
bepaalde groepen van deskundigen en de zittende magistratuur verkeert op onderdelen
reeds in een ver gevorderd stadium en vormt de basis voor een nadere uitwerking
onder auspiciën van mijn ministerie, waarbij de bestaande resultaten
zo veel mogelijk worden samengebracht en gecombineerd. In dit kader zal tevens
aandacht worden besteed aan de overgang van de bestaande situatie onder de
huidige wetgeving, waarbij de ressorten lijsten bijhouden van vaste gerechtelijke
deskundigen naar de oprichting van een landelijk register en de toegang daartoe.
Waar nodig zullen in de algemene maatregel van bestuur nog desbetreffende
nadere bepalingen worden opgenomen.b en c. Aan de suggestie van de Raad om de wettelijke minimumduur van
een verwijdering uit het register te schrappen, is gevolg gegeven. Datzelfde
geldt voor het voorstel om de termijn voor de verlenging van de aanwijzing
als vaste gerechtelijke deskundige te bepalen. De delegatiebepaling van artikel
51k, tweede lid, is overeenkomstig de suggestie van de Raad geschrapt.4. De verplichte medewerking van de deskundigeIngevolge artikel 227, vierde lid, WvSv, is een door de rechter-commissaris
benoemde deskundige verplicht de gevorderde diensten te bewijzen. In artikel
299, derde lid, WvSv is deze verplichting eveneens opgenomen voor door de
rechtbank benoemde deskundigen. De verplichting is echter niet opgenomen in
artikel 151 WvSv, dat de benoeming van deskundigen door de officier van justitie
regelt. In de literatuur1 is wel opgemerkt dat
daarmee niet duidelijk is wat de positie van de door de officier van justitie
benoemde deskundige is.Het voorgestelde artikel 51j, eerste lid, bepaalt dat door de rechter
opgedragen diensten moeten worden bewezen. Onduidelijk blijft of door de officier
van justitie benoemde deskundigen daartoe verplicht zijn.De memorie van toelichting hinkt op dit punt op twee gedachten. Enerzijds
onderkent zij dat het voorgestelde artikel 51j, eerste lid, een vaste gerechtelijke
deskundige niet verplicht tot het aanvaarden van de opdracht van de officier
van justitie, maar anderzijds gaat zij ervan uit dat «degenen die instemmen
met een algemene aanwijzing als vaste gerechtelijke deskundige ermee instemmen
dat hun diensten ten behoeve van justitie gevorderd worden en niet alleen
in de gevallen waarin hun dat goeddunkt».2
Hoewel dit niet aansluit bij de tekst van de wet, gaat de memorie van toelichting
ervan uit dat een deskundige de opdracht van de officier van justitie alleen
mag weigeren als hij vreest dat zijn integriteit in gevaar komt, doordat hij
eerder onderzoek heeft verricht in opdracht van de verdediging.De Raad adviseert te verduidelijken wat de positie is van de deskundige
indien hij door de officier van justitie wordt benoemd en het wetsvoorstel
daartoe aan te passen.4. De verplichte medewerking van de deskundigeDe Raad vraagt aandacht voor het verschil in de positie van de deskundige
die door de officier van justitie respectievelijk door de rechter-commissaris
of de rechtbank wordt benoemd. In het laatste geval bestaat een verplichting
tot medewerking van de deskundige en bij benoeming door de officier van justitie
niet.In de memorie van toelichting is dit verschil reeds genuanceerd, omdat
de keuze van de officier van justitie bij de benoeming van een deskundige
beperkt blijft tot de kring van de vaste gerechtelijke deskundigen. Hij mag
er daarbij van uit gaan dat degenen die als vaste deskundige zijn beëdigd,
zich daarbij tevens bereid verklaren opdrachten tot het uitbrengen van deskundigenrapportage
uit te voeren. Deze situatie bestaat nu reeds volgend geldend recht. Het wetsvoorstel
brengt daarin geen wijziging.De verplichting tot medewerking voor een deskundige na benoeming door
een rechter is ingegeven door de notie dat het burgers niet vrijstaat om een
rechterlijk bevel te negeren. Een bevel van de officier van justitie om de
rechten en vrijheden van een burger (in het bijzonder de contractsvrijheid)
te beperken, moet gebaseerd zijn op een bevoegdheid. Het construeren
van een dergelijke bevoegdheid acht ik vooralsnog niet wenselijk, omdat zij
niet past in de systematiek van het Wetboek van Strafvordering. Ik merk op
dat getuigen in het vooronderzoek evenmin tot medewerking kunnen worden verplicht
door de politie of het openbaar ministerie. Alleen de rechter-commissaris
heeft de bevoegdheid getuigen te dwingen te verschijnen en eventueel met behulp
van een bevel tot gijzeling een verklaring af te dwingen. Een officier van
justitie die stuit op een weigering van een deskundige een opdracht uit te
voeren, kan zich tot de rechter-commissaris of de rechtbank wenden om een
rechterlijk bevel te verkrijgen. Zoals in antwoord op een daartoe strekkende
opmerking in het advies van de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak in
de memorie van toelichting is vermeld, gaat het bij de aanstelling van een
deskundige door de officier van justitie zowel om een eenzijdige publiekrechtelijke
rechtshandeling als om een civielrechtelijke overeenkomst. Een aantal voorwaarden
is publiekrechtelijk bepaald, waaronder de verplichting tot medewerking, maar
andere voorwaarden zullen op het specifieke geval moeten worden toegesneden,
zoals de inhoud, de omvang van de opdracht en de termijn waarbinnen deze moet
of kan worden vervuld. De deskundige kan op deze punten zelf veel inbrengen;
om die reden is in het wetsvoorstel benadrukt dat de deskundige zich steeds
tot zijn opdrachtgever kan wenden ter verduidelijking van zijn opdracht. Ook
de verdediging heeft belang bij een goede omlijning en mogelijke aanvulling
van de verleende opdracht.5. OvergangsrechtHet wetsvoorstel bevat geen overgangsrecht. In de memorie van toelichting
is uiteengezet dat opneming van overgangsrecht, bijvoorbeeld in de vorm dat
huidig recht op lopende onderzoeken van toepassing blijft, ervoor zal zorgen
dat gedurende een nog onbekende periode oud recht en nieuw recht naast elkaar
blijven bestaan. Bovendien, zo stelt de memorie van toelichting, worden onder
het nieuwe recht de rechten van de verdediging uitgebreid.1 Het wetsvoorstel leidt niet alleen tot verbeteringen voor de verdediging.
Ingevolge de geldende artikelen 233 en 234 WvSv heeft de verdachte recht op
een contra-expertise uitgevoerd door een door hem aangewezen, maar uit ’s
Rijks kas betaalde deskundige, indien hem kennis is gegeven van de onderzoeksuitslag
van een door de rechter-commissaris benoemde deskundige. Deze mogelijkheid
vervalt met het wetsvoorstel.De Raad adviseert in de memorie van toelichting in te gaan op de noodzaak
van overgangsrecht op dit punt en zo nodig het wetsvoorstel aan te passen.5. OvergangsrechtDe Raad meent dat overgangsrecht gewenst is voor de gevallen waarin volgens
geldend recht aan de verdediging meer rechten toekomen dan voorzien in het
wetsvoorstel. De Raad wijst op de bepaling van artikel 233, waarin aan de
verdachte aan wie kennis wordt gegeven van de uitslag van het onderzoek, een
recht op een tegenonderzoek door een door hem aangewezen deskundige, wiens
kosten door de staat worden vergoed, wordt toegekend. Het wetsvoorstel voorziet
in artikel 231 in de mogelijkheid voor de verdediging om naar aanleiding van
het uitgebrachte rapport van de deskundige dat hem in kopie wordt toegezonden,
nader onderzoek (waaronder begrepen een tegenonderzoek) te vragen. Dit verzoek
behoeft evenwel instemming van de rechter-commissaris. De vraag van de Raad
geeft mij aanleiding om het recht op tegenonderzoek conform de bestaande regeling
te handhaven en toe te voegen aan artikel 230.Het betoog over het ontbreken van de noodzaak van overgangsrecht blijft
gelet op deze aanvulling, waardoor voor de verdediging ten opzichte van het
geldend recht geen nadeliger positie ontstaat, hetzelfde.6. Overige opmerkingena. Het onderzoek van een deskundige kent doorgaans twee elementen:
een empirisch deel dat bestaat uit waarnemingen (bijvoorbeeld: het hart van
het slachtoffer is doorboord) en een wetenschappelijk deel dat bestaat uit
conclusies (bijvoorbeeld: de doorboring van het hart is de doodsoorzaak).
Deze beide elementen kunnen terugkomen in de verklaring van een deskundige
ter terechtzitting.In artikel 343 WvSv is neergelegd wat onder de verklaring van een deskundige,
als bewijsmiddel, moet worden verstaan, te weten het door de deskundige bij het onderzoek op de terechtzitting medegedeelde gevoelen «betreffende
hetgeen zijne wetenschap hem leert omtrent datgene wat aan zijn oordeel onderworpen
is». Onder deze omschrijving – die spoort met de deskundigeneed
van artikel 299, eerste lid, aanhef en onder 1°WvSv – vallen alleen
de (wetenschappelijke) conclusies en niet de empirische waarnemingen. Vandaar
dat een deskundige in de praktijk op de terechtzitting vrijwel altijd tevens
als getuige wordt beëdigd.1In het voorgestelde artikel 51m, tweede lid, is een uitgebreidere deskundigeneed
opgenomen met daarin het element «waarheid». In de memorie van
toelichting is uiteengezet dat dit element ziet op het naar waarheid verklaren
over de waarnemingen die de deskundige in het kader van zijn onderzoek heeft
gedaan; een aanvullende beëdiging als getuige is dan niet meer nodig.2 Het is de Raad opgevallen dat in het voorgestelde artikel
343 dit element van waarnemingen niet is opgenomen; net zoals in de oude redactie
vallen alleen de conclusies van de deskundige onder de omschrijving van artikel
343. De Raad adviseert artikel 343 zodanig aan te vullen dat deze afgestemd
is op de in het voorgestelde artikel 51m, tweede lid, voorgeschreven eed.b. In het wetsvoorstel zijn verschillende delegatiebepalingen opgenomen
die nadere regeling bij algemene maatregel van bestuur toelaten. In enkele
gevallen is de mogelijkheid van subdelegatie opengesteld. De Raad adviseert
in de memorie van toelichting per geval uiteen te zetten waarom de ene keer
wel en de andere keer niet is gekozen voor de mogelijkheid van subdelegatie.6. Overige onderwerpena. De Raad merkt op dat in artikel 51m, tweede lid, is voorgesteld
om de eed van de deskundige aan te vullen met een verklaring dat hij naar
waarheid zal verklaren en dat dit betrekking heeft op de juistheid van de
door hem gedane waarnemingen, terwijl de inhoud van de verklaring van de deskundige
in artikel 343 niet is aangepast. De Raad beveelt nadere afstemming aan. De
opmerking van de Raad is in zoverre terecht dat er inderdaad sprake is van
een verschil. Het wetsvoorstel brengt verandering in de huidige situatie omdat
reeds bij het verstrekken van de opdracht tot onderzoek en het uitbrengen
van het rapport in het vooronderzoek wordt gestipuleerd dat de deskundige
naar waarheid zal verklaren respectievelijk naar waarheid heeft gerapporteerd.
Voor de verklaring op de terechtzitting is toereikend dat bij het afleggen
van de eed wordt herhaald dat de deskundige naar waarheid moet verklaren.
Voor de deskundige die voor het eerst op de terechtzitting is opgeroepen,
is toereikend dat hij aldaar verklaart naar waarheid te verklaren. Het element
dat door de Raad wordt gemist is reeds begrepen in het verlenen van de opdracht
tot onderzoek (artikel 51i, derde lid) en het uitbrengen van het rapport (artikel
51l, derde lid); In de aard van dat onderzoek en de verklaring daarover, die
op grond van artikel 343 als bewijsmiddel kan worden gebruikt, is met dit
wetsvoorstel – anders dan explicitering van het bestaande – geen
wezenlijke verandering beoogd. Artikel 343 bepaalt dat de deskundigenverklaring
betrekking heeft op het gevoelen van de deskundige over hetgeen zijn wetenschap
hem leert omtrent datgene wat aan zijn oordeel is onderworpen. Dit betekent
niet dat het hier een louter subjectief niet nader te verantwoorden oordeel
betreft, maar ook op grond van dit artikel mag van de deskundige worden verlangd
dat zijn oordeel is gebaseerd op correcte bij gelegenheid van zijn onderzoek
gedane waarnemingen. Op basis van deze omschrijving is de deskundige niet
alleen verantwoordelijk voor zijn oordeel, maar ook voor de feiten en omstandigheden
waarop hij zijn oordeel baseert. De aanvulling in artikel 51m, tweede lid,
strekt voornamelijk tot explicitering van deze stand van zaken. Anders dan
de Raad zie ik op grond van het voorgaande geen noodzaak voor aanpassing van
artikel 343.b. In de toelichting is telkens nader gemotiveerd, waarom voor een
bepaalde wijze van delegatie of mogelijkheid van subdelegatie is gekozen.7. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.7. Redactionele opmerkingenAan de redactionele opmerkingen van de Raad is zoveel mogelijk gevolg
gegeven. Drie opmerkingen zijn niet overgenomen:– De Raad adviseert onderdeel B te laten vervallen, omdat de aanvankelijk
gekozen volgorde de bevoegdheden van de officier van justitie: aanwijzing
van een deskundige (artikel 150 tot en met 150b), schouw (artikel 151) bevel
tot het uitvoeren van DNA-onderzoek (151a tot en met 151d) minder inzichtelijk
zou zijn (sandwichvolgorde). De door de Raad gesuggereerde volgorde (het schrappen
van artikel 151) brengt evenwel twee verschillende soorten bevoegdheid samen
in de artikelen 150 tot met 150c, terwijl artikel 151 onbenut blijft. De samenhang
tussen de aanwijzing van een «algemene» deskundige en het bevel
tot het uitvoeren van DNA-onderzoek is bovendien niet zo sterk dat zij in
het wetboek pal achter elkaar moeten blijven staan.– Het opnemen van de inhoud van het huidige artikel 228, eerste
lid, in het nieuwe artikel 228, is niet overgenomen, omdat het in het voorgestelde
artikel 232, tweede lid, aan de rechter-commissaris wordt overgelaten of hij
noodzaak ziet tot afzonderlijke beëdiging van de deskundige.– Het opnemen van een nieuwe bepaling ter aanpassing van artikel
77, derde lid, is achterwege gebleven omdat de huidige verwijzing toereikend
is en ook de gewijzigde bepalingen omvat.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U hierbij verzoeken het gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde
memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De minister van Justitie,E. M. H. Hirsch Ballin Bijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W03.06.0497/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– De aanhef van artikel I, onderdeel A, vervangen door: In het Eerste
Boek wordt na titel IIIA een nieuwe titel ingevoegd, luidende:.– De aanduidingen boven de artikelen verwijderen (het Wetboek van
Strafvordering (WvSv) kent geen artikelen met aanduidingen).– Artikel 51j, vierde en vijfde lid, vernummeren tot derde en vierde
lid.– In artikel 51m, eerste lid, de eerste volzin, vervangen door:
De rechter kan de deskundige ambtshalve horen, op vordering van de officier
van justitie of op verzoek van de verdachte.– Onderdeel B van het wetsvoorstel laten vervallen, de voorgestelde
artikelen 150, 150a en 150b nummeren als 150a, 150b en 150c en een bepaling
opnemen die het geldende artikel 151 schrapt. (Als het wetsvoorstel wordt
gevolgd ontstaat de «sandwich»-volgorde: de door de officier van
justitie benoemde deskundige (150–150b), schouw door de officier van
justitie (151), de door de officier van justitie benoemde DNA-deskundige (151a
en volgende).– In een nieuw lid van artikel 228 het huidige artikel 228, eerste
lid, opnemen onder toevoeging van de woorden «naar waarheid».– Artikel 228, derde lid, vernummeren tot het vierde lid.– In artikel 229 de mogelijkheid opnemen dat, in het belang van
het onderzoek, de mededeling aan de verdachte kan worden uitgesteld en de
verdachte kan worden geweerd van het mondeling onderhoud.– In artikel 230 «doet rechter-commissaris daarvan een kopie»
vervangen door: doet de rechter-commissaris daarvan een kopie.– In artikel 231, tweede lid, «verleent» vervangen door:
verstrekt.– Artikel 232, eerste lid, eerste en tweede volzin, vervangen door:
De rechter-commissaris kan ambtshalve, op vordering van de officier van justitie
of op verzoek van de verdachte de deskundige horen. De rechter-commissaris
kan de dagvaarding van de deskundige bevelen.– In artikel I, onderdeel I, «Artikelen» vervangen door:
De artikelen.– In artikel III «Ar 185» laten vervallen.– Een nieuwe bepaling opnemen, waarin artikel 36c WvSv wordt aangepast
aan de gewijzigde artikelen 227 en volgende.– Een nieuwe bepaling opnemen waarin artikel 77, derde lid, WvSv
wordt aangepast in verband met de in artikel I, onderdelen E en F, voorgestelde
wijzigingen.– Een nieuwe bepaling opnemen waarin artikel 195b, derde lid, WvSv
wordt aangepast aan de gewijzigde artikelen 227 en volgende.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Artikel 264, eerste lid, aanhef en onder c, WvSv, luidt: «De officier
van justitie kan bij een met redenen omklede beslissing een door de verdachte [...]
opgegeven [...] deskundige weigeren te doen oproepen, indien hij [...]
van oordeel is dat daardoor redelijkerwijs de verdachte niet in zijn verdediging
wordt geschaad.» Dit criterium wordt in de praktijk vaak kortheidshalve
aangeduid als het criterium «verdedigingsbelang».XNoot2Artikel 315, eerste lid, WvSv luidt: «Indien aan de rechtbank de
noodzaak blijkt van het verhoor van op de terechtzitting nog niet gehoorde [...]
deskundigen, [...], beveelt zij [...] de dagvaarding of
schriftelijke oproeping dier [...] deskundigen [...].»
Dit criterium wordt in de praktijk vaak kortheidshalve aangeduid als het noodzakelijkheidscriterium.XNoot1Memorie van toelichting, punt 2c, «Het deskundigenregister»,XNoot2Memorie van toelichting, punt 2c, derde tekstblok, tweede alinea.XNoot1P. T. C. van Kampen, aantekening 9 op artikel 151 (supplement
127, februari 2002) in: A. L. Melai & M. S. Groenhuijsen e.a.,
Het wetboek van strafvordering, Deventer: Kluwer (losbla-dig).XNoot2Memorie van toelichting, toelichting bij artikel 51j, eerste alinea.XNoot1Memorie van toelichting, toelichting bij artikel II.XNoot1Mr. G. J. M. Corstens, «Het Nederlandse strafprocesrecht»,
5e druk, bladzijde 584; Cleiren/Nijboer (T&C Sv, 6e druk, 2005), artikel
343, aant. 4.XNoot2Memorie van toelichting, punt 3, vierde tekstblok, derde alinea. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31116-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl