Algemene Vergadering der Verenigde Naties; Brief minister met het verslag van de 55e Algemene Vergadering van de VN, van september tot en met december 2000 in New York
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26150, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-04-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26150 nr. 6

26-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamMillennium Assemblee (55e Assemblee van de Algemene Vergadering
van de VN)ALGEMEENAlgeheel verloopNederlandse inbrengPlenair debatMidden-OostenToelating van de Voormalige Republiek Joegoslavië
(FRY) als nieuw VN-lidConflictdiamantenEERSTE COMMISSIEAlgemeenNucleaire ontwapeningOverbrengingsmiddelen / rakettenProliferatie Midden-OostenChemische en Biologische WapensConventionele wapenbeheersingTWEEDE COMMISSIEAlgemeenVN-conferentiesGlobaliseringInternationale financiële architectuurSchuldenvraagstukDERDE COMMISSIEAlgemeenMensenrechtenCriminaliteit en DrugsVIERDE COMMISSIEAlgemeenVN-vredesoperaties/Brahimi-rapportStand van zaken behandeling in relevante VN-organenNederlandse appreciatie van het Brahimi-rapportImplementatieVIJFDE COMMISSIEAlgemeenBesluitvormingVN ContributieschalenBudget Outline 2002–2003Results-Based Budgeting (RBB)Veiligheid VN PersoneelMiddelen voor Implementatie van de aanbevelingen van het
Panel on United Nations Peace Keeping Operations: Brahimi RapportZESDE COMMISSIEAlgemeenInternationaal StrafhofTerrorismeInternational Law CommissionStaatsimmuniteit
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26150Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 150Algemene Vergadering der Verenigde Natiesnr. 6BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 26 maart 2001Hierbij heb ik het genoegen u mede namens de Minister voor Ontwikkelingssamenwerking
aan te bieden het verslag van de 55e Algemene Vergadering van de Verenigde
Naties, die van september tot en met december 2000 in New York heeft plaatsgevonden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Millennium Assemblee (55e Assemblee van de Algemene Vergadering
van de VN)ALGEMEENAlgeheel verloopDe 55e zitting van de Algemene Vergadering, ook de Millennium Assemblee
genoemd, stond onder leiding van Harri Holkeri, voormalig Minister-President
van Finland. De najaarszitting begon met de Millennium Top, waaraan 148 staatshoofden
en regeringsleiders deelnamen.Nederlandse inbrengNederland verkeerde in de gelukkige omstandigheid dat de politieke werkzaamheden
van de 55e AVVN konden worden gecombineerd met zijn activiteiten als lid van
de Veiligheidsraad. Daarbij konden op twee belangrijke dossiers de nodige
dwarsverbanden worden gelegd, die ook tot uitdrukking kwamen tijdens het Nederlandse
VR-voorzitterschap in november. Het eerste dossier betrof VN-vredesoperaties,
met name de discussies over implementatie van de aanbevelingen in het «Brahimi-rapport».
Het tweede dossier was het vredesproces in het Midden-Oosten, dat een nieuwe
crisisperiode doormaakte en noopte tot spoedbijeen-komsten van zowel de AVVN
als de VR.Plenair debatHet Algemene Debat van de 55e AVVN weerspiegelde belangstelling voor veel
van de thema's die tijdens de Millennium Top aan de orde waren geweest: vrede
en veiligheid, de negatieve effecten van globalisering, armoedebestrijding,
schuldverlichting, bestrijding van ernstige ziektes en milieubescherming.
In veel interventies lag de nadruk op de situaties in het eigen land c.q.
de eigen regio. Niet verrassend kwamen daardoor de problemen in het Midden-Oosten
en de vele crises in Afrika veelvuldig aan de orde. In veel interventies werd
eveneens gerefereerd aan het thema «humanitaire interventie»,
hoewel minder prominent dan tijdens de vorige AVVN. Duidelijk werd dat de
balans tussen enerzijds het respect voor staatssoevereiniteit en non-interventie
in interne aangelegenheden en anderzijds de eerbiediging van mensenrechten
nog immer in beweging is.Mede in samenhang met bespreking van het Brahimi-rapport (waarop hieronder
nader zal worden ingegaan) en de bredere context van de hervormingsagenda
van de VN, eisten de onderwerpen uitbreiding en hervorming van de VR wederom
aandacht op. Het debat in de Plenaire Vergadering kenmerkte zich door een
herhaling van bekende standpunten. Vrijwel zonder uitzondering werd gepleit
voor uitbreiding, waarbij de klassieke tegenstelling tussen uitbreiding met
alleen niet-permante leden en uitbreiding met zowel niet-permanente als permanente
leden bleef bestaan. Ook het breed gedragen ongenoegen over het vetorecht
kwam opnieuw ter sprake. Daartegenover kon een zekere tevredenheid worden
bespeurd over een grotere transparantie als gevolg van het toegenomen aantal
open bijeenkomsten van de VR.Midden-OostenIn augustus 2000 bestond nog alom de hoop dat, gezien de tot dan toe positieve
ontwikkelingen in het vredesproces (MOVP), de resoluties in de Vierde Commissie
en de Plenaire Vergadering over de situatie in het Midden-Oosten zouden kunnen
worden gestroomlijnd. Deze hoop vervloog toen eind september de
huidige crisis in de bezette gebieden uitbrak. Desondanks was de belangstelling
voor Midden-Oosten onderwerpen tijdens de 55e AVVN niet veel groter dan in
andere jaren. De aandacht van de Palestijnen was vooral gericht op de hervatte
Tiende Spoedzitting van de AVVN en op de Veiligheidsraad. De debatten in de
Vierde Commissie en de Plenaire waren niettemin hard van toon, waarbij de
Arabische landen als vanouds alle schuld voor de situatie in het Midden-Oosten
bij Israel legden en Israel zoals gebruikelijk fel van zich afbeet.Toelating van de Voormalige Republiek Joegoslavië
(FRY) als nieuw VN-lidEen opvallend politiek feit tijdens de 55e AVVN was de toelating van de
FRJ als nieuw lid van de VN. Kort na de presidentsverkiezingen die tot de
overwinning van oppositiekandidaat Kostunica leidden, had het FRY een lidmaatschapsaanvraag
ingediend als een van de opvolgerstaten van het voormalige Joegoslavië.
De unanieme opvatting was dat zowel door AVVN als VR snel diende te worden
gehandeld. De FRY kon dan ook reeds op 1 november als nieuw VN-lid worden
verwelkomd.ConflictdiamantenDe rol van diamanten bij het voortduren van gewapende conflicten figureerde
voor het eerst op de agenda van de AVVN. De VR had in resolutie 1306 (2000)
een verband gelegd tussen ruwe diamanten, wapenhandel en de burgeroorlog in
Sierra Leone. Internationaal overleg tussen overheden van importerende en
exporterende landen en de diamantindustrie richtte zich op de mogelijkheid
een wereldwijd certificeringssysteem voor de handel in alle ruwe diamanten
op te zetten. Op 1 december kon in de AVVN een daartoe strekkende Brits/Zuid-Afrikaanse
resolutie met consensus worden aanvaard.EERSTE COMMISSIEAlgemeenDe succesvolle uitkomst van de NPV-Toetsingsconferentie 2000 stond centraal
in bijna alle interventies tijdens het algemene en thematische debat van de
Eerste Commissie. Daarnaast werd algemeen opgeroepen tot een onmiddellijke
aanvang van onderhandelingen over een verdrag inzake kernsplijtstof (FMCT),
spoedige inwerkingtreding van het kernstopverdrag (CTBT) en het handhaven
van de integriteit van het ABM-verdrag. Tevens werd aandacht gevraagd voor
de kleine wapens problematiek en de VN-Conferentie inzake Kleine Wapens die
in 2001 zal worden gehouden. Daarnaast riepen diverse landen op tot een spoedige
afronding van de onderhandelingen die thans in Genève worden gevoerd
inzake een Protocol dat het toezicht op de naleving van het Biologische en
Toxische Wapens Verdrag moet versterken. Voorts werd aandacht gevraagd voor
de impasse in de CD (Ontwapenings Conferentie); in de ogen van veel landen
een onwenselijke en onacceptabele situatie.Nucleaire ontwapeningDe discussies over kernontwapening werden gedomineerd door de resolutie
van de Nieuwe Agenda Groep (NAG), de Japanse resolutie over de totale eliminatie
van kernwapens, de Russische resolutie over het ABM-verdrag en de FMCT-resolutie
van Canada. Dankzij de succesvolle NPV-Toetsingsconferentie 2000 waren veel van de
controverses die in voorgaande jaren bestonden bezworen. Consolidatie van
de uitkomsten van de NPV-Toetsingsconferentie eerder dit jaar was voor bijna
alle delegaties het uitgangspunt in de discussie. De VS betreurde het dat
de positieve uitkomst van de NPV-Toetsingsconferentie niet was overgeslagen
op andere onderhandelingen, in het bijzonder de onderhandelingen inzake kernsplijtstof
(FMCT) en Biologische Wapens (BW).Kernstuk van de nucleaire ontwapening was ook dit jaar de resolutie van
de «Nieuwe Agenda Groep» (NAG). Deze was ten aanzien van het vorige
jaar drastisch gewijzigd en vrijwel geheel gebaseerd op het Slotdocument van
de toetsingsconferentie van het Non-Proliferatie Verdrag (NPV). Het eindresultaat
kreeg dan ook zeer brede steun, hoewel uiteindelijk de RF en Frankrijk hun
steun aan de resolutie nog onthielden. De overige drie kernwapenstaten (de
Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en China) stemden voor de NAG-resolutie.Overbrengingsmiddelen / rakettenDiverse landen benadrukten de zorg over proliferatie van de overbrengingsmiddelen
van massavernietigingswapens, met name de proliferatie van rakettechnologie.
Australië legde een directe link tussen de toenemende proliferatie van
raketten en rakettechnologie enerzijds en raket-defensie-systemen als NMD
anderzijds. Deze problematiek vereiste multilaterale inspanningen om te komen
tot internationale normen tegen raketproliferatie. Deze normen zouden kunnen
dienen als vertrouwenwekkende maatregelen.Proliferatie Midden-OostenIn contrast met de relatieve rust rond het onderwerp kernontwapening,
veroorzaakte de jaarlijkse Egyptische resolutie over het risico van proliferatie
in het Midden-Oosten enige ophef. Egypte greep het NPV-slotdocument aan om
extra hard naar Israël uit te halen, waarschijnlijk mede ingegeven door
politieke ontwikkelingen in de regio op dat moment.Chemische en Biologische WapensSlechts in zeer algemene termen werd door enkele landen ingegaan op het
thema chemische wapens. De discussie die vorig jaar werd gevoerd over het
spoedig afronden van een overeenkomst tussen de VN en de Organisatie voor
het Verbod op Chemische Wapens (OPCW) was niet langer relevant nu de overeenkomst
aan het begin van de Eerste Commissie door de AVVN was aangenomen. Nederland
pleitte in een interventie voor afronding van de onderhandelingen over een
protocol dat het BW-verdrag moet versterken voor de zesde BCW-Toetsingsconferentie
(ofwel uiterlijk eind 2001).Conventionele wapenbeheersingNagenoeg alle lidstaten gaven aan de illegale handel in kleine wapens
als een van de belangrijkste problemen van dit moment te beschouwen. Met name
in de interventies van ontwikkelingslanden kwam deze problematiek prominent
aan de orde. De accumulatie van kleine wapens bedreigde de stabiliteit in
verschillende delen van de wereld en bemoeilijkte in het bijzonder de preventie
en beëindiging van conflicten in Afrika. Algemene steun was er voor de
VN-Conferentie inzake Kleine Wapens die in 2002 zal worden gehouden. Diverse
delegaties drongen aan op een beperkte reikwijdte van de Conferentie om een
werkelijk productieve discussie te bewerkstelligen en te voorkomen
dat de Conferentie zou verzanden in een algemeen en theoretisch debat.Nederland onderstreepte in de discussie het belang van het Conventionele
Wapens Verdrag (CCW) en de bijbehorende Protocollen als een belangrijk instrument
van internationaal humanitair recht. Er kon dit jaar ook een record aantal
van 116 mede-indieners voor de Nederlandse «Transparency in armaments»-resolutie
worden geworven.TWEEDE COMMISSIEAlgemeenDe werkzaamheden van de Tweede Commissie werden in 2001 in hoge mate bepaald
door de politieke impuls die van de Millennium Top is uitgegaan ten gunste
van «globalisation for all» en ter verwezenlijking van de zeven
ontwikkelingsdoelstellingen die waren overeengekomen tijdens de grote VN-conferenties
van de jaren negentig («the seven pledges»). In de resoluties
die door de Commissie zijn aangenomen werd de nadere uitwerking van de besluiten
in de Millennium Verklaring en het maken van concretere afspraken over de
uitvoering onder meer overgelaten aan toekomstige VN-Conferenties, met daarbij
een controlerende rol van de AVVN voor de ontwikkelings- en milieuthema's.De Tweede Commissie behandelde in totaal 33 ontwerpresoluties, onder meer
inzake globalisering en interdependentie, financiering voor ontwikkeling,
het schuldenvraagstuk, handel en ontwikkeling, armoedebestrijding en milieu.
Ook dit jaar werden bijna alle resoluties door de G-77 ingediend. Op één
uitzondering na (een resolutie over de «soevereiniteit van de Palestijnen
over de natuurlijke hulpbronnen in de bezette gebieden», die in deze
Commissie eigenlijk niet thuis hoort) werden alle resoluties met consensus
aanvaard.In de Tweede Commissie is de EU de belangrijkste onderhandelingspartner
van de G-77. Aan het opstellen en het tijdens debatten uitdragen van EU-standpunten
ten aanzien van de verschillende agendapunten werd veel aandacht besteed en
de inzet tijdens de onderhandelingen werd zorgvuldig beargumenteerd. Daarmee
werd een serieuze bijdrage aan de dialoog geleverd.Voor veel leden van de G-77 vormen sociaal-economische kwesties de eerste
prioriteit van de VN-agenda. Het aantal speciale bijeenkomsten dat aan deze
kwesties werd gewijd nam wederom toe, waardoor het relatieve belang en het
kwalitatieve gehalte van de debatten tijdens de zitting van de Tweede Commissie
zelf afnam. Deze tendens verklaart waarom de G-77 de regie over de gang van
zaken in de Commissie zoveel mogelijk wil behouden.VN-conferentiesDe Commissie nam een aantal besluiten inzake de voorbereiding van enkele
belangrijke conferenties. De Conferentie inzake Financiering voor Ontwikkeling
(FfD) zal plaatsvinden in de eerste helft van 2002, mogelijk in Mexico. De
«World Summit on Sustainable Development» is eveneens in de eerste
helft van 2002 gepland en zal plaatshebben in Johannesburg. Daarnaast werden
besluiten genomen over de voorbereiding van de in 2001 geplande conferenties,
namelijk de derde VN-conferentie inzake Minst Ontwikkelde Landen (in mei te
Brussel), Habitat II en de conferentie inzake AIDS/HIV (beide in juni te New
York). GlobaliseringDe groeiende discrepantie tussen «winnaars» en «achterblijvers»
in het globaliseringsproces was onderwerp van uitvoerig debat. Het motto «globalisering
voor allen» werd weliswaar algemeen gesteund, maar over de uitvoering
liepen de meningen uiteen. De Verenigde Staten legde het accent op de eigen
verantwoordelijkheid voor goed bestuur. De G-77 en ook andere landen benadrukten
tevens het thema «global good governance»: onevenwichtigheden
en onrechtvaardigheden inherent aan het huidige internationale economisch-financiële
stelsel bepalen in hoge mate de discrepantie in uitkomsten.De Commissie nam een resolutie inzake globalisering en interdependentie
aan, waarin in navolging van de Millennium Top de gevolgen van globalisering
werden behandeld. Daarnaast ging de resolutie in op de door diverse partijen
te nemen maatregelen om de negatieve gevolgen voor zwakke landen en groepen
tegen te gaan. De resolutie bood een samenvatting van de stand van de discussie
terzake in VN-kader met vermelding van de beleidsmaatregelen waarover consensus
bestaat. Voor een groot deel zijn dat dezelfde elementen die in het algemene
ontwikkelingsdebat een rol spelen.Internationale financiële architectuurVoor de G-77 vormt de gelijkwaardigheid bij besluitvorming over mondiale
kwesties en bij het tot stand brengen van een nieuwe financiële architectuur
de sleutel tot een rechtvaardiger verdeling van de voordelen van globalisering.
Een resolutie over dit onderwerp behandelde op constructieve wijze diverse
aspecten van de financiering van ontwikkeling en bouwde daarmee voort op de
Millennium Verklaring, waarin werd gesteld dat een «open, equitable,
rule-based, predictable, and non-discriminatory multilateral trading and financial
system» moet worden bevorderd. De resolutie ondersteunde de in IMF-verband
en anderszins ondernomen inspanningen en bepleit convergentie met elders gevoerd
beleid alsmede versterking van de deelname van ontwikkelingslanden in het
internationale economische besluitvormingsproces.SchuldenvraagstukDe resolutie inzake het schuldenvraagstuk bood een evenwichtige benadering
waarbij de inspanningen in internationale financiële instellingen werden
ondersteund en binnen bredere ontwikkelingscontext geplaatst. Evenals vorig
jaar werd onder meer aangedrongen op uitbreiding en flexibeler toepassen van
het initiatief inzake landen met een zeer zware schuldenlast (het HICP-initiatief).
Aangedrongen werd op uitbreiding van beschikbare middelen en eerlijke lastenverdeling
onder donoren.DERDE COMMISSIEAlgemeenBinnen de Derde Commissie, waar sociale, humanitaire en culturele vraagstukken
en mensenrechten aan de orde komen, vormde de Nederlandse resolutie inzake
eerwraak een belangrijk initiatief. Daarnaast stonden de onderwerpen globalisering
en niet-inmenging in interne aangelegenheden centraal. In totaal werden 64
resoluties aanvaard.Met het oog op het Internationaal Jaar van de Vrijwilligers (2001) lanceerden
Japan en Nederland in de Commission for Social Development een resolutie om
binnen de relevante VN-fora en op nationaal niveau aandacht te
vragen voor de positie van vrijwilligers, en activiteiten te ontplooien om
die positie waar nodig te versterken. Via ECOSOC werd de resolutie zonder
probleem en met een groot aantal co-sponsors door de AV aanvaard.De Nederlandse jongerenvertegenwoordiger mw. Pijnappel gaf het thema van
de minderjarige asielzoekers een centrale plaats in een goed geredigeerde
verklaring. Tevens organiseerde zij met andere jongerenvertegenwoordigers
en met hulp van de Youth Unit van de VN een uitstekend bezochte «side
event».De vrouwenvertegenwoordiger mw. Latham stond stil bij het feit dat de
VN vanaf de oprichting krachtige en inspirerende uitspraken heeft gedaan ter
verbetering van de positie van de vrouw, maar dat er nog nauwelijks in die
geest wordt gehandeld. Zij riep delegaties op de daad bij het woord te voegen.MensenrechtenNederland heeft in de Derde Commissie het initiatief genomen tot een spraakmakende
resolutie inzake eerwraak. Achterliggende drijfveer was het belang dat Nederland
hecht aan uitbanning van schadelijke traditionele praktijken, zoals bijvoorbeeld
ook genitale verminking (de in 1997 door Nederland geïnitieerde AVVN-resolutie
gericht tegen dergelijke praktijken zal overigens in 2001 weer op de agenda
staan). De Nederlandse eerwraak-resolutie werd breed gesteund en had 67 sponsors,
doch bleek uiteindelijk niet zonder stemming te kunnen worden aanvaard. De
stemuitslag (120 voor, geen tegenstem en 25 onthoudingen) was niettemin positief.
De resolutie roept onder meer staten op om eerwraak te voorkomen, te onderzoeken
en te berechten en verzoekt de SGVN om ten behoeve van de 57e zitting van
de AVVN over deze materie te rapporteren. Het verschijnsel «crimes committed
in the name of honour» is daarmee voor het eerst op de agenda van de
internationale gemeenschap geplaatst, waarmee Nederland een positief resultaat
heeft behaald.Een tiental resoluties ging in op de zorgelijke mensenrechtensituaties
in afzonderlijke landen. De EU diende opnieuw resoluties in over de situatie
in Iran, Irak, de Democratische Republiek Congo en Soedan. De ontwerpresolutie
inzake de mensenrechtensituatie in Birma werd dit jaar aanzienlijk aangescherpt
door initiatiefnemer Zweden, mede n.a.v. recente ontwikkelingen en commentaar
van kritische EU-partners. Nederland heeft daarom de resolutie voor het eerst
sinds jaren mede ingediend.Voor wat betreft thematische resoluties werd een aantal uiteenlopende
onderwerpen behandeld, waaronder vrouwen, racisme, inheemse volkeren, rechtsstaat,
recht op ontwikkeling, extreme armoede, foltering en godsdienstige onverdraagzaamheid.
De Grulac (groep van Latijns-Amerikaanse en Caraïbische landen) heeft
in samenwerking met de EU een omnibus-resolutie over de rechten van het kind
ingediend. Door Zuidelijke landen werd middels ingediende resoluties aandacht
besteed aan respect voor de bestaande diversiteit in plaats van het streven
naar een universele maatstaf voor mensenrechten, dialoog tussen staten om
begrip te vergroten, en de relatie tussen globalisering en mensenrechtenschendingen.Verschillende landen blijven pogingen ondernemen teneinde de slagkracht
van de VN inzake mensenrechten te beperken ter bescherming van het soevereiniteitsbeginsel.
Dit uitte zich bijvoorbeeld in het blokkeren van besprekingen over concrete
mensenrechtenschendingen. Criminaliteit en DrugsIn de Derde Commissie is het VN Verdrag ter Bestrijding van Georganiseerde
Criminaliteit aangenomen. De instrumenten zijn vervolgens in december 2000
in Palermo ondertekend door een recordaantal VN-lidstaten. Het VN-raamverdrag
ziet op internationale strafbaarstelling van bepaalde feiten en maakt afspraken
over strafrechtelijke samenwerking.Naast de regelmatig terugkerende resoluties (inzake VN Crime Programme,
wereldwijd drugs probleem) is op initiatief van de VS een nieuwe resolutie
ingediend inzake bestrijding van cybercrime.VIERDE COMMISSIEAlgemeenDe werkzaamheden van het Special Political and Decolonization Committee
(SPDC) werden op een enkele uitzondering na gekenmerkt door routinematigheid.
Het voornaamste punt van discussie in de Vierde Commissie betrof de implementatie
van de aanbevelingen in het Brahimi-rapport.VN-vredesoperaties/Brahimi-rapportHet eind augustus 2000 verschenen rapport van een door de SGVN ingesteld
panel o.l.v. de Algerijnse oud-minister van Buitenlandse Zaken Brahimi over
de kwaliteit van vredesoperaties was een belangrijk discussiepunt in diverse
VN-fora. Het Brahimi-rapport moet worden gezien in het licht van de eerder
verschenen zelfkritische VN-rapporten over Rwanda en Srebrenica, waaruit duidelijk
was geworden dat de VN in de jaren negentig niet voldoende in staat was haar
vredestaken uit te voeren. Het Brahimi-rapport trekt uit deze ervaringen enkele
belangrijke lessen en doet ingrijpende doch realistische aanbevelingen. Discussie
over de implementatie van deze aanbevelingen vond, behalve in de AVVN, plaats
in de Veiligheidsraad en het Secretariaat.Stand van zaken behandeling in relevante VN-organenDe Veiligheidsraad stelde een werkgroep in die tot taak had de aanbevelingen
in het Brahimi-rapport die op het terrein van de VR liggen te analyseren.
Deze werkgroep besprak onder meer de aanbevelingen over informatievergaring
en analyse, rapid deployment, conflictpreventie, peacebuilding en overgangsbesturen.
Het eindrapport van de werkgroep werd als annex opgenomen in resolutie 1327,
die op 13 november 2000 onder Nederlands voorzitterschap unaniem door de Raad
werd aangenomen. De belangrijkste besluiten betroffen de mandaten (helder,
geloofwaardig en uitvoerbaar), grotere betrokkenheid van troepenleveranciers
middels interactieve «private meetings», en het voornemen meer
briefings over politieke, humanitaire en militaire onderwerpen te houden.De SGVN heeft de conclusies van het Brahimi-rapport grotendeels onderschreven.
Een aantal werkgroepen onder leiding van plaatsvervangend SGVN mw. Fréchette
heeft zich gebogen over de aanbevelingen van het Brahimi-panel die direct
betrekking hebben op het Secretariaat of waarvan de uitvoering binnen de bevoegdheid
van het Secretariaat valt. Het zgn. «Fréchette-rapport»
verscheen op 23 oktober 2000. De uitvoering van een aanzienlijk aantal aanbevelingen
is afhankelijk van extra middelen, waarvoor goedkeuring van de AV noodzakelijk
is. Op 8 maart jl. meldde OSG voor Vredesoperaties Guéhenno dat binnen
het Secretariaat inmiddels voorbereidingen zijn getroffen voor het uitvoeren
van een «comprehensive review» inzake het functioneren
van DPKO. Over de voortgang van deze en andere maatregelen in het kader van
de implementatie van het Brahimi-rapport zal worden gerapporteerd in het reguliere
SG rapport aan de Speciale Commissie inzake Vredesoperaties, dat naar verwachting
begin april 2001 zal verschijnen.In tegenstelling tot de discussies in beide andere organen verliep de
behandeling in de Algemene Vergadering onverhoopt stroef. In de AVVN werd
over de aanbevelingen van het Brahimi-rapport gedebatteerd in de open-ended
werkgroep van de Speciale Commissie inzake Vredesoperaties (o.l.v. plaatsvervangend
Canadese Permanent Vertegenwoordiger Duval). Na lang en moeizaam onderhandelen
heeft de werkgroep op 4 december overeenstemming bereikt over het rapport,
dat op 6 december door de Vierde Commissie werd aanvaard. De behandeling werd
voornamelijk vertraagd door de opstelling van enkele Niet-Gebonden Landen
(NGL), waaronder India en Pakistan, maar vooral Cuba en Egypte. Deze lidstaten
konden weinig begrip opbrengen voor de haast waarmee westelijke landen uitvoering
wensten te geven aan de aanbevelingen van het Brahimi-panel. Voorts werden
enkele kritische kanttekeningen geplaatst bij de benodigde extra middelen,
die naar het oordeel van de betreffende NGL ten koste zouden gaan van meer
dringende ontwikkelingsprogramma's, alsmede bij de voorgestelde vernieuwingen
die raakten aan beginselen van non-discriminatie en non-interventie in interne
aangelegenheden. Het resultaat van de beraadslagingen was mager, doch voldoende
om behandeling van het rapport in de Vijfde Commissie mogelijk te maken. Momenteel
is slechts een gering deel van de voor implementatie van de aanbevelingen
noodzakelijke en door SGVN gevraagde middelen toegekend (zie onder «Vijfde
Commissie»). Formele behandeling in de Speciale Commissie inzake Vredesoperaties
van de AVVN wordt daarmee opnieuw ernstig vertraagd, hoofdzakelijk als gevolg
van de opstelling van een aantal NGL.Nederlandse appreciatie van het Brahimi-rapportDe Nederlandse Regering is van mening dat het Brahimi-rapport een goede
analyse van de problemen biedt en nuttige aanbevelingen bevat ter verbetering
van het VN-optreden in crisissituaties en met name ter verbetering van vredesoperaties.
In algemene zin kan het rapport dan ook worden verwelkomd en ondersteund,
zeker als het wordt beschouwd in de brede context van de hervormingsagenda
voor de VN.Tenuitvoerlegging van de aanbevelingen van het Brahimi-rapport zal extra
financiële middelen vergen. Onder behoud van het ook door Nederland immer
krachtig bepleite uitgangspunt dat middelen met de uiterste efficiency moeten
worden aangewend, is Nederland bereid de consequentie onder ogen te zien dat
extra geld nodig zal zijn. De kans om de VN beter toe te rusten mag niet verloren
gaan als gevolg van bijvoorbeeld krampachtig vasthouden aan de nulgroei van
de VN-begroting.Vanuit Nederlands perspectief kan een aantal meer specifieke opmerkingen
worden gemaakt:• Versterking van DPKO is essentieel;• De noodzaak van heldere mandaten en bijbehorende bevoegdheden wordt
krachtig onderschreven;• De wenselijkheid van snelle inzetbaarheid van troepen is evident
(een concept dat bijvoorbeeld is uitgewerkt in SHIRBRIG, waarvan ook Nederland
deel uitmaakt), maar de noodzaak tot zorgvuldige besluitvorming, zeker ook
op nationaal niveau als het over deelname gaat, legt hier onontkoombare beperkingen
aan op;• Er dienen passende formules te bestaan voor inschakeling in het besluitvormingsproces van (potentiële) troepenleveranciers. Op
dit gebied is reeds voortgang geboekt. In november 2000 besloot de Veiligheidsraad
het bestaande systeem van raadpleging aanzienlijk te versterken. De VR heeft
vervolgens in januari jl. besloten tot de oprichting van een werkgroep voor
VN-vredesoperaties, die zich onder meer zal bezig houden met het onderzoeken
van voorstellen om de driehoeksrelatie tussen VR, troepenleveranciers en het
Secretariaat te verbeteren.• De aanbeveling dat, voordat de VR besluiten neemt, voldoende zekerheid
dient te bestaan over de beschikbaarheid van troepen en middelen, kan gezien
de conclusies van het rapport Bakker niet onvoorwaardelijk worden onderschreven.
Wellicht kan deze principiële stellingname beter met de thans geldende
praktijk in overeenstemming worden gebracht. Nederland is, met vele andere
potentiële troepenleverende landen, van mening dat geen besluit over
deelname genomen kan worden voor er duidelijkheid over het mandaat bestaat.• VR-missies kunnen een nuttig instrument zijn (zoals bij Oost-Timor
het geval was). In de post-conflict situatie is meer aandacht vereist voor
de inzet van politie en justitie («rule of law»).ImplementatieNederland heeft er steeds op aangedrongen dat bij behandeling van het
Brahimi-rapport in de VN voldoende politieke aansturing diende te zijn gewaarborgd
en is bezorgd over de vertraging die deze behandeling momenteel ondervindt.
In EU-verband is gesteld dat het aandringen bij NGL op medewerking in deze
fase van groot belang is. Nederland heeft in dit verband gepleit voor nadere
analyse van de beweegredenen van deze lidstaten. De zorgen van de EU-lidstaten
over de vertraging in het besluitvormingsproces zullen aan het VN-Secretariaat
kenbaar worden gemaakt.VIJFDE COMMISSIEAlgemeenDe 55e zitting werd voor wat betreft de Vijfde Commissie beheerst door
de discussie over contributieschalen. Uiteindelijk werden twee doorslaggevende
resoluties aangenomen. De behandeling tijdens informeel overleg onder Nederlands
voorzitterschap van de Budget Outline voor 2002–2003 en Results-Based
Budgeting resulteerde uiteindelijk in de aanvaarding van twee resoluties.
Voorts werd overeenstemming bereikt over de versterking van Safety and Security
binnen de VN, waarbij Nederland één van de klankborden was voor
de vakbonden ter plaatse en het onderwerp mede aan de orde heeft gesteld tijdens
een open briefing van de VR over de DRC. Overeenstemming werd bereikt over
de beschikbaarstelling van middelen voor een begin van de implementatie van
de aanbevelingen van het «Brahimi-rapport». Daarnaast zijn middelen
beschikbaar gesteld voor een onderzoekscommissie naar schending van de mensenrechten
van de Palestijnen.BesluitvormingVN ContributieschalenDe Administratieve en Budgettaire Commissie rondde na een aantal hectische
laatste weken van de 55e zitting haar werkzaamheden af met twee resoluties
over de wijziging van de contributieschalen. Na intensief informeel overleg
binnen en buiten de VN en op diverse niveaus is uiteindelijk overeenstemming
bereikt. Het betreft een resolutie inzake de methodologie en
contributieschaal voor de gewone begroting, waarin het maximum percentage
werd verlaagd van 25% naar 22% en de basisperiode voor berekening van de schaal
werd vastgesteld op 4,5 jaar. Voorts werd middels deze resolutie besloten
dat verwerking van de schuldenproblematiek dient te geschieden op basis van
een«debt-stock-approach». De resolutie en contributieschaal voor
vredesmissies bevat een aantal verfijningen op de tot nu toe geldende ad-hoc
schaal uit 1973: de contributieschaal zal gebaseerd zijn op de contributieschaal
voor de gewone begroting en de nieuwe opzet voorziet in tien niveaus. De eerste
groep, permanente leden van de VR, zal worden belast met een premie. Kortingen
op de percentages voor overige groeperingen variëren van 10% tot 90%.
De totale EU-bijdrage aan het reguliere budget stijgt van 36,6 naar 36,9%
in 2003. Dankzij inspanningen van het EU-voorzitterschap is kostenneutraliteit
voor de EU bijna geheel bereikt. Bovendien heeft de EU bewerkstelligd dat
in de resolutie een koppeling is aangebracht met het voldoen door de VS van
achterstallige betalingen.Voor de VN zijn beide beslissingen essentieel voor de toekomst van de
organisatie, zowel op het financieel-technische vlak alsook gezien de relatie
VN-VS en de verwachtbaarheid van betaling van de achterstallige contributies
van de VS.Budget Outline 2002–2003Onder Nederlands voorzitterschap vond de informele behandeling plaats
van de budget outline voor 2002–2003. In de uiteindelijk aanvaarde resolutie
wordt de SGVN gevraagd een programmabegroting voor te bereiden voor het biennium
2002–2003 uitgaande van een budget ad USD 2515,3 miljoen.Results-Based Budgeting (RBB)Na jarenlange consultaties terzake werd overeenstemming bereikt over een
resolutie inzake Results-Based Budgeting (RBB). Ook hier vond het informeel
overleg naar volle tevredenheid onder Nederlands voorzitterschap plaats.Veiligheid VN PersoneelIn de zeer langdurige consultaties over Safety and Security (S&S)
van VN personeel kon de G-77 slechts instemmen met de veel voorzichtiger voorstellen
van de ACABQ (Advisory Committee on Administrative and Budgetary Questions)
voor versterking van Safety and Security bij de VN. De Westerse landen daarentegen
hielden een pleidooi om in navolging van de aanbeveling zoals gedaan in het
rapport van de Secretaris-Generaal, daarin gesteund door een resolutie van
de Derde Commissie, met urgentie aanvullend personeel op zowel hoofdkantoor
als op de veldkantoren te plaatsen onder full-time aansturing op ASG-niveau.
Nederland heeft tijdens een open briefing van de VR over de Democratische
Republiek Congo in zijn capaciteit van voorzitter van de VR melding gemaakt
van een petitie met ruim 18 000 handtekeningen met betrekking tot de
veiligheid van VN personeel, welke hem werd overhandigd door de voorzitter
van de FICSA (Federation of International Civil Servants' Association). Nederland
heeft deze petitie laten publiceren als officieel VR-document.Middelen voor Implementatie van de aanbevelingen van het
Panel on United Nations Peace Keeping Operations: Brahimi RapportDe Vijfde Commissie heeft OSG voor Vredesoperaties Guéhenno gevraagd om nadere toelichting op het grote verschil tussen de door
de SGVN in zijn rapport gevraagde middelen voor versterking van VN-vredesoperaties
en de door de ACABQ geadviseerde uitbreiding (ongeveer de helft van het gevraagde
en sterk gericht op versterking van de militaire component). Tijdens een informele
zitting van de ACABQ bleek dat Guéhenno de noodzakelijkheid van versterking
van de directie voor vredesoperaties (DPKO) beperkter interpreteerde dan de
SGVN had gedaan. Hij benadrukte niettemin het belang van evenredige versterking
van de diverse onderdelen, zowel militair als civiel. Uiteindelijk zal een
«comprehensive review» naar organisatiestructuur en omvang resulteren
in een plan voor de hervorming van DPKO. In tegenstelling tot de uitkomsten
van discussies in VR en Secretariaat, stemde de Vijfde Commissie slechts in
met een beperktere uitbreiding van DPKO conform aanbevelingen van de ACABQ.
Het gaat om de beschikbaarstelling van USD 8,7 miljoen voor support account
(93 functies en bijbehorende middelen), USD 0,36 miljoen voor de programmabegroting
2001–2002 en in totaal USD 0,06 miljoen voor Political Affairs.ZESDE COMMISSIEAlgemeenEvenals in de Eerste Commissie vonden de ontwikkelingen in het Midden-Oosten
hun weerslag in de discussies in de Zesde Commissie, met name in de onderhandelingen
over de resoluties over terrorisme en het Internationaal Strafhof (ICC). Zoals
vorig jaar vroegen Syrië en Libanon stemming aan op de resolutie over
terrorisme. Alle overige resoluties konden met consensus worden aanvaard.
Opvallend was dat tijdens het ICC-debat de Verenigde Staten in een steeds
meer geïsoleerde positie geraakte, aangezien de Russische Federatie het
ICC statuut had ondertekend en zelfs China sprak over de noodzaak van handhaving
van de integriteit van het Statuut.Internationaal StrafhofHet feit dat twee sleuteldocumenten voor het International Criminal Court
(ICC), betreffende de elementen van de misdrijven en de procedure- en bewijsregels,
met consensus werden aanvaard werd algemeen beschouwd als een zeer belangrijke
ontwikkeling ten gunste van de statuur van het toekomstige Hof. Een algemeen
politieke wil om het ICC tot een succes te maken was merkbaar. De VS maakte
tijdens het debat opnieuw duidelijk een «goede buur» van het Hof
te willen zijn, mits er een voorziening kwam ter voorkoming van overdracht
van officieel personeel van een staat die geen partij was bij het Statuut.
Opvallend waren de interventies van China en de Russische Federatie. China
was van mening dat de totstandkoming van hierboven genoemde documenten een
solide basis legde voor een probleemloos functioneren van het toekomstige
Hof. Ook de Russische Federatie sprak in positieve termen. De VS raakte zodoende
steeds verder geïsoleerd, ook omdat het aantal ratificaties blijft toenemen
en het aantal ondertekeningen is gestegen tot 120. Zoals bekend heeft de VS
het Statuut inmiddels ondertekend.Veel delegaties spraken over de noodzaak een definitie van het misdrijf
agressie uit te werken. De voorbereidende commissie (prepcom) heeft hier tijdens
haar meest recente bijeenkomst tijd voor vrijgemaakt.Nederland coördineerde traditiegetrouw de ICC-resolutie in de Zesde
Commissie en ondervond evenals het jaar tevoren tegenstand van Egypte, Syrië
en Libanon. Syrië poogde vlak voor indiening van de ontwerptekst consensusvorming
tegen te houden en insisteerde op een verwijzing naar het misdrijf
agressie. Na intensief bilateraal overleg kon overeenstemming worden verkregen
over een voorstel een verwijzing naar het misdrijf agressie in de resolutie
op te nemen.TerrorismeEen aantal delegaties sprak de overtuiging uit dat een allesomvattende
terrorisme conventie gewenst is. Sommige lidstaten drongen aan op een nieuwe
conventie die de bestaande sectorale verdragen zou overkoepelen. Andere delegaties
(waaronder de EU lidstaten) meenden dat een dergelijke allesomvattende conventie
ter completering zou moeten dienen. De sectorale aanpak had immers goed gewerkt
en er was een indrukwekkend scala aan op specifieke terroristische daden gerichte
verdragen tot stand gekomen. De internationale gemeenschap diende allereerst
universele ratificatie van de bestaande anti-terrorisme-verdragen na te streven.De onderhandelingen over de ontwerpresolutie inzake terrorisme, onder
leiding van Canada, verliepen moeizaam, voor een deel ingegeven door de gespannen
politieke situatie in het Midden-Oosten. Ondanks intensieve bilaterale onderhandelingen
konden Syrië en Libanon er niet van worden weerhouden stemming aan te
vragen. De resolutie werd aangenomen met 131 voorstemmen, geen tegenstemmen
en twee onthoudingen. International Law CommissionHet ILC-debat duurde twee weken en omvatte gebruikelijke thema's, waaronder
staatsimmuniteit, staatsaansprakelijkheid, nationaliteit bij statenopvolging,
aansprakelijkheid voor schadelijke gevolgen van niet door internationaal recht
verboden handelingen, diplomatieke bescherming en voorbehouden bij verdragen.Over de tekst inzake staatsaansprakelijkheid waren delegaties in het algemeen
lovend. De discussie over aansprakelijkheid voor schadelijke gevolgen van
niet door internationaal recht verboden handelingen, een van de twee belangrijkste
contentieuze punten, richtte zich met name op de verwevenheid tussen voorkoming
en aansprakelijkheid. Een aantal delegaties, waaronder Nederland, riep op
met name de discussie over aansprakelijkheid zo spoedig mogelijk ter hand
te nemen. Deze oproep is in de resolutie opgenomen.Inzake voorbehouden bij verdragen werd opgeroepen spoedig de werkelijke
problemen op te lossen, met name de effecten van voorbehouden en de daartegen
ingebrachte bezwaren. De ontwerprichtlijnen werden ondersteund. Een aantal
landen, waaronder Nederland, verwelkomde een beschouwing en analyse over alternatieven
voor voorbehouden als instrument voor de statenpraktijk. Portugal, Brazilië,
Griekenland, Nederland en anderen spraken eveneens de wens uit voor een beschouwing
over de toelaatbaarheid van voorbehouden en de juridische gevolgen van de
daartegen uitgesproken bezwaren, inclusief die betrekking hebben op mensenrechtenverdragen.
Tijdens de discussie over «eenzijdige handelingen» werd gewezen
op de noodzaak om de statenpraktijk meer bij de ILC-beschouwingen te betrekken.
Nederland benadrukte de diversiteit van «eenzijdige handelingen»
en de noodzaak onderscheid aan te brengen tussen de verschillende categorieën.Naast de discussie over aansprakelijkheid voor schadelijke gevolgen van
niet door internationaal recht verboden handelingen werden de onderhandelingen
over de resolutie met name gecompliceerd door het debat over de plaats van
samenkomst van de ILC. Vooral de Grulac-leden drongen aan op het bevorderen
van vergaderingen van de ILC in New York in plaats van in Genève
omdat op deze wijze de uitwisseling van gedachten tussen ILC-leden en leden
van de Zesde Commissie beter vorm zou kunnen worden gegeven. Nadat bleek dat
dit geen extra-budgettaire kosten met zich zou meebrengen besloot de VS, in
tegenstelling tot vorig jaar, geen stemming op dit onderwerp aan te vragen.
De ILC-resolutie werd met consensus aanvaard.StaatsimmuniteitDe werkgroep inzake staatsimmuniteit, ingesteld tijdens de vorige zitting
van de Zesde Commissie, had vooruitgang geboekt op drie van de vijf geïdentificeerde
thema's, te weten het concept van een staat voor het doel van de immuniteit,
de criteria die het commerciële karakter van een contract bepalen en
arbeidscontracten. Op de resterende twee onderwerpen, de immuniteit van commerciële
transacties en afdwingingsmaatregelen tegen staateigendom, liepen de meningen
nog ver uiteen. Gezien de tegenstellingen over de vorm van de uitkomst van
het werk van de werkgroep, werd vastgesteld dat de tijd voor een diplomatieke
conferentie nog niet rijp was. Wel kon worden besloten tot het instellen van
een ad hoc comité dat in maart 2002 voor het eerst twee weken lang
bijeen zal komen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26150-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl