Wetsvoorstel van Atsma en Rosenmöller tot wijz. Wetboek van Strafrecht; strafbaarstelling zwarte handel voetbalkaartjes; Advies en reactie indiener(s)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26892, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

21-01-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26892 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26892Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 892Voorstel van wet van de leden Atsma en Rosenmöller tot wijziging
van het Wetboek van Strafrecht met het oog op het tegengaan van de wederrechtelijke
verspreiding van tenaamgestelde toegangskaarten voor voetbalwedstrijden (strafbaarstelling
zwarte handel in voetbalkaartjes)AADVIES RAAD VAN STATE EN REACTIE VAN DE INDIENERSHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 7 januari
2000 en de reactie van de indieners d.d. 19 januari 2000, aangeboden aan de
Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Het advies van de Raad
van State is cursief afgedrukt.Bij brief van de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal van
24 november 1999, heeft de Tweede Kamer bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet met memorie van toelichting van de
leden Atsma en Rosenmöller tot wijziging van het Wetboek van Strafrecht
met het oog op het tegengaan van de wederrechtelijke verspreiding van tenaamgestelde
toegangskaarten voor voetbalwedstrijden (strafbaarstelling zwarte handel in
voetbalkaartjes).Het voorstel geeft de Raad van State aanleiding tot de volgende opmerkingen.1. Het wetsvoorstel beoogt te voorzien in de strafrechtelijke aanpak,
onder bepaalde voorwaarden, van wederrechtelijke handel in en verspreiding
van voetbalkaartjes. Zoals ook in de toelichting op het voorgestelde artikel
337a van het Wetboek van Strafrecht wordt uiteengezet duidt de term «wederrechtelijk»
in dat artikel op het ontbreken van de toestemming van de organisator van
de voetbalwedstrijd; dat de kaartjes zonder die toestemming niet van eigenaar
mogen wisselen, moet uitdrukkelijk blijken uit kenbare voorschriften, gesteld
door de organisator.Hoewel dergelijke voorschriften een civielrechtelijk karakter hebben menen
de indieners van het wetsvoorstel dat de voorgestelde strafbepaling in dit
geval gerechtvaardigd is. Zij voeren aan dat gevreesd moet worden voor grootschalige
zwarte handel in voetbalkaartjes voor het EK 2000, die er naar alle waarschijnlijkheid
toe zal leiden, dat niet kan worden voldaan aan één van de kernvoorwaarden
voor een effectieve handhaving van de openbare orde en veiligheid bij dit
evenement, te weten het zo volledig mogelijk scheiden en «ontanonimiseren»
van supportersgroepen.De Raad is van oordeel dat moet worden betwijfeld of met het wetsvoorstel
een wezenlijke bijdrage kan worden geleverd aan het voldoen aan die kernvoorwaarde.Handhaving van de strafbepaling zal moeilijk zijn. Door het gebruik maken
van tussenpersonen kan het bedrijfsmatig handelen in kaartjes, als in het
eerste lid omschreven, gemakkelijk worden verhuld. Ook kan de handel zich
gaan verplaatsen naar moeilijk traceerbare circuits. Te denken valt in dit
verband bijvoorbeeld aan het gebruikmaken van postbusadressen in het buitenland.
Voorts moet gevreesd worden dat ten aanzien van die kaartjes, waarbij het
op naam stellen van één bepaald persoon op problemen zal stuiten –
bijvoorbeeld de kaartjes die uitgeleverd worden via de nationale
voetbalbonden in het buitenland – het bewijs dat sprake is van «tenaamgestelde»
toegangskaarten op aanzienlijke problemen zal kunnen stuiten, ook indien –
zoals de toelichting voorstaat – het bestanddeel«tenaamgesteld»
ruim zal worden uitgelegd, in die zin dat daaronder ook moeten worden begrepen
gegevens die herleidbaar zijn tot een bepaald persoon. Tenslotte zal ook de
in het tweede lid van het voorgestelde artikel vervatte eis dat van de zwarte
handel gevaar voor een ordentelijk verloop van de voetbalwedstrijd dan wel
voor aanranding van de openbare orde te duchten is veelal niet gemakkelijk
te bewijzen zijn.Overigens hebben de verantwoordelijke bewindslieden aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal1 laten
weten dat van politie en justitie geen extra inzet van capaciteit voor grootschalige
handhaving van een verbod in zwarte handel kan worden verwacht, naast de reeds
te leveren inspanningen die vooral op het terrein van de openbare orde zullen
liggen.1. De Raad stelt dat moet worden betwijfeld of het wetsvoorstel een wezenlijke
bijdrage kan leveren aan het voldoen aan de kernvoorwaarde voor een effectieve
handhaving van de openbare orde en veiligheid bij het EK 2000, te weten het
zo volledig mogelijk scheiden en «ontanonimiseren» van supportersgroepen.
De Raad twijfelt hieraan omdat ze verwacht dat de handhaving moeilijk te realiseren
is, onder meer omdat een aantal bestanddelen lastig te bewijzen zal zijn.
Ze verwijst naar het bedrijfsmatig handelen, de tenaamstelling van de toegangskaarten
en de eis van het tweede lid dat van de zwarte handel gevaar voor een ordentelijk
verloop van de voetbalwedstrijd dan wel voor aanranding van de openbare orde
is te duchten.De indieners zijn zich ervan bewust dat hun initiatiefwetsvoorstel alleen
niet zal kunnen garanderen dat supportersgroepen gescheiden en identificeerbaar
zullen blijven. Wel verwachten zij dat hun voorstel een extra bijdrage levert
aan deze doelstelling. De ook door het kabinet gevreesde omvangrijke zwarte
handel in (tenaamgestelde) kaarten frustreert immers een gecontroleerde gang
van zaken rond supportersgroepen. Dit zou de handhaving van de openbare orde
en veiligheid tijdens het EK2000 aanzienlijk bemoeilijken. Het Wereldkampioenschap
voetbal Frankrijk in 1998 heeft geleerd dat de chaos rond de kaartenverkoop
ertoe kan leiden dat groepen supporters van beide partijen door elkaar heen
zitten, hetgeen de kans op onlusten binnen het stadion aanzienlijk vergroot.
Volledigheidshalve verwijzen de indieners in dit kader naar de evaluatie van
WK1998 door het Centraal Informatiepunt Voetbalvandalisme2. De indieners zouden voorts willen benadrukken dat met onderhavig
voorstel eerst enkele weken voorafgaande aan het toernooi – dat wil
zeggen vanaf het moment van feitelijke uitgifte van de voetbalkaartjes –
tot een aanpak van zwarte handel wordt gekomen.Daarnaast heeft zwarte handel in voetbalkaarten tot gevolg dat veel mensen
zich zonder of met een ongeldig (en vaak duur betaald) kaartje tevergeefs
naar de stadions begeven, hetgeen frustraties en dus risico's voor grootschalige
ordeverstoringen («relrisico») oplevert. Volgens de indieners
zal strafbaarstelling van zwarte handel in voetbalkaarten in elk geval –
dus nog afgezien van feitelijke mogelijkheden om zwarte handel aan te pakken –
een belangrijke preventieve werking hebben en een aanzuigende werking mitigeren.
Ook de regering heeft in een eerder stadium een relatie gelegd tussen het
ticketbeleid en de openbare orde. Bovendien spreekt zij de verwachting uit
dat een gecontroleerde kaartverkoop de politie-inzet tijdens het EK zal beperken3. Tenslotte benadrukken de indieners dat een ongebreidelde
zwarte handel de handhaving van een stadionverbod voor supporters –
die al eerder in de fout zijn gegaan – praktisch onmogelijk maakt.De indieners beseffen dat de strafbaarstelling de commerciële bureaus
ertoe zal brengen het bedrijfsmatig handelen trachten te verhullen. Zij wijzen
er echter op dat strafbaarstelling van een bepaalde handeling altijd het risico
van het ontstaan van een grijs circuit in zich draagt. Zij zijn echter minder
pessimistisch dan de Raad over de bewijsbaarheid van de commerciële verkoop.
De bureaus zullen immers, teneinde hun winstoogmerk te verwezenlijken, potiëntele
kopers moeten bereiken. Daartoe zullen zij communicatietechnieken moeten aanwenden
die voor elke geïnteresseerde burger toegankelijk zijn. Men kan denken
aan advertenties via kranten, internet of andere media, die voor
het opsporingsapparaat aanleiding kunnen zijn om de aanbieders te traceren,
zodat commerciële handel kan worden vastgesteld. Ook kan met het onderhavige
voorstel adverteren met«zwarte kaarten» worden tegengegaan. Over
tussenpersonen, die bedrijfsmatig handelen volgens de Raad gemakkelijk zouden
kunnen verhullen, merken de indieners op dat deze – in lijn met dit
voorstel– zouden kunnen worden aangetroffen met aanzienlijke inkomsten
en/of meerdere voetbal kaarten «ten verkoop in voorraad». In dit
kader verwijzen de indieners voorts naar een brief van de minister van Justitie,
waarin uiteengezet wordt dat het strafrechtelijke aansprakelijk stellen van
tussenpersonen in bepaalde gevallen zeer wel mogelijk is1. Ten aanzien van de postadressen in het buitenland wijzen de indieners
erop dat in een groot aantal deelnemende landen zwarte handel eveneens in
enige vorm strafbaar gesteld is. Voorts wijzen de indieners op de artikelen
250, 360a en 417 Wetboek van Strafrecht, waarin het bestanddeel «in
de uitoefening van een beroep of bedrijf» reeds voorkomt.Met betrekking tot de bewijsbaarheid van de tenaamstelling van de toegangskaarten,
wijzen de indieners op de verantwoordelijkheid van de verkopende instantie,
tevens organisator van het EK. Deze organisatie, de Stichting Euro2000, is
de verplichting van een identificeerbare tenaamstelling van de kaartjes aangegaan.
Ten aanzien van de tickets die in drie afzonderlijke tranches uitgegeven worden
via de nationale bonden in het buitenland is tussen België, Nederland
en UEFA/EURO2000 afgesproken dat de betrokken bond lijsten met de namen levert
voor wie de tickets bestemd zijn. Na elk van de drie tranches en vóór
het ter beschikking stellen van de volgende tranche moet de betreffende lijst
door de buitenlandse bond geleverd zijn. Strafbaarstelling van doorverkoop
van de toegangskaarten – door de toegang tot de wedstrijd te weigeren
vanwege een op een andere naam gesteld toegangsbewijs – vormt het sluitstuk
van deze verplichting. Slechts de combinatie van kaartcontrole en bestrijding
van zwarte handel zal volgens de indieners kunnen leiden tot een scheiding
van de supportersgroepen alsmede tot het voorkomen van anonimiteit en van
de komst van een grote groep bezitters van een ongeldig kaartje. Zoals in
de memorie en verderop in deze reactie zal worden betoogd, leidt het enkel
en alleen hanteren van (steekproefsgewijze) kaartcontrole volgens de indieners
tot aanzienlijke relrisico's aan de poorten van de stadions.Het tweede lid ziet op diegenen die niet (primair) tot zwarte handel in
dan wel verspreiding van voetbalkaarten over gaan om winst te behalen, maar
om daarmee de nagestreefde supportersscheiding te doorbreken, zodat daar een
gevaar voor een ordentelijk verloop van die voetbalwedstrijd van uitgaat.
Dit zullen doorgaans «relbeluste» supporters betreffen die de
kaartverdeling over de verschillende supportersgroepen of de indeling over
de verschillende vakken willen beïnvloeden. Het Binationaal Politieel
Informatiecentrum (BIPC) zou een rol kunnen spelen bij het vergaren van bewijs.
Het BIPC brengt immers onder andere voorbereidingen van supportersgroepen –
die een «reltraditie» hebben dan wel «relbelust» zouden
kunnen zijn – in kaart. De indieners zouden zich een situatie kunnen
voorstellen dat, als onderdeel van breder rechercheonderzoek naar de activiteiten
van georganiseerde hooligans, gestuit wordt op een persoon die fungeert als
verdeelstation van voetbalkaarten. Met het tweede lid van artikel 337a zou
een dergelijk persoon aangepakt kunnen worden om zo doende geplande activiteiten
te kunnen frustreren. Indien de doorverkoop dient om een stadionverbod te
ontduiken, is in elk geval aan de eis van het tweede lid voldaan. Het stadionverbod
is immers een expliciete methode om een ordentelijk verloop van een voetbalwedstrijd
en de handhaving van de openbare orde mee te garanderen. Tenslotte is in het
tweede lid het bestanddeel «indien daarvan gevaar () aanranding van
de openbare orde te duchten is» geobjectiveerd, dus daarop hoeft de
opzet van de verdachte niet gericht te zijn. Wel dient de rechter overtuigd
te zijn van het feit dat één van de risico's door de verspreiding
ontstaan is.Het argument van de Raad dat de verantwoordelijke bewindslieden hebben
laten weten dat van politie en justitie geen extra inzet van capaciteit voor
grootschalige handhaving van een verbod in zwarte handel kan worden verwacht,
achten de indieners niet overtuigend. Zij zijn van mening dat de handhaving
van het verbod niet zozeer een extra inspanning vergt, als wel een andere
inzet van de capaciteit van politie en justitie. De indieners onderschrijven
de hierboven aangehaalde stelling van de regering dat een gecontroleerde verkoop
zal betekenen dat de politie-inzet tijdens het EK beperkt kan blijven. Voorts
herhalen de indieners in dit kader hun stelling dat met de invoering van dit
wetsvoorstel ook politiecapaciteit kan worden bespaard. Zonder het onderhavige
voorstel wordt de zwarte handel immers aangepakt door mensen aan de poort
de toegang te ontzeggen, omdat zij een niet op hun eigen naam gesteld en dus
ongeldig ticket hebben. Hierdoor ontstane frustratie leidt tot relrisico,
waarvoor veel politiecapaciteit preventief zal moeten worden ingezet. Bestrijding
van zwarte handel op basis van onderhavig voorstel in een voorfase vermindert
dergelijk relrisico, omdat het probleem eerder wordt aangepakt.Nu het voorstel slechts ziet op zwarte verkoop en niet op (potentiële)
kopers, mag verwacht worden dat het traceren en aanpakken van handelaren,
die tenslotte in de openbaarheid moeten treden om handel te kunnen drijven,
slechts een beperkte politiecapaciteit zal hoeven te kosten. Met name de commerciële
handelaren, waar het eerste lid op doelt, die zich met grootschalige doorverkoop
bezig houden, zullen niet moeilijk aan te pakken zijn. De indieners achten
dus een beperkte politie-inzet op deze activiteit verstandig om het achteraf
met veel politie- en OM-capaciteit opsporen en vervolgen van schenders van
de openbare orde zoveel mogelijk te beperken. De bedoeling is immers een veilig
en feestelijk verloop van het EK 2000. Bovendien betekent inzet in een eerder
stadium meer garantie voor «de gewenste bereikbaarheid van het toernooi
tegen een redelijke prijs voor zoveel mogelijk toeschouwers»1. De handhaafbaarheid van een verbod zal altijd afhankelijk
zijn van de bereidheid tot inzet van capaciteit van politie en justitie, en
derhalve van de prioriteitsstelling van de verantwoordelijke bewindslieden.
Dat zegt echter niets over de handhaafbaarheid als zodanig. Nu de voorgestelde
strafbaarstelling, naast EK2000, evenzeer betrekking heeft op verder in de
toekomst liggende voetbalwedstrijden is een prioriteitsstelling van de huidige
bewindslieden niet relevant voor de mogelijke handhaving in de toekomst.2. De vergelijking met de situatie in België waarnaar de indieners
van het wetsvoorstel hebben verwezen gaat niet op. In België is de desbetreffende
strafbepaling tegen zwarte handel in voetbalkaartjes geen op zichzelf staande
bepaling doch maakt deze deel uit van een wet waarin ook de (bijzondere) verplichtingen
van organisatoren van (inter)nationale voetbalwedstrijden en de overkoepelende
sportbond, onder andere ten aanzien van het uitgiftesysteem van toegangskaarten,
worden geregeld, alsook de taken en bevoegdheden van de stewards.2. De indieners hebben er goede nota van genomen dat de Raad van mening
is dat de vergelijking met de situatie in België in zijn geheel niet
opgaat omdat de betreffende strafbepaling is ingebed in een wet waarin ook
verplichtingen ten aanzien van organisatoren en aanverwante artikelen zijn
opgenomen. De indieners wijzen erop dat de strafbaarstelling als zodanig ten
principale onafhankelijk is van de wettelijke inbedding. Ook in Nederland
bestaan duidelijke afspraken met de organisatoren, die een verplichting hebben
ten aanzien van een gecontroleerde verkoop en de bewaking van de orde in en
rond de stadions. Volledigheidshalve wijzen de indieners er voorts op dat
dit voorstel evenals de Belgische Voetbalwet ziet op andere wedstrijden, dus
ook na de EK2000. Aanneming van dit wetsvoorstel zal niet een eenzijdige verantwoordelijkheid
van de regering in deze veroorzaken. Juist omdat onder andere de tenaamstelling
van de toegangskaarten een verantwoordelijkheid is van de organisator, zal
slechts een gezamenlijke inspanning van organisator en politie en justitie
kunnen leiden tot een geordend verloop van de wedstrijden en de handhaving
van de openbare orde. Ten aanzien van een eventuele mogelijke schending van
de gemaakte afspraken door de Stichting Euro2000 staat de overheid civielrechtelijke
mogelijkheden ter beschikking. Bovendien is het naar de mening van de indieners
van groot belang in dit kader te benadrukken dat het EK2000 samen met België
wordt georganiseerd.3. Indien de indieners hun voorstel handhaven merkt de Raad tenslotte
nog het volgende op. In de artikelsgewijze toelichting onder I wordt een uitleg
gegeven van het begrip «wederrechtelijk» in beide leden van het
voorgestelde artikel 337a. Volgens de toelichting duidt de term
«wederrechtelijk» op het ontbreken van de benodigde toestemming
van de organisator van de voetbalwedstrijd. De Raad is evenwel van mening
dat het in dit verband niet gaat om de toestemming van de organisator van
de wedstrijd, maar om de toestemming van de instantie die de toegangsbewijzen
verkoopt; die roept immers de civielrechtelijke verplichting in het leven.
Die instantie is naar de Raad aanneemt de Stichting Euro 2000. De Raad adviseert
dit in de toelichting te verduidelijken en in samenhang daarmee in de wettekst
tot uitdrukking te brengen dat de term«wederrechtelijk» duidt
op het ontbreken van toestemming van de kaartverkopende instantie.3. Voorts merkt de Raad nog op dat de toestemming, zonder welke de handel
wederrechtelijk is, moet zijn verkregen van de instantie die de toegangsbewijzen
verkoopt, omdat deze immers de civielrechtelijke verplichting in het leven
roept. De indieners merken op dat in dit geval de organisator van de wedstrijd,
de Stichting Euro2000, tevens de toegangsbewijzen verkoopt. Omdat dit wetsvoorstel
ook betrekking heeft op toekomstige wedstrijden nemen de indieners graag het
advies over van de Raad en zullen daartoe de memorie van toelichting verduidelijken.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkAtsmaRosenmöllerXNoot1Het betreft de brieven van de bewindslieden van Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties, van Justitie en van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
van 5 en 11 oktober 1999 (Kamerstukken II 1999/2000, 26 227, nr. 10 en
nr. 16).XNoot2Centraal Informatiepunt Voetbalvandalisme, Evaluatie internationale politiesamenwerking
Wereldkampioenschap voetbal 1998 Frankrijk, oktober 1998.XNoot3Kamerstukken II 1998–1999, 26 227, nr. 1, p. 6–7.XNoot1Kamerstukken II 1998–1999, 25 880, nr. 7, p. 6–7.XNoot1Antwoorden op schriftelijke vragen, Aanhangsel van de Handelingen II 1998–1999,
nr. 2027. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26892-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl