Invoeringswet titel 7.13 Burgerlijk Wetboek; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31065, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

11-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

31065 nr. 5

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W03.06.0492/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31065Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 065Aanpassing van de wetgeving aan en invoering van titel 7.13 (vennootschap)
van het Burgerlijk Wetboek (Invoeringswet titel 7.13 Burgerlijk Wetboek)nr. 5ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORTHieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 2 februari
2007 en het nader rapport d.d. 30 mei 2007, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Justitie. Het advies van de Raad van State is cursief
afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 21 november 2006, no. 06.004195, heeft Uwe
Majesteit, op voordracht van de Minister van Justitie, bij de Raad van State
ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet houdende aanpassing
van de wetgeving aan en invoering van titel 7.13 (vennootschap) van het Burgerlijk
Wetboek (Invoeringswet titel 7.13 Burgerlijk Wetboek), met memorie van toelichting.Het voorstel regelt de invoering van titel 7.13 van het Burgerlijk Wetboek
(BW). Wat de fiscale aspecten betreft, is daarbij uitgangspunt de fiscale
transparantie voor personenvennootschappen te handhaven. De Raad van State
staat stil bij het feit dat met de invoering van titel 7.13 BW fiscale motieven
in de praktijk een belangrijke rol zullen gaan spelen bij de rechtsvormkeuze.
Daarbij maakt hij een aantal opmerkingen over onder meer de gevolgen voor
de kwalificatie van de openbare vennootschap met rechtspersoonlijkheid (OVR)
in internationale verhoudingen en de reikwijdte van het voor de inkomstenbelasting
en de vennootschapsbelasting bij een OVR voorgestelde «negeren van rechtspersoonlijkheid».Hij is van oordeel dat in verband daarmee enige aanpassing van het voorstel
wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 21 november
2006, nr. 06.004195, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 7 februari 2007, nr. W03.06.0492/I, bied ik U hierbij
aan.De Raad heeft in zijn advies op de vaststelling van titel 7.13 BW bijzondere
aandacht gevraagd voor de fiscale motieven die in de praktijk een belangrijke
rol kunnen spelen bij de rechtsvormkeuze. Naar aanleiding daarvan is in de
toelichting duidelijkheid geboden over de fiscale gevolgen van de vaststelling
van titel 7.13 door op te nemen dat het uitgangspunt is de transparantie voor
personenvennootschappen voor wat betreft de inkomsten- en vennootschapsbelasting
te handhaven. Daarmee is echter niet gezegd dat fiscale motieven een belangrijke
rol zullen gaan spelen bij de rechtsvormkeuze. De opmerkingen van de Raad
hebben aanleiding gegeven om de toelichting op het onderhavige voorstel uit
te breiden.1. Fiscale aspecten1.1. Belastingheffing van ondernemingenDe Raad merkt op dat de invoering van een nieuwe rechtsvorm waarin een
onderneming gedreven kan worden, niet los kan worden gezien van de wijze waarop
deze rechtsvorm in de belastingwetgeving zal worden ingepast. Bij deze inpassing
kan niet worden volstaan met een regeling:a) waarvan de strekking enkel is de beoogde effecten van de civielrechtelijke
regeling niet te doorkruisen1 enb) die dwingt tot een kunstgreep, het «negeren van de rechtspersoonlijkheid»
van de OVR.Opnieuw zal dienen te worden bezien welke criteria
bepalend zijn voor de heffing van de inkomstenbelasting dan wel de vennootschapsbelasting,
in het bijzonder nu de betekenis van een afzonderlijk uitdelingsbesluit om
het ondernemingsresultaat te doen toekomen aan de participanten als (cruciaal)
criterium aanmerkelijk is afgenomen.In dit verband wijst de Raad erop dat bij de Raad het
voorstel van wet ter vereenvoudiging en flexibilisering van het besloten vennootschapsrecht
(bv-recht) voor advisering aanhangig is gemaakt. Uit het voorstel blijkt dat
de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid (BV) een aantal institutionele
kenmerken zal verliezen en daardoor in sommige opzichten elementen van titel
7.13 zal overnemen. De flexibilisering van het bv-recht enerzijds en de introductie
van de OVR anderzijds, doen de BV en de personenvennootschap naar elkaar toegroeien.
Deze ontwikkelingen dwingen ertoe te bezien of het fiscale ondernemingsrecht
niet meer ten principale herzien moet worden, waarbij de rechtsvorm van de
onderneming niet meer bepalend is voor de heffing van de inkomstenbelasting
(indien de resultaten worden toegerekend aan de ondernemer als natuurlijk
persoon) dan wel de vennootschapsbelastingheffing (indien de resultaten worden
toegerekend aan de ondernemer als rechtspersoon), maar de resultaten van de
onderneming zelfstandig aan een heffing worden onderworpen.De Raad mist in de toelichting de zelfstandige beoordeling
van de wijze waarop deze rechtsvorm in de belastingwetgeving dient te worden
ingepast. Dit gemis wordt versterkt nu bij de invoering van de zogenoemde
MKB-winstvrijstelling in de Wet inkomstenbelasting 2001 (Wet IB 2001) tijdens
de parlementaire behandeling van de Wet Werken aan Winst uitdrukkelijk is
stilgestaan bij een mogelijke invoering van een rechtsvormneutrale ondernemingswinstbelasting2.De Raad adviseert de toelichting op deze punten aan
te vullen, en het voorstel zonodig aan te passen.1.2. OVR in internationale verhoudingenDe Raad merkt op dat in de toelichting geen aandacht wordt gegeven aan
de OVR in internationale verhoudingen. Overeenkomstig getoetst aan de criteria,
die zijn opgenomen in het besluit van 18 september 1997, BNB 1998/15,
is de OVR een hybride rechtsvorm. In dit besluit wordt ten aanzien van buitenlandse
samenwerkingsverbanden (swv) onder meer gesteld, dat de toetsing of een Nederlandse
participant rechtstreeks inkomsten dan wel inkomsten uit aandelen geniet uit
een swv, plaatsvindt aan de hand van de volgende criteria:1. is er een uitdelingsbesluit noodzakelijk om de resultaten van het swv
bij de participanten te doen komen;2. zijn de participanten beperkt (dat wil zeggen tot hun kapitaaldeelname)
aansprakelijk voor de schulden van het swv;3. heeft het swv de eigendom van de vermogensbestanddelen waarmee de activiteiten
van het swv worden uitgeoefend;4. zijn de participaties vrij verhandelbaar, hetgeen inhoudt dat voor
overdracht van een participatie niet de toestemming van alle andere participanten
nodig is;5. heeft het swv een in aandelen verdeeld kapitaal;6. is het swv zelfstandig aan winstbelasting onderworpen.Indien het antwoord op alle hiervoor vermelde criteria
bevestigend luidt, is sprake van inkomsten uit aandelen die niet rechtstreeks
door de participanten worden genoten. In veel gevallen voldoet het buitenlandse
swv echter niet aan alle hiervoor genoemde criteria. Zo’n samenwerkingsverband
wordt aangeduid als hybride.De invoering van een nieuwe hybride rechtsvorm kan fiscale kwalificatieproblemen
opleveren nu in de voorgestelde artikelen 1.10 Wet IB 2001 en 1a van de Wet
op de vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb 1969) is bepaald dat buitenlandse
rechtsvormen gelijkgesteld worden met die rechtsvorm. In het besluit van 18 september
1997, BNB 1998/15, is onder meer gesteld dat voor de nationaalrechtelijke
kwalificatie van de inkomens uit een hybride samenwerkingsverband de juridische
eigendomsverhoudingen doorslaggevend zijn; het is mogelijk dat de hoofdregel
(de juridische eigendomsverhoudingen zijn doorslaggevend voor de kwalificatievraag)
door contractuele, statutaire of wettelijke regelingen wordt doorbroken.Het is denkbaar dat een onderneming die juridisch eigendom is van een
lichaam, feitelijk voor rekening en risico van een ander wordt gedreven. De
resultaten van de onderneming komen dan rechtstreeks toe aan de achterliggende
gerechtigden. Voor de vraag of de participanten rechtstreeks delen in de resultaten
van het lichaam is het uitdelingsbesluit, in combinatie met de hoofdelijke
aansprakelijkheid, essentieel. Als de resultaten zonder een daartoe te nemen
uitdelingsbesluit op grond van contractuele, statutaire of wettelijke bepalingen,
direct bij de participanten komen, delen de participanten rechtstreeks in
de resultaten.De met de OVR gelijkgestelde buitenlandse rechtsvormen behoeven in dit
verband nadere duiding.De Raad adviseert in de toelichting aandacht te geven aan de gevolgen
van de invoering van de OVR in buitenlandse verhoudingen. Daarbij verdient
het aanbeveling nader uiteen te zetten welke buitenlandse rechtsvormen van
in ieder geval de lidstaten van de Europese Unie en de Verenigde Staten van
Amerika gelijkgesteld worden met de OVR, alsmede of en in hoeverre het besluit
van 18 september 1997, BNB 1998/15, heroverwogen wordt. Tevens dient
te worden uiteengezet of en in hoeverre de invoering van de OVR bij de uitvoering
van de verdragen ter voorkoming van dubbele belastingen kwalificatieproblemen
geeft in de verdragstaat.1.3. Negeren van rechtspersoonlijkheidBeoogd wordt de fiscale transparantie met betrekking tot de inkomstenbelasting
en de vennootschapsbelasting voor personenvennootschappen te handhaven, ongeacht
of zij rechtspersoonlijkheid bezitten (artikelen 1.10 Wet IB 2001 en 1a Wet
Vpb 1969). Voor de toepassing van de Wet IB 2001 en de Wet Vpb 1969 en de
daarop berustende bepalingen wordt bij een OVR de rechtspersoonlijkheid genegeerd.In het voorstel is het «negeren van rechtspersoonlijkheid»
niet nader omschreven. Dit roept de vraag op naar de reikwijdte van de bepalingen.
Onduidelijk is bijvoorbeeld of wordt beoogd dat een vennoot, ook als het gaat
om een OVR, voor de toepassing van de Wet IB 2001 en de Wet Vpb 1969 geacht
wordt rechtstreeks een aandeel in de vennootschappelijke gemeenschap te hebben
en dat goederen die bij de oprichting zijn ingebracht, worden geacht in mede-eigendom
aan de gezamenlijke vennoten toe te behoren, zoals het geval is bij een openbare
vennootschap zonder rechtspersoonlijkheid (OV).In de toelichting is niet uiteengezet welke gevolgen het negeren van rechtspersoonlijkheid
heeft voor de toepassing van andere bepalingen van de Wet IB 2001 en de Wet
Vpb 1969, die zelf niet worden gewijzigd en waarbij het verschil maakt of
een transactie ziet op een vermogensbestanddeel dan wel een gerechtigdheid
in een entiteit. In dit kader is in de literatuur reeds de terbeschikkingsstellingsregeling
(artikel 3.91 Wet IB 2001) genoemd. Indien een ondernemer een vermogensbestanddeel
ter beschikking stelt aan een vennootschap waarvan zijn echtgenote waarmee
hij buiten elke gemeenschap van goederen is gehuwd, de andere vennoot is,
kan de toepassing van artikel 3.91 Wet IB 2001 verschillen. Indien sprake
is van een OV wordt voor de toepassing van artikel 3.91, eerste lid, onderdeel
a, Wet IB 2001 slechts het met het aandeel van de echtgenote evenredige deel
van het vermogensbestanddeel fictief als ondernemingsvermogen aangemerkt.
Dit deel wordt in de heffing van box 1 betrokken. Nu het begrip «negeren
van rechtspersoonlijkheid» niet nader is omschreven, bestaat voor de
OVR twijfel of deze terbeschikkingstelling onder artikel 3.91, eerste lid,
onderdeel a, dan wel onderdeel b, Wet IB 2001 valt. In het laatste geval zou
het gehele vermogensbestanddeel fictief moeten worden aangemerkt als ondernemingsvermogen.De Raad adviseert in de toelichting het begrip «negeren van rechtspersoonlijkheid»
nader te omschrijven, alsmede de bepalingen van de Wet IB 2001 en de Wet Vpb
1969 te vermelden waarvoor het verschil maakt of een transactie ziet op een
vermogensbestanddeel dan wel op een gerechtigdheid in een entiteit, en de
gevolgen van het «negeren van rechtspersoonlijkheid» voor de toepassing
van die bepalingen uiteen te zetten.1.4. Staken van de ondernemingOp grond van het voorgestelde artikel 7:821, tweede lid, BW zal de vennootschap
in geval van uittreden van een vennoot gehouden zijn ten behoeve van de uitgetreden
vennoot een bedrag te betalen dat gelijk is aan de waarde van zijn economische
deelgerechtigdheid in het vermogen van de vennootschap. De omstandigheid dat
bij uittreden een geldelijke tegenprestatie aan de uittredende vennoot moet
worden voldaan, doet twijfel rijzen of het – in de praktijk niet ongebruikelijke –
uittreden onder beding van een winstrecht op grond van deze bepaling nog mogelijk
is. Indien dit niet meer het geval is, zal het uittreden onder beding van
een winstrecht moeten worden aangemerkt als het uittreden onder beding van
een geldelijke tegenprestatie en het gelijktijdig aankopen van een winstrecht,
waarbij de geldelijke tegenprestatie wordt gecompenseerd met de aankoopsom
van het winstrecht. Fiscaal betekent dit dat zonder uitdrukkelijke andersluidende
bepaling in deze gevallen, geen sprake meer is van voortgezet ondernemerschap,
en dat direct moet worden afgerekend over het verschil tussen de geldelijke
tegenprestatie en de boekwaarde van het fiscale vermogen. De waarde van het
tegelijkertijd bedongen winstrecht wordt vervolgens als gevolg van de sfeerovergang
in box 3 in de inkomstenbelastingheffing betrokken. Uitstel van winstneming
tot het moment dat de winstuitkeringen de boekwaarde van het fiscale vermogen
te boven gaan, en handhaving van inkomstenbelastingheffing over de uitkeringen
in box 3, zijn dan niet meer mogelijk.De Raad adviseert het voorstel zodanig aan te vullen dat uittreden tegen
een winstrecht en andere vormen van voortgezet ondernemerschap mogelijk blijven.1.5. Overlijden vennootOp grond van artikel 7:818, eerste lid, aanhef en onderdeel b, BW, dat
is voorgesteld in het bij de Eerste Kamer aanhangige wetsvoorstel tot vaststelling
van titel 7.13 (vennootschap) van het Burgerlijk Wetboek1, wordt de vennootschap onder meer alleen ontbonden ten aanzien van
de vennoot die overlijdt. Artikel 7:821, eerste lid, BW (voorgesteld in hetzelfde
wetsvoorstel) bepaalt voorts dat, indien een vennootschap die geen rechtspersoon
is, alleen wordt ontbonden ten aanzien van een vennoot die uittreedt en de
vennootschap wordt voortgezet door de overblijvende vennoten, het aandeel
van de uittredende vennoot in de vennootschappelijke gemeenschap wordt toegedeeld
aan de overblijvende vennoten. De omstandigheid dat het aandeel in de vennootschappelijke
gemeenschap na het overlijden van een vennoot van rechtswege verblijft aan
de voortzettende vennoten, roept, gelet op het arrest van de Hoge Raad van
7 maart 1973, BNB 1974/53, de vraag op of artikel 3.58 Wet IB 2001 toepassing
kan vinden. Dit artikel bepaalt dat bij het staken van een onderneming door
het overlijden van de belastingplichtige, het vermogen van de onderneming
geacht wordt op het onmiddellijk daaraan voorafgaande tijdstip te zijn overgedragen
aan degene aan wie het krachtens erfrecht of huwelijksvermogensrecht toekomt.
Toepassing van artikel 3.58 Wet IB 2001 is van belang voor de uitstelregeling
van artikel 25, zeventiende lid, van de Invorderingswet 1990.De Raad adviseert hierover in de toelichting duidelijkheid te verschaffen
en zo nodig het voorstel zo aan te passen dat de toepassing van de uitstelregeling
wordt verzekerd.1. Fiscale aspecten1.1. Belastingheffing van ondernemingenDe voorstellen tot flexibilisering van het BV-recht enerzijds en de invoering
van de OVR anderzijds dwingen er in de ogen van de Raad toe te bezien of het
fiscale ondernemingsrecht niet meer ten principale herzien moet worden in
de richting van een rechtsvormneutrale ondernemingswinstbelasting. Aan het
advies van de Raad om de memorie van toelichting op dit punt aan te vullen,
is gehoor gegeven. Daarbij is aangegeven dat ook bij realisatie
van die voorstellen er nog wezenlijke verschillen zullen bestaan tussen een
OVR en een BV. Zo zullen de OVR en de CVR weliswaar rechtspersoonlijkheid
kennen waardoor de goederenrechtelijke aspecten van de samenwerking worden
vereenvoudigd (zie de nota naar aanleiding van het verslag inzake vaststelling
titel 7.13, Kamerstukken II, 2003/04, 28 746, nr. 5, p. 3), maar anders
dan bij de BV blijven de verhoudingen tussen de vennoten overigens volledig
beheerst door het vennootschapscontract. De rechtspersoonlijkheid heeft in
zoverre een heel ander karakter dan die van de BV (en NV). Bij een openbare
vennootschap al dan niet met rechtspersoonlijkheid, blijft het belangrijke
kenmerk van de hoofdelijke aansprakelijkheid van de vennoten overeind. De
rechtsvorm van de BV daarentegen wordt, evenals de NV, gekenmerkt door een
beperkte aansprakelijkheid van de aandeelhouders. Aandeelhouders lopen slechts
risico tot het bedrag van hun inbreng. De voorstellen tot flexibilisering
van het BV-recht brengen hierin geen wijziging.Een rechtsvormneutrale ondernemingswinstbelasting waarover de Raad spreekt,
zou een majeure structuurwijziging inhouden met vergaande consequenties. In
de nota Belastingen in de 21e eeuw een verkenning (1997/98, 25 810, nr.
2, blz. 187–188) en onlangs nog in de nota van 29 april 2005 inzake «Werken
aan winst – Naar een laag tarief en een brede grondslag» (2004/05,
30 107, nr. 2, blz. 20) is aan dit onderwerp aandacht besteed. Een van
de aspecten die daarbij speelt is de vraag hoe moet worden omgegaan met de
bestaande ondernemersfaciliteiten voor IB-ondernemers. Indien deze zouden
vervallen, worden kleine ondernemingen met een aanzienlijke lastenverzwaring
geconfronteerd. En indien deze faciliteiten zouden worden uitgebreid tot bij
voorbeeld aanmerkelijk-belang-aandeelhouders, resulteert dat in een substantiële
budgettaire derving. Een ander aspect vormen de internationale repercussies.
Daar komt bij dat in de huidige situatie er een grote mate van flexibiliteit
bestaat. Zo kan de overgang van de IB-sfeer naar de Vpb-sfeer en vice versa
fiscaal geruisloos verlopen. Omdat de keuze voor een OVR of CVR in plaats
van voor een OV of CV geen consequenties heeft voor de fiscale behandeling
van de winst, werpt de invoering van de OVR en de CVR geen nieuw licht op
de discussie over de wenselijkheid van een rechtsvormneutrale winstbelasting.1.2. OVR in internationale verhoudingenDe Raad merkt op dat de invoering van de OVR fiscale kwalificatieproblemen
kan opleveren nu in de voorgestelde artikelen 1.10 Wet IB 2001 en 1a van de
Wet op de vennootschapsbelasting 1969 (Wet Vpb 1969) is bepaald dat met de
OVR vergelijkbare buitenlandse rechtsvormen gelijkgesteld worden met die rechtsvorm.
De Raad adviseert in de toelichting aandacht te geven aan de gevolgen van
de invoering van de OVR in buitenlandse verhoudingen, met name welke buitenlandse
rechtsvormen van in ieder geval de lidstaten van de Europese Unie en de Verenigde
Staten van Amerika gelijkgesteld worden met de OVR. Tevens dient te worden
uiteengezet of en in hoeverre de invoering van de OVR bij de uitvoering van
de verdragen ter voorkoming van dubbele belastingen kwalificatieproblemen
geeft in de verdragstaat.Het besluit van 18 december 2004, nr. CPP 2004/2730M, onder meer
gepubliceerd in BNB 2005/88, bevat criteria voor het antwoord op de vraag
hoe een buitenlands samenwerkingsverband fiscaal dient te worden gekwalificeerd.
Dit besluit vormt de opvolger van het besluit van 18 september 1997,
nr. DGO 97/417 (BNB 1998/15). Kwalificeert een buitenlands samenwerkingsverband
volgens de criteria van het besluit BNB 2005/88 als fiscaal transparant lichaam,
dan betekent dit dat de resultaten van dat samenwerkingsverband aan de participanten
daarin worden toegerekend. Is sprake van een niet-transparant lichaam, dan
vindt er geen toerekening plaats en worden de resultaten van het lichaam genoten
door het lichaam als zodanig.Voor de kwalificatiewijze is van belang of het samenwerkingsverband juridisch
eigendom kan hebben, hoe de aansprakelijkheid van de participanten geregeld
is, of het samenwerkingsverband een in aandelen verdeeld kapitaal heeft en
of de participaties vrij overdraagbaar zijn. Met de OV vergelijkbare buitenlandse
samenwerkingsverbanden kwalificeren volgens de criteria van het besluit fiscaal
als transparante lichamen. Aangezien het in binnenlandse verhoudingen voor
de fiscale behandeling van een openbare vennootschap geen verschil maakt of
de vennootschap voor rechtspersoonlijkheid heeft gekozen, leidt de mogelijkheid
van toekenning van rechtspersoonlijkheid aan een OV niet tot een
verandering van de fiscale kwalificatie van met de OVR vergelijkbare buitenlandse
samenwerkingsverbanden. Voorbeelden van buitenlandse samenwerkingsverbanden
die fiscaal als transparante lichamen kwalificeren, zijn de Burgerlijke vennootschap
zonder rechtspersoonlijkheid (België) en de Société Civile
SC (Frankrijk). Voorbeelden van buitenlandse samenwerkingsverbanden die de
juridische eigendom van de vermogensbestanddelen hebben en fiscaal als transparante
lichamen kwalificeren, zijn de Vennootschap onder Firma VOF/SNC (België)
en de Handelsbolaget (Zweden).Een OVR en de daarmee vergelijkbare buitenlandse rechtsvormen zijn voor
de toepassing van de Nederlandse inkomsten- en vennootschapsbelasting fiscaal
transparante lichamen. Het is mogelijk dat andere landen een met een OVR vergelijkbaar
samenwerkingsverband voor de toepassing van hun fiscale wetgeving anders kwalificeren.
De wetgeving van de Verenigde Staten van Amerika biedt bijvoorbeeld de mogelijkheid
om ten aanzien van Amerikaanse en buitenlandse rechtsvormen, behoudens de
per se corporations zoals de naamloze vennootschap, zelf een keuze uit te
brengen of deze als fiscaal transparant dan wel als een belastingplichtig
subject zijn te beschouwen. Tot op heden zijn landen onderling geen afspraken
aangegaan ter voorkoming van verschillen in fiscale kwalificatie van elkaars
rechtsvormen. Daardoor kunnen kwalificatieverschillen optreden. Dit is inherent
aan de bevoegdheid van staten om eigen en buitenlandse samenwerkingsverbanden
voor fiscale doeleinden zelfstandig te kwalificeren. De op het OESO-modelverdrag
gebaseerde belastingverdragen kunnen slechts tot op zekere hoogte de problemen,
dubbele belasting en dubbele vrijstelling, rondom de verschillen in kwalificatie
wegnemen. De op het OESO-modelverdrag gebaseerde belastingverdragen voorzien
primair in maatregelen gericht op de juridische dubbele belasting. Slechts
ten dele wordt voorzien in maatregelen ter voorkoming van economisch dubbele
belasting.Kwalificeert een andere staat waarmee Nederland een belastingverdrag heeft
gesloten een OVR voor de eigen belastingheffing als een zelfstandig belastingplichtig
lichaam, dan kan dat tot gevolg hebben dat ter zake van de door de OVR uit
die staat verkregen inkomsten de verdragsvoordelen niet kunnen worden ingeroepen.
Een OVR is namelijk geen inwoner van Nederland voor de toepassing van de Nederlandse
belastingverdragen. Een bepaling zoals overeengekomen met België in punt
2 van het protocol I behorende bij het verdrag met België, met de Verenigde
Staten van Amerika in art. 24, vierde lid, van het onderlinge verdrag tussen
Nederland en de Verenigde Staten en in recente verdragen met een aantal andere
landen kan in dergelijke gevallen soelaas bieden. De strekking van deze bepalingen
is dat de OVR in het andere land als belastingplichtige aldaar namens zijn
vennoten de voordelen van het verdrag kan inroepen voor een genoten inkomensbestanddeel
voor zover diens vennoten daarvoor in de Nederlandse belastingheffing worden
betrokken. Voorts zijn andere staten wellicht bereid onder de bestaande OESO-conforme
belastingverdragen de voordelen daarvan toe te kennen met verwijzing naar
de uitwerking door de OESO van het vierde voorbeeld zoals opgenomen in het
OESO Partnership rapport van 1999 (§ 59 t/m 62).1.3. Negeren van rechtspersoonlijkheidVoor de toepassing van de Wet IB 2001 en de Wet Vpb 1969 en de daarop
berustende bepalingen wordt bij een OVR en een CVR de rechtspersoonlijkheid
genegeerd. Aan het advies van de Raad het begrip «negeren van rechtspersoonlijkheid»
nader te omschrijven in de toelichting is gevolg gegeven. Tevens is, vanwege
artikel 7: 804 BW, dat bij het onderhavige wetsvoorstel wordt voorgesteld,
de wettekst anders geformuleerd en op een andere plaats in de Wet IB 2001
en de Wet Vpb 1969 opgenomen.Met betrekking tot de door de Raad genoemde terbeschikkingstellingsregeling
(artikel 3.91 Wet IB 2001) kan het volgende voorbeeld de toepassing daarvan
verduidelijken.Stel een echtpaar dat buiten gemeenschap van goederen is gehuwd, gaan
samen een man-vrouw-vennootschap aan met een winstaandeel voor de man van
60% en van 40% voor de vrouw. De man heeft een vermogensbestanddeel
dat op zijn naam staat, dat wordt gebruikt in de vennootschap en dat door
hem niet tot zijn ondernemingsvermogen is gerekend waarbij hij binnen de grenzen
van de redelijkheid is gebleven.In een dergelijke situatie is de uitwerking als volgt. Voor het gedeelte
waarvoor de man het vermogensbestanddeel in zijn «eigen» onderneming
gebruikt (60%) etiketteert hij het vermogensbestanddeel als privévermogen,
oftewel het wordt belast in box 3. Hiertegenover staat een aftrekbeperking
in de winsfeer (artikel 3.17, eerste lid, onderdeel c, onder 1o Wet IB 2001).
Het andere deel (40%) dat wordt gebruikt in de onderneming van zijn
vrouw, behoort bij de man niet tot box 3, doch valt onder de terbeschikkingstellingregeling,
en wel op grond van artikel 3.91, lid 1, onderdeel a, Wet IB 2001. In de literatuur
is terecht opgemerkt dat aan onderdeel b van genoemde bepaling niet meer wordt
toegekomen, nu onderdeel a reeds toepassing vindt. Dit wordt niet anders ingeval
het samenwerkingsverband tussen de man en zijn vrouw een OVR zou zijn.1.4. Staken van de ondernemingOp grond van het voorgestelde artikel 7:821, tweede lid, BW zal de vennootschap
in geval van uittreden van een vennoot gehouden zijn ten behoeve van de uitgetreden
vennoot een bedrag te betalen dat gelijk is aan de waarde van zijn economische
deelgerechtigdheid in het vermogen van de vennootschap. De Raad voert aan
dat dit twijfel doet rijzen of uittreden tegen een winstrecht nog mogelijk
is. De Raad adviseert het voorstel zodanig aan te vullen dat uittreden tegen
een winstrecht en andere vormen van voortgezet ondernemerschap mogelijk blijven.Tijdens de parlementaire behandeling in de Eerste Kamer van het wetsvoorstel
tot vaststelling van titel 7.13 BW is de vraag of uittreden tegen een winstrecht
nog mogelijk is, eveneens aan de orde geweest. Deze vraag is bevestigend beantwoord.
Teneinde dit buiten twijfel te stellen, is een wijziging aangekondigd (Kamerstukken
I 2005/06, 28 746, C, blz. 5). Deze wijziging is opgenomen in het onderhavige
wetsvoorstel (artikel 7: 821, tweede lid, tweede volzin, wordt vervangen).
Derhalve kan ook onder komend recht een winstrecht worden overeengekomen in
plaats van een bedrag in geld. Fiscaal betekent dit dat nog steeds sprake
kan zijn van voortgezet ondernemerschap. Gelet op het voorgaande is een aanvulling
van het wetsvoorstel niet nodig.1.5. Overlijden vennootDe omstandigheid dat het aandeel in de vennootschappelijke gemeenschap
na het overlijden van een vennoot ingevolge artikel 7:821, eerste lid, BW
wordt toebedeeld aan de overblijvende vennoten, roept, gelet op het arrest
HR 7 maart 1973, nr. 16 953, BNB 1974/53, bij de Raad de vraag op
of artikel 3.58 Wet IB 2001 en de uitstelregeling van artikel 25, zeventiende
lid, van de Invorderingswet 1990 wel toepassing kunnen vinden.Naar aanleiding van deze vraag wordt het volgende opgemerkt. Op grond
van artikel 3.58 Wet IB 2001 wordt bij het staken van een onderneming door
het overlijden van de ondernemer of de medegerechtigde het vermogen van de
onderneming geacht op het onmiddellijk daaraan voorafgaande tijdstip te zijn
overgedragen aan de degenen aan wie het krachtens erfrecht of huwelijksvermogensrecht
toekomt (tegen de waarde in het economische verkeer). Naar huidig recht –
sinds wijziging van het BW in 1992 – is bij uittreding uit een vennootschap
onder firma door bijvoorbeeld overlijden, een levering vereist voor de overgang
van het aandeel van de ene vennoot op de overblijvende vennoten ook ingeval
een zogenoemd verblijvingsbeding in de vennootschapsakte is opgenomen. In
beginsel kan bij overlijden artikel 3.58 Wet IB 2001 dus van toepassing zijn.
Dat kan anders zijn als er in de vennootschapsovereenkomst is voorzien in
een levering bij voorbaat aan de voortzettende vennoten zodat de erfgenamen
geen leveringshandelingen meer hoeven toe te passen. In de notitie Directie
Wetgeving Directe Belastingen 24 maart 1994, nr. N 94–136, V-N
1994, blz. 1798 is een en ander toegelicht.Anders dan de Raad aanneemt, verblijft het aandeel van de overleden vennoot
onder het voorgestelde recht niet van rechtswege aan de voortzettende vennoten.
Artikel 7: 821, eerste lid, brengt mee dat als de vennootschap door het overlijden
van een vennoot ten aanzien van die vennoot wordt ontbonden en derhalve door
de overblijvende vennoten wordt voortgezet, het aandeel van de overledene
in de vennootschappelijke gemeenschap wordt toegedeeld aan de overblijvende
vennoten. Daarmee zijn de voortzettende vennoten nog geen rechthebbende geworden.
Op grond van artikel 3:186, eerste lid, BW is voor overgang van het aldus
(obligatoir) aan hen toegedeelde nog een levering vereist. De erfgenamen van
de overledene zijn als rechtsopvolgers onderalgemene titel gehouden
mee te werken aan levering van het aldus obligatoir toegedeelde aan de overblijvende
vennoten. Omdat de erfgenamen nog moeten leveren, vindt artikel 3.58 Wet IB
2001 toepassing en kan de genoemde uitstelregeling in beeld komen.2. Overige opmerkingen2.1. Ingevolge hoofdstuk 1, artikel 1, onderdeel A, wordt aan artikel
7:800 BW een lid toegevoegd waarin is bepaald dat tussen de vennootschap en
een vennoot geen arbeidsovereenkomst kan bestaan. Volgens de toelichting verdraagt
het aan de vennootschapsovereenkomst inherente element van samenwerking op
voet van gelijkheid zich er niet mee dat een vennoot tegelijkertijd in dienst
van, dat wil zeggen in ondergeschiktheid aan, de gezamenlijke vennoten werkzaam
is. Wat de OVR betreft, is de motivering, dat wegens de nauwe verbondenheid
van de rechtspersoon met het in de vennootschapsovereenkomst vastgelegde samenwerkingsverband
tussen de vennoten er ook tussen de rechtspersoon en een vennoot geen arbeidsovereenkomst
dient te zijn.Ook al moge het zo zijn dat de OVR eveneens gericht is op samenwerking,
komt het de Raad voor dat de rechtspersoonlijkheid welke de OVR eigen is de
band tussen de vennootschap en de vennoten verzakelijkt en dat het persoonlijke
element meer op de achtergrond komt, waardoor de vennoten veeleer als aandeelhouders
(mede)directeuren fungeren dan als maten. In zoverre ligt een vergelijking
voor de hand met de BV met een directeur die tevens enig aandeelhouder is,
welke directeur in dienst is van de vennootschap, maar waar ook het element
van ondergeschiktheid moeilijk aanwijsbaar is. In zoverre valt minder goed
in te zien waarom tussen de OVR en een vennoot geen arbeidsovereenkomst kan
bestaan en is niet duidelijk waarom de OVR en de betrokkenen niet een somtijds
wenselijke vorm voor hun samenwerking zou kunnen worden geboden. De Raad adviseert
de ratio van artikel 1, onderdeel A, nader te bezien.2.2. In hoofdstuk 1, artikel 3, onderdeel G, onder b, wordt voorgesteld
artikel 169, tweede lid, Boek 8 BW te wijzigen. Dit artikellid is vervallen
(Stb. 2006, 325), zodat de voorgestelde wijziging haar doel mist. Iets dergelijks
geldt voor de wijziging in artikel 171, derde lid, onder a, waarvan de redactie
is aangepast (artikel 3, onderdeel G, onder c, van het wetsvoorstel). De Raad
adviseert subonderdeel b te laten vervallen en subonderdeel c te actualiseren.2. Overige opmerkingen2.1. Ingevolge het voorgestelde artikel 7:800, derde lid, kan tussen
de vennootschap en een vennoot geen arbeidsovereenkomst bestaan. Deze bepaling
is ingegeven door de overweging dat het aan de vennootschapsovereenkomst inherente
element van samenwerking op de voet van gelijkheid zich niet verdraagt met
de ondergeschiktheid die nu juist een essentiale is van de arbeidsovereenkomst.
Met betrekking tot het geval dat de vennootschap rechtspersoonlijkheid bezit,
tekent de Raad tekent daarbij aan de rechtspersoonlijkheid welke de OVR eigen
is de band tussen de vennoten «verzakelijkt» en dat het persoonlijke
element «meer op de achtergrond» komt. De Raad voegt daaraan toe
dat de vennoten daardoor «veeleer als aandeelhouders (mede)directeuren
fungeren dan als maten». Deze gedachtegang van de Raad onderschrijf
ik niet. Ook als de vennoten ervoor kiezen de vennootschap te voorzien van
rechtspersoonlijkheid, blijft de vennootschapsovereenkomst tussen de vennoten
de onderlinge verhoudingen beheersen. Die overeenkomst strekt ertoe samen
te werken op voet van gelijkheid, welke samenwerking veelal is aangegaan met
het oog op de persoon van de (mede)vennoten. De mogelijkheid van rechtspersoonlijkheid
is er niet op gericht – noch zal zij naar mijn verwachting meebrengen –
dat de verhoudingen tussen de vennoten verzakelijken. Het karakter van de
rechtspersoonlijkheid is zodanig dat zij de vennootschap in staat stelt in
het rechtsverkeer als rechtssubject op te treden, terwijl zij in de interne
verhoudingen tussen de vennoten kan dienen om de goederenrechtelijke aspecten
van de samenwerking te vereenvoudigen.De vergelijking die de Raad trekt met een directeur van een BV die enig
aandeelhouder is en tegelijkertijd in dienst is van de vennootschap, spreekt
mij op grond van het voorstaande niet aan. Evenmin zie ik in waarom, zoals
de Raad aanneemt, het bestaan van een arbeidsovereenkomst tussen
een OVR en haar vennoten somtijds wenselijk zou zijn.2.2. Naar aanleiding van het advies van de Raad zijn de voorgestelde
wijzigingen van de artikelen 169 en 171 van Boek 8 BW teruggenomen. In het
verlengde daarvan is ook de voorgestelde wijziging van artikel 163, tweede
zin, van Boek 8 BW teruggenomen. Die wijziging strekte ertoe het aldaar gebezigde
begrip vennootschap te verduidelijken door verwijzing naar artikel 311, derde
lid, van het Wetboek van Koophandel, doch ook die verwijzing is inmiddels –
door dezelfde wetswijziging als door de Raad bedoeld (Stb. 2006, 325) –
niet meer juist. Omdat er op zichzelf geen bezwaar tegen bestaat dat als «boekhouder»
van een rederij een vennootschap in de zin van artikel 7:800 BW wordt benoemd
en zulks zonder nadere bepaling reeds voortvloeit uit artikel 7:804, eerste
lid, BW, kan een wijziging van artikel 163 Wetboek van Koophandel achterwege
blijven. Ten overvloede zij nog opgemerkt dat ook het gewijzigde artikel 311
van het Wetboek van Koophandel, waarin sprake is zowel van «vennootschappen»
als van «rechtspersonen», in het licht van artikel 7:804 BW geen
aanpassing behoeft.3. Voor redactionele kantekeningen verwijst de Raad naar de bij dit
advies behorende bijlage.3. Redactionele kanttekeningenAan de in overweging gegeven redactionele kanttekeningen van de Raad is
gevolg gegeven, behoudens het navolgende.De suggestie om in het voorgestelde artikel 831b het woord «voldoende»
te laten vervallen, is niet gevolgd. Het woord brengt tot uitdrukking dat
voor het in die bepaling voor vernietiging geboden alternatief van een uitkering
in geld niet vereist is dat de benadeling door die uitkering volledig wordt
opgeheven, doch slechts dat zulks – ter beoordeling van de rechter –
in voldoende mate het geval is. Een vergelijkbare tournure («op afdoende
wijze») vindt men in artikel 3:54, eerste lid, BW.De suggestie in het derde gedachtestreepje is niet gevolgd, omdat dit
tot een iets minder fraaie redactie zou leiden.4. Overige wijzigingenNa voorlegging van het wetsvoorstel aan de Raad zijn enige aanpassingen
van het wetsvoorstel wenselijk gebleken. Het gaat om wijzigingen en aanvullingen
van technische of redactionele aard die niet ingrijpend zijn. Zo wordt in
artikel 9a van de Wet tarieven in burgerlijke zaken rekening gehouden met
de mogelijkheid dat de rechter een vereffenaar benoemt van een ontbonden vennootschap
in de zin van titel 7.13.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel van wet en
de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Justitie,E. M. H. Hirsch BallinBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W03.06.0492/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In hoofdstuk 1, artikel 1, onderdeel J, het woord «voldoende»
in artikel 831b laten vervallen.– In hoofdstuk 1, artikel 4, onderdeel D, het voorgestelde artikel
63d vernummeren tot artikel 63e, omdat artikel 63d al bestaat (Stb. 2006,
15).– In hoofdstuk 1, artikel 13, onderdeel A, de aangehaalde zinsnede
vervangen door: een stille of openbare vennootschap.– In hoofdstuk 6, artikel 5, na de woorden «vervangen door:»
toevoegen: of.– In hoofdstuk 8, artikel 3, na «in artikel 1,» toevoegen:
eerste lid,.XNoot1Memorie van toelichting, hoofdstuk 4 Ministerie van Financiën, Algemeen –
Fiscale Aspecten, eerste alinea.XNoot2Verslag, Kamerstukken II 2005/06, 30 572, nr. 6, blz. 8.XNoot1Gewijzigd voorstel van wet, Kamerstukken I 2004/05, 28 746, A. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31065-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl