Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken voor het jaar 2000; Verslag algemeen overleg van vaste commissie BuZa van 4-11-1999 met min. van Aartsen, over de New Agenda Coalition (NAC)-resolutie en Ned. inzet
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26800-V, nr. 17

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-12-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26800-V nr. 17

16-11-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26800-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 800 VVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2000nr. 17VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 16 november 1999De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft op 4 november 1999 overleg gevoerd met minister Van Aartsen van Buitenlandse
Zaken over de NAC-resolutie en het stemgedrag van de Nederlandse
regering inzake deze resolutie.Hierbij is tevens aan de orde de brief d.d. 14 oktober 1999 (DVB/NN-493/99)
van de minister van Buitenlandse Zaken aan de voorzitter van de vaste commissie
voor Buitenlandse Zaken.Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Hoekema (D66) schetste in het kort
de achtergrond van de resolutie van de New Agenda Coalition (NAC), van zeven
niet-NAVO-landen die het initiatief hebben genomen om een versnelling te brengen
in de onderhandelingen over een kernwapenvrije wereld. Hoewel hij ervan uitging
dat de tekst van de conceptresolutie nog enkele keren zou wijzigen voor de
stemming in de Algemene Vergadering, was hij toch van mening dat de tekst
aanzienlijk is verbeterd in vergelijking met de tekst die er vorig jaar lag.
De nieuwe tekst geeft ook een erkenning van de inspanningen die door de VS,
Rusland en andere nucleaire landen zijn en worden gedaan om tot ontwapening
te komen, naast de notie dat quasi-kernwapenlanden, zoals Pakistan en India,
moeten afzien van de kernwapenoptie. Het voorgaande neemt niet weg dat er
in de conceptresolutie ook punten zitten die anders opgeschreven kunnen en
moeten worden.De heer Hoekema ging vervolgens in op de plaats van Nederland in het onderhandelingsproces.
Als Nederland op zo kort mogelijke termijn aangeeft dat het een stem vóór
de resolutie overweegt, dus als het als eerste schaap over de dam komt, kan
dat twee positieve effecten hebben, namelijk een mogelijkheid van wijzigingen
in de tekst en een mogelijke wijziging in de stempositie van andere landen,
zoals Canada, Noorwegen, Italië, Duitsland en wellicht ook België.
Wijzigingen in de tekst zijn bijvoorbeeld nog wenselijk in de eerste paragraaf
van de preambule en in onderdeel 1 van de operatieve paragraaf. Is dit de
onderhandelingsstrategie van Nederland geweest?De heer Hoekema ging ervan uit dat de stemonthouding van alle NAVO-landen
een gepasseerd station is. Alle signalen wijzen erop dat de VS en waarschijnlijk
ook het Verenigd Koninkrijk er niet over piekeren zich van stemming te onthouden.
Er ontstaat dus sowieso een splitsing in de opstelling van de NAVO-landen.
Gezien de tekst van de resolutie, moet een zogenaamde three way split overwogen
worden. Hoewel de three way split niet de voorkeur van de heer Hoekema had,
is deze uitkomst niet zo erg voor de NAVO, omdat zij in het verleden al vaker
is voorgekomen. Een voorbeeld daarvan is de resolutie over kernproeven die
zelfs door sommige NAVO-landen werd mede-ingediend. De NAVO als organisatie
is zeer gezond en pluriform en zal zich door een three way split ten aanzien
van de NAC-resolutie niet tot een ongezonde organisatie laten bombarderen.
Van belang is de overeenstemming in Washington over het strategisch concept
en het communiqué.De heer Hoekema achtte het van belang dat de internationale gemeenschap
in zo groot mogelijke eenvormigheid uitspreekt dat het proces van nucleaire
ontwapening een stevige impuls behoeft. De NAC-resolutie biedt daartoe, ondanks
enkele kleinere tekortkomingen, een goede aanzet. Hij hoopte dat Nederland
aan dit proces van internationale meningsvorming een positieve bijdrage wil
leveren. De heer Hoekema was er niet van overtuigd dat de regering effectief
had onderhandeld in New York; integendeel, er was sprake van een halfhartig
onderhandelingsproces van Nederlandse kant. Immers, als je onderhandelt zonder
een voorstem in je achterzak, dan is dat zijns inziens geen effectieve strategie.Mevrouw Vos (GroenLinks) vond het van groot
belang, een positief signaal af te geven dat er wordt gewerkt aan de non-proliferatie
en het terugdringen van de kernwapens. Dit is temeer van belang, gelet op
de afwijzing van het kernstopverdrag door de Amerikaanse Senaat en de spanningen
tussen Pakistan en India.De minister schrijft in zijn brief dat de resolutie nog steeds problemen
en bezwaren oproept. In de eerste plaats betreft dat de aanhef van de resolutie.
De regering acht die aanhef in strijd met het strategisch concept van de NAVO,
waarin wordt gesteld dat kernwapens essentieel zijn voor de handhaving van
de vrede. Mevrouw Vos vond het een beetje koudwatervrees om beide zaken absoluut
met elkaar in strijd te achten. Ook binnen de NAVO is enkele malen aangegeven
dat er een noodzaak bestaat voor nucleaire ontwapening en dat er actieve steun
moet zijn voor wapenbeheersing en ontwapening. Bovendien wijst artikel VI
van het non-proliferatieverdrag (NPV) erop dat er stappen in de richting van
nucleaire ontwapening gezet moeten worden. De aanhef van de resolutie mag
dus geen belemmering vormen voor Nederlandse steun aan de resolutie.Het tweede bezwaar van de minister is dat de oproep tot een internationale
conferentie over nucleaire ontwapening en non-proliferatie weinig productief
is en andere stappen in de weg staat. Mevrouw Vos was van oordeel dat een
internationale conferentie een aanvulling kan zijn op allerlei andere zaken
die moeten plaatsvinden, zoals de ontwapeningsconferentie in Genève.Het derde argument voor de stembepaling door de regering is de eenheid
binnen de NAVO. De vraag is of voor de regering de eenheid binnen de NAVO
zwaarder moet wegen dan steun aan een resolutie die belangrijk is voor noodzakelijke
stappen in de richting van nucleaire ontwapening. Zeker gezien het afwijzen
van het kernstopverdrag door de Amerikaanse Senaat, pleitte de fractie van
GroenLinks ervoor een ander signaal af te geven. Zij riep de regering er dan
ook nadrukkelijk toe op de resolutie te steunen.Mevrouw Vos wees erop dat in vergelijking met de resolutie van vorig jaar,
toen Nederland zich van stemming onthield, enkele verzachtingen zijn doorgevoerd
in kritische kanttekeningen ten opzichte van de kernwapenstaten
en de NAVO-staten. Voor de regering zouden deze verzachtingen wel degelijk
een stem vóór de resolutie kunnen rechtvaardigen.In een eerder stadium heeft de minister gezegd dat Nederland een actieve
rol speelt in de onderhandelingen over de resolutie. Kan de minister hierover
nog mededelingen doen? In hoeverre is er tegemoet gekomen aan bezwaren van
Nederlandse zijde? De zeven landen die de ontwerpresolutie hebben opgesteld,
hebben de hand gereikt om steun te verwerven voor de resolutie. Na alle moeite
die de zeven landen zich getroost hebben, zou het teleurstellend zijn om te
zeggen dat de resolutie toch nog niet goed genoeg is. Een stem vóór
de resolutie zou ook in deze zin terecht zijn.De heer Koenders (PvdA) was van mening dat
het ten aanzien van nucleaire wapens nog steeds van belang is te praten over
het management van afschrikking. In de prioriteitenstelling is echter het
management van proliferatie veel belangrijker geworden. Aangezien de non-proliferatie
een cruciaal onderdeel is van het Nederlandse buitenlands beleid, moeten de
instandhouding en de versterking van het NPV, het verdrag inzake chemische
wapens en de biologischewapenconventie vooropstaan. Dat vereist ook vanuit
Nederland actieve stappen. De vraag is in hoeverre de NAC-resolutie daartoe
een kans biedt, vooral als vertrouwenwekkende maatregel.De heer Koenders constateerde dat de tekst van de conceptresolutie aanmerkelijk
is veranderd ten opzichte van de resolutie die vorig jaar voorlag. De NAC-landen
hebben geprobeerd de NAVO-landen tegemoet te komen. Dat is van belang voor
de dialoog tussen «redelijke» middelgrote staten en de NAVO-bondgenoten,
juist om de omvang van de proliferatieproblematiek te verkleinen. Ook de positie
van Duitsland, Noorwegen, Italië, Canada en België vormt een interessant
kader voor de onderhandelingen. Voor Nederland moet het doel zijn de non-proliferatie
verder op koers te krijgen. Op welke punten heeft Nederland de nek uitgestoken?
Heeft Nederland veranderingen in de tekst van de resolutie voorgesteld? Zijn
de onderhandelingen gevoerd op basis van amendementen, eventueel in samenwerking
met enkele andere landen? Is een stem vóór de resolutie aangeboden,
in ruil voor een aantal wijzigingen in de tekst? De heer Koenders had de indruk
dat de bezwaren van de minister tegen de resolutie minder met de inhoud van
de resolutie te maken hebben, maar meer met het gezelschap waarin vóór
de resolutie gestemd kan worden. Op welke punten heeft de minister nog bezwaren?
De tekst van de aanhef van de preambule had wellicht anders gekund, maar er
lijkt toch geen tegenstelling met het strategisch concept van de NAVO in te
zitten. Ook in de oproep voor een alternatieve internationale conferentie
school naar de mening van de heer Koenders geen sterk argument tegen de resolutie.
Die conferentie is geen kwestie van vervanging.De heer Koenders wees erop dat het in artikel VI van het NPV ook gaat
over nucleaire ontwapening. Ook voor Nederland is dit een verdragsgebod. Overigens
is dit artikel geheel in overeenstemming met het strategisch concept van de
NAVO, omdat daarin ook wordt gesproken over nucleaire ontwapening, maar zonder
eenzijdige stappen en niet unilateraal.Voor de heer Koenders was de cruciale vraag in hoeverre samen met enkele
andere landen een positief signaal kan worden gegeven om te komen tot aanvaarding
van de NAC-resolutie. Hoe gaat de minister hiermee om? Wat is de stand van
zaken in de onderhandelingen?De heer De Wit (SP) riep de minister op vóór
de resolutie te stemmen in de komende algemene vergadering van de VN. Met
een stem vóór de resolutie kan Nederland een voortrekkersrol
vervullen in relatie tot de onderhandelingen over kernontwapening.
Het is een positief signaal voor de andere NAVO-lidstaten en voor kernwapenstaten
als India en Pakistan.De minister noemt in de brief van 14 oktober 1999 drie bezwaren tegen
de ontwerpresolutie. Een van de argumenten van de minister is dat de ontwapeningsconferentie
in Genève het geschikte forum is om de nucleaire ontwapening te bespreken.
De vraag of dat argument van de minister wel of niet juist is, is niet relevant.
Het gaat erom dat er een resolutie van de NAC ligt en dat Nederland daarover
een stem moet bepalen. Is Nederland bereid de logische stap te zetten die
voortvloeit uit de verplichtingen in het kader van het NPV? De partijen die
het NPV hebben getekend, hebben verklaard zich te zullen inzetten voor het
starten van onderhandelingen, die leiden tot effectieve maatregelen om de
nucleaire wapenwedloop te beëindigen en tot algehele kernontwapening
te komen. De heer De Wit was van mening dat zich nu een uitstekende gelegenheid
voordoet om de principes en gedachten die ten grondslag liggen aan het NPV,
in praktijk te brengen. De NAC-resolutie houdt in wezen een aantal concrete
stappen in die beoogd werden door het NPV.De minister hanteert ook het argument dat op de ontwapeningsconferentie
in Genève mede door Nederland het voorstel is gedaan om stappen te
zetten op weg naar kernontwapening. Als Nederland in Genève een dergelijk
voorstel steunt, is de vraag waarom het op een andere plaats niet een voorstel
met in wezen dezelfde inhoud wil steunen.Het derde argument van de minister is dat het strategisch concept van
de NAVO nog steeds steunt op het belang van kernwapens als middel om de vrede
te bewaren. Bij de stemming over de NAC-resolutie in 1998 is gebleken dat
de overgrote meerderheid van de niet-NAVO-landen anders denkt over kernwapens
als middel om de vrede te bewaren.De heer Van den Doel (VVD) zei dat bij het
streven naar het ideaal van een wereld die vrij is van massavernietigingswapens,
de realiteit niet uit het oog mag worden verloren. De realiteit is nog steeds
dat er landen zijn, zoals Irak, die een loopje nemen met het internationale
recht. Op grond hiervan kan de fractie van de VVD zich vinden in de hoofdlijnen
van de brief van 14 oktober 1999, waarin de minister aangeeft om drie redenen
niet te kunnen instemmen met de ontwerpresolutie van de NAC. Is in de ontwerptekst
die nu voorligt, tegemoet gekomen aan de bezwaren van de minister en vooral
aan het bezwaar dat de ontwerpresolutie niet overeenstemt met het strategisch
concept van de NAVO? Kan de minister toelichten wat de positie van de landen
van de NAVO is? Is er getracht te komen tot een gezamenlijk standpunt van
de NAVO-landen? Op basis van de antwoorden van de minister zou de heer Van
den Doel de positie van de VVD-fractie ten aanzien van de resolutie bepalen.De heer Van den Doel achtte consensus over de lijn van de NAVO en andere
landen van belang, ook vanwege het bestrijden van dictatoriale regimes. Het
is hypocriet als Nederland, dat het strategisch concept van de NAVO, met daarin
de nucleaire wapens heeft aanvaard, een resolutie accepteert waarin sprake
is van totale uitbanning van nucleaire wapens, maar in de praktijk toch onder
de nucleaire paraplu schuilt. Vanwege deze tegenstrijdigheid in de Nederlandse
opstelling, kan het onthouden van stemming over de resolutie een acceptabele
koers zijn.De heer Verhagen (CDA) steunde de regering
in haar kritiek op het verwerpen van het kernstopverdrag in de Amerikaanse
Senaat. De minister stelde terecht dat verwerping van het verdrag een ernstige
tegenslag is voor de internationale non-proliferatie en voor de inspanningen
op het terrein van kernontwapening. Het beleid van de regering moet erop gericht
blijven te komen tot non-proliferatie en kernontwapening. Gelet op eerdere
stappen die de regering heeft gezet, is er geen tegenstelling tussen de inspanningen
die zijn gericht op kernontwapening en het strategisch concept van de NAVO.
Dit laat onverlet dat in de huidige omstandigheden het kernwapen
nog steeds een belangrijke rol speelt in het kader van de afschrikking tegen
staten die zich niets gelegen laten liggen aan de internationale rechtsorde
en de inspanningen op het terrein van de non-proliferatie. De heer Verhagen
deelde de opvatting van de minister dat met name de preambule van de voorgelegde
ontwerpresolutie wringt met het strategisch concept. Uit gesprekken die hij
gevoerd heeft met betrokken partijen, had hij begrepen dat er bereidheid bestaat
de preambule te wijzigen, in die zin dat zij komt te luiden: Convinced that
the ultimate goal of the elimination of nuclear weapons is essential for the
survival of mankind. Hij nam aan dat de minister, ondanks het strategisch
concept, niet tegen een dergelijke preambule is. Is in de onderhandelingen
aangeboden de preambule in deze zin te wijzigen en dat Nederland dan zou instemmen
met de resolutie?In de brief brengt de minister nogal wat bezwaren naar voren tegen de
internationale conferentie, genoemd in onderdeel 14 van de operationele paragraaf
van de ontwerpresolutie. De bezwaren van de minister zijn niet inhoudelijk
van aard. De heer Verhagen kon zich niet voorstellen dat de oproep tot het
houden van een conferentie over verdere ontwapeningsinspanningen de stappen
in de weg staat die Nederland op andere conferenties, zoals in Genève,
wil zetten. Overigens is de internationale conferentie niet als verplichting
in onderdeel 14 opgenomen. Stappen in het kader van bijvoorbeeld de ontwapeningsconferentie
in Genève zijn dus steeds mogelijk. De heer Verhagen achtte dit argument
uit de brief van de minister niet valabel.Wel valabel is het argument dat zoveel mogelijk een gemeenschappelijk
standpunt binnen de NAVO moet worden nagestreefd. Ondanks het feit dat vorig
jaar ook verschillend werd gestemd over de resolutie, moet het streven erop
gericht zijn dat de NAVO-lidstaten zo gemeenschappelijk mogelijk optreden.
In dit verband is met name de positie van Duitsland cruciaal, omdat dit land
ten aanzien van het strategisch concept van de NAVO altijd dezelfde redeneertrant
heeft gevolgd als Nederland. Kan de minister iets zeggen over de positie van
Duitsland?Antwoord van de regeringDe minister was het ermee eens dat het proces
van non-proliferatie en ontwapening een moeilijke periode doormaakt. Door
het stemgedrag van de Senaat over de Comprehensive Nuclear Test-ban Treaty
is de Amerikaanse regering in een ongelooflijk moeilijk parket terechtgekomen.
De onderhandelingen over de Fissile Material Cut-off Treaty zijn dit jaar
niet van start gegaan in de ontwapeningsconferentie in Genève. De laatste
voorbereidende commissie die voorafgaat aan de toetsingsconferentie van het
NPV, was tot nu toe ook niet in staat te komen tot werkelijk inhoudelijke
aanbevelingen. Het beeld op het terrein van kernwapenbeheersing en kernontwapening
is niet rooskleurig. De paar lichtpuntjes die er zijn, zoals het inkrimpen
van de kernwapenarsenalen van de VS, de Russische Federatie, het Verenigd
Koninkrijk en Frankrijk, kunnen dit beeld onvoldoende compenseren.De minister was het er ook mee eens dat men zijn heil niet moet zoeken
in een precieze formulering van de tekst van de ontwerpresolutie, de ene noch
de andere kant op. Het debat moet meer gaan om de vraag of men in de richting
van consensus wil gaan en om de vraag of men datgene moet nalaten wat kan
worden opgevat als tegenstreving bij het bereiken van consensus. In algemene
zin had de minister weinig gemerkt van beweging in het geheel. Enkele ideeën
zijn in de onderhandelingen overgenomen door de NAC, maar dat waren zeer beperkte.Nederland is dit jaar in de onderhandelingen nauw opgetrokken met Canada.
In het zog hiervan hebben zich enkele andere landen gevoegd, soms in wisselende
samenstelling, die van belang zijn voor de uiteindelijke beoordeling van de
resolutie. Dat betreft Italië, België, Duitsland en Noorwegen.
Nogal wat suggesties die door Canada en Nederland zijn gedaan, zijn niet overgenomen
in de tekst van de ontwerpresolutie. Tot op het laatst is open gebleven of
de onderhandelingen zo ver konden komen dat de wensen van de met Nederland
samenwerkende landen konden worden ingewilligd. Dat bleek echter niet het
geval te zijn. De minister ging ervan uit dat de tekst vandaag wordt vastgesteld,
teneinde de ontwerpresolutie volgende week in de VN-commissie in stemming
te kunnen brengen. De minister zei dat in de onderhandelingen volkomen duidelijk
was waar het met name Canada en Nederland om ging, namelijk om het bereiken
van een zodanige tekst van de resolutie dat de betrokken landen vóór
de resolutie kunnen stemmen in de algemene vergadering. Er was echter niet
sprake van een uitgestoken hand, omdat men op enkele punten niet bereid was
tekstsuggesties over te nemen.Ten aanzien van de preambule is in de onderhandelingen van de zijde van
Nederland het tekstvoorstel gedaan dat ook door de heer Verhagen is genoemd:
Convinced that the ultimate goal of the elimination of nuclear weapons is
essential for the survival of mankind. Dat voorstel is echter afgewezen, want
men kon de woorden «the ultimate goal» niet accepteren. Deze woorden
waren echter wezenlijk voor Canada en Nederland. In de onderhandelingen was
de stellingname van de NAC dat eerst moet worden aangegeven dat men vóór
de resolutie wilde stemmen en dat zij daarna wilde bekijken of het voorstel
kon worden overgenomen. Canada en Nederland wilden op die manier geen zaken
doen. De tekst van de preambule blijft wat vreemd, aangezien in het strategisch
concept van de NAVO staat dat kernwapens essentieel zijn om de vrede te bewaren.Wat onderdeel 1 van de operationele paragraaf betreft was de minister
van oordeel dat gewerkt moet worden met de volledige tekst van artikel VI
van het NPV. In artikel VI van het NPV is sprake van een duidelijke balans,
omdat daarin de nucleaire ontwapening geplaatst wordt in de context van een
verdrag over algemene en algehele ontwapening, onder strikte en effectieve
internationale controle. Het bleek niet mogelijk de volledige tekst van het
artikel over te nemen.De minister zei dat de internationale conferentie die in onderdeel 14
wordt genoemd, geen productieve weg betekent. De kernwapenstaten wensen geen
steun te verlenen aan een dergelijke conferentie. Omdat de kernwapenstaten
wel meedoen aan de ontwapeningsconferentie in Genève, is het beter
om die weg te kiezen. Daar komt bij dat het goed is de discussie ook in NAVO-verband
te voeren.Met de landen waarmee Nederland is opgetrokken in de onderhandelingen,
is ook gepraat over de vraag wat het effect is van een stem vóór
de resolutie. Daarbij is het de vraag of zo'n stem het inhoudelijke debat
verder helpt. Een stem vóór de resolutie zal niet helpen in
relatie tot de positie die de Amerikaanse regering heeft ten opzichte van
het Congres. Bij steun aan de resolutie zal de Amerikaanse regering zich min
of meer in de steek gelaten voelen door belangrijke NAVO-bondgenoten. Een
stem vóór de resolutie helpt ook niet in het debat met Frankrijk.
De minister had de indruk dat Nederland meer greep heeft op de discussie met
de kernwapenstaten, zoals de Verenigde Staten en Frankrijk, als die staten
niet in een isolement worden geplaatst. Een stem vóór de resolutie
zal polariserend werken in de richting van de kernwapenstaten. Dat is vooral
van belang in het kader van de ontwapeningsconferentie in Genève en
de NPV-toetsingsconferentie die in 2000 plaatsvindt. De regering streeft ernaar
die discussies in NAVO-verband samen te voeren met de landen waarmee Nederland
in de onderhandelingen over de resolutie optrekt. Voor de inhoud van het debat
in de NAVO is het van groot belang dat die landen bijeen blijven. Het gaat
dan met name om de discussie over het werkprogramma dat Nederland bepleit.
Gezamenlijk hebben zij meer greep op het proces. Die greep verliezen de landen,
als zij vóór de resolutie stemmen. Een stem vóór
de resolutie, leidend tot een zogenaamde three way split, zal ook niet helpen
in de onderhandelingen tussen de Verenigde Staten en de Rusland.
De regeringen van de landen waarmee Nederland is opgetrokken in de onderhandelingen,
zijn tot dezelfde conclusie gekomen als de Nederlandse regering, namelijk
dat stemonthouding op dit moment beter is dan een stem vóór
de resolutie. Verbrokkeling van de consensus tussen de met Nederland samenwerkende
landen is een verkeerde weg. De minister heeft met zijn Duitse collega afgesproken
dat het goed zou zijn als de coalitie van samenwerkende landen komt met een
verklaring waarin wordt onderstreept dat de stemonthouding niets afdoet aan
de noodzaak van kernwapenbeheersing of nucleaire ontwapening, doch dat alle
middelen die daartoe ingezet kunnen worden in Genève en in NAVO-verband,
moeten worden benut. Hoewel er nog over onderhandeld moet worden, moet aan
die verklaring toegevoegd worden wat de agenda van de met Nederland samenwerkende
landen is met bijvoorbeeld de negatieve veiligheidsgaranties, het mechanisme
van kernontwapening, de evaluatie van de bestaande kernontwapeningsagenda
in de NPV-toetsingsconferentie en aanbevelingen voor toekomstige activiteiten.
Zo'n gemeenschappelijke verklaring zal voor het vervolg van het proces zeker
gewicht in de schaal leggen.In antwoord op de vraag of een stem vóór de resolutie überhaupt
niet helpt, antwoordde de minister dat heel moeilijk is hierop een eenduidig
antwoord te geven. Het gaat om de afweging van de inhoud en het effect van
de resolutie. Hij kon niet voorspellen wat het effect was geweest, als de
voorstellen voor inhoudelijke tekstwijziging wel waren overgenomen. Hij had
wel de indruk dat de resolutie niet zou helpen. Nederland heeft in de onderhandelingen
toch ingezet op wijziging van de onderdelen van de ontwerpresolutie waarmee
de samenwerkende landen het niet eens waren. Voor de samenwerkende landen
is het effect van de resolutie van doorslaggevende betekenis om zich te onthouden
van stemming. Met de Duitse regering is daarbij afgesproken, met een gezamenlijke
verklaring te komen. Omdat pas sinds een aantal uren bekend is dat de onderhandelingen
over de tekst van de ontwerpresolutie ten einde zijn, kon deze afspraak nog
niet met de andere coalitiepartners worden gemaakt.De minister wierp verre van zich de kwalificatie die de heer Hoekema in
een interruptie bezigde, namelijk dat er halfhartig is onderhandeld door Nederland.
Zo'n kwalificatie zou overigens niet alleen voor Nederland gelden, maar ook
voor Canada, Duitsland, Noorwegen, België en Italië. Door de samenwerkende
landen zijn reeksen tekstvoorstellen gedaan, schriftelijk en mondeling. Er
is reeds aangegeven wat Canada en Nederland in de laatste uren van de onderhandelingen
hebben gedaan om toch nog tot overeenstemming met de New Agenda Coalition
te komen. Dat is helaas niet gelukt. De onderhandelingsfase is nu afgerond.
Overigens is het wel eens voorgekomen dat in de periode tussen de stemming
in de VN-commissie en de stemming in de algemene vergadering wijzigingen worden
aangebracht in een resolutie. Het is echter niet waarschijnlijk dat zich iets
dergelijks zal voordoen bij de NAC-resolutie.De voorzitter van de commissie,De BoerDe griffier van de commissie,HommesXNoot1Samenstelling: Leden: Blaauw (VVD), Weisglas (VVD), Van den Berg (SGP),
Ter Veer (D66), Van Middelkoop (GPV), Apostolou (PvdA), Voorhoeve (VVD), Hillen
(CDA), Valk (PvdA), Verhagen (CDA), ondervoorzitter, Hessing (VVD), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Hoekema (D66), Marijnissen (SP), M.B. Vos (GroenLinks),
Dijksma (PvdA), Van den Doel (VVD), Koenders (PvdA), De Boer (PvdA), voorzitter,
Van der Knaap (CDA), Ross-van Dorp (CDA), Karimi (GroenLinks), Bussemaker
(PvdA), Timmermans (PvdA), Wilders (VVD). Plv. leden: Dijkstal (VVD), Van Baalen (VVD), De Graaf (D66),
Van 't Riet (D66), Rouvoet (RPF), Belinfante (PvdA), Patijn (VVD), Visser-van
Doorn (CDA), Zijlstra (PvdA), Eurlings (CDA), Cherribi (VVD), De Haan (CDA),
Scheltema-de Nie (D66), Van Bommel (SP), Harrewijn (GroenLinks), Gortzak (PvdA),
Remak (VVD), Albayrak (PvdA), Van Oven (PvdA), Van den Akker (CDA), Leers
(CDA), Rosenmöller (GroenLinks), Duivesteijn (PvdA), Feenstra PvdA),
Balemans (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26800-V-17.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl