Milieuraad; Brief staatssecretaris met de geannoteerde agenda voor de Milieuraad van 9 en 10 december 2002
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-08, nr. 157

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

28-11-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

21501-08 nr. 157

25-11-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamEU-Milieuraad 9–10 december 2002Geannoteerde AgendaAd 3) Richtlijn CO2-emissiehandel (COM(2001)581)Ad 4) Verordening betreffende traceerbaarheid en etikettering
van GGO's en de traceerbaarheid van met GGO's geproduceerde levensmiddelen
en diervoeders (COM(2001/0182 def.)Ad 5) Gevaarlijke chemische stoffen (PIC/Prior Informed
Consent-Verdrag)Ad 6) Verordening inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties
(COM(2002)404 def.)Ad 7) Mededeling inzake pesticiden (COM(2002) 349 def)Ad 8) Chemische stoffen: RaadsconclusiesAd 9) Wetgevingspakket chemische stoffenAd 10) Kaderrichtlijn milieuaansprakelijkheid (COM(2002)17)Ad 11) Bescherming mariene milieuAd 12) Richtlijn inzake kwaliteit zwemwaterAd 13) diverse punten:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-08Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-08Milieuraadnr. 157BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 25 november 2002Ter voorbereiding van het A.O. Milieuraad op 28 november 2002 bied ik
u hierbij, mede namens de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken, de Geannoteerde
Agenda van de Milieuraad van 9 en 10 december 2002 aan.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,P. L. B. A. van Geel EU-Milieuraad 9–10 december 2002Geannoteerde Agenda1. Vaststelling van de agenda2. Aanneming A-punten3. Richtlijn CO2-emissiehandel4. Verordening traceerbaarheid en etikettering van GGO's5. Gevaarlijke chemische stoffen: – Ratificatie Verdrag van Rotterdam
inzake de procedure met betrekking tot voorafgaande geïnformeerde toestemming
ten aan zien van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen en pesticiden in de
internationale handel (PIC) – Verordening inzake de in- en uitvoer van
gevaarlijke chemische stoffen6. Verordening inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties7. Mededeling inzake pesticiden8. Chemische stoffen: Raadsconclusies9. Wetgevingspakket inzake chemische stoffen10. Richtlijn milieu-aansprakelijkheid11. Mariene Milieu: – mariene strategie – Conferentie over
het mariene milieu12. Richtlijn inzake kwaliteit zwemwater13. Diversen: – CITES: 12e bijeenkomst van de PartijenAd 3) Richtlijn CO2-emissiehandel (COM(2001)581)Het Voorzitterschap streeft naar een politiek akkoord (t.b.v. een gemeenschappelijk
standpunt) over het voorstel voor een richtlijn inzake de introductie van
een raamwerk voor handel in broeikasgasemissies binnen de EU waarbij ook richtlijn
96/61 EG (de zogenoemde IPPC-richtlijn) wordt gewijzigd.Het voorstel is gebaseerd op artikel 175, lid 1 van het Verdrag (gekwalificeerde
meerderheid en co-decisie met het EP). Het Europees Parlement heeft op 9–10
oktober a.s. zijn advies in eerste lezing uitgebracht.Tijdens de Milieuraad van oktober jl. heeft een oriënterend debat
plaatsgevonden aan de hand van vier kernpunten: een opt-out clausule, een
opt-in clausule, wijze van allocatie en de link met de Kyoto-mechanismen.
Tevens heeft Duitsland een voorstel aangekondigd, waarin wordt geregeld hoe
pools van installaties tot stand kunnen worden gebracht en hoe deze aan het
systeem van CO2-emissiehandel deel kunnen nemen.Het Deens Voorzitterschap en alle lidstaten hebben aangegeven in december
2002 een politiek akkoord te willen bereiken.Het voorstel is één van de instrumenten van de Commissie
om op kosten-effectieve wijze binnen de EU de Kyoto-doelstellingen te realiseren.
Het voorstel beoogt nationale systemen van emissiehandel binnen de lidstaten
tot stand te brengen. Autoriteiten verlenen emissierechten («allowances»)
die overdraagbaar zijn. Er vindt koppeling van nationale systemen plaats door
middel van de uitwisseling van emissierechten binnen de
EU. In een eerste periode (2005 t/m 2007) wordt ervaring opgedaan
met de emissiehandel tussen bedrijven in de verschillende lidstaten. Vanaf 2008
zal gedurende de tweede periode (2008 t/m 2012) de uitwisseling van rechten
tussen bedrijven in de verschillende lidstaten leiden tot de facto aanpassing van de op EU-niveau overeengekomen emissieruimte
voor de lidstaten. Het voorstel van de Commissie dekt ca. 45% van de CO2-emissie van de industrie, 4 à 5 000 inrichtingen krijgen
een CO2-plafond. Als eerste wordt gestart met handel in CO2-emissies, naderhand
gevolgd door andere broeikasgasemissies.Essentieel onderdeel van de richtlijn is voorts dat lidstaten per periode
zogenoemde «nationale allocatieplannen» of toewijzingsplannen
moeten opstellen en tevoren aan de Commissie ter goedkeuring dienen te overleggen.
In de allocatieplannen is de wijze opgenomen waarop de rechten worden toegedeeld.In de richtlijn kunnen deelnemers geen gebruik maken van de reductie-eenheden
(«credits») van de Kyoto-instrumenten Joint Implementation/JI
en Clean Development Mechanism/CDM). De Commissie heeft toegezegd in 2003
met een apart richtlijnvoorstel te zullen komen waarin wordt aangegeven op
welke wijze de desbetreffende reductie-eenheden mogen worden gebruikt.Bij invoeren van onderhavig systeem van emissiehandel zullen de vrijwillige
afspraken met de industrie, die uitgaan van relatieve energie-efficiency-doelstellingen,
omgezet moeten worden in absolute CO2-doelstellingen. Binnen de
kaders die de richtlijn stelt zal bij de introductie van emissiehandel in
Nederland gezocht moeten worden naar mogelijkheden om de verworvenheden van
het bestaande beleid zoveel mogelijk te accommoderen. Voorwaarde daarbij is
wel dat dit geen onacceptabele toename van administratieve lasten met zich
meebrengt en dat een goede handhaafbaarheid is verzekerd.Ik zal mij in de Milieuraad ervoor inzetten dat een politiek akkoord wordt
bereikt, en mij daarbij flexibel opstellen.Op de eerdergenoemde vier kernpunten die door het Deens Voorzitterschap
bij behandeling van de richtlijn naar voren gebracht zijn, is mijn standpunt
als volgt:– Ik ben in principe geen voorstander van de zogeheten opt-out clausule,
waarmee sectoren/bedrijven buiten de werkingssfeer van de richtlijn vallen;– ik ben voorstander van de zogeheten opt-in clausule, waarmee vanaf 2008
door lidstaten meer activiteiten en/of broeikasgassen onder de werkingssfeer
van de richtlijn gebracht zouden kunnen worden;– ik blijf voorstander van het gratis alloceren van rechten tijdens
de eerste periode (2005 t/m 2007). Voor de tweede periode (2008–20012)
gaat mijn voorkeur ernaar uit om de allocatiemethode te bepalen via de comitologie-procedure;
(met betrekking tot al dan niet veilen in de eerste periode verwijs ik u kortheidshalve
naar mijn brief (nr 2002094464) hierover).– ik acht het wenselijk dat de projectgerelateerde Kyoto-mechanismen
zo spoedig mogelijk aan onderhavige richtlijn worden gekoppeld, aangezien
daarmee een positief signaal wordt gezonden m.b.t. de in het Kyoto Protocol
opgenomen flexibele mechanismen.Tot slot ben ik nog niet overtuigd van nut en noodzaak van opname van
pooling in de richtlijn. Pooling compliceert de richtlijn nog meer. Bovendien
leidt pooling tot intransparantie van de markt, de mogelijkheid tot het ontstaan
van marktmacht en vermindering van de kracht van het prijssignaal.Ad 4) Verordening betreffende traceerbaarheid en etikettering
van GGO's en de traceerbaarheid van met GGO's geproduceerde levensmiddelen
en diervoeders (COM(2001/0182 def.)De Raad streeft naar een politiek akkoord over de ontwerp-verordening.
Als rechtsbasis wordt voorgesteld artikel 95 lid 1, het zgn. interne markt-artikel
(gekwalificeerde meerderheid en co-decisie met het EP). Het voorstel sluit
aan op het voorstel voor een Verordening inzake genetisch gemodificeerde
levensmiddelen en diervoeders (COM(2001)425 def.), dat op 28 november 2002
voor een politiek akkoord geagendeerd staat op de Landbouwraad. Het Europees
Parlement (EP) heeft begin juli 2002 de eerste lezing afgerond.Het voorstel voor deze Verordening beoogt dat GGO's in alle stadia van
de productie- en distributieketen traceerbaar zijn en worden geëtiketteerd.
Onder traceerbaarheid wordt verstaan de mogelijkheid om GGO's (of producten
van GGO's) in alle stadia van de vermarkting door de gehele productie en distributieketen
heen te kunnen opsporen. Traceerbaarheid beoogt een drieledig doel te dienen:
om producten die onvoorziene schadelijke effecten blijken te hebben voor mens
of milieu uit de handel te kunnen nemen; om potentiële effecten voor
mens of milieu te kunnen monitoren; en om controleerbare eenduidige etikettering
mogelijk te maken.Traceerbaarheid is daarmee een faciliterend instrument vanuit het oogpunt
van milieu- en voedselveiligheid en om een effectieve etikettering te realiseren.Nederland verwelkomt het Commissievoorstel, dat grosso modo in lijn is
met de Nederlandse visie op etikettering van GGO-voedingsmiddelen, zoals in
de Integrale Nota Biotechnologie is opgenomen en begin 2002 door de Tweede
Kamer is bekrachtigd. Deze visie luidt dat Nederland voorstander is van een
meer integrale aanpak, waarin de verschillende gebieden van de productieketen
van zaad, diervoeders en voedselingrediënten tot aan het consumenten
product met elkaar worden verbonden. Ook hecht Nederland veel waarde aan transparantie,
inspraak en de keuzevrijheid van de consument. Het voorstel sluit in het algemeen
ook aan op de Nederlandse visie dat de moderne biotechnologie een technologie
is die op verantwoorde wijze gestimuleerd dient te worden.Ten aanzien van de reikwijdte van beide GGO-verordeningen steunt Nederland
de Commissie in het verlaten van het aantoonbaarheidsbeginsel, waardoor ook
producten die van GGO's afkomstig materiaal bevatten maar niet onderscheidbaar
zijn van niet GGO-producten moeten worden geëtiketteerd. De keuze beantwoordt
aan het kabinetsstandpunt dat de consument in staat moet worden gesteld zo
veel mogelijk zelf een keuze te kunnen maken: als een product GGO's bevat
of van een GGO is afgeleid moet dat in principe op het product vermeld worden.
Nederland stelt daarbij als uitdrukkelijke randvoorwaarden waaraan de voor
definitieve besluitvorming voorliggende regelgeving zal moeten worden getoetst,
dat het uiteindelijke EU-regime uitvoerbaar, handhaafbaar, fraudebestendig
en WTO-conform moet zijn. Nederland gaat er bovendien vanuit dat de inwerkingtreding
van beide verordeningen zal leiden tot onmiddellijke hervatting van de goedkeuringsprocedure
voor toelating van nieuwe GGO's in Nederland.Ook het EP is voorstander van het verlaten van het aantoonbaarheidsbeginsel.Enkele aspecten die van grote betekenis zijn voor het toekomstig EU-regime
voor GGO's worden geregeld in de ontwerp-verordening over GGO-levensmiddelen
en -diervoerders die op 28 november voorligt op de Landbouwraad. Het gaat
daarbij o.m. over de toelatingsprocedure voor het op de EU-markt brengen van
nieuwe GGO's, de etikettering van de eindproducten en de drempelwaarden voor
onbedoelde en technisch onvermijdbare aanwezigheid van GGO's. Het moge duidelijk
zijn dat beide ontwerp-verordeningen nauw samenhangen. Aangezien de kans op
het bereiken van een politiek akkoord in de Milieuraad mede afhangt van de
resultaten die op de landbouwraad worden behaald, volgen hieronder enkele
opmerkingen over de belangrijkste knelpunten die in de Landbouwraad aan de
orde zullen komen.In het oorspronkelijke Commissievoorstel wordt voorzien in een op communautair
niveau gecentraliseerde procedure voor markttoelating van GG-levensmiddelen
en -diervoeders. Dit voorstel is gebaseerd op art. 95 EG. Omdat de Juridische
Dienst van de Raad (JDR) meende dat de introductie van deze gecentraliseerde
procedure alleen mogelijk was op art. 308 EG (hetgeen besluitvorming bij unanimiteit
betekent), heeft het voorzitterschap een compromisvoorstel gedaan waarin de
rol van de nationale bevoegde autoriteiten dusdanig groter is dat dit evident
op art. 95 EG kan worden gebaseerd. Nederland heeft een voorkeur voor de gecentraliseerde
procedure zoals door de Commissie voorgesteld en meent dat art. 95 EG als
rechtsbasis hierbij verdedigbaar is. Nederland kan als terugvaloptie eveneens
instemmen met het voorzitterschapscompromis tav de rechtsgrondslag.De uitvoerbaarheid van de GGO-verordeningen wordt in belangrijke mate
(maar niet uitsluitend) bepaald door de te hanteren drempelwaarde voor onbedoelde
en onvermijdelijke aanwezigheid van GGOs in produkten en bulkladingen, met
name GGO-diervoerders.Nederland is voorstander van een vaste drempelwaarde van 1% voor zowel
geautoriseerde als niet-geautoriseerde ggo's. Deze drempelwaarde moet van
toepassing zijn zowel op de toelating als op de etikettering en traceerbaarheid.
Wel dient voor de niet-geautoriseerde ggo's een gelijkwaardige beoordeling
voor de voedselveiligheid in een derde land te hebben plaatsgevonden. Indien
een dergelijke gelijkwaardige beoordeling ontbreekt, kan Nederland instemmen
met een drempelwaarde van 0%. Voorts wenst NL dat vanuit het oogpunt van mogelijke
risico's voor het milieu een uitzondering op de drempelwaarde van 1% te worden
gemaakt voor levensvatbare ggo's die (nog) geen EU-autorisatie hebben. Voor
deze categorie wenst NL dat per gewas een drempelwaarde vastgesteld moet kunnen
worden (via regelgevend comite) die, afhankelijk van de aanwezige kennis van
risico's, lager of gelijk aan 1% kan zijn. Nederland heeft hiertoe een tekstvoorstel
ingediend waarvan de uitgangspunten door verscheidene lidstaten worden gesteund.Een aantal lidstaten, waaronder een aantal «moratoriumlanden»,
wil evenwel een aanzienlijk restrictiever regime. Het voorzitterschap stelt
thans voor om m.b.t. niet in de EU-geautoriseerde GGO's een drempelwaarde
van 0% te hanteren, zij het dat een 3-jarig overgangsregime wordt voorzien
met een drempelwaarde van 1% voor een beperkt aantal GGO's die vanwege het
de facto moratorium wel reeds een positieve risicobeoordeling hebben verkregen
maar nog geen markttoelating.Nederland betwijfelt of dit voorzitterschapsvoorstel voldoet aan de voorwaarde
van uitvoerbaarheid en handhaafbaarheid.Ten aanzien van de eisen aan documentatie die meegezonden moet worden
zijn de meningen in Europa nog verdeeld. Een aantal lidstaten is voorstander
van het bijvoegen van een lijst met daarop precies alle ggo's die het product
bevat. Nederland is voorstander van het Commissievoorstel. Dit zegt dat deze
lijst ook vervangen mag worden door een lijst met daarop de GGO's die het
product mogelijk kan bevatten («may contain»). Dit voorstel is
in lijn met het Cartagena Protocol. Ad 5) Gevaarlijke chemische stoffen (PIC/Prior Informed
Consent-Verdrag)Het Voorzitterschap streeft ernaar een akkoord te bereiken in de eerste
lezing van het Europees Parlement.Op voorstel van de Commissie waren de voorstellen gebaseerd op artikel
art 133 (handelspolitiek). De lidstaten hebben de rechtsgrondslag echter met
unanimiteit gewijzigd in art 175(1) (milieuartikel, gekwalificeerde meerderheid,
co-decisie met EP).Op dit moment zijn er geen discussiepunten meer tussen Raad en Parlement.
Ook over de tekst van de van het Besluit tot ratificatie van het Verdrag van
Rotterdam is overeenstemming bereikt tussen de lidstaten. Het Voorzitterschap
verwacht dat het ratificeringsbesluit en de wijziging van de exportverordening
in januari 2003 van kracht worden.Het Verdrag van Rotterdam is tijdens een ministersconferentie in september
1998 te Rotterdam voor ondertekening opengesteld.Nederland is belangrijk trekker geweest van het Verdrag en heeft dit ook
onmiddellijk na de totstandbrenging ervan ondertekend en inmiddels geratificeerd.Het Verdrag betekent een belangrijke stap voorwaarts bij de internationale
regulering van bepaalde gevaarlijke chemische stoffen. Het Verdrag heeft als
doelstelling de gezamenlijke verantwoordelijkheid en samenwerking tussen de
partijen bij de internationale handel in deze chemische stoffen te bevorderen,
teneinde de gezondheid van de mens en het milieu tegen mogelijke schade te
beschermen. Daarnaast wil het Verdrag bijdragen tot een vanuit milieuoogpunt
verantwoord gebruik van deze stoffen.Tegelijk met dit voorstel voor ratificatie heeft de Commissie een voorstel
voor een verordening ingediend waarmee de bepalingen van het Verdrag moeten
worden uitgevoerd. Deze eisen worden door het Europese bedrijfsleven reeds
in belangrijke mate op vrijwillige basis nageleefd. In het onderhavige voorstel
wordt tevens gebruik gemaakt van de in het Verdrag geboden mogelijkheid om
stringentere maatregelen te treffen. De verdragsbepalingen worden duidelijk
als een minimum gezien.Op de volgende punten gaat de nieuwe EU-verordening verder dan het Verdrag
van Rotterdam:• export verbieden van stoffen die een totaal verbod hebben in de
EU• als importerende land geen toestemming geeft of geen antwoord geeft
wordt de export stopgezet• op verzoek van ontwikkelingslanden nadere gegevens over uitvoer
verstrekken• veiligheidsinformatiebladen voor alle gevaarlijke stoffen• verbod op export van stoffen die binnen een termijn van X maanden
zullen verlopen• verplichting voor douane opnemen• lijst van exporteurs opnemen die PIC-stoffen exporteren.Nederland kan instemmen met een ratificatie besluit en onderliggende Verordening
waarbij de verantwoordelijkheidsverdeling tussen de lidstaten en de Commissie
voldoende helder is vastgelegd, en Nederland zelf in staat is om als Partij
bij het Verdrag zijn verplichtingen goed te kunnen nakomen.Ad 6) Verordening inzake de bewaking van bossen en milieu-interacties
(COM(2002)404 def.)Het Voorzitterschap zal rapporteren over de voortgang met betrekking tot
de totstandkoming van deze ontwerp-verordening. Het voorstel is gebaseerd
op artikel 175, lid 1 van het Verdrag (gekwalificeerde meerderheid en
co-decisie met het EP). Het Europees Parlement zal in februari 2003 een advies
in eerste lezing uitbrengen. Tijdens de Milieuraad van oktober jl. lag een
voortgangsrapportage voor.De ontwerp-verordening heeft een nieuwe communautaire actie tot doel voor
de bewaking van bossen en milieu-interacties, ter bescherming van de bossen
in de Europese Unie. Deze actie is gebaseerd op de resultaten van de twee
verordeningen van de Raad waarin de bewaking van de impact van luchtverontreiniging
en brand op bosecosystemen werd geregeld. Beide verordeningen lopen eind 2002
af. Het onderhavige voorstel biedt een meerjarig kader, dat aanvankelijk voor
een periode van zes jaar, van 2003 tot en met 2008, geldt. Het doel is het
toepassingsgebied van de bovengenoemde verordeningen aan te passen teneinde
tot een flexibele bewakingsactie te komen en zodoende de gesteldheid van bosecosystemen
in een bredere context te evalueren. Tevens worden met dit voorstel de bestaande
activiteiten vereenvoudigd door elementen uit beide verordeningen te hergroeperen
in een enkele kaderverordening die zowel op de bescherming als op de bewaking
betrekking heeft.Het voorstel beoogt een meer holistische benadering en beoogt tevens de
link te leggen tussen bossen, bodem en klimaat.Nederland verwelkomt het voorstel voor de verordening en kan instemmen
met de inhoud indien daarin de volgende elementen zijn opgenomen/gehandhaafd
blijven :– Nederland hecht er sterk aan dat het onderdeel inzake bosbranden,
dat een facultatief karakter heeft, ongewijzigd blijft.– Tevens hecht Nederland er in het kader van subsidiariteit aan
dat de betrokkenheid van de lidstaten bij de uitvoering van de verordening
wordt gewaarborgd en dat, naast het in te stellen Wetenschappelijk Coördinatie-orgaan
en het Permanent Comité voor de Bosbouw, de bestaande deskundigengroepen
onder het Permanent Comité worden gehandhaafd.– De relatie bos, bodem en waterhuishouding dient naar de mening
van Nederland in het voorstel nader te worden belicht.– Naar Nederlands oordeel dienen de definities die door de FAO (VN
Food and Agricultural Organisation) worden gehanteerd inzake «bosecosystemen»
en «ecosystemen» te worden overgenomen in het voorstel.– Op het gebied van rapportages lijkt naar Nederlands oordeel een
frequentie van eens per drie jaar in de rede te liggen (i.p.v. jaarlijks).
Tevens is Nederland voorstander van het bewerkstelligen van synergie met rapportages
die voortvloeien uit andere internationale verplichtingen, en dient overlap
te worden voorkomen;– Nederland heeft een voorkeur voor driejarige nationale programma's,
met daaraan gekoppeld een voorkeur voor een 90-dagen termijn t.b.v. het indienen
van nationale programma's bij de Commissie;– het Permanent Bosbouw Comité dient naar Nederlands oordeel
als regelgevend comité te worden ingesteld.– Nederland is geen voorstander van een open einde regeling en zal
aandringen op een programma van vier jaar.Ad 7) Mededeling inzake pesticiden (COM(2002) 349 def)Het Voorzitterschap streeft naar het aannemen van Raadsconclusies ten
aanzien van Mededeling op weg naar een thematische strategie voor een duurzaam
gebruik van bestrijdingsmiddelen. De totstandkoming van een thematische strategie
is een uitwerking van het Zesde Milieuactieprogramma. De doelstelling van de strategie is: de reductie van de effecten van bestrijdingsmiddelen
op volksgezondheid en milieu, het bereiken van meer duurzaam gebruik van bestrijdingsmiddelen
en een significante risicoreductie, waarbij de noodzakelijke productie van
gewassen is gewaarborgd.De huidige Europese wetgeving richt zich voornamelijk op de toelating
aan bestrijdingsmiddelen en de vaststelling van residulimieten in voedsel.
De thematische strategie is complementair aan de wetgeving, en zal zich vooral
richten op de gebruiksfase van bestrijdingsmiddelen.De belangrijkste doelen van de thematische strategie zijn:– minimaliseren van gezondheids- en milieurisico's dor het gebruik
van bestrijdingsmiddelen– betere controle op gebruik en handel van bestrijdingsmiddelen– beperken van de aantallen schadelijke stoffen, in het bijzonder
door het vervangen van de meest schadelijke door minder schadelijke werkzame
stoffen– stimuleren van teelten die minder of geen bestrijdingsmiddelen
nodig hebben– het ontwikkelen van een systeem waardoor de voortgang gemeten
kan worden, inclusief het ontwikkelen van indicatoren hiervoor.Nederland is van mening dat een strategie die risico's van bestrijdingsmiddelen
beoogt te verminderen dient uit te gaan van de combinatie:1. stimuleren dat teeltsystemen worden ontwikkeld en gestimuleerd, waarbij
de inzet van gewasbeschermingsmiddelen kan worden voorkomen of geminimaliseerd;2. deze toepassen op een wijze die schade en risico's voor gezondheid
en milieu zo veel mogelijk beperkt;3. de naleving van de toepassing adequaat controleren.In ieder geval moeten de indicatoren naast volume ook rekening houden
met specifieke risico's van stoffen en met risicoreducerende voorschriften
in lidstaten.Ad 8) Chemische stoffen: RaadsconclusiesHet Voorzitterschap hoopt ten aanzien van de voorbereidingen van de 22e
Governing Council van de UNEP inzake chemische stoffen Raadsconclusies aan
te nemen. Deze bijeenkomst zal in februari 2003 plaatsvinden.De Raad neemt de gelegenheid te baat om naar aanleiding van deze UNEP
bijeenkomst kort in te gaan op het nieuwe EU-stoffenbeleid. De Commissie wordt
andermaal opgeroepen om zo spoedig mogelijk met een raamwerk voor een Europese
stoffenstrategie te komen.Ten aanzien van de EU-inbreng in het mondiale chemische stoffenbeleid
ligt de nadruk op het regelmatig evalueren van de 2020 doelstelling van Johannesburg
alsmede de ontwikkeling van een mondiale chemicaliënstrategie in 2005.
Voor het laatste wordt gekoerst op een beleidsdocument dat op ministerieel
niveau moet worden aangenomen. In het document dienen zowel targets, tijdsplannen
en commitments van milieu- en ontwikkelingsministeries vastgelegd te worden.Voorts wordt de Commissie in de Raadsconclusies uitgenodigd een strategie
voor kwik op te stellen mede naar aanleiding van de kwik hoeveelheden die
binnenkort vrijkomen uit de chloor-alkali industrie. Ad 9) Wetgevingspakket chemische stoffenHet Voorzitterschap heeft een presentatie van de Commissie ten aanzien
van dit dossier geagendeerd.Na de publicatie van het Witboek (februari 2001) chemische stoffen, de
Milieuraad en de Europese Raad van Göteborg (juni 2001) en een intensief
proces van technische consultatie van de lidstaten door de Commissie (eind
2001) is de Commissie nog steeds niet gekomen met de aangekondigde voorstellen
voor regelgeving.Op het moment van schrijven zijn nog geen documenten beschikbaar.Ad 10) Kaderrichtlijn milieuaansprakelijkheid (COM(2002)17)Het Voorzitterschap zal rapporteren over de voortgang met betrekking tot
de totstandkoming van de kaderrichtlijn milieuaansprakelijkheid. Het voorstel
is gebaseerd op artikel 175, lid 1 (gekwalificeerde meerderheid en co-decisie
met het Europees Parlement). Het Europees Parlement heeft de eerste lezing
nog niet afgerond.De ontwerp-richtlijn stelt een beperkt aansprakelijkheidssysteem voor
dat gericht is op het voorkomen en het herstellen van ernstige schade aan
het milieu ten gevolge van risicovolle beroepsmatige activiteiten. Het systeem
is van toepassing op water, biodiversiteit in natuurgebieden en bodem. Voor
bodem geldt dat er sprake moet zijn (potentieel) ernstige schade voor de volksgezondheid.Nederland verwelkomt het voorstel en vindt het wenselijk dat – mede
met het oog op toetreding van toekomstige lidstaten – op communautair
niveau harmonisatie van wetgeving inzake milieuaansprakelijkheid plaatsvindt.
Een goede communautaire regeling zal een hoge mate van preventieve werking
hebben ten aanzien van schade aan het milieu en zal daarnaast verzekeren dat
in de Gemeenschap, in geval van aanzienlijke schade aan het milieu, het milieu
wordt hersteld waarbij overal in de Gemeenschap de vervuilers vergelijkbare
lasten van herstel zullen dragen.Nederland is voorstander van een volledige implementatie van het beginsel
«de vervuiler betaalt». Het uitgangspunt van milieuaansprakelijkheid
moet zijn dat degene die schade toebrengt aan het milieu (biodiversiteit,
water en bodem) de schade herstelt.Uitgangspunt is dat de overheid primair de verplichting heeft te garanderen
dat noodzakelijke preventieve en/of herstelmaatregelen door de veroorzaker
genomen worden. In laatste instantie is de overheid gehouden tot het treffen
van preventieve en/of herstelmaatregelen indien de veroorzaker niet aansprakelijk
is of de kosten niet kunnen worden verhaald. Om de hiermee verbonden lasten
voor de overheid zoveel mogelijk te beperken is Nederland voorstander van
het introduceren en stimuleren van collectieve marktgerichte instrumenten.
Onder bepaalde omstandigheden zal de overheid echter zelf actie moeten ondernemen.Naar Nederlands oordeel dient ten aanzien van de te vergoeden schade de
afbakening van de richtlijn ten opzichte van bestaande internationale verdragen
en protocollen op het gebied van vervoer, olieschade en nucleaire activiteiten
te waarborgen dat de richtlijn begint daar waar deze verdragen/protocollen
ophouden, en dat derhalve beide systemen naast elkaar kunnen bestaan en elkaar –
bezien vanuit de slachtoffers – op de meest optimale wijze aanvullen.Nederland is voorstander van het schrappen van de vergunning als absoluut
verweermiddel. Het feit dat een vergunning is verleend voor activiteiten
die schade kunnen veroorzaken, betekent voor Nederland geen vrijwaring voor
aansprakelijkheid van de exploitant voor door derden geleden schade. Wel is
de vergunning een wegingsfactor voor de rechter.Hetzelfde geldt met betrekking tot het «state-of-the-art»
verweermiddel. Onder «state-of-the-art» verweermiddel wordt verstaan
dat geen aansprakelijkheid bestaat voor de uitstoot of activiteit die overeenkomstig
de stand van de wetenschap en de technologische kennis op het tijdstip dat
die uitstoot of activiteit plaatsvond, niet als schadelijk wordt beschouwd.
Het is niet wenselijk dat de activiteit die (potentiële) milieuschade
veroorzaakt op grond van het «state-of-the-art» verweer buiten
de werkingssfeer van de richtlijn zou vallen. Nederland beziet nog of het
opportuun is om elders in de richtlijn nadere bepalingen op te nemen over
de toedeling van kosten van preventie en herstel en over het criterium dat
wordt gehanteerd bij de beoordeling van het «state-of-the-art»
verweer.Nederland is van mening dat de richtlijn een adequate financiële
zekerheidsstelling van de exploitant dient te bevorderen. Daarbij zou het
de voorkeur verdienen de vrijwillige weg te kiezen. Op grond van jarenlange
ervaringen in de praktijk is echter gebleken dat ingrijpen van de overheid
noodzakelijk is en een systeem van verplichte financiële zekerheid geboden
kan zijn. Een verplicht systeem van financiële zekerheidsstelling is
naar Nederlands oordeel evenwel pas aan de orde indien aan een aantal voorwaarden
is voldaan:– de richtlijn moet meer duidelijkheid geven over de wijze van berekening
van omvang van milieuschade. Deze richting kan bijvoorbeeld worden gegeven
in de vorm van een «code of conduct», gevoegd als bijlage bij
de richtlijn. Nederland vreest dat zonder een dergelijke guidance de milieuschade
onder de richtlijn niet of slechts tegen prohibitief hoge kosten verzekerbaar
zal zijn;– de verzekeringsmarkt dient meer duidelijkheid te verschaffen over
de mogelijkheid tot dekking van aansprakelijkheid, zoals geregeld in deze
richtlijn;– er dient meer duidelijkheid te komen omtrent de aan een verplichte
financiële zekerheidsstelling verbonden uitvoeringslasten (bestaande
uit monitoring van verplichting) voor de overheid.In het licht van bovenstaande geeft Nederland er de voorkeur aan thans
nog geen verplicht systeem van financiële zekerheidsstelling in te voeren,
doch in de richtlijn een review-bepaling op te nemen, inhoudende dat de Commissie
binnen twee-en-half jaar na inwerkingtreding van de richtlijn een rapport
opstelt over bovenstaande punten en afhankelijk van haar bevindingen voorstellen
doet om al dan niet een verplichting in te voeren. In de richtlijn dient tevens
te worden opgenomen dat in het licht van het Commissie-rapport een nader besluit
wordt genomen over het al dan niet overgaan tot een verplicht systeem.Ad 11) Bescherming mariene milieuHet Voorzitterschap heeft ten aanzien van dit dossier een presentatie
van de Commissie voorzien.De Europese Commissie heeft in het 6e Milieu Actieprogramma aangekondigd
om op zeven terreinen een thematische strategie te produceren. Deze mededeling
betreft een van die zeven terreinen. Vanwege het inventariserende karakter
moet deze mededeling worden gezien als de eerste fase van de ontwikkeling
van een Europese Mariene Strategie (EMS), bedoeld om de Europese Mariene Strategie
verder uit te werken.Er staan acht thema's centraal in de mededeling: biodiversiteit en habitats,
gevaarlijke stoffen, eutrofiëring, chronische olieverontreiniging, verontreiniging door radioactieve stoffen, afval, gezondheid en milieu en maritiem
vervoer.Van 4–6 december 2002 vindt er in Kopenhagen een stakeholders-conferentie
plaats over het mariene milieu. Nederland zal hieraan deelnemen. Uitkomsten
van deze conferentie zullen mogelijk meegenomen worden in de verdere ontwikkeling
van de EMS.Ten algemene vindt Nederland het belangrijk dat bij de ontwikkeling van
de Europese Mariene Strategie in het oog wordt gehouden dat resultaten die
reeds in andere gremia zijn behaald worden overgenomen door de EMS, teneinde
dubbelwerk te voorkomen. Nederland is van mening dat er kansen liggen voor
een betere afstemming binnen EU-geledingen (tussen verschillende beleidsdirecties
onderling) en tussen EU en regionale mariene conventies zoals OSPAR, HELCOM
en de Barcelona Conventie. Kansen kunnen alleen verzilverd worden indien gebruik
wordt gemaakt van de sterke kanten van de verschillende organisaties. Het
is belangrijk dat de EMS zijn eigen «niche» vindt; in het bijzonder
wat betreft de afstemming van regelgeving (onder meer op terrein van visserij
en milieu) ziet Nederland goede kansen.Ad 12) Richtlijn inzake kwaliteit zwemwaterDe Commissie heeft op 24 oktober jl. het voorstel voor een nieuwe zwemwaterrichtlijn
gepubliceerd. Het voorstel is nog niet besproken in Raadswerkgroepkader, wel
heeft het Voorzitterschap een presentatie door de Commissie van het voorstel
geagendeerd voor de Milieuraad van 9–10 december 2002.Het voorstel is gebaseerd op art. 175, lid 1 (gekwalificeerde meerderheid
en co-decisie met het EP). Het Europees Parlement heeft nog geen advies in
eerste lezing uitgebracht.Het doel van de zwemwaterrichtlijn is het beschermen van de gezondheid
van zwemmers in oppervlaktewateren (binnenwateren, kustwater), met inachtneming
van het behoud, de bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu.
De huidige zwemwaterrichtlijn is, zowel wetenschappelijk als beheermatig gezien,
verouderd en dient gemoderniseerd te worden. In de nieuwe richtlijn worden
bepalingen neergelegd met betrekking tot de monitoring en de indeling van
de zwemwaterkwaliteit in kwaliteitsklassen (uitstekend, goed en slecht) alsmede
de verstrekking van informatie daarover aan het publiek en de Europese Commissie.De nieuwe zwemwaterrichtlijn zal een combinatie van inspanningsverplichtingen
(verbetering waterkwaliteit – bereiken van een «goede kwaliteit» –
door het nemen van beheermaatregelen) en resultaatverplichtingen (controle
en beoordeling waterkwaliteit) bevatten. Uiteindelijk wordt Nederland beoordeeld
op de te behalen goede zwemwaterkwaliteit op aangewezen zwemlocaties. De richtlijn
vormt hiermee een aanvulling op de doelstellingen en maatregelen van de Kaderrichtlijn
Water, met bijzondere aandacht voor de volksgezondheid. Ingevolge de Kaderrichtlijn
Water zullen relevante bacteriologische vervuilingsbronnen worden vastgelegd
en aangepakt.Nederland staat in beginsel positief ten aanzien van het voorstel voor
een nieuwe zwemwaterrichtlijn. Nederland hecht groot belang aan een pro-actief
waterbeheer teneinde een goede zwemwaterkwaliteit te kunnen waarborgen. Bovendien
is het goed om Europees af te stemmen, zodat een Europese basiskwaliteit wordt
afgesproken en zwemwaterlocaties op een uniforme manier met elkaar vergeleken
kunnen worden. Nederland vindt echter wel, dat de verplichtingen die voortvloeien
uit de nieuwe zwemwaterrichtlijn haalbaar, uitvoerbaar en handhaafbaar moeten
zijn en geen disproportionele kosten met zich mee mogen brengen.
Nederland betwijfelt of de voorgestelde normen en toetsingssystematiek hieraan
voldoen.Ad 13) diverse punten:a) CITES: 12e Conferentie van de Partijen.Het Voorzitterschap zal informeren over de resultaten van de 12e Conferentie
van Partijen bij het CITES-verdrag. Deze heeft plaatsgevonden van 3 tot
15 november jl. in Chili.Op het moment van schrijven zijn nog geen documenten beschikbaar. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-08-157.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl