Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten; Verslag van een Schriftelijk Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Eerste Kamer der Staten-Generaal
 1
 Vergaderjaar 2009-2010
 
 
 
 KST134882
 2009-2010
 
 31 706
 Regeling van een tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten
(Wet tegemoetkoming chronisch zieken en gehandicapten)
 
 
 
 
 O
 VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEG
 Vastgesteld 22 september 2009
 De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport/Jeugd en Gezin heeft in haar vergadering van 7 juli 2009 de eerste
Wtcg voortgangsrapportage van 10 juni 2009 besproken. Dit heeft deze
leden aanleiding gegeven tot enkele opmerkingen en vragen.
 De commissie heeft daarom op 7 juli 2009 een brief gestuurd aan de
staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.
 
 De staatssecretaris heeft op 21 september 2009 gereageerd.
 
 De commissie brengt bijgaand verslag uit van het gevoerde schriftelijk
overleg.
 
 De griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport/Jeugd en Gezin,
 Warmolt de Boer
 
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDH EID,
WELZIJN EN SPORT 
 Den Haag, 7 juli 2009
 
 In haar vergadering van 7 juli 2009 heeft de commissie VWS/JG de
eerste Wtcg voortgangsrapportage van 10 juni 2009 besproken. De leden
van de fracties van het CDA, de PvdA, de SP, de ChristenUnie (mede namens
de fractie van de SGP) en van GroenLinks hebben geconstateerd dat de staatssecretaris
ernst maakt met haar toezegging de implementatie van de Wet tegemoetkoming
voor chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) nauwkeurig te volgen en de leden
van het parlement daarvan op de hoogte te stellen. De voortgangsrapportage
geeft deze leden aanleiding tot de enkele opmerkingen en vragen.
 
 De Taskforce staat nog maar aan het begin van haar werkzaamheden om tot
een betere afbakening van de Wtcg te komen, omdat de afgelopen periode vooral
een oriëntatiefase is geweest. De Taskforce stelt voor de komende periode
een aanpak voor langs drie lijnen. De leden van de fracties van het CDA, de
PvdA, de SP en van GroenLinks zien met grote belangstelling uit naar de uiteindelijke
voorstellen welke de Taskforce in de vervolgrapportage zal doen met betrekking
tot een betere afbakening voor de Wtcg. In het bijzonder zien deze leden uit
naar de (overwegingen van de Taskforce voor de eventuele) instelling van een
meldpunt voor personen die ten onrechte buiten de afbakening Wtcg vallen,
temeer daar de Taskforce er nu al op wijst dat ook indien verbeteringen worden
doorgevoerd de doelgroep niet perfect bereikt zal zijn.
 
 De Stuurgroep implementatie Wtcg is sinds medio november 2008 bezig om
een aantal knelpunten naar aanleiding van de ketenuitvoerbaarheidstoets ter
hand te nemen. De leden van laatstgenoemde fracties hebben naar aanleiding
van de voortgangsrapportage de volgende vragen met betrekking tot op te lossen
problemen in registraties van doelgroepen waarvoor de Wtcg bij uitstek is
bedoeld en die langdurig gebruik maken van hulpmiddelen, waaronder een rolstoel,
en/of van AWBZ-zorg.
 
 1. Een belangrijk afbakeningscriterium voor de forfaitaire regeling is
het gebruik van een hulpmiddel(Zvw) in het betreffende jaar. De staatsecretaris
heeft het parlement toegezegd een oplossing te vinden voor de vraag hoe rekening
gehouden kan worden met het meerjarige gebruik van hulpmiddelen.
 In de voortgangsrapportage wordt op bladzijde 6 geschetst dat de Stuurgroep
een onderzoek laat verrichten teneinde duidelijk te krijgen in welke jaren
het gebruik van een hulpmiddel door de doelgroep niet in de registraties van
zorgverzekeraars voorkomt en te inventariseren hoe het meerjarige gebruik
van hulpmiddelen op uniforme wijze geregistreerd kan worden.
 De leden van deze fracties vragen u aan te geven wanneer het probleem
zal zijn opgelost hoe rekening te houden met het meerjarige gebruik van Zvw-hulpmiddelen?
Mocht dit niet tijdig meer met betrekking tot het jaar 2009 gerealiseerd kunnen
worden, zal dit dan wel voor 2010 het geval zijn? En kan de doelgroep –
immers bij uitstek een doelgroep voor de Wtcg – er op rekenen dat dan
ook met terugwerkende kracht de forfaitaire regeling voor 2009 voor haar wordt
toegepast?
 In de voortgangsrapportage wordt op bladzijde 9 met betrekking tot WMO-rolstoelen
vermeld dat «Als de definitie van rolstoelen (juridisch) helder omschreven
kan worden zal het vastleggen van het rolstoelgebruik waarschijnlijk geen
problemen opleveren, resp. overeenstemming worden bereikt over
de noodzakelijke gegevensuitwisseling tussen gemeenten en CAK ten behoeve
van de uitvoering van de Wtcg.»
 De leden van deze fracties vragen u voorts aan te geven wanneer genoemde
definitie mag worden verwacht, c.q. wanneer het probleem zal zijn opgelost
hoe rekening te houden met het (meerjarig) gebruik van (WMO) rolstoelen? Mocht
dit niet tijdig meer met betrekking tot het jaar 2009 lukken, zal dit dan
wel voor 2010 het geval zijn? En kan de doelgroep – immers eveneens
bij uitstek een doelgroep voor de Wtcg – er op rekenen dat dan ook met
terugwerkende kracht de forfaitaire regeling voor 2009 voor haar wordt toegepast?
 
 2. In de voortgangsrapportage wordt op bladzijde 20 vermeld dat «de
indicaties voor weken met zorg in uren niet opgeteld mogen worden bij de indicaties
voor weken met zorg in dagdelen». Een indicatie voor minstens 26 weken
lang minimaal een uur per week AWBZ-zorg is voldoende voor een tegemoetkoming
conform de Wtcg. Begrijpen deze leden het goed dat iemand met een indicatie
voor 5 weken gedurende 5 uren zorg per week en in hetzelfde jaar 22 weken
van 3 dagdelen zorg per week niet voor een tegemoetkoming Wtcg in aanmerking
zou komen? Zo ja, kunt u dit toelichten, want het komt immers als niet logisch
voor: in het laatste voorbeeld is sprake van intensiever en langer gebruik
van AWBZ-zorg dan in de definiëring voor de algemene tegemoetkoming over
2009.
 
 De leden van de fractie van de ChristenUnie (mede namens de fractie van
de SGP) hebben in de voortgangsrapportage aanleiding gevonden de volgende
vragen te stellen. De leden van de fracties van de PvdA en de SP sluiten zich
bij deze vragen aan.
 
 1. Als het gaat om de «verbreding» en «aanscherping»
van het beeld dat de Taskforce zich moet vormen van de afbakening van de groep
chronisch zieken en gehandicapten met meerkosten die niet meer onder de criteria
van de Wtcg vallen is het niet alleen van belang te spreken met patiëntenorganisaties
en het kenniscentrum van Zorgverzekeraars (bladzijde 11), maar ook met sociale
diensten en hun koepels en andere organisaties die een beeld hebben van inkomensposities
van kwetsbare groepen patiënten. De leden van de fracties van ChristenUnie
en SGP alsmede de leden van de fracties van de PvdA en de SP zouden graag
vernemen of dit kan worden bevorderd.
 
 2. In verband met de uitvoering van de motie-Meurs (31 706, I) kan
het inzicht verwerven in de inkomensgevolgen van de implementatie van de Wtcg
op individueel niveau scherper. Het ontwerpen van een beeld van 76 voorbeeldhuishoudens
en het monitoren van inkomensgevolgen via het NIVEL blijft een algemene exercitie.
Het NIBUD heeft in een eerder stadium berekeningen uitgevoerd die in de discussie
een rol hebben gespeeld. De leden van laatstgenoemde fracties vragen waarom
het NIBUD nu ook niet wordt betrokken bij dit inzicht-verwerven in inkomensgevolgen.
 
 De voorzitter van de commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport/Jeugd
en Gezin,
 T. M. Slagter-Roukema
 
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT 
 Den Haag, 21 september 2009
 
 De voorzitter van de commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport
van uw kamer heeft mij per brief nadere vragen gesteld naar aanleiding van
de voortgangsrapportage inzake de implementatie van de Wet tegemoetkoming
voor chronisch zieken en gehandicapten (Wtcg) die ik op 10 juni naar
het parlement stuurde. Met deze brief geef ik mede namens de minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid antwoord op die vragen.
 
 De Eerste Kamer ziet met grote belangstelling uit naar de uiteindelijke
voorstellen welke de Taskforce in de vervolgrapportage zal doen met betrekking
tot een betere afbakening voor de Wtcg. Ook het kabinet hoopt dat de Taskforce
met constructieve aanbevelingen komt om de Wtcg, meer nog dan nu het geval,
ten goede te laten komen aan chronisch zieken en gehandicapten die een extra
financiële ondersteuning bijzonder nodig hebben. Met u hoopt het kabinet
dat de Taskforce voorstellen zal doen voor een werkbare invulling van een
zogenaamd meldpunt voor mensen die ten onrechte buiten de afbakening voor
de Wtcg vallen.
 
 Uw kamer heeft gevraagd vanaf wanneer bij de vaststelling van het recht
op en de hoogte van forfaitaire tegemoetkoming Wtcg (met terugwerkende kracht)
rekening kan worden gehouden met het meerjarige gebruik van Zvw-hulpmiddelen.
Zoals in de voortgangsrapportage werd aangegeven, wordt momenteel onderzocht
wat de gevolgen zijn voor het meerjarig meenemen van hulpmiddelen, zowel in
termen van uitvoeringstechniek als budgettaire houdbaarheid. Komend najaar,
in de volgende voortgangsrapportage zal ik u daarover informeren. Ook zal
ik dan ingaan op de vraag of het meerjarig hulpmiddelengebruik met terugwerkende
kracht kan worden betrokken bij de bepaling van de hoogte van het forfait.
 
 In uw brief van 7 juli stelt u vragen over de manier waarop indicatie
voor AWBZ-zorg wordt betrokken bij de bepaling van recht op een forfaitaire
tegemoetkoming. Om in aanmerking te komen voor een forfait op basis een indicatie
voor AWBZ-zorg is, op basis van het Besluit tcg, een indicatie voor minimaal
26 weken AWBZ-zorg in een kalenderjaar vereist. Voor de hoogte van het forfait
is daarnaast de intensiteit van de AWBZ zorg van belang (aantal uren of dagdelen
per week). De totale indicatieperiode is een indicatie voor de chroniciteit
van de ziekte en/of de handicap. De intensiteit van zorg is bepalend voor
de ernst van de aandoening en de daarmee samenhangende hoogte van het forfait.
Alle verzekerden met een indicatie vanaf 26 weken komen in aanmerking
voor een forfait. In lijn met het Vektis-rapport, dat ten grondslag lag aan
de vormgeving van de forfaitaire regeling, kunnen indicaties in dagdelen en
uren niet bij elkaar worden opgeteld. Als personen een deel van het jaar zorg
in dagdelen en een deel van het jaar zorg in uren hebben ontvangen, liggen
daaraan verschillende zorgindicaties ten grondslag. Dat geldt, conform het
Besluit tcg ook voor de door u geschetste indicaties (5 weken 5 uur + 22 weken
drie dagdelen).
 
 Het onderzoek dat inzicht moet geven in de mogelijkheid om het gebruik
van WMO-rolstoelen te betrekken bij de bepaling van de hoogte van de forfaitaire
tegemoetkoming zal naar verwachting dit najaar worden afgerond. De juridische
definiëring van WMO-rolstoelen is daarbij van groot belang. Daarnaast
dient het onderzoek inzicht te verschaffen in de budgettaire gevolgen van
het (in samenhang met andere criteria) betrekken van rolstoelgebruik bij de
toekenning van een forfait. Daarna zal ik u, in samenhang met
het advies van de Taskforce, in de tweede voortgangsrapportage Wtcg informeren
over de wijze waarop en jaar waarin bij de uitvoering van de forfaitaire regeling
rekening kan worden gehouden met rolstoelgebruik.
 
 U vraagt mij te bevorderen dat de Taskforce behalve met patiëntenorganisaties
en het kenniscentrum van Zorgverzekeraars ook spreekt met vertegenwoordigers
van sociale diensten, hun koepels en andere organisaties die een beeld hebben
van inkomensposities van kwetsbare groepen patiënten. Ik heb uw wens
inmiddels bij de Taskforce onder de aandacht gebracht. De Taskforce spreekt
binnenkort met vertegenwoordigers van Divosa, de vereniging van managers op
het terrein van werk, inkomen en sociale vraagstukken. Overigens hoop ik dat
u begrijpt dat ik de onafhankelijke positie van de Taskforce wens te respecteren
en haar alle vrijheid wil geven bij de uitvoering van haar opdracht.
 
 In uw brief vraagt u naar de betrokkenheid van het Nibud bij het in kaart
brengen van inkomensgevolgen van de invoering van de Wtcg. Als ook door de
minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is aangegeven tijdens de behandeling
van de Wtcg door uw kamer, heeft het kabinet in eerste instantie in de brief
van 7 oktober 2008 laten zien wat de inkomenseffecten zijn voor 25 voorbeeldhuishoudens.
Die voorbeeldhuishoudens en de verdere differentiatie in de kosten sluiten
aan bij de huishoudens waarvoor het Nibud de eerdere koopkrachtberekeningen
heeft uitgevoerd. In de uitvoerige bijlage van de genoemde brief zijn de resultaten
weergegeven. Zowel de inkomenseffecten in 2009 als in 2011 zijn gepresenteerd
aan de hand van de afbouw van de vermenigvuldigingsfactor. Uiteindelijk zijn
er voor zo’n 350 verschillende situaties inkomenseffecten gedifferentieerd
en geanalyseerd, in aansluiting bij eerdere exercities van het Nibud. Hiernaast
bevat de brief van 7 oktober 2008 een raming van de inkomenseffecten
op populatieniveau (hoeveel huishoudens gaan er naar verwachting hoeveel op
vooruit dan wel achteruit, uitgesplitst naar kenmerken).
 
 Als ook aangegeven in de voortgangsrapportage van 10 juni jongstleden
is aanvullend voor 76 voorbeeldsituaties een vergelijking gemaakt tussen de
inkomenssituatie 2008, waarbij gebruik wordt gemaakt van de buitengewone uitgavenregeling,
en 2009, waarbij de Wtcg van kracht is. Hierbij worden zeer specifieke situaties
in detail beschreven, zoals u ook kunt zien in bijgevoegd boekje «Financiële
gevolgen van het afschaffen van de buitengewone uitgavenregeling». Tenslotte is, als ook genoemd in de voortgangsrapportage
van 10 juni jongstleden, het Nivel gevraagd de inkomensgevolgen van de
invoering van de Wtcg te monitoren bij het Nivel-panel van chronisch zieken
en gehandicapten.
 
 Op deze vier manieren – uitwerking Nibud-voorbeelden in brief van
7 oktober 2008; raming voor de gehele populatie in eveneens de brief
van 7 oktober; brochure met 76 voorbeeldhuishoudens; monitoring door
het Nivel – schetst het kabinet een zeer compleet en specifiek beeld
van de inkomenseffecten van de Wtcg. Verdere betrokkenheid van het Nibud acht
het kabinet daarom niet noodzakelijk.
 
 Ik vertrouw erop u met deze brief naar uw tevredenheid antwoord te hebben
verstrekt op uw vragen naar aanleiding van de voortgangsrapportage inzake
de implementatie van de Wet tegemoetkoming voor chronisch zieken en gehandicapten.
 
 De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,
 J. Bussemaker
 
 
 
 
 Samenstelling:
 Werner (CDA), Van den Berg (SGP), Dupuis (VVD) (vice-voorzitter), Rosenthal
(VVD), Swenker (VVD), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), Slagter-Roukema (SP)
(voorzitter), Linthorst (PvdA), Biermans (VVD), Putters (PvdA), Leijnse (PvdA),
Engels (D66), Thissen (GL), Goyert (CDA), Peters (SP), Quik-Schuijt (SP),
Huijbregts-Schiedon (VVD), Laurier (GL), Ten Horn (SP), Meurs (PvdA), Leunissen
(CDA), De Vries-Leggedoor (CDA), Koffeman (PvdD), Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst
(CU), De Boer (CU), Yildirim (Fractie-Yildirim) en Flierman (CDA).
 
 
 Ter inzage gelegd op de afdeling Inhoudelijke ondersteuning onder griffie
nr. 142401.19.