Wetb.v.Str. en Wetb.v.Sv.; wijz. ivm terbeschikkingstelling en sanctietoepassing geestelijk gestoorde delinquenten; Verslag naar aanleiding van het voorbereidend onderzoek
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24256, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

07-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24256 nr. 5

30-10-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoud I ALGEMEENII ARTIKELEN 10 I ALGEMEEN 1. Inleiding2. De combinatie van terbeschikkingstelling en lange gevangenisstraf3. De voorwaardelijke beëindiging door de rechter4. De terbeschikkingstelling met aanwijzing5. De afschaffing van de combinatie van de last tot plaatsing
in een psychiatrisch ziekenhuis en terbeschikkingstelling6. De gespecialiseerde rechter7. Gevolgen voor de capaciteit van de voorzieningen en
de werklast van de rechterlijke machtII ARTIKELEN ARTIKEL IARTIKEL IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24256Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 36 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 256Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en het Wetboek van Strafvordering
omtrent de terbeschikkingstelling en de sanctietoepassing ten aanzien van
geestelijk gestoorde delinquentennr. 5VERSLAGVastgesteld 30 oktober 1995De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als
volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde
vragen en gemaakte opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie
de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. Inhoud I ALGEMEEN1. Inleiding 12. De combinatie van terbeschikkingstelling en lange gevangenisstraf 23. De voorwaardelijke beëindiging door de rechter 64. De terbeschikkingstelling met aanwijzing 85. De afschaffing van de combinatie van de last tot plaatsing in een psychiatrisch
ziekenhuis en terbeschikkingstelling 96. De gespecialiseerde rechter 97. Gevolgen voor de capaciteit van de voorzieningen en de werklast van
de rechterlijke macht 9 II ARTIKELEN 10 I ALGEMEEN 1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met waardering van het wetsvoorstel
kennis genomen. Zij zijn het eens met de regering om in grote lijnen de voorstellen
van de commissie TBS en Sanctietoepassing Geestelijk Gestoorde Delinquenten
(commissie Fokkens) over te nemen. Niettemin hebben zij nog enkele vragen.Voorts zouden de leden van de PvdA-fractie graag zien dat de regering
een beschouwing wijdt aan de verhouding van het onderhavige wetsvoorstel en
het in behandeling zijnde wetsontwerp Beginselenwet gevangeniswezen
ter beschikking gestelden (23 445). Op dit moment is nog niet zeker of
en hoe de verdere voortgang van laatstgenoemd wetsvoorstel zal geschieden.
Kan de regering aangeven in hoeverre de verdere behandeling – of het
eventueel stopzetten van verdere behandeling – van wetsvoorstel 23 445
het onderhavige wetsvoorstel kan beïnvloeden?De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel, en constateren dat de regering de voorstellen van de commissie
Fokkens grotendeels heeft overgenomen. Zij hebben op enkele punten de behoefte
aan een nadere toelichting.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Zij zijn het eens met de regering dat het omdraaien
van de executievolgorde zoals voorgesteld door de commissie-Fokkens ongewenste
gevolgen kan hebben. Het rapport gaat in vergaande mate uit van de belangen
van de geestelijk gestoorde delinquent en miskent de ernst van het gepleegde
feit, de geschokte rechtsorde, en de aard van de gevangenisstraf.Deze leden kunnen zich vinden in de grotere rol van de rechter, omdat
hij degene is die het oorspronkelijke vonnis heeft gewezen, en aldus bij uitstek
kennis draagt van de belangenafweging en de beweegreden welke bij het vonnis
doorslaggevend zijn geweest. Het wetsvoorstel nodigt nog wel uit tot een paar
opmerkingen.De leden van de D66-fractie hebben met instemming kennis genomen van het
wetsvoorstel.De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling, en in hoofdzaak
ook met instemming, van het wetsvoorstel kennis genomen. Zij zijn van mening
het dat grootste deel van de voorgestelde wijzigingen een verbetering inhoudt
ten opzichte van de huidige regeling van de TBS.De leden van de SP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
en kunnen in grote lijnen instemmen met de inhoud daarvan. Zij menen dat het
voorstel in veel opzichten een verbetering zal betekenen ten opzichte van
de huidige situatie. 2. De combinatie van terbeschikkingstelling en lange gevangenisstrafTer zake van de combinatie van de TBS met de lange gevangenisstraf delen
de leden van de PvdA-fractie de bezwaren van de regering tegen het voorstel
van de commissie Fokkens. De Nederlandse Orde van Advocaten heeft met betrekking
tot de voorgestelde wijziging van artikel 13, Sr, het voorstel gedaan om de
rechter, indien dat in de gegeven omstandigheden wenselijk is, de mogelijkheid
te geven bij het opleggen van de maatregel en een gevangenisstraf te bevelen
dat wordt aangevangen met de tenuitvoerlegging van de maatregel van de TBS.Deze leden zijn van mening dat hiermee wordt tegemoetgekomen aan een bezwaar
tegen het voorstel van de commissie Fokkens, doch de mogelijkheid openlaat
om in situaties waarin het wel wenselijk is met de tenuitvoerlegging van de
TBS aan te vangen. Zij vinden het bovendien op zijn plaats de rechter hierin
een rol te geven, daar juist de wijze waarop de maatregel TBS en de gevangenisstraf
geëxecuteerd zal worden van invloed is op de strafmaat. Graag vernemen
deze leden het commentaar van de regering op dit voorstel. In de Memorie van Toelichting (MvT) heeft de regering een passage opgenomen
over de net in werking getreden regeling over de weigerende observandus. De
regering stelt dat op grond van deze regeling de oplegging van TBS, ondanks
de weigering van verdachte om hier aan mee te werken, toch mogelijk is indien
de rechter op grond van de beschikbare andere rapportages voldoende informatie
heeft om tot een dergelijke beslissing te komen. In de inmiddels bekende Venlose
zaak oordeelde de rechter dat de weigerachtige hoofdverdachte geen TBS kon
worden opgelegd. De «andere» rapporten waren niet aanwezig, behalve
het rapport van het Pieter Baancentrum inhoudende dat verdachte weigerde mee
te werken, en de rechter kon op de zitting niet de overtuiging krijgen dat
het hier een verdachte betrof die verminderd toerekeningsvatbaar zou zijn.
Hoe verhoudt zich voornoemde passage in de MvT tot de uitkomst van deze zaak,
zo vragen deze leden.De regering geeft op pagina 4 van de MvT aan dat de invoering van onderhavig
wetsvoorstel niet zal leiden tot een noodzaak van uitbreiding van de capaciteit.
De leden van de PvdA-fractie zijn verontrust over het gebrek aan capaciteit
om een opgelegde terbeschikkingstelling ten uitvoer te brengen. Dit leidt
ertoe dat TBS'ers – na het uitzitten van hun straf – het verblijf
in een Huis van Bewaring als zogeheten passant voortzetten, en op een wachtlijst
worden geplaatst voor een TBS-inrichting. Het aantal opleggingen neemt sinds
1990 gestaag toe: van 117 in 1991 via 134 in 1993 naar 199 in 1994. Tegelijkertijd
lijken aard en intensiteit van de psychische storing in ernst toe te nemen,
waardoor de kans op uitstroom kleiner wordt. Deze leden willen naar aanleiding
hiervan de volgende vragen stellen:a. hoe heeft het saldo van opgelegde en beëindigde TBS zich jaarlijks
ontwikkeld vanaf 1989 t/m de eerste helft van 1995?b. welke factoren bepalen het verloop van de uitstroom?c. doet zich een ontwikkeling voor waarbij aard en intensiteit van de
psychische storing in ernst toenemen?d. welke gevolgen kan het onderhavig wetsvoorstel hebben voor zowel de
instroom als de uitstroom?e. kan worden overgegaan tot het bieden van minimale psychiatrische of
therapeutische ondersteuning aan de passanten, die bij gebrek aan capaciteit
noodgedwongen in een Huis van Bewaring verblijven?f. hoeveel plaatsen in TBS-instellingen komen er effectief bij in 1995
respectievelijk in 1996?De leden van de CDA-fractie vinden het van uitermate groot belang dat
er voor TBS een goede wetgeving komt met daarin een rechtvaardig evenwicht
tussen beveiliging, behandeling en vergelding. De regering stelt voor om in
nadere regelgeving gebaseerd op artikel 13 de duur van het verblijf in een
penitentiaire inrichting in beginsel te begrenzen om een zo spoedig mogelijke
aanvang van de behandeling te bevorderen. Zij denkt hierbij aan een opname
in een TBS-inrichting na het verstrijken van 1/3 van de opgelegde gevangenisstraf.
Deze leden betwijfelen of de regering hiermee de juiste keuze maakt, en willen
hierbij twee kanttekeningen plaatsen. Ten eerste heeft de commissie Fokkens
de regering een ander voorstel gedaan, namelijk om de volgorde van executie
van gevangenisstraf en TBS om te keren. Hoewel het voorstel van de commissie
Fokkens de leden van de CDA-fractie zeer aanspreekt, immers iemand die ernstig
ziek is zou direct behandeld moeten worden en niet eerst een straf moeten
uitzitten, hebben deze leden oog voor de praktische capaciteitsproblemen die
kleven aan dit voorstel. Echter, de regering legt ook het advies van de Raad
van State naast zich neer om de administratie van geval tot geval te laten
beslissen in welke volgorde straf en maatregel ten uitvoer dienen te worden
gelegd. Deze leden zouden graag een toelichting op dit punt willen. Ten tweede
geeft de regering aan dat wanneer het voorstel van de commissie Fokkens doorgang
zou vinden, dus eerst TBS en dan gevangenisstraf, het gevaar bestaat
dat de officier van justitie in bepaalde gevallen zal uitwijken naar alleen
een lange gevangenisstraf. Echter, volgens deze leden is hetzelfde gevaar
van uitwijken naar een lange gevangenisstraf aanwezig bij het voorstel van
de minister. Wanneer een officier van justitie weet dat na 1/3 van de opgelegde
straf opname in de TBS-inrichting volgt dan bestaat de mogelijkheid dat de
officier van justitie een hogere gevangenisstraf gaat eisen om de 1/3 straf
toch lang genoeg te laten duren. Deze leden willen een heldere en duidelijke
wetgeving. Aangezien het voorstel van de regering een compromisvoorstel is,
vragen de leden van de CDA-fractie de regering dan ook om het voorstel van
de commissie Fokkens en het advies van de Raad van State nog eens in overweging
te nemen en mogelijk andere oplossingen goed te bestuderen.Onlangs tijdens de rechtszaak van de «bende van Venlo» is
gebleken dat wanneer een verdachte weigert mee te werken aan een onderzoek
ten behoeve van TBS in het Pieter Baancentrum, hij niet veroordeeld kan worden
tot TBS. Hij kan dan alleen een gevangenisstraf opgelegd krijgen. Op deze
manier is het voor een verdachte kennelijk mogelijk om TBS te ontlopen. De
leden van de CDA-fractie vinden dit een onwenselijke situatie. Zij vragen
de regering te onderzoeken of in de wetgeving de nodige voorzieningen getroffen
kunnen worden opdat de Venlose situatie zich in de toekomst niet zal herhalen.Bij de combinatie TBS en lange gevangenisstraf signaleren de leden van
de VVD-fractie een probleem. Deze vonnissen worden gegeven in uitzonderlijke
gevallen, waar – door hun wijze van uitvoering en de gevaarlijkheid
van de dader – een dringende noodzaak tot langdurige beveiliging van
de maatschappij en behandeling in een TBS-kliniek gewenst is. Om deze reden
zien deze leden niet goed in waarom de regering de duur van het verblijf in
een penitentiaire inrichting wil begrenzen tot bijvoorbeeld 1/3 van de opgelegde
straf. Zodra een grens is vastgelegd in regelgeving, kunnen er rechten aan
ontleend worden. Het lijkt deze leden dan ook meer in de rede liggen om de
rechter in de gelegenheid te stellen ambtshalve of op verzoek van de veroordeelde
in ieder individueel geval te bepalen wanneer overplaatsing naar een TBS-inrichting
gewenst is. Mede omdat bijna altijd een geweldsdelict ten grondslag ligt aan
het opleggen van TBS is een behoorlijke overweging noodzakelijk. Het feit
dat de rechter in zijn vonnis komt tot het opleggen van een lange gevangenisstraf
en TBS geeft aan dat hij de geschoktheid van de samenleving zwaar laat meewegen.
Is het dan verstandig, zo vragen de leden van de VVD-fractie, de vrijheidsstraf
te begrenzen tot bijvoorbeeld 1/3 van de opgelegde tijd, temeer omdat het
progressief toekennen van meer bewegingsvrijheid een essentieel onderdeel
vormt van de behandeling en de ter beschikking gestelde dus na zeer korte
tijd feitelijk vrij rond kan lopen?Deze leden vragen of – gezien het hoge aantal recidives tijdens
de TBS – vóóraf inzicht bestaat in de kans dat een geestelijk
gestoorde delinquent tijdens proefverlof een nieuw vergrijp pleegt. Wordt
er mogelijk lichtvaardig tot proefverlof besloten, of moeten zwaardere eisen
aan de voorwaarden worden gesteld? Daar staat tegenover de grote groep gevallen
die zich tijdens het proefverlof of de voorwaardelijke beëindiging van
de verpleging wel aan de opgelegde voorwaarden houdt en volgens de VVD-fractie
dus terecht de kans moeten krijgen om zich geleidelijk voor te bereiden op
een terugkeer naar de maatschappij. Deze leden zijn het eens met de regering
dat de rechter bij iedere verlengingszitting de mogelijkheid dient te hebben
om af te wegen in hoeverre de vrijheidsbeneming of -beperking in het kader
van de TBS dient voort te duren.Eén van de uitgangspunten in ons strafrecht is dat veroordeelden
perspectief geboden wordt op een terugkeer in de maatschappij, aldus de leden van de D66-fractie. Tijdens hun detentie of behandeling dient
ernaar gestreefd te worden de gedetineerde te resocialiseren. In zijn algemeenheid
stellen deze leden dat de combinatie van een langdurige gevangenisstraf met
een TBS hen niet wenselijk voorkomt. Uiteraard moet daar aan toegevoegd worden
dat het de rechter is, die in het concrete geval tot een dergelijke combinatie
besluit en ook moet kunnen besluiten. Deze leden willen dan ook niet in het
straftoemetingsbeleid van de rechter treden. Zij onderkennen dat er situaties
kunnen zijn waarin bijvoorbeeld de beveiliging van de maatschappij, de geschokte
rechtsorde of genoegdoening van de (nabestaanden van) het slachtoffer nopen
tot het opleggen van de combinatie. De rechter moet maatwerk kunnen blijven
leveren.Ondanks het feit dat deze leden een langdurige gevangenisstraf gekoppeld
aan een TBS in het algemeen onwenselijk achten, streven zij niet naar een
wettelijk verbod op deze combinatie of een wettelijke beperking op dit punt.
Zij ondersteunen de argumentatie van de regering in dezen. Desondanks blijkt
een dergelijke combinatie in de praktijk lastig te hanteren. Daarom heeft
de commissie Fokkens dan ook het voorstel gedaan om de volgorde van de executie
om te keren. Wanneer de rechter een langdurige gevangenisstraf oplegt met
TBS, dient eerst de TBS ten uitvoer te worden gelegd. Bij een eventueel strafrestant
stelt de commissie een bepaalde constructie voor. De leden van de D66-fractie
zien een aantal serieuze nadelen aan dit voorstel kleven. Zij zien hun bezwaren
in grote lijnen verwoord in hoofdstuk 2.3 van de MvT.Zij ondersteunen de regering in de door haar gekozen oplossing van het
dilemma. Wel vragen zij de regering nader in te gaan op de aard van de nadere
regelgeving, die wordt gebaseerd op artikel 13, Sr, en waaraan nadere regelgeving
gekoppeld wordt met betrekking tot een periodieke beoordeling aangaande de
psychische gesteldheid. Is het niet zuiverder dergelijke belangrijke regelingen
in de wettekst zelf op te nemen?De voorgestelde flexibele regel om na ommekomst van 1/3 deel van de gevangenisstraf
de gedetineerde op te laten nemen in een TBS-kliniek wordt door de leden van
de D66-fractie gesteund, maar roept desalniettemin de volgende vragen op.
Verwacht de regering dat de rechter, rekening houdend met de mogelijkheid
dat de veroordeelde na 1/3 deel van de straf te hebben uitgezeten naar de
TBS-kliniek kan gaan, de gevangenisstraf zal verhogen om te voorkomen dat
een veroordeelde in zijn ogen te snel wordt overgeplaatst? Zo ja, wat is hiervan
het effect op de capaciteitsproblemen? Wat zal het effect zijn op het gedrag
van gedetineerden in de gevangenis? Voorziet de regering dat gedetineerden,
die niet gemotiveerd zijn om de TBS te ondergaan, zich tijdens hun detentie
bijvoorbeeld vluchtgevaarlijk gaan gedragen om na ommekomst van het 1/3 deel
onder opname in de TBS-kliniek uit te komen? Wat voor gevolgen heeft dat voor
de sfeer in de gevangenis? Zullen gedetineerden, die juist wel voor plaatsing
in de TBS-kliniek in aanmerking willen komen, zich niet gestoord gaan gedragen
om in elk geval aan de criteria te voldoen?De zinsnede op pagina 5 van de MvT waar de regering spreekt over de verwachting
van de rechterlijke macht omtrent een spoedige aanvang van de behandeling
is de leden van de D66-fractie niet duidelijk. Wil de regering in haar antwoord
nog eens helder aangeven wat zij bedoelt?De rapportage en de voorstellen van de commissie Fokkens heeft tot een
aantal beleidswijzigingen geleid, aldus de leden van de GroenLinks-fractie.
Echter ten aanzien van de combinatie van terbeschikkingstelling en lange gevangenisstraf,
waar het in casu over gaat, heeft het voorstel van de commissie Fokkens geen
navolging gevonden. Hoewel de commissie Fokkens in beginsel geen voorstander
is van de combinatie van TBS en lange gevangenisstraf, pleit zij ervoor indien
de rechter deze combinatie oplegt, eerst de maatregel uit te voeren, zodat
een noodzakelijk behandelprogramma kan worden uitgevoerd, en vervolgens
de straf ten uitvoer te leggen. Hoewel de regering het belang van een tijdige
behandeling onderschrijft, signaleert zij een dusdanig aantal bezwaren tegen
het voorstel van de commissie Fokkens, dat zij de executievolgorde niet wil
wijzigen.De belangrijkste reden voor deze keuze is dat de rechter bij zeer ernstige
misdrijven ter beveiliging van de samenleving zou kunnen besluiten tot het
opleggen van alleen een nog langere gevangenisstraf. Ook de Nederlandse Orde
van Advocaten signaleert dit probleem. Zij legt echter de vraag voor of niet
een zodanige formulering kan worden gevonden die de rechter desgewenst de
mogelijkheid biedt de volgorde van executie ten opzichte van het huidige beleid
om te keren, indien hij kiest voor het opleggen van TBS in combinatie met
een gevangenisstraf. Heeft de regering kennis genomen van dit voorstel? Deze
biedt de rechter van geval tot geval eigen vrijheid van handelen.De leden van de SGP-fractie hebben geconstateerd dat in het wetsvoorstel
niet de suggestie van de commissie Fokkens is gevolgd dat, in het geval de
rechter naast TBS ook een gevangenisstraf oplegt, de maatregel van TBS als
eerste ten uitvoer zal worden gelegd. Deze leden kunnen zich voorstellen dat
in bepaalde gevallen de oplegging van de gevangenisstraf voorrang krijgt,
met name vanuit de overweging dat beveiliging van de samenleving meer door
de tenuitvoerlegging van de gevangenisstraf dan die van de TBS wordt gegarandeerd.Deze leden geven uiting aan hun twijfel of de oplossing die in het voorstel,
artikel 13, tweede lid, Sr, is gekozen voor de rechter wel de meest duidelijke
is ten aanzien van de vraag op welke wijze een gecombineerde straf van gevangenisstraf
en TBS ten uitvoer zal worden gelegd. Kan het voorstel op dit punt geen belemmering
vormen voor de rechter om de zijns inziens meest passende straf op te leggen?
Moet niet de mogelijkheid open worden gelaten dat de rechter bij het opleggen
van TBS in combinatie met een gevangenisstraf in een geëigend geval kan
kiezen voor de door de commissie Fokkens voorgestelde regeling, zonder dwingend
de executievolgorde om te keren? De leden van de SP-fractie realiseren zich dat de afweging tussen de voordelen
van onmiddellijke behandeling voor betrokkene en de door de regering aangegeven
nadelen van omkering van de executievolgorde een moeilijke is. Zij achten
de regel van opname in een TBS-inrichting na het verstrijken van 1/3 van de
opgelegde gevangenisstraf in dat opzicht een goed compromis. Wel hebben zij
vanuit de praktijk vernomen dat op dit moment de wachttijden voor TBS-plaatsen
meer dan een jaar zijn en dat er nog 143 wachtenden zijn. Ondanks het voornemen
van de regering tot uitbreiding met 170 TBS-plaatsen tussen 1996 en 1998,
zal het wetsvoorstel naar verwachting nog langere wachttijden in de praktijk
teweegbrengen. Deze verwachting is des te reëler nu het aantal TBS-opleggingen
nog steeds toeneemt. Onderkent de regering dit probleem en welke oplossingen
staat zij voor, zo vragen deze leden. 3. De voorwaardelijke beëindiging door de rechterHet verontrust de leden van de PvdA-fractie zeer dat in circa 70% van
de gevallen waarin de behandelingsinrichting adviseert tot verlenging van
de TBS, de rechter de TBS tot niet-verlenging van de TBS beslist. De commissie
Fokkens geeft daarvoor een aantal mogelijke verklaringen, zoals onvoldoende
onderbouwing van de acute delictgevaarlijkheid en de gebleken noodzaak van
vervolgvoorzieningen. Deze omstandigheden kunnen, strikt genomen, leiden tot
een oneigenlijk advies tot verlenging. Heeft de regering maatregelen genomen
teneinde te voorkomen dat de behandelingsinrichting zich genoodzaakt
zien tot deze oneigenlijke advisering over te gaan?Voorts vragen de leden van de PvdA-, en CDA-, en D66-fractie aandacht
voor enkele door het directeurenoverleg forensisch psychiatrische instituten
aangedragen overwegingen bij brief van 5 september 1995 met betrekking tot
het proefverlof. Kan de regering aangeven in hoeverre de voorwaardelijke beëindiging
door de rechter de bestaande praktijk van proefverlof zal veranderen? Het
directeurenoverleg geeft een aantal argumenten waarom in de wet opgenomen
zou moeten worden dat aan beëindiging van de maatregel altijd een fase
van geleidelijke overgang in het kader van proefverlof vooraf dient te gaan:
«Een belangrijk voordeel van het proefverlof boven de voorwaardelijke
beëindiging is dat het bevel tot verpleging onverminderd van kracht blijft
(en dus ook de betrokkenheid van de behandelende inrichtingen), en dat intrekking
van het proefverlof daarom makkelijker kan geschieden dan herroeping van de
voorwaardelijke beëindiging. Onderzoek laat zien dat beëindiging
van de terbeschikkingstelling via proefverlof een goede indicator is voor
een lager recidive-percentage dan bij beëindigen op een andere manier.
Op grond van deze wetenschap èn het feit dat het realiseren van proefverloven
kostenbesparend is, streven de klinieken er naar de klinische periode te bekorten
en de ambulante fase zo lang als mogelijk is te laten zijn.» Deze leden
zouden graag zien dat de regering een beschouwing zou wijden aan de argumenten
en de daaruit voortvloeiende conclusie van het directeurenoverleg.In artikel 38 stelt de regering voor om de rechter de mogelijkheid te
geven de verpleging voorwaardelijk te beëindigen. De rechter kan, in
dit voorstel, naast verlenging of beëindiging van TBS ook besluiten tot
beëindiging met bijvoorbeeld medicatie of poliklinische behandeling.
Hiermee hoopt de regering dat het aantal contraire beslissingen zal afnemen.
De leden van de CDA-fractie staan positief ten opzichte van het voorstel van
voorwaardelijke beëindiging, en hopen dat met het verminderen van het
aantal contraire beslissingen ook het recidive-percentage zal afnemen. In
de huidige wetgeving zal een rechter bij twijfel evenwel vaak kiezen voor
verlenging omdat de gevolgen van zijn beslissing zeer groot kunnen zijn. Bij
de mogelijkheid van voorwaardelijke beëindiging creëert de regering
een tussenoplossing waardoor rechters bij twijfel mogelijk eerder voor voorwaardelijke
beëindiging zullen kiezen.Deze leden vragen of daardoor niet het gevaar ontstaat dat de rechter
mogelijk in een eerder stadium dan nu het geval is zal besluiten tot voorwaardelijke
beëindiging tegen het advies van de kliniek in en voordat een patiënt
proefverlof heeft gehad, met het gevolg dat het aantal contraire beslissingen
alleen maar groter wordt.De leden van de VVD-fractie willen graag weten of er een verband bestaat
tussen de het hoge percentage contraire beslissingen (d.w.z. in afwijking
van de daartoe verstrekte adviezen van een inrichting) en het recidive-verschijnsel.
Zo ja, zou de regering dat toe kunnen lichten, en hen uit kunnen leggen hoe
het wetsvoorstel dat poogt op te lossen?De leden van de D66-fractie zouden graag vernemen waar het aan ligt dat
70% van de beslissingen tot beëindiging van de TBS genomen worden tegen
het advies van de inrichting in. Zou het een verklaring kunnen zijn dat de
kliniek zelf te terughoudend is in het kunnen loslaten van de ter beschikking
gestelde? Zijn de contraire beslissingen genomen op basis van een contra-expertise
door deskundigen van buiten de betreffende kliniek? Hoe vaak is het voorgekomen
dat een TBS-verpleegde plotseling als gevolg van de beslissing van de rechtbank
onvoorbereid de maatschappij in ging? Is bekend hoe de 70% het in de maatschappij
verging? Wat voor type delicten hadden deze 70% begaan? Deze leden constateren dat de commissie Fokkens als opdracht had gekregen,
te onderzoeken of de wet moest worden aangepast teneinde de rechter de bevoegdheid
te geven om de TBS met verpleging onder bijzondere voorwaarden te beëindigen
danwel op termijn te beëindigen. Deze leden verzoeken de regering mee
te delen wat er met de laatste opdracht is gebeurd. In de MvT zijn zij hier
niets over tegen gekomen.De leden van de D66-fractie vragen de regering wat er gebeurt indien de
TBS drie maal met 1 jaar verlengd is bij een voorwaardelijke beëindiging
van de verpleging. Wat gebeurt er indien de deskundigen het er over eens zijn
dat er ook een vierde jaar met een voorwaardelijke beëindiging van de
verpleging geïndiceerd is? Wat is de ratio van de termijn van ten hoogste
drie jaar?Deze leden willen verduidelijking van de situatie dat de ter beschikking
gestelde de gegeven voorwaarden niet overtreedt, maar dat «duidelijk
wordt dat de voorwaarden onvoldoende waarborgen bieden» (MvT, blz. 6).
Gaat het hier om een situatie, waarin de voorwaarden niet adequaat zijn geformuleerd
?De leden van de D66-fractie vragen de regering aan te geven waarom de
bepalingen in artikel 38k, onder 2 en 3 zo ruim zijn geformuleerd. Onder de
voorgestelde formulering komt het er op neer dat de ter beschikking gestelde
überhaupt niet in aanmerking had behoren te komen voor een TBS met voorwaardelijke
beëindiging van de verpleging. Wordt een ter beschikking gestelde zo
niet blij gemaakt met een voorwaardelijke beëindiging, als deze daarna
op deze open gronden weer in een onvoorwaardelijke verpleging kan worden omgezet?
Hebben organisaties als de Reclassering, maar ook het Openbaar Ministerie
voldoende personeel beschikbaar, dat kan toezien op de naleving van de gestelde
voorwaarden?De regering stelt voor dat gratie ook voor TBS mogelijk wordt. Deze leden
gaan ervan uit dat dit betekent dat naast de plaatselijke politie ook de inrichting,
het Openbaar Ministerie en de rechtbank advies moet geven.Voor wat betreft de situatie dat er ernstige redenen bestaan voor het
vermoeden dat iemands verpleging zal worden hervat of alsnog zal worden gelast,
nadat deze voorwaardelijk was beëindigd of voorwaardelijk was opgelegd,
kan de officier van justitie de aanhouding bevelen. In navolging van de Nederlandse
Orde van Advocaten dringen de leden van de GroenLinks-fractie er op aan dat
in dit geval na de aanhouding de ter beschikking gestelde onverwijld wordt
overgebracht naar een door de regering van Justitie aangewezen inrichting.De leden van de SP-fractie keuren dit onderdeel van het wetsvoorstel goed.
Zij hebben begrepen dat ook in de praktijk er grote behoefte bestaat om de
rechter een extra instrument in handen te geven bij de beëindiging van
de TBS. Immers, op grond van de huidige wetgeving kan de rechter slechts kiezen
tussen wel of niet beëindigen van de TBS. 4. De terbeschikkingstelling met aanwijzingDe regering stelt voor om de eis van rapportage van ten minste twee gedragsdeskundigen
van verschillende disciplines waaronder een psychiater al aan de oplegging
van de TBS te koppelen, en het vervolgens mogelijk te maken onder voorwaarden
het bevel tot verpleging achterwege te laten. Bij het niet naleven van de
voorwaarden kan de rechter alsnog een bevel tot verpleging geven volgens een
lichtere procedure dan thans het geval is. De regering komt met dit voorstel
omdat van de huidige TBS met aanwijzing weinig gebruik gemaakt wordt, onder
andere omdat er nauwelijks sanctiemogelijkheden zijn in geval van niet naleving
van de aanwijzingen. De leden van de CDA-fractie vragen of deze maatregel van de regering mogelijk
weer een maatregel wordt waar in de praktijk geen gebruik van gemaakt wordt.
TBS mét verpleging wordt nu alleen in zeer ernstige gevallen opgelegd,
mede omdat de belasting op het systeem zeer groot is aangezien twee gedragswetenschappers
rapport moeten uitbrengen. Als deze weg ook voor TBS met aanwijzing bewandeld
moet gaan worden, bestaat de mogelijkheid dat er voor een andere straf gekozen
wordt omdat voor deze «lichtere» gevallen de belasting te groot
wordt en het rendement te laag.Het ontbreken van sanctiemogelijkheden en de zwaarte van de omzettingsprocedure
bij de maatregel van TBS zonder verpleging (TBS met aanwijzingen) is een veel
gehoorde klacht. De leden van de VVD-fractie zijn tevreden met de voorgestelde
lichtere omzettingsprocedure, waardoor een stevige sanctiemogelijkheid wordt
gecreëerd in geval een TBS-gestelde met aanwijzingen zich niet aan de
voorwaarden houdt.Naast TBS met voorwaarden is een gevangenisstraf van ten hoogste 1 jaar
mogelijk ingevolge van artikel 38, tweede lid, Sr. De leden van de D66-fractie
voelen wel wat voor de suggestie van de procureurs-generaal om de maximumgrens
van de gevangenisstraf te verhogen naar drie jaar. Zodoende kan er meer van
deze vorm van TBS gebruik worden gemaakt. Immers, de meeste delicten leveren
al gauw een hogere gevangenisstraf op dan de huidige grens van 1 jaar. Deze
leden verzoeken de regering om een reactie. 5. De afschaffing van de combinatie van de last tot plaatsing
in een psychiatrisch ziekenhuis en terbeschikkingstellingDe leden van de D66-fractie zijn overtuigd door de argumenten dat er geen
bestaansgrond is voor handhaving van deze combinatie. 6. De gespecialiseerde rechterDe leden van de PvdA-fractie betreuren dat de regering het voorstel van
de commissie Fokkens van de gespecialiseerde rechter niet heeft overgenomen.
Dit voorstel waarborgt een grotere deskundigheid bij de rechterlijke macht.
Zeker gezien de toename van het aantal terbeschikkingstellingen en de bijzondere
deskundigheid die de beoordeling van verlengingsverzoeken vergt, achten zij
een dergelijke specialisatie noodzakelijk. Zij verzoeken de regering derhalve
alsnog met een voorstel daartoe te komen.De leden van de D66-fractie zijn het er mee eens dat aan elke rechtbank
moet worden overgelaten hoe men enige vorm van specialisatie vormgeeft. Het
lijkt deze leden belangrijk dat veel rechters bij de TBS-beslissingen betrokken
worden, uiteraard onder voorzitterschap van een ervaren rechter. 7. Gevolgen voor de capaciteit van de voorzieningen en
de werklast van de rechterlijke machtDe leden van de CDA-fractie vragen in hoeverre de voorstellen van de regering
de werklast van de reclassering doen toenemen. Is de geschatte toename van
het aantal te begeleiden TBS-gestelden van 50 à 60, zoals de regering
in de MvT stelt, reëel te noemen?Zij vragen tevens in hoeverre de voorstellen van de regering de werklast
van de instellingen in de GGZ doen toenemen, aangezien TBS-patiënten vaak na behandeling nog op de vervolgvoorzieningen in de GGZ aangewezen
zijn.Tenslotte willen de leden van de CDA-fractie graag een antwoord op de
vraag of er voldoende afstemming plaatsvindt tussen het Ministerie van Justitie
en het Ministerie van VWS, vooral voor wat betreft de vervolgopvang en voorwaardelijke
TBS. II ARTIKELEN ARTIKEL IDe leden van de VVD-fractie vragen waarom de tekst over proefverlof (artikel
38g, Sr) geheel is komen te vervallen. Maakt de gewijzigde wetstekst geen
onderscheid tussen proefverlof en voorwaardelijke beëindiging van de
verpleging? Kan de regering het verschil tussen deze twee aangeven? ARTIKEL IIDe leden van de PvdA-, en SGP-fractie vragen het commentaar van de regering
op de volgende voorstellen van de Nederlandse Orde van Advocaten ter zake
van het bepaalde in artikel 509i, WvSv. Ten eerste wordt voorgesteld in dit
artikel, op dezelfde wijze als in artikel 509h, te bepalen waar de voorlopige
(hervatting) van de verpleging ten uitvoer wordt gelegd.Ten tweede wordt voorgesteld in een eerder stadium dan thans in het vierde
lid geregeld, de betrokkene te voorzien van rechtsbijstand van een raadsman,
indien de betrokkene nog geen raadsman heeft. De Orde van Advocaten stelt
voor te voorzien in een piketregeling, waarbij aansluiting kan worden gezocht
bij de piketregeling voor in verzekering gestelden. Kan de regering hier een
reactie op geven, zo vragen de leden van de PvdA-, en SGP-fractie?De leden van de GroenLinks-, en SP-fractie vragen om voor aangehouden
ter beschikking gestelden een piketregeling in het leven te roepen, zodat
de ter beschikking gestelde in een zo vroeg mogelijk stadium, en zeker ten
tijde van het verhoor door de rechter-commissaris, wordt bijgestaan door een
raadsman.Wat betreft de rechtsbijstand in de in het voorstel geregelde procedures
stellen de leden van de SGP-fractie de vraag of het zal kunnen voorkomen dat
pas een raadsman wordt toegevoegd na het verhoor door de rechter-commissaris
en zo ja, of dit wenselijk is te achten en of de regeling niet aangepast dient
te worden.De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der Burg,De griffier voor dit verslag,Van Luyk XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter,
M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (Groep Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Van
Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Boogaard (Groep Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA),
Apostolou (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), Leerkes (U55+), Van den Doel (VVD),
Weisglas (VVD), De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24256-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl