Vaststelling en invoering van afdeling 8.14.1 (verkeersongevallen) van het Burgerlijk Wetboek; Verslag rondetafelgesprek
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25759, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

24-04-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25759 nr. 4

15-04-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningStenografisch verslag van een rondetafelgesprek van de vaste commissie
voor Justitie
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25759Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 61 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 759Vaststelling en invoering van afdeling 8.14.1 (verkeersongevallen) van
het Burgerlijk Wetboek nr. 4VERSLAG VAN EEN RONDETAFELGESPREKVastgesteld 15 april 1998De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
19 maart 1998 een rondetafelgesprek gevoerd met de Koninklijke Nederlandse
toeristenbond ANWB, de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR), de
Vereniging van Letselschade Advocaten (LSA), de Fietsersbond ENFB, de Landelijke
Vereniging Slachtofferhulp, Veilig Verkeer Nederland (VVN) en het Verbond
van Verzekeraars over het wetsvoorstel Vaststelling en invoering van
afdeling 8.14.1 (verkeersongevallen) van het Burgerlijk Wetboek (25 759).Van het overleg brengt de commissie bijgaand stenografisch verslag uit.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,PeStenografisch verslag van een rondetafelgesprek van de vaste commissie
voor JustitieDonderdag 19 maart 1998 10.30 uurDe voorzitter: V.A.M. van der BurgAanwezig zijn 4 leden der Kamer, te weten:Biesheuvel, V.A.M. van der Burg, O.P.G. Vos en Dittrich,alsmede de heren mr. S.G. Schouten en mr. M.L.M. Renckens (ANWB), mevrouw
mr. C.A. Terwee-van Hilten (NVvR), de heren mr. M. Dijkstra (LSA) en drs.
O. van Boggelen (Fietsersbond ENFB), mevrouw M. Kramer (Landelijke Vereniging
Slachtofferhulp), en de heren drs. J.G. Goos (VVN) en mr. A.J. de Jonge (Verbond
van Verzekeraars).De voorzitter:Ik open deze vergadering en heet de deelnemende organisaties en deskundigen
van harte welkom. Mevrouw Swildens-Rozendaal is wegens ziekte verhinderd dit
gesprek bij te wonen. Ik stel voor de hoorzitting zo in te richten, dat het
een echt gesprek wordt. De collega's krijgen dadelijk het woord om een aantal
vragen te stellen, gericht aan een organisatie. Nadat ik alle vragen heb gecollecteerd
van de collega's krijgen die organisaties het woord. Vervolgens komt er een
tweede ronde, waarin ieder weer kan reageren op wat die ene organisatie gezegd
heeft. Daarna gaan wij over naar de tweede ronde. Ik wijs erop, dat er een
stenografisch verslag komt zodat voor het nageslacht is vastgelegd in welke
subtiele bewoordingen u de Kamer hebt geïnformeerd.De heerBiesheuvel(CDA)Voorzitter! Ik heb de oude stukken uit de eerste nota van een vorig kabinet
over dit onderwerp erop nagelezen. Nu hebben we uiteindelijk een wetsvoorstel
met de concrete uitwerking op papier. Over de doelstelling verschillen wij
niet van mening. Het gaat om het versterken van de positie van de verkeersslachtoffers.
Maar de vraag is dan natuurlijk, zeker door de commotie die is ontstaan, of
de gekozen weg de juiste is. Mijn vraag aan de ANWB met betrekking tot dit
punt is hoe zij zien dat enerzijds de belangen van de verkeersslachtoffers
overeind kunnen worden gehouden en anderzijds hoe de commotie over het dragen
van zware verantwoordelijkheid, hoewel er totaal geen sprake is van schuld,
kan worden weggenomen.Ik weet niet aan welke organisatie ik de volgende vraag moet stellen.
In het wetsvoorstel zitten geen verkeersopvoedende elementen. Het gedrag van
de niet-gemotoriseerde verkeersdeelnemers wordt door dit wetsvoorstel niet
bepaald in de goede richting geduwd. Hoe wordt dat gezien?De voorzitter:Dat lijkt mij in ieder geval een vraag voor Veilig Verkeer Nederland!De heerBiesheuvel(CDA)Hoe wordt het niet beschermen van de bestuurder opgevat door de deelnemers
aan dit gesprek?De heerVos(VVD)Voorzitter! Ik wil enkele vragen stellen aan het Verbond van Verzekeraars.
Als er sprake is van opzet of roekeloosheid zal geen uitkering volgen. Zal
dat er niet toe leiden, dat verzekeraars veel strakkere processen-verbaal
willen bevorderen om te kunnen onderzoeken of er wellicht niet toch sprake
is van opzet of bewuste roekeloosheid? Zullen de verzekeraars zich niet geprikkeld
voelen om juist de grenzen te onderzoeken van "opzet" of "bewuste roekeloosheid"?
In dat geval hoeft namelijk geen dekking meer te worden geboden.Voorzitter! Op dit moment heeft meer dan 90% van de Nederlanders een algemene
aansprakelijkheidsverzekering. Zou het in theorie mogelijk zijn om deze aansprakelijkheidsverzekering
uit te breiden met de optie om ook de aansprakelijkheid voor deelname aan
het verkeer te verzekeren? Zou het aantrekkelijk zijn om dat als vrijwillig
element erbij te voegen, zodat de burger in Nederland kan besluiten ook dekking
ingeval van aansprakelijkheid in het verkeer erbij te nemen?De volgende vraag is voor de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak.
Is het aannemelijk te verwachten, dat er minder procedures zullen ontstaan?
Wanneer zich materiële schade voordoet, wanneer bijvoorbeeld de fiets
kapot is, geldt nog weer de gewone aansprakelijkheidsregeling. De automobilist
moet dan bijbetalen naar de mate van schuld.Een vraag aan Veilig Verkeer Nederland, die een uitgebreide brief heeft
geschreven maar zich in wat politieke termen heeft uitgelaten. Zo stelt zij,
dat geenszins vaststaat dat met het wetsvoorstel op een structurele wijze
een betere bescherming van een kwetsbare verkeersdeelnemer wordt bereikt en
dat het niet denkbeeldig is, dat van het wetsvoorstel een verkeerd signaal
uitgaat. Dat is heel voorzichtig geformuleerd, maar wat bedoelt Veilig Verkeer
Nederland nu eigenlijk? Bedoelt zij dat het een verkeerd voorstel is en dat
het geenszins een bijdrage levert? Kan Veilig Verkeer Nederland
zich krachtig uitlaten over haar mening?Mijn volgende vraag is voor de Vereniging voor Letselschade Advocaten.
Wat is in de praktijk nu het feitelijke probleem? Is dat het vaststellen van
de aansprakelijkheid als zodanig of is dat het vaststellen van de omvang van
de schade? Op welke wijze levert het huidige wetsvoorstel een oplossing voor
het gesignaleerde probleem?Hoe denkt Veilig Verkeer Nederland over de suggesties van ANWB om te bevorderen,
dat er een verplichte verkeersaansprakelijkheidsverzekering ontstaat voor
eenieder?De heerDittrich(D66)Voorzitter! Ik heb drie vragen aan de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak,
mede naar aanleiding van een aantal artikelen in het Nederlands Juristenblad
van januari. De Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak heeft gezegd door
de introductie van de risicoaansprakelijkheid te verwachten, dat vele bewijsproblemen
niet meer zullen spelen waardoor er minder procedures komen. Kan mevrouw Terwee
een indruk geven van de belasting voor de rechtspraak van het huidige systeem?
Zijn er ontzettend veel procedures die jaren duren, die bewijstechnisch erg
ingewikkeld zijn met vele getuigen? Ziet zij door het voorgestelde systeem
een winstpunt in verband met het aantal procedures?Er is een vergelijking gemaakt met het Franse en het Belgische systeem.
In de stukken wordt gesteld, dat het Franse systeem nog veel verder gaat dan
dit wetsvoorstel. Uit het artikel in het NJB waar de NVvR naar verwijst, is
mij echter niet duidelijk geworden wat nu precies de hoofdpunten van verschil
zijn tussen het Franse en het voorgestelde Nederlandse systeem.De NVvR vond het wetsvoorstel op zichzelf evenwichtig en redelijk in elkaar
zitten, maar zag de vraag naar de maatschappelijke acceptatie opdoemen. Nu
is dat een vraag die voornamelijk de politiek zich moet stellen, maar wat
is de benadering van de NVvR als gesteld kan worden dat het maatschappelijk
draagvlak voor dit wetsvoorstel tamelijk gering is? Hoe zal zich dat in de
rechtszaal uiten?De volgende vraag is gericht aan het Verbond van Verzekeraars over de
beperking van het regresrecht. Misschien kan het Verbond nog eens uitleggen
hoe het tegenover dit onderdeel van het wetsvoorstel staat.De ANWB komt met het voorstel tot een wettelijk verplichte verkeersverzekering,
terwijl elders in zijn commentaar ook wordt gesproken over het verkeersgedrag
van niet-gemotoriseerd verkeer, dat wil zeggen van fietsers en voetgangers.
Een verplichte verkeersverzekering zal weinig prikkels geven tot goed verkeersgedrag.
Kan de ANWB dat dilemma toespitsen?Tot slot heb ik een vraag aan de ENFB over zijn voorstel met betrekking
tot de verhaalsrechten. Kan de ENFB zijn voorstel op pagina 4 tot een andere
financiering van de premiestijging toelichten?.De heerSchouten(ANWB)Voorzitter! Ik word vergezeld door de heer Renckens, hoofd van de afdeling
rechtshulp binnenland en hij zal straks het woord overnemen. We hebben het
allemaal over de bescherming van de slachtoffers in het verkeer. Die bescherming
willen wij overeind houden; daarover bestaat zeker geen misverstand. Ook de
ANWB zet dat punt centraal, maar legt de weg om dat te bereiken uiteindelijk
anders uit. Wij vinden het wetsvoorstel dus niet de juiste weg.Allereerst zie je in de samenleving een geweldige commotie ontstaan over
dit wetsvoorstel. Dat is op zichzelf niets nieuws omdat al jarenlang onze
eerstelijns juristen – juristen die onze leden met eenvoudige en ingewikkelde
rechtsvragen telefonisch op weg helpen – de ondankbare taak hebben om
uit te leggen wat hun rechtspositie is als zij in een ongeval verzeild zijn
geraakt en vragen waar zij hun schade kunnen verhalen. Uit de praktijk wisten
wij dus al, dat de ontwikkeling van de jurisprudentie geen draagvlak in de
samenleving heeft, omdat in te veel gevallen de oplossing buitengewoon onbevredigend
is voor een groot aantal betrokkenen. Dat is voor ons de aanleiding om op
een andere manier tegen het primaire streven van bescherming van de slachtoffers
aan te kijken. Wij zijn van mening, dat primair de slachtoffers moeten worden
geholpen – waarbij de materiële en persoonlijke schade via een
verzekering opgelost moet worden – en dat de vraag van schuld en boete
zorgvuldig moet worden geplaatst in het kader van het strafrecht.Voor het wegnemen van de commotie moet een wettelijke regeling gevonden
worden, die aansluit bij wat in het perspectief van de samenleving een regeling
is die juist en billijk werkt. Dat is in ieder geval iets waaraan het huidige
wetsvoorstel mank gaat.De heerGoos(VVN)Voorzitter! Het wetsvoorstel biedt geen enkele stimulans voor een beter
gedrag van kwetsbare verkeersdeelnemers. Dat wordt ook door de minister erkend
en daar is ook een tekst aan gewijd maar men laat het bij deze constatering
onder verwijzing naar het feit, dat er een ander loket voor zal zijn. Dat
mag zo zijn maar als dat andere loket gesloten is en gesloten blijft, komt
dit wetsvoorstel toch wel erg op zichzelf te staan. Daar waar in de samenleving
juist behoefte bestaat aan samenhang tussen allerlei maatregelen, is dit naar
ons idee een gemiste kans.De vraag of niet ook de automobilisten beschermd moeten worden, zou ik
in tweeërlei opzicht willen beantwoorden. In fysieke zin lijkt mij de
automobilist in meer dan voldoende zin beschermd, gezien het feit dat hij
of zij rijdt in een auto van een perfecte constructie, maar in psychologische
zin is hij tamelijk onbeschermd in de formulering van dit wetsvoorstel. Zo
wordt bijvoorbeeld niet gedefinieerd wat verstaan moet worden onder "roekeloos
gedrag". Iedereen kan daarbij een voorbeeld in het extreme bedenken, maar
er is een groot grijs gebied van roekeloosheid over. Dat betekent, dat de
automobilisten met dit wetsvoorstel toch het gevoel hebben dat zij mogelijk
de schuld krijgen voor iets waarvoor zij de verantwoordelijkheid niet kunnen
dragen. Mede door het ontbreken van dit soort definities is er ontzettend
weinig draagvlak in autorijdend Nederland voor dit wetsvoorstel.De heerDe Jonge(Verbond van Verzekeraars)Voorzitter! De vraag is gesteld naar de opvatting van de verzekeraars
over het feit, dat bestuurders niet worden beschermd in het verkeer. Over
de slachtofferbescherming op zichzelf hebben de verzekeraars geen standpunt.
Daar gaat het om een politieke keuze en de samenleving en de politiek zullen
zich daarover moeten uitspreken. De verzekeraars bevinden zich in de rol van
ondernemer die de wet behoort uit te voeren en die rol nemen
zij in alle oprechtheid op zich.Het Verbond van Verzekeraars heeft geen mening over de vraag of het rechtvaardig
is om een bestuurder ook de bescherming te bieden die de wet aan de andere
verkeersslachtoffers biedt. Het is natuurlijk wel uitvoerbaar maar de prijs
zal hoog zijn. Wat een bezwaar zou zijn uit een oogpunt van uitvoerbaarheid
is in ieder geval dat die situatie zich in Europa niet voordoet. Nederland
zou daarmee een eiland worden gemaakt wat betreft de verkeersaansprakelijkheid
terwijl het gemotoriseerde verkeer toch zeker een grensoverschrijdend fenomeen
is. Bovendien zullen de kosten, nogmaals, erg hoog zijn.De heerGoos(VVN)Ik heb in de vorige ronde al een antwoord op deze vraag gegeven.MevrouwKramer(Landelijke Vereniging Slachtofferhulp)Wij zijn van mening, dat het wetsvoorstel bescherming biedt aan voornamelijk
de zwakkere verkeersdeelnemers. De Vereniging Slachtofferhulp vindt het een
uitstekende keuze om daar de prioriteiten te leggen. Bij verkeersongevallen
waarbij een zwakke deelnemer tegen een sterke deelnemer botst, is het letsel
veel ernstiger en de Vereniging Slachtofferhulp ziet het als zeer positief
dat onvoorwaardelijk een financiële vergoeding voor de zwakke deelnemer
wordt gegarandeerd. Op het moment dat iemand verkeersslachtoffer is, heeft
hij een omvangrijk probleem, zeker als er sprake is van letsel. Dan maakt
het ook even niet uit of hij dat letsel heeft opgelopen op een fiets of in
een auto. Het zou dan ook nog beter zijn als ook de automobilist beschermd
zou worden. Wij hebben echter begrepen, dat de betaalbaarheid daardoor op
de helling gaat. De Landelijke Vereniging Slachtofferhulp wil dan ook graag
meedenken over een goed aansprakelijkheidssysteem, waarin bescherming wordt
geboden aan alle slachtoffers maar dat ook betaalbaar blijft. Als de keuze
moet worden gemaakt om daarvoor eerst de zwakke deelnemer te beschermen, heel
graag, maar er zijn ook nog andere maatregelen te nemen om de automobilist
ook te beschermen. In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel wordt
ook al aangeduid, dat automobilisten een schadeverzekering inzittenden (SVI)
kunnen afsluiten.De Landelijke Vereniging Slachtofferhulp vindt het van groot belang, dat
een goede publiciteitscampagne wordt gevoerd op het moment dan een nieuw systeem
van risicoaansprakelijkheid wordt ingevoerd. Juist omdat in het nieuwe voorstel
de automobilist (nog) niet goed beschermd wordt, zal heel goed moet worden
uitgelegd waarom hij niet beschermd wordt en wat de mogelijkheden zijn om
een relatievere bescherming te bieden. In die zin pleiten wij zeker voor een
publiekscampagne.Bescherming van slachtoffers gaat verder dan alleen een goed systeem van
aansprakelijkheid. Een goede opvang, net na het ongeval, is van groot belang.
De Bureaus voor Slachtofferhulp bieden die opvang. De Landelijke Vereniging
Slachtofferhulp pleit er dan ook voor om een klein bedrag – nog net
geen gulden – boven op de WAM te doen om daarmee de Bureaus voor Slachtofferhulp
structureel te financieren, opdat iedereen kan worden opgevangen. Uit onderzoek
blijkt, dat slachtofferhulp schadebeperkend werkt. Wat meer betaald moet worden
omdat het aansprakelijkheidssysteem duurder is, kan anderzijds door goede
opvang weer bespaard worden omdat mensen in een vroegtijdig stadium goed worden
opgevangen.De heerVan Boggelen(ENFB)Wij zijn van mening, dat de schuldvraag niet bepalend mag zijn voor schadevergoeding
aan mensen die gewond raken in het verkeer. Dat geldt ook voor inzittenden
en bestuurders van auto's. Of je schuldig bent of niet is vaak een kwestie
van toeval: wie ziet iets over het hoofd, wie reed op een voorrangsweg en
wie niet? Wat dat betreft, kunnen wij pleidooien om ook autobestuurders te
laten profiteren van een goede schadevergoedingsregeling voor slachtoffers
ondersteunen. In het wetsvoorstel is ook bekeken of dat mogelijk is, maar
het is op dit moment niet betaalbaar. In dat geval vinden wij het alleszins
verdedigbaar om de eerste prioriteit te leggen bij diegenen die er zelf weinig
aan kunnen doen, die er niet zelf voor kiezen om in de auto te zitten of de
mogelijkheid hebben om op vrijwillige basis een verzekering af te sluiten.De heerDijkstra(LSA)Voorzitter! De fietsers en de advocaten zijn het goeddeels eens, want
ook wij willen pleiten voor bescherming van bestuurders. De bestuurder van
een auto is ook verkeersslachtoffer. Als je kijkt naar het hedendaagse verkeer
kun je toch niet zo gemakkelijk meer volhouden dat bestuurders op grond van
verwijten die gemaakt worden, aansprakelijk zijn. De Hoge Raad heeft al heel
lang geleden gezegd, dat iemand die menselijkerwijze geen fout maakt toch
juridisch aansprakelijk kan zijn. Als je die lijn doortrekt, ligt het voor
de hand om ook de bestuurder gewoon als "slachtoffer" van het verkeer te zien.
De individuele bestuurder kan dat maar heel beperkt beïnvloeden. Dan
pleit dat ervoor om die bestuurder ook in de bescherming te begrijpen. Dat
zou het juridisch ook heel gemakkelijk maken. Een mogelijke vorm daarvoor
is de verkeersverzekering. Dan zijn de aansprakelijkheidsvragen weg en wordt
het een stuk overzichtelijker. Stellig zal ook dan een aantal juridische vragen
overblijven – zoals dat altijd het geval is – maar dan doet iemand
zaken op basis van schade, zoals bijvoorbeeld ook de brandverzekering op basis
van schade wordt afgewikkeld. De aansprakelijkheid is dan buiten beeld en
je doet bovendien zaken met je eigen verzekeraar. Die verhouding zit toch
anders in elkaar dan een verhouding tussen een aansprakelijke partij tegenover
een schadelijdende partij.Wellicht is een verkeersverzekering maatschappelijk aanvaardbaarder. Iedereen
vindt het heel normaal om de schade die hij aan zijn eigen huis lijdt zelf
te moeten verzekeren en vindt het dan ook niet zo gek, dat die eigen verzekeraar
tot uitkering komt. Misschien werkt het wel net zo in het verkeer. Ik durf
niet goed te voorspellen of de mensen dat gemakkelijker aanvaardbaar vinden,
maar ik wil de commissie deze gedachte toch voorleggen.MevrouwTerwee-van Hilten (NVvR)Voorzitter! Ik wil voorop stellen, dat de NVvR hier tot op zekere hoogte
een minder duidelijk standpunt over kan innemen, omdat het naar haar mening
een rechtspolitieke vraag is en dit uiteindelijk door de politiek moet worden
 uitgemaakt. Echter, ook in de literatuur daarover heb ik gezien
dat het toch wat vreemd is dat er in het gehele wetsontwerp niet zozeer is
gedacht aan de heel veel gevaren lopende bromfietser en motorrijder. Het argument
dat daar eigenlijk heel moeilijk een particuliere, vrijwillige verzekering
voor te sluiten is tegen ongevallen, is mijns inziens een belangrijk element
in het geheel.Naarmate er verzekerd is, wordt er minder geprocedeerd. Dat lijkt mij
een duidelijk uitgangspunt. Alleen hebben wij vaak in het verleden gezien,
dat heel veel verplicht verzekerd zou kunnen worden. Ik denk in dit verband
aan alimentatie, het slachtoffer zijn in het algemeen, e.d. Het is een rechtspolitieke
vraag en de NVvR wil zich daarover niet zozeer uitlaten. Over de premiestijging
zou ik hier best wat meer willen horen van de mensen die daar meer van weten
dan wij, want in de toelichting is hier niet duidelijk op ingegaan.De heerSchouten(ANWB)Voorzitter! Ik wil mij in grote lijnen aansluiten bij wat de Fietsersbond
ENFB naar voren heeft gebracht en wat de Vereniging van Letselschade Advocaten
daaraan heeft toegevoegd. Als wij als uitgangspunt nemen dat we voor slachtofferbescherming
zijn, kunnen sommigen daarvan toch niet worden uitgesloten. Anders gezegd:
de lasten van de bescherming die nu op één groep rusten, blijken
geen bescherming voor henzelf op te leveren. Dat is een fundamentele onevenwichtigheid
in het wetsvoorstel.Ik hoor voortdurend spreken over betaalbaarheid, over de financiële
consequenties. Allereerst zou je uitgangspunt toch mogen zijn, dat als je
aan slachtofferbescherming doet je toch ook het geld daarvoor over moet hebben
om die primaire, die zedelijke plicht die op de samenleving rust in te vullen.
In de tweede plaats kan toch niet gesteld worden dat de verkeersonveiligheid
duurder wordt doordat er een andere wetgeving komt. Er is nu al een grote
hoeveelheid verkeersonveiligheid die schade oplevert en die schade aanricht
in gezinnen. Dat moet betaald worden en wie betaalt dat? Dat blijft op dit
moment bij een groot aantal gezinnen liggen, die door welke omstandigheid
dan ook deze schade kennelijk niet kunnen verhalen binnen het systeem. En
dat is de onevenwichtigheid in de huidige jurisprudentie in dit opzicht. Wij
pleiten er dan ook voor om het systeem zodanig aan te passen – vandaar
het trefwoord "verkeersverzekering" – dat in ieder geval die schade
gedekt wordt. De heer Renckens zal straks suggesties op tafel leggen om die
betaalbaarheid wel degelijk binnen de perken te houden in verhouding tot de
huidige kosten.De voorzitter:Wij gaan nu over tot de vragen van de heer Vos, die twee vragen heeft
gesteld aan het Verbond van Verzekeraars.De heerDe Jonge(Verbond van Verzekeraars)Voorzitter! De eerste vraag was of verzekeraars hechten aan strakkere
processen-verbaal in verband met de interpretatie van "opzet" en "bewuste
roekeloosheid". Uiteraard streven wij ernaar om in elk overleg waar dat mogelijk
is processen-verbaal zo duidelijk mogelijk te maken in het belang van de afwikkeling
van een schade. Dat is niet zozeer primair in het belang van de verzekeraar
maar zeker ook in het belang van het verkeersslachtoffer zelf om procedures
te vermijden en duidelijkheid te hebben over wat er werkelijk is gebeurd.
Dat is inderdaad een wens. Ik benadruk het woord "wens" omdat onze invloed
daarop heel gering is. Dat is ook terecht, want het is een zaak van Justitie
in samenspraak met Binnenlandse Zaken om dat in te vullen.De tweede vraag is of verzekeraars de grenzen zullen zoeken van "opzet"
en "bewuste roekeloosheid". De heer Vos voegde eraan toe, dat dit een gelegenheid
zou bieden om de dekking niet meer te bieden. Dat laatste is ook op dit punt
niet de eerste invalshoek. Wetgeving biedt een bepaalde regeling en bij nieuwe
wetgeving zal steeds naar de grenzen van de interpretatie van die wetgeving
worden gezocht. Als dus in de wetgeving wordt aangegeven dat een beroep kan
worden gedaan op "opzet/bewuste roekeloosheid" zullen onherroepelijk betrokken
partijen zoeken naar de grenzen van de inhoud van die elementen. De heer Goos
van VVN gaf al aan dat er een groot grijs gebied is bij "roekeloos". Ik denk
dat er nog wel enige tijd mee gemoeid zal zijn om duidelijkheid te krijgen
over dat grijze gebied. Dat zal niet direct op instigatie van verzekeraars
gebeuren maar in de relatie tussen de verzekeraar namens de aansprakelijke
partij, het slachtoffer en diens belangenbehartiger zal inderdaad naar die
grenzen worden gezocht.MevrouwTerwee-van Hilten (NVvR)Voorzitter! De heer Vos heeft in de eerste plaats gevraagd hoe de NVvR
de effecten van deze wetgeving voor het aantal procedures inschat. Dezelfde
vraag is overigens gesteld door de heer Dittrich. Ik wil in de eerste plaats –
heel teleurstellend – meedelen, dat wij daar geen kwantitatieve gegevens
over hebben. Het is dus een kwestie van inschatting. Als die kwantitatieve
gegevens er zouden moeten komen, zou daar onderzoek naar moeten worden ingesteld.
Het ligt voor de hand, dat een aantal procedures minder zullen worden gevoerd.
Thans kunnen slachtoffers nog altijd om 50% extra komen vragen als zij volwassen
zijn en dat kan een reden zijn om te procederen. Bij mijn weten is het aantal
procedures eigenlijk niet eens zo verschrikkelijk hoog, omdat over het algemeen
heel behoorlijke regelingen tot stand komen met de verzekeraars.In de nieuwe wetgeving is geen beroep op overmacht meer mogelijk. Ook
dat zal tot op zekere hoogte wel schelen in het aantal procedures. Er is bovendien
geen beroep meer mogelijk op eigen schuld, afgezien van "opzet" en "bewuste
roekeloosheid". Daardoor zal het aantal procedures wellicht verminderen. Belangrijk
is echter ook dat de wél gevoerde procedures heel onverkwikkelijk en
voor slachtoffers buitengewoon belastend zijn. Het is natuurlijk heel vervelend
als je denkt nog iets extra te kunnen krijgen, als je er alle moeite voor
doet om bewijzen aan te dragen en als het dan niet lukt. Dat levert een enorme
frustratie op. Maar goed, we zijn het er allemaal over eens dat deze wet probeert
slachtoffers te beschermen.Ik neem ook zeker aan, dat over de grenzen van "opzet" en "bewuste roekeloosheid"
zal worden geprocedeerd. In dit verband kan ik straks misschien nog iets zeggen
over de maatschappelijke aanvaardbaarheid.De heer Vos had ten slotte een vraag in verband met materiële schade
aan bijvoorbeeld een fiets. Als er een combinatie is van letselschade en materiële
schade wordt volgens het nieuwe systeem gehandeld. Als het alleen
om materiële schade gaat, wordt het huidige systeem gehandhaafd. De Raad
van State heeft daarover ook iets opgemerkt. Deze wetgeving voegt iets toe
en dat gebeurt alleen maar voorzover het gaat in combinaties met letselschade.
Verder wil de wetgever niet gaan, want er zijn bij zaakschade sec niet zoveel
problemen. Ik schat ook niet in, dat dit zo problematisch zal zijn maar ik
geef wel toe dat de overzichtelijkheid van het systeem van de wetgeving natuurlijk
niet wordt verhoogd. Het is buitengewoon ingewikkeld. Je denkt dat je het
de ene avond weet maar de volgende avond moet je nog eens behoorlijk gaan
kijken hoe het ook al weer zat.De heerGoos(VVN)Voorzitter! De heer Vos heeft gevraagd of Veilig Verkeer Nederland inderdaad
van mening is, dat van dit wetsvoorstel een verkeerd signaal uitgaat als bij
kwetsbare verkeersdeelnemers het gevoel ontstaat dat zij zich alles kunnen
permitteren zonder daar ooit de schuld voor te krijgen dan wel daar aansprakelijk
voor te zijn. Natuurlijk zullen fietsers zich niet spontaan voor auto's gooien
maar er is een enorm grijs gebied. Nu al zien we vaak voorbeelden van onvoorzichtig
gedrag en zonder aanvullende maatregelen en door de aansprakelijkheid volledig
bij de automobilist te leggen, gaat er naar onze mening zeker een verkeerd
signaal van dit wetsvoorstel uit.De heerDijkstra(LSA)Voorzitter! Er zijn kwantitatieve gegevens over het aantal procedures.
De notitie Verkeersaansprakelijkheid spreekt – hoewel verouderd –
over 1,75% van de zaken. Dat is niet een heel groot aantal. Stellig zal over
"bewuste roekeloosheid" en "opzet" worden geprocedeerd. Verzekeraars worden
in de rechtssociologie gezien als repeat players, die inderdaad aan terreinverkenning
doen. Daar hebben ze ook belang bij, want er zijn natuurlijk heel veel dossiers
die aan de hand van de rechtspraak opgelost moeten worden. De aantallen zullen
naar mijn mening echter reuze meevallen. Als ik de vergelijking maak tussen
enerzijds arbeidsongevallen en verkeersongevallen en anderzijds de medische
aansprakelijkheid in ogenschouw neem – de drie kwantitatief gezien belangrijkste
bronnen van letselschade – geeft de heel grote groep van verkeersongevallen
en arbeidsongevallen naar verhouding buitengewoon weinig procedures als je
dat vergelijkt met medische aansprakelijkheid. Dat heeft ongetwijfeld te maken
met de aansprakelijkheidsgrondslag. Het aardige is natuurlijk dat "bewuste
roekeloosheid" en "opzet" zowel in het arbeidsongevallenrecht als in het verkeersrecht
ingevoerd zullen zijn. De jurisprudentie op artikel 7.658 geeft veel houvast
aan iemand die een slachtoffer terzijde staat om een zaak op een goede manier
te doen, zonder dat daarover ogenblikkelijk geprocedeerd hoeft te worden.
Die jurisprudentie is heel restrictief. Er zijn ongetwijfeld gevallen, die
toch weer aanleiding zullen geven tot vragen maar de meeste zaken zullen zich
heel goed laten oplossen met die jurisprudentie en die bepalingen.Dat is nu eigenlijk niet anders en wat dat betreft geloof ik niet dat
het wetsontwerp tot een aanmerkelijke vermindering van het aantal procedures
in verkeersongevallen zal leiden. De belangrijkste geschilpunten zijn vaak
niet de aansprakelijkheid maar vragen als medische causaliteit: waar ligt
de oorzaak van de arbeidsongeschiktheid? Deze vragen houden partijen veel
meer en veel langer verdeeld en als men dan toch besluit om het oneens te
zijn met elkaar en naar de rechter gaat, komen aansprakelijkheidsvragen vaak
ook nog even in beeld. Dat is echter niet de vraag die de gang naar de rechter
triggert.De heerVos(VVD)Voorzitter! Ik had nog een reactie gevraagd van de Vereniging van Letselschade
Advocaten op de suggestie van de ANWB om een verplichte verkeersverzekering
te entameren.De heerDijkstra(LSA)Het sluit goed aan bij de gedachte dat een verkeersverzekering een veel
betere oplossing zou zijn, juridisch en misschien ook maatschappelijk. De
al genoemde SVI is nog niet beschikbaar voor bromfietsers. Mevrouw Kottenhagen
heeft daarop gewezen in het NJB. Dat is een belangrijke, kwetsbare en grote
groep met veel letsel. Als men naar een first-partyverzekering toe wil, zou
dit wel verplicht moeten zijn anders is het systeem natuurlijk zo lek als
een mandje. De Vereniging van Letselschade Advocaten zou daar wel voor zijn.MevrouwTerwee-van Hilten (NVvR)In aansluiting op wat de heer Dijkstra heeft gezegd, wil ik nog wel opmerken
dat inderdaad wat betreft de causaliteit en de omvang van de schade de meest
onverkwikkelijke procedures worden gevoerd. Kwantitatieve gegevens blijken
er dus tot op zekere hoogte te zijn, maar ik ken geen recente.De heer Dittrich vroeg naar het Franse en het Belgische systeem. Ik denk,
dat het op dit moment voor niemand echt adequaat is om dat tot in de puntjes
uiteen te zetten maar ik wil graag toezeggen om dat alsnog schriftelijk te
doen, zodat u die vergelijking kunt treffen. Wel duidelijk is, dat er zowel
in het Franse als in het Belgische systeem voor schadeverzekeraars veel regresmogelijkheden
zijn. Het valt bovendien op, dat de premies van de WA-verzekering dan toch
niet al te hoog zijn. De vrees daarvoor is wellicht niet gerechtvaardigd.
In dat verband zouden wij – maar dat is natuurlijk aan u – de
bezwaren van Van Maanen tegen het moeten terugvallen op artikel 162 voor het
nemen van regres willen bezien.De vraag is gesteld hoe de rechter tegen de maatschappelijke acceptatie
zal aankijken en hoe hij dat in de rechtszaal zal ervaren. Als de wetgever
deze wet op deze manier formuleert, zullen de rechters ervan uit moeten gaan
dat zij ook maatschappelijk geaccepteerd is. Als ik dat niet zeg, zult u dat
wel zeggen! Wel wil ik er nog eens de nadruk op leggen, dat voor alle partijen
een procedure over schuldpercentages of causaliteit enorm frustrerend kan
zijn. Als de wet eenmaal op die wijze is geformuleerd, kan er commotie ontstaan
maar wellicht kan het ook een zekerheid betekenen voor mensen, dat ze daarmee
hebben te leven. Wellicht kan dat een reden zijn om toch een dergelijk wetsvoorstel
te accepteren.Maar als de rechter ermee geconfronteerd wordt op de zitting kan men zich
voorstellen dat daartegen toch gefulmineerd zal worden. En daar hebben wij
natuurlijk geen antwoord op. Misschien wordt de rechter, die ook niet altijd
dingen doet die maatschappelijk geaccepteerd zijn, wellicht dan ook nog geconfronteerd
met onvrede in de maatschappij die dit keer niet op het bordje
van de rechter behoort te liggen maar op het bordje van de wetgever.De heerDe Jonge(Verbond van Verzekeraars)Voorzitter! Wij kijken heel positief aan tegen beperking van het regresrecht,
omdat wij het plegen van regres in de huidige omvang beschouwen als het inefficiënt
en nodeloos rondpompen van geld. Bovendien zijn er veel transactiekosten mee
gemoeid, welke kosten uiteindelijk weer voor rekening van de verzekerden komen.
Wij zien daar absoluut niet de noodzaak van in. Als enige beperking en liefst
alle beperking van regresrecht in Nederland mogelijk is, zouden wij daar absoluut
een voorstander van zijn.De heerSchouten(ANWB)Voorzitter! Het zou mij, gezien de huidige commotie in de samenleving
over dit wetsvoorstel, verbazen als in de samenleving na aanvaarding van deze
wet het gevoel ontstaat dat het toch goed was. Die sprong lijkt mij te groot.De heer Dittrich heeft gevraagd welk effect er ons inziens uitgaat van
de verplichte verkeersverzekering op het gedrag. Ik wijk daar een beetje af
van de stelling die de heer Goos van VVN innam; naar onze overtuiging leeft
men niet losbandiger als er een verzekering is en dus de schade toch wel gedekt
wordt, zeker niet wanneer er persoonlijke risico's in het geding zijn. Wat
in het verkeer maatgevend is, is toch de gedachte dat men wellicht "gepakt"
wordt als men fout gedrag vertoont en niet de vraag of men wel goed verzekerd
is. In dat opzicht is een belangrijke ontwikkeling op gang gekomen. Steenhuis
heeft twee weken geleden voor een congres nadrukkelijk laten zien, dat men
binnen politie en justitie toe wil naar het markeren van de kleine norm. Dat
wil zeggen dat een zwaardere nadruk wordt gelegd op juist die kleine norm
in het verkeer, om daarmee normen en waarden als het ware weer te herstellen.
Dat is een lijn – in dit geval de harde lijn; educatie met de harde
hand – die ook aan de "zachte" kant kan worden ingezet door het terugbrengen
van enig besef van normen en waarden en spelregels in het verkeer. Dat wordt
tot op heden nog deerlijk gemist in het systeem.De heerVan Boggelen(ENFB)Wij hadden twee uitgangspunten bij het bekijken van dit wetsvoorstel.
Het ene was de vraag of de slachtoffers in het verkeer zo goed mogelijk tegemoet
worden gekomen in hun schade – het belangrijkste – en het tweede
uitgangspunt was, dat degene die de gevaarzetting veroorzaakt zoveel mogelijk
de kosten van het systeem moet dragen. Die gevaarzetting in het verkeer wordt
in sterke mate veroorzaakt door de massa en de snelheid van het autoverkeer.
Daarom zijn wij van mening dat de kosten van het gehele systeem ook zoveel
mogelijk bij het autoverkeer gelegd moeten worden. Dat kan dan nog worden
verfijnd door te zeggen, dat degene die meer van de auto gebruikmaakt en dus
vaker een bepaald gevaar in het leven roept hogere kosten zou moeten dragen.Met dit wetsvoorstel worden in ieder geval die kosten waarvoor het slachtoffer
niet verzekerd is vergoed. Voor vele kosten is het slachtoffer gewoon verzekerd
en deze kunnen dan ook op de eigen verzekering verhaald worden. Voor het slachtoffer
is dat prima maar dat betekent ook, dat vele kosten van het autoverkeer worden
afgewenteld op de ziektekostenverzekering en op de sociale verzekeringen.
Wij hadden liever gezien dat alle veiligheidskosten ook werden gedragen door
de autoverzekeringen, omdat het autoverkeer dus de gevaarzetting veroorzaakt.
Wij beseffen, dat dit een enorme premiestijging tot gevolg zal hebben met
weer andere negatieve consequenties. Om die reden hebben wij aan het einde
van onze reactie een suggestie gedaan, zonder die helemaal in detail uit te
werken omdat volledige uitwerking te gecompliceerd is voor ons. De essentie
is om de kosten, die de ziektekosten- en de sociale verzekeringen maken voor
de verkeersonveiligheid, op de een of andere manier vanuit de overheid te
compenseren. De overheid geniet inkomsten uit accijnzen. Ik heb begrepen,
dat de inkomsten voor de overheid van het autoverkeer hoger zijn dan de uitgaven
en daarom wordt de auto ook vaak bestempeld als melkkoe. Is niet een systeem
te bedenken, waarin de kosten van de verkeersonveiligheid voor ziektekostenverzekeringen
en sociale verzekeringen gecompenseerd worden door de overheid uit inkomsten
uit accijnzen en andere inkomsten, die worden opgebracht door automobilisten?De voorzitter:Dan is nu aan de orde de nalezing. Dat betekent, dat alle deelnemers nog
kunnen reageren op elkaar of op de vragen zodat wij heel scherp hebben wat
nog in de nalezing aan de orde is. Ik zie, dat de ANWB nu gaat spreken door
de mond van de heer Renckens.De heerRenckens(ANWB)Voorzitter! Mij zijn twee dingen in alle reacties opgevallen. Aan de ene
kant heerst het gevoel, dat de ontwikkelingen onvoldoende recht doen aan het
schulddenken, dat ook te maken heeft met het verkeersgedrag. Aan de andere
kant is er het gevoel, dat je de vele tienduizenden slachtoffers niet met
die enorm hoge schade mag laten zitten. De heer Biesheuvel heeft gevraagd
hoe die twee samen gebracht kunnen worden. In dit wetsvoorstel wordt de oplossing
gezocht in aansprakelijkheid, maar helaas moet willekeurig een belangrijke
groep buiten beschouwing worden gelaten en wel de bestuurders van auto's en
andere motorrijtuigen, die voor privé-doeleinden rijden. Dat is naar
mijn mening ook net de oorzaak van veel discussie. Als je de oplossing zoekt
in een aansprakelijkheidssysteem, is de associatie met dat schulddenken heel
snel gemaakt. Dat ligt gewoon voor de hand en om die reden pleiten wij er
ook voor om de oplossing in een verkeersverzekeringssysteem te zoeken.Het belangrijkste bezwaar is de betaalbaarheid van een dergelijk systeem.
Die hangt echter af van de becijferingen van de schade. De paragraaf in de
memorie van toelichting, die ontleend is aan gegevens van verzekeraars, vind
ik wat ontoereikend. Illustrerend daarvoor is dat verzekeraars ook in de pers
andere premieverhogingen hebben genoemd dan in de memorie van toelichting.
Ook achter de becijferingen van de kostenstijgingen van zo'n verkeersverzekeringssysteem,
dat door het Verbond van Verzekeraars in de pers is gebracht, zet ik dikke
vraagtekens. Onze schattingen komen op nog niet de helft en dan hebben we
het aantal bestuurders dat een ongeval krijgt zekerheidshalve nog verdubbeld,
dat wil zeggen een dark number van 50%. Met andere woorden: het gaat om de vraag welke variant van een verkeersverzekeringssysteem
nu eigenlijk haalbaar en betaalbaar is. De ANWB heeft daar verschillende suggesties
voor gedaan. Een daarvan is om het regres helemaal af te schaffen of het juist
volledig te handhaven. Een andere suggestie is om de ongemotoriseerde weggebruiker
via de aansprakelijkheidsverzekering voor particulieren te laten bijdragen
aan het systeem. Op die manier is dat systeem van verschillende kanten betaalbaar
te krijgen. De ANWB dringt er dan ook op aan om de financiële paragraaf
wat sterker te maken door een nader onderzoek, waarin alle varianten worden
betrokken. Zodoende kan men tot een afgewogen oordeel komen, want zoals het
nu voorligt is het ontzettend moeilijk om "ja" of "neen" te zeggen tegen dit
wetsvoorstel.De voorzitter:Ik neem uw suggestie ter harte en u komt op een zo kort mogelijke termijn
met een stuk. U zit nu allen bij elkaar; is het mogelijk om binnen enkele
weken de commissie te berichten of u erin slaagt om haar nader inzicht te
verschaffen?De heerRenckens(ANWB)Ik denk dat enkele weken te kort is.De voorzitter:Hoe lang hebt u dan wel nodig?De heerRenckens(ANWB)Dat kunnen we wel binnen enkele weken zeggen!De voorzitter:Wij krijgen binnen enkele weken een brief en dan zal de commissie zich
daarover buigen!MevrouwTerwee-van Hilten (NVvR)Voorzitter! Als het wetsontwerp inderdaad tot wetgeving leidt, wil de
NVvR opnieuw pleiten voor een heel duidelijke publicitaire begeleiding, met
een uitleg van hoe het nu is en hoe het in het kader van de nieuwe wetgeving
zal zijn. Zonder dat bestaat er vrees voor nawerking op de zitting en in het
kader van ons verdere werk als rechters.Wij willen de aandacht vestigen op de gecompliceerdheid van het wetsvoorstel.
Uit de bespreking hier is dat al wel gebleken maar ook uit de besprekingen
in de literatuur kunnen wij opmaken dat het een redelijk gecompliceerde zaak
is.Ik wil bovendien mijn vraag herhalen over het regres. Ik kan mij veel
voorstellen bij de opmerking over het rondpompen van geld en de NVvR vindt
het nogal griezelig als zij bedenkt hoeveel regresacties er over en weer zouden
kunnen komen in het kader van deze wetgeving. De minister heeft in antwoord
op de opmerkingen van de Raad van State gezegd, dat dit allemaal geregeld
is via collectieve regelingen onderling zodat geen regres wordt genomen. Wij
weten dat niet. Wij vinden dat wel belangrijk en misschien is het in dit gesprek
nog mogelijk om daar over van de verzekeraars enige duidelijkheid te krijgen.De heerDijkstra(LSA)Voorzitter! Mijn eerste opmerking geeft mij de gelegenheid om mijn natuurlijke
rol om het met verzekeraars oneens te zijn te hernemen. De opmerking dat het
geld niet rond gepompt mag worden, spreekt mij op zichzelf wel aan. Het valt
mij overigens op dat dit vooral gericht is tegen het sociaal regres en niet
tegen het 284-koophandelregres. Als ik echter die gedachte vervolg, zou ik
menen dat de beste oplossing tegen het rondpompen van geld een verkeersverzekering
is. Dan praat iedereen met zijn eigen verzekeraar. Dan is er geen regres en
dan krijgt iedereen gewoon zijn schade vergoed. Dat is een heel simpel systeem,
waardoor de geldstromen plotseling tot stilstand komen. Bovendien zit het
juridisch heel simpel in elkaar, geeft het de advocaten iets minder werk en
heeft het slachtoffer een zeker voordeel. Als het rondpompen van geld inderdaad
een belangrijk bezwaar is, zou daar dus ook een heel mooie oplossing voor
kunnen worden gevonden.Ik val er niet ogenblikkelijk van om als ik kijk naar het staatje in de
brief van de minister, in antwoord op vragen uit de Kamer. Daaruit blijkt
namelijk dat Nederland heel bescheiden in de middenmoot zit terwijl er toch
ontzettend veel auto's zijn en de verkeersrisico's vergelijkbaar zijn met
die in bijvoorbeeld Duitsland. We zitten er nog redelijk onder en dan is er
naar mijn gevoel toch heel veel rek. Daaruit zou die verkeersverzekering gefinancierd
kunnen worden.Voorzitter! De vraag is gesteld of het aansprakelijkheidsrecht het verkeersgedrag
van bestuurders, gemotoriseerd of ongemotoriseerd, moet beïnvloeden.
Ik heb het idee dat dit maar heel beperkt moet. Fietsers laten zich niet in
de eerste plaats leiden door de vraag of het een financieel risico betekent
als ze een uiterst riskant verkeersgedrag vertonen. Ze zullen een opvoeding
moeten meekrijgen en die zal meer gezocht moeten worden in het fysieke letsel
en de bewustwording van de risico's die er op dat punt zijn dan dat die opvoeding
over geld moet gaan. Verkeersbeïnvloeding en beïnvloeding van het
verkeersgedrag van ongemotoriseerde verkeersdeelnemers hebben met geld niet
zoveel te maken maar meer met het systematisch onderschatten van de risico's
die het verkeer over hen afroept en die het eigen gedrag over hen afroept.Bij auto's ligt dat iets anders. Een automobilist zit inderdaad in een
veiligheidskooi. Er zijn wel rechtseconomische onderzoeken, waaruit een zekere
correlatie blijkt tussen het geconfronteerd worden met financiële gevolgen
van eigen riskant gedrag. Nu zou ik niet willen pleiten voor het op die basis
vestigen van aansprakelijkheid om op die manier via schade de bestuurder tot
goed gedrag te noodzaken, maar wel zou ook in een stelsel van verkeersverzekering
een no-claimstelsel ingevoerd kunnen worden. Dat prikkelt de bestuurder in
elk geval mede om risicovol gedrag te vermijden.De heerVan Boggelen(ENFB)Ik wil nog even ingaan op de verkeersverzekering, waarbij ook de fietser
een verzekering zou moeten afsluiten voor het geval hij slachtoffer wordt
en de schade bij zijn eigen verzekering moet verhalen. Wij zetten daar grote
vraagtekens bij, want er zitten nogal grote haken en ogen aan een dergelijk
systeem. Als je wilt dat de gevaarzetting bepalend wordt voor de hoogte van
de premie, moet een zeer ingewikkeld systeem worden bedacht waarmee dat ook
daadwerkelijk wordt bereikt. Fietsers lopen relatief een grote kans op letsel.
De kans voor een verzekeraar dat uitgekeerd moet worden, is dus ook relatief
groot terwijl een fietser weinig gevaarzetting veroorzaakt. Als je niets naders
regelt, betaalt het potentiële slachtoffer juist de hoogste premie. Mijn
moeder van 60 maakt bijvoorbeeld een grotere kans dat zij in het verkeer gewond
raakt dan ik. Volgens de statistieken maken ouderen en kinderen
grotere kans gewond te raken in het verkeer. Per kilometer is dat zelfs een
factor 6 of 7. Hoe voorkom je dat degene die het slachtoffer wordt en verder
geen gevaarzetting veroorzaakt ook de hoogste premie moet betalen?Een ander probleem is het toezicht op de naleving: hoe controleer je of
mensen ook zo'n verplichte verzekering hebben afgesloten? Je hoort wel eens
redeneren, dat degene die geen verplichte verzekering heeft afgesloten ook
geen schadevergoeding mag krijgen, maar dat kan weer leiden tot zeer schrijnende
situaties. Ik denk in dit verband aan een onverzekerde bijstandsmoeder die
wordt aangereden door een dronken automobilist. Mag zij dan geen schadevergoeding
krijgen voor het letsel?Dat probleem ontstaat ook als buitenlanders in Nederland komen fietsen.
In de andere landen van Europa is het niet gebruikelijk om zo'n verkeersverzekering
af te sluiten; hoe zit het dan met die Fransman die hier gewond raakt in het
verkeer? Waar kan hij zijn schade verhalen?Het grootste probleem is de enorme bulk aan kleine ongevallen van fietsers
en voetgangers, die dan meteen ook onder die verzekering worden gebracht.
In hoeverre is dat nog te controleren? Als ik van de trap val, zeg ik gewoon
dat ik van mijn fiets ben gevallen en kan ik een beroep doen op mijn verkeersverzekering.Kruiselingse aansprakelijkheid – waarin partijen elkaar aansprakelijk
kunnen stellen – komt ons inziens meer tegemoet aan het principe, dat
degene die de gevaarzetting veroorzaakt ook betaalt en levert een beter controleerbaar
systeem op.Voorzitter! Ik wil nog even ingaan op het verkeerde signaal dat van dit
voorstel kan uitgaan. Het grote probleem in de publieke discussie tot nu toe
is, dat het niet goed is uitgelegd. Vele mensen denken, dat een fietser niet
meer verantwoordelijk is voor zijn eigen gedrag als dit wetsvoorstel wordt
ingevoerd. De bijdrage van verschillende organisaties aan de publieke discussie
heeft dat beeld ook versterkt. Als ik het systeem uitleg en zeg, dat iedereen
verantwoordelijk blijft voor zijn eigen gedrag, reageren de mensen met de
vraag waarom hun niet eerder is verteld dat een fietser nog steeds aansprakelijk
gesteld kan worden voor de schade aan de auto, dat hij altijd nog vervolgd
kan worden voor verkeersovertredingen, dat de rechter hem kan veroordelen
omdat een ander letsel oploopt door het gedrag van de fietser. Zodra een betere
uitleg wordt gegeven, zal het draagvlak enorm toenemen. Of het een meerderheid
zal zijn, weet ik niet, maar het lijkt mij, in het belang van het slachtoffer,
het waard om dat te proberen.MevrouwKramer(Landelijke Vereniging Slachtofferhulp)Voorzitter! De heer Vos heeft de heer Dijkstra gevraagd wat nu precies
het probleem was: de aansprakelijkheidskwestie of het vaststellen van de omvang
van de schade. De heer Dijkstra relativeerde enigszins de fase van aansprakelijkheidstelling,
maar uit onze ervaring met slachtoffers blijken die aansprakelijkheidskwesties
toch een grote bron van frustratie te zijn. Dat zijn niet alleen de zaken
die uiteindelijk voor de rechter komen, want de meeste kwesties komen niet
voor de rechter. Alle slachtoffers die een aanrijding krijgen, hebben met
aansprakelijkheidskwesties te maken. In het systeem van schuldaansprakelijkheid
moet men in vele zaken toch lang leven tussen hoop en vrees. Er worden allerlei
discussies gevoerd over schuld: eigen schuld, medeschuld, maar mensen hebben
over het algemeen al voldoende last van hun eigen schuldgevoelens. Ze zitten
bovendien nog met eigen letsel en in die zin wellicht ook al met voldoende
straf. Een systeem van risicoaansprakelijkheid zou in die zin veel minder
stigmatiserend werken. Als op grond van een objectief criterium aansprakelijkheid
kan worden vastgesteld, is dat schadebeperkend omdat het frustratiebeperkend
is. Om die reden wil ik deze relativering toch enigszins teniet doen.Daarnaast wil ik een opmerking plaatsen over de maatschappelijke aanvaardbaarheid.
Na het indienen van het wetsvoorstel bij de Tweede Kamer stonden de kranten
vol emotie. Het Verbond van Verzekeraars heeft een onderzoek gedaan onder
zijn klanten, waaruit blijkt dat 84% van de Nederlanders het geen goed idee
vindt dat automobilisten en motorrijders altijd de kosten van een ongeval
met de fietser of een voetganger moeten betalen. Ik betreur het zelf, dat
wij niet onder onze eigen klanten een dergelijk onderzoek hebben kunnen doen
want ik vermoed, dat er een veel lager percentage was uitgekomen. Ik stel
dan ook voor, het onderzoek van het Verbond van Verzekeraars als een soort
nulmeting te beschouwen. Het is heel belangrijk om het publiek goed te informeren.
We kunnen ons eigen aanbod goed profileren maar het is erg moeilijk om de
mensen uit te leggen wat goed voor ze is als ze slachtoffer zijn geworden.
Je spreekt de mensen aan die op dat moment nog geen slachtoffer zijn. Met
al de partijen vandaag om deze tafel is er in ieder geval al een mooi krachtenveld
om zo'n publiekscampagne te voeren om een heel positief signaal aan de samenleving
te kunnen afgeven.De heerGoos(VVN)Voorzitter! Ik denk, dat de heer Schouten van de ANWB mijn woorden iets
verkeerd heeft begrepen. Wij hebben niet gezegd, dat een verkeersverzekering
zal leiden tot losbandig gedrag omdat iedereen toch wel verzekerd is. Wij
zijn in principe zelfs voorstander van een verkeersverzekering voor zowel
gemotoriseerde als ongemotoriseerde weggebruikers, maar problemen daarbij
zullen zijn de handhaafbaarheid, de controleerbaarheid en het kostenaspect.
In het huidige wetsvoorstel zijn onvoldoende stimulansen te vinden voor voetgangers
en fietsers om zich voorzichtiger te gedragen.De vraag is gesteld of de VVN zich wat minder politiek kon uitlaten en
een krachtig en duidelijk geluid kon laten horen. Natuurlijk zijn wij, met
velen aan deze tafel, absoluut voor meer bescherming van kwetsbaren in het
verkeer. Dat is ook zeker nodig, want uit veelvuldige contacten met burgers
weten we dat er ontzettend veel schrijnende en langslepende gevallen zijn.
Het wetsvoorstel probeert daar wat aan te doen, bijvoorbeeld door tot een
snellere afhandeling te komen van de schades voor kwetsbare verkeersslachtoffers.
In die zin is het wetsvoorstel dan ook positief te waarderen. VVN heeft echter
wel gekeken of dat wat gesuggereerd en beloofd wordt in dit wetsvoorstel uiteindelijk
ook zal leiden tot veranderingen in de praktijk en daarover zijn bij ons ernstige
twijfels gerezen. Een belangrijke pijler is de snelle afhandeling van de persoonsschade
voor kwetsbare verkeers slachtoffers. Wij zijn van mening, dat
dit minder of misschien wel niets te maken heeft met de kwestie van aansprakelijkheid
maar veel meer met de omvang van de schade en de eindsituatie.Het is naar onze mening bovendien niet uitgesloten dat de schuldvraag
van de rechter verhuist naar de verzekeringsmaatschappij, wat zal leiden tot
meer civiele procedures. Wij constateren, dat er in de huidige situatie weinig
draagvlak is voor dit voorstel. In het voorstel zelf is niet aangegeven hoe
via uitleg en toelichting gepoogd zal worden om dat draagvlak te vergroten.
Wij hebben, zoals de heer Van Boggelen van de ENFB stelde, geprobeerd het
de mensen uit te leggen maar de eerste vraag is dan wat precies onder "roekeloos
gedrag" moet worden verstaan. Dan sta ik met de mond vol tanden. Ik kan dat
verhaal namelijk ook niet lezen uit het wetsvoorstel. Naar ons idee heeft
het wetsvoorstel een aantal open einden, waardoor het moeilijk wordt om er
"ja" of "neen" tegen te zeggen. De VVN heeft het zekere voor het onzekere
genomen omdat zij de mensen geen fopspeen wil voorhouden: zij moet "neen"
zeggen tegen deze formulering van het wetsvoorstel, ondanks de intentie, die
best te waarderen is.De heerDe Jonge(Verbond van Verzekeraars)Voorzitter! Over de verkeersverzekering is al veel gezegd, waar ik steun
in vind en waaraan ik steun kan verlenen. Hoe is de handhaafbaarheid als iedere
burger in Nederland een verkeersverzekering moet sluiten? In de motorrijtuigenverzekering
is dit eenvoudig te controleren, door dat prachtige systeem waarin gecontroleerd
kan worden aan de hand van het kenteken. In zo'n nieuwe verzekering is dat
niet meer mogelijk. Hoe is de controleerbaarheid van de schade, dat wil zeggen
of het bijvoorbeeld geen ongeluk was in de huiselijke situatie, die overigens
in Nederland aanzienlijk meer schade veroorzaakt dan de verkeerssituatie?
Hoe wordt de buitenlandproblematiek geregeld? Nederland wordt hiermee een
eiland in Europa en zou zich alleen nog met Zweden kunnen meten. Hoe zit het
met de kosten? Een onderdeel van het rapport-Cleton was een reactie op de
rapporten over de kosten. Deze kostenramingen waren in breed verband, en niet
alleen door verzekeraars, opgezet waaruit behoorlijke premiestijgingen voortvloeiden,
afhankelijk van de vraag of er nog regres was of niet.Die situatie is niet wezenlijk veranderd, behalve dat door jurisprudentie
een aantal zaken al in de richting van risicoaansprakelijkheid zijn gebracht,
waarop premiestijgingen zijn gevolgd. De afgelopen jaren zijn er premiestijgingen
geweest van 10-15% per jaar en dat heeft daar natuurlijk duidelijk mee te
maken. Het Centrum voor Verzekeringsstatistiek heeft een studie gedaan en
daaruit is het bedrag voortgevloeid, dat wij aan de commissie hebben gezonden.
Uiteraard zijn er partijen, die daarover hun twijfels kunnen hebben maar dan
stel ik de vraag of wij altijd wel naar hetzelfde kijken. Deze problematiek
is niet binnen een paar weken of een paar maanden duidelijk te krijgen. Dat
neemt aanzienlijk meer tijd in beslag.Voorzitter! Naar de mening van het Verbond van Verzekeraars levert het
wetsvoorstel de nodige complicaties op. Voor verzekeraars wordt het er absoluut
niet eenvoudiger op. Er zal extra jurisprudentie ontstaan. Bovendien zet zij
grote vraagtekens bij het draagvlak.Wij hebben een gedegen onderzoek gedaan naar het aantal procedures over
verkeerszaken. In onze optiek komt dit aantal op 600 à 700 per jaar.
0,5 tot 1% van de zaken komen echt aan de orde en dus niet 1,75%. Daarvan
gaat een miniem deel over aansprakelijkheid. Het merendeel van de zaken gaat
werkelijk over de omvang van de schade en de medische causaliteit.Als wordt gesteld, dat er in Nederland in vergelijking met bijvoorbeeld
Frankrijk en Duitsland nog veel rek in het premieniveau zit en dat dit gevuld
kan worden met een verkeersverzekering, worden naar mijn mening appels en
peren door elkaar gehaald. Een autoverzekering in België, Frankrijk of
Duitsland is geen autoverzekering in Nederland. Er is sprake van geheel andere
schadevergoedingsregelingen en daar geldt een heel ander soort smartengeldregeling.
In Nederland kan alleen het gewonde slachtoffer een beroep doen op smartengeld
maar bijvoorbeeld in België kan de buurman, de vriend, de vader of de
moeder van een slachtoffer een beroep doen op smartengeld. In Frankrijk is
20% van de autoverzekeringspremie bestemd voor het Rode Kruis en vergelijkbare
instellingen, gewoon omdat dit uit die pot moet worden betaald. Die verschillen
in de hoogte van de autoverzekering hebben dus niets te maken met de vraag
of het een verkeersverzekering of een andere verzekering is.Met het huidige wetsvoorstel worden de kosten van het autoverkeer in ieder
geval niet meer op de ziektekostenverzekeraars of ziekenfondsen en sociale
verzekeraars afgewenteld.De voorzitter:Dan gaan wij over tot de tweede termijn.De heerDittrich(D66)Voorzitter! Ik heb geen vragen meer.De heerVos(VVD)Voorzitter! Ik wil de heer Van Boggelen de volgende vraag stellen. Een
deskundige van de Amsterdamse verkeerspolitie maakt zich ernstige zorgen over
de gevolgen van het wetsvoorstel, omdat het naar zijn mening juist voor de
zwakkere verkeersdeelnemers grotere risico's met zich brengt. Het verkeer
is een machtsverhouding en daarin wordt de fietser meer macht gegeven, die
zich zal uiten in grotere risico's. Wil de heer Van Boggelen op deze zienswijze
reageren?De heerBiesheuvel(CDA)Voorzitter! De heer Schouten heeft opgemerkt, dat de jurisprudentie een
bepaalde ontwikkeling heeft ondergaan waar hij niet gelukkig mee is. Maar
in hoeverre wordt de jurisprudentie geaccepteerd? Het draagvlak van dit wetsvoorstel
is niet zo groot. Mijn voorlopige conclusie is, dat het publiek met een inhaalslag
te maken heeft. Men kan over de presentatie van het wetsvoorstel zeggen wat
men wil, maar de mensen zijn als met een shocktherapie geconfronteerd terwijl
de praktijk toch altijd was, dat men niet aansprakelijk mag worden gesteld
als men er geen schuld aan heeft. In hoeverre was het grote publiek op de
hoogte van de jurisprudentie? Ik zou deze vraag graag beantwoord krijgen door
de heer De Jonge en mevrouw Terwee.Voorzitter! Het is natuurlijk duidelijk dat mevrouw Kramer en de heer
Van Boggelen een warm pleidooi voor dit wetsvoorstel houden, bezien vanuit
 de positie van de verkeersslachtoffers. Echter, in mijn ogen
wordt dat draagvlak niet verbreed door nu nog een goede voorlichting te geven.
Als de eerste slag eenmaal is gemaakt, is het heel lastig om een inhaalslag
te maken. De heer Van Boggelen heeft een suggestie gedaan met betrekking tot
de accijnspot, maar ik wil hem ervoor waarschuwen zich daarmee niet rijk te
rekenen. Ik realiseer mij dat het onvoldoende draagvlak zich niet toespitst
op het feit, dat de bestuurder niet die bescherming heeft – mevrouw
Terwee heeft gelijk als zij spreekt over de bromfietser, de motorrijder en
het gat in dit wetsvoorstel – maar op de schuld en de aansprakelijkheid.
Welke oplossingsrichting ziet mevrouw Kramer dan nog om dat draagvlak te vergroten,
behalve de voorlichting?De heerVan Boggelen(ENFB)Voorzitter! In antwoord op de vraag van de heer Vos merk ik op, dat in
het verkeer nog in sterke mate het recht van de sterkste geldt. Spelregel
1 in het verkeer is overleven en dat wil zeggen, dat automobilisten een sterkere
machtspositie hebben ten opzichte van fietsers. Fietsers zullen ook minder
snel een automobilist snijden dan een automobilist een fietser. Regel 1 is
in ieder geval lijfsbehoud en daar verander je niets aan, met welke schadevergoedingsregeling
dan ook. Het eerste dat je wilt, is voorkomen dat je letsel oploopt. Als je
nu risico's neemt die niet aanvaardbaar zijn, zul je dat met het nieuwe wetsvoorstel
ook doen. De machtsverhoudingen veranderen pas echt als het je als fietsers
lukt om door die autoportier te komen en die automobilist letsel toe te brengen.
Misschien zal dat de automobilist op andere gedachten brengen en hem op een
andere manier met die fietser doen omgaan. Het is wel belangrijk om in de
voorlichting te benadrukken, dat je als fietser nog steeds verantwoordelijk
blijft voor je eigen gedrag.De voorzitter:De heer Biesheuvel haakte allereerst aan bij een opmerking van de heer
Schouten van de ANWB. Het woord is daarom aan de ANWB om daarop te reageren.De heerRenckens(ANWB)Wij hebben gemerkt, dat er telkens commotie bij automobilisten ontstond
wanneer artikel 31 van de Wegenverkeerswet en later artikel 185 van de Wegenverkeerswet
door rechtspraak in het nieuws kwamen. Dat heeft met hetzelfde te maken, namelijk
dat het erg moeilijk is om te aanvaarden dat je aansprakelijk bent zonder
schuld.De heerDijkstra(LSA)Voorzitter! Indertijd was een uitspraak over artikel 31 Wvw een steen
in de vijver en er is zelfs een heus debat gevoerd tussen de maatschappij
en de Hoge Raad. Het eerste arrest dat in die materie werd gewezen, was nog
onduidelijk. Er werd gesproken over 50% voor het slachtoffer en het resterende
stukje moest verdeeld worden naarmate over en weer fouten waren gemaakt. Nadien
is er een soort authentieke interpretatie van de Hoge Raad gekomen, waarin
iets gas werd teruggenomen. Toen werd gezegd: je hebt sowieso 50% en als er
aan de zijde van de automobilist bovendien een significante fout is, kun je
overeenkomstig die fout boven de 50% uitkomen. Als je die twee arresten naast
elkaar legt, krijg je toch wel de indruk, dat de Hoge Raad daar gas heeft
teruggenomen. Dat was waarschijnlijk een reactie op de signalen na de eerste
uitspraak over artikel 31 Wvw en voorzover ik mij kan herinneren, heeft die
een soortgelijke schokgolf teweeg gebracht als waaraan zojuist werd gerefereerd.
Het was een heftige ontwikkeling. Ik durf echter geen uitspraak te doen over
de vraag of die maatschappelijk geaccepteerd is.MevrouwTerwee-van Hilten (NVvR)Voorzitter! Ook in het kader van artikel 31 Wvw en artikel 185 Wvw heeft
vrijwel iedere automobilist die geconfronteerd wordt met het moment dat een
kind voor zijn auto springt geen moeite met het gegeven, dat hij rekening
moet houden met fouten van verkeersdeelnemers. Naarmate die verkeersdeelnemers
meer volwassen worden heeft hij daar meer moeite mee. Ook in dat kader is
er altijd weer, voorzover de zaak ter zitting komt, een moment dat mensen
dat eigenlijk niet helemaal kunnen accepteren. Naarmate de 100%-regel kwam,
is dat schokkender geworden. De 50%-regel is inderdaad nog een stukje erger
en nog wat confronterender, maar naarmate het uitgelegd wordt op een zitting
kan men zich daar toch iets meer in verplaatsen. Dat is uiteindelijk wel de
ervaring. In zoverre is er dus qua voorlichting best wel iets te doen. Als
dit schokeffect over is, zal men zich, geconfronteerd met een eigen situatie,
uiteindelijk daar toch bij neerleggen omdat het nu eenmaal voor iedereen geldt.MevrouwKramer(Landelijke Vereniging Slachtofferhulp)De heer Biesheuvel vindt een goede publiekscampagne eigenlijk al te laat.
Ik ben het niet met hem eens. De publieke opinie moet toch beïnvloed
worden, ook al heb je een eerdere kans laten liggen. Een goede en gedegen
publiekscampagne in samenwerking met wellicht de overheid, politici en de
partners in het veld is naar onze mening een heel waardevol idee. In de kranten
wordt diep ingegaan op de alledaagse emotie van het deelnemen aan het verkeer,
vooral op het feit dat automobilisten boos worden omdat zij voortaan voor
de kosten moeten opdraaien terwijl de fietsers het toch erg bont maken. De
publiekscampagne zal zich dus moeten richten op de emotie op het moment dat
men iets overkomt. Er moet een ingang gevonden worden om de mensen aan te
sporen daarover na te denken over de vraag wat belangrijk is op het moment
dat er iets ergs gebeurt, met jezelf of met een ander. Kinderen zijn heel
onbevangen in het verkeer en lopen dus een groot risico. Het lijkt er overigens
op, dat Nederland nu wordt verdeeld in automobilisten en voetgangers maar
iedereen is op zijn tijd automobilist, fietser of voetganger. Dat is toch
een heel belangrijk aspect dat in zo'n publiekscampagne moet worden betrokken.Een alternatief van zo'n publiekscampagne kan naar onze mening overigens
zijn, dat moet worden aangesloten bij andere ontwikkelingen in het kader van
slachtofferbescherming. Zo is onlangs het Nationaal Platform Personenschade
opgericht, geïnitieerd door de ANWB, de LSA, het Verbond van Verzekeraars
en Slachtofferhulp Nederland om te proberen het schaderegelingsproces wat
transparanter te maken in het belang van slachtoffers en van economische partijen
in het geheel. Daarnaast moeten slachtoffers een goede opvang krijgen direct
na het ongeval. Hoe eerder je de mensen van goede informatie en advies dient
over de nasleep van het ongeval en in het kader van schadebeperking,
des te geringer is de schade. In die zin zou ik willen pleiten voor een structurele
financiering van het Bureau Slachtofferhulp Nederland. Nu vindt deze financiering
plaats op basis van projectsubsidie. Een investering in de WAM van nog geen
gulden zou vele miljoenen sparen op inkomensderving en medische voorzieningen.
Wij doen een onderzoek en hopen dat in mei te hebben afgerond en ik zal de
Kamer graag op de hoogte stellen van de resultaten.De heerVan Boggelen(ENFB)Voorzitter! Ik denk niet, dat er veel andere manieren zijn om het draagvlak
te vergroten dan door middel van voorlichtingscampagnes. Er valt ook de meeste
winst te behalen met het gewoon uitleggen van de werking van het wetsvoorstel
en van de gedachten erachter. Lukt het om dat helder op het netvlies van de
mensen te krijgen, dan ben ik ervan overtuigd dat het begrip groter zal worden.Onze suggestie om een deel van de onveiligheidskosten via de benzineaccijnzen
te verrekenen, was niet zozeer bedoeld om het huidige wetsvoorstel van meer
draagvlak te voorzien. Het gaat erom deze kosten beter te kunnen toerekenen
aan het autoverkeer. Wellicht ontstaat er in de premie voor de WAM dan ook
meer ruimte voor bescherming van de autobestuurder.De voorzitter:Ook in de tweede termijn zal er een zogenaamde nalezing zijn.De heerDijkstra(LSA)Voorzitter! Ik geloof, dat ik een misverstand in het leven heb geroepen
waar het mijn pleidooi voor de verkeersverzekering betrof. Ik had moeten beginnen
met te zeggen, dat er vele varianten bestaan. De variant waar ik over sprak,
is de variant waarin de automobilist een first-partyverzekering sluit voor
de "omliggende" verkeersdeelnemers. De ongemotoriseerde verkeersdeelnemer
wordt als het ware verzekerde bij diezelfde verzekeringspolis. Het wordt dus
een verzekering ten behoeve van een derde. Dat heeft ook het voordeel van
controleerbaarheid, want voetgangers zijn niet te controleren in dit verband.
Automobilisten kunnen wel goed gecontroleerd worden, zeker als er een verplichte
omschrijving van de dekking is. Misschien zou zo'n verkeersverzekering maatschappelijk
aanvaardbaarder zijn.De heerGoos(VVN)Voorzitter! Ik ben het er absoluut mee eens dat persoonsschades van kwetsbare
verkeersdeelnemers veel sneller afgewikkeld moeten worden. De suggesties spreken
mij aan. De verkeersverzekering kan daar zeker een rol in spelen maar voor
mij blijft de vraag wat dan de meerwaarde van het huidige wetsvoorstel is.
Ik begrijp, dat het niet leidt tot een snellere afwikkeling van schades want
die wordt door andere zaken bepaald dan aansprakelijkheid. Ik hoor ook, dat
mensen in het verkeer zelf verantwoordelijk zijn voor hun gedrag. Dat was
zo, dat is zo en dat zal zo blijven. Kortom, wat wordt er nu met dit wetsvoorstel
geregeld?De heerDe Jonge(Verbond van Verzekeraars)Voorzitter! De verzekeraars worden geconfronteerd met het feit dat voor
verzekerden en namens hen schades worden geregeld met wederpartijen van iets
waar zij helemaal geen schuld aan hadden. Dat levert heftige discussies op,
omdat de acceptatiegraad nul is. Wij doen er veel aan om over het voetlicht
te brengen dat er gevaarzetting in het spel is, maar het blijft een punt van
discussie.De snelheid van het schaderegelingsproces is de crux van het geheel. Ik
ben blij met de oprichting van het Nationaal Platform Personenschade. Het
Verbond van Verzekeraars neemt daar van ganser harte in deel om te bezien
hoe in onderling overleg regelingen kunnen worden getroffen om het schaderegelingsproces
te kunnen versnellen. Mijns inziens valt daar meer uit te halen dan uit wetgeving,
waarin de aansprakelijkheid centraal staat terwijl de issue juist is de omvang,
de medische causaliteit en dergelijke zaken. Uit zo'n Nationaal Platform valt
toch meer te halen dan uit nieuwe wetgeving.De heerRenckens(ANWB)Ik wil nog een enkele opmerking maken over het lastige probleem hoe die
verkeersaansprakelijkheid over het voetlicht te brengen bij het publiek. De
ANWB heeft daar dagelijks mee te maken. Naar aanleiding van dit wetsontwerp
zijn alleen al op het Internet ettelijke duizenden vragen binnengekomen. De
ANWB heeft zelf ook problemen gehad met het helder uitleggen van het systeem.
Als het gaat om strafrecht, burgerlijk recht, verzekering en aansprakelijkheid
is het per definitie moeilijk om iets uit te leggen. Dat blijft zo en in zo'n
omgeving kan je ook moeilijk begrip vinden. Naast de ontwikkeling van het
Nationaal Platform voor Personenschade, waar wordt getracht een schaderegeling
zelf transparanter te maken, zou een heldere regeling bijdragen tot begrip
en tot kennis.MevrouwTerwee-van Hilten (NVvR)Voorzitter! Ik wil nog even terugkomen op onze schriftelijke reactie,
waarin wij hebben gesteld het op zichzelf goed te vinden dat een regeling
als deze tot stand zou komen. Ik wil eraan toevoegen, dat ik zeker gelet op
de gedachtewisseling hier aan tafel de maatschappelijke aanvaardbaarheid een
heel cruciaal en belangrijk punt vind.De voorzitter:Deze commissie heeft een postbus, die altijd open staat. Als u nog schriftelijk
wilt reageren omdat u alles hebt laten indalen wat u gezegd en gehoord hebt,
houdt zij zich daarvoor aanbevolen maar liefst binnen uiterlijk drie weken.
Dan gaat namelijk onze bijzondere griffier aan de slag met een zogenaamde
wetgevingsrapport, een troetelkindje van mij.Ik dank alle organisaties voor hun aanwezigheid, de tijd die zij aan ons
hebben willen geven en voor hun reacties, schriftelijk en mondeling. Ik hoop,
dat de vaste commissie voor Justitie haar voordeel daarmee kan doen.Sluiting 12.30 uur.XNoot1 Samenstelling: Leden: V.A.M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte (GPV), Korthals
(VVD), Janmaat (CD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), ondervoorzitter, M.M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66),
Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van Heemst (PvdA), Aiking-van Wageningen
(groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks), Koekkoek (CDA), J.M. de Vries (VVD),
Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66), Verhagen (CDA), Rouvoet
(RPF), B.M. de Vries (VVD), Van Boxtel (D66), O.P.G. Vos (VVD), Van Vliet
(D66). Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Wagenaar (PvdA), Feenstra
(PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA),
Apostolou (PvdA), Meyer (groep-Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Biesheuvel (CDA),
Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Wessels (D66), Van der Heijden
(CDA), Leerkes (Unie 55+), Van den Doel (VVD), Roethof (D66), Weisglas (VVD),
De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25759-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl