Wijz. Pensioen- en spaarfondsenwet i.v.m. toezicht, verbod op uitstelfinanciering en waardeoverdracht; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26415, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

08-03-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26415 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26415Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 415Wijziging van de Pensioen- en spaarfondsenwet en enkele andere wetten
onder meer met het oog op verbetering van het toezicht op de uitvoering van
aanvullende pensioenregelingen, invoering van een verbod op uitstelfinanciering
van pensioenaanspraken en verduidelijking van de regels inzake waardeoverdracht
van pensioen en aanspraken op pensioen (wijziging PSW in verband met toezicht,
verbod op uitstelfinanciering en waardeoverdracht)AADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 5 oktober
1998 en het nader rapport d.d. 16 februari 1999, aangeboden aan de Koningin
door de staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Het advies
van de Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 28 juli 1998, no. 98.003812, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
met memorie van toelichting tot wijziging van de Pensioen- en spaarfondsenwet
en enkele andere wetten onder meer met het oog op verbetering van het toezicht
op de uitvoering van aanvullende pensioenregelingen, invoering van een verbod
op uitstelfinanciering van pensioenaanspraken en verduidelijking van de regels
inzake waardeoverdracht van pensioen en aanspraken op pensioen (wijziging
PSW in verband met toezicht, verbod op uitstelfinanciering en waardeoverdracht).Blijkens mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 28 juli 1998,
no. 98.003812, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies inzake
het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 5 oktober 1998, nr. W12.98.0380, bied ik U hierbij aan.1. Het toezicht op de pensioenfondsen wordt in het voorstel van wet verder
uitgebouwd. De bevoegdheden van de Verzekeringskamer worden aanmerkelijk uitgebreid
en de relatie tussen de verantwoordelijke ministers en de Verzekeringskamer
wordt herijkt. De Raad van State merkt in dit kader op, dat de uitbouw van
het toezicht in belangrijke mate is gebouwd op het feit dat aanmerkelijke
financiële belangen op het spel staan. Ook op andere terreinen speelt
dit, hetgeen geleid heeft tot toezicht ook op die terreinen. Verantwoordelijk
voor dat toezicht is de Minister van Financiën. Zowel de Minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid als de Minister van Financiën zijn betrokken
bij de Verzekeringskamer. Door de concentratie van het bank- en verzekeringswezen
heeft een aantal concerns te maken met twee toezichthouders. De Raad mist
in de toelichting een nadere uiteenzetting over de wijze waarop afstemming
plaatsvindt enerzijds tussen de Minister van Financiën en de Minister
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over de verantwoordelijkheid ten aanzien
van de Verzekeringskamer, en anderzijds tussen de Nederlandsche
Bank N.V. en de Verzekeringskamer bij het toezicht op bank- en verzekeringsconcerns.1. De Raad van State mist een toelichting over de afstemming tussen de
toezichthouders als het gaat om het uitoefenen van toezicht op conglomeraten
van banken en verzekeraars. Het kabinet heeft zijn visie over het uitoefenen
van toezicht op financiële instellingen die deel uitmaken van een conglomeraat
en de samenwerking tussen de verschillende toezichthouders neergelegd in een
brief van de Minister van Financiën aan de Tweede Kamer van 12 mei 1998
(Kamerstukken II 1997/98 24 456, nr. 19). Bij brief van 4 december (Kamerstukken
1998/99 II 24 456, nr. 20) heeft de Minister van Financiën aangekondigd
een nota op te stellen over financiële conglomeraten en het toezicht
in een bredere context. Voor de afstemming tussen de departementen van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid en Financiën zijn geen aparte afspraken gemaakt;
deze geschiedt op de gebruikelijke manier. Er vindt periodiek overleg plaats
tussen de betrokken directies en afstemming op politiek niveau vindt plaats
door middel van bewindsliedenoverleg of door besluitvorming in de ministerraad.Er is daarnaast wel een specifieke afspraak gemaakt voor een eens per
jaar te houden gezamenlijk overleg tussen de bewindslieden van SZW en Financiën
en het bestuur van de Verzekeringskamer.2. Het voorstel om pensioenfondsen met minder dan 100 actieve deelnemers
te verplichten tot volledige herverzekering wordt in de memorie van toelichting
in het bijzonder vanuit het tijdsbeslag en de navenante uitvoeringskosten
van de Verzekeringskamer benaderd. Naar het oordeel van de Raad mag de uitvoering
van het toezicht niet bepalend zijn voor de wijze waarop de kleine pensioenfondsen
hun verplichtingen kunnen dekken. Een reden voor de beperking van de mogelijkheid
van eigen beheer kan gelegen zijn in het feit dat in het verleden gebleken
is dat de financiële opzet van dergelijke fondsen ontoereikend is geweest
voor de nakoming van de aangegane verplichtingen en dat door de Verzekeringskamer
daarom maatregelen moesten worden genomen. In de memorie van toelichting is
hieromtrent echter geen inzicht geboden. De Raad adviseert nader gemotiveerd uiteen te zetten dat de verplichting
tot herverzekering voor de kleine fondsen ook uit anderen hoofde geboden is
dan de wijze van uitvoering van het toezicht.2. De Raad van State is van oordeel dat het voorstel tot verplichte herverzekering
voor pensioenfondsen met minder dan 100 deelnemers niet uitsluitend gemotiveerd
kan worden vanuit het onevenredige beslag op de toezichtscapaciteit van de
Verzekeringskamer. Het kabinet deelt deze visie van de Raad van State. In
memorie van toelichting zijn evenwel nog andere argumenten genoemd die hebben
geleid tot dit voorstel. Het gaat daarbij onder andere om gebrek aan draagvlak,
problemen met het aantrekken van deskundige en betrouwbare bestuursleden en
het gebrek aan onafhankelijkheid ten opzichte van de werkgever. Al deze aspecten
tezamen brengen risico's met zich voor de deelnemers en staan dus haaks op
de waarborgfunctie van de Pensioen- en spaarfondsenwet. Uit gegevens van de
Verzekeringskamer blijkt dat deze risico's niet alleen theoretisch bestaan;
ze doen zich ook in de praktijk veelvuldig voor. Zo wordt door de Verzekeringskamer
bij kleine fondsen vaker (zowel in absolute als in relatieve termen) geconstateerd
dat toezeggingen, bijvoorbeeld ten aanzien van verbetervoorstellen, wel schriftelijk
worden bevestigd maar desondanks vervolgens niet worden nageleefd. Ook worden
bij kleine fondsen vaker gebreken op het gebied van administratieve organisatie
geconstateerd, voldoen beleggingsvoorschriften niet aan de eisen en bedragen
de vermogens minder dan op grond van de verplichtingen noodzakelijk is. Ook
de naleving van administratieve verplichtingen, zoals het tijdig aanleveren
van de staten, levert in de praktijk nogal wat problemen op waardoor de toezichthouder
(te) laat over inzicht in de juiste stand van zaken kan beschikken. In de
memorie van toelichting is thans een passage gewijd aan de nalevingsproblemen
die zich bij kleine(re) pensioenfondsen voordoen.3. Het in artikel 1, achtste lid, van de Pensioen- en spaarfondsenwet
(PSW) neergelegde voorstel om indien de onderneming waaraan een pensioenfonds
of een spaarfonds verbonden is, ophoudt te bestaan, dan wel de verbondenheid van een pensioen- of spaarfonds aan de onderneming anderszins
wordt beëindigd, dat fonds binnen zes maanden de verplichtingen bij een
verzekeraar te doen onderbrengen, is verbonden met het in punt 2 van dit advies
genoemde voorstel met betrekking tot de zogenoemde kleine pensioenfondsen.
Naar het oordeel van de Raad is de volledige ommezwaai ten opzichte van de
huidige regeling te sterk door deze verbondenheid bepaald. Indien een pensioenfonds
bijvoorbeeld na een deconfiture van de onderneming volledig aan zijn verplichtingen
kan blijven voldoen, is er op zich geen reden dit fonds tot volledige onderbrenging
van zijn verplichtingen bij een verzekeraar te dwingen. Ook in de gevallen
van overname van bijvoorbeeld een beursfonds door een ander beursfonds, waarbij
de overname uiteindelijk «technisch» wordt voltooid door een juridische
(driehoeks)fusie, hetgeen het gevolg heeft dat het overgenomen beursfonds
verdwijnt, zou naar de letter van de bepaling het pensioenfonds van de verdwijnende
vennootschap tot onderbrenging van zijn verplichtingen bij een verzekering
dwingen. Een fusie met het pensioenfonds van de overnemende vennootschap ligt
hierbij meer voor de hand. Ook ten aanzien van dit voorstel adviseert de Raad nader gemotiveerd uiteen
te zetten dat de verplichting tot herverzekering ook uit andere hoofde geboden
is dan de wijze van uitvoering van het toezicht, en tevens in te gaan op de
reikwijdte van het voorstel in het kader van bedrijfsconcentraties.3. De Raad van State is van oordeel dat het in artikel 1, achtste lid,
neergelegde voorstel tot gevolg heeft dat bij overname van bijvoorbeeld een
beursfonds door een ander beursfonds het pensioenfonds van de verdwijnende
vennootschap zijn verplichtingen binnen zes maanden bij een verzekeraar dient
onder te brengen. Dit is echter niet het geval. De betreffende bepaling leidt
er slechts toe dat in situaties waarin een onderneming failliet gaat of de
onderneming de banden verbreekt met het pensioenfonds, de verplichtingen binnen
zes maanden bij een verzekeraar moeten worden ondergebracht. Dit wordt noodzakelijk
geacht omdat met het wegvallen van de onderneming ook een sponsor van de pensioenregeling
verdwijnt.Om de opgebouwde aanspraken zeker te stellen dienen de verplichtingen
in die situatie binnen zes maanden bij een verzekeraar te worden ondergebracht.
Bij fusie of overname van een onderneming is er geen sprake van het zonder
meer verdwijnen van een onderneming; er is sprake van een rechtsopvolger.
Er bestaan dan geen bezwaren of belemmeringen om de twee pensioenfondsen van
de fuserende ondernemingen eveneens samen te laten gaan.4. De Raad ziet in de maatregelen die met betrekking tot de kleine pensioenfondsen
worden genomen ook een sterk ontmoedigingsbeleid ten aanzien van de zogenoemde
éénmansfondsen. Voorzover aan de Raad bekend betreft dit in
het bijzonder pensioenfondsen die «op maat» worden gemaakt voor
directieleden van grote ondernemingen, en waarin per individu bezien een enkel
groot pensioen is ondergebracht. Deze pensioenregelingen hebben daardoor sterke
gelijkenis met de vrijgestelde regelingen voor directeuren-grootaandeelhouders.
Op grond daarvan ligt een terughoudend toezicht meer voor de hand dan een
aanscherping. In ieder geval is de Raad van oordeel dat ook in deze gevallen
de wijze van uitvoering van het toezicht niet beslissend behoort te zijn voor
de wijze waarop de verplichtingen van zo'n éénmansfonds worden
gedekt. Tevens behoort het ontmoedigingsbeleid niet zover te gaan, dat de
opgelegde maatregelen disproportioneel worden. Het verbod van éénmansbestuur,
de invoering van kwaliteitseisen voor dat bestuur, het opstellen van een gedragscode
en het opstellen van een actuariële en bedrijfstechnische nota lijken
voor dergelijke éénmanspensioenfondsen, in totaliteit bezien,
overtrokken. Tevens vraagt de Raad zich af of het aantal van dergelijke fondsen zo
groot is, dat een vermindering van de belasting van de Verzekeringskamer geboden
is. In de memorie van toelichting dient op dit kwantitatieve aspect nader
te worden ingegaan.De Raad adviseert de positie van de éénmansfondsen nader
te bezien.4. De Raad van State adviseert de positie van eenmansfondsen te bezien
en concludeert dat vanwege de gelijkenis met de vrijgestelde regelingen voor
directeuren-grootaandeelhouders een terughoudend toezicht op de eenmansfondsen
meer voor de hand ligt. Ik deel deze conclusie van de Raad van State niet. Doelstelling van de PSW is het waarborgen dat aangegane verplichtingen
tezijnertijd kunnen worden nagekomen, dit met het oog op bescherming van de
belangen van werknemers. Binnen deze waarborgfilosofie passen naar mijn oordeel
geen gradaties in toezicht. De Raad concludeert dat het totaal aan maatregelen
voor deze eenmansfondsen overtrokken lijkt. Naar ons oordeel is de oorzaak
hiervan gelegen in het feit dat eenmansfondsen niet goed passen binnen de
doelstellingen van de PSW. Bij eenmansfondsen is immers geen sprake van de
normale werkgevers – werknemersrelatie waarbij een pensioen-toezegging
tot stand komt. Bescherming van de belangen van werknemers is hier dan ook
niet aan de orde. Ook op andere terreinen, zoals bijvoorbeeld over de bestuurssamenstelling,
blijkt dat de PSW-bepalingen niet op maat gesneden zijn voor eenmansfondsen.
Het kabinet meent dat een principiële discussie over de vraag of de bescherming
van eenmansfondsen dan wel vrijgestelde regelingen voor directeuren-grootaandeelhouders
tot de doelstelling van de PSW moet worden gerekend, thuis hoort in de algehele
herziening van de PSW, de zogenoemde 2e fase. Het kabinet kiest er voor om
bepalingen ten aanzien van pensioenfondsen onverkort voor alle pensioenfondsen
te laten gelden. Uit oogpunt van de verbetering van het toezicht, een van
de belangrijkste doelstellingen van dit wetsvoorstel, valt een afwijkend toezichtsregime
voor eenmansfondsen niet te rechtvaardigen. In de toelichting wordt aan dit
aspect thans meer aandacht besteed.5. Voorgesteld wordt artikel 29, tweede lid, PSW aan te scherpen door
de ontheffing van het verbod tot waardeoverdracht naar een in het buitenland
gevestigde instelling alleen mogelijk te maken, indien in het desbetreffende
land een verbod tot afkoop bestaat. Naar het oordeel van de Raad kan dit verbod
tot waardeoverdracht dat ook geldt in de gevallen dat de afkoop van pensioen
in het geheel niet wordt beoogd, een sterk bezwarende factor zijn bij het
in dienstbetrekking gaan werken in het buitenland. Een pensioenbreuk of andere
beperking van een optimale pensioenopbouw kan het gevolg zijn van het feit,
dat in de werkstaat geen afkoopverbod geldt. De bescherming die de PSW beoogt,
kan in die gevallen omslaan in een benadeling. Voorzover met dit voorstel wordt beoogd «lekkage» op fiscaal
terrein te voorkomen, is de Raad van oordeel dat het voorstel daartoe niet
de geëigende weg is, maar dat in de belastingwetgeving op deze situatie
toegesneden verdere maatregelen moeten worden genomen.De Raad mist in het voorstel een overzicht van de wettelijke regelingen
in de lidstaten van de Europese Unie. Voorzover één of meer
lidstaten een afkoopverbod niet kennen wijst de Raad erop, dat het voorstel
als een belemmering van het vrije verkeer van personen, zoals gewaarborgd
door de artikelen 48 en 52 van het EG-Verdrag, kan worden aangemerkt indien
de waardeoverdracht naar die lidstaten door het voorstel zou worden geblokkeerd.De Raad adviseert de beperking van de waardeoverdracht «naar het
buitenland» te heroverwegen, tenzij deze naar gemeenschapsrecht kan
worden gerechtvaardigd. In dit verband wijst de Raad erop dat een rechtvaardiging
met een beroep op de zogenoemde fiscale cohesie slechts mogelijk is, indien
sprake is van een rechtstreeks verband tussen de aftrekbaarheid van premies
en de belastbaarheid van later uit te keren pensioenbedragen (arrest van het
Hof van Justitie van 16 juli 1998 in Zaak C-264/96 ICI).5. De argumenten van de Raad van State tegen de bepaling, waardoor ontheffing
van het verbod op waardeoverdracht naar een in het buitenland gevestigde instelling
alleen nog mogelijk wordt, indien in het desbetreffende land een verbod tot
afkoop bestaat, zijn voor het kabinet aanleiding geweest om deze bepaling
te schrappen. De motieven voor dit gewijzigde standpunt zijn tweeërlei.
Enerzijds is er de kritiek van de Raad van State die niet licht weerlegd kan
worden.Anderzijds is er het gegeven dat de Verzekeringskamer bij brief van 2
oktober 1998 heeft laten weten bereid te zijn haar ontheffingsbeleid aan te
scherpen. Dit beleid is inmiddels geformaliseerd. Met de voorwaarde van de
relatie met de dienstbetrekking en het aangescherpte ontheffingsbeleid wordt
een pensioenvlucht naar het buitenland tegengegaan voor hen die dit met name
omwille van de afkoopmogelijkheid voornemens zijn terwijl geen onnodige belemmeringen
worden opgeworpen voor hen die een baan in Nederland voor een baan in een
ander land willen verruilen. Hoewel de kabinet onverkort van oordeel blijft
dat het tegengaan van pensioenvlucht naar bijvoorbeeld België wenselijk
is, worden verdergaande belemmeringen in pensioenwetgeving niet als de juiste
manier gezien om dit doel te bereiken.6. Met het voorgestelde artikel 5, achtste lid, PSW wordt blijkens de
artikelsgewijze toelichting beoogd de bevoegdheid tot het vaststellen van
de desbetreffende beleidsregels bij de Verzekeringskamer te leggen. Het voorgestelde
artikel 5, achtste lid, PSW geeft echter geen bevoegdheid (hetgeen op grond
van artikel 4:81, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht ook overbodig
zou zijn), maar een verplichting voor de Verzekeringskamer om deze beleidsregels
vast te stellen. De Raad adviseert in de artikelsgewijze toelichting de beoogde
rechtsgevolgen van het voorgestelde artikel 5, achtste lid, PSW op de juiste
wijze weer te geven.6. De artikelsgewijze toelichting bij het voorgestelde artikel 5, achtste
lid, is aangepast overeenkomstig het advies.7. In het voorgestelde artikel 10b, achtste lid, eerste volzin, PSW wordt
de mogelijkheid geboden bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regels
(lees: nadere regels) te stellen met betrekking tot het eerste tot en met
zevende lid. Blijkens de artikelsgewijze toelichting is duidelijk waarop deze
nadere regels betrekking zullen gaan hebben. Daar, mede gelet op aanwijzing
25 van de Aanwijzingen voor de regelgeving (Ar), elke delegatie van regelgevende
bevoegdheid in de delegerende regeling zo concreet en nauwkeurig mogelijk
dient te worden begrensd, adviseert de Raad ook in het voorgestelde artikel
10b, achtste lid, eerste volzin, PSW de delegatie van regelgevende bevoegdheid
concreet en nauwkeurig te begrenzen, zoals in de tweede volzin en het negende
lid wel is gebeurd.7. De delegatie van regelgevende bevoegdheid in het voorgestelde artikel
10b, achtste lid, eerste volzin, is overeenkomstig het advies concreter en
nauwkeuriger begrensd.8. In paragraaf 3.3 van de memorie van toelichting en in de toelichting
op het voorgestelde artikel 23 PSW wordt gesteld dat de aanwijzingen, bedoeld
in dat artikel, geen betrekking mogen hebben op individuele belanghebbenden.
Er wordt daarbij in de artikelsgewijze toelichting verwezen naar artikel 14,
tweede lid, van de Organisatiewet sociale verzekeringen 1997 (Osv 1997). De
Raad wijst erop dat in artikel 14, tweede lid, Osv 1997 in tegenstelling tot
het voorgestelde artikel 23 PSW expliciet wordt bepaald dat aanwijzingen als
bedoeld in het eerste lid van dat artikel geen betrekking hebben op de besluitvorming
betreffende een individuele verzekerde, uitkeringsgerechtigde of werkgever.
Daar de memorie van toelichting, mede gelet op aanwijzing 214 Ar, niet mag
worden gebruikt voor het stellen van nadere regels, dient de beoogde beperking
in het voorstel van wet te worden opgenomen. Dit geldt mutatis mutandis eveneens voor het voorgestelde artikel 21 van
de Wet betreffende verplichte deelneming in een beroepspensioenregeling (BPR).8. Gezien de gewenste overeenstemming van de formulering van de aanwijzingsbevoegdheid
van de Verzekeringskamer in artikel 23 PSW met die in artikel 54 Wet toezicht
verzekeringsbedrijf 1993, mede gelet op aanwijzing 47 van de Aanwijzingen
voor de regelgeving (Ar), is ervoor gekozen het advies van de Raad in die
zin te volgen door de bedoelde passage in de artikelsgewijze toelichting te
schrappen.9. In het voorgestelde artikel 23a, derde lid, PSW wordt de mogelijkheid
geboden bij ministeriële regeling regels te stellen terzake van de uitoefening
van de bevoegdheid, bedoeld in het eerste lid. Uit de memorie van toelichting
is niet duidelijk waarop deze nadere regels betrekking zullen gaan hebben.
Een oordeel of deze regels, mede gelet op aanwijzing 26 Ar, vallen binnen
de categorieën waarvan delegatie van regelgevende bevoegdheid aan een
minister toelaatbaar is, is dientengevolge niet te geven. De delegatie van
regelgevende bevoegdheid is bovendien weinig concreet en nauwkeurig begrensd.
De Raad adviseert het voorgestelde in het licht van de aanwijzingen 25 en
26 Ar nader te bezien. Dit geldt mutatis mutandis eveneens voor de voorgestelde
artikelen 23b, derde lid, PSW, 21a, derde lid, en 21b, derde lid, BPR. 9. De formulering van het voorgestelde artikel 23a, derde lid, PSW, met
inachtneming van aanwijzing 47 Ar, is ontleend aan die van de overeenkomstige
bepalingen voorgesteld in het bij koninklijke boodschap van 18 december 1997
ingediende voorstel van wet houdende opneming in de Wet toezicht beleggingsinstellingen,
de Wet toezicht effectenverkeer 1995, de Wet toezicht kredietwezen 1992, de
Wet toezicht natura-uitvaartverzekeringsbedrijf, de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993,
de Wet inzake de wisselkantoren, de Wet melding zeggenschap in ter beurze
genoteerde vennootschappen 1996, en de Wet financiële betrekkingen buitenland
1994, van bepalingen betreffende handhaving door middel van een dwangsom of
een bestuurlijke boete en van bepalingen betreffende de rechtsgang (Kamerstukken
II 1997/8 25 829) (wetsvoorstel IDBB). Om die reden is ervoor gekozen
deze formulering vooralsnog niet te wijzigen.10. In een aantal slotbepalingen van het voorstel van wet is sprake van
«het tijdstip van inwerkingtreding van deze wet» (artikelen VI,
X en XI) of «de inwerkingtreding van deze wet» (artikel VIII).
Deze artikelen stroken niet met artikel XIV van het voorstel van wet, dat
uitgaat van inwerkingtreding van de artikelen van het voorstel op een bij
koninklijk besluit te bepalen tijdstip, dat voor de verschillende artikelen
of onderdelen daarvan verschillend kan worden vastgesteld. De hierbedoelde
artikelen dienen met artikel XIV van het voorstel van wet in overeenstemming
te worden gebracht.10. Overeenkomstig het advies van de Raad zijn de artikelen VI, VIII,
X en XI in overeenstemming gebracht met artikel XIV.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De waarnemend Vice-President van de Raad van State,P.J. Boukema Ik moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst1XNoot1De tekst van het voorstel van wet en van de memorie van toelichting zoals
voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire
Documentatie.XNoot1Uit praktisch oogpunt is afgezien van het opstellen van een stuk waarin
de teksten zijn opgenomen van die gedeelten uit het aan de Raad van State
voorgelegde wetsvoorstel met memorie van toelichting, die na voorlegging aan
de Raad zijn gewijzigd. In plaats daarvan dient de gehele oorspronkelijke
tekst ter inzage te worden gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie
van de Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26415-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl