Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 582

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-11-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

22112 nr. 582

07-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 582VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 7 november 2007De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
4 oktober 2007 overleg gevoerd met minister Hirsch Ballin van Justitie
over:– de richtlijn milieubescherming door het strafrecht
(22 112, nrs. 500 en 518, fiche nr. 8).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Van Haersma Buma (CDA) wijst op het
belang van de brief over de handhaving in het kader van milieucriminaliteit
en de rol van het Europese recht daarin. Het is goed dat Europa nu stappen
zet op dit terrein. De bescherming van het milieu is immers niet alleen een
nationale aangelegenheid, maar is zeker bij grote grensoverschrijdende milieugevolgen
bij uitstek een Europese zaak. Hij onderschrijft de hoofdlijn van de kabinetsreactie.Wat zal het vervolg zijn van deze uitspraak? Welke vervolgstappen zijn
er nog voorzien? Waar houdt de bemoeienis van Europa op? Het Nederlandse Openbaar
Ministerie gaat uit van het opportuniteitsbeginsel, maar in andere landen
wordt gehandeld op basis van een legaliteitsbeginsel. Kan dit ertoe leiden
dat Nederland tot handhaving wordt gedwongen? Dit is een dilemma voor de heer
Van Haersma Buma, want die mogelijkheid staat hem tegen, maar als een andere
lidstaat niets handhaaft, is het de vraag welke waarde de richtlijn nog heeft.Verder kent Nederland in tegenstelling tot andere Europese landen een
goed werkend systeem van bestuursrecht. Kan deze richtlijn ertoe leiden dat
Nederland wordt gedwongen om toch strafrechtelijk te handhaven? Die kans is
groot als een vervolgstap zou zijn om een systeem van minimale maximumstraffen
in te voeren in de vorm van een gevangenisstraf.Hoe kan de keuzevrijheid van Nederland worden gewaarborgd? Kan de Europese
Unie ingrijpen als een lidstaat een gedoogsysteem heeft? Kan die lidstaat
dan worden gedwongen tot handhaving?Hij is ervan overtuigd dat dit onderwerp nog verdere discussie vergt en
vraagt daarom om een reactie van het kabinet op de verwachte uitspraak van
het Europese Hof.Tot slot vraagt hij of deze beslissing van de Europese Commissie over
de handhaving van het milieurecht een opmaat is naar de mogelijkheid
om ook op andere beleidsterreinen handhaving te gaan voorschrijven.De heer De Wit (SP) wijst erop dat er op andere
terreinen al sprake is van een streven naar handhaving via het strafrecht.
Zo is in het algemeen overleg over de JBZ Raad gesproken over sancties voor
werkgevers die gebruikmaken van illegale werknemers uit derde landen. Ook
in het auteursrecht is het strafrecht terug te vinden.Grensoverschrijdende milieucriminaliteit moet worden bestreden, zo vervolgt
hij. Zowel op dit terrein als op het terrein van illegale migratie is Europese
samenwerking geboden. Milieu en migratie trekken zich immers niets aan van
landsgrenzen. Die samenwerking kan niet worden bereikt door lidstaten regels
op te leggen op het gebied van strafrecht. Het strafrecht is een nationale
aangelegenheid en moet dat ook blijven. De Kamer heeft hier al eerder over
gesproken en zij heeft in juli 2006 de motie-Van Bommel/Weekers (23 490,
nr. 424) over de verbrokkeling van het strafrecht aangenomen.De Europese Unie mag uiteraard van de lidstaten verlangen dat normen van
gemeenschapsrecht worden nageleefd. De vraag is echter of het een probleem
is dat de lidstaten dit op hun eigen wijze doen. De effectiviteit van die
aanpak zou het uitgangspunt moeten zijn. Als die aanpak niet effectief is,
maakt de lidstaat in feite inbreuk op het gemeenschapsrecht en zou de Europese
Commissie strikt genomen een zogeheten inbreukprocedure kunnen beginnen. Waarom
wordt harmonisatie noodzakelijk geacht? Waarom wordt van iedere lidstaat verlangd
om op een bepaald gebied het strafrecht te hanteren?De heer De Wit is van mening dat harmonisatie van strafrecht niet per
se noodzakelijk is om gemeenschapsrecht effectief te handhaven. Het risico
van het oprekken van deze beslissing naar andere beleidsterreinen ligt op
de loer, bijvoorbeeld als het Hof van Justitie in het arrest over de verontreiniging
vanaf schepen de opinie van de advocaat-generaal volgt. De Europese Unie heeft
zich dan feitelijk meer bevoegdheden toegeëigend.Hij dringt er op aan dat het kabinet zich verzet tegen dwingend gebruik
van het strafrecht opgelegd door Europa. De realiteit is echter dat er nu
een richtlijn voorligt inclusief strafbepalingen en dat in een arrest is van
het Europese Hof van Justitie in ieder geval wordt geoordeeld dat de Commissie
de lidstaten mag verplichten om strafrechtelijke sancties in te voeren bij
de handhaving van Europees milieubeleid. Het Hof stelt echter ook dat het
gebruik van straffen alleen mogelijk is als die onontbeerlijk en noodzakelijk
zijn om de volledige doeltreffendheid van de milieubescherming te verzekeren.
Hij leest hierin dat het strafrecht het ultimum remedium moet zijn. De richtlijn
kan deze toets niet doorstaan.Hij steunt daarom de bezwaren van het kabinet tegen het feit dat de Commissie
tracht het type sanctie voor te schrijven. Hij heeft nog grotere bezwaren
tegen het voorschrijven van de strafmaat. Het is niet aan de gemeenschapswetgever
om voorschriften uit te vaardigen over het type en de hoogte van de straf.In januari 2006 heeft de staatssecretaris van Europese Zaken op Kamervragen
geantwoord dat de verplichting in een richtlijn tot strafbaarstelling van
daarin omschreven feiten niet zonder meer leidt tot de verplichting iedere
overtreding strafrechtelijk te handhaven. Hij voegt hieraan toe dat Europa
Nederland niet kan verplichten te handhaven. Wat zegt dit over de houding
van Nederland? Zou het kabinet zich niet principiëler moeten opstellen
en duidelijk moeten maken dat het van mening is dat het strafrecht een nationale
aangelegenheid is en moet blijven? Het kabinet maakt zo nu en dan een kanttekening,
maar een krachtig protest heeft het nog niet laten horen. Hopelijk zal de
minister nu fermere taal gebruiken. Het is immers nog niet aangetoond dat
het gebruik van het strafrecht essentieel is om EG-normen na te leven en gemeenschapsrecht
te handhaven.De heer De Roon (PVV) is van mening dat het
aan de autoriteiten van iedere lidstaat is om te beslissen welke aan hem ten
dienste staande handhavingsmodaliteit in het concrete geval het meest effectief
is. Dit moet ook zo blijven. De maximale geldboete in Nederland is lager dan
het minimum van de hoogste bandbreedte van de richtlijn. Dit kan onevenwichtige
gevolgen hebben, bijvoorbeeld doordat voor milieudelicten een aanzienlijk
zwaardere straf zal gelden dan voor economische delicten.De voorgestelde wetgeving raakt ook aan een meer principiële vraag,
namelijk naar de omvang van de bevoegdheden van de gemeenschapswetgever op
het terrein van het strafrecht. Hij kan zich niet aan de indruk onttrekken
dat dit steeds minder een nationale aangelegenheid zal worden. Het strafrecht
is echter nauw verbonden met de nationale cultuur. Daarom moet worden gevreesd
voor verlies van de strafrechtelijke identiteit als Nederland uitvoering moet
geven aan kaderbesluiten, richtlijnen en verordeningen van de EU op het gebied
van het strafrecht.De heer De Roon onderschrijft daarom de opmerking dat strafrecht een nationale
aangelegenheid moet blijven. Wil de minister dit standpunt helder uitdragen
op het Europees forum?De heer Samsom (PvdA) stelt vast dat samenwerking
op milieugebied ook vraagt om een gezamenlijke aanpak van milieucriminaliteit.
Een hoog beschermingsniveau is alleen dan verzekerd als er ook gemeenschappelijk
overeenstemming bestaat over de vraag wat onder ernstige inbreuken wordt verstaan
en over de aanpak daarvan. Aan de andere kant is er niet voor niets gekozen
voor een pijlerstructuur in de Europese Unie en is strafrecht een nationale
aangelegenheid.Het is niet toevallig dat deze beide aspecten elkaar raken in een richtlijn
over milieu. Hij is van mening dat het kabinet een goede balans heeft gevonden
in zijn standpunt. Het verzet zich niet ten principale tegen het opnemen van
strafrechtelijke aspecten in de eerste pijler, maar wel tegen de bepaling
van de hoogte en het type straf. Bovendien stelt het kabinet dat er sprake
moet zijn van communautaire wetgeving. Deze twee kanttekeningen doorbreken
het spanningsveld, maar leveren natuurlijk niet zo maar een oplossing op.De heer Samsom is van mening dat het milieu in Nederland te lichtvaardig
wordt aangepakt en dit wordt ook op Europees niveau geconstateerd. Hij dringt
erop aan dat er harder en strenger wordt opgetreden tegen milieucriminaliteit.
Nederland zou op dit punt koploper moeten zijn in Europa.Desgevraagd merkt hij op dat Nederland natuurlijk zelf verantwoordelijk
is voor zijn strafrecht, maar daarmee is het probleem niet opgelost. Als Europese
afspraken over controle in bepaalde lidstaten bij overtredingen niet worden
gevolgd door sancties, zullen daar de ongecontroleerde afvalstromen terecht
komen. Iedere mogelijkheid voor de aanpak van milieucriminaliteit moet worden
aangepakt. De grens ligt dan bij het vaststellen, ten uitvoer leggen en de
modaliteit van de straf. Dit hoeft Europese samenwerking bij de ontwikkeling
van een gemeenschappelijke set strafrechtelijke aspecten niet in de weg te
staan.De heer Samsom stelt de mix van bestuursrecht en strafrecht op prijs.
Bij de aanpak van milieuovertredingen is de schaal naar zijn mening echter
te veel doorgeslagen in de richting van het bestuursrecht. Het argument dat
dit goedkoper, sneller en efficiënter is, is valide, maar er zijn ook
goede argumenten om de gang van zaken nog eens te bezien en wellicht wat vaker
voor het strafrecht te kiezen, in het bijzonder bij grote delicten als de
dumping van giftige stoffen die soms tot doden of gewonden leidt.De heer Teeven (VVD) deelt het standpunt van
de regering dat het gebruik van strafrecht in Europa niet nodig is om het
milieurecht te handhaven. Hij is het er verder mee eens dat bestuursrechtelijke
handhaving eerder aanbeveling verdient.De stukken roepen nog enige vragen en opmerkingen op. De eerste is wat
het kabinet verstaat onder «ernstige inbreuken op gemeenschapsnormen».In de toelichting op het Nederlands belang wordt opgemerkt dat Nederland
van mening is dat een sanctiebepaling zich «in beginsel» niet
mag uitstrekken tot het type en de hoogte van de sanctie. Zo ontstaat er ruimte
om de gemeenschap te laten oordelen over de hoogte en het type van de straf.
Dit verdraagt zich niet met het algemene standpunt van het kabinet. Wil de
minister dit toelichten?Verwacht de minister dat de uitspraak van het Europese Hof over de bevoegdheid
tot het opleggen van strafrechtelijke sancties gevolgen zal hebben voor andere
beleidsterreinen? Moet niet worden gevreesd dat al het communautaire recht
op den duur kan worden getroffen door een missive uit Brussel? Welke inzet
kiest het kabinet als de Commissie op andere beleidsterreinen een belangrijke
aanwijzing geeft?De minister spreekt over een zekere discretie voor de Europese Gemeenschap
om van de lidstaten te verlangen strafrechtelijke maatregelen te treffen bij
inbreuk op gemeenschapsrecht en het functioneren van de interne markt. Wat
bedoelt hij hiermee? Deelt hij het standpunt van de advocaat-generaal van
het Hof van Justitie dat het type en de hoogte van de straf niet zouden moeten
worden voorgeschreven door de Commissie?Als de weg wordt vervolgd die de Commissie nu heeft ingeslagen, moet er
bij de handhaving van gemeenschapsrecht en omzettingsrecht door middel van
het strafrecht een keuze worden gemaakt tussen het opportuniteitsbeginsel
en het legaliteitsbeginsel. Dan wordt er natuurlijk gekozen voor het legaliteitsbeginsel
en zal Nederland daarbij moeten aansluiten. Hoe denkt de minister hierover?De heer Teeven is het ermee eens dat een rapportageplicht alleen maar
tot onnodige bureaucratie zal leiden. Nederland moet het eigen beleid kunnen
handhaven. Strafrecht is absoluut een nationale aangelegenheid. De boetes
voor milieuovertredingen zijn in het bestuursrecht en het belastingrecht veel
hoger. In exceptionele gevallen waarbij slachtoffers vallen, wordt in Nederland
altijd al het strafrecht gebruikt. Hij houdt het kabinet voor om op de ingeslagen
weg verder te gaan, maar daarbij het communautaire strafrecht ver van zich
te houden. Antwoord van de ministerDe minister stelt voorop dat de uitspraak
van het Hof van Justitie van 13 september 2005 iets minder verrassend
was dan zij destijds door sommigen werd beschreven of ervaren. In 2001 heeft
de Raad van State advies uitgebracht naar aanleiding van de vraag of het verenigbaar
is met het EG Verdrag dat richtlijnen van de Europese Gemeenschap op beleidsterreinen
waar de Gemeenschap bevoegd is, ook vereisen dat er strafbaarstelling plaatsvindt.
De Raad was van mening dat er geen reden is om aan te nemen dat het EG-recht
daaraan in de weg staat. De Raad van State spreekt daarmee uiteraard geen
oordeel uit over de wenselijkheid en de noodzaak. Die voorlichting is ook
ter kennis gebracht van de Kamer.Met medewerking en instemming van de Tweede en de Eerste Kamer is het
kabinet destijds verder gegaan met de route van het kaderbesluit in plaats
van een richtlijn. Dit heeft geleid tot de uitspraak van het Europese Hof
van Justitie dat van mening is dat op een terrein dat door richtlijnen geregeld
kan en moet worden, het kaderbesluit vernietigd diende te worden. Het kaderbesluit
had de instemming van beide Kamers der Staten-Generaal. Daar hoeft het Europees
Parlement niet aan te pas te komen.Het is natuurlijk van belang dat er handhavend wordt opgetreden. Dat was
ook de reden dat destijds is ingestemd met het kaderbesluit. De verschillen
tussen het kaderbesluit en de conceptrichtlijn zijn beperkt. Er moet worden
opgetreden tegen ernstige normschendingen op milieugebied op terreinen
waar het Europees recht normstellend is. Dit geldt ook voor grensoverschrijdende
fraude. Er ontstaan grote problemen als niet alle lidstaten optreden tegen
grensoverschrijdende feiten die als een onaanvaardbare schending van milieubelangen
zijn getypeerd.In het huidige voorstel is er ruimte om sancties in de bestuursrechtelijke
systematiek toe te passen. In de fiches is al beschreven dat de sancties effectief
moeten zijn. Los van de vraag of de richtlijn zoals die nu voorligt, nodeloos
knellend zou zijn, is het kabinet van mening dat er wel degelijk stevige sancties
op dit soort ernstige milieucriminaliteit moeten staan.Blijft over de vraag of het type en de hoogte van de straffen ook behoren
tot de bevoegdheden die in het kader van een richtlijn kunnen worden uitgeoefend.
Het kabinet heeft zich voorshands op het standpunt gesteld dat de uitspraak
van het Hof in 2006 geen grond vormt voor het oordeel dat het voorschrijven
van type en hoogte van straffen onder de bevoegdheid van de eerste pijler
valt. Dit is ook zo naar voren gebracht in het overleg. Op 23 oktober
zal het Hof een uitspraak doen over het kaderbesluit inzake verontreiniging
vanaf schepen. Over de ernst van die verontreiniging bestaat geen verschil
van mening. Ook hier doet zich de vraag voor: kaderbesluit of richtlijn. De
minister hoopt dat die uitspraak van het Hof juridische duidelijkheid zal
verschaffen. Het kabinet is zich er uiteraard van bewust dat het is gebonden
aan de jurisprudentie van het Hof van Justitie.Als het Hof tot het oordeel komt dat de richtlijn ook op dit terrein normen
kan inhouden, is nog niet gezegd dat zij die ook moet inhouden. Hij tekent
hierbij aan dat de advocaat-generaal in de conclusie van 28 juni jongstleden
tot het oordeel komt dat de gemeenschapswetgever bevoegd is om de lidstaten
te verplichten tot strafbaarstelling van ernstige inbreuken op gemeenschapsrecht
indien zulks nodig is voor een effectieve uitvoering van het desbetreffende
gemeenschapsbeleid, dat de vaststelling of aan het noodzaakcriterium is voldaan
een rechtspolitieke beslissing is die moet worden genomen in de besluitvormingsprocedures
waarbij Raad en Europees Parlement betrokken zijn en dat het aan de lidstaten
is om aard en hoogte van straffen nader te regelen. Dit wijst in dezelfde
richting als het standpunt dat het kabinet in de gesprekken heeft ingenomen.
Het wachten is nu op de rechterlijke uitspraak van het Hof.Lidstaten zijn volgens de ontwerprichtlijn verplicht om delicten door
middel van nationaal strafrecht strafbaar te stellen. Een dergelijke verplichting
staat niet in de weg aan de inzet van andere handhavingsinstrumenten en doet
geen afbreuk aan het opportuniteitsbeginsel. Daarom blijft het mogelijk om
bestuursrechtelijke sancties toe te passen. De gewoonten, tradities en de
praktijken van het handhavingsbeleid in de lidstaten zijn op dit punt verschillend.
De minister zegt dat hij het belang van de bestuursrechtelijke sanctie ook
in een van de JBZ Raden naar voren heeft gebracht. Hierop is in ieder geval
door Duitsland impliciet gereageerd, omdat men daar ook hecht aan de mogelijkheid
om het milieurecht via stevige bestuursrechtelijke sancties te handhaven.
Hij onderschrijft de opmerkingen over het belang van een effectieve handhaving
van het milieurecht. In bepaalde situaties is het effectiever om bestuursrechtelijk
op te treden dan strafrechtelijk en daarom is voor een mix van beide gekozen.
Het kabinet wil deze rationele keuze in het belang van een goede handhaving
overeind houden. Die inzet wordt niet bedreigd door de ontwerprichtlijn, maar
de vraag hoe ver de richtlijn mag gaan, kan hopelijk eenduidig worden beantwoord
na de uitspraak van het Hof.De omvang van de bevoegdheden van de Europese Gemeenschappen wordt bepaald
door de beleidsterreinen die in het EG Verdrag zijn geregeld. De minister
gaat ervan uit dat bij de sanctionering op de beleidsterreinen die behoren
tot het EG-werkterrein, ook de effectieve handhaving een plaats krijgt.Nadere gedachtewisselingDe heer De Wit (SP) vraagt of de minister
van mening is dat het zo de goede kant uitgaat. De vrees dat de uitspraak
van het Europese Hof aanleiding geeft tot sluipende wetgeving lijkt al bewaarheid
te zijn geworden. Is hier nu sprake van de verbrokkelde wetgeving waarvoor
zijn ambtsvoorganger eerder heeft gewaarschuwd? Die beschouwde de motie van
de Kamer als een ondersteuning van zijn standpunt. Is de minister van plan
paal en perk te stellen aan de Europese inbreuken op het Nederlandse systeem
van strafrecht? Is hij bereid om in de verschillende gremia melding te maken
van de Nederlandse zorg over deze inbreuken op het strafrecht?De heer Teeven (VVD) vraagt of de minister
wil toezeggen dat de Europese wetgever zich alleen mag bemoeien met de handhaving
met strafrechtelijke middelen als er sprake is van gemeenschapsrecht of de
omzetting van communautaire wetgeving strekkende tot nationaal recht. De richtlijn
mag niet van toepassing zijn op zuiver nationaal milieurecht.De minister is van mening dat de richtlijn
louter en alleen betrekking kan hebben op de onderwerpen die gemeenschapsrechtelijk
geregeld zijn. Dit volgt ook uit de uitspraak van het Hof dat de gemeenschapswetgever
bevoegd is tot het opleggen van een verplichting tot strafbaarstelling van
overtredingen van gemeenschapsnormen waaronder uiteraard de in het nationale
recht omgezette gemeenschapsnormen en dus niet van overtredingen van in nationale
wetgeving vastgestelde normen die niet uit het gemeenschapsrecht voortvloeien.
Langs deze lijn zal de besluitvorming over de richtlijn plaatsvinden. Dit
zal ook geen aanleiding geven tot discussie. Wat wederrechtelijk wordt geacht
in het kader van de richtlijn, sluit hierbij aan. Overigens zal dit ook door
andere lidstaten nauwgezet worden gevolgd.Het is natuurlijk niet wenselijk dat er sluipenderwijs veranderingen optreden
in de wetgeving. Er moet helderheid bestaan en bij de totstandkoming van wetgeving
moet duidelijk worden gesproken over de doelstellingen en de reikwijdte en
over de onderdelen waarop wel en waarop niet normerend kan worden opgetreden.
De onderdelen waarop normerend kan worden opgetreden, vallen binnen het bereik
van het gemeenschapsrecht. Dit is de grondslag, maar zoals altijd in het Europees
recht, ook de begrenzing. Dit vloeit voort uit het limitatieve stelsel van
bevoegdheden in het Europese recht. Er is dus geen sprake van een ontwikkeling
die zich zou uitstrekken over andere onderwerpen dan de onderwerpen die gemeenschapsrechtelijk
geregeld zijn.Het streven naar een eenheid van handhavingsbeleid is de reden dat er
naar het oordeel van het kabinet voor een goede systematiek is gekozen als
het gemeenschapsrecht van de lidstaten verlangt dat zij handhavend optreden
bij dergelijke ernstige normschendingen. Dit betekent dat de lidstaten hun
handhavingsorganisatie en -methodiek moeten inzetten. Van verbrokkeling en
van naast elkaar optreden van Europese en nationale handhavende autoriteiten
op het gebied van het milieurecht zal geen sprake zijn. Het is ook in Nederlands
belang dat het Europese recht voorschrijft op welke belangrijke onderwerpen
van milieurecht de lidstaten geen tekorten in de handhaving mogen vertonen.Als het kabinet zich zou inspannen om ieder verplichtend element uit de
richtlijn te verwijderen, zou het de richtlijn ten onrechte ontkrachten. Dan
beantwoordt die niet aan het doel en is er alleen maar sprake van symboolwetgeving.
Na de uitspraak van het Hof zal duidelijk worden of de vaststelling van aard
en hoogte van de straf kan behoren tot de Europeesrechtelijke normering. Het
is belangrijk dat de richtlijn alle lidstaten verplicht tot serieuze handhaving
op dit terrein. De systematiek is erop gericht dat overtredingen strafbaar
moeten worden gesteld, maar er blijft ruimte om in plaats van
strafsancties bestuurlijke maatregelen te treffen. De minister zegt dat hij
er zeker niet voor zal pleiten om zo veel ruimte in de richtlijn aan te brengen
dat die in feite als handhavingsnorm ineffectief wordt.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,De Pater-van der MeerDe griffier van de vaste commissie voor Justitie,NavaXNoot1Samenstelling:Leden: Van de Camp (CDA), De Wit (SP), Van der Staaij (SGP), Kamp (VVD),
Arib (PvdA), ondervoorzitter, De Pater-van der Meer (CDA), voorzitter, Çörüz
(CDA), Wolfsen (PvdA), Joldersma (CDA), Gerkens (SP), Van Vroonhoven-Kok (CDA),
Van Velzen (SP), Azough (GroenLinks), Griffith (VVD), Teeven (VVD), Verdonk
(Verdonk), Kalma (PvdA), De Roon (PVV), Pechtold (D66), Thieme (PvdD), Kuiken
(PvdA), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA), Van Toorenburg (CDA) en Anker (ChristenUnie).Plv. leden: Sterk (CDA), Langkamp (SP), Van der Vlies (SGP), Weekers (VVD),
Van Dijken (PvdA), Schinkelshoek (CDA), Jager (CDA), Gill’ard (PvdA),
Jonker (CDA), Roemer (SP), Jan de Vries (CDA), Abel (SP), Halsema (GroenLinks),
Dezentjé Hamming (VVD), Van Miltenburg (VVD), Zijlstra (VVD), Dijsselbloem
(PvdA), Fritsma (PVV), Koşer Kaya (D66), Ouwehand (PvdD), Spekman (PvdA),
Van Gijlswijk (SP), Bouchibti (PvdA), Van Haersma Buma (CDA) en Slob (ChristenUnie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-582.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl