Verslag bezoek aan Australië in het kader van Nederland-Australië: 400 jaar vriendschap; Verslag van het bezoek aan Australië van 8 tot 15 oktober 2006
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30949, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-02-2007

Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30949 nr. 1;A

02-02-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Melbourne3. Canberra4. Brisbane5. Aurukun en Weipa6. SlotOndertekeningLichaamBijlagen:BIJLAGE 1Program Visit Dutch Parliamentary Delegation to AustraliaBIJLAGE 2Speech by Mrs Yvonne E. M. A. Timmerman-Buck,
President of the Dutch Senate and leader of the Dutch parliamentary delegation
to Australia (7–15 October 2006), at the occasion of the dinner
given by the President of the Senate and the Speaker of the House of Representatives
and other presiding officers of the Parliament of Australia in Canberra on
Wednesday 11 October 2006
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30949Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 92 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 949Verslag van het bezoek door een Nederlandse parlementaire delegatie
aan Australië in het kader van Nederland-Australië: 400 jaar vriendschapAnr. 1VERSLAGVastgesteld 2 februari 20071. InleidingIn 1606 stuitte een klein jacht van de Verenigde Oost-Indische Compagnie,
dat was uitgezonden om de gebieden ten zuiden van Nieuw-Guinea in kaart te
brengen, op onbekend land. Dit schip was de «Duyfken»; de kust
die schipper Willem Jansz als eerste in kaart bracht, was Australië.De landing van de Duyfken op de noordkust van Australië markeert
het begin van een lange relatie tussen Nederland en Australië. Zowel
in Nederland als Australië is in 2006 met tal van activiteiten de vierhonderdste
verjaardag van dit eerste contact herdacht.Tot deze activiteiten behoort het bezoek dat een Nederlandse parlementaire
delegatie van 8 tot 15 oktober 2006 op uitnodiging van het Australische
Parlement aan Australië bracht.De delegatie stond onder leiding van de Voorzitter van de Eerste Kamer
der Staten-Generaal, mevrouw mr. Y. E. A. M. Timmerman-Buck.
Voorts bestond de delegatie uit: J. ten Hoopen (CDA), Onder-Voorzitter van
de Tweede Kamer; mr. G. J. de Graaf (VVD) en prof. dr. R. Rabbinge (PvdA),
leden van de Eerste Kamer; mevrouw mr. J. Stuurman (PvdA) en ir. P. H.
Hofstra (VVD), leden van de Tweede Kamer. De delegatie werd begeleid door
de Griffier van de Eerste Kamer, mr. G. J. A. Hamilton, en de plv.
griffier van de Tweede Kamer, drs. M. E. Esmeijer.Tijdens de reis kregen de thema’s aandacht die in het Programma
van Activiteiten Nederland-Australië 400 jaar vriendschap centraal stonden:– de rol van Nederlanders bij het in kaart brengen van Australië;– de bijdrage van de Nederlandse strijdkrachten aan de verdediging
van Australië tijdens de Tweede Wereldoorlog;– de emigratie van Nederlanders naar Australië in de 20e eeuw;– verschillende aspecten van de huidige relatie op gebieden als
kunst, cultuur, onderwijs, wetenschap, sport, buitenlands beleid en handel.Daarnaast is er in het bijzonder aandacht besteed aan:– de strategische positie van Australië in de Zuid-Oost Aziatische
regio;– het actuele immigratie- en integratiebeleid van Australië;– de situatie van de oorspronkelijke bevolking van Australië,
de Aboriginals;– het functioneren van Australië als federale staat en de rol
van het nationale Parlement en de parlementen op het niveau van
een staat (i.c. de Staat Victoria).Tijdens de reis op Australisch territoir is de delegatie begeleid door
de Nederlandse Ambassadeur in Australië mr. N. P. van Zutphen. Ondersteuning
bij de voorbereiding en delen van het programma is verleend door mr. F. J. M.
Mollen, chef de mission, en mevrouw C. ’t Hoen, als ook de honorair
consul in Melbourne, de heer H. Nieuwland. Van bijzondere inhoud was de begeleiding
door het Australische parlement in de persoon van mevrouw Lyn Witheridge,
assistant director van het Parliamentary Relations Office.De delegatie is de hier genoemden en allen die haar hebben ontvangen en
gastvrijheid hebben verleend, zeer erkentelijk voor hun inzet en hartelijkheid,
en voor de veelzijdige informatie die is verschaft.Tijdens de reis zijn bezoeken gebracht aan Melbourne, de hoofdstad van
de deelstaat Victoria, Canberra, de federale hoofdstad, Brisbane, de hoofdstad
van de deelstaat Queensland, en de plaatsen Cairns, Aukurun en Weipa in het
noordelijk deel van Queensland. In deze korte beschrijving van de belevenissen
en ervaringen van de delegatie is de chronologie van de deelbezoeken aangehouden.2. Melbourne2.1. Melbourne is de hoofdstad van de Australische deelstaat Victoria,
gesticht in 1835 door een groep kolonisten uit Tasmanië. In 1842 werd
de nederzetting een stad. Het is ook de grootste stad in Victoria en de tweede
stad van Australië (na Sydney), met een inwoneraantal van 3,7 miljoen
(2006). De stad is genoemd naar de Engelse staatsman Lord Melbourne, die ten
tijde van de stichting van de stad (in 1835) net aan zijn tweede regeringsperiode
als Minister-President van Groot-Brittannië was begonnen en was geboren
in het Engelse plaatsje Melbourne in Derbyshire. De ontdekking van goud in
Victoria in de vijftiger jaren van de 19e eeuw had grote invloed op de groei
van de stad. Aan het eind van de 19e eeuw zijn vele gebouwen in Victoriaanse
stijl gebouwd, waaronder de St. Paul’s Cathedral. Vanaf de vijftiger
jaren van de 20e eeuw neemt de moderne architectuur, met de bouw van wolkenkrabbers,
een hoge vlucht.De stad wordt ook wel de «Garden City» genoemd vanwege de
vele parken en ander groen die in de zeer uitgestrekte stad te vinden zijn.
Een tweede bijnaam is «City of Charm», een naam die zij dankt
aan haar gratie, ruimtelijkheid, opvallende diversiteit en de schoonheid van
haar architectuur.Melbourne wordt beschouwd als de culturele en modehoofdstad van Australië.
De stad is bijzonder multicultureel (ongeveer een derde van de bevolking is
niet in Australië geboren). Zo zijn er Griekse, Italiaanse, Chinese en
Vietnamese wijken.Ook in sportief opzicht is Melbourne een hoofdstad. In 1956 werden de
Olympische Spelen in Melbourne georganiseerd en in maart 2006 de Commonwealth
Games. Van laatstgenoemd evenement, het grootste sportevenement ooit in Melbourne
georganiseerd, waren in de stad nog veel herinneringen zichtbaar. Bekend is
voorts de jaarlijkse Australian Open, een van de vier Grand Slam-toernooien
in het tennis, evenals een Formule 1-race.De stad staat bekend om haar uitstekende openbaar vervoer. Er is een uitgebreid
stelsel van trams die de vele voorsteden van de agglomeratie Melbourne met
het centrum verbinden. Het stratenplan van het stadscentrum heeft de vorm
van een rooster en de straten van het zakencentrum staan haaks op elkaar.2.2. In Melbourne bezocht de delegatie het Immigration Museum, gevestigd
in het Old Customs House. Het museum brengt in beeld hoe duizenden mensen
uit de hele wereld vanaf de negentiende eeuw tot de dag van vandaag naar Victoria
zijn gemigreerd. Door middel van foto’s, tekeningen en schilderijen,
maar ook bewegende beelden, vocale registraties en computeranimaties wordt
zicht- en hoorbaar gemaakt hoe mensen naar Australië reisden, onder welke
omstandigheden zij zich vestigden, werk zochten en een economisch en sociaal
leven opbouwden. Het museum biedt programma’s voor scholieren, studenten
en volwassenen over de thema’s immigratie, culturele diversiteit en
Australische identiteit.Het museum geeft, met computerondersteuning, ook de mogelijkheid inzicht
te verkrijgen in het huidige immigratiebeleid en de procedures die bij wens
tot immigratie gevolgd moeten worden. Als zeer welvarend land met een economische
groei van 4% per jaar is Australië nog altijd zeer populair als
immigratieland. Onderkend wordt dat om verdere groei te realiseren ook een
beroep op arbeidskrachten uit het buitenland moet worden gedaan. Australië
hanteert strakke criteria voor toelating, waarbij «skilled workers»
waaraan bijzondere behoefte bestaat, voorrang genieten. Gemiddeld worden per
jaar 100 000 buitenlanders op een «skilled workers visa»
toegelaten.In het museum had de delegatie een ontmoeting met immigranten van Nederlandse
afkomst.Emigratie uit Nederland vond in de 19e eeuw nog op zeer beperkte schaal
plaats, waarbij de goudkoorts voor een aantal vrije kolonisten dat zich in
Victoria vestigde, een belangrijke drijfveer was.Na de Tweede Wereldoorlog werd emigratie actief aangemoedigd door de Nederlandse
regering ter verlichting van de woningnood en de economische malaise. Honderdduizenden
Nederlanders emigreerden en bijna een derde daarvan besloot zich in Australië
te vestigen. De naoorlogse groei van de Nederlandse gemeenschap in Victoria
was explosief. In 1947 werden 625 inwoners van Nederlandse afkomst geteld.
In 1954 was dit aantal opgelopen tot 15 996, waarna de gemeenschap zich
binnen vijf jaar meer dan verdubbelde tot 36 284. Ook mensen van voormalig
Nederlands-Indië vallen onder deze aantallen. Na de onafhankelijkheid
van Indonesië in 1949, emigreerden velen van hen naar Australië.
De economische situatie in Nederland verbeterde in de zestiger jaren en het
aantal emigranten begon af te nemen. Ook besloten mensen terug te keren naar
Nederland en in 1981 was de van geboorte Nederlandse bevolking in Victoria
gedaald tot 30 707. In 2001 had Victoria de grootste Nederlandse gemeenschap
in Australië met 23 503 leden. 65 procent van de gemeenschap was
christelijk, 63 procent sprak Engels thuis en 34 procent Nederlands. Bijna
de helft van de Nederlanders die werkte, was werkzaam in professionele beroepen,
terwijl vele anderen werkzaam waren in administratieve, verkoop-, service-,
productie- en vervoer gerelateerde beroepen. Vandaag de dag is de Nederlandse
gemeenschap geconcentreerd in de buitenwijken van Melbourne, waaronder de
Dandenongs, Frankston en Berwick. De Nederlandse cultuur en het gemeenschapsleven
wordt in stand gehouden door verenigingen zoals The Associated Netherlands
Societies in Victoria. In Springvale wordt tevens elk jaar het Holland Festival
gehouden, het grootste Nederlandse festival op het zuidelijk halfrond. De
aanwezige Australiërs van Nederlandse afkomst gaven er blijk van dat
het Nederlands in Australië levend gehouden wordt, waarbij de publieke
televisiezender BVN (het Beste van Vlaanderen en Nederland, ook wel: het Beeld
van Vlaanderen en Nederland genoemd), zo werd vermeld, zeer behulpzaam is.
Deze televisiezender maakt het mogelijk via actualiteitenprogramma’s
op de voet te volgen wat er in Nederland op politiek, cultureel, sociaal en
economisch gebied gaande is. In Australië geboren kinderen en kleinkinderen
van Nederlandse immigranten voelen zich in het algemeen toch primair
Australiër en bij hen neemt de actieve beheersing van het Nederlands
snel af.2.3. In de Town Hall van Melbourne had de delegatie een ontmoeting met
de Lord Mayor van Melbourne, John Chun Sai So. Hij is de eerste direct gekozen
burgemeester van de stad (voorheen werd de burgemeester door de Raad van de
stad gekozen). John So is in 1946 in het Zuiden van China geboren. Via Hongkong
migreerde hij op 17-jarige leeftijd naar Melbourne, waar hij secundair en
universitair onderwijs volgde. Hij voerde als student campagne tegen de «White
Australia Policy» en was betrokken bij de oprichting van de University’s
Overseas and Chinese Students Association. Hij was leraar en werd, als eigenaar
van een steeds omvangrijker restaurantimperium, een succesvol zakenman. Op
vele maatschappelijke terreinen was hij actief. Zo was hij actief in de voetbalwereld,
directeur van de Melbourne Water Corporation en Ethnic Affairs Commissioner
of Victoria. Als outsider won hij de verkiezingen voor het burgermeesterschap
in 2001 uit een groot aantal kandidaten, onder wie voorlieden van de gevestigde
politieke partijen. In 2004 verwachtten velen dat So, ook door een sterk georganiseerde
oppositie, niet herkozen zou worden. In de eerste ronde haalde So 40%
van de stemmen, terwijl zijn sterkste rivaal op 9% bleef steken.De kracht van So schuilt, zo bleek tijdens het gesprek dat de delegatie
met hem voerde, in zijn vermogen etnische tegenstellingen te overbruggen en
culturele integratie te bevorderen. So liet zien hoe zijn stad door openheid
en transparantie uitgroeide tot een voorbeeld voor de wereld wat betreft multiculturele
integratie. Mensen met een grote verscheidenheid in etnische achtergrond,
leven vreedzaam met elkaar, houden een economisch zeer sterke stad in stand
met een rijk en gevarieerd cultureel leven. De criminaliteit is voor een miljoenenstad
relatief laag en veel mensen leven een gezond leven (veel sport en beweging).Inmiddels is eind 2006 bekend geworden dat John So is uitgeroepen tot
World Mayor 2006. De burgemeester van Amsterdam, Job Cohen, eindigde als tweede.
Als redenen voor de uitverkiezing zijn onder meer genoemd So’s immense
populariteit bij de jeugd van Melbourne en het grote succes van (de organisatie
van) de Commonwealth Games 2006.2.4. Vervolgens bezocht de delegatie in Melbourne Victoria’s Parliament
House. De bouw van dit indrukwekkende parlementsgebouw vond plaats in de jaren ’50
van de 19e eeuw, toen de Britse kolonie Victoria haar constitutie proclameerde.
Uit die tijd dateert het bicamerale parlementaire stelsel, een parlement bestaande
uit een Legislative Assembly (88 leden) en een Legislative Council (44 leden;
sinds november 2006: 40 leden). In 2006 herdenkt men dat de huizen van het
Parlement 150 jaar geleden de vergaderzalen van Parlement House in gebruik
genomen hebben. De imposante koepel van het parlementsgebouw werd tussen 1877
en 1892 gebouwd. In 1901, toen de federalisering van de Australische kolonies
tot één natie vorm kreeg, bood het Parlement van Victoria zijn
gebouw aan het Federale Parlement aan. Van 1901 tot 1927 zetelde het Federale
Parlement in Melbourne. Het verhuisde in 1927 naar Canberra, de nieuwe hoofdstad
van Australië. Sindsdien zijn de grote vergaderzalen weer in gebruik
bij de huizen van het Parlement van Victoria.De delegatie had een lunchontmoeting met de voorzitters van de beide huizen
van het parlement: Mevrouw Judy Maddigan, Speaker of the Legislative Assembly,
en mevrouw Monica Gould, President of the Legislative Council. De Legislative
Assembly wordt gekozen volgens een districtenstelsel; de Legislative Council
(de senaat) wordt gekozen volgens een systeem van proportionele vertegenwoordiging
(acht regio’s zijn elk vertegenwoordigd door vijf gekozenen). Aan de
lunch werd verder deelgenomen door parlementariërs met een Nederlandse «origin».
De Nederlandse gemeenschap is in Victoria goed geïntegreerd in de samenleving. Specifieke problemen rond de Nederlandse «minderheid»
doen zich niet voor, reden waarom «Nederlandse» kwesties in het
parlement zelden aan de orde zijn.Tijdens de discussie kwam naar voren dat de deelstaten in Australië
in theorie belangrijke wetgevende bevoegdheden hebben op vele beleidsterreinen.
In de praktijk worden deze bevoegdheden begrensd door het gegeven dat de financiën
van de staten in overwegende mate door het federale niveau worden bepaald.
Federale middelen vloeien volgens budgettaire mechanismen toe aan de staten.
Binnen de gegeven budgettaire kaders is beleidsontwikkeling mogelijk. De paradox
van de Australische politiek is dat de federale regeringsmacht al vele jaren
in handen is van de liberale partij van John Howard die een strak begrotingsbeleid
nastreeft, terwijl in op één na alle deelstaten de regeringsmacht
in handen is van de Labor Party. Als tegenwicht tegen de federale regering
hebben de regeringen van de deelstaten de Council of Australian Governments
(COAG) gevormd. De minister-presidenten van de deelstaten komen geregeld in
COAG-verband bijeen om tot afstemming van het beleid van de deelstaten te
komen.Een belangrijk onderwerp op de COAG agenda, zo kwam in de gesprekken naar
voren, is het watermanagement.In 2004 hebben de regeringen van de deelstaten met de federale regering
overeenstemming bereikt over een National Water Initiative (NWI), een gemeenschappelijke
strategie, aangestuurd door de regering van Australië, gericht op verbetering
van het watermanagement in heel Australië. De variabele en dikwijls zeer
schaarse waterbronnen zijn cruciaal voor het economische en sociale welzijn
en het milieu. De productiviteit en de doelmatigheid van het watergebruik
moet worden verbeterd, met behoud van gezonde rivier- en grondwatersystemen.Het National Water Initiative omvat een groot aantal kwesties van management
van water in Australië en bevordert «best practices» in beheer
en gebruik van water. Uiteindelijk moet dit resulteren in:• uitbreiding van de handel in water, leidend tot profijtelijker
gebruik van water en een kosteneffectievere, meer milieuvriendelijke «winning»
van water• meer vertrouwen voor investeerders in de waterindustrie, door meer
zekerheid wat betreft aanspraak op toegang tot water, meer compatibiliteit
in registratiesystemen, betere «monitoring», vastlegging en verantwoording
van watergebruik en verbeterde publieke toegang tot informatie• scherpere en meer transparante inrichting van waterprojecten daaronder
begrepen de opvang van water, de interactie tussen oppervlak- en grondwatersystemen
en de watervoorziening in relatie tot specifieke milieu-eisen• een commitment om te zwaar belaste systemen zo snel mogelijk aan
te pakken, dit om in overleg met stakeholders tot noodzakelijke aanpassingen
te komen• beter en efficiënter waterbeheer in stedelijke gebieden, bij
voorbeeld door meer gebruik te maken van recycled water.In juli 2006 heeft de COAG de verbondenheid van alle regeringen aan de
beginselen van nationale waterhervorming bevestigd.2.5. Na het bezoek aan Parliament House bracht de delegatie een bezoek
aan de Australian Print Workshop. Zij werd ontvangen door de directeur, mevrouw
Anne Virgo. De Australian Print Workshop biedt Australische kunstenaars ruime
faciliteiten op het gebied van het vervaardigen van kunstdrukwerk. Opgericht
in 1981 is de APW uitgegroeid tot een gereputeerd facilitair en educatief
centrum dat kunstenaars de mogelijkheid biedt kunstdrukwerk te produceren
en daarvoor een markt te vinden. De instelling werft fondsen, trekt sponsoren
aan en verwerft opdrachten. In vele musea in Australië en
daarbuiten is werk dat onder auspiciën van de Australian Print Workshop
is vervaardigd, tentoongesteld.De APW voert innovatieve projecten uit met het doel de kunstvorm «printmaking»
verder te ontwikkelen. Tot de projecten behoren activiteiten die door inheemse
kunstenaars worden ontwikkeld en uitgevoerd.In het kader van 400 jaar Nederland-Australië kreeg de APW door de
inspanning van de Nederlandse Ambassadeur in Australië de opdracht een
portefeuille kunstwerken te doen vervaardigen dat de eerste Nederlandse contacten
met de Aboriginal bevolking van Australië tot thema had. Tien inheemse
artiesten uit streken in Australië die het eerst in contact gekomen zijn
met de «Duyfken» en de Nederlandse zeevaarders, kregen de gelegenheid
voor deze opdracht een beperkte oplage van originele «prints»
te produceren. Van 4 tot 8 juli 2006 kwamen deze kustenaars in Melbourne
samen voor een workshop. De kunstenaars zijn Karen Casey en Alan Mansell uit
Tasmania, Dulamari (Djalinda Yunupingu) en Dhuwarrwarr Marika uit Noord-Oost
Arnhem Land, Janice Murray en Pedro Wonaeamirri van Melville Island, Garry
Namponan en Leonie Pootchemunka uit Aurukun, Western Cape York Peninsula,
en Laurel Nannup en Chris Pease uit Zuid-West Australia. Van de portefeuille
zijn 50 exemplaren vervaardigd. Iedere doos bevat tien genummerde prints,
een titelblad en colofon. Een aantal portefeuilles is gedoneerd aan kunstmusea
en collecties in Australië en «overseas». Het eerste exemplaar
zou, tijdens hun bezoek aan Australië, aangeboden worden aan de Prins
van Oranje en Prinses Máxima. De delegatie was onder indruk van de
unieke symboliek en kwaliteit van de kunstwerken en achtte het een passend
gebaar een portefeuille aan te kopen. De dag in Melbourne werd afgesloten
met een diner waarvoor de honorair consul diverse in Melbourne actieve ondernemers
met een Nederlandse achtergrond, had uitgenodigd.3. Canberra3.1. Canberra is de federale hoofdstad van het Gemenebest van Australië
en ligt in het Australisch Hoofdstedelijk Territorium.In 1820 kwamen de eerste kolonisten naar deze streek omdat ze geschikt
was om schapen te houden. De stad werd in 1902 gesticht in het kader van de
totstandkoming van het gemenebest, dit om verdere concurrentie om aanwijzing
als hoofdstad tussen Sydney en Melbourne te voorkomen. De stad is de grootste
van Australië die niet aan de zee grenst, en de op zes na grootste in
heel Australië. Canberra werd oorspronkelijk aangelegd door de Amerikaanse
stedenbouwer Walter Burley Griffin en bestaat uit een centrum met o.a. de
parlementsgebouwen en de gebouwen van de verschillende departementen. Canberra
telt 323 000 inwoners (2005).Het verblijf in de Australische hoofdstad Canberra begon met een bezoek
aan de National Library of Australia. Daar werd de delegatie ontvangen en
rondgeleid door de directeur-generaal mevrouw Jan Fullerton en de assistent-directeur-generaal
mevrouw Margy Burns (Australian Collections and Reader Services). De National
Library of Australia is de grootste topreferentie-bibliotheek van Australië.
Haar rol is zeker te stellen dat documentaire bronnen van nationaal belang
die betrekking hebben op Australië en het Australische volk bewaard en
toegankelijk gemaakt wordt. Aldus wil de bibliotheek bijdragen aan de voortdurende
vitaliteit van Australië’s cultuur en erfenis.Speciaal voor de delegatie was een serie authentieke landkaarten uit de
17e eeuw tentoongesteld, waaronder werk van Willem de Vlamingh. Een deel van
deze kaarten is herontdekt in het kader van de voorbereiding van 400 jaar
Nederland-Australië. Grote delen van Australië zijn in de 17e eeuw
voor het eerst door Nederlandse zeevaarders gekarteerd.3.2. Australië kent een bicameral «Commonwealth Parliament»
bestaande uit een «Senate» (met 76 senatoren) en een «House
of Representatives» met 150 leden. De leden van het Huis worden gekozen
uit kiesdistricten (een zetel per district). De zetels in het Huis zijn aan
de staten toebedeeld naar rato van het aantal inwoners. In de Senaat wordt
iedere staat (de staten zijn: New South Wales, Queensland, South Australia,
Tasmania, Victoria and Western Australia), ongeacht de bevolkingsomvang, vertegenwoordigd
door twaalf senatoren, terwijl de territoria (Northern Territory and the Australian
Capital Territory) vertegenwoordigd worden door twee senatoren. Iedere drie
jaar zijn er verkiezingen voor beide kamers, met dien verstande dat voor de
senaat per keer voor de helft van het aantal zetels een verkiezing plaats
vindt, aangezien voor senatoren een zittingstermijn geldt van zes jaar. De
partij die een meerderheidssteun heeft in het House of Representatives, vormt
de regering, waarbij de partijleider premier wordt. Er zijn drie grote politieke
partijen: de Labor Party, de Liberal Party en de National Party. Vooral in
de senaat zijn ook nog enkele kleinere groeperingen vertegenwoordigd, zoals
de «Greens» en de «Australian Democrats». Sinds 1996
wordt Australië geregeerd door een «Liberal/National» coalitie
die geleid wordt door John Howard. Sinds 2004 heeft de regeringscoalitie ook
een meerderheid in de senaat. Dit was 20 jaar niet voorgekomen. In op een
na alle staten en territoria is de Labor Party aan de macht.Het bezoek aan het parlementsgebouw van Canberra, waar ook de regering
zetelt, begon met een lunch met de voorzitter, mevrouw Joanna Gash, en leden
van de Netherlands/Australia Parliamentary Friendship Group. Mevrouw Gash,
geboren in Groningen, emigreerde op jeugdige leeftijd met haar familie naar
Australië. Ze is sinds 1996 lid van het Australische parlement voor de
Australian Liberal party.Zowel in het House of Representatives als de Senaat woonde de delegatie
een deel van het wekelijkse vragenuurtje (Question time) bij. Opmerkelijk
is dat er, op dagen dat het parlement in zitting is, elke dag gelijktijdig
zowel een vragenuur in de Senaat als in het Huis is. Ministers zijn in Senaat
dan wel Huis aanwezig, al naargelang zij van een van beide huizen lid zijn.
Voor onderwerpen die tot de portefeuille behoort van een minister die niet
aanwezig is, omdat hij in het andere huis zitting heeft, voert een andere
minister dan wel een junior-minister het woord. De regering kan, onaangekondigd,
worden bevraagd over ieder denkbaar onderwerp. Uiteraard wordt bij de voorbereiding
geanticipeerd op actuele onderwerpen die mogelijk ter sprake kunnen komen.
Over de vraagstelling uit de hoek van de coalitiepartijen is de regering doorgaans
tevoren geïnformeerd. Het vragenuur wordt alternerend vanuit de Senaat,
dan wel het Huis op de televisie uitgezonden. Het viel de delegatie op dat
regeringszijde en oppositie tijdens het vragenuur fel tegenover elkaar staan.
Niet iedereen is, zo bleek in discussies die de delegatie voerde, gelukkig
met het beeld van dagelijks kijvende politici dat uit het «nationwide»
uitgezonden vragenuur oprijst. De wijze waarop het vragenuur gestalte krijgt,
is wel typerend voor het meer monistische staatsbestel dat Australië
kent. Ministers zijn ook parlementariër en houden kantoor in hetzelfde
House of Parliament waar ook de overige volksvertegenwoordigers aanwezig zijn.3.3. Op de eerste dag van het verblijf in Canberra had de delegatie verder
een ontmoeting met de minister for Families, Community Services and Indigenous
Affairs, Mal Brough. Met hem sprak de delegatie vooral over het beleid ten
aanzien van de «inheemse bevolking», de Aboriginals. Terwijl de
integratie van vele groepen uiteenlopende immigranten tot één
Australische samenleving goed is verlopen, is de integratie van afstammelingen
van de oorspronkelijke bevolking vaak nog problematisch. Er zijn
450 000 Aboriginals, van wie 150 000 ver verwijderd van de rest
van de Australische bevolking woonachtig zijn. De oorspronkelijke bevolking
heeft niet in gelijke mate deel in de kansen, keuzes, mogelijkheden en verantwoordelijkheden
die andere Australiërs hebben. Teveel inheemse bewoners leven geen zelfstandig
leven en nemen niet op gelijke wijze als anderen deel aan het economisch leven.
Velen leven in afgelegen streken in groepen bij elkaar. De overheid verzorgt
daar bepaalde basisvoorzieningen. Het lukt maar in beperkte mate jongeren
een andere weg te doen inslaan dan vorige generaties. Buiten de groep treden
wordt vaak als een inbreuk op de eigen cultuur gezien. Volgens minister Brough
betekent respect voor en handhaving van de vele waardevolle aspecten van de
inheemse cultuur niet, dat de inheemse bevolking geen deel zou kunnen en mogen
hebben aan de vele verworvenheden van de Australische samenleving. Handhaving
van culturele waarden mag en hoeft vooruitgang niet in de weg te staan. Op
het gebied van onderwijs, huisvesting en gezondheidszorg bestaan er aanzienlijke
achterstanden ten opzichte van de overige Australiërs. Te weinig kinderen
gaan naar school, te weinig jongeren verlaten de afgelegen gebieden voor voortgezette
educatie en training. In sommige regio’s is sprake van verslaving aan «gambling»,
alcoholmisbruik en (vaak in samenhang daarmee) gewelddadigheid. Het beleid
van de regering is gericht op partnerschap en het bewegen in een richting
waar de verdeling van taken en verantwoordelijkheden tussen overheden, inheemse
bevolking en andere Australiërs meer in lijn is met het normale Australische
leven. Separatisme en isolatie helpen de inheemse bevolking niet. Het accent
moet liggen op «empowerment» tot zelfstandigheid in alle aspecten
van het leven.Drie aandachtsgebieden hebben daarbij prioriteit:– «early childhood intervention» (adequate gezondheidszorg
van jongs af aan; onderwijs en opleidingen)– «safer communities»– «building wealth, employment and an entrepreneurial culture».Accentverschillen zijn er wat betreft stedelijke gebieden (herstructurering
van werkgelegenheidsbeleid; geen assimilatie, maar aanpassing van de programma’s
aan specifieke behoeften van de inheemse bevolking), afgelegen gebieden (minder
accent op steunverlening, meer op investeringen gericht op werkgelegenheidsperspectieven)
en regionale gebieden, waar een mengvorm van oplossingen moet aansluiten bij
de combinatie van problemen die beperkte verstedelijking en «afstand»
meebrengen. Samengevat is de opvatting van de minister: «Our objective
must be independent and successful lives for our Indigenous Australian citizens.
Getting all Indigenous children to school must be our first step. Second rate
standards and second rate services can no longer be accepted for our first
Australians.»3.4. De eerste dag in Canberra werd afgesloten met een bezoek aan
de voorzitters van de beide huizen van het Australische parlement: Senator
Paul Calvert, President of the Senate, en David Hawker MP, Speaker of the
House of Representatives. Aansluitend boden de voorzitters een diner aan de
delegatie aan in de President’s Suite. Tijdens het gesprek kregen de
onderscheiden activiteiten in het kader van de herdenking 400 jaar betrekkingen
Australië-Nederland aandacht. Gerefereerd werd aan het bezoek dat minister-president
Balkenende eerder aan Australië bracht, het recente bezoek van de Gouverneur-Generaal
Michael Jeffery aan Nederland en het komende bezoek van Kroonprins Willem-Alexander
en Prinses Máxima aan Australië. Beide voorzitters maakten gewag
van de uitstekende betrekkingen tussen beide landen. In de discussie werd
voorts ingegaan op de karakteristieken van het Australische parlement die
deels ontleend zijn aan het Britse Westminister model en deels parallellen
vertonen met het federale model van de Verenigde Staten. De perceptie dat
sprake is van een «robuust» parlement, werd juist geacht. De omgangsvormen zijn niet altijd verfijnd. Wangedrag in het parlement
wordt soms afgestraft met een tijdelijke verwijdering (1, 3 of 7 dagen).3.5. De tweede dag van het verblijf in Canberra begon met een bezoek aan
de Australian National University. Daar werd de delegatie ontvangen door de
decaan van de Faculteit voor Aziatische Studies, Prof. Rikki Kersten en de
hoogleraren Lawrence Cram en Hugh White. Prof. Kersten is gespecialiseerd
in kennis over Japan, was ook hoogleraar in Leiden en had daar de redactie
over de «Leiden Series on Modern East Asian Politics and History».
Met 13 500 studenten en 3600 stafleden is de ANU de grootste wetenschappelijke
instelling in Australië. In een internationale ranking kwam de ANU als
16e beste universiteit van de wereld uit de bus. De grote aandacht voor «Asia
and the Pacific» stoelt op het bewustzijn dat Australië deel uitmaakt
van de Aziatische en Pacific regio. De positionering van Azie in dat gebied,
waar grootmachten als China, India en Indonesië in deze eeuw een enorme
ontwikkeling doormaken, noopt tot een sterke focus op wat zich in deze regio
op economisch, politiek, militair, sociaal en cultureel terrein afspeelt.
De ANU vormt een onafhankelijke denktank die de regering ten dienste staat
bij de beleidsontwikkeling en het diplomatiek verkeer in de regio en mondiaal.
Nergens ter wereld is er een zo gevarieerde concentratie van Aziatische talenstudies
als aan de ANU. De as ANU/Universiteit van Leiden kan voor Australië
en Nederland van grote strategische betekenis zijn bij de verdere ontwikkeling
van hun bijzondere bilaterale relatie, mede gegeven de context van Europa
en Azie als machtscentra naast de Verenigde Staten.De hoogleraar Hugh White ging in op de ontwikkelingen in buurland Indonesië,
een land waarmee Nederland zulke sterke historische banden heeft, maar waarmee
het nog niet tot een uitgekristalliseerde nieuwe relatie gekomen is. Als enige
grote buurland van Australië heeft Indonesië de laatste decennia
voor Australië steeds gegolden als potentiële militaire bedreiging.
Een militair sterk Indonesië zou uit zichzelf een bedreiging kunnen zijn,
een zwak Indonesië zou door derden gebruikt kunnen worden om Australië
aan te vallen. Onder het regime van President Soeharto heeft Australië
pragmatisme in de verhouding met Indonesië nagestreefd. Er was samenwerking
wat betreft de opleiding van militairen en politie. Het wezenlijke gebrek
aan democratie in Indonesië zette de relatie evenwel voortdurend onder
druk. Na het aftreden van Soeharto begon voor Indonesië een politiek
instabiele fase. De kwestie Oost-Timor heeft de verhouding tussen Australië
en Indonesië zwaar onder druk gezet. Lange tijd heeft Australië
de inlijving van Oost-Timor bij Indonesië als feit geaccepteerd. Het
extreme geweld van Indonesische kant dat volgde op de overweldigend positieve
uitspraak voor onafhankelijkheid bij het referendum in Oost-Timor in 1999,
een referendum waarin door President Habibie was bewilligd, dwong Australië
tot actie. De VN evacueerde al hun personeel en liet de bevolking tegen de
belofte in over aan het geweld. Driekwart van de bevolking sloeg op de vlucht
of werd gedwongen gedeporteerd naar het Indonesische West-Timor. Zeker 2000
mensen werden gedood. Uiteindelijk werd er ingegrepen door de vredesmacht
INTERFET (International Force in East Timor), die geleid werd door Australië.
Deze tussenkomst, in samenhang met steun aan het onafhankelijkheidstreven,
werd in Indonesië als verraad en bewijs van de dreiging gezien, die voor
dit land van Australië uitgaat, dit terwijl Australië deed wat het
meende dat absoluut noodzakelijk was voor de veiligheid van de bevolking van
Oost-Timor.De afgelopen jaren is de verhouding tussen Australië en Indonesië
niettemin in veel rustiger vaarwater gekomen. Twee factoren hebben daarbij
een belangrijke rol gespeeld. In de eerste plaats het aantreden van President
Susilo Bambang Yudhoyono als staatshoofd van Indonesië. Deze President
heeft blijk gegeven aan te voelen hoe Australiërs tegen Indonesië
aankijken. Bovendien zet hij zich ten volle in voor de verdere democratisering
van Indonesië en de uitbanning van corruptie. Het bezoek dat «SBY»
in 2005 aan Canberra heeft gebracht wordt gezien als het meest succesvolle
bezoek ooit van een Indonesisch staatshoofd aan Australië. De tweede
factor is de tsunami die Indonesië eind 2004 heeft getroffen. De enorme
hulpvaardigheid vanuit de Australische bevolking en de steun van de Australische
regering bij het oplossen van de problemen na de ramp heeft in Indonesië
grote indruk gemaakt. Er is een klimaat ontstaan waarin herstel van vertrouwen
ten volle kansen heeft. Er is een gemeenschappelijk belang te werken aan economische
vooruitgang en de beide landen steunen elkaar ook in de bestrijding van terrorisme.
De aanslagen in Bali hebben laten zien dat de veiligheid in Indonesië
daardoor bedreigd wordt en voor Australië zijn deze aanslagen het bewijs
dat terreurdaden ook voor dit land niet ver van het bed zijn. White ziet perspectieven
voor geleidelijke wederopbouw van de samenwerking tussen Indonesië en
Australië op defensieterrein, waarbij hij het stellen van realistische
doelen en het vermijden van te hooggespannen verwachtingen van primordiaal
belang noemde voor succes.Ook op de relaties met andere Aziatische landen is ingegaan. Van grote
betekenis zijn de betrekkingen met India en Thailand. Uit laatstgenoemd land
zijn er 16 000 studenten in Australië. De handelsbetrekkingen omvatten € 10
miljard handel per jaar. De politieke instabiliteit en de grote militaire
invloed op het functioneren van de staatsinstellingen baren voortdurend zorg.
Australië heeft zich ontwikkeld van een land «clung with all our
ten fingers to the United Kingdom» tot een land dat ten aanzien van
Azie en de Pacific tot het besef gekomen is: «This is our place; this
is our destiny». Niettemin moet de sterke band met Washington die de
huidige federale regering onderhoudt, ook enigszins gezien worden als een
reactie op «overdoing Asia». Velen zien in een nauwe alliantie
met de Verenigde Staten een machtig wapen tegen veiligheidsrisico’s.3.6. Terug in het House of Parliament ontmoette de delegatie voorzitter
Senator Grant Chapman en leden van de Joint Committee on Corporations and
Financial Services . De Commissie houdt parlementair toezicht op publieke
toezichthouders op het terrein van financiele dienstverlening, in het bijzonder
de Australian Securities and Investment Commission (ASIC). De ASIC speelt
een belangrijke rol als financial regulator ter bescherming van consumenten,
investeerders en crediteuren. De invoering van de Financial Services Reform
Act (FSRA) op 11 maart 2002 heeft de verantwoordelijkheden van de ASIC
sterk uitgebreid. Dit betekent dat ASIC een nog breder mandaat heeft om bescherming
van consumenten en investeerders te waarborgen, te waarschuwen tegen onjuiste
financiële praktijken en klachten te onderzoeken. De parlementaire commissie
kan hoorzittingen houden. Zij onderzoekt ten behoeve van het parlement ook
de jaarverslagen van de financiële toezichthouders.3.7. In de ontmoeting met de minister van Buitenlandse Zaken, Alexander
Downer, stond de gemeenschappelijke vredesinspanning van Australië en
Nederland in Afghanistan centraal. Downer complimenteerde Nederland met het
besluit een troepenmacht ten behoeve van het moeilijke gebied Uruzgan beschikbaar
te hebben gesteld. Met dit besluit heeft Nederland zeer veel internationaal
krediet gewonnen, aldus Downer De minister had er alle begrip voor dat het
besluit moeilijk was voor het Nederlandse electoraat. In Australië bestaat
er veel vertrouwen in de professionaliteit van de Nederlandse militairen.
Tot dusver is gebleken dat Nederlandse en Australische militairen elkaar zeer
goed verstaan en in dit gemeenschappelijke project tot goede samenwerking
zijn gekomen. De inzet van militaire troepen is nodig om de provincie tot
verdere ontwikkeling te brengen. «Je stuurt geen militairen, als je
ook hulpverleners kunt sturen» aldus de minister. Hij schatte
de situatie in Afghanistan heel anders in dan in Irak, waar de situatie helaas
lijkt te escaleren in een complete burgeroorlog. In Afghanistan is de kans
op vooruitgang reëel.Naar aanleiding van de kernproef die juist tijdens het verblijf van de
delegatie in Australië in Noord-Korea was uitgevoerd, zei de minister,
dat nog onvoldoende geanalyseerd is wat Noord-Korea tot haar nucleair beleid
en tot deze proef heeft gebracht. Er zijn doorgaans twee verklaringen: angst
voor een nucleaire aanval van de Verenigde Staten en het feit dat men zich
wil voorbereiden op een kernaanval op de VS. De angst voor het eerste is totaal
ongegrond, en wanneer Noord-Korea zelf tot een nucleaire aanval zou overgaan,
riskeert het per omgaande tot «parkeerplaats» te worden gebombardeerd.
De verklaring moet volgens Downer veeleer gezocht worden in de verhouding
tussen de twee Korea’s. Zijn hypothese is de volgende. Op enig moment
zullen reünificatie-onderhandelingen onvermijdelijk zijn. Het Zuiden
is rijk. Het Noorden heeft geen geld en niets in te brengen. De Noord-Koreanen
willen laten zien dat ze macht hebben, om een betere balans in de onderhandelingen
te bereiken. Deze kernproef heeft vooral betekenis voor het Koreaans schiereiland.Ook in het gesprek met minister van Defensie dr. Brendan Nelson was er
veel aandacht voor Uruzgan. De minister dankte voor de steun van Nederland.
Australië is trots met Nederland te kunnen werken. «We drew the
lucky card, when we were asked to work with the Dutch».Ter sprake kwam ook de mogelijke investering in JSF militaire vliegtuigen.
De minister had er begrip voor dat de Nederlandse industrie nog niet tevreden
is met de compensatieorders die in het vooruitzicht gesteld zijn. De minister
kon zich voorstellen dat Nederland en Australië de krachten bundelen
om grotere druk op de Verenigde Staten uit te oefenen.3.8. Grote indruk maakte de kranslegging bij het Netherlands Australia
Memorial. De vijf bronzen plaketten tussen vlaggenmasten bij het ministerie
van Defensie in de suburb Russell houden de herinnering levend aan de unieke
samenwerking van Australische en Nederlandse militairen bij de verdediging
van Nederlands-Oost Indië en Australië gedurende de Tweede Wereldoorlog.
Het monument is in 1991, vijftig jaar na de aanval op Pearl Harbour, onthuld
door de toenmalige Gouverneur-Generaal van het Gemenebest Australië Bill
Hayden. Een vernieuwd monument is in 1999 geplaatst. De kranslegging door
de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal werd bijgewoond door
de hoogste commandanten van alle Australische krijgsmachtonderdelen. Voorts
waren vele Nederlandse veteranen die zich na de oorlog in Australië gevestigd
hebben, aanwezig.Na de kranslegging bij het Nederlands-Australisch monument volgde een
kranslegging bij het graf van de Onbekende Australische Soldaat. Daarna volgde
een bezoek aan het Australian Memorial War Museum dat eveneens grote indruk
op de delegatie maakte.3.9. Vervolgens had een ontmoeting plaats met de voorzitter, Senator Alan
Ferguson, en leden van de Joint Standing Committee on Foreign Affairs, Defence
and Trade. De Joint Committee is met 32 leden de grootste commissie van het
Australische parlement. Zij kent vier subcommissies: voor handel, buitenlandse
zaken, mensenrechten en defensie. De (sub)commissie(s) doet allerlei soorten
onderzoek, zoals onlangs naar de ontwikkelingen in de verhouding Indonesië-Maleisie,
die zich niet zo gunstig ontwikkelt als wel gedacht wordt. Zij richt zich
op verbetering van de handelsbetrekkingen met vele continenten en landen,
zoals Zuid-Amerika, Polen, Tsjechië en de Baltische staten.Het gesprek met de vertegenwoordiging van de Joint Committee spitste zich
toe op het landbouwbeleid van de EU, met name de landbouwsubsidies. Australië
verzet zich daartegen en is ook lid van de Cairns-group, een organisatie van
18 landen die wereldwijd liberalisering van de landbouwmarkten
nastreven. Vanuit de delegatie werd aangegeven dat het standpunt van de Europese
Unie inzake landbouwsubsidies al aanzienlijk is veranderd en veel genuanceerder
is. Veel subsidies zijn of worden afgebouwd. Nederland heeft traditioneel
altijd een beleid van versterking van concurrentiekracht voorgestaan. Niet
volledige bescherming, niet volledige afwezigheid van overheid. Nederland
staat reorganisatie van de landbouw en verhoging van de technische kwaliteit
van productiemiddelen voor. Daarnaast is Nederland voor een duurzame intensivering
van de landbouw in landbouwkundig gunstige gebieden, een rurale ontwikkeling
met een voldoend brede sociale basis en het verzekeren van de mondiale beschikbaarheid
van voedsel op lange termijn. Voor ontwikkelingslanden die kampen met vicieuze
spiralen van agrarische involutie en algehele stagnatie, is het in dat licht
belangrijk dat ze tijdelijk beschermende invoerrechten op landbouwproducten
mogen heffen, zodat de landbouwkundige ontwikkeling goed op gang kan komen.
De situatie ligt genuanceerd. Steun van Australië voor het standpunt
dat Nederland in Brussel tegen landen als Frankrijk verdedigt, zou welkom
zijn.3.10. Bij het diner dat Ambassadeur Van Zutphen de delegatie ter afsluiting
van het bezoek aan Canberra in de ambtswoning aanbood, waren diverse «Nederlandse»
Australiërs en in Australië verblijvende Nederlanders uit de wereld
van het bedrijfsleven, sport, cultuur en wetenschap aanwezig.4. Brisbane4.1. Op 12 oktober 2006 werd de reis voortgezet naar Brisbane,
een stad in het oosten van Australië. Het is de hoofdstad van de deelstaat
Queensland. De stad is gelegen aan de oostkust van Australië aan de Brisbane
River, zo’n 20 kilometer verwijderd van Moreton Bay. Brisbane heeft
1 733 000 inwoners (2005) en is daarmee de derde stad van Australië,
na Sydney en Melbourne. De stad heeft een subtropisch klimaat met warme zomers
en zeer milde winters. Brisbane ging in 1824 als strafkolonie van start en
is vernoemd naar Sir Thomas Brisbane, toenmalig gouverneur van de deelstaat
Nieuw-Zuid-Wales. Toen Queensland in 1859 tot aparte deelstaat werd uitgeroepen
werd Brisbane tot hoofdstad gekozen. Tot de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde
de stad zich langzaam. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was het geallieerde
hoofdkwartier van Generaal Douglas MacArthur in Brisbane gevestigd, als ook
de zetel van de regering in ballingschap van Nederlands Indië, en speelde
de stad een centrale rol in de strijd in het zuidwestelijk deel van de Stille
Oceaan. In 1988 vond de Wereldtentoonstelling er plaats. Vanaf die periode
heeft de stad een snelle groei doorgemaakt en is de stad uitgegroeid tot de
huidige metropool.In Brisbane werd een bezoek gebracht aan de Brisbane Airport Corporation,
waarvan de Nederlander Koen Rooijmans, voormalig directeur van Schiphol Airport,
sinds 1997 Chief Executive Officer is.De luchthaven dateert uit 1970. Zij heeft de laatste jaren een exponentiële
groei gekend. In 1995 kondigde de Australische federale regering aan dat het
de luchthavens in Australië zou verkopen aan private investeerders. In
1997 is Brisbane Airport ook daadwerkelijk geprivatiseerd. Brisbane Airport
werd op een vijftig (plus vijftig)-jarig leasecontract voor 1,4 miljard Australische
dollars verworven door een consortium van belangengroepen onder leiding van
Amsterdam Schiphol Airport. In lijn met Schiphol’s beleid werd besloten
Brisbane Airport om te vormen tot een Airport City («From City airport
to Airport City»). Daartoe werd in 2003 een Masterplan aanvaard dat
onder meer voorziet in een nieuwe parallel runway. De airport won de prijs
Best Privatised Airport of 2005 van de International Air Transport Association
IATA. Brisbane Airport verwachteen groei van het aantal passagiers
van 13 miljoen in 2003 naar 22 miljoen in 2012 en 35 miljoen in 2023. Het
aantal personeelsleden moet in die periode stijgen van 8000 naar 23 000.
Brisbane Airport is een voorbeeld van zeer geslaagd Nederlands ondernemerschap
in Australië, en de relatie met Nederland in het algemeen en Schiphol
in het bijzonder wordt zeer goed onderhouden.4.2. In de omgeving van Brisbane werd een bezoek gebracht aan het
Prince Willem Alexander Village, een residentie voor ouderen, van zelfstandig
wonenden tot zeer hulpbehoevende patiënten met psychogeriatrische en
somatische aandoeningen. De architectuur van het complex is geïnspireerd
door Noord-Hollandse stijl (Zaanse Schans, Volendam). Ouderen vanaf 55
jaar kunnen op het complex een woning kopen en gebruik maken van de faciliteiten.
Zeer zorgbehoeftige patiënten kunnen in het verpleeghuisgedeelte worden
opgenomen. De staat verleent subsidies voor intensieve zorg ten behoeve van
ouderen die aan strakke criteria moet beantwoorden. Een inspectie van staatswege
controleert steekproefsgewijs of de patiënten juist zijn geïndiceerd.
Indien geen zorg verleend wordt op het niveau dat bij de indicatie past (hetzij,
omdat de patiënt mindere zware zorg nodig heeft dan waarvoor de patiënt
was geïndiceerd, hetzij omdat de zorg achterblijft bij het geïndiceerd
niveau), kan de staat drastisch korten op de verleende bijdragen.De meeste bewoners van het Village hebben Nederlandse wortels. Openstelling
voor uitsluitend Australiërs met een Nederlandse achtergrond past niet
meer in het huidige integratiebeleid. Andere Australiërs worden dus niet
meer geweerd. In het Village werkt een aantal verpleegkundigen en verzorgenden
van Nederlandse afkomst. Immigranten met «skill» op het terrein
van de zorg zijn zeer gewild, temeer daar bewoners met het vorderen van de
ouderdom terugvallen op de Nederlandse taal. De delegatie ontmoette pas geïmmigreerde
Nederlandse hulpverleners. Vele bewoners waren aanwezig bij de ontmoeting
met de delegatie in de recreatiezaal, na afloop van de rondleiding.4.3. Vervolgens bracht de delegatie in het Government House in Brisbane
een bezoek aan de Gouverneur van Queensland, mevrouw Quentin Bryce. Mevrouw
Bryce is sinds 2003 Gouverneur van Queensland. Daarvoor was zij jarenlang
advocaat, doceerde zij aan diverse universiteiten, was zij director van de
Human Rights and Equal Opportunity Commission in Queensland en chief executive
officer van de National Childcare Accreditation Council. De Gouverneur is
de vertegenwoordiger van de het staatshoofd, Koningin Elisabeth, op het niveau
van de staat. De functie is in belangrijke mate ceremonieel.5. Aurukun en Weipa5.1. Van Brisbane ging de reis door naar Cairns en vandaar met een klein
motorvliegtuig naar het hoge Noorden van Queensland naar de afgelegen nederzetting
Aurukun, 100 kilometer ten zuiden van Weipa, aan de Golf van Carpenteria.
Aan deze Golf bevindt zich Kaap Keerweer, een benaming die vermoedelijk reeds
in 1606 aan deze kaap is gegeven, ter markering van het feit dat de locale
bevolking er in geslaagd was gewapende Nederlandse zeevaarders tot terugkeer
te dwingen. Op de kaarten van Nederlandse ontdekkingsreizigers uit het begin
van de 17e eeuw is de aanduiding «Keerweer» reeds te vinden, evenals
typische andere Nederlandse benamingen. De bevolking van Aurukun bedroeg in
2005 1100, van wie 900 inheemse mensen, behorend tot vijf afzonderlijke stammen.
De traditionele taal is overwegend Wik Munkin. Op school wordt Engels onderwezen.
Tussen de verschillende stammen is er, verdeeld over twee groepen (de «Top
End» en de «Bottom End»), rivaliteit die soms
geweld meebrengt. De Missie Aurukun is in 1904 gesticht vanuit de Presbyteriaanse
Kerk van Australië. Decennialang hebben missionarissen het onderwijs,
de huisvesting en de ontwikkeling van het gebied bepaald. In 1978 besloot
de regering van de Staat Queensland het bestuur over de reservaten Aurukun
en Mornington Island over te nemen, dit tegen de wil van de bevolking. Na
langdurige onderhandelingen werd een vorm van zelfbestuur voor de reservaten
ingevoerd op basis van federale wetgeving, de «Aboriginal and Torres
Strait Islanders (Queensland Reserves and communities Self Management) Act»
van 7 april 1978. De Raad van Aurukun beslist over de verdeling van middelen
die de Federatie en de Staat voor de reservaten ter beschikking stellen, deels
ook als vergoeding voor gebruik van het land voor de bauxietwinning. De delegatie
bezocht het gemeenschapshuis waar de Aurukun Shire Council is gevestigd en
waar voor voorts medische, postale en administratieve diensten worden verleend.In Aurukun bezocht de delegatie voorts het Wik & Kugu Arts and Crafts
Centre. Dit centrum staat onder beheer van het Queensland Indigenous Arts
and Marketing Export Agency (QIAMEA), een initiatief van de regering van Queensland
om inheemse kunst en cultureel handwerk te bevorderen door het organiseren
van exportactiviteiten op statelijk, nationaal en internationaal niveau. De
delegatie sprak met kunstenaars en ook met leerkrachten van de basisschool.
Uit de gesprekken bleek dat toch slechts een marginaal deel van de bevolking
ervoor kiest respectievelijk erin in slaagt met kunst en handwerk tot een
zinvolle tijdbesteding te komen. Een beperkt deel, voorts, vindt arbeid in
de bauxietindustrie. Een groot deel van de bevolking komt niet toe aan betaalde
arbeid. Leerkrachten uit de stedelijke gebieden van Australië verbinden
zich doorgaans voor een of twee jaar aan de kleine scholen in de Aboriginal
gebieden. Met veel idealisme bieden zij basale onderwijsprogramma’s,
maar zij slagen er niet in grote groepen jongeren te stimuleren hun opleiding
elders voort te zetten.5.2. Van Aurukun vloog de delegatie naar Weipa, het belangrijkste stadje
in de noordelijke punt (Cape York Peninsula) van Queensland. Weipa is een
mijnstadje van ongeveer 3000 inwoners, gesticht in 1962, toen de delving van
bauxiet op gang kwam. Weipa ligt net ten zuiden van Duyfken Point, de locatie
waar het eerste geregistreerde contact plaatsvond van Europeanen met het Australische
continent. Het is hier dat de Nederlandse ontdekkingsreiziger Willem Janszoon
in 1606 met zijn schip de Duyfken aanlandde. Dat was 164 jaar voordat Captain
James Cook officieel Australië «ontdekte». Met het vliegtuig
is de delegatie gevlogen over het gebied waar de ontdekkingsreizigers van
de Duyfken voet aan wel gezet hebben. Ook Weipa begon, iets ten zuiden van
het huidige stadje, als een Presbyteriaanse Aboriginal missiepost (in 1898).
In 1955 ontdekte de geoloog Harry Evans dat de rode kliffen die al door de
Nederlandse ontdekkingsreizigers waren waargenomen, en in 1802 door de Engelse
cartograaf Matthew Flinders, enorme voorraden bauxiet waren, de grondstof
waarvan aluminium wordt gemaakt. In Weipa kreeg de delegatie een uitvoerige
rondleiding door het Comalcomijngebied, de bauxietmijn die door het bedrijf
Comalco wordt geëxploiteerd. Comalco is een dochter van de Rio Tinti
Groep die 20% van de delving van bauxiet in Australië verzorgt.
De omzet bedraagt ruim US $ 250 miljoen per jaar. De delegatie kon aanschouwen
hoe de rode delfstof «voor het oprapen» ligt en via transport
per kolossale vrachtauto en trein ingescheept wordt voor vervoer naar Gladstone,
Queensland, waar de aluminiumraffinaderijen van Comalco zich bevinden. Nadat
bauxietterrein is afgegraven, vindt herbebossing plaats.Na de tocht door het Comalco bauxietmijngebied begaf de delegatie zich
naar het Western Cape Cultural Centre, een klein, halfopen museumcomplex dat
via foto’s, kunstwerken, gebruiksvoorwerpen, historische overzichten
en verhalen de geschiedenis van Cape York vertelt.De burgemeester van de Mapoon Aborigal Shire Council, Peter Guivarra,
heette hier namens de gemeenschap de Nederlandse parlementaire delegatie hartelijk
welkom. Hij sprak in zijn speech voor de Nederlandse parlementaire delegatie
zijn bewondering uit voor kapitein Janszoon en zijn bemanning, die 400 jaar
geleden met een boot zonder kiel en zonder moderne navigatieapparatuur Australië
ontdekte. Door de aandacht die in 2006 in Australië is gegeven aan 400
jaar betrekkingen tussen Australië en Nederland weet een groot gedeelte
van de Australische bevolking nu dat niet kapitein Cook de ontdekker van Australië
is, maar dat dit «de Nederlanders» waren.Het Centrum is onlangs gerenoveerd en de Voorzitter van de Eerste Kamer
verrichtte met een korte toespraak en het doorknippen van een lint de opening
van het vernieuwde cultureel centrum. Bij het centrum werd een aantal traditionele
Aboriginal dansen uitgevoerd, maar ook enige dansen die duidelijk de invloed
van de moderne rock & roll hadden ondergaan.De dag werd afgesloten met een feestelijke barbecue in de tuin van de
Comalco Lodge. Daarbij waren diverse regionale Aboriginal bestuurders en stamoudsten
aanwezig. De nakomelingen van de oorspronkelijke bewoners vertelden prachtige
verhalen over de strijd die hun voorouders met de eerste Europese bezoekers
van de Kaap hadden geleverd. Met veel verdriet werd gewag gemaakt van de «moord»
op blauwogige baby’s die begin 17e eeuw geboren zijn. De door Europeanen
verwekte kinderen werden vaak aangezien voor geesten die een gevaar vormden
voor de zwarte, oorspronkelijke bewoners.6. SlotTerug in het stadje Cairns had de delegatie gelegenheid kennis te maken
met prachtig residentieel gebied, met tropisch regenwoud, en met watergebieden
die rijk gevuld zijn met vervaarlijke krokodillen.Nederland en Australië, twee landen, twee naties op tegenpolen van
de globe. Het landoppervlak van Australië is 185 keer groter dan dat
van Nederland. Qua bevolking is Australië maar iets groter dan Nederland
(20 miljoen inwoners). Toch zijn er veel parallellen tussen de beide landen:
grote welvaart, sterk in vele economische sectoren, waaronder industrie en
de dienstensector. Beide landen zijn multiculturele samenlevingen. Australië
heeft historisch, cultureel en economisch sterke banden met Europa.Veel Australiërs zien Nederland naast het Verenigd Koninkrijk als
belangrijkste bondgenoot in Europa, ook als een logische ingang tot Europa.
In het herdenkingsjaar 2006 is in Australië bij tal van evenementen benadrukt
dat de moderne geschiedenis van Australië niet met de komst van de Engelsen
in de 18e eeuw, maar met de komst van de Nederlanders aan het begin van de
17e eeuw begonnen is. De relatie tussen beide landen heeft door de eeuwen
heen een sterk vriendschappelijk karakter gehad. In de Tweede Wereldoorlog
zijn het Nederlandse troepen geweest die een werkzaam aandeel hebben geleverd
aan de verdediging van Australië. Naast Australiërs hebben uitsluitend
Amerikaanse en Nederlandse militairen strijd geleverd voor de verdediging
van Australische grond en de Australische wateren. De aanwezigheid van Nederlandse
oud-militairen na de oorlog heeft mede de stoot te gegeven tot vestiging en
inburgering van duizenden Nederlanders in Australië.De beide landen hebben een speciale band die door de vele evenementen
in het herdenkingsjaar is versterkt. Australië ziet Nederland als belangrijke
poort tot Europa. Voor Nederland is Australië niet alleen als land een
belangrijke bondgenoot en handelspartner, maar ook een ingang tot het zo sterk
in economische opkomst zijnde oostelijk deel van Azië. De Nederlandse
parlementaire delegatie die op uitnodiging het Australische parlement met
vele facetten van dit uitgestrekte, prachtige land kennis heeft
mogen maken, is ervan overtuigd dat de uitstekende vriendschapsband ook in
de komende eeuwen voortgezet kan worden en dat het élan en de wederzijdse
betrokkenheid die in het herdenkingsjaar 2006 zo sterk zijn geweest, in de
komende jaren in het wederzijds belang behouden en verder benut moeten worden.De historische grondslag voor de bijzondere band die tussen beide landen
is gegroeid, lag bij de landing van de Duyfken in 1606. De delegatie acht
de plaatsing van een blijvend herdenkingsmonument op Point Duyfken passend
en wil daar een initiatief toe nemen.Voorzitter Eerste Kamer,Timmerman-BuckGriffier Eerste Kamer,HamiltonOnder-Voorzitter Tweede Kamer,Ten HoopenPlv. griffier Tweede Kamer,EsmeijerBijlagen:1. Programma van de reis van de parlementaire delegatie naar Australië2. Toespraak van de Voorzitter van de Eerste Kamer en leider van de parlemenatire
delegatie bij gelegenheid van het diner aangeboden door de President of the
Senate and the Speaker of the House of Representatives op 11 oktober
2006 in CanberraBIJLAGE 1Program Visit Dutch Parliamentary Delegation to AustraliaSunday 8 October 20067.55 pmArrive Melbourne Qantas Airways Flight QF30   Met on behalf of the
Australian Parliament by:    Mr
Andres Lomp Director  Parliamentary Relations
Office    Met also by:    His
Excellency Mr Niek van Zutphen Ambassador    and    Mr
Hans Nieuwland Honorary Consul    Transfer to hotel   Accommodation: Park Hyatt  1 Parliament Square   Monday
9 October 20069.30 amAssemble in hotel
foyer and depart for the Immigration Museum Old Customs House 400 Flinders Street, Melbourne (Market Street entrance)  9.45 amMet by Dr J Patrick Greene, Chief Executive Officer,
Museum Victoria and  Ms
Padmini Sebastian,  Manager, Immigration
Museum    Tour of the museum galleries   Morning tea with representatives
from Dutch community  11.15 amDepart Immigration Museum, Market Street entrance, for Melbourne Town Hall Portico entrance, 90–120
Swanston Street  11.30 amMeet with The
Right Hon. The Lord Mayor of Melbourne, Councillor
John So  12.00 pmDepart Melbourne
Town Hall for Parliament House  Vestibule,
Spring Street  12.30 pmMet by Mrs Judy Maddigan MP, Speaker of the Legislative Assembly,
the Hon Monica Gould MLC, President of the Legislative
Council; Mr Ray Purdey, Clerk of the Parliaments
and Clerk of the Legislative Assembly and  Mr
Wayne Tunnecliffe, Clerk of the Legislative Council Luncheon hosted by the
Presiding Officers  2nd
Floor Side Dining Room   Tour of Parliament House  2.15 pmDepart Parliament
House for Australian Print Workshop (APW)  210
Gertrude Street, Fitzroy   Met by Ms Anne Virgo, Director    Tour of operations and
inspection of prints by Australian indigenous artists commissioned by the
Royal Netherlands Embassy   3.30 pmDepart APW for
hotel   6.40 pmAssemble in hotel
foyer and depart for «The Stokehouse»  30 Jacka Boulevard, St Kilda  7.00 pmDinner with selected
Melbourne business and community representatives   9.30 pmTransport available
for return to hotel   Tuesday
10 October 20067.45 amBaggage collection
from rooms   8.00 amAssemble in hotel
foyer for checkout   8.15 amDepart hotel for
Melbourne airport   9.35 amDepart Melbourne  Qantas Airways Flight QF2802  10.55 amArrive Canberra   Met on behalf of the
Australian Parliament by:   Mr
Ian Harris Clerk of the House of
Representatives    Depart for National Library
of Australia  11.15 amMet by Ms Jan Fullerton AO, Director-General and Ms Margy Burn,  Assistant Director-General  Australian Collections
and Reader Services    Library tour and viewing
of maps/charts drawn by Willem de Vlamingh   12.15 pmDepart National
Library for Parliament House Senate entrance  12.30 pmAttend luncheon
with the Chair and Members of the Australia/Netherlands Parliamentary Group    Chair: Mrs Joanna Gash MP Senate Members’ and Guests Bar Area  2.00 pmObserve Question
Time  Senate Chamber  2.30 pmObserve Question
Time  House of Representatives Chamber  3.30 pmMeet with the Hon Mal Brough MP, Minister for
Families, Community Services and Indigenous Affairs  Committee Room 1R5  4.15 pmMeet with Senator the Hon Amanda Vanstone, Minister for Immigration
and Multicultural Affairs  Committee Room 1R5  5.00 pmCall on the Presiding
Officers of the Parliament of Australia, Senator the Hon
Paul Calvert, President of the Senate and the Hon David Hawker, MP, Speaker of the House of Representatives  Speaker’s
Suite  5.45 pmDepart Parliament
House, Senate entrance, for hotel   6.20 pmAssemble in rear
foyer of hotel and depart for Parliament House  Senate entrance  6.30 pmAttend dinner
hosted by the Presiding Officers of the Parliament of Australia  President’s Suite  8.30 pmTransport available
for return to hotel  Senate entrance  Wednesday
11 October 20068.45 amAssemble in hotel
foyer and depart for the Australian National University,  Chancelry Building, East Road  9.00 amMet by Professor Lawrence Cram, Deputy Vice-Chancellor (Research)
and Professor Hugh White, Head, Strategic and
Defence Studies Centre, Research School of Pacific and Asian Studies    Presentation/round table
discussion «Australia’s perspective on its place in the South
East Asian region»   10.30 amDepart ANU for
Parliament House Senate entrance  10.50 amMeet with the
Chair and Members of the Parliamentary Joint Committee on Corporations and
Financial Services Chair: Senator Grant Chapman Committee Room 1S2  11.30 amMeet with the Hon Alexander Downer MP, Minister for Foreign Affairs  Committee Room 1S2  12.15 pmDepart Parliament
House, Senate entrance, for Waters Edge Restaurant  40 Parkes Place, Parkes  12.30 pmLunch with selected
Canberra community representatives   2.10 pmDepart Waters
Edge for the Department of Defence  Sir Thomas Blamey Square, Russell  2.20 pmMet by Warrant Officer Garry Alterator, RSM Ceremonial    Wreathlaying ceremony
at the Netherlands Australia Memorial   2.30 pmDepart Russell
for the Australian War Memorial  ANZAC Parade, Campbell  2.40 pmMet by Major-General Steve Gower AO,Director (or his representative)    Wreathlaying ceremony
at the Tomb of the Unknown of Australian Soldier    Tour of commemorative
area and galleries of the Australian War Memorial.  3.40 pmDepart AWM for
Parliament House  House of Representatives entrance  4.00 pmMeet with the Hon Dr Brendan Nelson MP, Minister for Defence Committee Room 1R5  4.30 pmMeet with the
Chair and Members of the Joint Standing Committee on Foreign Affairs, Defence
and Trade  Chair: Senator Alan Ferguson Committee
Room 1R1  5.30 pmMeet with Mr Harry Evans, Clerk of the Senate  Committee
Room 1R1  6.00 pmDepart Parliament
House, House of Representatives entrance, for hotel   7.20 pmAssemble in rear
foyer of hotel and depart for Ambassador’s Residence  16 Mugga Way, Red Hill7.30 pmDinner hosted
by His Excellency Mr Niek van Zutphen  9.30 pmTransport available
for return to hotel  Thursday
12 October 20068.10 amBaggage collection
from rooms  8.20 amAssemble in hotel
foyer for checkout   8.30 amDepart hotel for
Canberra airport  9.25 amDepart Canberra  Qantas Airways Flight QF950  11.00 amArrive Brisbane    Depart for Brisbane Airport
Corporation Limited (BAC)  Banksia Place, Brisbane Airport Note: Passports required to be shown for security/ID purposes for
tour of airport   Met by Mr Koen
Rooijmans, Chief Executive Officer   Presentation and tour
of facilities    Luncheon hosted by BAC   2.00 pmDepart BAC for
Prince Willem Alexander Village  62 Collingwood Road, Birkdale  2.30 pmMet by Mr Robin Christelow, Chief Executive Officer   Meet with residents,
tour facilities and discussion regarding aged care.   3.50 pmDepart Village
for Government House  168 Fernberg Road, Paddington  4.30 pmMet by Ms Annette Bastaja, Official Secretary   Call on Her Excellency Ms Quentin Bryce AC, Governor of Queensland   5.30 pmDepart Government
House   Transfer to Brisbane
Airport   7.30 pmDepart Brisbane  Qantas Airways Flight QF786   Dinner
on aircraft  9.55 pmArrive Cairns    Transfer to hotel    Accommodation Shangri-La Hotel  The Marina  Pierpoint Road  Friday
13 October 2006 Notes:
Suggested dress – light clothing for tropics – long sleeves, long
trousers (no jacket or tie); hats. Overnight bag (< 10kg) to be taken.  8.00 amAssemble in hotel
foyer and depart for Hinterland Aviation Terminal, Hangar 7, Tom McDonald Drive Cairns Airport  8.30 amCharter flight
departs Cairns    Ms
Helena Gulash, Director, Queensland Indigenous Arts Marketing and
Export Agency (QIAMEA) to accompany on flight   10.15 amArrive Aurukun   10.30 amVisit Wik &
Kugu Arts and Crafts Centre    Mr
Neville Pootchemunka, Mayor, Mr Grant Crossley, A/g CEO,  Aurukun Shire Council  Mr Charlie Street, Coordinator of Centre  12.30 pmCharter flight
departs Aurukun    Mr
Geoff Wharton, Consultant to the Queensland Government, to accompany
on flight    (Light
lunch on board)  12.55 pmArrive Weipa    Met on arrival
by Mr John Graham, Community Relations Manager, Mr Scott Philpott, Manager, Andoom, and Mr Jim Singer, Manager, External Affairs, Comalco Aluminium Limited   Transfer to accommodation Accommodation: Comalco Lodge Pera Court and  Albatross Bay Resort
Hotel  Duyfken Crescent  2.00 pmDepart Albatross
Bay Resort Hotel, for Comalco Lodge, then transfer to Comalco mine (Note: Personal Protective Equipment to be worn – provided
by Comalco)   Tour of
Comalco’s bauxite mining operations led by Mr Scott
Philpott, Manager, Andoom and Mr Mark Meaney,
Superintendent, Andoom 4.00 pmReturn to Comalco
Lodge   4.30 pmTransfer to Western
Cape Cultural Centre  Kerr Point Drive   Official opening of refurbished
Western Cape Cultural Centre by Mrs Timmerman-Buck    Others
met in Weipa may include: Mapoon
Aboriginal Shire Council Mr
Peter Guivarra, Mayor  Mr
Stuart Wright, CEO    Napranum
Shire Council Mr
Charles Hudson, Mayor  Mr
Peter Solly, CEO    Weipa
Town Committee Mr Michael Rowland, Chairman,  Weipa Town Authority Mr
Ian Pressley, CEO,  Weipa Town Authority   Queensland
Government Mr
Bob McCarthy Director-General  Department of State Development  Mr
Geoff Kenney Director Executive Services  Office of the Director-General Department of Employment
and Industrial Relations Mr
Peter McCulkin Weipa Manager, Department
of Natural Resources and Water  Dr
Michele Fulcher Consultant    Western
Cape Cultural Centre Mr
Richard McIntosh, CEO  Weipa Multi-Purpose Facility  Ms
Lorisa Morgan Manager of Centre  6.00 pmTransport available
for transfer toTBCdinner venue   7.00 forDinner hosted
by Comalco7.30 pmat Albatross Bay
Hotel Resort (TBC)   9.30 pmTransport available
for return to Comalco Lodge  Saturday
14 October 2006  7.00 amBreakfast (Comalco
Lodge)   8.00 amDepart Comalco
Lodge 8.15 amDepart Albatross
Bay Resort Hotel    Transfer to Weipa Airport   8.30 amCharter flight
departs Weipa  10.30 amArrive Cairns    Met by «Down Under
by Appointment» tour guide and travel to Daintree/Port Douglas area Subject to timing, day’s
activities to include: • Hartleys
Crocodile Adventures  • Luncheon
at Daintee Eco Lodge  • Daintree
River Cruise  • Visit to
Daintree Discovery Centre (arial walkway and canopy tour) • Walk on Cape
Tribulation Beach  • Tour of Port
Douglas   5.00 pmReturn to Cairns   6.30 pmArrive at Shangri-La
Hotel    No
official engagements Dinner
arrangements TBC  Sunday
15 October 200610.30 amBaggage collection
from rooms  10.45 amAssemble in hotel
foyer for checkout   11.00 amDepart for Cairns
airport   1.00 pmDepart Cairns Qantas Flight QF155BIJLAGE 2Speech by Mrs Yvonne E. M. A. Timmerman-Buck,
President of the Dutch Senate and leader of the Dutch parliamentary delegation
to Australia (7–15 October 2006), at the occasion of the dinner
given by the President of the Senate and the Speaker of the House of Representatives
and other presiding officers of the Parliament of Australia in Canberra on
Wednesday 11 October 2006Honourable President, Honourable Speaker, distinguished colleagues,On behalf of the Dutch parliamentary delegation I would like to thank
you warmly for the exceptionally hospitable reception accorded to our delegation,
for the splendid programme that you have arranged for us during our stay and
for the friendly words of welcome you have just spoken.The commemoration of the 400th anniversary of relations between our two
countries has led to many reciprocal visits by numerous of our fellow countrymen
in recent months. For example, our Prime Minister, Mr Balkenende, visited
your country in April, our Minister of Education and Culture was here in May,
and members of the Dutch House of Representatives paid a working visit to
your Parliament and other institutions in the spring.In addition, numerous representatives of our two countries from the world
of business and commerce and from the worlds of sport and the arts have taken
part in exchange programmes, symposiums and exhibitions organised in connection
with this jubilee year. At the start of the commemoration year your Foreign
Minister the Honourable Alexander Downer was our guest of honour and just
two weeks ago the Governor-General of Australia His Excellency Michael Jeffery
honoured us by paying our country an official visit. In just over two weeks’
time His Royal Highness the Prince of Orange and Her Royal Highness Princess
Maxima will be your guests.We are gratified by the existence of so many good contacts and relations
between so many people from so many different sectors of our societies. They
emphasise and mark the fact that Australia and the Netherlands share something
special: four centuries of uninterrupted, good and cordial relations. This
is yet another reason why we were so pleased to accept your invitation to
visit your Parliament and your country in the context of the commemoration
of our 400 years of relations.Honourable President, Honourable Speaker, distinguished colleagues,At first sight there are few countries in the world that differ so much
from one another as Australia and the Netherlands. In terms of geographical
distance we could hardly be further apart on the globe. The Netherlands is
a cold and wet country whereas Australia is the world’s driest continent.
Australia is one of the least densely populated countries in the world, with
fewer than three inhabitants to every square kilometre. By contrast the Netherlands
has an average of 480 inhabitants per square kilometre. And Australia
is 185 times larger than the Netherlands. So at first sight we seem to be
one another’s opposites.But appearances are deceptive and the reality is different! Let me demonstrate
this by means of a few examples. Our economies are of roughly the same size
and both are more than 70% dependent on the services sector. Furthermore,
our economies are closely interwoven. Measured in terms of size of investment,
the Netherlands are the fourthlargest investor in Australia.
And for Australia the Netherlands are the most important springboard to the
markets of the European Union. For Dutch companies Australia is the gateway
to Asia.At present the Netherlands have over 16 million inhabitants and Australia
has some 20 million. The living standards of our inhabitants are virtually
identical.Both our countries have a long history of immigration, as a result of
which our populations are of a richly diverse backgrounds and composition.
At the same time, our societies cherish the same values: freedom, democracy,
respect for human rights, tolerance and solidarity with the disadvantaged
in society. These are values that we have declared applicable to the societies
within the borders of our countries, but both Australia and the Netherlands
have traditionally been convinced that these values are also important in
choosing their role and position in the international world order. Based on
this conviction your country seeks constructive cooperation with partners
and partner countries in the Asian region, some of which have different cultures
and religions and hold different values. In the realisation that freedom and
democracy, human rights and solidarity also have an international dimension,
the Netherlands have made every effort since the Second World War to promote
economic cooperation and integration as the main paths towards peace and stability
in the continent of Europe.Together Australia and the Netherlands are partners in Afghanistan, where
in very difficult circumstances we are focusing our joint efforts on achieving
safety and stability for the population of Oruzgan Province and on the rebuilding
of houses and infrastructure.Honourable President, Honourable Speaker, distinguished colleagues and
friends,I would like to mention one more interesting and striking similarity between
our two countries: our parliamentary systems are both bicameral and our parliaments
have an almost identical number of members; both our Houses of Representatives
have 150 members and the Australian Senate has 76 members and the Dutch Senate
75 members. As you can probably imagine, this was yet another reason why we
quickly felt at home here in your Parliament House.What has struck our delegation in all meetings and talks with fellow parliamentarians,
ministers, civil servants, business people, officials and citizens both in
Melbourne and here in Canberra is the great openness and at the same time
great curiosity with which our counterparts have greeted us. We Dutch people
have a reputation for being rather direct in our conversations and actions.
It has struck me personally that this is a characteristic that is to some
extent shared by many Australians. As a result, our discussions and exchanges
of views have quickly gained momentum and been exceptionally effective, instructive
and pleasant.Honourable President, Honourable Speaker, distinguished colleagues and
friends,With your leave I would therefore conclude that our two countries are
not opposites but natural partners. These friendly ties date originally from
1606 when the crew of the ship «De Duyfken» (the little Dove)
first set foot on Australian soil. And this partnership has since been continued
and confirmed. We were neighbours in the period when Indonesia was shown on
the map of the world as the Dutch East Indies. And slightly later our countries were allies in the Second World War. In the post-war period
we have frequently acted as allies in many different international forums.After the Second World War many thousands of Dutch people settled in Australia
in order to build a future for themselves and for their children. This gave
the existing ties between our countries an even more tangible and human element.
Nowadays the ease of international travel and the use of the Internet have
made these ties even more intense and frequent.Honourable President, Honourable Speaker, distinguished colleagues and
friends,In this jubilee year we look back with joy, interest and satisfaction
at these good and long-lasting relations. But we also wish to look forwards.
Our ties of friendship and partnership are of great significance to our future.
This applies to us as partners in a global economy, but it also applies even
more to our joint efforts in the name of peace, security and human dignity.
I would like to express the heartfelt wish that we as parliamentarians make
our contribution to these joint efforts.Once again, I would like to thank you on behalf of the Dutch delegation
for your tremendous hospitality and for the exceptionally interesting programme
that you have laid on for us in the past few days.I would now like to ask you to join me in drinking a toast to Her Majesty
the Queen of Australia, to the future of the people of Australia and to good
relations between our countries and our parliaments. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30949-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl