Wijziging Wet op het financieel toezicht i.v.m. uitvoering Richtlijn nr. 2005/68/EG betreffende herverzekering; Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31131, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

11-03-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31131 nr. 10

03-03-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31131Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 131Wijziging van de Wet op het financieel toezicht in verband met de uitvoering
van Richtlijn nr. 2005/68/EG van het Europees Parlement en de Raad van
de Europese Unie van 16 november 2005 betreffende herverzekering en houdende
wijziging van Richtlijnen 73/239/EEG en 92/49/EEG van de Raad en van Richtlijnen
98/78/EG en 2002/83/EG (PbEU L 323)nr. 10NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen
3 maart 2008Het verheugt mij dat de vaste commissie voor Financiën grondige aandacht
heeft besteed aan de ondertoezichtstelling van herverzekeraars.De leden van de vaste commissie voor Financiën
(verder in dit nader verslag aangeduid als: de commissie) lazen in de nota
naar aanleiding van het verslag dat de regering stelt dat de niet ruim bemeten
implementatietermijnen die Brussel de lidstaten gunt, tijdige indiening van
wetsvoorstellen ter implementatie van richtlijnen bemoeilijkt. In het onderhavige
geval is een termijn van 16 november 2005 tot 10 december 2007 gegund.
De commissie vroeg zich naar aanleiding hiervan af of de regering vindt dat
een implementatietermijn van twee jaar voor Europese richtlijnen tijdige indiening
van wetsvoorstellen bemoeilijkt en zo ja, of de regering Brussel ging verzoeken
om langere implementatietermijnen.De regering heeft in haar nota naar aanleiding van het verslag eerst specifiek
uiteen gezet waarom Nederland de implementatietermijn van de richtlijn herverzekering
had overschreden. Het antwoord kwam hierop neer dat het extra veel werk zou
hebben opgeleverd wanneer de Nederlandse regering terstond na de totstandkoming
van de richtlijn gelijktijdig twee bezigheden zou hebben ondernomen: (1) omzetting
van de richtlijn in de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993 en (2) opneming
van de richtlijn in wat toen nog het voorstel voor de Wet op het financieel
toezicht was. Vervolgens heeft de regering in de nota naar aanleiding van
het verslag de vraag beantwoord welke acties worden ondernomen om te voorkomen
dat de Kamer nogmaals wordt geconfronteerd met een zodanig korte tijd dat
de kwaliteit van het wetgevingsproces onder druk staat. Daarbij is aan het
slot als een overweging ten overvloede nog een opmerking gemaakt over de tijdige
indiening van implementatiewetsvoorstellen. Opgemerkt is dat tijdige indiening
wordt bemoeilijkt door drie factoren: (1) de wijze waarop Nederland veelal
richtlijnen implementeert, namelijk door middel van omzetting van de richtlijn
in een wet; (2) de in de richtlijn opgenomen implementatietermijnen; en (3)
het gewenste overleg met de bedrijfstak. Deze wijze waarborgt overigens een
zo zorgvuldig mogelijke implementatie. De opmerking van de Commissie in het
nader verslag heeft betrekking op de tweede factor, de in de richtlijn opgenomen implementatietermijn. In een normale situatie is een implementatietermijn
van twee jaar misschien niet ruim bemeten, maar wel voldoende, ook voor de
wijze waarop Nederland richtlijnen implementeert. Tijdige implementatie is
doorgaans mogelijk, mits daarvoor de nodige inspanning wordt geleverd. Daarom
is opgemerkt dat tijdige indiening wordt «bemoeilijkt», niet: «verhinderd».
In het geval van de richtlijn herverzekering deed zich evenwel de uitzonderlijke
situatie voor dat tijdens het eerste jaar van de implementatietermijn de beschikbare
menskracht op het ministerie van Financiën ook – en vooral –
diende te worden aangewend voor wat toen nog het voorstel voor de Wet op het
financieel toezicht was, een wetgevingsproject van een uitzonderlijke grote
omvang.De opmerking in de nota naar aanleiding van het verslag betreffende de
tijdige indiening van implementatiewetsvoorstellen dient dus niet aldus te
worden begrepen dat een implementatietermijn van twee jaar voor Europese richtlijnen
te kort zou zijn voor tijdige indiening van wetsvoorstellen.De leden van de vaste commissie voor Financiën
merkten op dat de regering het gewenste overleg met de bedrijfstak noemt als
een factor die tijdige indiening van wetsvoorstellen bemoeilijkt. Zij stellen
dat overleg met de bedrijfstak in bijna alle gevallen plaatsvindt naar aanleiding
van een wetsvoorstel en niet voorafgaand aan het voorstel. De commissie vroeg
zich af op welke wijze het gewenste overleg met de bedrijfstak dan tijdige
indiening kan bemoeilijken. Voorts vroegen zij met wie het overleg in het
onderhavige heeft plaatsgevonden en welke termijnen waren daarmee gemoeid.De hier aangehaalde passage doelt niet op de implementatie van de richtlijn
herverzekering en dient dus ook niet te worden gezien als verklaring van de
overschrijding van de termijn. De constatering van deze leden dat overleg
in bijna alle gevallen plaatsvindt naar aanleiding van een wetsvoorstel is
in het algemeen juist. In dit geval gaat het om de ondertoezichtstelling van
een categorie ondernemingen die tot nu toe niet onder toezicht staat. Zij
waren niet vertegenwoordigd door de bekende representatieve organisaties als
het Verbond van Verzekeraars. In het onderhavige geval is tijd uitgetrokken
om ook te spreken met vertegenwoordigers van captives, onder andere over de
optie in de richtlijn met betrekking tot het minimumbedrag van het garantiefonds.
Dit is gebeurd tijdens het opstellen van het wetsvoorstel. Daarna is er nog
een tweede gespreksronde geweest waarin een aantal zaken aan de orde is gekomen
met betrekking tot wat toezicht op herverzekeraars inhoudt. Ook is met de
Nederlandsche Bank gesproken over het te voeren beleid met betrekking tot
captives. Al met al hebben deze gesprekken over een periode van enkele maanden
plaatsgevonden.De commissie is van mening dat het tijdig implementeren
van richtlijnen het signaal aan de financiële sector in binnen- en buitenland
geeft en dat Nederland niet achter de feiten aanloopt, maar actief bezig is
met internationale ontwikkelingen. Het geeft internationaal actieve ondernemingen
ook de mogelijkheid om bij hun besluitvorming al op voorhand de Nederlandse
situatie mee te nemen. Dat signaal kan volgens de commissie positief bijdragen
aan het Nederlandse vestigingsklimaat. De regering gaf in haar beantwoording
aan dat de achterstanden bij de implementatie van richtlijnen geleidelijk
zullen verdwijnen. De commissie vroeg zich derhalve af of de regering de achterstanden
niet veel sneller dan geleidelijk kan inlopen en of de regering kon toezeggen
dat de Kamer tijdig wordt geïnformeerd als andere richtlijnen niet op
tijd zullen worden geïmplementeerd. Zij vroeg voorts of de regering kan
aangeven welke van de andere in het wetgevingsprogramma van de Directie Financiële
Markten opgenomen wetgevingstrajecten vertraging hebben opgelopen en –
per wetgevingstraject – hoe groot de vertraging is en wat de reden daarvoor
is.Verwezen wordt naar het antwoord op de desbetreffende vraag van de leden
van de VVD-fractie in nota naar aanleiding van het verslag. Aan implementatie
van richtlijnen wordt nu prioriteit gegeven. Het vervolg van de procedures
om wetsvoorstellen tot wet te verheffen neemt geruime tijd in beslag en het
is dan ook niet reëel te verwachten dat opgelopen achterstanden zeer
snel kunnen worden ingelopen. Wel wordt ernaar gestreefd om de indiening van
de wetsvoorstellen bij de Tweede Kamer te bespoedigen, zodat de druk op de
behandeling kan afnemen.De informatie over implementatie van richtlijnen is onder andere vervat
in het wetgevingsprogramma van FM zoals dat regelmatig aan de Tweede Kamer
wordt gezonden. Er is ook de zogeheten i-timer (elektronisch overzicht implementatie
van richtlijnen, bijgehouden door de ICER-i).Naast de richtlijn herverzekering zijn de derde witwasrichtlijnen1 en de transparantierichtlijn2
niet tijdig geïmplementeerd. De redenen voor de vertragingen bij de implementatie
van deze richtlijnen zijn dezelfde als die voor de vertraging bij de implementatie
van de richtlijn herverzekering. Zie ook de brief aan DCO Sociaal en Financieel
Commissie Financiën van 14 januari 2008 betreffende het kwartaaloverzicht
implementatie richtlijnen (FM 2008-00079M). Het streven naar een tijdige implementatie
van de MIFiD heeft veel inzet gevergd die ten koste is gegaan van andere wetgevingsprojecten.Ook andere in het wetgevingsprogramma van de Directie Financiële
Markten opgenomen wetgevingstrajecten hebben vertraging opgelopen. Om de planning
juist te kunnen beoordelen, moet het doel van planning van het wetgevingsprogramma
van de Directie Financiële Markten in de beschouwing worden betrokken.
De planning dient om het planningsoverleg tussen medewerkers van het ministerie
van Financiën en de griffier van de vaste commissie voor Financiën
te vergemakkelijken. De planning is bedoeld als de uiting van een bij benadering
bepaald voornemen en mag niet worden gezien als een toezegging tot de strikte
naleving waarvan de Directie Financiële Markten zich heeft verbonden.
Voor het beoogde doel is de planning afdoende. Voorts geldt dat vooral wat
betreft wetsvoorstellen die niet dienen ter implementatie van Europese richtlijnen
de planning met veel onzekerheden is omgeven. Daarvoor zijn enkele algemene
oorzaken te noemen. De gegeven menskracht, die als gevolg van de taakstellingen
ook onder druk staat, kan slechts eenmaal worden ingezet. Indien spoedeisende
actuele zaken optreden, zal de behandeling van die zaken in de eerste plaats
ten koste gaan van wetsvoorstellen die niet dienen ter implementatie van richtlijnen,
maar eventueel ook van richtijnimplementatie. Voorbeelden van die spoedeisende
zaken zijn de affaire Van der Hoop, de verklaringen van geen bezwaar ten behoeve
van Barclays en het consortium in verband met de deelnemingen in ABN AMRO,
aandachtspunten met betrekking tot het vestigingsklimaat, aandacht voor verdere
voorkoming van overkreditering, en overleg met alle betrokkenen over kwesties
als beleggingsverzekeringen. Ook de nazorg van de Wft (het maken van tijdelijke
regelingen, overleg met betrokkenen) heeft de nodige inzet gevergd.Voorts kunnen de volgende specifieke oorzaken worden genoemd met betrekking
tot de volgende wetgevingstrajecten.De werkzaamheden aan het voorstel van wet tot wijziging van het boetestelsel
zijn later dan aanvankelijk gepland begonnen. De oorzaken hiervan liggen in
de beschikbare capaciteit bij Financiën en de vertraging bij de totstandkoming
van de vierde tranche Awb (consistentie tussen boetewet en Awb). De werkzaamheden
aan de boetewet zijn nu goed op stoom; het wetsvoorstel zal naar verwachting
in februari bij de Tweede Kamer worden ingediend.Herziening van de Wgt is opgehouden omdat tijdens de onderhandelingen
over de betaaldienstenrichtlijn3 bleek dat deze
richtlijn aanzienlijke gevolgen voor de Wgt heeft. Inmiddels heeft Financiën
besloten voor te stellen dat de Wgt door de implementatie van
de betaaldienstenrichtlijn zal komen te vervallen.In de planning van januari 2008 staat vermeld dat het wetsvoorstel wijziging
Wet toezicht financiële verslaggeving (Wtfv) in verband met de bekostiging
International Accounting Standard Boards (IASB) in februari 2008 bij de TK
zal worden ingediend. Naar het zich nu laat aanzien dient het wetsvoorstel
namelijk opnieuw langs de ministerraad te worden geleid (staat gepland voor
de ministerraad van 29 februari 2008).Naar aanleiding van het antwoord van de regering in
de nota naar aanleiding van het verslag met betrekking tot de vraag op de
hoeveelheid herverzekeraars, wil de commissie de regering verzoeken toe te
lichten waarom de in dit antwoord bedoelde herverzekeraar ervoor heeft gekozen
om in (alweer) Luxemburg zijn herverzekeringsactiviteiten te concentreren
en niet in Nederland. Betekent dit, zo vroeg de commissie, dat het vestigingsklimaat
voor herverzekeraars in Luxemburg beter is, en zo ja, wat gaat de regering
hier dan aan doen?Navraag bij de betrokken herverzekeraar heeft het volgende opgeleverd.
De beslissing is genomen door de Zwitserse moedermaatschappij. Deze wilde
een herstructurering van de activiteiten in de Europese Unie doorvoeren en
heeft uiteindelijk gekozen voor Luxemburg. De nationale maatschappijen hebben
bij het nemen van deze beslissing geen invloed gehad. De moedermaatschappij
had al een aantal kernmaatschappijen in Luxemburg gevestigd vanwege onder
andere de makkelijke bereikbaarheid vanuit Zwitserland en heeft ervoor gekozen
daar nog meer activiteiten te concentreren. Vandaar dat ook de statutaire
zetel van de herverzekeraar die nu nog zijn zetel in Nederland heeft aldaar
zal worden gevestigd. Het vestigingsklimaat van Nederland heeft bij die beslissing
geen rol gespeeld. Wel werd aangetekend dat er ook geen extra aantrekkelijke
factoren aanwezig waren op het terrein van het vestigingsklimaat die voor
Nederland de doorslag zouden kunnen geven.Juist voorbeelden als het onderhavige hebben geleid tot het opstellen
van een actieplan (Kamerstukken II, 2006/07, 31 064, nr. 5) en de
oprichting van het Holland Financial Centre.Voor de goede orde wordt nog opgemerkt dat de betrokken herverzekeraar
de activiteiten in Nederland voortzet. Het verschil is dat er geen sprake
meer zal zijn van een Nederlandse rechtspersoon, maar van een bijkantoor in
Nederland van een herverzekeraar met zetel in Luxemburg.Het is de commissie opgevallen dat de regering naar
aanleiding van de vragen van de leden van de VVD-fractie met betrekking tot
de internationale juridische vraagstukken omschreven in het rapport «Discussion
Paper on the Mutual Recognition of Reinsurance Supervision», slechts
in gaat op één van de in het IAIS-rapport opgeworpen internationale
juridische vraagstukken, te weten de wederzijdse erkenning. De commissie verzocht
de regering ook nog op de andere vraagstukken in te gaan. De commissie vroeg
of de regering daarbij in het bijzonder aandacht kan besteden aan de vraag
in hoeverre dit rapport van de toezichthouders aanleiding zal zijn de huidige
richtlijn weer te herzien of te laten herzien.Het IAIS rapport DP 3.1, Discussion Paper on the Mutual
Recognition of Reinsurance Supervision, behelst een eerste inventarisatie
en analyse van de wenselijkheden, mogelijkheden en mogelijke benaderingen
van wereldwijde wederzijdse erkenning (Mutual Recognition) bij het toezicht
op herverzekeraars. Het Discussion Paper is een eerste stap in die richting.
De werkgroep die het Discussion Paper heeft opgesteld ziet het daarbij als
zijn missie, in de oorspronkelijke bewoordingen:– «to facilitate reinsurance by fostering the development
of a framework for an efficient and effective international supervisory system;– to allow supervisors to mutually recognise the quality of the
supervision exercised by one another in their respective jurisdictions;– to remove or alleviate unnecessary regulatory and supervisory
requirements for reinsurers in host jurisdictions».De IAIS werkroep wil dit bereiken door een platform te creëren voor
toezichthouders om ervaringen op te doen bij het wederzijds beoordelen van
de equivalentie van elkaars toezichtssystemen en door het ontwikkelen van
een «Guidance Paper on Mutual Recognition».De richtlijn herverzekering regelt binnen de wederzijdse erkenning al
binnen de Europese Unie. De richtlijn gaat immers uit van de beginselen van
home country control en single licence. De vergunning, afgegeven aan een herverzekeraar
door de toezichthouder van de lidstaat van de zetel geeft de bevoegdheid om
in de gehele Europese Unie werkzaam te zijn en de lidstaat van ontvangst vertrouwt
op het toezicht door de toezichthouder van de lidstaat van de zetel. Artikel
50 van de richtlijn herverzekering geeft daarenboven de mogelijkheid tot toepassing
van het beginsel van wereldwijde wederzijdse erkenning, zoals door de IAIS
beoogd. Deze mogelijkheid kan worden gerealiseerd ten opzichte van staten
die geen lidstaat zijn in het geval in deze staten het toezicht dat op het
uitoefenen van het bedrijf van herverzekeraar wordt gehouden in voldoende
mate waarborgen biedt ten aanzien van de belangen die de richtlijn beoogt
te beschermen. Het ligt in de rede dat de vraag of het toezicht in een bepaalde
staat de bedoelde waarborgen biedt zo veel mogelijk op Europees niveau wordt
gecoördineerd.Het Discussion Paper identificeert een aantal problemen dat bij wederzijdse
erkenning een rol speelt en noemt voorts een aantal specifieke problemen dat
bij het toezicht op herverzekeraars optreedt. Het fundamentele probleem dat
bij toezicht op grote herverzekeraars speelt is dat zij veelal via dochtermaatschappijen
of bijkantoren wereldwijd opereren en dat lokale dochtermaatschappijen risico’s
doorgeven aan de groep. Het toezicht op lokale dochtermaatschappijen of bijkantoren
kan dan niet zeer effectief zijn zonder de risico’s van de groep als
geheel in de beschouwing te betrekken. Indien echter iedere lokale toezichthouder
de risico’s van de groep als geheel in beeld probeert te krijgen, veroorzaakt
dit veel doublures hetgeen niet efficiënt is en kostenverhogend zal werken.De richtlijn herverzekering heeft alleen gelding in de Europese Unie en
kan op dit moment dus geen oplossing bieden voor het hier geconstateerde punt.
De regering is van mening dat de richtlijn wel een stap in de goede richting
is. De regering onderschrijft de analyses van het Discussion Paper. Pas als
de IAIS verdere stappen heeft gezet, bijvoorbeeld in de richting van een Guidance
Paper, kan worden bezien wat de gevolgen ervan kunnen zijn en of er gevolgen
zouden moeten zijn voor de richtlijn. Het moge duidelijk zijn dat gezien het
internationale karakter van grote herverzekeraars verdere stappen in de richting
van internationale samenwerking vergt en een zekere minimale convergentie
van toezichtsystemen noodzakelijk maakt. Los daarvan is de regering van mening
dat het wel dienstig is binnen de Europese Unie zoveel mogelijk één
lijn te trekken bij de wederzijdse erkenning van staten die geen lidstaat
zijn.De commissie vraagt zich af of de regering kan toelichten
hoe de beantwoording van de vraag over het onderhavige voorstel in verhouding
tot Solvency II zich verhoudt tot haar antwoord op de volgende vraag, waarin
staat dat voor herverzekeraars reeds in dit voorstel is gekozen voor «vooruitlopen»
op Solvency II.Op de vraag van de leden van de PvdA-fractie is in het rapport naar aanleiding
van het verslag opgemerkt dat de richtlijn herverzekering is gebaseerd op
de huidige richtlijnen. Het richtlijnvoorstel Solvency II zal een vernieuwing
doorvoeren voor de solvabiliteitsberekening. Vervolgens is in het daarop volgende
antwoord geconstateerd dat artikel 38, tweede lid, van de richtlijn herverzekering
een optie biedt. Hiervan is gebruik gemaakt. Ook de berekeningswijze
van de solvabiliteit is die van de huidige richtlijn. Ook wat dat betreft
is derhalve geen sprake van vooruitlopen op Solvency II. De reden waarom van
de optie gebruik is gemaakt, hangt wel nauw samen met het richtlijnvoorstel
Solvency II. De solvabiliteitsvoorschriften voor levensherverzekering zijn
in de huidige richtlijn herverzekering vrijwel geheel ontleend aan die van
de eerste richtlijn schadeverzekering1. Dat ligt
voor de hand waar levensherverzekering met name betrekking heeft op de zogeheten
risicoverzekeringen en daarmee overeenkomsten vertoont met het uitoefenen
van het bedrijf van schadeverzekeraar. Dit geldt niet in het geval een levensherverzekeraar
activiteiten verricht die zijn genoemd in artikel 38, tweede lid, van de richtlijn
herverzekering. Dit betreft levensherverzekeringen met een belangrijke spaarcomponent.
In dat geval ligt het meer voor de hand dat wordt aangesloten bij de desbetreffende
voorschriften voor levensverzekeraars, waartoe de richtlijn de mogelijkheid
biedt. Dit geldt temeer wanneer, zoals uiteengezet, in de komende richtlijn
Solvency II de voorschriften die voor levensherverzekeraars gaan gelden dezelfde
zullen zijn als de voorschriften voor het levensverzekeringsbedrijf zullen
zijn. Door nu gebruik te maken van de optie wordt bereikt dat er een consistent
beleid zal worden gevoerd.In de nota naar aanleiding van het verslag geeft, zo
merkte de commissie op, de regering in haar beantwoording aan dat ervoor is
gekozen om levensherverzekeraars vooruitlopend op Solvency II (welke richtlijn
naar verwachting overigens niet eerder dan in 2012 zal worden ingevoerd) al
moeten voldoen aan strengere solvabiliteitseisen dan op grond van de Richtlijn
herverzekering verplicht is. De commissie verzocht naar aanleiding hiervan
de regering aan te geven in hoeverre dit strengere solvabiliteitsregime voor
levensherverzekeraars ook door andere lidstaten wordt gehanteerd. Indien dit
het geval is zo vroeg de commissie, welke lidstaten zijn dat? Als dat niet
of nauwelijks het geval is, waarom heeft Nederland dan toch voor deze verzwaring
gekozen?In de eerste plaats wordt gewezen op het antwoord op de voorgaande vraag.In de tweede plaats wordt opgemerkt dat de eisen niet in alle gevallen
strenger zullen zijn. Dit hangt af van de samenstelling van de herverzekeringsportefeuille.
In het algemeen zullen de eisen wel hoger uitvallen. Een reden hiervoor is
dat de solvabiliteitsvereisten daarmee adequaat recht doen aan de risico’s
van levensherverzekeraars met een belangrijke spaarcomponent. Daarnaast heeft
het belang van consistentie in de tijd hierbij geprevaleerd boven een mogelijk
tijdelijk (2008–2012) voordeel van eventuele lagere solvabiliteitseisen.
Overigens zou er ook dan in de aanloop naar Solvency II bij de levensherverzekeraars
op moeten worden aangedrongen om te bewerkstelligen dat zij te zijner tijd
kunnen voldoen aan de Solvency II eisen.Nederland heeft niet als enige voor deze benadering gekozen. Navraag bij
de lidstaten heeft antwoorden van de volgende lidstaten opgeleverd. Ierland
onderwerpt levensherverzekeraars over de hele linie aan de eisen voor levensverzekeraars.
Luxemburg en Zweden bieden de toezichthouder de mogelijkheid om de eisen van
levensverzekeraars toe te passen. Het Verenigd Koninkrijk gebruikt de optie.
Polen is nog bezig met de implementatie van de richtlijn en is voornemens
gebruik te maken van de optie.België is voornemens de optie niet toe te passen, mede omdat de in
de optie bedoelde herverzekeringen niet voorkomen. Frankrijk is nog bezig
met het implementeren van de richtlijn en kan nog geen uitsluitsel geven of
de optie zal worden geïmplementeerd. Denemarken, Duitsland, Oostenrijk
en Finland passen de optie niet toe.In de nota naar aanleiding van het verslag refereert
de regering in haar beantwoording aan een nog op te stellen algemene maatregel
van bestuur en aan nog door DNB te stellen regels. De commissie vroeg zich
naar aanleiding hiervan af of de regering kan bevestigen dat ook in deze lagere
regelgeving geen aanvullende eisen worden gesteld. Zo niet, zo vroeg de commissie,
welke aanvullingen boven de minimumnormen in de richtlijn voorziet de regering
en wat is de reden voor het stellen van aanvullende eisen?Er zullen geen aanvullende eisen worden gesteld.In de nota naar aanleiding van het verslag merkte de
regering in zijn beantwoording op dat het voor de hand ligt dat de multilaterale
MoU tussen de toezichthouders van de Europese Unie met ingang van 2008 zal
worden uitgebreid met het toezicht op de herverzekeraars. De terminologie «voor
de hand ligt» achtte de commissie enigszins vaag, omdat de reikwijdte-uitbreiding
van de MoU een voorwaarde is voor adequaat en efficiënt toezicht op internationaal
actieve herverzekeraars. De commissie vroeg de regering aan te geven of de
reikwijdte-uitbreiding inderdaad zal worden gerealiseerd. Zo ja, zo vroeg
de commissie, wat is de stand van zaken, en zo nee, welke mogelijkheden heeft
de regering om deze uitbreiding alsnog te (laten) bewerkstelligen?De hier genoemde multilaterale MoU tussen de toezichthouders van de Europese
Unie betreft het zogeheten Siena Protocol. Dit protocol is opgesteld onder
auspiciën van de Committee of European Insurance and Occupational Pensions
Supervisors (CEIOPS). CEIOPS heeft het Siena Protocol recentelijk herzien
en daarbij is al rekening gehouden met de invoering van de richtlijn herverzekering.
Naar verwachting zal het gewijzigde Siena Protocol in de loop van het eerste
kwartaal van 2008 worden vastgesteld en van kracht worden.In de nota naar aanleiding van het verslag wekten de
volzinnen «De originele polishouders zijn doorgaans kapitaalkrachtige
groepen. Daardoor hebben de meeste herverzekeringscaptives een lager risicoprofiel.»
enige bevreemding bij de commissie. Een herverzekeringscaptive kent volgens
de commissie specifieke groepsrisico’s, hetgeen zou betekenen dat het
risicoprofiel meer eenzijdig is en er geen sprake is van enige diversificatie
tussen verschillende risico’s. Dit kan, zo meent de commissie, juist
leiden tot een hoger risicoprofiel. Wat wel ten voordele van de herverzekeringscaptive
spreekt, is dat de premiebetaler kapitaalkrachtig is, hetgeen leidt tot een
lager kredietrisico. De commissie verzocht de regering naar aanleiding hiervan
om een nadere toelichting op het risicoprofiel van herverzekeringscaptives
met zetel in Nederland, die onder toezicht van DNB komen te staan.In de beantwoording in de nota naar aanleiding van het verslag is een
direct verband gelegd tussen de financiële kracht van de groep en het
risicoprofiel van de herverzekeringscaptive. Het begrip «risicoprofiel»
wordt in dit verband gebruikt in de zin van gevaar dat financiële verplichtingen
niet kunnen worden nagekomen. Het begrip werd dus niet gebruikt in de puur
verzekeringstechnische zin, waarvan de commissie lijkt uit te gaan. Ook in
een puur verzekeringstechnische zin van het begrip behoeft overigens het risicoprofiel
van een groep niet hoger te zijn; dat hangt geheel af van de samenstelling
van de groep en de herverzekerde risico’s. Bij grote groepen kan er
immers voldoende spreiding zijn van de risico’s. Ook is mogelijk dat
een groep de risico’s doorgeeft aan andere herverzekeraars.Voor zover nu kan worden overzien hebben de herverzekeringscaptives met
zetel in Nederland een gunstig risicoprofiel in de eerstbedoelde zin.In de nota naar aanleiding van het verslag werd de
vraag naar de onderbouwing van de kosten voor het toezicht volgens de commissie
summier beantwoord. De commissie verzocht de regering een nadere
specificatie te geven van het bedrag van € 680 000. Verwacht
de regering dat dit bedrag de komende jaren zal dalen, zodra de invoeringsperiode
is afgerond? Zo ja, zo vroeg de commissie, met welk bedrag en zo nee, waarom
niet?De kosten voor het toezicht zijn – zoals reeds vermeld in de nota
naar aanleiding van het verslag – gebaseerd op onvermijdelijke vaste
kosten van het toezicht en het verwachte aantal herverzekeraars dat onder
toezicht van DNB zal komen te staan. Het bedrag van € 680 000
is het bedrag dat is begroot voor het lopend toezicht. Onder gelijke blijvende
omstandigheden wordt niet verwacht dat deze kosten zullen dalen, noch stijgen.Naar aanleiding van de nota naar aanleiding van het
verslag wilde de commissie toelichting van de regering waarom de kosten voor
het toezicht op herverzekeraars aan alle verzekeraars, dus ook niet-herverzekeraars,
in rekening zullen worden gebracht. Kan, zo vroeg de commissie, de regering
voorts aangeven of er naast deze doorlopende kosten ook nog tarieven «leges»)
in rekening zullen worden gebracht voor andere toezichtshandelingen, zoals
het aanvragen van een vergunning of van een verklaring van geen bezwaar?Er zijn kosten die ten behoeve van alle onder toezicht staande ondernemingen
moeten worden gemaakt. Daarbij valt bijvoorbeeld te denken aan overheadkosten,
de kosten voor het hebben van een aparte afdeling voor het opleggen van boeten
en een afdeling voor juridische vraagstukken. De volgende uitgangspunten worden
gehanteerd bij het vaststellen van de kostencategorieën in het kostenbesluit.
Bij de vormgeving en de uitwerking van de algemene heffing worden de volgende
criteria gehanteerd.a. Herverzekeraars vallen onder de definitie van verzekeraars, waaronder
ook levensverzekeraars, schadeverzekeraars en natura-uitvaartverzekeraars
vallen. Op al deze, gelijksoortige, financiële ondernemingen is eenzelfde
systeem van kostentoerekening en -verrekening van toepassing.b. Van a wordt afgeweken indien als gevolg van toepassing van dit uitgangspunt
een niet aanvaardbare onevenwichtigheid tussen – geschatte – werkelijke
kosten en door verrekening toegerekende kosten ontstaat («bovenmatige
kruissubsidiëring»).Zorgvuldige berekeningen laten zien dat in dit geval geen sprake zal zijn
van bovenmatige kruissubsidiëring. Kruissubsidiëringseffecten tussen
levensverzekeraars, schadeverzekeraars en natura-uitvaartverzekeraars vinden
in dezelfde mate plaats. Dat heeft als gevolg dat in dit geval niet behoeft
te worden overgegaan tot het creëren van een aparte kostencategorie voor
herverzekeraars. Daarnaast worden extra administratieve lasten van het apart
bijhouden van uren en kosten voor een nieuwe categorie vermeden.Voor het aanvragen van een vergunning en een verklaring van geen bewaar
werden in 2007 geen kosten (leges) in rekening gebracht. Mede op verzoek van
de bedrijfstak zal dit echter vanaf 1 januari 2008 veranderen. Met
de invoering van leges wordt het profijtbeginsel toegepast met dien verstande
dat wel rekening wordt gehouden met de mate waarin toepassing van het profijtbeginsel
de toetreding tot de markt kan belemmeren.Na het lezen van de nota naar aanleiding van het verslag
was de commissie het volgende opgevallen. In Nederland stonden herverzekeraars
niet onder toezicht. Nu herverzekeraars wel onder toezicht komen, zal dat
nieuwe kosten voor de herverzekeraars met zich meebrengen voor hun Nederlandse
activiteiten. Het is, zo merkte de commissie op, dus maar de vraag of het
introduceren van kosten in sommige lidstaten, zoals Nederland, wel wordt gecompenseerd
door de harmonisatie van de overige (toezichts)kosten in het buitenland
en daarmee uiteindelijk premies voor cliënten in Nederland per saldo
goedkoper worden. In dit licht vroeg de commissie de regering een inschatting
te maken van de percentuele daling van de premies van cliënten als gevolg
van de invoering van het toezicht op herverzekeraars.Het is juist dat in geval van een herverzekeraar met zetel in Nederland
die zijn activiteiten beperkt tot Nederland er geen kostenvoordeel voor die
herverzekeraar zal optreden, maar een nadeel. Dit ligt evenwel anders indien
de herverzekeraar ook in andere lidstaten actief is. Het is overigens de herverzekeringssector
zelf die herhaalde malen heeft aangedrongen op de richtlijn en daarbij hebben
de kostenoverwegingen een rol gespeeld. Zie ook onder «De richtlijn»
van hoofdstuk 2 van de memorie van toelichting.Een herverzekeraar met zetel in Nederland die bijvoorbeeld bijkantoren
heeft in drie andere lidstaten heeft voortaan nog slechts een vergunning nodig.
Ook de andere toezichtkosten zullen beperkter zijn, omdat in beginsel alleen
kosten in de staat van de zetel behoeven te worden gemaakt. Vandaar dat aannemelijk
is dat de richtlijn zal resulteren in lagere kosten.Er zijn geen gegevens beschikbaar waaruit kan worden afgeleid wat de percentuele
daling van de premies van cliënten als gevolg van de invoering van het
toezicht op herverzekeraars zal zijn.Tevens verzocht de commissie de regering aan te geven
welke categorieën risico’s voor (aspirant-)cliënten naar verwachting
kunnen worden uitgebreid als gevolg van het toezicht op herverzekeraars in
Nederland.De laatste zin van het antwoord (Voorts geldt dat wanneer harmonisatie
ertoe leidt dat bepaalde risico’s eenvoudiger of goedkoper kunnen worden
herverzekerd, de categorie risico’s .... zal worden uitgebreid) is helaas
ongelukkig geformuleerd. Ter verduidelijking het volgende. Mijn reactie gold
primair voor de situatie waarin de directe verzekeraar toegang heeft tot een
goed ontwikkelde en goed gekapitaliseerde herverzekeringsmarkt, waarop hij
tegen acceptabele en concurrerende voorwaarden en tarieven door hem geaccepteerde –
grote of moeilijk verzekerbare – risico’s kan herverzekeren. En
daarmee kan een directe verzekeraar dit soort risico’s makkelijker verzekeren.
Niet alleen de mogelijkheid van herverzekeren is daarbij van belang: de directe
verzekeraar kan daarbij ook gebruik maken van de bij de herverzekeraar beschikbare
expertise en kennis. Het belang van herverzekeren beperkt zich overigens niet
alleen tot grote of moeilijk verzekerbare risico’s. Een goed ontwikkelde
en goed gekapitaliseerde herverzekeringsmarkt biedt voor de directe verzekeraar
ook de mogelijkheid om een adequaat risicobeheer te voeren.De introductie in de Europese Unie van een geharmoniseerd toezicht op
herverzekeraars draagt bij aan het realiseren en in stand houden van een goed
ontwikkelde en goed gekapitaliseerde herverzekeringsmarkt in de Europese Unie.
Daarmee kan het voor directe verzekeraars eenvoudiger worden moeilijk verzekerbare
risico’s te verzekeren. De laatste zin van het antwoord had dus moeten
luiden: Voorts geldt dat wanneer harmonisatie ertoe leidt dat bepaalde risico’s
eenvoudiger of goedkoper kunnen worden herverzekerd, die categorie risico’s
waarvan de verzekering door directe verzekeraars aan aspirant-cliënten
wordt aangeboden, goedkoper kan geschieden of de dekking kan worden uitgebreid.In de nota naar aanleiding van het verslag noemde de
regering, zo merkte de commissie op, als eerste reden voor de verlaging van
de oorspronkelijke raming van de administratieve lasten de daling van het
aantal onder toezicht staande herverzekeraars. De commissie verzocht de regering
te verduidelijken waarom zij in deze beantwoording spreekt van
een daling van het aantal herverzekeraars met zetel in Nederland van 18 naar
16, terwijl zij in een eerder antwoord (zie hiervoor) een aantal van 23 noemde
(per 31 december 2006)?In hoofdstuk 6 (Administratieve lasten) van de memorie van toelichting
is bij de berekening van de administratieve lasten uitgegaan van 18 herverzekeraars.
Voor een juiste indruk van de administratieve lasten is het dan noodzakelijk
om dat aantal als uitgangspunt te nemen voor de herberekening van de administratieve
lasten. Indien zou zijn uitgegaan van 23 herverzekeraars zou de daling te
voordelig zijn voorgesteld.Het aantal van 23 herverzekeraars is genoemd naar aanleiding van een vraag
van de leden van de CDA-fractie over zetelverplaatsing die zou worden verwacht.
Door 31 december 2006 als uitgangspunt te nemen kan beter worden aangegeven
wat de oorzaken van de daling zijn.Kan, zo vroeg de commissie, de regering voorts aangeven
waarom zij verwacht dat het aantal herverzekeraars in Nederland in de toekomst
eerder zal afnemen dan toenemen als gevolg van een toenemende concentratie
van activiteiten binnen Europa en mogelijke zetelverplaatsing van herverzekeringscaptives
buiten de EU? Hoe verhoudt zich dit tot het streven van de regering in het
kader van het promoten van Nederland als vestigingsland voor financiële
diensten?Vooral bij herverzekering speelt de wet van de grote aantallen een rol
en dit heeft al geleid tot een relatief klein aantal grote herverzekeraars.
Grote herverzekeraars kunnen gemakkelijker kennis opbouwen van de verschillende
markten en makkelijker een goed gespreide portefeuille opbouwen. De verwachting
lijkt gerechtvaardigd dat door de beginselen van single licence en home country
control de redenen om een aparte rechtspersoon in verschillende staten op
te richten deels zullen wegvallen. Dit proces staat wat dat betreft los van
het stimuleren van Nederland als vestigingsland voor financiële diensten.
Wel zal het hopelijk zo zijn dat door het streven naar de totstandbrenging
van een aantrekkelijker vestigingsklimaat Nederland als mogelijk vestigingsland
in aanmerking zal worden genomen bij een eventuele nieuwe vestiging van een
herverzekeraar.Als tweede reden voor de verlaging noemde de regering,
zo merkte de commissie op, dat niet 11, maar 9 herverzekeraars zullen worden
geconfronteerd met additioneel werk en extra kosten. Daarmee suggereerde de
regering volgens de commissie dat de andere herverzekeraars niet met additioneel
werk en extra kosten zullen worden geconfronteerd. De commissie verzocht de
regering toe te lichten waarom zij meent dat herverzekeraars die deel uitmaken
van een groep, niet met additioneel werk en extra kosten zullen worden geconfronteerd?Op grond van de richtlijn verzekeraars in een verzekeringsgroep moeten
herverzekeraars die deel uitmaken van een groep al een theoretische solvabiliteitsmarge
berekenen. Daarvoor moeten zij al een aantal berekeningen uitvoeren die nu
op grond van de richtlijn herverzekering zullen moeten worden gedaan. Zij
zullen op grond van de richtlijn die berekeningen evenwel moeten rapporteren
door middel van de staten aan de toezichthouder, terwijl voorheen zij de resultaten
via groepsleden aan de toezichthouder moesten melden. Er zal dus een verschuiving
optreden van directe verzekeraars naar herverzekeraars en daarbij kan bij
nader inzien een verhoging van de administratieve lastendruk aan de orde zijn.
Het indienen van de staten kan immers meer werk vergen.Als derde reden noemde de regering, zo merkte de commissie
op, het statenbeheer, dat voor herverzekeraars grotendeels gebaseerd is op
het vernieuwde rapportagekader voor schadeverzekeraars en levensverzekeraars.
De commissie vroeg zich af of de staten thans al definitief vastgesteld zijn
Zo ja, zo vroeg de commissie, klopt de verwachting van de regering
en zo nee, welke afwijkingen zijn er en wat betekenen die voor de berekening
van de administratieve lasten?De staten zijn inderdaad vastgesteld, maar nog niet in werking getreden
omdat daarvoor de rechtsgrondslag ontbreekt zolang het wetsvoorstel nog niet
tot wet is verheven. Bij de berekening van de administratieve lasten is uitgegaan
van het rapportagekader dat nu is vastgesteld en voor zover nu kan worden
overzien lijken de verwachtingen te zijn uitgekomen.In de tabel in de beantwoording worden voor de accountant
en actuaris eindbedragen berekend die uitgaan van of een heel laag uurbedrag,
of een heel laag aantal declarabele uren, of een combinatie van beide. Het
lijkt de commissie niet onredelijk te verwachten dat de eindbedragen in de
praktijk substantieel hoger zullen uitvallen. De commissie verzocht de regering
aan te geven waar accountants te vinden zijn die voor € 800 een
accountantsverklaring voor een financiële onderneming zoals een (her)verzekeraar
kunnen afgeven. Is de regering van mening dat een actuaris voor diezelfde
financiële onderneming slechts minder dan één uur werk
nodig zal hebben?Bij de berekening van de administratieve lasten wordt onder andere ter
wille van de vergelijkbaarheid uitgegaan van normbedragen. Het gehanteerde
uurtarief is niet voor alle categorieën dienstverleners gedifferentieerd.
Overigens zijn de gehanteerde normbedragen inmiddels geen afspiegeling van
de werkelijkheid meer. Bedacht moet worden dat bij de berekening van de administratieve
lasten wordt uitgegaan van grove benaderingen. De inbreng van de actuaris
kan per herverzekeraar kan verschillen, afhankelijk van de door de herverzekeraar
gevoerde risicogroepen en geaccepteerde producten.De regering suggereert volgens de commissie voorts
dat de kosten voor het aanvragen van een vergunning voor een bestaande herverzekeraar
lager zijn dan voor een nieuwe herverzekeraar. Weliswaar wordt aan een bestaande
herverzekeraar bij inwerkingtreding van de wet van rechtswege een vergunning
verstrekt, maar deze bestaande herverzekeraar moet echter binnen drie maanden
dezelfde bescheiden inleveren als degene die verplicht gesteld zijn voor een
nieuwe herverzekeraar. Het enige voordeel voor een bestaande herverzekeraar
kan zijn dat een aantal van deze bescheiden reeds beschikbaar is. De commissie
vroeg de regering te verduidelijken wat precies het procedurele én
inhoudelijke verschil is tussen de indiening en behandeling (door DNB) van
een vergunningaanvraag door een nieuwe resp. een bestaande herverzekeraar?
Zijn die verschillen dusdanig groot, dat de administratieve lasten voor bestaande
herverzekeraars inderdaad lager zullen uitvallen dan voor nieuwe herverzekeraars?Een bestaande herverzekeraar heeft gedurende drie maanden de tijd om de
benodigde gegevens in te leveren. In die tijd kan hij zijn bedrijf voortzetten.
De vergunningaanvraag is niet kosteloos. Een bestaande herverzekeraar behoeft
de kosten voor een vergunningaanvraag niet te maken. Een nieuwe herverzekeraar
zal wel die kosten moeten betalen.Resumerend vraagt de commissie of: de regering van
mening is dat de berekening van de administratieve lasten ook maar enigszins
de werkelijkheid benadert.De berekening van de administratieve lasten stoelt op normbedragen (peildatum
2002). Naarmate de tijd voortschrijdt zijn deze steeds minder een weergave
van de daadwerkelijke administratieve lasten. Het voordeel van de gebruikte
handelwijze is wel dat een vergelijking met het begin van de administratieve
lastenberekeningen eenvoudig is. De keerzijde is dat bij de weergave van de
vermindering van administratieve lasten de vermindering te laag wordt voorgesteld.Kan, zo vroeg de commissie, de regering voorts nog
de reeds gestelde vraag beantwoorden «welke maatregelen (de regering)
zal nemen om de implementatie van de richtlijn herverzekering op het gebied
van administratieve lasten te compenseren»?Het kabinet is voornemens om de regeldruk voor het bedrijfsleven in de
periode tot aan 2011 aanzienlijk te verlichten. Daarbij zal niet alleen naar
administratieve lasten samenhangend met regelgeving worden gekeken, maar ook
naar nalevingskosten, toezichtskosten, interbestuurlijke kosten, kosten van
subsidies etc. Verwezen wordt in dit kader naar het Plan van Aanpak Regeldruk
bedrijfsleven 2007–2011 dat door de staatssecretarissen van Economische
Zaken en van Financiën naar de TK is gezonden1.Ten aanzien van de administratieve lastendruk zal een integrale nulmeting
worden verricht met als peildatum 1 maart 2007. Daarop zal vervolgens
een nettoreductiedoelstelling worden toegepast die aan het eind van de kabinetsperiode
moet zijn gerealiseerd.In de praktijk zal de nettoreductiedoelstelling de resultante zijn van
lastenverzwaringen en lastenverlichtingen. Daarbij geldt als uitgangspunt
dat lastenverzwaringen (zoals die in het kader van de implementatie van de
richtlijn herverzekering) zullen worden gecompenseerd door lastenverlichtingen,
bij voorkeur binnen het betreffende beleidsterrein. Waar dit niet mogelijk
is, zal gezocht worden naar lastenverlichtingen op andere terreinen.Ook andere beleidsinstrumenten zullen worden ingezet om tot een vermindering
van de lastendruk van bedrijven te komen. Zoals bekend is de Nederlandse wet-
en regelgeving op het terrein van financiële diensten in overwegende
mate gebaseerd op Europese regels. Ik ben voornemens op korte termijn te bezien
of binnen het bestaande Europese regelgevende kader vereenvoudigingen mogelijk
zijn die tot vermindering van de regeldruk bij financiële instellingen
kunnen leiden. Op dit moment kan uiteraard nog geen kwantitatieve inschatting
worden gegeven van de lastenverlichting die hiermee kan worden bewerkstelligd.Tenslotte zal vanuit Nederland worden toegezien op de kwaliteit van de
zogenaamde impact assesments die worden uitgevoerd
door de Europese Commissie op nieuwe regelgeving. Uit Deens onderzoek blijkt
dat de Europese Commissie nog maar sporadisch de administratieve lasten in
kaart brengt aan de hand van het standaardkostenmodel. Het kabinet zal dan
ook systematischer de kwaliteit van de Europese impact assesments gaan beoordelen
en, daar waar deze onvoldoende is, dit in Raadskader aan de orde stellen.Als herverzekeraars op dit moment niet in Nederland
onder toezicht staan zullen zij, zo merkte de commissie op, nog niet zijn
ingericht op de toezichteisen zoals die met de invoering van deze wetgeving
zullen gelden. Dit betekent dat de herverzekeraars op dit moment, ter voorbereiding
op de komst van de regelgeving, moeten investeren in systemen, personeel e.d.
De commissie verzocht de regering toe te lichten waarom zij meent dat er «geen
andere nalevingskosten» zouden zijn verbonden aan de invoering van deze
wetgeving. Als de regering meent dat die er wél zouden zijn, zo vroeg
de commissie, om welke bedragen gaat het dan?Er is geen eenduidige definitie van het begrip «nalevingskosten».
Administratieve lasten worden wel gezien als een onderdeel van het bredere
begrip «nalevingskosten». Nalevingskosten zijn kosten die samenhangen
met inhoudelijke verplichtingen (TK 2006/07, 29 515, 202, blz. 13). Een
mogelijke omschrijving van het begrip «nalevingskosten» is: de
meerkosten die bedrijven moeten maken om aan een nieuwe wettelijke norm te
voldoen. Een goed geleide herverzekeraar, die verantwoord en prudent opereerde
voordat de wettelijke verplichting daartoe bestond, houdt ook nu reeds eigener
beweging gegevens voor zijn bedrijfsvoering bij. De inspanningen om om te
schakelen van de bestaande situatie naar de toekomstige situatie zullen dan
ook beperkt zijn. Dat neemt niet weg dat verzekeraars enige aanpassingen
zullen moeten verrichten in hun systemen. Dat zal leiden tot enige meerkosten.
De precieze hoogte daarvan is niet goed te berekenen. Naar verwachting zullen
de meerkosten een bescheiden omvang hebben.De minister van Financiën,W. J. BosXNoot1Richtlijn nr. 2005/60/EG van het Europees Parlement en de Europese Raad
van 26 oktober 2005 tot voorkoming van het gebruik van het financiële
stelsel voor het witwassen van geld en de financiering van terrorisme (PbEU
L 309); en Richtlijn nr. 2006/70/EG van de Europese Commissie van 1 augustus
2006 tot vaststelling van uitvoeringsmaatregelen van Richtlijn 2005/60/EG
van het Europees Parlement en de Raad wat betreft de definitie van politiek
prominente personen en wat betreft de technische criteria voor vereenvoudigde
klantenonderzoeksprocedures en voor vrijstellingen op grond van occasionele
of zeer beperkte financiële activiteiten (PbEU L 214).XNoot2Richtlijn nr. 2004/109/EG van het Europees Parlement en de Europese Raad
van 15 december 2004 betreffende de transparantievereisten die gelden
voor informatie over uitgevende instellingen waarvan effecten tot de handel
op een gereglementeerde markt zijn toegelaten en tot wijziging van Richtlijn
2001/34/EG (PbEU L 390).XNoot3Richtlijn nr. 2007/64/EG van het Europees Parlement en de Europese Raad
van 13 november 2007 betreffende betalingsdiensten in de interne markt
tot wijziging van de Richtlijnen 97/7/EG, 2002/65/EG, 2005/60/EG en 2006/48/EG,
en tot intrekking van Richtlijn 97/5/EG (PbEU L 319).XNoot1Richtlijn nr. 73/239/EEG van de Europese Raad van 24 juli 1973 tot
coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende
de toegang tot het directe verzekeringsbedrijf, met uitzondering van de levensverzekeringsbranche,
en de uitoefening daarvan (PbEG L 228).XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 29 515, nr. 202 en Kamerstukken II 2007/08,
29 515, nr. 226. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31131-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl