Wijziging Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium geluidbeleid, eerste fase); Verslag schriftelijk overleg over het stappenplan dat voorziet in de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20052006-29879, nr. G

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

12-06-2006

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29879 nr. G

09-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBRIEF AAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEEROndertekeningLichaamBRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEERAanpassing van het normenstelsel:Introductie van geluidproductieplafonds bij rijksinfrastructuur:Aanpak van de provinciale en gemeentelijke infrastructuur:Intensivering bronbeleid, gekoppeld met het actieplan
als sturingsinstrument:Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29879Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 879Wijziging Wet geluidhinder (modernisering instrumentarium geluidbeleid,
eerste fase)GVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 9 juni 2006De vaste commissie voor Milieu heeft op 4 april 2006 de staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer een stappenplan
gevraagd alvorens over te gaan tot de plenaire behandeling van het wetsvoorstel.De staatssecretaris heeft daarop bij brief van 6 juni 2006 geantwoord.De commissie brengt hierbij verslag uit van het aldus gevoerde schriftelijke
overleg.De griffier van de commissie,Van Dooren BRIEF AAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEERDen Haag, 4 april 2006Bij de behandeling van wetsvoorstel 29 879 Wijziging Wet geluidhinder
(Modernisering instrumentarium geluidbeleid, eerste fase) heeft de vaste commissie
voor milieu moeten vaststellen dat dit wijzigingsvoorstel, evenals de Wet
geluidhinder, een zeer complex en technisch karakter draagt, dat voor mensen
zonder specialistische kennis op dit terrein niet te doorgronden valt. De
commissie is tot de conclusie gekomen dat een eerder opgeworpen vraag om de
consequentie van het wetsvoorstel in voor burgers begrijpelijke taal weer
te geven welhaast een onmogelijke opgave is gelet op het complexe karakter
van de wet en het feit dat de Wet geluidhinder in de loop der decennia al
vele wijzigingen heeft ondergaan. De commissie is tot het oordeel gekomen
dat de wet geluidhinder een ontoereikend wettelijk instrument is. De wet is
in de praktijk een pragmatisch/opportunistisch benut instrument ten behoeve
van overheden, waarbij kostenoverwegingen de overhand hebben. Hoewel deze
commissie uiteraard begrip heeft voor de budgettaire overwegingen en de majeure
bouwopgaven van de overheid, is naar het oordeel van deze leden het idee dat
ten grondslag ligt – of zou moeten liggen – aan de wet, namelijk
het bieden van rechtsbescherming aan burgers tegen geluidsoverlast, die naarmate
hogere geluidsbelastingen bereikt worden een zwaardere impact heeft op de
gezondheid van burgers, daarbij in onvoldoende mate tot zijn recht komt.Bij de behandeling van wetsvoorstel 29 879 heeft de commissie u bevraagd
over de rechtsongelijkheid bij reconstructies. Daarbij is aan het licht getreden
dat het hanteren van geluidsnomen bij burgers de fictie van rechtsbescherming
tegen geluidsoverlast heeft opgeroepen, terwijl burgers in feite op basis
van de wet niet kunnen afdwingen dat maatregelen worden getroffen tegen toenemende
geluidhinder. Autonome groei bijvoorbeeld leidt niet tot het treffen van maatregelen
wanneer de in de wet genoemde waarden worden overschreden.Naar het oordeel van de commissie zou deze constatering, moeten leiden
tot een grondige herziening van het wettelijk instrumentarium ter bestrijding
van geluidsoverlast. De commissie verwacht van u een concreet stappenplan
dat betrokken kan worden bij de plenaire behandeling van dit wetsvoorstel.
De vaste commissie voor Milieu wacht dit stappenplan af, waarna de datum voor
plenaire behandeling van dit wetsvoorstel zal worden vastgesteld.De ondervoorzitter van de vaste commissie voor Milieu van de Eerste
Kamer der Staten-Generaal,N. G. Ketting BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE
ORDENING EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van Eerste Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 6 juni 2006In zijn brief van 4 april jongstleden geeft de ondervoorzitter van
de Vaste commissie voor Milieu van uw Kamer aan dat de commissie tot het oordeel
gekomen is dat de Wet geluidhinder een ontoereikend en bijzonder complex wettelijk
instrument is. De wet wordt door de commissie gekwalificeerd als een instrument
dat in de praktijk pragmatisch/opportunistisch wordt benut ten behoeve van
overheden, waarbij kostenoverwegingen de overhand hebben. Het idee dat naar
het oordeel van de commissie ten grondslag zou moeten liggen aan de wet, namelijk
het bieden van rechtsbescherming aan burgers, komt daarbij in onvoldoende
mate tot zijn recht. De commissie vindt dat deze constateringen moeten leiden
tot een grondige herziening van het wettelijk instrumentarium ter bestrijding
van geluidsoverlast en vraagt om een stappenplan dat betrokken kan worden
bij de plenaire behandeling van het wetsvoorstel. Met deze brief voldoe ik
aan dat verzoek.Alvorens concreet op het stappenplan in te gaan, wil ik enkele meer algemene
opmerkingen maken over de ontwikkeling en het functioneren van de Wet geluidhinder.In mijn brief van 31 januari 2006 heb ik onderkend dat het stand-still
beginsel in de Wet geluidhinder in bepaalde situaties niet werkt zoals beoogd
was. Mede in reactie op uw hiervoor genoemde constateringen heb ik er echter
behoefte aan naar voren te brengen dat op een aantal andere punten de Wet
geluidhinder wel degelijk goed functioneert en omwonenden van lawaaibronnen
bescherming biedt. Ik denk daarbij in eerste instantie aan het regime voor
industrielawaai. Op drie terreinen, te weten de sanering, de vergunningverlening
en de zonering is hier sprake van een goed werkend regime, waarin rechtsbescherming
zowel aan de kant van de bewoners als aan de kant van bedrijven is verzekerd.
Ook wil ik melding maken van de beschermende werking van de wet bij nieuwe
plannen of projecten. Hier heeft de Wet geluidhinder er voor gezorgd dat aanzienlijke
inspanningen worden getroost om uit een oogpunt van geluid tot een goede inpassing
te komen. Ik wil daarbij verwijzen naar de omvangrijke geluidmaatregelen,
die bij de aanleg van nieuwe infrastructuur zijn, c.q. worden getroffen. Tot
slot wil ik er op wijzen dat het stand still beginsel wel werkt op het moment
van reconstructie in situaties waar expliciet een hogere waarde is verleend.
Het rechtsbeschermingsprobleem waarop u doelt heeft dus zeker geen betrekking
op de Wet geluidhinder in zijn geheel.Ik onderken voorts dat de Wet geluidhinder, mede door alle aanpassingen
van de afgelopen decennia, een complexe wet is geworden. Mijn ambtsvoorgangers
hebben via het project Modernisering Instrumentarium Geluidbeleid (MIG) een
poging gedaan om tot een simpeler en meer eigentijdse wet te komen. In dat
project is duidelijk geworden dat een zekere complexiteit van regelgeving
onvermijdelijk het gevolg is van de gerechtvaardigde wens zorgvuldig om te
gaan met belangen, zowel aan de kant van de ontvangers als de veroorzakers
van het geluid. In het wetsvoorstel MIG was ook een poging gedaan via het
instrument van de geluidproductieplafonds de werking van het stand-still mechanisme
bij infrastructuur te verbeteren. Vanwege de financiele gevolgen hiervan heeft
het toenmalige kabinet Kok besloten dit wetsvoorstel niet in procedure te
brengen. Oriënterende onderzoeken naar de kosten kwamen op bedragen van € 2,5
mld. voor rijkswegen, en € 700 mln. voor de provinciale
wegen. Naar de kosten voor gemeentelijke wegen is geen onderzoek gedaan.Bij mijn aantreden in het eerste kabinet Balkenende heb ik besloten over
te gaan tot een fasegewijze aanpak. Een dergelijke aanpak bood mij de mogelijkheid
noodzakelijke en gemakkelijker door te voeren wijzigingen snel te realiseren
en intussen het nodige voorbereidende werk te doen voor een meer fundamentele
wijziging van de geluidregelgeving.De eerste fase was de implementatie van de Europese richtlijn omgevingslawaai
per 18 juli 2004 als hoofdstuk IX van de Wet geluidhinder. Centraal punt
bij deze wetswijziging is het in beeld brengen van de geluidsituatie voor
burgers en de noodzaak voor overheden om beleid te formuleren voor het oplossen
van knelpuntsituaties. De aanpassing van de wet leidt ertoe dat er in 2007
geluidbelastingkaarten moeten zijn gemaakt, die onder andere inzicht geven
in overschrijdingsituaties. Mede op basis van genoemde kaarten, die voor de
burger de stand van zaken op het gebied van geluidhinder duidelijk maken,
moeten door het rijk, de provincies en gemeenten actieplannen worden gemaakt.
Deze moeten leiden tot aanpak van probleemsituaties.De tweede fase betreft het wetsvoorstel dat nu aan de orde is. Hierin
worden een aantal snel te realiseren en door de praktijk gewenste aanpassingen
aangebracht. Hierbij gaat het onder meer om de volgende punten: de decentralisatie
van de hogere waardeverlening naar het gemeentelijke niveau; het breed invoeren
van de dosismaat Lden, die met de Europese richtlijn omgevingslawaai is geïntroduceerd;
de aanscherping van artikel 100, waarmee wordt bereikt dat in nieuwe situaties
herstel op het niveau van de oorspronkelijke waarde wel aan de orde is; het
regelen van de doorwerking van de Interimwet Stad en Milieu; en het uitzonderen
van geluidsoverlast door windmolens bij het berekenen van de geluidsbelasting
vanwege industrieterreinen. Tevens biedt deze wijziging voor industrielawaai
een mate van (tijdelijke) flexibliliteit in de regelgeving die noodzakelijk
is voor vergunningverlening en die tegemoet komt aan de dynamiek bij herstructurering
en revitalisering van industrieterreinen. Onderdeel van deze wijziging is,
als gezegd, een eerste stap om te komen tot een goed werkend stand still-beginsel.
Via aanpassing van artikel 100 wordt erin voorzien dat bij nieuw te ontwikkelen projecten altijd een bescherming wordt geboden,
zoals nu ook een hogere waarde die biedt. Wanneer er bij realisering van het
project bij de dichtstbijzijnde woningen sprake is van een geluidniveau op
of onder de voorkeurswaarde (48 dB), dient deze waarde dus ook bij toekomstige
reconstructie nageleefd te worden en niet de zogenaamde heersende waarde zoals
die nu geldt in de huidige wet. Zo wordt een deel van de groei van het zogenaamde
handhavingsgat voorkomen. Echter het wetsvoorstel ziet niet op het aanpakken
van de problematiek bij bestaande situaties. Deze
situaties komen in het volgende wetsvoorstel aan de orde.Dit wetsvoorstel is derhalve een tussenstap op de route naar een fundamentele
wijziging van de Wet geluidhinder. Ik heb hieraan ook in de memorie van toelichting
bij het wetsvoorstel gerefereerd. Het voorliggende wetsvoorstel is een aanpassing
op een ingewikkelde wet en dat maakt ook het voorstel complex.De derde fase: ik ben van plan om als sluitstuk van deze fasegewijze aanpak
nog in deze kabinetsperiode een meer fundamentele herziening in procedure
te brengen. Daarbij blijft het in de aanhef van de wet opgenomen uitgangspunt
van de bescherming van het milieu en van de volksgezondheid onverkort van
kracht. Ik hanteer daarnaast nog de volgende uitgangspunten: 1. Vereenvoudiging van de wet.    In mijn inleiding heb ik reeds uiteengezet dat de wet complex is
geworden en vereenvoudiging behoeft. Bij deze vereenvoudiging gaat het om
inhoudelijke en redactionele zaken. Streven is niet alleen de wet weer begrijpelijk
te maken voor de burger, maar ook de hanteerbaarheid voor bestuurders en uitvoerders
te vergroten. Dit zal er toe leiden dat de wet meer wordt opgebouwd langs
hoofdlijnen en veel minder belast wordt met artikelen die strekken tot het
ordenen van geluidhinder in bijzondere omstandigheden en met bijzondere normering.
Ook wordt een eenheid van stijl en opzet geregeld. Hierbij plaats ik wel de
kanttekening dat het reguleren van geluidsoverlast een complexe materie is
en dat de vereenvoudiging ook zijn grenzen heeft, mede in relatie tot de gewenste
versterking van de rechtsbescherming van de burger.2. Verbetering van rechtsbescherming van de burger.  De verbetering van de rechtsbescherming zal zich met name toespitsen
op het punt dat ik in mijn brief van 31 januari jl. heb aangegeven, namelijk
dat op basis van de huidige wet het stand still-beginsel niet goed werkt in
situaties gelegen langs infrastructuur, die aanvankelijk onder de voorkeurswaarde
lagen, maar waar sprake is geweest van groei van het verkeer, die ook geleid
heeft tot substantieel hogere geluidsbelastingen. In de eerste plaats ontbreekt
er een mechanisme om de sluipende toename van het geluid aan te pakken en
in de tweede plaats wordt bij een reconstructie de dan heersende waarde als
uitgangspunt genomen. Hierdoor is de rechtsbescherming van de burger onvoldoende
en kan er rechtsongelijkheid optreden.  Dit wetsvoorstel beoogt door de introductie van de geluidproductieplafonds
voor rijksinfrastructuur een instrument te creëren, waardoor eenmaal
vastgestelde waarden in rechte afdwingbaar worden en er geen sprake meer kan
zijn van sluipende toenames. Met de instelling van deze plafonds worden de
opgetreden verslechteringen vanaf de inwerkingtreding van de huidige wet niet
gerepareerd. Wel worden verdere verslechteringen en het nieuw ontstaan van
dergelijke situaties onmogelijk gemaakt. Reparatie van de erfenis uit het
verleden voor die gevallen met een geluidniveau boven de 65 dB (weg) respectievelijk
de 70 dB (spoor) is een zaak van langere adem (tot 2020) en past wat mij betreft
in de planmatige aanpak via de op te stellen actieplannen.3. Verbeteren van de uitvoeringsgerichtheid en handhaafbaarheid van de
wet.  De wet voorziet in het delegeren van bevoegdheden naar die overheidsniveaus
waar zij ook thuis horen. Hiermee wordt beoogd de wet een groter uitvoeringsgericht
karakter te geven. De aanpassing van het normenstelsel geeft de gemeenten
de gelegenheid om meer invulling te geven aan eigen beleid en het beleid dichter
bij de uitvoeringspraktijk te brengen. Afstemming van volkshuisvesting, ruimtelijke
ordening en milieu aan de voorkant van het planproces is een langgekoesterde
wens van het kabinet. Het principe om de verantwoordelijkheid voor uitvoering
van de wet zo dicht mogelijk bij de uitvoeringspraktijk te leggen weerspiegelt
zich ook in mijn voornemen om gemeenten die een geluidbeleidsplan willen opstellen
meer armslag te geven voor de invulling van eigen beleid (duale benadering).  Het instrument van geluidproductieplafonds maakt de wet ook beter
te handhaven. Immers via monitoring en voortgangsrapportages worden dreigende
overschrijdingen geconstateerd en kan de bronbeheerder als hijzelf geen actie
onderneemt tot actie worden gedwongen, via bv. een handhavingsverzoek.
Het geluidproductieplafond wordt in rechte afdwingbaar.Aan de voorbereiding van deze herziening, die het karakter heeft van een
majeure operatie, wordt op mijn departement thans hard gewerkt. Bij deze herziening
gaat het om de vereenvoudiging van het normenstelsel, de introductie van de
zogenaamde geluidproductieplafonds, de intensivering van het bronbeleid, en
de verbreding van en aanpassing van de status van het actieplan uit hoofde
van de EU-richtlijn om een beter sturingsinstrument te hebben. Hierna licht
ik deze punten nader toe.Aanpassing van het normenstelsel:In de loop der jaren is een groot aantal normen die met maatwerksituaties
zijn verbonden op wetsniveau getild. Ik acht het nodig en ook mogelijk om
een deel van die specifieke normen te schrappen. Dit zal leiden tot een aanzienlijke
versimpeling van de wet en vermindering van het aantal artikelen. De voorkeurswaarden
en de maximale grenswaarden blijven natuurlijk wel bestaan.Introductie van geluidproductieplafonds bij rijksinfrastructuur:Met de komst van geluidproductieplafonds (gpp’s) wordt beheersing
van het geluid bij de (rijks)infrastructuur beter geregeld. De gedachte is
dat per 2008 van rechtswege de geluidsituatie op een bepaald niveau wordt
vastgesteld (het plafond). De plafonds bieden duidelijkheid, zowel naar de
omwonenden als naar de beheerders van de infrastructuur toe. De procedure
om tot een plafondwijziging te komen valt onder de termen van de Algemene
wet bestuursrecht. Hiermee is de naleving van de plafonds in rechte afdwingbaar
door omwonenden. Voor de bronbeheerder geldt dat duidelijk is binnen welke
grenzen hij moet blijven en dreigt dat niet te lukken, dan moeten maatregelen
getroffen worden om overschrijding te voorkomen. Die maatregelen kunnen ook
door derde partijen worden afgedwongen. Omdat de bronbeheerder de mogelijkheid
heeft zonder procedures bronmaatregelen te treffen om overschrijding te voorkomen,
zijn de plafonds ook een prikkel voor bronmaatregelen De bronbeheerder maakt
bij het treffen van maatregelen logischerwijs een doelmatigheidsafweging.Belangrijk is op welk niveau de plafonds bij de eerste vaststelling worden
gelegd. Duidelijk is dat een keuze voor de niveaus die golden ten tijde van
het van kracht worden van de huidige Wet geluidhinder zou leiden tot een enorme
aanvullende saneringsoperatie. Berekeningen die gemaakt zijn in het kader
van het wetsvoorstel MIG resulteerden in bedragen van € 2.5 mld.
Daarom is het op dit moment mijn lijn om uit te gaan van de heersende waarde
op het moment van vaststelling van de plafonds (met een overgangsmarge van
1.5 dB). Deze marge is gelijk aan de huidige toetsingsdrempel in de wet maar
het grote verschil is dat het plafond een vaste waarde heeft. Bovendien is
deze marge wenselijk om enigszins geleidelijk maatregelen te kunnen treffen
bij groei van verkeer. Dan moet geconstateerd worden dat er situaties zijn
die boven de maximale grenswaarden (resp. 65 en 70 dB voor weg en spoor) uitgaan.
Voor het oplossen van deze situaties, waar ook de grootste risico’s
voor de gezondheid in het geding zijn, heeft het kabinet in het kader van
de Nota Mobiliteit een bedrag van € 650 mln vrijgemaakt. Voor een
tegemoetkoming voor de andere situaties ben ik in gesprek met de minister
van Verkeer en Waterstaat en de minister van Financiën. Daarbij gaat
het met name om gevallen waar door het toezenden van een beschikking verwachtingen
zijn gewekt, en bij het instellen van een plafond de hogere waarde feitelijk
met meer dan 5 dB overschreden wordt. Daarbij merk ik op dat onder de huidige
wet deze rechten juridisch niet afdwingbaar zijn zolang er geen reconstructie
plaatsvindt. Aanpak van de provinciale en gemeentelijke infrastructuur:Ik moet erop wijzen dat ik bij de aanpak van de rijksinfrastructuur verder
in het proces ben dan bij de overige infrastructuur. Echter ook hier dient
versterking van de rechtsbescherming gestalte te krijgen. Mogelijk zijn geluidproductieplafonds
ook de oplossing voor provinciale wegen. Het is echter niet waarschijnlijk
dat gemeenten navenant het systeem van productieplafonds over zullen nemen.
In het overleg met deze partijen zal dan ook worden bezien welke zaken er
aan de wet moeten worden gewijzigd om ook bij de overige infrastructuur daadwerkelijke
handhaving van de normen te introduceren. In ieder geval wordt voorzien dat
in het komende wetsvoorstel voor provincies de mogelijkheid wordt gecreëerd
om facultatief de plafondsystematiek over te nemen.Intensivering bronbeleid, gekoppeld met het actieplan
als sturingsinstrument:In het nieuwe wetsvoorstel zal worden uitgegaan van het altijd eerst aanpakken
van probleemsituaties met bronmaatregelen. Bronmaatregelen, die veelal een
uitkomst zijn van het Innovatieprogramma Geluid, kunnen lopen van stillere
banden, stillere motoren, stillere treinen, stiller asfalt tot stimuleringsregelingen
voor grootschalige toepassing van deze maatregelen, bv. een gedifferentieerde
gebruiksvergoeding. Bronmaatregelen zijn vaak ook effectiever en goedkoper
dan overdrachtsmaatregelen. Vervolgens kan worden bezien of overdrachtsmaatregelen
nodig zijn. Globaal gaat het daarbij om het plaatsen van schermen en/of het
isoleren van woningen. Om deze operatie efficiënter te maken, hebben
VROM en Verkeer en Waterstaat voor ogen om de saneringsbudgetten in elkaar
te schuiven en de operatie flexibeler te maken, zodat bijvoorbeeld een koppeling
met groot onderhoud van wegen en spoorwegen kan worden aangebracht.Via de implementatie van de EU-richtlijn omgevingslawaai is het actieplan
in de Wet geluidhinder opgenomen. Met dit plan, dat elke vijf jaar moet worden
geactualiseerd, kan sturing op de bestrijding van de geluidsoverlast worden
aangebracht. In het plan moeten concrete maatregelen worden opgenomen om de
geluidssituatie te beheersen, resp. te verbeteren. Het opstellen van het actieplan
zal tevens gaan dienen als moment om te bepalen wat redelijkerwijs in te zetten
bronmaatregelen zijn. Deze state of the art wordt dan de (minimale) beleidslijn
voor een periode van 5 jaar en wordt vastgelegd in een ministeriële regeling.
De besluitvorming over de actieplannen is voor de verschillende overheidsniveaus
tevens het moment om uitspraken te doen over de voor de uitvoering van de
plannen beschikbare budgettenHet is de bedoeling om het actieplan in de nieuwe
wet een belangrijker status te geven en meer te gaan benutten als sturingsinstrument.
Bovendien is het de bedoeling het actieplannen voor de rijksinfrastructuur
te verbreden tot alle rijkswegen en spoorwegen met een geluidproductieplafond.De actieplannen zijn vanwege de kenbaarheid bij de burger en de noodzaak
om elke 5 jaar doelstellingen te formuleren ook wezenlijk bij het traject
om te komen tot groter inzicht en ook uitzicht op oplossingen bij de burger.Dit resulteert in het volgende stappenplan voor wat betreft de fundamentele
hervormingsfase:Stap 1: Najaar 2006 wetsvoorstel rijksinfrastructuur opgesteld langs bovengenoemde
lijnen, voor advies naar de Raad van State. Dan is indiening van dit wetsvoorstel
bij de Tweede Kamer nog in deze kabinetsperiode te realiseren Stap 2: Voorjaar 2007 (mei/juni) wetsvoorstel overige infrastructuur en
industrielawaai eveneens langs bovengenoemde lijnen voor advies naar de Raad
van State.Stap 3: Oplevering geluidskaart rijksinfrastructuur, juni 2007.Stap 4: Oplevering rijksactieplan, mei 2008, met daarin de voor de komende
5-jaarsperiode te treffen maatregelen.Medio 2008 zou de «nieuwe wet geluidhinder» geheel in werking
kunnen zijn.Deze intensieve aanpak biedt uitzicht op een situatie in 2020 voor de
rijksinfrastructuur waarbij de overschrijdingen van de in Nota Mobiliteit
genoemde maximale grenswaarden voor wegen van resp. 65 dB en voor spoorwegen
van resp. 70 dB onder controle zijn gebracht, via een pakket van bronmaatregelen,
gevelisolatie en overdrachtsmaatregelen. Tevens wordt uitzicht geboden op
aanpak van de ernstige gevallen, waar verwachtingen zijn gewekt, maar waar
de stijging van de geluidsoverlast niet heeft geleid tot overschrijding van
de grenswaarde. Tot slot betekent dan de introductie van geluidproductieplafonds
dat de nieuwe situatie niet opnieuw kan ontsporen en dus duurzaam is, omdat
van het plafond een veel grotere beheersbaarheid op de groei uitgaat en ook
voor de burger in rechte afdwingbare maatregelen kunnen worden genomen. Tot
slot worden via het opstellen en periodiek herzien van het rijksactieplan
momenten gecreëerd om te komen tot een aanscherping van het bronbeleid
en nadere afspraken te maken over de voor de uitvoering daarvan in te zetten
middelen.Tot mijn spijt heeft het noodzakelijke beraad dat nodig was voor
de zorgvuldige beantwoording van uw brief meer tijd gekost dan aanvankelijk
was voorzien. Daardoor is het door u gevraagde tijdstip van beantwoording
niet gehaald. Naar ik hoop en verwacht zal de commissie nu echter wel spoedig
een datum kunnen vaststellen voor de plenaire behandeling van het wetsvoorstel.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van Geel 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20052006-29879-G.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl