Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Verslag schriftelijk overleg over strafrechtelijke samenwerking tussen de Verenigde Staten en Nederland
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 284

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

26-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

23490 nr. 284

17-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamVragen van de PvdA-fractie12345678910Vragen van de SP-fractie12345678910111213Vragen van de Groen Links-fractie123456
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 284VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 17 juni 2003Binnen de vaste commissie voor Justitie1 hebben
enkele fracties de behoefte over de brief van de minister van Justitie d.d.
25 maart 2003 inzake de besprekingen over strafrechtelijke samenwerking
tussen de Verenigde Staten en Nederland (Just-03279) enkele vragen en opmerkingen
aan de minister voor te leggen. Bij brief van 16 juni 2003 heeft de minister
geantwoord. Vragen en antwoorden zijn hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,Van de CampDe griffier van de commissie,PeVragen van de PvdA-fractie1Wat is de juridische/diplomatieke status van de medewerkers
van het State Department en van de Drug Enforcement Administration (DEA),
die zijn aangesteld bij de Amerikaanse ambassade en/of elders?De door een andere Staat aangemelde, in Nederland gestationeerde buitenlandse
opsporingsambtenaren voor politiële en justitiële strafrechtelijke
samenwerking (verbindingsofficieren), waaronder ook vallen de medewerkers
van de Drug Enforcement Administration die met dit doel in Nederland werkzaam
zijn, hebben een diplomatieke status en dienen conform het Verdrag van Wenen
inzake diplomatiek verkeer (Trb 1962, 101) hun werkzaamheden uit te voeren
met inachtneming van de Nederlandse wet- en regelgeving. Nadere reglementering
is te vinden in de Regeling buitenlandse verbindingsofficieren van 8 maart
2002, Staatscourant 27 maart 2002, nr. 61. Deze regeling geeft het kader
aan waarbinnen de in Nederland gestationeerde verbindingsofficieren hun werkzaamheden
dienen te verrichten. Bindend uitgangspunt is dat de buitenlandse verbindingsofficier
niet zelfstandig enig onderzoeks- of opsporingshandeling, als onder meer bedoeld
in het Wetboek van Strafvordering mag verrichten.2Zijn er in Nederland ook op andere plaatsen of bij
andere instanties Amerikaanse justitiële ambtenaren aangesteld/werkzaam
en, zo ja, hoeveel en waar?Voorzover in Nederland andere Amerikaanse ambtenaren in Nederland gestationeerd
zijn, die met een ander doel dan politiële en justitiële strafrechtelijke
samenwerking hier aanwezig zijn (zoals douane-verbindingsofficieren: US customs
officers) zullen hun werkzaamheden vallen binnen kaders door de daarvoor verantwoordelijke
departementen gesteld (zoals in genoemd voorbeeld het Ministerie van Financiën).
Indien hun werkzaamheden op het terrein komen van politiële en/of justitiële
strafrechtelijke samenwerking, zijn zij voor deze werkzaamheden gebonden aan
de in de beantwoording van vraag 1 genoemde Regeling buitenlandse verbindingsofficieren.
De US customs officers zijn als zodanig aangemeld. In Nederland zijn er op
dit moment enkele douane verbindingsofficieren, ook in het kader van het project
Container Security Initiative, werkzaam. Tenslotte zijn er, weliswaar buiten
Nederland gestationeerd, maar wel aangemeld (geaccrediteerd) voor Nederland,
2 FBI verbindingsofficieren werkzaam (geplaatst in Brussel) en 1 verbindingsofficier
van de secret service (geplaatst in Parijs), die, voorzover zij hun werkzaamheden
verrichten ten behoeve van strafrechtelijke samenwerking tussen de Verenigde
Staten en Nederland, vallen onder het de beantwoording van vraag 1 genoemde
regime.3Wat wordt verstaan onder «strafrechtelijk onderzoek
van wederzijds belang»? En wie bepaalt of dat het geval is?Met «strafrechtelijke onderzoeken van wederzijds belang» worden
die onderzoeken bedoeld waarin bij een succesvolle afronding ervan zowel de
Nederlandse als de Amerikaanse opsporings- en vervolginginstanties een belang
hebben. De vraag of hiervan in een bepaalde situatie sprake is wordt beantwoord
in overleg tussen de justitiële autoriteiten in beide landen.4Wat wordt verstaan onder «informatiebronnen inzake
strafrechtelijke samenwerking»? En zijn er ook strafrechtelijke informatiebronnen
die niet toegankelijk zijn voor Amerikaanse ambtenaren? Zo ja, welke?Onder «informatiebronnen inzake strafrechtelijke samenwerking»
worden, naast openbare bronnen en gegevensbestanden aanwezig bij derden, politiële
en justitiële gegevensbestanden bedoeld. De vraag of, en onder welke
voorwaarden, in een concrete situatie informatie uit deze Nederlandse gegevensbestanden
aan de Amerikaanse autoriteiten ter beschikking kan worden gesteld wordt beantwoord
op basis van de Nederlandse wet en regelgeving op dit vlak. Er zijn geen gegevensbestanden
waarin informatie is opgeslagen die altijd en onder alle omstandigheden aan
buitenlandse opsporings- en vervolgingsautoriteiten moet worden onthouden.
Wel kan zich de situatie voordoen dat een derde partij die over gegevens beschikt
weigert deze aan Nederlandse opsporingsambtenaren ter beschikking te stellen.5Wat wordt verstaan onder «operationele strafrechtelijke
samenwerking»?Onder «operationele samenwerking» wordt in het algemeen die
samenwerking verstaan die gericht is op de voorkoming of opsporing en vervolging
van strafbare feiten. Voor zover het de samenwerking in het kader van de opsporing
van strafbare feiten betreft, zal daaraan veelal een rechtshulpverzoek ten
grondslag liggen. Op basis van de Wet en het Besluit politieregisters kan
er in beperkte mate op politie-niveau informatie worden uitgewisseld zonder
dat daarvoor aan Nederlandse zijde de tussenkomst van het OM vereist is.6Als Amerikaanse ambtenaren bijstand of assistentie
hebben verleend in een strafrechtelijk onderzoek dat wordt voorgelegd aan
een Nederlandse rechter, wordt die bijstand of assistentie dan altijd vermeld
in het proces-verbaal en, zo ja, kunnen die ambtenaren door de Nederlandse
rechter altijd worden gehoord als getuige? Zo neen, waarom niet?Indien Amerikaanse ambtenaren assistentie hebben verleend ten behoeve
van een Nederlands strafrechtelijk onderzoek naar aanleiding van een Nederlands
rechtshulpverzoek, zullen de resultaten hiervan zich bevinden in het Nederlandse
strafdossier. Indien Amerikaanse ambtenaren assistentie hebben verleend middels
spontane informatieverstrekking aan Nederland ten behoeve van een Nederlands
strafrechtelijk onderzoek, zal daarvan door een Nederlandse opsporingsambtenaar
een proces verbaal worden opgemaakt, hetgeen ook zal worden toegevoegd aan
het betreffende strafdossier. Ditzelfde geldt ook voor informatie afkomstig
van voor de in Nederland gestationeerde buitenlandse verbindingsofficieren.
Algemeen geldt dat Amerikaanse ambtenaren kunnen worden opgeroepen als getuige.
Voor de in Nederland gestationeerde verbindingsofficier geldt dat ook, maar
deze kan zich, gezien zijn diplomatieke status, beroepen op diplomatieke onschendbaarheid.
Mocht dat zich voordoen, dan kan de betreffende Nederlandse opsporingsambtenaar,
die het proces-verbaal over de informatieverstrekking heeft opgemaakt, of
zijn leidinggevende, ter zitting een toelichting geven op (de totstandkoming
van) het proces-verbaal. Op zich is dit vergelijkbaar met de in Nederland
geaccepteerde de auditu-doctrine, waarmee het gebruik van een verklaring van
horen zeggen (hier dus dat proces-verbaal) onder bepaalde voorwaarden kan
worden gebruikt zonder dat de originele bron daarbij wordt betrokken.7Acht de minister het mogelijk dat er door de Amerikaanse
ambtenaren in Nederland opsporingsmethoden worden toegepast die in het Nederlandse
recht verboden zijn?Amerikaanse ambtenaren, zoals bij voorbeeld de in Nederland werkzame liaison-officers,
hebben in Nederland geen opsporingsbevoegdheid. In de Regeling buitenlandse
verbindingsofficieren (Staatscourant 27 maart 2002, nr. 61) is dit uitdrukkelijk
vastgelegd. Wel kunnen onder omstandigheden in Nederlandse opsporingsonderzoeken
(op Nederlands grondgebied) buitenlandse politie-ambtenaren als infiltrant
worden ingezet. Dit geschiedt dan onder gezag en verantwoordelijkheid van
het Nederlandse OM en onder directe en strakke aansturing door de Nederlandse
politie. Dat er sprake zou kunnen zijn van het gebruik van in Nederland niet
toegestane opsporingsmethoden door Amerikaanse ambtenaren lijkt dus onwaarschijnlijk.8Wie of wat is de centrale autoriteit DIN, wat is haar
taak en wie is daar politiek verantwoordelijk voor?Op basis van het bepaalde in de Wet Politieregisters en het besluit Politieregisters
is de tot het Korps Landelijke Politiediensten behorende Dienst Internationale
Netwerken de instantie die verantwoordelijk is voor de informatie uitwisseling
met andere landen. Deze dienst is daartoe aangewezen als de z.g. Nationale
Autoriteit. De politieke verantwoordelijkheid voor het functioneren van de
DIN (als onderdeel van het KLPD) is een gedeelde verantwoordelijkheid tussen
de Minister van BZK in diens rol van beheerder van het Korps Landelijke Politiediensten
en de Minister van Justitie als verantwoordelijk bewindspersoon voor de opsporing
en vervolging van strafbare feiten. De werkzaamheden die de DIN in dat kader
uitvoert, worden onder het gezag van de Hoofdofficier van het Landelijke Parket
verricht.9Is bekend hoe vaak de Verenigde Staten ten aanzien
van Nederlandse gedetineerden niet artikel 36 Verdrag van Wenen hebben nageleefd?
Zo ja, hoe vaak is dat dan het geval geweest?Artikel 36 van het verdrag van Wenen inzake consulaire betrekkingen (Trb.
1981, 143) regelt dat zodra in een Staat een onderdaan van een andere Staat
wordt gearresteerd, deze persoon geïnformeerd wordt over de mogelijkheid
een verzoek te doen tot consulaire bijstand. Indien de betrokken persoon daarvan
gebruik wil maken, wordt de consulaire post ingelicht. Bekend is dat de Verenigde
Staten soms in gebreke blijven om aangehouden onderdanen van andere Staten
(incl. Nederlanders) van deze mogelijkheid op de hoogte te stellen.voorkomt.
Ter verbetering hiervan wordt door Nederland gezamenlijk met andere EU lidstaten
frequent overleg gevoerd met de Verenigde Staten.10Waarom heeft Nederland met betrekking tot een aantal
afspraken eenzijdig een verplichting op zich genomen en geldt deze verplichting
dus niet onverkort voor de Verenigde Staten?Bij de formulering van de afspraken in het «Agreed Steps»-document
is steeds bezien of een bepaalde afspraak zowel in Nederland als in de VS
tot maatregelen of actie aanleiding dient te geven of dat dit slechts in één
van beide landen tot actie moet leiden. De meeste afspraken in het document zijn wederkerig, enkele afspraken zullen, gezien hun aard, alleen
aan Amerikaanse dan wel aan Nederlandse zijde moeten worden uitgevoerd. Vragen van de SP-fractieDe leden van de SP-fractie maken zich zorgen over de strafrechtelijke
samenwerking tussen Nederland en de Verenigde Staten. Deze leden krijgen de
indruk dat Nederland te weinig probeert haar eigen beleid te maken dan wel
daar aan vasthoudt en al te gemakkelijk de wensen van de Amerikanen overneemt.
Waarom stuurt de minister de Amerikaanse agenten niet naar de Verenigde Staten
om op deze manier eigen onderzoek te doen? Bovendien dringt zich aan deze
leden het beeld op dat Nederland, bij de uitleveringen naar de Verenigde Staten,
«het beste jongetje van de klas» probeert te zijn en bereid is
hierbij de zorgvuldige behandeling van de eigen onderdanen op te offeren.
De leden van de SP-fractie vinden dit onacceptabel. De leden van de SP-fractie
hebben de navolgende vragen.1Wat is de reden dat er nog meer agenten van de DEA
naar Nederland komen? Zijn de alternatieven van zelf vervolgen en zelf anders
opleiden van nieuwe agenten wel onderzocht? Zijn Nederlandse agenten niet
in staat goed werk te leveren op dit gebied? Zo neen, waarom niet? Zo ja,
wat is de meerwaarde van de DEA hier? Hoeveel DEA agenten zijn in Nederland
(wel eens) actief? Hoeveel «global issues officers» zijn er op
dit moment?De reden waarom buitenlandse verbindingsofficieren naar Nederland komen,
is dezelfde als waarom Nederlandse verbindingsofficieren gestationeerd worden
in het buitenland, namelijk bevordering van de wederzijdse samenwerking. Dat
staat los van de vraag in hoeverre Nederlandse agenten zelf in staat zijn
goed werk te leveren op dit gebied. De meerwaarde van aanwezigheid van buitenlandse
opsporingsambtenaren op Nederlands grondgebied, waaronder DEA officieren,
is derhalve gelegen in het belang dat Nederland en de Verenigde Staten gezamenlijk
stellen in het bestrijden van internationale criminaliteit en het gegeven
dat een daartoe nabij aanwezige en directe aanspreekpartner een dergelijke
samenwerking kan bevorderen en bespoedigen. Voor wat betreft het aantal buitenlandse
verbindingsofficieren dat gestationeerd kan worden in Nederland gelden de
bepalingen van het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek verkeer (Trb 1962,
101), dat o.a. regelt dat de zendstaat vrij is te bepalen hoeveel personeelsleden
met diplomatieke status (inclusief verbindingsofficieren) worden aangesteld
in de ontvangende staat, waarbij de ontvangende staat (i.c. Nederland) kan
eisen dat het totale aantal binnen redelijke grenzen blijft. Tenslotte zijn
er op dit moment totaal 3 global issues officers aanwezig in Nederland, die
de inzet van de diverse hiervoor genoemde verbindingsofficieren coördineren.2Wordt de controle in de Rotterdamse haven de facto
door de Verenigde Staten uitgevoerd? Hoe liggen de verhoudingen in de controle
van de havencontainers: hoeveel Amerikaanse tegenover hoeveel Nederlandse
agenten doen dit? Wordt er samen in groepen gewerkt of apart? Is er sprake
van een hiërarchische relatie tussen de Nederlandse en Amerikaanse agenten?
Zo neen, waarom niet? Zo ja, welke relatie?Op 25 juni 2002 hebben de Minister van Financiën van Nederland en
de Douanedienst van de Verenigde Staten een Beginselverklaring (Declaration
of Principles) getekend inzake een pilot voor de plaatsing van Amerikaanse
douaneambtenaren in de haven van Rotterdam. Op dit moment zijn
er vijf Amerikaanse douaneambtenaren geplaatst. Gegevens over containers met
bestemming de Verenigde Staten van Amerika worden zowel door de Amerikaanse
als door Nederlandse douane separaat geanalyseerd. Hiermee zijn vier Nederlandse
douaneambtenaren belast. Over het resultaat van de analyse wordt overleg gevoerd
tussen de Nederlandse en de Amerikaanse douane. Uiteindelijk is het de Nederlandse
douane die beslist of een container wordt gecontroleerd. De controle zelf
wordt ook door de Nederlandse douane verricht. Daarom is een formele hiërarchieke
relatie tussen de Nederlandse en de Amerikaanse douaneambtenaren niet noodzakelijk.
Wel heeft het ministerie van Financiën richtlijnen opgesteld voor de
dagelijkse werkzaamheden.3Welke persoonlijke gegevens over verdachten of mogelijke
verdachten worden momenteel uitgewisseld, c.q. geleverd, aan de Verenigde
Staten? Hoe verhoudt deze uitwisseling zich tot de Nederlandse wetten op bescherming
van persoonsgegevens?Gegevens over verdachten of mogelijke verdachten kunnen slechts tussen
de Verenigde Staten en Nederland worden uitgewisseld conform de bepalingen
van de Wet Politieregisters en het besluit Politieregisters, voorzover het
gegevens betreft uit politieregisters. Derhalve vindt dergelijke gegevensuitwisseling
in beginsel slechts plaats door tussenkomst van de centrale Nederlandse autoriteit.
(de Dienst Internationale Netwerken van het korps Landelijke Politiediensten).
Voor zover het persoonsgegevens betreft uit andere gegevensverzamelingen vindt
informatie-uitwisseling plaats conform de Wet Bescherming Persoonsgegevens.4Klopt het dat de bevoegdheid van de Amerikaanse ambtenaren
om contact op te nemen met de politie in Nederland met het verzoek iemand
te arresteren is uitgebreid? Waarom is dit gedaan? Waren de Verenigde Staten
ontevreden over de snelheid van handelen van Nederlandse politieagenten? Zal
het criterium dat wordt gehanteerd «waarin tijdig en doelmatig overleg
essentieel is» in de praktijk niet worden opgerekt zodat er geen controle
meer is op het gedrag van de Amerikaanse agenten en de Nederlandse opsporingsdiensten?
Vindt u dat een wenselijke ontwikkeling?De hoofdregel, ook nadrukkelijk vastgelegd in de voor buitenlandse liaisons
geldende «Regeling buitenlandse verbindingsofficieren» (Staatscourant
27 maart 2002, nr. 61), is dat deze liaisons zich voor de door hen gewenste
contacten met regiokorpsen eerst wenden tot de DIN, die als Nationale Autoriteit
voor de internationale gegevensuitwisseling is aangewezen. Deze regeling werkt
in het algemeen vlot en tot tevredenheid van de buitenlandse liaisons. Van
Amerikaanse zijde is er wel op gewezen dat er zich situaties zouden kunnen
voordoen (b.v. wanneer er direct en onmiddellijk gevaar voor mensenlevens
dreigt) waarin nodeloze vertraging in het leggen van contact met de betrokken
politie-instantie moet worden vermeden. In die gevallen, die zich overigens
hoogst zelden zullen voordoen, is het de liaisons, in afwijking van het bepaalde
in de hierboven genoemde regeling, toegestaan om zich rechtstreeks tot een
politiekorps te wenden en dit contact ten spoedigste achteraf aan de DIN te
melden. Dat de hoofdregel gerespecteerd blijft wordt mede gegarandeerd door
het zeer regelmatige contact en overleg dat functionarissen van de DIN met
buitenlandse liaisons hebben. Ik ben derhalve niet bevreesd dat de zeldzame
uitzondering op de regel zal leiden tot het verminderen van het zicht op de
activiteiten van Amerikaanse liaisons.5Kunnen goederen vóór een veroordeling
van een strafbaar feit in beslag worden genomen of moet iemand veroordeeld
zijn voor een delict? Als inbeslagneming kan bij een verdenking, zijn er dan
voldoende waarborgen dat het inbeslaggenomene automatisch naar de rechtmatige
eigenaar terug gaat? Zo neen, waarom niet?De SP-fractie stelt naar aanleiding van de afspraak om nader te discussiëren
over de versterking van samenwerking op het gebied van de voordeelsontneming
een aantal inhoudelijke vragen op dit gebied. Alvorens op deze vragen in te
gaan, wil ik voorop stellen dat de samenwerking tussen Nederland en de VS
van Amerika op het gebied van de voordeelsontneming is gebaseerd op de Overeenkomst
tussen het Koninkrijk der Nederlanden en de VS van Amerika inzake de wederzijdse
samenwerking bij de opsporing inbeslagneming en confiscatie van opbrengsten
van en hulpmiddelen bij het plegen van misdrijven en de verdeling van geconfisqeerde
voorwerpen (Trb 1993, 5). Dit verdrag is reeds vanaf 1 juni 1994
in werking. Voor de achtergronden van dit verdrag verwijs ik u naar TK, 1992–1993
en 1993–1994, 23 173 (R1474). Bij tenuitvoerlegging van rechtshulpverzoeken
op basis van dit verdrag is (onder andere) van toepassing de wet overdracht
tenuitvoerlegging strafvonnissen (Wots). Verdrag en wet (Afdeling B van de
Wots) voorzien, zoals gebruikelijk bij de internationale samenwerking op het
gebied van de voordeelsontneming, in de mogelijkheid op verzoek van een verdragspartner
in Nederland conservatoir beslag te leggen voorafgaand aan een buitenlandse
rechterlijke uitspraak strekkende tot ontneming van wederrechtelijk verkregen
voordeel. De Wots bepaalt tevens de wijze waarop en de voorwaarden waaronder
een buitenlandse, dus ook Amerikaanse, rechterlijke beslissing in verband
met wederrechtelijk verkregen voordeel in Nederland tenuitvoer kan worden
gelegd. Tevens is in de Wots geregeld of en zo ja de wijze waarop derde belanghebbenden
hun rechten geldend kunnen maken. Zie hiervoor artikel 13e en artikel 31a
WOTS.6Kan de minister toelichten hoeveel feitelijke autoriteit
Nederland nog heeft over de Amerikaanse dienders in Nederland? Is het hem
bijvoorbeeld bekend dat als deze ambtenaren worden gekoppeld aan een ambassade,
zij dan onschendbaar zijn in Nederland en zo dus vrijuit gaan als zij bijvoorbeeld
bijzondere bevoegdheden incorrect inzetten? Wat vindt de minister daar van?
Is de minister bereid de politie en andere ambtenaren van de Verenigde Staten
veel steviger onder controle te houden?Met de inwerkingtreding van de Regeling buitenlandse verbindingsofficieren,
zoals vermeld bij de beantwoording van vraag 1 PvdA, is gerealiseerd dat Nederland
meer controle kan houden op buitenlandse verbindingsofficieren. Deze huidige
dwingende Regeling buitenlandse verbindingsofficieren is tot stand gekomen
naar aanleiding van de parlementaire Enquêtecommissie Opsporingsmethoden
en heeft de in de periode daarvoor geldende Richtlijn met betrekking tot de
stationering van liaison officers van 21 maart 1994 vervangen. Met de
huidige Regeling buitenlandse verbindingsofficieren is dwingend gereglementeerd
dat de buitenlandse verbindingsofficieren, voorzover hun werkzaamheden op
het terrein komen van politiële en/of justitiële strafrechtelijke
samenwerking, gehouden zijn aan Nederlandse regels. Ook is een rapportageverplichting
opgenomen. Op basis van deze regeling is een voldoende controle op de werkzaamheden
van buitenlandse verbindingsofficieren gewaarborgd. Voor wat betreft hun diplomatieke
status wordt verwezen naar beantwoording van vraag 1 PvdA. In aanvulling daarop
geldt op basis van artikel 9 van het Verdrag van Wenen inzake diplomatiek
verkeer dat Nederland de buitenlandse verbindingsofficier in geval
van onrechtmatig optreden kan verklaren tot persona non grata.7Wat is de reden dat er wordt gewerkt aan de versnelling
en standaardisering van de uitleveringsprocedure terwijl er momenteel door
een rechter wordt gezegd dat er juist zorgvuldiger op deze zaken moet worden
in gegaan? Is de minister van mening dat een standaardisering van dit proces
een individuele en zorgvuldige benadering ontmoedigt? Kan de minister toelichten
hoe hij de niet geringe kritiek vanuit de juridische wereld, van bijvoorbeeld
de Amsterdamse strafrechter Blekxtoon, de advocaten Weski, Teurlings en Koppe,
de hoogleraren Schalken en Cohen, pareert dat het Nederlandse rechtssysteem
wordt «geminacht»?In het afgelopen bilaterale overleg met de Amerikaanse autoriteiten zijn
afspraken gemaakt over de behandeling van Amerikaanse uitleveringsverzoeken.
Informatieverschaffing in lopende uitleveringsverzoeken speelde daarbij een
belangrijke rol. Ook termijnen in de uitleveringsprocedure, bijvoorbeeld binnen
welke termijn verzoeken van de uitleveringsrechter om aanvullende informatie
aan de Amerikaanse autoriteiten worden voorgelegd, zijn onderwerp van bespreking
geweest. Dergelijke afspraken staan geenszins aan de zorgvuldige behandeling
van een uitleveringsverzoek in de weg, integendeel, zij kunnen deze juist
ten goede komen. Het is mij bekend dat er kritiek wordt geuit op de huidige
uitleveringspraktijk met de VS. Deze komt voor een groot deel voort uit vooronderstellingen
over de uitleveringsprocedure, zoals over de zogenaamde terugkeergaranties
en over het Amerikaanse rechtssysteem. De uitlevering met de VS vindt plaats
aan de hand van het bilaterale uitleveringsverdrag dat aan beide landen verplichtingen
oplegt. Een van de grondslagen van dit verdrag is het internationaal erkende
vertrouwensbeginsel dat inhoudt dat er op mag worden vertrouwd dat het Amerikaanse
strafproces, waaraan middels uitlevering medewerking wordt gegeven, aan de
elementaire vereisten van internationale mensenrechtenverdragen als het EVRM
en IVBPR voldoet. Ik wijs in dit verband naar het arrest van 5 juni 2003 van
het Gerechtshof Den Haag waarin het Gerechtshof oordeelde dat bij uitlevering
naar de VS, een land dat het IVBPR heeft ondertekend, er in beginsel op dient
te worden vertrouwd dat de in het EVRM en IVBPR neergelegde beginselen worden
gewaarborgd. Het Hof heeft voorts beslist dat in de desbetreffende zaken niet
voldoende aannemelijk is gemaakt dat in deze zaken dit vertrouwen niet gerechtvaardigd
is en vervolgens het tussenvonnis van de voorzieningenrechter vernietigd.
Bij de toepassing van het bilaterale verdrag is tot op heden niet gebleken
dat dit vertrouwen niet op zijn plaats is. Dat geldt ook voor de gerechtvaardigde
verwachting dat Nederlanders die ter vervolging aan de VS worden uitgeleverd,
na hun veroordeling in de VS tot een vrijheidsstraf, naar Nederland kunnen
terugkeren om hier hun straf te ondergaan.8Gaat Nederland een terugkeergarantie eisen van de Verenigde
Staten als er wordt uitgeleverd? Zo neen, waarom niet?Antwoord (tevens antwoord op vraag 5 van de GL-fractie): Ingevolge artikel
8 van het bilateraal uitleveringsverdrag bestaat voor partijen de verplichting
om eigen onderdanen ter fine van strafvervolging uit te leveren. In een notawisseling
tussen Nederland en de VS van 11 juli 1991 is bepaald dat de VS in beginsel
geen bezwaar heeft tegen de overbrenging van Nederlandse onderdanen om de
aan hen in de VS opgelegde straf in Nederland te ondergaan en dat verzoeken
daartoe door de Amerikaanse autoriteiten welwillend in overweging worden genomen.
Nederland heeft aangegeven dat de hiervoor genoemde Amerikaanse verklaring als voldoende garantie wordt beschouwd voor de uitlevering van Nederlandse
onderdanen en dat geen aanvullende garanties in individuele zaken zijn vereist.
In vervolg op het Algemeen Overleg met uw kamer op 11 april 2002 heb
ik uw kamer bij brief van 28 november 2002 medegedeeld dat ik aan het
Amerikaanse Department of Justice heb verzocht om te bevestigen dat met de
Amerikaanse toezegging dat «in beginsel» geen bezwaar bestaat
tegen de overbrenging van Nederlanders om de aan hen in de VS opgelegde straf
in Nederland te ondergaan wordt bedoeld dat overbrenging van een uitgeleverde
Nederlander wordt toegestaan wanneer aan de vereisten van het Europees Verdrag
inzake de Overbrenging van Gevonniste Personen van 21 maart 1983 is voldaan.
Het Amerikaanse Department of Justice heeft mij geantwoord dat dit het geval
is en dat tot nu toe geen enkel verzoek om teruglevering van een uitgeleverde
Nederlander is geweigerd. Tot nu toe is inderdaad gebleken dat de VS zich
aan hun terugleveringsverplichting houden. Er bestaat dan ook geen aanleiding
om in de toekomst aanvullende terugkeergaranties te verzoeken. In een in september
gepland specifiek overleg met de VS over de WOTS-procedure zullen over de
snelheid waarmee deze procedure wordt uitgevoerd nadere afspraken worden gemaakt.9Wat vindt de minister van de suggestie om een officier
van justitie in Nederland eerst te laten motiveren waarom het onmogelijk of
hoogst onwenselijk is om de verdachte in Nederland te berechten voordat er
zelfs overwogen wordt iemand te laten uitleveren?Antwoord (tevens antwoord op vraag 5 van de GL-fractie): In een aantal
gevallen wordt door de VS de uitlevering gevraagd van een Nederlandse onderdaan
waarbij soms tevens het betreffende strafbare feit (mede) op Nederlands grondgebied
is gepleegd. Vooral in dat soort gevallen rijst bij sommigen de vraag waarom
in plaats van uit te leveren Nederland niet zelf de strafvervolging overneemt.
De beantwoording van deze vraag hangt samen met de goede rechtsbedeling. De
vraag waar een vervolging het beste kan plaatsvinden behoeft echter niet alleen
beantwoord te worden aan de hand van de pleegplaats en de nationaliteit van
de verdachte. De vragen waar de rechtsorde is geschokt, waar het bewijs voorhanden
is en waar medeverdachten worden vervolgd of reeds zijn veroordeeld, zijn
eveneens van groot belang. Dit vereist telkens een individuele afweging aan
de hand van de concrete omstandigheden van het geval. Bedacht moet tevens
worden dat voor een overname van een Amerikaanse strafvervolging in plaats
van uitlevering de instemming van de Amerikaanse autoriteiten is vereist,
welke niet afdwingbaar is. Daarnaast mag er in het algemeen op worden vertrouwd
dat ook de VS bij het doen van een verzoek tot uitlevering acht heeft geslagen
op het belang van een goede rechtsbedeling. In het bilaterale overleg van
maart jongstleden is wel de afspraak gemaakt om in het geval van dubbele rechtsmacht
in een zo vroeg mogelijk stadium in onderling overleg te bezien waar een vervolging
het beste kan plaatsvinden. Hierbij wordt echter vooral gedoeld op het beginstadium
van een grensoverschrijdend strafrechtelijk onderzoek, juist met het doel
om het doen van uitleveringsverzoeken te voorkomen, indien dat niet noodzakelijk
is.10Wat is de huidige regeling met betrekking tot het al
dan niet kunnen uitvoeren van de doodstraf? Hoe verhoudt deze zich tot het
Europees Verdrag voor de rechten van de Mens (EVRM)? Wat vindt de minister
van de suggestie dat de formulering in het verdrag met de Europese Unie niet
in overeenstemming is met het Verdrag?Het eerste lid van artikel 7 van het tussen Nederland en de VS gesloten
uitleveringsverdrag bepaalt dat in het geval in de VS op het betreffende feit
de doodstraf is gesteld, Nederland het toestaan van de uitlevering afhankelijk
kan stellen van de voorafgaande garantie dat de opgeëiste persoon na
uitlevering niet tot de doodstraf veroordeeld zal worden, dan wel dat een
dergelijke straf niet tenuitvoergelegd zal worden. In voorkomend geval vindt
dan ook zonder toereikende garanties geen uitlevering plaats. Een vergelijkbare
bepaling is eveneens in de ontwerpovereenkomst betreffende uitlevering tussen
de EU en de VS opgenomen. Beide bepalingen zijn geheel in overeenstemming
met het zesde protocool bij het EVRM.11Wat is de reden dat er met Nederland een aparte serie
afspraken wordt gemaakt naast de afspraken met de Europese Unie? Wat zullen
laatstgenoemde afspraken voor effecten hebben op de op 13 en 14 maart 2003
gemaakte afspraken tussen Nederland en de Verenigde Staten?Zie antwoord op vraag 12 van de SP-fractie.12Wat zullen deze afspraken betekenen voor het bilaterale
uitleveringsverdrag dat nu van kracht is met de Verenigde Staten?Antwoord (tevens antwoord op vraag 11 van de SP-fractie): In het bilateraal
overleg op 13 en 14 maart 2003 stond de bilaterale samenwerking tussen
Nederland en de VS centraal. Dit betrof een groot aantal verschillende onderwerpen.
De besprekingen van de EU met de VS over de ontwerpovereenkomst inzake rechtshulp
en uitlevering zijn van een geheel andere orde. Dit laatste betreft verdragsonderhandelingen,
terwijl het eerste betrekking heeft op de praktische samenwerking en de uitvoering
van al bestaande verdragen. Daarbij is uiteraard rekening gehouden met de
lopende onderhandelingen tussen de EU en de VS. De EU-overeenkomsten inzake
kleine rechtshulp en uitlevering, welke nog niet in werking zijn getreden,
zijn slechts een (beperkte) nadere invulling van de bestaande bilaterale verdragen.
Voor het antwoord op de vraag wat de betekenis is van de EU-ontwerpovereenkomst
voor het bilaterale uitleveringsverdrag moge ik u verwijzen naar de antwoorden
op vragen met betrekking tot de EU-ontwerpovereenkomst in het kader van het
Algemeen Overleg van 3 juni jongstleden over de JBZ-raad.13De leden van de SP-fractie vinden het noodzakelijk
dat er bezinning komt over wie het voor het zeggen heeft in Nederland: Nederlanders
en de Nederlandse regering of buitenlandse mogendheden?Zonneklaar is dat de in Nederland bevoegde justitiële en politiële
autoriteiten, mede op basis van de «Regeling buitenlandse verbindingsofficieren»
(Staatscourant 27 maart 2002, nr. 61) zicht hebben op en zeggenschap
over de door buitenlandse liaisons hier te lande ontplooide activiteiten.
De op basis van deze regeling met de liaisons en de ambassades waartoe zij
behoren gemaakte nadere afspraken bieden voldoende garantie dat er geen sprake
zal zijn van ongeoorloofde activiteiten door deze liaisons.Vragen van de Groen Links-fractie1Kan de minister expliciet aangeven welke criteria hij
heeft gehanteerd ter beoordeling van de ruimte om in te gaan op de wensen
van de Verenigde Staten om tot een nauwere samenwerking te komen?Uitgangspunt is geweest dat een intensievere samenwerking zoals die op
basis van de «Agreed Steps» kan gaan plaats vinden de gemeenschappelijke
doelstellingen en belangen, t.w. een effectievere bestrijding van drugshandel,
een betere samenwerking op het terrein van terrorismebestrijding en een soepeler
politiële en justitiële samenwerking ten goede zal kunnen komen.
De ruimte om in te gaan op wensen van de zijde van de VS voor de concrete
invulling van die intensievere samenwerking werd en wordt daarbij uiteraard
begrensd door de mogelijkheden die de Nederlandse wet- en regelgeving biedt
en de zorgvuldigheid die overigens bij de opsporing en vervolging van strafbare
feiten, met name ook jegens diegenen die daarbij als verdachte worden aangemerkt,
dient te worden betracht.2Wat is de achterliggende gedachte bij het voornemen
om een verplichting in te voeren om het uitvoeren van contant geld onder de
aangifteplicht te brengen en geregistreerde gegevens uit te wisselen?[De Agreed Step (2.6.2) waarop in deze vraag wordt gedoeld luidt: «Nederland
is voornemens een maatregel/wet inzake het aangeven van contant geld uit te
voeren – rekening houdend met zijn verplichtingen ingevolge Europees
gemeenschapsrecht – als onderdeel van aankomst- en vertrekprocedures,
en deze gegevens te bewaren alsmede opsporingsdiensten volledige inzage te
verlenen.»]. In deze Agreed Step wordt gerefereerd aan een wetsvoorstel
dat in het kader van de bestrijding van het witwassen van geld aan de douane
de bevoegdheid toekent om grensoverschrijdend vervoer van geld boven een bepaald
bedrag te melden aan het het meldpunt ongebruikelijke transacties. Over dit
wetsvoorstel is door de Raad van State advies gebracht. Indiening van het
wetsvoorstel wordt thans aangehouden in verband met besluitvorming over een
ontwerp-Verordening van de Europese Commissie over grensoverschrijdend vervoer
van geld. Uw Kamer is daarover geïnformeerd in een brief van de minister
van Financiën (mede namens minister van Justitie) aan de Tweede Kamer
(TK 28 106, nr. 5, vergaderjaar 2001–2002).3Onder welke voorwaarden is de minister bereid beslagleggingsorders
die in de Verenigde Staten zijn verkregen in rem uit te voeren? Houdt de minister
daarbij rekening met de in Nederland geldende rechtstatelijke waarborgen?Op de vraag van de GroenLinks fractie naar de mogelijkheid de Amerikaanse
zogenaamde in rem procedure in Nederland te volgen, wil ik op de eerste plaats
verwijzen naar de vooropstelling bij de beantwoording van de vragen van de
SP over de samenwerking op het gebied van de voordeelsontneming. In het daar
genoemde bilaterale verdrag tussen Nederland en de VS uit 1993 en in de Wet
tenuitvoerlegging strafvonnissen wordt de samenwerking geregeld op het gebied
van de voordeelsontneming waarbij rekening is gehouden met het feit dat naar
Amerikaans recht confiscatie van opbrengsten van strafbare feiten plaatsvindt
in de vorm van objectconfiscatie, veelal via de civielrechtelijke procedure,
de zg. in rem procedure, en naar Nederlands recht via de figuur van de waarde
confiscatie. Ik moge u verwijzen naar de kamerstukken, TK, vergaderjaar 1992–1993,
1993–1994, 23 173 (R 1474). Uiteraard is bij de regeling rekening
gehouden met de in Nederland geldende rechtstatelijke waarborgen. Het tijdens
het overleg tussen de VS en Nederland overeengekomen voornemen om op het gebied
van de ontneming van crimineel vermogen een bijeenkomst te organiseren van
deskundigen dient ertoe om na te gaan ofhet verdrag gelet op
ontwikkelingen in beide landen op dit gebied nog in alle opzichten voldoet.4Op welke wijze wordt bij de afzonderlijke samenwerkingsintensiveringen
voorzien in rechterlijke, dan wel anderszins onafhankelijke controle, met
name bij de uitwisseling van privacygevoelige gegevens?De afspraken met de VS worden uitgevoerd binnen de kaders van geldende
weten regelgeving. In een separate voorziening van rechterlijke dan wel andere
controle op de uitvoering van de Agreed Steps is noch aan Nederlandse noch
aan Amerikaanse zijde voorzien.5Over welke concrete obstakels is gesproken bij de terugname
van in de Verenigde Staten veroordeelde personen? Kan de minister aangeven
wat verstaan moet worden onder het begrip «Waar mogelijk» in dit
kader? Welke criteria bepalen welk land het meest geschikt is om tot vervolging
over te gaan indien er sprake is van samenvallende vervolgingsbevoegdheden?(zie antwoord op vraag 8 en 9 van de SP-fractie):6Wat houdt «een gezamenlijke beoordeling op te
stellen van de doelmatigheid van bestaande procedures op de luchthaven Schiphol
voor de screening van documenten van passagiers met bestemming Verenigde Staten»
precies in? Wordt hierin ook voorzien in een mogelijkheid om geregistreerde
gegevens door te sturen naar de Verenigde Staten?[Deze vraag verwijst naar Agreed Step 5.2.2 die betrekking heeft op het
versterken van de beveiliging luchtvaart, en luidt: «De Verenigde Staten
en Nederland zijn voornemens om in het voorjaar van 2003 onder voorzitterschap
van het ministerie van Justitie en de Amerikaanse ambassade een gezamenlijke
beoordeling op te stellen van de doelmatigheid van bestaande procedures op
de Luchthaven Schiphol voor de screening van documenten van passagiers met
bestemming VS»].Op 1 april 2003 zijn afgevaardigden van onder meer de Amerikaanse Vertegenwoordiging
en van het ministerie van Justitie bijeengekomen. Ten aanzien van de doelmatige
screening van passagiers is overeengekomen dat vertegenwoordigers van het
ministerie van Justitie en van de betrokken Amerikaanse autoriteiten in werkgroepverband
zullen gaan onderzoeken op welke wijze de aanvoer van, met name, niet en onjuist
gedocumenteerde reizigers vanaf de luchthaven Schiphol naar de verschillende
luchthavens in de Verenigde Staten kan worden tegengegaan. Dit initiatief
moet onder «het beoordelen van de doelmatigheid van de procedures van
screening» worden begrepen. Hierbij wordt niet voorzien in de uitwisseling
tussen beide autoriteiten van geregistreerde, persoongebonden informatie.
De bedoelde werkgroep moet nog bijeenkomen.XNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), voorzitter, De Vries (PvdA), Van Heemst (PvdA),
Dittrich (D66), Vos (GL), Rouvoet (CU), Adelmund (PvdA), De Wit (SP), Albayrak
(PvdA), Eurlings (CDA), Luchtenveld (VVD), Wilders (VVD), Weekers (VVD), Çörüz
(CDA), Verbeet (PvdA), ondervoorzitter, Lazrak (SP), Wolfsen (PvdA), Tonkens
(GL), De Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Eerdmans (LPF), Van Vroonhoven-Kok
(CDA), Varela (LPF), Straub (PvdA), Griffith (VVD), Visser (VVD) en Vacature
(CDA).Plv. leden: Vacature (CDA), Dijsselbloem (PvdA), Timmer (PvdA), Van der
Laan (D66), Halsema (GL), Van der Staaij (SGP), Kalsbeek (PvdA), Van Velzen
(SP), Tjon-A-Ten (PvdA), Ormel (CDA), Van Baalen (VVD), Blok (VVD), Hirsi
Ali (VVD), Jager (CDA), Van Heteren (PvdA), Vergeer-Mudde (SP), Arib (PvdA),
Karimi (GL), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Nawijn (LPF), Joldersma (CDA), Hermans
(LPF), Van Dijken (PvdA), Örgü (VVD), Rijpstra (VVD) en De Pater-van
der Meer (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-284.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl