Staat van de Europese Unie 2010-2011; Brief regering; Staat van de Europese Unie 2010-2011
Staten-Generaal — Kamerstuk overig
Datum: 2014-07-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2010-2011
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 32 502
 
 Bijlage bij de Staat van de Europese Unie 2010–2011
 
 
 Nr. 2
 BIJLAGE
 
 21 september 2010
 
 
 
 INHOUDSOPGAVE
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 RAADSAGENDA’S
 
 
 
 blz.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 1.
 
 
 
 
 Europese Raad
 
 
 
 
 3
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2.
 
 
 
 
 Raad Algemene Zaken en Raad Buitenlandse
 Zaken
 
 
 
 
 7
 
 
 
 
 
 
 Algemene Zaken
 
 
 7
 
 
 
 
 
 Buitenlandse Zaken
 
 
 13
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3.
 
 
 
 
 Raad Economische en Financiële Zaken
 
 
 
 
 28
 
 
 
 
 
 
 Ecofin Raad
 
 
 28
 
 
 
 
 
 Begrotingsraad
 
 
 37
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 4.
 
 
 
 
 Raad Justitie en Binnenlandse Zaken
 
 
 
 
 41
 
 
 
 
 
 
 Algemeen
 
 
 41
 
 
 
 
 
 Migratie, Asiel, Grenzen en Visa
 
 
 42
 
 
 
 
 
 Politiële en justitiële samenwerking in strafzaken
 
 
 48
 
 
 
 
 
 Terrorismebestrijding
 
 
 52
 
 
 
 
 
 Justitiële samenwerking in civiele zaken
 
 
 53
 
 
 
 
 
 Externe betrekkingen
 
 
 54
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 5.
 
 
 
 
 Raad Werkgelegenheid, Sociaal Beleid,
 Volksgezondheid en Consumentenzaken
 
 
 
 
 56
 
 
 
 
 
 
 Werkgelegenheid en Sociaal beleid
 
 
 56
 
 
 
 
 
 Volksgezondheid
 
 
 62
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 6.
 
 
 
 
 Raad voor Concurrentievermogen
 
 
 
 
 67
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 7.
 
 
 
 
 Raad Vervoer, Telecom en Energie
 
 
 
 
 73
 
 
 
 
 
 
 Vervoer
 
 
 73
 
 
 
 
 
 Telecommunicatie
 
 
 78
 
 
 
 
 
 Energie
 
 
 81
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 8.
 
 
 
 
 Landbouw- en Visserijraad
 
 
 
 
 84
 
 
 
 
 
 
 Landbouw
 
 
 84
 
 
 
 
 
 Visserij
 
 
 90
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 9.
 
 
 
 
 Milieuraad
 
 
 
 
 94
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 10.
 
 
 
 
 Raad Onderwijs, Jeugdzaken en Cultuur
 
 
 
 
 101
 
 
 
 
 
 
 Onderwijs
 
 
 101
 
 
 
 
 
 Jeugd
 
 
 103
 
 
 
 
 
 Cultuur en Media
 
 
 104
 
 
 
 
 
 Sport
 
 
 107
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Fiches opgesteld door de werkgroep Beoordeling
 Nieuwe Commissievoorstellen (BNC)
 
 
 
 
 108
 
 
 
 
 
 
 Stand Implementatie Europese Regelgeving
 
 
 
 
 111
 
 
 
 
 
 
 Tabellen
 
 
 
 
 112
 
 
 
 
 
 
 Lijst van afkortingen
 
 
 
 
 115
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 RAADSAGENDA’S
 
 
 
 
 1.
 EUROPESE RAAD
 
 Vergaderdata:
 
 
 16 september 2010
 
 
 28–29 oktober 2010
 
 
 16–17 december 2010
 
 
 4 februari 2011
 
 
 24–25 maart 2011
 
 
 24 juni 2011
 
 
 Algemeen
 Met het inwerking treden van het Verdrag van Lissabon op 1 december 2009 kende
 het verslagjaar een wisseling van het roterende voorzitterschap naar een vaste
 voorzitter van de Raad. De eerste door de vaste voorzitter geleide vergadering was
 die van 11 februari 2010.
 Stand van zaken
 Ter voorbereiding van de tweede bijeenkomst op regeringsleiderniveau van de G-20
 op 25 en 26 september 2009 te Pittsburgh kwam de Europese Raad op 17 september
 2009 informeel bijeen voor een werkdiner, dat geheel in het teken stond van
 inhoudelijke voorbereiding van een EU-positie voor deze topbijeenkomst.
 De Europese Raad van 29 en 30 oktober 2009 stond enerzijds in het teken van de
 voorbereiding van de Klimaattop in Kopenhagen en anderzijds de voorbereiding van
 de inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon.
 Nederland pleitte voor een leiderschapsrol van de Unie op de Klimaattop, vooral
 op het gebied van de financiering van het klimaatbeleid. De Unie zou het goede
 voorbeeld moeten geven door zo concreet mogelijk bedragen te noemen, eveneens het
 Europese aandeel daarin. De Europese Raad onderschreef de raming van de Commissie
 voor de nettokosten van mitigatie en adaptatie voor ontwikkelingslanden in 2010
 jaarlijks op circa 100 miljard euro. Daarbij onderstreepte de Europese Raad dat de
 internationale klimaatfinanciering de financiering voor armoedebestrijding en de
 inspanningen om de MDG’s te bereiken niet mag ondermijnen. Wat de interne
 lastenverdeling binnen de Unie betreft werd een procedurele afspraak gemaakt
 waarbij de Unie voor de minder welvarende lidstaten een intern
 aanpassingsmechanisme zal uitwerken dat rekening houdt met de «ability to pay».
 De Europese Raad sprak tevens over de stand van zaken van het Verdrag. Op dat
 moment had alleen Tsjechië het Verdrag nog niet bekrachtigd. De Europese Raad kwam
 een pakket van tegemoetkomingen overeen om de Tsjechische president in staat te
 stellen de bekrachtiging te voltooien en sprak tevens af dat bij de volgende
 toetreding een protocol aan het Verdrag zal worden gehecht dat de «opt-out» die het VK en Polen al hebben met betrekking tot
 het Grondrechtenhandvest ook van toepassing verklaart op Tsjechië. Daarnaast
 onderschreef de Europese Raad een rapport van het Zweedse voorzitterschap met
 aanbevelingen aan de toekomstige Hoge Vertegenwoordiger (HV) over de inrichting
 van de Europese Dienst voor Extern Optreden (EDEO). Tot slot sprak de Europese
 Raad over de zorgwekkende financieel-economische situatie (zonder conclusies
 hierover aan te nemen), de problematiek van migratie in de Middellandse Zee en
 over de rol van de Unie op het wereldtoneel, na het inwerking treden van het
 Verdrag.
 Nadat duidelijk was geworden dat het Verdrag op 1 december 2009 in werking kon
 treden, belegde het Zweedse voorzitterschap op 19 november een informele Europese
 Raad. Deze informele Europese Raad was bedoeld om de personen aan te wijzen voor
 de nieuwe functies die voortvloeiden uit het Verdrag, namelijk de vaste voorzitter
 van de Europese Raad en de Hoge Vertegenwoordiger voor Buitenlandse Zaken en
 Veiligheidsbeleid. Unaniem verkozen de regeringsleiders Herman Van Rompuy en
 Catherine Ashton voor de respectievelijke functies.
 De Europese Raad van 10 en 11 december ging hoofdzakelijk over twee onderwerpen:
 de financieel-economische crisis en de klimaatonderhandelingen in Kopenhagen.
 De Europese Raad stelde vast dat de economische situatie tekenen van stabilisatie
 vertoonde en het vertrouwen van ondernemers en consumenten toenam. In 2010 zou een
 licht herstel zijn, gevolgd door een sterkere groei in 2011. De situatie op de
 arbeidsmarkt zou nog verder verslechteren. Aan de eerder gemaakte afspraken over
 de zogenaamde budgettaire exit-strategieën werden afspraken toegevoegd over
 financiële exit-strategieën. De Europese Raad riep voorts de financiële sector op
 om onmiddellijk gezonde beloningspraktijken toe te passen en spoorde de lidstaten
 aan om snel naar oplossingen te zoeken. Daarnaast sprak de Europese Raad
 uitgebreid over de Europa 2020-strategie voor groei en banen, de opvolger van de
 Lissabon-strategie. Nederland stelde in dit kader dat de economische structuur van
 Europa hervormd moet worden. Het moet meer concurrerend, duurzamer en socialer
 worden. De nieuwe strategie moet het economisch herstel bestendigen, banen
 scheppen en de werkloosheid terugdringen.
 De discussie over de Klimaattop in Kopenhagen van oktober 2009 werd voortgezet en
 spitste zich toe op de vroege klimaatfinanciering van acties van
 ontwikkelingslanden in de periode 2010–2012 en de ambitie van 20% naar 30%
 CO2-reductie. Voor de vroege klimaatfinanciering zegde Nederland een
 bijdrage toe van 100 miljoen euro per jaar, dus in totaal 310 miljoen euro voor de
 gehele periode. De Nederlandse bijdrage is onderdeel van de totale committering
 van de Unie en haar lidstaten voor een jaarlijkse bijdrage van 2,4 miljard euro
 per jaar, dus in totaal 7,2 miljard euro voor de gehele periode. De Unie zal
 jaarlijks rapporteren over de implementatie van de vroege financiering. De eerste
 rapportage zal zijn voor de klimaatconferentie in Cancún eind 2010. In juni 2010
 werd in Bonn een eerste overzicht gepresenteerd van vroege financiering. Daarnaast
 herhaalde de Unie haar inzet voor een reductie van 30% in 2020, mits andere
 ontwikkelde landen zich verplichten tot vergelijkbare reducties en
 ontwikkelingslanden voldoende bijdragen gelet op hun verantwoordelijkheden en
 mogelijkheden.
 Op 11 februari 2010 kwam voor het eerst onder voorzitterschap van de vaste
 voorzitter Van Rompuy de Europese Raad informeel bijeen. Er werd onder andere
 gesproken over de Europa 2020-strategie voor banen en groei en teruggeblikt op de
 Klimaattop in Kopenhagen. Ook kwam de zorgwekkende situatie rond de Griekse
 economie aan de orde.
 Zowel de situatie in Griekenland als de Europa 2020-strategie kwamen uitgebreider
 aan bod op de daaropvolgende Europese Raad van 25 en 26 maart. Nederland heeft het
 belang onderstreept dat Griekenland orde op zaken moet stellen en dat alleen in
 het uiterste geval bijstand zal worden verleend, waarbij het IMF een grote rol
 vervult in een pakket met tevens bijdragen van Eurolanden, onder strikte
 conditionaliteit. Dit standpunt werd overgenomen in de verklaring van de Europese
 Raad, waarin is gesteld dat alle eurolanden zelf verantwoordelijk zijn om te
 zorgen dat hun nationale beleid in lijn is met de afgesproken regels en dat zij
 een gedeelde verantwoordelijkheid hebben voor de financiële stabiliteit van de
 eurozone. Daarbij werd herhaald dat de landen van de eurozone, indien nodig,
 doortastende en gecoördineerde actie zullen ondernemen om de financiële
 stabiliteit in de eurozone te waarborgen. De leden van de Eurogroep hebben de
 voorzitter van de Europese Raad gevraagd samen met de Commissie en
 vertegenwoordigers van de lidstaten een werkgroep te vormen (de Van
 Rompuy-werkgroep) en voor het einde van het jaar maatregelen te presenteren om het
 toezicht op de economische en budgettaire risico’s te versterken en de
 instrumenten van de Unie om deze risico’s te voorkomen.
 In navolging van wat al in december werd besproken, stelde Nederland dat de
 Europa 2020-strategie ambitieus moest zijn, maar ook van realisme moest getuigen.
 Nederland tekende bezwaar aan tegen de voorgestelde armoededoelstelling in de
 strategie en stelde dat de beste manier om armoede te bestrijden is banen te
 scheppen. Dit standpunt werd door meerdere lidstaten gesteund. Er werden vijf
 doelstellingen gedefinieerd, waarvan arbeidsparticipatie, R&D en klimaat
 al werden gekwantificeerd. De andere twee doelstellingen, onderwijs en sociale
 insluiting, kwamen in juni aan de orde. Er werd tevens afgesproken dat de
 lidstaten zowel hun nationale hervormingsplannen onder de nieuwe strategie als de
 stabiliteits- en convergentieprogramma’s onder het SGP in oktober indienen. Ook de
 Commissie stelt een plan op van wetgeving- en andere voorstellen die op EU-niveau
 worden geïnitieerd. De Europese Raad zal jaarlijks op basis van de rapportage van
 de Commissie en de lidstaten een gezamenlijke beoordeling maken van de voortgang
 die is geboekt. Er is hierbij expliciet aangegeven dat de instrumenten van de
 nieuwe strategie en het SGP gescheiden blijven.
 Tot slot werd tijdens deze Europese Raad de inzet besproken voor de
 klimaatonderhandelingen komend najaar in Cancún. Daarbij werd onder andere
 afgesproken dat er een stap-voor-stap benadering zal worden gevolgd waarbij
 verschillende zaken zoals adaptatie, bossen en technologie, worden ingevuld en dat
 concrete vervolgstappen moeten worden gezet om de financiële afspraken die zijn
 gemaakt snel na te komen.
 De Europese Raad van 17 juni stelde de Europa 2020-strategie vast, waarbij de
 resterende twee doelen werden gedefinieerd. Daarnaast besprak de Europese Raad het
 verslag van de Van Rompuy-werkgroep. De werkgroep komt in oktober 2010 met haar
 eindrapport. Voorts stonden het toezicht op de financiële sector, de versterking
 van het SGP en de voorbereiding van de EU-positie voor de G-20 top, die op 25 en
 27 juni 2010 in Toronto plaatsvond, op de agenda. Ter voorbereiding op de VN
 millennium development goals top in september 2010
 spraken de regeringsleiders over deze doelen. Tot slot sprak de Europese Raad,
 naar aanleiding van een recent daarvoor verschenen Commissiemededeling, over de
 reductiedoelstelling en klimaatfinanciering.
 Strategische partners
 Tijdens de Europese Raad van maart 2010 heeft voorzitter Van Rompuy aangekondigd
 in september van 2010 een extra Europese Raad te beleggen waar zal worden
 gesproken over de omgang van de Unie met haar strategische partners. De Unie wil
 opkomende actoren, zoals China, India en Brazilië, sterker engageren, zodat zij
 worden aangemoedigd hun verantwoordelijkheid te nemen voor internationale
 vraagstukken als vrede en veiligheid, klimaat, handel en
 ontwikkelingssamenwerking.
 Doel is ook via coherente en geïntegreerde strategieën te bereiken dat de positie
 van de Unie op het wereldtoneel sterk blijft. Dat is noodzakelijk; de
 internationale belangen van de Unie zijn zo groot dat de Unie het zich niet kan
 veroorloven internationaal tweede viool te spelen. Strategische discussies zullen
 een eensgezinde Europese stellingname bevorderen en zo de invloed van de Unie
 vergroten. Om effectief te zijn, moeten de strategieën differentiëren tussen
 landen en de prioriteiten per land vaststellen.
 Het kabinet meent dat de Unie, als één van de drie grote actoren in de wereld,
 bijzondere aandacht moet geven aan de gebieden die grenzen aan het eigen
 grondgebied, dat wil zeggen de Oostelijke buren, Rusland en de Mediterrane
 Partners. Deze prioriteitsstelling volgt uit de natuurlijke betrokkenheid bij deze
 buurlanden. Daarnaast speelt een rol dat mag worden verwacht dat stabiliteit en
 modernisering in nabijgelegen regio’s onze veiligheid en economische groei
 bevorderen, wat de internationale positie van de Unie verder versterkt. Vanuit
 deze prioriteitsstelling moet de Unie met voorrang synergieën zoeken met
 internationale en regionale organisaties die zich met deze regio’s bezighouden,
 zoals de NAVO, de OVSE en de Raad van Europa.
 Tijdens de Raadsbijeenkomst in april vond een eerste bespreking plaats over de
 strategische relatie met China. Gelet op het toenemende economische en politieke
 gewicht van China wordt dit land een steeds belangrijkere speler op het
 internationale niveau. De Unie moet in toenemende mate rekening houden met China
 voor het realiseren van haar economische, sociale en politieke doelen. Hierbij
 wordt de Unie geconfronteerd met de relatief intern georiënteerde visie van China
 op internationale vraagstukken.
 De Unie streeft naar verbreding van de relatie met India, op basis van onze
 gedeelde waarden en gemeenschappelijke belangen. Hoewel het potentieel van
 strategische samenwerking met de Unie aanzienlijk is, behoudt India vooralsnog een
 voorkeur voor bilaterale afspraken met individuele Europese landen en is
 terughoudend om een politieke dialoog met de Unie aan te gaan, vooral wanneer deze
 kritisch is ten aanzien van bepaalde voor India gevoelige onderwerpen. De regering
 meent dat de Unie zich ervoor moet blijven inspannen dat ook India
 verantwoordelijkheid neemt voor internationale vraagstukken zoals klimaat, handel,
 evenals vrede en veiligheid.
 Na de extra Europese Raad van september 2010 zal de Raad naar verwachting voor de
 omzetting van de daar getrokken conclusies moeten zorgdragen.
 
 
 
 2.
 RAAD ALGEMENE ZAKEN EN RAAD BUITENLANDSE ZAKEN
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 26 juli 2010
 
 
 
 
 
 
 
 10–11 september 2010
 
 
 
 
 Gymnich
 
 
 
 
 
 
 13 september 2010
 
 
 
 
 
 
 
 25 oktober 2010
 
 
 
 
 
 
 
 22 november 2010
 
 
 
 
 
 
 
 13 december 2010
 
 
 
 
 
 
 
 13-14 januari 2011
 
 
 
 
 Informele RAZ
 
 
 
 
 
 
 31 januari 2011
 
 
 
 
 
 
 
 21 februari 2011
 
 
 
 
 
 
 
 24–25 februari (tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad Defensie
 
 
 
 
 
 
 11–12 maart (tbc)
 
 
 
 
 Gymnich
 
 
 
 
 
 
 21 maart 2011
 
 
 
 
 
 
 
 18 april 2011
 
 
 
 
 
 
 
 23 mei 2011 (tbc)
 
 
 
 
 (incl. Defensie en OS)
 
 
 
 
 
 
 26 mei 2011
 
 
 
 
 Oostelijk Partnerschap Top
 
 
 
 
 
 
 20 juni 2011
 
 
 
 
 
 
 
 Raad Algemene Zaken
 Uitbreiding algemeen
 Uitgangspunt van de Europese uitbreidingsstrategie is het
 conditionaliteitsbeginsel: het tempo van toenadering van de kandidaat-lidstaten
 (Turkije, Kroatië, Macedonië en IJsland) en de overige landen met
 toetredingsperspectief (Albanië, Bosnië-Herzegovina, Kosovo, Montenegro, en
 Servië) tot de Unie is afhankelijk van de individuele inspanningen van deze landen
 om te voldoen aan de Kopenhagen-criteria. De landen van de Westelijke Balkan
 dienen daarbij ook te voldoen aan de voorwaarden van het Stabilisatie- en
 Associatie Proces (SAP). Volledige samenwerking met het Joegoslavië-tribunaal
 (ICTY) is een belangrijke voorwaarde voor de verdere integratie van met name
 Kroatië en Servië. Op aandringen van Nederland is in het Verdrag formeel
 vastgelegd dat met de door de Europese Raad overeengekomen criteria voor
 toetreding rekening wordt gehouden bij de beoordeling van nieuwe
 lidmaatschapsaanvragen.
 De financieel-economische crisis, inclusief de crisis rond de euro en het SGP, de
 aanhoudende problemen in Roemenië en Bulgarije en de grotere aandacht die onder
 meer het Stockholm-programma heeft gegenereerd voor JBZ-zaken, lijken het
 uitbreidingsdossier overal in de Unie in een nieuw daglicht te hebben geplaatst.
 Waar Nederland de afgelopen jaren vaak te boek stond als één van de meest
 uitgesproken hoeders van het conditionaliteitsbeginsel, lijkt inmiddels het belang
 van een strikte toepassing van de uitbreidingsstrategie bredere steun onder de
 lidstaten te krijgen. Algemeen lijkt het besef te zijn gegroeid dat de Unie zich
 krachtig(er) moet houden aan de regels die zij zelf heeft gesteld. De kritische
 nieuwe zakelijkheid wordt verder gevoed door soms tegenvallende resultaten in het
 hervormingsproces van de individuele (potentiële) kandidaat-lidstaten in het
 afgelopen jaar. Veronachtzaamt de Unie de uitgangspunten van haar eigen
 uitbreidingsbeleid, dan zal dit haar geloofwaardigheid niet ten goede komen en de
 kloof op dit terrein tussen burgers en parlementen enerzijds en regeringen en
 Europese instellingen anderzijds verder vergroten. Deze notie zal het komende jaar
 een belangrijke rol blijven spelen in het uitbreidingsdossier.
 In het najaar van 2010 zal het kabinet zijn reactie geven op het advies dat Kamer
 en regering aan de AIV (Adviesraad Internationale Vraagstukken) hebben gevraagd
 over het integratievermogen van de Unie tot verdere uitbreiding
 («absorptiecapaciteit»), dat in juli 2010 is gepresenteerd.
 Turkije
 De Turkse hervormingsagenda heeft in het afgelopen jaar nog onvoldoende concrete
 resultaten opgeleverd. Dit geldt ook voor de terreinen waarvoor Nederland
 bijzondere belangstelling heeft zoals vrijheid van meningsuiting, vrijheid van
 godsdienst en de positie van vrouwen en minderheden. Omdat een groot aantal
 onderhandelingshoofdstukken door de Unie is bevroren in reactie op uitblijvende
 (hervormings)resultaten en de Turkse weigering om het Ankara-Protocol te
 implementeren, komen er op dit moment nog maar 3 hoofdstukken in aanmerking voor
 opening. Het betreft de hoofdstukken aanbesteding, mededinging en sociaal beleid
 en werkgelegenheid. Om de onderhandelingen over deze hoofdstukken te kunnen openen
 zijn de nodige hervormingen vereist. Op 30 juni 2010 is onderhandelingshoofdstuk
 12 (voedselveiligheid, veterinair en fytosanitair beleid) geopend. Positief is het
 voornemen van de Turkse autoriteiten de grondwet op een aantal punten aan te
 passen om aan de vereiste hervormingen te kunnen voldoen. Het Constitutionele Hof
 heeft zich over de voorgestelde wijzigingen uitgesproken en het pakket grotendeels
 intact gelaten. De wijzigingen werden op 12 september 2010 per referendum
 voorgelegd aan de Turkse bevolking. Met de verkiezing van de nationalistische
 president Eroglu in Noord-Cyprus in april 2010 lijkt het vinden van een oplossing
 voor de Cyprus-kwestie niet makkelijker te zijn geworden. De
 herenigingsonderhandelingen worden weliswaar voortgezet, maar de standpunten van
 beide partijen staan nog altijd mijlenver uit elkaar. Het uitblijven van voortgang
 op dit dossier zal zijn weerslag hebben op de bereidheid van Turkije zijn
 verplichtingen op grond van het Ankara-Protocol na te leven. De Commissie heeft
 begin maart 2010 de verordening, die handel tussen Noord-Cyprus en de Unie
 mogelijk moet maken, naar het Europees Parlement gestuurd. Het Europees Parlement
 heeft met inwerkingtreding van het Verdrag mede wetgevingsrecht op de
 handelspolitiek. Nadat het Europees Parlement zijn opinie heeft gegeven, zal dit
 vraagstuk mogelijk weer in de Raad aan de orde komen. Nederland is altijd sterk
 voorstander geweest van deze verordening, die Noord-Cyprus zal ontsluiten en
 daarmee mogelijk een oplossing voor het Cypriotisch probleem dichterbij brengt. In
 december 2010 zal de Raad zich opnieuw uitspreken over de implementatie van het
 Ankara-Protocol. Een positieve evaluatie, die momenteel weinig waarschijnlijk
 lijkt, kan leiden tot ontdooiing van de acht onderhandelingshoofdstukken die in
 2006 door de Unie werden bevroren. Dit zou een nieuwe impuls kunnen geven aan het
 Turkse toetredingsproces. Doel van de toetredingsonderhandelingen is Turks
 EU-lidmaatschap. Daar komt de Unie niet op terug. Tegelijkertijd heeft de Unie ook
 altijd gezegd dat de onderhandelingen een proces zijn met een open einde. De
 uitkomst kan niet op voorhand worden gegarandeerd.
 Kroatië
 De onderhandelingen met Kroatië zijn in een beslissende fase gekomen. De
 Kroatische autoriteiten hebben veel werk verricht, waarbij de nadruk lag op de
 aanname van nieuwe wet- en regelgeving. Op de implementatie van deze wet- en
 regelgeving blijft echter het nodige aan te merken. Met name JBZ (Justitie en
 Binnenlandse Zaken)-hervormingen blijken taai. Aan het vereiste van een
 geloofwaardige staat van dienst (track record) op
 JBZ-dossiers moet nog worden voldaan. Hierbij kan vooral worden gedacht aan
 corruptiebestrijding en hervorming van de rechterlijke macht. Ook de samenwerking
 met het ICTY verloopt nog niet naar volledige tevredenheid, zoals bleek uit de
 rapportage van hoofdaanklager Brammertz aan de VN-veiligheidsraad. Om deze reden
 is op verzoek van Nederland een stevig sluitingsijkpunt opgenomen in
 onderhandelingshoofdstuk 23, dat handelt over de rechterlijke macht en
 fundamentele rechten. Dit hoofdstuk werd op 30 juni 2010 geopend. Met buurland
 Slovenië heeft Kroatië inmiddels overeenstemming bereikt over een oplossing die
 moet leiden tot de beëindiging van het grensgeschil tussen beide landen dat de
 toetredingsonderhandelingen van Kroatië lange tijd in zijn greep hield. Het is
 echter niet uitgesloten dat grenskwesties met andere buurlanden ook de komende
 periode nog zullen opspelen. In 2010 en 2011 zal verder moeten worden bepaald hoe
 de Unie toezicht houdt op de implementatie van de hervormingen die met het oog op
 het EU-lid
 maatschap zijn ingezet. Een Coöperatie en Verificatie Mechanisme
 (CVM), zoals voor Bulgarije en Roemenië in het leven werd geroepen, acht Nederland
 – hierin bijgevallen door de meeste andere lidstaten – niet wenselijk. Voor
 Kroatië zal een nieuwe methode moeten worden geformuleerd. Uitgangspunt is dat
 Kroatië niet zal toetreden tot de Unie, totdat het volledig aan alle voorwaarden
 en criteria heeft voldaan.
 Macedonië
 In oktober 2009 heeft de Commissie op basis van een positief voortgangsrapport de
 aanbeveling gedaan de toetredingsonderhandelingen met het land te starten.
 Nederland is hiertoe bereid. Een besluit hierover heeft de Raad nog niet genomen,
 onder andere vanwege de nog altijd niet opgeloste naamkwestie, die de relatie met
 Griekenland onder druk blijft zetten.
 Overige landen van de Westelijke Balkan
 Nederland steunt het EU-perspectief van de landen van de Westelijke Balkan, zoals
 dit in 1999 in Keulen is geformuleerd, en waarvoor de regels zijn uitgewerkt in de
 verklaringen van Zagreb (2000) en Thessaloniki (2003) en in de
 EU-uitbreidingsstrategie van 2006. Vanzelfsprekend dienen de (potentiële)
 kandidaat-lidstaten te voldoen aan de Kopenhagen-criteria en de voorwaarden van
 het SAP om stappen te kunnen zetten in het proces van Europese integratie.
 Op 2 juni jl. vond een ministeriële bijeenkomst plaats in Sarajevo, met deelname
 van de Unie, de landen van de regio evenals Turkije, Rusland en de VS. De
 deelnemende landen herbevestigden het Europese perspectief van de landen van de
 Westelijke Balkan en moedigden hen aan tot hervormingen en regionale samenwerking.
 Tegelijkertijd onderstreepten zij de conditionaliteit in het uitbreidingsproces.
 Het Europese perspectief van de Westelijke Balkan staat geagendeerd voor de
 Europese Raad van september 2010.
 Op 16 november 2009 vroeg de Raad de Commissie om een avis
 (advies) over de lidmaatschapsaanvraag van Albanië. De Commissie zal haar
 avis naar verwachting in november 2010 presenteren.
 Een voorstel voor verlenen van Schengen-visumvrijdom aan burgers van Albanië,
 zodra het land aan de resterende voorwaarden hiertoe voldoet, werd door de
 Commissie gedaan op 27 mei 2010. Het Europees Parlement en de Raad zullen zich nog
 over dit voorstel buigen. De lidstaten maken zich zorgen over de slepende
 politieke crisis in Albanië. De diepe verdeeldheid in de politieke klasse van het
 land heeft een negatief effect op het tempo waarin de noodzakelijke hervormingen
 kunnen worden gerealiseerd.
 De Raad verzocht op 23 april 2009 de Commissie een advies op te stellen over de
 lidmaatschapsaanvraag van Montenegro. Op 1 mei 2010 is de Stabiliatie en
 Associatie Overeenkomst (SAO) met Montenegro in werking getreden. De Commissie zal
 haar advies in het najaar van 2010 uitbrengen. Over de inhoud ervan is nog niets
 bekend.
 Het Europese perspectief van Servië was ook het afgelopen jaar veelvuldig
 onderwerp van bespreking. Nadat hoofdaanklager Brammertz in december 2009 een
 positief oordeel had geveld over de samenwerking van Servië met het ICTY, besloot
 de Raad de interim-SAO (die betrekking heeft op de beleidsterreinen waar de Unie
 exclusief competent is, zoals de handelsbepalingen) in werking te laten treden. De
 Raad sprak destijds ook af om in juni 2010, op basis van het halfjaarlijkse
 rapport van de hoofdaanklager, te beoordelen of de SAO ter ratificatie aan de
 nationale parlementen van de 27 lidstaten zou worden voorgelegd. Nadat Brammertz
 zich opnieuw tevreden toonde over de Servische samenwerking nam de Raad op 14 juni
 het besluit de SAO inderdaad ter ratificatie voor te leggen aan de nationale
 parlementen.
 Op 22 december 2009 heeft Servië een aanvraag voor EU-lidmaatschap ingediend.
 Nederland stelde op 14 juni jl. voor dat de Raad over zes maanden, na het
 eerstvolgende rapport van Brammertz aan de VN-veiligheidsraad, zou terugkomen op
 de vraag of de Commissie verzocht kan worden een avis
 op te stellen over de Servische EU-lidmaatschapsaanvraag. Dit voorstel werd door
 de Raad overgenomen. Hiermee houdt de Raad druk op Servië om de samenwerking met
 het ICTY te bestendigen en de arrestatie van de twee resterende voortvluchtigen
 (waaronder Ratko Mladic) te realiseren. Nederland zal, zolang het noodzakelijk
 blijft, erop blijven aandringen dat voor elke stap in het EU-toetredingsproces van
 Servië goede samenwerking met het ICTY een voorwaarde zal zijn.
 Bosnië-Herzegovina zette in de afgelopen periode enkele kleine stappen op weg
 naar verdere Euro-Atlantische integratie. De informele NAVO-ministeriële in
 Tallinn op 23 april jl. bood Bosnië-Herzegovina de zogeheten MAP (Membership
 Action Plan) -status, die echter pas in werking zal treden wanneer het land een
 oplossing heeft gevonden voor de kwestie van de defensie-eigendommen. De Commissie
 heeft op 27 mei jl. een voorstel gedaan om Schengen-visumvrijdom te verlenen aan
 burgers van Bosnië-Herzegovina zodra het land aan de resterende voorwaarden
 hiertoe voldoet. Het Europees Parlement en de Raad zullen zich nog over dit
 voorstel buigen. De militaire missie EUFOR/Althea is met 2 200 manschappen
 aanwezig in Bosnië-Herzegovina. Gezien de huidige politieke situatie in het land
 en zolang het kantoor van de Hoge Vertegenwoordiger niet wordt gesloten (één van
 de kerntaken van de missie is ondersteuning van het kantoor van de Hoge
 Vertegenwoordiger), heeft de Nederlandse regering in mei jl. besloten de deelname
 aan de missie (met maximaal 85 militairen) met een jaar te verlengen.
 Daadwerkelijke omvorming naar een trainingsmissie vergt een afzonderlijk politiek
 besluit, bij voorkeur pas nadat het besluit tot sluiting van het kantoor van de
 Hoge Vertegenwoordiger is genomen. Nog vier landen dienen de SAO te ratificeren.
 Het is de verwachting dat de SAO komend jaar in werking treedt. Daardoor zou onder
 meer de politieke dialoog tussen de Unie en Bosnië–Herzegovina geïntensiveerd
 worden. Nederland ratificeerde het verdrag op 30 september 2009. Naar verwachting
 zal de discussie over de sluiting van het kantoor van de Hoge Vertegenwoordiger na
 de verkiezingen van oktober 2010 opnieuw beginnen. Dat zal eveneens het moment
 zijn om besluiten te nemen over de uitvoering van het mandaat van de EU Speciale
 Vertegenwoordiger.
 Ofschoon vijf lidstaten (Spanje, Roemenië, Slowakije, Griekenland en Cyprus)
 Kosovo nog niet hebben erkend, heeft ook dit land perspectief op EU-lidmaatschap.
 In oktober 2009 schetste de Commissie in een mededeling de huidige en toekomstige
 relatie tussen Kosovo en de Unie op de nog lange weg naar Brussel. De Europese
 Raad onderschreef deze mededeling in december 2009. De Unie is een belangrijke
 donor in Kosovo en levert een wezenlijke bijdrage aan de ontwikkeling van de
 rechtsstaat door de «rule of law»-missie EULEX Kosovo.
 Op 22 juli gaf het Internationale Gerechtshof een «advisory
 opinion» over de rechtmatigheid van de onafhankelijkheidsverklaring
 van Kosovo in 2008. Het Gerechtshof oordeelde dat de onafhankelijkheidsverklaring
 niet in strijd is met het internationale recht. De meeste Europese lidstaten,
 inclusief Nederland, streven ernaar dat Kosovo en Servië met elkaar om de tafel
 gaan zitten om een «modus vivendi» te vinden voor
 samenwerking en om praktische problemen op te lossen. Het feit dat beide landen op
 politiek niveau aanwezig waren tijdens de ministeriële bijeenkomst op 2 juni 2010
 in Sarajevo is in dat opzicht een positief teken.
 IJsland
 De Europese Raad besloot in juni 2010 de toetredingsonderhandelingen met IJsland
 te starten, op basis van het positieve avis van de
 Commissie van maart 2010. Nederland steunt de IJslandse EU-ambities. IJsland is
 een gelijkgezinde partner, die belangrijke Europese waarden met Nederland deelt en
 al 2/3 van het EU-acquis heeft overgenomen via de
 samenwerking in de Europese Economische Ruimte (EER). Daarnaast is IJsland een
 trouwe NAVO-bondgenoot. Ook hier staat conditionaliteit echter voorop. Op
 aandringen van Nederland en het Verenigd Koninkrijk wordt IJsland in de conclusies
 van de genoemde Europese Raad van juni 2010 opgeroepen te voldoen aan de
 verplichtingen betreffende de EER. IJsland zal zich moeten inzetten om te komen
 tot een oplossing betreffende de ICESAVE leenovereenkomst met Nederland en het VK.
 In dit verband wordt ook verwezen naar het oordeel van 26 mei 2010 van de EFTA
 Surveillance Authority, waarin wordt gesteld dat
 IJsland in deze zaak in strijd heeft gehandeld met de ook voor de EER geldende
 Europese richtlijn betreffende het depositogarantiestelsel en het non-discrimina
 tiebeginsel. Nederland zal te zijner tijd pas kunnen instemmen met
 sluiting van de onderhandelingen over Financiële Diensten
 (onderhandelingshoofdstuk 9), indien de kwestie naar tevredenheid is opgelost. Op
 27 juli jl. zijn de toetredingsonderhandelingen met IJsland geopend.
 CVM (Coöperatie en Verificatiemechanisme)
 In februari presenteerde de Commissie de interim-rapporten betreffende het
 Coöperatie en Verificatiemechanisme (CVM) voor Bulgarije en Roemenië. In juli
 volgden de jaarlijkse voortgangsrapporten van de Commissie. Uit de evaluatie van
 de Commissie blijkt dat beide landen nog niet voldoende vorderingen hebben gemaakt
 op het gebied van corruptie- en misdaadbestrijding, al worden er wel maatregelen
 genomen. Nederland heeft waardering voor de inspanningen van de Commissie voor een
 grondige en kritische analyse van de situatie in Bulgarije en Roemenië. De
 Commissie legt de vinger op de pijnpunten. De Nederlandse inzet is – ook in de
 bilaterale samenwerking – erop gericht deze landen zoveel mogelijk te stimuleren
 en te ondersteunen in de benodigde veranderprocessen. Het kabinet kwam medio
 augustus met de appreciatie van de rapporten. Naar verwachting zal in september
 tijdens de Raad Algemene Zaken over de Commissierapporten worden gesproken en
 zullen Raadsconclusies aangenomen worden. Dit najaar zal de JBZ-Raad besluiten
 over de toetreding van Bulgarije en Roemenië tot het Schengengebied. Het kabinet
 meent dat er een correlatie bestaat tussen het CVM en de toetreding tot de
 Schengenzone. Het opheffen van grenscontroles moet immers gepaard gaan met
 wederzijds vertrouwen en vertrouwen in het functioneren van de rechtsstaat. Beide
 processen zullen dan ook in samenhang worden bezien.
 Horizontale onderwerpen
 Europese Dienst voor Extern Optreden
 Op basis van artikel 27 lid 3 van het Verdrag van de Europese Unie zal de EDEO
 worden opgericht. Deze dienst moet de Hoge Vertegenwoordiger (HV) bijstaan in de
 vervulling van haar ambt. De EDEO zal bijdragen aan het vergroten van de
 slagkracht van de Europese diplomatie en de Unie op extern gebied meer met één
 stem laten spreken. De Raad van 26 april jl. heeft op hoofdlijnen politieke
 overeenstemming bereikt over het conceptbesluit van de HV over de inrichting van
 de EDEO. Na raadpleging van het Europees Parlement en instemming van de Commissie
 heeft de Raad het EDEO-besluit op 26 juli met unanimiteit aangenomen. Om de EDEO
 te laten functioneren zullen zowel het personeelsstatuut (op basis van artikel 336
 VWEU) als het financieel reglement (op basis van artikel 332 VWEU) moeten worden
 aangepast. Het Europees Parlement is hierbij medewetgever.
 Cohesiebeleid
 In 2014 gaat het nieuwe cohesiebeleid van start onder de nieuwe Financiële
 Perspectieven (2014–2020). Eind 2010 publiceert de Europese Commissie het Vijfde
 Cohesierapport met daarin haar visie hoe dit beleid eruit zou moeten komen te
 zien. Medio 2011 volgen naar verwachting de formele voorstellen.
 De inzet van het kabinet voor de budgettaire aspecten en de verdeling van de
 fondsen is vastgesteld in april 2008 en houdt in dat structuur- en cohesiefondsen
 alleen maar bestemd zouden moeten zijn voor de minst welvarende regio’s in de
 minst welvarende lidstaten, en grensoverschrijdende projecten. Met betrekking tot
 de niet-budgettaire aspecten heeft het kabinet recentelijk een gezamenlijk position paper opgesteld met de provincies en de gemeentes.
 In deze position paper worden de vijf prioriteiten
 geïdentificeerd die van groot belang zijn voor de toekomst van het cohesiebeleid:
 de verbinding van het cohesiebeleid met de Europa 2020-strategie, vereenvoudiging,
 meer integrale programmering, de invloed van territoriale cohesie op het
 cohesiebeleid, de toekomst van Europese Territoriale samenwerking en tot slot de
 governance van de structuurfondsen.
 Burgerinitiatief
 Met de inwerkingtreding van het Verdrag komt er ingevolge artikel 11 lid 4 van
 het Verdrag betreffende de EU een Europees Burgerinitiatief. De Commissie heeft op
 31 maart 2010 een eerste voorstel gedaan voor een verordening dat een mogelijkheid
 schept voor de burgers van de Unie om de Commissie te verzoeken, binnen het kader
 van haar bevoegdheden, een voorstel uit te werken. Besluitvorming vindt plaats op
 basis van gekwalificeerde meerderheid en het Europees Parlement is medewetgever.
 Door de lidstaten is op basis van dit eerste voorstel verder onderhandeld over de
 uitwerking van de procedures en voorwaarden voor de indiening van een
 burgerinitiatief. Op 14 juni 2010 heeft de Raad een algemene oriëntatie
 vastgesteld op basis van het laatst onderhandelde tekstvoorstel van het
 voorzitterschap, met instemming van zowel de Commissie als de lidstaten. De eerste
 lezing in het Europees Parlement moet nog plaatsvinden en zal naar verwachting
 niet voor oktober 2010 plaatsvinden.
 Toetreding EU tot EVRM
 Volgens het Verdrag zal de Unie ingevolge artikel 6 van het EU-verdrag toetreden
 tot het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). De Raad heeft op
 4 juni 2010 onder Spaans voorzitterschap het onderhandelingsmandaat en de
 onderhandelingsrichtlijnen aangenomen. De Commissie is aangewezen als enige
 onderhandelaar voor de onderhandelingen met de Raad van Europa (RvE), die onder
 Belgisch voorzitterschap zullen beginnen. Binnen de RvE is een
 onderhandelingsgroep samengesteld uit 7 EU-lidstaten en 7 niet-EU-lidstaten.
 Nederland is lid van de onderhandelingsgroep en wordt daarin vertegenwoordig door
 het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Het uiteindelijk bereikte akkoord tussen de
 Unie en de RvE moet in de Raad met unanimiteit worden aangenomen. Het Europees
 Parlement moet het akkoord goedkeuren. Tot slot moeten de lidstaten het akkoord in
 overeenstemming met hun grondwettelijke bepalingen hebben goedgekeurd, alvorens
 het in werking kan treden.
 Raad Buitenlandse Zaken
 Kinderarbeid
 Op initiatief van Nederland nam de Raad op 14 juni 2010 Raadsconclusies aan over
 kinderarbeid, waarin een integrale EU-benadering wordt voorgesteld met gebruik van
 een breed instrumentarium: politieke dialoog, ontwikkelingssamenwerking,
 maatschappelijk verantwoord ondernemen en handelsbeleid. In de komende periode
 zullen de afspraken worden geïmplementeerd. Uiterlijk eind 2011 zal de Commissie
 een rapport presenteren met verdere voorstellen om kinderarbeid te bestrijden.
 Mensenrechten
 Met de ratificatie van het Verdrag is een verdere stap gezet naar een sterker
 Europees mensenrechtenbeleid. De verschillende instrumenten die de Unie tot haar
 beschikking heeft, zowel voor intern als extern beleid, kunnen beter in onderlinge
 samenhang worden ingezet om mensenrechten wereldwijd te bevorderen. De aanpassing
 van richtlijnen door de Commissie voor het uitvoeren van een «impact asessment» in 2009 was hierbij een stap in de juiste
 richting, evenals de aanstelling van een nieuwe Commissaris voor Justitie,
 Grondrechten en Burgerschap. De Commissaris zal ondermeer werken aan het
 realiseren van een effectief mechanisme dat toeziet op mensenrechtenaspecten van
 het interne EU-beleid. In de komende periode zal de toetreding van de Unie tot het
 EVRM een belangrijke volgende stap zijn in het nog beter verankeren van de
 grondrechten binnen de Unie. In 2009 zijn de EU-demarches, de verklaringen bij
 mensenrechtenschendingen in derde landen en de dialogen verder geïntensiveerd en
 zijn meer mensenrechtenclausules in overeenkomsten van de Unie met derde landen
 opgenomen. In de komende periode zal deze intensivering zich wat Nederland betreft
 verder doorzetten en zal gekeken worden naar de juiste inbedding van
 mensenrechtencompetenties in de nieuwe EDEO-structuur.
 Hervormingen Europees Hof voor de Rechten
 van de Mens
 Begin 2010 heeft de Raad van Europa (RvE) een ministeriële conferentie
 georganiseerd in Interlaken om de precaire situatie van het Europese Hof van de
 Rechten van de Mens (EHRM) en van de mensenrechtenbescherming binnen de RvE te
 bespreken. Het kabinet hecht groot belang aan een goed functionerende EHRM en is
 tevreden met de voorgestelde maatregelen die moeten leiden tot vermindering van de
 werklast. Tot de meest in het oog springende maatregelen die worden voorgesteld,
 behoort de aanpassing van het filtermechanisme van het EHRM om zo efficiënt
 mogelijk de ongegronde zaken af te doen. Andere maatregelen betreffen de verhoging
 van de drempel tot het EHRM, de aanpak van «kloonzaken» en de introductie van een
 mogelijkheid om de meer organisatorische bepalingen van het EVRM op eenvoudigere
 wijze te amenderen, dus zonder de noodzaak van ratificatie door alle lidstaten.
 Non-proliferatie
 De EU-strategie tegen de proliferatie van massavernietigingswapens
 (MVW-strategie) uit 2003 vormt de basis van het Europese optreden in dit dossier
 en bevat de doelen, concrete instrumenten en middelen die de Unie inzet in de
 strijd tegen de proliferatie van MVW. In december 2008 zijn de «New Lines for Action» aangenomen, die de MVW-strategie moeten
 complementeren door de coherentie tussen de lidstaten op het gebied van
 non-proliferatie te verbeteren en de activiteiten van de Unie meer operationeel te
 maken. Alle aanbevelingen dienen eind 2010 geïmplementeerd te zijn. In 2009 en
 2010 heeft de Unie veel aandacht besteed aan de voorbereidingen van de
 Toetsingsconferentie van het nucleaire Non-proliferatieverdrag. Deze
 Toetsingsconferentie vond in mei 2010 plaats. Ten behoeve van deze conferentie
 heeft de Raad een EU-standpunt aangenomen. Mede door de Nederlandse inzet bevatte
 dit standpunt duidelijke prioriteiten, was er meer aandacht voor ontwapening dan
 bij de Toetsingsconferentie in 2005 en werd het belang van de rol van het
 maatschappelijk middenveld bij non-proliferatie en ontwapening onderkend. In 2010
 en 2011 zal de Unie zich inzetten voor de implementatie van de afspraken die
 tijdens de Toetsingsconferentie zijn gemaakt. Dit betreft onder meer een
 herbevestiging van het ondubbelzinnig streven naar een wereld zonder kernwapens
 alsook het opstellen en uitvoeren van een actieplan met stappen die moeten
 bijdragen aan de totstandkoming van een zone vrij van massavernietigingswapens in
 het Midden-Oosten. De nucleaire programma’s van Iran en de DPRK (Noord-Korea)
 blijven onverminderd zorgelijk. De Unie blijft zich inzetten om tot een
 diplomatieke oplossing voor deze problemen te komen.
 Piraterij
 In juni 2010 besloot de Raad het mandaat van de EU-missie Atalanta met twee jaar
 te verlengen tot 2012. In nauwe afstemming met de NAVO-operatie Operation Ocean Shield, de Coalition Maritime
 Forces (CTF 151) en individuele landen die actief zijn in de Golf van
 Aden, waaronder de VS, Rusland en China, worden humanitaire en Afrikaanse-Unie
 transporten evenals de commerciële zeevaart effectief beschermd. Een belangrijk
 middel hiervoor is het instellen en patrouilleren van de international recommended transiting corridor (IRTC). Daarnaast
 treedt Atalanta ook steeds proactiever op door piraterijoperaties te ontmantelen
 en piraterijverdachten hun wapens en schepen te ontnemen. Veel kapingen zijn en
 worden op deze wijze voorkomen. Nederland levert een belangrijke bijdrage aan deze
 succesvolle EU-missie. Op dit moment neemt de Hr. Ms. Amsterdam als
 bevoorradingsschip deel aan de Atalanta-missie. Atalanta is vooralsnog de enige
 multinationale operatie die voorziet in de overdracht van piraterijverdachten aan
 landen in de regio, zodat piraten daar ook vervolgd kunnen worden. Dit is niet
 altijd verlopen zoals de Unie wenste; zo kon een aantal piraterijverdachten, dat
 door een Nederlands schip was opgepakt, niet worden overgedragen voor berechting.
 HV Ashton erkent deze problematiek en heeft in het voorjaar van 2009 de regio
 bezocht om betere regionale berechting te bevorderen. Momenteel heeft de Unie
 overdrachtsovereenkomsten met Kenia en de Seychellen. Vanwege het belang van een
 regionale lastenverdeling zal de Unie zich in de loop van 2010 buigen over verdere
 maatregelen en initiatieven om de mogelijkheden tot vervolging van
 piraterijverdachten in de regio uit te breiden.
 Gemeenschappelijk Veiligheids en Defensie
 Beleid (GVDB)
 Het afgelopen jaar bestond het GVDB 10 jaar. Door de inzet van 70 000 mannen en
 vrouwen in 23 missies en operaties op drie continenten heeft de Unie in deze
 periode een grote bijdrage geleverd aan de internationale vrede en veiligheid. De
 Unie heeft in 2009–2010, in de context van de lopende missies en operaties, het
 GVDB in grotere samenhang ingezet met de overige buitenlandspolitieke instrumenten
 van de Unie. Zo zijn voor de kust van Somalië en op de Balkan GVDB-middelen
 gecombineerd met EU-instrumenten voor stabiliteit en ontwikkeling en politieke
 consultaties. In een dergelijke «geïntegreerde aanpak» ligt de meerwaarde van de
 Unie. Onder het Verdrag zal deze aanpak de komende periode verdere aandacht
 krijgen. Voor een goed functionerend en effectief GVDB is het daarnaast van belang
 civiele en militaire capaciteiten kwantitatief en kwalitatief te versterken. Het
 afgelopen jaar is daarbij vooruitgang geboekt, ondermeer via EDA (European
 Defense Agency)-projecten, verruiming van de inzetmogelijkheden van de
 Battlegroups en verbetering in het werving- en selectieproces
 van civiele deskundigen. De financiële krapte kan lidstaten het komende jaar
 bewegen om gezamenlijk meer en betere capaciteiten te ontwikkelen. Tenslotte heeft
 de Unie het afgelopen jaar verder geïnvesteerd in samenwerking met partners,
 bijvoorbeeld met China en Rusland, bij piraterijbestrijding (zie hierboven). HV
 Ashton en SG NAVO Rasmussen hebben toegezegd zich te zullen inzetten voor betere
 EU-NAVO samenwerking. Ook het komende jaar zal de Unie blijven investeren in de
 samenwerking met bilaterale en multilaterale partners.
 Rusland
 Op het Europese continent blijft Rusland voor de Unie strategisch de
 belangrijkste partner. De onderhandelingen voor het afsluiten van een
 Partnerschaps- en Samenwerkings-overeenkomst (PSO) zijn afgelopen jaar voortgezet.
 Inmiddels hebben negen onderhandelingsronden plaatsgevonden en is de voortgang die
 gemaakt wordt op de diverse deelgebieden relatief beperkt. Zowel de Unie als
 Rusland realiseren zich dat het noodzakelijk is om hernieuwde dynamiek in de
 onderlinge relatie te brengen. Tijdens de halfjaarlijkse EU-Rusland Top in
 Stockholm in december 2009 werd overeengekomen te werken aan een
 «moderniseringspartnerschap» dat een bijdrage kan leveren aan de door de Russische
 president gewenste economische en technologische modernisering van het land. Dit
 partnerschap, dat een aanvulling is op de onderhandelingen voor een nieuw akkoord,
 werd formeel aangenomen tijdens de recente EU-Rusland Top in Rostov aan de Don
 (31 mei – 1 juni 2010). Rusland heeft voorstellen gedaan over visumvrijdom en
 samenwerking op het terrein van crisismanagement. Ook heeft de Unie, mede op
 Nederlands aandringen, zich bij monde van Raadsvoorzitter Van Rompuy bezorgd
 getoond over de mensenrechtensituatie in Rusland, vooral de situatie voor
 mensenrechtenverdedigers en journalisten, en in de Noordelijke Kaukasus. In
 aanloop naar de volgende top in het najaar van 2010 zal het
 moderniseringspartnerschap verder concreet moeten worden uitgewerkt. Prioriteit
 blijft echter een nieuw strategisch akkoord en bevordering van Russische WTO
 (Wereld Handelsorganisatie)-toetreding.
 Oostelijk Partnerschap
 Sinds de lancering van het Oostelijk Partnerschap in 2009 is op verschillende
 terreinen voortgang geboekt in de samenwerking tussen de Unie en de zes landen van
 het Partnerschap. Op het multilaterale spoor hebben de vier verschillende
 platforms (democratie, goed bestuur en stabiliteit; economie; energiezekerheid; en
 bevordering van contacten tussen burgers) het afgelopen jaar kerndoelstellingen
 geformuleerd en werkprogramma’s vastgesteld. Nadruk ligt onder andere op
 hervorming van de rechtsmacht, administratieve hervormingen, bestrijding van
 corruptie, versterken van de capaciteit van het overheidsapparaat, samenwerking op
 gebied van energievoorzieningszekerheid, evenals op Nederlands initiatief, nauwe
 samenwerking met de Raad van Europa voor projecten op het gebied van mensenrechten
 en rechtsstaat. Het komende jaar zullen de activiteiten op de genoemde
 deelonderwerpen verder worden uitgevoerd. Met de landen van de Kaukasus zal vanaf
 zomer 2010 worden onderhandeld over nieuwe associatieovereenkomsten. De Raad heeft
 op 10 mei 2010 de onderhandelingsmandaten aangenomen. In het geval van Armenië en
 Georgië heeft de Commissie aangegeven welke stappen deze landen nog moeten zetten
 op het gebied van een diepgaande vrijhandelszone, voordat onderhandelingen
 hierover kunnen beginnen. Aangezien Azerbeidzjan geen lid is van de WTO, kan er
 geen sprake zijn van onderhandelingen over een vrijhandelszone met dat land.
 Moldavië heeft in de afgelopen periode belangrijke stappen gezet om structurele
 hervormingen door te voeren, de mensenrechtensituatie te verbeteren en de
 betrekkingen met de Unie te intensiveren. In januari 2010 zijn onderhandelingen
 geopend met Moldavië over een nieuwe associatieovereenkomst. Deze onderhandelingen
 verlopen tot nu toe voorspoedig. In maart 2010 organiseerde de Commissie een
 donorconferentie met Moldavië. De Commissie is voorwaarden aan het formuleren voor
 het aangaan van onderhandelingen over een diepgaande vrijhandelsovereenkomst. Er
 zal op korte termijn een visumdialoog van start gaan en vanaf juni 2010 zal er een
 mensenrechtendialoog met Moldavië plaatsvinden.
 In Oekraïne heeft de in februari 2010 gekozen nieuwe president Yanukovych tijdens
 zijn eerste buitenlandse bezoek aan Brussel aangegeven het ingezette proces van
 toenadering tot de Unie voort te willen zetten. Onderhandelingen tussen de Unie en
 Oekraïne over een nieuw associatieakkoord, inclusief diepgaande vrijhandelzone,
 zijn onder de nieuwe regering voortgezet, hoewel aan Oekraïense zijde nog een
 groot aantal serieuze hervormingen noodzakelijk is voordat een nieuw akkoord
 daadwerkelijk kan worden afgesloten. Daarnaast is er nog geen begin gemaakt met de
 hervorming van de Oekraïense gassector, een voorwaarde voor grootschalige
 financiële en technische steun van de EU en een aantal internationale financiële
 instellingen (EBRD, EIB, Wereldbank) aan Oekraïne’s noodlijdende gassector. De
 betrekkingen tussen Oekraïne en Rusland zijn sinds het aantreden van de nieuwe
 regering aanzienlijk verbeterd. In het najaar zal de jaarlijkse EU-Oekraïne Top
 plaatsvinden, die een goede mogelijkheid biedt om de relaties met de nieuwe
 Oekraïense regering verder vorm te geven en de onderhandelingen voor een nieuw
 akkoord een verdere impuls te geven.
 Wit-Rusland neemt nog steeds niet deel aan het bilaterale spoor van het Oostelijk
 Partnerschap, omdat het land niet voldoet aan de basisvoorwaarden van democratie,
 rechtsstaat en fundamentele vrijheden. Tot op heden zijn er geen formele
 contractuele betrekkingen tussen de Unie en Wit-Rusland. De Unie en Wit-Rusland
 sloten in 1995 een PSO af, maar door de zorgelijke mensenrechtensituatie in het
 land is dit akkoord nooit door de Unie geratificeerd. Wit-Rusland neemt wel deel
 aan het multilaterale spoor van het Oostelijk Partnerschap. De Unie hanteert sinds
 2004 een sanctiebeleid tegen Wit-Rusland. Het sanctieregime (inclusief
 visumsancties) zou in maart 2010 aflopen, maar werd in november 2009 door de Raad
 verlengd tot oktober 2010. De Raad heeft ingestemd met de voorbereiding van
 onderhandelingen over een actieplan voor hervormingen in Wit-Rusland en de
 intensivering van de samenwerking met het Wit-Russische maatschappelijk
 middenveld. Ook heeft de Unie de executie van de Wit-Russische burgers Andrei Zhuk
 en Vasily Yuzepchuk op 18 maart 2010 veroordeeld.
 Het Midden-Oosten Vredesproces (MOVP)
 In Raadsconclusies in december 2009 heeft de Unie haar visie op de ontwikkelingen
 in het MOVP neergelegd. Daarin herbevestigt de Unie onder meer haar bereidheid om
 actief bij te dragen aan alle facetten die in de onderhandelingen aan de orde
 komen. De Unie zal daartoe zogenaamde «deposits» op
 uiteenlopende terreinen als staatsopbouw, regionale vraagstukken (waaronder
 water), vluchtelingen, veiligheid en Jeruzalem inbrengen in het
 onderhandelingsproces ter ondersteuning van beide partijen, zodat zij eerder in
 staat zijn moeilijke compromissen te sluiten. De inzet van de Unie zal zich moeten
 vertalen in het bereiken van een vredesregeling voor medio 2012. De
 associatieakkoorden, het Europees Nabuurschapbeleid (ENB) en de Unie voor de
 Mediterrane Regio (UMR) bieden instrumenten voor het stimuleren van hervormingen,
 bevorderen van de dialoog en het uitvoeren van concrete projecten die een bijdrage
 kunnen leveren aan versterkte samenwerking en een duurzame vrede in het Midden
 Oosten. Zo organiseerde Nederland in november 2009 samen met Egypte een
 UMR-waterconferentie. In maart 2010 werd het UMR-secretariaat officieel
 geïnaugureerd en werd een Secretaris Generaal aangesteld. Voornaamste doel van het
 secretariaat is identificatie van concrete samenwerkingsprojecten op het gebied
 van met name water, milieu, migratie, energie, maritieme veiligheid, handel en
 cultuur. De UMR-top die was voorzien voor juni 2010 is uitgesteld tot november
 2010 omdat men eerst de voortgang wilde afwachten van de «proximity talks» tussen Israel en de Palestijnse Autoriteit. In
 ENB-kader zal intensivering van betrekkingen met goed presterende ENB-landen
 worden uitgewerkt in een nieuwe generatie Actieplannen.
 Iran
 Iran blijft de verplichtingen van de VN-veiligheidsraad (VNVR) en het IAEA
 (Internationaal Atoom Agentschap) naast zich neerleggen. Evenmin is Iran het
 afgelopen jaar constructief ingegaan op de talrijke handreikingen van de E3+3 (VK,
 Frankrijk en Duitsland + VS, Rusland en China) om in dialoog te treden over de
 nucleaire ambities. Ten gevolge van de Iraanse opstelling nam de VNVR op 9 juni
 2010 een resolutie aan met nieuwe sanctiemaatregelen tegen Iran. In de Europese
 Raad werd afgesproken de VNVR-resolutie zo spoedig mogelijk om te zetten in
 Europees beleid. Ook werd afgesproken aanvullende maatregelen voor te bereiden,
 aangezien de voorgestelde maatregelen in de VNVR-resolutie op verschillende
 terreinen nog relatief vrijblijvend en weinig specifiek zijn. Als grote
 handelspartner van Iran kan en moet de Unie extra druk uitoefenen om het gedrag
 van Iran te veranderen en conform het tweesporenbeleid tegelijkertijd blijven
 streven naar een dialoog met Iran, gericht op vergaande samenwerking op politiek,
 economisch, cultureel en veilig
 heidsterrein. Ook zal de Unie de mensenrechtensituatie in Iran
 nauwgezet blijven volgen. Dat is in het afgelopen jaar veelvuldig gebeurd, onder
 andere betreffende de toenemende repressie van burgers, de massaprocessen na de
 verkiezingen in 2009 en de toegenomen uitvoering van doodstraffen. Indien het
 Iraanse regime de vrije informatievergaring door Iraanse burgers aan banden blijft
 leggen zal actie niet uitblijven. Hiertoe nam de Raad in maart 2010 een verklaring
 aan. Samen met Frankrijk is Nederland de Leading Group
 Internetvrijheid gestart. In deze groep bevorderen overheden, bedrijven,
 instellingen en NGO’s gezamenlijk de vrije toegang tot internet wereldwijd, in het
 bijzonder ook in Iran. Tot slot zal de Unie van Iran blijven verlangen dat het
 zijn verantwoordelijkheden neemt in de regio, in het bijzonder ten aanzien van het
 Israëlisch-Palestijnse conflict, Libanon, Irak, Afghanistan en de strijd tegen het
 terrorisme.
 Jemen
 De Unie volgt de situatie in Jemen met grote zorg. De Unie dringt bij de
 Jemenitische overheid aan op een nationale dialoog met de Houthi’s in het noorden
 en met zuidelijke separatisten. Ook dringt de Unie bij de Jemenitische overheid
 aan op het met grotere snelheid uitvoeren van institutionele hervormingen. Hiertoe
 vond, evenals in voorgaande jaren, een vergadering plaats van het Joint Cooperation Committee tussen de Commissie en Jemen.
 Zowel in oktober 2009 als in januari 2010 werden Raadsconclusies over Jemen
 aangenomen. Daarnaast neemt de Unie deel aan het Friends of
 Yemen-proces (FoY), dat tijdens een ministeriële bijeenkomst in Londen
 op 27 januari 2010 op initiatief van het VK werd gestart. In het FoY-proces beogen
 internationale partners als de VS, samen met Jemen en zijn Arabische buren, te
 komen tot een alomvattende aanpak om de economische, politieke, sociale en
 veiligheidsproblemen van Jemen het hoofd te bieden. Daartoe is een tweetal
 werkgroepen in het leven geroepen: de werkgroep Justice and
 Rule of Law (JRoL), onder leiding van Nederland en Jordanië, en de
 werkgroep Economic Development and Governance,
 voorgezeten door Duitsland en de Verenigde Arabische Emiraten. De werkgroep JRoL
 is gevraagd een rapport op te stellen met een analyse van de huidige situatie op
 dit terrein in Jemen en aanbevelingen te doen ten aanzien van de gebieden waarop
 hervormingsinspanningen zich zouden moeten richten. Het rapport zal gepresenteerd
 worden tijdens de volgende ministeriële FoY-vergadering en marge van de Algemene
 Vergadering van de VN in New York in september 2010. Vanwege de rol die Jemen’s
 Arabische buurlanden kunnen spelen in het vinden van een oplossing, heeft de Unie
 tijdens het jaarlijkse overleg met de landen van de Gulf
 Cooperation Council (GCC) gepleit voor actieve betrokkenheid van deze
 landen bij het FoY-proces.
 Verenigde Staten
 De met het aantreden van de Obama-administratie versterkte inzet op dialoog en
 multilaterale kanalen heeft zich de afgelopen periode doorgezet. De bijzondere
 waarden en belangen die de Unie en de VS delen blijven een stevige basis voor een
 succesvol strategisch partnerschap. Toch is een Europese oriëntatie van de VS,
 gelet op het veranderende mondiale krachtenveld, niet meer vanzelfsprekend. Het is
 daarom noodzakelijk dat de Unie blijft investeren in de samenwerking met de VS. De
 inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon, dat nadrukkelijk is verwelkomd door
 de VS, biedt mogelijkheden voor een versterkte Trans-Atlantische samenwerking. Ook
 vanuit het Europees Parlement is er een groeiende belangstelling voor contacten
 met de VS. De laatste formele EU-VS Top vond plaats in Washington op 3 november
 2009. De regeringsleiders onderstreepten het belang van een hechte
 Trans-Atlantische samenwerking bij het vinden van oplossingen voor de
 belangrijkste internationale vraagstukken zoals klimaatverandering,
 energievoorziening, economie en veiligheid. Daarnaast resulteerde de Top in de
 instelling van de Trans-Atlantische Energie Raad en het aannemen van een aantal
 gezamenlijke verklaringen op het gebied van non-prolife
 ratie, ontwikkelingssamenwerking (voedselveiligheid, klimaatadaptatie
 en realisatie van de Millenium Ontwikkelingsdoelen) en JBZ. Voorafgaand aan de Top
 vond de vierde TEC (Transatlantische Economische Raad) bijeenkomst plaats. De TEC
 stelde een nieuwe High Level dialoog in over innovatie
 en technologie. De volgende reguliere TEC zal naar verwachting in het najaar van
 2010 plaatsvinden, voorafgaand aan de EU-VS Top. Behalve op een klein aantal
 afgebakende onderwerpen, waar snel resultaten behaald kunnen worden, zal de TEC
 zich tevens richten op meer strategische onderwerpen, zoals nanotechnologie,
 energie en «green economy», en innovatie.
 Afghanistan
 In augustus 2009 zette de Unie een verkiezingswaarnemingsmissie in bij de
 presidentiële en provinciale raadsverkiezingen. Op basis van de aanbevelingen van
 deze missie onderzoekt de Unie de mogelijkheden voor waarneming van de
 parlementsverkiezingen in september 2010. Het mandaat van de EUPOL-missie is op
 18 mei 2010 met drie jaar verlengd tot 31 mei 2013. De missie zal zich de komende
 tijd hoofdzakelijk richten op de uitrol van het City Police and
 Justice Project (CPJP) in een beperkt aantal provincies. Het kabinet
 is van plan om ook de komende drie jaar bij te blijven dragen aan EUPOL. In
 oktober 2009 werd een EU-actieplan voor intensivering van de betrekkingen met
 Afghanistan en Pakistan aangenomen. Per 1 april 2010 is de Litouwse oud-minister
 van Buitenlandse Zaken Usackas benoemd als nieuwe EU-vertegenwoordiger in Kaboel.
 In lijn met het Verdrag van Lissabon brengt dit besluit de voorheen gescheiden
 posities van Speciaal Vertegenwoordiger en Hoofd van de EU-delegatie samen. Uit
 het eerste implementatierapport van het EU-actieplan van april 2010 kwamen de
 sectoren bestuur, landbouw en politie/»rule of law»
 naar voren als werkterreinen waar een gemeenschappelijke inzet,
 kanalisering van middelen en gezamenlijke positiebepaling bijzondere meerwaarde
 kunnen bieden. Tijdens de internationale Afghanistanconferentie op 28 januari 2010
 in Londen werd overeenstemming bereikt over de noodzaak van een geleidelijke
 overdracht van verantwoordelijkheden aan de Afghaanse autoriteiten en het belang
 van verzoening en re-integratie. Het proces van nationale verzoening beoogt onder
 andere de gematigde Taliban-strijders te betrekken bij het bestuur. Als een eerste
 stap heeft van 2 tot 4 juni jl. een National Consultative Peace
 Jirga plaatsgevonden, die de basis moet leggen voor het verdere
 vredesproces. De «jirga» werd afgesloten met een
 verklaring waarin Karzai en zijn regering het mandaat wordt verschaft om
 besprekingen aan te gaan met gewapende oppositie. Tijdens de Kaboel-conferentie in
 juli 2010 heeft de Afghaanse regering beleidsprioriteiten gepresenteerd voor de
 komende jaren, op basis waarvan op termijn verantwoording richting de eigen
 Afghaanse bevolking en de internationale gemeenschap afgelegd zal worden. De Unie
 zal mede op basis van deze Afghaanse prioriteitsstelling komen tot een nieuwe
 meerjarige programmering. Ten behoeve van de Kaboel-conferentie, alsook de eerder
 genoemde conferentie in Londen, is de Unie tot een gecoördineerde inzet gekomen.
 Het komende jaar zal het Afghanistan-beleid van de Unie zich richten op het
 uitvoeren van het EU-actieplan, in het bijzonder met het oog op het mogelijk maken
 van verdere overdracht van bevoegdheden aan de Afghaanse autoriteiten.
 Pakistan
 Op 4 juni 2010 vond in Brussel de tweede ad-hoc topontmoeting tussen de Unie en
 Pakistan plaats. In de maanden voorafgaand aan deze top heeft Pakistan een
 verruiming van de GSP (Generalised System of
 Preferences)-Plus criteria bepleit, om een betere toegang tot de EU-markt
 te verkrijgen voor Pakistaanse exportproducten. Een meerderheid van de
 EU-lidstaten vond dit echter onwenselijk. De Unie was in het kader van de
 internationale politieke dialoog met Pakistan ook betrokken bij bijeenkomsten van
 de «Friends of Democratic Pakistan» (FoDP). Tijdens
 deze bijeenkomsten bood de Unie noodhulp aan voor de opvang van ontheemden die
 door de binnenlandse strijd van hun woongebieden zijn verdreven en sprak steun uit
 voor de «Malakand-strategie», die de basis vormt voor het herstel van deze streek.
 Op 17 juli vond in Islamabad een Senior Officials Meeting plaats van de FoDP, mede
 ter voorbereiding op een FoDP ministeriële op 14/15 oktober. Tijdens de
 bijeenkomst bleek dat de «Post Crisis Needs
 Assessment» (een analyse van de benodigde opbouw- en bestuurlijke
 hervormingsactiviteiten in de grensstreken van Pakistan) niet eerder dan medio
 augustus gereed zal zijn (eerder werd eind juni 2010 als datum aangehouden). Op
 basis van de uitkomst van de «Post Crisis Needs
 Assessment» zal ook de Unie bezien op welke wijze de steun aan Pakistan
 verder wordt ingevuld.
 Birma
 Vanwege de zorgelijke mensenrechtensituatie in Birma heeft de Unie in april 2010
 besloten het sanctieregime te handhaven. Pas bij concrete vooruitgang op het
 gebied van mensenrechten en democratisering kan versoepeling worden overwogen. De
 Unie blijft proberen een rechtstreekse dialoog met Birma aan te gaan, in
 aanvulling op het sanctieregime. Hiertoe is een verkennende missie met EU-gezant
 Fassino in voorbereiding. Het is echter nog onduidelijk of deze EU-missie met de
 belangrijkste opponenten van het regime (waaronder Aung San Suu Kyi) kan spreken.
 Zonder een toezegging hiertoe zal de missie niet doorgaan. In de tweede helft van
 2010 zijn verkiezingen voorzien. De in het voorjaar van 2010 gepubliceerde
 kieswetten lijken echter geen ruimte te bieden voor vrije en eerlijke
 verkiezingen. De Unie was het afgelopen jaar wederom de grootste donor in Birma.
 Een deel van het hulpbudget wordt ingezet ter ondersteuning van het
 maatschappelijk middenveld. De rest van het geld wordt vooral besteed aan
 noodhulp. Komend jaar zal verder onderzocht worden welke initiatieven mogelijk
 zijn om het isolement van de Birmese bevolking te doorbreken
 China
 De Unie heeft de inspanningen om het strategisch partnerschap met China te
 verdiepen voortgezet, onder andere door middel van onderhandelingen over een PSO.
 In de afgelopen periode is vooral voortgang geboekt op het politieke deel.
 Commissievoorzitter Barroso en HV Ashton brachten in mei 2010 een bezoek aan
 China, waar zij onder andere met president Hu en premier Wen spraken.
 Betrokkenheid van China is een voorwaarde voor de effectieve aanpak van
 wereldwijde kwesties en de Unie dringt er dan ook bij China op aan daarvoor een
 grotere verantwoordelijkheid te nemen. Tijdens de EU-China Top van 30 november
 2009 stond klimaatverandering hoog op de agenda, met het oog op de
 Kopenhagen-conferentie. De EU-China halfjaarlijkse mensenrechtendialoog vond
 plaats op 20 november 2009 en 29 juni 2010. In de afgelopen periode zijn diverse
 demarches verricht, onder ander over mensenrechtenverdedigers zoals Liu Xiaobo en
 Gao Zhisheng, de situatie in Xinjiang en doodstraffen. De Unie blijft
 tekortkomingen in het respect voor mensenrechten in China aan de orde stellen.
 Noord-Korea
 Het Zuid-Koreaanse rapport over de toedracht van het zinken van het
 Zuid-Koreaanse patrouilleschip Cheonan in maart 2010t wijst uit dat een aanval
 vanuit Noord-Korea de enige waarschijnlijke verklaring is van het incident. HV
 Ashton heeft op 20 mei in een verklaring namens de Unie haar ernstige zorg
 hierover uitgesproken. De Unie zal nauwgezet de ontwikkelingen blijven volgen. Het
 gezamenlijke streven is dat Noord-Korea het pad van de vreedzame dialoog kiest. De
 laatste (reguliere) politieke dialoog van de Unie met Noord-Korea vond plaats in
 oktober 2009 in Pyongyang. Deze besprekingen gingen onder andere over regionale
 stabiliteit, het genoemde nucleaire vraagstuk, mensenrechten en de
 sociaaleconomische situatie in Noord-Korea.
 Soedan
 De Unie zal, evenals vorig jaar, druk blijven uitoefenen op beide partijen om een
 zo vreedzaam mogelijke overgang naar het post-CPA (Comprehensive Peace Agreement) tijdperk te bewerkstelligen. Een goede
 voorbereiding van het zelfbeschikkingsreferendum van Zuid-Soedan, dat is voorzien
 voor januari 2011, is onontbeerlijk. Dit geldt evenzo voor het referendum van de
 regio Abyei en de «popular consultations» in de
 deelstaten Blue Nile en Zuid-Kordofan. De Unie zal zich moeten voorbereiden op
 verschillende scenario’s die zich kunnen ontvouwen na het
 zelfbeschikkingsreferendum in januari 2011. Naar verwachting zal de Unie een
 waarnemingsmissie sturen. De essentiële onderwerpen van CPA-implementatie, de
 politieke- en humanitaire situatie in Darfur en de voortgezette steun voor het
 Internationaal Strafhof zullen ook in de komende periode op de EU-agenda staan.
 Somalië
 De Unie zet in op een geïntegreerde aanpak van de problematiek in Somalië,
 gericht op het politieke stabilisatieproces, de veiligheid,
 ontwikkelingssamenwerking en humanitaire hulp. Eind 2009 werd vastgelegd dat ze
 daarbij uitgaat van een bredere Hoorn van Afrika-strategie, omdat de situaties in
 de verschillende landen in de regio elkaar sterk beïnvloeden. De politieke inzet
 in Somalië stond het afgelopen jaar in het teken van het versterken van het
 Djibouti-Proces, dat het versterken van de stabiliteit in Somalië tot doel heeft.
 De Unie heeft zich daarvoor onder andere ingezet binnen de International Contact Group on Somalia. De Commissie draagt daarnaast
 bij aan het versterken van de overgangsinstellingen, het lokaal bestuur en het
 maatschappelijk middenveld en steunt diverse sociaaleconomische projecten, zowel
 in Zuid-Centraal Somalië als in Somaliland en Puntland. Op het gebied van
 veiligheid waren de inspanningen van de Unie gericht op het versterken van de
 Afrikaanse Unie-vredesmacht AMISOM en capaciteitsopbouw van de veiligheidssector
 van de Somalische overgangsregering. In 2010 startte de Unie een trainingsmissie
 voor 2000 Somalische militairen in Oeganda. Nederland heeft de oprichting van deze
 missie constructief-kritisch gevolgd en zal dit blijven doen. De humanitaire inzet
 van de Unie richtte zich in 2010 op het verlenen van humanitaire hulp via
 internationale organisaties en (I)NGO’s. De Commissie is de grootste
 internationale donor in Somalië met een totale voorlopige bijdrage in 2010 van 315
 miljoen euro, waarvan 45 miljoen euro voor humanitaire hulp.
 EU en Latijns-Amerika en de Caraïben
 (EU-LAC)
 Op 17 en 18 mei 2010 vond de tweejaarlijkse EU-LAC Top plaats tussen de Unie en
 Latijns-Amerika en de Caraïben (LAC). De Top richtte zich op een verdere
 concretisering van het strategisch partnerschap, klimaatverandering en de
 financiële crisis. De Unie lanceerde een nieuwe investeringsfaciliteit ter
 bevordering van infrastructuur- en ICT-projecten in de LAC regio. Daarnaast werden
 de onderhandelingen over de structuur van de Eurolac-stichting afgerond. Deze
 stichting zal de implementatie van het strategisch partnerschap coördineren. De
 samenwerking tussen Unie en LAC zal zich de komende tijd intensiveren ten aanzien
 van wetenschap, technologie en innovatie. Daarnaast vonden het afgelopen jaar
 ministeriële bijeenkomsten en toppen plaats met de strategische partners Brazilië
 en Mexico.
 Brazilië
 Met Brazilië heeft de Unie sinds 2007 een strategisch partnerschap. Tijdens de
 EU-Brazilië Top van 6 oktober 2009 in Stockholm en tijdens een ministeriële
 bijeenkomst op 15 februari 2010 in Madrid, stonden onder meer klimaatverandering
 en de wereldwijde financiële crisis centraal. Naast de verdere intensivering van
 de bilaterale betrekkingen beoogt de Unie de komende periode de multilaterale
 afstemming met Brazilië te versterken.
 Mexico
 Op 16 mei 2010 vond in het kader van het strategisch partnerschap met Mexico de
 vijfde EU-Mexico-Top plaats. Komend jaar zal er in Mexico wederom een EU-Mexico
 mensenrechtendialoog plaatsvinden.
 Haïti
 De Unie is actief betrokken bij de noodhulp en wederopbouw in Haïti, dat op
 12 januari 2010 werd getroffen door een zware aardbeving. Kort na de ramp stelden
 Commissie en lidstaten 30 miljoen euro beschikbaar voor directe noodhulp en bood
 de Unie materiële ondersteuning via het civiele beschermingsmechanisme, waaronder
 het sturen van search and rescue-teams. De Unie heeft
 vanaf het begin benadrukt dat de Haïtiaanse regering de leiding heeft over de
 noodhulp- en wederopbouwfase en dat de VN de centrale coördinerende rol bij de
 internationale inspanningen speelt. In het wederopbouwproces zet de Unie zich in
 het bijzonder in voor duurzame economische ontwikkeling, goed bestuur en de
 «rule of law». Tijdens de donorconferentie voor de
 wederopbouw in New York op 30 maart 2010 presenteerde de Haïtiaanse regering het
 wederopbouwplan voor Haïti. Dit plan is leidend voor de gemeenschappelijke inzet
 van de Unie. HV Ashton zegde namens de Unie 1,2 miljard euro toe (een bundeling
 van de bijdrage van de Unie en de individuele lidstaten) voor de implementatie van
 het actieplan. De bijdrage van de Unie (exclusief de lidstaten) bedraagt 476
 miljoen euro, waarvan 460 van de Commissie en 16 miljoen van de EIB. Een
 belangrijk deel van de wederopbouw wordt gefinancierd via het «Haïti Reconstruction Fund» van de Wereldbank. De Unie is voornemens
 aan dit fonds deel te nemen. Ook is een «EU House» in
 Haïti in oprichting om de onderlinge coördinatie in het veld tussen de lidstaten
 en de Unie met andere belangrijke spelers als de Haïtiaanse regering, VN en
 Wereldbank verder te versterken. De Unie werkt aan een gemeenschappelijke, lange
 termijn strategie voor Haïti. Daartoe is een herziening van het bestaande «Country Strategy Paper» in voorbereiding en streven de
 Commissie en lidstaten naar gemeenschappelijke programma’s in de wederopbouwfase.
 In december 2009 tekende Haïti als laatste lid van CARIFORUM de European Partnership Agreement (EPA) met de Unie, waarna de
 ratificatieprocedure in Nederland in gang is gezet.
 Handelsbetrekkingen
 Algemeen
 De nieuwe Europees commissaris voor handel, Karel De Gucht, schetste begin 2010
 in het Europees Parlement de prioriteiten voor de internationale handelsrelaties
 van de Unie: versterking van het multilaterale handelssysteem; het verdiepen van
 de handels- en investeringsbanden van de Unie in het algemeen en in het bijzonder
 met India, Canada, Oekraïne, Latijns-Amerika en de Euromediterrane regio; het op
 een hoger plan brengen van de economische samenwerking met de VS en China; het
 succesvol afronden van de EPA’s met de ACP landen; en ten slotte het beschermen en
 bepleiten van een eerlijk commercieel speelveld voor Europese ondernemingen in het
 buitenland. Het Verdrag geeft het Europees Parlement meer zeggenschap over de
 Europese handelspolitiek, waaronder mede-wetgevingsbevoegdheid en instemmingsrecht
 bij alle nieuwe vrijhandelsakkoorden. Ook de EDEO zal een plaats gaan innemen in
 de Europese handelsbetrekkingen.
 WTO Doha-ronde
 Begin 2010 probeerde Directeur-generaal Lamy van de WTO de bestaande impasse te
 doorbreken, door landen expliciet op te roepen politieke wil te tonen door
 onderhandelaars meer politieke sturing te geven. Dit heeft niet tot het gewenste
 resultaat geleid. De impasse rond het «juli-pakket» (onderhandelingen toegespitst
 op landbouw, industrieproducten, diensten, regels (vooral antidumping) en handelsfacilitatie) en vooral het gebrek aan
 toenadering tussen VS en de opkomende markten duurt voort. Regeringsleiders
 spraken af om tot eind 2010 geen nieuwe handels- of buitenlandse
 investeringsbelemmerende maatregelen (inclusief fiscaal beleid en steun aan de
 financiële sector) te nemen, of de eigen export te bevorderen op een wijze die
 strijdig is met de WTO-regels. Men heeft zich ook gecommitteerd om in het kader
 van de crisis genomen protectionistische maatregelen terug te draaien. Deze zijn
 immers niet alleen nadelig voor de G20 maar ook voor andere (ontwikkelings-)
 landen. Het WTO-secretariaat monitort samen met onder meer de UNCTAD en de OESO
 doorlopend de ontwikkelingen en rapporteert hierover elk kwartaal, zodat landen in
 staat worden gesteld om elkaar op eventuele misstappen aan te spreken. Het meest
 recente rapport van 14 juni 2010 stelde wederom dat de G20-landen waakzaam dienen
 te blijven en meer werk moeten maken van het terugdraaien van beperkende
 maatregelen op het gebied van handel en investeringen. Tijdens de G20-top in
 Toronto op 26 en 27 juni 2010 kwamen deze punten weer aan de orde. Nederland vroeg
 opnieuw aandacht voor het belang van vrije markttoegang voor de Minst Ontwikkelde
 Landen (MOL’s) tot de Westerse en opkomende markten.
 Regionale en bilaterale handelsakkoorden
 Nadat eind 2009 een regionaal akkoord met de ASEAN-landen niet haalbaar bleek,
 omdat de Unie niet met Birma wil onderhandelen zolang de politieke situatie daar
 niet veranderd is en de ambitieniveaus te ver uiteenlopen, heeft de Unie besloten
 op bilaterale voet verder te gaan. In februari 2010 zijn de onderhandelingen
 begonnen voor een vrijhandelsakkoord met Singapore. Met Maleisië zijn verkennende
 gesprekken gestart. Andere landen zullen in de komende jaren volgen. Ook Vietnam
 heeft aangegeven op bilaterale voet de onderhandelingen met de Unie te willen
 voortzetten. De vrijhandelsbesprekingen met Zuid-Korea zijn eind 2009 succesvol
 afgerond, evenals de parallelle onderhandelingen over een breder raamakkoord. De
 vrijhandelsbesprekingen met India verlopen minder vlot, maar doel is nog steeds
 afronding eind 2010. Mede op Nederlands aandringen werd afgesproken dat de
 Commissie ook zal nagaan of India een veelomvattende PSO met de Unie wil
 afsluiten. Tot nu toe lijkt het erop dat India slechts een vrijhandelsakkoord met
 de Unie wil afsluiten. De Commissie zal hierover te zijner tijd rapporteren aan de
 Raad. De onderhandelingen met China over de PSO verlopen langzamer dan verwacht.
 De prioritaire aandacht van Commissaris De Gucht voor China zou de
 onderhandelingen in de komende jaren een impuls kunnen geven. In Latijns-Amerika
 heeft de Commissie, gestimuleerd door het Spaans voorzitterschap, in de eerste
 helft van 2010 met succes enkele onderhandelingen afgerond. Allereerst kwam men in
 maart tot overeenstemming over een vrijhandelsakkoord met Colombia en Peru.
 Tijdens de EU-LAC Top op 17 en 18 mei 2010 in Madrid zijn de onderhandelingen met
 Centraal Amerika (Costa Rica, Honduras, Guatemala, El Salvador, Nicaragua en
 Panama) over een associatieakkoord afgerond. In 2009 waren deze nog stil komen te
 liggen na een staatsgreep in Honduras. De overeenkomst creëert een raamwerk voor
 een politieke dialoog, ondersteunt inspanningen op het gebied van democratisering
 en ontwikkeling en vergemakkelijkt handel en investeringen tussen de Unie en de
 betreffende landen. De onderhandelingen met Mercosur over een vrijhandelsakkoord
 lagen sinds september 2004 feitelijk stil, in afwachting van de uitkomsten van de
 Doha-ronde. Onder het Spaanse voorzitterschap zijn in de eerste helft van 2010 de
 betrekkingen tussen de Unie en Mercosur geïntensiveerd. Dit heeft ertoe geleid dat
 de Commissie de onderhandelingen weer heeft opgestart. De Commissie komt in 2010
 met een mededeling over het handelsdeel van de Europa 2020-strategie, als opvolger
 van de Global Europe-strategie.
 Non trade concerns
 Op Nederlands initiatief nam de Raad in juni 2010 conclusies aan die de Europese
 inzet in de bestrijding van kinderarbeid verder zal versterken. Onderdeel van de
 conclusies is een onderzoek naar de wijze waarop het Europese handelsbeleid een
 bijdrage kan leveren aan het terugdringen van kinderarbeid. Ook heeft de Raad de
 Commissie verzocht een mededeling op te stellen over Maatschappelijk Verantwoord
 Ondernemen (MVO) waarbij wordt ingegaan op zakendoen en mensenrechten en aandacht
 wordt besteed aan het bestrijden van kinderarbeid. De Raad en het Europees
 Parlement hebben een akkoord bereikt over een verbod op het op de markt brengen
 van illegaal gekapt hout. Nederland heeft een dergelijk verbod gesteund en zal
 erop toezien dat dit WTO-conform wordt ingericht en in lijn is met het bilaterale
 FLEGT (Forest Law Enforcement, Governance and
 Trade)-initiatief. Het Europees Algemeen Preferentieel Stelsel (APS)
 zorgt voor betere toegang van producten uit ontwikkelingslanden tot de Europese
 markt. In het APS Plus wordt deze toegang voor een aantal kwetsbare landen
 vergroot op voorwaarde dat zij de belangrijkste verdragen op het gebied van
 mensen- en arbeidsrechten en milieu ratificeren en implementeren. Hiermee is het
 APS Plus een belangrijk instrument om «non trade
 concerns» in ontwikkelingslanden te adresseren. Het APS wordt verlengd
 tot uiterlijk eind 2013. Daarna wordt het APS herzien. De voorbereiding hiervoor
 begint in 2010.
 Ontwikkelingssamenwerking
 In reactie op de economische crisis is op initiatief van de Commissie en met
 steun van Nederland in de zomer van 2009 een speciaal instrument opgezet voor
 kwetsbare ontwikkelingslanden genaamd Vulnerability
 FLEX. Met 500 miljoen euro aan herschikte middelen uit het Europees
 Ontwikkelingsfonds (EOF) biedt de Commissie in de periode 2009–2010 compensatie
 voor terugvallende overheidsinkomsten in kwalificerende ACS-landen (landen in
 Afrika, het Caraïbisch gebied en de Stille Oceaan). Dit is vooral bedoeld om
 geplande sociale uitgaven op peil te kunnen houden.
 In het najaar van 2009 gaf de Raad vervolg aan de eerder door Nederland gestarte
 discussie over begrotingssteun. Er was onder de lidstaten meer steun voor de
 Nederlandse positie dat de Commissie voorzichtiger zou moeten zijn met de inzet
 van deze hulpmodaliteit, terwijl tevens de dialoog met de ontvangende landen veel
 steviger zou moeten worden aangezet. Besloten werd om in de loop van 2010 toe te
 werken naar verdere afspraken voor nauwere coördinatie tussen lidstaten en
 Commissie rond begrotingssteun. Nederland speelt hierbij een actieve rol.
 In het najaar stelde de Raad een Operationeel Raamwerk voor Hulpeffectiviteit
 vast waarin onderlinge werkverdeling een grote plaats inneemt. Tijdens de
 informele OS-Raad startte het Spaanse voorzitterschap de discussie over de
 wenselijkheid van scherpere landenconcentratie, om verdere fragmentatie van de
 EU-hulp tegen te gaan. Afgesproken werd om in ieder geval beter informatie uit te
 wisselen over voorgenomen uitbreiding of inkrimping van bilaterale landenlijsten.
 Op het gebied van werkverdeling tussen EU-donoren binnen partnerlanden werd beperkte voortgang geboekt. Nederland trekt
 dit proces in Mozambique en Mali.
 In voorjaar 2010 werden de onderhandelingen over de tweede tussentijdse
 herziening van het Verdrag van Cotonou afgerond. De wijzigingen zijn over het
 algemeen beperkt van karakter. Een door Nederland voorgestelde wijziging betreft
 het opnemen van kinderarbeid als onderwerp van de politieke dialoog met de
 ACS-landen. Na definitieve vaststelling van de tekst in de officiële talen zal het
 herziene akkoord aan de Kamer ter ratificatie worden voorgelegd.
 De Europese Raad van 17 juni 2010 bevestigde de inzet van de Unie met betrekking
 tot de Millenium Development Goals (MDG’s) voor het
 UN High Level Event op 20–22 september 2010 in New
 York. Naast aandacht voor achterblijvende landen en MDG’s, bepleitte de Unie onder
 meer het nakomen van de beloftes op het gebied van de stijging van de officiële
 hulp (ODA). Minister-president Balkenende wees op de afspraak dat alle
 EU-lidstaten in 2015 tenminste 0,7% BNI voor officiële hulp (ODA) reserveren en
 ondersteunde het idee om dit jaarlijks in de Europese Raad aan de orde te stellen.
 Dit is in de conclusies opgenomen. Hiermee geeft de Raad een krachtig signaal af,
 ook aan de lidstaten die niet aan de norm van 0,7% BNI/ODA voldoen.
 De totale hulp van de Unie viel in 2009 iets terug tot 49 miljard euro, maar
 steeg licht als percentage van het (gedaalde) Europese BNP (van 0,40 naar 0,42
 BNP). De Commissie gaf aan dat de Unie het afgesproken collectieve tussendoel voor
 2010 ruim zou gaan missen, ondanks een groeiend aantal lidstaten dat zich wel
 houdt aan de ODA afspraken. Nederland bleef met de Commissie en de welwillende
 lidstaten de andere landen aanspreken op dit punt.
 Uitgezonderd Haïti is de vooruitgang in de EPA-onderhandelingen beperkt en konden
 nog geen andere definitieve EPA’s worden afgesloten.
 Onder Belgisch voorzitterschap zal het debat over nauwere coördinatie van de
 begrotingssteun van EU-donoren worden voortgezet. Dit zal mogelijk worden afgerond
 in de Raad van november. Ter voorbereiding start de Commissie een publieke
 consultatie over dit onderwerp aan de hand van een groenboek.
 De onderhandelingen om op basis van de interim-EPA’s te komen tot de beoogde
 regionale EPA’s gaan met alle Afrikaanse regio’s door. Nederland zal in Brussel
 het belang van een flexibele en realistische opstelling van de Commissie blijven
 benadrukken.
 Eind november 2010 zal de EU–Afrika top in Brussel plaatsvinden, waar de
 onderlinge samenwerking een nieuwe impuls zal worden gegeven.
 
 
 
 3.
 RAAD ECONOMISCHE EN FINANCIËLE ZAKEN
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 13 juli
 
 
 
 
 
 
 
 23 juli 2010
 
 
 
 
 
 
 
 30 september–1 oktober 2010
 
 
 
 
 Informele Raad
 
 
 
 
 
 
 19 oktober 2010
 
 
 
 
 
 
 
 17 november 2010
 
 
 
 
 
 
 
 11 november 2010
 
 
 
 
 
 
 
 7 december 2010
 
 
 
 
 
 
 
 17–18 januari 2011
 
 
 
 
 
 
 
 14–15 februari 2011
 
 
 
 
 
 
 
 14–15 maart 2011
 
 
 
 
 
 
 
 7–8–9 april 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad
 
 
 
 
 
 
 16–17 mei 2011
 
 
 
 
 
 
 
 14–15 juni 2011
 
 
 
 
 
 
 
 Ecofin Raad
 Stand van zaken
 Economisch en budgettair beleid
 Door de economische en financiële crisis is de budgettaire positie van alle
 lidstaten sterk verslechterd. Vrijwel alle lidstaten hebben uitgaven gedaan om de
 economie te stimuleren en een groot aantal landen heeft maatregelen genomen om de
 financiële sector te stabiliseren. De komende periode zal in het teken staan van
 consolidatie. De Raad heeft met het oog op uitfasering van de budgettaire
 stimuleringsmaatregelen en de maatregelen ter ondersteuning van de financiële
 sector gewerkt aan een gecoördineerde strategie.
 De verslechterde budgettaire omstandigheden hebben ertoe geleid dat veel
 lidstaten in de zogenoemde «buitensporigtekortprocedure» zijn gekomen. De Ecofin
 Raad stelt vast dat er sprake is van een buitensporig tekort, waarbij wordt
 gekeken naar grootte (– 3% BBP), tijdigheid en uitzonderlijke situatie. Het doel
 van deze procedure is dat een lidstaat het tekort binnen een vastgestelde periode
 herstelt. Eind 2009 zaten twintig van de zevenentwintig lidstaten in de
 buitensporigtekortprocedure; in juli 2010 zijn hier nog vier lidstaten aan
 toegevoegd. Tevens is in juli 2010 vastgesteld dat de lidstaten die eind 2009 in
 de buitensporigtekortprocedure zijn gekomen de benodigde maatregelen hebben
 genomen om het tekort terug te dringen. Een aantal lidstaten zal al in 2010
 aanzienlijke consolidatiemaatregelen moeten nemen.
 De sterk opgelopen overheidsschulden zorgden in de eerste helft van 2010 voor
 onrust op de financiële markten. Begin 2010 raakte Griekenland in de problemen. De
 omvang van de schuld en het begrotingstekort zorgden ervoor dat de toegang van het
 land tot de markt ontoereikend was voor financiering van de overheidsschuld. Op
 3 mei 2010 kwam de Raad, samen met het Internationaal Monetair Fonds (IMF), een
 steunpakket van 110 miljard euro voor Griekenland overeen om de financiële
 stabiliteit van de eurozone te waarborgen. Na het steunpakket voor Griekenland
 bleef de onrust op de financiële markten echter bestaan. Er waren vooral zorgen
 over de situatie in Spanje en Portugal.
 Naar aanleiding van de aanhoudende onrust hebben de Eurolanden op 9 mei 2010
 besloten tot de oprichting van een Europees Financieel Stabilisatie Mechanisme
 (EFSM) met een Europese Financiële Stabilisatie Faciliteit (EFSF). De EFSF, dat
 onderdeel is van het EFSM, is een tijdelijk mechanisme met een actieve looptijd
 van drie jaar dat leningen kan verstrekken aan eurolanden in financiële nood. De
 landen van de eurozone staan voor 440 miljard euro borg voor de verplichtingen die
 de EFSF aangaat voor de financiering hiervan. Mede naar aanleiding van de onjuiste
 data die Griekenland in voorgaande jaren had verstrekt over zijn
 begrotingssituatie heeft de Raad extra bevoegdheden toegekend aan de Commissie
 (Eurostat) om data te verifiëren in het geval dat er significante risico’s zijn of
 als er problemen zijn met betrekking tot de kwaliteit van statistische data die
 een lidstaat heeft aangeleverd.
 De schuldencrisis die ontstond naar aanleiding van de situatie in Griekenland
 heeft naast de oprichting van de EFSF ook geleid tot een gevoel van urgentie met
 betrekking tot de noodzaak voor verbetering van de coördinatie van het
 macro-economische beleid binnen de Unie. Op 7 mei besloot de Europese Raad daarom
 (tegelijkertijd met de bekrachtiging van het steunpakket aan Griekenland) tot het
 instellen van een taskforce (werkgroep) onder leiding
 van Raadsvoorzitter Van Rompuy.
 Op 12 juli 2010 vond de derde bijeenkomst plaats van de Van Rompuy-werkgroep.
 Tijdens deze bijeenkomst werd vooral gesproken over hervormingen van het SGP en
 onevenwichtigheden binnen het eurogebied. De nieuwe mededeling van de Commissie
 van 30 juni (die voortbouwt op de mededeling van 12 mei) dient als basis voor de
 besprekingen.
 De belangrijkste elementen op het gebied van het SGP in de mededeling van 30 juni
 zijn:
 
 
 i)
 een «EU-semester»: de Stabiliteits- en Convergentieprogramma’s, waarin
 lidstaten hun begrotingsbeleid beschrijven, zouden volgens het voorstel in
 het voorjaar (medio april) moeten worden ingediend en meer vooruitkijkend
 zijn. Momenteel gebeurt dit in het najaar en wordt vooral de al bij het
 parlement ingediende begroting beschreven. Het is niet de bedoeling dat
 lidstaten eerst een begroting naar Brussel sturen, alvorens deze in te
 dienen in de eigen nationale parlementen. Het doel is om op hoofdlijnen
 informatie te verkrijgen over de komende begroting, zodat de Commissie meer
 mogelijkheden heeft om lidstaten, waar nodig, aanwijzingen te geven voor het
 aanpassen van de (voorlopige) begrotingsplannen voor het komende jaar, zodat
 d.m.v. aanbevelingen meer ex ante sturing
 mogelijk is wanneer de plannen in de ogen van de Commissie nog niet zouden
 voldoen.
 Het kabinet is voorstander van betere ex-ante informatievoorziening,
 waarbij rekening wordt gehouden met nationale begrotingsprocedures. Gezien
 de meerjarensystematiek die Nederland kent, kan Nederland hieraan voldoen
 zonder het nationale begrotingsproces aan te passen. Aangezien belangrijke
 besluiten in onze begrotingssystematiek ten opzichte van andere lidstaten
 relatief vroeg in het jaar vallen, is Nederland gebaat bij zo vroeg
 mogelijke aanbevelingen van de Raad (Commissie) voor het komende
 begrotingsjaar, zodat wij deze aanbevelingen afdoende kunnen adresseren bij
 de begrotingsvoorbereiding. Hiervoor heeft Nederland tijdens de discussie in
 de Van Rompuy-werkgroep aandacht gevraagd. De parallelle evaluatie van
 voortgang in het kader van het SGP en de Europa 2020-strategie maakt ook
 deel uit van het EU-semester. Zoals al geformuleerd in zijn reactie op de
 Europa 2020-strategie, erkent het kabinet de voordelen van een parallelle
 evaluatie, die kan helpen om tegenstrijdige aanbevelingen te voorkomen.
 Nederland zal er echter scherp op toezien dat opinies over het SGP en de
 aanbevelingen onder de Europa 2020-strategie niet door elkaar gaan lopen,
 aangezien dit het risico van verwatering van het SGP met zich meebrengt.
 Aanbevelingen onder de Europa 2020-strategie mogen geen alibi vormen om
 onder de criteria en procedures van het SGP uit te komen.
 
 
 
 ii)
 meer focus op schuld: het SGP kent weliswaar zowel een tekort- als een
 schulddoelstelling, maar in het verleden is er nog nooit een procedure
 opgestart voor landen die niet voldeden aan deze schulddoelstelling. De
 Commissie stelt voor om dit in de toekomst wel te doen. Daarnaast geeft het
 SGP aan dat landen geacht worden om een middellangetermijndoelstelling (MTO)
 na te streven, die er op neerkomt dat landen grofweg een structureel
 evenwicht of overschot dienen na te streven. De Commissie stelt voor om deze
 ook beter afdwingbaar te maken door ook voor landen die deze doelstelling
 niet halen een sanctie te ontwikkelen. Het kabinet is voorstander van een
 belangrijkere rol voor schuld en de mogelijkheid voor het opstarten van een
 buitensporigtekortprocedure op basis van schuldontwikkeling. Daarnaast is
 het volgens Nederland belangrijk om te kijken naar houdbaarheid. Nederland
 zet daarom ook in op meer aandacht voor de rol van de MTO’s. Hierbij kan wat
 Nederland betreft ook gedacht worden aan sancties voor het niet halen van
 een MTO.
 
 
 
 iii)
 verbeterde afdwingbaarheid van de regels door middel van slimmere en
 efficiëntere sancties: de Commissie geeft aan dat sancties automatischer
 moeten worden toegepast en dat alle sancties op alle lidstaten van
 toepassingen moeten kunnen zijn. Op dit moment is dit niet het geval, omdat
 een belangrijke sanctie, namelijk het opschorten van cohesiefondsen, niet
 effectief is voor alle lidstaten (diverse lidstaten komen immers niet in
 aanmerking voor cohesiefondsen). Daarom kijkt de Commissie of er nog andere
 mogelijkheden zijn binnen de EU-begroting. Wat betreft het meer «rules-based» toepassen van sancties geeft de
 Commissie aan dat bij de start van een buitensporigtekortprocedure
 automatisch bepaalde toewijzingen van EU-subsidies in latere jaren kunnen
 worden gekort. Als de lidstaat vervolgens voldoet aan de eisen die zijn
 gesteld, dan worden deze toewijzingen alsnog ingevuld. De bewijslast wordt
 dus omgedraaid. Nu is het nog de Raad die beslist om een sanctie op te
 leggen als een lidstaat niet voldoet aan de eisen. Met dit voorstel kan de
 Raad dus een beloning geven in de vorm van het alsnog uitkeren van de
 EU-subsidie. Ook de besluitvormingsprocedure zou hiermee in feite worden
 omgekeerd. Nu moet er een gekwalificeerde meerderheid zijn om een sanctie te
 geven. Straks moet er een gekwalificeerde meerderheid zijn om een
 EU-subsidie alsnog uit te keren. Een gekwalificeerde minderheid kan dus
 alsnog de uitkering van de EU-subsidie tegenhouden.
 
 Het kabinet kan zich vinden in de voorstellen voor
 effectievere sancties en vindt het omdraaien van de bewijslast een goede
 idee. Alle lidstaten moeten getroffen kunnen worden door financiële sancties
 voortkomend uit de EU-begroting. Het kabinet is verder van mening dat
 sancties al in een eerder stadium van het proces moeten kunnen worden
 ingezet (bijvoorbeeld in de preventieve arm van het SGP) en meer «rules-based», c.q. automatischer moeten worden.
 
 
 
 iv)
 nationale budgettaire raamwerken: de Commissie stelt voor om
 kwaliteitseisen te stellen die onder andere betrekking hebben op
 statistiekvoorziening, begrotingsregels, en meerjarenramingen voor de
 begroting. De Commissie zal in september 2010 komen met minimumeisen voor de
 opzet van nationale budgettaire raamwerken en procedures om te controleren
 of lidstaten aan deze eisen voldoen. Deze voorstellen zijn in lijn met de
 Nederlandse inzet. Nederland zal verder blijven aandringen op het instellen
 van onafhankelijke ramingsinstituties, zoals het CPB.
 
 
 Macro-economische onevenwichtigheden
 De Commissie stelt in haar mededeling het opzetten van een toezichtprocedure voor
 om macro-economische onevenwichtigheden te voorkomen. In deze procedure vindt er
 een jaarlijkse analyse plaats van enkele indicatoren (een zogenoemd scorebord) die
 kunnen wijzen op het bestaan, ontstaan of verergeren van onevenwichtigheden. Als
 op basis van deze analyse blijkt dat dergelijke ontwikkelingen plaats hebben in
 een lidstaat, voert de Commissie een nadere analyse uit. Indien nodig, zal de
 Commissie de Raad adviseren om te besluiten dat een lidstaat «buitensporige
 onevenwichtigheden» kent, en aan de lidstaat vragen om actie te ondernemen om deze
 onevenwichtigheden aan te pakken en desgewenst hiertoe aanbevelingen te doen. De
 Commissie stelt voor om voor eurolanden een mechanisme op te zetten om actie af te
 dwingen indien deze landen zich niet aan de aanbevelingen van de Raad houden, maar
 laat in het midden hoe dit mechanisme eruit kan zien.
 Uitbreiding eurogebied
 Estland heeft in juli toestemming gekregen om toe te treden tot het eurogebied.
 In januari 2011 zal Estland de euro invoeren.
 Europees toezicht
 Vanwege de economische en financiële crisis staat financieel toezicht hoog op de
 agenda van de Raad. In december 2009 bereikte de Raad een politiek akkoord over de
 oprichting van een European Systemic Risk Board (ESRB)
 en drie European Supervisory Authorities (ESAs). De
 ESRB is een onafhankelijk orgaan dat belast wordt met macroprudentieel toezicht:
 dat wil zeggen dat de ESRB mogelijke systeemrisico’s zal monitoren en analyseren.
 Indien nodig, zal de ESRB over deze risico’s waarschuwingen en/of aanbevelingen
 uitvaardigen. De drie ESA’s komen voort uit de huidige Comités van Toezichthouders
 CEBS, CESR en CEIOPS en gaan toezien op de uniforme implementatie van
 EU-regelgeving door de nationale toezichthouders en de consistente uitvoering van
 het toezicht. Anders dan de Comités van Toezichthouders mogen de ESAs bindend
 ingrijpen bij conflicten tussen toezichthouders en wanneer een lidstaat in strijd
 met EU-wetgeving handelt. Ook mogen de ESAs bepaalde noodmaatregelen uitvaardigen
 nadat de Raad een crisissituatie heeft uitgeroepen. De nationale toezichthouders
 blijven verantwoordelijk voor het dagelijks toezicht op de financiële
 instellingen. Voor het toezicht op credit rating
 agencies wordt één van de ESAs direct verantwoordelijk.
 Nadat de Raad een akkoord bereikte, heeft het Europees Parlement zich over de
 voorstellen gebogen. Eind mei 2010 rondde het Europees Parlement dit proces af en
 stelde een groot aantal amendementen voor, dat op punten significant afwijkt van
 het Raadscompromis. Op basis van de amendementen van het Europees Parlement en het
 Raadscompromis zijn in juni 2010 de triloge besprekingen gestart tussen Raad,
 Europees Parlement en Commissie.
 Financieel crisismanagement
 Sinds het begin van de financiële crisis is er op Europees niveau veel aandacht
 voor de versterking van het huidige raamwerk voor crisismanagement. Procesmatig
 wordt hierbij een onderscheid gemaakt tussen een coördinatietraject en een
 wetgevingstraject. Het coördinatietraject ziet op de verduidelijking van de
 rollen, bevoegdheden en verantwoordelijkheden van de betrokken Europese
 autoriteiten (zoals de Raad en de Commissie) en daarnaast op de versterking van de
 grensoverschrijdende samenwerking tussen toezichthouders, centrale banken en
 ministeries van Financiën in instellingspecifieke crossborder
 stability groups. In de crossborder stability
 groups zal de lastenverdelingkwestie (burden
 sharing) worden geadresseerd door vooraf principes af te spreken voor
 eventuele lastenverdeling. Het wetgevingstraject heeft betrekking op de wettelijke
 versterking van het Europese crisismanagementraamwerk. Dit betreft versterking van
 het gehele crisisinstrumentarium dat vanaf de fase van vroegtijdige interventie
 tot de insolventiefase beschikbaar is, inclusief de financiering van de
 afwikkeling.
 In de brief van 10 mei 2010 aan uw Kamer is vermeld dat de Ecofin Raad de
 noodzaak onderstreept om na te denken over een raamwerk voor crisismanagement op
 de middellange en langere termijn. Nederland vindt dat een crisisresolutie
 raamwerk enkel aan de orde is als dit een sluitstuk vormt van een versterkt
 systeem van budgettaire discipline evenals een aanpak van economische
 onevenwichtigheden. Een ordelijk mechanisme voor crisisresolutie is tevens een
 belangrijk element om de structurele financiële stabiliteit in het eurogebied te
 waarborgen. Voor Nederland is hierbij essentieel dat er zeer strenge voorwaarden
 worden verbonden aan een dergelijk raamwerk. De prikkels voor lidstaten om
 verantwoord en prudent budgettair beleid te voeren, mogen niet worden aangetast.
 Daarnaast is het wenselijk dat het IMF nauw betrokken wordt.
 Regelgeving financiële markten
 De Raad heeft veel aandacht besteed aan voorstellen van de Commissie voor betere
 regelgeving van de financiële markten. De belangrijkste voorstellen zijn de
 regelgeving voor Credit Rating Agencies (CRAs), de
 richtlijn voor alternatieve beleggingsfondsen, de aanpassing van de
 kapitaaleisenrichtlijn (CRD) en de eventuele invoering van een bankenbelasting.
 In mei 2010 heeft de Raad een verordening aangenomen met betrekking tot toezicht
 op de CRAs. De verordening stelt een aantal eisen aan lidstaten wat betreft de
 benoeming van een nationale toezichthouder (met ingang van 7 juni 2010 is in
 Nederland de Autoriteit Financiële Markten hiertoe aangewezen) en een effectief
 sanctiebeleid. De verordening is van toepassing op credit
 ratings die publiek of op basis van abonnement worden afgegeven door
 in de Unie geregistreerde CRAs. De CRAs moeten voor 7 september 2010 een aanvraag
 voor registratie indienen. Om voor registratie in aanmerking te komen moet een CRA
 voldoen aan uitgebreide (i) transparantie- en rapportageverplichtingen;
 (ii) corporate governance eisen (onder meer
 management van belangenconflicten) en (iii) kwaliteitsstandaarden betreffende het
 rating proces (bijvoorbeeld monitoring van
 bestaande ratings).
 Daarnaast is de Raad op 18 mei 2010 akkoord gegaan met regulering van
 alternatieve beleggingsfondsen, waaronder hedgefondsen. De onderhandelingen van de
 Raad en Commissie met het Europees Parlement om tot een definitieve richtlijn te
 komen zijn inmiddels gestart. Het belangrijkste discussiepunt is het
 derdelandenbeleid.
 In december 2009 heeft het Bazels Comité voorstellen tot aanscherping van de
 kapitaaleisen gepubliceerd. Om het effect van deze voorstellen in kaart te
 brengen, voeren zowel het Bazels Comité als de Commissie een impact assessment uit. Concreet gaat het hierbij ondermeer om de
 introductie van een leverage ratio en
 liquiditeitseisen. Ook wordt met het voorstel de definitie van kapitaal
 aangescherpt.
 De Europese Raad van 17 juni heeft vastgesteld dat de financiële sector moet
 bijdragen aan de kosten van de financiële crisis en crisismanagement. Over de te
 kiezen vormgeving lopen de meningen echter nog sterk uiteen. De komende maanden
 zal er in de Ecofin Raad gesproken worden over de eventuele introductie van
 heffingen of belastingen voor financiële instellingen. Hierbij is het belangrijk
 om een level playing field te garanderen en rekening
 te houden met cumulatieve effecten van verschillende maatregelen. Op basis van de
 eerste gedachtewisseling die plaatsvond in de Ecofin Raad van 7 september over de
 mogelijkheden voor de introductie van heffingen of belastingen voor financiële
 instellingen zal de Commissie in oktober concrete voorstellen hiervoor
 presenteren. Dit onderwerp zal opnieuw besproken worden tijden de Europese Raad
 van oktober 2010.
 Tijdens de G20 top in Toronto was er overeenstemming dat de financiële sector
 moet meebetalen aan de ingrepen in de sector – voor zover daar sprake van is
 geweest. Een manier om dat te doen is een bankenbelasting. De G20 heeft daarbij
 twee belangrijke aandachtspunten van Nederland expliciet benoemd, namelijk dat de
 invoering van een bankenbelasting zodanig moet geschieden dat het level playing field niet wordt verstoord en dat daarbij het
 economisch effect van de stapeling van maatregelen ten aanzien van banken goed in
 het oog moet worden gehouden. De algehele notie is dat landen maatwerk mogen
 leveren omdat ze verschillend zijn. Sommigen hebben geen financiële instellingen
 hoeven redden, en/of hebben andere manieren om de rekening van omvallende banken
 bij de financiële sector te leggen, dus niet ieder G20-land hoeft een
 bankbelasting in te voeren.
 In 2008 heeft de Commissie een viertal initiatieven gestart om richtlijnen over
 informatie-uitwisseling op het gebied van belastingzaken en bijstand bij
 invordering te herzien en te moderniseren met het oog op het tegengaan van fraude
 en belastingontwijking. Het gaat om de volgende richtlijnen en verdragen:
 
 
 1)
 Spaartegoedenrichtlijn: in september 2008 heeft de Commissie de werking van
 de Spaartegoedenrichtlijn geëvalueerd. Zij kwam tot de conclusie dat over
 het algemeen de Spaartegoedenrichtlijn naar behoren werkt, maar dat door de
 beperkte reikwijdte van de richtlijn zwart sparen nog steeds mogelijk is. Om
 deze reden heeft de Raad, met steun van Nederland, in december 2008
 opgeroepen tot herziening van de richtlijn.
 
 
 
 2)
 Richtlijn voor wederzijdse bijstand bij invordering: deze richtlijn dateert
 uit 1977. In de afgelopen 30 jaar zijn personen en kapitaal steeds mobieler
 geworden, waardoor er een toenemende behoefte is aan invorderingsbijstand.
 Er is daarom een voorstel tot herziening van de richtlijn gedaan, dat op
 19 januari 2010 door de Raad is goedgekeurd.
 
 
 
 3)
 Richtlijn voor administratieve samenwerking op het gebied van belastingen:
 ook deze richtlijn (uit 1976) wordt herzien. Door de globalisering is de
 mobiliteit van belastingplichtigen fors toegenomen, evenals het aantal
 grensoverschrijdende transacties. Ook is er sprake van een forse
 internationalisering van de financiële instrumenten. Door deze
 ontwikkelingen wordt het voor lidstaten steeds moeilijker om een juiste
 nationale belastingheffing vast te stellen en belastingfraude en
 belastingontduiking te voorkomen.
 
 
 
 4)
 Antifraude verdragen met Andorra, Liechtenstein, Monaco, San Marino en
 Zwitserland: het onderwerp betreffende informatie-uitwisseling op het gebied
 van belastingen heeft een extra impuls gekregen door een op de G20-top in
 april 2009 gemaakte afspraak dat het bankgeheim moet worden afgeschaft op
 straffe van negatieve consequenties voor de niet-coöperatieve jurisdicties,
 waaronder de zogenoemde «belastingparadijzen». Naar aanleiding van deze
 afspraak hebben veel niet-coöperatieve jurisdicties toegezegd bereid te zijn
 informatie op het gebied van belastingen op verzoek uit te wisselen. De
 Commissie is voornemens om antifraude verdragen met een dergelijke
 informatie-uitwisselingcomponent te sluiten met Andorra, Monaco, San Marino
 en Zwitserland. Deze bevoegdheid vloeit voort uit de spaartegoedenrichtlijn
 die stelt dat, als bovengenoemde landen akkoord kunnen gaan met uitwisseling
 van informatie op verzoek op het gebied van belastingen, binnen de Unie
 feitelijk het bankgeheim wordt opgeheven. Eind 2009 is de Commissie een
 antifraude verdrag met Liechtenstein overeengekomen. De goedkeuring van dit
 verdrag en de mandaten om te gaan onderhandelen met de andere landen liggen
 nog voor aan de Raad.
 
 
 Indirecte belastingen
 BTW–facturering: De Raad heeft in maart 2010 overeenstemming bereikt over het
 voorstel van de Commissie om de Europese factureringsregels met betrekking tot de
 heffing van BTW te vereenvoudigen, te moderniseren en verder te harmoniseren. De
 nadruk lag daarbij op het elektronisch factureren om het gebruik van elektronische
 facturen te bevorderen. Belangrijkste doelstelling was een (omvangrijke)
 vermindering van de administratieve lasten voor het bedrijfsleven.
 BTW–fraudebestrijding: de Raad heeft in juni 2010 een akkoord bereikt over het
 voorstel tot herschikking van de Verordening betreffende administratieve
 samenwerking en BTW-fraudebestrijding. De verordening voorziet meer dan voorheen
 in geautomatiseerde en snellere uitwisseling van gegevens tussen de lidstaten en
 geeft meer waarborgen over de kwaliteit van die informatie. In de verordening
 wordt tevens de rechtsgrond geregeld voor Eurofisc, een speciaal netwerk van
 fraude-experts dat digitaal gegevens uitwisselt om belastingfraude, en vooral
 btw-fraude, sneller en effectiever op te sporen en te bestrijden. Eurofisc kan dit
 najaar nog operationeel worden.
 In februari 2010 is de Raad akkoord gegaan met een richtlijn betreffende de
 mogelijkheid voor lidstaten om een verlengingsregeling voor de BTW toe te passen
 op handel in CO2-rechten, om BTW-fraude bij deze handel tegen te gaan.
 Deze richtlijn zal dit jaar nog omgezet worden in nationale wetgeving (middels een
 uitvoeringsbesluit) onder intrekking van een beleidsbesluit van juni 2009. Hierin
 was al vooruitgelopen op een Europees akkoord om een einde te maken aan deze toen
 snel opkomende vorm van fraude.
 Tabaksaccijns: de Raad van november 2009 heeft overeenstemming bereikt over
 wijziging van de richtlijnen ter harmonisatie van de tabaksaccijns en over
 verhoging van de in de Unie vastgestelde minimumtarieven. Daarnaast is de
 structuur voor het vaststellen van de hoogte van de accijns aangepast. De
 richtlijn zal per 1 januari 2011 in Nederland moeten worden geïmplementeerd
 middels een wijziging van de Wet op de omzetbelasting. Gezien de hoogte van de
 bestaande tarieven in Nederland zal de richtlijn voor Nederland geen gevolgen
 hebben ten aanzien van de belastingdruk op tabaksproducten.
 Klimaatfinanciering
 Het afgelopen jaar stond wat betreft het klimaat in het teken van de Klimaattop
 in Kopenhagen. Inmiddels hebben 114 landen schriftelijk aangegeven zich met het
 Kopenhagen Akkoord te associëren. In totaal vertegenwoordigen deze landen meer dan
 80% van de wereldwijde emissies. In de Raad is in relatie tot het Kopenhagen
 Akkoord gesproken over het bedrag dat de Unie voor klimaatfinanciering beschikbaar
 stelt op de korte en op de lange termijn. Transparantie over concrete acties en
 daadwerkelijke besteding van de in Kopenhagen toegezegde klimaatfinanciering is
 van belang voor het vertouwen tussen ontwikkelde en ontwikkelingslanden en daarmee
 in het UNFCCC-onderhandelingsproces. Op Europees niveau is 2,4 miljard euro per
 jaar overeen gekomen voor de periode 2010 – 2012 (7,2 miljard euro in totaal) voor
 kortetermijnfinanciering. Onlangs is voor het jaar 2010 2,39 miljard euro
 bevestigd. De Nederlandse bijdrage is 310 miljoen euro additionele
 klimaatfinanciering voor de totale periode.
 Beleid in voorbereiding
 Economisch en budgettair beleid
 Een aantal lidstaten zal in 2010 beginnen met consolidatiemaatregelen om de
 tekorten terug te dringen. In 2011 zullen naar verwachting alle lidstaten die in
 een buitensporigtekortprocedure zitten maatregelen nemen om hun tekort terug te
 dringen. Naar verwachting zullen tegen eind 2010 vierentwintig lidstaten die in
 een buitensporigtekortprocedure zitten maatregelen moeten nemen om hun tekort
 terug te dringen.
 Eind juni kwam de Commissie met de eerste voorstellen om binnen het huidige
 raamwerk toepassing van de regels van het Stabiliteits- en Groeipact te
 verscherpen.
 In september 2010 komt de Commissie met de eerste voorstellen om binnen het
 huidige raamwerk toepassing van de regels van het Stabiliteits- en Groeipact te
 verscherpen.
 De Taskforce onder leiding van Raadsvoorzitter Van
 Rompuy zal in oktober 2010 met een eindrapportage komen waarin voorstellen worden
 gedaan ten behoeve van de versterking van economische beleidscoördinatie binnen de
 Unie. Hierin zal aandacht worden besteed aan: (i) de verscherping van de regels
 voor budgettair beleid en de mogelijkheden voor strengere straffen; (ii)
 macro-economische onevenwichtigheden tussen lidstaten en; (iii) mogelijkheden voor
 crisisresolutie en (iv) macro economische governance.
 Aan de hand van dit rapport zal de Commissie waarschijnlijk met nadere voorstellen
 komen.
 Europees toezicht
 De Commissie, de Raad en het Europees Parlement streven ernaar om nog voor de
 zomer van 2010 een akkoord in eerste lezing te bereiken, zodat de ESRB en de drie
 ESA’s per 1 januari 2011 geïmplementeerd kunnen zijn.
 Crisis management
 De Commissie heeft aangegeven in het najaar van 2010 met een nieuwe Mededeling
 over crisismanagement te komen en in het voorjaar van 2011 concrete
 wetgevingsvoorstellen te publiceren. De Raad van 18 mei 2010 heeft Raadsconclusies
 aangenomen waarin is aangegeven dat de verduidelijkingen ten aanzien van de
 betrokken Europese autoriteiten in het najaar van 2010 gereed moeten zijn en dat
 de crossborder stability groups medio 2011 moeten zijn
 opgezet.
 Regelgeving financiële markten
 
 Credit Rating Agencies: de Commissie heeft begin juni
 een wijziging van de verordening voorgesteld waarin de European
 Securities and Markets Authority wordt aangewezen als Europese
 toezichthouder op CRA's (in plaats van de huidige nationale toezichthouders). De
 Commissie is voornemens om in september 2010 nadere voorstellen te doen om de
 tekortkomingen die zij signaleert, aan te pakken. Een van de aandachtspunten is
 hierbij het gebrek aan concurrentie op de CRA-markt.
 
 Capital Requirement Directive (CRD): de voorstellen
 ter verbetering van de kwaliteit en kwantiteit van kapitaal worden verwerkt in een
 wijziging (CRD 4) van de Europese kapitaaleisenrichtlijn. Deze zullen naar
 verwachting in 2012 in werking treden. Eerder overeengekomen wijzigingen (CRD 2)
 van de kapitaaleisenrichtlijn worden momenteel omgezet in wetgeving en zullen
 begin 2011 in werking treden.
 De Commissie heeft aangekondigd in het najaar te komen met een verdere uitwerking
 van de bankenbelastingen en het financieren van crisismanagement in de vorm van
 een Roadmap voor crisismanagement, inclusief
 financieringsmechanismen, en begin 2011 met wetsvoorstellen op dit onderwerp.
 Directe belastingen
 Naar verwachting zullen de voorstellen op het gebied van directe belastingen
 opnieuw worden voorgelegd onder het Belgische voorzitterschap. Hierbij kan vooral
 gedacht worden aan de goedkeuring van de Richtlijn voor administratieve
 samenwerking op het gebied van belastingen.
 Klimaatfinanciering
 In 2010 staan de onderhandelingen in het teken van de VN-klimaatcon
 ferentie in Cancún, Mexico, waar de partijen bij het VN Klimaatverdrag
 en het Kyoto-Protocol bij elkaar komen. De Raad heeft lidstaten opgeroepen om te
 komen tot een volledige en gecoördineerde rapportage over hun bijdrage aan
 kortetermijnklimaatfinanciering voor Cancún en vervolgens op jaarlijkse basis tot
 en met 2012.
 Daarnaast onderzoekt de Commissie de effecten van verhoging van de
 EU-klimaatdoelstelling van 20% reductie van broeikasgassen in 2020 ten opzichte
 van 1990 naar 30% reductie in 2020. De Commissie heeft aangegeven bereid te zijn
 hiertoe over te gaan op voorwaarde dat andere klimaatpartijen ook hogere mitigatie
 doelstellingen hanteren. Bij deze voorbereiding wordt kritisch gekeken naar de
 kosten en baten van deze stap, inclusief effecten voor energie-intensieve sectoren
 en het risico van carbon leakage.
 Begrotingsraad
 Terugblik op de onderhandelingen over de
 EU-begroting 2010
 In mei 2009 presenteerde de Commissie een voorontwerp voor de EU-begroting in
 2010, met een bedrag van 138 miljard euro aan vastleggingen en 122 miljard euro
 aan betalingen. Deze bedragen waren exclusief de financiering van het Europees
 Economisch Herstel Plan van vijf miljard euro, waarvan 1980 miljoen euro in 2010
 moest worden gevonden.
 De Raad van 10 juli 2009 had in zijn compromis over de ontwerpbegroting 2010 de
 commissievoorstellen neerwaarts bijgesteld. De vastleggingen werden met 613
 miljoen euro verlaagd naar 137,2 miljard euro; hierdoor resteerde een marge voor
 onvoorziene uitgaven van bijna 2,4 miljard euro. De betalingen werden met 1,8
 miljard euro verlaagd, naar 120,5 miljard euro. Nederland stemde in met dit
 compromis. Hoewel Nederland een voorkeur had voor grotere marges voor onvoorziene
 uitgaven in de diverse uitgavencategorieën, bleek dit compromis het maximaal
 haalbare. Ook drong Nederland er op aan dat in de EU-begroting 2010 voldoende
 ruimte bleef bestaan voor de resterende financieringsbehoefte van het economisch
 herstelpakket. Zoals afgesproken in de Europese Raad van maart 2009 diende het
 herstelpakket binnen het huidige totaalplafond van de Financiële Perspectieven
 2007–2013 te worden opgevangen. Bij de ontmoeting met het Europees Parlement
 tijdens de Raad van juli 2009 was, evenals vorige jaren, een gemeenschappelijke
 verklaring afgelegd over rekrutering van staf uit nieuwe lidstaten. De Raad legde
 ook enkele unilaterale verklaringen af over betalingen, extern beleid en gebouwen.
 De tweede lezing van de Raad vond plaats in november 2009, waarbij Nederland
 instemde met het compromis voor de EU-begroting 2010, inclusief de financiering
 van het herstelpakket. Nederland heeft daarbij met succes aangedrongen op het
 oplossen van de financing gap in het herstelpakket,
 zonder dat financiering nodig is vanuit de EU-begroting 2011. De financiering die
 was voorzien voor de tweede helft van het economisch herstelpakket bestond uit 420
 miljoen euro voor breedband en GLB-uitdagingen (gefinancierd via het budget voor
 plattelandsontwikkeling) en 1980 miljoen euro voor energieprojecten. Uiteindelijk
 is tussen de Raad, het Europees Parlement en de Commissie hierover een compromis
 bereikt.
 Ook hebben de Raad en het Europees Parlement in de conciliatie het
 betalingsniveau in 2010 afgesproken. Het Europees Parlement heeft uiteindelijk in
 december, binnen deze kaders, de finale begroting 2010 vastgesteld op 122,9
 miljard euro na zijn tweede lezing. Deze betalingskredieten liggen aanzienlijk
 lager dan de door het Europees Parlement voorgestelde bedrag van 127,5 miljard
 euro. De vastleggingskredieten zijn uitgekomen op 141,4 miljard euro.
 Verder werd door de Europese Rekenkamer een toelichting gegeven op zijn rapport
 over de uitgaven van de Unie in 2008. Daarin werd benadrukt dat de
 Commissieboekhouding op orde is, dat het aantal fouten afneemt (vooral bij
 landbouw) maar bij structuurfondsen nog hoog is, en dat vereenvoudiging van
 EU-regelgeving nodig is. De Commissie onderstreepte het belang van beter
 management van middelen in gedeeld beheer en van verantwoording door lidstaten.
 Netto positie
 De Nederlandse netto positie is het saldo van de Nederlandse afdrachten aan de
 Europese Unie en de Nederlandse ontvangsten. In 2008 bedroegen de afdrachten 6,6
 miljard euro en de ontvangsten 2,3 miljard euro. De netto positie kwam daarmee op
 4,3 miljard euro, berekend volgens de boekhoudkundige methode (alle uitgaven minus
 alle inkomsten). Over 2009 zijn nog geen definitieve cijfers gepubliceerd door de
 Commissie. Volgens de boekhoudkundige methode bedraagt de Nederlandse
 nettobijdrage in 2008 0,74% van BNI en 268 euro per inwoner. Volgens de
 Commissiemethode is de Nederlandse nettobijdrage lager: 0,45% van BNI (163 euro
 per inwoner). Volgens beide definities was Nederland in 2008 de grootste
 nettobetaler, als percentage van het BNI en in termen van nettobijdrage per
 inwoner (zie tabellen achter in deze bijlage). Deze berekening houdt echter nog
 geen rekening met de korting die Nederland heeft gekregen op de EU-afdrachten.
 Tijdens de onderhandelingen over de financiële perspectieven 2007–2013 is door
 Nederland een korting bedongen van ongeveer 1 miljard euro per jaar. Dit is
 verwerkt in het Eigen Middelen Besluit, dat begin 2009 door de parlementen van
 alle lidstaten geratificeerd is. De kortingen over 2007 en 2008 zijn in 2009
 verrekend. Hierdoor is de Nederlandse netto positie meer in lijn met die van
 andere lidstaten met een vergelijkbaar welvaartsniveau.
 Onderhandelingen over de EU-begroting 2011
 Onder het Verdrag van Lissabon zal het Europees Parlement samen met de Raad
 beslissen over de gehele EU-begroting. Tot nu toe heeft het Europees Parlement
 niet het laatste woord over de «verplichte uitgaven», zoals de uitgaven met
 betrekking tot landbouw of internationale overeenkomsten. Het verschil tussen
 verplichte en niet-verplichte uitgaven verdwijnt onder het Verdrag van Lissabon.
 Op 27 april jl. heeft de Commissie een voorontwerp gepresenteerd van de
 EU-begroting 2011. Dit voorontwerp gaat uit van een bedrag van 142,6 miljard euro
 aan vastleggingen (tegen 141,5 miljard euro in 2010) en 130 miljard euro aan
 betalingen (tegen 123 miljard euro in 2010). De betalingen nemen daarom toe met
 circa 6%. Die stijging is voor een belangrijk deel terug te vinden bij het
 Cohesiebeleid, wat door de Commissie wordt verklaard door het op dit moment op
 gang komen van projecten en daarmee uitbetalingen die oorspronkelijk eerder waren
 gepland.
 Nederland heeft met een aantal gelijkgestemde lidstaten ingezet op een begroting
 die in 2011 nominaal gelijk blijft ten opzichte van 2010, zowel in betalingen als
 in vastleggingen. Een EU-begroting die in omvang toeneemt, is niet in lijn met de
 consolidatie-inspanningen die de lidstaten met hun nationale begroting de komende
 jaren zullen moeten laten zien.
 Het voorzitterschap slaagde er in juli 2010 in een gekwalificeerde meerderheid te
 bereiken rond een standpunt van de Raad gebaseerd op een stijging van de
 betalingen met 2.9% en van de vastleggingen met 0.2%. Nederland heeft met een
 aantal gelijkgezinde lidstaten tegen dit compromis gestemd. Het Europees Parlement
 zal nu zijn amendementen formuleren, waarna in het najaar de conciliatie volgt. In
 november zal een Begrotingsraad plaatsvinden.
 Décharge EU-begroting en de Nationale
 Verklaring
 De Raad geeft jaarlijks een advies aan het Europees Parlement over de décharge
 van de EU-begroting en geeft daarbij aanbevelingen voor verbeteringen. Dit jaar
 heeft de Raad opnieuw een positief advies gegeven over de décharge, ondanks het
 feit dat de Europese Rekenkamer in zijn jaarverslag over de EU-begroting 2008 voor
 de vijftiende maal geen positieve betrouwbaarheidsverklaring (DAS) heeft kunnen
 geven. Vooral bij fondsen in gedeeld beheer (ca. 80% van de EU-begroting), zoals
 structuurfondsen, werden door de Europese Rekenkamer nog steeds problemen
 geconstateerd.
 Nederland heeft in de Ecofin Raad zijn bezorgdheid uitgesproken over de
 bevindingen van de Europese Rekenkamer. Tijdens de Ecofin Raad van februari 2010
 heeft Nederland opgemerkt dat de Commissie een compliment verdient voor de
 vooruitgang die is geboekt bij vooral de landbouwfondsen, maar daarnaast benadrukt
 dat er nog steeds sprake is van in het beste geval matig effectief financieel
 beheer en controle in de lidstaten. Hoewel de Raadsaanbeveling voor het eerst de
 sleutelrol die lidstaten spelen bij de verantwoording en besteding van 80% van het
 EU-budget in haar politieke boodschap had opgenomen, heeft Nederland niet met de
 Raadsaanbeveling ingestemd. Vanwege de waardering voor de inzet van de Commissie
 en de resultaten op het gebied van landbouw heeft Nederland zich onthouden van
 stemming. Tevens heeft Nederland samen met Denemarken een verklaring laten hechten
 aan de Raadsaanbeveling, waarin een oproep aan alle lidstaten wordt gedaan de
 Annual Summary openbaar te maken. De verklaring
 werd in de Ecofin Raad door Zweden gesteund. Zweden, Finland en Nederland maken de
 Annual Summary al openbaar.
 Het kabinet heeft in 2010 voor de vierde maal een nationale verklaring afgegeven.
 Hiermee wordt verantwoording afgelegd aan uw Kamer over de Europese
 subsidiefondsen in gedeeld beheer. Denemarken, Zweden en het Verenigd Koninkrijk
 hebben in 2009 ook nationale verantwoording afgelegd. De invoering van de
 nationale verklaring gebeurt in stappen en volgt daarbij naast de landbouwfondsen,
 de opstart en de ontwikkeling van de programmaperiodes voor de structuur-,
 plattelandsontwikkeling- en migratiefondsen en het Europees Visserij Fonds. Met de
 nationale verklaring wordt beoogd het financieel beheer van de Europese gelden in
 Nederland en de verantwoording naar uw Kamer verder te verbeteren. Hierbij wordt
 tevens gestreefd naar een vermindering van administratieve lasten en
 controledruk.
 
 
 
 4.
 RAAD JUSTITIE EN BINNENLANDSE ZAKEN
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 15–16 juli 2010
 
 
 
 
 Informele Raad
 
 
 
 
 
 
 7–8 oktober 2010
 
 
 
 
 
 
 
 8–9 november 2010
 
 
 
 
 
 
 
 2–3 december 2010
 
 
 
 
 
 
 
 20–21 januari 2011 (tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad (Binnenlandse Zaken)
 
 
 
 
 
 
 21–22 januari 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad (Justitie)
 
 
 
 
 
 
 24–25 februari 2011
 
 
 
 
 
 
 
 11–12 april 2011
 
 
 
 
 
 
 
 9–10 juni 2011
 
 
 
 
 
 
 
 Algemeen
 In december 2009 liep het Haags Programma, het meerjaren beleidsprogramma
 (2004–2009) ter versterking van de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht in de
 Unie, af. Met het oog daarop zijn binnen de Unie werkzaamheden gestart om aan de
 beleidsrichting voor de periode 2010–2014 concreet vorm te geven.
 Nederland heeft zich actief voorbereid op het volgende meerjarenprogramma
 (2010–2014), het Stockholm Programma, genoemd naar de stad waar in juli 2009 de
 informele JBZ-Raad plaatsvond die geheel gewijd was aan het nieuwe programma.
 Het Stockholm Programma is eind 2009 door de JBZ-Raad aangenomen en door de
 Europese Raad bekrachtigd. Het schetst het kader en de belangrijkste politieke en
 strategische doelstellingen op JBZ-terrein voor de periode 2010–2014. Het
 programma gaat uit van een aantal prioriteiten: opkomen voor de rechten van de
 burger – een Europa van rechten; het leven van de burger gemakkelijker maken – een
 justitieel Europa; een Europa dat bescherming biedt; een Europa van
 verantwoordelijkheid, solidariteit en partnerschap in migratie en asiel
 aangelegenheden; en Europa in een geglobaliseerde wereld – de externe dimensie van
 vrijheid, veiligheid en recht.
 Meerdere (aspecten van) Nederlandse prioriteiten zijn opgenomen in het
 uiteindelijke meerjarenprogramma, waardoor Nederland kan terugkijken op een
 geslaagde voorbereiding. Zo heeft het van oorsprong Nederlandse initiatief voor
 rechtsstaatmonitoring in het Stockholm Programma weerklank gevonden in diverse
 passages over versterking van de evaluatie. Ook is Nederland verheugd over de
 beleidslijnen op het gebied van de bestrijding van cybercrime, mensenhandel en
 financieel-economische criminaliteit. Verder hebben het
 incidentenmeldingsmechanisme voor Frontex-operaties en de registratie en (indien
 mogelijk) identificatie van slachtoffers van illegale migratie – eveneens
 voortgekomen uit een Nederlands initiatief – een plek gekregen in het Stockholm
 Programma. Ten slotte is mede door actieve inzet van Nederland, een
 multidisciplinaire aanpak met gebruik van bestuurlijke maatregelen bij de
 preventie en bestrijding van georganiseerde misdaad (bestuurlijke aanpak)
 opgenomen.
 De beleidslijnen en doelstellingen zijn in het Actieplan ter uitvoering van het
 Stockholm Programma vertaald naar concrete voorstellen en initiatieven voor de
 komende vijf jaren. De Tweede Kamer zal conform toezegging jaarlijks worden
 geïnformeerd over de stand van zaken met betrekking tot de uitvoering van het
 Stockholm Programma en over de vorderingen ten aanzien van de Nederlandse
 prioriteiten.
 Het op 1 december 2009 in werking getreden Verdrag heeft ertoe geleid dat in het
 EU-verdrag en het Werkingsverdrag een nieuw onderdeel is opgenomen over de ruimte
 van vrijheid, veiligheid en recht met een nieuwe rechtsbasis en aangepaste
 besluitvormingsprocedures voor verschillende JBZ-deelterreinen (in het bijzonder
 voor de politiële en justitiële samenwerking in strafzaken).
 Overeenkomstig artikel 71 van het EU-Werkingsverdrag is een permanent comité
 opgericht dat de operationele samenwerking op het gebied van de interne veiligheid
 moet bevorderden en versterken (Comité de Sécurité
 Intérieure, COSI). Op 11 maart 2010 is COSI voor het eerst bijeengekomen.
 Het werkterrein van COSI omvat de bestrijding van georganiseerde misdaad,
 douanesamenwerking, grensbewaking, terrorismebestrijding, crisisbeheersing/
 rampenbestrijding en waar nodig justitiële samenwerking in strafzaken. De primaire
 taak van het comité is de coördinatie van de samenwerking tussen operationele
 diensten en met EU-agent
 schappen. COSI zal, zoals ook in het Stockholm Programma is opgenomen,
 de EU strategie voor interne veiligheid ontwikkelen, implementeren en monitoren.
 Migratie, Asiel, Grenzen en Visa
 Stand van zaken
 Migratie, asiel, grenzen en visa zullen ook in de komende jaren belangrijke
 onderwerpen binnen de Unie blijven en maken een belangrijk onderdeel uit van het
 Stockholm Programma. Tijdens de Europese Raden van oktober 2009 en juni 2010 zijn
 opnieuw conclusies over deze onderwerpen aangenomen. Over het beleid inzake
 grenscontroles, asiel en immigratie zijn op basis van het Verdrag nieuwe
 bepalingen opgenomen in het EU-Werkingsverdrag.
 Europees Pact inzake Immigratie en Asiel
 Bij de aanvaarding van het Europese Pact inzake Immigratie en asiel in oktober
 2008, heeft de Europese Raad besloten jaarlijks een debat te houden over het
 asiel- en migratiebeleid, te beginnen in 2010. Ter voorbereiding van dat debat
 dienen de lidstaten jaarlijks een rapportage aan te leveren bij de Commissie die
 bestaat uit een politiek en een feitelijk deel. Begin 2010 zijn beide rapportages
 door Nederland aangeboden aan de Commissie en zijn de beide Kamers daarover
 geïnformeerd (Kamerstukken II, 2009–2010, 22 112, nr. 988). In mei 2010 heeft de Commissie de
 eerste rapportage over het Pact gepubliceerd, waarna de Europese Raad in juni
 conclusies heeft aanvaard.
 Migratie
 In lijn met het Beleidsplan Legale migratie werd door de Commissie aangekondigd
 dat, naast vier specifieke richtlijnen er een algemene kaderrichtlijn komt
 betreffende één enkele aanvraagprocedure voor één gecombineerde vergunning om te
 werken en te verblijven in de Unie en betreffende een gemeenschappelijk pakket van
 rechten voor arbeidsmigranten. Dit voorstel voor een (kader)richtlijn biedt
 basisrechten aan derdelanders die rechtmatig in een lidstaat verblijven en werken.
 De richtlijn heeft betrekking op arbeidsmigranten die langer dan zes maanden in de
 Unie werken. Op kortdurend werk, seizoenswerk, au pairs, asielzoekers,
 gedetacheerden en zelfstandigen is de richtlijn niet van toepassing.
 De onderhandelingen startten in januari 2008. Tijdens de onderhandelingen
 voorafgaand aan de inwerkintreding van het Verdrag bleek de vraag of de gelijke
 behandelingsrechten van toepassing moeten zijn op alle derdelanders die legaal
 werken of alleen op houders van de gecombineerde vergunning een knelpunt. Omdat er
 geen uitzicht was op de vereiste unanimiteit is de richtlijn niet, zoals
 aanvankelijk voorzien, besproken in de Raad van juni 2009. De onderhandelingen
 tussen Raad en Europees Parlement zijn hervat na inwerkingtreding van het Verdrag,
 dat voorziet in besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid. Verwacht wordt dat
 de eerste lezing in 2010 kan worden afgerond.
 Tijdens de ministeriële conferentie Building Migration
 Partnerships in april 2009 te Praag is een ministeriële verklaring
 aangenomen die tot doel heeft een raamwerk te scheppen voor de samenwerking op het
 gebied van migratiebeheer met een aantal landen (Albanië, Armenië, Azerbeidzjan,
 Bosnië-Herzegovina, Kroatië, Macedonië, Georgië, Kazachstan, Kosovo, Kirgizië,
 Moldavië, Montenegro, Servië, Tadzjikistan, Turkije, Turkmenistan, Oekraïne,
 Oezbekistan en Russische Federatie). Deze samenwerking krijgt vorm in
 partnerschappen, waarbij migratieprofielen en migratiebeleid in kaart worden
 gebracht.
 In het kader van de Europese algehele benadering op migratie (the Global Approach to Migration), die gericht is op samenwerking met
 landen ten zuiden en grenzend aan het oosten en zuidoosten van de Unie, neemt
 Nederland deel aan twee mobiliteitspartnerschappen van de Unie met derde landen te
 weten Kaapverdië en Georgië.
 Uitgangspunt van deze mobiliteitspartnerschappen is dat zij kunnen worden
 vormgegeven op vrijwillige en à la carte basis. Dat wil zeggen dat lidstaten zelf
 bepalen of en hoe ze invulling geven aan de samenwerking, met welke landen, op
 welk terrein en of ze dat bilateraal of samen met andere lidstaten doen.
 Daarnaast is Nederland geïnteresseerd in deelname aan de voorziene
 mobiliteitspartnerschappen met Ghana en Armenië. De tussentijdse evaluatie van de
 pilotfase van de mobiliteitspartnerschappen werd in najaar 2009 door de Commissie
 gepubliceerd. De gehele evaluatie wordt in 2013 verwacht. In het kader van de
 algehele benadering van migratie heeft Nederland deelgenomen aan een aantal EU
 migratiemissies naar herkomst- en transitlanden van migranten, waaronder eind 2009
 aan de missie naar Kenia, waar ook de problematiek van Somalische vluchtelingen
 aan bod is gekomen.
 Met betrekking tot de samenwerking met derde landen ten zuiden van de Unie is
 tijdens de ministeriële conferentie in 2008 met de Noord- en West-Afrikaanse
 landen een nieuw actieprogramma afgesproken voor de periode 2009–2011 waarin zal
 worden gewerkt aan meer concrete samenwerking binnen het raamwerk van de algehele
 aanpak van migratie op het terrein van (informatie over) legale migratie,
 bestrijden van illegale migratie en immigratie en ontwikkeling.
 Bovendien is een mandaat verleend aan de Commissie om onderhandelingen te starten
 over visumfacilitatieovereenkomsten en terug- en overnameverdragen. Op het terrein
 van Europese terug- en overnameovereenkomsten heeft de Commissie sinds 2000
 achttien mandaten gekregen voor onderhandelingen met derde landen. Inmiddels zijn
 met elf landen dergelijke overeenkomsten afgesloten.
 In najaar 2009 is een terug- en overnameovereenkomst ondertekend met Pakistan en
 geparafeerd met Georgië. Met Kaapverdië, Marokko en Turkije vonden
 onderhandelingsrondes plaats. Op de Raad van juni 2010 is over Turkije besloten
 dat de onderhandelingen worden gecontinueerd. De onderhandelingen met Algerije en
 China zijn nog niet formeel gestart. De Commissie werkt op dit moment aan een
 uitgebreide migratieparagraaf die zal worden opgenomen in de EU-China
 Partnerschap- en Samenwerkingsovereenkomst.
 Vanwege de geringe voortgang in de uitvoering van de nog openstaande mandaten
 over terug- en overnameovereenkomsten hebben de lidstaten, waaronder Nederland,
 herhaaldelijk verzocht om een solide evaluatie van het instrument, de mandaten en
 de onderhandelingen. Lidstaten kunnen geen bilaterale onderhandelingen voeren
 wanneer een mandaat aan de Commissie is verstrekt.
 Asiel
 De Commissie heeft in juni 2008 een asielplan gepresenteerd. Hierin werden
 verschillende nieuwe maatregelen aangekondigd waarvan de eerste verschenen in
 december 2008 en februari 2009: de herzieningen van de Opvangrichtlijn, de
 Dublin-verordening, de Eurodac-verordening en een voorstel tot oprichting en
 financiering van het Europees Asiel Ondersteuningsbureau (EASO). In oktober 2009
 zijn nog twee voorstellen tot herziening gepresenteerd, namelijk voor de richtlijn
 voor asielprocedures en de richtlijn voor de beoordeling van asielverzoeken.
 Dit jaar zal EASO operationeel worden. In februari 2010 heeft de Raad het
 EASO-voorstel aangenomen en is besloten dat de zetel in Malta zal zijn. Momenteel
 zijn onderhandelingen gaande over de gehele breedte van het asielacquis. Nederland
 zet zich in voor de tweede fase van het harmonisatieproces dat moet leiden tot een
 Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel (GEAS).
 De onderhandelingen over de uitbreiding van de richtlijn inzake de status van
 langdurig ingezetenen zijn gestopt in juli 2009, maar worden naar verwachting door
 het Belgisch voorzitterschap weer opgepakt.
 In lijn met het asielbeleidsplan heeft de Commissie in september 2009 een
 voorstel gepubliceerd voor het ontwikkelen van een EU-regeling voor hervestiging
 waaraan lidstaten op vrijwillige basis kunnen meedoen, met gemeenschappelijke
 criteria en coördinatiemechanismen. Over dit gemeenschappelijke
 EU-hervestigingsprogramma wordt momenteel onderhandeld. In juni 2010 heeft de Raad
 conclusies aangenomen met betrekking tot het Commissie-actieplan voor
 niet-begeleide minderjarigen in het migratieproces.
 Op 1 december 2009 is uw Kamer geïnformeerd via de standpuntverkennende notitie
 «Visie op bescherming» over de visie op het Europees asielstelsel voor de
 korte/middellange termijn. Deze is tevens verwoord in de Nederlandse inzet ten
 behoeve van het Stockholm Programma, namelijk «te komen tot een stelsel waarin de
 asielsystemen van de lidstaten zich zodanig tot elkaar verhouden dat een
 vreemdeling die binnen de EU internationale bescherming vraagt, in alle lidstaten
 op eenzelfde uitkomst kan rekenen». De grenslidstaten worstelen door de gemengde
 stromen richting de Unie met illegale binnenkomst en het op niveau houden van hun
 asielsystemen. De noordelijke lidstaten trachten veeleer oplossingen te zoeken
 voor de druk op de asielsystemen en wijzen op het «falen» van het
 Dublin/Eurodac-systeem.
 Op de korte en middellange termijn acht Nederland een inzet gericht op
 harmonisatie van wet- en regelgeving én praktische samenwerking noodzakelijk. Ook
 doeltreffende grensbewaking moet hiervan deel uitmaken. Hierbij moet aandacht
 blijven bestaan voor de externe dimensie van het asielbeleid. Nederland houdt vast
 aan het standpunt dat de huidige migratiedruk en kwaliteit van het asielstelsel
 (in bijvoorbeeld Griekenland) geen reden is om de werking van de Dublin
 II-Verordening op te schorten. Wel geeft dit aanleiding om nog krachtiger in te
 zetten op de harmonisatie en praktische samenwerking, zoals die door Nederland al
 wordt bepleit en gerealiseerd.
 Grenzen
 In mei 2010 is een Raadsbesluit genomen dat regels en richtlijnen stelt voor
 Frontex- operaties op zee. Dit Raadsbesluit zal onderdeel zijn van de
 operatieplannen van Frontex- operaties en zal bijdragen aan de uniformiteit van
 handelen tijdens maritieme Frontex-operaties. Dit maakt het mogelijk om lidstaten
 aan te spreken op afwijking van de norm zoals die ten aanzien van de activiteiten
 met betrekking tot onderschepping, opsporing en reddingen van personen op zee zijn
 gesteld. Nederland heeft technische instrumenten voor documentcontroles ter
 beschikking gesteld voor gebruik tijdens Frontex-operaties. Vanaf 7 juni 2010
 nemen twee Nederlandse schepen deel aan een Frontex-operatie aan de Zuid-Spaanse
 kust.
 Naar aanleiding van het fors toegenomen aantal illegale migranten in de
 Middellandse Zeeregio is binnen de Unie een discussie ontstaan over de aanpak van
 illegale immigratie in die regio. Als gevolg van deze discussie heeft de Europese
 Raad van juni 2009 voor het eerst conclusies aangenomen, waarin een aantal
 maatregelen voor de korte termijn wordt gedefinieerd. De discussie over de aanpak
 van illegale migratie heeft zich voortgezet. De follow-up van de Raadsconclusies
 «29 maatregelen voor de bescherming van de buitengrenzen en de bestrijding van
 illegale immigratie», zoals aangenomen tijdens de Raad van februari 2010, wordt op
 dit moment besproken in verschillende gremia.
 Begin 2010 heeft de Commissie het voorstel tot herziening van de
 Frontex-verordening gepubliceerd waarover de onderhandelingen nu in volle gang
 zijn. Het doel van de Commissie en ook de inzet van Nederland is erop gericht om
 de operationele slagkracht en flexibiliteit van het agentschap te versterken. Het
 mandaat van Frontex zal worden verduidelijkt. In juli 2009 heeft de Commissie een
 voorstel voor herziening voor de Immigration Liaison
 Officers (ILO)-verordening gepubliceerd met als doel ondermeer het
 ILO-netwerk te verstevigen, door bijvoorbeeld de samenwerking met Frontex te
 formaliseren. De onderhandelingen over de ILO-verordening worden in 2010
 gecontinueerd.
 In juni 2009 is het Raadsbesluit ondertekend met betrekking tot de deelname van
 Zwitserland aan het Europees agentschap voor het Management van de Operationele
 samenwerking op het gebied van de buitengrenzen, na positieve resultaten van
 verscheidene evaluatiemissies. In 2009 zijn de Nederlandse buitengrenzen
 onderworpen aan een zogenaamde Schengen-evaluatie met een positief resultaat. Eind
 2009 heeft een evaluatie plaatsgevonden betreffende de voorbereiding van
 Liechtenstein op de implementatie van het gehele Schengen-acquis.
 Nadat de Raad in 2008 heeft ingestemd met de toekomstige oprichting van een
 Europees grensbewakingsysteem (EUROSUR), hebben in 2009 en 2010 verscheidene
 expertbijeenkomsten plaatsgevonden. In 2010 is gestart met de ontwikkeling van een
 gemeenschappelijke omgeving voor het delen van grensbewakingsinformatie voor het
 maritiem gebied (fase 3 EUROSUR) in pilotvorm. Hiertoe is een routekaart
 opgesteld. Voorts zal in najaar 2010 het tweede voortgangsverslag over EUROSUR
 worden gepubliceerd.
 Visa
 In het kader van de nauwere Schengen-samenwerking wordt een gemeenschappelijk
 visumbeleid gezien als een wezenlijk onderdeel van de totstandkoming van een
 gemeenschappelijke ruimte zonder controles van de binnengrenzen. In juni 2009
 heeft de Raad het voorstel voor de Visumcode, dat alle wettelijke instrumenten op
 het gebied van visa onderbrengt, aangenomen. Op 5 april 2010 is de Visumcode in
 werking getreden. De maximale beslistermijn is hiermee op Europees niveau
 vastgelegd, de vereenvoudigde procedure is uitgebreid en nauwere samenwerking van
 de EU/Schengen partners wordt beoogd.
 Eind 2009 zijn de relevante persoonsgegevens van visumhouders, inclusief
 biometrische gegevens, ten behoeve van een visumaanvraag, opgeslagen in het Visum
 Informatiesysteem (VIS). De voorbereidingen voor de ingebruikname van het VIS zijn
 momenteel in volle gang. Eind 2010 moet het VIS in gebruik worden genomen door
 alle lidstaten.
 Sinds 28 juni 2009 dient de vingerafdruk, zoals voorgeschreven in de verordening
 voor de opname van biometrische gegevens in reisdocumenten, in de chip te zijn
 opgenomen naast de digitale gezichtsopname van de houder. Vanaf 21 september 2009
 worden de vingerafdrukken van aanvragers van het nieuwe EU-paspoort opgeslagen in
 een databank.
 In juli 2007 hebben de VS besloten tot aanpassing van de voorwaarden voor
 deelname aan het visumvrijwaringsprogramma (Visa Waiver
 Program, VWP). Dat betekent een aanscherping voor Nederland en andere
 lidstaten die al visumvrij kunnen reizen naar de VS, en een versoepeling voor die
 lidstaten uit Oost- en Midden-Europa die nu tot het VWP worden toegelaten.
 Nederland neemt deel aan het VWP sinds 1986. De VS hebben in de loop der tijd
 stapsgewijs de eisen aan deelname opgeschroefd. Nieuw zijn de voorwaarden die de
 VS stellen aan de samenwerking inzake terrorismebestrijding en bestrijding van
 georganiseerde criminaliteit. In december 2008 zonden de VS een brief hierover aan
 een groot aantal VWP-partnerlanden, waaronder Nederland. Voor de beantwoording van
 de brief is binnen de Unie een gezamenlijke – in grote mate procedurele – reactie
 opgesteld. Voor wat betreft de inhoudelijke reactie zullen de lidstaten bilateraal
 met de VS onderhandelen, conform de zogeheten twee sporen-benadering.
 Verschillende lidstaten hebben hierover inmiddels afspraken gemaakt. In juni 2009
 is na een bezoek van de VS aan Nederland besloten tot continuering van verdere
 deelname aan het VWP.
 De drie Westelijke Balkanlanden Servië, Montenegro en Macedonië zijn in december
 2009 visumvrij geworden voor het EU-Schengengebied. Albanië en Bosnië-Herzegovina
 moeten nog inspanningen verrichten voor wat betreft de roadmap naar visumliberalisatie. Voor Kosovo geldt dat
 visumliberalisering een lange termijn doel is. Conform de EU-uitbrei
 dingsstrategie, die de Europese Raad in december 2006 vaststelde, is
 Nederland van mening dat landen aan alle criteria van de roadmap moeten voldoen om visumvrijdom te verkrijgen en er geen
 tijdpad vastgelegd mag worden.
 Op 4 juli 2009 heeft Canada de visumplicht voor onderdanen van Tsjechië opnieuw
 ingevoerd vanwege het grote aantal asielaanvragen van de Roma-gemeenschap uit
 Tsjechië. De Commissie overlegt sindsdien met Canada om voortgang te boeken inzake
 de opheffing van de visumplicht ten aanzien van Tsjechië, Bulgarije en Roemenië.
 Tijdens de Raad van 23 oktober 2009 heeft de Commissie een rapport gepresenteerd
 waarin werd aangegeven dat Canada en Tsjechië spoedig naar een oplossing moeten
 zoeken. Tijdens de Raad van 23 april 2010 gaf de Commissie aan dat de bilaterale
 besprekingen constructief verlopen en goede vooruitzichten bieden op een werkbare
 oplossing.
 Beleid in voorbereiding
 Europees Pact inzake Immigratie en Asiel
 De tweede rapportage van het Europees Pact inzake Immigratie en Asiel dient
 tevens inzicht te geven in de implementatie van het Stockholm Programma en het
 bijbehorende Actieplan. De lidstaten zullen eind 2010 wederom worden verzocht
 hiervoor hun bijdragen aan te leveren.
 Migratie
 De Commissie zal naar verwachting in juli 2010 twee conceptrichtlijnen
 presenteren, te weten de richtlijnen voor seizoensarbeiders en voor binnen een
 onderneming overgeplaatste werknemers (intra corporate
 transferees).
 In het najaar van 2010 zal de Commissie een Groenboek inzake het recht op
 gezinshereniging presenteren.
 Daarnaast zal de Commissie in 2010 een verslag presenteren over de omzetting van
 de richtlijn inzake studie, scholierenuitwisseling, onbezoldigde opleiding of
 vrijwilligerswerk, gevolgd door een voorstel tot wijziging van de richtlijn.
 Naar verwachting komt de Commissie in najaar 2010 ook met de evaluatie van de
 onderhandelingen over terug- en overnameovereenkomsten met derde landen.
 Asiel
 Na het operationeel worden van het EASO in 2010 zullen in 2011 naar verwachting
 de eerste asielondersteuningsteams operationeel zijn om bijstand te verlenen aan
 lidstaten die worden geconfronteerd met een bijzondere druk.
 Grenzen
 Dit jaar worden nog Schengen-evaluaties verwacht met betrekking tot Griekenland,
 Spanje en Portugal, waarna Raadsconclusies zullen volgen.
 Naar aanleiding van een expertbijeenkomst in mei 2010 is een voorstel gedaan voor
 technische wijzigingen van de Schengengrenscode. Deze aanpassing wordt in het
 najaar van 2010 verwacht.
 In zomer 2010 vindt ook een pilot plaats in Griekenland met betrekking tot de
 oprichting van regionale en/of gespecialiseerde Frontex-bureaus.
 Visa
 De monitoring van de inspanningen van Albanië en Bosnië-Herzegovina in het kader
 van de roadmap naar visumliberalisatie wordt door de
 Commissie in het najaar van 2010 vervolgd, waarna de Raad en het Europees
 Parlement een definitief besluit kunnen nemen.
 Politiële en justitiële samenwerking in
 strafzaken
 Stand van zaken
 In de tweede helft van 2009 is op het terrein van politiële en justitiële
 samenwerking in strafzaken, vooruitlopend op de inwerkingtreding van het Verdrag,
 in de Raad gewerkt aan de totstandkoming van een aantal kaderbesluiten. Na
 inwerkingtreding van het Verdrag, en in het bijzonder de betreffende bepalingen
 over justitiële samenwerking in strafzaken en politiële samenwerking,
 concentreerden de besprekingen zich op de omzetting van enkele kaderbesluiten in
 richtlijnen zoals voor procedurele rechten, het recht op tolk- en vertaaldiensten
 en de bestrijding van mensenhandel.
 Voorts is in 2010 een voorstel in bespreking genomen voor een richtlijn inzake de
 bescherming van slachtoffers van een strafbaar feit (Europees beschermingsbevel).
 Op 1 oktober 2009 vond in het hoofdkwartier van Europol in Den Haag een informele
 ministeriële bijeenkomst plaats in het kader van het 10-jarig bestaan van Europol.
 Er werd gesproken over de vernieuwde rol van Europol in de EU-architectuur wat
 betreft de interne veiligheid met het oog op de inwerkingtreding van het nieuwe
 Europol-Raadsbesluit per 1 januari 2010.
 Op 1 december 2009 heeft de Raad een kaderbesluit aangenomen over de accreditatie
 van aanbieders van forensische diensten die laboratoriumactiviteiten verrichten.
 Met dit kaderbesluit wordt beoogd te bereiken dat de resultaten van de
 activiteiten of producten van een forensisch laboratorium in een lidstaat, door
 politie-/justitieautoriteiten worden erkend als gelijkwaardig aan
 laboratoriumactiviteiten in een andere lidstaat, op grond van het geaccrediteerd
 zijn van een dergelijk laboratorium, volgens de vastgestelde internationale norm.
 Het gaat in het bijzonder om activiteiten op het gebied van DNA en
 vingerafdrukken.
 Verschillende malen is tijdens de Raden gesproken over de realisatie van het
 Schengen Informatie Systeem van de tweede generatie (SIS II) en de vertraging die
 is opgelopen. In juni 2009 is door de Raad besloten dat twee Mile Stone Tests zullen plaatsvinden om vast te stellen in welke mate
 SIS II voldoet aan de overeengekomen criteria. De eerste Mile
 Stone Test is uitgevoerd in het voorjaar van 2010. Op basis van de
 analyse van de eindresultaten van deze eerste test heeft de Commissie aangegeven
 de test als geslaagd te beschouwen.
 In de Raad van eind 2009 heeft de Commissie een voorstel voor een verordening
 voor het lange termijn beheer van grootschalige IT-systemen op JBZ-terrein
 gepresenteerd. Het doel van de verordening is het beheer van SIS II, het Visum
 Informatie Systeem (VIS) en Eurodac onder één beheersorganisatie te plaatsen,
 waarvoor de Commissie een regelgevend agentschap heeft voorgesteld.
 Op het gebied van de douanesamenwerking stelde de Raad een besluit vast over het
 gebruik van informatietechnologie voor douanedoeleinden. Onder dit Raadsbesluit,
 dat dient ter vervanging van de huidige overeenkomst inzake het Douane
 Informatiesysteem (DIS), kunnen persoonlijke en andere data worden uitgewisseld
 tussen douaneautoriteiten van de lidstaten.
 Voorts werd tijdens de bijeenkomst van de Raad in december 2009 het kaderbesluit
 betreffende het voorkomen en beslechten van geschillen over de uitoefening van
 rechtsmacht bij strafprocedures aangenomen. Dit voorstel bevat het procedurele
 kader voor informatie-uitwisseling tussen nationale autoriteiten betreffende
 lopende strafrechtelijke procedures voor specifieke feiten, om na te gaan of er in
 andere lidstaten voor dezelfde feiten parallelle strafprocedures lopen. Tevens
 heeft het voorstel betrekking op rechtstreeks overleg tussen nationale
 autoriteiten om vast te stellen welke jurisdictie het meest geschikt is om
 specifieke feiten, die onder de jurisdictie van twee of meer lidstaten vallen, te
 behandelen.
 De Raad heeft tijdens het Spaanse voorzitterschap een publieksdocument ten
 behoeve van de Interne Veiligheid aangenomen. In dit document wordt een Europees
 veiligheidsmodel gedefinieerd, bestaande uit een opsomming van gezamenlijke
 bedreigingen, zoals terrorisme, georganiseerde misdaad, cybercriminaliteit,
 mensenhandel en -smokkel, natuurlijke of door de mens veroorzaakte rampen en een
 aantal andere gemeenschappelijke fenomenen die de veiligheid van de mensen in
 Europa raken.
 Het voornaamste doel van de Interne Veiligheidsstrategie is het ontwikkelen van
 gezamenlijke middelen en beleid om de gezamenlijke dreigingen aan te pakken met
 behulp van een integrale benadering. Het veiligheidsmodel is mede gericht op een
 effectiever gebruik van de bestaande EU-agentschappen en netwerken.
 Het Spaanse voorzitterschap heeft in aanvulling op de Interne
 Veiligheidsstrategie, samen met het toekomstige Belgische en Hongaarse
 voorzitterschap, een discussiedocument opgesteld over de interne veiligheid in
 Europa. Op basis hiervan zouden de prioriteiten voor COSI (Comité voor interne
 veiligheid in Raadskader) en de EU-agentschappen op de korte en middellange
 termijn kunnen worden vastgesteld. Het document bevat een samenvatting van
 meerdere bestaande dreigingsbeelden. Naast een analyse van de huidige situatie
 worden tevens voorstellen gedaan om de genoemde dreigingen aan te pakken.
 De Raad heeft een besluit genomen over een gewijzigde opzet van het Europees
 Netwerk voor Criminaliteitspreventie (EUCPN). Met dit besluit werd een aantal
 wijzigingen aangebracht in het netwerk dat in 2001 is opgericht met als doel bij
 te dragen aan de ontwikkeling van diverse aspecten van criminaliteitspreventie in
 de Unie en het ondersteunen van acties ter voorkoming van criminaliteit. Hiermee
 wordt de preventie hoger op de politieke agenda gezet en de ontwikkeling van een
 lange termijn strategie bevorderd.
 In het e-Justice-portaal zal praktische informatie te vinden zijn voor burgers en
 juridische beroepsbeoefenaren over grensoverschrijdende procedures, de organisatie
 van rechtsstelsels en de manier waarop bepaalde registers in andere lidstaten
 geraadpleegd kunnen worden. De opening heeft tijdens de informele Raad van
 15–16 juli 2010 plaatsgevonden.
 De Raad stelde op 30 november 2009 een routemap vast voor het versterken van
 procedurele rechten van verdachten of beschuldigde personen in strafprocedures.
 Het betreft een lange termijnplanning voor het nemen van maatregelen op het gebied
 van de procedurele rechten van verdachten. Dit betreffen naast vertolking en
 vertaling, het recht van informatie (inclusief het recht van kennisneming van
 processtukken), het recht op (kosteloze) bijstand door een advocaat, het recht om
 familieleden en het consulaat te informeren en speciale waarborgen voor kwetsbare
 verdachten. Ook wordt een groenboek inzake detentie aangekondigd, dat naar
 verwachting in 2011 zal uitkomen.
 In dit kader stemde de Raad begin juni 2010 in met het onderhandelingsresultaat
 ten aanzien van het lidstateninitiatief voor een richtlijn betreffende het recht
 op tolk- en vertaaldiensten in strafprocedures. Het betreft een omzetting van het
 in 2009 ingediende kaderbesluit waarover in de Raad op 23 oktober 2009 een
 algemene oriëntatie was overeengekomen. Als gevolg van inwerkingtreding van het
 Verdrag vóórdat het kaderbesluit formeel was vastgesteld, moest dit worden omgezet
 in een richtlijn. Doel van deze richtlijn is het versterken van de rechten van
 verdachten in strafprocedures, in het bijzonder van de verdachte die de taal van
 de gerechtelijke procedure niet spreekt of verstaat. De richtlijn omvat bepalingen
 inzake vertolking (van het gesproken woord) en vertaling (van het geschreven
 woord). Inmiddels is ook een akkoord bereikt tussen het Europees Parlement, de
 Raad en de Commissie.
 De besprekingen over een kaderbesluit inzake de voorkoming en bestrijding van
 mensenhandel en de bescherming van slachtoffers daarvan, waarover in november 2009
 in beginsel door de Raad overeenstemming was bereikt, werden na inwerkingtreding
 van het Verdrag voortgezet. De Commissie heeft de inhoud van het kaderbesluit
 omgezet in een ontwerprichtlijn, waarbij in grote lijnen rekening is gehouden met
 de consensus die al was bereikt over het ontwerp-kaderbesluit. Besluitvorming over
 de ontwerprichtlijn zal plaatsvinden volgens de gewone wetgevingsprocedure. Op
 4 juni 2010 is in de Raad een algemene oriëntatie over het voorstel bereikt. Het
 voorstel brengt de EU-regelgeving op dit terrein op het niveau van het Verdrag van
 de Raad van Europa inzake de bestrijding van mensenhandel. Het bevat tevens een
 uitbreiding voor wat betreft onder meer de definitie van mensenhandel die wordt
 verbreed, de verhoging van minimum maximumstraffen en de uitbreiding van
 strafverzwarende omstandigheden. Aanvullend zijn ook regels opgenomen inzake
 bescherming van slachtoffers en bejegening van slachtoffers tijdens de
 strafprocedure.
 Ook met betrekking tot het kaderbesluit ter bestrijding van seksueel misbruik,
 seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie zijn de onderhandelingen na
 inwerkingtreding van het Verdrag in de vorm van een richtlijn voortgezet. Dit
 voorstel brengt de EU-regelgeving op dit terrein op het niveau van het Verdrag van
 de Raad van Europa inzake de bescherming van kinderen tegen seksuele uitbuiting en
 seksueel misbruik (Verdrag van Lanzarote), maar heeft op een aantal punten
 materiële meerwaarde. Die meerwaarde wordt gevonden in de verdere harmonisatie van
 straffen en verdergaande extraterritoriale jurisdictie.
 Er is in juni 2010 in de Raad verder gesproken over een algemene oriëntatie met
 betrekking tot het initiatief van het Spaanse voorzitterschap voor een richtlijn
 betreffende het Europees Beschermingsbevel (EB). De besprekingen met het Europees
 Parlement worden voortgezet. De richtlijn beoogt te regelen dat de bescherming die
 een persoon in één lidstaat geniet op basis van een beschermingsmaatregel, zoals
 een contact- of gebiedsverbod, gehandhaafd en voortgezet wordt in elke andere
 lidstaat waar deze persoon verblijft. Een EB-maatregel die door een justitiële of
 vergelijkbare autoriteit kan worden afgegeven, kan zowel strafrechtelijke,
 bestuursrechtelijke als civielrechtelijke maatregelen betreffen.
 Op 4 juni 2010 werd het Europees Pact tegen internationale drugshandel
 aangenomen. Dit pact richt zich op een gezamenlijke Europese controle op het
 aanbod van cocaïne en heroïne, wat betreft cocaïne vooral vanuit (in het
 bijzonder) Westelijk Afrika.
 Op het gebied van de civiele bescherming zijn in 2009 onder Zweeds
 voorzitterschap Raadsconclusies aangenomen over een strategisch kader voor
 preventie bij rampen. Binnen dit preventiekader is de afspraak gemaakt dat voor
 het eind van 2012 een EU-brede all-hazard
 risicoanalyse is uitgevoerd. Deze wordt gebaseerd op risicoanalyses die door de
 lidstaten dienen te zijn uitgevoerd voor het einde van 2011. Met de tweejaarlijkse
 nationale risicobeoordeling voldoet Nederland hier al aan. Om te komen tot zoveel
 mogelijk eenduidige risicoanalyses zal de Commissie samen met de lidstaten voor
 het einde van 2010 richtlijnen opstellen. In de eerste helft van 2010 is een begin
 gemaakt met het opstellen van deze richtlijnen. In zowel het Stockholm Programma
 als de Interne Veiligheid Strategie wordt – mede op verzoek van Nederland –
 eveneens gerefereerd aan het belang van preventie en risicoanalyses in relatie tot
 civiele bescherming.
 Beleid in voorbereiding
 De Commissie zal in de tweede helft van 2010 met een voorstel komen voor een
 nieuw omvattend juridisch kader voor bescherming van persoonsgegevens. Dit
 voorstel dient ter aanpassing van de EU-richtlijn dataprotectie uit 1995 aan de
 voortschrijdende technische ontwikkelingen. Hierbij zal tevens het EU-kaderbesluit
 voor de bescherming van persoonsgegevens bij de politiële en justitiële
 samenwerking in strafzaken tussen de lidstaten worden betrokken. Ook zal een
 mandaat worden opgesteld inzake een verdrag tussen de Unie en de VS inzake
 dataprotectie.
 Voorts zal in 2010–2011 de aandacht zijn gericht op de uitvoering van het
 Actieplan ter implementatie van het Stockholm Programma en in het bijzonder de
 aanpak van cybercriminaliteit, mensenhandel, de bestrijding van seksuele
 uitbuiting van kinderen en de verdere uitwerking van de Interne
 Veiligheidsstrategie.
 In oktober 2010 wordt een mededeling van de Commissie over de EU Strategie voor
 Interne Veiligheid verwacht.
 Tot slot zal in 2010 het EU-mechanisme voor civiele bescherming, dat het mogelijk
 maakt om via de Unie om bijstand te vragen, worden geëvalueerd en naar verwachting
 verder worden versterkt.
 Terrorismebestrijding
 In de afgelopen periode heeft de EU-coördinator terrorismebestrijding
 (Contra-Terrorisme Coördinator/CTC), Gilles De Kerchove, twee maal zijn
 voortgangsverslag uitgebracht. Het eerste verslag verscheen eind 2009. Ter
 begeleiding had de CTC een discussiedocument geschreven. De kernoverweging daarin
 is dat Europa meer moet doen aan de onderdelen «prevent» en «respond», omdat de afgelopen
 jaren de meeste energie is uitgegaan naar activiteiten op het terrein van «protect» en «pursue».
 In zijn verslag van juni 2010 benoemt de CTC in de discussienota vier
 uitdagingen: een duidelijker beeld van de dreiging voor de Unie scheppen, beter
 openbaar vervoer veilig stellen, monitoren van reizen met terroristisch oogmerk en
 het verbinden van interne en externe veiligheid. Nederland kan zich herkennen in
 deze onderwerpen.
 Daarnaast hecht Nederland eraan dat in de aankomende periode drie onderwerpen in
 Europees verband aandacht krijgen: evaluatie van Europees beleid inzake
 terrorismebestrijding en bijbehorende wet- en regelgeving, de bescherming tegen
 cyberterrorisme en andere vormen van cybercriminaliteit met daarin speciale
 aandacht voor publiek-private samenwerking, alsook reductie van
 veiligheidsrisico’s voortvloeiend uit reisbewegingen.
 Naar aanleiding van de mislukte aanslag tijdens een transatlantische vlucht van
 Europa naar Detroit in december 2009 is tijdens het Spaanse voorzitterschap
 gezamenlijk met de VS de Toledo-verklaring tot stand gekomen, die betrekking heeft
 op beveiliging van de burgerluchtvaart. In aanvulling op de Toledo-verklaring is
 een EU-VS verklaring opgesteld met projecten en samenwerkingsmogelijkheden, in het
 bijzonder op het gebied van onderzoek naar en detectie van explosieven en
 precursoren.
 Ook is door het Spaanse voorzitterschap aandacht geschonken aan de slachtoffers
 van terrorisme en voor de dialoog tussen religies.
 De Raad van december 2009 stemde in met het Actieplan ter voorkoming van
 aanslagen met chemische, biologische, radiologische of nucleaire (CBRN) middelen.
 Met het actieplan wordt een inhaalslag gemaakt op Europees niveau. In het plan
 staan 124 acties gericht op het voorkomen van CBRN-incidenten, het detecteren van
 vrijkomende stoffen of straling en het redden van levens en beperken van schade.
 De Raad van juni 2010 stemde in met een verklaring van de Unie en de VS over het
 tegengaan van terrorisme. De verklaring volgt op een EU-VS-verklaring over dit
 onderwerp uit 2004 en in het bijzonder op een verklaring die in 2009 werd
 overeengekomen. De verklaring beoogt de gemeenschappelijke beginselen van de Unie
 en de VS bij het tegengaan van terrorisme te verankeren en bestaat uit drie delen:
 terrorismebestrijding moet overeenstemmen met de beginselen van de rechtsstaat,
 terrorismebestrijding vergt de inzet van een breed scala aan instrumenten en het
 tegengaan van gewelddadig extremisme vergt een alomvattende benadering.
 Justitiële samenwerking in civiele zaken
 Stand van zaken
 Ook over justitiële samenwerking in burgerlijke (civiele) zaken zijn op basis van
 het Verdrag nieuwe bepalingen in het Verdrag inzake de Werking van de EU
 opgenomen, die per 1 december 2009 in werking zijn getreden.
 De Commissie heeft op 16 oktober 2009 bij de Raad een voorstel ingediend voor een
 verordening van het Europees Parlement en de Raad betreffende de bevoegdheid, het
 toepasselijke recht, de erkenning en de tenuitvoerlegging van beslissingen en
 authentieke akten op het gebied van erfopvolging en betreffende de instelling van
 een Europese erfrechtverklaring. Onder het Zweedse en Spaanse voorzitterschap zijn
 de onderhandelingen gevoerd. Hoewel er veel vooruitgang is geboekt heeft dit
 vooralsnog slechts geleid tot een voortgangsrapport van het Spaanse
 voorzitterschap. Dat rapport is gepresenteerd tijdens de Raad van juni 2010,
 waarin de uitgangspunten zijn opgenomen voor de verdere onderhandelingen over het
 voorstel voor een erfrechtverordening. Nederland is positief over de voorgestelde
 verordening omdat deze voorziet in de behoefte van burgers van de lidstaten aan
 een vereenvoudiging van de afwikkeling van grensoverschrijdende erfenissen.
 Nederland heeft ook ingestemd met de uitgangspunten die door het voorzitterschap
 in het voortgangsrapport zijn opgenomen.
 De werkzaamheden betreffende het Gemeenschappelijk Referentiekader op
 civielrechtelijk terrein hebben het afgelopen jaar vertraging opgelopen. Eerder
 werd verondersteld dat de Commissie eind 2009 met een reactie zou komen op de
 wetenschappelijke versie van het Gemeenschappelijk Referentiekader. De Commissie
 heeft op 30 juni 2010 een mededeling inzake het Gemeenschappelijk Referentiekader
 gepubliceerd. Die mededeling zet verschillende opties voor een Gemeenschappelijk
 Referentiekader uiteen en dient ter consultatie van de lidstaten. Bovendien is in
 mei 2010 een expert groep gestart met als opdracht om binnen een jaar 150
 artikelen uit het wetenschappelijke ontwerp te selecteren.
 Nadat de Commissie in juli 2006 een voorstel had gepresenteerd voor een
 Verordening inzake het toepasselijk recht bij echtscheidingen (Rome III), werd
 vanaf 2007 onderhandeld over de tekst van de verordening en medio 2008 is een
 meerderheid van de lidstaten het eens geworden over een compromistekst. Echter,
 enkele lidstaten konden niet instemmen met het compromis waardoor de vereiste
 unanimiteit niet kon worden bereikt. Tijdens de Raad van juni 2008 werd
 geconcludeerd dat alle wegen die naar een voor alle lidstaten aanvaardbare
 oplossing zouden kunnen leiden waren verkend. Een compromis is buiten bereik
 gebleven. De unanimiteit ontbreekt om met de Rome III-verordening door te gaan. De
 onoverkomelijke moeilijkheden beletten die unanimiteit in de afzienbare toekomst
 te bewerkstelligen. Daarop hebben tien lidstaten (Bulgarije, Griekenland, Spanje,
 Frankrijk, Italië, Luxemburg, Hongarije, Oostenrijk, Roemenië, Slovenië) bij de
 Commissie aangegeven nauwere samenwerking aan te gaan op dit onderwerp en zij
 vroegen de Commissie om een voorstel te doen. Op 24 maart 2010 heeft de Commissie
 haar voorstel gepresenteerd voor een Raadsbesluit ter machtiging tot nauwere
 samenwerking en voor een verordening op basis daarvan betreffende toepasselijk
 recht op echtscheiding. Tijdens de Raad van 3 en 4 juni 2010 werd het
 Raadsbesluit, dat voorziet in de machtiging tot nauwere samenwerking aan te gaan,
 met gekwalificeerde meerderheid aangenomen. De inhoud van de verordening zal
 verder worden besproken.
 Ook is enige vooruitgang geboekt op het terrein van de herziening van de
 verordening betreffende rechterlijke bevoegdheid, erkenning en tenuitvoerlegging
 van beslissingen in burgerlijke en handelszaken, ook bekend als Brussel I. In
 april 2009 heeft de Commissie naar aanleiding van de evaluatie van de verordening
 een groenboek ter zake gepubliceerd. In oktober 2009 heeft het kabinet een reactie
 naar de Commissie gestuurd.
 Beleid in voorbereiding
 De Commissie heeft aangegeven in het vierde kwartaal van 2010 met een voorstel
 ter herziening van de verordening betreffende rechterlijke bevoegdheid, erkenning
 en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken (Brussel I)
 te komen.
 Externe betrekkingen
 De externe dimensie van de Unie op het terrein van Justitie en Binnenlandse Zaken
 heeft het afgelopen jaar verder aan betekenis gewonnen, vooral na de
 inwerkingtreding van het Verdrag van Lissabon. De groeiende behoefte aan
 coördinatie wordt ingevuld door een werkgroep JBZ-externe betrekkingen. Hoofddoel
 van deze raadswerkgroep is de bevordering van de coherentie binnen de JBZ-externe
 dimensie, alsook de bevordering van coherentie tussen die dimensie en het algemene
 EU-externe beleid. De groep fungeert als een informatie- en coördinatiemechanisme.
 Daarbij treedt de groep niet in de mandaten van de al bestaande geografische en
 thematische raadswerkgroepen. Eind 2009 is besloten, op basis van een evaluatie,
 dat de groep op blijvende basis wordt voortgezet.
 De ministerïele Trojkas EU-VS in oktober 2009 en april 2010 hebben ondermeer
 geleid tot een actieplan voor de implementatie van gesloten overeenkomsten met de
 VS (uitlevering, rechtshulp en JBZ-samenwer
 king). Daarnaast is een actieplan opgesteld voor de EU-VS
 migratiedialoog ten behoeve waarvan de eerste bijeenkomst in de zomer van 2010 zal
 plaatsvinden.
 In juni 2010 is door de lidstaten besloten om Europol, onder de voorwaarde dat
 goedkeuring door de Unie alleen wordt gegeven als de gegevensbescherming
 vraagstukken zijn opgelost, het mandaat te geven voor de onderhandelingen over een
 operationale overeenkomst met Rusland. Tijdens de Permanente partnerschapsraad
 EU-Rusland op JBZ-gebied in mei 2010 is gesproken over de voortzetting van de
 visa-dialoog.
 De Raad keurde in mei 2010 het onderhandelingsmandaat goed voor de
 onderhandelingen met de VS over het Terrorist Finance Tracking
 Program (TFTP). De Commissie heeft toen ook aangegeven dat rechtshulp
 geen begaanbare weg is als mechanisme van overdracht voor informatieverstrekking
 aan de VS, wat aansluit bij het Nederlandse standpunt en belangen ter zake.
 Op 23 oktober 2009 nam de Raad het definitieve besluit tot het sluiten van de
 overeenkomsten tussen de Unie en de VS betreffende de uitlevering en wederzijdse
 rechtshulp in strafzaken. Alle lidstaten hebben inmiddels de ratificatieprocedure
 afgerond.
 De Raad stemde op 1 december 2009 in met een besluit tot ondertekening door de
 Commissie van een overeenkomst inzake wederzijdse rechtshulp tussen de Unie en
 Japan. Doel van deze overeenkomst is de wederzijdse rechtshulp te bevorderen en te
 vergemakkelijken en tegelijk de fundamentele rechten te handhaven en te garanderen
 dat de doodstraf niet kan worden opgelegd op grond van door de lidstaten overlegd
 bewijsmateriaal.
 In mei 2010 heeft het Europees Parlement een resolutie aangenomen dat de
 overeenkomsten met de VS en Australië betreffende de overdracht van
 passagiersgegevens (Passenger Name Records, PNR) aan
 het Europees Parlement ter goedkeuring moeten worden voorgelegd. De besluitvorming
 over deze overeenkomsten is hierdoor uitgesteld.
 In mei 2010 heeft het Europees Parlement een motie aangenomen aangaande gebruik
 en uitwisseling van PNR-gegevens, waarin zij de Commissie verzocht om uiterlijk
 half juli een voorstel te presenteren, evenals een voorstel tot mandaat voor
 onderhandelingen met derde landen. Hoewel het PNR-verdrag tussen Australië en de
 Unie aanleiding was voor de motie, is deze ook relevant voor het EU-PNR dossier.
 De onderhandelingen over een ontwerpovereenkomst betreffende het gebruik van PNR
 voor wetshandhavingdoeleinden worden naar verwachting na de zomer van 2010
 voortgezet.
 Tenslotte zijn in EU-verband initiatieven ontwikkeld om enkele landen (zoals
 Pakistan, Jemen en in de Sahel) te ondersteunen in de strijd tegen terrorisme en
 radicalisering. Het gaat hierbij om ondersteuning van civiele
 (veiligheids-)instanties en versterking van goed bestuur.
 Beleid in voorbereiding
 Naar verwachting zal de Commissie in 2010 een mededeling bekendmaken over het
 optimaliseren van de positieve gevolgen van migratie voor ontwikkeling en het tot
 een minimum beperken van de negatieve gevolgen ervan bekend maken.
 Daarnaast is de publicatie van een actieplan voor de landen van het oostelijk
 partnerschap over JBZ-aspecten gepland.
 
 
 
 5.
 RAAD WERKGELEGENHEID, SOCIAAL BELEID, VOLKSGEZONDHEID EN CONSUMENTENZAKEN
 (WSBVC)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 21 oktober 2010
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 6–7 december 2010
 
 
 
 
 
 
 
 16–17–18 januari 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad (Werkgelegenheid)
 
 
 
 
 
 
 7 maart 2011
 
 
 
 
 
 
 
 31 maart–1 april 2011
 
 
 
 
 Informele Raad (Gender/Familie)
 
 
 
 
 
 
 5–6 april 2011 (tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad (Volksgezondheid)
 
 
 
 
 
 
 6–7 juni 2011
 
 
 
 
 
 
 
 Werkgelegenheid en Sociaal beleid
 Stand van zaken
 De werkzaamheden van de Raad staan voor een belangrijk deel in het teken van de
 implementatie van de Europa 2020-strategie zoals die in juni 2010 door de Europese
 Raad is aangenomen. Specifiek gaat het dan om het doel de arbeidsparticipatie van
 mannen en vrouwen te verhogen tot 75% alsook het doel om het aantal mensen met
 risico op armoede en uitsluiting EU-breed met 20 miljoen terug te brengen. De
 lidstaten moeten deze doelen vertalen in nationaal beleid en hierover rapporteren.
 Ook de Commissie ontplooit op Europees niveau een aantal initiatieven in het kader
 van de Europa 2020-strategie. Zo komen er initiatieven – in aanvulling op
 nationale competenties – over de aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt en
 komt er een voorstel voor een Europees platform op het terrein van sociale
 insluiting.
 Tevens is de Raad actief op het gebied van wetgeving om (oneigenlijke)
 concurrentie op basis van arbeidsvoorwaarden tegen te gaan. Ook wijdt de Raad zich
 aan afspraken in de sfeer van sociale zekerheid en arbeidsvoorwaarden om het vrije
 verkeer van personen (inclusief werknemers) niet onnodig door nationale bepalingen
 te belemmeren.
 Werkgelegenheid en de crisis
 In juni 2009 presenteerde de Commissie een mededeling over de reactie van de
 lidstaten en de Unie op de economische crisis op het gebied van werkgelegenheid.
 Op basis van deze mededeling heeft de Raad besluiten genomen die het mogelijk
 maken bestaande gemeenschapsmiddelen beter in te zetten ter bestrijding van de
 effecten van de economische crisis. Zo zullen structuurfondsen voor een aantal
 lidstaten versneld worden ingezet. Daarnaast is een compromis bereikt over een
 microfinancieringsfaciliteit, met als doel microfinancieringsinitiatieven in de
 lidstaten te stimuleren. Genoemde faciliteit is in juni 2010 geopend.
 Arbeidstijdenrichtlijn
 Onder het Tsjechische voorzitterschap mislukte de conciliatieprocedure tussen
 Raad en Europees Parlement over de arbeidstijdenrichtlijn. Inmiddels heeft de
 Commissie de procedure opgestart om tot een nieuw voorstel te komen. In eerste
 instantie worden de Europese sociale partners geconsulteerd, om hen in de
 gelegenheid te stellen zelf tot een akkoord over het onderwerp te komen. Er is op
 moment van schrijven nog geen zicht op de uitkomst van deze consultatie.
 Richtlijn gelijke behandeling buiten arbeid
 Om het EU-rechtskader aan te vullen heeft de Commissie in 2008 een voorstel voor
 een richtlijn ingediend voor gelijke behandeling van personen op de gronden
 godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of seksuele geaardheid buiten de
 arbeidsmarkt. Het richtlijnvoorstel vormt een aanvulling op bestaande
 communautaire regels die discriminatie verbieden in arbeid, beroep en
 beroepsopleiding op grond van godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of
 seksuele geaardheid.
 Het kabinet heeft een positieve grondhouding ten aanzien van deze richtlijn, maar
 is bezorgd over de wijze waarop de doelstellingen volgens het oorspronkelijke
 Commissie-voorstel gerealiseerd zouden moeten worden. Vooral de financiële
 gevolgen van implementatie kunnen substantieel zijn. Om deze reden kan het kabinet
 niet instemmen met de tekst van het oorspronkelijke Commissie-voorstel. De
 Nederlandse inzet is er op gericht te komen tot dusdanige aanpassingen, dat de
 financiële gevolgen sterk gemitigeerd worden. Nederland wil dat de richtlijn zo
 veel mogelijk aansluit op de nationale beleidskeuzen. Daar waar dat niet mogelijk
 is, is de Nederlandse inzet gericht op het creëren van voldoende ruimte voor
 lidstaten om eigen afwegingen te maken bij de naleving van de verplichtingen uit
 de richtlijn. De nakoming van verplichtingen dient waar nodig in de tijd te worden
 gespreid. Nederland pleit voor een expliciete en duidelijke afbakening van de
 werkingssfeer van de richtlijn, evenals voor een verduidelijking van de
 gehanteerde terminologie en de financiële en administratieve impact. Zodra de fase
 van besluitvorming nadert, zal Nederland een definitief standpunt innemen op basis
 van de tekst die dan voorligt. Onder Zweeds en Spaans voorzitterschap is het niet
 gelukt om een politiek akkoord te bereiken. Het Belgisch voorzitterschap zet de
 bespreking van het richtlijnvoorstel voort. Een politiek akkoord is op korte
 termijn niet voorzien.
 Roma
 De Commissie heeft aan de vooravond van de tweede Roma Top in april 2010 een
 mededeling uitgebracht over de integratie van de Roma. Tijdens het Spaanse
 voorzitterschap zijn Raadsconclusies ter zake aangenomen. De belangrijkste
 conclusies betreffen: het rekening houden met de integratie van de Roma bij het
 ontwikkelen en uitvoeren van beleid op het gebied van mensenrechten en op
 terreinen als onderwijs, gezondheidszorg en huisvesting, het optimaal gebruikmaken
 van EU-fondsen voor Roma-inclusie en het versterken van de rol van het Europees
 Platform voor Roma. Dit Platform is in 2009 opgericht en verenigt de verschillende
 actoren (NGO's, lidstaten en Commissie) om concreet beleid te bevorderen ter
 verbetering van de maatschappelijke positie van Roma.
 Associatiebesluiten
 In juni 2010 heeft de Raad een politiek akkoord bereikt over de gezamenlijke
 positie betreffende zes Associatiebesluiten die zullen worden genomen in het kader
 van de Stabilisatie- en Associatieovereenkomsten met Marokko, Algerije, Tunesië,
 Israël, Macedonië en Kroatië. Deze besluiten faciliteren de export van een aantal
 socialezekerheidsuitkeringen. Het gaat om publieke ouderdomsuitkeringen (voor
 Nederland de AOW), nabestaandenuitkeringen (voor Nederland de Anw) en
 arbeidsongeschiktheidsuitkeringen (voor Nederland de WAO en WIA). Nederland heeft
 in de onderhandelingen vooral het belang onderstreept van een adequate handhaving
 bij export van uitkeringen. Benadrukt is dat verificaties en controles op
 geëxporteerde uitkeringen volgens dezelfde logica en principes dienen te verlopen
 als op uitkeringen die verstrekt worden aan personen die op het eigen grondgebied
 wonen. Een politiek akkoord kon pas worden bereikt, nadat Commissie en andere
 lidstaten een belangrijke concessie aan Nederland deden. De tegemoetkoming bestond
 erin, dat lidstaten de mogelijkheid blijven hebben om in hun nationale wetgeving
 specifieke eisen op te nemen met betrekking tot de verificatie van het recht op
 uitkering, als begunstigden in een geassocieerd land wonen. De besluiten moeten
 nog wel worden voorgelegd aan de respectieve Associatieraden.
 Verordening over de coördinatie van
 socialezekerheidssystemen
 Op 1 mei 2010 is de nieuwe verordening 883/04 inzake grensoverschrijdende sociale
 zekerheid in werking getreden. Deze regelt de socialezekerheidspositie van
 migrerende werknemers binnen de Unie en is bedoeld om hen de mogelijkheid te
 bieden om zich vrij te bewegen in de Unie, door te garanderen dat ze niet
 benadeeld zullen worden op het gebied van sociale zekerheid. Het betreft een
 modernisering van bestaande regelgeving. Zo wordt het bereik van de regels
 uitgebreid naar alle werkzame personen: allen die onder de socialezekerheids- en
 (vervroegde) pensioenwetgeving vallen en naar derdelanders (werknemers van buiten
 de Unie). Geregeld wordt dat werknemers en zelfstandigen altijd onder één stelsel
 vallen (van het woonland of van het werkland). Voor de praktijk van de uitvoering
 is het belangrijk dat de nieuwe verordening nu ook elektronische
 gegevensuitwisseling over migrerende werknemers mogelijk maakt. Ook de regels voor
 de toepasselijke wetgeving bij werkzaamheden in meer dan één lidstaat zijn
 aangepast. Definitieve afstemming vindt nog plaats over de effectieve
 implementatie van deze regels voor de sectoren wegtransport en binnenvaart –
 sectoren waarin de werkzaamheden zich vaak over tal van lidstaten uitstrekken. Dit
 zijn voor Nederland belangrijke sectoren.
 Zwangerschapsverlofrichtlijn
 Het Belgisch voorzitterschap heeft aangegeven dit richtlijnvoorstel prioritair te
 willen behandelen. Doel van het voorstel is uitbreiding van de bescherming die de
 bestaande richtlijn biedt. In dit kader wil de Commissie de periode voor
 zwangerschaps- en bevallingsverlof van veertien naar achttien weken verlengen.
 Achterliggende reden van deze voorstellen is dat deze de werkneemster meer
 gelegenheid zouden bieden te herstellen van de bevalling. Daarmee zou het
 gemakkelijker worden om na afloop van het verlof terug te keren op de
 arbeidsmarkt. Het voorstel bevat daarnaast een uitbreiding van de
 ontslagbescherming en werknemersrechten tijdens het verlof en na de terugkeer op
 het werk en verschuiving van de bewijslast (conform de
 gelijkebehandelingsrichtlijnen). Ook behelst het voorstel uitbreiding van de
 bevoegdheid van het gelijke behandelingsorgaan voor zaken die vallen onder deze
 richtlijn. In Nederland is dat de Commissie Gelijke Behandeling. Tijdens de
 behandeling in het Europees Parlement zijn onder meer amendementen voorgesteld om
 het verlof te betalen naar het niveau van het voorheen verdiende loon, om de
 verlenging van het verlof uit te breiden tot 20 weken en om een recht op betaald
 vaderschapsverlof in te voeren. In opdracht van het Europees Parlement wordt
 momenteel een kosten-batenanalyse verricht. De stemmingen in het Europees
 Parlement over de voorgestelde amendementen worden eind september 2010 voorzien.
 Richtlijn zwangerschap zelfstandigen
 De lidstaten en het Europees Parlement zijn onlangs akkoord gegaan met een nieuwe
 richtlijn voor zwangere zelfstandigen en meewerkende partners. De richtlijn beoogt
 de toegang tot de sociale zekerheid van vrouwelijke zelfstandige ondernemers en
 meewerkende partners in familiebedrijven in twee opzichten te verbeteren. Ten
 eerste door invoering van de verplichting voor lidstaten om indien zelfstandigen
 (al dan niet facultatief) toegang wordt geboden tot de sociale zekerheid,
 meewerkende partners eveneens toegang te bieden, maar niet noodzakelijkerwijs op
 gelijke voorwaarden. Ten tweede door invoering van de verplichting voor lidstaten
 om vrouwelijke zelfstandigen en meewerkende partners een zwangerschapsuitkering te
 bieden met een duur van 14 weken.
 Ouderschapsverlof
 In november 2009 hebben de sociale partners op Europees niveau een overeenkomst
 gesloten om de richtlijn ouderschapsverlof te moderniseren. De overeenkomst van de
 sociale partners werd in maart 2010 door de Raad overgenomen. De herziene
 richtlijn past verschillende bestaande bepalingen aan. Zo wordt het
 ouderschapsverlof met één maand verlengd naar vier maanden en krijgen werknemers
 recht op flexibele werktijden bij terugkeer van verlof. Lidstaten hebben de
 mogelijkheid om op nationaal niveau te bepalen hoe ze deze herziening aanwenden om
 opname van ouderschapsverlof door vaders te bevorderen. Daarnaast onderstreept de
 richtlijn weliswaar het belang van inkomen tijdens het ouderschapsverlof, maar
 kunnen de betaling of andere vergoedingen worden bepaald op nationaal niveau.
 Implementatie van de richtlijn is aan de sociale partners.
 Gezond en waardig ouder worden
 Het Zweedse voorzitterschap had gezond en waardig ouder worden als speerpunt
 aangemerkt. Daarmee sloten de Zweden aan op nationaal beleid van een groot aantal
 lidstaten. In Raadsconclusies werd de nadruk gelegd op zorg en het belang van
 goede samenwerking tussen betrokken actoren, waarbij de oudere centraal staat. Het
 huidige voorzitterschapstrio (Spanje, België en Hongarije) kiest eveneens voor dit
 thema. Onder Spaans voorzitterschap heeft de Raad conclusies aangenomen met de
 nadruk op actief ouder worden. Gestreefd wordt naar een jaar van «actief ouder
 worden» in 2012.
 Preventie scherpe letsels medische sector
 In juli 2009 hebben de Europese sectorale sociale partners een raamovereenkomst
 gesloten die de bescherming beoogt van werknemers in de medische sector die het
 risico lopen op verwondingen door scherpe medische instrumenten. De overeenkomst
 voorziet in een geïntegreerde aanpak van risicobeoordeling, risicopreventie,
 opleiding, bewustmaking en toezicht. Vervolgens heeft de Commissie deze
 overeenkomst in november 2009 in een voorstel voor een richtlijn gepresenteerd,
 die door de Raad is aangenomen in maart 2010.
 Beijing Platform for Action
 Op de wereldvrouwenconferentie van Beijing in 1995 heeft de Unie zich
 gecommitteerd aan de uitvoering van een actieprogramma met strategische
 doelstellingen en bijbehorende acties op een twaalftal terreinen. Elk half jaar
 behandelt de Raad een specifiek terrein uit dit actieprogramma en besluit daarbij
 over indicatoren, die een vergelijking op het betreffende terrein tussen lidstaten
 mogelijk moeten maken. Tijdens het Zweedse voorzitterschap zijn Raadsconclusies
 aangenomen over de bijdrage van gendergelijkheid aan economische groei en
 werkgelegenheid en over de voortgang op de twaalf thema’s van het Platform for Action. Tijdens het Spaanse voorzitterschap
 zijn Raadsconclusies vastgesteld over het tegengaan van geweld tegen vrouwen.
 Gezinsbeleid
 De Reflectiegroep over de toekomst van de Unie heeft voor de Europese Raad van
 juni 2010 het rapport «Project Europa 2030 – Uitdagingen en kansen» opgesteld. Met
 het oog op demografische ontwikkelingen wijst het rapport op de noodzaak voor een
 Europees gezinsbeleid dat een goede combinatie van gezin en werk ondersteunt.
 Hierdoor kunnen vooral vrouwen met jonge kinderen aan de arbeidsmarkt blijven
 deelnemen. Het Duitse voorzitterschap had dit onderwerp in 2007 al vorm gegeven
 door de oprichting van de European Alliance for
 Families. België pakt het thema gezinsbeleid onder zijn voorzitterschap
 weer op en organiseert medio oktober 2010 een ministeriële conferentie over de
 sociale integratie van het gezin in Europees perspectief.
 Beleid in voorbereiding
 Europese gehandicaptenstrategie
 In juni 2010 heeft de Raad een resolutie over een nieuwe Europese
 gehandicaptenstrategie goedgekeurd. De resolutie zal als beleidskader dienen voor
 de nieuwe gehandicaptenstrategie 2011–2018 die de Commissie eind 2010 wil
 presenteren. De nieuwe strategie zal zich richten op voortzetting van de huidige
 strategie die vooral is gericht op arbeidsparticipatie, en op de implementatie van
 het VN-verdrag inzake de rechten van personen met een handicap. In de resolutie
 wordt specifiek aandacht besteed aan de rechten van personen met een handicap in
 relatie tot de thema’s onderwijs, toegankelijkheid, werkgelegenheid en sociale
 kwesties, crisissituaties en ontwikkelingshulp.
 Pensioenen
 Onlangs heeft de Commissie een Groenboek inzake pensioenbeleid uitgebracht. Dit
 Groenboek strekt er toe een Europese discussie te openen over uitdagingen waar de
 Europese pensioeninstellingen voor staan en hoe de Unie de lidstaten kan
 ondersteunen bij het garanderen van de toereikendheid en houdbaarheid van
 pensioenen. In het Groenboek worden de verschillende problemen geanalyseerd
 waarmee de lidstaten te maken hebben in relatie tot vergrijzing en betaalbaarheid.
 Ook wordt lidstaten daarin gevraagd hoe zij deze problemen aanpakken en of de Unie
 hen daarbij zou kunnen ondersteunen. Heel uitdrukkelijk gaat de Commissie er van
 uit dat de lidstaten zelf verantwoordelijk zijn voor hun pensioenvoorzieningen.
 Ook wordt helder aangegeven dat er geen ideaal «one-size-fits-all» pensioensysteem bestaat. De EU-betrokkenheid op
 dit punt beperkt zich tot beleidscoördinatie op gemeenschappelijke thema’s zoals
 het functioneren van de interne markt, de vereisten van het Stabiliteits- en
 Groeipact en de Europa 2020-strategie.
 Met de sterke nadruk die de Commissie legt op toereikendheid en betaalbaarheid is
 de inzet van de Commissie gelijk aan die van Nederland in pensioenzaken. Gezien
 het grote belang van pensioenregelgeving zal Nederland actief meewerken aan het
 vervolg op het Groenboek, om te garanderen dat deze uitgangspunten Europabreed
 leidend worden. Naarmate de pensioenvoorzieningen in andere lidstaten beter
 gefundeerd zijn en de financiële stabiliteit daarvan beter wordt gegarandeerd,
 werkt dit ook positief uit op de houdbaarheid van de Nederlandse
 pensioenregelingen.
 Routekaart gendergelijkheid
 Eind 2010 presenteert de Commissie een nieuw beleidskader voor emancipatie. Deze
 nieuwe Routekaart gendergelijkheid 2010–2015 is een voortzetting van de Routekaart
 2006–2010 en zal naar verwachting de volgende vijf prioriteiten bevatten: (i)
 gelijke economische zelfstandigheid voor vrouwen en mannen; (ii) gelijke beloning
 voor gelijk of gelijkwaardig werk; (iii) gelijkheid in besluitvorming; (iv)
 waardigheid, integriteit en bestrijding van gendergerelateerd geweld; (v)
 gendergelijkheid buiten de Unie.
 Detacheringsrichtlijn
 De Commissie zal naar verwachting in of na 2010 met voorstellen komen voor een
 wetgevend instrument om de implementatie en de interpretatie van de
 detacheringsrichtlijn te verbeteren.
 Elektromagnetische velden
 De implementatiedatum van de beschermingsrichtlijn van werknemers tegen de
 nadelige invloeden van elektromagnetische velden is uitgesteld tot 2012. Tot deze
 verlenging is besloten naar aanleiding van recente wetenschappelijke informatie
 waaruit blijkt dat de actie- en grenswaarden in de richtlijn waarschijnlijk
 onnodig streng zijn en de medische toepassing van MRI belemmeren. Met de
 verlenging is ruimte gecreëerd om oplossingen te vinden voor de MRI-problematiek.
 De Commissie heeft daartoe een ad hoc werkgroep
 ingesteld en consultatie van de Europese sociale partners in gang gezet. Naar
 verwachting zal de Commissie haar voorstel voor een herziene richtlijn over
 elektromagnetische velden najaar 2010 presenteren.
 De herziening van de Europese richtlijn
 fysieke belasting
 Naar verwachting zal de Commissie in de loop van 2011 met een voorstel komen om
 de richtlijnen uit 1990 te herzien voor beeldschermwerk en manueel hanteren van
 lasten (optillen, neerzetten, dragen en dergelijke, met gevaar voor met name
 rugletsel voor de werknemers). Dit zal gebeuren op basis van een nieuwe
 effectenanalyse en raadpleging van relevante werkgroepen. Met de herziening zou
 een gemoderniseerde ergonomierichtlijn tot stand moeten komen, waarbij voor een
 brede preventieve aanpak wordt gekozen.
 Europees Globaliseringsfonds
 De Commissie heeft het voornemen in 2011 een tussentijdse evaluatie uit te voeren
 van het Europees Globaliseringsfonds (EGF). De evaluatie zal vooral ingaan op de
 effectiviteit en de houdbaarheid van de resultaten van het EGF.
 Volksgezondheid
 Stand van zaken
 Het Verdrag voorziet in de mogelijkheid om, in aanvulling op nationaal beleid,
 ook op Unieniveau maatregelen te nemen om de volksgezondheid te beschermen. Het
 kan dan bijvoorbeeld gaan om zaken als bestrijding van tabak- en
 alcoholverslaving. Maar ook om maatregelen om patiënten beter te beschermen,
 bijvoorbeeld door normstelling voor medische producten en apparatuur. Ten slotte
 voorziet het Verdrag in mogelijkheden tot coördinatie en samenwerking tussen
 lidstaten bij de eerste tekenen van ernstige grensoverschrijdende gevaren, zoals
 de Mexicaanse griep.
 Grieppandemie A (H1N1)
 In april 2009 organiseerde het Tsjechische voorzitterschap een Raadsbijeenkomst
 over de wereldwijde uitbraak van de nieuwe Influenza A (H1N1). Als vervolg daarop
 werd onder het Zweeds voorzitterschap in oktober 2009 een extra Raad belegd om de
 situatie rond deze nieuwe griepvariant te bespreken. De Raadsconclusies die werden
 aangenomen gingen vooral in op samenwerking bij communicatie naar het publiek,
 steun aan landen zonder contract voor vaccinproductie (onder andere
 ontwikkelingslanden) en multisectorale samenwerking bij een pandemie. In de Raad
 van december 2009 werd specifiek gekeken naar de vordering in de uitvoering van
 gemaakte afspraken. Lidstaten bleken behoefte te hebben aan evaluatie van de
 aanpak ten aanzien van de H1N1 griep, zowel nationaal als op EU-niveau. Het
 Belgisch voorzitterschap organiseert deze evaluatie in de tweede helft van 2010 om
 op die manier input te leveren voor het EU-pandemieplan van de Commissie.
 Richtlijn patiëntenrechten bij
 grensoverschrijdende gezondheidszorg
 Onder Spaans voorzitterschap bereikte de Raad in juni 2010 een politiek akkoord
 over de richtlijn inzake patiëntenrechten bij grensoverschrijdende
 gezondheidszorg. Onder Zweeds voorzitterschap was dit in december 2009 nog
 mislukt. Het Spaanse voorstel kwam voldoende tegemoet aan de bezwaren die een
 aantal lidstaten eerder had, vooral op het gebied van de vergoeding van
 grensoverschrijdende zorg die door patiënten is genoten bij (private) niet aan het
 socialezekerheidsstelsel verbonden zorgaanbieders. De richtlijn stelt de rechten
 centraal van de burger die zorg wil gebruiken in een andere lidstaat. De richtlijn
 roept lidstaten onder andere op een kwaliteitskader op te stellen voor verleende
 zorg en geeft vergoedingsregels voor zorg genoten in een andere lidstaat. Het is
 nu aan het Belgisch voorzitterschap om met het Europees Parlement (op basis van de
 gewone wetgevingsprocedure) een akkoord in tweede lezing te bereiken. Voor
 Nederland is het belangrijk dat met de richtlijn niet verder wordt gegaan dan wat
 al is bepaald in de jurisprudentie van het Europees Hof van Justitie. Daarbij zal
 goed worden gekeken of de interpretatie van de jurisprudentie zoals Nederland die
 heeft gecodificeerd in de Zorgverzekeringswet, overeind blijft.
 Richtlijn orgaandonatie en -transplantatie
 Na anderhalf jaar onderhandelen is er onder Spaans voorzitterschap in juni 2010
 een akkoord bereikt over de richtlijn orgaandonatie en –transplantatie. Op basis
 van de richtlijn wijst elke lidstaat een bevoegde autoriteit aan die zorgt voor
 naleving van kwaliteits- en veiligheidsnormen. Deze gelden voor alle stadia van
 donatie tot transplantatie of voor verwijdering van menselijke organen die voor
 transplantatie bestemd zijn. De lidstaten kunnen strengere normen stellen als ze
 dat willen; de richtlijn is de minimumstandaard. Er moeten ook meld- en
 beheersystemen komen voor ernstige ongewenste voorvallen en/of bijwerkingen en de
 lidstaten moeten toezien op de uitwisseling van organen met andere lidstaten en
 met derde landen. Orgaandonaties zijn in beginsel vrijwillig en onbetaald, maar
 donoren kunnen een vergoeding ontvangen voor kosten en inkomstenderving die met de
 donatie verband houden. Het is verboden vraag naar en aanbod van donororganen met
 het oog op financieel gewin onder de aandacht te brengen. Om samenwerking te
 bevorderen zet de Commissie een netwerk van bevoegde autoriteiten op en stelt zij
 procedures vast voor de overdracht van informatie tussen lidstaten. De lidstaten
 kunnen taken die verband houden met orgaanuitwisseling delegeren aan Europese
 orgaanuitwisselingsorganisaties.
 E-health
 Zowel het Zweedse als het Spaanse voorzitterschap hebben E-health als prioriteit benoemd. In de Raad van december 2009 zijn
 Raadsconclusies aangenomen. E-health beoogt de
 Europese samenwerking die al enige jaren op dit terrein plaatsvindt te versterken.
 Voor grensoverschrijdend verkeer is het van belang dat interoperabiliteit binnen
 de medische en aanverwante sectoren wordt nagestreefd. Afspraken over
 internationale standaarden zijn daarbij een belangrijk uitgangspunt. Nationale
 systemen moeten uiteindelijk internationale patiëntinformatie (Elektronisch
 Patiëntendossier) en diensten kunnen verwerken. Internationale samenwerking en de
 inzet van E-health kunnen bijdragen aan het vinden van
 oplossingen voor nationale problemen en aan een veiligere en efficiëntere
 gezondheidszorg.
 Europese strategie over alcohol en
 gezondheid
 Het Zweeds voorzitterschap heeft lidstaten opgeroepen gebruik te maken van
 «best practices» uit de Europese Alcoholstrategie
 bij het ontwikkelen van een multi-sectoraal alcoholbeleid, bijvoorbeeld het
 inzetten van het prijsinstrument. Ook kregen de lidstaten het advies om de
 alcoholbranche te vragen proactief maatregelen te nemen tegen potentieel
 alcoholmisbruik of schadelijke effecten. De Commissie werd opgeroepen steun te
 blijven verlenen aan de lidstaten bij het ontwikkelen van een nationaal
 alcoholbeleid en om verdere stappen te overwegen om ongeborenen, kinderen,
 adolescenten en jongvolwassenen te beschermen tegen alcoholschade. In de Raad van
 december 2009 werden Raadsconclusies ter zake aangenomen.
 Raadsaanbeveling rookvrije ruimten
 De Raad van december 2009 nam een aanbeveling aan over rookvrije ruimten. Deze
 sluit aan bij het eerder uitgebrachte Groenboek «Op weg naar een rookvrij Europa»
 en bij het WHO-Kaderverdrag voor bestrijding van tabaksgebruik (FCTC). Dit verdrag
 richt zich onder andere op effectieve bescherming tegen blootstelling aan
 tabaksrook in afgesloten werkplekken, openbare ruimten en openbare
 vervoermiddelen. De Raadsaanbeveling is hoofdzakelijk gericht op de
 tenuitvoerlegging binnen de Unie van het betreffende FCTC-artikel daarover.
 Neurodegeneratieve ziekten, in het bijzonder
 Alzheimer
 Op het terrein van neurodegeneratieve ziekten is een Gezamenlijk Programma
 Initiatief gelanceerd, met als doel bevordering van coördinatie tussen nationale
 onderzoeksprogramma’s en uitvoering van gemeenschappelijk onderzoek in de strijd
 tegen neurodegeneratieve ziekten, in het bijzonder Alzheimer. Daarnaast heeft de
 Commissie een mededeling uitgebracht die ingaat op acties op het gebied van
 zorgbeleid rond Alzheimer en andere vormen van dementie en aanverwante ziekten. De
 mededeling sluit aan bij de Nederlandse beleidsspeerpunten ten aanzien van de
 (langdurige) zorg, verbetering van de diagnostiek, behandeling en zorg voor mensen
 met dementie en voor hun naasten. De Raad van december 2009 nam hierover een
 Raadsaanbeveling aan.
 Geneesmiddelenpakket
 Het zogeheten Geneesmiddelenpakket bestaat uit een drietal wetgevende
 instrumenten: een voorstel voor informatie aan patiënten over geneesmiddelen, een
 voorstel voor geneesmiddelenbewaking en een voorstel voor het aanpakken van
 vervalste geneesmiddelen. Het voorstel patiënteninformatie heeft als doel de
 informatie over geneesmiddelen van de farmaceutische industrie beter toegankelijk
 maken voor de patiënt. Ook beoogt het een einde te maken aan de grote verschillen
 tussen de lidstaten op het gebied van informatievoorziening. Het verbod op
 publieksreclame voor receptplichtige geneesmiddelen blijft gehandhaafd. In de Raad
 is dit voorstel nog altijd niet behandeld gelet op weerstand van enkele lidstaten
 waaronder Nederland. Dit vormt geen belemmering voor behandeling in het Europees
 Parlement; daar zal het voorstel eind 2010 worden behandeld waarna de Raad aan zet
 is.
 Onder Spaans voorzitterschap is wel voortgang in de Raad geboekt ten aanzien van
 het voorstel voor geneesmiddelenbewaking. Zo is overeengekomen dat er in
 bijsluiters een samenvatting van de bijsluiter moet komen alsook een symbool om
 aan te geven dat een geneesmiddel extra wordt gemonitord. Dit laatste in geval er
 zich eerder geneesmiddelbewakingproblemen hebben voorgedaan. Nederland heeft zich
 er in de onderhandelingen hard voor gemaakt dat alle lidstaten vertegenwoordigd
 worden in het nieuw op te richten Pharmacovigilance Risk
 Assessment Comité. Het is van groot belang dat alle lidstaten zijn
 aangesloten op een netwerk van geneesmiddelenbewaking, elkaar direct kunnen
 informeren en over dezelfde informatie beschikken. Het Europees Parlement heeft
 dit voorstel overgenomen en recent de eerste lezing afgerond.
 Onder Spaans voorzitterschap is vergaande overeenstemming bereikt over het derde
 onderdeel van het geneesmiddelenpakket, het voorstel voor de aanpak van vervalste
 medicijnen. Zo is er een definitie van vervalsing afgesproken, waarmee tevens de
 afbakening is gewaarborgd ten opzichte van intellectuele en industriële
 eigendomsregelgeving. De Raad heeft geprobeerd de balans te bewaren tussen
 enerzijds een zo waterdicht mogelijk systeem en anderzijds zo min mogelijk
 lastenverzwaring voor industrie en bedrijfsleven. Eind april 2010 is de concept
 richtlijn in eerste lezing door het Europees Parlement besproken. De
 onderhandelingen met het Europees Parlement zullen naar verwachting onder Belgisch
 voorzitterschap worden afgerond.
 Rechtvaardigheid en gezondheid in alle
 beleidsmaatregelen
 In juni 2010 nam de Raad conclusies waarin wordt gepleit voor een gezamenlijke
 aanpak van de ongelijkheid op terrein van de gezondheidszorg. Solidariteit is een
 kernactiviteit van de EU-gezondheids
 strategie (2008–2013). Gestreefd wordt naar verkleining van
 ongelijkheid op terreinen als geestelijke gezondheid, jeugdgezondheid, kanker en
 hiv/aids.
 Antimicrobiële resistentie
 Recent werd het European Centre for Disease Prevention and
 Control opgericht dat de ontwikkelingen volgt op het terrein van
 microbacteriële resistentie en dat adviezen geeft over preventie. Met de
 oprichting van het centrum wordt beoogd eenduidigheid te realiseren van definities
 en interpretatie van gegevens, waardoor een betrouwbaarder beeld van het verloop
 van resistentie binnen de Unie ontstaat. Een Europese aanpak van deze problematiek
 biedt meerwaarde, aangezien resistente organismen zich niet houden aan
 landsgrenzen.
 Vaccinatie kinderen
 De Raad heeft een Raadsaanbeveling aangenomen over grensoverschrijdende aspecten
 van vaccinatie van kinderen. Deze aanbeveling richt zich op kinderen van gezinnen
 die in een andere lidstaat gaan wonen en vestigt aandacht op het risico dat
 verschillen in vaccinatieprogramma’s tussen landen een bedreiging kunnen vormen
 voor de gezondheid van kinderen. Door het vrij verkeer van personen binnen de Unie
 krijgen steeds meer Europese burgers te maken met gezondheidssystemen die anders
 georganiseerd zijn dan in hun eigen land. De Commissie heeft het voornemen
 hierover in 2011 een voorstel uit te brengen.
 Beleid in voorbereiding
 Europese Digitale Agenda
 De Europese Digitale Agenda is de opvolger van de i2010-agenda en een
 topprioriteit in het werkprogramma van de Commissie. De Commissie zal de komende
 twee jaar aan de hand van het bijbehorende actieplan tientallen concrete
 initiatieven op diverse deelterreinen lanceren in de vorm van wetgeving,
 beleidsprogramma’s, mededelingen en aanbevelingen. Het onderdeel E-health uit de Europese Digitale Agenda geeft de
 operationele streefdoelen aan op weg naar een grootschalige introductie van
 interoperabele elektronische medische dossiers en telegeneeskundige diensten. Voor
 Nederland is deze agenda belangrijk voor de houdbaarheid van de zorgsector in de
 toekomst.
 Mededeling over radio-isotopen ten behoeve
 van de nucleaire geneeskunde
 De Commissie is voornemens een mededeling te publiceren over de veiligheid van
 levering/gebruik van radio-isotopen ten behoeve van de nucleaire geneeskunde. De
 mededeling zal gaan over de bescherming van patiënten en medisch personeel
 overeenkomstig de stralingsbeschermingsrichtlijnen van Euratom en over de
 voorzieningszekerheid van radio-isotopen. Er komen specifieke initiatieven om een
 toereikende productie van radio-isotopen, die cruciaal zijn voor de nucleaire
 geneeskunde, te waarborgen.
 Coördinatie pandemieën
 De Commissie komt met een aanbeveling of mededeling ter ondersteuning van de
 doeltreffendheid en efficiëntie van Europese gezondheidssystemen bij de
 coördinatie van pandemieën. Een draaiboek voor bestrijding van een
 influenzapandemie in de Unie zal daarvan onderdeel uitmaken. Het Europese
 gezondheidssysteem zal effectiever en doeltreffender gemaakt worden om zich te
 weer te kunnen stellen tegen een pandemie. Reacties van de lidstaten op pandemieën
 moeten worden gecoördineerd, de impact ervan op de samenleving gematigd en
 vermijdbare verliezen voor de economie voorkomen.
 Medische hulpmiddelen
 De bestaande richtlijn inzake medische hulpmiddelen zal worden herzien. De
 voorschriften moeten duidelijker en eenvoudiger worden om een hoog niveau van
 gezondheidsbescherming te waarborgen en tegelijkertijd te zorgen voor het soepel
 functioneren van de interne markt.
 Tabak
 Beoogd wordt de bestaande richtlijn inzake de productie, de presentatie en de
 verkoop van tabaksproducten te herzien. Er hebben zich in de regelgeving voor
 tabaksproducten wezenlijke ontwikkelingen voorgedaan die tot bijstelling van de
 richtlijn nopen. De wijzigingen moeten worden aangegrepen om het
 ontmoedigingsbeleid meer te focussen op jongeren en kwetsbare groepen.
 Prijzen geneesmiddelen
 Herziening van de transparantierichtlijn over prijsstelling en vergoeding van
 geneesmiddelen zit in de pijplijn. Het prijs- en vergoedingsbeleid van lidstaten
 is in de twintig jaar dat deze richtlijn al van kracht is, sterk veranderd en
 complexer geworden. In de herziene transparantierichtlijn dienen waarborgen voor
 een vrij verkeer van geneesmiddelen te worden heroverwogen en zo nodig
 geactualiseerd.
 Gezondheid, voeding en het voorkomen van
 voedingsgerelateerde ziekten
 Het verband tussen gezondheid, voeding en het voorkomen van voedingsgerelateerde
 ziekten is aangemerkt als een grote maatschappelijke uitdaging voor Europa, die
 vraagt om een gezamenlijk programmeringsinitiatief. De Commissie zal met een
 voorstel komen voor een aanbeveling inzake gezamenlijke programmering op dit
 gebied.
 
 
 
 6.
 RAAD VOOR CONCURRENTIEVERMOGEN
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 30 september 2010
 
 
 
 
 Informele Raad (Interne Markt)
 
 
 
 
 
 
 11–12 oktober 2010
 
 
 
 
 
 
 
 25–26 november 2010
 
 
 
 
 
 
 
 10 december 2010
 
 
 
 
 
 
 
 10–11 maart 2011
 
 
 
 
 
 
 
 11–12–13 april 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad (Industrie/R&D)
 
 
 
 
 
 
 30–31 mei 2011
 
 
 
 
 
 
 
 Stand van zaken
 Europa 2020-strategie
 De Raad heeft in december 2009 conclusies aangenomen over de bijdrage aan de
 discussie over de opvolger van de Lissabon-strategie: de Europa 2020-strategie
 voor slimme, duurzame en inclusieve groei. In maart 2010 presenteerde de Commissie
 haar mededeling ter zake: «Europe 2020: a strategy for smart,
 sustainable and inclusive growth». De Europese Raad van 25–26 maart
 heeft vervolgens de grote lijnen van de strategie vastgesteld, te weten: de focus,
 de hoofddoelen en de governance. Lidstaten werden
 uitgenodigd de hoofddoelen uit te werken in nationale doelen. Uiteindelijk zullen
 de lidstaten in het najaar van 2010 hun nationale doelen vastleggen.
 Schone en energie-efficiënte voertuigen
 Tijdens een informele Raadsbijeenkomst in februari 2010 is gesproken over de
 elektrische auto. Geconcludeerd werd dat groene voertuigen, en in het bijzonder
 elektrische auto’s en gerelateerde infrastructuur, substantiële kansen bieden om
 de economie te versterken, de energieafhankelijkheid te verminderen en bij te
 dragen aan de klimaatdoelstellingen. In navolging van deze discussie heeft de
 Commissie een mededeling uitgebracht over schone en energie-efficiënte voertuigen.
 Daarin zet de Commissie een strategie uit voor het stimuleren van de ontwikkeling
 van de markt voor schone en energie-efficiënte voertuigen. Deze strategie heeft
 betrekking op verschillende soorten voertuigen, zoals voertuigen die gebruik
 kunnen maken van elektriciteit, waterstof, biogas en biobrandstof. De Commissie
 stelt een aanzienlijk aantal acties voor de middellange en lange termijn voor,
 waaronder wetgevingsvoorstellen. Zo is het onder meer noodzakelijk om te komen tot
 standaardisatie van oplaadinfrastructuur voor elektrische auto’s. Ook zijn
 proefprojecten nodig met het oog op de interoperabiliteit van elektrische
 voertuigen in het hele gebied van de Unie. De High Level Group
 Cars21 zal opnieuw samenkomen met een verbreed mandaat. De Raad heeft
 in mei 2010 conclusies aangenomen over schone en energie-efficiënte voertuigen.
 Uit de conclusies spreekt brede steun voor de voorstellen van de Commissie.
 Consumentenrechten
 De Raad sprak in december 2009 voor het eerst inhoudelijk op politiek niveau over
 het richtlijnvoorstel consumentenrechten dat zich richt op modernisering van het
 consumenten-acquis. Het belangrijkste doel van de
 herziening is het realiseren van een interne markt voor consumenten. Gezocht wordt
 naar het juiste evenwicht tussen een hoog beschermingsniveau van de consument en
 het concurrentievermogen van het bedrijfsleven. Het uitgangspunt van het
 richtlijnvoorstel is volledige harmonisatie van consumentenrechten. Er is tussen
 de lidstaten echter nog geen overeenstemming bereikt over het gewenste niveau van
 harmonisatie. De Commissie staat achter het uitgangspunt van volledige
 harmonisatie, maar is zich ervan bewust dat er bij de lidstaten en bij het
 Europees Parlement vrees bestaat dat dit kan leiden tot verlaging van het niveau
 van nationale consumentenbescherming. De Commissie pleit er daarom voor om vanuit
 het uitgangspunt van volledige harmonisatie per artikel tot inhoudelijke
 overeenstemming te komen. De Commissie concludeerde tijdens de Raad in mei 2010
 dat een ruime meerderheid van de lidstaten een flexibele aanpak steunt. Bij een
 pragmatische en artikelgewijze benadering is vooruitgang op dit dossier mogelijk.
 Het Belgisch voorzitterschap heeft aangegeven te streven naar een algemene
 oriëntatie of een politiek akkoord.
 Interne markt
 De Raad sprak, vooral in 2009, over het belang van het respecteren van de regels
 van de interne markt- en staatssteunregels in tijden van economische crisis. Ook
 benadrukte de Raad het belang eerlijke concurrentieverhoudingen binnen de Unie te
 waarborgen. De Commissie riep de lidstaten expliciet op om protectionisme te
 vermijden. Nederland heeft meerdere malen benadrukt dat de maatregelen die in het
 kader van de economische crisis zijn genomen, zo snel mogelijk weer moeten worden
 afgebouwd, zodra de economische situatie dat toelaat.
 De Raad verwelkomde het initiatief van de Commissievoorzitter om de interne markt
 als belangrijk strategisch onderwerp op de agenda van zijn nieuwe college te
 zetten. De Commissie zal voorstellen ontwikkelen voor een nieuw pakket maatregelen
 dat het functioneren van de interne markt verder kan verbeteren. Oud-Commissaris
 Mario Monti presenteerde in mei 2010 zijn rapport «A new
 strategy for the internal market» dat onder andere zal dienen als
 input voor de mededeling van de Commissie over de toekomst van de interne markt.
 In 2011 zal een witboek of een «Interne Markt Pact» worden gepresenteerd.
 Eén van de belangrijkste prioriteiten in het afgelopen jaar was de implementatie
 van de dienstenrichtlijn en de start van het proces van wederzijdse evaluatie. De
 Raad sprak meerdere malen over de stand van zaken en de daarbij geboekte voortgang
 van de lidstaten. Het proces van wederzijdse beoordeling vormt belangrijke input
 voor toekomstig beleid ter versterking van de dienstenmarkt. Bovendien is het
 proces van wederzijdse beoordeling een nuttig instrument voor de bredere interne
 markt agenda.
 EU-patent
 Een EU-patent, dat het huidige dure en omslachtige systeem vervangt, zal het
 innovatief vermogen van de Unie substantieel versterken. De Raad van december 2009
 bereikte een algemene oriëntatie over de verordening voor een EU-patent en nam
 Raadsconclusies aan over een kosteneffectief en kwalitatief hoogwaardig systeem
 voor geschilbeslechting. Het EU Hof van Justitie heeft zich echter nog niet
 uitgesproken over de regeling voor geschilbeslechting. Ook over het talenregime
 van het EU-patent zal nog verder moeten worden gesproken. Onder het Spaanse
 voorzitterschap is op ambtelijk niveau verder onderhandeld, maar dit heeft niet
 geleid tot agendering in de Raad.
 MKB
 In december 2009 beoogde het voorzitterschap tot een akkoord te komen over de
 Europese BV. De Europese BV moet het eenvoudiger maken voor ondernemers om over de
 grens te ondernemen. Dit voorstel was één van de onderdelen van de Europese
 Small Business Act (SBA) die de Raad in december
 2008 heeft aangenomen. Ondanks de intensieve onderhandelingen is tijdens die Raad
 geen akkoord bereikt. Het is nu aan het Belgisch voorzitterschap om te bezien
 wanneer de onderhandelingen weer worden opgestart. Tegelijkertijd zal onder het
 Belgisch voorzitterschap een tussentijdse evaluatie van de gehele SBA worden
 gepresenteerd.
 Het afgelopen jaar vonden onderhandelingen plaatst over de richtlijn late
 betalingen, onderdeel van de SBA. Met deze maatregel wordt getracht de financiële
 speelruimte van (kleine) ondernemingen te vergroten en hun concurrentiepositie te
 verbeteren. De wijzigingen van de richtlijn zien in het bijzonder op extra
 regelingen om te late overheidsbetalingen tegen te gaan. Behandeling van dit
 onderwerp in de Raad is uitgesteld en zal plaatsvinden onder het Belgisch
 voorzitterschap.
 Industriebeleid
 De Raad nam in mei 2009 conclusies aan over het EU-industriebeleid. Daarin werd
 benadrukt dat lidstaten bij de maatregelen in het kader van de economische crisis
 de regels van de interne markt en staatssteun moeten respecteren. De conclusies
 besteden tevens aandacht aan verbetering van de positie van het MKB en de
 dienstensector. Een concurrerende Europese industrie op mondiaal niveau maakt
 onderdeel uit van de doelstellingen van de Europa 2020-strategie.
 De Raad heeft in maart 2010 conclusies aangenomen ter voorbereiding op de
 industriemededeling die Commissaris Tajani in het najaar zal presenteren. Hierin
 benadrukte de Raad dat de primaire verantwoordelijkheid voor industriebeleid bij
 de lidstaten ligt en dat de rol van de Unie vooral horizontaal is en voornamelijk
 bestaat uit het creëren van de juiste randvoorwaarden voor het bedrijfsleven.
 Belangrijke randvoorwaarden zijn de versterking van de interne markt, betere
 regelgeving, het stimuleren van innovatie en samenwerking op het terrein van
 onderzoek en ontwikkeling. Ook verbetering van de toegang tot financiering is een
 belangrijke randvoorwaarde.
 Betere regelgeving
 In september 2009 heeft de Raad een oriënterend debat gehouden over de
 mogelijkheid voor lidstaten om micro-ondernemingen uit te sluiten van de
 werkingssfeer van de jaarrekeningrichtlijn. Dit voorstel zou bijdragen aan
 vermindering van administratieve lasten voor vennootschappen in de Unie, door de
 Commissie becijferd op een besparing van 6,3 miljard euro voor kleine
 ondernemingen. Hoewel alle lidstaten het belang van het bereiken van de
 reductiedoelstelling van 25% lastenvermindering in 2012 delen, bleek uit de
 discussie in de Raad dat nog steeds sprake is van een blokkerende minderheid tegen
 vrijwillige vrijstelling van de richtlijn jaarrekeningenrecht voor
 micro-ondernemingen. Overigens wordt het voorstel wel gesteund door het Europees
 Parlement.
 In december 2009 heeft de Raad verder conclusies aangenomen over betere
 regelgeving (Smart Regulation) en hebben lidstaten
 reductievoorstellen gedaan aan de hand van praktijkvoorbeelden. Naar verwachting
 zal de Commissie dit najaar een mededeling presenteren over haar beleid ten
 aanzien van betere regelgeving. Hiervoor loopt nu een consultatie bij de
 lidstaten. Nederland heeft als input het rapport «Smart
 Regulation: a cleaner, fairer and more competitive Europe» ingediend,
 dat Nederland samen met het Verenigd Koninkrijk en Denemarken heeft opgesteld. Het
 rapport bevat concrete aanbevelingen aan de Europese instellingen, ter illustratie
 gekoppeld aan best practices binnen de Unie.
 De Commissie heeft eerder aangegeven dat het onderwerp betere regelgeving hoog op
 de agenda blijft staan. Het dossier valt nu rechtstreeks onder Commissievoorzitter
 Barroso. Tevens is het mandaat van de Stoiber-groep – de groep van belanghebbenden
 die adviseert over het Administratieve Lasten Actieprogramma van de Commissie –
 verlengd en verbreed.
 ITER
 De International Thermonuclear Experimental Reactor
 (ITER) is een in Frankrijk te bouwen onderzoeksfaciliteit waarmee de haalbaarheid
 moet worden onderzocht van kernfusie als schone en veilige energiebron voor de
 toekomst. De ontwikkeling en bouw van ITER is een gezamenlijk project van de Unie
 en een aantal internationale partners (China, India, Japan, Rusland, Zuid-Korea en
 de VS). De Unie financiert het grootste deel van deze faciliteit en is
 vestigingsplaats (Cadarache, Frankrijk). Er zijn echter forse
 kostenoverschrijdingen te verwachten, waardoor de kosten voor de Unie
 hoogstwaarschijnlijk uitkomen op 6,6 miljard euro, waarvan 1,4 miljard binnen de
 huidige financiële perspectieven. Dit betreft de jaren 2012 en 2013. Om te komen
 tot besluitvorming heeft de Raad een taskforce
 ingesteld waarin ambtelijke vertegenwoordigers van de lidstaten zitting hebben,
 die samen met de Commissie een financieringsoplossing voor de EU-bijdrage moeten
 voorbereiden. Pas daarna kan de Raad definitief goedkeuren dat de Unie instemt met
 het baseline scenario en dat zij zich daarmee verder
 committeert aan de bouw van ITER. Op basis van de uitkomst van deze taskforce zijn Raadsconclusies opgesteld die in juli 2010
 zijn aangenomen. De conclusies vormden het politieke mandaat van de Commissie om
 eveneens in juli in te stemmen met het bouwscenario voor ITER.
 Zevende Kaderprogramma (KP7)
 In maart 2010 heeft de Raad conclusies aangenomen over de tussentijdse
 evaluatieresultaten en aanbevelingen van de Commissie aangaande de Europese
 Onderzoeksraad (ERC). De ERC levert een belangrijke bijdrage aan de ontwikkeling
 van Europa’s onderzoekscapaciteiten door ondersteuning van grensverleggend
 onderzoek. De conclusies bevestigen de bevinding van de evaluatiecommissie dat de
 ERC een buitengewoon succesvolle start heeft gemaakt als nieuw en essentieel
 instrument voor de Europese wetenschap. De wetenschappelijke strategie van de ERC,
 diens methode van de subsidietoekenningen en de kwaliteit van diens peer reviews worden door het wetenschappelijke veld breed
 erkend. Daarnaast bevatten de conclusies een aantal aanbevelingen voor
 verbeteringen in de werkwijze van de ERC en benadrukken zij het belang van betere
 aansluiting van de Europese financiële en administratieve regels op de behoeftes
 van onderzoek.
 Onduidelijk is wat er precies gaat gebeuren met het volgende Kaderprogramma voor
 onderzoek en technologie (KP8) en het kaderprogramma voor innovatie (CIP-II). Een
 belangrijk aspect bij de uitvoering van het resterende deel van KP7 en de
 invulling van KP8 is verdere vereenvoudiging van deelname. Het gaat dan
 bijvoorbeeld om overschakeling op een systeem dat is gebaseerd op vertrouwen,
 waardoor de administratieve lasten voor deelnemers aan het Kaderprogramma worden
 verminderd. Onder de komende voorzitterschappen zal vereenvoudiging van het
 kaderprogramma verder worden uitgewerkt en geïmplementeerd.
 ERA
 De Europese onderzoeksruimte (European Research Area,
 ERA) richt zich op het zo vrij mogelijk circuleren van onderzoekers,
 wetenschappelijke kennis en technologieën. Inzet hierbij is onder meer versterking
 van de concurrentiekracht van Unie en de Europese industrie alsook het bevorderen
 van onderzoek dat bijdraagt aan de oplossing van maatschappelijke vraagstukken.
 Het afgelopen jaar is voornamelijk aandacht besteed aan de aansturing (governance) van de ERA, de «sociale dimensie» ervan en aan
 het ERA-initiatief om onderzoek tussen lidstaten gezamenlijk te programmeren. Ten
 aanzien van ERA «governance» is er een nieuw mandaat
 gekomen voor het ambtelijk comité dat de Raad en de Commissie adviseert over het
 beleid met betrekking tot het wetenschappelijk en technologisch onderzoek. Dit
 comité moet in de toekomst vooral strategisch over de ontwikkeling van de ERA gaan
 adviseren. Ook moet het comité een stimulerende rol gaan spelen bij het wederzijds
 leren tussen lidstaten van elkaars beleid. Wat betreft de «sociale dimensie» van
 de ERA zijn er conclusies aangenomen die de rol onderstrepen van onderzoek en
 ontwikkeling bij het vinden van oplossingen voor grote uitdagingen als vergrijzing
 en energievoorziening.
 Ook bij het ERA-initiatief Gezamenlijk Programmeren van onderzoek is voortgang
 geboekt. Het doel is dat lidstaten hun onderzoek op het gebied van een aantal
 grote maatschappelijke vragen zo goed mogelijk op elkaar afstemmen. In de Raad van
 december 2009 zijn de gemeenschappelijke visie en strategische onderzoeksagenda
 vastgesteld voor drie thema’s met bijbehorende maatschappelijke uitdagingen, te
 weten: (i) landbouw, voedselzekerheid en klimaatverandering; (ii) gezondheid,
 voeding en de preventie van dieetgerelateerde ziekten, en (iii) cultureel erfgoed
 en mondialisering. Momenteel worden initiatieven op deze drie thema’s uitgewerkt.
 Daarnaast heeft de Raad ingestemd met de verdere uitwerking van een volgende reeks
 thema’s.
 GMES
 GMES (Global Monitoring for Environment and Security)
 is een door de Unie geleid initiatief voor observatie van de aarde. Daarmee kunnen
 informatiediensten worden opgezet voor beter milieubeheer en meer veiligheid voor
 burgers. GMES leverde bijvoorbeeld satellietkaarten op van de rampgebieden in
 Haïti na de aardbeving begin 2010, waarvan hulpdiensten gebruik maakten. In de
 Raad van maart 2010 heeft het voorzitterschap een voortgangsrapport gepresenteerd
 ten aanzien van de onderhandelingen in Raadskader over de verordening voor GMES en
 de initiële operaties voor de periode 2011–2013 die erop gericht zijn dat het
 systeem in 2014 volledig operationeel zal zijn. In 2010 dient een akkoord te
 worden bereikt, zodat de verordening per 1 januari 2011 in werking kan treden.
 Hiermee komt operationeel budget voor de GMES-diensten beschikbaar en wordt er
 zekerheid van informatiecontinuïteit geboden aan overheidsdiensten en aan
 commerciële dienstverleners. Het Europees Parlement heeft het voorstel van de
 Commissie voor de operationele fase 2011–2013 voor GMES in eerste lezing in juni
 aangenomen.
 De onderhandelingen over de verdeling van de beschikbare middelen voor GMES in de
 periode 2011–2013 – onder andere FP7-fondsen en nieuwe middelen die met de
 verordening worden gemobiliseerd – vinden momenteel plaats. Ook over de aansturing
 van GMES en over het data- en informatiebeleid zullen het komende jaar besluiten
 worden genomen.
 Beleid in voorbereiding
 Interne Markt
 De Commissie zal in oktober een mededeling uitbrengen over de toekomst van de
 interne markt waarna in 2011 een witboek of een Interne Markt Pact zal worden
 gepresenteerd.
 EU-patent
 Het Belgisch voorzitterschap heeft aangegeven het EU-patent als een van zijn
 prioriteiten te beschouwen. De Commissie heeft op 1 juli een voorstel
 gepresenteerd voor het talenregime van het EU-patent.
 Industriebeleid
 Commissaris Tajani heeft aangekondigd in het najaar met een mededeling te komen
 over het Europees industriebeleid. Deze mededeling vormt één van de
 vlaggenschipinitiatieven van de Europa 2020-strategie. Ook zal de Commissie dit
 najaar een mededeling uitbrengen over de toegang tot schaarse grondstoffen.
 Onderzoek- en Innovatieplan en 8e
 Kaderprogramma (KP8)
 De Commissie zal in oktober 2010 haar Onderzoek- en Innovatiestrategie
 presenteren. Het betreft één van de zeven vlaggenschipinitiatieven van de Europa
 2020-strategie. Tijdens de Europese Raad in oktober 2010 zal «onderzoek en
 innovatie» als specifiek thema worden geagendeerd.
 
 
 
 7.
 RAAD VERVOER, TELECOM EN ENERGIE
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 16–17 september 2010
 
 
 
 
 Informele Raad VTE (Vervoer)
 
 
 
 
 
 
 15 oktober 2010
 
 
 
 
 Raad VTW (Vervoer en Telecom)
 
 
 
 
 
 
 2–3 december 2010
 
 
 
 
 Raad VTE (Vervoer en Telecom)
 
 
 
 
 
 
 6–7 februari 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad VTE (Vervoer)
 
 
 
 
 
 
 28 februari 2011
 
 
 
 
 Raad VTE (Energie)
 
 
 
 
 
 
 31 maart 2011
 
 
 
 
 Raad VTE (Vervoer)
 
 
 
 
 
 
 2–3 mei 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele Raad VTE (Energie)
 
 
 
 
 
 
 27 mei 2011
 
 
 
 
 Raad VTE (Telecommunicatie)
 
 
 
 
 
 
 16 juni 2011
 
 
 
 
 Raad VTE (Vervoer)
 
 
 
 
 
 
 17 juni 2011
 
 
 
 
 Raad VTE (Energie)
 
 
 
 
 
 
 Vervoer
 Stand van zaken
 Landvervoer
 Grensoverschrijdende handhaving
 verkeersveiligheid
 In maart 2008 heeft de Commissie een voorstel voor een richtlijn gepubliceerd
 over grensoverschrijdende handhaving van verkeersveiligheid. Doel van het voorstel
 is om het bekeuren van verkeersovertredingen door Europese burgers in andere
 lidstaten te vergemakkelijken. Tijdens de Raad van oktober en december 2008 is het
 niet gelukt om tot een akkoord te komen, omdat er discussie ontstond over de vraag
 of dit voorstel wel onder de toenmalige eerste pijler van het EG-verdrag
 thuishoorde. Het Zweedse voorzitterschap wilde het voorstel niet verder behandelen
 totdat het Verdrag in werking trad. Sinds de inwerkingtreding op 1 december 2009
 is het onderwerp echter nog niet geagendeerd op de Raad. Voor het Belgisch
 voorzitterschap is het voorstel een prioriteit.
 Herziening Eurovignetrichtlijn
 Het voorstel tot herziening van de Eurovignetrichtlijn beoogt het mogelijk te
 maken in de tolgelden voor zware vrachtwagens een bepaald bedrag op te nemen dat
 betrekking heeft op de door het vervoer veroorzaakte externe kosten van
 luchtverontreiniging, lawaaihinder en congestie. Om deze externe kosten zo goed
 mogelijk te weerspiegelen, wordt voorgesteld de hoogte van het tolgeld te variëren
 naar afgelegde afstand, plaats en tijdstip dat de wegen worden gebruikt. Gebleken
 is dat de lidstaten dusdanig van mening verschillen over dit voorstel dat een
 akkoord zowel onder Frans als onder Tsjechisch voorzitterschap niet mogelijk was.
 Ook in de tweede helft van 2009 en de eerste helft van 2010 is geen voortgang
 bereikt in dit dossier. Het Belgisch voorzitterschap heeft aangegeven dit dossier
 verder op te pakken.
 Uitsluiting zelfstandige beroepschauffeurs
 van de arbeidstijdenrichtlijn
 Het voorstel voor een richtlijn inzake de uitsluiting van zelfstandige
 beroepschauffeurs van de arbeidstijdenrichtlijn komt tegemoet aan de verplichting
 die de Commissie op basis van richtlijn 2002/15/EG heeft. Deze richtlijn stelt
 grenzen aan de arbeidstijd van personen die mobiele werkzaamheden in het
 wegvervoer uitoefenen (beroepschauffeurs). Bij de vaststelling in 2002 werden
 zelfstandige beroepschauffeurs voorlopig uitgesloten van het toepassingsbereik van
 deze richtlijn. Tevens werd afgesproken dat uiterlijk 23 maart 2009 de Commissie
 deze uitzondering zou heroverwegen.
 De Commissie kiest er in het voorstel voor om zelfstandige beroepschauffeurs niet
 onder het toepassingsbereik van richtlijn 2002/15/EG te brengen. De Raad van maart
 2009 heeft hiermee ingestemd. Het Europees Parlement heeft echter tegen deze
 uitzondering gestemd en het voorstel verworpen. De Commissie heeft aangegeven het
 voorstel te zullen intrekken.
 Concurrerend spoorgoederenvervoer
 De Commissie heeft in 2008 een voorstel gepubliceerd voor een verordening inzake
 een Europees spoorwegnet voor een concurrerend spoorgoederenvervoer. Hiertoe is
 een aantal grensoverschrijdende spoorgoederencorridors aangewezen. Op deze
 corridors zullen lidstaten, infrastructuurbeheerders en toezichthouders verregaand
 samenwerken op het gebied van onder andere investeringsplanning, terminalplanning,
 groot onderhoud, capaciteitsmanagement en verkeersleiding. Over het voorstel is
 inmiddels een akkoord bereikt tussen Raad en Europees Parlement.
 Passagiersrechten busvervoer
 In 2008 heeft de Commissie tevens een voorstel gepubliceerd voor een verordening
 inzake passagiersrechten in het busvervoer. Het voorstel heeft tot doel de rechten
 van autobus- en touringcarpassagiers vast te stellen. Het bevat bepalingen op het
 gebied van de aansprakelijkheid bij overlijden of letsel van passagiers en bij
 verlies of beschadiging van hun bagage. Verder zijn in het voorstel opgenomen
 bijstand van personen met beperkte mobiliteit, verplichtingen voor autobus- en
 touringcarexploitanten bij annulering of vertraging van een reis, informatieplicht
 en klachtenbehandeling. De Raad van december 2009 bereikte een gemeenschappelijk
 standpunt over dit voorstel. Momenteel bevindt het voorstel zich in de
 bemiddelingsprocedure tussen Europees Parlement en Raad.
 Stedelijke mobiliteit
 Eind 2009 heeft de Commissie het actieplan stedelijke mobiliteit uitgebracht. Dit
 actieplan bevat twintig maatregelen om lokale, regionale en nationale overheden te
 helpen hun doelstellingen betreffende duurzame stedelijke mobiliteit te
 realiseren. Over het actieplan zijn in de Transportraad van juni 2010
 Raadsconclusies aangenomen.
 Zeescheepvaart
 Passagiersrechten zee- en binnenvaart
 In 2008 heeft de Commissie een voorstel gepubliceerd voor een verordening inzake
 passagiersrechten voor de zee- en binnenvaart. Het voorstel heeft tot doel
 bepaalde, nog niet eerder vastgelegde rechten van passagiers te waarborgen die
 over zee of binnenwateren reizen, inclusief personen met beperkte mobiliteit. Over
 het voorstel hebben het Europees Parlement en de Raad een akkoord bereikt.
 Meldingsformaliteiten voor schepen in
 Europese havens
 Het voorstel voor een richtlijn inzake meldingsformaliteiten voor schepen in
 Europese havens beoogt de administratieve procedures voor schepen bij aankomst in
 of vertrek uit de havens van de lidstaten te vereenvoudigen. Deze vereenvoudiging
 moet plaatsvinden door de invoering van elektronische informatieoverdracht en door
 rationalisering van de meldingsformaliteiten. Vereenvoudiging van de procedures en
 de aansluiting van EU-regelgeving op internationale regelgeving (met name
 opgesteld door de Internationale Maritieme Organisatie) komen ten goede aan de
 efficiëntie van het zeevaartverkeer en bevorderen het Europese kustvervoer. Over
 het voorstel hebben het Europees Parlement en Raad een akkoord bereikt.
 Integraal maritiem beleid
 Bij wijze van uitwerking van de Integrated Maritime
 Policy (IMP) heeft de Commissie in 2009 vier mededelingen uitgebracht: de
 internationale dimensie van het IMP, een regionale IMP-strategie voor de
 Middellandse Zee, integratie van maritiem toezicht en voortgang van het integrale
 maritieme beleid. In november 2009 zijn door de Raad over deze mededelingen
 conclusies aangenomen, en in juni 2010 over Integraal Maritiem Beleid die
 verwijzen naar een vijftal nog te verschijnen Commissievoorstellen ter zake.
 Luchtvaart
 Single European Sky
 De Commissie heeft in 2008 een voorstel gepubliceerd tot wijziging van de Single European Sky (SES) verordeningen. Het voorstel heeft
 tot doel de prestaties van het Europese luchtvaartsysteem te verbeteren op de
 punten veiligheid, capaciteit, efficiëntie, kosten en milieuvriendelijkheid. De
 uitwerking van de SES vindt plaats in verschillende Functional
 Airspace Blocks. Nederland vormt samen met België, Luxemburg,
 Zwitserland, Duitsland en Frankrijk het Functional Airspace
 Block Europe Central (FABEC). De betrokken lidstaten streven ernaar in
 december dit jaar een FABEC-verdrag ratificeren. Het voornemen is om FABEC
 vervolgens in 2012 te implementeren.
 SESAR
 Het SESAR-project beoogt technologische harmonisatie en innovatie van de huidige
 luchtverkeersleidingsystemen in Europa te realiseren. Op dit moment bevindt het
 project zich in de ontwikkelingsfase. De Raad heeft in oktober 2009 mandaat
 verleend aan de Commissie om onderhandelingen te starten met de Federale
 luchtvaartadministratie in de VS. In juni 2010 zijn de onderhandelingen afgerond
 en is een Memorandum van Samenwerking gesloten. Doel is het bevorderen van de
 interoperabiliteit tussen de luchtverkeersleidingssystemen. Zowel in de Unie
 (SESAR) als in de VS (NextGen) wordt momenteel gewerkt aan vernieuwing van deze
 systemen.
 Heffingen voor de beveiliging van de
 luchtvaart
 Het voorstel voor een richtlijn inzake de heffingen voor de beveiliging van de
 luchtvaart heeft tot doel een gemeenschappelijk kader te creëren, met algemene
 beginselen over de wijze waarop luchthavenexploitanten beveiligingsheffingen
 dienen vast te stellen. Deze heffingen dienen om de beveiligingskosten door te
 berekenen aan de luchtvaartmaatschappijen. De toepassing van basisprincipes draagt
 eraan bij dat de vaststelling van de beveiligingsheffingen in alle lidstaten
 volgens eerlijke spelregels en op gepaste wijze verloopt. Over het voorstel is in
 de Raad van maart 2010 door het voorzitterschap een voortgangsrapportage
 gepresenteerd.
 Herziening richtlijn ongevallen en
 incidenten in de burgerluchtvaart
 Het voorstel beoogt de samenwerking en coördinatie op het gebied van
 ongevallenonderzoek in de burgerluchtvaart te bevorderen. Dit beoogt de Commissie
 te bereiken door een Europese netwerkorganisatie op te richten. Deze
 netwerkorganisatie bouwt voort op de al bestaande informele samenwerkingsverbanden
 van nationale onderzoeksinstellingen. Tevens wordt vastgelegd op welke wijze EASA
 bij een veiligheidsonderzoek betrokken kan worden. Lidstaten dienen er op toe te
 zien dat er een nationaal plan voor bijstand aan de slachtoffers van een vliegramp
 en hun familie wordt opgesteld. Het voorstel zal kracht van wet krijgen zodra het
 Europees Parlement in september 2010 een al met de Raad bereikt informeel akkoord
 zal bekrachtigen.
 Aswolk
 Naar aanleiding van de sluiting van het Europese luchtruim als gevolg van de
 uitbarsting van de Eyjafjallajökull heeft de Commissie op 27 april 2010 een
 rapport uitgebracht waarin de gevolgen van de sluiting van het Europese luchtruim
 in kaart zijn gebracht en waarin een aantal voorstellen wordt gedaan voor
 maatregelen op korte en langere termijn. Over dit rapport zijn tijdens een extra
 Raad op 4 mei 2010 Raadsconclusies aangenomen. Inmiddels heeft de Commissie een
 groot gedeelte van de aangekondigde acties in gang gezet, waaronder de oprichting
 van een crisiscel waarin zowel de relevante Commissiediensten als EASA,
 Eurocontrol en vulkaanadviescentra (VAAC) zitting hebben.
 Externe betrekkingen
 In de loop van 2008 zijn de onderhandelingen gestart over de tweede fase van de
 luchtvaartovereenkomst tussen de Unie en de VS. Hierin wordt onder meer gesproken
 over verdere liberalisering van verkeersrechten en nog nauwere samenwerking op het
 gebied van luchtvaartbeleid. Op de Raad van juni 2010 is de tweede fase
 overeenkomst aangenomen en getekend.
 Als onderdeel van de agenda voor een communautair extern burgerluchtvaartbeleid
 heeft de Commissie in mei 2010 een mededeling gepubliceerd over liberalisering van
 de luchtvaartmarkt tussen de Unie en Brazilië. De verwachting is dat op de Raad
 van december 2010 Raadsconclusies zullen worden aangenomen over de mededeling.
 Intermodale vraagstukken
 Groenboek TEN-T
 In 2009 heeft de Commissie haar Groenboek TEN-T over Trans-Europese Netwerken
 (TEN) uitgebracht. Dit Groenboek was de basis voor een brede publieke consultatie
 die in mei 2009 is afgerond. Het uitgangspunt voor de Nederlandse inzet is
 vastgelegd in de kabinetsreactie op het Groenboek TEN-T. Over het Groenboek zijn
 in juni 2009 Raadsconclusies aangenomen. De Commissie beoogt in 2010 een
 herziening van het beleid ten aanzien van de Trans-Europese vervoersnetwerken.
 Intelligente vervoerssystemen
 De Raad en het Europees Parlement hebben een akkoord bereikt over de richtlijn
 tot vaststelling van het kader voor het toepassen van intelligente
 transportsystemen (ITS) op het gebied van wegvervoer. Het voorstel heeft tot doel
 een nieuwe impuls te geven aan de invoering en het gebruik van ITS-systemen in het
 wegverkeer. ITS staat voor de ontwikkeling en toepassing van informatie- en
 communicatietechnologieën in de transportsector. Voorbeelden van ITS-toepassingen
 in het wegverkeer zijn: routenavigatiesystemen, tracking and
 tracing van goederen, real time verkeers-
 en reisinformatie, verkeersmanagementsystemen en geavanceerde
 bestuurdershulpsystemen (zoals e-Call).
 Beleid in voorbereiding
 Witboek Vervoer
 Het belangrijkste voornemen van de Commissie op het gebied van transport is het
 Witboek Vervoer, dat voor het einde van het jaar wordt verwacht. Dit Witboek vormt
 de uitwerking van het onderdeel van de Europa 2020-strategie betreffende transport
 en zal een alomvattend Europees beleidsprogramma bevatten voor de periode
 2010–2020 op voor Nederland vitale gebieden als verduurzaming (decarbonisation), concurrentiekracht, veiligheid en
 werkomstandigheden.
 TEN-T
 Op het gebied van infrastructuur kondigt de Commissie een herziening aan van het
 beleid ten aanzien van de Trans-Europese vervoersnetwerken (TEN-T). Deze
 herziening zal nauw verbonden zijn met de publicatie van het Witboek Vervoer.
 Spoorvervoer
 In het Commissiewerkprogramma wordt een mededeling aangekondigd over toegang tot
 de spoorwegmarkten waarin onder andere gekeken zal worden naar binnenlands
 personenvervoer.
 Galileo
 Na een akkoord tussen Raad en EP over de wijziging van de bestaande verordening
 inzake de beheerstructuren van de Europese programma’s voor radionavigatie per
 satelliet (de Global Navigation Satellite Systems Supervisory
 Authority GSA) en publicatie van een actieplan over de toepassingen
 van Galileo zal de Commissie in de tweede helft van 2010 naar verwachting nog twee
 voorstellen publiceren: (1) een regelgevend voorstel over de toegang tot de
 Public Regulated Services (PRS) van Galileo en (2)
 een mededeling over de Europese satellietnavigatieprogramma’s, onder andere over
 de kosten van de volledige ontplooiing van EGNOS en Galileo en naar verwachting
 ook over het beheer en financiële planning van EGNOS en Galileo na 2013.
 Telecommunicatie
 Stand van zaken
 Europese Digitale Agenda
 Op 19 mei jl. heeft de Commissie de Europese Digitale Agenda gepresenteerd in de
 vorm van een mededeling met bijbehorend actieplan. De Digitale Agenda is de
 opvolger van het i2010-programma en één van de zeven vlaggenschipinitiatieven van
 de Europa 2020-strategie. Doel ervan is om het economische en maatschappelijk
 potentieel van ICT en Telecom te maximaliseren om zo innovatie, productiviteit en
 economische groei te stimuleren. Als prioriteiten noemt de Commissie de digitale
 interne markt, interoperabiliteit en standaarden, veiligheid en vertrouwen, snel
 en supersnel internet, onderzoek en innovatie, digitale vaardigheden, en de
 bijdrage van ICT aan maatschappelijke uitdagingen op het terrein van onder andere
 milieu, zorg, transport en eGovernment. Eind mei 2010
 heeft de Raad door middel van conclusies steun betuigd aan de mededeling en de
 prioriteiten omarmd die hierbinnen worden genoemd.
 Herziening EU-reguleringskader op het gebied
 van elektronische communicatie
 Op 20 november 2009 heeft de Raad ingestemd met het zogeheten telecompakket. Op
 19 december 2009 is het pakket officieel EU-wetgeving geworden. De lidstaten
 hebben tot en met juni 2011 de tijd om de bepalingen om te zetten in nationale
 wetgeving. Met het nieuwe telecompakket is ook een nieuw orgaan van Europese
 toezichthouders in de elektronische communicatiesector ingesteld, het Body of European Regulators for Electronic Communications
 (BEREC). Dit orgaan bestaat uit de hoofden van de 27 nationale
 telecomtoezichthouders en treedt in de plaats van de European
 Regulators Group. BEREC is per 28 januari 2010 van start gegaan. De
 vestigingsplaats is Letland. Het orgaan moet zorgen voor consistente regelgeving
 in de hele Unie om de Europese telecommarkt te versterken. Voor Nederland maakt de
 voorzitter van de OPTA deel uit van het nieuwe orgaan.
 Digitaal Dividend
 Digitaal dividend is de ruimte die beschikbaar komt in het radiospectrum als
 gevolg van de transitie van analoge naar digitale televisie; digitale
 omroeptransmissie werkt immers veel efficiënter dan analoge. Eind 2012 zal de
 televisie in de hele Unie digitaal worden. Als gevolg daarvan zal ongeveer 75% van
 het radiospectrum vrijkomen dat voorheen bezet werd door analoge televisiekanalen.
 De vrijgekomen ruimte kan worden ingezet voor nog meer omroepdiensten, dan wel
 hoge kwaliteit televisie (HDtv) en/of elektronische communicatiediensten zoals
 mobiel breedband. Nederland is eind 2006 al overgegaan op digitale televisie en
 een aanzienlijk deel van het beschikbaar gekomen digitale dividend is aangewend
 voor omroepdoeleinden (zoals Digitenne). Als in 2012 ook de buurlanden overgaan op
 digitale televisie, komt er additionele frequentieruimte vrij.
 In december 2009 heeft de Raad conclusies aangenomen over het digitale dividend
 en steun betuigd aan een mededeling van de Commissie hierover. Lidstaten worden in
 de conclusies verzocht de technische harmonisatie van de 800 MHz band, waarbinnen
 het digitale dividend vrijkomt, zoveel mogelijk te faciliteren. De idee is dat
 gebruik van het digitaal dividend kan bijdragen aan het streven naar (mobiel)
 «breedband voor iedereen» – een belangrijk uitgangspunt binnen de Europese
 Digitale Agenda en de nog te presenteren breedbandstrategie. Bij de vaststelling
 van het radiospectrumbeleidsprogramma vindt op dit moment een discussie plaats
 over een eventueel verplichte datum waarop de 800 MHz band beschikbaar moet zijn
 voor elektronische telecommunicatie.
 eGovernment
 Per 1 januari 2010 is het EU-programma Interoperability
 Solutions for European Public Administrations (ISA) gestart. Het
 ISA-programma heeft tot doel de interoperabiliteit te bevorderen van de informatie-infrastruc
 turen van overheden in de Unie. Dit najaar brengt de Commissie naar
 verwachting een nieuw eGovernment actieplan uit. Het
 actieplan betreft nadere uitwerking van dit thema uit de Digitale Agenda en bevat
 een gemeenschappelijke agenda voor lidstaten en Commissie om een extra impuls te
 geven aan eGovernment. Prioriteiten zijn betrokkenheid
 van burgers en bedrijven, versterking van de interne markt, efficiency en
 effectiviteit. Gerelateerd hieraan wordt ook een mededeling over
 interoperabiliteit verwacht. Met het actieplan kan het Nederlandse eGovernment beleid worden afgestemd op Europese
 ontwikkelingen.
 Beleid in voorbereiding
 Europese Digitale Agenda
 Tussen 2010 en 2013 zal een aantal concrete voorstellen van de Commissie volgen
 op de diverse prioriteitsgebieden van de Europese Digitale Agenda.
 Europese breedbandstrategie
 De Europese Raad van maart 2009 riep de Commissie op een Europese
 breedbandstrategie te presenteren. Deze strategie zal een gemeenschappelijk kader
 vormen voor acties op nationaal en op EU-niveau. Die acties zijn erop gericht de
 voordelen van de interne markt te maximaliseren en het investeringsklimaat voor
 particuliere investeerders in breedband netwerken aantrekkelijker te maken. Mobiel
 breedband speelt een belangrijke rol bij het realiseren van de hoofddoelstelling
 van de breedbandstrategie: «breedband voor iedereen». De strategie wordt in het
 najaar van 2010 verwacht.
 Tevens heeft de Commissie een publieke consultatie gehouden over de toekomst van
 de universele dienst. Veel aandacht daarin ging uit naar de vraag in hoeverre de
 universele dienst een rol kan spelen in het realiseren van de doelstelling
 «breedband voor iedereen». In september 2010 zal de Commissie een rapport
 presenteren met de uitkomsten van de consultatie en de verdere stappen.
 Het Europees Spectrum Programma
 Bij de herziening van de EU-telecomregels hebben de Raad en het Europees
 Parlement de Commissie verzocht een meerjaren radiospectrumbeleidsprogramma te
 formuleren. Algemeen doel van het programma is de beleidslijnen uit te zetten voor
 de strategische planning en harmonisatie van het radiospectrumgebruik. Het gebruik
 van frequentiespectrum ligt aan de basis van alle draadloze elektronische
 communicatie, variërend van bijvoorbeeld telefonie, mobiel internet en omroep tot
 vervoer en ruimtetoepassingen. Een efficiënt en effectief spectrumbeleid is
 wezenlijk voor economische groei en voor economische welvaart, zeker nu de
 maatschappij steeds meer afhankelijk wordt van draadloze communicatie. Er is goede
 coördinatie nodig op EU- en internationaal niveau om grensoverschrijdende storing
 tussen systemen te voorkomen, en om grensoverschrijdend verkeer en dito diensten goedkoper en gemakkelijker te maken. De
 Commissie is in maart 2010 een raadpleging gestart over de strategische
 prioriteiten voor een EU-radiospectrumbeleidsprogramma voor 2011–2015. Deze
 raadpleging zal dienen als input voor het door de Commissie op te stellen
 radiospectrumbeleidsprogramma, dat zij naar verwachting najaar 2010 zal
 presenteren.
 Netwerk- en informatieveiligheid
 De Raad heeft in december 2009 een resolutie aangenomen over netwerk- en
 informatieveiligheid. Hierin spreekt de Raad steun uit voor het actieplan van de
 Commissie voor de bescherming van vitale informatie-infrastructuren. De Commissie
 heeft in de Europese Digitale Agenda aangekondigd dat zij de komende tijd
 maatregelen zal presenteren voor versterking van het netwerk- en
 informatieveiligheidsbeleid, waaronder een verordening voor de verlenging en de
 versterking van het mandaat van ENISA (het Europees agentschap voor informatie- en
 netwerkveiligheid) en het opzetten van een «Computer Emergency
 Response Team» (CERT) voor de EU-instellingen.
 Tussentijdse evaluatie roamingverordening
 Vanaf juni 2007 is de roamingverordening van kracht om grensoverschrijdend mobiel
 bellen in de Unie goedkoper te maken. De verordening stelt een zogenaamd
 Eurotarief vast voor mobiel bellen en gebeld worden in een andere lidstaat. Per
 juli 2009 is de werkingsfeer van de verordening uitgebreid met grensoverschrijdend
 sms’en en dataverkeer (mobiel internet). De Commissie heeft in de zomer van 2010
 een tussentijdse evaluatie gepresenteerd. Daarna volgt een Europese consultatie
 over de werking van de roamingverordening op basis van een impactstudie van de
 Commissie. In juni 2011 vindt de eindevaluatie plaats waarin zal worden bezien of,
 en zo ja op welke termijn en op welke wijze de roamingverordening kan worden
 afgeschaft dan wel worden vereenvoudigd.
 Energie
 Stand van zaken
 Verordening notificatie
 investeringsprojecten energie-infrastructuur
 De Raad van 12 maart 2010 bereikte een politiek akkoord over de verordening
 aangaande notificatie van investeringsprojecten in de energie-infrastructuur. Ook
 werd overeenstemming bereikt met het Europees Parlement, waardoor de verordening
 na de zomer 2010 kan worden gepubliceerd. De verordening vervangt de verordening
 uit 1996 en creëert een gemeenschappelijk kader voor een tweejaarlijkse rapportage
 van lidstaten aan de Commissie over investeringsprojecten op het gebied van
 energie-infrastructuur in de sectoren elektriciteit, gas, aardolie,
 biobrandstoffen en vervoer en opslag van kooldioxide. Het aangepaste montering- en
 rapporteringsysteem stelt de Commissie in staat een adequate sectoroverschrijdende
 analyse te maken van de structurele ontwikkelingen in de Unie en de vooruitzichten
 op het gebied van energie-infrastructuur. Tevens kunnen hierdoor mogelijke
 belemmeringen voor het doen van investeringen worden geïdentificeerd.
 Investeren in de ontwikkeling van
 koolstofarme technologieën (SET-Plan)
 Tijdens de Raad van 12 maart 2010 werden conclusies aangenomen over de
 Commissie-mededeling «Investeren in de ontwikkeling van koolstof
 arme technologieën». Daarin zette de Commissie de financiële
 consequenties uiteen van het in 2007 uitgebrachte Strategisch Plan voor
 Energietechnologie (SET-Plan). Voor de periode tot 2020 heeft de Commissie
 routekaarten ontwikkeld om de ontwikkeling van koolstofarme technologieën te
 bevorderen, inclusief een aantal bijbehorende initiatieven. Deze betreffen de zes
 Europese Industriële Initiatieven (voor de ontwikkeling van wind, zonne- en
 bio-energie, een nieuwe generatie nucleaire energie, intelligente
 elektriciteitsnetwerken en Carbon Capture and
 Storage/CCSe), het Intelligente Steden initiatief (voor de bevordering
 van energiezuinige technologie) en de Europese Energie Onderzoek Alliantie (voor
 meer samenwerking tussen nationale energieonderzoeksinstellingen). De Commissie
 schat in dat de komende 10 jaar een extra investering van 50 miljard euro voor
 energietechnologisch onderzoek in de Unie nodig zal zijn, wat bijna een
 verdrievoudiging van de huidige onderzoeksbudgetten zou betekenen. Deze zal zowel
 privaat als publiek, en op zowel nationaal als EU-niveau, bekostigd moeten worden.
 Energieprestaties van gebouwen,
 energie-etikettering en bandenlabelling
 In oktober 2009 werd een akkoord bereikt over de verordening bandenlabelling.
 Door deze verordening krijgen consumenten inzicht in de energiezuinigheid,
 veiligheid en geluidsproductie van banden door middel van een sticker op de band.
 Voorts bereikten de Raad en het Europees Parlement eind november een akkoord over
 de richtlijn energieprestaties van gebouwen en de herziening van de kaderrichtlijn
 energie-etikettering. Doel van de richtlijn energieprestaties van gebouwen is om
 lidstaten aan te sporen op kosteneffectieve wijze de huidige energieprestaties van
 gebouwen te verbeteren via bronbeleid. Lidstaten moeten de bepalingen van de
 richtlijn op 31 december 2010 hebben omgezet en op 31 januari 2012 volledig ten
 uitvoer hebben gelegd. Op verzoek van Nederland heeft de Commissie in de Raad
 bevestigd dat de aanbevelingen die de Commissie kan doen ten aanzien van
 maatregelen ter bevordering van energiezuinigheid van gebouwen, geen afbreuk doen
 aan de competentie van lidstaten om zelf te bepalen welke financiële instrumenten
 zij inzetten.
 Tot slot vormt de richtlijn energie-etikettering een kader waarbinnen voor de
 verschillende productgroepen afzonderlijke richtlijnen worden vastgesteld die door
 lidstaten moeten worden omgezet in nationale wet- en regelgeving. Met de richtlijn
 wordt de reikwijdte van de kaderrichtlijn energie-etikettering verbreed van
 huishoudelijke apparaten naar alle energiegerelateerde producten met een
 significant effect op het energieverbruik (zoals ovens voor de industrie en
 isolatiematerialen). Daarnaast maakt het voorstel de kaderrichtlijn doeltreffender
 door onder andere de mogelijkheid te creëren om per productgroep verordeningen of
 besluiten (in plaats van afzonderlijke richtlijnen) te publiceren. Deze hoeven
 niet eerst in nationale wetgeving te worden omgezet. Hierdoor kan binnen beperkte
 tijd de verplichting tot etikettering van nieuwe producten worden opgelegd.
 Beleid in voorbereiding
 Energieinfrastructuurpakket
 In februari 2009 heeft de Commissie het groenboek «Naar een Europees
 energienetwerk voor een continue, duurzame en concurrerende energievoorziening»
 gepubliceerd. Dit groenboek maakt onderdeel uit van de tweede strategische
 herziening van het energiebeleid (Second Strategic Energy
 Review; SER II) zoals gepresenteerd door de Commissie op 13 november
 2008 en heeft als doel het Europees infrastructuurbeleid en het daaruit
 voortvloeiende TEN-E programma te herzien. De Commissie zal naar verwachting in
 november 2010 een nieuw infrastructuurpakket publiceren dat onder andere het
 beleidskader en prioriteiten voor investeringen in inter-connecties en de
 ontwikkeling van smart grids in de Unie zal schetsen.
 Verordening leveringszekerheid aardgas
 Naar verwachting zal het Belgisch voorzitterschap streven naar een akkoord in
 eerste lezing met het Europees Parlement over de verordening leveringszekerheid
 aardgas. De verordening beoogt de leveringszekerheid van gas in de Unie te
 versterken. De voorgestelde preventieve maatregelen en noodplannen – die moeten
 worden opgesteld door een door elke lidstaat aan te wijzen Bevoegde Autoriteit –
 moeten lidstaten beter in staat stellen om de levering aan beschermde klanten
 (vooral huishoudens) bij potentiële verstoringen te kunnen blijven garanderen.
 Tevens worden er minimumeisen aan infrastructuur gesteld. Voorts voorziet de
 ontwerpverordening in betere samenwerking en afstemming tussen de lidstaten, met
 een coördinerende rol voor de Commissie.
 Energiestrategie 2011–2020
 In november 2010 zal de Commissie een mededeling publiceren over de Europese
 energiestrategie voor de periode 2011–2020. Over deze energiestrategie werd
 laatstelijk van gedachten gewisseld tijdens de Raad van 31 mei 2010 aan de hand
 van een tussentijds rapport van de Commissie «Towards a new
 Energy strategy for Europe». Dit rapport is tevens gebruikt voor de
 publieke consultatie over de energiestrategie in mei en juni. In het najaar van
 2010 wil de Commissie informeel discussiëren over de strategie, waarna behandeling
 in de Raad van begin december zal plaatsvinden. De strategie staat daarnaast
 geagendeerd voor een speciale Europese Raad die zich begin volgend jaar zal wijden
 aan het Europese energiebeleid. Op basis daarvan zal een actieplan worden
 geformuleerd, dat zal voorliggen in de Voorjaarsraad. Dit actieplan wordt de
 opvolger van het huidige Energie Actieplan 2007–2010.
 Herziening energie efficiency actieplan
 Eind 2010 of begin 2011 zal de Commissie een mededeling publiceren betreffende
 het Energie Efficiëntie Actieplan. Deze zal mogelijk gepaard gaan met voorstellen
 voor nieuwe instrumenten voor het bereiken van de Europese besparingsdoelstelling
 van 20% in 2020. Het nieuwe actieplan zal de opvolger vormen van het huidige
 actieplan van oktober 2006 en zal beschrijven op welke wijze de
 besparingsdoelstelling kan worden gerealiseerd. Deze besparingsdoelstelling vormt
 ook onderdeel van de Europa 2020-strategie voor slimme, duurzame en inclusieve
 groei, zoals vastgesteld door de Europese Voorjaarsraad van 2010. De
 energiebesparingsdoelstelling is juridisch niet bindend. Lidstaten stellen hun
 eigen nationale besparingsdoelen. De Commissie zal ten behoeve van het actieplan
 in kaart brengen in hoeverre de nationale doelen bijdragen aan de Europese
 doelstelling.
 
 
 
 8.
 LANDBOUW- EN VISSERIJRAAD
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 20–21 september 2010
 
 
 
 
 Informele Raad Landbouw
 
 
 
 
 
 
 27 september 2010
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 25–26 oktober 2010
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 29–30 november 2010
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 13–14 december 2010
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 10 januari 2011 (tbc)
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 24–25 januari 2011
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 21–22 februari 2011
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 17–18 maart 2011
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 14–15 april 2011
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 16–17 mei 2011
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 29–30–31 mei 2011
 
 
 
 
 Informele Raad Landbouw
 
 
 
 
 
 
 27–28 juni 2011
 
 
 
 
 Raad LenV
 
 
 
 
 
 
 Landbouw
 Stand van zaken
 Toekomst van het Gemeenschappelijk
 Landbouwbeleid (GLB)
 Ter voorbereiding op de aanstaande discussies over het Gemeenschappelijk
 Landbouwbeleid (GLB) in de periode na 2013 heeft het kabinet een langetermijnvisie
 op de toekomst van het Europese landbouw- en plattelandsbeleid geformuleerd. In
 september 2008 is deze visie, de «Houtskoolschets Europees Landbouwbeleid 2020»,
 vastgesteld en aan het parlement gezonden. In de Raad is in 2009 en 2010
 doorlopend van gedachten gewisseld over de toekomst van het GLB. Formele
 Raadsconclusies zijn er niet gekomen, geheel aansluitend bij het Nederlands
 standpunt. Er moet immers niet vooruit gelopen worden op de discussies over de
 toekomstige verdeling van begrotingsmiddelen.
 Vereenvoudiging van het GLB
 Het afgelopen jaar is voortgang geboekt ten aanzien van de verdere
 vereenvoudiging van het GLB. De Raad discussieerde in december 2009 over een
 rapport van de Commissie, waarin zij haar analyse geeft van 39
 vereenvoudigingsvoorstellen van dertien lidstaten, waaronder Nederland. Nederland
 heeft zijn tevredenheid geuit over de bereidheid van de Commissie om het merendeel
 van de voorstellen – al dan niet in aangepaste vorm – te benutten voor wijziging
 van bestaande regelgeving. Daarbij heeft Nederland tevens benadrukt dat
 vereenvoudiging de voortdurende aandacht van de Raad behoeft, ook in het licht van
 de discussies over het toekomstig GLB na 2013. Op voorstel van Nederland is
 afgesproken dat de directeuren van de betaalorganen van de lidstaten halfjaarlijks
 wordt gevraagd met concrete vereenvoudigingvoorstellen te komen, die vervolgens in
 de Raad worden geagendeerd.
 Situatie op de zuivelmarkt
 Naar aanleiding van kwartaalrapporten van de Commissie (d.d. juli 2009, oktober
 2009, december 2009 en maart 2010) over de zuivelmarkt, heeft de Raad het
 afgelopen jaar meerdere keren gesproken over de situatie op de zuivelmarkt. In
 september 2009 was de situatie op de zuivelmarkt verslechterd. Daarna heeft de
 zuivelmarkt zich hersteld. Er was een grote groep lidstaten die maatregelen wilde
 nemen zoals het verhogen van de exportrestituties en interventieprijzen en een
 bevriezing van de melkquota.
 
 Ondanks dat Nederland de situatie op de zuivelmarkt zorgelijk en urgent vond,
 heeft Nederland steeds opgeroepen om naar de lange termijnverwachtingen te
 kijken, die positief waren. Nederland heeft steeds aangegeven dat het Health Check-akkoord gerespecteerd moest worden. Ook gaf
 Nederland steeds aan dat de crisis krachtig tegemoet getreden moest worden met
 consistente maatregelen die toekomstperspectief bieden. Ten slotte heeft
 Nederland keer op keer het belang van een zachte landing van de melkquotering
 in alle lidstaten benadrukt. Nederland heeft verder aangegeven het belangrijk
 te vinden dat de concurrentieverhoudingen in de keten bestudeerd worden.
 Evenwicht tussen de partijen in de zuivelketen is van belang. Alle partijen,
 zowel consumenten als landbouwproducenten, hebben immers baat bij een
 evenwichtige verdeling van de marges. Hier heeft de High
 Level Group zuivel (zie verder) zich over gebogen.
 
 In de loop van het najaar van 2009 en aan het begin van 2010 zijn er diverse
 maatregelen genomen om de zuivelcrisis het hoofd te bieden (o.a. verlenging van
 interventieperiodes, uitbreiding van bevoegdheden van de Commissie middels artikel
 186, extra budget beschikbaar gesteld, opkoopregeling voor quota (heeft Nederland
 niet toegepast), oprichting van de High Level Group
 voor zuivel). In december 2009 waren de boter- en melkpoederprijzen weer boven het
 niveau van de interventieprijzen gestegen, zodat er geen producten uit de markt
 genomen werden. Toen heeft de Unie alle exportsubsidies wederom op nul gezet. Voor
 een deel kan de positieve marktontwikkeling worden toegeschreven aan de
 bovengenoemde maatregelen die de Unie heeft genomen.
 De High Level Group (HLG) zuivel is vanaf oktober
 2009 maandelijks bij elkaar gekomen. In de Raad van juli 2010 zal het eindrapport
 van de HLG zuivel besproken worden. Nederland heeft steeds positief gestaan
 tegenover de oprichting van de HLG zuivel. In het eindrapport doet de HLG zuivel
 zeven aanbevelingen op de volgende gebieden: contractuele relaties, versterking
 van de onderhandelingspositie van de producenten, inter-branche organisaties,
 prijstransparantie, marktondersteuning en termijnmarkten, oorsprongsbenaming en
 etikettering, innovatie en onderzoek. Het eindrapport van de HLG zuivel is voor
 Nederland een aanvaardbaar compromis.
 Aanvragen voor staatssteun
 Polen, Hongarije, Letland, Litouwen en Italië hebben tijdens diverse Raden
 geprobeerd goedkeuring te krijgen voor (voortzetting van) verlening van
 staatssteun. De aanvragen waren niet zonder precedent. In oktober 2007 en
 september 2008 deden Roemenië en Cyprus vergelijkbare verzoeken. In beginsel was
 Nederland niet enthousiast over verzoeken om staatssteun onder artikel 108(2).
 Tegelijkertijd diende echter rekening te worden gehouden met het krachtenveld in
 de Unie en met de eerder in 2007, 2008 en 2009 ingenomen posities, toen Nederland
 net als alle andere lidstaten de betreffende staatssteunverzoeken niet heeft
 willen blokkeren. Nederland heeft zich onthouden bij de stemming over de verzoeken
 van Polen, Hongarije, Letland en Litouwen, waarmee de Raad heeft ingestemd. Het
 Italiaanse verzoek is door een aantal lidstaten, waaronder Nederland, afgewezen.
 Voedselindustrie
 In de Raad van september 2009 heeft de Commissie een terugkoppeling gegeven over
 de voortgang van de High Level Group Food Industry. De
 dertig aanbevelingen die de High Level Group gedaan
 heeft op het gebied van onder andere prijstransparantie, logistiek en innovatie
 werden verwelkomd. Nederland heeft het werk van de High Level
 Group toegejuicht. Overheden moeten immers zorgen voor een goed
 investeringsklimaat, waarbij innovatie cruciaal is.
 De Raad van maart 2010 heeft conclusies aangenomen naar aanleiding van de
 mededeling van de Commissie over het functioneren van de voedselketen in de Unie.
 Aanleiding van de mededeling was de stijging van de prijzen van agrarische
 grondstoffen en voedsel in 2007 en 2008, gevolgd door een sterke daling. In de
 conclusies wordt onder meer gewezen op de verbetering van de structuur van de
 agro-foodsector; het vergroten van de transparantie; het tegengaan van oneerlijke
 handelspraktijken; het stimuleren van zelfregulerende initiatieven en de relatie
 tussen het GLB en het mededingingsbeleid. Nederland gaf aan het belang van
 verbetering van transparantie in de voedselketen te onderschrijven, waarbij niet
 alleen aandacht moet zijn voor de consument maar ook voor een goede prijs voor de
 producent. Verder legde Nederland de nadruk op innovatie en verlichting van
 administratieve lasten. Wat betreft de relatie tussen het mededingingsbeleid en
 het GLB gaf Nederland aan dat optimaal gebruikgemaakt moet worden van de
 mogelijkheden en interpretatieruimte die de huidige regelgeving biedt. Hier ligt
 ook een verband met de aanbevelingen van de bovengenoemde High
 Level Group Zuivel, die bijzondere aandacht schenkt aan dit onderwerp.
 De Raad van juni 2010 heeft conclusies aangenomen over de internationale
 concurrentiekracht van het Europees agri-food model. De concurrentiekracht van de
 Europese agri-food sector was één van de prioritaire thema’s van het Spaanse
 voorzitterschap. De conclusies onderstrepen dat het Europese agri-food model, met
 hoge eisen aan voedselveiligheid en -kwaliteit, dierenwelzijn en milieueisen,
 zowel kansen als uitdagingen oplevert. In de Nederlandse visie op de toekomst van
 het GLB ligt de nadruk op ondernemerschap, concurrentiekracht, innovatie en
 verduurzaming. Daarmee sluit het volledig aan bij het door het voorzitterschap
 geschetste Europese agri-food model.
 Etikettering van dierenwelzijn
 In de Raad van december 2009 en die van februari 2010 is gesproken over de
 mogelijkheden tot etikettering van dierenwelzijn. Uit een rapport van de Commissie
 blijkt dat etikettering van dierenwelzijn, gebaseerd op wetenschappelijke kennis
 en geharmoniseerde eisen, consumenten in staat stelt om bewuste beslissingen te
 nemen bij het kopen van dierlijke producten. Tevens concludeert de Commissie dat
 informatiecampagnes zorgen voor een betere bewustwording van dierenwelzijn bij
 consumenten, producenten en andere marktpartijen. Nederland heeft het rapport van
 de Commissie verwelkomd en heeft aangegeven dat etikettering en
 informatiecampagnes gericht moeten zijn op promotie van producten die tot stand
 zijn gekomen via diervriendelijkere productiewijzen dan wettelijk vereist.
 Illegaal gekapt hout
 In juli 2010 hebben de Raad en het Europees Parlement in tweede lezing een
 akkoord bereikt over de «Verordening met betrekking tot verplichtingen voor
 marktdeelnemers die hout en houtproducten op de markt plaatsen». In de verordening
 is het marktdeelnemers verboden om illegaal gekapt hout en producten daarvan voor
 de eerste keer op de EU markt te plaatsen. Behalve het verbod zijn marktdeelnemers
 ook verplicht om een systeem van zorgvuldigheideisen met onafhankelijk toezicht te
 hanteren waarmee het risico dat illegaal gekapt hout en houtproducten op de markt
 worden gebracht, tot een minimum wordt beperkt. Voorts geldt een verplichting voor
 handelaren op de interne EU-markt dat zij gegevens bijhouden betreffende
 transacties van hout en houtproducten om de traceerbaarheid te kunnen garanderen.
 De Raad van december 2009 had in eerste lezing alleen een systeem van
 zorgvuldigheidseisen vastgesteld. Nederland vond dit onvoldoende vanwege het
 streven naar een internationaal verbod in de handel in illegaal hout en heeft niet
 ingestemd met het toen voorliggend Raadsbesluit. Het Europees Parlement bleef
 vasthouden aan een verbodsbepaling in de gehele houtketen. De Raad en het Europees
 Parlement hebben een compromis bereikt door het verbod te richten op het voor de
 eerste maal op de markt plaatsen van illegaal gekapt hout en houtproducten. Naar
 verwachting zal de Raad de verordening in het najaar formeel vaststellen.
 Beleid in voorbereiding
 Toekomst van het Gemeenschappelijk
 Landbouwbeleid
 Onder Belgisch voorzitterschap zal, naar verwachting in november 2010, de
 mededeling van de Commissie verschijnen over de toekomst van het GLB na 2013.
 Wetgevingsvoorstellen volgen waarschijnlijk medio 2011.
 Klimaat in relatie tot landbouw en voedsel
 Na bespreking op de Raad van juli 2009 van het werkdocument «Aanpassing aan de
 klimaatverandering: de uitdaging voor de Europese landbouw en het Europese
 platteland» is het onderwerp verder opgepakt tijdens een informele Raad van het
 Zweeds voorzitterschap in september 2009. Daarbij kwamen thema’s aan bod als de
 samenwerking op het gebied van adaptatie en mitigatie, de mogelijkheden tot de
 koppeling van steun aan klimaatmaatregelen in de herziening van het GLB, het
 belang van onderzoek en veranderende patronen in de verspreiding van ziekten en
 plagen.
 Gezien de mondiale internationale aandacht voor de rol van landbouw in relatie
 tot voedselzekerheid en klimaatverandering heeft Nederland de Raad in juni
 geïnformeerd over een internationale conferentie over landbouw, voedselzekerheid
 en klimaatverandering die van 31 oktober tot en met 5 november 2010 in Den Haag
 wordt gehouden. Deze conferentie wordt door Nederland georganiseerd, samen met
 Ethiopië en andere ontwikkelingslanden, Noorwegen, Nieuw-Zeeland, de Wereldbank en
 de FAO. De conferentie is een vervolg op de 17e bijeenkomst van de
 VN-Commissie voor Duurzame Ontwikkeling (CSD) die in 2009 onder Nederlands
 voorzitterschap plaatsvond en waarin werd opgeroepen tot een geïntegreerde
 benadering om de mondiale voedsel-, klimaat- en biodiversiteitcrises op een
 duurzame wijze aan te pakken.
 Transport van levende dieren
 Tijdens de Raad van september 2009 is op Nederlands verzoek gesproken over het
 transport van levende dieren. Nederland heeft aangegeven dat het welzijn van
 dieren tijdens transport een belangrijk punt van aandacht is. Ook heeft Nederland
 de Commissie opgeroepen om de handhavinginstrumenten binnen de
 transportverordening 1/2005 te versterken en in een brief aan toenmalig
 Commissaris Vassiliou gevraagd naar de stand van zaken van het herzieningsproces
 (nog zonder antwoord). Naar verwachting zal de Commissie eind dit jaar een
 evaluatie van de huidige transportverordening aan Raad en Europees Parlement
 presenteren.
 Ontwerpverordening voedselinformatie aan
 consumenten
 De Commissie zal (op zijn vroegst) in het najaar van 2010 met een afgerond
 voorstel komen voor een verordening over Europese harmonisering van
 voedselinformatie aan consumenten (onder meer etikettering van levensmiddelen).
 Deze harmonisatie draagt bij aan versterking van de interne markt en het vrije
 verkeer van voedingsmiddelen binnen de Unie. Het is voor de
 levensmiddelenindustrie van groot belang dat alle eisen binnen de EU-markt
 hetzelfde zijn en dat er niet al te grote administratieve lasten uit voortvloeien.
 Voor consumenten is het belangrijk dat zij op begrijpelijke wijze de essentiële
 informatie krijgen die zij nodig hebben om te kunnen kiezen tussen levensmiddelen.
 EU-toelating genetisch gemodificeerde
 organismen (ggo’s)
 De lidstaten hebben van medio 2009 tot medio 2010 een tiental besluiten behandeld
 over de toelating tot de EU-markt van ggo-maïsvariëteiten. De Commissie stelde
 vast dat er voor alle vier variëteiten een positieve beoordeling van de Europese
 Autoriteit voor Voedselveiligheid (EFSA) ligt. Nederland heeft vóór toelating van
 deze variëteiten gestemd. Daarbij heeft Nederland aangegeven dat de veiligheid
 voor mens, dier en milieu voorop staat en dat Nederland mede op grond van de
 positieve risicobeoordeling van de EFSA kan instemmen met de toelating van de
 ggo’s. Tevens is nogmaals aangegeven dat naar het inzicht van Nederland de
 Europese ggo-regelgeving niet langer op alle onderdelen inspeelt op de huidige
 ontwikkelingen (zie verder bij internationale conferentie ggo’s). Het
 voorzitterschap constateerde dat er geen gekwalificeerde meerderheid voor of tegen
 de voorstellen van de Commissie was, en dat het dus aan de Commissie is om
 hierover besluiten te nemen.
 Internationale conferentie genetisch
 gemodificeerde organismen
 Op 25 en 26 november 2009 werd in Den Haag een internationale conferentie
 gehouden over genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s) in de Europese landbouw
 en voedselproductie. De conferentie, met vertegenwoordiging van alle relevante
 belanghebbenden, besprak onder meer het Nederlands voorstel om de lidstaten
 bevoegdheid te geven om over de teelt van goedgekeurde ggo’s op hun eigen
 grondgebied te beslissen. Voor dit voorstel was onder de deelnemers veel steun,
 omdat een dergelijk systeem de effectiviteit van de toelatingsprocedure kan
 verbeteren. Nederland heeft de Commissie opgeroepen zo spoedig mogelijk met een
 voorstel te komen om een nationale teeltbevoegdheid mogelijk te maken. Het verslag
 van de conferentie is in december 2009 besproken tijdens zowel de Landbouwraad als
 de Milieuraad. Een aantal lidstaten sprak al tijdens deze Raad steun uit voor het
 voorstel over nationale teeltbevoegdheid. De Commissie heeft in juli hierover een
 voorstel gepresenteerd.
 Dit najaar zal de Commissie een rapport over de sociaaleconomische aspecten van
 ggo’s presenteren, de resultante van een consultatie onder de lidstaten waaraan
 ook Nederland heeft bijgedragen. Tot slot werkt de Commissie aan een voorstel voor
 nieuwe richtsnoeren voor de milieurisicoanalyse voor ggo’s.
 Antibioticaresistentie
 In het najaar van 2009 heeft de Commissie een niet-officieel staff working paper gepresenteerd, waarop lidstaten tot in het
 voorjaar van 2010 konden reageren. In juni 2010 heeft Nederland een brief gestuurd
 aan Commissaris Dalli om aandacht te vragen voor het belang voor de
 volksgezondheid en de internationale context van de problematiek.
 Antibioticaresistentie blijft voor Nederland een belangrijk onderwerp, waarbij het
 van belang is dat in een gemeenschappelijke EU-markt deze problematiek ook op
 EU-niveau wordt aangepakt. Er zijn vóór 2011 geen concrete voorstellen van de
 Commissie te verwachten.
 EU-diergezondheidsbeleid
 De Commissie heeft in 2007 een mededeling over een nieuwe EU-strategie voor
 diergezondheid gepubliceerd. De nieuwe diergezondheidsstrategie geeft een kapstok
 voor het diergezondheids- en dierenwelzijnsbeleid voor de komende jaren. De
 bedoeling is een grotere nadruk te leggen op preventieve maatregelen, monitoring,
 controle en onderzoek, zodat dierziekten minder voorkomen en de impact van
 uitbraken, als ze voorkomen, geminimaliseerd wordt. De nieuwe strategie gaat ook
 over zaken die samenhangen met diergezondheid, zoals volksgezondheid,
 voedselveiligheid, duurzame ontwikkeling en onderzoek. De Zweedse en Spaanse
 voorzitterschappen hebben op lager (dan de Raad) niveau aandacht besteed aan
 preventie en monitoring. Wetgevende voorstellen worden niet eerder dan in 2011
 verwacht.
 Kwaliteit agrarische producten
 De Raad van juni 2009 heeft conclusies aangenomen over het kwaliteitsbeleid ten
 aanzien van agrarische producten naar aanleiding van de desbetreffende mededeling
 van de Commissie van mei 2009. De Commissie streeft met deze mededeling naar het
 verbeteren van de communicatie tussen boeren, afnemers en consumenten over de
 kwaliteit van landbouwproducten, meer samenhang in het EU-kwaliteitsbeleid voor
 landbouwproducten en beter herkenbare etiketten en keurmerken voor boeren,
 producten en consumenten. Wetgevende voorstellen worden tweede helft 2010
 verwacht.
 Verordening nieuwe voedingsmiddelen
 Op 22 juni 2009 bereikte de Raad een politiek akkoord over nieuwe
 voedingsmiddelen. Daarin was opgenomen dat levensmiddelen afkomstig van gekloonde
 dieren uitgezonderd moeten worden van de werkingsfeer van de nieuwe verordening op
 het moment dat er specifieke EU-regelge
 ving voor levensmiddelen voortkomend uit gekloonde dieren in het leven
 wordt geroepen. Nederland kon dit standpunt van de andere lidstaten niet
 ondersteunen, omdat het vooruit loopt op de uitkomst van een rapport van de
 Commissie. Daarnaast steunt Nederland de Commissie in haar recht van initiatief
 voor het opstellen van regelgeving. Op 15 maart 2010 is de Raadspositie in eerste
 lezing aangenomen. Het Spaans voorzitterschap heeft van de Raad een mandaat
 gekregen om te spreken over de amendementen van het Europees Parlement. Het
 dossier klonen blijft geparkeerd tot nader order. De Commissie blijft weigeren met
 een positie te komen over klonen, zodat dit het breekpunt blijft in dit dossier.
 Begin juni 2010 zijn de eerste gesprekken in het kader van de triloog Raad,
 Commissie en Europees Parlement gestart.
 Richtlijn bescherming van dieren die voor
 wetenschappelijke doeleinden worden gebruikt
 Deze richtlijn beoogt herstel van gelijke concurrentievoorwaarden voor het
 bedrijfsleven en het wetenschappelijk onderzoek in de Unie en versterking van de
 bescherming van proefdieren (vervanging, vermindering en verfijning van het
 proefdierengebruik). Het voorstel sluit op veel punten aan op Nederlandse
 principes van dierexperimenteel onderzoek, zoals de ethische toets, verplicht
 gebruik van alternatieven en de ban op het gebruik van mensapen. Het ziet er naar
 uit dat de Raad op zijn vroegst in het najaar een besluit neemt over het
 Commissievoorstel voor deze richtlijn. De plenaire stemming van het Europees
 Parlement vindt in september plaats.
 Visserij
 Stand van zaken
 Verordening technische maatregelen
 De Raad heeft in november 2009 niet ingestemd met het laatste compromisvoorstel
 van het voorzitterschap over de verordening technische maatregelen. Omdat geen
 overeenstemming kon worden bereikt, was het noodzakelijk een aantal maatregelen,
 welke de Raad aanvullend op de verordening jaarlijks vaststelt, te verlengen. De
 Raad heeft besloten de voor 2009 geldende aanvullende technische maatregelen met
 anderhalf jaar te verlengen. Op deze wijze is er voldoende tijd om te komen tot
 besluitvorming over een nieuwe verordening. Voor Nederland is van belang dat onder
 het vigerende beleid het gebruik van de pulskor voor vijf procent van de vloot
 toegestaan blijft.
 Wijziging van de controleverordening
 visserij
 De Raad heeft in oktober 2009 overeenstemming bereikt over de nieuwe
 controleverordening. De verordening is grotendeels op 1 januari 2010 in werking
 getreden, maar voor een aantal belangrijke artikelen uit de verordening ligt die
 datum op 1 januari 2011. Daardoor hebben de lidstaten meer tijd om zich aan te
 passen aan die bepalingen. Met de nieuwe verordening is het toezicht door de
 Commissie op de uitvoering van het visserijbeleid verbeterd en de rol van het
 Europees Visserij Controle Agentschap versterkt. Verder zijn afspraken gemaakt
 over naleving van communautaire regels en doelstellingen (zoals
 gegevensuitwisseling en samenwerking bij controle), over het gebruik van nieuwe
 technologieën en over sancties. De verordening voorziet tevens in een aantal
 bepalingen dat de impact van de recreatieve visserij in kaart brengt, met het oog
 op mogelijke regulering in de toekomst.
 De Commissie heeft, mede na een opmerking van Nederland, voorgesteld de door de
 verordening veroorzaakte administratieve lasten door een expertgroep in kaart te
 laten brengen. Deze expertgroep kan tevens voorstellen doen hoe die lasten te
 reduceren middels alternatieve controlemaatregelen in de lidstaten, die
 gelijkwaardige controlegaranties bieden als de controleverordening. Het door de
 Commissie voorgestelde strafpuntensysteem is overgenomen. Bij herhaalde
 overtredingen kan de licentie van een visser worden ingetrokken. Het
 sanctiesysteem is wel zo ingericht dat de straffen niet disproportioneel zijn.
 TAC en quota 2010
 Tijdens de Raad van december 2009 is een akkoord bereikt over de toegestane
 vangsthoeveelheden (total allowable catches – TAC)
 voor 2010 en over de voorwaarden waaronder op betrokken bestanden kan worden
 gevist. Een hindernis daarbij was het ontbreken van een akkoord tussen de Unie en
 Noorwegen; daardoor moesten voor een aanzienlijk aantal bestanden voorlopige
 hoeveelheden worden vastgelegd voor 2010. In januari 2010 kwam het alsnog tot een
 akkoord tussen beide partijen, waarin besloten werd dat de quota voor de
 uitwisseling van vangstmogelijkheden ongeveer gelijk blijven aan die van 2009. De
 Unie heeft wederom extra toegang gekregen tot kabeljauw in Noord-Noorwegen.
 Nederland heeft het tot stand gekomen gezamenlijke meerjarenbeheerplan voor
 makreel verwelkomd, maar tegen het bilaterale akkoord over de vangsthoeveelheden
 gestemd. De Nederlandse bijdrage aan de uitruil van quota is in de ogen van het
 kabinet disproportioneel.
 De TACs zijn verder beperkt, maar daar waar mogelijk op basis van de
 meerjarenbeheerplannen verhoogd. Voor de voor Nederland belangrijkste bestanden
 betekent dit een stijging met 1 procent voor Noordzeetong, 15 procent voor schol,
 17 procent voor kabeljauw en een daling van 5 procent voor haring en 9 procent
 voor blauwe wijting. Voor horsmakreel is de TAC gelijk gebleven, maar voor de
 doornhaai is de TAC – overeenkomstig het EU-haaienactieplan – op nul gesteld. In
 het laatste geval geldt nog wel een bijvangsthoeveelheid van 10 procent van het
 quotum van 2009, maar is tegelijkertijd een verklaring van Raad en Commissie
 afgelegd, waarin de intentie is vastgelegd dat deze hoeveelheid moet dalen naar
 een niveau van nul in 2011. Voor de geassocieerde bestanden tarbot/griet en
 tongschar/witje zijn de TACs met respectievelijk 10 en 4 procent gedaald. Voor
 blauwvintonijn is de TAC overeenkomstig de besluiten van ICCAT (International Commission for the Conservation of Atlantic Tunas) van
 november 2009 vastgelegd. Het herstelplan voor blauwvintonijn is aangepast om
 rekening te houden met de zorgwekkende situatie van het bestand. Het Nederlandse
 voorstel om de visserij op deze soort in EU-wateren te sluiten, is niet
 overgenomen. Het aantal zeedagen voor de platvistuigen is voor tong en schol met
 10 procent omlaag gegaan en voor kabeljauw met 13 procent. Nederlandse vissers die
 overgeschakeld zijn van het boomkortuig op milieuvriendelijker vistuigen, zoals de
 twin rig, kunnen binnen de totaal voor Nederland
 beschikbare hoeveelheid zeedagen in 2010 meer zeedagen krijgen. Voorwaarde
 hiervoor is dat deze vissers op basis van een plan de bijvangst van kabeljauw
 zoveel mogelijk voorkomen en gegevens aanleveren over de bijvangsten en discards (teruggooi).
 Ontwikkeling van een duurzame aquacultuur
 Het door de Commissie aangekondigde actieplan, dat zij naar aanleiding van
 Raadsconclusies van juni 2009 zou opstellen, is nog niet verschenen. De
 Raadsconclusies hebben betrekking op het verder terugbrengen van de nadelige
 effecten voor het milieu van aquacultuur, reductie van administratieve lasten,
 visgezondheid en viswelzijn en beter gebruik van bestaande EU-fondsen. Uit
 contacten met de Commissie blijkt dat ze bij nader inzien geen toegevoegde waarde
 ziet in het opstellen van een actieplan, vanwege het feit dat de acties al in een
 mededeling zijn weergegeven. De Commissie heeft aangegeven dat ze werkt aan de
 implementatie van de in de mededeling genoemde acties en dat ze de lidstaten zal
 informeren over de stand van zaken.
 Hervorming van het Gemeenschappelijk
 Visserijbeleid (GVB)
 Tijdens de Raad van november 2009 (informele lunchbijeenkomst), de informele Raad
 van mei 2010 en de Raad van juni 2010 is gesproken over de hervorming van het
 Gemeenschappelijk Visserijbeleid (GVB). De Nederlandse inbreng was gebaseerd op de
 kabinetsvisie «Vis, als duurzaam kapitaal», die in december 2009 na overleg met
 het parlement definitief werd vastgesteld en toegezonden aan Commissie en
 lidstaten. Centrale elementen van de visie zijn: duurzaam gebruik en
 instandhouding van onze natuurlijke hulpbronnen en mariene ecosystemen binnen en
 buiten de EU; perspectief voor een maatschappelijk geaccepteerde, duurzaam
 opererende visserijsector; en een doeltreffend, uitvoerbaar en handhaafbaar beheer
 van de visbestanden.
 De Commissie streeft ernaar om begin 2011 concrete voorstellen aan de Raad voor
 te leggen. Tijdens de discussies in de Raad tot nu toe lag de nadruk op
 besluitvormingsmodellen (de mate waarin een meer regionale benadering wenselijk
 zou zijn), bestandsbeheer (instrumentkeuze en terugdringen dan wel uitbannen van
 discards), kleinschalige versus grootschalige
 visserij (al dan niet differentiëren van beleid) en de externe dimensie van het
 GVB (regels buiten EU-wateren en de rol van partnerschapsovereenkomsten met derde
 landen).
 Er zijn nog grote verschillen in de inzet van de diverse lidstaten. Nederland wil
 dat discards worden uitgebannen en streeft naar een
 grotere rol van regio’s in de besluitvorming, met meer betrokkenheid van
 belanghebbenden. Verder heeft Nederland zich uitgesproken tegen onderscheid tussen
 klein- en grootschalige visserij en vindt het dat partnerschapsovereenkomsten
 moeten bijdragen aan onder meer voedselzekerheid, aan de ontwikkeling van de
 lokale visserijsector en aan de werkgelegenheid ter plekke. De private sector zou
 in financiële zin meer moeten bijdragen aan de partnerschappen, maar ook directer
 moeten worden betrokken bij de onderhandelingen daarover.
 Beleid in voorbereiding
 Hervorming van het GVB
 De tweede helft van 2010 zal het op Raadsniveau enige maanden stil blijven ten
 aanzien van dit dossier. De Commissie streeft ernaar om begin 2011 concrete
 voorstellen aan de Raad voor te leggen.
 TAC en quota 2011
 In december 2010 zal de Raad een akkoord moeten bereiken over de toegestane
 vangsthoeveelheden voor 2011 en over de voorwaarden waaronder op betrokken
 bestanden kan worden gevist. Op de uiteindelijke vangsthoeveelheden voor de
 lidstaten zijn ook de jaarlijkse onderhandelingen met Noorwegen van invloed. Om de
 Raad van december te ontlasten zal getracht worden de besluitvorming over enkele
 bestanden eerder af te ronden.
 
 
 
 9.
 MILIEURAAD
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 14 oktober 2010
 
 
 
 
 Milieuraad
 
 
 
 
 
 
 20 december 2010
 
 
 
 
 Milieuraad
 
 
 
 
 
 
 3 maart 2011
 
 
 
 
 Milieuraad
 
 
 
 
 
 
 24–25–26 maart 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele Milieuraad
 
 
 
 
 
 
 10 juni 2011
 
 
 
 
 Milieuraad
 
 
 
 
 
 
 Stand van zaken
 Klimaatverandering
 De besprekingen over klimaatverandering concentreerden zich op de voorbereiding
 van en terugblik op de Klimaattop in Kopenhagen. In oktober 2009 namen diverse
 Raadsformaties (Milieuraad, Ecofin Raad) alsook de Europese Raad conclusies ter
 zake aan. Deze vormden het mandaat voor de mondiale onderhandelingen in december
 van dat jaar. Doelstelling bleef dat de Unie zich positioneert als bruggenbouwer
 en aanjager van ambitieuze, alomvattende en concrete bindende klimaatafspraken.
 Voor Kopenhagen zette de Unie in op een juridisch bindend, ratificeerbaar verdrag
 dat de tweegradendoelstelling binnen bereik houdt en dat voortbouwt op de goede
 elementen van het Kyoto-Protocol. Op verzoek van het Zweedse voorzitterschap
 presenteerde Nederland in de Raad ideeën over de architectuur voor internationale
 klimaatfinanciering. Ook deed Nederland een oproep voor financiering voor de
 periode 2010–2012 («fast start financiering»). De Raad
 bereikte in de aanloop naar Kopenhagen overeenstemming over een algemene CO2-emissiereductie
 doelstelling voor 2050 van 80–95% ten opzichte van 1990. Als startpunt
 voor de onderhandelingen in Kopenhagen zijn mondiale doelstellingen voor de lucht-
 en zeevaart van respectievelijk – 20% en – 10% in 2020 ten opzichte van 2005
 voorgesteld.
 De Raad van 22 december 2009 sprak voor het eerst over de uitkomsten van de
 klimaatconferentie in Kopenhagen en over het vervolgtraject. De conclusies van die
 Raad melden dat de Unie nog steeds streeft naar een akkoord dat wettelijk bindend
 is voor alle partijen en dat voldoende ambitieus is om de opwarming van de aarde
 te beperken tot ruim onder de 2°C. Het Kopenhagen-akkoord is een eerste, maar nog
 niet toereikende stap. De uitkomsten van Kopenhagen moeten bestudeerd worden en er
 moeten lessen uit worden getrokken. De Unie blijft in ieder geval leiderschap en
 ambitie tonen. In de context van het voortgaande proces herhaalde de Unie haar
 conditionele aanbod van een 30% reductie in 2020, onder voorwaarde dat andere
 ontwikkelde landen vergelijkbare inspanningen leveren, en ontwikkelingslanden een
 adequate bijdrage leveren. Ook hebben de Unie en haar lidstaten zich gecommitteerd
 aan een jaarlijkse bijdrage van 2,4 miljard euro aan «fast-start» financiering voor de jaren 2010 t/m 2012. De Unie zal
 jaarlijks rapporteren over de implementatie van de vroege financiering, te
 beginnen in Cancún. Op een bijeenkomst van partijen bij de United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC) in
 juni 2010 te Bonn is een eerste overzicht gepresenteerd van vroege financiering.
 Begin maart 2010 presenteerde de Commissie de mededeling «International climate policy post-Copenhagen: Acting now to reinvigorate
 global action on climate change». In de daarop volgende discussies in
 de Raad bleek overeenstemming te bestaan dat de 16e bijeenkomst van de
 UNFCCC in Cancún eind 2010 belangrijke bouwstenen zal moeten opleveren, als opstap
 naar een alomvattend juridisch bindend instrument voor de periode na 2012. Over de
 toekomst van het Kyoto-Protocol werd overeengekomen dat alle essentiële elementen
 daarvan moeten worden meegenomen in een mondiaal samenhangend juridisch raamwerk.
 Ook werden Raadsconclusies aangenomen die de Nederlandse inzet voor transparantie
 op het gebied van financiering en doelstellingen goed reflecteren. De Commissie
 werd in de Raadsconclusies opgeroepen klimaatacties van andere landen met de
 doelstelling van de Unie te vergelijken. Tevens werd zij verzocht een
 effectenanalyse uit te voeren van de voorwaardelijke overgang door de Unie van een
 20% naar 30% emissiereductie in 2020.
 Medio 2010 kwam de Commissie met de gevraagde analyse in de vorm van een
 mededeling. Uit bespreking daarvan in de Raad bleek op hoofdlijnen consensus te
 bestaan dat het nu niet opportuun is voor de Unie om zich unilateraal te
 committeren aan een doelstelling van 30%. De effecten op de onderhandelingspositie
 van de Unie moeten worden meegenomen bij het nemen van een dergelijk besluit. Ook
 hebben de lidstaten behoefte aan nadere gegevens over de effecten van een
 scherpere doelstelling op lidstaatniveau, om zich goed voor te kunnen bereiden op
 een eventuele overgang. De Commissie zal deze gegevens de komende periode boven
 tafel proberen te krijgen. Ten aanzien van de stand van zaken in de internationale
 klimaatonderhandelingen heeft Nederland het belang benadrukt van een juridisch
 bindende uitkomst alsook het belang van transparantie over het nakomen van
 afspraken over «fast start financing».
 Biodiversiteit
 Het thema biodiversiteit heeft onder het Zweedse en Spaanse voorzitterschap de
 nodige aandacht gekregen. In algemene zin is gewerkt aan het herformuleren van de
 Europese en mondiale doelstelling voor het tegengaan van biodiversiteitverlies na
 2010. De Europese en mondiale doelstellingen die voor 2010 gesteld waren zijn niet
 gehaald.
 De Europese agenda is vooral gericht op de bijeenkomst van partijen van de
 Convention on Biological Diversity (CBD) in oktober
 2010 in Nagoya, Japan. Belangrijkste punten zijn de Europese zorg over de mondiale
 achteruitgang van biodiversiteit, het verslechteren van ecosysteemfuncties en het
 verlies van ecosysteemdiensten, dat daardoor zal optreden. De Unie ziet het belang
 van een nieuw doel na het verlopen van het huidige doel voor 2010. De Unie erkent
 het belang van een koppeling tussen het behouden van biodiversiteit en het
 mitigeren van klimaatverandering. Er moet op dit terrein een
 langelangetermijnvisie komen, aangevuld met op korte termijn op actie
 georiënteerde, meetbare subdoelen, gebaseerd op wetenschappelijk bewijs. Nederland
 heeft met succes gepleit voor de erkenning door de Raad dat een ambitieus doel
 alleen realistisch is als dit haalbaar en betaalbaar is. Voorts heeft Nederland de
 Commissie en lidstaten ervan overtuigd dat het noodzakelijk is dat er een mondiaal
 betaalsysteem voor biodiversiteit komt. Nederland heeft de lidstaten uitgenodigd
 om het Nederlandse voorstel voor een «Green Development
 Mechanism», een mechanisme voor betaling van ecosysteemdiensten,
 verder uit te werken.
 In de aanloop naar de CoP (Conference of the Parties)
 van het CBD is de Unie een nieuwe Europese biodiversiteitsdoelstelling
 overeengekomen voor de periode na 2010. Deze doelstelling vormt de grondslag van
 de post-2010 EU-biodiversiteitsstrategie en van de Europese inzet tijdens de CoP,
 en beoogt biodiversiteitsverlies en achteruitgang van ecosysteemdiensten in de
 Unie in 2020 een halt toe te roepen en voor zover mogelijk te herstellen.
 Daarnaast dient de EU haar bijdrage aan het tegengaan van het mondiale verlies aan
 biodiversiteit te versterken. Dit doel moet gehaald worden via ambitieuze,
 realistische, haalbare en kosteneffectieve maatregelen. Belangrijk is dat
 biodiversiteit wordt geïntegreerd in andere beleidsvelden als landschap,
 transport, visserij, landbouw en energie.
 Eco-efficiënte economie
 Het Zweeds voorzitterschap heeft de transitie naar een eco-efficiënte economie
 hoog op de agenda gezet. Een transitie naar een eco-efficiënte economie is immers
 een manier om de drie huidige crises – economisch, financieel en klimaat – te
 kunnen doorstaan. Tijdens de Raad van 21 oktober 2009 zijn conclusies aangenomen
 die aanzetten tot een aantal concrete acties om een dergelijke transitie op gang
 te brengen, zoals onder andere duurzaam inkopen en beprijzen van
 ecosysteemdiensten. Nederland heeft het belang van deze acties benadrukt. Grootste
 discussiepunt tussen de lidstaten was de rol van fiscale instrumenten bij het
 bevorderen van eco-efficiëntie. Terwijl het nut van deze instrumenten hiervoor
 niet ter discussie stond, waren meerdere lidstaten huiverig voor sturing vanuit de
 Commissie op dit punt. Uiteindelijk is een compromis bereikt waaruit het belang
 van deze instrumenten duidelijk blijkt maar waarmee geen twijfel kan bestaan over
 de bevoegdheidsverdeling tussen lidstaten en de Commissie waar het gaat om
 nationale belastingstelsels.
 Europa 2020-strategie
 De bespreking van de Europa 2020-strategie tijdens de Raad van 15 maart 2010 ging
 voornamelijk over de vraag op welke wijze het milieubeleid kan bijdragen aan de
 totstandkoming van een veilige, duurzame en koolstof
 arme economie. Nederland stelde dat milieu en economie elkaar kunnen
 versterken en dat beide gediend zijn bij een efficiënt gebruik van natuurlijke
 hulpbronnen. In de Europa 2020-strategie is een vlaggenschip
 initiatief opgenomen over de «resource-efficient
 economy».
 Biociden
 Op de Raden onder Zweeds en Spaans voorzitterschap is een debat gevoerd over het
 voorstel voor een biocidenverordening. Nederland is tevreden met het voorstel.
 Hiermee wordt immers een belangrijke stap gezet om op Europees niveau harmonisatie
 van het biocidenbeleid te verbeteren. Belangrijk onderdeel van het voorstel is om
 naast een systeem van nationale toelatingen ook een systeem van communautaire
 toelating in te voeren. Een centrale toelating is wat Nederland betreft alleen aan
 de orde indien dit niet leidt tot een verminderde milieubescherming in
 afzonderlijke lidstaten. Nederland heeft benadrukt dat het de mogelijkheid wil
 behouden om nationale omstandigheden te kunnen betrekken bij besluiten over
 toelating in Nederland, omdat deze van invloed zijn op de risico’s die het gebruik
 van deze stoffen met zich meebrengt. Ook is gesproken over het voorstel om
 behandelde materialen ook onder de biociden verordening te laten vallen. Nederland
 heeft aangegeven het voorstel op dit punt te kunnen steunen. Het zou hierbij
 moeten gaan om zowel artikelen met interne werking (om producten zelf te
 beschermen) als met externe werking (zoals behandelde muskietennetten). Ook bij de
 andere lidstaten bestaat een grote mate van consensus om behandelde materialen
 onder de verordening te laten vallen.
 CO2-normen voor bestelauto’s
 Tijdens de Raden onder het Zweeds en Spaans voorzitterschap is gesproken over de
 Verordening inzake CO2normen voor bestelauto’s. Lidstaten gaven aan hoe
 zij staan tegenover de voorgestelde 2020-emissienorm van 135 gram CO2
 per kilometer. Diverse lidstaten, waaronder Nederland, steunden deze
 langetermijnnorm. Andere lidstaten vonden het doel te ambitieus en vroegen om
 afzwakking ervan. Ook over de kortetermijndoelstelling, die volgens het voorstel
 tussen 2013 en 2017 gefaseerd in werking zou moeten treden, liepen de meningen
 uiteen. Voor Nederland had het kortetermijndoel zelfs iets strenger gemogen. De
 ontstane patstelling in de Raad zou kunnen worden doorbroken, als het Europees
 Parlement zijn eerste lezing afrondt; de plenaire stemming is voorzien in het
 najaar van 2010.
 WEEE/RoHS
 De herziening van de richtlijn voor afgedankt elektrische en elektronische
 apparatuur (WEEE) en de richtlijn inzake gevaarlijke stoffen in elektrische en
 elektronische apparaten (RoHS) is tijdens meerdere Raden aan de orde geweest. De
 WEEE-richtlijn en de RoHS-richtlijn gaan beide over elektrische en elektronische
 apparatuur, maar waar de WEEE-richtlijn regels stelt ten aanzien van de verwerking
 van afgedankte apparaten, ziet de RoHS-richtlijn toe op het gebruik van
 gevaarlijke stoffen in apparaten. De Commissie stelde voor beide richtlijnen in
 elkaar te schuiven, maar dit stuitte op weerstand bij een meerderheid van
 lidstaten. Ook Nederland vindt dat een gescheiden aanpak beter recht doet aan de
 verschillende doelstellingen van de twee richtlijnen en meer flexibiliteit biedt
 om in te kunnen spelen op de snel veranderende wereld van de elektrische en
 elektronische apparatuur.
 Bodem
 Nadat een akkoord over de bodemrichtlijn onder voorgaande voorzitterschappen
 onmogelijk was gebleken, deed het Spaanse voorzitterschap een poging het debat
 alsnog vlot te trekken. Tijdens de Raad van 15 maart 2010 bleek er echter nog
 steeds een blokkerende minderheid – waar Nederland deel van uit maakt – te bestaan
 tegen een kaderrichtlijn bodem. Nederland is tegen om redenen van
 disproportionaliteit en staat niet achter de keuze voor een richtlijn, omdat dit
 niet het geëigende juridische instrument is. Dit aangezien er ook andere, eveneens
 effectieve maar minder ingrijpende instrumenten te bedenken zijn, zoals een
 actieprogramma.
 Plastic soep: het probleem van plastic afval
 in de oceanen
 «Plastic soep» (kleine deeltjes plastic die in zee «zweven») is een probleem dat
 niet alleen immens is in termen van hoeveelheden en oppervlakte, maar ook van
 complexiteit. Plastic soep vormt een ernstige bedreiging voor het wereldwijde
 mariene ecosysteem. Nederland heeft dit onderwerp geagendeerd op de Raad van
 21 oktober 2009 en heeft de Commissie gevraagd een rol te spelen in het zoeken
 naar mogelijke oplossingen. Nederland kreeg daarbij steun van een aantal lidstaten
 en de Commissie. De Commissie zal in 2010 de resultaten van een onderzoek ter zake
 uitbrengen. De Commissie verwacht dat de regionale zeeconventies (onder andere
 OSPAR) zich het beste lenen voor de aanpak van plastic soep, waarbij mogelijk ook
 acties kunnen worden ondergebracht in de EU-richtlijn mariene strategie.
 Duurzaamheidcriteria biomassa
 Nederland heeft in de Raad van 22 december 2009 gepleit voor bindende en
 geharmoniseerde duurzaamheidcriteria voor vaste biomassa voor energietoepassingen.
 In de richtlijn hernieuwbare energie bestaan namelijk alleen duurzaamheidcriteria
 voor biobrandstoffen in het verkeer en voor vloeibare biomassa voor
 energietoepassingen. De Commissie heeft begin 2010 echter besloten hieraan geen
 gehoor te geven, en niet met EU-brede wettelijk verplichtende duurzaamheidcriteria
 voor vaste biomassa voor energie te komen.
 EURO V- en VI-normen
 Nederland heeft op de Raad van 15 maart 2010 aandacht gevraagd voor een probleem
 met de implementatie van EURO V- en VI-normen. Het blijkt dat de NOx emissies van
 vrachtwagens in de praktijk driemaal hoger zijn dan gemeten bij de
 typegoedkeuringtests. De Commissie toonde begrip voor de zorg van Nederland en
 riep de lidstaten op om fouten in de metingen te melden bij de Commissie, ook als
 fabrikanten opzettelijk onder de normen uit proberen te komen.
 Genetisch gemodificeerde organismen (ggo’s)
 Op de Milieuraad van 22 december 2009 heeft Nederland teruggekoppeld over de
 internationale conferentie over ggo’s die Nederland op 25 en 26 november 2009 in
 Den Haag had georganiseerd. Ook tijdens de Landbouwraad is aandacht voor dit
 onderwerp gevraagd. Tijdens de conferentie is vooral gediscussieerd over het
 betrekken van sociaaleconomische aspecten bij de besluitvorming over toelating van
 ggo's. Ook bleek veel steun voor het Nederlandse voorstel om lidstaten zelf de bevoegd
 heid te geven over besluitvorming over de teelt van ggo’s op eigen
 grondgebied. Een daartoe strekkend voorstel heeft de Commissie in juli 2010
 gepresenteerd.
 EU-strategie voor sloopschepen
 Voor de sloop van schepen geldt de Hongkong Conventie van de Internationale
 Maritieme Organisatie. De conventie schept een kader voor een controle- en
 handhavingsysteem waarmee schepen van bouw tot sloop («cradle
 to grave») kunnen worden gevolgd. De Raadsconclusies die op 21 oktober
 2009 zijn aangenomen, benadrukken de wenselijkheid van tijdige implementatie van
 deze Conventie. Vanwege verzet van een aantal lidstaten met aanzienlijke sectorale
 belangen lag een meer dwingende formulering niet binnen bereik. De Commissie heeft
 toegezegd onderzoek te zullen doen naar de samenhang tussen het Uniebeleid ter
 zake, de Basel Conventie (overbrenging van afval) en de Hongkong Conventie. Tevens
 heeft de Commissie toegezegd een impact assessment te
 zullen uitvoeren om te bezien of er op Unie-niveau aanvullende wettelijke
 maatregelen genomen kunnen worden.
 Bosbescherming
 Op 1 maart 2010 heeft de Commissie een Groenboek uitgebracht over bosbescherming
 en klimaatverandering. Het Groenboek is een discussiestuk dat voortvloeit uit het
 Witboek «Aanpassing aan de klimaatverandering: naar een Europees actiekader» en
 beoogt een discussie op gang te brengen over mogelijke opties voor een EU-aanpak
 van bosbescherming en bosinformatie. Hoewel de publieke consultatie voor dit
 Groenboek nog tot 31 juli 2010 liep, zijn vooruitlopend op de resultaten daarvan
 in de Raad van 11 juni al wel conclusies vastgesteld. Deze geven algemeen richting
 aan de Commissie voor de vervolgstappen na het Groenboek. Nederland heeft voor de
 einddatum van de consultatieperiode eveneens een kabinetsreactie aan de Commissie
 toegezonden. Nederland steunt de hernieuwde aandacht voor bossen. Een brede
 benadering van bossen en het voorkomen van ontbossing is vereist in het kader van
 het klimaatbeleid, plattelandsontwikkeling, stedelijke ontwikkeling en het beleid
 ten aanzien van hernieuwbare energie en grondstoffen. Voor Nederland is ook van
 belang dat de rol die duurzame landbouw kan spelen bij het voorkomen van
 ontbossing wordt meegenomen in de vervolgstappen.
 Bioafval
 In de Raad van 11 juni 2010 presenteerde de Commissie haar mededeling over het
 beheer van bioafval. Mede dankzij een succesvolle lobby vanuit Nederland zal de
 Commissie vooralsnog geen aparte regelgeving publiceren voor bioafvalbeheer. Wel
 zal de Commissie de komende tijd werken aan kwaliteitscriteria voor compost.
 Walvissen
 Van 21 tot 25 juni 2010 vond te Agadir, Marokko een vergadering plaats van de
 Internationale Walvisvaart Commissie (IWC). Duitsland en het Verenigd Koninkrijk
 hebben andere lidstaten opgeroepen zich te verzetten tegen het consensusvoorstel
 over de toekomst van de IWC zoals dat tijdens de vergadering ter tafel lag,
 aangezien dit op een aantal punten een afzwakking behelst van het huidige
 instrumentarium ter bescherming van walvissen. De afzwakking was een poging om
 walvisvarende landen tegemoet te komen, opdat ook zij zich binden aan de
 IWC-afspraken. Nederland heeft zich nadrukkelijk achter Duitsland en het Verenigd
 Koninkrijk geschaard en gepleit voor het in stand houden van het moratorium op
 commerciële jacht op walvissen. Ook heeft Nederland zich uitgesproken tegen het
 jagen op kwetsbare populaties in reservaten. De vergadering van de IWC heeft
 uiteindelijk geen veranderingen opgeleverd ten aanzien van de bestaande situatie;
 het voorstel over het afzwakken van het huidige instrumentarium heeft het niet
 gehaald, het bestaande moratorium blijft gehandhaafd.
 Beleid in voorbereiding
 Biodiversiteit
 De Commissie heeft aangekondigd een nieuwe EU-biodiversiteitsstrategie te zullen
 presenteren. Naar verwachting zal een mededeling daarover eind 2010 of begin 2011
 verschijnen. Naast een algemene EU-biodiversiteits
 strategie zal de Commissie in de eerste helft van 2011 komen met
 specifieke strategieën voor invasieve soorten en groene infrastructuur. De
 Commissie heeft al laten weten dat uit de te verschijnen EU-strategieën geen
 nieuwe wetgeving zal voortvloeien op het gebied van biodiversiteit.
 Duurzaam beheer van materialen
 Duurzaam beheer van materialen is een van de prioriteiten van het Belgisch
 voorzitterschap en sluit goed aan bij de het strategische initiatief van de
 Commissie over een grondstoffenefficiënte economie. De centrale vraag zal zijn: op
 welke wijze kunnen Unie en lidstaten ervoor zorgen dat materialen (grondstoffen,
 producten en afvalstoffen) zo efficiënt en milieuvriendelijk mogelijk worden
 benut.
 NEC-richtlijn
 Het blijft onduidelijk wanneer het Commissievoorstel voor herziening van de
 NEC-richtlijn (National Emission Ceilings, nationale
 emissieplafonds) zal verschijnen. De NEC-richtlijn ziet toe op uitstoot van
 luchtverontreinigende stoffen die verzuring en eutrofiering van natuur en de
 vorming van ozon in het leefmilieu veroorzaken. Zeker is dat dit niet meer in 2010
 zal gebeuren. Mogelijkerwijs zal de Commissie de herziening koppelen aan de
 evaluatie van de Thematische Strategie voor Luchtverontreiniging (uit 2005) en van
 de luchtkwaliteitrichtlijn. Deze evaluaties staan gepland voor 2013. Ondertussen
 onderhandelt de Commissie namens de Unie wel over de herziening van het UNECE
 Gothenburg protocol dat dezelfde doelen nastreeft als de NEC-richtlijn.
 
 
 
 10.
 RAAD ONDERWIJS, JEUGDZAKEN EN CULTUUR
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vergaderdata:
 
 
 
 
 
 
 
 7 en 8 oktober 2010
 
 
 
 
 Informele OJC-Raad (Cultuur)
 
 
 
 
 
 
 18 en 19 oktober 2010
 
 
 
 
 OJC-raad (tbc)
 
 
 
 
 
 
 14 februari 2011
 
 
 
 
 OJC-Raad
 
 
 
 
 
 
 27–28–29 maart 2011(tbc)
 
 
 
 
 Informele OJC-Raad (Cultuur en
 Media/Onderwijs)
 
 
 
 
 
 
 2–3 mei 2011
 
 
 
 
 OJC-Raad
 
 
 
 
 
 
 Onderwijs
 Stand van zaken
 Europa 2020-strategie en het werkprogramma
 Onderwijs en Opleiding 2020
 De Europa 2020-strategie, die de Commissie in maart 2010 publiceerde, benoemt
 onderwijs als een belangrijke factor voor duurzame en inclusieve groei. In de
 Europa 2020-strategie worden twee doelstellingen genoemd die rechtstreeks ontleend
 zijn aan het werkprogramma Onderwijs en Opleiding 2020. Deze betreffen een afname
 van het aantal voortijdige schoolverlaters (maximaal 10% schoolverlaters) en een
 toename van het aantal hoger opgeleiden (40% van de Europese bevolking met een
 diploma in het tertiaire onderwijs). De Europese Raad heeft genoemde
 onderwijsdoelstellingen, inclusief de numerieke invulling, in juni 2010
 vastgesteld. Nederland heeft de onderwijsdoelstellingen al overgenomen als
 nationale doelstellingen; voor voortijdige schoolverlaten geldt een nationale
 doelstelling van 8% en voor hoger onderwijs een doelstelling van 46%.
 Sociale dimensie van onderwijs
 In mei heeft de Raad conclusies aangenomen over de sociale dimensie van
 onderwijs. Met de sociale dimensie van het onderwijs wordt niet alleen economische
 onafhankelijkheid van het individu en economische groei niveau beoogd; ook
 armoedebestrijding en sociale inclusie spelen een rol. De voorgestelde maatregelen
 betreffen onder meer het bieden van onderwijs op maat voor leerlingen met speciale
 behoeften; het opzetten van netwerken tussen scholen ten behoeve van de
 uitwisseling van expertise en ervaringen; het verkleinen van de
 kwaliteitsverschillen tussen scholen en; het zorg dragen voor een gelijke toegang
 tot onderwijs. Nederland implementeert al beleid – onder meer in het kader van
 passend onderwijs – om de sociale dimensie in het onderwijs en gelijke kansen voor
 leerlingen te borgen.
 Internationalisering Hoger Onderwijs
 De Raad heeft in mei Raadsconclusies over de internationalisering van het hoger
 onderwijs aangenomen. Uitgangspunt is dat de internationalisering van het Europese
 hoger onderwijs steeds meer toeneemt, zo blijkt uit de toenemende mobiliteit
 tussen lidstaten en derde landen. Toenemende mobiliteit en de belangstelling van
 buiten de Unie voor Europese samenwerkingsprogramma’s, zoals het European Qualifications Framework (EQF), geven aanleiding
 voor het versterken van de samenwerking op het terrein van hoger onderwijs binnen
 de Unie en daarbuiten. Veel maatregelen die in de Raadsconclusies worden genoemd,
 zijn niet nieuw en worden door Nederland al uitgevoerd. Zo zet Nederland al sinds
 een aantal jaar in op het faciliteren van internationale samenwerking en
 uitwisseling van docenten, studenten en kennis.
 New skills for new jobs
 Op 11 mei 2010 heeft de Raad conclusies aangenomen over competenties ten behoeve
 van een «leven lang leren» en het initiatief «nieuwe vaardigheden voor nieuwe
 banen» (new skills for new jobs). Beoogd wordt
 kernvaardigheden te ontwikkelen en te stimuleren, die in het kader van een leven
 lang leren nodig zijn om te kunnen functioneren in een duurzame kenniseconomie en
 een flexibele arbeidsmarkt. Aandacht gaat daarbij uit naar alle niveaus van
 onderwijs, maar in het bijzonder het beroepsonderwijs, het volwassenenonderwijs en
 het hoger onderwijs. De lidstaten en de Commissie worden uitgenodigd om allereerst
 kennis en ervaring op het gebied van kernvaardigheden uit te wisselen. Voorts
 dienen leraren toegerust te worden om kernvaardigheden te kunnen doceren die
 gericht zijn op de arbeidsmarkt. Om de opgedane vaardigheden (internationaal) te
 erkennen en mobiliteit te faciliteren, kan worden voortgebouwd op bestaande
 instrumenten, zoals Europass dat op een uniforme
 manier gegevens over scholing, werkervaring, talenkennis en competenties
 weergeeft. Dit levert een eenduidige beschrijving van kwalificaties en
 competenties op. Nederland zal de haalbaarheid van de voorgestelde plannen en de
 implicaties die deze mogelijk voor de lidstaten kunnen hebben, nauwlettend in de
 gaten houden, bijvoorbeeld op het gebied van de administratieve lastendruk.
 Beleid in voorbereiding
 Europa 2020-strategie
 In de Commissiemededeling over de Europa 2020-strategie worden twee
 kerninitiatieven (vlaggenschepen) genoemd die aan onderwijs gerelateerd zijn:
 Jeugd in beweging (Youth on the move) en een agenda
 voor nieuwe vaardigheden en banen (New skills and
 jobs).
 Het onderwijsvolet van het programma Jeugd in beweging beoogt onder meer de
 resultaten en de internationale aantrekkingskracht van instellingen voor hoger
 onderwijs in Europa te verbeteren. Daarnaast beoogt het de algemene kwaliteit van
 alle onderwijs- en opleidingsniveaus in de Unie te verbeteren, met evenveel
 aandacht voor talent als voor gelijke kansen, en de mobiliteit van jongeren te
 bevorderen.
 De agenda voor nieuwe vaardigheden en banen beoogt verbetering van aansluiting
 tussen opleiding en arbeidsmarkt. Mensen dienen beter te worden toegerust op de
 eisen die de (moderne) arbeidsmarkt stelt, zodat de arbeidsparticipatie verhoogd
 kan worden. Vanuit onderwijsperspectief kan betere aansluiting met de arbeidsmarkt
 gerealiseerd worden, onder meer door het ontwikkelen van competenties en
 vaardigheden waarmee opgeleiden de arbeidsmarkt goed toegerust kunnen betreden.
 Verder kan gedacht worden aan om-, bij- en opscholing in het kader van een leven
 lang leren. De Commissiemededeling over New skills and
 jobs verschijnt in het najaar van 2010.
 De evaluatie van de mobiliteitsprogramma’s binnen het Leven Lang Leren Programma
 hangt direct samen met het Youth on the
 move-initiatief. De tussentijdse evaluatie van dit programma zal eind
 2010 worden afgerond. Doel is input te geven voor de voorbereiding van het
 toekomstige programma op dit terrein. Mobiliteit is een essentieel onderdeel van
 dit programma en een belangrijk instrument voor het verhogen van de flexibiliteit
 en de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt. In dit verband staat de mobiliteit van
 studenten en docenten hoog op de agenda.
 Kopenhagenproces
 Ten behoeve van de tweejaarlijkse evaluatie van het Kopenhagenproces (Europese
 samenwerking inzake beroepsonderwijs- en opleiding) zal het Belgische
 voorzitterschap een informele Raad organiseren. De onderwijsministers zullen de
 hoofdlijnen van het werkprogramma voor het nieuwe decennium (2010–2020) uitzetten.
 Mede in het licht van de Europa 2020-strategie zal het belang van
 volwassenenonderwijs sterker worden benadrukt.
 Werkprogramma Onderwijs en Opleiding 2020
 In dit werkprogramma wordt gewerkt aan de ontwikkeling van indicatoren/benchmarks op het gebied van mobiliteit en employability. Hierover brengt de Commissie eind 2010 een
 mededeling uit. De inhoudelijke discussie zal onder Belgisch voorzitterschap
 worden gestart en onder Hongaars voorzitterschap worden voortgezet.
 Jeugd
 Stand van zaken
 Nieuwe Europese jeugdstrategie 2010–2018
 De Raad nam op 27 november 2009 een nieuw kader aan voor Europese samenwerking in
 jeugdzaken voor de periode 2010–2018. Doelstelling is om voor jongeren meer en
 gelijke kansen in het onderwijs en op de arbeidsmarkt te creëren, en actief
 burgerschap, sociale inclusie en solidariteit te bevorderen. Daarnaast verzocht de
 Raad de Europese Raad om in de Lissabon-strategie (inmiddels de Europa
 2020-strategie) voor de periode na 2010 een jeugdperspectief op te nemen, steun te
 verlenen aan de voortzetting van de initiatieven conform de algemene
 doelstellingen van het Europees pact voor de jeugd en erop toe te zien dat het
 nieuwe kader voor Europese samenwerking in jeugdzaken wordt uitgevoerd.
 Resolutie Actieve insluiting van jongeren;
 bestrijden van werkloosheid en armoede
 In Europa is 20% van de jongeren onder de 25 jaar werkloos en eenzelfde
 percentage jongeren tussen 18 en 25 jaar loopt het risico in armoede te leven.
 Daarom nam de Raad in mei 2010 een resolutie aan om de actieve inclusie van jonge
 mensen te bevorderen en de werkloosheid en armoede van jongeren aan te pakken. De
 toegang van jongeren tot de arbeidsmarkt moet worden versterkt. Tevens moet de
 overgang van onderwijs en training naar de arbeidsmarkt worden vergemakkelijkt.
 Beleid in voorbereiding
 Jeugddimensie van de Europa 2020-strategie
 Naast het onderwijsvolet kent het Youth on the move
 initiatief nog andere dimensies. Zo zal dit initiatief zich tevens richten op het
 bevorderen van Europees burgerschap voor jongeren, sociale cohesie en
 participatie, het aanboren van creativiteit en ondernemerschap en verbetering van
 de toegang tot de arbeidsmarkt. De Commissiemededeling over Youth on the Move verschijnt in het najaar van 2010.
 Rechten van het kind
 De Commissie zal naar verwachting eind 2010 een mededeling publiceren over de
 strategie voor de rechten van het kind (2010–2014). Voorafgaand hieraan vond van
 juni tot en met augustus 2010 een consultatieronde plaats, waarin onder meer een
 evaluatie aan de orde kwam van de effecten van interne en externe EU-instrumenten
 ter bevordering van kinderrechten. De Commissie zal in de mededeling prioriteiten
 identificeren op grond van overleg met EU-instellingen, Unicef, NGO’s en kinderen.
 In de mededeling zal tevens een evaluatie worden opgenomen van het functioneren
 van de alarmnummers voor vermiste kinderen.
 Cultuur en media
 Stand van zaken
 Omroepmededeling
 Begin 2008 hield de Commissie een consultatie over de herziening van haar
 mededeling «staatssteun publieke omroep» uit 2001 (de zogenaamde
 Omroepmededeling). Hierin zette de Commissie de beginselen uiteen bij toepassing
 van de verdragsbepalingen over staatssteun waar het de financiering van de
 publieke omroepen betreft. De Commissie wilde deze mededeling herzien. Nederland
 heeft het initiatief genomen voor een gezamenlijk position
 paper, die werd gesteund door een meerderheid (22) van de lidstaten.
 De lidstaten benadrukten in dit verband het belang van subsidiariteit onder
 verwijzing naar het Protocol van Amsterdam. De definitieve versie van de nieuwe
 mededeling is in juli 2009 verschenen en is, in lijn met de Nederlandse wensen,
 ten opzichte van het eerste concept aanzienlijk verbeterd.
 Zo mag de publieke omroep voor bepaalde digitale diensten bijbetaling van de
 gebruiker vragen. In de Omroepmededeling is tevens opgenomen dat nieuwe
 mediadiensten van de publieke omroep beoordeeld moeten worden op markteffecten.
 Deze beoordeling moet plaatsvinden door een instantie die onafhankelijk is van het
 management van de publieke omroep. De markteffecten van een voorgenomen nieuwe
 dienst van de publieke omroep moeten gewogen worden tegen de «publieke waarde» van
 die dienst. In het geval van overwegend negatieve effecten op de markt is de
 voorgenomen nieuwe dienst volgens de Commissie toelaatbaar wanneer deze is
 gerechtvaardigd door het feit dat de voorgenomen dienst toegevoegde waarde
 oplevert in termen van het vervullen van de democratische, sociale en culturele
 behoeften van de samenleving, mede rekening houdend met het bestaande totale
 aanbod van de publieke omroep.
 Staatssteun publieke omroep
 In januari 2010 heeft de Commissie een positief besluit genomen over de
 financieringssystematiek van de Nederlandse publieke omroep. De Commissie acht de
 Nederlandse systematiek en de genomen zogenoemde «dienstige maatregelen» in
 overeenstemming met de Europese staatssteunregels. Dit geldt ook voor de
 voorafgaande goedkeuringsprocedure van nieuwe mediadiensten.
 Een ander lopend onderzoek van de Commissie betreft de Commissiebeschikking van
 juni 2006 in de zogenoemde ad hoc steunzaak
 Nederlandse publieke omroep. Nederland is destijds in beroep gegaan bij het
 Gerecht van Eerste Aanleg tegen de beschikking van de Commissie van juni 2006,
 waarin zij oordeelde dat er in de periode 1995–2005 sprake is geweest van nieuwe
 steun en van overcompensatie aan de publieke omroep van 76,327 miljoen euro
 (exclusief rente). Nederland is het in deze zaak niet eens met de Commissie dat
 het hier gaat om nieuwe steun en is van mening dat er geen sprake is geweest van
 overcompensatie. De zitting bij het Gerecht heeft in maart 2010 plaatsgevonden; er
 is nog geen uitspraak.
 Europeana
 Europeana (de European Digital Library) ontwikkelt
 zich tot een online meertalig portaal tot het digitale
 culturele materiaal van Europa in zijn geheel. In 2010 zullen circa 10 miljoen
 objecten digitaal beschikbaar zijn via Europeana. Europeana is ondergebracht in de
 Koninklijke Bibliotheek en maakt onderdeel uit van de Digital
 Agenda, één van de vlaggenschipinitiatieven van de Europa
 2020-strategie. Sinds 2005 wordt Europeana gefinancierd door de Unie. Nederland
 levert sinds dat jaar samen met andere lidstaten een vrijwillige financiële
 bijdrage. Communautaire financiering is tot en met 2012 zeker gesteld.
 De Commissie heeft in het najaar van 2009 een nieuwe aanbeveling over dit
 onderwerp uitgebracht en een publieke consultatie uitgevoerd. In mei 2010 zijn
 Raadsconclusies ter zake aangenomen. Hierin wordt het belang benadrukt van
 Europeana als meertalige toegangspoort tot Europees cultureel erfgoed. Verder
 wordt een aantal uitdagingen benoemd op organisatorisch, juridisch en financieel
 gebied. Ook wordt de Commissie opgeroepen een voorstel te doen voor duurzame
 financiering van Europeana na 2012 en daarbij een visie te ontwikkelen op de
 toekomstige ontwikkeling ervan, inclusief het beheer. Vanwege het belang van
 Europeana voor digitaliseringprojecten op het terrein van cultureel erfgoed en
 bibliotheken, gekoppeld aan de Nederlandse kennispositie op dit terrein, zal
 Nederland zich inzetten voor behoud ervan in Den Haag.
 Europees Erfgoed Label
 De Commissie heeft op verzoek van de Raad begin 2010 een voorstel gepubliceerd
 voor een Europees Erfgoedlabel (EEL). Het label zal worden toegekend aan locaties
 die in de geschiedenis van Europa en bij de totstandkoming van de Unie een
 belangrijke rol hebben gespeeld. Voorts kan het label worden gebruikt om te
 belichten welke rol democratische waarden en mensenrechten hebben gespeeld in het
 Europese integratieproces. Deelname van de lidstaten aan het erfgoedlabel is
 vrijwillig. In het Commissievoorstel wordt de procedure voor de selectie van
 erfgoed uitgewerkt. Conclusies over het Commissievoorstel worden naar verwachting
 onder Belgisch voorzitterschap aan de Raad voorgelegd.
 Bijdrage van cultuur aan regionale en lokale
 ontwikkeling
 Het Spaanse voorzitterschap heeft de bijdrage van cultuur aan regionale en lokale
 ontwikkeling op de agenda gezet. Onderzoek heeft aangetoond dat cultuur,
 creativiteit en innovatie kunnen bijdragen aan maatschappelijke en economische
 vooruitgang. Maatregelen om dat te bereiken zijn onder meer het betrekken van
 lokale en regionale overheden bij de uitvoering van de Europese Agenda voor
 cultuur; het bevorderen van een gunstig ondernemersklimaat voor de culturele en
 creatieve sector, vooral het midden- en kleinbedrijf; en het bevorderen van betere
 communicatie tussen culturele en creatieve bedrijfstakken en de financiële sector.
 De Raad heeft in zijn conclusies van 11 mei Commissie en lidstaten opgeroepen meer
 betekenis toe te kennen aan de creatieve sector in het kader van de Europa
 2020-strategie.
 Beleid in voorbereiding
 Digitale Agenda
 De Digitale Agenda is een van de vlaggenschipinitiatieven van de Europa
 2020-strategie. In de Digitale Agenda worden initiatieven aangekondigd die
 belangrijk zijn voor het cultuur- en mediadomein, in de eerste plaats maatregelen
 ter bevordering van de interne markt voor online audiovisuele en andere creatieve
 content. Daarnaast is de ontwikkeling van het frequentiebeleid op Europees niveau
 via het European Spectrum Policy Programme van belang
 voor distributie van de programma’s van de publieke omroep via de ether en mobiele
 netwerken. Ook worden in de Digitale Agenda genoemd: maatregelen op het terrein
 van mediageletterdheid, maatregelen voor een duurzaam financieringsmodel voor
 Europeana, een aanbeveling over de digitalisering van de Europese bioscopen en
 aanvullende maatregelen voortvloeiend uit de reacties op het Groenboek Unlocking the potential of cultural and creative
 industries.
 Groenboek Creatieve Industrie
 Het kabinet bereidt een reactie voor op het onlangs door de Commissie
 gepubliceerde Groenboek Creatieve Industrie. Europa’s culturele en creatieve
 industrieën kunnen een belangrijke rol spelen bij het realiseren van de Europa
 2020-strategie en bij het realiseren van vlaggenschipinitiatieven als de
 Innovatie-Unie of de Digitale Agenda. Culturele en creatieve industrieën dragen
 voor ongeveer 2,6 procent bij aan het binnenlands product van de Unie. Bovendien
 creëert de sector banen voor circa vijf miljoen mensen in de Unie.
 Cultuuragenda en Werkplan Cultuur 2011–2013
 Het Werkplan Cultuur 2008–2010 loopt ten einde. De Commissie heeft de lidstaten
 gevraagd te rapporteren over de resultaten en ontwikkelingen op het gebied van
 cultuur sinds 2007 en over de uitkomsten van de vier werkgroepen die in de
 afgelopen periode volgens de Open Methode van Coördinatie (OMC) aan de slag zijn
 gegaan met de thema’s mobiliteit van kunstenaars, mobiliteit van collecties,
 cultuureducatie en creatieve industrie. Op basis van rapportages van de lidstaten
 en aanbevelingen van de OMC-werkgroepen komt de Commissie eind dit jaar met een
 eigen rapport. Discussie over dit rapport in de Raad zal leiden tot definiëring
 van prioriteitsthema’s en werkmethodes voor het toekomstige Werkplan Cultuur dat
 najaar 2010 zal worden vastgesteld. Nederland heeft deelgenomen aan alle vier
 OMC-werkgroepen en is voorstander van het voortzetten van deze werkmethode. Deze
 heeft bewezen een goed platform te vormen om beleidsmakers en experts uit alle
 lidstaten bijeen te brengen. Daarmee worden deskundigheid en best practices uitgewisseld en netwerken versterkt. Nederland bepleit
 handhaving van de bestaande vier prioritaire thema’s en werkgroepen.
 Sport
 Stand van zaken
 In het Verdrag wordt sport expliciet benoemd als één van de beleidsterreinen van
 de Unie. De Unie kan maatregelen van de lidstaten – die de primaire
 verantwoordelijkheid houden voor het sportbeleid – ondersteunen, coördineren en
 aanvullen. De Europese betrokkenheid richt zich op het bevorderen van neutraliteit
 en transparantie bij sportwedstrijden, samenwerking tussen sportorganisaties en
 het beschermen van de fysieke en morele integriteit van sporters, en vooral
 jongeren.
 Op 10 mei 2010 stond sport voor de eerste keer formeel geagendeerd op de Raad.
 Lidstaten en Commissie wisselden van gedachten over een Europese sportagenda. Met
 het oog op nieuwe ontwikkelingen binnen de sector wordt een structurele dialoog
 van Commissie en Raad met de sportsector noodzakelijk geacht. Voorafgaand aan deze
 Raad had op 20 en 21 april 2010 al een informele bijeenkomst van sportministers
 plaatsgevonden. Lidstaten stemden in met de voorstellen van de Commissie over de
 thema’s voor een Europees sportprogramma en de subsidievoorstellen voor 2012–2013.
 Beleid in voorbereiding
 De Commissie zal in het najaar een mededeling presenteren over de uitwerking van
 sport onder het Verdrag. Hierin zal zij nader ingaan op de diverse thema’s waarop
 de Unie een meerwaarde kan leveren. Sport is een complex beleidsterrein vanwege de
 vele economische, sociale en bestuurlijke facetten. Het is belangrijk dat er
 overeenstemming komt over de prioritaire thema’s voor sport.
 
 
 
 Fiches opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen
 (BNC)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Nr.
 
 
 Titel fiche (2e helft 2009)
 
 
 Dept.
 
 
 Nr.
 
 
 Kamerstuk
 
 
 
 
 
 
 1.
 
 
 Mededeling inzake strategie van de EU voor Oostzeegebied
 
 
 BZ
 
 
 (2009) 248
 
 
 
 22112/894
 
 
 
 
 
 2.
 
 
 Verordening inzake het op de markt brengen van gebruik van
 biociden
 
 
 VROM
 
 
 (2009) 267
 
 
 
 22112/896
 
 
 
 
 
 3.
 
 
 Mededeling inzake Internetgovernance
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 277
 
 
 
 22112/895
 
 
 
 
 
 4.
 
 
 Mededeling inzake het internet van de dingen
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 278
 
 
 
 22112/897
 
 
 
 
 
 5.
 
 
 Verordening inzake tariefcontingent voor invoer van rundvlees
 
 
 EZ/LNV/FIN
 
 
 (2009) 275
 
 
 
 22112/898
 
 
 
 
 
 6.
 
 
 Verordening betreffende oprichting netwerk
 immigratieverbindingsfunctionarissen
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 322
 
 
 
 22112/899
 
 
 
 
 
 7.
 
 
 Mededeling inzake follow-up Europees Pact Immigratie en Asiel
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 266
 
 
 
 22112/900
 
 
 
 
 
 8.
 
 
 Mededeling aanscherping chemische, biologische, radiologische en
 nucleaire beveiliging in de EU
 
 
 BZK/JUS
 
 
 (2009) 273
 
 
 
 22112/901
 
 
 
 
 
 9.
 
 
 Mededeling inzake CCS China
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 284
 
 
 
 22112/902
 
 
 
 
 
 10.
 
 
 Mededeling inzake kankerbestrijding
 
 
 VWS
 
 
 (2009) 291
 
 
 
 22112/903
 
 
 
 
 
 11.
 
 
 Voorstel betreffende IT agentschap
 
 
 BZK/JUS
 
 
 (2009) 294
 
 
 
 22112/904
 
 
 
 
 
 12.
 
 
 Mededeling inzake partnerschap Europese Unie-Afrika op gebied van
 vervoer
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 301
 
 
 
 22112/905
 
 
 
 
 
 13.
 
 
 Mededeling inzake recht van vrij verkeer en verblijf op
 grondgebied van lidstaten voor burgers in de Unie en
 familieleden
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 313
 
 
 
 22112/906
 
 
 
 
 
 14.
 
 
 Mededeling inzake btw groepoptie
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 325
 
 
 
 22112/907
 
 
 
 
 
 15.
 
 
 Mededeling inzake garanderen efficiënte, veilige en
 derivatenmarkten
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 332
 
 
 
 22112/908
 
 
 
 
 
 16.
 
 
 Aanbeveling betreffende vaccinatie voor seizoensgriep
 
 
 VWS
 
 
 (2009) 353
 
 
 
 22112/909
 
 
 
 
 
 17.
 
 
 Verordening energie-infrastructuur
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 361
 
 
 
 22112/910
 
 
 
 
 
 18.
 
 
 Richtlijn betreffende kapitaalvereisten
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 362
 
 
 
 22112/911
 
 
 
 
 
 19.
 
 
 Verordening voor Europees fonds voor Regionale ontwikkeling, het
 Europees Sociaal Fonds en Cohesiefonds
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 384
 
 
 
 22112/912
 
 
 
 
 
 20.
 
 
 Samenvatting verslag sectoraal onderzoek naar farmaceutische
 sector
 
 
 VWS
 
 
 (2009)351
 
 
 
 22112/913
 
 
 
 
 
 21.
 
 
 Richtlijn ouderschapsverlof
 
 
 SZW
 
 
 (2009) 410
 
 
 
 22112/914
 
 
 
 
 
 22.
 
 
 Mededeling inzake motorvoertuigensector
 
 
 EZ/VenW
 
 
 (2009)388
 
 
 
 22112/915
 
 
 
 
 
 23.
 
 
 Mededeling inzake duurzame toekomst vervoer
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 279
 
 
 
 22112/916
 
 
 
 
 
 24.
 
 
 Mededeling betreffende Alzheimer en andere vormen van
 dementie
 
 
 VWS
 
 
 (2009) 380
 
 
 
 22112/917
 
 
 
 
 
 25.
 
 
 Aanbeveling maatregelen ter bestrijding van neurodegeneratieve
 ziekten
 
 
 VWS
 
 
 (2009) 379
 
 
 
 22112/918
 
 
 
 
 
 26.
 
 
 Aanbeveling betreffende rookvrije ruimten
 
 
 VWS
 
 
 (2009)328
 
 
 
 22112/919
 
 
 
 
 
 27.
 
 
 Besluit tot instelling Europese microfinancieringsfaciliteit
 
 
 EZ/SZW
 
 
 (2009) 340
 
 
 
 22112/920
 
 
 
 
 
 28.
 
 
 Verordening inzake ansjovisbestand Golf van Biskaje
 
 
 LNV
 
 
 (2009) 399
 
 
 
 22112/923
 
 
 
 
 
 29.
 
 
 Kaderbesluit betreffende recht op tolk- en vertaaldiensten in
 strafprocedures
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 338
 
 
 
 22112/922
 
 
 
 
 
 30.
 
 
 Verordening inzake vaststelling vangstdocumentatieprogr.
 blauwvintonijn
 
 
 LNV
 
 
 (2009) 406
 
 
 
 22112/923
 
 
 
 
 
 31.
 
 
 Verordening inzake gasvoorzieningszekerheid
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 363
 
 
 
 22112/924
 
 
 
 
 
 32.
 
 
 Wijziging beschikking Europees Vluchtelingenfonds
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 456
 
 
 
 22112/933
 
 
 
 
 
 33.
 
 
 Mededeling gezamenlijk EU hervestigingsprogramma
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 447
 
 
 
 22112/934
 
 
 
 
 
 34.
 
 
 Verordening inzake de vangstmogelijkheden Oostzee
 
 
 LNV
 
 
 (2009) 439
 
 
 
 22112/935
 
 
 
 
 
 35.
 
 
 Mededeling inzake Europeana
 
 
 OCW
 
 
 (2009) 440
 
 
 
 22112/936
 
 
 
 
 
 36.
 
 
 Mededeling productiemethoden EU statistieken
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 404
 
 
 
 22112/926
 
 
 
 
 
 37.
 
 
 Richtlijn inzake laboratoriumtests
 
 
 LNV
 
 
 (2009) 424
 
 
 
 22112/927
 
 
 
 
 
 38.
 
 
 Mededeling inzake Bruto Binnenlands product en verder
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 433
 
 
 
 22112/928
 
 
 
 
 
 39.
 
 
 Verordening admin. samenwerking en fraudebestrijding BTW
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 427
 
 
 
 22112/929
 
 
 
 
 
 40.
 
 
 Mededeling OS-beleidscoherentie
 
 
 BZ
 
 
 (2009) 458
 
 
 
 22112/942
 
 
 
 
 
 41.
 
 
 Mededeling geintegreerd maritiem beleid beter bestuur MZ
 gebied
 
 
 VenW
 
 
 
 
 22112/943
 
 
 
 
 
 42.
 
 
 Verordening inzake toegang Eurodac
 rechtshandhavingsinstanties
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 344
 
 
 
 22112/944
 
 
 
 
 
 43.
 
 
 Mededeling e-Call
 
 
 BZK
 
 
 (2009) 434
 
 
 
 22112/937
 
 
 
 
 
 44.
 
 
 Beschikking toetreding EU tot COTIF, intern. spoorwegvervoer
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 441
 
 
 
 22112/938
 
 
 
 
 
 45.
 
 
 Mededeling inzake communautair innovatiebeleid
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 442
 
 
 
 22112/939
 
 
 
 
 
 46.
 
 
 Verordening en besluit inzake Europees toezicht fin. systeem
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 499
 
 
 
 22112/940
 
 
 
 
 
 47.
 
 
 Mededeling inzake SEPA routekaart
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 471
 
 
 
 22112/946
 
 
 
 
 
 48.
 
 
 Mededeling betreffende pandemie
 
 
 VWS
 
 
 (2009) 481
 
 
 
 22112/944
 
 
 
 
 
 49.
 
 
 Verordening inzake euromunten
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 459
 
 
 
 
 
 50.
 
 
 Richtlijn inzake vervoerbare drukapparatuur
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 482
 
 
 
 22112/949
 
 
 
 
 
 51.
 
 
 Mededeling inzake Integratie Maritiem Toezicht
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 538
 
 
 
 22112/952
 
 
 
 
 
 52.
 
 
 Mededeling versterkte handhaving intellectuele
 eigendomsrechten
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 467
 
 
 
 22112/953
 
 
 
 
 
 53.
 
 
 Mededeling inzake ontwikkeling van een gemeenschappelijke
 strategie voor sleuteltechnologieën in de EU
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 512
 
 
 
 22112/955
 
 
 
 
 
 54.
 
 
 Verordening inzake migratie van het Schengeninformatiesysteem SIS
 I naar SIS II
 
 
 BZK
 
 
 (2009) 508/509
 
 
 
 22112/956
 
 
 
 
 
 55.
 
 
 Verordening inzake erfrecht
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 154
 
 
 
 22112/957
 
 
 
 
 
 56.
 
 
 Mededeling inzake stand van zaken Strategisch Partnerschap tussen
 EU en Latijns-Amerika
 
 
 BZ
 
 
 (2009) 495
 
 
 
 22112/958
 
 
 
 
 
 57.
 
 
 Mededeling inzake ontwikkeling internationale dimensie Integraal
 Maritiem beleid van de EU
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 536
 
 
 
 22112/959
 
 
 
 
 
 58.
 
 
 Richtlijn tot wijziging richtlijn betreffende prospectus
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 491
 
 
 
 22112/960
 
 
 
 
 
 59.
 
 
 Mededeling actieplan Stedelijk Mobiliteit
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 490
 
 
 
 22112/961
 
 
 
 
 
 60.
 
 
 Richtlijn inzake verleggingsregeling farudegevoelige goederen en
 diensten
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 511
 
 
 
 22112/965
 
 
 
 
 
 61.
 
 
 Mededeling investeren in de ontwikkeling van koolstofarme
 technologieën, SET plan
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 519
 
 
 
 22112/966
 
 
 
 
 
 62.
 
 
 Mededeling inzake financieel pakket toetredingsonderhandelingen
 Kroatië
 
 
 BZ
 
 
 (2009) 595
 
 
 
 22112/967
 
 
 
 
 
 63.
 
 
 Verordening inzake vangstmogelijkheden voor visbestanden
 
 
 LNV
 
 
 (2009) 553
 
 
 
 22112/968
 
 
 
 
 
 64.
 
 
 Mededeling inzake auteursrecht in de kenniseconomie
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 532
 
 
 
 22112/969
 
 
 
 
 
 65.
 
 
 Verordening inzake CO²-emissies van lichte voertuigen
 
 
 VROM
 
 
 (2009) 593
 
 
 
 22112/970
 
 
 
 
 
 66.
 
 
 Mededeling inzake de Europese Onderzoeksraad
 
 
 OCW/EZ
 
 
 (2009) 552
 
 
 
 22112/971
 
 
 
 
 
 67.
 
 
 Mededeling en aanbeveling Digitaal Dividend
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 586 en 587/2
 
 
 
 22112/973
 
 
 
 
 
 68.
 
 
 Mededeling Global Monitoring for Environment and Security,
 GMES
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 589
 
 
 
 22112/974
 
 
 
 
 
 69.
 
 
 Mededeling inzake bestrijding HIV/AIDS
 
 
 VWS
 
 
 (2009) 569
 
 
 
 22112/975
 
 
 
 
 
 70.
 
 
 Mededeling grensoverschrijdende elektronische handel tussen
 ondernemingen en consumenten in EU
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 557
 
 
 
 22112/976
 
 
 
 
 
 71.
 
 
 Mededeling «Een beter werkende voedselvoorzieningsketen in
 Europa»
 
 
 LNV
 
 
 (2009) 591
 
 
 
 22112/977
 
 
 
 
 
 72.
 
 
 Verordening inzake fin. bijstand voor ontmanteling eenheden
 kerncentrale Kozloduy in Bulgarije
 
 
 BZ
 
 
 (2009) 581
 
 
 
 22112/978
 
 
 
 
 
 73.
 
 
 Mededeling inzake Europees transparantie-initiatief
 
 
 BZ
 
 
 (2009) 612
 
 
 
 22112/979
 
 
 
 
 
 74.
 
 
 Verslag etikettering dierenwelzijn
 
 
 LNV
 
 
 (2009) 584
 
 
 
 22112/980
 
 
 
 
 
 75.
 
 
 Mededeling inzake nieuw partnerschap EU en Landen en Gebieden
 overzee, LGO
 
 
 BZ i.s.m. BZK
 
 
 (2009) 623
 
 
 
 22112/977
 
 
 
 
 
 76.
 
 
 Richtlijn kwalificatie
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 551
 
 
 
 22112/982
 
 
 
 
 
 77.
 
 
 Procedurerichtlijn
 
 
 JUS
 
 
 (2009) 554
 
 
 
 22112/983
 
 
 
 
 
 78.
 
 
 Mededeling inzake publiek privaat partnerschap voor internet van
 de toekomst
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 479
 
 
 
 22112/984
 
 
 
 
 
 79.
 
 
 Mededeling inzake garanderen efficiënte, veilige en gezonde
 derivatenmarkten
 
 
 FIN
 
 
 (2009) 563
 
 
 
 22112/985
 
 
 
 
 
 80.
 
 
 Beschikking inzake gemeenschappelijk onderzoeks- en
 ontwikkelingsprogramma Oostzee
 
 
 OCW
 
 
 (2009) 610
 
 
 
 22112/986
 
 
 
 
 
 81.
 
 
 Mededeling inzake solidariteit gezondheidszorg
 
 
 VWS
 
 
 (2009) 567
 
 
 
 22112/987
 
 
 
 
 
 82.
 
 
 Mededeling electronische industrie
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 594
 
 
 
 22112/976
 
 
 
 
 
 83.
 
 
 Verordening inzake onderzoek en preventie van ongevallen en
 incidenten in burgerluchtvaart
 
 
 VenW
 
 
 (2009) 611
 
 
 
 22112/989
 
 
 
 
 
 84.
 
 
 Richtlijn inzake preventie van letsels door scherpe voorwerpen in
 gez. branche
 
 
 SZW
 
 
 (2009) 577
 
 
 
 22112/995
 
 
 
 
 
 85.
 
 
 Mededeling inzake ontwikkeling van publieke-private
 partnerschappen
 
 
 EZ
 
 
 (2009) 615
 
 
 
 22112/984
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Nr.
 
 
 Titel fiche (2010)
 
 
 Dept.
 
 
 Nr.
 
 
 Kamerstuk
 
 
 
 
 
 
 86.
 
 
 Mededeling inzake biodiversiteit
 
 
 LNV
 
 
 (2010) 4
 
 
 
 22112/997
 
 
 
 
 
 87.
 
 
 Richtlijn inzake Europees Beschermingsbevel
 
 
 JUS
 
 
 COPEN 247
 
 
 
 22112/999
 
 
 
 
 
 88.
 
 
 Verordening inzake uitvoering bilaterale vrijwaringsclausule in
 vrijhandelsovereenkomst EU-Korea
 
 
 EZ
 
 
 (2010) 49
 
 
 
 22112/1000
 
 
 
 
 
 89.
 
 
 Richtlijn inzake recht op tolk- en vertaaldiensten in
 strafprocedures
 
 
 JUS
 
 
 CODEC 41
 
 
 
 22112/1002
 
 
 
 
 
 90.
 
 
 Verordening voor financiële perspectieven, nieuw IIa en aanpassing
 Fin. reglement aan verdrag van Lissabon
 
 
 BZ/FIN
 
 
 (2010) 71,72, 73
 
 
 
 22112/1001
 
 
 
 
 
 91.
 
 
 Verordening inzake kwaliteit statistische gegevens in de procedure
 bij buitensporige tekorten
 
 
 FIN/EZ
 
 
 (2010) 53
 
 
 
 22112/1003
 
 
 
 
 
 92.
 
 
 Richtlijn inzake het recht op tolk- en vertaaldiensten in
 strafprocedures
 
 
 JUS
 
 
 (2010) 82
 
 
 
 22112/1005
 
 
 
 
 
 93.
 
 
 Mededeling inzake een vrouwenhandvest
 
 
 OCW
 
 
 (2010) 87
 
 
 
 22112/1006
 
 
 
 
 
 94.
 
 
 Besluit inzake Europees Erfgoedlabel
 
 
 OCW
 
 
 (2010) 76
 
 
 
 22112/1008
 
 
 
 
 
 95.
 
 
 Verordening inzake controle uitvoeringsbevoegdheden door de
 Commissie
 
 
 BZ
 
 
 (2010) 83
 
 
 
 22112/1009
 
 
 
 
 
 96.
 
 
 Verordening tot wijziging eerdere verordening Frontex
 
 
 JUS
 
 
 (2010) 61
 
 
 
 22112/1013
 
 
 
 
 
 97.
 
 
 Mededeling en verordening inzake begeleidende maatregelen voor de
 bananensector 2010–2013
 
 
 BZ
 
 
 (2010) 101 / 102
 
 
 
 22112/1015
 
 
 
 
 
 98.
 
 
 Onderhandelingsmandaat inzake toetreding EU tot EVRM
 
 
 BZ
 
 
 (2010) ?
 
 
 
 22112/1016
 
 
 
 
 
 99.
 
 
 Richtlijn ter voorkoming en bestrijding van mensenhandel en
 bescherming van slachtoffers
 
 
 JUS
 
 
 (2010) 95
 
 
 
 22112/1017
 
 
 
 
 
 100.
 
 
 Mededeling inzake de Europese rol in Humanitaire Voedselhulp
 
 
 BZ
 
 
 (2010) 126
 
 
 
 22112/1018
 
 
 
 
 
 101.
 
 
 Verordening inzake Aanpassing financieel reglement en Statuut mbt.
 Europese Dienst voor het Externe Optreden
 
 
 BZ
 
 
 (2010) 85
 
 
 
 22112/1019
 
 
 
 
 
 102.
 
 
 Mededeling inzake de Europese rol in wereldwijde gezondheid
 
 
 BZ/VWS
 
 
 (2010) 128
 
 
 
 22112/1020
 
 
 
 
 
 103.
 
 
 Mededeling inzake EU- beleidskader voor steun aan
 ontwikkelingslanden bij de aanpak van
 voedselzekerheidsproblemen
 
 
 BZ/LNV
 
 
 (2010) 127
 
 
 
 22112/1021
 
 
 
 
 
 104.
 
 
 Verordening statistieken over toerisme
 
 
 EZ/CBS
 
 
 (2010) 117
 
 
 
 22112/1022
 
 
 
 
 
 105.
 
 
 Verordening inzake Europese milieu-economische rekeningen
 
 
 EZ/CBS
 
 
 (2010) 132
 
 
 
 22112/1023
 
 
 
 
 
 106.
 
 
 Mededeling inzake sociale en economische integratie van Roma
 
 
 SZW
 
 
 (2010) 133
 
 
 
 22112/1024
 
 
 
 
 
 107.
 
 
 Raadsbesluit tot verlening EU- garantie voor verliezen van de
 Europese investeringsbank op leningen en garanties voor projecten
 buiten de Europese Unie
 
 
 FIN
 
 
 (2010) 174
 
 
 
 22112/1025
 
 
 
 
 
 108.
 
 
 Mededeling inzake samenwerking met ontwikkelingslanden bij de
 bevordering van goed bestuur in belastingzaken
 
 
 BZ/FIN
 
 
 (2010) 163
 
 
 
 22112/1026
 
 
 
 
 
 109.
 
 
 Mededeling inzake ruimte van vrijheid, veiligheid, en recht voor
 de burger van Europa, actieplan ter uitvoering
 Stockholmprogramma
 
 
 JUS/BZK
 
 
 (2010) 171
 
 
 
 22112/1027
 
 
 
 
 
 110.
 
 
 Besluit van de Raad betreffende de sluiting van de regionale
 conventie betreffende Pan-Euro-Mediterrane preferentiële
 oorsprongsregels
 
 
 EZ
 
 
 (2010) 172
 
 
 
 22112/1028
 
 
 
 
 
 111.
 
 
 Voorstel voor een richtlijn ter bestrijding van seksueel misbruik,
 seksuele uitbuiting van kinderen en kinderpornografie
 
 
 JUS
 
 
 (2010) 94
 
 
 
 22112/1029
 
 
 
 
 
 112.
 
 
 Raadsbesluit en verordening Echtscheiding (Rome III)
 
 
 JUS
 
 
 (2010) 104/105
 
 
 
 22112/1030
 
 
 
 
 
 113.
 
 
 Mededeling vereenvoudiging van de tenuitvoerlegging van de
 kaderprogramma's voor onderzoek
 
 
 EZ
 
 
 (2010) 187
 
 
 
 22112/1031
 
 
 
 
 
 114.
 
 
 Mededeling inzake communautair burgerluchtvaartbeleid
 Brazilië
 
 
 VenW
 
 
 (2010) 210
 
 
 
 22112/1032
 
 
 
 
 
 115.
 
 
 Mededeling «analyse om verder tegaan dan 20% reductie van
 broeikasgasemissies en het beoordelen van het risico van carbon
 leakage
 
 
 VROM
 
 
 (2010) 256/3
 
 
 
 22112/1033
 
 
 
 
 
 116.
 
 
 Raadpleging vangstmogelijkheden
 
 
 LNV
 
 
 (2010) 241
 
 
 
 22112/1034
 
 
 
 
 
 117.
 
 
 Verordening van Fin. Reglement van toepassing op de Europese
 begroting
 
 
 FIN
 
 
 (2010) 260/261
 
 
 
 22112/1035
 
 
 
 
 
 118.
 
 
 Mededeling inzake bioafvalbeheer in de Europese unie
 
 
 VROM
 
 
 (2010) 235
 
 
 
 22112/1036
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Stand Implementatie Europese Regelgeving
 
 Voor het bewaken van de implementatietermijnen van Europese richtlijnen en
 kaderbesluiten houdt het Ministerie van Buitenlandse Zaken een
 implementatie-overzicht bij. Elk kwartaal bespreekt de Interdepartementale
 Commissie Europees Recht, subcommissie Implementatie (ICER-I), aan de hand van dit
 implementatie-overzicht de bestaande achterstanden in de omzetting van richtlijnen
 en kaderbesluiten. Op basis van dit overzicht wordt gerapporteerd aan de
 Ministerraad. Buitenlandse Zaken zendt het kwartaaloverzicht implementatie
 EG-richtlijnen/EU-kaderbesluiten vervolgens naar de Tweede en Eerste Kamer.
 Schematisch overzicht van de stand van de implementatie:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Tot en met
 
 
 Totale achterstand
 
 
 Uitgevoerd in betrokken kwartaal
 
 
 Uitgevoerd t/m betrokken kwartaal
 
 
 
 
 
 
 30-09-09
 
 
 9
 
 
 9
 
 
 40
 
 
 
 
 31-12-09
 
 
 14
 
 
 4
 
 
 44
 
 
 
 
 31-03-10
 
 
 7
 
 
 6
 
 
 45
 
 
 
 
 30-06-10
 
 
 10
 
 
 15
 
 
 59
 
 
 
 
 
 Het Directoraat-Generaal voor de Interne Markt van de Europese Commissie
 publiceert tweemaal per jaar het zogenaamde Interne Markt scorebord. Hierin wordt
 de stand van zaken met betrekking tot de implementatie van de interne
 markt-richtlijnen van alle lidstaten weergegeven.
 Uit het scorebord van juli 2010 is gebleken dat Nederland op de 8e plaats in de
 EU-rangorde staat: 0.6% van de Europese interne marktregelgeving is door Nederland
 nog niet of slechts gedeeltelijk geïmplementeerd. Thans mag het deficit maximaal
 1.0% bedragen.
 
 
 
 TABELLEN
 
 
 Tabel 1. De FINANCIËLE PERSPECTIEVEN 2007–2013 (in miljoenen euro, in
 lopende prijzen)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Vastleggingskredieten1Vastleggingskredieten geven de bovengrens aan voor de
 uitgaven waartoe de EU zich in de loop der jaren kan
 verplichten. Betalingskredieten maken het mogelijk
 verplichtingen uit het lopende en eerdere begrotingsjaren na
 te komen.
 
 
 2007
 
 
 2008
 
 
 2009
 
 
 2010
 
 
 2011
 
 
 2012
 
 
 2013
 
 
 totaal 07–13
 
 
 
 
 
 
 1 Duurzame groei
 
 
 53 979
 
 
 57 653
 
 
 61 696
 
 
 63 555
 
 
 63 974
 
 
 66 967
 
 
 69 957
 
 
 437 778
 
 
 
 
 1a. Concurrentievermogen
 
 
 8 918
 
 
 10 386
 
 
 13 269
 
 
 14 167
 
 
 12 987
 
 
 14 203
 
 
 15 433
 
 
 89 363
 
 
 
 
 1b. Cohesie
 
 
 45 061
 
 
 47 267
 
 
 48 427
 
 
 49 388
 
 
 50 987
 
 
 52 761
 
 
 54 524
 
 
 348 415
 
 
 
 
 2 Landbouwen Natuurbeheer
 
 
 55 143
 
 
 59 193
 
 
 56 333
 
 
 59 955
 
 
 63 338
 
 
 60 810
 
 
 61 289
 
 
 413 061
 
 
 
 
 waarvan: directe steun en marktmaatregelen
 
 
 45 759
 
 
 46 217
 
 
 46 679
 
 
 47 146
 
 
 47 617
 
 
 48 093
 
 
 48 574
 
 
 330 085
 
 
 
 
 3. Burgerschap, vrijheid, veiligheid & recht
 
 
 1 273
 
 
 1 362
 
 
 1 518
 
 
 1 693
 
 
 1 889
 
 
 2 105
 
 
 2 376
 
 
 12 216
 
 
 
 
 3a. Vrijheid, veiligheid en recht
 
 
 637
 
 
 747
 
 
 867
 
 
 1 025
 
 
 1 206
 
 
 1 406
 
 
 1 661
 
 
 7 549
 
 
 
 
 3b. Burgerschap
 
 
 636
 
 
 615
 
 
 651
 
 
 668
 
 
 683
 
 
 699
 
 
 715
 
 
 4 667
 
 
 
 
 4 Externbeleid
 
 
 6 578
 
 
 7 002
 
 
 7 440
 
 
 7 893
 
 
 8 430
 
 
 8 997
 
 
 9 595
 
 
 55 935
 
 
 
 
 5 Administratieve uitgaven
 
 
 7 039
 
 
 7 380
 
 
 7 525
 
 
 7 882
 
 
 8 334
 
 
 8 670
 
 
 9 095
 
 
 56 925
 
 
 
 
 6 Compensatie
 
 
 445
 
 
 207
 
 
 210
 
 
 –
 
 
 –
 
 
 –
 
 
 –
 
 
 862
 
 
 
 
 
 Totaal vastleggingskredieten 
 
 
 
 
 124 457
 
 
 
 
 132 797
 
 
 
 
 134 722
 
 
 
 
 140 978
 
 
 
 
 142 965
 
 
 
 
 147 546
 
 
 
 
 152 312
 
 
 
 
 975 777
 
 
 
 
 
 Vastleggingskredieten als % BNI
 
 
 1,02%
 
 
 1,08%
 
 
 1,16%
 
 
 1,18%
 
 
 1,16%
 
 
 1,15%
 
 
 1,14%
 
 
 1,13%
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Totaal betalingskredieten
 
 
 
 
 122 190 
 
 
 
 
 129 681 
 
 
 
 
 120 445
 
 
 
 
 134 289
 
 
 
 
 134 280
 
 
 
 
 141 360
 
 
 
 
 143 331
 
 
 
 
 925 576
 
 
 
 
 
 betalingskredieten als % EU-BNI
 
 
 1,00%
 
 
 1,05%
 
 
 1,04%
 
 
 1,12%
 
 
 1,09%
 
 
 1,10%
 
 
 1,07%
 
 
 1,07%
 
 
 
 
 
 Bron: Ontwerpbegroting 2011.
 
 
 
 Tabel 2. Commissievoorstel 2011
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Committeringen in miljoenen euro
 
 
 Begroting 2010
 
 
 Commissievoorstel voor 2011
 
 
 Financiële perspectieven 2011
 
 
 Marge
 
 
 
 
 
 
 1a Concurrentiekracht
 
 
 14 863 (incl. herstelpakket en globaliseringsfonds)
 12 883 exclusief herstelpakket
 
 
 13 437 (incl. globaliseringsfonds van 500 mln dat buiten FPs
 valt)
 
 
 12 987
 
 
 50
 
 
 
 
 1b Structuur/cohesie
 
 
 49 387
 
 
 50 970
 
 
 50 987
 
 
 17
 
 
 
 
 2 landbouw, visserij en milieu
 
 
 59 499
 
 
 59 486
 
 
 60 338
 
 
 852
 
 
 
 
 3a JBZ
 
 
 1 006
 
 
 1 135
 
 
 1 206
 
 
 71
 
 
 
 
 3b Burgerschap
 
 
 668
 
 
 668
 
 
 683
 
 
 15
 
 
 
 
 4 Extern beleid
 
 
 8 160 (incl. noodhulpreserve)
 
 
 8 614 (incl. noodhulpreserve van € 254 mln die buiten de FPs
 valt)
 
 
 8 430
 
 
 70
 
 
 
 
 5 Administratie
 
 
 7 909
 
 
 8 266
 
 
 8 334
 
 
 150 (incl. 82 mln pensioen-inkomsten)
 
 
 
 
 
 Totaal committering
 
 
 
 
 141 492 (incl. herstelpakket)
 
 139 512 (excl. herstelpakket)
 
 
 
 142 576
 
 
 
 
 142 965
 
 
 
 
 1 225
 
 
 
 
 
 Omgerekend naar % BNI
 
 
 1,18%
 
 
 1,15%
 
 
 1,15%
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Betalingsniveau
 
 
 
 
 122 957
 
 
 
 
 130 147 
 
 
 
 
 134 280
 
 
 
 
 
 
 Omgerekend naar % BNI
 
 
 1,02%
 
 
 1,05%
 
 
 1,08%
 
 
 
 
 
 
 Bron: Ontwerpbegroting 2011.
 
 
 
 
 Tabel 3. Nederlandse ontvangsten uit de EU beleidsuitgaven in 2008, 2007
 en 2006, in lopende prijzen. EU-middelen voor het betreffende
 beleidsterrein
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2008
 
 
 2007
 
 
 2006
 
 
 
 
 
 Miljoenen euro
 
 
 % EU
 
 
 Miljoenen euro
 
 
 % EU
 
 
 Miljoenen euro
 
 
 % EU
 
 
 
 
 
 
 1. Landbouwbeleid, waarvan:
 
 
 963,6
 
 
 1,8%
 
 
 1 211,3
 
 
 2,2%
 
 
 1 220,1
 
 
 2,4%
 
 
 
 
 – Exportsteun
 
 
 89,2
 
 
 9,9%
 
 
 197,8
 
 
 13,7%
 
 
 308,1
 
 
 12,9%
 
 
 
 
 – Inkomenssteun
 
 
 768,0
 
 
 2,1%
 
 
 800,8
 
 
 2,2%
 
 
 658,8
 
 
 1,6%
 
 
 
 
 – Plattelandsbeleid
 
 
 35,9
 
 
 0,3%
 
 
 62,9
 
 
 0,6%
 
 
 68,2
 
 
 0,9%
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2. Structuurbeleid, waarvan:
 
 
 
 670,8
 
 
 1,9%
 
 
 251,4
 
 
 0,7%
 
 
 463,9
 
 
 1,6%
 
 
 
 
 – Doelstelling 1 (convergentie)
 
 
 8,2
 
 
 0,0%
 
 
 11,7
 
 
 0,0%
 
 
 31,2
 
 
 0,2%
 
 
 
 
 – Doelstelling 2 en 3
 
 
 655,5
 
 
 7,5%
 
 
 225,0
 
 
 2,9%
 
 
 369,0
 
 
 5,2%
 
 
 
 
 – Overig (exclusief cohesiefonds)
 
 
 7,0
 
 
 6,5%
 
 
 14,6
 
 
 1,1%
 
 
 63,6
 
 
 3,3%
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 3. Intern Beleid (concurrentie,
 JBZ en burgerschap), waarvan:
 
 
 549,6
 
 
 4,8%
 
 
 375,9
 
 
 4,8%
 
 
 429,4
 
 
 4,8%
 
 
 
 
 – Onderzoeken Ontwikkeling
 
 
 411,9
 
 
 6,4%
 
 
 216,8
 
 
 5,3%
 
 
 294,9
 
 
 5,8%
 
 
 
 
 – Trans-EuropeseNetwerken
 
 
 11,4
 
 
 1,3%
 
 
 29,2
 
 
 7,8%
 
 
 35,2
 
 
 4,7%
 
 
 
 
 – Onderwijs
 
 
 30,7
 
 
 2,9%
 
 
 40,2
 
 
 4,2%
 
 
 29,4
 
 
 3,3%
 
 
 
 
 
 TOTAAL 
 
 
 
 
 2 267,0
 
 
 
 
 1,9%
 
 
 
 
 1 916,4
 
 
 
 
 1,7%
 
 
 
 
 2 190,4
 
 
 
 
 2,1%
 
 
 
 
 
 
 Bron: the EU budget 2007 Financial Report (Europese Commissie).
 
 
 
 Tabel 4. Nettoposities EU-27, 2008 (gerangschikt op % BNI)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Boekhoudkundige definitie
 
 
 
 
 
 
 Definitie Commissie
 
 
 
 
 
 Mln euro
 
 
 %BNI
 
 
 Per hoofd
 
 
 
 Mln euro
 
 
 %BNI
 
 
 Per hoofd
 
 
 
 
 
 
 1
 
 
 Nederland
 
 
 –3 327
 
 
 –0,56%
 
 
 –203
 
 
 
 1
 
 
 Zweden
 
 
 –1 091
 
 
 –0,32%
 
 
 –119
 
 
 
 
 2
 
 
 Zweden
 
 
 –1 404
 
 
 –0,41%
 
 
 –153
 
 
 
 2
 
 
 Duitsland
 
 
 –7 836
 
 
 –0,31%
 
 
 –95
 
 
 
 
 3
 
 
 Duitsland
 
 
 –10 127
 
 
 –0,40%
 
 
 –123
 
 
 
 3
 
 
 Italië
 
 
 –4 637
 
 
 –0,30%
 
 
 –78
 
 
 
 
 4
 
 
 Cyprus
 
 
 –55
 
 
 –0,36%
 
 
 –70
 
 
 
 4
 
 
 Denemarken
 
 
 –625
 
 
 –0,26%
 
 
 –114
 
 
 
 
 5
 
 
 Italië
 
 
 –5 348
 
 
 –0,35%
 
 
 –90
 
 
 
 5
 
 
 Nederland
 
 
 –1 551
 
 
 –0,26%
 
 
 –95
 
 
 
 
 6
 
 
 Denemarken
 
 
 –822
 
 
 –0,34%
 
 
 –150
 
 
 
 6
 
 
 België
 
 
 –839
 
 
 –0,24%
 
 
 –79
 
 
 
 
 7
 
 
 Frankrijk
 
 
 –4 925
 
 
 –0,25%
 
 
 –77
 
 
 
 7
 
 
 Frankrijk
 
 
 –4 495
 
 
 –0,23%
 
 
 –70
 
 
 
 
 8
 
 
 Finland
 
 
 –451
 
 
 –0,25%
 
 
 –85
 
 
 
 8
 
 
 Finland
 
 
 –383
 
 
 –0,21%
 
 
 –72
 
 
 
 
 9
 
 
 Verenigd Koninkrijk
 
 
 –2 946
 
 
 –0,15%
 
 
 –48
 
 
 
 9
 
 
 Cyprus
 
 
 –23
 
 
 –0,15%
 
 
 –29
 
 
 
 
 10
 
 
 Oostenrijk
 
 
 –403
 
 
 –0,14%
 
 
 –48
 
 
 
 10
 
 
 Oostenrijk
 
 
 –341
 
 
 –0,12%
 
 
 –41
 
 
 
 
 11
 
 
 Slovenië
 
 
 37
 
 
 0,10%
 
 
 18
 
 
 
 11
 
 
 Luxemburg
 
 
 –32
 
 
 –0,11%
 
 
 –66
 
 
 
 
 12
 
 
 Spanje
 
 
 1 792
 
 
 0,17%
 
 
 40
 
 
 
 12
 
 
 Verenigd Koninkrijk
 
 
 –993
 
 
 –0,05%
 
 
 –16
 
 
 
 
 13
 
 
 Ierland
 
 
 424
 
 
 0,27%
 
 
 96
 
 
 
 13
 
 
 Spanje
 
 
 2 461
 
 
 0,23%
 
 
 54
 
 
 
 
 14
 
 
 België
 
 
 1 364
 
 
 0,39%
 
 
 128
 
 
 
 14
 
 
 Slovenië
 
 
 102
 
 
 0,28%
 
 
 51
 
 
 
 
 15
 
 
 Malta
 
 
 26
 
 
 0,47%
 
 
 62
 
 
 
 15
 
 
 Ierland
 
 
 513
 
 
 0,33%
 
 
 116
 
 
 
 
 16
 
 
 Tsjechië
 
 
 1 003
 
 
 0,73%
 
 
 97
 
 
 
 16
 
 
 Malta
 
 
 28
 
 
 0,52%
 
 
 69
 
 
 
 
 17
 
 
 Slowakije
 
 
 628
 
 
 1,00%
 
 
 116
 
 
 
 17
 
 
 Tsjechië
 
 
 1 134
 
 
 0,82%
 
 
 109
 
 
 
 
 18
 
 
 Hongarije
 
 
 1 024
 
 
 1,06%
 
 
 102
 
 
 
 18
 
 
 Hongarije
 
 
 1 079
 
 
 1,12%
 
 
 107
 
 
 
 
 19
 
 
 Roemenie
 
 
 1 408
 
 
 1,07%
 
 
 65
 
 
 
 19
 
 
 Slowakije
 
 
 706
 
 
 1,12%
 
 
 131
 
 
 
 
 20
 
 
 Polen
 
 
 4 061
 
 
 1,16%
 
 
 107
 
 
 
 20
 
 
 Roemenie
 
 
 1 538
 
 
 1,17%
 
 
 71
 
 
 
 
 21
 
 
 Estland
 
 
 202
 
 
 1,36%
 
 
 151
 
 
 
 21
 
 
 Polen
 
 
 4 330
 
 
 1,24%
 
 
 114
 
 
 
 
 22
 
 
 Portugal
 
 
 2 600
 
 
 1,63%
 
 
 245
 
 
 
 22
 
 
 Estland
 
 
 222
 
 
 1,49%
 
 
 166
 
 
 
 
 23
 
 
 Letland
 
 
 388
 
 
 1,71%
 
 
 171
 
 
 
 23
 
 
 Portugal
 
 
 2 642
 
 
 1,66%
 
 
 249
 
 
 
 
 24
 
 
 Bulgarije
 
 
 598
 
 
 1,78%
 
 
 78
 
 
 
 24
 
 
 Letland
 
 
 400
 
 
 1,76%
 
 
 176
 
 
 
 
 25
 
 
 Litouwen
 
 
 796
 
 
 2,54%
 
 
 236
 
 
 
 25
 
 
 Bulgarije
 
 
 659
 
 
 1,96%
 
 
 86
 
 
 
 
 26
 
 
 Griekenland
 
 
 6 111
 
 
 2,61%
 
 
 545
 
 
 
 26
 
 
 Griekenland
 
 
 6 160
 
 
 2,63%
 
 
 549
 
 
 
 
 27
 
 
 Luxemburg
 
 
 1 141
 
 
 3,93%
 
 
 2 359
 
 
 
 27
 
 
 Litouwen
 
 
 832
 
 
 2,66%
 
 
 247
 
 
 
 
 
 Bron: EU budget 2008 Financial Report (Europese Commissie).
 
 
 
 Tabel 5. Nederlandse afdrachten aan EU, o.b.v ACOR cijfers mei 2009 en
 inwerkingtreding Eigen Middelenbesluit in 2009 bedragen in miljoenen
 euro
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 2010
 
 
 2011
 
 
 2012
 
 
 2013
 
 
 2014
 
 
 2015
 
 
 
 
 
 
 BNP-afdracht
 
 
 35 214
 
 
 4 041
 
 
 4 430
 
 
 4 465
 
 
 5 103
 
 
 5 203
 
 
 
 
 BTW-afdracht
 
 
 338
 
 
 351
 
 
 360
 
 
 377
 
 
 1 055
 
 
 1 084
 
 
 
 
 Landbouwheffingen
 
 
 303
 
 
 303
 
 
 303
 
 
 303
 
 
 303
 
 
 303
 
 
 
 
 Invoerrechten
 
 
 2 210
 
 
 2 136
 
 
 2 178
 
 
 2 222
 
 
 2 266
 
 
 2 312
 
 
 
 
 Totaal Nederlandse afdrachten (bruto)
 
 
 6 372
 
 
 6 831
 
 
 7 272
 
 
 7 367
 
 
 8 728
 
 
 8 902
 
 
 
 
 Perceptiekostenvergoeding landbouwheffingen
 
 
 76
 
 
 76
 
 
 76
 
 
 76
 
 
 76
 
 
 76
 
 
 
 
 Perceptiekostenvergoeding invoerrechten
 
 
 525
 
 
 534
 
 
 545
 
 
 555
 
 
 567
 
 
 578
 
 
 
 
 Totaal perceptiekostenvergoedingen
 
 
 628
 
 
 610
 
 
 620
 
 
 631
 
 
 642
 
 
 654
 
 
 
 
 Totaal EU-afdrachten (netto)
 
 
 5 744
 
 
 6 221
 
 
 6 651
 
 
 6 736
 
 
 8 085
 
 
 8 248
 
 
 
 
 
 
 
 
 Lijst van afkortingen
 
 
 
 
 
 
 
 
 APS
 
 
 Algemeen Preferentieel Stelsel
 
 
 
 
 ACS-landen
 
 
 Landen in Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan
 
 
 
 
 AIV
 
 
 Adviesraad Internationale Vraagstukken
 
 
 
 
 ASEAN
 
 
 Association of South-East Asian Nations
 
 
 
 
 BBP
 
 
 Bruto Binnenlands Product
 
 
 
 
 BNI
 
 
 Bruto Nationaal Inkomen
 
 
 
 
 BTW
 
 
 Belasting op Toegevoegde Waarde
 
 
 
 
 CBD
 
 
 Convention on Biologicak Diversity
 
 
 
 
 CBRN
 
 
 Chemical, biological, radiological, and nuclear
 
 
 
 
 CCS
 
 
 Carbon Capture and Storage
 
 
 
 
 COSI
 
 
 Comité de Sécurité Intérieure
 
 
 
 
 CPB
 
 
 Centraal Planbureau
 
 
 
 
 CRA
 
 
 Credit rating agency
 
 
 
 
 CVM
 
 
 Coöperatie en Verificatie Mechanisme
 
 
 
 
 DAB
 
 
 Diensten van Algemeen Belang
 
 
 
 
 DAS
 
 
 Déclaration d’Assurance (Betrouwbaarheidsverklaring van Europese
 Rekenkamer)
 
 
 
 
 DG
 
 
 Directeur-generaal
 
 
 
 
 DIS
 
 
 Douane informatiesysteem
 
 
 
 
 CPA
 
 
 Comprehensive Peace Agreement
 
 
 
 
 DRC
 
 
 Democratische Republiek Congo
 
 
 
 
 EASO
 
 
 Europees Asiel Ondersteuningsbureau
 
 
 
 
 EB
 
 
 Europees Beschermingsbevel
 
 
 
 
 EBRD
 
 
 European Bank for Reconstruction and Development
 
 
 
 
 EDEO
 
 
 Europese Dienst voor Extern Optreden
 
 
 
 
 EDA
 
 
 European Defense Agency
 
 
 
 
 Ecofin
 
 
 Raad Economische en Financiële Zaken
 
 
 
 
 EER
 
 
 Europese Economische Ruimte
 
 
 
 
 EFSA
 
 
 Europese Autoriteit voor Voedselveiligheid
 
 
 
 
 EFSM
 
 
 Europees Financieel Stabilisatie Mechanisme
 
 
 
 
 EFSF
 
 
 Europese Financiële Stabilisatie Faciliteit
 
 
 
 
 EFTA
 
 
 European Free Trade Association
 
 
 
 
 EG
 
 
 Europese Gemeenschap
 
 
 
 
 EGF
 
 
 Europees Globaliserings Fonds
 
 
 
 
 EHRM
 
 
 Europees Hof van de Rechten van de Mens
 
 
 
 
 EIB
 
 
 Europese Investeringsbank
 
 
 
 
 EJN
 
 
 Europees Justitieel Netwerk
 
 
 
 
 EMAS
 
 
 Eco-Management and Audit Scheme
 
 
 
 
 EMU
 
 
 Economische Monetaire Unie
 
 
 
 
 ENB
 
 
 Europees Nabuurschapsbeleid
 
 
 
 
 ENISA
 
 
 European Network and Information Security Agency
 
 
 
 
 EOF
 
 
 Europees Ontwikkelingsfonds
 
 
 
 
 EP
 
 
 Europees Parlement
 
 
 
 
 EPA
 
 
 Economic Partnership Agreement
 
 
 
 
 ERA
 
 
 European Research Area
 
 
 
 
 ER
 
 
 Europese Raad
 
 
 
 
 ERIC
 
 
 European Research Infrastructure Consortium
 
 
 
 
 ESA
 
 
 European Supervisory Authorities
 
 
 
 
 ESF
 
 
 Europees Sociaal Fonds
 
 
 
 
 ESFRI
 
 
 European Strategy Forum on Research Infrastructures
 
 
 
 
 ESFS
 
 
 European System of Financial Supervisors
 
 
 
 
 ESRB
 
 
 European Systemic Risk Board
 
 
 
 
 ETS
 
 
 Emission Trading Scheme
 
 
 
 
 EU
 
 
 Europese Unie
 
 
 
 
 EUFOR
 
 
 European Union Force in Bosnia and Herzegovina
 
 
 
 
 EUPOL
 
 
 European Union Police Mission
 
 
 
 
 Eurodac
 
 
 European Dactyloscopie, Europese vingerafdruk-database
 
 
 
 
 Eurojust
 
 
 Europese Eenheid voor Justitiële Samenwerking
 
 
 
 
 Europol
 
 
 Europese Politiedienst
 
 
 
 
 EUROSUR
 
 
 Europees grensbewakingssysteem
 
 
 
 
 EUSEC
 
 
 EU security sector reform mission in the Democratic Republic of
 Congo
 
 
 
 
 EUSV
 
 
 EU Speciale Vertegenwoordiger
 
 
 
 
 EULEX
 
 
 European Union Rule of Law Mission in Kosovo
 
 
 
 
 EVDB
 
 
 Europees Veiligheids- en Defensiebeleid
 
 
 
 
 EVF
 
 
 Europees Visserijfonds
 
 
 
 
 FRONTEX
 
 
 Agentschap voor het beheer van de buitengrenzen
 
 
 
 
 GCC
 
 
 Gulf Cooperation Council
 
 
 
 
 GEAS
 
 
 Gemeenschappelijk Europees Asielstelsel
 
 
 
 
 GGO
 
 
 Genetisch Gemodificeerde Organismen
 
 
 
 
 GLB
 
 
 Gemeenschappelijk Landbouwbeleid
 
 
 
 
 GMES
 
 
 Global Monitoring for Environment and Security
 
 
 
 
 GSA
 
 
 Galileo Supervisory Authority
 
 
 
 
 GSP
 
 
 Generalised System of Preferences
 
 
 
 
 GVB
 
 
 Gemeenschappelijk Visserijbeleid
 
 
 
 
 GVDB
 
 
 Gemeenschappelijk Veiligheids- en Defensiebeleid
 
 
 
 
 HV
 
 
 Hoge Vertegenwoordiger
 
 
 
 
 ICC
 
 
 International Criminal Court (Internationaal Strafhof)
 
 
 
 
 ICTY
 
 
 Joegoslavië Tribunaal
 
 
 
 
 ILO
 
 
 Immigration Liaison Officer
 
 
 
 
 IMF
 
 
 Internationaal Monetair Fonds
 
 
 
 
 IMO
 
 
 Internationale Maritieme Organisatie
 
 
 
 
 IPPC
 
 
 Integrated Pollution Prevention Control
 
 
 
 
 ITER
 
 
 International Thermonuclear Experimental Reactor
 
 
 
 
 ITS
 
 
 Intelligent Transportation Systems
 
 
 
 
 IWC
 
 
 Internationale Walvisvaart Commissie
 
 
 
 
 JBZ
 
 
 Justitie en Binnenlandse Zaken
 
 
 
 
 JP
 
 
 Joint Programming
 
 
 
 
 KP
 
 
 Kaderprogramma Onderzoek en Innovatie
 
 
 
 
 LAC
 
 
 Latijns-Amerika en de Caraïben
 
 
 
 
 MAP
 
 
 Membership Action Plan
 
 
 
 
 Mbo
 
 
 Middelbaar beroepsonderwijs
 
 
 
 
 MDG’s
 
 
 Millenium Development Goals
 
 
 
 
 MKB
 
 
 Midden- en Kleinbedrijf
 
 
 
 
 MLC
 
 
 Maritiem arbeidsverdrag
 
 
 
 
 MOL
 
 
 Minst Ontwikkelde Landen
 
 
 
 
 MOVP
 
 
 Midden-Oosten Vredesproces
 
 
 
 
 MTO
 
 
 Middellangetermijndoelstelling
 
 
 
 
 NAVO
 
 
 Noord-Atlantische Verdragsorganisatie
 
 
 
 
 NEC
 
 
 National Emission Ceilings
 
 
 
 
 NGO
 
 
 Niet-gouvernementele organisatie
 
 
 
 
 NSR
 
 
 Nationaal Strategisch Rapport over Sociale Bescherming en Sociale
 Insluiting
 
 
 
 
 NTC
 
 
 Non trade concerns
 
 
 
 
 NWO
 
 
 Nederlandse organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek
 
 
 
 
 ODA
 
 
 Official Development Assistance
 
 
 
 
 OESO
 
 
 Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling
 
 
 
 
 OJC
 
 
 Onderwijs, Jeugdzaken en Cultuur
 
 
 
 
 OMC
 
 
 Open Methode van Coördinatie
 
 
 
 
 OVSE
 
 
 Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa
 
 
 
 
 PNR
 
 
 Passenger Name Records
 
 
 
 
 PSO
 
 
 Partnerschap- en Samenwerkingsovereenkomst
 
 
 
 
 RAZEB
 
 
 Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen
 
 
 
 
 R&D
 
 
 Research & Development
 
 
 
 
 RvE
 
 
 Raad van Europa
 
 
 
 
 SADC
 
 
 Southern African Development Community
 
 
 
 
 SAO
 
 
 Stabilisatie- en Associatie Overeenkomst
 
 
 
 
 SAP
 
 
 Stabilisatie- en Associatie Proces
 
 
 
 
 SBA
 
 
 Small Business Act
 
 
 
 
 SDAB
 
 
 Sociale Diensten van Algemeen Belang
 
 
 
 
 SEIS
 
 
 Shared Environmental Information System
 
 
 
 
 SER
 
 
 Sociaal-economische Raad
 
 
 
 
 SESAR
 
 
 Single European Sky ATM Research (waarbij: ATM = Air Traffic
 Management)
 
 
 
 
 SGP
 
 
 Stabiliteits- en Groeipact
 
 
 
 
 SIS
 
 
 Schengen Informatiesysteem
 
 
 
 
 SPC
 
 
 Social Protection Committee
 
 
 
 
 TACs
 
 
 Total Allowable Catches
 
 
 
 
 TEC
 
 
 Transatlantische Economische Raad
 
 
 
 
 TENs
 
 
 Trans-Europese Netwerken
 
 
 
 
 TRIPS
 
 
 Trade-Related Aspects of Intellectual Property Rights
 
 
 
 
 UMR
 
 
 Unie voor de Mediterrane Regio
 
 
 
 
 UNCTAD
 
 
 United Nations Conference on Trade and Development
 
 
 
 
 UNESCO
 
 
 United Nations Educational, Scientific and Cultural
 Organisation
 
 
 
 
 UNFCC
 
 
 United Nations Framework Convention on Climate Change
 
 
 
 
 VIS
 
 
 Visum Informatiesysteem
 
 
 
 
 VN
 
 
 Verenigde Naties
 
 
 
 
 VTE
 
 
 Raad Vervoer Telecom en Energie
 
 
 
 
 VWP
 
 
 Visa Waiver Program
 
 
 
 
 WSBVC
 
 
 Raad Werkgelegenheid, Sociaal beleid, Volksgezondheid en
 Consumentenzaken
 
 
 
 
 WHO
 
 
 World Health Organisation
 
 
 
 
 WTO
 
 
 World Trade Organisation