Amendement van het lid Ronnes over het invoeren van een verplichting voor gemeenten om te waarborgen dat verdringing door urgenten zoveel mogelijk beperkt wordt
Staten-Generaal — Kamerstuk Amendement
Datum: 2016-04-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2015-2016
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 34 403
 
 Wijziging van de Woningwet in verband met het tijdelijk uitbreiden van het werkgebied van toegelaten instellingen met het oog op het huisvesten van vergunninghouders
 
 
 Nr. 9
 AMENDEMENT VAN HET LID RONNES
 Ontvangen 21 april 2016
 
 De ondergetekende stelt het volgende amendement voor:
 
 Na artikel I wordt een artikel ingevoegd luidende:
 
 
 ARTIKEL
 Ia
 
 In artikel 12 van de Huisvestingswet 2014 wordt na het derde lid een lid toegevoegd, luidende:
 
 
 
 4.
 Indien de gemeenteraad toepassing heeft gegeven aan het eerste lid, treffen burgemeester en wethouders maatregelen om te waarborgen dat in de behoefte aan woonruimte van de woningzoekenden, die niet krachtens dit lid zijn aangewezen, zodanig wordt voorzien dat de nadelige gevolgen van de toepassing van het eerste lid voor hen zoveel mogelijk worden beperkt.
 
 
 
 
 
 
 
 Toelichting
 
 Indiener vindt dat de huisvesting van woningzoekenden met een zogenaamde «urgentieverklaring», zoals de statushouders, niet mag leiden tot de situatie dat andere mensen de kans op een huurwoning kleiner zien worden of verspelen. Verdringing acht de indiener onwenselijk.
 Op grond van artikel 12, eerste lid, van de Huisvestingswet 2014 kan de gemeenteraad in de huisvestingsverordening urgente groepen woningzoekenden aanwijzen, die met voorrang worden gehuisvest. Door dit amendement wordt een nieuw lid aan artikel 12 toegevoegd, dat regelt dat wanneer de gemeenteraad dit doet, burgemeester en wethouders verplicht zijn maatregelen te treffen om te waarborgen dat wordt voorzien in de behoefte aan woonruimte van hen, die niet als urgent woningzoekende zijn aangewezen. Deze maatregelen hebben daarom als strekking dat de nadelige gevolgen van het aanwijzen van urgente groepen voor hen, die niet als zodanig zijn aangewezen, zoveel mogelijk worden beperkt.
 Aangezien de problematiek van verdringing niet in iedere gemeente in gelijke mate speelt wordt het aan de gemeenten gelaten om daar zelf op de plaatselijke situatie toegesneden oplossingen voor te vinden.
 
 
 
 
 Ronnes