Vreemdelingenbeleid; Brief minister over de aanscherping van de vereisten voor gezinsvorming en de invoering van de richtlijn gezinshereniging
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 901

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-03-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

19637 nr. 901

23-02-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamStrijd met internationale verdragenInkomensvereisteVN-VrouwenverdragOpname in het VreemdelingenbesluitFeitelijke gezinsbandLegalisatie en verificatie van documentenVerruimde gezinsherenigingWijziging openbare orde beleidOnderdeel E (artikel 3.22 Vb 2000)Alleenstaande minderjarige en inkomensvereisteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vreemdelingenbeleidnr. 901BRIEF VAN DE MINISTER VOOR VREEMDELINGENZAKEN EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 februari 2005Ingevolge uw bij brief van 8 december 2004 gedane verzoek, zend ik
u hierbij mijn schriftelijke reactie op de brieven van prof. mr. C. A.
Groenendijk en prof. mr. P. Boeles d.d. respectievelijk 5 april 2004
en 8 oktober 2004 terzake de aanscherping van de vereisten voor gezinsvorming
en de implementatie van de richtlijn gezinshereniging. Tijdens het Algemeen
Overleg inzake huwelijksmigratie op 14 oktober jl. (19 637, nr.
873) zegde ik u reeds toe schriftelijk te zullen reageren op genoemde brieven.Allereerst ga ik in op de door prof. mr. C. A. Groenendijk aangevoerde
aan- en opmerkingen jegens het Besluit inzake huwelijksmigratie, die overigens
op enige onderdelen gelijk zijn aan de door prof. mr. P. Boeles in zijn brief
opgenomen punten. Waar de aan- en opmerkingen van prof. mr. P. Boeles daarmee
niet overeenkomen, wordt hierop apart gereageerd.Strijd met internationale verdragenAangevoerd wordt dat de verwijzing in de Nota van Toelichting bij het
Besluit naar punt 2 van de preambule van de richtlijn niet correct is, nu
het Europese Parlement een procedure bij het Hof van Justitie heeft aangespannen
wegens strijd met het EVRM van een drietal bepalingen van de richtlijn.Onder punt 2 van de preambule van de richtlijn is opgenomen: «In
deze richtlijn worden de grondrechten en de beginselen in acht genomen die
met name worden erkend in artikel 8 van het EVRM en in het handvest van de
grondrechten van de Europese Unie.» Het is juist dat het Europese Parlement
een procedure heeft aangespannen bij het Hof van Justitie, doch deze procedure
betreft een drietal bepalingen die de Nederlandse regering niet als zodanig
zal implementeren. Het Europees Parlement heeft een procedure aangespannen
tegen de volgende artikelen/onderdelen van de richtlijn: – Artikel 4 lid 1, laatste alinea (Als het kind ouder is dan 12
jaar en alleen aankomt dan mag er een integratie-eis worden gesteld);– Artikel 4 lid 6 (Bij wijze van uitzondering kunnen de lidstaten
verlangen dat verzoeken om gezinshereniging met betrekking tot minderjarige
kinderen worden ingediend voordat deze kinderen 15 jaar oud zijn);– Artikel 8 (Wachttermijn van ten hoogste twee jaar voor gezinsleden).Met betrekking tot de overige bepalingen van de richtlijn wordt derhalve
niet aangenomen dat deze op voorhand strijd opleveren met het EVRM. In voorkomende
gevallen kan er echter wel strijd met het EVRM zijn, waardoor ondanks dat
niet aan de voorwaarden wordt voldaan, toch verblijf in Nederland zal moeten
worden toegestaan. Deze mogelijkheid bestond reeds in het verleden en is ingevolge
de aanscherpingen van de vereisten niet geschrapt.Aan de hand van het advies van de Raad van State van 18 juni 2004
is de Nota van Toelichting aangevuld voor wat artikel 19, zesde lid van het
Europees Sociaal Handvest (ESH) betreft. Zoals in de Nota van Toelichting
is opgenomen, ziet dit artikel naar de mening van de regering niet op gezinsvorming
door Nederlanders of kinderen van een migrerende werknemer die niet zelf migrerende
werknemers zijn. Dat geldt overigens ook ten aanzien van het Europees Verdrag
inzake de rechtspositie van migrerende werknemers. Bovendien ziet het bewuste
artikel 19 van het Europees Sociaal Handvest, alleen op gezinshereniging met
arbeidsmigranten. Immers, in Nederland (maar overigens niet alleen in Nederland)
wordt sinds jaar en dag een onderscheid gemaakt tussen gezinshereniging en
-vorming.Het onderhavige besluit brengt geen wijziging aan in de voorwaarden voor
de hereniging door tot Nederland toegelaten arbeidsmigranten met hun in het
land van herkomst achtergebleven gezinnen; voor hen gelden de gewijzigde inkomens-
en leeftijdsvereisten voor gezinsvorming immers niet.Daarnaast is gewezen op artikel 31 van het ESH, dat voorziet in de mogelijkheid
om het recht op gezinshereniging te beperken indien zulks in een democratische
samenleving noodzakelijk is voor de bescherming van de rechten en vrijheden
van anderen en voor de bescherming van de openbare orde, de nationale veiligheid,
de volksgezondheid of de goede zeden. De grootschalige immigratie en de integratieproblematiek
die dit met zich heeft gebracht, nopen tot de aanscherpingen in het gezinsmigratiebeleid.
Artikel 31 ESH sluit het nemen van dergelijke maatregelen, gelet op de ontstane
situatie, niet uit.Met betrekking tot het Europees Verdrag inzake de rechtspositie van migrerende
werknemers kan nog worden vermeld dat dit verdrag – anders dan prof.
mr. C. A. Groenendijk stelt – alleen ziet op gezinshereniging.
Nu de aanscherpingen van het beleid alleen zien op gezinsvorming, worden er
geen wijzigingen aangebracht in de voorwaarden voor de hereniging van tot
Nederland toegelaten arbeidsmigranten met hun in het land van herkomst achtergebleven
gezinnen.InkomensvereisteGesteld wordt dat de richtlijn invoering van een inkomensvereiste van
120% Wettelijk minimumloon niet zou toestaan. Daarbij wordt erop gewezen dat
huursubsidie hier zeker niet onder valt nu dit een subsidie betreft, en niet
een uitkering. Daarnaast zouden bepaalde regelingen lokaal of regionaal van
aard zijn en daardoor niet tot het nationale stelsel
van sociale bijstand behoren, zoals dat in de richtlijn is opgenomen. In dit verband wil ik opmerken dat de Nota van toelichting in eerste instantie,
naar de Raad van State in haar advies heeft aangegeven, een nadere toelichting
miste op de vraag of bedoelde voorzieningen deel uitmaken van «het stelsel
van sociale bijstand» in de zin van de richtlijn. In het aangepaste
Besluit is deze toelichting aangevuld. Daarbij is aangegeven dat huursubsidie,
die abusievelijk in de toelichting was opgenomen, onvoldoende het karakter
heeft van sociale bijstand. Dit heb ik dan ook in de aangepaste toelichting
weggelaten. Het commentaar van prof. mr. C. A. Groenendijk met betrekking
tot dit punt dateert van vóór de aanpassing van de toelichting.Daarnaast is nader toegelicht dat het bij «het stelsel van sociale
bijstand» gaat om uit de algemene middelen gefinancierde regelingen,
op grond waarvan uitkeringen of voorzieningen worden verstrekt om in noodzakelijke
behoeften te voorzien, en waarbij aan de uitkerende instantie wordt overgelaten
of de uitkering of voorziening wordt verstrekt, de hoogte ervan e.d. Bijzondere
bijstand, kwijtschelding van heffingen en andere gelijksoortige maatregelen
of prestaties vallen derhalve binnen «het stelsel van sociale bijstand»
als in de richtlijn genoemd.Voorts wijs ik er op dat het slot van artikel 7, eerste lid, onder c,
van de richtlijn bepaalt dat de lidstaten rekening kunnen houden met, voor
zover hier van belang, de nationale minimumlonen. De inkomenseis van 120%
van het wettelijk minimumloon past in dat kader.Met betrekking tot het door prof. mr. C. A. Groenendijk gestelde,
dat van een 19- en 20-jarige niet kan worden verlangd dat hij voldoet aan
het inkomensvereiste van 120% van het minimumloon voor 23-jarigen en ouder,
wil ik de volgende reactie geven.Allereerst wil ik erop wijzen dat gezinsvorming over het algemeen eerst
is toegestaan vanaf 21-jarige leeftijd. De situatie waarin een 19- of 20-jarige
moet voldoen aan het inkomensvereiste van 120% van het minimumloon voor 23-jarigen
en ouder zal zich derhalve slechts bij hoge uitzondering voordoen. Voorts
ben ik anders dan prof. mr. C. A. Groenendijk van mening dat een 19-
of 20-jarige wel degelijk kan voldoen aan het inkomensvereiste. Het bestaan
van het lagere minimumjeugdloon laat immers onverlet dat de mogelijkheid bestaat
dat de jongvolwassene meer dan dit minimum verdient. Hij kan hiertoe een extra
inspanning leveren, nu ook hij – ook in financieel opzicht – verantwoordelijk
is voor de partner die hij naar Nederland laat komen. In deze gevallen aansluiten
bij de regeling voor de lagere minimumjeugdlonen zou het effect van de regeling
teniet doen en de mogelijkheden van een beroep op inkomensafhankelijke regelingen
vergroten, hetgeen niet wenselijk is.Prof. mr. P. Boeles heeft opgemerkt dat het niet is toegestaan voor wat
het inkomensvereiste betreft onderscheid te maken tussen gezinshereniging
en gezinsvorming. Ik ben echter van mening dat de richtlijn wel degelijk ruimte
laat in de voorwaarden voor toelating een onderscheid te maken. Het is op
grond van artikel 3 lid 5 van de richtlijn, toegestaan met betrekking tot
gezinshereniging minder zware eisen te laten gelden dan met betrekking tot
gezinsvorming. Immers, op grond van genoemd artikel is het toegestaan gunstigere
bepalingen vast te stellen of te handhaven.Jurisprudentie van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens staat
ook een ruimere marge toe waar het gaat om beperkingen terzake van gezinsvorming
dan terzake van gezinshereniging. Bovendien geldt met betrekking tot gezinshereniging
dat de vereisten in dit opzicht niet de door de richtlijn bepaalde ondergrens
bereiken, maar daar boven zitten. Dit staat de richtlijn toe. Prof. mr. P. Boeles heeft met betrekking tot het inkomensvereiste nog
een opmerking geplaatst met betrekking tot de voorheen bestaande uitzonderingscategorieën.
In dit verband wil ik opmerken dat in het Wijzigingsbesluit Vreemdelingencirculaire
van 25 oktober 2004, nummer 2004/63 is gehandhaafd de vrijstelling van
de categorie personen die aantoonbaar blijvend en volledig arbeidsongeschikt
zijn. Daarnaast is een nieuwe categorie opgenomen die is vrijgesteld van het
inkomensvereiste. Het gaat hier om personen die een uitkering ontvangen krachtens
de Wet werk en bijstand en die weliswaar niet volledig en blijvend arbeidsongeschikt
zijn, maar wel langdurig zijn vrijgesteld van de plicht tot arbeidsinschakeling.
Met bedoelde vrijstellingen wordt mijns inziens tegemoetgekomen aan die gevallen
waarin het echt langdurig niet mogelijk is aan het inkomensvereiste te voldoen.Vervolgens heeft prof. mr. P. Boeles nog de vraag gesteld of de aanscherping
van het inkomensvereiste ook zal gaan gelden voor EU-burgers. Dat is niet
het geval, omdat het gemeenschapsrecht prevaleert, op grond waarvan op daartoe
strekkende aanvraag een verblijfsdocument EU/EER wordt afgegeven. Indien de
EU-burger echter uitdrukkelijk geen toepassing wenst van het gemeenschapsrecht,
maar staat op indiening en handhaving van een aanvraag tot het verlenen van
een nationale, reguliere verblijfsvergunning voor bepaalde tijd, onder een
beperking verband houdend met gezinsvorming, geldt de aanscherping wel. Hierbij
valt te denken aan een Poolse onderdaan die bij een Nederlander wil verblijven
en niet onder de beperkte toegang tot de arbeidsmarkt wenst te vallen. Hij
kan dan een nationale, reguliere verblijfsvergunning aanvragen en verkrijgen
indien aan de daarvoor geldende voorwaarden voldaan wordt.VN-VrouwenverdragWat de vermeende indirecte discriminatie van vrouwen betreft wil ik opmerken
dat ik er zeer aan hecht dat de maatregelen sekse-neutraal zijn geformuleerd.
Daarnaast wil ik nog benadrukken dat met de maatregelen bedoeld is de integratie
van vreemdelingen en vrouwen in het bijzonder te verbeteren. Zoals ik reeds
eerder tijdens het Algemeen Overleg van 14 oktober 2004 inzake huwelijksmigratie
heb aangegeven zullen de maatregelen gemonitord worden. Weergave daarvan zal
in de Rapportage Vreemdelingenketen, die aan de Tweede Kamer wordt toegezonden,
worden opgenomen.Opname in het VreemdelingenbesluitProf. mr. C. A. Groenendijk stelt dat een aantal punten expliciet
in het Vreemdelingenbesluit 2000 moeten worden opgenomen, omdat indien dit
niet gebeurt, met het EG-recht strijdige beslissingen zullen worden genomen.
Ik ben echter van mening dat prof. mr. C. A. Groenendijk deze stelling
niet op overtuigende wijze heeft onderbouwd. Beschikkingen komen op zorgvuldige
wijze tot stand, waarbij alle relevante bepalingen worden betrokken. Daarbij
is de vindplaats van deze bepalingen van ondergeschikt belang. Tevens hecht
ik er aan te benadrukken dat de IND, die de desbetreffende beschikkingen namens
mij neemt, een deskundige organisatie is die alle ontwikkelingen op het terrein
van het vreemdelingenrecht nauwlettend in de gaten houdt.Feitelijke gezinsbandProf. mr. C. A. Groenendijk stelt dat aan minderjarige kinderen ingevolge
de richtlijn altijd verblijf moet worden toegestaan en dat gelet hierop artikel
3.14, onder c Vreemdelingenbesluit 2000 moet worden aangepast. Ook
prof. mr. P. Boeles stelt dat de voorwaarde dat het kind feitelijk tot het
gezin behoort, niet langer kan worden gesteld. Hiermee wordt echter miskend
dat het niet feitelijk behoren tot het gezin onder meer een weigeringsgrond
is, gelet op het feit dat het ingevolge de richtlijn (zie artikel 16, lid
1 onder b) is toegestaan een verblijfsvergunning te weigeren indien de hoofdpersoon
geen werkelijk gezinsleven (meer) onderhoudt met het gezinslid. Artikel 4,
eerste lid, van de richtlijn, waarop prof. mr. C. A. Groenendijk en prof.
mr. P. Boeles doelen, verwijst immers naar onder meer bedoeld artikel 16 van
de richtlijn. Het Nederlandse beleid, dat als uitgangspunt hanteert dat de
gezinsband aanwezig wordt geacht binnen de referteperiode en na deze periode
alleen als deze op afdoende wijze aannemelijk is gemaakt, past binnen genoemde
artikelen van de richtlijn.Legalisatie en verificatie van documentenGesteld wordt dat nu de richtlijn niet rept over legalisatie of verificatie
van documenten waaruit de gezinsband blijkt of waaruit blijkt dat aan de desbetreffende
voorwaarden wordt voldaan, dit vereiste niet langer gesteld kan worden. Hierin
verschil ik met prof. mr. C. A. Groenendijk van mening. Het betreft hier
de bewijskracht van documenten, waaromtrent de richtlijn geen voorschriften
en dus ook geen kader bevat. De richtlijn meldt in artikel 5, tweede lid,
dat het verzoek vergezeld dient te gaan van documenten waaruit de gezinsband
blijkt en waaruit blijkt dat aan de voorwaarden is voldaan. Indien de documenten
(met name betreffende de staat van personen) niet zijn gelegaliseerd dan wel
gelegaliseerd en geverifieerd, kan dat tot gevolg hebben dat daaraan geen
bewijskracht wordt toegekend. In dat geval blijkt de gezinsband niet uit het
betreffende document en kan de aanvraag op die grond worden afgewezen. Ook
de in de richtlijn opgenomen bepaling dat gesprekken gehouden kunnen worden
teneinde bewijs voor het bestaan van een gezinsband te verkrijgen, doet daaraan
naar mijn mening niet af.Op de in aanvulling op het vorenstaande door prof. mr. P. Boeles gemaakte
opmerkingen ga ik hieronder in.Verruimde gezinsherenigingProf. mr. P. Boeles stelt dat de huidige regeling voor verruimde gezinshereniging
gelet op de richtlijn niet gehandhaafd kan worden. Hij meent onder andere
dat niet langer de voorwaarde gesteld kan worden dat de desbetreffende ouder
alleenstaand is, noch dat de meesten van de kinderen in Nederland woonachtig
zijn. De hier besproken bepaling van de richtlijn is facultatief. De lidstaten
behoeven deze dus niet te implementeren. Nederland implementeert deze bepaling
dan ook niet en maakt gebruik van de vrijheid om het ter zake gevoerde nationale
beleid te handhaven. Dat is namelijk een gunstiger regeling in de zin van
artikel 3 vijfde lid van de richtlijn dan waartoe de imperatieve bepalingen
van artikel 4 van de richtlijn nopen.Wijziging openbare orde beleidProf. mr. P. Boeles merkt op dat de wijziging op dit gebied ingrijpend
is. De voorheen bestaande gunstigere bepaling met betrekking tot gezinshereniging
of -vorming met een Nederlander, een houder van een verblijfsvergunning asiel
voor bepaalde tijd of een houder van een verblijfsvergunning asiel of regulier
voor onbepaalde tijd, is geschrapt. In de Nota van Toelichting heb ik al aangegeven
dat ik hiertoe heb besloten omdat ik het belang van de vreemdeling bij uitoefening
van zijn gezinsleven in Nederland niet op voorhand groter acht dan het belang
dat Nederland heeft bij handhaving van de openbare orde. In ieder
individueel geval zal dit worden gewogen.Onderdeel E (artikel 3.22 Vb 2000)Prof. mr. P. Boeles vraagt aandacht voor het vierde lid van dit artikel,
dat niet houdbaar zou zijn. Het betreft hier de bepaling inzake vrijstelling
van het inkomensvereiste indien gezinshereniging met een houder van een verblijfsvergunning
asiel voor bepaalde tijd, waarbij het niet mogelijk is het gezinsleven in
een derde land waarmee de hoofdpersoon of de desbetreffende vreemdeling bijzondere
banden heeft, uit te oefenen. Deze bepaling staat er echter uiteraard niet
aan in de weg dat ook in andere gevallen gezinsleven in Nederland wordt toegestaan,
met name indien internationale verplichtingen hiertoe nopen. De bepaling behelst
immers de gevallen waarin een verblijfsvergunning wordt verleend, maar laat
onverlet dat in gevallen die niet binnen deze bepaling vallen, toch een verblijfsvergunning
moet worden verleend. De bepaling maakt dit niet onmogelijk en is dus zeker
wel houdbaar.Alleenstaande minderjarige en inkomensvereisteProf. mr. P. Boeles vraagt zich af of het nieuwe artikel 3.24a Vb 2000
samenhangt met artikel 6 Dublin verordening en hij heeft de vraag gesteld
of het redelijk en haalbaar is dat een minderjarige ten volle aan de inkomensnorm
voldoet.Met betrekking tot eerstgenoemde vraag merk ik op dat bedoeld artikel
geen samenhang kent met artikel 6 Dublin verordening. Voor wat de andere vraag
betreft verwijs ik naar hetgeen ik hierboven onder «Onderdeel E (artikel
3.22 Vb2000)» heb opgemerkt. Ook bij dit artikel geldt dat erin wordt
geregeld in welk geval een verblijfsvergunning wordt verleend, terwijl dit
onverlet laat dat in andere gevallen ook een verblijfsvergunning verleend
kan worden.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. Verdonk 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-901.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl