Toelatingsbeleid in het hoger onderwijs; Lijst van vragen en antwoorden over het advies 'Ruim baan voor talent'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29388, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-01-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29388 nr. 10

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789101112131415
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29388Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 388Toelatingsbeleid in het hoger onderwijsnr. 10LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 17 januari 2005De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschap1 heeft de staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Rutte,
de volgende vragen ter beantwoording voorgelegd over de brief van 13 december
2004 (kamerstuk 29 388, nr. 9) inzake de beleidsreactie bij het advies
van de commissie «Ruim baan voor talent». De staatssecretaris
heeft de vragen beantwoord bij brief van 17 januari 2005. Vragen en antwoorden
zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,CornieljeDe adjunct-griffier van de commissieBoeve1Hoe kan de staatssecretaris experimenten goedkeuren
waarvan de meerwaarde zich nog moet bewijzen, terwijl in de beleidsnotitie
«Ruim baan voor talent» (Kamerstuk 29 388, nr. 1) nog is
aangegeven dat ruimte voor experimenten alleen geldt voor «door mij
aangewezen opleidingen met een erkende evidente meerwaarde»?De in de vraag aangehaalde opmerking over de ruimte voor experimenten
is afkomstig uit de brief die op 4 juni 2004 naar de Tweede Kamer is
gestuurd in verband met de taakopdracht van de commissie «Ruim baan
voor talent» (Kamerstukken 2003–2004, 29 388, nr. 4). In
deze brief is ter toelichting op deze taakopdracht aangegeven, dat «de
experimenten inzicht moeten bieden in de mogelijkheden om meerwaarde te realiseren».
De financiële ondersteuning van de experimenten «is mede bedoeld
om de meerwaarde tot stand te brengen». Naar aanleiding van de genoemde
brief heeft de Kamer mij vragen gesteld over o.a. de nadere invulling van
erkende evidente meerwaarde en het karakter van de experimenten. Deze zijn
door mij beantwoord in het kader van het verslag van een schriftelijk overleg
(Kamerstukken 2003–2004, 29 388, nr. 5). In mijn beantwoording
heb ik over het karakter van de experimenten nogmaals opgemerkt, dat deze
mede zijn bedoeld om inzicht te bieden in de mogelijkheden om evidente meerwaarde
van opleidingen te realiseren en aan te tonen. Ook heb ik nogmaals opgemerkt
dat de experimenten en de subsidies daarvoor als doel hebben daadwerkelijke
meerwaarde in opleidingen te ontwikkelen. Met deze «ontwikkel»-functie
van de experimenten is ook rekening gehouden in het beoordelingskader van
de commissie «Ruim baan voor talent», dat met de Kamer is besproken
tijdens een Algemeen Overleg van 14 september 2004. De commissie heeft
daarin aangegeven «evident» op te vatten als «duidelijk,
onderbouwd en achteraf aantoonbaar». Waar meerwaarde niet van te voren
aangetoond wordt, moet volgens het beoordelingskader aannemelijk worden gemaakt
dat de betreffende meerwaarde verwacht kan worden. Ik verwijs de Kamer in
dit verband naar de pagina's 3, 8 en 9 van het beoordelingskader van de commissie.Het advies van de commissie en het daarin benadrukte belang van de experimenten
te leren over wat nu concreet meerwaarde is en hoe dat kan worden aangetoond
sluit aan bij de taakopdracht, het beoordelingskader, mijn toelichting op
de eerder genoemde brief van 4 juni 2004 en mijn opmerkingen tijdens
het genoemde Algemeen Overleg. Door dit advies over te nemen handel ik naar
mijn mening dus in overeenstemming met de taakopdracht aan de commissie en
hetgeen ik eerder met de Kamer heb besproken.Verder verwijs ik naar het antwoord op vraag 1 van de vragen die mij zijn
gesteld inzake de aanbieding van het advies van de commissie «Ruim baan
voor talent».2Is bij de beoordeling van de voorstellen nog sprake
van afzonderlijke initiatieven, los van de experimenten, of zijn de initiatieven
hetzelfde als de experimenten en wordt bij het honoreren van de initiatieven
eigenlijk subsidie voor de experimenten gegeven?De initiatieven zijn niet helemaal hetzelfde als de experimenten, want
de initiatieven waren gepland in 2004/2005, dus in het jaar voor de start
van de experimenten, en moeten zich voltrekken binnen de grenzen van de huidige
wet; omwille van de experimenten is het wetsvoorstel voor de experimentenwet
ingediend.In vrijwel alle gevallen zijn de voorstellen voor initiatieven samen met
de voorstellen voor experimenten geïntegreerd in één aanvraag.
De instellingen onderscheiden in die aanvraag het voorstel voor het initiatief
van dat voor het experiment, ook wat betreft de begroting. De initiatieven
vormen de voorbereiding op de experimenten en hebben betrekking op hetzelfde
samenhangende totaal van activiteiten als de experimenten.3Wat wil de staatssecretaris doen aan het probleem van
toelating bij opleidingen die schaarste aan capaciteit hebben? Hoe verhoudt
zich dit tot evidente meerwaarde?Ik ga ervan uit dat in de vraag opleidingen worden bedoeld, die vanwege
een beperkte capaciteit een numerus fixus opgeven bij de Informatie Beheer
Groep. Onder de door de commissie positief beoordeelde voorstellen heeft een
aantal betrekking op opleidingen die nu een numerus fixus hebben. Het opgeven
van een numerus fixus zegt als zodanig niets over de vraag of een opleiding
wel of geen meerwaarde heeft. De experimenten met selectie en collegegeldverhoging
hebben geen betrekking op toelating tot opleidingen met een numerus fixus,
die geen «erkende evidente meerwaarde» hebben.4Is het vol te houden dat collegegelddifferentiatie
voor opleidingen met evidente erkende meerwaarde geheel losstaat van de nieuwe
financiering hoger onderwijs, aangezien in het nieuwe financieringssysteem
aan de student die over leerrechten beschikt het wettelijk collegegeld wordt
gevraagd, terwijl in de antwoorden van de staatssecretaris op vragen bij de
beleidsnotitie «Ruim baan voor talent» aangegeven wordt dat bij
collegegelddifferentiatie de collegegelden door de instelling worden bepaald
(Kamerstuk 29 388, nr. 2, vraag 27).In de nieuwe bekostigingssystematiek wordt het collegegeld door de instelling
bepaald als de student zijn leerrechten heeft uitgeput. Het instellingscollegegeld
voor opleidingen met erkende evidente meerwaarde geldt voor de student wiens
leerrechten nog niet zijn uitgeput. Inderdaad kan het daardoor voorkomen dat
een student die nog leerrechten heeft niet het wettelijk collegegeld betaalt.5Wat is het verschil tussen evidente meerwaarde van
de opleiding, de reguliere kwaliteit van de opleiding en het algemene streven
naar een hogere kwaliteit van de opleiding?Met meerwaarde wordt kort gezegd bedoeld dat de opleiding iets extra's
biedt ten opzichte van de reguliere opleiding. «Reguliere kwaliteit»
is echter geen statisch begrip dat in algemene zin is uit te leggen. Opvattingen
over wat de basiskwaliteit van een opleiding moet zijn ontwikkelen zich. Het
beleid streeft in het algemeen naar een hogere kwaliteit van opleidingen in
het hoger onderwijs. Opleidingen waarin bovenop die kwaliteit iets extra's
wordt geboden kunnen opleidingen met «evidente meerwaarde» zijn.
In het beoordelingskader van de commissie wordt nader ingegaan op principes
die voor een begrip van evidente meerwaarde betekenisvol zijn. Ik verwijs
de Kamer naar de pagina's 3 en 4 van het beoordelingskader. Deze principes
zijn niet exclusief voorbehouden aan opleidingen met een evidente meerwaarde.
Elke opleiding met voldoende kwaliteit zou moeten voorzien in activerende
onderwijsvormen etc. Het verschil met een opleiding met meerwaarde zou kunnen
zijn, dat bij de laatste deze principes verder zijn uitgewerkt, bijvoorbeeld
intensievere studiebegeleiding (tot uiting komend in een hogere staf/student-ratio). De commissie heeft zoveel mogelijk geprobeerd om reguliere
kwaliteit te onderscheiden van meerwaarde. Bij een aantal vormen van door
de instellingen als meerwaarde onderbouwde kwaliteit heeft de commissie twijfels.
Ik verwijs hiervoor naar de pagina's 4 en 5 van het advies van de commissie.
De commissie heeft geadviseerd om deze vormen niet op voorhand als meerwaarde
uit te sluiten.Ik hecht eraan dat in het kader van de monitoring en evaluatie van de
experimenten de meerwaarde van de opleiding, die het experiment uitvoert,
zoveel mogelijk in vergelijking wordt gebracht met de reguliere kwaliteit
van vergelijkbare opleidingen. Naar aanleiding van ervaring met visitatie
en accreditatie zal er, vooral tegen die tijd, een duidelijker beeld van reguliere
kwaliteit zijn. Dat lijkt mij noodzakelijk voor de beoordeling of een opleiding
daadwerkelijk evidente meerwaarde heeft. Hierover zal ik nader overleggen
met de commissie.6Is de conclusie van het advies van de commissie «Ruim
baan voor talent» dat er in Nederland op dit moment nog geen topopleidingen
zijn, of dat de opleidingen die «top» zijn een behoefte hebben
aan selectie en collegegelddifferentiatie?Het advies bevestigt in mijn ogen eerdere constateringen in de notitie
«Ruim baan voor talent» en het HOOP 2004, dat topkwaliteit in
Nederlandse opleidingen nog beperkt ontwikkeld is. Daarnaast is er (anders
dan bij onderzoek) nog nauwelijks officiële erkenning van topkwaliteit
van onderwijs. Er zijn althans geen aanvragen ingediend, waaruit een dergelijke
erkenning blijkt. Wel zijn in bepaalde voorstellen opleidingen gerelateerd
aan toponderzoek en is er sprake van door de NVAO geaccrediteerde onderzoeksmasteropleidingen.
Dat kunnen indicaties zijn voor hoge kwaliteit van de opleiding. Ook zijn
er sterke kwaliteitsindicaties van bijvoorbeeld het University College Utrecht,
o.a. dat studenten na afronding daarvan vaak doorstromen naar prestigieuze
masteropleidingen in het buitenland.De experimenten rondom opleidingen met erkende evidente meerwaarde zouden
ons meer kunnen leren over wat de meest geschikte vorm van erkenning van meerwaarde
en/of topkwaliteit van opleidingen is. Ik denk hierbij vooral aan de beoordeling
van bijzondere kenmerken van de opleiding door de NVAO.Voor de conclusie dat de opleidingen die «top» zijn geen behoefte
zouden hebben aan selectie en collegegelddifferentiatie vind ik in het advies
geen aanleiding.7Onderschrijft de staatssecretaris de stelling van de
Commissie dat het niet wenselijk is dat de student de rekening betaalt als
aspecten van reguliere kwaliteit of van wat reguliere kwaliteit zou moeten
zijn voortaan «meerwaarde» worden genoemd?Ja, die onderschrijf ik. De commissie voegt daaraan overigens toe dat
er in sommige gevallen sprake is van een schemergebied tussen «reguliere
kwaliteit» en «meerwaarde». In dat verband betwijfelt de
commissie of bijvoorbeeld versnelde leerroutes en intake assessments vormen
van meerwaarde zijn, maar de commissie wil deze vormen niet op voorhand uitsluiten.
Ik deel deze twijfel van de commissie en volg de commissie in haar advies
dergelijke vormen niet uit te sluiten. Ik kan mij bijvoorbeeld voorstellen
dat vanwege een versnelde leerroute extra voorzieningen nodig zijn (gelet
op het geïntensiveerde programma) en dus extra bijdragen
van de student. Ook kan ik mij voorstellen dat het nodig is voor een dergelijk
programma studenten te selecteren.8In hoeverre gaat de staatssecretaris aanmoedigen dat
meerwaarde wordt aangetoond via het ontwikkelen van bijzondere kwaliteitskenmerken?Ik zal dit zeker aanmoedigen. Voor de korte termijn geldt dat deze vorm
van aantonen in de experimenten nader zou kunnen worden onderzocht. Twee instellingen
(Hogeschool INHOLLAND en Hogeschool Zuyd) hebben in hun voorstellen opgenomen
een beoordeling van meerwaarde door de NVAO na te streven. Van beide instellingen
zijn voorstellen positief beoordeeld door de commissie. Ook kan ik mij voorstellen
dat de NVAO een rol vervult in de evaluatie van de experimenten als het gaat
om de vraag of een opleiding daadwerkelijk meerwaarde heeft gerealiseerd ten
opzichte van de reguliere kwaliteit van vergelijkbare opleidingen. Hierover
wordt nader overleg gevoerd met de commissie, die met de monitoring van het
verloop van de experimenten is belast, en de NVAO.Voor de langere termijn kan worden gedacht aan het beoordelen van bijzondere
kwaliteitskenmerken in het kader van accreditatie van de opleiding. Ik spreek
hier over «langere termijn», omdat de accreditatiecyclus een langere
periode betreft (nl. zes jaar) dan de looptijd van de experimenten.9Bij de experimenten met zowel collegegeldverhoging
als selectie lijkt er meer sprake te zijn van reguliere kwaliteit dan van
evidente meerwaarde. Is er dan nog sprake van synergie van selectie en collegegeldverhoging?Van de drie voorstellen die op dit thema door de commissie zijn goedgekeurd,
worden bij één voorstel door de commissie enige vraagtekens
gezet bij de meerwaarde van de opleiding. Ook bij dit experiment kans sprake
zijn van synergie tussen selectie en collegegeldverhoging, maar ik verwacht
dat deze mogelijk minder is ten opzichte van opleidingen, waarvan de meerwaarde
overtuigender is onderbouwd. Met «synergie van collegegeldverhoging
en selectie» bedoel ik immers, dat juist met een experiment waarin beide
instrumenten worden toegepast stappen gezet kunnen worden naar de ontwikkeling
van een topopleiding met een hoogwaardig voorzieningen- en kwaliteitsniveau
(en die daarom hogere eigen bijdragen van studenten vraagt), die alleen de
meest geschikte studenten toelaat. Een dergelijk experiment zou bij uitstek
inzicht kunnen bieden in de concrete betekenis van «erkende evidente
meerwaarde» en de effecten van selectie en collegegeldverhoging op kwaliteit
en toegankelijkheid. Naarmate een opleiding zich minder onderscheidt op haar
voorzieningen- en kwaliteitsniveau ten opzichte van andere opleidingen of
van reguliere kwaliteit verwacht ik dat dit synergie-effect minder zal zijn.10Is de doelstelling van de experimenten verschoven van
het aantonen van de effecten van collegegelddifferentiatie en selectie voor
opleidingen met evidente erkende meerwaarde naar het ontwikkelen van evidente
meerwaarde?Er is in mijn ogen geen sprake van verschuiving; beide in de vraag genoemde
elementen zijn van meet af aan doelstelling van de experimenten geweest.11Zal bij de ijkpunten rekening worden gehouden met het
verschil tussen evidente meerwaarde voor selectie en evidente meerwaarde voor
collegegelddifferentiatie en het verschil tussen evidente meerwaarde in de
bachelorfase en evidente meerwaarde in de masterfase?Aangezien de evaluatie aandacht zal moeten besteden aan de uiteenlopende
verschijningsvormen van meerwaarde zullen de in de vraag genoemde verschillen
in de evaluatie aan de orde komen.12Is voor alle goedgekeurde experimenten een Experimenteerwet
nodig of kunnen enkele experimenten binnen de kaders van de huidige wet worden
gehonoreerd (zoals selectie voor de masters)?Nee, voor alle goedgekeurde experimenten geldt dat er een experimentenwet
nodig is. De goedgekeurde voorstellen voor selectie voor de masterfase betreffen
vormen van selectie die in de huidige wet niet zijn toegestaan. Zo mogen studenten
in de huidige wettekst niet voor masteropleidingen worden geselecteerd op
grond van motivatie. Voor de initiatieven die voorbereiden op de experimenten
is geen experimenteerwet nodig.13In hoeverre worden bij het bepalen van de effecten
van de experimenten, ook de effecten op vraagsturing en toegankelijkheid betrokken?
Zal inderdaad per experiment worden geoperationaliseerd hoe de effecten worden
onderzocht en hoe de «reguliere situatie» kan worden gedefinieerd?Zoals ook besproken is in het Algemeen Overleg van 14 september 2004
(Kamerstuk 2004–2005, 29 388, nr. 7, Tweede Kamer) hebben de experimenten
betrekking op vraagsturing. Door de ontwikkeling van opleidingen met meerwaarde
zal immers een meer vraaggestuurd onderwijssysteem ontstaan, waarin een student
zijn specifieke talenten kan ontwikkelen. Studenten zullen meer keuzemogelijkheden
krijgen en meer invloed krijgen op hun eigen opleidingstraject. De experimenten
zullen moeten uitwijzen in welke mate meerwaarde is te realiseren en dus ook
in hoeverre selectie- en collegegelddifferentiatie kunnen bijdragen aan vraagsturing.
Daarnaast bevat het beoordelingskader van de commissie «Ruim baan voor
talent» ook elementen die specifiek betrekking hebben op vraagsturing.
Zo wijst het beoordelingskader op «ruimte voor verschil», waarbij
bij een opleiding met meerwaarde gedacht kan worden aan verzwaarde opleidingsprogramma's
voor studenten met een relatief groot talent of verkorte (maatwerk-)programma's
voor studenten met relevante werkervaring en opleiding. De commissie «Ruim
baan voor talent» heeft verschillende voorstellen voor experimenten
die op «ruimte voor verschil» betrekking hebben, positief beoordeeld.
Ik verwacht dan ook dat bij het bepalen van de effecten van de experimenten
inzicht kan worden verkregen in de mate waarin het mogelijk is op deze wijze
meer vraagsturing te realiseren.Bij het bepalen van de effecten zal nadrukkelijk worden ingegaan op de
toegankelijkheid. In de memorie van toelichting bij de experimenteerwet (Kamerstukken
2004–2005, 29 819, nr. 3) heb ik ijkpunten voor de evaluatie van
de experimenten opgenomen. Deze ijkpunten hebben met name betrekking op de
erkende evidente meerwaarde, de toegankelijkheid en de selectie- en toelatingsinstrumenten.De genoemde effecten zullen per experiment worden geëvalueerd. Wat
betreft de vraag naar het definiëren van de «reguliere situatie»
verwijs ik naar het antwoord op vraag 5 en op vraag 8.14Waarom worden alleen honours programma's als experiment
gehonoreerd die volledig parallel lopen aan het reguliere onderwijsprogramma
en waarom kunnen korter durende programma's geen evidente erkende meerwaarde
bieden waarvoor het gerechtvaardigd is extra collegegeld te vragen?Er zijn geen voorstellen rondom collegegeldverhoging door de instellingen
ingediend, die betrekking hebben op korter dan het reguliere programma durende
honours programma's.15Kan uit de onderuitputting van het voor experimenten
beschikbare budget worden afgeleid dat de behoefte van de kant van de instellingen
voor hoger onderwijs aan experimenten tegenvalt?Gelet op het aantal ingediende voorstellen (50 à 60) ben ik niet
van mening dat de behoefte van de kant van de instellingen aan experimenten
tegenvalt. Op één na hebben alle universiteiten voorstellen
ingediend evenals een aanmerkelijk aantal hogescholen. Het voor dit jaar geraamde
budget is evenwel hoger dan het budget dat nodig blijkt te zijn voor de goedgekeurde
experimenten.XNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), Kalsbeek (PvdA), Cornielje (VVD), voorzitter,
Lambrechts (D66), Hamer (PvdA), Van Bommel (SP), Vendrik (GL), Mosterd (CDA),
Blok (VVD), Balemans (VVD), Slob (CU), Vergeer (SP), Tichelaar (PvdA), Joldersma
(CDA), De Vries (CDA), Van Vroonhoven-Kok (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Eski (CDA), Eijsink (PvdA), Leerdam, MFA (PvdA), ondervoorzitter, Van
Miltenburg (VVD), Kraneveldt (LPF), Hermans (LPF), Van Dam (PvdA), Visser
(VVD), Azough (GL) en Roefs (PvdA).Plv. Leden: Ferrier (CDA), Verbeet (PvdA), Rijpstra (VVD), Bakker (D66),
Bussemaker (PvdA), vacature (SP), Tonkens (GL), Jonker (CDA), Hirsi Ali (VVD),
Örgü (VVD), Van der Vlies (SGP), Kant (SP), Dijksma (PvdA), Hessels
(CDA), Sterk (CDA), Atsma (CDA), Van Bochove (CDA), Van Hijum (CDA), Arib
(PvdA), Stuurman (PvdA), De Krom (VVD), Varela (LPF), Nawijn (LPF), Adelmund
(PvdA), Aptroot (VVD), Halsema (GL) en Kruijsen (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29388-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl