Handhaving milieuwetgeving; Brief ministers over activiteiten ter verbetering van de handhaving van milieuwet- en -regelgeving
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22343, nr. 29

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-09-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

22343 nr. 29

29-08-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamHavenontvangstinstallatiesHandhaven met effectEr wordt doorgegaan met het verbeteren van het instrumentarium
voor de handhaving.Met betrekking tot de rolverdeling tussen het bestuur
en het Openbaar Ministerie zal de ontwikkeling van een landelijke strategie
worden bevorderd.De verdeling van bestuurlijke bevoegdheden tot toezicht
op de naleving van regelgeving en de wijze waarop dit toezicht is georganiseerd,
worden onder de loep genomen.Gezamenlijke strategiebepalingNaar structurele samenwerkingInformatievoorzieningTenslotteOndertekeningBIJLAGE 1bij de brief van de ministers van VROM, Verkeer en Waterstaat
en Justitie over de structuur en cultuur van de milieuwethandhavingStand van zaken van de acties die worden uitgevoerd als
follow-up van de TCR-affaire.1. Taxatie bestuurlijke risico's bij beperkte toelating
van afvalstoffenbedrijven Actie:Stand van zaken:2. Inventarisatie alternatieve verwijderingsstructuren
en knelpunten in zeehavens Actie:Stand van zaken:3. Doorlichting vergunnings- en nalevingssituatie bij
afvalbedrijven met een verhoogd nalevingsrisico Actie:Stand van zaken:4. Deskundigheidsbevordering op landelijk niveau Actie:Stand van zaken:5. Gecoördineerd toezicht op risicovolle bedrijven Actie:Stand van zaken:6. Samenwerking bij vergunningverlening aan havenontvangstinstallaties Actie:Stand van zaken:7. CIP Kustwacht Noordzee Actie:Stand van zaken:8. Informatie-uitwisseling tussen bestuur en openbaar
ministerie Actie:Stand van zaken:9. Project aanpak probleembedrijven Rijnmondgebied Actie:Stand van zaken:BIJLAGE 2bij de brief van de ministers van VROM, Verkeer en Waterstaat
en Justitie over de structuur en cultuur van de milieuwethandhavingHandhavingsbevoegdheden milieuregelgeving: overzicht belangrijkste
witte vlekken, onduidelijkheden en overige knelpunten1. Wet milieubeheer, hoofdstuk Afvalstoffen2. Wet milieugevaarlijke stoffen3. Wet bodembescherming4. Wet inzake de luchtverontreiniging5. Wet geluidhinder6. Kernenergiewet7. OntgrondingenwetOverige wetten die onder de werkingssfeer van hfst. 18
Wm (kunnen) vallen, op grond van artikel 18.1 Wm jo. artikel 13.1, tweede
lid, Wm:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22343Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 24791Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 343Handhaving milieuwetgeving24 791Subsidieverlening Tankercleaning Rotterdamnr. 29BRIEF VAN DE MINISTERS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEER, VAN VERKEER EN WATERSTAAT EN VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 29 augustus 1997Op 11 juni 1997 hebben de commissies voor Verkeer en Waterstaat, voor
VROM en voor Justitie aangegeven in september een plenair debat te willen
voeren met de Ministers van Verkeer en Waterstaat, van VROM en van Justitie
over de rapporten «Schoon Schip Maken» (24 791, nrs. 3 en
4), «Tankcleaning Rotterdam en andere havenontvangstinstallaties»
(24 715, nrs. 1 en 2) en «Handhaven met effect» met de daarbij
behorende kabinetsreactie (22 343, nr. 28). Na dit debat zal door uw
Kamer een besluit worden genomen over een eventueel nader onderzoek naar de
structuur en cultuur van het huidige controle- en handhavingsbeleid op het
gebied van milieuregelgeving.Voorafgaand aan dit debat stellen wij het op prijs u inzicht te geven
in een aantal relevante activiteiten die door ons worden ondernomen ter verbetering
van de handhaving van milieuwet- en -regelgeving.Daarbij zullen wij u eerst informeren over de in gang gezette activiteiten
met betrekking tot de havenontvangstinstallaties die volgen uit de twee hierboven
vermelde rapporten inzake Tank Cleaning Rotterdam. Vervolgens zullen wij ingaan
op vervolgacties in het kader van het rapport «Handhaven met effect»,
waaronder de structuur en cultuur van de handhaving in meer algemene zin en
onze voornemens inzake de verbetering van de samenwerking tussen de handhavingspartners. HavenontvangstinstallatiesZoals u bekend is, werd het rapport «Tankcleaning Rotterdam en andere
havenontvangst-installaties» in 1996 uitgebracht door de Algemene Rekenkamer.
De aanleiding voor het onderzoek van de Rekenkamer waren geconstateerde milieudelicten
en subsidiefraude bij Tank Cleaning Rotterdam (TCR). Het rapport heeft een
vervolg gekregen in het Eindadvies Subsidieverlening Tankercleaning Rotterdam
van de werkgroep-Blaauw en het rapport «Schoon Schip Maken» van
een delegatie uit de vaste commissies voor Verkeer en Waterstaat
en voor VROM onder voorzitterschap van de heer Biesheuvel.Bij brief van 12 juli 1996 aan uw commissies hebben ondergetekenden aangegeven
dat in de discussie over TCR dient te worden uitgegaan van de vraag hoe het
mogelijk is geweest dat een bedrijf als TCR, ondanks het toezicht dat daarop
werd uitgeoefend, in staat is geweest om de overheid gedurende een lange periode
op grote schaal te misleiden en op welke wijze een herhaling van de TCR-affaire
in de toekomst kan worden voorkomen. Vervolgens is in die brief een negental
acties aangekondigd. De stand van zaken van de acties geven wij weer in bijlage
1 bij deze brief.Over de huidige situatie ten aanzien van de havenontvangstinstallaties
in meer algemene zin bent u door de Minister van Verkeer en Waterstaat afzonderlijk
geïnformeerd bij brief van 1 april 1997 met de tussenrapportage van de
commissie-Hoogland. De eindrapportage is eind 1997 te verwachten. Over de
gang van zaken rond de rechtsopvolger van TCR, Dapemo/VVW, zijn de commissies
voor Verkeer en Waterstaat, voor VROM en voor Justitie eveneens door haar
recent per brief van 28 augustus 1997 geïnformeerd met daarbij de rapportages
van Coopers en Lybrand en de stuurgroep VVW. Handhaven met effectIn het Tweede Nationale Milieubeleidsplan werd geconstateerd dat het instrumentarium
voor de handhaving van het milieurecht op een aantal punten verbetering behoefde.
Naar aanleiding hiervan werd een onderzoek gehouden onder leiding van prof.
mr. drs. F. C. M. A. Michiels van de Vrije Universiteit dat leidde tot het
rapport «Handhaven met effect». Bij brief van 6 juni 1997 (Kamerstukken
22 343, nr. 28) heeft de Minister van VROM het rapport aan de Tweede
Kamer aangeboden.In deze brief werd meegedeeld dat het Kabinet de conclusies van het rapport
in grote lijnen onderschrijft. De 69 aanbevelingen in het rapport met betrekking
tot het vergroten van de effectiviteit van de handhaving richten zich tot
alle handhavingsactoren. De betrokken instanties zullen zich een oordeel vormen
over de aanbevelingen, en deze waar mogelijk en gewenst implementeren. Zodra
het overzicht aangaande dit implementatietraject verkregen is, zullen wij
u hierover nader informeren.Voorts werd in de brief aangegeven op welke hoofdpunten van de zijde van
het Kabinet op korte termijn actie is te verwachten: Er wordt doorgegaan met het verbeteren van het instrumentarium
voor de handhaving.In de brief van 6 juni is een vijftal voornemens inzake het instrumentarium
genoemd.Op één van deze onderwerpen willen wij nader ingaan. Het
betreft de toedeling van handhavingsbevoegdheden in de regelgeving. In de
brief is aangegeven dat een wetsvoorstel in voorbereiding is waarbij de bevoegdheden
voor bestuurlijke handhaving beter en vooral duidelijker worden geregeld.
Zekerheid over de vraag wie in een bepaalde situatie bevoegd is tot handhaving
is van essentieel belang voor een slagvaardige en effectieve handhaving. De
regels omtrent de bevoegdhedentoedeling blijken in de praktijk echter niet
in alle gevallen voldoende duidelijk of volledig te zijn en tot problemen
te leiden. Op een aantal plaatsen in de milieuregelgeving is nog onvoldoende
duidelijk aangegeven wie verantwoordelijk is voor het toezicht en de handhaving.De problematiek kan grofweg in twee categorieën worden onderscheiden. 1. Ten aanzien van niet-inrichtingsgebonden regels (ook wel aangeduid
als regels die gelden «buiten inrichtingen») is niet consequent
in de regelgeving aangegeven wie belast is met de bestuurlijke handhaving
van deze regels. Een duidelijke hoofdregel zoals die voor inrichtingen is
opgenomen in artikel 18.2 van de Wet milieubeheer (waarbij het bevoegd gezag
dat de vergunning verleent ook verantwoordelijk is voor de handhaving) ontbreekt
voor niet-inrichtingsgebonden onderwerpen.2. Daarnaast is de grens tussen inrichtingsgebonden en niet-inrichtingsgebonden
regels, waarvoor verschillende instanties zijn belast met de handhaving, in
de praktijk soms zeer moeilijk te trekken. Als voorbeeld kunnen worden genoemd
de besluiten op grond van de Wet milieugevaarlijke stoffen, waarin regels
kunnen zijn opgenomen omtrent stoffen in produkten die ter verhandeling in
een inrichting aanwezig kunnen zijn.In bijlage 2 is een overzicht opgenomen van «witte vlekken»,
onduidelijkheden en knelpunten.Lange tijd is getracht de oplossing voor deze problematiek te zoeken vanuit
het uitgangspunt om, analoog aan artikel 18.2 van de Wet milieubeheer, voor
elke situatie slechts één instantie te belasten met de handhavingstaak.
Door de verschillende invalshoeken van de milieuregelgeving (regels voor inrichtingen,
voor buiten inrichtingen, voor afvalstoffen, voor stoffen en produkten voor
transport etc.) en de verscheidenheid aan instanties die betrokken zijn bij
de uitvoering ervan, blijkt het onmogelijk te zijn om vast te houden aan dit
uitgangspunt met behoud van de eenvoud van het systeem. De werkelijkheid is
immers niet op te delen in allerlei «invalshoeken». In een bepaalde
situatie kunnen meer regels van toepassing zijn, zodat voor alle mogelijke
«kruispunten» moet worden aangegeven welke regel voorrang heeft.Daarbij moet dan ook nog rekening worden gehouden met bestaande bevoegdheden
en belangen. Dit zou leiden tot een zeer gedetailleerde regeling, waarbij
de oorspronkelijke gedachte van een eenvoudig hanteerbaar systeem niet meer
is terug te vinden.Daarom is gezocht naar een alternatief, waarbij het tot nu toe gehanteerde
uitgangspunt dat in elke situatie maar één instantie belast
moet zijn met de handhaving van bepaalde regels, los wordt gelaten.De handhavingsbevoegdheden in de milieuregelgeving zouden op zodanige
wijze kunnen worden toegedeeld dat er geen «witte vlekken» meer
bestaan ten aanzien van de vraag wie bevoegd is tot handhaving. Daarbij wordt
dan afgezien van uitgebreide voorrangsregelingen.In bepaalde situaties zal er dan sprake zijn van overlappende bevoegdheden.
De nadruk komt bij deze benadering veel meer te liggen op de organisatie van
de uitvoering van de bevoegdheden en in voorkomende gevallen op onderlinge
afspraken door de betrokken handhavingsorganen over de toepassing van de bevoegdheden
en over de vraag wie waarvoor verantwoordelijk en aanspreekbaar is. Hieronder
gaan wij hierop nader in.Een dergelijke regeling biedt de nodige flexibiliteit aan de praktijk
om op de lokale of regionale situatie toegesneden afspraken te maken, zonder
dat juridische belemmeringen hieraan in de weg staan.Vanwege de complexiteit van de materie zal voor de korte termijn worden
volstaan met een beperkt wetsvoorstel waarbij de meest acute knelpunten worden
opgelost. Het gaat daarbij met name om het regelen van de bestuurlijke bevoegdheden
tot handhaving (het toepassen van bestuursdwang of het opleggen van een dwangsom)
van artikel 10.2 Wet milieubeheer (verbod om zich te ontdoen van afvalstoffen
buiten een inrichting), van de artikelen 10.3 Wet milieubeheer
en artikel 13 Wet bodembescherming (zorgplichtbepalingen), alsmede van de
saneringsregeling van de Wet bodembescherming (betreft diverse artikelen).
Ook zal worden geregeld dat – naast provincies en gemeenten –
de betrokken Ministers (d.w.z. de Ministers van VROM, VWS en SZW) bevoegd
zijn tot handhaving van de bij of krachtens de Wet milieugevaarlijke stoffen
(Wms) gestelde regels. Deze ministeriële bevoegdheid, onder meer gewenst
in verband met het vaak landsgrensoverschrijdende karakter van de regelingen
krachtens de Wms, is nu formeel-juridisch nog beperkt tot situaties waarin
het om niet-inrichtinggebonden situaties gaat. Het wetsvoorstel zal op zeer
korte termijn in procedure worden gebracht. Met betrekking tot de rolverdeling tussen het bestuur
en het Openbaar Ministerie zal de ontwikkeling van een landelijke strategie
worden bevorderd.Het Kabinet acht het gewenst dat met betrekking tot de rolverdeling tussen
het bestuur en het Openbaar Ministerie een landelijke handhavingsstrategie
wordt ontwikkeld.Hierbij zal acht worden geslagen op de in het rapport Handhaven met effect
ontwikkelde criteria, die aangeven welk handhavingsinstrument in welke situaties
het meest effectief kan worden ingezet. Het Kabinet zal bevorderen dat deze
criteria in het kader van de LCCM nader worden uitgewerkt als onderdeel van
een landelijke handhavingsstrategie. Op dit punt komen wij hierna terug. De verdeling van bestuurlijke bevoegdheden tot toezicht
op de naleving van regelgeving en de wijze waarop dit toezicht is georganiseerd,
worden onder de loep genomen.Het derde spoor betreft de wijze waarop de verdeling van bestuurlijke
bevoegdheden tot toezicht op de naleving van regelgeving en handhaving is
georganiseerd. Het gaat hierbij om de wijze waarop de handhaving en de samenwerking
tussen de handhavingspartners is georganiseerd. Mede gelet op de nadruk die
door uw commissies is gelegd op dit onderwerp naar aanleiding van het TCR-dossier,
gaan wij hier uitgebreider op in.Zoals reeds eerder opgemerkt, kenmerkt de Nederlandse handhavingssituatie
op het terrein van de milieuregelgeving zich door een relatief grote verscheidenheid
aan handhavingsorganen. Dit vindt zijn oorzaak in het feit dat de verantwoordelijkheid
voor de handhaving onderdeel is van de bredere verantwoordelijkheid, die bestuursorganen
dragen voor regulering van onderscheiden delen van het milieubeleid. Zo zijn
de handhavingsbevoegdheden gekoppeld aan het bevoegd gezag voor de verlening
van vergunningen voor inrichtingen, dat ook verdeeld is over verschillende
bestuursorganen. De aanwezigheid van meerdere handhavingsorganen is bevorderlijk
voor de naleving van de gestelde regels. Wel stelt dit eisen aan de toerusting
en deskundigheid van elk der organen, alsmede aan de wijze waarop zij gezamenlijk
de handhavingsstructuur vormen. Met name in situaties waarbij er verschillende
instanties zijn die zich op hetzelfde terrein bewegen of waarbij er sprake
is van elkaar rakende verantwoordelijkheden en bevoegdheden, vraagt dit om
goede onderlinge samenwerking en afstemming. In het verleden zijn er tal van
acties uitgevoerd om hiertoe te komen, zowel op uitvoerend als op strategisch
niveau. Op uitvoerend niveau is er in toenemende mate sprake van samenwerking
op regionaal niveau tussen de betrokken handhavingsorganen, waarbij het driehoeksoverleg
en de zogenaamde coördinatie- en informatiepunten (CIP's) goede ontwikkelingen
zijn. Ook met betrekking tot de samenwerking tussen bestuursrechtelijke en
strafrechtelijke instanties zijn vorderingen gemaakt. Als voorbeeld noemen
wij het basismodel dat het Openbaar Ministerie in samenwerking met de politie
heeft ontwikkeld voor het opzetten van handhavingsteams of handhavingsverbanden
op regionaal niveau. Dit basismodel heeft inmiddels de steun gekregen van
de VNG. Binnen afzienbare tijd zal het worden besproken in de regio's.Op strategisch niveau heeft de oprichting en het functioneren van de Landelijke
Coördinatie commissie Milieuwethandhaving (LCCM) geleid tot een aanzienlijke
verbetering van de afstemming en informatie-uitwisseling tussen de bij de
handhaving betrokken instanties. In die zin zijn er in de afgelopen periode
duidelijke verbeteringen opgetreden in de organisatie van de uitvoering van
het handhavingsbeleid. De grondslag daarvoor is de onmiskenbare bereidheid
van elk der betrokken instanties daaraan een bijdrage te leveren. Toch zijn
er nog te veel aanwijzingen dat het niet goed genoeg gaat met de handhaving.Voor het Kabinet is dit reden om langs de volgende lijnen te werken aan
verbetering. Gezamenlijke strategiebepalingIn de eerste plaats achten wij het van belang dat de gezamenlijke handhavingsorganen
op een aantal onderwerpen komen tot een gezamenlijke strategiebepaling. Nu
nog worden inzet en resultaat met betrekking tot het handhavingsbeleid in
hoge mate bepaald door de strategie die elk van de betrokken handhavingsorganen
voor zichzelf formuleert. Wij menen dat een gezamenlijke strategische visie
van de handhavingsorganen zal leiden tot een verbetering van de structuur
en een resultaat dat meer is dan de som der delen. Hierbij zullen ook de afspraken
over de rolverdeling tussen bestuur en Openbaar Ministerie, zoals genoemd
onder punt 2, worden betrokken. Aan de LCCM zal worden verzocht een dergelijke
strategie binnen zes maanden voor te bereiden en deze aan ons aan te bieden.Om een indruk te geven van hetgeen waaraan in dit kader wordt gedacht,
noemen wij de volgende onderwerpen:– de uitgangspunten die ten grondslag liggen aan het gezamenlijk
na te streven handhavingsdoel en het daarbij behorend adequate uitvoeringsniveau;– criteria en kwaliteitseisen ten behoeve van de hantering van het
handhavingsinstrumentarium en de afstemming van taken in de uitvoeringspraktijk
door respectievelijk de bestuurlijke handhavingsorganen enerzijds en in de
relatie tussen bestuur, Openbaar Ministerie en politie anderzijds;– vergunningverlening en handhaving als functies die, om ongewenste
vermenging van verantwoordelijkheden te voorkomen, nadrukkelijk moeten worden
onderscheiden, met de daaruit voortvloeiende consequenties voor de organisatie
van de uitvoeringspraktijk;– preventieve en repressieve handhaving als qua vereiste deskundigheid
te onderscheiden taken in de handhaving en de daaruit voortvloeiende consequenties
voor de uitvoeringspraktijk;– (voorwaarden voor) gezamenlijke programmering, organisatie en
regie, als middelen om te komen tot vergroting van de effectiviteit en doelmatigheid
van de handhavings-inspanningen;– de rol, taken, samenstelling en positie van de LCCM, de provinciale
en regionale milieuoverleggen, de relatie tot het overleg tussen DGM, Unie
van Waterschappen, IPO en VNG (DUIV) en de wijze waarop gewenste sturing door
de LCCM door de bevoegde instanties kan worden geïmplementeerd. Naar structurele samenwerkingVoorts willen wij de komende tijd nadrukkelijk aandacht schenken aan verbetering
van samenwerking tussen handhavingsorganen op uitvoerend niveau. Onder erkenning
van het feit dat er in de afgelopen tijd al veel tot stand is gebracht op
het gebied van samenwerking, geldt dat deze initiatieven in het algemeen nog
te weinig een structureel karakter hebben. Wij hechten aan goed geïnstitutionaliseerde,
structurele samenwerking op het gebied van de handhaving van milieuregels
om een aantal redenen.In de eerste plaats is dit de enige manier om regelgeving te handhaven
waar sprake is van (internationale) ketenproblematiek. Deze problematiek doet
zich bijna altijd voor bij de regelgeving op het gebied van afvalstoffen,
stoffen en producten. Ook het onderscheid inrichtinggebonden en niet-inrichtinggebonden,
waardoor er vaak sprake is van elkaar kruisende bevoegdheden, doet zich hier
voor. Hierboven hebben wij al gewezen op de problematiek van de toedeling
van bestuurlijke bevoegdheden, die slechts adequaat kan worden opgelost bij
het bestaan van bestuurlijke afspraken over samenwerking.In de tweede plaats kan niet altijd van elk afzonderlijk handhavingsorgaan
worden verwacht dat men voldoende kennis en deskundigheid in huis heeft om
het brede terrein van de handhaving van milieuregelgeving te bestrijken. Dit
kan zowel te maken hebben met de omvang van de betrokken organisatie, als
met de complexiteit van de materie.In de derde plaats zijn er de elementen van doelmatige inzet van overheidsmiddelen
en een geloofwaardig en effectief extern overheidsoptreden. Deze elementen
vragen om afstemming en coördinatie, bij voorkeur op basis van gezamenlijke
programmering waar dat aangewezen is.Naar onze mening dienen deze argumenten ertoe te leiden dat in Nederland
landsdekkend sprake is van structurele samenwerking. Deze kenmerkt zich door
de aanwezigheid van een gebiedsgerichte handhavingsstructuur, in welk kader
tenminste afspraken worden gemaakt over regionale samenwerking, de uitoefening
van bevoegdheden en taken, de aansturing en prioriteitstelling en de informatieverschaffing.
Bij de structuur dienen alle in het geding zijnde bestuurlijke handhavingsbevoegdheden
te worden betrokken, en dient er afstemming te zijn met de uitvoering van
de handhavingstaken door het Openbaar ministerie en de politie. De vorm waarin
de structuur gestalte krijgt, de omvang van het gebied dat wordt bestreken
en de mate van intensiteit van samenwerking wordt in principe aan de bevoegde
organen overgelaten. Wij zullen de provinciale besturen, die op grond van artikel 18.3 van
de Wet milieubeheer een coördinerende taak hebben bij de bevordering
van een doelmatige handhaving van de milieuregelgeving, verzoeken een inventarisatie
uit te voeren naar de mate waarin reeds sprake is van structurele samenwerking
en naar de mate waarin dit (nog) niet het geval is, doch – op grond
van bovenstaande overwegingen – dit wel het geval zou moeten zijn. Uiteraard
zal dit in goed overleg met andere bevoegde gezagsinstanties moeten gebeuren.Op grond van deze inventarisatie en de standpuntbepaling daarover, nemen
wij ons voor om per provincie met de betrokken bestuursorganen een bestuursovereenkomst
te sluiten, waarin afspraken worden gemaakt over de mate van structurele samenwerking
in de betrokken gebieden en de wijze waarop deze wordt ingericht.Wij menen dat op deze wijze, met instandhouding van bevoegdheden en de
verscheidenheid aan handhavingsorganen, een lopende ontwikkeling
zal worden gestimuleerd, die waar nodig zal leiden tot versterking van de
samenwerking en afname van de soms toch wel zichtbare vrijblijvendheid waarmee
deze is omgeven. Vooralsnog menen wij dat dit via de bestuurlijke weg, door
middel van bestuursovereenkomsten, kan worden gerealiseerd.Dit neemt niet weg dat wij een wetsvoorstel zullen voorbereiden om in
de Wet milieubeheer een bepaling op te nemen, die erin voorziet dat bij stagnatie
van het proces of bij gebleken ondoelmatigheden de structurele samenwerking
in een bepaald gebied door ondergetekenden kan worden verzekerd. InformatievoorzieningEen derde punt dat om aandacht vraagt is de informatievoorziening. Hoewel
ook hier de afgelopen tijd reeds het nodige tot stand is gebracht, zoals de
gezamenlijke voortgangsberichten aan het Parlement, menen wij dat met name
op het uitvoerende niveau nog verbetering mogelijk is van de wederzijdse informatie-voorziening
tussen bij de feitelijke handhaving betrokken instanties. Zo leert de praktijk
dat het nog te vaak voorkomt dat het ene handhavingsorgaan niet op de hoogte
blijkt van acties en voornemens van het andere orgaan, gericht op hetzelfde
object. Het externe optreden van de overheid kan door afgestemd optreden worden
versterkt.De al eerder genoemde regionale CIP's kunnen ook bij de operationele informatie-uitwisseling
een uitstekende rol vervullen. Het is daarbij van belang grondig na te gaan
om welke informatie het gaat en hoe deze het beste kan worden uitgewisseld.
De primaire verantwoordelijkheid hiervoor ligt uiteraard bij de betrokken
instanties, maar wij zullen nagaan hoe wij kunnen bijdragen aan het realiseren
van een zekere eenheid in de uitvoeringscultuur op dit punt. TenslotteMet het voorgaande hopen wij u voldoende te hebben geïnformeerd over
de voornemens met betrekking tot verbetering van de handhavingsstructuur.
Wij benadrukken dat er voor een belangrijk deel sprake is van voortbouwen
op in het verleden ingeslagen wegen. De ervaring en inzichten die kunnen worden
ontleend aan de in de inleiding genoemde rapporten zijn mede aanleiding geweest
voor een intensivering via de beschreven aanpak. Deze aanpak kan slechts slagen
wanneer alle betrokkenen in het handhavingsveld zich hierachter scharen en
voor inzetten.De duidelijke verbeteringen die de afgelopen tijd waarneembaar zijn en
de initiatieven die daaraan verder bijdragen zullen naar onze overtuiging
leiden tot een adequate handhaving van de regulering op milieugebied.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de BoerDe Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-LebbinkDe Minister van Justitie,W. Sorgdrager BIJLAGE 1bij de brief van de ministers van VROM, Verkeer en Waterstaat
en Justitie over de structuur en cultuur van de milieuwethandhavingStand van zaken van de acties die worden uitgevoerd als
follow-up van de TCR-affaire.In vervolg op de brief van 12 juli 1996 aan de voorzitters van de vaste
commissies voor Verkeer en Waterstaat, VROM en Justitie wordt uitwerking gegeven
aan de negen actiepunten die uit die brief kunnen worden gedestilleerd. Hieronder
wordt steeds de inhoud van het actiepunt genoemd, gevolgd door de stand van
zaken. 1. Taxatie bestuurlijke risico's bij beperkte toelating
van afvalstoffenbedrijven Actie:«Uit het voorgaande wordt geleerd dat de overheid, die vanuit doelmatigheidsoverwegingen
op een bepaalde deelmarkt (zoals i.c. de HOI) slechts een beperkt aantal bedrijven
toelaat, zich er wel bewust van moet zijn dat zij zich aldus in een positie
brengt, waarin aan haar vrijheid van handelen afbreuk wordt gedaan. De risico's
die van dat laatste het gevolg zijn, dienen grondig te worden getaxeerd, waarbij
dient te worden nagegaan of die risico's verantwoord kunnen worden beheerst
in het kader van de vergunningverlening en handhaving. Indien er onvoldoende
garanties zijn voor een verantwoorde en rendabele bedrijfsvoering in de particuliere
sector, mede gelet op de implicaties van het uitgangspunt dat «de vervuiler
betaalt», dan zal naar andere wegen moeten worden gezocht om de noodzakelijke
activiteiten, met een grotere rol voor de overheid zelf, uit te voeren.» Stand van zaken:Er is opdracht gegeven aan de faculteit Bestuurskunde van de TU Twente
om een in de praktijk hanteerbaar toetsingkader te ontwikkelen dat kan worden
gebruikt om de gevolgen van de bestuurlijke keuzes zichtbaar te maken bij
de beperking van de toelating van het aantal bedrijven in de afvalverwerkingssector.
Het toetsingskader zal tevens handreikingen bevatten voor de beheersing van
op grond van het toetsingskader onderkende bestuurlijke risico's. Het onderzoek
wordt begeleid door de meest betrokken departementen en andere overheden.
Het toetsingkader zal begin 1998 beschikbaar zijn. 2. Inventarisatie alternatieve verwijderingsstructuren
en knelpunten in zeehavens Actie:«Bij deze stand van zaken moet de vraag onder ogen worden gezien
of de structuur van de inzameling en verwerking van scheepsafvalstoffen aan
de hand van de affaire TCR moet worden gewijzigd. Om deze vraag te beantwoorden
wordt een ambtelijke werkgroep ingesteld, onder voorzitterschap van de hoofddirecteur
Water van Rijkswaterstaat, dhr. ir. J. Hoogland. De door deze werkgroep te
formuleren voorstellen zullen bij de implementatie redelijkerwijs moeten verzekeren
dat herhaling van misstanden als bij TCR wordt voorkomen.» Stand van zaken:Bij brief van 1 april jl. heeft u van de Minister van Verkeer en Waterstaat
een tussenrapportage ontvangen. De Commissie-Hoogland is vervolgens gevraagd
om een nadere uitwerking te geven aan de oplossingsrichtingen die in deze
tussenrapportage worden geschetst. Tot die oplossingsrichtingen behoren onder
andere het werken met eenduidige criteria ten aanzien van scheiden
en mengen van afvalstoffen, het creëren van een doorzichtige inzamel-
en verwijderingsstructuur en het terugdringen van prikkels voor financiële
fraude. De eindrapportage wordt eind 1997 verwacht. 3. Doorlichting vergunnings- en nalevingssituatie bij
afvalbedrijven met een verhoogd nalevingsrisico Actie:«In het verlengde daarvan [= actie 6.] zal door de Inspectie Milieuhygiëne
de vergunningsituatie ten aanzien van bedrijven in de afvalbranche met een
duidelijk verhoogd risico worden doorgelicht in overleg met de bevoegde gezagen.
(...) Naast de ontwikkeling van nieuwe instrumenten dienen de vergunningverlening
en de handhaving meer te worden toegespitst op de specifieke risico's van
en de contaxt waarin een bedrijf of bedrijfstak opereert. Om dit goed te kunnen
uitvoeren zullen wij ook een methodiek van risico-analyse ontwikkelen ten
behoeve van de vergunningeverlening en de handhaving ten behoeve van selectie
in vergunningverlening en en handhaving.» Stand van zaken:Bij de eerstgenoemde (deel)actie wordt onder andere de vergunningensituatie
in beeld gebracht en wordt beoordeeld of deze vergunningen voldoende dekkend
zijn en of deze handhaafbaar zijn. In totaal zullen 10 bedrijven worden onderzocht.
Van vijf bedrijven zullen binnenkort de resultaten bekend worden. De eindrapportage
wordt in december 1997 verwacht.Als tweede (deel)actie zal een methodiek van risico-analyse worden ontwikkeld
ten behoeve van de selectie in de vergunningverlening en handhaving, toegespitst
op de context van de bedrijfstak. Op 25 juni van dit jaar heeft daartoe een
expertmeeting betreffende risico-analyse plaatsgevonden. Eind 1997 zal de
eindrapportage plaatsvinden. 4. Deskundigheidsbevordering op landelijk niveau Actie:«Te zelfder tijd is duidelijk dat een verdere vergroting van de
deskundigheid van het toezicht bij complexe, risicovolle bedrijven noodzakelijk
is. Het gaat daarbij naar ons oordeel om zodanige deskundigheidsvereisten
dat alleen bij een voorziening op landelijk niveau gewaarborgd kan worden
dat deze in voldoende mate ontwikkeld en ook daadwerkelijk ter beschikking
kunnen worden gesteld. Daarom heeft de Minister van Verkeer en Waterstaat
besloten een deskundigenpool op landelijk niveau te formeren.Ook de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
zal verzekeren dat, nauw gelieerd aan het Milieubijstandsteam, dan wel als
onderdeel daarvan, de Inspectie Milieuhygiëne op landelijk niveau dergelijke
ondersteuning adequaat aan de regio's kan bieden.» Stand van zaken:Uit een eerste inventarisatie is inmiddels gebleken dat op veel terreinen
wordt gewerkt aan de totstandkoming van deskundige samenwerkingsverbanden.
In het kader van deze actie wordt de mogelijkheid verkend van een landelijk
team van deskundigen, behorend tot de formatie van de betrokken organisaties,
dat op projectbasis complexe en/of risicovolle bedrijven diepgaand controleert,
naast of in aanvulling op het reguliere toezicht door de bevoegde instanties.
Deze actie zal volgens planning in december 1997 worden afgerond. 5. Gecoördineerd toezicht op risicovolle bedrijven Actie:«Met betrekking tot het gecoördineerde toezicht wordt aan de
LCCM gevraagd om in samenspraak met de decentrale toezichthoudende instanties
te onderzoeken hoe aan dat toezicht op welk aggregatieniveau systematisch
vorm gegeven kan worden.» Stand van zaken:Bezien wordt in hoeverre de positie van de LCCM moet worden versterkt.
Hierbij wordt onder andere gedacht aan een sterkere regiefunctie. Door een
interdepartementale werkgroep zal een voorstel aan de Landelijke Coördinatie
Commissie Milieu (LCCM) worden voorbereid om te komen tot een gecoördineerd
toezicht op risicovolle bedrijven. Het streven is erop gericht dit voorstel
in juni 1997 in de LCCM te brengen, waarna daarover wordt gecommuniceerd met
de betrokken handhavingspartners.Medio 1997 zal bekend zijn of dit voorstel door de andere handhavingspartners
zal worden ondersteund. In januari 1998 zal deze actie worden afgerond. 6. Samenwerking bij vergunningverlening aan havenontvangstinstallaties Actie:«Ten aanzien van samenwerking/afstemming en handhaafbaarheid van
de WVO-vergunningen en de vergunningen op grond van de Wet milieubeheer voor
deze bedrijfstak zullen wij nagaan hoe de stand van zaken thans is en bevorderen
dat tekortkomingen worden opgeheven.» Stand van zaken:Een rapportage met inventarisatie, knelpunten en aanbevelingen voor verbetering
van vergunningverlening is inmiddels gereed. De aanbevelingen betreffen onder
andere het afvalstoffenbeleid, de acceptatie en verwerking van afvalstoffen,
de afstemming met andere bevoegde instanties en de relatie tussen vergunningverlening
en handhaving. In dit rapport is tevens voorzien in een halfjaarlijkse evaluatie
ten aanzien van de implementatie van de aanbevelingen. Een eerste evaluatie
heeft inmiddels plaatsgevonden.Daaruit is gebleken dat de aanbevelingen doorwerking beginnen te krijgen.
Belangrijkste aandachtspunt nu is de verdere concretisering van de verbetering
van de vergunningverlening aan havenontvangstinstallaties. 7. CIP Kustwacht Noordzee Actie:«Ter verbetering van de coördinatie tussen handhavingsactiviteiten
op zee en in de havens wordt nog in 1996 een Coördinatie- en Informatiepunt
(CIP) op het Kustwachtcentrum ingericht.» Stand van zaken:Het CIP op het Kustwachtcentrum is ingericht. Deze actie is derhalve afgerond. 8. Informatie-uitwisseling tussen bestuur en openbaar
ministerie Actie:«Voor een optimaal resultaat zullen bestuurlijk en strafrechtelijk
optreden aanvullend op of gelijktijdig aan elkaar moeten worden ingezet. Een goede afstemming tussen bestuur en OM is daarvoor noodzakelijk;
om te beginnen zal het bestuur het OM tijdig van geconstateerde overtredingen
op de hoogte moeten brengen. Wij zullen bevorderen dat de hiervoor geschetste
aanpak door de bevoegde gezagen wordt geïmplementeerd.» Stand van zaken:Het maken van heldere afspraken over informatie-uitwisseling tussen de
bevoegde instanties zal gebeuren aan de hand van een op te stellen informatieplan.
Door een extern bureau zal onder begeleiding van Justitie, V&W, VROM en
Interprovinciaal Overleg (IPO) een informatieplan worden opgesteld, dat moet
leiden tot bestuurlijke afspraken via de LCCM. Het gaat om heldere afspraken
over de uitwisseling van noodzakelijke informatie tussen de bevoegde gezagsinstanties.
In de tweede helft van 1997 zal duidelijk worden of gecoördineerd toezicht
een haalbare optie is. Dit plan zal naar verwachting in januari 1998 worden
afgerond. Daarnaast zijn over dit onderwerp bouwstenen aangeleverd ten behoeve
van het opstellen van het NMP3. 9. Project aanpak probleembedrijven Rijnmondgebied Actie:«In de regio Rijnmond worden soortgelijke plannen (soortgelijk aan
actie 3.) ontwikkeld.» Stand van zaken:Dit project heeft als doelstelling een goed samenwerkende samenwerkingsvorm
(«Handhavingsstructuur Probleembedrijven Rijnmondgebied»), waarmee
de kans op structurele milieuovertredingen in het Rijnmondgebied wordt verkleind.
Op dit moment wordt een aantal verkennende onderzoeken uitgevoerd. Het ligt
in de verwachting dat binnen enkele maanden een nieuwe samenwerkingsvorm operationeel
kan zijn. Het einde van dit project wordt derhalve eind 1997/begin 1998 verwacht. BIJLAGE 2bij de brief van de ministers van VROM, Verkeer en Waterstaat
en Justitie over de structuur en cultuur van de milieuwethandhavingHandhavingsbevoegdheden milieuregelgeving: overzicht belangrijkste
witte vlekken, onduidelijkheden en overige knelpuntenIn het onderstaande wordt per wet een overzicht gegeven van de bepalingen
waarvoor de handhavingsbevoegdheid niet (zgn. witte vlekken) of onduidelijk
is geregeld en waarvoor dus in de wetgeving een voorziening zou moeten worden
getroffen.Enkele opmerkingen vooraf:Effectgerichte normstelling kan buiten beschouwing blijven, omdat dergelijke
normen zich niet rechtstreeks tot de burger richten.Artikel 18.2 van de Wet milieubeheer legt de handhavingstaak ten aanzien
van inrichtingen bij het bestuursorgaan dat de vergunning verleent of waaraan
de melding moet worden gericht.Het is van belang om erop te wijzen dat wanneer in een wet aan gemeenten,
provincies of waterschappen een bevoegdheid wordt toegekend of een opdracht
tot uitvoering wordt gegeven ingevolge art. 125 van de Gemeentewet resp. art.
122 van de Provinciewet resp. art. 61 van de Waterschapswet automatisch een
handhavingsbevoegdheid ontstaat. Over het algemeen gaan specifieke bevoegdheidstoekenningen
in bijzondere wetten vóór op de bepalingen van de organieke
wetten.Voorts is in artikel 18.7 van de Wet milieubeheer een vangnet-bevoegdheid
opgenomen voor «Onze betrokken Minister» voor de gevallen waarin
geen ander bestuursorgaan bevoegd is tot handhaving. 1. Wet milieubeheer, hoofdstuk AfvalstoffenHet hoofdstuk Afvalstoffen bevat allerlei bepalingen waarbij het aangrijpingspunt
niet is het reguleren van de milieugevolgen van een inrichting. Voor al deze
bepalingen is in de Wet milieubeheer geen specifieke regeling getroffen ten
aanzien van de handhavingsbevoegdheid. Hierdoor ontstaat onduidelijkheid op
de volgende punten.Voor sommige bepalingen is onduidelijk of artikel 18.2 van de Wet milieubeheer
van toepassing is.Bij algemene gebods- en verbodsbepalingen waarin geen taak is toebedeeld
aan een bepaald bestuursorgaan is aansluiting bij de handhavingsbevoegdheid
op grond van de Gemeentewet resp. de Provinciewet niet mogelijk. Voor sommige
bepalingen levert toepassing van artikel 18.7 van de Wet milieubeheer wel
het gewenste resultaat op (handhavingsbevoegdheid bij de Minister), voor andere
bepalingen leidt dit juist tot een ongewenst resultaat.Het gaat onder meer om de volgende bepalingen:– Bepalingen die handelingen buiten inrichtingen betreffen, zoals
het stortverbod van artikel 10.2, en artikel 10.43. In deze bepalingen wordt
geen bestuursorgaan genoemd. Toepassing van artikel 18.7 leidt niet tot het
gewenste resultaat.– Bepalingen die naar hun aard zowel binnen als buiten een inrichting
van belang zijn, zoals regels inzake de afgifte van afvalstoffen.Onduidelijk of artikel 18.2 van toepassing is. Er wordt geen bestuursorgaan
genoemd.– Bepalingen die los staan van het inrichtingenregime, zoals bepalingen
inzake inzameling en vervoer van afvalstoffen. In sommige gevallen wordt een
bestuursorgaan genoemd.– Bepalingen ten aanzien van producten: artikelen 10.4, 10.5, 10.6,
10.8, 10.9. Hierbij leidt toepassing van artikel 18.7 tot de gewenste bevoegdheid
van de Minister.– Artikel 10.47: bevoegdheid voor verschillende bestuursorganen
om ontheffing te verlenen van allerlei verbodsbepalingen zowel
binnen als buiten inrichtingen. 2. Wet milieugevaarlijke stoffenVeel amvb's op grond van deze wet zijn niet inrichtingsspecifiek. Over
het algemeen gelden ze zowel binnen als buiten inrichtingen. Voor zover bepalingen
kunnen worden aangemerkt als regels ten aanzien van inrichtingen is artikel
18.2 van de Wet milieubeheer van toepassing. De handhavingsbevoegdheid van
de Minister is formeel-juridisch op grond van artikel 18.7 van de Wet milieubeheer
beperkt tot situaties waarin artikel 18.2 niet van toepassing is, dus voor
niet-inrichtingsgebonden regels. Vaak is het echter lastig om vast te stellen
of daarvan sprake is, waardoor onduidelijkheid bestaat over de handhavingsbevoegdheid.
Bijvoorbeeld bij regels omtrent milieugevaarlijke stoffen die aanwezig kunnen
zijn in installaties binnen een inrichting of anderszins deel uitmaken van
de procesvoering in een inrichting. Met het oog op effectieve handhaving is
het wenselijk om ondubbelzinnig vast te stellen dat in dergelijke gevallen
naast het in artikel 18.2 bedoelde gezag, ook de Minister bevoegd is tot handhaving. 3. Wet bodembeschermingVeel uitvoerende taken zijn toebedeeld aan gemeenten en provincies.Voor inrichtingen geldt de hoofdregel van artikel 18.2 van de Wm.Voor regels die gelden buiten inrichtingen zijn geen specifieke handhavingsbevoegdheden
toebedeeld, dus voor zover geen taken zijn toegekend aan gemeenten of provincies
is er sprake van witte vlekken. Het is ook niet in alle gevallen duidelijk
of aansluiting kan worden gezocht bij de handhavingsbevoegdheid van de Gemeentewet
resp. de Provinciewet.Indien aangenomen moet worden dat artikel 18.7 van de Wet milieubeheer
van toepassing is, betekent dit dat de handhavingsbevoegdheid bij de betrokken
Minister ligt. Dit is over het algemeen niet de bedoeling geweest bij de totstandkoming
van de betrokken bepalingen.Het gaat onder meer om de volgende bepalingen:* Amvb's op grond van de artikelen 6–12: meestal zijn taken toebedeeld
aan gemeenten en een enkele keer aan de provincie. Bevoegdheid moet worden
afgeleid uit Provinciewet en Gemeentewet.* Zorgplichtbepaling artikel 13: geen bestuursorgaan genoemd.* Artt. 27 en 28: in het verlengde van art. 13 geldt een meldingsplicht
aan GS in geval van verontreinigde bodem en bevoegdheid voor GS tot het bevelen
van maatregelen. Op grond van de Provinciewet moet bevoegdheid GS worden aangenomen
voor handhaving buiten inrichtingen. Voor zover het gaat om inrichtingen moet
het bevoegd gezag op grond van artikel 18.2 Wm handhaven (echter de melding
geschiedt aan GS!).* Artt. 30 e.v., regeling ongewone voorvallen: GS voeren deze regeling
uit, maar zijn niet aangewezen als handhavend gezag buiten inrichtingen. Bevoegdheid
op grond van Provinciewet.Er zijn bepalingen waar het onderscheid «inrichtingsgebonden regels
of niet» geen rol speelt of zou moeten spelen voor de vaststelling van
de handhavingsbevoegdheid. Wanneer echter geen specifieke voorzieningen zijn
getroffen ten aanzien van de handhavingsbevoegdheid bestaat onduidelijkheid
of artikel 18.2 van de Wet milieubeheer van toepassing is.* Artt. 36 e.v., saneringsparagraaf: uitvoering in handen van GS, maar
niet aangewezen als handhavend gezag. Ten aanzien van inrichtingen bestaat
onduidelijkheid of deze paragraaf moet worden beschouwd als regels
ten aanzien van de inrichting. Ten tijde van de totstandkoming van de regeling
is er vanuit gegaan dat GS hun eigen saneringsbevel kunnen handhaven. In de
praktijk bestaat echter onduidelijkheid of GS wel over de bevoegdheid hiertoe
beschikt. Bevoegdheid GS buiten inrichtingen op grond van de Provinciewet.
Het is gewenst om aan GS een «integrale» handhavingsbevoegdheid
toe te kennen voor de hele saneringsregeling zonder onderscheid naar inrichtingsgebonden
regels of niet.Hetzelfde geldt voor art. 72 amvb verplicht bodemonderzoek.* Artt. 63a e.v., sanering waterbodems. Handhavingsbevoegdheid via organieke
wetten en artikel 18.7 van de Wm voor de Minister van V&W voor Rijkswateren. 4. Wet inzake de luchtverontreinigingOp basis van hoofdstuk 3 van deze wet kunnen regels worden gesteld aan
toestellen, brandstoffen en verontreinigende handelingen. Voor zover taken
zijn toegekend aan provincies en gemeenten geldt een handhavingsbevoegdheid
op grond van de Provinciewet en Gemeentewet. Handhavingsbevoegdheid van de
betrokken Minister moet worden gebaseerd op artikel 18.7 van de Wm. Indien
toestellen e.d. zich bevinden in een inrichting kan mogelijkerwijs overlap
optreden met het bevoegd gezag voor de inrichting op grond van artikel 18.2
van de Wm.Op basis van hoofdstuk 5 «Voorzieningen in het geval van bijzondere
omstandigheden» kan de Commissaris der Koningin maatregelen voorschrijven.
Op grond van de Provinciewet is de CdK bevoegd tot handhaving van de regels
die hij uitvoert. Voor zover het inrichtingen betreft moet voorrang worden
gegeven aan artikel 18.2 van de Wet milieubeheer. Dit betekent dat de CdK
voor inrichtingen geen handhavende maatregelen kan nemen.Hoofdstuk 6, artikel 60: de Minister kan t.a.v. het gebruik van onroerende
zaken een gedoogplicht opleggen. Handhavingsbevoegdheid via artikel 18.7 van
de Wm. Onduidelijk of ook artikel 18.2 van de Wm van toepassing is.Op grond van artikel 86 kan bij amvb vrijstelling of door de Kroon ontheffing
worden verleend met het oog op defensiebelangen. Voor inrichtingen zou handhaving
moeten geschieden op grond van artikel 18.2. In overige gevallen moet handhavingsbevoegdheid
worden gebaseerd op artikel 18.7 van de Wm. 5. Wet geluidhinderHoofdstuk 18 van de Wm is van toepassing verklaard.Het merendeel van de bepalingen betreft effectgerichte normstelling.Materiële normstelling vindt plaats op basis van hoofdstuk 2 van
deze wet: Toestellen en geluidwerende voorzieningen. Voor zover taken zijn
toegekend aan provincies en gemeenten geldt een handhavingsbevoegdheid op
grond van de Provinciewet en Gemeentewet. Handhavingsbevoegdheid van de betrokken
Minister moet worden gebaseerd op artikel 18.7 van de Wm.Indien toestellen e.d. zich bevinden in een inrichting kan mogelijkerwijs
overlap optreden met bevoegd gezag voor de inrichting op grond van artikel
18.2 van de Wm. 6. KernenergiewetTen aanzien van de handhaving van vergunningen (voor inrichtingen, maar
bijv. ook voor toestellen) is onder meer artikel 18.7 van de Wm van toepassing
verklaard, zodat voor deze regels de betrokken Minister bevoegd is tot handhaving.
Vergunningvereiste wordt gesteld in artikel 15 e.v. en artikel 29 e.v. en
is voorts mogelijk bij amvb op grond van de artikelen 34 e.v. en 67.Er gelden ook algemene voorschriften zonder vergunningvereiste, bijvoorbeeld
aangifteverplichtingen. Hiervoor is geen bestuurlijke handhaving geregeld
en is alleen strafrechtelijke handhaving mogelijk. 7. OntgrondingenwetUitvoering geschiedt ten dele decentraal: op grond van artikel 8, tweede
lid, zijn GS voor bepaalde ontgrondingen bevoegd tot vergunningverlening.Handhaving is geregeld via hfst. 18 van de Wm, dus handhavingsbevoegdheid
betrokken Minister vloeit voort uit artikel 18.7 van de Wm. Handhavingsbevoegdheid
provincie moet worden aangenomen op grond van de Provinciewet. Overige wetten die onder de werkingssfeer van hfst. 18
Wm (kunnen) vallen, op grond van artikel 18.1 Wm jo. artikel 13.1, tweede
lid, Wm:– Wet verontreiniging oppervlaktewateren: bestuurlijke handhavingstaak
geregeld in art. 24 (bestuursorgaan dat de vergunning verleent of aan wie
de melding moet worden verricht) en overigens via hfst. 18 van de Wm. De WVO
stelt geen regels aan inrichtingen, maar aan lozingen. Onderscheid t.o.v.
inrichtingen is in praktijk kennelijk duidelijk genoeg.– Wet verontreiniging zeewateren: geen decentrale uitvoering, handhavingsbevoegdheid
betrokken Minister via artikel 18.7 van de Wm.*– Mijnwet: geen decentrale uitvoering, handhavingsbevoegdheid betrokken
Minister via artikel 18.7 van de Wm.– Grondwaterwet: hfst. 18 Wm is niet van overeenkomstige toepassing
verklaard.– Destructiewet: hfst. 18 Wm is niet van overeenkomstige toepassing
verklaard. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22343-29.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl