Vaststelling begroting van het Ministerie van Algemene Zaken (III) voor het jaar 2004; Lijst van vragen en antwoorden over Belevingsmonitor Rijksoverheid (BZK-03-618)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29200-III, nr. 15

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-02-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29200-III nr. 15

04-02-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789101112131415161718
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 29200-III, nr. 15 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29200-IIIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 200 IIIVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Algemene
Zaken (III) voor het jaar 2004nr. 15LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 4 februari 2004De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1 heeft de navolgende vragen over de brief van de Minister-president,
de minister van Algemene Zaken, over de Belevingsmonitor Rijksoverheid (brief
BZK-03-618) aan de regering voorgelegd. De vragen zijn door de regering beantwoord
bij brief van 4 februari 2004.De vragen en antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Noorman-den UylAdjunct-griffier van de commissie,Hendrickx 1Hoe is de bereidheid van departementen om mee te werken
aan de belevingsmonitor?De opzet en uitvoering van de belevingsmonitor zijn steeds besproken met
alle departementen. De bereidheid van de departementen om aan de monitor mee
te werken is dan ook groot.2Kan de Kamer de beschikking krijgen over de uitvoerige
evaluatie van de belevingsmonitor?Er bestaat geen bezwaar tegen om de evaluatie-notitie ter beschikking
te stellen van de Kamer. De notitie is als bijlage bijgevoegd.13Was de tijdsdruk op departementen van een maandelijkse
belevingsmonitor niet te voorzien geweest? Zo neen, waarom niet? Op welke
wijze zal de verlaging van de meetfrequentie de kwaliteit van de belevingsmonitor
doen toenemen?Achteraf beschouwd kan de maandelijkse frequentie van de belevingsmonitor
erg ambitieus worden genoemd. Vooraf heeft de Voorlichtingsraad zich wel gerealiseerd
dat de monitor een flink beslag op de capaciteit van de departementen zou
leggen, maar door goede werkafspraken te maken en op ieder departement een
contactpersoon te benoemen werd het mogelijk geacht. Gaande het traject werd
echter duidelijk dat voor het zorgvuldig vaststellen van de issues en aspecten
meer interne afstemming was vereist. Nu op een lagere frequentie wordt overgestapt
is er meer ruimte voor overleg binnen het ministerie en tussen de ministeries
onderling. Bovendien was er door de hoge frequentie nauwelijks gelegenheid
om na te denken over de vraag wat er met de uitkomsten van de monitor gedaan
zou kunnen worden.4Waarom legt de monitor meer het accent op zaken die
het kabinet in gang zet? Op welke wijze kunnen burgers hun oordeel geven over
zaken die het kabinet juist niet in gang zet, maar die zij wel van belang
achten?Door het accent meer te leggen op zaken die het kabinet in gang zet, ontstaat
de mogelijkheid om bij de vormgeving van nieuw beleid rekening te houden met
de uitkomsten van de belevingsmonitor. Bovendien is het relevant om het oordeel
van de burger te vernemen over de beleidsvoornemens van het kabinet. De beleving
van de burger en het kabinetsbeleid worden dus nauwer aan elkaar gekoppeld.Natuurlijk biedt de monitor ook de mogelijkheid om zich over andere onderwerpen
uit te spreken. Dat kan op twee manieren:– over ieder «issue» wordt gevraagd welke deelonderwerpen
de respondent zelf het eerst zou aanpakken;– het kwalitatief onderzoek, dat eveneens ieder kwartaal plaatsvindt,
is gericht op het signaleren van zogenaamde «onderstromen». Daarmee
worden die onderwerpen bedoeld die de burger kennelijk belangrijk vindt, maar
die door het kabinet nog niet als zodanig zijn herkend.5Blijft, ondanks het feit dat kwalitatief onderzoek
meer verankerd wordt in de belevingsmonitor, het kwantitatieve deel van het
onderzoek op peil? Zo neen, waarom niet? Het aantal opgenomen onderwerpen wordt teruggebracht (van 75 naar 12)
waardoor met minder kwantitatieve metingen kan worden volstaan, zonder dat
dit ten koste gaat van de hoeveelheid informatie per onderwerp. Hiermee blijft
het kwantitatieve deel op peil. De kwaliteit wordt verder vergroot door over
alle onderwerpen die in het kwantitatief onderzoek aan bod komen vervolgens
kwalitatief onderzoek te houden. Hierdoor ontstaat een betere balans tussen
beide onderzoekscomponenten.6Hoe heeft er een belevingsmonitor tot stand kunnen
komen met zoveel mankementen? In hoeverre waren de opgesomde verbeterpunten
voorzienbaar?Het is voor het eerst dat een belevingsmonitor met een dergelijke omvang
en complexiteit is ontwikkeld. Daarom is bij de start van de monitor al aangekondigd
dat na zes metingen een evaluatie zou plaatsvinden. In methodologisch opzicht
kende de belevingsmonitor geen grote mankementen. De verbeterpunten hebben
met name betrekking op het vergroten van de bruikbaarheid van de resultaten.
Vooraf was niet duidelijk tot welke uitkomsten de monitor zou leiden en kon
dus ook niet worden ingeschat in hoeverre deze voor de departementen bruikbaar
zouden zijn. Na het opleveren van de rapportages nam de behoefte toe om in
het beleid en/of de communicatie op de uitkomsten in te spelen. Daarvoor is
nodig dat de uitkomsten goed geduid kunnen worden en daartoe bood de monitor
nog te weinig aanknopingspunten. Door de vraagstelling aan te scherpen, vaker
kwalitatief onderzoek te doen en een media-analyse toe te voegen kunnen de
uitkomsten beter worden geduid zodat gericht kan worden gewerkt aan bijstelling
van het beleid en/of de communicatie.7Waarom acht de regering de mogelijke relatie tussen
berichtgeving in de media en het oordeel van de burger over de onderzochte
onderwerpen van belang voor de belevingsmonitor? Kunnen burgers berichtgeving
niet zelf op haar eigen merites beoordelen? Waarom koppelt de regering een
inhoudelijke media-analyse aan de belevingsmonitor? Hoe ziet die analyse eruit,
wie maakt haar en voor wie is ze bestemd?Oordelen van burgers over beleid komen voor een deel tot stand door de
wijze waarop de regering feitelijk handelt en functioneert. Burgers vormen
zich ook een oordeel op basis van de berichtgeving in de media (zie onder
meer de rapporten «In dienst van de democratie» van de Commissie
Toekomst Overheidscommunicatie, «Medialogica» van de Raad voor
Maatschappelijke Ontwikkeling en «Politiek en media» van de Raad
voor het Openbaar Bestuur). Om zicht te krijgen op de relatie tussen de berichtgeving
in de media en de beleving van het functioneren van de overheid is het van
belang een inhoudelijke media-analyse te koppelen aan de belevingsmonitor.
De media-analyse vervult drie functies:1. Duiden van gegevens van de belevingsmonitor (veranderingen in beleidstevredenheid)
aan de hand van de maatschappelijke actualiteit en media-aandacht en het vaststellen
van het opinieklimaat (mate van steun, kritiek regeringsbeleid per issue)2. Het signaleren van trends (media-aandacht voor prioriteiten)Bij het signaleren van trends wordt in kaart gebracht hoeveel aandacht
de media besteedt aan beleidsprioriteiten. Hieruit kan worden afgeleid of
er een match of mismatch is tussen de beleidsagenda en de media-agenda.3. Het vaststellen van de context waarin de publieke discussie wordt gevoerd.
Deze is van invloed op de beeldvorming over het onderwerp en kunnen
richtinggevend zijn voor maatschappelijke discussies over het beleid.De media-analyse wordt uitgevoerd door een onafhankelijk onderzoeksbureau.
De aanbesteding hiervoor is in voorbereiding en wordt gecoördineerd door
de Rijksvoorlichtingsdienst. Bij de aanbesteding wordt gebruik gemaakt van
de ervaringen die verschillende ministeries op dit gebied hebben opgedaan.
De resultaten zijn bestemd voor alle departementen (zie ook vraag 1).8In hoeverre zal de accentverschuiving naar zaken die
door het kabinet in gang gezet worden daadwerkelijk de bruikbaarheid van de
uitkomsten waarborgen? Het lijkt nu of men alleen actief beleid vanuit de
overheid wil onderzoeken, maar let men ook op achterliggende ontwikkelingen
in de samenleving? Wat zijn de gevolgen? De motivatie hiervoor is erg summier,
kan die wat uitgebreider toegelicht worden?De accentverschuiving naar zaken die het kabinet in gang zet, vergroot
de bruikbaarheid omdat de uitkomsten meteen een rol kunnen spelen bij de vormgeving
van dat nieuwe beleid. Zoals aangegeven in het antwoord op vraag 4 is er in
de belevingsmonitor ook aandacht voor het signaleren van de onderstromen.
Na ieder kwantitatief onderzoek vindt er kwalitatief onderzoek plaats. Daarin
worden de bevindingen uit het kwantitatieve onderzoek nader uitgediept en
wordt onderzoek gedaan naar onderwerpen die het publiek belangrijk vindt en
nog niet de aandacht van de regering hebben. Daarmee wordt een breder en dieper
inzicht verkregen in onderwerpen die bij het publiek leven.9Waarom wordt de formulering «politiek relevante
thema's» benadrukt? Richt de belevingsmonitor zich ook op maatschappelijk
relevante thema's? Waar liggen voor u de overeenkomsten en verschillen tussen
politiek en maatschappelijk relevante thema's?De formulering «politiek relevante thema's» is bedoeld om
te benadrukken dat de eerste invalshoek bij het selecteren van onderwerpen
het Hoofdlijnenakkoord en het Beleidsprogramma zijn. Het gaat er dus niet
om om in de monitor per se alle beleidsterreinen evenwichtig aan bod te laten
komen. De selectie is gericht op die onderwerpen die de komende periode op
de politieke agenda staan, zodat de uitkomst van de belevingsmonitor een rol
kan spelen bij de discussie over en vormgeving van het beleid. De formulering
«politiek relevante thema's» is nadrukkelijk niet bedoeld om een
tegenstelling te creëren met «maatschappelijk relevante thema's».
Integendeel, in de meeste gevallen zullen de politiek en maatschappelijk relevante
thema's samenvallen. Voor zover ze niet samenvallen, zal dat uit het kwalitatief
onderzoek blijken (zie vraag 4 en 8). De belevingsmonitor geeft dus zowel
inzicht in de politiek als maatschappelijk relevante thema's.10Hoe ligt het evenwicht tussen kwantitatief en kwalitatief
onderzoek? Wordt de druk op het onderzoek niet groter door extra kwalitatief
onderzoek te laten verrichten, bezien in het licht van de vermindering van
de frequentie door de toegenomen tijdsdruk?Voor het antwoord op het eerste deel van de vraag wordt verwezen naar
het antwoord op vragen 4 en 8. De druk wordt niet groter. Door afname van kwantitatief onderzoek en een
beter afgestemde planning en spreiding van beide onderzoeksmethodes ontstaat
een beter evenwicht.11Kan de regering het toevoegen van de media-analyse
aan de belevingsmonitor nader toelichten? Wat is de argumentatie hiervoor?
Welke vorm zal dit krijgen?Verwezen wordt naar het antwoord op vraag 7.12Op grond waarvan komt de regering tot de conclusie
dat de belevingsmonitor te weinig gericht was op «politiek relevante
onderwerpen»? Wie bepaalt wat politiek relevante onderwerpen zijn? Was
een van de doelstellingen van de belevingsmonitor niet juist het beter peilen
van wat burgers belangrijk vinden? Kunnen burgers niet zelf uitmaken wat zij
politiek relevant vinden? Hoe verhoudt de verandering van de belevingsmonitor
naar meer nadruk op politiek relevante onderwerpen zich tot de regeringsdoelstelling
om het «luisterend vermogen» van de overheid te vergroten?Zie antwoord op vraag 9. De belevingsmonitor zal duidelijk maken of de
thema's uit het Hoofdlijnenakkoord en het Beleidsprogramma ook door de burger
relevant worden gevonden. Het kwalitatief onderzoek maakt duidelijk welke
andere thema's door het publiek van belang worden gevonden en door het kabinet
kennelijk (nog) niet. De belevingsmonitor is een van de instrumenten om inhoud
te geven aan het «luisterend vermogen» van de overheid.13Op welke wijze wordt de vraagstelling aangescherpt?
Waarom vindt de regering dit nodig? In welke mate is de vraagstelling nog
objectief?Vraagstelling wordt op twee manieren aangevuld.1. Door vragen over ervaring, betrokkenheid en kennis over onderwerpen
toe te voegen. De regering wil daarmee beter zicht krijgen op de vraag onder
welke groepen in de samenleving zich relatief veel of weinig onvrede manifesteert.2. Door minder naar algemene beleving te vragen en meer specifieke oordelen
over beleid en communicatie te meten. Hierdoor wordt de bruikbaarheid van
het onderzoek vergroot.Door de vraagstelling te bespreken in een breed samengestelde begeleidingscommissie
en voor te leggen aan specialisten bij het Sociaal en Cultureel Planbureau
is deze zo zuiver mogelijk geformuleerd.14Krijgt de Kamer de beschikking over de evaluatie van
de nieuwe opzet van de belevingsmonitor?Na een jaar zal de nieuwe opzet van de belevingsmonitor worden geëvalueerd.
De Kamer zal in 2005 opnieuw worden geïnformeerd over de bevindingen.15Welke onderwerpen worden geselecteerd voor de nieuwe
belevenismonitoren, zijn dit telkens actualiteitsgerelateerde onderwerpen,
of hebben zij ook een wederkerend karakter, opdat er eventuele trends waargenomen kunnen worden? Op grond van welke criteria worden deze onderwerpen
geselecteerd?In de belevingsmonitor komen 12 issues aan de orde. Elk issue is vervolgens
onderverdeeld in vijf aspecten. De selectie is in nauw overleg met alle departementen
tot stand gekomen en getoetst in de Begeleidingscommissie. De selectie is
voor een belangrijk deel gebaseerd op het Beleidsprogramma. Daarnaast is gebruik
gemaakt van kwalitatief onderzoek waarin focusgroepen zich konden uitspreken
over de thema's die in eerste instantie door de departementen waren aangeleverd.Voorgesteld wordt de volgende issues te onderzoeken: Verkeer en vervoer,
Veiligheid, Criminaliteit, Onderwijs en kennis, Integratie/immigratie, Relatie
burger–overheid, Sociale zekerheid, Financiën en koopkracht, Economie
en werkgelegenheid, Natuur en milieu, Zorg, Europa en internationaal beleid.
Deze onderwerpen worden periodiek gemeten, zodat er trends zijn waar te nemen.16Welke invloed heeft het in de tweede suppletore begroting
voor 2003 (Kamerstukken 29 327) aangekondigde «temporiseren van
de uitgaven» voor het Actieprogramma Overheidscommunicatie op de belevingsmonitor?De jaarlijkse uitgaven aan het gehele Actieprogramma Overheidscommunicatie
worden verlaagd door de diverse projecten in het Actieprogramma te temporiseren
en in overeenstemming te brengen met het jaarlijks beschikbare budget. Niet
alle projecten zijn gelijktijdig gestart, maar worden verdeeld over de gehele
looptijd van het Actieprogramma (2002–2006). Voor het project Belevingsmonitor
zijn er geen financiële consequenties.17Gezien het voornemen om de oplage van de belevenismonitor
te reduceren van 12 keer per jaar naar vier keer per jaar, is het dan niet
mogelijk om ook de uitgaven te reduceren?De meetfrequentie van de kwantitatieve onderzoekscomponent is gereduceerd,
maar daar staat tegenover dat meer kwalitatief onderzoek wordt uitgevoerd
en een media-analyse wordt toegevoegd. De aanpassingen in de belevingsmonitor
zijn hierdoor budgettair neutraal.18Welke betekenis heeft de voorgenomen media-analyse
voor het beleid? Op welke manier wil de regering de resultaten van de media-analyse
gebruiken in haar communicatie met de burger en in haar contacten met de pers?Zie antwoord op vraag 7. De media-analyse levert 3 soorten informatie
op: duidingsinformatie, signaleren van trends en contextinformatie. Op basis
van deze informatie kan efficiënter worden bepaald welke informatie nog
nodig is om aanwezige kennis (bij burger en media) te vergroten en op welke
wijze de doelgroepen het best kunnen worden bereikt.XNoot1Samenstelling: Leden: Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), Noorman-den
Uyl (PvdA), Voorzitter, Vos (GL), Cornielje (VVD), Adelmund (PvdA), De Wit
(SP), Van Beek (VVD), Ondervoorzitter, Van der Staaij (SGP), Luchtenveld (VVD),
De Pater-van der Meer (CDA), Wolfsen (PvdA), Tonkens (GL), Spies (CDA), Eerdmans
(LPF), Sterk (CDA), Van der Ham (D66), Haverkamp (CDA), Van Fessem (CDA),
Smilde (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Boelhouwer (PvdA), Hirsi Ali (VVD),
Szabó (VVD), Van Hijum (CDA) en Vacature (algemeen).Plv. leden: De Vries (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Fierens (PvdA), Halsema
(GL), Schippers (VVD), Dubbelboer (PvdA), Kant (SP), Rijpstra (VVD), Slob
(CU), Wilders (VVD), Rambocus (CDA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Van Gent (GL),
Çörüz (CDA), Hermans (LPF), Atsma (CDA), Giskes (D66), Bruls
(CDA), Van Bochove (CDA), Algra (CDA), Hamer (PvdA), Varela (LPF), Leerdam,
MFA (PvdA), Griffith (VVD), Balemans (VVD), Eski (CDA) en Vergeer (SP).XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29200-III-15.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl