Wijziging Kaderwet financiële verstrekkingen Financiën (verzekering handelsrisico's en verbetering risicobeheer); Nota naar aanleiding van het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31382, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

27-06-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31382 nr. 6

23-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamCriteriaRisicobeheerTabel: landenklassen OESO (stand 18 april 2008) Relatie met ontwikkelingssteunRollen van Atradius en De Nederlandsche BankAdministratieve lasten en financiële paragraafOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31382Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 382Wijziging van de Kaderwet financiële verstrekkingen Financiën,
in verband met de verzekering door de Staat van handelsrisico’s en de
verbetering van het risicobeheernr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 23 juni 2008Ik dank de leden van de verschilllende fracties voor de in het verslag
betuigde instemming met onderscheidenlijk kennisname van het voorstel. Er
zijn veel vragen gesteld over de acceptatiecriteria, het risicobeheer, de
relatie met ontwikkelingssteun, de rollen van Atradius en De Nederlandsche
Bank en het effect op de administratieve lasten. Hieronder ga ik op deze punten
in.CriteriaZowel de leden van de CDA-fractie als de leden van de VVD-fractie hebben
vragen over de criteria voor het afsluiten van exportkredietverzekeringen.
De leden van de CDA-fractie vragen of de gegevens over de dekkingsmogelijkheden
beschikbaar zijn anders dan via de website van de uitvoerder. De leden van
de VVD-fractie vragen in welke omstandigheden een onderneming voor een exportkredietverzekering
in aanmerking komt, en hoe ondernemingen daarover worden ingelicht.De Staat neemt bij exportkredietverzekering voor eigen rekening en risico
het terugbetalingrisico over dat Nederlandse exporteurs of hun financiers
in verband met door hen afgesloten transacties lopen. De Staat doet dat alleen
als hij het risico waar het om gaat acceptabel vindt. Om te bepalen of een
risico volgens de Staat acceptabel is worden verschillende uitgangspunten
gehanteerd. Zo dient het overnemen van het risico te passen in het algemene
acceptatiebeleid en dient het te voldoen aan de daarvoor geldende internationale
en nationale regelgeving. Deze uitgangspunten worden grotendeels uitgewerkt
in beleid, maar ten dele is de uitwerking ook van de modaliteiten van de concrete,
gefinancierde exporttransactie afhankelijk.Wanneer een exporteur behoefte heeft aan dekking van een transactie onder
de EKV wendt hij zich gewoonlijk tot de uitvoerder, Atradius DSB. Dit is ook
het (algemeen bekende) loket dat in eerste instantie inschat of een aanvraag
binnen de algemene dekkingsmogelijkheden valt of hoe een transactie eventueel
anders kan worden vormgegeven zodat deze aan de algemene voorwaarden voldoet.
Het geldende beleid, dat medebepalend is voor de dekkingsmogelijkheden, wordt
door de Staat vastgesteld. Om redenen van klantvriendelijkheid is er voor
gekozen de veelheid aan informatie over het geldende beleid, dat als gevolg
van internationale ontwikkelingen ook regelmatig aan verandering
onderhevig is, voornamelijk bekend te maken via Atradius DSB. Dit gebeurt
onder meer via haar website en haar periodieke uitgave Credit Notes, maar ook door middel van mondelinge informatie-uitwisseling,
zoals hiervoor al is aangegeven. Dit wordt door de exporteurs als voldoende
laagdrempelig en informatief ervaren.De leden van de CDA-fractie en de leden van de VVD-fractie vragen welke
risico’s de Staat mag lopen dan wel welke risico’s niet meer in
de markt kunnen worden verzekerd en door de overheid – voor zover mogelijk –
door de Staat dienen te worden opgevangen, en wensen te vernemen hoe hiermee
wordt omgegaan in de Verenigde Staten, Groot-Brittannië, Frankrijk en
Duitsland.De Staat hanteert als algemeen uitgangspunt dat niet-marktbare risico’s
worden (her)verzekerd. Bij de bepaling welke risico’s op niet onredelijke
voorwaarden marktbaar zijn wordt gebruik gemaakt van het Groningen rapport1 en van informatie over de herverzekeringsmarkt die de
Staat van Atradius krijgt. Daarnaast wordt jaarlijks een benchmarkonderzoek
uitgevoerd om de concurrentiepositie van de Nederlandse EKV inzichtelijk te
maken (ook tegenover die van de VS, Frankrijk en Duitsland). De set indicatoren
die in de benchmark zijn opgenomen bestaat uit acceptatiebeleid, omvang van
de dekking, aangeboden assortiment, premies en gebruiksvriendelijkheid. De
benchmark geeft ieder jaar een goede indicatie of de doelstellingen op het
gebied van concurrentievermogen van het Nederlandse bedrijfsleven worden gehaald.
Op basis van al deze informatie worden jaarlijks met de uitvoerder afspraken
gemaakt over welke risico’s voor rekening van de Staat komen (risicodracht)2.Overigens heeft ook de Europese Commissie onderzoek gedaan naar exportkredietverzekeringen,
dat heeft geresulteerd in de «Mededeling kort»3. Hierin definieert de Commissie wat«marktbaar» is overigens
aanmerkelijk beperkter dan Nederland. Verder vindt dit jaar een periodieke
beleidsdoorlichting van de EKV plaats, waarin ook de risicodracht in de beschouwing
wordt meegenomen. De resultaten hiervan worden naar verwachting voor het einde
van dit jaar aan de Kamer toegezonden.De leden van de VVD-fractie constateren terecht dat de Raad van State
opmerkelijk kritische kanttekeningen plaatste, en zij delen deze grotendeels.
Zij vragen de regering de kritiek van de Raad van State puntsgewijs aan een
diepgravende beschouwing te onderwerpen. In aanvulling op het nader verslag
en de memorie van toelichting daarom, puntsgewijs, het volgende.1. De Raad van State heeft terecht geconstateerd dat het wetsvoorstel
niet langer zorgt voor een grondslag voor de implementatie van EU richtlijn
98/29/EG. Daarom heb ik een lid aan artikel 3 van het voorstel toegevoegd
dat in implementatie van EU richtlijnen voorziet.2. De Raad maakte zich zorgen over de objectiviteit en transparantie in
de uitvoering van de Kaderwet en de kenbaarheid van het acceptatiebeleid.
Ik heb geen signalen dat marktpartijen en andere stakeholders deze zorgen
delen. Deze tonen zich zelfs tevreden over de laagdrempelige kenbaarheid van
de dekkingsmogelijkheden, de standaard polisteksten en het landenbeleid. Vertegenwoordigers
van het bedrijfsleven hebben bovendien aangegeven tevreden te zijn over de
wijze waarop de Staat afweegt of een risico in verzekering wordt genomen en
de hierbij gehanteerde afwegingscriteria. Zij delen de opvatting dat verankering
hiervan in de wet of de regelgeving leidt tot juridisering en rigidisering
en dat dit uiteindelijk leidt tot beperking van de flexibiliteit van de dekkingsmogelijkheden.
Ik meen daarom, anders dan de Raad van State stelde, dat het beleid en de
uitwerking, die daaraan wordt gegeven, voldoende objectief en kenbaar is.3. De Raad van State veronderstelde verder abusievelijk dat de vorige Kaderwet in het kader van staatssteun bij de Europese Commissie was
gemeld. Dat betrof echter de implementatiemelding van de EU-richtlijn onder
punt 1. Die zal eveneens voor dit wetsvoorstel worden verzorgd.4. Voor de beantwoording van de vragen van de Raad van State over actief
risicobeheer, de beëindiging van de taken van DNB en rechtsbescherming
verwijs ik graag naar de memorie van toelichting en naar de overige punten
in deze nota naar aanleiding van het verslag, waarin deze aspecten verder
worden toegelicht.5. Voor de vragen van de Raad van State over aanbesteding van de dienstverlening
verwijs ik daarnaar eveneens (zie tevens hieronder, Rollen van Atradius en
DNB).6. De opmerking van de Raad van State over de rechtspersoonlijkheid van
ministers heb ik in de memorie van toelichting verduidelijkt.RisicobeheerDe leden van de CDA-fractie vragen of er geen voorwaarden gesteld moeten
worden aan de inzet van instrumenten voor actief risicobeheer, om te voorkomen
dat de Staat zelf – al dan niet op advies van banken – met te
risicovolle en complexe producten gaat werken, en hoe hierop toezicht wordt
gehouden. De leden van de SP-fractie vragen of de ministeries van Financiën
en Economische Zaken wel voldoende kennis in huis hebben voor het toepassen
van financiële instrumenten voor actief risicobeheer, en hoe het op grotere
schaal inzetten van onder meer kredietderivaten teneinde meer ruimte in de
portefeuille te creëren, een vermindering van de risico’s betekent.
De leden van de VVD-fractie vragen hoe een obligoswap bijdraagt aan risicobeheer,
hoe de obligoswap van juli 2006 heeft bewezen effectief te zijn en hoe deze
vorm van risicobeheer de belastingbetaler kan beschermen tegen mogelijke claims.De Staat neemt door het afsluiten van een CDS geen positie in, maar dekt
daarmee juist risico af dat hij al draagt uit hoofde van door hem afgesloten
verzekeringen. De Credit Default Swap (CDS) is een transparant product dat
internationaal bewezen werkt. Dat geldt ook voor de CDS die de Staat heeft
afgesloten. Hierover is onafhankelijk advies ingewonnen, en de CDS is uitgevoerd
door de Agent die veel verstand van de financiële markt heeft. Er is
dus geen sprake van dat de Staat met te risicovolle en complexe producten
werkt. Anders gezegd, de Staat loopt door het afsluiten van een CDS juist
minder in plaats van meer risico. Het financiële toezicht vindt zoals
gebruikelijk plaats, onder andere door de Audit Dienst Financiën (ADF)
en door de Rekenkamer.Overigens spreekt het voor zich dat de Staat bij de inzet van instrumenten
voor actief risicobeheer altijd een afweging maakt tussen de (transactie-)kosten
en de met spreiding van risico te behalen voordelen.Door de inzet van obligoswaps worden risico’s van vergelijkbare
omvang tussen twee publieke exportkredietverzekeraars geruild. Een dergelijke
risicoruil leidt in de regel tot een verbetering van de spreiding van de risicoportefeuille
voor beide EKV’s. De risico’s voor de Staat en dus ook voor de
belastingbetaler verbeteren dus. Met betrekking tot de specifieke obligoswap
waaraan de leden van de VVD-fractie refereren kan ik onder verwijzing naar
de brief van de minister van Financiën van 3 juli 2006 over dit
onderwerp1 meedelen, dat door gebruikmaking van
deze obligoswap de mogelijkheid is gecreëerd om de betalingsrisico’s
uit hoofde van de levering van een aantal boeienleggerschepen van Damen Shipyards
in herverzekering te nemen, zonder dat dit heeft geleid tot een verdere toename
van het risico op Indonesië.De leden van de PvdA-fractie vragen om een overzicht van de meer risicovolle
landen en wensen te vernemen wie de voornaamste begunstigden van exportkredietverzekeringen
zijn, exporterende bedrijven of importerende landen. De leden
van de PvdA-fractie willen tevens weten om welke bedragen het jaarlijks gaat,
hoe vaak een beroep gedaan wordt op de verzekering in de zin dat sprake is
van blijvende wanbetaling en of in het importerende land ook incassobureaus
worden ingezet.In overleg met de lidstaten worden alle landen in OESO-verband geclassificeerd
naar de mate van het risico dat gelopen wordt bij het verstrekken van exportkredietverzekeringen.
Daarbij zijn de meest risicovolle categorieën landenklasse 6 en 7. Deze
classificatie wordt in verband met de economische ontwikkelingen regelmatig
aangepast. Op dit moment classificeert de OESO 46 landen als landenklasse
7 en 34 landen als landenklasse 6 (zie tabel). De Nederlandse overheid heeft
als regel geen redenen om van de classificatie af te wijken, voor zover dat
gelet op de internationale afspraken terzake al mogelijk zou zijn. EKV-dekking
door de Nederlandse Staat is in beginsel niet mogelijk voor landen in landenklasse
7 en evenmin voor enkele landen in landenklasse 6. Voor landen waarvoor wel
EKV-dekking mogelijk is worden in veel gevallen aanvullende zekerheidseisen
gesteld.Tabel: landenklassen OESO (stand 18 april 2008) OESO Landenklasse 6OESO Landenklasse 7 Albanië, dekking thans mogelijkAfghanistanAngola, dekking thans mogelijkArgentinië Antigua en BarbudaWitrusland ArmeniëBelize Bangladesh, dekking thans mogelijkBolivia BeninBosnië-HerzegovinaCambodjaBurkina Faso KaapverdiëBurundiGabonKameroen GeorgiëCentraal
Afrikaanse RepubliekGhana, dekking thans mogelijkTsjaad HondurasCongoIran, dekking thans mogelijkCongo-DR Jamaica, dekking thans mogelijkIvoorkust KenyaCuba LibiëEcuadorMalediven, dekking thans mogelijkEquatoriaal GuineeMaliEritrea Mongolië, dekking thans mogelijkEthiopië MontenegroGambiaMozambiqueGuinee Nigeria, dekking thans mogelijkGuinee-Bissau Pakistan, dekking thans mogelijkHaitiParaguayIrak Senegal, dekking thans mogelijkNoord-KoreaSri Lanka, dekking thans mogelijkKyrgyzistan Tanzania, dekking thans mogelijkLaos TurkmenistanLibanon,
dekking thans mogelijk OegandaLiberia OezbekistanMadagascarVenezuela, dekking thans mogelijkMalawi Jemen, dekking thans mogelijkMauritanië ZambiaMoldavië  Myanmar Nepal  Nicaragua  Niger  Rwanda Servië, dekking
thans mogelijk  Sierra Leone Somalië  Soedan  Syrië, dekking thans
mogelijk  Tadjikistan  Togo  ZimbabweHoeveel voordeel exporterende bedrijven enerzijds en importerende landen
anderzijds van de faciliteit hebben valt niet precies te kwantificeren. In
het algemeen kan worden gesteld dat de EKV een belangrijk instrument van handelsbevordering
is, omdat het de verstrekking van kredieten mogelijk maakt in gevallen waarin
de commerciële financiers niet kunnen voorzien. Voor de meer risicovolle
landen is de faciliteit van groot belang omdat ze door gebruikmaking daarvan
kapitaalgoederen kunnen importeren die ze anders niet, of op basis van hun
eigen kredietwaardigheid alleen tegen veel hogere kosten kunnen importeren.
Daarmee kunnen ze investeren in hun economische infrastructuur, die van cruciaal
belang is voor hun economische ontwikkeling. Verder verhoogt handel de welvaart
van beide handelspartners, en draagt de EKV ook bij aan innovatie en versterking
van de concurrentiekracht van de handelspartners. Daardoor profiteren nagenoeg
alle betrokken partnerlanden als importeur van kapitaalgoederen vaak direct
in economische zin.Het totale bedrag (maximum schadevergoedingen) van in 2007 in verzekering
genomen transacties was 4,1 miljard euro (2006: 2,4 miljard euro). Het aantal
schadezaken is de laatste jaren betrekkelijk gering, in 2007 werd ruim 11
miljoen euro aan schade uitgekeerd1. De recuperatie
verloopt in de meeste gevallen in het kader van de Club van Parijs, omdat
schade-uitkeringen veelal het gevolg zijn van het in gebreke raken van overheden.
Bij private debiteuren worden in enkele gevallen incasso-intermediairs ingezet;
te denken valt daarbij aan advocaten, deurwaarders en andere intermediairs
met een goede reputatie. Bij publieke debiteuren gebeurt dit alleen in uitzonderlijke
gevallen en onder strikte voorwaarden.Relatie met ontwikkelingssteunLeden van een aantal fracties hebben vragen over (de duurzaamheid van)
het Nederlandse leenbeleid. Zo vragen de leden van de CDA-fractie naar de
relatie tussen de exportkredietverzekering en het budget van het ministerie
van Ontwikkelingssamenwerking en, wensen zij te vernemen in hoeverre de kosten
van deze leningen als ontwikkelingssteun beschouwd kunnen worden.De leden van de PvdA-fractie vragen of het waar is dat uitkering van een
exportkredietverzekering bij wanbetaling ten koste van het budget van Ontwikkelingssamenwerking
(OS) gaat, zo ja waarom, en waarom schades niet gewoon betaald worden uit
premie-opbrengsten, en hoe het OS-budget kan worden gevrijwaard van aanspraken
vanuit de EKV-regeling. De leden van de PvdA-fractie vragen voorts of het
denkbaar is dat het instrument van de exportkredietverzekeringen ook wordt
ingezet voor het bereiken van doelen op het vlak van maatschappelijk verantwoord
ondernemen, mensenrechten, kinderarbeid en milieu.Over de toerekening van de kwijtschelding van exportkredietschulden heb
ik Uw Kamer vorig jaar een brief gestuurd2. Daarin
schreef ik over de Herijking van de begroting 1996 voor Ontwikkelingssamenwerking,
bij welke gelegenheid is afgesproken dat alles wat onder de ODA-definitie
(Official Development Assistance) van de OESO/DAC valt, voortaan ook werkelijk
zou worden toegerekend aan de ODA-inspanning die Nederland levert. Tevens
werd toen het ODA-budget vastgesteld op 0,8% BNP. Dit was nadrukkelijk
een politieke keuze, waarmee bereikt is dat Nederland sindsdien jaarlijks
een ODA-prestatie van precies 0,8% BNP behaalt. Hierdoor is er «begrotingsrust»
ontstaan en stijgen de uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking jaarlijks automatisch
mee met de economische groei. Het huidige Coalitieakkoord heeft beide elementen
van deze afspraak (0,8% BNP en toerekening van kwijtschelding) in stand
gehouden en daarbovenop nog middelen beschikbaar gesteld voor duurzame energie
in ontwikkelingslanden. Volgens de regels van het Development Assistance Committee
van de OESO (OESO/DAC) mogen kwijtscheldingen van overheidsschulden in het
kader van de Club van Parijs worden aangemerkt als ODA. Nederland
past deze regel toe, net zoals de meeste donoren (alleen Noorwegen en Zwitserland
doen dit niet).Schuldkwijtschelding is te kwalificeren als ODA omdat zij bijdraagt aan
de ontwikkeling en welvaart van het debiteurland. Landen krijgen immers weer
een houdbare schuld en kunnen hierdoor weer deelnemen aan het financieel economisch
verkeer. Daarnaast kunnen landen de vrijvallende middelen nu besteden aan
zaken als zorg en onderwijs. Schuldkwijtschelding is derhalve ontwikkelingsrelevant.
Dit is ook de mening van het OESO/DAC.De EKV-faciliteit wordt – anders dan wel wordt gesteld – niet
(deels) gefinancierd vanuit het ODA-budget. De EKV is kostendekkendheid. Dat
wil zeggen dat op de lange termijn de premiebetalingen door het bedrijfsleven
voldoende dienen te zijn om alle schade-uitkeringen die niet teruggevorderd
kunnen worden plus de uitvoeringskosten van de faciliteit te dekken. Het WTO-ASCM-verdrag («Agreement on Subsidies and Countervailing Measures»)
verbiedt de meeste soorten exportsubsidies. Kostendekkende exportkredieten,
die in overeenstemming zijn met de OESO Arrangement1, zijn expliciet toegelaten onder dit verdrag. Om marktverstoring
en een race to the bottom te voorkomen zijn in
OESO-verband afspraken gemaakt ten behoeve van de kostendekkendheid, minimum
premiestelling, maximale looptijden etc. De Nederlandse EKV-faciliteit voldoet
aan alle internationale afspraken en is kostendekkend2. Dit betekent dus dat de EKV geen subsidie is en daarmee «WTO-bestendig»
is.De vragen van de fractieleden gaan verder in op de systematiek en de duurzaamheid
van het leenbeleid, en sluiten aan bij de Principes voor Duurzaam Leenbeleid
bij Exportkredieten aan Lage-Inkomenslanden, waarover de OESO-landen recentelijk
overeenstemming hebben bereikt. Voor de beantwoording hiervan verwijs ik graag
naar de brief die ik Uw Kamer onlangs over dit onderwerp heb gestuurd3.Wat betreft de vragen van leden van de PvdA-fractie over het gebruik van
de EKV voor het bereiken van doelen op het vlak van maatschappelijk verantwoord
ondernemen, mensenrechten, kinderarbeid en milieu kan ik meedelen, dat daar
al sprake van is. Iedere transactie die ter verzekering wordt aangeboden wordt
namelijk beoordeeld op mogelijke negatieve mileu-effecten in brede zin en
dient vergezeld te gaan van een verklaring van de aspirant-verzekerde, dat
hij kennis draagt van de door de OESO gestelde eisen op het gebied van maatschappelijk
verantwoord ondernemen.Voorts vragen de leden van de PvdA-fractie hoe het wetsvoorstel zich verhoudt
tot de voorstellen van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking met betrekking
tot de ORET/ ORIO-regeling.Het betreft verschillende instrumenten met verschillende beleidsdoelstellingen.
De regeling voor Ontwikkelingsrelevante Infrastructuurontwikkeling (ORIO)
is een ontwikkelingssamenwerkingsinstrument gericht op het ontwikkelen van
publieke infrastructuur in ontwikkelingslanden dat bijdraagt aan economische
groei, armoedebestrijding en het bereiken van de millenniumontwikkelingsdoelen.
Voor de betrokken ontwikkelingslanden vullen ORIO en de exportkredietverzekering
elkaar aan. Zo is de ORIO-regeling ook opgezet. Een ORIO-schenking zal meestal
variëren van 35% tot 80% van de totale financiering van
een project. Het restant van de financiering zal elders vandaan moeten komen.
In de meeste gevallen komt dat neer op commerciële bankfinanciering,
die veelal zal worden afgedekt door een exportkredietverzekering.Zodra bekend is wie de uitvoerder wordt van de nieuwe ORIO-regeling zullen
er goede werkafspraken gemaakt moeten worden tussen deze uitvoerder en de
uitvoerder van de EKV (Atradius), zodat onnodige administratieve lasten voor
het bedrijfsleven vermeden worden. De leden van de SP-fractie vragen hoe het kan dat de Europese Commissie
geen staatssteuntoezicht houdt op exportkredietverzekeringen terwijl richtlijn
98/29/EC stelt dat verliezen en uitvoeringskosten niet gefinancierd dienen
te worden uit staatssteun.Richtlijn 98/29 geeft regels voor middellange- en lange termijn exportkredietverzekeringen.
Deze regels zijn ontleend aan de OESO-consensus, die wat dit punt betreft
gebaseerd is op de door de Europese Commissie onderschreven Agreement on Subsidies and Countervailing Measures van de WTO. Op
grond van de richtlijn moeten de lidstaten zich houden aan minimumregels over
de bestanddelen van de dekking, de premies en het landenbeleid. Het doel hiervan
is onder meer te voorkomen dat landen hun exporteurs langs de weg van de EKV
subsidiëren. Om dit te vermijden mogen onder meer de definitieve verliezen
en uitvoeringskosten op lange termijn niet gefinancierd worden door de overheid,
maar slechts uit de premies, waarvan het minimumniveau met instemming van
de Commissie door de deelnemers aan de OESO-consensus worden vastgesteld.Overigens is de Europese Commissie van mening, dat het tegengaan van eventuele
concurrentievervalsing tussen de ondernemingen in de Gemeenschap als gevolg
van de EKV primair moet worden bereikt door harmonisatie op basis van eenvormige
beginselen van de nationale regelgeving op het gebied van de EKV.Rollen van Atradius en De Nederlandsche BankDe leden van de CDA-fractie vragen of de beëindiging van de rol van
DNB gevolgen heeft voor de kwaliteit van het risicomanagement en in hoeverre
de kwaliteit van het risicomanagement in de nieuwe situatie voldoende is gewaarborgd.De beëindiging van de rol van DNB heeft geen negatieve gevolgen voor
de kwaliteit van het risicomanagement. Voorafgaand aan de beëindiging
van de rol van DNB is een inventarisatie gemaakt van de expertise van DNB
op het terrein van de EKV. Die expertise is vervolgens op gestructureerde
wijze overgedragen aan een aantal deskundige medewerkers in dienst van het
ministerie van Financiën, die zich intensief met het risicomanagement
van de Staat bezighouden. De kwaliteit van het risicomanagement in de nieuwe
situatie is daardoor naar mijn mening net als voorheen voldoende gewaarborgd.De leden van de CDA-fractie vragen hoe het feit dat Atradius optreedt
als vertegenwoordiger van de Staat zich verhoudt tot de Europese aanbestedingsregels.Door de stelselwijziging worden de Europese aanbestedingsregels van toepassing
op de dienstverlening ten behoeve van de EKV. Ik zal de dienstverlening ten
behoeve van de EKV daarom Europees aanbesteden. Dit is echter een complex
en langdurig traject. Teneinde de continuïteit van de EKV in de periode
tot het aanbestede regime te waarborgen, en om de Staat in de gelegenheid
te stellen aangegane verplichtingen af te wikkelen, zal Atradius DSB in de
tussenliggende periode als uitvoerder blijven fungeren.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom niet eerder is besloten om
de kennelijk overbodige tussenschakel Atradius DSB eruit te halen en of er
nog meer vergelijkbare rationalisaties denkbaar zijn.Zoals aangegeven in de memorie van toelichting is na afschaffing van het
eigen risico in de jaren ’80, in 2003 (als uitvloeisel van het Pauwenhofproces)
besloten tot afsplitsing van de herverzekeringsactiviteiten in Atradius DSB,
waardoor haar status in de praktijk geleidelijk verschoven is van verzekeraar
naar uitvoerder van de EKV-faciliteit. Voorgesteld wordt, die status nu te
formaliseren door over te gaan op de afgifte van staatspolissen.
Zonder genoemde afsplitsing was de nu voorgestelde stelselwijziging niet goed
denkbaar geweest. Enkele wijzigingen in het aandeelhouderschap van Atradius
en daarmee gepaard gaande statutaire bepalingen vormden een natuurlijk moment
voor onderhavig voorstel. Atradius DSB is derhalve (ook na de stelselwijziging)
geen overbodige tussenschakel, maar als gevolg van de stelselwijziging wordt
haar veranderde rol van zelfstandig verzekeraar in die van uitvoerder gecodificeerd.
Dit is thans de enige denkbare rationalisatie.De leden van de PvdA-fractie vragen of het denkbaar is dat de regering
komt met een herwaardering van het instrument van de staatsgaranties om zo
kapitaalkosten te drukken en of het denkbaar is dat bij de inning van superdividenden
uit staatsdeelnemingen het instrument van de staatsgarantie vaker wordt ingezet,
zodat de creditrating op peil blijft en de kapitaalkosten niet toenemen.Het kabinet hanteert een «nee, tenzij-beleid» ten aanzien
van het verstrekken van garanties. Dit met het oog op de risico’s die
garanties met zich meebrengen voor de beheersbaarheid van de begroting. Het
kabinet ziet geen aanleiding om dit beleid ten aanzien van het verstrekken
van garanties te wijzigen. Het drukken van kapitaallasten voor organisaties
die worden gerekend tot de collectieve sector is op dit moment al mogelijk
door deel te nemen aan het zogenaamde schatkistbankieren. Het verstrekken
van garanties aan organisaties buiten de collectieve sector is niet wenselijk,
omdat dit tot ongeoorloofde staatsteun en concurrentievervalsing kan leiden.Voor staatsdeelnemingen geldt dat voor de vorm van een vennootschap is
gekozen, omdat het gaat om bedrijfsmatige activiteiten die in de regel het
beste op afstand van de Rijksoverheid kunnen worden uitgevoerd. Daarvoor is
een vermogensstructuur vereist waarmee de onderneming over voldoende buffervermogen
beschikt om mee- en tegenvallers zelfstandig op te kunnen vangen. Bij de meeste
staatsdeelnemingen wordt een A credit rating gezien
als voldoende borg voor dit buffervermogen waarmee de onderneming tegen nog
steeds acceptabele kosten en voorwaarden toegang heeft tot de kapitaalmarkt
(voor banken onder de staatsdeelnemingen is dit AAA).
Een staatsgarantie is dus niet nodig. Als de achtergrond van de vraag is een
verdere vermogensonttrekking dan behoud van een A credit
rating toestaat, dan moet er rekening mee worden gehouden dat een
beroep wordt gedaan op de garantie en zal daarvoor – net al in het geval
van de EKV – een adequate prijs of premie berekend moeten worden. Los
daarvan zou zo’n garantie zich slecht verhouden met het beleid de onderneming
voldoende zelfstandige financiële slagkracht te geven. Het zou ook een
vermenging van financiële verantwoordelijkheden van bedrijf en overheid
opleveren, die de Staat juist via de vorm van een staatsdeelneming probeert
te vermijden.De leden van de SP-fractie vragen hoe de terugtreding van DNB los kan
worden gezien van de EKV-stelselwijziging terwijl de regering aan de andere
kant stelt dat juist het gevolg van de rechtstreekse afgifte van staatspolissen,
oftewel de wetswijziging, is dat dit tot een nauwere samenwerking tussen de
Staat en de uitvoerder leidt alsmede minder overlap van taken en expertise
dan in het huidige stelsel het geval is.Beide passages in de memorie van toelichting kunnen inderdaad tegenstrijdig
overkomen. De terugtreding van DNB heeft in het bestaande (herverzekerings)stelsel
plaatsgevonden. De stelselwijziging die dit voorstel beoogt moet leiden tot
meer grip op de activa van de Staat en het risicobeheer daarvan, meer rechtszekerheid
voor banken, een directere betrokkenheid van de Staat bij de EKV en meer transparantie
van het stelsel als geheel. Beide ontwikkelingen liggen echter wel in elkaars
verlengde. Administratieve lasten en financiële paragraafDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering een inschatting kan
geven van de te bereiken daling van de administratieve lasten en nalevingskosten.
De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kwantitatief kan onderbouwen
wat de gevolgen zijn van deze wetgeving, hoeveel de efficiencywinst bedraagt
en waar deze precies neerslaat alsmede welke risico’s bij de Staat blijven
hangen.De beëindiging van de rol van DNB levert netto (na aftrek van de
kosten voor de inzet van expertise bij het ministerie van Financiën)
jaarlijks structureel 2,5 miljoen euro besparing op. Die besparing zal ten
gunste van de exporteurs komen door middel van een verlaging van bepaalde
premies. Voor het overige zal de wijziging nauwelijks of geen wijziging van
de uitvoeringskosten met zich meebrengen.De minister van Financiën,W. J. BosXNoot1Insurability of export credit risks (2003), Alsem, K.J., Antufjew, J.,
Huizingh, K.R.E., Koning, R.H., Sterken, E., and Woltil, M. , Universiteit
van Groningen; Kamerstukken II 2002/03, 28 600 IXB, nr. 22.XNoot2Zie hierover ook een uitgave van de credit notes over de risicodracht
(juli 2004, http://www.atradius.com/nl/dutchstatebusiness/documenten/creditnotes/010creditnotesarchief.
jsp).XNoot32005/C 325/11.XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 30 300 IXB, nr. 45.XNoot1Jaarverslag en slotwet ministerie van Financiën 2007, Kamerstukken
II 2007/08, 31 444 IXB, nr. 1, p. 61.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 30 800 V en 26 234, nr. 102, p. 4.XNoot1Arrangement on Officially Supported Export Credits, deze is omgezet in
EU-regelgeving.XNoot2Kamerstukken II 2006/07, 31 031 IXB, nr. 1, pp. 59–60.XNoot3Kamerstukken II 2007/08, 31 200 IXB, nr. 28. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31382-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl