Wijziging van de Wet luchtverkeer (luchtvaartuigen en vluchtuitvoering); Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26336, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26336 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningLichaamBijlage bij het advies van de Raad van State van 24 augustus
1998, no.W09.98.0108, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Voorstel van wetMemorie van toelichting
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26336Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 336Wijziging van de Wet Luchtverkeer (luchtvaartuigen en vluchtuitvoering)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 24 augustus
1998 en het nader rapport d.d. 26 november 1998, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Verkeer en Waterstaat. Het advies van de Raad van State
is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissieve van 26 maart 1998, no. 98.001525, heeft uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Verkeer en Waterstaat, mede namens de Minister
van Defensie en de Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken, J. Kohnstamm,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van met
memorie van toelichting, houdende wijziging van de Wet Luchtverkeer (luchtvaartuigen
en vluchtuitvoering).Blijkens de mededeling van de Plv. Directeur van Uw kabinet van 26 maart
1998, nr. 98.001525, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 24 augustus 1998, nr. WO9.98.0108, bied ik U hierbij
aan.1. Het voorstel van wet maakt deel uit van de stapsgewijze herziening
van de huidige Luchtvaartwet en vormt het tweede voorstel in een reeks. Blijkens
(de bijlage bij) de memorie van toelichting bij het eerste wetsvoorstel van
de reeks is het de bedoeling de Wet Luchtverkeer als aanbouwwet te laten fungeren
en na voltooiing te zijner tijd op te nemen in de herziene Luchtvaartwet (bijlage
bij het voorstel van wet tot wijziging van de Wet Luchtverkeer (bewijzen van
bevoegdheid, bestrijding drank- en drugsgebruik) (kamerstukken II, 1995/96,
24 513). Op die manier ontstaat één wetgevingssysteem voor
de luchtvaart. De nieuwe Luchtvaartwet zal, als alles volgens plan verloopt (bijlage
bij kamerstukken 24 513), in een tijdsbestek van een aantal jaren totstandkomen.
Aan de hand van de stukken gaat de Raad van State ervan uit dat het thans
gaat om (delen van) de hoofdstukken 3, 4, 10 en 11 van de toekomstige herziene
Luchtvaartwet.Om het totstandkomingsproces inzichtelijk te maken verdient het aanbeveling
telkens wanneer door middel van een wetsvoorstel een onderdeel van de gepubliceerde
inhoudsopgave van de nieuwe Luchtvaartwet totstandkomt, dit ook expliciet
en nauwkeurig te vermelden in de memorie van toelichting.1. Op advies van de Raad is in het algemeen deel van de memorie van toelichting
uitvoeriger ingegaan op de wijze waarop de nieuwe luchtvaartwetgeving gestalte
krijgt en op de nieuwe hoofdstukken die dit tweede wetsvoorstel toevoegt aan
de Wet Luchtverkeer. Het is overigens niet de bedoeling om na aanbouw van
de Wet Luchtverkeer, deze te zijner tijd op te nemen in de Luchtvaartwet.
De Raad heeft deze conclusie begrijpelijkerwijze getrokken, waarschijnlijk
na lezing van de memorie van toelichting bij het eerste wetsvoorstel (kamerstukken
II 1995/96, 24 513, blz. 1–3). Het is de bedoeling dat, tegelijkertijd
met de inwerkingtreding van de wetsvoorstellen tot wijziging van de Wet Luchtverkeer,
die delen van de Luchtvaartwet, die de huidige regeling van de betreffende
onderwerpen bevatten dan wel daarvoor een rechtsbasis creëren, komen
te vervallen. Tevens is verwezen naar de bijlage in de memorie van toelichting
bij het eerste wetsvoorstel waarin een hoofdstukindeling van de nieuwe luchtvaartwetgeving
is opgenomen. Op die manier is geprobeerd het totstandkomingsproces inzichtelijker
te maken.2. De doelstelling van het herzieningsproject luchtvaartwetgeving is te
komen tot een evenwichtige verdeling van de te regelen materie over wet, algemene
maatregel van bestuur en ministeriële regeling en waar mogelijk te komen
tot deregulering. In het in punt 1 genoemde eerste voorstel tot herziening
van de Wet Luchtverkeer is in de memorie van toelichting uitgelegd hoe aan
die doelstelling uitvoering is gegeven (kamerstukken II 1995/96, 24 513,
nr. 3, blz. 1–3). In de memorie van toelichting bij dit voorstel van
wet komt de doelstelling niet expliciet aan de orde. Het college acht het
van belang dat in de memorie van toelichting die elk deelvoorstel van wet
begeleidt een passage wordt gewijd aan de uitvoering van de oorspronkelijke
doelstelling, opdat het overzicht goed bewaard blijft. De Raad beveelt aan
dit ook bij deze gelegenheid, waarbij op niet onbelangrijke schaal gebruik
is gemaakt van de mogelijkheid van (sub) delegatie, te doen.2. In navolging van het advies van de Raad is in het algemeen deel van
de memorie van toelichting een aparte passage gewijd aan een van de doelstellingen
van de herziening van de luchtvaartwetgeving, namelijk te komen tot een evenwichtige
verdeling van de te regelen materie over wet, algemene maatregel van bestuur
en ministeriële regeling. Hieraan zal in de toekomst in elk deelvoorstel
aandacht worden besteed.3. De houder van een erkenning, bedoeld in artikel 3.24, is op grond van
de artikelen 3.28, onder d, en 11.2a, derde lid, gehouden tot betaling van
vergoedingen. De vergoeding, bedoeld in het laatstgenoemde artikel, ziet op
de periodiek te houden inspecties van het erkende bedrijf. Volgens paragraaf 2.4
van de memorie van toelichting leidt het feit dat het erkenningensysteem nu
een wettelijke basis krijgt niet tot extra kosten voor het bedrijfsleven.
Vergelijking met het thans geldende erkenningensysteem, neergelegd in artikel
93 van de Regeling Toezicht Luchtvaart (RTL), maakt duidelijk dat de kosten
in de nieuwe situatie op een groter aantal activiteiten betrekking hebben
dan in de tegenwoordige. Artikel 93 RTL spreekt slechts over regels die gelden
voor «de verkrijging van een erkenning». Naar de Raad aanneemt
wordt daarmee bedoeld de eerste afgifte. Onder het nieuwe systeem hebben de
kosten betrekking op: de eerste afgifte van de erkenning, het specifieke toezicht
en de herafgifte van een erkenning en de uitbreiding en wijziging van de erkenning.
De gedachte dat geen sprake is van een lastenverzwaring voor het bedrijfsleven
behoeft naar aanleiding van het vorenstaande dan ook nadere toelichting. De Raad mist in de memorie van toelichting een uitdrukkelijke toetsing
aan de checklist voor het doorberekenen van handhavingskosten uit het rapport
«Maat houden. Een kader voor doorberekening van toelatings- en Handhavingskosten»
(kamerstukken II 1995/96, 24 036, nr. 22).Dat de kosten van de inspectie en toezicht in belangrijke mate afhangen
van de grootte en complexiteit van de organisatie en dat de inspectie –
zoals is vermeld in de toelichting op artikel 11.2a – ook ten behoeve
van het bedrijf zelf strekt, doet voorts niet af aan het reeds eerder door
de Raad van State ingenomen standpunt (advies van 27 juni 1994 inzake het
Besluit mobiele telecommunicatie, no. W09.94.0335) dat de kosten die verband
houden met de uitoefening van taken die bij uitstek door de overheid dienen
te worden vervuld, uitzonderingen daargelaten, ook door de overheid dienen
te worden gedragen. Dit brengt mee dat de kosten van het toezicht op de naleving
niet op de houders van een vergunning behoren te worden afgewenteld.Het college beveelt aan dit aldus te regelen. Ten minste dient te worden
toegelicht waarom zich in dit geval een uitzondering voordoet. 3. De Raad is van oordeel dat de kosten die door de houder van een erkenning
vergoed moeten worden, in de nieuwe situatie op een groter aantal activiteiten
betrekking hebben dan in de huidige situatie. Ik merk hierover het volgende
op. In artikel 3.29, onder e, worden genoemd de kosten van de behandeling
van de aanvraag om afgifte, verlenging of wijziging van een erkenning. In
artikel 11.2a, derde lid, wordt daar aan toegevoegd: «de kosten van
toezicht». In artikel 4 van de Regeling Tarieven Rijksluchtvaartdienst
1998, worden voor de volgende werkzaamheden kosten in rekening gebracht: de
behandeling van de eerste aanvraag, van de aanvraag tot wijziging van de erkenning
en van toezicht en herafgifte van de erkenning. Ik ben derhalve van mening
dat in de nieuwe situatie aan de houder van een erkenning niet voor een groter
aantal activiteiten een vergoeding in rekening wordt gebracht dan in de tegenwoordige.
Van een lastenverzwaring voor het bedrijfsleven is dan ook geen sprake.Blijft over het standpunt van de Raad dat kosten die verband houden met
de uitoefening van taken die bij uitstek door de overheid dienen te worden
vervuld, uitzonderingen daargelaten, ook door de overheid dienen te worden
gedragen. Op de eerste plaats merk ik op dat het onderhavige voorstel van
wet op dit punt geen nieuw beleid introduceert. Verder ben ik van mening dat
het gaat om toezicht dat moet leiden tot verlenging van de erkenning dan wel
van de AOC. Dit toezicht kan derhalve worden aangemerkt als «post-toelating»
zoals dat wordt genoemd in het rapport «Maat houden. Een kader voor
doorberekening van toelatings- en handhavingskosten» (kamerstukken II
1995/96, 24 036, nr. 22). Het gaat hier namelijk om toestemming die wordt
verleend in individuele gevallen om bepaalde activiteiten te blijven verrichten
die voor anderen zijn verboden, zoals het ontwerpen, produceren en onderhouden
van luchtvaartuigen.Slechts een beperkte groep bedrijven heeft een specifiek aan hen toerekenbaar
profijt van de hier bedoelde post-toelatingsactiviteiten van de overheid.
De vergoeding die in rekening wordt gebracht betreft de gemaakte kosten voor
een vooraf aangekondigde controle of nog steeds aan de eisen voor erkenning
dan wel voor de AOC wordt voldaan. Deze vergoeding betreft een volledige dekking
van de gemaakte kosten, maar ook niet meer dan dat. Er is voor gekozen om
een uurtarief in rekening te brengen. Het werkelijk aantal bestede uren voor
de uitgevoerde toezichtactiviteiten wordt in rekening gebracht. Ik ben derhalve
van mening dat de vergoeding, bedoeld in artikel 11.2a, derde lid, volledig
in lijn is met het zojuist genoemde rapport. Ter verduidelijking is de memorie
van toelichting (artikel I,G,2) op het punt van de vergoeding van deze handhavingskosten
uitgebreid.4. De implementatie van de door de Joint Aviation Authorities (JAA) opgestelde
Joint Aviation Requirements (JAR's) en de in JAA-verband totstandgekomen regels
op het gebied van veilige vluchtuitvoering met betrekking tot vervoer tegen
vergoeding (aangeduid als de JAR-OPS) zal geschieden in algemene maatregelen
van bestuur die gebaseerd zijn op bepalingen uit het wetsvoorstel. Voorbeelden
van dergelijke bepalingen zijn de voorgestelde artikelen 3.21 en 3.24 van
de Wet Luchtverkeer. Implementatie van de JAR's zal – afgaande op bijvoorbeeld de Regeling
vergunning tot vluchtuitvoering (Stcrt. 1996, 244) – niet leiden tot
een integrale vertaling van de JAR's, maar tot verwijzing naar bepaalde onderdelen
en naar artikelen. Er is sprake van gelede normstelling; de Wet Luchtvaart
en de daarop gebaseerde algemene maatregelen van bestuur bevatten de verplichting
zich te houden aan de in JAA-verband opgestelde Engelstalige regelingen. In
dit verband is van belang het arrest van de hoge Raad van 24 juni 1997 (NJ
1998/70), waarin hij uitsprak dat de waarborg, vervat in artikel 16 van de
Grondwet, met zich brengt dat het begrip «wettelijke strafbepaling»,
bedoeld in artikel 1 van het Wetboek van strafrecht, aldus moet worden verstaan
dat daarmee uitsluitend wordt gedoeld op van een strafbedreiging voorziene
normen die in de Nederlandse taal zijn gesteld en bekendgemaakt. Het arrest
introduceert als vereiste dat er een gepubliceerde vertaling dient te zijn
wil er sprake zijn van strafbaarheid. Het is noodzakelijk naar aanleiding
van dit arrest de nodige voorzieningen te treffen en deze in de memorie van
toelichting te verduidelijken. 4. Met het oog op het arrest van de Hoge Raad van 24 juni 1997 (NJ 1998/70)
ben ik me ervan bewust dat er aanleiding is om voorzieningen te treffen in
het kader van de strafrechtelijke handhaving van een aantal niet-Nederlandstalige
normen. Met name op het terrein van de luchtvaart zijn Engelstalige normen
zeer gebruikelijk. De luchtvaart is namelijk van nature een internationale
sector. De Raad refereert aan de zogenaamde Joint Aviation Requirements (JAR's).
Een aantal JAR's, met name degene die technische eisen bevatten op het gebied
van de luchtwaardigheid van luchtvaartuigen, wordt in een bijlage bij EG-Verordening
91/3922/EEG genoemd. In artikel 3 van deze verordening worden deze JAR's geldend
verklaard binnen de Gemeenschap. Tot op heden is slechts een van de genoemde
JAR's door de EU vertaald, overigens zonder de daarna door de Joint Aviation
Authorities (JAA) aangebrachte wijzigingen. De Europese Commissie heeft wel
het voornemen de overige JAR's te vertalen, ze zijn immers gemeenschapsrecht
geworden, maar over de verdere uitvoering van dit voornemen bestaat onduidelijkheid.
Inmiddels heb ik besloten tot de vertaling van JAR FCL (Flight Crew Licensing),
aangezien deze JAR gericht is tot individuele personen die voornemens zijn
een bewijs van bevoegdheid (vliegbewijs of brevet) te halen en die wellicht
niet met de Engelse taal bekend zijn. De eerder genoemde technische JAR's
zijn gericht tot bedrijven. Ik ben voornemens door te gaan met het vertalen
van JAR's en in eerste instantie die JAR's, die niet in de eerder genoemde
EG-Verordening zijn opgenomen.In het algemeen deel van de memorie van toelichting is hierover een passage
opgenomen.5. De instelling van de veiligheidsadviescommissie Schiphol in een slotbepaling
van het voorstel van wet (artikel VII) geeft de Raad aanleiding tot de volgende
opmerkingen. Reeds per 1 j anuari 1997 is de adviestaak van de al in februari
1995 ingestelde adviescommissie van rechtswege komen te vervallen. De twee
andere taken van de commissie, zorg te dragen voor de uitvoering van de in
de Planologische Kernbeslissing Schiphol en omgeving voorziene vijfjaarlijkse
safety audit en het volgen van de internationale ontwikkelingen op veiligheidsgebied,
zijn sindsdien blijven voortbestaan. Het komt de Raad voor dat het instellen
van de commissie in de luchtvaartwetgeving niet voor de hand ligt. Indien
instelling anderszins niet mogelijk of wenselijk is, zoals beschreven in de
memorie van toelichting, verdient een afzonderlijk wetsvoorstel in aansluiting
op de Kaderwet adviescolleges de voorkeur. Daarin zou slechts de adviestaak
op wettelijk niveau behoeven te worden geregeld en de overige taken zouden
op het niveau van een ministerieel besluit geregeld kunnen blijven (Instellingsbesluit
veiligheidsadviescommissie Schiphol, Stcrt. 1995, 42). Een dergelijke regeling
lijkt te passen in het blijkens de memorie van toelichting toch al bestaande
voornemen om bij voortbestaan van de commissie een en ander per 1 januari
2002 bij afzonderlijke wet te regelen. Daarbij komt dat de taak van een veiligheidsadviescommissie
Schiphol nauw verwant zal zijn aan de adviestaak van de Raad voor de Transportveiligheid.
In de memorie van toelichting ware daaraan aandacht te besteden. De Raad beveelt aan de wijze van instelling van de veiligheidsadviescommissie
opnieuw te overwegen.5. De instelling van de Veiligheids Advies Commissie Schiphol (VACS) vindt,
in tegenstelling tot wat de Raad concludeert, niet plaats in de luchtvaartwetgeving,
maar in een afzonderlijk artikel in de wijzigingswet, zoals dat bijvoorbeeld
tevens met overgangsrecht gebeurt. De VACS wordt derhalve niet in de Luchtvaartwet
of de Wet Luchtverkeer opgenomen. Verder merk ik op dat de Kaderwet adviescolleges
alleen voorschrijft dat instelling bij wet dient te geschieden, niet bij afzonderlijke
wet. Dit is ook niet beoogd. Ook in andere wetten is de instelling van een
adviescommissie gecombineerd met andere onderwerpen.Indien na evaluatie blijkt dat de instelling moet worden verlengd, zal
dit inderdaad bij wet gebeuren. Dit behoeft echter niet per definitie een
afzonderlijke wet te zijn. Indien op het terrein van de luchtvaart op het
moment dat de evaluatie is afgerond een wetstraject loopt, waarin verlenging
van de instelling van de VACS kan worden ingebracht, dan kan daarvoor worden
gekozen.Tot slot is in de memorie van toelichting aandacht besteed aan de Raad
voor de Transportveiligheid, aan wiens adviestaak, anders dan de Raad van
State veronderstelt, de adviestaak van de VACS juist niet nauw verwant is. 6. Gelet op de definitie van «houder van een luchtvaartuig»
(artikel 1.1, onder d) bevat artikel 3.3, tweede lid, een inconsistentie nu
betrokkene pas houder wordt na inschrijving «op aanvraag van de houder».
Dit gebrek ware op te heffen door het opnemen van een zelfstandige definitie
van het begrip «houder van een luchtvaartuig». Voorts ware in de memorie van toelichting te vermelden in hoeverre het
begrip houder in de zin van de Luchtvaartwet de begrippen houder, bezitter
en eigenaar zoals gebezigd in het Burgerlijk Wetboek alsmede andere termen
die gebruikers van luchtvaartuigen aanduiden, beoogt te dekken.6. De Raad constateert terecht een inconsistentie in artikel 3.3, tweede
lid, in verband met de definitie van «houder van een luchtvaartuig».
Deze inconsistentie is opgeheven, zij het niet in de door de Raad voorgestelde
zin. Er bestaat immers reeds een zelfstandige definitie van het begrip «houder
van een luchtvaartuig». Gekozen is derhalve voor een vervanging van
het begrip «houder» door «aanvrager» in artikel 3.3,
tweede lid.In de memorie van toelichting is in paragraaf 2.1 «inschrijving
van luchtvaartuigen», aangegeven dat de houder van het betrokken luchtvaartuig
in het register zal worden opgenomen alsmede de redenen daarvoor. Het begrip
«houder van een luchtvaartuig» zoals in artikel 1.1, onder d,
gedefinieerd, wijkt af van het begrip «houder» in civielrechtelijke
zin. Het gaat in de luchtvaartwetgeving om degene op wiens naam het luchtvaartuig
in het Nederlandse- dan wel een buitenlands luchtvaartuigregister is ingeschreven
en niet noodzakelijkerwijs om degene die het luchtvaartuig feitelijk onder
zich heeft. De houder van een luchtvaartuig kan derhalve tevens eigenaar of
bezitter zijn.7. Artikel 3.3, vierde lid, in verbinding met artikel 3.4, vijfde lid,
onder a, roept de vraag op hoe een overschrijving van een buitenlands register
naar het Nederlandse register kan worden bewerkstelligd zonder dat een periode
ontstaat waarin een luchtvaartuig in het geheel niet staat ingeschreven. in
de memorie van toelichting ware hierop in te gaan en zo nodig waren de artikelen
aan te vullen.7. De vraag van de Raad over het mogelijk niet ingeschreven zijn van een
luchtvaartuig gedurende een bepaalde periode meen ik als volgt te moeten beantwoorden.
De huidige regelgeving op dit punt, die in de toekomst inhoudelijk ongewijzigd
zal blijven, houdt het volgende in. Indien een luchtvaartuig vanuit het buitenland
wordt ingevoerd, dienen bij de aanvraag voor de inschrijving de volgende gegevens
inzake het luchtvaartuig te worden ingediend: een bewijs van eigendom van
het luchtvaartuig, een bewijs dat alle vereiste douaneformaliteiten zijn vervuld,
tenzij door de Minister van Financiën hiervoor een vrijstelling is afgegeven,
een algemene beschrijving van het luchtvaartuig en een bewijs dat het luchtvaartuig
niet in het buitenland is ingeschreven. Het is in het belang van de houder
om ervoor te zorgen dat de uitschrijving uit het buitenlandse register en
de inschrijving in het Nederlandse register naadloos op elkaar aansluiten.
Indien het luchtvaartuig gedurende een bepaalde periode niet is ingeschreven,
betekent dit dat er gedurende die periode niet met dat luchtvaartuig gevlogen
mag worden. Het is niet de taak van de overheid te bewerkstelligen dat een
dergelijke situatie zich niet kan voordoen. Wel zal de beheerder van het luchtvaartuigregister
in de praktijk contact opnemen met de betreffende buitenlandse luchtvaartautoriteit
om een en ander goed te regelen. In de memorie van toelichting (artikel 3.4)
is aan dit onderwerp een passage besteed.8. De opbouw van artikel 3.16 is niet geheel duidelijk. In het eerste
lid wordt de minister de discretionaire bevoegdheid verleend het bewijs van
luchtwaardigheid te wijzigen op aanvraag, na inlevering van het bewijs. In
het derde lid staat een verplichting tot inlevering opdat de minister ambtshalve
kan wijzigen. Dat vereist wel dat de houder eerst heeft beoordeeld dat de
minister ingevolge het tweede lid moet wijzigen. De Raad meent dat het logischer
is dat de bepalingen er in voorzien dat alle wijzigingen worden gemeld, indien
gewenst vergezeld van een aanvraag tot wijzigen, en dat de minister in alle
gevallen zo nodig bovendien ambtshalve wijzigingen aanbrengt. Het college
beveelt aan het artikel in die zin te herformuleren. 8. Ik deel het standpunt van de Raad dat in het geval van ambtshalve wijziging
van een bewijs van luchtwaardigheid, de houder zelf zou moeten beoordelen
dat er sprake is van een ambtshalve wijziging. Ik meen dat, anders dan op
de door de Raad voorgestelde manier, als volgt te moeten oplossen. Artikel
3.16, derde lid, is in die zin aangepast, dat de houder van het luchtvaartuig
«op eerste vordering van Onze Minister van Verkeer en Waterstaat»
het betrokken bewijs van luchtwaardigheid ter wijziging inlevert. Op deze
manier wordt, door middel van deze aanpassing, tegemoet gekomen aan de opmerking
van de Raad en blijft de systematiek van het artikel gehandhaafd.9. De erkenningen bedoeld in paragraaf 3.2.2 zullen – zo blijkt
uit de toelichting – gewoonlijk verleend worden voor twee jaar. Indien
internationale afspraken daartoe nopen zal worden gekozen voor een andere
termijn van geldigheid dan wel voor de mogelijkheid de vergunning voor onbepaalde
tijd af te geven. Het college beveelt aan de formulering van artikel 3.25
daarop aan te passen door de woorden «een bij algemene maatregel van
bestuur vast te stellen termijn» voorop te stellen.9. Artikel 3.26 (in het oorspronkelijke voorstel artikel 3.25) is in de
door de Raad bedoelde zin aangepast.10. Op grond van artikel 4.1, vierde lid, kan bij algemene maatregel van
bestuur aangegeven worden welk Air Operator's Certificate de Minister van
Verkeer en Waterstaat kan afgeven. Artikel 4.2, vijfde lid, beperkt zich echter
niet tot delegatie en maakt subdelegatie mogelijk met betrekking tot onder
andere artikel 4.1. Deze tegenstrijdigheid tussen de artikelen 4.1 en 4.2
dient te worden opgeheven.10. De door de Raad geconstateerde tegenstrijdigheid tussen de delegatiebases
in artikel 4.1, vierde lid, en artikel 4.2, vijfde lid, zal worden opgelost
door in artikel 4.1, vierde lid, de volgende formulering voor de delegatiebasis
te kiezen: «Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur...»11. Kennelijk is het de bedoeling met de hernummering van artikel 11.9,
onder a, te bewerkstelligen dat de nummering van de afzonderlijk genummerde
onderdelen overeenstemt met de nummering van de hoofdstukken. Het verdient
aanbeveling deze systematiek dan ook toe te passen op onderdeel b. Bij de hernummering van artikel 11.10 dient ook het oude onderdeel c betrokken
te worden.11. Artikel 11.9, eerste lid, onder a, is vooralsnog het enige onderdeel
dat zich leent voor een nummering die overeenstemt met de nummering van de
hoofdstukken. Artikel 11.9, eerste lid, onder b, leent zich daar op dit moment
niet voor omdat er lege onderdelen zouden ontstaan. Hetzelfde geldt voor artikel
11.10, eerste lid, onderdeel c. Wellicht kan de aanbeveling van de Raad in
het kader van latere deelvoorstellen tot wijziging van de Wet Luchtverkeer,
alsnog worden opgevolgd.12. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij
het advies behorende bijlage.12. De redactionele kanttekeningen die in de bij het advies behorende
bijlage zijn opgenomen zijn opgevolgd, op enkele uitzonderingen na, welke
hieronder zullen worden toegelicht.In artikel 1.1, eerste lid, onder s, was de afkorting «FIR»
opgenomen. Deze afkorting is nu, met een verklaring, in de memorie van toelichting
opgenomen.In artikel 3.1, tweede lid, zijn de woorden «ten onrechte»
niet toegevoegd, omdat deze woorden naar mijn mening niets toevoegen. Bovendien
is het ook verboden enig kenmerk op een luchtvaartuig aan te brengen als terecht
de schijn wordt gewekt dat het hier gaat om de in het eerste lid bedoelde
kenmerken.Tenslotte is in de toelichting op artikel 3.2 de zin over de «roundel»,
het nationaliteitskenmerk voor militaire luchtvaartuigen, vervallen. Volstaan
kan worden met de vermelding dat het gaat om een afbeelding. Dit biedt bovendien
de mogelijkheid tot het invoeren van een andere afbeelding. 13. Hieronder volgt een aantal wijzigingen die niet het gevolg zijn van
het advies van de Raad van State, maar die verbeteringen inhouden.a. In het wetsvoorstel zijn nieuwe bepalingen opgenomen met betrekking
tot bewijzen van bevoegdheid. Het gaat om de artikelen 2.1 tot en met 2.6,
2.9 en artikel 5.16. Deze bepalingen vloeien voort uit de invoering van de
JAR-FCL, de eisen die binnen de JAA aan het boordpersoneel worden gesteld.
Deze eisen dienen met ingang van 1 juli 1999 in werking te treden. Hoewel
in het eerste deelproject van de herziene Wet Luchtverkeer hierop al is geanticipeerd,
zijn in het laatste stadium van totstandkoming van de JAR-FCL nog enkele wijzigingen
opgetreden die alsnog moeten worden verwerkt. Het gaat voornamelijk om wijzigingen
van ondergeschikt of redactioneel belang.b. De definities onder f en g, van artikel 1.1, eerste lid, zijn aangevuld
met een zinsnede. Daarmee wordt buiten twijfel gesteld dat bij verdenking
dat een lid van het boordpersoneel onder invloed van alcohol of drugs werkzaamheden
gaat verrichten aan boord van een luchtvaartuig, en die ingevolge artikel
11.4, voorafgaande aan de eigenlijke vlucht onderworpen kan worden aan een
voorlopig onderzoek van uitgeademde lucht, in voorkomend geval overtreding
van artikel 2.12 ten laste kan worden gelegd.c. In artikel 3.1, tweede lid, is ter verduidelijking het woord «voeren»
vervangen door de woorden «aan te brengen».d. In artikel 3.3, derde lid, onder b, is eveneens ter verduidelijking
bepaald dat de termijn van tijdelijke inschrijving van zes maanden ten hoogste
eenmaal met zes maanden kan worden verlengd.e. Artikel 3.8, derde lid, is vervallen omdat voor het uitvoeren van zogenaamde
proefvluchten ter verkrijging van een typecertificaat of een bewijs van luchtwaardigheid
eveneens, zij het een zeer beperkt, bewijs van luchtwaardigheid nodig is,
namelijk de «toestemming tot vliegen». Artikel 3.13 respectievelijk
artikel 3.14 biedt de basis voor de afgifte van diverse soorten bewijzen van
luchtwaardigheid. Hieraan kunnen vervolgens voorschriften en beperkingen worden
verbonden. Deze wijziging vloeit voort uit een voorstel tot wijziging van
JAR 21, dat ik wens over te nemen.f. Aan artikel 3.13, tweede lid, zijn de «verplichtingen»
die aan een bewijs van luchtwaardigheid zijn verbonden, toegevoegd. Behalve
bevoegdheden hebben de houders van een bewijs van luchtwaardigheid ook verplichtingen.
Deze zullen in de lagere regelgeving verder worden uitgewerkt.g. In artikel 3.14, vijfde lid, is aangegeven dat het gaat om een bewijs
als bedoeld in het tweede lid, van dat artikel.h. In artikel 3.16, eerste lid, is aangegeven dat het gaat om een aanvraag
van de houder van een bewijs van luchtwaardigheid.i. Artikel 3.17, eerste lid, onder b, is verplaatst naar een nieuw onderdeel
a, in het derde lid. De oorspronkelijke tekst spoorde niet met het bepaalde
in, wat nu is, artikel 3.19, eerste lid. Een combinatie leidde tot een verplichting
van de houder van een luchtvaartuig het bewijs van luchtwaardigheid in te
leveren indien het typecertificaat was geschorst of ingetrokken, terwijl de
minister het bewijs van luchtwaardigheid niet had geschorst. Bovendien is
in de betreffende JAR geregeld dat het bewijs van luchtwaardigheid ongeldig
is wanneer het typecertificaat is geschorst of ingetrokken.Het bewijs van luchtwaardigheid wordt niet ingetrokken indien het aanvullend
type-certificaat is geschorst of ingetrokken. Vandaar dat de woorden «of
een aanvullend type-certificaat» zijn vervallen. Deze woorden zijn ook
doorgehaald in artikel 3.18, eerste lid, onder b, dat gaat over militaire
luchtvaartuigen.j. Aan de artikelen 3.21, eerste lid, en 4.4, eerste lid, zijn de woorden
«op aanvraag van de houder» toegevoegd, om aan te geven dat de
in die artikelen bedoelde ontheffingen slechts op aanvraag worden verleend.k. In artikel 3.23, onder h, is een basis gecreëerd voor een vergoeding
voor de aanvraag om afgifte van een ontheffing. Dit was abusievelijk niet
in het oorspronkelijke voorstel opgenomen.l. Aan de artikelen 3.23, onder g, en 3.29, onder d, is een onderdeel
toegevoegd op basis waarvan regels kunnen worden gegeven ten aanzien van de
vernieuwing van een bewijs van luchtwaardigheid respectievelijk een erkenning.
Vernieuwing is mogelijk in het geval het bewijs of de erkenning verloren is
gegaan, onleesbaar, beschadigd of anderszins onbruikbaar is geworden. In het
oorspronkelijke voorstel was de mogelijkheid tot vernieuwing ten onrechte
beperkt tot het bewijs van inschrijving.m. Artikel 5.10, derde lid, is in zijn geheel opnieuw vastgesteld, omdat
de tekst die met het oorspronkelijke voorstel werd gewijzigd, in die versie
niet bestond. n. In artikel 11.5, tweede lid, is de termijn aangepast, waarbij aansluiting
is gezocht bij de in de Wegenverkeerswet gehanteerde termijn.o. In de artikelen 11.7 en 11.8 is een wijziging van terminologische aard
doorgevoerd.p. In artikel 11.9, eerste lid, onder a, is verwezen naar het tweede lid
van artikel 3.8 en in artikel 11.10, eerste lid, onder c, naar het eerste
lid, van artikel 3.8. In het oorspronkelijke voorstel was dit abusievelijk
nagelaten.q. Artikel 8a van de Luchtvaartwet is in artikel III, onder B, opgenomen.
Dit artikel vormt de basis voor de huidige regelgeving op het gebied van de
vluchtuitvoering die in het onderhavige voorstel wordt geregeld in en op basis
van hoofdstuk 4.r. De artikelen 35, eerste lid, 36, tweede lid, en 37c, derde lid, van
de Luchtvaartwet zijn aangepast aan de terminologie van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb). Dit was per abuis niet meegenomen bij de algehele aanpassing van de
Luchtvaartwet aan de Awb.s. Er is een nieuw artikel VI ingevoegd, dat een overgangsbepaling bevat.De Raad van State geeft u in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden. De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens mijn ambtgenoten van Defensie en van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties, verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel
van wet en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden. De Minister van Verkeer en Waterstaat,T. Netelenbos Bijlage bij het advies van de Raad van State van 24 augustus
1998, no.W09.98.0108, met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging
geeft.Voorstel van wet– In artikel 1.1, eerste lid, onder s, een verklaring geven van
de afkorting «FIR».– In artikel 1.2, tweede lid, de woorden «één
van deze artikelen» vervangen door: één of meer van deze
artikelen.– In artikel 3.1, tweede lid, voor «te doen voorkomen»
toevoegen de woorden: ten onrechte.– Hoofdstuk 3 voorzien van een doorlopende nummering in Arabische
cijfers; dus geen artikel 3.17a (aanwijzing 95, tweede lid, van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar).– In artikel 3.22, onder e, na «artikel 3.11» toevoegen:
eerste lid.– In de bepalingen waarin regelgevende bevoegdheid aan de minister
wordt gedelegeerd, zoals in de artikelen 3.5, vijfde lid, en 3.23, steeds
aanwijzing 30 Ar in acht nemen.– In artikel V «artikel 102B» vervangen door: artikel
102b. Memorie van toelichting– In de toelichting op artikel 3.2 verduidelijken wat verstaan dient
te worden onder een «roundel».– De memorie van toelichting bij voorkeur alleen door de eerstverantwoordelijke
bewindspersoon ondertekenen (aanwijzing 221 Ar). XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26336-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl