Wijz. Wet op de omzetbelasting i.v.m. richtlijn facturering; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29036, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

17-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

29036 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave I. ALGEMEEN1. Inleiding2. Factuurplicht3. Factuurgegevens4. Elektronische facturering5. Opslag facturen6. Handhavings- en uitvoeringsaspecten, administratieve
lasten, budgettaire en personele aspectenII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I (Wet op de omzetbelasting 1968)AlgemeenOnderdeel A (artikel 28h van de Wet OB)Onderdeel B (artikel 35 van de Wet OB)Onderdeel B (artikel 35a van de Wet OB)Onderdeel B (artikel 35b van de Wet OB)Onderdeel B (artikel 35c van de Wet OB)Onderdeel B (artikel 35d van de Wet OB)Onderdeel C (artikel 36 van de Wet OB)Artikel IIOndertekeningBIJLAGE BTransponeringstabelBIJLAGE CHet papieren afstemmingsoverzichtEen bijzondere vorm van papieren afstemming
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 60 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 036Wijziging van de Wet op de omzetbelasting 1968 met het oog op de vereenvoudiging,
modernisering en harmonisering van de ter zake van de facturering geldende
voorwaarden op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (richtlijn
facturering)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGInhoudsopgave I.ALGEMEEN21Inleiding2 2Factuurplicht23Factuurgegevens4 4Elektronische facturering65Opslag facturen8 6Handhavings- en uitvoeringsaspecten,
administratieve lasten, budgettaire en personele aspecten9    II.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING10   Bijlagen bij de memorie
van toelichting:    ARichtlijn 2001/115 van de Raad van
de Europese Unie van 20 december 2001 (facturering)1 BTransponeringstabel16CVoorwaarden gebruik papieren afstemmingsoverzicht181I. ALGEMEEN1. InleidingMet het oog op de vereenvoudiging, modernisering en harmonisering van
de BTW-facturering, is op 20 december 2001 door de Raad van de Europese Unie
een richtlijn1 (hierna: richtlijn facturering)
aangenomen tot wijziging van de zogenoemde Zesde BTW-richtlijn2 (hierna: Zesde Richtlijn). De lidstaten moeten deze richtlijn facturering
op 1 januari 2004 hebben geïmplementeerd. Dit wetsvoorstel strekt daartoe.
De richtlijn facturering is als bijlage A bij deze memorie gevoegd. Als bijlage
B is een transponeringstabel bijgevoegd waarin het verband wordt gelegd tussen
de richtlijn facturering en het onderhavige wetsvoorstel.Binnen de BTW-regelgeving neemt de factuur een centrale plaats in. Zo
is de factuur het instrument van de belastingplichtige om zijn recht op aftrek
te doen gelden. Daarnaast speelt de factuur een belangrijke rol in de controle
door de Belastingdienst. De huidige situatie is zodanig dat, tot de richtlijn
facturering door de lidstaten is geïmplementeerd, de voorschriften in
de lidstaten met betrekking tot het factureren aanzienlijk verschillen. De
nationale regels van de lidstaten verschillen zowel inhoudelijk als in aantal.
Daarnaast bestond er tot de inwerkingtreding van de richtlijn facturering
nog geen communautair juridisch kader in relatie tot de zogenoemde elektronische
factuur. Het resultaat is dat er grote verschillen bestaan tussen de lidstaten
met betrekking tot de elektronische factuur: sommige lidstaten zijn zeer flexibel,
terwijl andere lidstaten de elektronische factuur volledig verbieden.Deze verschillen veroorzaken een ingewikkelde situatie voor de ondernemer
die intracommunautair optreedt. De vraag is zelfs of hij in de oude situatie
aan alle eisen tegelijkertijd kan voldoen. In de ene lidstaat dient hij op
facturen andere gegevens voor BTW-doeleinden te vermelden dan in de andere
lidstaat. Voorts wordt de ondernemer genoodzaakt zich te verdiepen in de vraag
of, en zo ja onder welke voorwaarden, in de lidstaat waarin hij optreedt een
elektronische factuur is toegestaan. Het is duidelijk dat deze situatie niet
bevorderlijk is voor de werking van de interne markt en voor de ondernemer
een kostenpost betekent. Met betrekking tot de elektronische factuur speelt
bovendien een rol dat daarvan op grote schaal en zonder belemmeringen gebruik
moet kunnen worden gemaakt in het belang van de ontwikkeling van de elektronische
handel.De implementatie van de richtlijn facturering door de lidstaten moet leiden
tot een duidelijke stap voorwaarts in dit kader. In grote lijnen kan een viertal
aspecten in dit wetsvoorstel worden onderscheiden: de factuurplicht, de factuurgegevens,
elektronische facturering en de opslag van facturen. Op al deze gebieden is
ernaar gestreefd om de verplichtingen voor de ondernemer niet uit te laten
gaan boven het beheersingsniveau dat de ondernemer zelf dient te hanteren.
Daarbij is als ondergrens genomen dat er toereikende controlemogelijkheden
moeten zijn voor de Belastingdienst. Zowel bij de totstandkoming van de richtlijn
facturering als bij de implementatie daarvan in dit wetsvoorstel, heeft diverse
keren overleg en afstemming plaatsgevonden met het bedrijfsleven.2. FactuurplichtVoorgesteld wordt dat iedere ondernemer ervoor moet zorgen dat door hemzelf
een factuur wordt uitgereikt voor goederen die hij heeft geleverd of diensten
die hij heeft verricht aan een andere ondernemer of een rechtspersoon andere
dan ondernemer. Met betrekking tot enkele bijzondere regelingen in de Wet
op de omzetbelasting 1968 (hierna: de Wet OB) bestaat overigens
geen factuurplicht. Zo ontbreekt op grond van de zogenoemde kleine-ondernemersregeling
(artikel 25, derde lid, van de Wet OB) en de landbouwregeling (artikel 27,
tweede lid, van de Wet OB) een factuurplicht. Dit verandert niet.Dit wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid om, in naam en voor rekening
van de ondernemer, de factuur te laten uitreiken door de afnemer (de zogenoemde
«selfbilling») of door een derde (de zogenoemde «outsourcing»).
Het huidige artikel 35 van de Wet OB gaat nog uit van de plicht voor de ondernemer
zelf om een factuur uit te reiken. Met betrekking tot de «selfbilling»
worden onder meer de voorwaarden gesteld, dat dit vooraf is overeengekomen
in een akkoord tussen beide partijen, en dat iedere factuur het voorwerp uitmaakt
van een procedure van aanvaarding door de ondernemer die de goederen levert
of de diensten verricht. De procedure van aanvaarding van de individuele factuur
door de ondernemer kan stilzwijgend verlopen. Voor het bedrijfsleven leveren
deze mogelijkheden met betrekking tot de factuurplicht belangrijke praktische
voordelen op. In Nederland was dit reeds goedgekeurd in het besluit van 18
november 1999, nr. VB 99/2216 en in het besluit elektronisch verzenden van
facturen (besluit van 26 april 2001, nr. CPP2001/1104M), zodat deze wijziging
zich beperkt tot de codificatie in artikel 35 van de Wet OB.Het wetsvoorstel bepaalt dat ondernemers die uitsluitend vrijgestelde
prestaties verrichten in beginsel zijn ontheven van de factureringsverplichting;
hetzelfde geldt voor het vrijgestelde gedeelte van de omzet van ondernemers
die zowel vrijgestelde als belaste prestaties verrichten. Dit is een codificatie
van een bestaand voorschrift (bijlage K bij de resolutie van 29 oktober 1968,
nr. 120, gegeven bij de resolutie van 23 december 1968, nr. D68/8786). Bij
ministeriële regeling kunnen in dit kader nadere voorwaarden en beperkingen
worden gesteld. Zo zal de factuurplicht bij de vrijgestelde levering van een
roerende zaak als bedoeld in artikel 11, eerste lid, onderdeel r, van de Wet
OB blijven bestaan.Voorgesteld wordt de factuurplicht van ondernemers die doorgaans leveren
aan andere ondernemers, uit te breiden tot al hun leveringen. Hierbij moet
met name worden gedacht aan de ondernemer die de functie vervult van groothandelaar.
Dit betekent dat de groothandelaar niet meer aan zijn afnemers zal hoeven
te vragen in welke hoedanigheid de aankoop van de goederen geschiedt. Ongeacht
de BTW-status van die afnemers zal hij bij zijn leveringen facturen uitreiken.
Hiermee wordt tegengegaan de in het verleden zich regelmatig voordoende praktijk
dat ondernemers hun inkopen, of een gedeelte daarvan, bij de groothandelaar
zonder factuur wilden laten geschieden. Deze zogenoemde «contante inkopen»
werden dan buiten de administratie gehouden en ook de met die goederen verkregen
omzet bleef buiten de administratie. De groothandelaar was ook als aan de
geleverde goederen elk privé-karakter ontbrak, niet gehouden een factuur
uit te reiken als de afnemer zich bij de aankoop niet als ondernemer presenteerde.
Zo stond bijvoorbeeld de groothandelaar voor een dilemma wanneer de verkoop
van een grote partij fustbier «contant» moest geschieden terwijl
een dergelijke verkoop redelijkerwijs alleen binnen de ondernemerssfeer kon
blijven. De factuurplicht van de groothandelaar geeft in dit kader dan ook
een noodzakelijke uitbreiding aan de controlemogelijkheden van de Belastingdienst
met betrekking tot het toezicht op de transacties tussen groothandelaren en
hun afnemers. In het licht van een beperking van de administratieve lasten
voor het bedrijfsleven zal de verplichting voor een ondernemer om ook een
factuur uit te reiken voor leveringen aan niet-ondernemers, alleen gelden
ten aanzien van ondernemers of groepen van ondernemers die daartoe bij ministeriële
regeling zijn aangewezen. Richtsnoer hierbij zal zijn de aanwezigheid van
een onaanvaardbaar frauderisico.Nieuw in de Wet OB is de mogelijkheid dat voor verscheidene afzonderlijke
leveringen of diensten een periodieke factuur kan worden opgemaakt. Daarbij
worden de voorwaarden gesteld dat de leveringen en diensten gelijksoortig
zijn en dat de periode waar de periodieke factuur betrekking op heeft niet
langer is dan een maand. In dit kader kan gedacht worden aan bijvoorbeeld
leveringen van onderdelen en schoonmaakdiensten. De periodieke factuur is
niet hetzelfde als de zogenoemde doorlopende prestaties als bedoeld in artikel
10, lid 2, van de Zesde Richtlijn. Doorlopende prestaties zijn zich herhalende
leveringen en diensten die op basis van een doorlopende overeenkomst worden
verricht en waarvoor geldt dat er geen welomschreven eindresultaat is overeengekomen.
De periode waarover deze prestaties worden verricht, kan zowel bepaald als
onbepaald zijn. In paragraaf 13, lid 1, van bijlage I bij het Besluit
OB/BTW-14 (aanschrijving van 17 december 1968, nr. D68/8606), is bepaald dat
op de factuur bij deze prestaties in plaats van de dag waarop de levering
of de dienst wordt verricht, de periode kan worden vermeld waarop de factuur
betrekking heeft. Deze periode mag niet langer zijn dan een jaar. Voorbeelden
van doorlopende prestaties zijn abonnementen op leveringen van gas, water
en elektriciteit.3. FactuurgegevensDe huidige situatie met betrekking tot de verplichte factuurgegevens is
dat elke lidstaat een scala van verplichte vermeldingen kent, hetgeen tot
moeilijkheden leidt voor ondernemers die in verschillende lidstaten actief
zijn. Deze situatie kon ontstaan, doordat de oude tekst van artikel 22, lid
3, van de Zesde Richtlijn uitging van een niet-uitputtende lijst van factuurgegevens.
De lidstaten konden deze lijst in beginsel aanvullen met in hun ogen nuttige
factuurgegevens. Harmonisatie zal faciliterend werken voor de toenemende internationalisering
van de handel en de ontwikkeling van de elektronische handel. Met de inwerkingtreding
van de richtlijn facturering bevat de Zesde Richtlijn dan ook een uitputtende
lijst van verplichte factuurgegevens. Deze harmonisering beperkt zich daarmee
tot de uit BTW-oogpunt noodzakelijke voorwaarden, hetgeen inhoudt dat voor
de BTW door de lidstaten geen andere factuurgegevens mogen worden vereist.
De ondernemers kunnen andere vermeldingen wensen. Dit laatste zal met name
het geval zijn wanneer de opdrachtgever aanvullende informatie nodig heeft.De lijst van verplichte factuurgegevens in de richtlijn facturering betreft
een compromis dat na lang onderhandelen tussen de lidstaten is overeengekomen.
Daarbij is naar evenwicht gestreefd tussen aan de ene kant beperkte administratieve
lasten voor de ondernemer en aan de andere kant voldoende controlemogelijkheden
voor de Belastingdienst.Aangezien de vereiste factuurgegevens, zoals aangegeven, thans in de lidstaten
verschillen, hebben alle lidstaten bij het totstandkomen van deze lijst water
bij de wijn moeten doen. Voor Nederland is dit niet anders, hetgeen betekent
dat in dit wetsvoorstel het aantal verplichte factuurgegevens beperkt is uitgebreid.
Het betreft de volgende wijzigingen.• Wanneer bij de handel in gebruikte goederen de zogenoemde margeregeling
wordt toegepast, moet dat op de factuur worden aangeduid.• Wanneer de belasting wordt geheven van de afnemer of ingeval van
een vrijstelling, moet op de factuur worden aangeduid dat de levering onder
de toepassing van de verleggingsregeling valt respectievelijk, als een factuur
wordt uitgereikt, dat de levering is vrijgesteld. Ook als sprake is van een
intracommunautaire levering moet dit worden aangeduid.• Op de factuur moet het BTW-identificatienummer waaronder de ondernemer
de goederen heeft geleverd of de diensten heeft verricht worden
vermeld. Dit is in zoverre een uitbreiding dat dit onder de huidige wetgeving
slechts een vereiste is als er sprake is van een beperkte hoeveelheid diensten
en van intracommunautaire leveringen (artikel 35, eerste lid, onderdeel f,
Wet OB).• Het BTW-identificatienummer van de afnemer waaronder deze een levering
of een dienst heeft afgenomen en van wie de belasting wordt geheven (bij binnenlandse
leveringen en andere leveringen), of waaronder hij een intracommunautaire
levering heeft afgenomen van een Nederlandse ondernemer, moet op de factuur
worden vermeld; dit is nu een vereiste voor een beperkte hoeveelheid diensten
en voor intracommunautaire leveringen (artikel 35, eerste lid, onderdeel f,
Wet OB). Het betreft een uitbreiding tot alle gevallen waarbij de afnemer
of de fiscaal vertegenwoordiger de BTW verschuldigd wordt. Dus bijvoorbeeld
ook bij bepaalde telecommunicatiediensten of adviesdiensten waarbij de BTW
wordt geheven van de afnemer.• Op de factuur moeten, ingeval de belasting wordt voldaan door een
fiscaal vertegenwoordiger, zijn BTW-identificatienummer, naam en adres worden
vermeld.• Op de factuur moet de vergoeding worden vermeld voor elk tarief
of in voorkomend geval elke vrijstelling. Ook moeten de eenheidsprijs exclusief
omzetbelasting, de eventuele kortingen indien die niet in de eenheidsprijs
zijn begrepen, en het toegepaste tarief worden vermeld. Ook dit is een uitbreiding
aangezien thans slechts een vermelding van de vergoeding is vereist.• Op de factuur moet de datum worden vermeld waarop de in het voorgestelde
artikel 35, eerste lid, onderdeel c, van de Wet OB bedoelde vooruitbetaling
is gedaan, voorzover die datum kan worden vastgesteld en verschilt van de
uitreikingsdatum van de factuur.• Op de factuur moet een opeenvolgend nummer worden vermeld, met
één of meer reeksen, waarmee tevens de factuur eenduidig wordt
geïdentificeerd. De Wet OB vereist nu dat de factuur moet zijn genummerd.In dit wetsvoorstel is geen gebruik gemaakt van de door de richtlijn facturering
geboden mogelijkheid om het BTW-identificatienummer van de afnemer te vermelden
in andere gevallen dan verlegging naar de afnemer of intracommunautaire levering.
Ook in dit kader is gekozen voor een wijze van implementeren die voor het
bedrijfsleven het minst belastend is.Het aantal factuurgegevens voor Nederlandse ondernemers neemt dus toe,
maar daar staan in het bijzonder voor het bedrijfsleven diverse voordelen
tegenover. Behalve de reeds genoemde randvoorwaarden die worden gecreëerd
in het kader van de toenemende internationalisering van de handel en de ontwikkeling
van de elektronische handel, zullen in contrast met het heden de factuurgegevens
in de lidstaten hetzelfde zijn. Daarnaast wordt het mogelijk dat in elke lidstaat,
wat betreft de omzetbelasting, elektronisch wordt gefactureerd.Bij de toename van de verplichtingen kan worden opgemerkt dat de uitbreiding
of wijziging niet altijd tot praktische problemen hoeft te leiden. De vaststelling
dat een margeregeling wordt toegepast, dat de levering is vrijgesteld of dat
de verleggingsregeling van toepassing is, zal ook nu reeds moeten worden gedaan.
De vermelding daarvan op de factuur betreft geen aanpassing van de logica
met betrekking tot de geautomatiseerde facturering. Het is wel een aanpassing
van de afdrukvereisten. De bepaling in artikel 35, derde lid, vermindert verder
de noodzaak tot facturering bij vrijgestelde prestaties. De opeenvolgende
nummering in één of meer reeksen zal bij bedrijven nu reeds
worden toegepast. Het factuurnummer vormt de sleutel tot het vinden van de
gegevens van de factuur in de administratie van de ondernemer. Geautomatiseerde
systemen maken voor de nummering gebruik van reeksen, waarbij
per vestiging bijvoorbeeld één reeks beschikbaar is. De doorlopende
nummering wordt hierbij als vanzelfsprekend gehanteerd. Het is niet de bedoeling
het Nederlands bedrijfsleven te verplichten om separate nummeringen te hanteren
om de enkele factuur die wel is voorbereid maar in laatste instantie niet
wordt uitgereikt, buiten de reeks te kunnen houden. Belangrijker is het de
beslissing om uiteindelijk niet uit te reiken te kunnen blijven volgen, met
andere woorden de «audit trail» moet niet doorbroken worden.De factuurgegevens die niet veranderen zijn:• de datum van uitreiking van de factuur;• de dag waarop de levering of dienst wordt verricht;• de vermelding van de naam en het adres van de ondernemer en de
afnemer;• een duidelijke omschrijving van de goederen of de diensten;• de hoeveelheid geleverde goederen of verrichte diensten;• de gegevens die nodig zijn om te bepalen of een vervoermiddel een
nieuw vervoermiddel is.• het bedrag van de verschuldigde BTW (zij het dat nu expliciet is
bepaald dat dit moet zijn uitgedrukt in euro's).De richtlijn facturering maakt het mogelijk dat, onder voorbehoud van
raadpleging van het zogenoemde BTW-Comité, aan sommige van de in het
voorgestelde artikel 35a, eerste lid, van de Wet OB bedoelde verplichtingen
niet hoeft te worden voldaan, in de volgende gevallen:• wanneer het bedrag van de factuur onbeduidend is;• wanneer de handels- of administratieve praktijken van de betrokken
bedrijfssector of de technische voorwaarden waaronder die facturen uitgereikt
worden de naleving van alle bedoelde verplichtingen bemoeilijken.De richtlijn facturering bepaalt daarbij wel dat de facturen in elk geval
de volgende vermeldingen moeten bevatten:• de datum van uitreiking;• een identificatie van de belastingplichtige;• een identificatie van de aard van de levering of dienst;• het bedrag van de verschuldigde BTW of de gegevens aan de hand
waarvan dat bedrag kan worden berekend.Het wetsvoorstel voorziet er in dat bij ministeriële regeling sectoren
kunnen worden aangewezen waarvoor deze faciliteit zal gelden (artikel 35a,
vierde lid). Daarbij wordt er naar gestreefd dat de reeds bestaande Nederlandse
goedkeuringen in dit kader, bijvoorbeeld met betrekking tot openbaar vervoer,
taxivervoer en spijzen- en drankenverstrekking (artikel 32 Uitvoeringsbeschikking
omzetbelasting 1968), onder voorbehoud van raadpleging van het zogenoemde
BTW-Comité, zoveel mogelijk gehandhaafd kunnen worden.4. Elektronische factureringDit deel van het wetsvoorstel codificeert de mogelijkheid om facturen
elektronisch te verzenden, onder voorbehoud van aanvaarding door de afnemer.
Doordat alle lidstaten de richtlijn facturering dienen te implementeren, wordt
niet alleen op het gebied van de verplichte factuurgegevens harmonisatie bereikt,
maar ook op het gebied van elektronische facturering. Er zijn meerdere voordelen
aan deze harmonisatie verbonden. Zo kunnen Nederlandse ondernemers in alle
lidstaten gebruik maken van elektronische facturen, uiteraard mits de afnemer
daarmee instemt en voldaan wordt aan de nationale regelgeving van de betreffende
lidstaat. Een dergelijk grootschalig gebruik van de elektronische factuur
kan in kostenbesparingen resulteren. Zo blijkt er in de praktijk bij sommige
ondernemingen sprake te zijn van een afdeling die zich heeft gespecialiseerd in het opmaken van de facturen voor alle onderdelen van die onderneming.
Als die onderdelen in verschillende lidstaten zijn gevestigd, zorgt de harmonisatie
van de factuurgegevens ervoor, dat er niet per lidstaat andere factuurvereisten
gelden. Dit neemt belemmeringen weg met betrekking tot deze ontwikkeling,
die kortheidshalve aangeduid kan worden als «intracommunautaire outsourcing».
De mogelijkheid om elektronisch te factureren kan een stimulans betekenen
voor de ontwikkeling van de elektronische handel. Zo kan bijvoorbeeld de factuur
ook elektronisch worden uitgereikt indien prestaties via het internet worden
verkregen.In het besluit van 26 april 2001, CPP2001/1104M, was reeds de mogelijkheid
van elektronisch factureren in Nederland uitgewerkt. Dit besluit was een actualisering
van eerdere nationale besluiten op het gebied van «Electronic Data Interchange»
(EDI). De mogelijkheden om elektronisch te factureren worden met de richtlijn
facturering voor alle lidstaten verplicht gesteld. Dit wetsvoorstel zorgt
voor de codificatie in Nederland.Voor het beschrijven van de controleerbaarheid van elektronisch factureren
is aansluiting gezocht bij het minimale niveau van maatregelen die in de accountantscontrole
van toepassing wordt geacht om de controleerbaarheid aan de hand van zogenoemde
brongegevens te waarborgen. Uitgangspunt bij die controle is dat brongegevens,
dus ook papieren brondocumenten, voldoende authenticiteits- en integriteitskenmerken
moeten hebben om de herkomst en juistheid van de aangeleverde gegevens met
een redelijke mate van zekerheid te kunnen vaststellen. Bij elektronisch verzonden
facturen dienen daarom de authenticiteit van de herkomst en de integriteit
van de inhoud te worden gewaarborgd. Controletechnisch is het overigens van
belang dat deze kenmerken gedurende de wettelijke bewaartermijn blijven bestaan.Het wetsvoorstel legt vast dat aan de voorwaarden voor authenticiteit
van de herkomst en de integriteit van de factuurgegevens is voldaan als daarbij
een geavanceerde elektronische handtekening in de zin van artikel 2, lid 2,
van richtlijn nr. 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van de
Europese Unie van 13 december 1999 (PbEG 2000, L 13) is gebruikt. Deze richtlijn
betreft een gemeenschappelijk kader voor elektronische handtekeningen.Het wetsvoorstel bevat verder de mogelijkheid om controletechnische equivalenten
voor de geavanceerde elektronische handtekening te hanteren. De voorwaarden
waaronder die kunnen worden toegestaan hangen af van de controletechnische
omstandigheden bij de ondernemer. Zo is in het wetsvoorstel vastgelegd dat
ook aan genoemde voorwaarden kan zijn voldaan bij elektronische uitwisseling
van gegevens (EDI) in combinatie met een papieren afstemmingsoverzicht. Onder
omstandigheden kan deze maatregel toereikend zijn. De voorwaarden voor het
gebruik van een papieren afstemmingsoverzicht waren opgenomen in het hiervoor
genoemde besluit over elektronisch factureren (besluit van 26 april 2001,
CPP2001/1104M); deze zijn nu opgenomen in bijlage C bij deze memorie.Ook andere methoden – dan die van de geavanceerde elektronische
handtekening of EDI met het afstemmingsoverzicht – kunnen worden gebruikt
om de authenticiteit en integriteit van de elektronisch verzonden facturen
te waarborgen. Terzake is het dan wel nodig om vooroverleg met de Belastingdienst
te voeren. In dat overleg kan dan worden bezien of de administratieve organisatie
van de ondernemer daadwerkelijk de beoogde waarborging bevat, niet alleen
rond het moment dat de factuurgegevens worden uitgewisseld, maar ook achteraf,
bijvoorbeeld tijdens een controle door de openbare accountant
of de Belastingdienst. Veelal zullen specifieke controledeskundigen (EDP-auditspecialisten)
van de Belastingdienst geraadpleegd dienen te worden.Verschillende vormen van elektronische facturen kunnen worden toegestaan.
Naast meer traditionele vormen kan gedacht worden aan een elektronisch verzonden
document -bijvoorbeeld een tekstbestand of een zogenaamd PDF-document- als
«attachment» bij email. Ook het plaatsen van een elektronisch
document in de automatiseringsomgeving van de leverancier, de afnemer of een
tussenpersoon («outsourcing») is mogelijk. Hierbij geldt uiteraard
dat moet zijn voldaan aan de hiervoor genoemde vereisten met betrekking tot
de elektronische factuur.De lidstaten mogen de ondernemers die op hun grondgebied goederen leveren
of diensten verrichten geen andere verplichtingen of formaliteiten opleggen
betreffende het gebruik van een systeem voor elektronische verzending van
facturen. In dit wetsvoorstel is geen gebruik gemaakt van de in de richtlijn
facturering voorziene mogelijkheid om tot en met 31 december 2005 te
bepalen dat voor gebruikmaking van zo'n systeem voorafgaande kennisgeving
is vereist. Nederlandse ondernemers die opereren in andere lidstaten kunnen
uiteraard wel geconfronteerd worden met het vereiste van voorafgaande kennisgeving
in die lidstaten.De richtlijn facturering voorziet erin dat de Europese Commissie uiterlijk
op 31 december 2008 een verslag zal voorleggen dat vergezeld gaat van een
voorstel, indien passend, tot wijziging van de voorwaarden inzake elektronische
facturering teneinde rekening te houden met mogelijke toekomstige technologische
ontwikkelingen op dit gebied.Bij een reeks facturen die elektronisch naar dezelfde afnemer worden verzonden,
hoeven de voor de verschillende facturen gelijke vermeldingen slechts één
keer uitgebreid te worden verzonden. De overige keren is een verwijzing naar
die gegevens door middel van een sleutelgegeven toereikend. Duidelijk moet
zijn dat de vereiste gegevens voor elke factuur beschikbaar dienen te zijn.5. Opslag facturenIn aanvulling op artikel 52 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(hierna: AWR), wordt in dit wetsvoorstel de opslag van factuurgegevens nader
geregeld. Iedere ondernemer moet erop toezien dat kopieën van de door
hemzelf dan wel, in zijn naam en voor zijn rekening, door zijn afnemer of
een derde uitgereikte facturen, en alle door hemzelf ontvangen facturen worden
opgeslagen. Daarbij wordt als eis gesteld dat de authenticiteit van de herkomst
en de integriteit van de inhoud van de facturen alsmede de leesbaarheid ervan,
gedurende de gehele opslagperiode worden gewaarborgd.De ondernemer is in beginsel vrij de opslagplaats van de facturen te bepalen.
Als algemene voorwaarde geldt dat de ondernemer de opgeslagen factuurgegevens
op ieder verzoek van de inspecteur, binnen redelijke termijn, ter beschikking
moet kunnen stellen. Van de mogelijkheid die de richtlijn facturering biedt
om niet toe te staan, factuurgegevens op te slaan in een derde-land (elk ander
grondgebied dan dat van de Gemeenschap) waarmee geen rechtsinstrument inzake
wederzijdse bijstand is overeengekomen als bedoeld in artikel 22, lid 3, onder
d, zesde alinea, van de Zesde Richtlijn is geen gebruik gemaakt. Een dergelijke
beperking bestaat thans in Nederland niet, en er is ook geen behoefte aan.
De bepalingen in de AWR verplichten de ondernemer reeds tot het verstrekken van bescheiden en gegevensdragers op verzoek van de inspecteur. De
plaats van opslag heeft daarbij geen beperkingen.Een ondernemer kan elektronische facturen verzenden of ontvangen, terwijl
de plaats van opslag is gesitueerd in een andere lidstaat. In dat geval dienen
de factuurgegevens beschikbaar te zijn voor de ondernemer, al was het alleen
al voor interne-controledoeleinden. Ook dienen de factuurgegevens beschikbaar
te zijn voor de Belastingdienst en wel in een door de inspecteur te kiezen
vorm.De richtlijn facturering biedt de lidstaten onder meer de mogelijkheid
de op hun grondgebied gevestigde ondernemers te verplichten tot kennisgeving
van de plaats van opslag, wanneer deze buiten hun grondgebied is gesitueerd.
Daarnaast kunnen de lidstaten de op hun grondgebied gevestigde ondernemer
verplichten door hemzelf, in zijn naam en voor zijn rekening door zijn afnemer
of door een derde uitgereikte facturen en alle door hemzelf ontvangen facturen
op te slaan op hun grondgebied, wanneer die opslag niet geschiedt langs een
elektronische weg die een volledige on line toegang tot de betrokken gegevens
waarborgt. Ook biedt de richtlijn facturering de lidstaten de mogelijkheid
om ondernemers te verplichten dat de facturen worden opgeslagen in hun oorspronkelijke
vorm, op papier of elektronisch, waarin zij zijn toegezonden. In dit wetsvoorstel
is ervoor gekozen om van deze mogelijkheden geen gebruik te maken, waarbij
ook in dit kader naar een evenwicht is gezocht tussen enerzijds het streven
naar minder administratieve lasten voor het bedrijfsleven en anderzijds voldoende
controlemogelijkheden voor de Belastingdienst. Nederlandse ondernemers die
in andere lidstaten presteren, kunnen overigens wel te maken krijgen met deze
verplichtingen in die andere lidstaten.Wanneer de facturen langs elektronische weg worden opgeslagen, moeten
de gegevens die de authenticiteit van de herkomst en de integriteit van de
inhoud waarborgen, ook worden opgeslagen.6. Handhavings- en uitvoeringsaspecten, administratieve
lasten, budgettaire en personele aspectenIn deze paragraaf wordt nader ingegaan op een aantal effecten en aspecten
die optreden als gevolg van de implementatie van de richtlijn facturering.
In de voorgaande paragrafen zijn deze effecten en aspecten al aan de orde
geweest in de beschrijving van de voorgestelde BTW-regelgeving op vier gebieden:
de factuurplicht, de factuurgegevens, de elektronische facturering en de opslag
van facturen. Uit deze beschrijving kunnen de volgende hoofdlijnen worden
afgeleid:• Dit implementatievoorstel betreft in veel gevallen codificatie
van besluiten waarmee in de praktijk al wordt gewerkt;• Waar het voorstel voorziet in kleine wijzigingen ten opzichte van
de huidige praktijk zijn per geval afwegingen gemaakt tussen de administratieve
lasten voor de ondernemer en de controlemogelijkheden voor de Belastingdienst.Met betrekking tot de factuurplicht beperkt de voorgestelde regelgeving
zich tot codificatie van een aantal besluiten in artikel 35 van de Wet OB.
Daarnaast wordt op grond van controle-overwegingen de factuurplicht van ondernemers
die doorgaans leveren aan andere ondernemers uitgebreid tot al zijn leveringen.
Deze uitbreiding brengt voor deze ondernemers geen noemenswaardige administratieve
lastenverzwaring mee en geeft de Belastingdienst meer controlemogelijkheden.De voorgestelde lijst van verplichte factuurgegevens is een onderhandelingsresultaat
van de lidstaten waarbij sprake is geweest van een voor de gezamenlijke lidstaten
gemaakte afweging van administratieve lasten enerzijds en controlemogelijkheden
anderzijds. Voor Nederland heeft dit geresulteerd in een beperkte uitbreiding
van het aantal verplichte factuurgegevens. Zoals in paragraaf 3 is aangegeven
staan daartegenover voordelen op het vlak van internationalisering van de
handel en de ontwikkeling van de elektronische handel. De stroomlijning van
verplichte factuurgegevens van de verschillende lidstaten heeft immers voor
internationaal opererende ondernemers een vermindering van administratieve
lasten tot gevolg.De mogelijkheid van elektronisch factureren betreft voor Nederland eveneens
een codificatie. Bij de vormgeving van deze codificatie is gekoerst op een
minimaal niveau van maatregelen die verantwoord zijn uit een oogpunt van handhaving.
Voor ondernemers die ook in andere lidstaten actief zijn is het een vooruitgang
dat elektronisch factureren in alle lidstaten mogelijk moet zijn. Van belang
is voorts dat de Europese Commissie uiterlijk op 31 december 2008 zal komen
met een evaluatieverslag (eventueel vergezeld van een richtlijnvoorstel) inzake
elektronische facturering.Naar de effecten die (elektronisch) factureren heeft op het niveau van
de administratieve lasten, loopt tot het einde van dit jaar nog een onderzoek.
Ik verwacht dat hieruit zal blijken dat elektronisch factureren de afgelopen
jaren al een gunstig effect heeft gehad op de omvang van de administratieve
lasten en dat dit effect zich – mede door de onderhavige wetgeving –
de komende jaren zal voortzetten. Kwantificering van deze effecten is op dit
moment echter nog niet mogelijk.De richtlijn facturering biedt de lidstaten een aantal mogelijkheden om
ondernemers verplichtingen op te leggen op het punt van opslag van (elektronische)
facturen. In dit wetsvoorstel is er voor gekozen van deze mogelijkheden geen
gebruik te maken in het kader van het streven naar minder administratieve
lasten.Per saldo verwacht ik van dit wetsvoorstel geen uitbreiding van de administratieve
lasten voor ondernemers en een verantwoord handhavingsniveau. Wat betreft
het regelgevingsaspect leidt het voorstel tot een duidelijke vereenvoudiging
en harmonisering. Aan het voorstel zijn geen budgettaire of personele aspecten
verbonden.II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I (Wet op de omzetbelasting 1968)AlgemeenHet huidige artikel 35 van de Wet OB stelt de regels voor de factuur.
De implementatie van de richtlijn facturering leidt ertoe dat enkele nieuwe
bepalingen geïntroduceerd worden met betrekking tot de factuur. Het slechts
aanpassen en aanvullen van het huidige artikel 35 van de Wet OB zou hebben
geresulteerd in een lang en complex artikel. Teneinde een inzichtelijke structuur
te verkrijgen, wordt voorgesteld het huidige artikel 35 van de Wet OB te splitsen:
artikel 35 (de factuurplicht), artikel 35a (de factuurgegevens), artikel 35b
(papieren en elektronische factuur), artikel 35c (de opslag van de factuur)
en artikel 35d (omschrijving van elektronisch verzenden en opslaan van facturen).
De bepalingen die nieuw zijn ten opzichte van het huidige artikel 35 van de
Wet OB worden hierna toegelicht voorzover dat niet reeds in het
algemeen deel is gedaan.Onderdeel A (artikel 28h van de Wet OB)Artikel 28h, een bepaling die betrekking heeft op de margeregeling, verwijst
in het eerste en derde lid naar artikel 35 van de Wet OB. De hiervoor bedoelde
splitsing van artikel 35 leidt ertoe dat verwijzingen naar artikel 35 overeenkomstig
deze splitsing worden aangepast.Onderdeel B (artikel 35 van de Wet OB)In het voorgestelde artikel 35, eerste lid, van de Wet OB is de mogelijkheid
voor de ondernemer gecreëerd dat in zijn naam en voor zijn rekening een
factuur wordt uitgereikt door zijn afnemer of door een derde ter zake van
zijn leveringen of diensten aan een andere ondernemer of aan een rechtspersoon
andere dan ondernemer. De richtlijn facturering bepaalt in artikel 2, lid
2, onder het nieuwe lid 3a, eerste alinea, van artikel 22 van de Zesde Richtlijn
dat iedere ondernemer («belastingplichtige») ervoor moet zorgen
dat door hemzelf, door zijn afnemer of, in zijn naam en voor zijn rekening,
door een derde een factuur wordt uitgereikt. Op grond van de negende alinea
van het genoemde lid 3a, kunnen de lidstaten extra voorwaarden stellen met
betrekking tot de uitreiking van facturen door de afnemer. De lidstaten kunnen
met name verlangen dat facturen worden uitgereikt in naam en voor rekening
van de ondernemer. Van deze facultatieve bepaling is hier gebruik gemaakt.Het voorgestelde eerste lid, onderdeel c, stelt dat iedere ondernemer
er zorg voor draagt dat door hemzelf dan wel, in zijn naam en voor zijn rekening,
door zijn afnemer of een derde, een factuur wordt uitgereikt ter zake van
vooruitbetalingen die door een andere ondernemer of een rechtspersoon andere
dan ondernemer aan hem worden gedaan, voordat de levering of de dienst is
verricht.Ingeval er meerdere vooruitbetalingen plaatsvinden, wordt per deelbetaling
een factuur uitgereikt.Volgens het voorgestelde derde lid zijn ondernemers die uitsluitend vrijgestelde
prestaties verrichten onder bij ministeriële regeling te stellen voorwaarden
en beperkingen ontheven van de factureringsverplichting; hetzelfde geldt voor
het vrijgestelde gedeelte van de omzet van ondernemers die zowel vrijgestelde
als belaste prestaties verrichten. Het betreft de codificatie van een bestaand
voorschrift (bijlage K bij de resolutie van 29 oktober 1968, nr. 120,
gegeven bij de resolutie van 23 december 1968, nr. D68/8786).Volgens het vierde lid geldt ieder document of bericht dat wijzigingen
aanbrengt in en specifiek en ondubbelzinnig verwijst naar de oorspronkelijke
factuur, als factuur. Hierbij kan bijvoorbeeld worden gedacht aan een document
dat de omschrijving van de goederen corrigeert. Onverminderd de algemene strekking
van deze bepaling, wordt dit met betrekking tot de in rekening gebrachte omzetbelasting
verstaan zoals beschreven in het besluit van 28 april 2003, nr. DGB2003/2121M.
In dit besluit is nader geregeld hoe de herziening van op een factuur ten
onrechte of teveel in rekening gebrachte omzetbelasting moet plaatsvinden.
Volgens dit besluit dient de opsteller van de factuur (waaronder ook wordt
begrepen degene in wiens naam de factuur is opgesteld) voor de correctie van
de factuur waarop ten onrechte c.q. teveel omzetbelasting in rekening is gebracht
onder meer het volgende te doen:• Hetzij de factuur terug te nemen, al dan niet met uitreiking van
een nieuwe factuur die wel voldoet aan de eisen van de Wet OB;• Hetzij de factuur aan te vullen met een daadwerkelijk aan de ontvanger van de oorspronkelijke factuur uit te reiken creditfactuur zodanig
dat beide samen als een op de voorgeschreven wijze opgemaakte factuur in de
zin van de Wet OB kunnen worden beschouwd.Bij de herziening van ten onrechte c.q. te veel gefactureerde omzetbelasting
moet de opsteller van de factuur het gevaar voor verlies van belastinginkomsten
tijdig en volledig uitschakelen. Hij behoort dat ook tegenover de inspecteur
aan te kunnen tonen. Dit houdt in, dat de opsteller van de factuur:• Hetzij aantoont dat de factuur door tijdige terugname niet is en
niet meer kan worden gebruikt voor het uitoefenen van het aftrekrecht;• Hetzij aantoont dat, wanneer de factuur wel is gebruikt voor het
uitoefenen van het aftrekrecht, de ontvanger van de factuur de ten onrechte
c.q. teveel gefactureerde omzetbelasting op aangifte heeft voldaan.Het voorgestelde zesde lid maakt de zogenoemde periodieke factuur mogelijk:
voor verscheidene afzonderlijke leveringen of diensten kan een periodieke
factuur worden opgemaakt, mits deze leveringen en diensten gelijksoortig zijn
en de periode waar de periodieke factuur betrekking op heeft niet langer is
dan een maand.Voor een toelichting op het zevende lid, dat nadere voorwaarden stelt
ingeval de afnemer de factuur opmaakt, wordt verwezen naar het algemeen deel,
paragraaf 2 (factuurplicht).Onderdeel B (artikel 35a van de Wet OB)Dit artikel regelt de inhoud van de factuur. Voor een beschrijving van
de wijzigingen ten opzichte van de huidige gegevens die op de factuur moeten
worden vermeld, zij verwezen naar het algemeen deel, paragraaf 3, over
de factuurgegevens. De gegevens in het eerste lid, onderdelen a tot en met
n, moeten voor BTW-doeleinden verplicht op de factuur worden vermeld. In bepaalde
situaties zijn er uitzonderingen voor bijzondere regelingen, zoals artikel
28h, eerste tot en met derde lid, van de Wet OB met betrekking tot de margeregeling.
De richtlijn facturering laat niet toe dat de lidstaten de verplichting opleggen
om de op papier uitgereikte facturen te ondertekenen. Deze verplichting kent
de Wet OB niet zodat terzake geen aanpassing nodig is.Bij de handel in gebruikte goederen waarbij de zogenoemde margeregeling
wordt gehanteerd, en ingeval van een vrijstelling dan wel een intracommunautaire
levering of wanneer de belasting wordt geheven van de afnemer, wordt in de
voorgestelde onderdelen k en m gesproken van «enige aanduiding daarvan».
Het mag hier – conform de richtlijn facturering – gaan om een
verwijzing naar de betreffende bepaling in de Zesde Richtlijn of in de Wet
OB dan wel om enige andere aanduiding. In dit wetsvoorstel is gekozen voor
«enige aanduiding daarvan», hetgeen de ondernemer optimale vrijheid
laat ten aanzien van zijn keuze terzake. Zo kan bijvoorbeeld «omzetbelasting
verlegd» op de factuur worden vermeld in een situatie waarin de omzetbelasting
wordt geheven van de afnemer. Met betrekking tot een vrijstelling is voldaan
aan de eis van «enige aanduiding daarvan», als de aard van de
prestatie door de omschrijving van de prestatie op de factuur duidelijk is.Het voorgestelde tweede lid van dit artikel verwijst voor het vermelden
van de te betalen belasting naar het wisselkoersmechanisme als bedoeld in
artikel 11, onderdeel C, punt 2, van de Zesde Richtlijn. Dit mechanisme houdt
in dat, indien gegevens voor het bepalen van de maatstaf van heffing bij invoer
zijn uitgedrukt in een andere munteenheid dan de euro, de wisselkoers wordt
vastgesteld overeenkomstig de geldende communautaire bepalingen voor de berekening
van de douanewaarde. Indien gegevens voor het bepalen van de
maatstaf van heffing voor een andere handeling dan een invoer van goederen
zijn uitgedrukt in een andere munteenheid dan de euro, wordt de wisselkoers
vastgesteld overeenkomstig de laatst genoteerde verkoopkoers op het tijdstip
waarop de belasting verschuldigd wordt.Het derde lid maakt het mogelijk dat de inspecteur een vertaling eist
in het Nederlands van facturen betreffende in Nederland verrichte prestaties,
alsmede van facturen die worden ontvangen door in Nederland gevestigde ondernemers.
Deze mogelijkheid is beperkt tot gevallen waarin dit uit controleoogpunt nodig
is. Gedacht kan bijvoorbeeld worden aan de situatie waarin een ondernemer
in Nederland is gevestigd en in het kader van een in Nederland verrichte prestatie
een factuur opstelt in het Grieks.Het vierde lid komt overeen met het huidige artikel 35, vijfde lid, van
de Wet OB. In dit vijfde lid is bepaald dat bij ministeriële regeling
kan worden afgeweken van de voorgeschreven inhoud van de facturen (artikel
32 van de Uitvoeringsbeschikking omzetbelasting 1968). Doordat wordt voorgesteld
de inhoud van de factuur thans te regelen in artikel 35a, wordt ook de ontheffing
van de factuurvereisten in artikel 35a opgenomen.Onderdeel B (artikel 35b van de Wet OB)Dit artikel introduceert de mogelijkheid om facturen elektronisch te verzenden,
mits dit wordt aanvaard door de afnemer. Bij alle facturen dient dan de authenticiteit
van de herkomst en de integriteit van de inhoud te worden gewaarborgd. Voor
elektronisch verzonden facturen is het nodig deze controletechnische eis expliciet
te maken. Het voorgestelde artikel 35b, tweede lid, onderdeel a, geeft aan
dat aan deze voorwaarde is voldaan als de elektronische factuur is voorzien
van een geavanceerde elektronische handtekening in de zin van artikel 2, lid
2, van richtlijn nr. 1999/93/EG van het Europees Parlement en de Raad van
de Europese Unie van 13 december 1999 betreffende een gemeenschappelijk kader
voor elektronische handtekeningen (PbEG 2000, L 13).Er zijn ook andere manieren waarop aan de eisen van controleerbaarheid
wordt voldaan. Die eisen zijn vaak afhankelijk van de aard en omvang van de
ondernemer en van de omstandigheden waaronder de ondernemer werkt. In het
algemeen gesteld gaan de maatregelen van interne controle die het instellen
van een belastingcontrole mogelijk moeten maken niet uit boven de interne
maatregelen die de ondernemer ten behoeve van zijn eigen bedrijfsvoering dient
te nemen. Daarom is in artikel 35b, tweede lid, onderdeel b, «Electronic
Data Interchange« (EDI), aangevuld met een papieren afstemmingsoverzicht,
genoemd naast de geavanceerde elektronische handtekening. EDI en afstemmingsoverzicht
waren beschreven in het besluit elektronisch verzenden van facturen (besluit
van 26 april 2001, nr. CPP2001/1104M).Voor een verdere toelichting op het elektronisch verzenden van facturen
door middel van andere methoden wordt verwezen naar het algemeen deel, paragraaf 4,
over elektronische facturering. Hierbij geldt de eis dat de voorgestelde methode
door de inspecteur bij voor bezwaar vatbare beschikking wordt aanvaard.Het derde lid staat toe dat bij een reeks facturen die langs elektronische
weg aan dezelfde afnemer worden uitgereikt, de voor de verschillende facturen
gelijke vermeldingen slechts één keer hoeven te worden opgenomen.
Dat betekent dat bijvoorbeeld naam-, adres- en woonplaatsgegevens één
keer voluit worden uitgewisseld, in combinatie met de persoonscode, en voor
het overige worden vervangen door een persoonscode (bijvoorbeeld
leveranciersnummer, afnemersnummer). Dat geldt ook voor de gegevens omtrent
de prestatie. De omschrijving van de prestatiesoort wordt één
keer gegeven in combinatie met de artikelcode; bij de overige facturen wordt
alleen de artikelcode gebruikt. Dat betekent dat de Belastingdienst bij controle
moet kunnen beschikken over de combinatie van code en beschrijvende gegevens
zoals die golden op het moment van het uitreiken van de factuur.De factuurgegevens behoeven niet noodzakelijkerwijze gelijktijdig, maar
kunnen ook na elkaar worden verzonden. Op het moment dat deze gegevens met
inachtneming van de geldende wet- en regelgeving hun weerslag vinden in een
fiscale aangifte, moeten echter alle gegevens zijn uitgewisseld die nodig
zijn om de werkelijkheid goed te beschrijven.Onderdeel B (artikel 35c van de Wet OB)Dit artikel heeft betrekking op de opslag van facturen. Met de redactie
van artikel 35c, eerste lid, van de Wet OB wordt aangesloten bij de terminologie
van artikel 52 van de AWR. Iedere ondernemer moet erop toezien dat kopieën
van de door hemzelf dan wel, in zijn naam en voor zijn rekening, door zijn
afnemer of een derde uitgereikte facturen, en alle door hemzelf ontvangen
facturen worden opgeslagen. Het huidige vierde lid van artikel 35 van de Wet
OB komt in de nieuw voorgestelde artikelen niet terug. Hierin wordt de ondernemer
verplicht «een dubbel» van de uitgereikte factuur op te maken.
De voorgestelde terminologie «bewaren van kopieën» is beter
afgestemd op de ontwikkeling van elektronische facturering.De ondernemer mag de plaats bepalen waar de gegevens fysiek worden bewaard,
mits de aldus bewaarde factuurgegevens op verzoek beschikbaar zijn voor de
Belastingdienst. Dit vloeit voort uit artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), tweede
alinea, eerste volzin, van de richtlijn facturering c.q. het huidige artikel
52, zesde lid, van de AWR. De inspecteur heeft het recht deze gegevens op
te vragen. Wanneer een ondernemer de facturen verzendt of ontvangt langs elektronische
weg, en deze zijn opgeslagen in een andere lidstaat, dan heeft de inspecteur
ook het recht deze gegevens op te vragen op een door hem gewenste manier.
Dat komt erop neer dat de inspecteur mag vragen hem van deze gegevens een
elektronische kopie te verstrekken. De authenticiteit van de herkomst en de
integriteit van de inhoud van de facturen, alsmede de leesbaarheid ervan,
moeten gedurende de gehele bewaarperiode worden gewaarborgd. Ingevolge artikel
2, onderdeel 2 (lid 3d), derde alinea, tweede volzin, mogen de gegevens op
de facturen die zijn verzonden volgens de methode van het voorgestelde artikel
35b, tweede lid, onderdeel c, niet worden gewijzigd en moeten deze gegevens
gedurende de bewaarperiode leesbaar blijven (zie het huidige artikel 52, vijfde
lid, van de AWR).Onderdeel B (artikel 35d van de Wet OB)Het voorgestelde artikel 35d geeft aan wat onder het elektronisch verzenden
en opslaan van een factuur wordt verstaan.Onderdeel C (artikel 36 van de Wet OB)Dit onderdeel bewerkstelligt dat de omkering van de bewijslast die is
voorzien in de artikelen 25, zesde lid, en 27e van de AWR van overeenkomstige
toepassing is als niet volledig is voldaan aan de verplichtingen die zijn
opgelegd bij of krachtens de voorgestelde artikelen 35a, 35b en 35c van de
Wet OB. Artikel IIDit artikel regelt de datum van inwerkingtreding. Overeenkomstig artikel
5 van de richtlijn facturering is dit 1 januari 2004.De Staatssecretaris van Financiën,J. G. WijnBIJLAGE BTransponeringstabelRichtlijn 2001/115/EGWetsvoorstel
factureringArtikel 1nvt  Artikel 2, onderdeel 1–   Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 1ealineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, eerste lid,
aanhef, onderdelen a en b) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 2e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, eerste lid,
aanhef en onderdeel c) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 3e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, tweede lid)Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 4e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, derde lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 5e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, vierde lid)Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 6e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, vijfde lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 7e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, zesde lid)Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 8e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, zevende lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 9e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35, eerste lid,
aanhef) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3a), 10e alinea–  Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3b), 1e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35a, eerste lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3b), 2e alinea– Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3b), 3e alinea– Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3b), 4e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35a, tweede lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3b), 5e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35a, derde lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3c), 1e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35b, eerste lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3c), 2e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35b, tweede lid,
onderdelen a en b) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3c), 3e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35b, tweede lid,
onderdeel c) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3c), 4e alinea–Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3c), 5e alinea– Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3c), 6e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35b, derde lid)   Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 1e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35c, eerste lid)Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 2e alinea– Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 3e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35c, derde lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 4e alinea– Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 5e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35c, vierde lid) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 6e alinea– Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3d), 7e alinea–   Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3e), 1e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35d) Artikel 2, onderdeel 2 (lid 3e), 2e alineaArtikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35b)   Artikel 2, onderdeel 3–   Artikel 2, onderdeel 4–   Artikel 2, onderdeel 5Artikel I, onderdeel B (nieuw artikel 35a, vierde lid)   Artikel 2, onderdeel 6–   Artikel 3Artikel I, onderdeel
B (nieuw artikel 35c, tweede lid)   Artikel 4–   Artikel 5Artikel II   Artikel 6nvt   Artikel 7nvtBIJLAGE CHet papieren afstemmingsoverzicht1. De verzender (degene op wiens naam en voor wiens rekening de facturen
worden uitgereikt) maakt minimaal éénmaal per kalendermaand
een afstemmingsoverzicht op en verzendt dat aan de ontvanger. Toezending van
een afstemmingsbericht over een (deel van een) verstreken kalendermaand geschiedt
bij voorkeur uiterlijk 15 dagen na het einde van de betreffende maand. De
verzender bewaart een kopie van het verzonden afstemmingsoverzicht.2. De ontvanger vraagt zo nodig een afstemmingsoverzicht van de verzender.
Hij bewaart het ontvangen afstemmingsoverzicht, zoals ook overige brongegevens
bewaard worden.3. De elektronisch verzonden factuurgegevens kunnen zowel bij de verzender
als de ontvanger als set binnen de administratie worden herkend.4. Het afstemmingsoverzicht is een lijst per ontvanger op briefpapier
van de verzender met daarop de totalen van de facturen die in een (deel van
een) kalendermaand zijn uitgereikt. Het afstemmingsoverzicht bestaat uit drie
delen, te weten de kop (zie punt 5), de specificatie (zie punten 6 tot en
met 8) en de voet (zie punt 9).5. In de kop van het afstemmingsoverzicht worden de volgende algemene
gegevens opgenomen:– de datum van uitreiking;– een opeenvolgend nummer, met één of meer reeksen,
waardoor het afstemmingsoverzicht eenduidig wordt geïdentificeerd;– het btw-identificatienummer waaronder de ondernemer de levering
of de dienst heeft verricht;– het btw-identificatienummer van de afnemer aan wie de levering
of de dienst is verricht en van wie de belasting wordt geheven of waaronder
hij de levering heeft afgenomen met toepassing van de bij deze wet behorende
tabel II, onderdeel a, post 6;– de naam en het adres van de ondernemer en zijn afnemer;– de identificerende codes die worden gebruikt;– de periode waarop het afstemmingsoverzicht betrekking heeft; en– het aantal facturen.6. De specificatie van de totalen kan, naar keuze van partijen, geschieden
op factuurniveau (zie punt 7) of op artikelniveau (zie punt 8).7. Indien wordt gekozen voor een specificatie op factuurniveau moet per
factuur per munteenheid worden opgenomen:– het factuurnummer;– de factuurdatum;– de munteenheid;– de vergoeding in de desbetreffende munteenheid;– het omzetbelastingbedrag in de desbetreffende munteenheid en in
euro's;– het bedrag van de doorlopende posten (bijvoorbeeld emballage)
in de desbetreffende munteenheid;– het bedrag van de kredietbeperkingstoeslag in de desbetreffende
munteenheid; en– het factuurtotaal in de desbetreffende munteenheid.8. Indien wordt gekozen voor een specificatie op artikelniveau moet per
artikelnummer per munteenheid worden opgenomen:– het artikelnummer; – een omschrijving bij het artikelnummer;– de munteenheid;– de vergoeding in de desbetreffende munteenheid (a);– het omzetbelastingbedrag in de desbetreffende munteenheid (b)
en in euro's;– de totaalbedragen in de desbetreffende munteenheid (c=a+b).Doorlopende posten en kredietbeperkingstoeslag worden gezien als apart
artikel bij dit afstemmingsoverzicht.9. De voet van het afstemmingsoverzicht moet per munteenheid de totaalbedragen
bevatten van:– de vergoeding in de desbetreffende munteenheid (d);– het omzetbelastingbedrag in de desbetreffende munteenheid (e)
en in euro's;– de bedragen van de doorlopende posten per munteenheid, indien
een specificatie op factuurniveau plaatsvindt (f);– de bedragen van de kredietbeperkingstoeslagen in de desbetreffende
munteenheid, indien een specificatie op factuurniveau plaatsvindt (g); en– de totaalbedragen in de desbetreffende munteenheid (h=d+e+f+g).Een bijzondere vorm van papieren afstemming10. Er zijn situaties waarin ondernemers een factuur op elektronische
wijze uitreiken en de desbetreffende bedragen ontvangen door middel van automatische
incasso. De leverancier kan in dat geval aan de afnemer redelijke zekerheid
verschaffen omtrent de integriteit van de elektronisch verzonden factuurgegevens
als hij voor wat betreft de automatische incasso handelt overeenkomstig het
bepaalde in § 11 van het onderdeel Administratieve verplichtingen
van de toelichting bij de Wet OB (aanschrijving van 23 december 1968, nr.
DB68/8786). In dit onderdeel is bepaald dat de afrekening van de bank- of
giro-instelling als factuur kan worden beschouwd mits daarop – eventueel
in begrijpelijke afkortingen – tenminste zijn vermeld:a. een voldoende identificatie van de ondernemer die de levering of de
dienst heeft verricht (een dergelijke identificatie kan soms reeds zijn gelegen
in een omschrijving van de prestatie, bijvoorbeeld bij abonnementen op tijdschriften);b. het gironummer van de afnemer;c. een omschrijving van de prestatie en de datum of het tijdvak van presteren;d. de vergoeding;e. de belasting.In dergelijke gevallen kunnen de gegevens van de automatische incasso,
zoals die op de afrekening van de bank- of giro-instelling worden afgedrukt,
in feite worden aangemerkt als afstemmingsoverzicht. Uiteraard zal er ten
aanzien van die afrekening voldoende zekerheid moeten bestaan ten aanzien
van de authenticiteit van de herkomst. XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Richtlijn nr. 2001/115/EG van de Raad van de Europese Unie van 20 december
2001 tot wijziging van richtlijn nr. 77/388/EEG met het oog op de vereenvoudiging,
modernisering en harmonisering van de ter zake van de facturering geldende
voorwaarden op het gebied van de belasting over de toegevoegde waarde (PbEG
2002, L 15).XNoot2Richtlijn nr. 77/388/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van
17 mei 1977 betreffende de harmonisatie van de wetgevingen der Lid-Staten
inzake omzetbelasting – Gemeenschappelijk stelsel van belasting over
de toegevoegde waarde: uniforme grondslag (PbEG L 145), zoals deze laatstelijk
is gewijzigd bij richtlijn nr. 2002/92/EG van de Raad van de Europese Unie
van 3 december 2002 (PbEG L 331). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29036-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl