Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteit; Brief ministers en staatssecretarissen over het advies van de MDW-werkgroep over levensmiddelenwetgeving en levensmiddelencontrole
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24036, nr. 24

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-07-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24036 nr. 24

19-07-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. MDW-rapport levensmiddelenwetgeving3. Standpunt van het kabinetNationale deel Opschoning en vereenvoudiging van regelgevingNormalisatie en certificatieWettelijk en bestuurlijk kaderInternationale deel4. PlanningOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24036Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 036Marktwerking, deregulering en wetgevingskwaliteitnr. 24BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORT
EN DE MINISTERS VAN LANDBOUW, NATUURBEHEER EN VISSERIJ EN VAN ECONOMISCHE
ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 19 juli 1996 1. InleidingAl jaren staat de wijze waarop de voedingsmiddelenkwaliteit
wordt gereguleerd en gehandhaafd ter discussie. Het vorige kabinet heeft de
discussie hierover gevoerd aan de hand van het rapport van de Commissie Hendriks-de
Zeeuw. Dit leidde tot een kabinetsstandpunt over dit rapport dat de Tweede
Kamer 21 januari 1994 (24 400-XIV/XVI, nr. 26) is toegezonden. Een belangrijk
door het kabinet overgenomen voorstel van deze Commissie was het samenvoegen
van alle systematische keuringen in een op te richten privaatrechtelijke Federatie
van keuringsinstellingen, genaamd het Nederlands Controlebureau Levensmiddelen
(NCL). Deze federatie zou moeten worden gefinancierd door het bedrijfsleven.
De overheid kan dan met behulp van een in omvang beperkt Rijkstoezicht Levensmiddelen
toezicht houden op een juiste uitvoering van controletaken van de bij het
NCL aangesloten keuringsinstellingen. Het huidige kabinet is op deze voornemens
teruggekomen. Zoals vermeld in de brief aan de Tweede Kamer van 16 maart 1995
(23 900-XIV/XVI, nr. 39), was de belangrijkste reden daarvoor het ontbreken
van maatschappelijk draagvlak bij industrie en consumentenorganisaties. Dit
werd mede veroorzaakt doordat in deze plannen nog teveel onduidelijkheid bleef
bestaan over de publieke verantwoordelijkheid voor de controle op levensmiddelen
en de afbakening daarvan ten opzichte van de verantwoordelijkheid van het
bedrijfsleven. Het kabinet is van mening dat de officiële levensmiddelencontrole
een zaak van de overheid behoort te zijn. Het kabinet heeft aangegeven het
stelsel van kwaliteitsborging opnieuw te zullen bezien. Voorts heeft het kabinet
besloten de levensmiddelenwetgeving te willen opschonen en vereenvoudigen,
teneinde de wetgeving doorzichtig en onderling consistent te maken.De MDW-werkgroep die hiertoe najaar 1995 is ingesteld, is met een tweeledige
kabinetsopdracht van start gegaan: ♦ ontwikkel voorstellen ter vereenvoudiging en opschoning van de
bestaande levensmiddelen regelgeving van de rijksoverheid en van de produkt-
en bedrijfschappen (PBO's);♦ bezie op welke wijze de eigen verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven
voor kwaliteit meer dan nu tot uitdrukking kan komen, waaronder de mogelijkheden
van normalisatie en certificatie alsmede de afstemming hierop van de regelgeving
en de handhaving daarvan.Het advies van de werkgroep is thans beschikbaar. Bijgaand bieden wij
u dit aan1 . Onderstaand wordt toegelicht welke
conclusies het kabinet aan dit project verbindt en wordt ingegaan op het vervolgtraject.
Vooraf hechten we eraan op te merken dat in de kwaliteit van voedingsmiddelen
buitengewoon grote belangen zijn gelegen; belangen voor de volksgezondheid
en ook economische belangen. Dit is eens te meer duidelijk geworden in de
«gekke koeien»-affaire en het daaruit voortvloeiende verbod op
de uitvoer van rundvlees(produkten) uit het Verenigd Koninkrijk. Het kabinet
stelt met instemming vast dat de analyse en de aanbevelingen van de MDW-werkgroep
blijk geven van een voorzichtige en zorgvuldige benaderingswijze. 2. MDW-rapport levensmiddelenwetgevingHet rapport schetst – en herbevestigt – een beeld van complexe,
gedetailleerde en versnipperde regels. De verantwoordelijkheden van de overheid
en het bedrijfsleven zijn niet voldoende gemarkeerd. Het wettelijk kader zet
niet voldoende aan tot innovatie, hetgeen de concurrentiepositie van het Nederlands
bedrijfsleven op de langere termijn kan benadelen. De diffuse verantwoordelijkheden
voor opstelling en handhaving van de levensmiddelenregels leiden tot suboptimale
naleving en onnodige belasting van het levensmiddelenbedrijfsleven. Het is
de werkgroep gebleken dat degenen die met de regels moeten werken, bedrijven
en instanties, levensmiddelenwetgeving niet willen missen, maar mogelijkheden
zien ter verbetering. Door herziening van de wetgeving zullen de met het stelsel
beoogde doelstellingen beter kunnen worden bereikt.De werkgroep heeft zich vooral toegelegd op het nationaal bepaalde deel
van de levensmiddelenwetgeving van de rijksoverheid en van de PBO's, omdat
het moeilijk zal zijn op korte termijn veranderingen aan te brengen in de
internationale levensmiddelenregelgeving. De aanbevelingen van de werkgroep
gelden overigens voor het gehele levensmiddelenterrein, derhalve zonder onderscheid
naar de herkomst van de regels.Met betrekking tot de inzet om de effectiviteit en de efficiëntie
van de regelgeving en de handhaving daarvan te verbeteren en enkele negatieve
bij-effecten, zoals het belemmeren van innovatie en het onnodig belasten van
het bedrijfsleven, te voorkomen, beveelt de werkgroep de volgende uitgangspunten
aan:♦ Private oplossingen hebben de voorkeur boven publieke. Zoveel
mogelijk moet worden aangesloten bij de verantwoordelijkheid die een bedrijf
heeft voor de kwaliteit van de door dit bedrijf geproduceerde of verhandelde
produkten. Optimaal gebruik moet worden gemaakt van het zelfregulerend vermogen
van de markt. Waar met het privaatrecht voldoende kan worden bereikt, is geen
publiekrechtelijke regelgeving nodig.♦ Algemene regels hebben de voorkeur boven specifieke. Als er publiekrechtelijke
regels nodig zijn geldt: algemene levensmiddelenregels hebben de voorkeur
boven vertikale (produkt)regels. ♦ Lichte instrumenten hebben de voorkeur boven zware. Waar voorlichting
in het desbetreffende doel kan voorzien, moet worden afgezien van verboden.♦ Internationale regels hebben de voorkeur boven nationale. Waar
sprake is van harmonisatie, zijn nationale aanvullingen in beginsel ongewenst.
Voor delen van het levensmiddelenterrein waar (nog) geen harmonisatie op EG-niveau
heeft plaatsgevonden, moet – als regelgeving nodig wordt geacht –
worden gestreefd naar harmonisatie op dit niveau. Nationale regelgeving die
vooruitloopt op dergelijke harmonisatie moet evenredig zijn gezien andere
belangen, zoals het voorkomen van belemmeringen voor innovatie en van benadeling
van de internationale concurrentiepositie van het Nederlandse bedrijfsleven.♦ Zorg voor een integrale afweging van belangen; voorkom versnippering
van en doublures en tegenstrijdigheden in de wetgeving. De wetgever dient
zich van de noodzaak en wijze van regelgeving te verzekeren op grond van een
integrale afweging van belangen in plaats van op basis van deelbelangen. Versnippering
van en doublures en tegenstrijdigheden in regelgeving en handhaving dienen
te worden voorkomen.Het kabinet onderschrijft deze uitgangspunten. 3. Standpunt van het kabinetHet kabinet onderschrijft de door de werkgroep gemaakte analyse en neemt
de aanbevelingen voor verbeteringen die de werkgroep op basis daarvan doet
over. Als ideaal voor de lange termijn en als richtpunt voor concrete maatregelen
op korte termijn ziet het kabinet een op basis van een integrale afwegingen
van alle belangen opgeschoonde en vereenvoudigde wetgeving, waarbij zoveel
als mogelijk gebruik wordt gemaakt van gelijkgerichte initiatieven in de markt,
zoals kwaliteitszorg en certificatie daarvan. Het behoud van het huidige niveau
van gezondheidsbescherming staat hierbij te allen tijde voorop. Voor wat betreft
de voorschriften die betrekking hebben op meer economische aspecten kan de
overheid evenwel aanzienlijk terugtreden.Dit perspectief zal niet op korte termijn binnen bereik komen. De regelgeving
komt voor een belangrijk deel in Europees verband tot stand. Ook is sprake
van Benelux-regelgeving. Veel van de geconstateerde knelpunten hebben hun
achtergrond in regelgeving van internationale oorsprong en kunnen niet worden
opgelost zonder aanpassing daarvan. Een tweede aandachtspunt is gelegen in
de kwetsbaarheid van het vertrouwen van de consument en de (buitenlandse)
afnemer van levensmiddelen. Twijfel over de kwaliteit van het produkt kan
leiden tot heftige verschuivingen in de vraag en navenant heftige reacties
van aanbod en prijs. Aanpassingen van het stelsel dienen daarom met zorgvuldigheid
te worden uitgevoerd.Het kabinet presenteert een meer-sporen benadering. In de eerste plaats
wordt een aantal acties in gang gezet die binnen de geschetste randvoorwaarden
moeten leiden tot aanpassingen in de nationale regelgeving en de ontwikkeling
en het gebruik van normalisatie en certificatie zullen stimuleren. Ook wordt
hierbij aanpassing van het wettelijk en bestuurlijk kader voor de levensmiddelenwetgeving
overwogen. In de tweede plaats worden acties gestart die zijn gericht op de
internationale regelgeving – met name de EG-regelgeving –, op
opschoning en vereenvoudiging daarvan en op toepassing van normalisatie en
certificatie. Nationale deel Opschoning en vereenvoudiging van regelgevingIn de eerste plaats zal het kabinet de nationale regelgeving opschonen
en vereenvoudigen. In het hanteren van het wettelijk instrumentarium zal terughoudendheid
worden betracht. Daarbij wordt aan het uitgangspunt van een hoog beschermingsniveau
van de consument tegen gezondheidsrisico's niet getornd. Wel zal worden nagegaan
in hoeverre andere lid-staten van de EG minder ver gaan in hun nationale aanvullingen
op de EG-regelgeving of beschikken over minder belemmerende extra bepalingen
en zo ja, of daarmee een zelfde niveau van gezondheidsbescherming kan worden
bereikt.Waar het echter in de regelgeving gaat om meer economisch getinte aspecten –
zoals het stellen van eisen aan de produktsamenstelling, het bevorderen van
de eerlijkheid in de handel, het voeren van een kwaliteitsbeleid, het ordenen
van de markt door bijvoorbeeld kwaliteitsindelingen – kan aanzienlijk
worden gedereguleerd. Dergelijke aspecten dienen ten principale door marktpartijen
zelf te worden behartigd. Verplichte etikettering moet worden beperkt tot
wat daadwerkelijk essentieel is voor de voorlichting van de consument. Door
het schrappen van bijvoorbeeld produktbenamingen zal het levensmiddelenterrein
meer open staan voor een vrije grondstoffenkeuze en voor innovatieve ontwikkelingen,
hetgeen de concurrentiepositie van het bedrijfsleven zal versterken en de
consument meer keuze zal bieden. Incidenteel kan, in het uiterste geval met
gebruik van regelgeving, de concurrentiepositie van het Nederlandse bedrijfsleven
worden ondersteund, maar dan alleen waar dringende belangen van een sector
als geheel evident in het geding zijn, bijvoorbeeld in geval van, in binnen-
of buitenland, omstreden toevoegingen en produktiewijzen.Meer concreet zal in de voorschriften die betrekking hebben op de meer
economische aspecten langs de volgende lijn worden gedereguleerd:♦ De nationale marktordening en de regels met betrekking tot «extra
kwaliteit» worden afgeschaft. Met het bedrijfsleven wordt het proces
naar afschaffing vormgegeven. Onderzocht zal worden of in verband met de internationale
concurrentiepositie van het Nederlandse agrarische bedrijfsleven tijdelijk
een uitzondering nodig en evenredig is.♦ Het aantal wettelijke produktbenamingen wordt sterk gereduceerd.
Slechts wanneer sprake is van in brede kring geconsumeerde levensmiddelen
waarbij sprake is van een sterke verwachting van de consument of die door
de consument veelal worden gekozen met het oog op voedingskundige aspecten
kan een wettelijke produktbenaming gerechtvaardigd zijn, mits bescherming
van de consument niet kan worden verwezenlijkt door een middel dat het handelsverkeer
minder belemmert, zoals etikettering.♦ Met betrekking tot etiketteringsregels wordt het EG-kader, in
de zin van de Etiketteringsrichtlijn en de Richtlijn Voedingswaarde-aanduidingen,
aangehouden. Slechts wanneer sprake is van een essentieel aspect dat niet
door de Europese regels wordt bestreken, wordt een nationale, additionele
etiketteringsregel opgesteld. De noodzaak en evenredigheid daarvan moet, ook
voor de Europese Commissie, worden aangetoond. Voor een additionele etiketteringsverplichting
wordt ruimte geboden wanneer deze een alternatief vormt voor een andere meer
belemmerende regel die daarmee komt te vervallen.♦ Waar mogelijk wordt bij bestrijding van misleidende reclame door
claims aan privaatrechtelijke handhaving voorrang gegeven. Waar het gaat om
ernstige gevallen waarbij de gezondheidsbescherming in het geding is, is publiekrechtelijk
optreden eerder gerechtvaardigd. ♦ Slechts wanneer een derde land dit vereist, wordt een overheidsgarantie
(vrijwaring) dat de te exporteren produkten voldoen aan de specifieke eisen
van een derde land gegeven.♦ Ten aanzien van het verbieden of anderszins reguleren van toevoegingen
en produktiewijzen zonder gezondheidsrisico's worden de volgende uitgangspunten
gehanteerd:1. In beginsel worden geen produkten van de markt geweerd die veilig zijn.2. Voor zover dusdanig dringende exportbelangen of nationale «consumer
concerns» aan de orde zijn, wordt zoveel mogelijk met minder ingrijpende
middelen dan verboden, zoals etikettering, volstaan. 3. Wanneer toch in een uitzonderingsgeval een verbod nodig is, wordt periodiek
bezien in hoeverre de motivering voor de uitzondering nog opgaat, bijvoorbeeld
door te voorzien in een horizonbepaling. Een uitzondering wordt in ieder geval
gevormd door produktiewijzen waarover zeer grote maatschappelijke onrust bestaat,
zoals BST. Normalisatie en certificatieDe inmiddels door de EG verplicht gestelde zelfcontrole volgens het HACCP-concept
(Hazard Analysis of Critical Control Points, het nalopen van de kritische
punten in het produktieproces en het zo nodig treffen van corrigerende maatregelen),
het op gang komen van kwaliteitszorg met behulp van hygiënecodes en certificatie,
de mogelijkheden van «private enforcement» geven een sterker accent
aan de eigen verantwoordelijkheid van het bedrijfsleven. Het kabinet is van
mening dat de overheid maximaal gebruik dient te maken van het zelfregulerend
vermogen van de markt en dat aan private oplossingen voorrang moet worden
gegeven boven publiekrechtelijke. Dat geldt niet alleen voor de regelgeving,
maar ook voor de controle-inspanningen. Waar mogelijk dient de overheid zich
te beperken tot (publiek) toezicht op private (toezichts)activiteiten, zodat
de beschikbare capaciteit maximaal kan worden ingezet waar deze in het kader
van de bescherming van de volksgezondheid het meest nodig is. Ook zou, eveneens
waar mogelijk, op (gecertificeerde) zelfregulering een premie moeten staan
in de vorm van verlichting van de regeldruk. Kwaliteitszorg en certificatie
ziet het kabinet als positieve ontwikkelingen die nadere uitwerking behoeven.
Met name het in de relatie overheid–bedrijfsleven ontwikkelen van passende
«tegenwaarden» verdient aandacht, zodat de benodigde investeringen
ook daadwerkelijk renderen en «dubbele lasten» worden vermeden.
Zoals reeds aangegeven, worden in ieder geval de aanbevelingen van de werkgroep
overgenomen. Met name ook is het van belang precies in kaart te brengen welke
ruimte de huidige EG-regelgeving biedt voor het verbinden van gevolgen aan
zelfregulering en zelfcontrole door het bedrijfsleven. Daarmee zal worden
gestart. De overige spoedig in gang te zetten acties van het kabinet op dit
terrein zijn:♦ Een faciliterende rol zal worden vervuld ten behoeve van de ontwikkeling
en het gebruik van kwaliteitszorg en certificatie. Aan bijvoorbeeld het Nederlands
Normalisatie-instituut (NNI) en/of de accreditatiestructuur (waarin vertegenwoordigd
de certificatie-instellingen) wordt de opdracht verstrekt in samenwerking
met belanghebbenden (zoals bedrijven en consumenten en de overheid) de verbijzondering/uitbreiding
van hygiënecodes/ISO 9000-eisen per deelsector van de levensmiddelenbranche
te verzorgen teneinde alle voor het levensmiddelenbeleid relevante aspecten
mee te nemen. Door middel van onderzoek, proefprojecten en voorlichting wordt
het gebruik van normalisatie en certificatie gestimuleerd.♦ De mogelijkheid zal worden uitgewerkt bepaalde regels buiten werking
te stellen wanneer sprake is van een door het bedrijfsleven zelf ontwikkeld
alternatief waarbij hetzelfde of zelfs een hoger beschermingsniveau
wordt bereikt als de overheid voor ogen staat. Hierbij wordt nagegaan hoe
door het bedrijfsleven afdoende kan worden aangetoond dat een adequaat beschermingsniveau
wordt geboden, zodat voor de overheid de handhaafdbaarheid niet in het geding
komt.♦ Zelfregulering door het bedrijfsleven zal waar mogelijk gepaard
gaan met een vermindering van de lasten van overheidstoezicht. Ook hier moet
de EG-regelgeving ruimte voor bieden. Als voorwaarde kan worden gesteld dat
het bedrijf beschikt over een certificaat dat is verleend door een geaccrediteerde
certificatie-instelling. Wettelijk en bestuurlijk kaderDe wettelijke kaders van de Warenwet, de Landbouwkwaliteitswet, de op
deze wetten gebaseerde regelgeving alsmede de PBO-wetgeving dienen beter op
elkaar te worden afgestemd. De bevoegdheden van de PBO-organen dienen beter
te worden ingebed in het algemene levensmiddelenbeleid. De gedachte van één
levensmiddelenwet als kader voor alle levensmiddelenvoorschriften en als thuisbasis
voor de publieke diensten spreekt het kabinet aan. De gewenste integrale afweging
van belangen zou dan goed tot zijn recht kunnen komen.Tevens is dan sprake
van de benodigde strikte en duidelijke scheiding tussen publieke en private
(controle)taken. Naar de haalbaarheid van één wettelijk en bestuurlijk
kader voor de levensmiddelenwetgeving zal nader onderzoek worden gestart.
Bij de nationale regelgeving die gezien het bovenvermelde op de nominatie
staat om te worden doorgelicht en bij toekomstige regelgeving zal, met inachtneming
van de bestaande verdeling van verantwoordelijkheden, elk object van regelgeving
zoveel mogelijk één keer worden geregeld. Internationale deelOok op Europees niveau neemt men initiatieven tot herziening van de levensmiddelenregelgeving.
Zo worden op dit moment alle specifieke hygiëneregels doorgelicht. De
stappen die het kabinet in internationaal verband wil zetten, hangen sterk
samen met de nationaal voorgenomen maatregelen. Het internationale beleid
dient immers vanuit hetzelfde perspectief en met dezelfde maatstaven te worden
ontwikkeld. Soms is de samenhang zeer direct, bijvoorbeeld wanneer internationale
maatregelen de ruimte kunnen creëren om nationaal iets te kunnen ondernemen.
De aanbevelingen van de werkgroep voor de nationale situatie zijn tevens bruikbaar
voor de opstelling van Nederland in EG- en Benelux-kader. Net als dat voor
de nationale maatregelen geldt, zal de internationale aandacht niet alleen
worden gericht op opschoning en vereenvoudiging van de Europese en Benelux-regelgeving,
maar ook op de toepassing van normalisatie en certificatie, waartoe voor de
levensmiddelenregelgeving op EG-niveau mogelijkheden worden gezien. Uiteraard
dient ook het internationale instrumentarium de mogelijkheid te blijven bieden
om de bij het nationale deel gewenste uitzonderingsclausule in geval van zeer
grote maatschappelijke onrust over bepaalde produktiewijzen, zoals het genoemde
voorbeeld van BST, ook op internationaal niveau gestalte te geven.Waar daarvoor ruimte bestaat, zal Nederland zich bij de behandeling van
individuele dossiers in lijn met de in deze brief en in het rapport van de
werkgroep opgenomen richting opstellen. Een dergelijke opstelling, gepaard
gaand met eigen initiatieven, kan Nederland ook hanteren waar de herregulering
van de EG-regelgeving op levensmiddelenterrein als zodanig op de agenda komt
of kan worden geplaatst. Als concrete gelegenheden lijken zich daarvoor onder
meer aan te dienen het op Europees niveau in ontwikkeling zijnde Groenboek
Levensmiddelenrecht en het Nederlandse voorzitterschap van de
Europese Unie (voorjaar 1997). Nogmaals zij aangegeven dat de EG uit vele
lid-staten met evenzovele wensen bestaat. In Benelux-kader is reeds in het
verleden een voorzichtige aanpak ingezet, een aanpak die zal worden gecontinueerd.
Op de langere termijn wordt naar algehele deregulering van Benelux-regelgeving
gestreefd. 4. PlanningDe implementatie van de aanbevelingen met betrekking tot de nationale
regelgeving is een majeure operatie, alleen al vanwege het grote aantal besluiten,
regelingen en verordeningen dat moet worden doorgelicht. Ook de te nemen maatregelen
op het vlak van normalisatie en certificatie vergen een grote inzet. Overleg
met het bedrijfsleven en met consumentenorganisaties over de implementatie
van de aanbevelingen acht het kabinet noodzakelijk, mede gezien de voorgestelde
meer terughoudende rol met betrekking tot overheidsregelgeving. Het kabinet
vult momenteel de precieze operationele planning nader in; daarvan zal genoemd
overleg deel uitmaken. De planning zal erop zijn gericht de herziene regelgeving
per 1 januari 1998 in werking te laten treden, met betrekking tot normalisatie
en certificatie op dit tijdstip concrete resultaten te hebben geboekt en de
resultaten te presenteren van het onderzoek naar één wettelijk
kader. De regelgevers op dit terrein, de ministeries van VWS, LNV en EZ en
de PBO's, kunnen afzonderlijk en gezamenlijk worden aangesproken op de implementatie
van de aanbevelingen. In MDW-kader zal een interdepartementale task force
worden geformeerd die wordt belast met de bewaking van de implementatie van
de aanbevelingen en met de inhoudelijke afstemming van de diverse activiteiten
waar nodig. Van de task force zullen deel uitmaken de genoemde departementen,
het ministerie van Justitie – mede coördinerend voor het MDW-project –
en de PBO's. In september 1996 zal de Tweede Kamer voor de uitvoering van
bovengenoemde activiteiten een plan van aanpak ontvangen, waarin eveneens
de opzet van het onderzoek naar één wettelijk en bestuurlijk
kader en de concrete stappen die het kabinet op het internationale spoor zal
zetten zullen worden aangegeven. Periodiek zal de Tweede Kamer worden geïnformeerd
over de voortgang en de resultaten. Waar nodig zullen vervolgactiviteiten
worden aangegeven. De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. TerpstraDe Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van AartsenDe Minister van Economische Zaken,G. J. Wijers XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24036-24.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl