Vervolgingsbeleid inzake euthanasie; Lijst van vragen en antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23877, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-10-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

23877 nr. 6

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamALGEMEEN 1 CONCEPT-ONDERZOEKSOPDRACHT 1. Inleiding 2345672. Onderzoeksopdracht 89103. Toelichting op de opdracht Ad 1. 11Ad 2. 12Ad 3. 131415164. Opzet van het onderzoek 1718194.1. Deel-onderzoek 1: de artsen-interviews 2021224.4. Deelonderzoek IV: het overige actorenonderzoek 232425265. Medewerking van andere instanties 276. Slotopmerkingen 28
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23877Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 877Vervolgingsbeleid inzake euthanasienr. 6LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 16 oktober 1995De vaste commissies voor Justitie1 en voor
Volksgezondheid, Welzijn en Sport2 hebben de navolgende
vragen aan de regering voorgelegd. Deze vragen alsmede de daarop door de regering
gegeven antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,V. A. M. van der BurgDe voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Van NieuwenhovenDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,De Gier ALGEMEEN 1Is overwogen een derde onderzoeker aan te trekken als projectleider,
juist gelet op het te verrichten deelonderzoek IV: het overige actorenonderzoek,
dat voornamelijk is gericht op het vervolgingsbeleid?Verdient het in ieder geval geen aanbeveling dit deel van het onderzoek
te doen uitvoeren met de betrokkenheid van specifieke juridische deskundigheid?
Is het niet gewenst dit in de onderzoeksopdracht op te nemen, zoals ook de
medewerking van (vertegenwoordigers) van andere instanties wordt genoemd?In het onderzoek is voorzien dat de overige actoren en de aspecten met
betrekking tot het vervolgingsbeleid vanuit een juridische deskundigheid benaderd
worden. In de begeleidingscommissie heeft een vertegenwoordiger van het Openbaar
Ministerie zitting. CONCEPT-ONDERZOEKSOPDRACHT 1. Inleiding 2Wat rekent de regering tot nul-meting, de inwerkingtreding van de
Wet op de lijkbezorging (1 juni 1994) of (10 september 1991) het onderzoek
van de Commissie-Remmelink?Het uitgangspunt is de inwerkingtreding van de wijziging van de Wet op
de lijkbezorging (Staatsblad 1993 nr. 643) en het Besluit van 17 december
1993 (Staatsblad 688) op 1 juni 1994. Dit laat onverlet, dat in de meningen
over het functioneren van de procedure ook ervaringen met de meldingsprocedure
in de jaren 1991–1994 zullen doorklinken. 3Is het de bedoeling de evaluatie te beperken tot de werking van de
meldingsregeling? Is het voor een goed inzicht in de praktijk van de wettelijke
regeling niet nodig te kiezen voor een bredere aanpak? Is dat ook niet de
strekking van de desbetreffende passage in het regeerakkoord?In de eerste plaats wordt een evaluatie-onderzoek gedaan naar de werking
van de sinds 1 juni 1994 geldende meldingsprocedure.De aanpak is echter breder. Teneinde een juist beeld te krijgen van de
opvattingen van artsen en teneinde een goed inzicht te verkrijgen in het omgaan
met medische beslissingen rond het levenseinde zullen ook thans, zoals in
het onderzoek van de Commissie-Remmelink is geschied, artsen-interviews worden
gehouden en zal door het CBS een sterfgevallen-onderzoek worden uitgevoerd.
Ook aan de opvattingen en de houding van de artsen in het omgaan met medische
beslissingen rond het levenseinde niet op verzoek wordt ruim aandacht besteed.Een en ander is in overeenstemming met de formulering in het Regeerakkoord. 4Is het wetenschappelijk en politiek bestuurlijk wel verantwoord om
een wet die pas één jaar (1 juni 1994) in werking is, respectievelijk
te evalueren en van daaruit (beleids)conclusies te trekken? Is daarvoor niet
minimaal een werkingsduur van drie jaar nodig?In het regeerakkoord is vastgelegd dat een evaluatie van de meldingsprocedure
binnen twee jaar moet zijn afgerond. Wij achten die tijd voldoende
om een inzicht in het functioneren van de meldingsprocedure te verkrijgen.In de jaren 1991–1994 fungeerde reeds een meldingsprocedure. Deze
was niet wettelijk verankerd en wordt niet geëvalueerd, maar de ervaringen
met deze procedure als zodanig zullen van invloed zijn op de ervaringen met
de sinds 1 juni 1994 geldende, thans op de wet gebaseerde, procedure. 5Is thans een definitieve regeling tot stand gekomen met betrekking
tot het loskoppelen van de dubbelfunctie huisarts-gemeentelijke lijkschouwer
ten gunste van uitsluitend gemeentelijke lijkschouwers in dienst van G.G.D.'en?
Zo nee, welke oorzaken liggen daaraan ten grondslag? Op welke termijn zal
een en ander zijn beslag krijgen? Kunnen nu wel betrouwbare gegevens verzameld
worden ten behoeve van het evaluatieonderzoek, nu de regering heeft erkend
dat «op deze wijze de vereiste objectiviteit bewaard kan blijven»?Er zijn nog huisartsen die als gemeentelijk lijkschouwer functioneren.
De overgang naar alleen lijkschouwers die verbonden zijn aan een GGD geschiedt
geleidelijk.Er kunnen ten behoeve van de evaluatie zonder twijfel betrouwbare gegevens
gegenereerd worden. 6Wordt de stand van zaken rondom de beschikbaarheid en het niveau
van de palliatieve zorg in- en extramuraal bij het onderzoek als graadmeter
van de preventie naar de vraag om euthanasie en hulp bij zelfdoding ook meegenomen?Wij onderschrijven het belang van een goede palliatieve zorg. De stand
van zaken rond de beschikbaarheid en het niveau van de palliatieve zorg staat
echter los van de evaluatie van de meldingsprocedure. 7Waarom blijft de rol van de verpleegkundige geheel buiten beschouwing?
Zal worden onderzocht of ook verplegenden en verzorgenden een rol spelen bij
de beslissing over levensbeëindiging en bij de werkelijke levensbeëindiging
en zo ja, welke rol?Hoe wordt in het onderzoek meegenomen de (rechts)positie van de verpleegkundigen
ten aanzien van de betrokkenheid bij de beslissing rondom euthanasie en hulp
bij zelfdoding? Functioneert de regeling in wet en C.A.O. van de gewetensbezwaarden
naar behoren?In de aandachtspunten, opgenomen in de bijlage bij het Besluit van 17
december 1993 (Staatsblad 688) worden in het laatste hoofdstuk ook de verpleegkundige
en de verzorgende genoemd. Tijdens de interviews in het evaluatie-onderzoek
zal ook aan de rol van de verplegende en de verzorgende aandacht besteed worden.De vraag inzake de rechtspositie van verpleegkundigen is niet relevant
voor het evaluatie-onderzoek van de meldingsprocedure. Aan deze aspecten wordt
onder meer aandacht besteed in het onderzoek naar het beleid ten aanzien van
medische beslissingen rond het levenseinde in instellingen voor gezondheidszorg
dat recent is uitgevoerd door de inspectie voor de gezondheidszorg en waarvan
de resultaten binnenkort aan de Tweede Kamer zullen worden medegedeeld. 2. Onderzoeksopdracht 8Zullen deskundigen op het terrein van de palliatieve zorg en vertegenwoordigers
van hospice- en vrijwillige terminale thuisorganisaties ook bij het evaluatie-onderzoek
betrokken worden en wordt hierop ook gedoeld waar gemeld wordt dat het onderzoek
zich ook zal richten «op de ervaringen die door de diverse actoren zijn
opgedaan»?Het hebben van deskundigheid op het terrein van de palliatieve zorg en
hospice- en thuiszorg is niet primair relevant voor de evaluatie van de meldingsprocedure.
Deskundigen op dit gebied zijn niet op grond van de werkzaamheden die zij
verrichten als zodanig actoren die betrokken zijn bij de meldingsprocedure.
Hierbij kan overigens worden opgemerkt dat één der leden van
de begeleidingscommissie deel uit maakt van de ethische commissie van een
stichting die zich onder meer richt op hospice-zorg en dat een ander lid van
de commissie deskundige is op het gebied van pijnbestrijding. 9Behoort ook niet automatisch bij het onderzoek te worden betrokken
de vraag of de hospice-instellingen in Nederland een bijdrage kunnen leveren
aan het terugdringen van de vraag naar- euthanasie en hulp bij zelfdoding?Neen. Deze vraag is in het kader van het evaluatie-onderzoek van de meldingsprocedure
niet aan de orde. 10Waarom wordt geen aandacht besteed aan de werking van de zogenaamde
euthanasieprotocollen die worden gehanteerd in bepaalde zorginstellingen?Aan het beleid rond medische beslissingen rond het levenseinde in zorginstellingen
en aan de zgn. euthanasieprotocollen wordt aandacht besteed in het onderzoek
dat de inspectie voor de gezondheidszorg daar naar heeft ingesteld en waarvan
uitkomsten binnenkort ter kennis van de Tweede Kamer zullen worden gebracht.
Bij de interviews van artsen zullen dergelijke protocollen ook aan de orde
komen. 3. Toelichting op de opdracht Ad 1. 11Wordt het onderzoek waarmee beoogd wordt inzicht te verkrijgen in
de houding van artsen ten aanzien van het melden respectievelijk niet melden,
zodanig ingericht dat ook inzicht wordt verkregen in de vraag of de opstelling
van de patiënt op de beslissing van de arts om niet tot melding over
te gaan, van invloed is geweest?Door middel van de artseninterviews zal getracht worden inzicht te verkrijgen
in de motieven van artsen om al dan niet te melden. Daarbij kan uiteraard
ook de opstelling van de patiënt ten aanzien van de beslissing van de
arts om niet tot melding over te gaan aan de orde komen. Ad 2. 12Zal dit onderzoek zodanig van opzet zijn dat inzicht wordt verkregen
in eventuele wijzigingen in het gedrag, de ervaringen en opvattingen van behandelende
artsen, niet alleen ten opzichte van de periode van voor het van kracht worden
van de meldingsprocedure (november 1990), maar ook ten opzichte van de periode
november 1990 – juni 1994?Kan door middel van de onderzoeksopdracht zoals voorgesteld inzichtelijk
worden gemaakt of artsen zich, sinds het arrest van de Hoge Raad inzake Chabot,
ten aanzien van het weloverwogen en herhaald verzoek van patiënten met
een fysieke ziekte of aandoening van wie zij het ondraaglijk lijden als zodanig
onderkennen, maar die een verdere levensverlengende behandeling afwijzen,
anders opstellen dan vóór genoemd arrest?Kan tevens inzichtelijk worden gemaakt of, en zo ja, in welke mate
artsen de beslissing om de wens van de patiënt te honoreren (mede) laten
bepalen door de instemming van de naaste familie (nu daarover sinds 1994 in
de aandachtspunten voor de arts een vraag is opgenomen)?De ervaringen van artsen gedurende de tijd dat de nog niet wettelijk verankerde
meldingsprocedure van kracht was, kunnen mede bepalend zijn voor de houding
van artsen in de tijd na het in werking treden van de wijziging van Wet op
de lijkbezorging. Aan de al of niet veranderde houding van artsen zal aandacht
worden besteed. De houding van artsen vóór november 1990 zal
niet expliciet aan de orde komen, maar het is niet uitgesloten dat in artseninterviews
dit aspect ter sprake kan komen.De houding van artsen ten aanzien van het afwijzen van verdere levensbeëindigende
handelingen, op grond van de in het tweede onderdeel van de vraag geformuleerde
achtergrond, kan in de artseninterviews aan de orde komen. Dit geldt ook voor
de eventuele invloed van de opvattingen van de familie. Ad 3. 13Wordt met het onderzoek ook antwoord verkregen op de vraag of de
geconsulteerde arts de aan een fysieke ziekte of aandoening lijdende patiënt
werkelijk heeft onderzocht dan wel gesproken? Zo ja, ook op de vraag of hij
van mening is dat hij daardoor ook tot een meer verantwoord oordeel kon komen
dan het geval zou zijn, indien hij de patiënt niet zelf had bezocht (met
andere woorden wordt het zelf gezien hebben van de genoemde categorie patiënten
door de tweede arts in de praktijk als een «meerwaarde» ervaren?Het onderzoek beoogt zeker inzicht te krijgen in het functioneren van
de geconsulteerde arts, waarbij het zelf zien van de patiënt door die
arts aan de orde wordt gesteld. Daarbij zal tevens aandacht worden geschonken
aan de vraag of het zelf zien van de patiënt door de geconsulteerde arts
als een meerwaarde wordt ervaren. Wij wijzen in dit verband op het recente
standpunt van het Hoofdbestuur van de KNMG, dat, voor zover hier van belang,
inhoudt dat een onafhankelijke arts de patiënt zelf zal moeten spreken
en zich op de hoogte moet stellen van de aandoening teneinde een goed beeld
van de situatie te kunnen verkrijgen. 14Op welke wijze kan inzicht worden verkregen in de ervaringen van
de patiënt respectievelijk diens nabestaanden met betrekking tot het
besluitvormingsproces van de arts, de lijkschouwer en het OM, bij voorbeeld
ten aanzien van de – soms uitdrukkelijk – gevraagde instemming
van de familie, de wijze van toepassing van euthanasie, de voor het vrijgeven
van het lichaam benodigde tijd?Kan in het gemelde gevallenonderzoek ook op deze vragen een antwoord,
in het bijzonder via de arts, worden verkregen? Is het de bedoeling de NVVE,
bij wie dergelijke ervaringen ook bekend zijn, ook bij het onderzoek te betrekken?In de interviews met artsen en met gemeentelijk lijkschouwers zullen vragen
gesteld worden over de rol van de familie en ten aanzien van de gang van zaken
rond en na de toepassing van de levensbeëindigende handeling.De opzet van het onderzoek laat geen ruimte voor een apart onderzoek naar
ervaringen van patiënten, hulpvragers en nabestaanden. Hierbij spelen
onder meer overwegingen van privacy een belangrijke rol. Ook het kader en
het tijdsbestek waarin het evaluatie-onderzoekplaats vindt laten geen apart
onderzoek op dit terrein toe. Indien dit tijdens het evaluatie-onderzoek wenselijk
blijkt, kunnen deskundigen geconsulteerd worden. 15Worden op enigerlei wijze ook patiënten/hulpvragers betrokken
in het onderzoek?Is het niet gewenst dit in de onderzoeksopdracht op te nemen?Het betrekken van patiënten en hulpvragers bij het evaluatie-onderzoek
vereist een andere opzet en benadering dan die gekozen is. Wij verwijzen hierbij
naar hetgeen wij bij de beantwoording van de vorige vraag hebben gezegd over
de opzet van het onderzoek.Meningen van patiënten en hulpvragers zullen wel via de artseninterviews
aan de orde kunnen komen. 16Hoe wordt in het onderzoek uitwerking gegeven aan de rol en de opvattingen
van– de naaste verwanten van de persoon wiens leven is beëindigd– de arts die door de behandelend arts moet worden geconsulteerd– de bij de verzorging en verpleging betrokken personen bij
de vijf verschillende typen beslissingen rondom het levenseinde?a. Het betrekken van naaste verwanten vereist een andere opzet en benadering.Wij verwijzen hierbij naar het antwoord op vraag 14.b. Artsen die als consulent zijn opgetreden, zullen eveneens geïnterviewd
worden.c. Wij verwijzen naar de beantwoording die is gegeven op vraag 7. 4. Opzet van het onderzoek 17Wil de regering het genoemde aantal van 2500 gevallen per jaar die
niet zouden worden gemeld, in relatie tot de 1400 gevallen die wel worden
gemeld, nader onderbouwen?Voor de beantwoording van deze vraag verwijzen wij naar de uitkomsten
van het onderzoek van de Commissie-Remmelink. Daar is uitgegaan van ongeveer
2300 gevallen van euthanasie, 400 gevallen van hulp bij zelfdoding en ongeveer
1000 gevallen van levensbeëindigend handelen zonder verzoek. Deze getallen
vormen een totaal van ongeveer 3700. In 1994 zijn ruim 1400 meldingen gedaan.
Dat betekent dat er volgens de uitkomsten van het onderzoek van de Commissie
Remmelink zo'n 2300 gevallen niet gemeld zouden worden. Het aantal
2500 is mogelijk te ruim aangegeven. 18Ligt het, temeer nu anonimiteit volop wordt gegarandeerd, niet meer
voor de hand – juist om een goed inzicht te verkrijgen in de praktijk
van nà juni 1994 – geen onderscheid te maken tussen die gevallen
over welke inmiddels wel en die over welke geen finale beoordeling is gegeven?Het lijkt ons juist een onderscheid aan te brengen tussen zaken waarover
reeds een finale beoordeling is gegeven en zaken die nog moeten worden beoordeeld
door de rechter. Dat behoeft evenwel niet te betekenen dat de niet-afgedane
gevallen niet ook worden meegenomen in het onderzoek. 19De concept-onderzoeksopdracht wekt de indruk vooral kwantificeerbare
gegevens te moeten opleveren. Waarom blijven de kwalitatieve aspecten geheel
buiten beschouwing?Deze indruk is niet terecht. Het onderzoek is gericht op zowel kwantitatieve
als kwalitatieve gegevens. 4.1. Deel-onderzoek 1: de artsen-interviews 20Waarom wordt, juist gelet op het karakter van de vijf verschillende
typen van beslissingen die tijdens het interview worden geïntroduceerd,
niet op voorhand gesteld dat ook de specialismen neonatologie/kindergeneeskunde
en psychiatrie bij de steekproef dienen te worden betrokken? Ligt het niet
in de rede daaraan ook het «staken van de behandeling» toe te
voegen, zodat inzicht kan worden verkregen in het totale besluitvormingsproces
waarvan deze vorm van normaal medisch handelen wel onderdeel kan uitmaken?
Kan onder andere in dit verband ook duidelijkheid verkregen worden of en zo
ja, op welke wijze – al dan niet aan de hand van protocollen –
in teamverband wordt gewerkt?Is het ook met het oog op het verkrijgen van inzicht in de praktijk
ten aanzien van levensbeëindigend handelen ten opzichte van wilsonbekwamen
niet noodzakelijk de steekproef onder artsen uit te breiden met de specialismen
neonatologie/kindergeneeskunde en psychiatrie?De specialismen neonatologie en psychiatrie zullen wel degelijk in het
onderzoek betrokken worden. De in het tweede onderdeel van de vraag genoemde
aspecten zullen zeker aan de orde komen, daartoe is in de interview-vragen
voorzien. 21Hoe worden belangrijke factoren als «eenzaamheid» en
«angst voor pijn» bij het vragen naar euthanasie en hulp bij zelfdoding
in het onderzoek betrokken?Deze aspecten kunnen in de artseninterviews aan de orde komen, maar zijn
geen zelfstandig onderwerp van het evaluatie-onderzoek. 22Zal worden onderzocht of de behandelende arts zelf de levensbeëindigende
handeling verricht en bij het overlijden aanwezig is?Jazeker. 4.4. Deelonderzoek IV: het overige actorenonderzoek 23Deelt de regering de mening dat het onwenselijk en onjuist is dat
de ministers die medeverantwoordelijkheid dragen voor het te zijner tijd op
te stellen kabinetsstandpunt met betrekking tot de resultaten van het onderzoek,
zelf in het kader van dit onderzoek zouden worden bevraagd? Acht de regering
dit staatsrechtelijk correct?Bij nadere overweging achten wij het niet juist dat wij in het kader van
dit evaluatie-onderzoek zelf zullen worden ondervraagd. Dat met de voormalige
bewindslieden interviews zullen worden afgenomen achten wij niet bezwaarlijk. 24Zal het vervolgingsbeleid ook in het evaluatie-onderzoek betrokken
worden? Behelst dit tevens het vervolgingsbeleid zoals dat onlangs een aanpassing/versoepeling
heeft ondergaan? Op welke wijze zal de uitspraak van het Medisch Tuchtcollege
te Amsterdam van 6 februari 1995 inzake de zaak Chabot daarbij betrokken worden?
Acht de regering het verantwoord het aangepaste/versoepelde vervolgingsbeleid
in het onderzoek te betrekken, gelet op de korte tijd dat dit beleid in werking
is getreden?Het vervolgingsbeleid zal in het evaluatie-onderzoek ruimschoots aan de
orde komen, aangezien dit beleid uiteraard van het grootste belang is om een
juist beeld te verkrijgen van het functioneren van de meldingsprocedure. 25Worden ten behoeve van deelonderzoek IV juristen met kennis van het
vervolgingsbeleid inzake het medisch levensbeëindigend handelen aangetrokken?
Is dit niet noodzakelijk voor de te houden interviews met justitie-vertegenwoordigers?
Verdient het geen aanbeveling de onderzoeksopdracht in die zin aan te passen?Ja. Het is bovendien mogelijk deskundigen als consulent bij het onderzoek
te betrekken. Wij menen dat het niet noodzakelijk is om de onderzoeksopdracht
op deze aspecten aan te passen. 26Zal het onderzoek ook inzicht moeten bieden in de wijze waarop in
de praktijk een besluit tot het uitstellen van strafvervolging respectievelijk
een besluit tot het seponeren van een melding tot stand komt?Ja. 5. Medewerking van andere instanties 27Verstaat de regering onder inspecteurs van de volksgezondheid zowel
de somatisch als de psychiatrisch inspecteur?Ja. 6. Slotopmerkingen 28Welke personen zullen deel uitmaken van de begeleidingscommissie? Kan de regering garanderen dat de in te stellen begeleidingscommissie
op een voldoende evenwichtige wijze zal zijn samengesteld? Overweegt zij in
dat licht gezien daarin ook vertegenwoordigers van hospice- en vrijwillige
terminale thuisorganisaties op te nemen? Erkent de regering dat genoemde vertegenwoordigers
van deze organisaties voldoen aan de door haar gestelde vereisten noodzakelijk
voor opneming in de begeleidingscommissie?De begeleidingscommissie bestaat uit de volgende personen prof. mr. dr.
C. J. M. Schuyt: hoogleraar empirische sociologie aan de Universiteit van
Amsterdam: voorzitterdr. D. J. Bakker: chirurg, directeur algemene medische dienst van het
Academisch Medisch Centrum te Amsterdammevrouw drs. M. Bakker-Winnubst: verpleeghuisarts, directeur patiëntenzorg
van het verpleeghuis Slotervaart te Amsterdamdr. R. J. M. Dillmann: secretaris-arts van het Hoofdbestuur van de Koninklijke
Nederlandse Maatschappij ter bevordering van de Geneeskunst mevrouw drs. J. Schulkes-van de Pol: huisarts te Amsterdammr. D. W. Steenhuis: Procureur-Generaal bij het Gerechtshof te Leeuwardenmevrouw drs. J. H. W. Kits Nieuwenkamp-Storm van 's Gravesande: hoofd
van de Hoofdafdeling Geneeskundige Ontwikkelingen en Medische Ethiek van het
Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sportmr. A. Kors: hoofd van de sector staats- en bestuursrecht van de Directie
Wetgeving van het Ministerie van Justitiemr. J. J. F. Visser, beleidsmedewerker bij de Hoofdafdeling Geneeskundige
Ontwikkelingen en Medische Ethiek van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport: secretarisDe begeleidingscommissie bestaat uit personen die op persoonlijke titel
zijn uitgenodigd en die vanuit zowel de dagelijkse praktijk- als het beleidsveld
van hetzij gezondheidszorg, hetzij het juridische gebied waarin zij werkzaam
zijn, ervaren en deskundig zijn ten aanzien van het terrein, waarop het evaluatie-onderzoek
zich richt. Er is niet gestreefd naar een meer of minder uitputtende vertegenwoordiging
van verschillende specifieke organisaties en instanties. XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter,
M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (Groep Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van
Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Boogaard (Groep Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA),
Apostolou (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), Leerkes (U55+), Van den Doel (VVD),
Weisglas (VVD), De Koning (D66).XNoot2Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven (PvdA),
voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66), Middel (PvdA),
Leerkes (U55+), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels), Fermina (D66), Oedayraj
Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Oudkerk
(PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66), Van Vliet (D66).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Esselink (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD), Smits (CDA),
Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66), Vreeman (PvdA),
Rouvoet (RPF), Boogaard (Groep Nijpels), Van Waning (D66), Sipkes (GroenLinks),
De Jong (CDA), vacature CD, Passtoors (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), J.
M. de Vries (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23877-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl