Wet op de parlementaire enquête 200.; Nader voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-30415, nr. E

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-05-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30415 nr. E

29-05-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30415Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 415Voorstel van wet van de leden Van de Camp, Depla, Griffith en Van der
Staaij houdende regels over de parlementaire enquête (Wet op de parlementaire
enquête 200.)ENADER VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR BINNENLANDSE ZAKEN
EN DE HOGE COLLEGES VAN STAAT1Vastgesteld 29 mei 2007Na lezing van de memorie van antwoord bestond binnen de commissie nog
behoefte de initiatiefnemers enkele nadere opmerkingen en vragen voor te leggen.De leden van de CDA-fractie hebben met grote
belangstelling de memorie van antwoord gelezen en danken de opstellers daarvan
voor de uitgebreide en vaak diepgaande wijze waarop zij op de gestelde vragen
zijn ingegaan.Toch houden deze leden nog wel een paar vragen over die zij hierna graag
aan de orde stellen. Ook bezitten zij nog steeds reserves ten aanzien van
de zeer forse actieradius die in dit wetsvoorstel aan een enquêtecommissie
wordt toegekend. Er wordt immers ten eerste de facto geen enkel onderwerp
uitgesloten van een parlementaire enquête; een enquête kan letterlijk
over alles worden gehouden. De eis het onderwerp nauwkeurig te ontschrijven
wordt ten tweede al evenmin gesteld. Ten derde wordt een familiaal verschoningsrecht
of een familiale verschoningsgrond afgewezen evenals, ten vierde, een non-incriminatie
grond. Het recht niet-woningen tegen de wil van betrokkenen te betreden wordt
ten vijfde ingevoerd op een nog niet eerder vertoonde wijze. Het evenredigheidsbeginsel
wordt ten zesde voortaan op belangrijke terreinen, met name met betrekking
tot de wijze waarop de enquêtecommissie bevoegdheden uitoefent, subjectief
ingevuld. Ten zevende wordt het relatieve verschoningsrecht van gemeenteraadsleden
dat door de Gemeentewet t.a.v. rechters wordt erkend in de context van een
parlementaire enquête terzijde geschoven. Er worden geen uit het constitutionele
ongeschreven recht voortkomende grenzen aan het enquêterecht aanvaard.
Deze en andere karakteristieken uit het wetsvoorstel komen voort, naar het
lijkt, uit een opvatting die aan het enquêterecht en de Kamer die het
uitoefent een primordiale functie toekent; een beetje hors categorie bijna.Bij het voorbereiden van hun bijdrage aan dit verslag is het de leden
van de CDA-fractie opgevallen dat, anders dan ten tijde van de introductie
van het enquêterecht in de Grondwet in 1848, de verdedigers van het
voorliggende voorstel niet langer vinden dat het toepassingsbereik van het
enquêtewapen wordt beperkt door de omvang van de parlementaire bevoegdheden zoals die uit de Nederlandse Grondwet voortvloeien. Dus
ook materies die geen onderwerp van wetgeving kunnen zijn of ten aanzien waarvan
geen ministeriele verantwoordelijkheid bestaat of kan bestaan kunnen onderwerp
van een enquête zijn.Deze leden citeren in dit verband de memorie van antwoord, bladzijde 7: «Het
is naar het oordeel van de initiatiefnemers niet aan de wetgever te bepalen
waarover en met welk doel de Kamer een enquête kan houden, maar aan
de Kamer zelf. Dit betekent dat de enquête in principe op alles betrekking
kan hebben wat de kamer wenst te onderzoeken». Dit betekent toch, zo
vragen deze leden aan de verdedigers van het wetsvoorstel, dat in beginsel
de Kamer zich in het kader van elk denkbaar onderzoek waartoe de Kamermeerderheid
heeft besloten in beginsel het dwangmiddelenregime uit de Wet op de parlementaire
enquête tegenover mensen en groepen uit de samenleving desgewenst kan
inzetten, zij het dat de wijze van aanwending onder rechterlijke – deels
marginale, deels volle – controle staat? Betekent deze parlementaire
omnipotentie overigens anderzijds bijvoorbeeld ook, zo willen de leden van
de CDA-fractie terzijde vragen, dat bijv. de Eerste Kamer bij wijze van zelfbinding
in dit opzicht in haar Reglement van Orde onderwerpen kan uitsluiten?De indieners van het wetsvoorstel hechten bovendien, zo bleek deze leden,
erg sterk aan de accentverschuiving binnen het evenredigheidsbeginsel van
objectieve («redelijkerwijs») naar een «subjectieve»
(«naar het oordeel van de commissie») invulling. «De vrijheid
van de enquêtecommissie om op haar wijze de enquête uit te voeren
dient door de rechter tot op grote hoogte te worden gerespecteerd».
(memorie van antwoord blz. 10)Zulks zou passen bij een juist zicht op de plaats van de Kamer en de rechten
binnen ons staatsbestel. De leden van de CDA-fractie zijn het met de verdedigers
van het wetsvoorstel weliswaar eens dat in praktijk de rechter de mate van
terughoudendheid interpreteert en dat dwangmiddelen niet zonder rechterlijke
tussenkomst kunnen worden ingezet respectievelijk doorgezet. Maar het is hier,
zo menen zij, toch vooral de vraag in hoeverre burgers en rechtspersonen,
wier positie onherroepelijk immers door de subjectieve invulling van het evenredigheidsbeginsel
afhankelijker wordt van de Kamer als «derden» (burgers en privaatrechtelijke
rechtspersonen), die «prijs» maar moeten betalen voor de ruimere
armslag van de Kamer in een enquête. Deze leden willen dit punt uiteindelijk
nadrukkelijk betrekken bij de finale afweging rond dit wetsvoorstel. Kunnen
in dit verband de verdedigers nog wijzen op concrete hindernissen bij parlementaire
enquêtes uit het verleden die het gevolg waren van de toen vigerende
objectieve (rechterlijke) invulling van het evenredigheidscriterium?De verdedigers van het wetsvoorstel achten de instelling van een commissie
resp. de toerusting van een bestaande commissie met permanente enquêtebevoegdheden
verenigbaar met dit wetsvoorstel, hoewel zij zich daarvan vooralsnog geen
voorstanders betonen. Zij wijzen er in dat verband op dat de omschrijving
van het onderwerp alsdan aangepast zal moeten worden. Zien deze leden gelet
op de rest van de beantwoording het goed, dat naar de opvatting van de verdedigers
van het wetsvoorstel dit een nominale kwestie is, en iedere omschrijving hoe
vaag en/of uitgebreid ook hier volstaat?Het wetsvoorstel verzet zich ook niet, zo benadrukken de indieners, tegen
een enquête over een individuele rechtszaak, een binnenkerkelijke aangelegenheid,
naar opvattingen van individuen en de besluitvorming door groepen of individuen.
Weliswaar achten de indieners dit type onderzoek bepaald niet voor de hand
te liggen, zoals zij ook menen dat beginselen als de scheiding van kerk en
staat door de Kamer in het oog zullen worden gehouden. De leden
van de CDA-fractie lezen hierin een zeer assertieve opvatting die iedere begrenzing
die voort zal vloeien uit het ongeschreven staatsrecht en bij overschrijding
waarvan een onrechtmatige enquête zou ontstaan, afwijst. Ook kennelijk
ter zake van enquêtes naar het Koninklijke Huis, naar persoonlijke opvattingen
binnen de rechterlijke macht, naar de collegevorming in een provincie, het
opleidingen van geestelijken enz. Ook wanneer het om kwesties gaat die typisch
lokaal en onderwerp van een raadsenquête zijn. Daarom vragen deze leden
opnieuw of ze in dezen de indieners van het wetsvoorstel goed hebben begrepen.
Is er in het buitenland, met name in de EU, zo een vergelijkbaar onbegrensde
enquêterecht aan te wijzen?De parlementaire enquêtecommissie mag niet, zo schrijven de verdedigers
van het voorstel, op vordering verkregen informatie van derden afstaan aan
provinciale of gemeentelijke enquêtecommissies. Is dat ook het geval
indien het gaat om informatie verkregen van personen die in een bepaalde provinciale
of raadsenquête een verschijnings- en antwoordplicht hebben zoals bijv.
een oud-wethouder?De leden van de CDA-fractie hadden in het voorlopig verslag gevraagd waarom
bijv. na verkiezingen alle niet teruggekeerde commissieleden terstond de commissie
en het enquêteproject waaraan zij deelnamen moeten verlaten. Ware het
niet beter dan die commissieleden uit te sluiten bij beslissingen over de
inzet van dwangmiddelen?De verdedigers van het wetsvoorstel antwoordden dat het niet slechts om
het inzetten van dwangmiddelen gaat, maar om de uitoefening van de enquêtebevoegdheden
als zodanig. Deze leden zien dit verschil wel, maar menen niet dat dit echt
relevant is. Waarom kan een commissielid dat twee jaar heeft gefunctioneerd
in een enquête niet mee blijven doen aan bijvoorbeeld hoorzittingen?Die bevoegdheid wordt toch, net als de overige zoals het vorderen van
stukken, uitgeoefend in naam van de commissie die ook over de activering van
dwangmiddelen «gaat». Is die categorische algehele uitsluiting
ook, voor zover de indieners weten, gebruikelijk in andere Europese landen?De indieners bevestigen op een vraag van deze leden, dat een enquêtecommissie
zonder vrijwillige medewerking «alle militaire installaties, ambassades
van Nederland, kerken, moskeeën en synagogen (buiten de uren dat diensten
worden gehouden) sociëteiten en club- en partijgebouwen te allen tijde
kan betreden mits ze dat nodig vindt en het past binnen het onderwerp van
de enquête». Natuurlijk nemen deze leden ook hier aan dat de Kamers
verstandig zullen omgaan met deze enorme bevoegdheid, maar ook hier dringt
zich de vraag op of dit recht niet te ruim is geformuleerd.De indieners wijzen er zelf weliswaar op dat gelet op de grondwettelijke
vrijheden hier wel terughoudendheid betracht dient te worden. Is het, zo vragen
de leden van de CDA-fractie, zo dat de memorie van antwoord hier een wijze
raad verschaft of is het zo dat hier wordt bedoeld dat in een aantal gevallen
het gebruik maken van de bevoegdheid tot binnentreden door de enquêtecommissie
onrechtmatig is en dus het Nederlandse constitutionele recht, ook het ongeschreven
deel daarvan, zich dus tegen dit binnentreden verzet? Zo ja, kunnen de verdedigers
van het voorstel daarvan voorbeelden noemen buiten de sfeer van het betrekken
van woningen?Lezen deze leden het antwoord op bladz. 16 van de memorie van toelichting
goed indien zij vaststellen dat bij een enquête naar een kwestie uit
een vorige parlementaire periode oud-kamerleden die daarbij betrokken waren
wel onderworpen kunnen worden aan de dwangmiddelen uit de Wet op de parlementaire
Enquête? Kamerleden die nog «zitten» kunnen dat «terecht»
niet. Wat is de ratio van dit verschil? Het is deze leden opgevallen dat volgens de memorie van antwoord de doorbraak
van de getuigplicht voor gemeenteraadsleden in een civiele procedure niet
geldt voor een parlementaire enquête. Dit betekent toch, zo menen zij,
dat een raadslid dat in de raadsvergadering heeft betoogd dat hij inlichtingen
bezit die op fraude wijzen bij een gesubsidieerde instelling («Happy
Family arrest») zijn bron niet hoeft prijs te geven aan de rechter,
maar wel aan de enquêtecommissie.Waarom wordt in dit opzicht parlementaire waarheidsvinding geprivilegieerd
boven rechterlijke waarheidsvinding? Waarom kan, anders gezegd, het belang
dat een lokale volksvertegenwoordiger in bepaalde situaties vrijer kan opereren
omdat hij zijn bronnen beschermen kan wel standhouden tegenover de onafhankelijke
rechter, maar niet tegenover een enquêtecommissie uit een Kamer?De initiatiefnemers menen dat de verschoningsgrond «belang van de
staat» niet toekomt aan een Kamerlid (bladz. 22 memorie van antwoord).
Dit zou niet passen in de verhouding tussen de Kamerleden onderling. De leden
van de fractie begrijpen nog niet goed waarom die collegiale relatie in deze
bepalend is. De indieners van het wetsvoorstel zijn terecht van opvatting
dat een enquêtecommissie zelf wel het belang van de staat moet behartigen.
Dat geldt ook voor de Kamer, voor bewindslieden, voor ambtenaren e.a.. Waarom
nu niet voor een lid van de Staten-Generaal dat informatie bezit waarvan hij
of zij meent dat bekendmaking het belang van de Staat, bijv. de Staatsveiligheid
schaadt, zo vragen deze leden.De verdedigers van het wetsvoorstel zijn van opvatting (bladz. 24 memorie
van antwoord) «dat een getuige geen informatie hoeft te verstrekken
indien het belang van de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van een
ander persoon zwaarder weegt dan het belang van informatieverstrekking door
de enquêtecommissie. Juist indien de privacygevoelige informatie betrekking
heeft op een ander persoon dan de persoon die verplicht wordt tot medewerking
zou het belang van die privacy zwaarder kunnen wegen dan de waarheidsvinding».Is, zo vragen deze leden, in dat verband de bloed- en aanverwantschap
van die andere persoon tot die getuige dan irrelevant?De leden van de CDA-fractie vragen tenslotte welke journalisten naar het
oordeel van de indieners van het wetsvoorstel gerechtigd zijn om in het kader
van een parlementaire enquête bronnen te beschermen. Alle journalisten,
of alleen geregistreerde journalisten? Zijn webloggers, buurtkrantredacteuren,
domeineigenaren op Internet e.d. gerechtigd tot dit type verschoning?De leden behorende tot de PvdA-fractie delen mee zich niet te hebben laten
overtuigen door het betoog onder par. 2.3 van de memorie van antwoord. Weliswaar
bepaalt art. 70 Grondwet dat het recht van enquête moet worden geregeld
bij de wet, maar art. 72 regelt tevens dat de Kamers zelf hun Reglement van
Orde (RvO) vaststellen. Dit betekent, zo menen deze leden, dat de wetgever
niet behoort te treden in zaken die elk van beide Kamers – ieder op
eigen wijze – willen regelen in het RvO.Terecht stellen de indieners dat de wet alles behoort te regelen wat de
rechten en verplichtingen van derden raakt, daar deze derden kunnen worden
verplicht om te verschijnen, om verklaringen onder ede af te leggen en om
bescheiden over te leggen.De hier aan het woord zijnde leden menen echter op de volgende punten
dat regeling bij wet niet nodig is:a) Waarom zou een der Kamers niet een kleiner aantal leden bevoegd mogen
verklaren om een enquête-voorstel te doen, dan geregeld in art. 2, lid
1?b) Waarom moet de wet regelen (art., 3, lid 3) dat het besluit tot het houden van een enquête ook een omschrijving van het onderwerp
van de enquête inhoudt? Dat kan toch zeer wel in het RvO worden geregeld?c) Budgetrecht: de indieners stellen (bladz. 5 memorie van antwoord) dat
de medewerking van de wetgever nodig is om het extra budget te verkrijgen,
nodig voor de kosten van een enquête. Deze stelling staat in schril
contrast met de opvatting van beide Kamers dat zij vrijelijk hun eigen budget
moeten kunnen vaststellen. Het is zeer wel mogelijk om in het jaarbudget bedragen
voor enquête-kosten te reserveren, zoals ook voor onderzoeken die geen
enquête vormen. Bovendien kunnen zo nodig aanvullende budgetten worden
gevoteerd. Het is ondenkbaar dat de regering haar medebeslissingsrecht inzake
het budget zou uitoefenen om het houden van een enquête te verhinderen.d) Termijn uitoefening enquêtebevoegdheid (art. 4): niet is in te
zien waarom dit bij de wet zou moeten worden geregeld. Vanzelfsprekend moeten
de Kamers plenair vaststellen, en naar buiten kenbaar maken, wanneer zij aan
een commissie enquêtebevoegdheden hebben gegeven, en wanneer zij dit
hebben beëindigd. De wetgever hoeft daarvoor geen procedure vast te stellen.e) art. 9: vanzelfsprekend moet de wet regelen dat iemand als getuige
of deskundige kan worden gehoord. Hier wordt echter geregeld hoe dat moet
gebeuren: door een commissie, waarvan minstens drie leden aanwezig moeten
zijn. Dit is typisch een zaak van het RvO, al was het slechts omdat elk van
beide Kamers dit wellicht anders willen regelen.f) Openbaarheid van zittingen waar getuigen worden gehoord (art. 11/12).
Het RvO bevat reeds bepalingen over openbaarheid vaan vergaderingen. Waarom
zou het RvO dat niet ook kunnen doen als het om een enquête gaat, maar
dat wel kunnen bij gewone onderzoeken?g) Toegankelijkheid dossiers (art. 37–40): inderdaad moet het recht
van een derde tot inzage bij de wet worden vastgelegd. De wet zou echter dit
recht, en zijn mogelijke beperkingen, moeten regelen – de rest kan in
het RvO staan.Het wetsvoorstel gaat er van uit dat voor het uitoefenen van de enquêtebevoegdheid
steeds een enquêtecommissie moet worden ingesteld. Dit belemmert, zoals
deze leden al in het voorlopig verslag stelden, de Kamers om ieder op eigen
wijze met die bevoegdheid om te gaan.Met name is denkbaar, en wellicht wenselijk, om uit te gaan van onderzoeken
zonder enquêtebevoegdheid, zoals deze ook nu door vaste commissies,
of ad hoc commissies, van de Kamers kunnen worden uitgevoerd. Het kan gebeuren
dat de onderzoekende commissie daarbij op weigerachtigheid stuiten van getuigen
om te spreken of om stukken over te leggen. Niets belet de commissie dan om,
ad hoc, aan de plenaire om enquêtebevoegdheid te vragen om achter de
waarheid te kunnen komen.De opzet die de indieners hebben gekozen maakt een dergelijke, minder
zware, manier van opereren onmogelijk. Zij gaan er van uit dat er steeds een
loodzware enquêtecommissie moet worden ingesteld. Dat lijkt echter een
beslissing die de Kamer zelf al dan niet zou moeten kunnen nemen. Het zou
daarom niet in de wet maar in het RvO moeten worden geregeld.Ten onrechte gaan de indieners (bladz. 6) er overigens van uit dat de
leden behorende tot de PvdA-fractie zouden hebben voorgesteld om aan commissies
een permanente enquêtebevoegdheid te geven. Zij vroegen zich af hoe
de indieners dit uit de opmerkingen van deze leden in het voorlopig verslag
meenden te kunnen opmaken. Het ging in dit voorlopig verslag, én nu,
om het telkens ad hoc vragen van een enquêtebevoegdheid als de commissie
daar tijdens een gewoon onderzoek behoefte aan zou hebben, zoals hierboven
omschreven. Deze leden vragen de indieners alsnog te verklaren waarom zij
een dergelijke werkwijze in het wetsvoorstel onmogelijk maken, in plaats van
dit over te laten aan het RvO van elk der Kamers. Samenvattend menen de leden behorende tot de PvdA-fractie dat het wetsvoorstel
te veel zaken in de wet wil regelen, hetgeen betekent dat de regering en elk
der Kamers zich langs deze weg als wetgever bemoeien met de interne werkwijze
van de Eerste en van de Tweede Kamer, dit ook wanneer er geen sprake is van
het regelen van de rechten en verplichtingen van derden. Art. 72 GW gaat er
echter van uit dat elk der beide Kamers hierin vrij is.Deze leden verzoeken de indieners daarom de gewraakte bepalingen in heroverweging
te willen nemen.De leden behorende tot de PvdA-fractie achten het antwoord van de indieners
onder par. 8.3 inzake mogelijke «self-incrimination» door getuigen
te weinig onderbouwd. De Amerikaanse Fifth Amendment, zo hadden deze leden
betoogd, geeft getuigen het recht om niet gedwongen te zijn om in een strafproces
tegen zich zelf te getuigen. Tijdens enquêtes in de VS kunnen getuigen
zich hier ook op beroepen. Deze leden vragen waarom dit recht niet ook door
getuigen in een onderzoek door een der Kamers zou kunnen worden ingeroepen.
Dit geeft de getuigen immers een sterkere positie. Het dwingt de onderzoeker
om te proberen om langs andere wegen de waarheid te achterhalen. Immers, ook
naar Nederlands recht kan een verdachte niet worden gedwongen als getuige
zichzelf te «incrimineren». De indieners stellen dat zulke getuigenissen
niet als bewijs mogen worden gebruikt. Maar zij zijn dan wel in het openbaar
uitgesproken, hetgeen zijn effect niet zal missen. Toekennen van een zwijgrecht
is dan billijker. Deze leden verzoeken de indieners om op deze problematiek
dieper in te gaan.De voorzitter van de commissie,WitteveenDe griffier van de commissie,NieuwenhuizenXNoot1Samenstelling:Leden: Holdijk (SGP), Van Heukelum (VVD), Luijten (VVD), Pastoor (CDA),
Meindertsma (PvdA), Bemelmans-Videc (CDA) (plv. voorzitter), Dölle (CDA),
Platvoet (GL), Witteveen (PvdA) (voorzitter), Hessing (LPF), Ten Hoeve (OSF),
Ruers (SP) en Engels (D66).Plv. leden: De Vries (CU), Hoekzema (VVD), V.d. Broek-Laman Trip (VVD),
Pruiksma (CDA), Van Thijn (PvdA), Lemstra (CDA), Vedder-Wubben (CDA), Thissen
(GL), Tan (PvdA), Kox (SP) en Schuyer (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-30415-E.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl