Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen; Verslag algemeen overleg op 6 december 2001, over het verslag van de Raad van 19/20 november en de agenda van 10/11 december 2001
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-02, nr. 414

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-01-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

21501-02 nr. 414

28-12-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-02Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 51 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-02Algemene Raadnr. 414VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 28 december 2001De algemene commissie voor Europese Zaken1
en de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken2
hebben op 6 december 2001 overleg gevoerd met staatssecretaris Benschop van
Buitenlandse Zaken over:– verslag Algemene Raad van 19/20 november 2001
(21 501-02, nr. 410);– agenda Algemene Raad van 10/11 december 2001
(21 501-02, nr. 412);– brief van de minister van Buitenlandse Zaken
d.d. 5 december 2001 over de actuele situatie in het Midden-Oosten en het
bezoek van de EU-trojka (BuZa-01-673).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Hoekema (D66) veroordeelt de recente
terroristische aanslagen in Israël als zeer afschuwelijk. De Israëlische
reactie in de dagen daarna lijkt erop te wijzen dat Israël meent dat
in het politieke proces op een riskante manier omgegaan kan worden met de
Palestijnse Autoriteit (PA) en het leiderschap van Arafat. Het is terecht
om bij Arafat sterk aan te dringen op het daadwerkelijk oppakken én
straffen van terroristen, maar anderzijds is er geen duidelijk alternatief
voor het leiderschap van Arafat. Er zal dan ook met Arafat en diens entourage
verder moeten worden gewerkt aan het hervatten van het vredesproces, want
er is geen alternatief voor vrede. Wat doen de Verenigde Staten en de Europese
Unie nu om het geweld te doen stoppen en de dialoog te hervatten?Hij vindt het belangrijk dat de bijeenkomst van de partijen bij de Vierde
Geneefse Conventie op 5 december is doorgegaan. Nederland heeft zich daar
ook terecht sterk voor gemaakt. Wat is de concrete betekenis van de slotverklaring
van deze bijeenkomst? Leidt deze nog tot verder overleg, of gaat het vooral
om een politieke verklaring?Hij vraagt hoe het nu staat met de verdere financiële ondersteuning
van de PA (blz. 3 verslag Algemene Raad). Zijn hierover al concrete voorstellen
door de betreffende Commissaris gedaan? Hij wil niet afzien van verdere financiële
steun aan de PA, maar vindt wel dat daar scherpe voorwaarden bij gesteld moeten
worden, met name inzake goed bestuur. Daarbij hoort ook het oppakken en berechten
van degenen die verantwoordelijk zijn voor terroristische aanslagen.
Ook steun aan Israël wil hij niet zonder voorwaarden geven. Zo wijst
hij de nederzettingenpolitiek af en heeft hij zich sterk gemaakt voor het
tegengaan van import van producten uit de bezette gebieden. Aan opschorting
van de associatieovereenkomst met Israël is hij op dit moment niet toe.Hij is verbaasd dat in de geannoteerde agenda voor de Algemene Raad van
10/11 december over de ontwikkelingen in Zimbabwe slechts één
korte zin voorkomt. Hij kan zich voorstellen dat de consultaties ex artikel
96 van het Verdrag van Cotonou enige tijd vragen, maar de situatie in Zimbabwe
wordt met de dag slechter. Welk tijdpad wordt op dit punt gehanteerd en wat
zijn de verder te nemen stappen?In Eritrea is de zorgwekkende situatie op het punt van het interne bestuur
zorgwekkend. Wat heeft het gesprek tussen de EU-ambassadeurs en de president
van Eritrea opgeleverd? Kent de Nederlandse regering de verontrustende geluiden
over schendingen van de persvrijheid in Ethiopië?Hij zou ten slotte graag zien dat Nederland zich sterk maakt voor een
stabiliteitspact en een alomvattende aanpak in het Grote Merengebied, als
vervolg op de recente reis van Solana, Patten en Michel naar dat gebied.De heer Koenders (PvdA) stelt vast dat er
in het Midden-Oosten sprake is van een dramatische verscherping van de situatie.
De destructieve cirkel van geweld gaat maar door, met inmiddels 1000 doden,
waarvan 80% aan Palestijnse zijde. Zowel Arafat als Sharon heeft verkeerde
lessen getrokken uit de gebeurtenissen van 11 september. Arafat is niet helder
over de vraag wat voor hem vrede betekent en wat de inhoud van een overeenkomst
zou moeten zijn, en heeft sinds 11 september veel te weinig gedaan om het
terroristische geweld ongeclausuleerd te stoppen, met name door mensen gevangen
te nemen en vervolgens ook gevangen te houden. De afschuwelijke aanslagen
van afgelopen weekeind met 26 doden geven dat duidelijk aan. Sharon heeft
de lessen van 11 september geheel verkeerd opvat door de Taliban en de PA
min of meer op één lijn te stellen. Er is geen alternatief voor
onderhandelen met de PA. Het uitschakelen van politie en het inperken van
de mogelijkheden voor Arafat om te reizen maken het voor Arafat alleen maar
moeilijker om op te treden, terwijl dat nu juist zo hard nodig is. Overigens
is er nu kennelijk sprake van een time out. Hij vraagt daar meer informatie
over.De EU heeft terecht aangegeven dat Arafat nu moet laten zien dat het hem
ernst is met het oppakken van mensen. De Israëlische reacties moeten
niet het herbezetten van A-gebieden en het doden van onschuldige burgers inhouden
en moeten ook geen burgeroorlog in de Palestijnse gebieden uitlokken. Hamas
als gesprekspartner is zeker niet te prefereren boven Arafat en kennelijk
beseft ook de Israëlische politiek dat.De kernvraag bij de betrokkenheid van de Verenigde Staten en de EU is,
welk initiatief genomen kan worden om de druk op beide partijen te vergroten
en uitvoering van het Mitchellplan weer op gang te brengen. De intifada is,
in tegenstelling tot terrorisme, niet met geweld te stoppen; dat kan alleen
via onderhandelingen. Hoe denkt de Nederlandse regering eigenlijk over de
voorwaarde van «zeven dagen rust»? Leidt die niet tot een premie
op terrorisme? Wat is de Nederlandse inzet voor de EU-vervolgverklaring van
aanstaande maandag?Aansluitend vraagt hij opheldering over de verdeeldheid van de EU bij
de stemming in de Verenigde Naties. Wat is de precieze reden voor de stemonthouding
van Nederland? Hij is voorstander van een Europees buitenlands beleid, want
alleen dan kan Europa in het Midden-Oosten een serieuze partner zijn. Dat
betekent dat alle lidstaten in EU-verband maximaal naar consensus moeten streven.Terecht wordt in de brief van het kabinet gezegd dat Israël recht
heeft op zelfverdediging. Zeker na de recente verschrikkelijke aanslagen heeft
de heer Koenders alle respect voor dat recht. Er wordt echter eveneens terecht door het kabinet aan toegevoegd dat de reactie wel proportioneel
dient te zijn en moet voldoen aan de normen van het internationale recht.
Hoe beoordeelt het kabinet dan de huidige Israëlische reactie? Verder
vraagt hij wat het kabinet vindt van de standpunten van Sharon zoals die naar
voren zijn gebracht in het gesprek met de EU-trojka: er moet zeven dagen rust
zijn voordat het overleg hervat kan worden, Jeruzalem moet ongedeeld blijven
en Israël is niet van plan om zich te houden aan de afspraken over btw-afdrachten
aan de PA. Ook wil Sharon dat de EU de hulp aan de PA staakt, juist op een
moment dat de noodhulp aan de PA belangrijker wordt.Aansluitend vraagt de heer Koenders op welke vrucht wordt gedoeld in de
laatste zin van het deel van de brief dat over het bezoek van de EU-trojka
gaat.Ten slotte zegt hij dat er in zijn fractie nogal wat onvrede leeft over
de manier waarop omgegaan moet worden met de stukken over het Europees Veiligheids-
en Defensiebeleid (EVDB). Zijn fractie onderschrijft het belang van dit beleid,
maar zij heeft ook vraagtekens bij een aantal punten uit de stukken over het
EVDB en vraagt het kabinet om tijdig in een nadere brief aan te geven wat
er nu precies voorligt. Zo is het verbazend dat er in de stukken niets staat
over parlementaire controle.De heer Timmermans (PvdA) is een groot voorstander
van het niet toestaan van giften van derden aan Europese politieke partijen
en hoopt dat het kabinet dit standpunt kan onderschrijven. Verder hoopt hij
dat niet omwille van het compromis een zodanige omschrijving van het begrip
«vereiste representativiteit» wordt gekozen dat wordt bevorderd
dat partijen die zich op de rand van de democratie bevinden, zich gaan bundelen
omdat ze zich dan als Europese partij kunnen afficheren, terwijl ze in feite
maar enkele regio's in een lidstaat vertegenwoordigen.De heer Weisglas (VVD) herinnert eerst aan
het algemeen overleg over de toenmalige situatie in het Midden-Oosten op 5
september jl., waar de minister van Buitenlandse Zaken president Arafat vergeleek
met iemand die van de ene bijna zinkende ijsschots op de andere springt en
stelde dat een zwakheid in het leiderschap van Arafat te zien is. Helaas heeft
de minister van Buitenlandse Zaken volledig gelijk gekregen en is het afgelopen
weekeinde weer te zien geweest hoezeer Arafat als leider van de PA heeft gefaald.
Arafat is immers niet in staat geweest de verschrikkelijke gebeurtenissen
op een aantal plaatsen binnen de staat Israël te voorkomen. Desondanks
wordt in de brief van 5 december toch weer, in feite per alinea, naar een
evenwicht gezocht en ook in een eerste reactie van de minister van Buitenlandse
Zaken worden uiteraard de afschuwelijke gebeurtenissen veroordeeld, maar wordt
vervolgens weer direct erop aangedrongen dat Israël gematigd reageert
en dat partijen naar de onderhandelingstafel gaan.De heer Weisglas acht het nodig dat in de huidige situatie de hoofdschuldige
van de gebeurtenissen, namelijk Arafat, zeer kritisch wordt benaderd. Hij
is ervan overtuigd dat de geweldspiraal stopt zodra het Palestijnse terrorisme
stopt. Arafat zal dan ook nu écht zijn gezag moeten gaan uitoefenen
en in ieder geval moeten overgaan tot het arresteren en berechten van degenen
die echt verdachte zijn en die staan op de lijsten die door de Israëlische
regering aan de PA zijn overhandigd. Pas als dat gebeurt is het zinvol om
erop aan te dringen dat partijen zo snel mogelijk naar de onderhandelingstafel
terugkeren. Wat zou er op dit moment immers aan de onderhandelingstafel bereikt
kunnen worden, nu er afschuwelijke gebeurtenissen plaatsvinden en blijkt dat
Arafat niet de autoriteit is die hij moet zijn om zijn plaats aan de onderhandelingstafel
waard te zijn?De heer Weisglas vindt dan ook dat de EU, evenals de Verenigde Staten
dat doen, erop moet staan dat Arafat ervoor zorgt dat er werkelijk een klimaat
ontstaat waarin onderhandelingen zinvol kunnen zijn. Hij heeft er begrip
voor dat met name door Israël wordt gesteld dat er nu geen ruimte is
voor onderhandelingen, op een moment dat bussen de lucht invliegen en bomaanslagen
in het centrum van Jeruzalem plaatsvinden. Het zal stap voor stap moeten gaan
en de eerste stap die nodig is, is een dringend verzoek aan Arafat om zijn
verantwoordelijkheid te nemen, zonder daarbij weer in de gebruikelijke evenwichtige
benadering te vervallen. De heer Weisglas heeft een open oog voor de negatieve
dingen die in de Palestijnse gebieden voorkomen, maar gezien de gebeurtenissen
van het afgelopen weekeinde is het nodig om de hoofdoorzaak van de geweldspiraal
aan te wijzen: het Palestijnse terrorisme. Als daar een eind aan komt, zijn
alle andere problemen veel gemakkelijker op te lossen.Afsluitend beaamt hij dat op de lange termijn een politieke dialoog de
enige weg is om uit de crisis te geraken. De internationale gemeenschap kan
volgens hem echter niet verlangen dat de politieke dialoog nu direct begint.
Eerst moeten er andere dingen gebeuren, in de allereerste plaats het door
Arafat stoppen van het terrorisme.De heer Van Baalen (VVD) heeft in het verslag
van de Algemene Raad van 19/20 november gelezen dat het Lissabonproces goed
op stoom ligt. Het gaat hier om het ambitieuze proces om de EU binnen tien
jaar te maken tot de meest competitieve kenniseconomie ter wereld. Er is echter
ook op 19 november door de minister van Economische Zaken een brief aan de
Kamer gezonden, waarin wordt gezegd dat dit proces een te geringe voortgang
maakt, hetgeen door de Europese Commissie recent in een rapport is bevestigd.
Zijn deze berichten juist en wat is de mening van de staatssecretaris? Welke
mogelijkheden ziet de staatssecretaris om dit proces te bevorderen vanuit
de coördinerende bevoegdheden van de Algemene Raad?Verder heeft hij berichten gehoord dat er een akkoord zou zijn met Turkije
over de toegang van de EU tot NAVO-middelen. Is er zo'n akkoord en wat houdt
het in? Op welke wijze bespoedigt Nederland dit proces?De heer Van Middelkoop (ChristenUnie) vraagt
naar aanleiding van het verslag van de Algemene Raad van 19/20 november naar
de mening van het kabinet over de vraag of er binnen de EU een Defensieraad
zou moeten komen. Zelf zou hij voorlopig met de Algemene Raad willen volstaan.
Daarnaast vraagt hij naar aanleiding van dit verslag of de aanname van de
decentralisatiewet in Macedonië, wat nu door de Verenigde Staten als
voorwaarde wordt gesteld voor Amerikaanse deelname aan de donorconferentie,
een geheel nieuwe voorwaarde is.Ingaande op de recente brief over het Midden-Oosten stelt hij vast dat
er langzamerhand sprake is van twee zwaar getraumatiseerde volken. De Palestijnen
hebben zelfs enerzijds te maken met mogelijke militaire acties van de kant
van Israël, en moeten anderzijds leven onder een repressief Palestijns
bewind dat er een enorme politiemacht op nahoudt die zeker niet alle normale
lijnen van de rechtsstaat volgt. Indertijd heeft hij wel eens gesteld dat
Israël zich wellicht schuldig maakt aan disproportioneel geweld, maar
op dit moment is het zeker legitiem om vooral op de Palestijnse positie te
letten. In het algemeen is de Nederlandse regering altijd van mening geweest
dat de EU de Amerikaanse lijn zoveel mogelijk dient te volgen en zo nodig
dient aan te vullen. Hij gaat ervan uit dat dit nog steeds de mening van de
Nederlandse regering is, ook nu de Verenigde Staten zeer krachtige taal hebben
geuit tot de PA en tot Arafat in het bijzonder. Het zou ook goed zijn om Arafat
te vragen eens een lijst van terroristen op te stellen en deze vervolgens
uit te leveren.De eventuele komst van een internationale waarnemersmacht lijkt de heer
Van Middelkoop op dit moment in het geheel niet meer aan de orde. Er is nu
bijna een echte oorlog gaande, terwijl er voor het behoorlijk laten functioneren
van waarnemers toch in ieder geval een begin van een akkoord moet zijn. De
suggestie om de EU waarnemers te laten leveren die toezien op
de arrestatie van terroristen door de PA, kan hij niet zo snel beoordelen,
maar vindt hij op het eerste gezicht wat merkwaardig. Als arrestatie op een
fatsoenlijke manier plaatsvindt, vinden er vervolgens rechtszaken plaats en
in zowel Israël als de Palestijnse gebieden zal dat toch in alle openbaarheid
gebeuren?De passage in de brief dat de speciale gezant Moratinos een oproep heeft
gedaan tot Arafat om Hamas aan te pakken, heeft de heer Van Middelkoop wat
verbaasd. Die oproep zal toch niet alleen tot Hamas beperkt zijn, maar zich
toch ook uitstrekken tot andere soortgelijke organisaties? Ook de zin dat
Arafat meer kan doen om verdachten van terroristische aanslagen te arresteren,
heeft hem verbaasd. Arafat is hier toch rechtstreeks aanspreekbaar op, want
Arafat is toch de wettige autoriteit in de Palestijnse gebieden? Gisteren
is een oude sjeik onder huisarrest geplaatst en daar is het wel ongeveer bij
gebleven. Voor de heer Van Middelkoop is dat onaanvaardbaar weinig.Hij vraagt hoe het Nederlandse kabinet denkt over de uitspraak van het
Israëlische kabinet dat de PA een entiteit is die het terrorisme steunt
en dat de PA dienovereenkomstig behandeld zou moeten worden, en over het rechtstreeks
door Israël aanmerken van twee organisaties, waaronder Force 17, als
terroristische organisaties. Dit zou in politieke en juridische zin voor Nederland
wel eens rechtstreeks relevant kunnen zijn. Als de antiterrorismeverdragen
en de uitvoeringswetten eenmaal in werking zijn getreden, is het dan mogelijk
dat iemand een proces tegen Arafat start en dat Arafat aangehouden zou moeten
worden als hij Nederland zou bezoeken?Al met al is er volgens de heer Van Middelkoop op dit moment alle reden
om veel kritiek uit te oefenen op Arafat. Deze is van stroper boswachter geworden,
maar heeft kennelijk nog veel heimwee naar de tijd dat hij stroper was. Er
is nu meer dan voldoende reden voor Nederland om elke ontwikkelingsrelatie
met de Palestijnse gebieden te staken. Hij beseft dat die relatie nu vooral
uit noodhulp bestaat, maar het is de verantwoordelijkheid van de PA zelf om
ervoor te zorgen dat de Palestijnse entiteit voldoet aan de criteria die Nederland
hanteert voor het geven van ontwikkelingssteun.Verder vraagt hij zich af welke reële internationale druk er eigenlijk
op Arafat wordt uitgeoefend, afgezien van verbale druk. Israël is een
democratie en daar is dus sprake van interne kritiek, zelfkritiek en kritiek
van de oppositie, maar dat is in de Palestijnse gebieden afwezig. De Verenigde
Naties financieren zelfs de gaten in de begroting van de PA.Ten slotte vindt ook hij dat er een dialoog moet komen, maar wel onder
de condities die in het Mitchellrapport zijn beschreven, waaronder de zeer
redelijke conditie dat er een zekere periode is waarin geen geweld plaatsvindt.De heer Verhagen (CDA) is verheugd dat er
nu overeenstemming lijkt te zijn bereikt met Turkije over de toegang van de
EU tot NAVO-middelen. Hij heeft waardering voor de initiatieven die de Nederlandse
regering daartoe heeft genomen. Wel zal hij graag horen wat de inhoud van
die overeenstemming is. Eerder heeft hij gesteld dat tegenover de vraag aan
Turkije om haar vetorecht op te geven, zou moeten staan dat Turkije volwaardig
betrokken wordt bij de ontwikkeling van het EVDB, ook zolang Turkije geen
lid van de EU is.Verheugd is de heer Verhagen ook over het akkoord dat gisteren in Bonn
is bereikt over Afghanistan. Aandacht voor de positie van vrouwen lijkt hem
essentieel, terwijl hetzelfde geldt voor de inbreng van lokale niet-gouvernementele
organisaties. De wederopbouw van Afghanistan moet dus niet alleen aan de Verenigde
Naties en de Wereldbank overgelaten worden.De afschuwelijke gebeurtenissen van het afgelopen weekeind hebben weer
eens laten zien dat terrorisme veel verder reikt dan de aanslag op het
WTC. Voor de wereldgemeenschap is er nu sprake van een cruciaal moment: als
niet de juiste keuzes worden gemaakt, zal er in feite sprake zijn van oorlog
in het Midden-Oosten en zal de kans op herstel van het vredesproces verder
weg raken dan ooit eerder het geval was. Als de toezeggingen die in het verleden
zijn gedaan, worden afgezet tegen de realiteit, is er ook volgens de heer
Verhagen geen reden om in iedere alinea van een brief aan de Kamer evenwicht
te zoeken. Hij heeft eerder gepleit voor een evenwichtige aanpak, maar gelet
op wat er nu op het spel staat, is ook voor de Nederlandse regering het moment
aangebroken om keuzes te maken. Dat houdt in dat niet langer iedereen te vriend
gehouden kan worden, ook niet binnen het Nederlandse parlement. Er is escalatie
omdat er wordt gereageerd op een actie, en de enige manier om die escalatie
te voorkomen is het stoppen met acties. Arafat heeft vele toezeggingen gedaan
over het stoppen van het geweld, over het beëindigen van mortieraanvallen
vanuit de Gazastrook en over het arresteren van terroristen, maar in de praktijk
zijn die toezeggingen niet waargemaakt. Er zijn mensen gearresteerd, maar
die zijn een dag later weer op straat gezet en organisaties als Hamas en de
Islamitische Jihad zijn niet aangepakt. Daarentegen wordt het onder huisarrest
plaatsen van een leider van de Hamas gepresenteerd als een echte aanpak. Dat
is uiteraard geen antwoord op de aanslagen die een georkestreerde aanval op
Israël vormen, met als doel de vernietiging van Israël, zoals ook
in de kranten en in de schoolboekjes in de Palestijnse gebieden te lezen valt.Ook de EU zal nu duidelijk moeten maken dat het afgelopen moet zijn en
dat de hoofdschuldige aangepakt moet worden. In de brief van het kabinet wordt
gezegd dat de druk op Arafat om een einde te maken aan het geweld tegen burgers
onverminderd dient te worden voortgezet, maar in feite stelt die druk niets
voor, want het heeft tot nu toe geen enkel effect gehad. De EU zal nu écht
druk moeten uitoefenen door aan te kondigen dat de financiering van de PA
gestaakt zal worden, tenzij de PA daadwerkelijk schuldigen gaat arresteren,
het terrorisme verhindert en een einde maakt aan de beschietingen met mortieren
vanuit de Gazastrook. Arafat kan meer doen, zo stelt de brief, terwijl hier
zou moeten staan dat Arafat meer móét doen. Mocht het werkelijk
moeten komen van het stoppen van de financiering vanwege de EU, dan zal de
Palestijnse bevolking daar niet de dupe van mogen worden. Er zijn ook wegen
om dat te voorkomen, met name door via niet-gouvernementele organisaties hulp
te bieden.Mevrouw Karimi (GroenLinks) vindt het moeilijk
om in dit debat haar emoties te onderdrukken, nu de betogen tot nu toe een
zeer eenzijdig en onvolledig beeld hebben gegeven en zij zeer recent met o.a.
de voorzitter van de Novib en directeuren van ontwikkelingsorganisaties een
bezoek heeft gebracht aan de bezette gebieden, waar zij kon zien dat het Palestijnse
volk bezet, beroofd en vernederd is. Bij het aanwijzen van schuldigen voor
de acties en de reacties daarop kan dan ook niet uitsluitend worden gelet
op de gebeurtenissen van het afgelopen weekeind of van een maand eerder. De
Palestijnse bevolking leeft onder afschuwelijke omstandigheden, door de vele
wegblokkades is de economie totaal ontwricht, huizen en landgoederen worden
stelselmatig vernield, er vinden buitengerechtelijke executies plaats die
een schending van de Geneefse conventie betekenen, er zijn honderden doden
en duizenden gewonden onder de Palestijnse bevolking en ook het nederzettingenbeleid
gaat nog steeds planmatig door, waardoor de totstandkoming van een levensvatbare
Palestijnse staat steeds moeilijker wordt gemaakt.Ook mevrouw Karimi vindt het afschuwelijk dat burgers, zowel Palestijnse
als Israëlische, het slachtoffer worden van terreuracties of zich dagelijks
grote zorgen moeten maken over hun kinderen. Voor de internationale gemeenschap
is er maar één weg: druk uitoefenen op partijen om terug te
keren naar de onderhandelingstafel, zelfs in de huidige situatie, want zolang
geweld wordt gebruikt is er geen enkele uitweg. De EU en de Verenigde
Staten zullen verder Israëlische schendingen van internationaal recht
en mensenrechten onomwonden moeten veroordelen, maar helaas is dat tot nu
toe niet het geval. Ook zij heeft kritiek op het leiderschap van Arafat die
in feite nauwelijks een visie heeft op de toekomst, en ook zij vindt dat het
Palestijnse volk betere leiders verdient, maar datzelfde geldt voor het Israëlische
volk. Er wordt nu gesproken over «zelfverdediging door Israël»,
maar daarmee wordt geen bijdrage geleverd aan deëscalatie doch eerder
aan escalatie van het geweld. De PA zal in ieder geval op dit moment niet
ontmanteld moeten worden.Zij vraagt waarom Nederland zich in de Algemene vergadering van de Verenigde
Naties van stemming heeft onthouden. In de brief wordt aangegeven dat Nederland
dit ook in voorgaande jaren heeft gedaan, maar juist in het laatste jaar is
er zeer veel gebeurd. Waarom is dan toch vastgehouden aan dit jaarlijkse ritueel?
In de brief stelt het kabinet dat Israël recht heeft op zelfverdediging,
maar dat de reactie van Israël proportioneel dient te zijn en dient te
voldoen aan normen van het internationale recht. Hoe beoordeelt het kabinet
in dat licht het niet komen opdagen van Israël op de bijeenkomst van
5 december in het kader van de Vierde Geneefse Conventie, terwijl in Veiligheidsraadresoluties
is vastgelegd dat deze conventie van toepassing is op de bezette gebieden?
Telkens weer is te zien dat Israël zich buiten het internationale recht
plaatst en dat recht schendt.Afsluitend vraagt mevrouw Karimi wat de inzet van Nederland is voor de
nieuwe verklaring die op de komende Algemene Raad te verwachten valt. Op welke
manier zal Nederland op die vergadering instrumenten onder de aandacht brengen
om de Israëlische regering onder druk te zetten, zoals het opschorten
van de associatieovereenkomst?Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris denkt dat er nu sprake
is van het gevaarlijkste moment in het Midden-Oosten sinds het uitbreken van
de tweede Palestijnse intifada in september 2000. De afschuw over de gebeurtenissen
van het afgelopen weekeind in Israël is groot. Het gaat hier om niet
uit te leggen en niet te rechtvaardigen terroristische zelfmoordacties, waarbij
groot leed is aangericht. De Nederlandse regering heeft daar ook uitdrukking
aan gegeven, o.a. in een gesprek van de minister van Buitenlandse Zaken met
zijn Israëlische ambtgenoot afgelopen maandag in Boekarest.De situatie die zich nu voordoet, vraagt veel van de PA en haar voorzitter
Arafat. Ook voor Arafat is er nu sprake van een cruciaal moment, want van
hem wordt een effectieve bestrijding van het terrorisme aan Palestijnse zijde
verwacht. Arafat stelt dat hij daar een begin mee heeft gemaakt, niet eens
zozeer door Hamasoprichter sjeik Yassin huisarrest te geven, maar vooral door
het arresteren van 151 verdachten. Deze arrestanten komen overigens niet voor
op de lijsten die door de Israëlische minister Peres aan voorzitter Arafat
zijn verstrekt, en de arrestaties voldoen dan ook in Israëlische ogen
niet aan de beoogde doelstellingen. Arafat heeft om tijd gevraagd teneinde
verdere acties te kunnen ondernemen. Daarmee heeft hij impliciet aangegeven
nog niet voldoende te hebben gedaan, en tegelijkertijd ook de bereidheid uitgesproken
om méér te doen. Gisteren is het relatief rustig gebleven en
vandaag heeft de Israëlische regering aan de PA een zekere hoeveelheid
tijd gegund, terwijl Arafat een beroep op de Amerikaanse president heeft gedaan
om bij Israël te pleiten voor voldoende tijd voor het nemen van actie.
In ieder geval zal de daadwerkelijke bestrijding van Palestijnse aanslagen
moeten worden opgevoerd door de PA en zal die bestrijding ook concreet effect
moeten hebben.De Israëlische reactie van enige dagen geleden kwam zeer dicht in
de buurt van het raken van Arafat zelf en van de PA als zodanig, niet alleen
in symbolische, maar ook in feitelijke zin, gezien de wijze waarop politie-
en veiligheidsdiensten getroffen zijn. De EU heeft in een reactie
hierop aangegeven dat het niet de intentie mag zijn om de PA te vernietigen
of het werken onmogelijk te maken, en dat er evenmin sprake mag zijn van een
herbezetting. Een «militaire oplossing» voor het conflict tussen
Israël en de Palestijnen is geen echte oplossing, niet op de korte en
ook niet op de lange termijn. De aard van de Israëlische reactie is ook
binnen Israël en binnen de Israëlische regering omstreden, waarbij
het gaat om de vraag of deze reactie jegens de PA wel de juiste is en de gewenste
ontwikkelingen naderbij brengt, dan wel alleen maar de spiraal van geweld
en onveiligheid verlengt. Er is het gevoel dat er een reactie moet zijn, maar
ook leeft de vraag wat dit betekent voor de«dag van morgen». De
Israëlische minister van buitenlandse zaken heeft uitgesproken dat Israël
niet uit is op het verdwijnen van Arafat, omdat dit het perspectief op een
politieke oplossing en een effectief optredende PA alleen maar verder weg
zou brengen.Door de internationale gemeenschap is erop aangedrongen dat partijen weer
de weg vinden naar de onderhandelingstafel, hoe moeilijk dat wellicht ook
is. Het Mitchellrapport is daarbij het uitgangspunt voor de internationale
gemeenschap. Hoge vertegenwoordiger Solana is vrijwel dagelijks telefonisch
in contact met betrokkenen, zowel aan Israëlische en Palestijnse als
aan Amerikaanse kant en waar nodig ook met de secretaris-generaal van de Verenigde
Naties, en de speciale EU-gezant voert in de regio gesprekken. Verder bezoekt
de Egyptische minister van buitenlandse zaken vandaag Israël en voorzitter
Arafat, in een poging om de gesprekken weer op gang te brengen.De brief van 5 december zou de bewindsman niet willen zien als de behoefte
om evenwicht te zoeken, maar als de uitdrukking van de samenhang die in de
regio aanwezig is. Natuurlijk is er sprake van actie en reactie, maar de vraag
is wat in deze regio de actie is en wat de reactie. Het gaat om een conflict
met een grote dynamiek en er is de realiteit van de bezetting met alle gevolgen
van dien, zoals doden in de Palestijnse gebieden, waaronder kinderen die speelden
met boobytraps. Niet alles is hetzelfde en niet alles kan op één
hoop worden gegooid, maar alles maakt wel deel uit van het probleem en ook
Israël is in die zin onderdeel van het probleem. Beide partijen moeten
aan een oplossing willen bijdragen. In een krantenbericht stond dat de Palestijnse
veiligheidschef in woede uitgebarsten was over de recente aanslagen van Palestijnse
zijde, omdat eindelijk de hele wereld, inclusief de Amerikaanse president,
sprak over een Palestijnse staat, maar nu alleen nog gesproken zou worden
over die aanslagen. Het is ook van het grootste belang dat verantwoordelijken
binnen de PA zien dat door deze ontwikkelingen politiek krediet wordt verspeeld.
Bij de presentatie van het Mitchellrapport leken de eerste stappen uit dit
rapport binnen bereik, maar inmiddels hebben partijen steeds meer moeite om
de eerste tree te bereiken.Overigens is de interpretatie die de Israëlische premier geeft aan
de periode van zeven dagen rust, namelijk 100% rust in die periode, nooit
onderschreven door de EU of de Verenigde Staten. Wel dient er in die periode
een volledige inzet te zijn om die rust zoveel mogelijk te garanderen, om
op die manier een basis voor vertrouwen te scheppen.Op 3 december lag in de Algemene vergadering van de Verenigde Naties de
gebruikelijke resolutie «Question of Palestine» ter stemming voor.
Door de EU is aan de Palestijnse vertegenwoordiger bij de Verenigde Naties
gevraagd om aan die resolutie toe te voegen een veroordeling van het terrorisme
en een oproep om een einde te maken aan geweld tegen burgers, zowel Palestijnse
als Israëlische. De Palestijnse gesprekspartners bleken daar echter niet
toe bereid. Vier EU-lidstaten vonden die weigering in het licht van de actuele
situatie dermate onbegrijpelijk dat zij zich van stemming hebben onthouden,
hoewel dat op zichzelf uit een oogpunt van gemeenschappelijk optreden in EU-verband
te betreuren valt.Aanvullend zegt de bewindsman dat van Palestijnse zijde in het gesprek met de EU-vertegenwoordiging niet is voorgesteld om de buitengerechtelijke
executies in de resolutie op te nemen. Wel is van die zijde het voorstel gekomen
om te spreken over het gebruik van geweld in het algemeen, maar dat zou weer
op een onterechte manier raken aan het recht van Israël op verweer. Hij
zegt toe de Kamer hier schriftelijk nader over te informeren.Op de bijeenkomst van 5 december in het kader van de Vierde Geneefse Conventie
is bevestigd dat de conventie van toepassing is. Dit is vanuit het principe
van het recht van belang, maar het gaat hier natuurlijk niet om een forum
waarvan een politiek initiatief verwacht mag worden.Met de passage over financiële ondersteuning van de PA in het verslag
van de vorige Algemene Raad is bedoeld aan te geven dat, nu ook de Wereldbank
steun aan de PA voorbereidt, het goed zou zijn als de EU dezelfde voorwaarden
zou hanteren als het geval is bij de eigen EU-steun aan de PA. De Raad krijgt
geen nieuwe voorstellen van commissaris Patten, want het gaat om een uitvoerende
bevoegdheid van de Commissie.De staatssecretaris ziet niet welke waarde sancties op dit moment zouden
hebben of zouden toevoegen, ongeacht de vraag wat die sancties zouden inhouden
en tegen welke partij ze zouden zijn gericht. Het staken van alle financiële
steun aan de PA zou het omver halen van die autoriteit betekenen, zo niet
op korte, dan wel op middellange termijn, omdat die autoriteit volledig afhankelijk
is van die financiële steun. Die verantwoordelijkheid wil de EU niet
op zich nemen, omdat de PA nodig is voor het bestuur in de Palestijnse gebieden,
aangesproken moet kunnen worden op de veiligheid van Israël en het tegengaan
van terroristische daden die vanuit de Palestijnse gebieden worden ondernomen,
en de Palestijnse vertegenwoordiging vormt in het vredesproces. Er is geen
enkel perspectief meer als de PA uiteen zou vallen. Ook het opschorten of
opzeggen van het associatieakkoord met Israël zal zeker niet direct invloed
hebben en zal hoogstens de mogelijkheden voor de EU verminderen om samen met
de Verenigde Staten een rol in het conflict te spelen. Dit is dus geen effectieve
weg.Aanvullend merkt hij op dat de ontwikkelingssamenwerking vanuit Nederland
met de Palestijnse gebieden alleen nog uit themahulp bestaat. Verder wordt
Nederland van Israëlische zijde altijd gevraagd om hulp te geven die
de Palestijnse bevolking ten goede komt. De bewindsman ziet dan ook geen enkele
reden om de Nederlandse themahulp aan de Palestijnse gebieden te staken.In het gebied waar de haven van Gaza moet komen, kan op dit moment door
de onveiligheid niet langer gewerkt worden. Het contract wordt nu door de
betrokken bouwbedrijven ontbonden. Bij Frankrijk en Nederland is er natuurlijk
wel het voornemen om verder te gaan met de realisering van deze haven als
de veiligheidssituatie is verbeterd.De uitspraak van Israëlische zijde dat de PA een entiteit is die
het terrorisme steunt, lijkt de bewindsman een onderdeel van de «oorlog
in woorden». Nederland en de EU maken zelf uit wie zij als terroristische
organisaties beschouwen. Dat wordt niet bepaald door een andere regering.Het ontwerprapport over het EVDB dat in de komende Algemene Raad wordt
besproken, betreft de voortgang die sinds de Europese Raad van Gotenburg is
geboekt, o.a. de voortgang in het operationeel worden van het EVDB. Er is
inmiddels een overeenkomst in wording met Turkije over de toegang tot de militaire
middelen en capaciteiten van de NAVO. Nederland heeft daar op diverse momenten
een bijdrage aan geleverd. In het voorjaar zijn tekstsuggesties aan de Turkse
regering gedaan en ter gelegenheid van het Turkse staatsbezoek aan Nederland
is er zeer intensief overleg geweest, tot en met het bezoek van de Nederlandse
minister van Buitenlandse Zaken afgelopen weekeind aan Turkije. Daarbij is
beklemtoond dat de ontwerpovereenkomst die nu op tafel ligt, de definitieve dient te zijn, dus dat er geen manoeuvreerruimte meer is. Het gaat
hier om een interpretatie van de afspraken die in Nice zijn gemaakt, o.a.
inzake elementen die te maken hebben met consultatie. Turkije had grote problemen
met EU-geleide operaties, omdat de regeling voor die operaties met NAVO-middelen
automatisch participatie van NAVO-lidstaten voorziet, indien dat gewenst is.
Of nu alles rond is op dit vlak, moet nog blijken uit de reacties van de EU-lidstaten.
Als die positief zijn, kan dit punt op de Europese Raad van Laken worden gepresenteerd
als een volgende stap op weg naar het EVDB.De consultaties over Zimbabwe ex artikel 96 van het Verdrag van Cotonou
lopen nog. In februari moeten die afgerond zijn. De situatie in Zimbabwe gaat
niet goed en onlangs, zo heeft hij begrepen, is president Mugabe van Zimbabwe
plotseling opgestapt bij een gesprek met EU-voorzitter Michel.Het gesprek van de EU-ambassadeurs met de president van Eritrea was lastig.
Er is nu gekozen voor de voorzichtige lijn van blijven praten, zonder verdere
stappen tegen Eritrea te nemen. Dergelijke stappen zouden het overleg en het
werk van de grensgeschillencommissie alleen maar bemoeilijken.De bewindsman heeft zelf geen berichten gekregen over arrestaties van
Ethiopische journalisten, maar zegt toe er nader naar te kijken.Het initiatief van de troïka om een bezoek te brengen aan het Grote
Merengebied, heeft de volle steun van Nederland gekregen. Voor dit gebied
is zeker een verdere betrokkenheid van de EU en de internationale gemeenschap
nodig.De Nederlandse regering vindt dat Europese politieke partijen in staat
moeten zijn om giften van derden aan te nemen, net zoals dat geldt voor politieke
partijen in Nederland. In EU-verband lijkt het stellen van een maximum echter
wel relevant, waarbij wordt gedacht aan € 5000. Voor de representativiteit
zal waarschijnlijk gaan gelden dat een partij in drie lidstaten vertegenwoordigd
moet zijn in ofwel het nationale parlement, dan wel in een deelparlement of
in het Europees Parlement.In het kader van het Lissabonproces zullen binnenkort belangrijke beslissingen
genomen moeten worden, o.a. inzake het Europees octrooi. Het voorzitterschap
overweegt om hier op de top in Laken over te spreken en daarna wellicht een
extra Interne Marktraad bijeen te roepen. De staatssecretaris stelt zich voor
om de Kamer bij een volgende gelegenheid uitvoeriger over dit proces in te
lichten.Nederland is voorstander van een Raad van defensieministers.De decentralisatiewet waar de Verenigde Staten voor Macedonië zo
aan hechten, maakt onderdeel uit van het indertijd overeengekomen pakket.Nederland voelt veel voor inbreng van non-gouvernementele organisaties
in de wederopbouw van Afghanistan. Op dit moment vervullen zij al een belangrijke
rol bij de verstrekking van noodhulp en daar zal op voortgebouwd moeten worden.Nadere gedachtewisselingDe heer Hoekema (D66) heeft op zichzelf begrip
voor de voorzichtigheid die de EU wil betrachten in de contacten met Eritrea,
maar er zijn berichten over aanhouding van elf hervormers en over geheime
processen en de kans op executies. Hij dringt erop aan dat hier aandacht voor
blijft.De heer Van Middelkoop (ChristenUnie) vindt
het ongehoord dat de staatssecretaris heeft beaamd dat de financiële
steun van de EU aan de PA is bedoeld om de PA in het zadel te houden. Daarmee
draagt de EU mede verantwoordelijkheid voor de cultuur van straffeloosheid
en het toelaten van terrorisme. De staatssecretaris heeft niet willen zeggen
dat er geen problemen in Eritrea meer zijn. Dat blijkt al uit het feit dat
de ontwikkelingsrelatie met dit land nog is getemporiseerd. Er wordt aandacht
gegeven aan berichten zoals de heer Hoekema heeft genoemd, maar acties jegens
Eritrea op basis van het Cotonouverdrag worden contraproductief geacht.De EU geeft begrotingssteun aan de PA, voor bepaalde uitgaven. Dat wordt
ook gecontroleerd en er gelden IMF-regels voor. De aantijging van de Israëlische
premier, tijdens het bezoek van de trojka, dat de EU door deze begrotingssteun
terreur financiert, klopt dan ook in het geheel niet. Wel maakt deze steun
uiteraard het bestaan en het functioneren van de PA mogelijk maakt. Daar is
ook behoefte aan, zowel voor het bestuur van de Palestijnse gebieden als voor
het tegengaan en voorkomen van aanslagen in Israël (een punt waar de
PA ook sterk op wordt aangesproken) en voor de voortgang van het vredesproces.De voorzitter van de algemene commissie voor Europese Zaken,Te VeldhuisDe voorzitter van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken,De Hoop SchefferDe griffier van de algemene commissie voor Europese Zaken,MattijssenXNoot1Samenstelling: Leden: Te Veldhuis (VVD), voorzitter, Weisglas (VVD), Scheltema-de
Nie (D66), Van Middelkoop (ChristenUnie), Van Oven (PvdA), ondervoorzitter,
Voûte-Droste (VVD), Hessing (VVD), Hoekema (D66), Marijnissen (SP),
Verhagen (CDA), Rouvoet (ChristenUnie), De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Van
den Akker (CDA), Ross-van Dorp (CDA), Karimi (GroenLinks), Bussemaker (PvdA),
Timmermans (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Weekers (VVD), Albayrak (PvdA), Eurlings
(CDA), Van Baalen (VVD) en Molenaar (PvdA).Plv. leden: Verbugt (VVD), Blaauw (VVD), Dittrich (D66), Van den Berg
(SGP), Valk (PvdA), Wilders (VVD), Remak (VVD), Ter Veer (D66), Van Bommel
(SP), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), De Graaf (D66), Van der Hoeven (CDA),
Waalkens (PvdA), Balkenende (CDA), Çörüz (CDA), M.B. Vos
(GroenLinks), Feenstra (PvdA), Zijlstra (PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Geluk
(VVD), Visser-van Doorn (CDA), Örgü (VVD), Gortzak (PvdA) en Crone
(PvdA).XNoot2Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Weisglas (VVD), De Hoop Scheffer (CDA),
voorzitter, Van den Berg (SGP), Van Middelkoop (ChristenUnie), Valk (PvdA),
Apostolou (PvdA), Verhagen (CDA), ondervoorzitter, Hessing (VVD), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Hoekema (D66), Marijnissen (SP), M.B. Vos (GroenLinks),
Dijksma (PvdA), Van 't Riet (D66), Van den Doel (VVD), Koenders (PvdA), Verburg
(CDA), Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), Remak (VVD), Wilders (VVD),
Molenaar (PvdA) en Çörüz (CDA).Plv. leden: Dijkstal (VVD), Van Baalen (VVD), Van den Akker (CDA), De
Graaf (D66), Rouvoet (ChristenUnie), Zijlstra (PvdA), Belinfante (PvdA), Eurlings
(CDA), Cherribi (VVD), De Haan (CDA), Scheltema-de Nie (D66), Van Bommel (SP),
Harrewijn (GroenLinks), Gortzak (PvdA), Ter Veer (D66), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Albayrak (PvdA), Visser-van Doorn (CDA), Rosenmöller (GroenLinks),
Bussemaker (PvdA), Rijpstra (VVD), Balemans (VVD), Duivesteijn (PvdA), Leers
(CDA) en Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-02-414.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl