Fiche: Mededeling totaalaanpak van migratie en mobiliteit
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2014-06-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2011-2012
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 22 112
 
 Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
		Europese Unie
 
 
 Nr. 1297
 BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKEN
 
 
 
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Den Haag, 23 december 2011
 Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij 22
				fiches aan te bieden die werden opgesteld door de werkgroep Beoordeling Nieuwe
				Commissievoorstellen (BNC).
 
 Fiche 01 :Verordening Gezondheid voor groei 2014–2020
				 (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1294)
 Fiche 02 : Mededeling dubbele belasting (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1295)
 Fiche 03 : Aanpassing rente- royaltyrichtlijn (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1296)
 Fiche 04 : Mededeling totaalaanpak van migratie en
				 mobiliteit
 Fiche 05 : Verordening kredietbeoordelaars (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1298)
 Fiche 06 : Mededeling actieplan tegen het toenemend gevaar van
				 antimicrobiële Resistentie (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1299)
 Fiche 07 : Verordeningen Asiel- en Migratiefonds en Intern
				 Veiligheidsfonds (2014–2020) (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1300)
 Fiche 08 : Verordening Rechten en Burgerschap Programma
				 (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1301)
 Fiche 09 : Verordening Programma Justitie voor de periode
				 2014–2020 (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1302)
 Fiche 10 : Verordening beheerplan haring ten westen van
				 Schotland (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1303)
 Fiche 11 : Stroomlijningspakket richtlijnen voor producten
				 (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1304)
 Fiche 12 : Verordening en richtlijn op het terrein van
				 accountancy (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1305)
 Fiche 13 : Mededeling ontwikkeling maritieme strategie voor de
				 Atlantische Oceaan (Kamerstuk 22 112, nr. 1306)
 Fiche 14 : Verordening EU ondersteuning van ontmanteling van
				 nucleaire installaties in Bulgarije, Litouwen en Slowakije (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1307)
 Fiche 15 : Mededeling «stress tests» van kerncentrales in de
				 Europese Unie (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1308)
 Fiche 16 : Verordening verbod op ontvinnen van haaien
				 (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1309)
 Fiche 17 : Mededeling en verordeningen Horizon 2020 –
				 kaderprogramma voor onderzoek en innovatie (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1310)
 Fiche 18 : Verordeningen aanpassing bezoldiging en
				 pensioenbijdrage personeel van de EU (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1311)
 Fiche 19 : Mededeling aardobservatie «Global Monitoring for
				 Environment and Security (GMES)» (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1312)
 Fiche 20 : Financieringsvoorstel Europees Ontwikkelingsfonds
				 (2014–2020) (Kamerstuk 22 112,
				 nr. 1313)
 Fiche 21 : Verordening Creatief Europa (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1314)
 Fiche 22 : Mededeling inzake versterkte solidariteit binnen de
				 EU op het gebied van asiel (Kamerstuk
				 22 112, nr. 1315)
 
 
 
 
 
 De staatssecretaris van
			 Buitenlandse Zaken,
 
 H. P. M.
 Knapen
 
 
 
 
 
 
 
 
 Fiche: Mededeling totaalaanpak van migratie en
				 mobiliteit
 
 
 
 1.
 Algemene gegevens
 
 
 Titel voorstel: Mededeling van de
				 commissie aan het Europees parlement, de Raad, het Europees economisch en
				 sociaal comité en het comité van de regio’s. De totaalaanpak van migratie
				 en mobiliteit.
 
 Datum Commissiedocument:
				 18 november 2011
 
 Nr. Commissiedocument: COM (2011)
				 743
 
 
 Pre-lex:
 
 
					 http://ec.europa.eu/prelex/detail_dossier_real.cfm?CL=nl&DosId=201054 
 
 
 
 Nr. impact assessment Commissie en Opinie
					 Impact-assessment Board:
 
 Niet opgesteld.
 
 
 Behandelingstraject Raad: De
				 Mededeling wordt besproken in de JBZ-Raad en mogelijk worden de Raadsconclusies
				 aangenomen in de Raad Buitenlandse Zaken.
 
 Eerstverantwoordelijk ministerie:
				 Ministerie van Buitenlandse Zaken
 
 
 
 2.
 Essentie voorstel
 
 
 De Commissie reageert met deze mededeling op de resultaten
					 van een eerdere evaluatie, waaruit bleek dat de «algehele benadering van
					 migratie» (Global Approach to Migration) uit 2005 ten aanzien van de
					 beleidscoherentie en de thematische en geografische balans versterking behoeft.
					 De bouwstenen voor de evaluatie zijn gebaseerd op de uitkomsten van
					 consultaties van de belangrijkste partners en belanghebbenden zoals Lidstaten,
					 niet gouvernementele organisaties, maatschappelijk middenveld en overheden van
					 derde landen.
 De Commissie stelt allereerst voor de algehele benadering van
					 migratie uit te breiden tot een totaalaanpak van migratie en mobiliteit of te
					 wel «Global Approach to Migration and Mobility» (GAMM). Verder stelt de
					 Commissie voor om die totaalaanpak strategischer en efficiënter in te zetten
					 en deze meer te verbinden met andere beleidsvelden, waaronder het beleid voor
					 visa kort verblijf en het buitenlandsbeleid inclusief
					 ontwikkelingssamenwerking, alsmede met de interne beleidsprioriteiten van de
					 EU. Ook wordt het thema asiel en internationale bescherming onder de GAMM
					 gebracht, in een eigen vierde pijler, naast de bestaande pijlers te weten: 1)
					 faciliteren van legale migratie; 2) bestrijding van illegale migratie; en 3)
					 migratie en ontwikkeling. Bescherming van de mensenrechten van migranten blijft
					 een dwarsdoorsnijdend thema.
 
 Mobiliteitspartnerschappen (MP’s) worden het belangrijkste
				 raamwerk voor migratie- en mobiliteitssamenwerking met derdelanden. Daarnaast
				 stelt de Commissie voor om een lichtere samenwerkingsvorm te introduceren, te
				 weten de Gemeenschappelijke Agenda inzake Migratie en Mobiliteit (hierna:
				 Gemeenschappelijk Agenda).
 Tot slot worden voor iedere pijler prioritaire thema’s
				 voorgesteld. De nieuwe pijler (asiel en internationale bescherming) zal zich
				 richten op versterking van de beschermingscapaciteit via de EU-Regionale
				 Beschermingsprogramma’s en Europees Ondersteuningsbureau voor Asielzaken
				 (EASO), vergroting van de hervestiging en adressering van langdurige
				 vluchtelingensituaties.
 In de annex geeft de Commissie aan hoe de positieve bijdrage
				 van migratie aan de ontwikkeling van herkomstlanden versterkt kan worden en de
				 negatieve gevolgen beperkt kunnen worden.
 
 
 
 3.
 Wat is de Nederlandse grondhouding ten aanzien van de
					 bevoegdheidsvaststelling, subsidiariteit en proportionaliteit van deze
					 mededeling en de eventueel daarin aangekondigde concrete wet- en regelgeving?
					 Hoe schat Nederland de financiële gevolgen in, alsmede de gevolgen op het
					 gebied van regeldruk en administratieve lasten?
 
 Bevoegdheid
 De totaalaanpak van migratie en mobiliteit beslaat meerdere
				 beleidsterreinen van de EU, in het bijzonder het beleidsterrein van Justitie en
				 Binnenlandse Zaken en dat van Ontwikkelingssamenwerking. De inzet van de
				 Commissie is om de externe dimensie van het migratiebeleid verder te integreren
				 in het buitenlands beleid van de EU, waarbij de Europese Dienst voor Extern
				 Optreden (EDEO) mede toeziet op het coherent toe passen van beleid en
				 instrumenten. Daarmee is er ook directe samenhang met het Gemeenschappelijk
				 Buitenlands en Veiligheidsbeleid. De voorgestelde totaalaanpak van migratie en
				 mobiliteit omvat zowel terreinen waarop een exclusieve bevoegdheid van de EU
				 bestaat als terreinen waarop de EU bevoegdheden deelt met de lidstaten.
 Subsidiariteit
 Het oordeel over de subsidiariteit luidt positief. Beleid ten
				 aanzien van derde landen op het vlak van asiel en migratie is beleid dat beter
				 op het niveau van de EU kan worden gevoerd vanwege het grensoverschrijdende
				 karakter. De EU als geheel heeft een grotere slagkracht dan de lidstaten
				 afzonderlijk.
 Proportionaliteit
 Het voorstel doorstaat ook de proportionaliteitstoetsing: de
				 beleidsintensiveringen staan in verhouding tot de beoogde doelen. Er is een
				 duidelijk element van conditionaliteit. De beoogde geïntensiveerde
				 samenwerking met derde landen wordt afhankelijk gesteld van goede samenwerking
				 op thema’s als grensbeheer, terugdringen van irreguliere migratie en een
				 effectief terugkeerbeleid. Bovendien wordt de bredere samenwerking op het vlak
				 van migratie nadrukkelijk in samenhang gezien met het buitenland beleid van de
				 EU.
 Ieder concreet beleids- of wetgevingsvoorstel dat uit de
				 mededeling voortvloeit zal, zoals gebruikelijk via de reguliere nationale
				 trajecten, steeds worden beoordeeld op bevoegdheid, subsidiariteit en
				 proportionaliteit. Voor het overige vormen de (kosten)effectiviteit, de
				 privacy-effecten en de efficiency van het beleid een belangrijk onderdeel van
				 het Nederlandse oordeel. Daartoe zal steeds het uiterste worden gedaan om de
				 administratieve lasten en de financiële gevolgen (zowel voor de nationale als
				 voor de EU-begroting) en de gevolgen voor uitvoeringsorganisaties die met de
				 voorstellen gepaard gaan volledig in beeld te brengen, zodat een goede
				 kosten-baten analyse – en daarmee een goede afweging – mogelijk is. Meer
				 samenwerking op het terrein van deze mededeling zal mogelijk leiden tot
				 synergie-voordelen in de vorm van besparing op nationaal niveau door
				 samenwerking op EU-niveau (motie Ormel, Kamerstuk
				 32 502, nr. 8). De
				 onderhandelingen over financiële middelen voor migratie en mobiliteit in de
				 periode 2014–2020 maken integraal onderdeel uit van de onderhandelingen over
				 het Meerjarig Financieel Kader (MFK). In dit licht hecht Nederland eraan dat
				 hier niet op wordt vooruitgelopen. De beleidsmatige inzet van Nederland ten
				 aanzien van migratie en mobiliteit zal ondersteunend moeten zijn aan de
				 Nederlandse inzet in de MFK-onderhandelingen, te weten een substantiële
				 vermindering van de Nederlandse afdrachten aan de EU en een hervormde begroting
				 die is toegespitst op de prioriteiten van dit decennium. Indien er nationale
				 financiële consequenties uit de beleidsvoorstellen voortvloeien, dienen de
				 budgettaire gevolgen te worden ingepast op de begroting van de
				 beleidsverantwoordelijke departementen, conform de regels met betrekking tot
				 budgetdiscipline.
 
 
 
 4.
 Nederlandse positie over de mededeling
 
 Uitgangspunten
 
 Zoals bekend heeft het kabinet een ambitieuze agenda op het
					 terrein van asiel en migratie. In dat licht kijkt het kabinet met extra
					 aandacht naar onderhavig voorstel. Nederland deelt het uitgangspunt van de
					 Commissie dat de totaalaanpak strategisch en efficiënt moet worden gevoerd om
					 meer samenwerking met derde landen op het vlak van asiel en migratie te
					 bevorderen. Daarbij is het van belang, zoals de Commissie aangeeft, om de
					 totaalaanpak in samenhang te zien met andere EU beleidsterreinen. Een
					 strategisch migratiebeleid is er mee gebaat dat waar nodig en mogelijk een
					 koppeling wordt gelegd tussen migratieafspraken en andere beleidsterreinen
					 waarop de EU en het betreffende derde land samenwerking zoeken of hebben. De
					 EDEO kan de Commissie en de Lidstaten helpen bij het vinden van mogelijke
					 koppelingen. Een strategisch en efficiënt beleid vraagt ook dat de EU,
					 Lidstaten en Commissie keuzes maken, zodat de middelen van de Commissie en
					 Lidstaten zo gericht mogelijk kunnen worden ingezet. Die keuzes gelden zowel
					 geografie als inhoud.
 Het principe in de samenwerking met derde landen van «meer
					 voor meer» is een goede insteek. Nederland is voorstander van conditionaliteit
					 en maakt zich er sterk voor dat afspraken over terug en overname steeds
					 voorwaarde zijn voor afspraken over visumfacilitatie en
					 mobiliteitspartnerschappen.
 Nederland deelt het uitgangspunt dat de uitvoering van de
					 totaalaanpak een gedeelde verantwoordelijkheid is van EU, Lidstaten en
					 Commissie, in samenhang met respectievelijke competenties. Dat laatste is juist
					 op een breed terrein als migratie van groot belang en zeker ook waar het de
					 toegang tot de nationale arbeidsmarkt betreft.
 Aandacht voor mobiliteit was al onderdeel van de totaalaanpak
					 vanwege de samenhang met het visumbeleid en de mobiliteitspartnerschappen, maar
					 wordt nu expliciet genoemd als onderdeel van de brede migratiedialoog met derde
					 landen.
 Nederland deelt het belang van de migratie- en
					 mobiliteitsdialogen. De vier pijlers moeten de basis vormen voor iedere
					 dialoog, maar verder zal de invulling deels maatwerk zijn, afhankelijk van de
					 gesprekspartner. Deze dialogen kunnen de basis vormen voor verdergaande vormen
					 van samenwerking, waaronder gezamenlijke projecten.
 Nederland juicht toe dat, naast de drie bestaande pijlers, de
					 externe dimensie van asiel als een volwaardige vierde pijler is toegevoegd aan
					 de samenwerking met derde landen, waarin naast de Regional
					 Protection Programs (RPP’s), hervestiging en inbedding van de opvang
					 van vluchtelingen in ontwikkelingsprogramma’s zijn opgenomen.
 Nederland deelt tevens de mening dat respect voor
					 mensenrechten van migranten een dwarsdoorsnijdend thema is waaraan in de
					 verschillende pijlers van de totaalaanpak aandacht wordt gegeven. Nederland is
					 van mening dat bij het centraal stellen van de migrant in de totaalaanpak,
					 naast de positie van de migrant ook rekening moet worden gehouden met belangen
					 van Lidstaten.
 
 
 Daarnaast is Nederland vooralsnog niet overtuigd dat klimaat
					 gerelateerde migratie een thema moet zijn onder de totaalaanpak. Nederland is
					 van mening dat binnen armoedebestrijdingsprogramma’s aandacht is en kan zijn
					 voor de gevolgen van klimaatverandering.
 Nederland zet in op beleidscoherentie voor ontwikkeling op
					 het gebied van migratie en mobiliteit. Bij de afzonderlijke voorstellen zal
					 structureel worden gekeken naar de ontwikkelingsdimensie voor de
					 herkomstlanden, daar dit bijdraagt aan de zelfredzaamheid van deze landen.
 
 Geografische prioriteiten
 Nederland onderschrijft dat regionale dialogen voor de EU, met
				 name die in het kader van het Nabuurschapsbeleid, prioriteit hebben boven
				 andere dialogen. Nederland vraagt zich af hoe het pleidooi voor het maken van
				 strategische keuzes en meer efficiëntie zich verhoudt ten opzichte van de wens
				 van de Commissie om de dialogen en samenwerking in het kader van de
				 totaalaanpak met steeds meer partijen te willen voeren. Nederland heeft
				 daarnaast aarzelingen bij de opvatting van de Commissie dat de totaalaanpak
				 zich ook moet blijven richten op inter- en intraregionale migratie en
				 mobiliteit. Er moet naar de mening van Nederland wel een belang zijn voor de EU
				 om zich daarvoor in te zetten. Voor Nederland liggen de prioriteiten naast de
				 aanpalende regio’s en landen bij die landen en regio’s waarvan de instroom
				 van niet tot Nederland toegelaten migranten groot is. Daar waar regionale
				 dialogen elkaar overlappen deelt Nederland de mening van de Commissie dat
				 gezocht moet worden naar samenvoeging van processen of gedeeltelijke
				 overheveling van activiteiten.
 Uitvoering
 
 Nederland ziet de mobiliteitspartnerschappen (MP’s) als het
					 belangrijkste instrument van de totaalaanpak van migratie en mobiliteit. Het
					 idee achter het instrument heeft zich – gezien de interesse bij derde landen
					 – bewezen, maar uiteindelijk is het de uitvoering die telt. Van de drie
					 lopende MP’s, bedoeld als proefprojecten, is alleen die met Moldavië
					 inmiddels verregaand uitgevoerd. De evaluatie van dit partnerschap moet nog
					 plaatsvinden. Nederland is van mening dat meer aandacht moet worden besteed aan
					 het trekken van lessen uit de opzet en uitvoering van de lopende
					 partnerschappen. Dat kan helpen om de samenwerking tussen EU Lidstaten
					 onderling en met derde landen in het kader van mobiliteitspartnerschappen te
					 optimaliseren en waar mogelijk te standaardiseren.
 Waar de MP’s betrekking hebben op projecten van circulaire
					 migratie is Nederland van mening dat deelname daaraan slechts op basis van
					 vrijwilligheid kan plaatsvinden.
 Nederland heeft aarzelingen om naast het instrument van de
					 mobiliteitspartnerschappen een nieuw instrument «een Gemeenschappelijke Agenda
					 voor Migratie en Mobiliteit», op te tuigen. Ook bij dit instrument is de inzet
					 een brede samenwerking op het vlak van asiel en migratie (de vier pijlers),
					 maar zonder de koppeling aan een terug- en overname-overeenkomst en
					 visumfacilitatie-overeenkomst. Deze conditionaliteit is naar de mening van
					 Nederland juist de kracht van het model van de MP’s. Met name het loskoppelen
					 van de terug- en overname afspraken vindt Nederland bezwaarlijk. In plaats van
					 « meer voor meer» is er hier een risico voor «meer voor minder».
 
 Operationele prioriteiten
 Eerste pijler: Organiseren en bevorderen
				 van legale migratie en mobiliteit
 
 
 Nederland is voorstander van strikte
					 regels en voorwaarden voor visumfacilitatie en liberalisatie en juicht dit
					 daarom dan ook toe. Overigens is terug- en overname van niet toegelaten
					 migranten niet de enige, maar wel een belangrijke voorwaarde voor
					 visumfacilitatie. Nederland is tegen het ontkoppelen van terug- en overname en
					 visumfacilitatie. Wat betreft de relaties tussen visumfacilitatie en
					 -liberalisatie: voor de Oostelijke Partnerschaplanden heeft de EU
					 visumliberalisatie als één van de doelen op langere termijn gesteld. Dat deze
					 landen visumfacilitatie hebben/krijgen, betekent niet dat dit automatisch een
					 stap is die opgevolgd gaat worden door liberalisatie. Elk land wordt
					 case-by-case behandeld, waarbij dus ook per land
					 specifieke eisen gesteld kunnen worden.
 De aanbeveling voor het vergroten van mobiliteitskansen voor
					 studenten, artiesten en academici worden gesteund, mits dat past in het huidige
					 toelatings- en arbeidsmarktbeleid. De toelating van deze groep voor een periode
					 langer dan drie maanden is evenwel een bevoegdheid van de individuele
					 lidstaten.
 Nederland stelt zich kritisch op tegen de voorstellen met
					 betrekking tot publieke en private arbeidsvoorzieningen en de oprichting van
					 dienstencentra voor migratie en mobiliteit. Nederland legt de prioriteit bij
					 het inzetten van binnenlands en Europees arbeidsaanbod.
 
 Tweede pijler: Voorkomen en verminderen
				 van onregelmatige migratie en mensenhandel
 
 
 De bestrijding van illegale immigratie en
					 illegaal verblijf is een belangrijk punt in het regeerakkoord. De voorstellen
					 en aanbevelingen die een bijdrage leveren aan de bestrijding van illegale
					 immigratie en verblijf worden in principe dan ook door Nederland ondersteund.
					 Nederland onderschrijft het standpunt dat rechtstatelijke elementen, corruptie,
					 georganiseerde criminaliteit ook belangrijke aspecten zijn die moeten worden
					 meegenomen in de bestrijding van illegale immigratie. Deze zijn namelijk van
					 grote invloed op de kwaliteit van de uitvoering van het migratiebeleid,
					 waaronder de grensbewaking.
 Nederland ondersteunt voorts het standpunt dat de EU samen
					 met derde landen illegale immigratie en mensenhandel aanpakt. Echter deze
					 landen hebben hierin ook een eigen verantwoordelijkheid. Nederland vindt dat de
					 eigen verantwoordelijkheid van derde landen ook in deze paragraaf zou moeten
					 worden benoemd.
 
 
 De aanpak en bescherming van slachtoffers van mensenhandel is
					 ook een prioriteit van dit kabinet. Initiatieven die hieraan bijdragen kunnen
					 in beginsel rekenen op steun van Nederland.
 Nederland onderschrijft het standpunt dat samenwerking op het
					 gebied van documentveiligheid wenselijk is. Ook de mogelijkheid dat bepaalde
					 groepen reizigers worden gefaciliteerd, wordt door Nederland ondersteund. De
					 aanbeveling over de samenhang van documentveiligheid met visumversoepeling
					 verdient nadere uitwerking.
 Nederland staat afwijzend tegenover voorstellen van de
					 Commissie inzake toezicht op terugkeer in de ontvangende landen, voor zover dit
					 monitoring van de individuele vreemdeling na terugkeer zou inhouden. Monitoring
					 na terugkeer past niet binnen een stelsel waarbij na zorgvuldige
					 toelatingsprocedures en toetsing door de rechter vertrouwd moet kunnen worden
					 op de uitkomst van die zorgvuldige procedure.
 Nederland is voorts voorstander van een versterkte
					 Frontex-inzet en van het liaisonnetwerk.
 
 Derde pijler: bevorderen van
				 internationale bescherming en versterken van de externe dimensie van het
				 asielbeleid.
 
 
 Nederland kan zich vinden in de focus op
					 de Regionale Protectie Programma’s (RPP's), mits deze niet alleen worden
					 uitgebreid en versterkt, maar zich ook breder richten op het bijdragen aan
					 duurzame oplossingen voor vluchtelingen. Het gaat hierbij niet alleen om het
					 versterken van lokale asielstelsels. Naast, zoals de Commissie voorstelt, het
					 versterken van de hervestigingscomponent dient in het kader van de RPP’s waar
					 mogelijk en in samenhang met Ontwikkelingsprogramma’s ingezet te worden op
					 andere duurzame oplossingen zoals terugkeer en lokale integratie.
 De passage over het bevorderen van hervestiging roept vragen
					 op. Nederland is uiteraard voorstander van het uitbreiden van het aantal
					 hervestigingsplaatsen in de EU door middel van uitbreiding van het aantal EU
					 landen dat deel neemt aan hervestiging. Onduidelijk is echter wat wordt bedoeld
					 met de «procedurele waarborgen voor de verwerking van hervestigingsdossiers».
					 Nederland is geen voorstander van het uitbreiden van de procedures met
					 betrekking tot hervestiging. Er zal hierop een toelichting worden
					 gevraagd.
 Nederland is voorstander dat EASO op termijn ook gaat
					 meehelpen aan het opbouwen van asielcapaciteit in derde landen. Dit sluit aan
					 bij de inzet van het Kabinet om opvang en bescherming van vluchtelingen in de
					 regio van herkomst te versterken.
 
 Vierde pijler: Het zo groot mogelijk
				 maken van het ontwikkelingseffect van migratie en mobiliteit.
 
 
 De operationele prioriteiten binnen deze
					 pijler sluiten nauw aan bij de Nederlandse beleidsprioriteiten op het vlak van
					 migratie en ontwikkeling. Nederland is voorstander dat, uit strategisch en
					 efficiëntie oogpunt, de inzet van middelen voor deze activiteit zich met name
					 richten op de prioriteitsregio’s als onderdeel van de gewenste algehele
					 aanpak van migratie en mobiliteit.
 Nederland is tevens van mening dat de effectiviteit van dit
					 beleidsterrein in belangrijke mate afhangt van het beleid van herkomstlanden.
					 Een beleid op sociaaleconomisch en ander vlak dat vertrouwenwekkend is voor de
					 Diaspora, draagt bij aan de bereidheid om geld over te maken via formele
					 kanalen, te investeren of al dan niet tijdelijk terug te keren. Herkomstlanden
					 moeten migratie dan ook onderdeel laten zijn van hun ontwikkelingsbeleid en
					 -samenwerking.
 
 Financiering en toezicht
 De inzet van de middelen door de Commissie op de externe
				 dimensie van het thema asiel en migratie met verschillende thematische en
				 geografische financiële instrumenten, waarvan de aansturing bij verschillende
				 Directoraten-Generaal ligt, kan het strategisch en efficiënt opereren van de
				 EU, Commissie en Lidstaten op het vlak van migratie in de relatie met derde
				 landen bemoeilijken. Nederland juicht dan ook initiatieven toe van de Commissie
				 om die instrumenten samen te voegen in de verwachting dat dit bijdraagt om de
				 inzet van middelen in de samenwerking met derde landen transparanter te
				 maken.
 Relatie met het MFK
 De onderhandelingen over financiële middelen voor migratie en
				 mobiliteit in de periode 2014–2020 maken integraal onderdeel uit van de
				 onderhandelingen over het Meerjarig Financieel Kader (MFK). In dit licht hecht
				 Nederland eraan dat hier niet op wordt vooruitgelopen. De beleidsmatige inzet
				 van Nederland ten aanzien van migratie en mobiliteit zal ondersteunend moeten
				 zijn aan de Nederlandse inzet in de MFK-onderhandelingen, te weten een
				 substantiële vermindering van de Nederlandse afdrachten aan de EU en een
				 hervormde begroting die is toegespitst op de prioriteiten van dit decennium.
				 Binnen dit kader blijft vanzelfsprekend de ruimte bestaan om op de inhoud
				 actief in te spelen op het verloop van de onderhandelingen.