Invoeringswet Wet werk en bijstand; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28960, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28960 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1 Inleiding2 Algemene uitgangspunten2.1 Verordeningen2.2 Algemeen geldende arbeidsverplichting met mogelijkheid
van individuele ontheffingNieuwe uitkeringsgerechtigdenOvergangstermijnen voor bestaande uitkeringsgerechtigden2.3 Wijzigingen in de centrale regelgeving voor de hoogte
van de te verlenen bijstand3 Opzet van IOAW, IOAZ en WIK3.1 IOAW en IOAZ3.2 WIK4 InvoeringstrajectARTIKELSGEWIJSHoofdstuk 1 DefinitiesArtikel 1 BegripsbepalingenHoofdstuk 2 OvergangsrechtArtikel 2 Intrekking wetten en besluitArtikel 3 ToeslagenverordeningArtikel 4 Omzetting besluitenArtikel 5 AanvragenArtikel 6 Terugvordering, verhaal, boetes en maatregelenArtikel 7 ZelfstandigenArtikel 8 VermogenArtikel 9 Vrijlating arbeidsinkomstenArtikel 10 Categoriale bijzondere bijstandArtikel 11 Woonwagen en -schipArtikel 12 KrediethypotheekArtikel 13 VerhaalArtikel 14 Gesubsidieerde arbeidArtikel 15 UitbestedingArtikel 16 MeeneemregelingArtikel 17 Uitkeringen gemeentenArtikelen 18, 19 en 20 VerantwoordingArtikel 21 Bezwaar- en beroepschriftenArtikel 22 ToezichtHoofdstuk 3 Wijziging van andere wetten§ 3.1 Sociale Zaken en WerkgelegenheidArtikel 23 Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigenBCDEFGHIJK, L en MArtikelen 36, 37 en 37aVoorzieningenGesubsidieerd werkVerordening en aanspraak op ondersteuningPlicht tot arbeidsinschakeling en ontheffingNOPQRSTUVArtikel 24 Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemersArtikel 25 Wet inkomensvoorziening kunstenaarsEnkele wijzigingen gericht op vereenvoudiging en deregulering
van de WIKDe netto-uitkeringssystematiekBruto-uitkeringssystematiekGeen lening maar een voorlopige uitkeringHet in aanmerking te nemen inkomen van de kunstenaarVoorschot bij aanvraagABCDEFGHArtikel 10IJArtikel 12K en LArtikelen 18 t/m 18dMNOP en QArtikelen 23 t/m artikel 23iRArtikel 24STArtikel 32UVArtikelen 26 tot en met 68Afbakening verantwoordelijkheden UWV en gemeenteVoorzieningen gericht op arbeidsinschakelingVerzamelwet sociale verzekeringen 2003VerhaalArtikel 47Artikel 60Artikel 61Artikelen 66, 67 en 68Hoofdstuk 4 Overige en slotbepalingenArtikel 69 IndexeringArtikel 70 Goede invoeringArtikel 71 Omhanging besluitenArtikel 72 Inwerkingtreding
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28960Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 92 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 960Invoering van de Wet werk en bijstand (Invoeringswet Wet werk en bijstand)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGALGEMEEN1 InleidingHet wetsvoorstel Wet werk en bijstand (WWB) strekt ter vervanging van
de Algemene bijstandswet (Abw), de Wet inschakeling werkzoekenden (WIW), de
Wet financiering Abw, IOAW en IOAZ (WFA) en het Besluit in- en doorstroombanen
(ID-besluit). Zowel de intrekking van de Abw, WIW, de WFA en het ID-besluit
als de invoering van de WWB vergt invoerings- en overgangsbepalingen; zie
hiervoor hoofdstuk 2 van het wetsvoorstel en deze toelichting.De voorstellen tot wijziging van andere wetten, die zijn bijeengebracht
in hoofdstuk 3 van dit wetsvoorstel, hebben zowel betrekking op het terrein
van de sociale zekerheid als op andere beleidsterreinen. Het meest ingrijpend
zijn de wijzigingen in de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers (IOAW) en in de Wet oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen (IOAZ). In hoofdstuk 3 van deze toelichting wordt dit
nader uitgewerkt. Beide regelingen zijn enerzijds verwant aan de regelgeving
ten aanzien van bijstand, anderzijds hebben ze een eigen positie. Daardoor
is het niet wenselijk de aanpak van de WWB in alle opzichten te volgen. Ook
bij de Wet inkomensvoorziening kunstenaars (WIK) wordt in dit voorstel van
wet een aantal wijzigingen voorgesteld. Deze vloeien deels voort uit het vervallen
van de Abw en deels uit conclusies die zijn getrokken uit de evaluatie van
de WIK. Dit laatste betreft een tweetal wijzigingen, die al kunnen worden
ingevoerd binnen de huidige systematiek van de WIK. Dat laat onverlet dat
de WIK integraal zal worden herzien per 1 januari 2005.In de WWB is bij bijstandsverlening aan zelfstandigen en bij verhaal van
bijstand op onderhoudsplichtige ouders ervan uitgegaan dat het beoogde nieuwe
beleid op beide terreinen is ingevoerd. Dit nieuwe beleid – dat mede
zal worden gestoeld op andere regelgeving dan de WWB – behelst een nieuwe
inkomensvoorziening voor zelfstandigen respectievelijk een nieuw stelsel van
kinderalimentatie. Deze invoeringswet regelt daarom voorshands de voorzetting
van de bestaande regelgeving op deze beleidsterreinen. Deze komt
te vervallen bij de realisatie van het voorgenomen nieuwe beleid.2 Algemene uitgangspuntenUitgangspunt voor het overgangsrecht is dat de WWB zo spoedig en zo volledig
als redelijkerwijs mogelijk is, toepassing zal gaan vinden. Het karakter van
de WWB – waarin een sterk accent ligt op de eigen verantwoordelijkheid
en beleidsruimte van gemeenten – houdt in dat gemeenten daartoe in belangrijke
mate zelf de mogelijkheden hebben. Voor die onderdelen van de wet is geen
centraal overgangsregime nodig.Het centraal geregelde overgangsregime kent een tweetal elementen. In
de eerste plaats geldt voor degenen op wie het overgangsregime betrekking
heeft, dat burgemeester en wethouders binnen twaalf maanden de op grond van
de Abw, de WIW of het ID-Besluit genomen besluiten in overeenstemming brengen
met de WWB (artikel 4, derde lid). In de tweede plaats is in artikel 2, tweede
lid, geregeld dat, in combinatie met een latere inwerkingtreding van een of
meer artikelen van de WWB, het vervallen van bepalingen uit de Abw, de WIW
of het ID-Besluit bij koninklijk besluit later kan worden gesteld dan de algemene
inwerkingtredingsdatum van de WWB. Dit laat onverlet dat eerdere op grond
van de Abw, de WIW of het ID-besluit genomen besluiten moeten worden beschouwd
als besluiten op grond van de WWB (artikel 4, eerste lid) waarvoor dus ook
het financiële regime van de WWB geldt, ook zolang een aantal bepalingen
van de oude regelgeving nog enige tijd van kracht zijn.Het centraal geregelde overgangsregime kan zich dus beperken tot die onderdelen
van de wet waarin centrale regels zijn gesteld die afwijken van de eerdere
regelgeving terzake.Dit betreft:1. het vaststellen van een drietal verordeningen;2. het invoeren van een algemeen geldende arbeidsverplichting met de mogelijkheid
van individuele ontheffing;3. wijzigingen in de centrale regelgeving voor de hoogte van de bijstand;4. uitbesteding reïntegratieactiviteiten. Hierop zal nader worden
ingegaan in de artikelsgewijze toelichting.2.1 VerordeningenDe WWB kent bij drie onderdelen de opdracht aan gemeenten het beleid vast
te leggen in een verordening. Behalve de al onder de Abw voorgeschreven toeslagenverordening
betreft dit de nieuw vast te stellen verordeningen voor ondersteuning bij
arbeidsinschakeling en het aanbieden van voorzieningen (reïntegratieverordening)
en voor de verlaging van de uitkering bij het niet nakomen van verplichtingen
(afstemmingsverordening). Voor de nieuw vast te stellen verordeningen krijgen
gemeenten enige extra tijd om deze vast te stellen. In de toelichting op artikel
2 is aangegeven wat het kabinet daarbij voor ogen staat. Gelet op het voornemen
van het kabinet de WWB in te voeren per 1 januari 2004, is daarbij aangegeven
dat de verordeningen uiterlijk na drie maanden in werking moeten treden.Ten aanzien van de reïntegratieverordening (artikel 8, lid 1, onder
a, WWB) geldt het volgende. Het is aan de gemeente om ondersteuning en voorzieningen
gericht op arbeidsinschakeling die zijn aangeboden vóór de invoering
van de WWB, zo nodig aan deze verordening aan te passen. Deze invoeringswet
stelt daarvoor geen regels. Voor degenen die eerst vanaf de invoering van
de WWB recht hebben op bijstand geldt van meet af aan de plicht tot arbeidsinschakeling
zoals vastgelegd in artikel 9 van de WWB. De gemeente is op grond van artikel
7 van de WWB verantwoordelijk voor de ondersteuning en het aanbieden
van voorzieningen. Aan deze verantwoordelijkheid wordt geen afbreuk gedaan
door het feit dat er gedurende maximaal drie maanden nog geen reïntegratieverordening
is. De gemeente dient dus zonder de aanwezigheid van een verordening haar
besluiten terzake voldoende te motiveren op basis van vastgesteld beleid.
Ook in deze situatie geldt dat de gemeente, behoudens een eerder verzoek daartoe
van betrokkene, zelf kan bepalen of het naderhand nodig is een nieuw besluit
te nemen op basis van de reïntegratieverordening.Voor personen met een uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet
en voor niet-uitkeringsgerechtigden bestaat niet de arbeidsverplichting maar
wel de aanspraak op ondersteuning en op de naar het oordeel van burgemeester
en wethouders noodzakelijk geachte voorzieningen. Ook voor deze categorieën
geldt dat burgemeester en wethouders, zolang er nog geen reïntegratieverordening
is, een besluit moeten nemen rechtstreeks op grond van de WWB en dat het aan
hen is, behoudens een eerder verzoek daartoe van betrokkene, om te bepalen
of het naderhand nodig is een nieuw besluit te nemen op basis van de reïntegratieverordening.In de afstemmingsverordening (artikel 8, lid 1, onder b, WWB) legt de
gemeente haar beleid vast op welke wijze de uitkering wordt verlaagd wegens
onvoldoende betoond besef van verantwoordelijkheid of het niet nakomen van
verplichtingen. Deze verlaging treedt mede in de plaats van een tweetal algemene
maatregelen van bestuur op grond van de Abw, namelijk het Maatregelenbesluit
Abw, IOAW en IOAZ en het Boetebesluit socialezekerheidswetten.Tot het van kracht worden van de afstemmingsverordening vindt de vaststelling
van de algemene bijstand plaats met inachtneming van de bepalingen van deze
besluiten. Dat betekent dat de artikelen 14 tot en met 14f van de Abw nog
van kracht blijven tot drie maanden na de datum van inwerkingtreding van de
WWB of tot zoveel eerder als de betreffende gemeentelijke verordening van
kracht is geworden.Het is wenselijk dat de reïntegratie- en de afstemmingsverordening
in samenhang worden getroffen om daarmee op gemeentelijk niveau een samenhangend
beleid van rechten en plichten te realiseren. Dit wordt echter niet wettelijk
voorgeschreven.2.2 Algemeen geldende arbeidsverplichting met mogelijkheid
van individuele ontheffingNieuwe uitkeringsgerechtigdenVoor personen die vanaf de datum van inwerkingtreding van de WWB recht
hebben op algemene bijstand is de plicht tot arbeidsinschakeling op grond
van de WWB onverkort van toepassing. Dat betekent dat nieuwe cliënten
verplicht zijn om algemeen geaccepteerde arbeid te aanvaarden en om gebruik
te maken van een door burgemeester en wethouders aangeboden voorziening, waaronder
begrepen sociale activering, gericht op arbeidsinschakeling, alsmede mee te
werken aan een onderzoek naar de mogelijkheden tot arbeidsinschakeling. Uitgangspunt
van de nieuwe wet is om aan alle cliënten een arbeidsverplichting op
te leggen, tenzij zeer dringende redenen dat – op tijdelijke basis –
niet mogelijk maken. Voor alleenstaande ouders geldt dat de gemeente rekening
moet houden met een verantwoorde invulling van de combinatie van werk en zorg.Overgangstermijnen voor bestaande uitkeringsgerechtigdenVoor cliënten die al op de peildatum of daarvoor recht hadden op
algemene bijstand geldt een overgangstermijn. De gemeente zal immers van alle
bestaande cliënten de rechten en plichten opnieuw moeten vaststellen
op basis van de WWB en op basis van de nieuw op te stellen gemeentelijke verordening.
De overgangstermijn loopt tot uiterlijk één jaar
na de datum van inwerkingtreding van de WWB. De rechten en plichten van de
cliënt worden vastgelegd in een nieuw op te stellen beschikking, die
de oude beschikking en het eventueel bijbehorende trajectplan op basis van
artikel 70 van de Abw vervangt. Deze nieuwe beschikking dient te worden opgesteld
op basis van de gemeentelijke verordening en dient zo specifiek mogelijk de
concrete, individuele rechten en plichten van de cliënt te omschrijven.
Duidelijkheid is immers een vereiste met het oog op het nieuwe afstemmingsartikel.
Zodra de nieuwe beschikking is opgesteld gelden de nieuw vastgestelde rechten
en plichten voor de cliënt. Alle cliënten hebben dan uiterlijkéén
jaar na de datum van inwerkingtreding van de WWB een nieuwe beschikking.Hoe de gemeente komt tot zo'n nieuwe beschikking is aan de gemeente. Niet
in alle gevallen zullen immers uitgebreide gesprekken tussen de casemanager
en de cliënt noodzakelijk zijn. Verwacht mag worden dat veel gemeenten,
mede naar aanleiding van de gemaakte afspraken in het kader van de Agenda
voor de Toekomst, de meeste cliënten al hebben beoordeeld in de periode
voorafgaand aan de invoering van de WWB en op grond van die beoordeling nadere
verplichtingen hebben vastgesteld. In die gevallen is er alleen nog een toets
noodzakelijk op de nieuwe gemeentelijke verordening op grond van artikel 8
van de WWB. Het ligt daarbij voor de hand om te bezien of reeds gemaakte afspraken
met de cliënt in een lopend trajectplan, voor zover passend in de plicht
tot arbeidsinschakeling van de nieuwe wet, in de nieuwe beschikking kunnen
worden voortgezet. Een meer uitgebreid onderzoek zal echter wel nodig zijn
als er sprake is van een individuele of categorale ontheffing van een of meer
arbeidsverplichtingen. In die gevallen zal de gemeente immers moeten vaststellen
welke voorzieningen er worden aangeboden om de weg naar arbeidsinschakeling
in te slaan en in welke uitzonderlijke gevallen er alsnog een tijdelijke ontheffing
gegeven wordt.2.3 Wijzigingen in de centrale regelgeving voor de hoogte
van de te verlenen bijstandEen algemeen uitgangspunt van deze invoeringswet is dat na één
jaar de WWB ook voor de oude gevallen onverkort geldt. In paragraaf 2.2
is al behandeld wat dit betekent voor het opleggen van de arbeidsverplichting
en voor de afstemming van de uitkering op het betoonde verantwoordelijkheidsbesef.De WWB kent een beperkt aantal centraal geregelde wijzigingen voor de
hoogte van de te verlenen bijstand. Ook hier is dus het uitgangspunt dat uiterlijk
na één jaar alle oude gevallen een uitkering krijgen conform
de vereisten van de WWB. Omdat het uitkeringsregime in de WWB slechts op een
aantal plaatsen afwijkt van de Abw, zal dit in het algemeen geen problemen
opleveren. In de artikelsgewijze toelichting zal dit nader worden uitgewerkt
voor de verschillende situaties waarin door de WWB een wijziging van de uitkering
ontstaat. Dit zijn:a. Betrokkene genoot een vrijlating van arbeidsinkomsten. Deze vrijlating
komt in de WWB te vervallen;b. Betrokkene ontving bijzondere bijstand op grond van een categoriale
regeling die in de WWB komt te vervallen;c. Voor de betrokkene geldt een andere vrijlating van het vermogen in
het eigen huis, woonwagen of woonschip;d. De nieuwe saldomethode van de vaststelling van het eigen vermogen.Indien vaststaat dat de uitkering niet verandert als gevolg van de invoering
van de WWB hoeft de gemeente ook geen nieuw besluit te nemen. In deze invoeringswet
wordt daarom geregeld dat een uitkering op grond van de Abw vanaf de datum
van invoering overgaat in een uitkering op grond van de WWB. In de situaties
dat de uitkering door de WWB wel verandert is het aan de gemeente om te bepalen
op welk moment in de overgangsperiode van twaalf maanden de hoogte
van de uitkering opnieuw wordt vastgesteld.3 Opzet van IOAW, IOAZ en WIKVan de wetten die met deze invoeringswet worden gewijzigd hebben de IOAW,
IOAZ en WIK een aparte positie. Deze vloeit voort uit de verwantschap van
deze regelingen met de Abw en daarmee ook met de WWB. Al deze wetten worden,
evenals de WWB, door burgemeester en wethouders in medebewind uitgevoerd.
Ook in het doel van deze wetten – het bieden van een minimuminkomensvoorziening –
ligt een belangrijke verwantschap met de WWB. De andere inhoud van deze regelingen
ontstaat doordat de regelingen zich richten op speciale groepen voor wie het
strikt aanvullende karakter van de WWB als minder wenselijk wordt ervaren.
De WIK onderscheidt zich verder doordat in deze regeling het bevorderen van
het kunstenaarschap een zelfstandige doelstelling is en de betrokken kunstenaar
een keuze kan maken tussen een beroep op de WIK en op de WWB.3.1 IOAW en IOAZIn hoofdstuk 10 van het algemeen deel van de memorie van toelichting bij
het wetsvoorstel WWB is reeds ingegaan op de toekomst van de IOAW en de IOAZ.
Het kabinet gaat er vanuit dat deze regelingen in hun huidige vorm een tijdelijk
karakter hebben. Bij de IOAZ vloeit dit voort uit het voornemen om per 1 januari
2005 te komen tot een Wet inkomensvoorziening zelfstandigen, waarin zoveel
mogelijk de bestaande regelingen worden opgenomen die zich richten op het
bieden van een minimuminkomensbescherming aan zelfstandigen. De IOAW zal sterk
worden beïnvloed door de nieuwe regeling voor arbeidsongeschikten. Daardoor
is onduidelijk hoe lang de IOAW nog in de huidige opzet zal blijven bestaan.Uit oogpunt van beperking van uitvoeringslasten verdient het aanbeveling
dat de IOAW en de IOAZ zoveel mogelijk meelopen met de opzet van de WWB. Zo
is de opzet van rechten en plichten, die een centraal onderdeel vormt van
de WWB, overgenomen in de gewijzigde opzet van IOAW en IOAZ. Het kabinet is
echter van oordeel dat het beoogde tijdelijke karakter van deze regelingen
en de mogelijkheid dat in de toekomstige regelingen geen sprake zal zijn van
volledige budgettering voldoende reden is om vast te houden aan de financiële
verhouding Rijk/gemeenten van 75/25. Om deze reden kunnen de IOAW en de IOAZ
niet volledig aansluiten bij de systematiek van de WWB. Zo zal de verplichte
terugvordering in beide wetten worden gehandhaafd en zullen er centrale uitvoeringsvoorschriften
van kracht blijven. Een ander onderdeel van de WWB dat niet wordt meegenomen
in de IOAW en IOAZ betreft de gemeentelijke verordening voor het verlagen
van de uitkeringen bij het niet nakomen van verplichtingen. In plaats daarvan
worden het maatregelenbesluit en het boetenbesluit gehandhaafd. Deze keuze
hangt samen met het feit dat in de IOAW en IOAZ, in tegenstelling tot de WWB,
maatwerk alleen aan de orde is bij reïntegratie en niet bij het vaststellen
van de uitkering.Deze beperkte aansluiting bij de systematiek van de WWB laat onverlet
dat zowel bij IOAW als IOAZ reïntegratie en uitstroom een centrale doelstelling
is en dat het bijbehorende instrumentarium van de WWB ook geldt voor deze
regelingen.In de artikelsgewijze toelichting van de IOAW wordt waar mogelijk verwezen
naar die op de IOAZ.3.2 WIKIn de huidige WIK wordt in veel artikelen verwezen naar artikelen en begrippen uit de huidige Abw. Deze verwijzingen worden vervangen door
een begrippenkader dat aansluit bij de WWB. Het gaat er hierbij in eerste
instantie om op basis van de huidige uitgangspunten een ongestoorde uitvoering
van de WIK ook na het vervallen van de Abw mogelijk te maken. De hiervoor
noodzakelijke wijzigingen in de huidige WIK zijn vooral van technische aard.De WIK is geëvalueerd in 2002. Uit de evaluatierapporten die november
2002 zijn gepubliceerd blijkt dat doel en opzet van deze regeling positief
worden beoordeeld. Het blijkt echter ook dat de uitvoering als ingewikkeld
en bureaucratisch wordt ervaren en dat er behoefte bestaat om in de WIK meer
activerende en stimulerende impulsen aan te brengen, gericht op het realiseren
van een renderende al dan niet gemengde beroepspraktijk als kunstenaar, waaronder
begrepen het onder verantwoordelijkheid van de minister van Onderwijs Cultuur
en Wetenschappen vallende flankerend beleid. Deze uitkomsten zijn aanleiding
om per 1 januari 2005 te komen tot een algehele herziening van de WIK,
waarin de gesignaleerde knelpunten worden weggenomen.Vooruitlopend om deze herziening worden in deze invoeringswet vast een
tweetal knelpunten opgelost die van meer technische aard zijn en die de uitvoering
eenvoudiger maken. Dit betreft de brutering van de uitkering en de methodiek
van de verrekening van inkomsten met de uitkering. In de artikelsgewijze toelichting
wordt dit nader uitgewerkt.4 InvoeringstrajectDe nieuwe wet betekent een ingrijpende wijziging van de verantwoordelijkheidsverdeling
tussen Rijk en gemeenten. Ter ondersteuning van de activiteiten van gemeenten
en gebaseerd op de Comptabiliteitswet wordt voor invoering en implementatie
bij gemeenten een bedrag beschikbaar gesteld van 20 mln. Van dit bedrag is
5 mln nodig voor specifieke implementatieactiviteiten en 15 mln voor eenmalige
invoeringskosten van gemeenten. De implementatiekosten hebben voornamelijk
betrekking op deskundigheidsbevordering van gemeenten, het ontwikkelen van
handreikingen en algemene voorlichting aan burgers. De eenmalige invoeringskosten
bij gemeenten hebben voornamelijk betrekking op opleiding van medewerkers,
voorlichting aan klanten, extra heronderzoeken in het overgangsjaar en incidentele
kosten van automatisering.Over de wijze waarop de geraamde middelen zullen worden ingezet vindt
in het kader van de implementatie nader overleg plaats met de VNG.In het algemeen deel van de memorie van toelichting op de WWB is aangegeven
dat het in ieder geval noodzakelijk is dat op 1 januari 2004 wordt gestart
met de voorgestelde decentralisatie en deregulering alsmede met de daarbij
behorende financiële verantwoordelijkheid van gemeenten en vermindering
van administratieve lasten. Dit geldt ook voor de afschaffing van de categoriale
bijzondere bijstand, in combinatie met de invoering met de langdurigheidstoeslag.
Dit is nodig om het momentum te benutten om door de nieuwe verdeling van verantwoordelijkheden
en bevoegdheden de uitvoering van bijstand en reïntegratie op een effectieve
manier te stimuleren.Het kabinet is bereid, gelet op de noodzaak van een beperking van de uitvoeringslasten
in het invoeringsjaar, te bezien of, naast hetgeen al in deze toelichting
is aangegeven, enkele nadere te bepalen onderdelen van de WWB later in 2004
worden ingevoerd. Het kabinet zal in dat geval gebruik maken van artikel 70.De wenselijkheid van snelle invoering laat onverlet dat de gemeenten voldoende
voorbereidingstijd dienen te hebben om zich adequaat op de WWB voor te bereiden.
Uitgangspunt daarbij is dat de uitkeringen tijdig en op de juiste wijze worden
verstrekt. In overleg met VNG en Divosa heeft het kabinet een implementatieplan opgesteld
om gemeenten te ondersteunen bij de invoering van deze wet. Het gaat hierbij
om activiteiten als checklists van de voor elke gemeenten noodzakelijke veranderingen,
«toolkits» voor het opstellen van verordeningen, programma's van
eisen voor de noodzakelijke ICT-aanpassingen, ambassadeursnetwerk van voorlopende
gemeenten, voorlichting en uitwisseling van best practices.De aan ICT gerelateerde risico's voor het proces van juiste en tijdige
verstrekking van de uitkering zijn weliswaar aanwezig, maar kunnen met behulp
van bovenstaande maatregelen voor gemeenten voldoende worden beperkt.Bij de implementatieactiviteiten zal de CWI worden betrokken omdat ook
bij de CWI aanpassingen zullen moeten plaatsvinden als gevolg van invoering
van de WWB. Dat zal niet alleen passief gebeuren, zoals door toezending van
materiaal dat ook de gemeenten ontvangen, maar ook actief. Hierbij kan worden
gedacht aan het uitwerken van de planning van implementatieactiviteiten en
aan deelname van de CWI in expertmeetings. Daarnaast heeft het kabinet in
het kader van het Programma Ketenresultaten 2003–2004 afspraken gemaakt
met de raden van bestuur van CWI, UWV en VNG. Belangrijk onderdeel hiervan
is de gegevensuitwisseling tussen de partners in de keten van werk en inkomen.Met de ondersteuning bij de implementatie en met de investeringen in de
relatie tussen de CWI en gemeenten is het kabinet van mening dat de risico's
van invoering per 1 januari 2004 beheersbaar zijn.ARTIKELSGEWIJSHoofdstuk 1 DefinitiesArtikel 1 BegripsbepalingenIn dit artikel wordt bepaald dat waar in hoofdstuk 2 van deze wet over
de Algemene bijstandswet (Abw), de Wet inschakeling werkzoekenden (WIW), het
Besluit in- en doorstroombanen (ID-besluit) of de Wet financiering Abw, IOAW
en IOAZ (WFA) wordt gesproken, deze wetten en dit besluit, alsmede de daarop
gebaseerde nadere regelgeving, worden bedoeld zoals deze gelden op de dag
voordat de Wet werk en bijstand (WWB) in werking treedt: de peildatum.Hoofdstuk 2 OvergangsrechtArtikel 2 Intrekking wetten en besluitOmdat de Abw, de WIW, de WFA en het ID-besluit worden geïntegreerd
in de WWB kunnen deze wetten en dit besluit worden ingetrokken. De op de Wet
inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers
(IOAW) en de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
gewezen zelfstandigen (IOAZ) betrekking hebbende artikelen van de WFA worden
in die wetten zelf opgenomen; zie de artikelen 23 en 24. De IOAW en de IOAZ
worden eveneens gewijzigd in verband met de WWB. Op grond van artikel 21 van
het ID-besluit vervalt dit besluit overigens met ingang van 1 januari
2004, tenzij voor dat tijdstip een voorstel van wet (i.c. het wetsvoorstel
WWB) bij de Staten-Generaal is ingediend waarin de subsidie aan de gemeente,
bedoeld in dit besluit, is geregeld. Door het besluit ook in te trekken wordt
bewerkstelligd dat er geen onhelderheid kan bestaan over het feit dat het
ID-besluit met de inwerkingtreding van de WWB vervalt. Het kabinet is voornemens in het inwerkingtredingsbesluit van deze wet
en de WWB (op grond van het tweede lid onderscheidenlijk artikel 85 van de
WWB) te regelen dat:– artikel 8, eerste lid, onderdelen a en b, van de WWB (reïntegratie-
en afstemmingsverordening) en artikel 35 van de IOAW en de IOAZ (reïntegratieverordening)
drie maanden na de inwerkingtreding van de WWB, in werking treden, waarbij
overigens geldt dat als de betreffende verordeningen eerder door de gemeenteraad
zijn vastgesteld, burgemeester en wethouders deze uiteraard moeten toepassen;– artikel 10 van de WWB en artikel 36 van de IOAW en de IOAZ (aanspraak
op ondersteuning) treden in werking op het tijdstip dat de reïntegratieverordening
in werking treedt, doch uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van
de WWB;– artikel 18, tweede en derde lid, van de WWB (afstemming) en de
daarbijbehorende bepalingen omtrent de plichten van de belanghebbende treden
in werking op het tijdstip dat de afstemmingsverordening in werking treedt,
doch uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van die wet;– de artikelen 14 tot en met 14f en 142a van de Abw (boeten en maatregelen)
en de daarbijbehorende bepalingen omtrent de plichten van de belanghebbende
vervallen op het tijdstip dat de afstemmingsverordening in werking treedt,
doch uiterlijk drie maanden na de inwerkingtreding van de WWB.Zie hierover ook paragraaf 2.1 van het algemene deel van deze toelichting.
Het kabinet beoogt in het inwerkingtredingsbesluit geen andere zaken te regelen
dan bovengenoemde, behalve dat artikel 77, tweede lid, van de WWB (voorlopig
verslag over de uitvoering) in werking treedt met ingang van het tweede kalenderjaar
waarop die wet betrekking heeft. Mocht het in het kader van de goede invoering
van de WWB op enig moment nodig blijken ook andere zaken te regelen dan het
kabinet momenteel noodzakelijk acht, dan zal daartoe gebruik worden gemaakt
van artikel 71 (zie de toelichting bij dat artikel).Doordat de WIW wordt ingetrokken, vervalt ook de verordeningsplicht van
artikel 3, tweede lid, van die wet (subsidies aan personen). De gemeentelijke
regels met betrekking tot subsidies aan personen vallen onder de verordeningplicht
van artikel 8, eerste lid, onderdeel a, van de WWB en artikel 36 van de IOAW
en de IOAZ (reïntegratieverordening).Op grond van het derde lid kan bij ministeriële regeling rekening
worden gehouden met gevolgen van de toepassing van het tweede lid. Hierbij
kan bijvoorbeeld gedacht worden aan situaties waarin de latere overgang van
de Abw op de genoemde punten in de praktijk niet zonder meer aansluit op de
WWB.Artikel 3 ToeslagenverordeningDe verordening, bedoeld in artikel 8, eerste lid, onderdeel c, van de
WWB (toeslagenverordening; zie ook artikel 30 van die wet) is formeel dezelfde
als die bedoeld in artikel 38 van de Abw. Op grond van dit artikel hoeft de
gemeenteraad inhoudelijk geen nieuwe verordening vast te stellen. Desgewenst
kan de gemeente de bestaande verordening op enig moment uiteraard wel aanpassen,
bijvoorbeeld in verband met artikel 27 van de WWB; technische wijzigingen
zijn misschien wel nodig.Artikel 4 Omzetting besluitenMet dit artikel wordt geregeld dat burgemeester en wethouders niet op
de datum waarop de WWB in werking treedt, alle besluiten (met name uitkeringsbeschikkingen,
maar ook premiebeschikkingen) die zij op grond van de Abw, de WIW en het ID-besluit
hebben genomen, opnieuw hoeven te nemen. Die besluiten gelden vanaf dat moment
als besluiten op grond van de WWB. De gemeente moet vervolgens
binnen twaalf maanden de betreffende besluiten – middels een beschikking
waartegen bezwaar en beroep open staat – in overeenstemming brengen
met de WWB, waarbij de artikelen 8 tot en met 12 van deze wet uiteraard in
acht moeten worden genomen. Zie hierover ook paragraaf 2.2 van het algemene
deel van deze toelichting.Het voordeel van deze bepaling is dat er na de inwerkingtreding van de
WWB in principe geen twee wetten tegelijk gelden, maar alleen de nieuwe. Een
nadeel is dat er besluiten kunnen zijn die materieel niet geheel voldoen aan
de WWB. De rechten en plichten die voortvloeien uit dergelijke besluit blijven
echter gelden totdat het besluit door burgemeester en wethouders is aangepast,
tenzij in deze wet iets anders wordt voorgeschreven; zie de artikelen 8 tot
en met 12. In dringende gevallen kan dit betekenen dat burgemeester en wethouders
bepaalde besluiten met voorrang zullen moeten wijzigen.Besluiten die burgemeester en wethouders op grond van de WIW en het ID-besluit
hebben genomen ten aanzien van personen met een IOAW- of IOAZ-uitkering gelden,
na de inwerkingtreding van de WWB, uiteraard als besluiten op grond van de
IOAW en de IOAZ. Verder moeten ook IOAW- en IOAZ-besluiten binnen twaalf maanden
na de inwerkingtreding van de WWB door burgemeester en wethouders in overeenstemming
worden gebracht met de nieuwe artikelen 37 en 37a (arbeidsplicht en ontheffing)
van die wetten; zie de artikelen 23 en 24 van deze wet.Uit het vijfde lid volgt dat ook besluiten die burgemeester en wethouders
nemen op grond van artikel 2, tweede lid, bijvoorbeeld boeten en maatregelen
in de eerste drie maanden na de inwerkingtreding van de WWB (zie de toelichting
op artikel 2), gelden als door hen genomen besluiten op grond van de WWB en
dat deze besluiten binnen twaalf maanden in overeenstemming moeten worden
gebracht met de WWB.Artikel 5 AanvragenUit het bovenstaande vloeit voort dat voor de inwerkingtreding van de
WWB in principe alleen de Abw geldt en erna slechts de WWB. In dit artikel
wordt bepaald dat, afhankelijk van wanneer het recht op bijstand ingaat, wordt
beslist op grond van de Abw (vóór/op de peildatum) of de WWB
(erna). Aangezien het recht op bijstand niet eerder in kan gaan dan op de
datum van melding bij de Centrale organisatie werk en inkomen of de gemeente
(art. 68a, lid 1, Abw en art. 44, lid 1, WWB), zal na de inwerkingtreding
van de WWB op bijstandsaanvragen al snel alleen nog maar die wet van toepassing
zijn. Op aanvragen voor een IOAW- of IOAZ-uitkering wordt na de inwerkingtreding
van de artikelen 23 en 24 van deze wet besloten overeenkomstig de wet zoals
die op dat moment luidt.Artikel 6 Terugvordering, verhaal, boetes en maatregelenAls na de inwerkingtreding van de WWB blijkt dat vóór of
op de peildatum (of erna op grond van artikel 2, tweede lid; zie ook de toelichting
op dat artikel, waaruit blijkt dat dit voor terugvordering en verhaal niet
wordt beoogd) verleende bijstand op grond van de Abw moest worden teruggevorderd
of verhaald dan wel een boete of maatregel moest worden opgelegd, dan moeten
burgemeester en wethouders overeenkomstig de Abw deze bijstand terugvorderen
of verhalen dan wel een boete of maatregel opleggen. Op deze manier wordt
voorkomen dat de vraag óf wordt teruggevorderd of verhaald dan wel
welke sanctie (een boete of maatregel dan wel een – mogelijke zwaardere –
verlaging) wordt opgelegd, afhankelijk is van wanneer de mogelijkheid hiertoe
wordt vastgesteld.Na de inwerkingtreding van de WWB kan de gemeente beslissen om op grond
van de Abw genomen besluiten inzake boetes, maatregelen, terugvordering en
verhaal conform de WWB te wijzigen (bijv. verder afzien van terugvordering),
voorzover het tenminste na de peildatum verleende bijstand betreft.Artikel 7 ZelfstandigenIn het algemene deel van de toelichting bij de WWB wordt aangekondigd
dat er een wet in voorbereiding is waarin alle regelgeving met betrekking
tot zelfstandigen wordt gebundeld. In verband hiermee zijn er in de WWB geen
bepalingen opgenomen met betrekking tot zelfstandigen. In afwachting van die
nieuwe wet wordt in dit verband op grond van dit artikel het Besluit bijstandverlening
zelfstandigen aangepast en aangevuld. Hierbij kan, net als bij de Abw, worden
afgeweken van de volgende artikelen en paragrafen van de WWB:– artikel 9: plicht tot arbeidsinschakeling– artikel 10: aanspraak op ondersteuning bij arbeidsinschakeling– artikel 32: inkomen– artikel 34: vermogen– artikel 40: woonplaats en adresgegevens– artikel 41: aanvraag bij CWI– paragraaf 6.1: vorm bijstand– paragraaf 6.4: terugvordering– paragraaf 7.1: financieringArtikel 8 VermogenMede op grond van jurisprudentie (uitspraken van 2 mei 2000, JABW
2000/103, en 2 januari 2001, JABW 2001/55) is er in de WWB voor gekozen
om bij de bepaling van het vermogen rekening te houden met schulden, ongeacht
of die bij aanvang van de bijstand aanwezig zijn dan wel tijdens de bijstandsverlening
zijn ontstaan. De strekking van deze jurisprudentie is dat artikel 51 van
de Abw er niet aan in de weg staat om bij de (her)beoordeling van het recht
op uitkering tijdens de bijstandsperiode, naast de ontvangen positieve vermogensbestanddelen,
tevens de negatieve vermogensontwikkelingen tijdens die periode in aanmerking
te nemen. In de Abw was bepaald dat met schulden alleen rekening wordt gehouden
voorzover die bij de aanvang van de bijstandsverlening aanwezig zijn.Daarnaast wordt in de WWB, evenals in de Abw, bij de aanvang van de bijstandsuitkering
vastgesteld wat voor betrokkene het resterende bedrag van het vrij te laten
vermogen is. Een toename van het vermogen naderhand wordt tot dat bedrag vrijgelaten.
Deze vaststelling moet zo nodig voor degenen aan wie op de peildatum algemene
bijstand werd verleend, net als de herbeoordeling, bedoeld in artikel 4, derde
lid, plaatsvinden binnen twaalf maanden na de inwerkingtreding van de WWB.
Het resterende bedrag van het vrij te laten vermogen wordt bepaald aan de
hand van het vermogensbedrag zoals dat laatstelijk vóór of op
de peildatum door burgemeester en wethouders is vastgesteld. Het resterende
vrij te laten vermogen is het vrij te laten vermogen, bedoeld in artikel 43,
derde lid, van de WWB, verminderd met het hiervoor bedoelde vermogensbedrag.Artikel 9 Vrijlating arbeidsinkomstenMet de inwerkingtreding van de WWB vervalt de vrijlating van arbeidsinkomsten.
Vanaf die datum worden alle inkomsten uit arbeid op de uitkering in mindering
gebracht. Voor diegenen die op de peildatum al een vrijlating van inkomsten
uit arbeid hebben geldt een overgangsregeling. Deze overgangsregeling is opgesteld
met het oog op een geleidelijke overgang van de oude naar de nieuwe situatie
zodat een al te abrupte inkomensachteruitgang van cliënten met een vrijlating
wordt voorkomen. De regeling gaat in met ingang van het tweede
kwartaal van het jaar waarin de WWB in werking treedt, omdat dit de datum
is waarop de gemeentelijke reïntegratieverordening uiterlijk gereed moet
zijn. De overgangsregeling houdt in dat de op de peildatum genoten vrijlating
vanaf dat tweede kwartaal in drie stappen wordt afgebouwd en wel volgens de
volgende systematiek. Gedurende het tweede kwartaal geldt een vrijlating van
75% van de arbeidsinkomsten met een maximum van 75% van de op de peildatum
ontvangen vrijlating. Gedurende de volgende twee kwartalen lopen deze percentages
af van 50% in het derde tot 25% in het vierde kwartaal. In het tweede jaar
na de inwerkingtreding van de WWB is geen vrijlating meer mogelijk. De vrijlating
geldt alleen voorzover en voor zolang er sprake is van daadwerkelijk verkregen
inkomsten.Met het afschaffen van de vrijlating van arbeidsinkomsten wordt nadrukkelijker
inhoud gegeven aan het complementaire karakter van de bijstand: de bijstand
vult aan op hetgeen mensen zelf kunnen verdienen. De vrijlating van de arbeidsinkomsten
belemmert doorstroom naar grotere deeltijdbanen dan wel bijstandsonafhankelijkheid.Het verrichten van deeltijdarbeid zou beschouwd moeten worden als een
stap op weg naar uitstroom. Door het gericht inzetten van voorzieningen zoals
scholing, kinderopvang of een premie, kunnen bijstandscliënten worden
gestimuleerd verdere stappen te zetten naar bijstandsonafhankelijkheid. Het
valt daarom aan te bevelen dat gemeenten in hun verordening rekening houden
met de specifieke situatie van cliënten die op de peildatum een vrijlating
van arbeidsinkomsten hebben. Door een gerichte inzet van bijvoorbeeld het
premie-instrument kan zowel de inkomensachteruitgang worden verzacht of geheel
worden weggenomen en kan er daarmee een extra stimulans ontstaan om een grotere
deeltijdbaan te zoeken.Artikel 10 Categoriale bijzondere bijstandAnders dan de Abw kent de WWB geen recht op categoriale bijzondere bijstand
voor personen jonger dan 65 jaar. Het kabinet acht het gewenst dat voor deze
groep alleen het op de datum van de inwerkingtreding van de WWB lopende recht
op categoriale bijzondere bijstand gedurende een redelijke termijn gehandhaafd
blijft. Daarom is bepaald dat voorzover aan een persoon die vóór
de inwerkingtreding van de WWB een recht op categoriale bijzondere bijstand
is toegekend dat (mede) betrekking heeft op een periode na de peildatum, deze
persoon dit recht behoudt tot het moment dat in de betreffende beschikking
is bepaald, doch uiterlijk tot een jaar na die inwerkingtreding.Ten aanzien van categoriale bijzondere bijstand in de vorm van een collectieve
aanvullende ziektekostenverzekering geldt een afzonderlijk overgangsrecht.
Het betreft hier vaak langer lopende contracten tussen gemeente en ziektekostenverzekeraar
die bezwaarlijk beëindigd kunnen worden. Voorts stuit de overheveling
van belanghebbenden naar een andere verzekering op administratieve en verzekeringstechnische
problemen. Ook dient voorkomen te worden dat het draagvlak voor een lopende
verzekering vervalt doordat het aantal verzekerden om een kritische grens
daalt. In verband hiermee is bepaald dat gemeenten op de datum van de inwerkingtreding
van de WWB lopende collectieve aanvullende ziektekostenverzekering kunnen
voortzetten tot een door de gemeente te bepalen moment en deze desgewenst
ook kunnen verlengen. Om te voorkomen dat de gemeenten bij contractverlenging
in een ongunstige onderhandelingspositie komen doordat zij aan de bestaande
contractpartner zijn gebonden, krijgen de gemeenten de mogelijkheid om na
afloop van een bestaand contract met een andere verzekeringsmaatschappij een
contract aan te gaan. Gemeenten die een collectieve aanvullende ziektekostenverzekering
hebben, kunnen nieuwe verzekerden toelaten zodat het aantal verzekerden niet
onder vorengenoemde kritische grens daalt. Hierbij heeft het
kabinet mede in aanmerking genomen dat een dergelijke verzekering niet in
betekenende mate bijdraagt aan de armoedeval. Genoemde mogelijkheden worden
herzien indien ontwikkelingen in het zorgstelsel daartoe aanleiding geven.
Gemeenten die op de peildatum geen collectieve aanvullende verzekering hebben
lopen, hebben niet de bevoegdheid om een dergelijke verzekering aan te gaan.Het overgangsrecht beoogt aan te sluiten bij de bestaande situatie, waarin
in bepaalde gemeenten wel en in andere gemeenten geen gebruik wordt gemaakt
van een collectieve aanvullende verzekering. Het financiële voordeel
van een collectieve aanvullende verzekering kan bestaan uit een premiereductie
en/of een uitgebreider vergoedingenpakket. Voorzover een gemeente na invoering
van de WWB niet de mogelijkheid heeft van een collectieve aanvullende verzekering
dan wel daar niet meer voor kiest, kan zij op basis van individuele bijzondere
bijstand financiële compensatie bieden voor de kosten van een individuele
aanvullende ziektekostenverzekering. Daarnaast heeft een gemeente de mogelijkheid
om aan degenen die individueel aanvullend verzekerd zijn bijzondere bijstand
te verlenen voor noodzakelijke kosten die niet onder die verzekering vallen.Artikel 11 Woonwagen en -schipIn de WWB zijn bepalingen opgenomen over de wijze waarop met het in een
woonboot of woonwagen gebonden vermogen bij de bijstandsverlening rekening
moet worden gehouden. Dit is een wijziging ten opzichte van de Abw. Om te
voorkomen dat woonboot- of woonwagenbewoners die voor de inwerkingtreding
van de WWB een bijstandsuitkering ontvangen, worden geconfronteerd met de
omzetting van reeds toegekende bijstand om niet in een lening, is in dit artikel
voor deze gevallen bepaald dat de vorm van de bijstandsverlening na de invoering
van de WWB niet wijzigt. Dit betekent dat indien de bijstand onder de Abw
om niet is verleend, deze ook onder de WWB om niet wordt verleend. Een belangrijke
reden hiervoor is dat een deel van het in de woonwagen of woonschip gebonden
vermogen is opgebouwd tijdens de bijstandsperiode. Het in aanmerking nemen
van dit deel van het vermogen vindt ook niet plaats bij bezitters van een
eigen woning. Om praktische redenen is ervoor gekozen om gemeenten niet te
belasten met het «uitzuiveren» van het tijdens de bijstand opgebouwde
deel van het vermogen. Voorts is overwogen dat in verband met de hoge bedragen
die hier in het geding zijn, de rechtszekerheid een navenante overgangstermijn
vereist. Tevens is in aanmerking genomen dat het een ingrijpende beslissing
is om een woonruimte (woning, woonwagen, woonschip) in eigendom te nemen.
Daarbij moeten alle consequenties voor de betrokkene kenbaar zijn, ook waar
het betreft de gevolgen voor toekomstige bijstandsverlening. Het is in strijd
met de rechtszekerheid om betrokkenen die in het verleden een dergelijke beslissing
hebben genomen achteraf te confronteren met een gewijzigd bijstandsregime.Het kan voorkomen dat de woonboot- of woonwagenbewoners, bijvoorbeeld
in verband met werkaanvaarding, enige tijd geen bijstand hebben ontvangen
en na de peildatum wederom een beroep op bijstand doen. Zonder overgangsrecht
zijn de bepalingen van de WWB dan onmiddellijk onverkort van toepassing. Uit
billijkheidsoverwegingen en om het armoedevalrisico te voorkomen, is er in
voorzien dat degenen op wie het eerste lid van deze bepaling van toepassing
is, het daaruit voortvloeiende recht behouden indien de bijstandsverlening
binnen één jaar na de inwerkingtreding van de WWBis beëindigd
en binnen datzelfde jaar wordt hervat. Voor de duur van deze periode is aangesloten
bij de in deze wet gebruikelijk periode van één jaar. Artikel 12 KrediethypotheekVoor de gevallen waarin vóór de inwerkingtreding van de
WWB bijstand is verleend met toepassing van artikel 20 van de Abw of artikel
4, vierde lid, laatste volzin, van de Invoeringswet herinrichting Algemene
Bijstandswet, en de krediethypotheek is gevestigd, blijft het bepaalde bij
of krachtens die artikelen van toepassing. Deze bepaling laat de gemeenten
geen ruimte voor hertaxatie in de betreffende gevallen.In het tweede lid is bepaald dat voor de zekerheidsstelling het regime
van de WWB geldt indien de bijstand is aangevraagd na de publicatie van die
wet in het Staatsblad. Met de keuze voor deze datum worden twee zaken bereikt.
In de eerste plaats hangt daarmee de keuze tussen het Abw- en het WWB-regime
alleen af van de situatie van de betrokkene. In de tweede plaats wordt met
een vroegere datum dan de inwerkingtredingsdatum van de WWB bereikt dat het
gunstiger regime van de WWB ook kan gelden in situaties dat de zekerheidstelling
plaats vindt na de inwerkingtreding van de WWB doch mede betrekking heeft
op bijstand die is verstrekt voor de peildatum. Verder heeft de keuze voor
deze datum als praktisch voordeel dat dan de voor de juridische afwikkeling
van bijstandsaanvraag en krediethypotheek vereiste wettekst voor handen is.Artikel 13 VerhaalZoals in paragraaf 6.2 van de toelichting bij de WWB wordt aangeven,
treden de artikelen 56, 61 en 62 van de WWB (verhaal) in werking zodra de
nieuwe kinderalimentatiewetgeving in werking treedt. Dit brengt met zich mee
dat de mogelijkheid van verhaal op de ex-partner komt te vervallen zodra de
artikelen 56, 61 en 62 van de WWB zijn ingevoerd. Als de WWB eerder in werking
treedt dan de nieuwe kinderalimentatiewetgeving, blijven de Abw-artikelen
met betrekking tot verhaal zolang van toepassing, zij het als bevoegdheid
van de gemeenten in plaats van een verplichting.In artikel 6 is bepaald dat de bepalingen van de Abw van toepassing zijn
op verhaal van bijstand verleend op of vóór de peildatum. Dit
geldt dus ook als de verhaalsactie in zo'n geval is gestart na de peildatum.
De omzetting van de verhaalsplicht in een bevoegdheid, zoals vastgelegd in
dit artikel, heeft alleen betrekking op bijstand die na de peildatum is verleend.Artikel 14 Gesubsidieerde arbeidOp grond van artikel 7, eerste lid, onderdeel b, juncto artikel 6, onderdeel
a, van de WWB vallen werknemers niet onder de reïntegratieverantwoordelijkheid
van de gemeente. Dit zou, gezien artikel 69, eerste lid, onderdeel a, van
de WWB, betekenen dat dienstbetrekkingen en werkervaringsplaatsen op grond
van de WIW of het ID-besluit niet uit het gemeentelijke reïntegratiebudget
kunnen worden gefinancierd. Met dit artikel wordt die onwenselijke situatie
voorkomen. Hiermee wordt tevens geregeld dat personen met een dergelijke baan
ook aanspraak kunnen maken op ondersteuning bij reïntegratie (vgl. artikel
10, tweede lid, van de WWB). Aangezien personen met een WIW- of een ID-baan
geen uitkeringsgerechtigde meer zijn, maar werknemer, is dit artikel ook van
toepassing banen die door voormalige IOAW'ers of IOAZ'ers worden vervuld.Artikel 15 UitbestedingIn artikel 8 van de WIW is opgenomen dat de werkzaamheden rondom de WIW-dienstbetrekkingen
(artikel 4 WIW) zijn uitgezonderd van het uitbestedingsvereiste. In het ID-besluit
is niets opgenomen over uitbesteding; wel is bij circulaire (20 december
2002) mede met het oog op de WWB aangegeven dat ervan wordt uitgegaan
dat gemeenten bij de besteding van de middelen van het ID-besluit voor andere
voorzieningen– dan arbeidsplaatsen – de regels op grond van artikel
4.1 van het Besluit SUWI in acht nemen. Om een optimale werking van de reïntegratiemarkt
tot stand te laten komen geldt in de WWB het uitbestedingsvereiste voor het
totale vrij besteedbare reïntegratiebudget en gaat het uitbestedingsvereiste
dus ook gelden voor de werkzaamheden rondom de opvolgers van de WIW-dienstbetrekkingen
en ID-banen.Artikel 15 regelt het overgangsregime voor de uitbesteding van activiteiten
die voorheen betrekking hadden op de uitvoering van artikel 4 van de WIW en
artikel 6 van het ID-besluit. Voor de overige reïntegratie-activiteiten
geldt – net als nu op grond van de WIW het geval is – dat met
ingang van de inwerkingtreding van de WWB uitbesteding verplicht is. In het
artikel is een onderscheid gemaakt tussen bestaande overeenkomsten (personen
die voor inwerkingtreding van de WWB een WIW-dienstbetrekking hadden of werkzaam
waren op een ID-baan) en nieuwe overeenkomsten. Onder nieuwe overeenkomsten
wordt verstaan personen aan wie een arbeidsovereenkomst wordt aangeboden die
dezelfde of vergelijkbare kenmerken heeft als de dienstbetrekking op grond
van artikel 4 van de WIW (detacheringsbanen) of artikel 6 van het ID-besluit.
Het verlengen van arbeidsovereenkomsten na afloop van een arbeidsovereenkomst
voor bepaalde tijd wordt daarbij niet als nieuwe overeenkomst beschouwd. Er
is geen sprake van een nieuwe overeenkomst als de feitelijke werkplek wijzigt
maar de arbeidsovereenkomst in stand blijft.Om gemeenten de tijd te geven te voldoen aan de uitbestedingsverplichting
voor de opvolgers van de WIW-dienstbetrekkingen en ID-banen geldt dat gemeenten
de activiteiten voor oude gevallen niet hoeven uit te laten voeren door derden.
Ook kunnen gemeenten door deze bepaling de huidige WIW/ID-uitvoeringsorganisaties
die nog niet voldoen aan de vereisten om mee te kunnen dingen op de reïntegratiemarkt –
wat betreft de rechtspersoonlijkheid en/of de werkwijze, methodiek, cultuur
en personeel – een kans geven om gedurende het overgangsregime te transformeren
tot reïntegratiebedrijf dat wel aan deze vereisten voldoet. Deze activiteiten
kunnen dus worden vervuld door de organisatie die thans ook de werkzaamheden
met betrekking tot artikel 4 van de WIW en het ID-besluit uitvoert.Tijdens het eerste kalenderjaar waarin de WWB van kracht is, geldt eveneens
dat gemeenten de activiteiten voor nieuwe detacheringsbanen niet hoeven uit
te besteden. Ook als deze organisaties na de overgangstermijn niet meedingen
naar de uitvoering van reïntegratiewerkzaamheden ten behoeve van nieuw
ingestroomde belanghebbenden kan de gemeente er voor kiezen de reeds gestarte
werkzaamheden op grond van de overgangsregeling door de huidige WIW/ID-organisatie
te laten voortzetten. Hieraan is geen einddatum verbonden.Artikel 16 MeeneemregelingIn de WIW is thans bepaald dat het scholings- en activeringsbudget dat
in enig jaar niet is besteed, wordt toegevoegd aan het scholings- en activeringsbudget
van het daaropvolgende jaar. In de Regeling uitvoering en financiering Wiw
is vastgelegd dat aan dit meenemen een maximum is verbonden. Eveneens is bepaald
dat gemeenten overschotten op het zogeheten vast budget die ontstaan door
het realiseren van minder dienstbetrekkingen dan op grond van het verleende
vast budget was toegestaan toevoegen aan het scholings- en activeringsbudget
van het volgend jaar.In dit artikel is geregeld dat bij invoering van de WWB geldt dat deze
overschotten worden toegevoegd aan het werkfonds dat aan de gemeente wordt
toegekend op grond van de WWB.Voorts is in dit artikel geregeld dat het overschot dat in het jaar voorafgaand aan de invoering van de WWB ontstaat doordat dienstbetrekkingen
worden gerealiseerd tegen een lager bedrag dan het bedrag waarop de gemeente,
gelet op de geldende normbedragen, recht heeft («efficiencywinst»),
mag worden toegevoegd aan het werkfonds op grond van de WWB of in het kader
van de Wet sociale werkvoorziening mag worden besteed. Met dit artikel wordt
beoogd de huidige regelgeving ten aanzien van de bestemming van overschotten
op verleende subsidies zoveel mogelijk voort te zetten.Artikel 17 Uitkeringen gemeentenDe budgetten van de gemeenten voor de WWB-uitkeringlasten en de reïntegratie
voor het eerste kalenderjaar na de inwerkingtreding van de WWB kunnen formeel
pas worden vastgesteld na die inwerkingtreding. Op grond van dit artikel gebeurt
dit binnen vier weken na de inwerkingtreding. Uiteraard krijgen de gemeenten
al wel eerder indicaties van de budgetten.De budgetten voor de IOAW- en IOAZ-uitkeringslasten die voor het eerste
kalenderjaar na de inwerkingtreding van de artikelen 23 en 24 zijn vastgesteld
op grond van de WFA veranderen uiteraard niet doordat de desbetreffende WFA-bepalingen
worden geïntegreerd in de IOAW en de IOAZ.Artikelen 18, 19 en 20 VerantwoordingMet deze artikelen wordt geregeld dat de financiële verantwoordingen
van de Abw, de WIW en het ID-besluit over de jaren voorafgaand aan de inwerkingtreding
van de WWB plaatsvinden op grond van respectievelijk de WFA, de WIW en het
ID-besluit. Ook de bepalingen over het toezicht en de informatievoorziening
van de Abw, de WIW en het ID-besluit blijven van toepassing op de uitvoering
van de wetten en dat besluit na inwerkingtreding van de WWB.De financiële verantwoording van de IOAW en de IOAZ over de jaren
voorafgaande aan de inwerkingtreding van de artikelen 23 en 24 van deze wet
vindt niet plaats op grond van de WFA, maar op grond van die wetten (waarin
overigens hetzelfde wordt geregeld als in de WFA; zie de artikelen 23 en 24).Artikel 21 Bezwaar- en beroepschriftenOp bezwaar- en beroepschriften tegen besluiten op grond van de Abw, de
WIW of het ID-besluit waarop voor de inwerkingtreding van de WWB (of voor
het vervallen van de desbetreffende op grond van artikel 2, tweede lid, doorwerkende
bepalingen; zie de toelichting op dat artikel en op artikel 4, vijfde lid)
nog niet is beslist of waarop, gezien artikel 12 van deze wet, de Abw van
toepassing blijft, wordt besloten met toepassing van die wetten of dat besluit.
Artikel 140 van de Abw betreft een verzoek om onverwijlde bijstand aan de
voorzitter van gedeputeerde staten (vgl. artikel 81 van de WWB).Artikel 22 ToezichtDe Inspectie Werk en Inkomen houdt toezicht op de goede invoering van
de WWB, overeenkomstig dit hoofdstuk. Hoofdstuk 3 Wijziging van andere wetten§ 3.1 Sociale Zaken en WerkgelegenheidArtikel 23 Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigenBAangezien voor wat betreft de bepalingen aangaande arbeidsinschakeling
wordt aangesloten bij de WWB, worden in de IOAZ de definitiebepalingen van
de begrippen arbeidsinschakeling en sociale activering in de IOAZ opgenomen.CIn artikel 6 worden de onjuiste verwijzingen naar artikel 1, onderdeel
i, van de Werkloosheidswet en artikel 644 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
vervangen door artikel 1, onderdeel g, van de Werkloosheidswet en artikel
6:1 van de Wet arbeid en zorg.DHoewel de inlichtingenplicht waarschijnlijk de meeste betekenis heeft
inzake de verlening van uitkering, kan het ook van belang zijn dat burgemeester
en wethouders kennis dragen van feiten en omstandigheden die betrekking hebben
op de arbeidsinschakeling van de individuele belanghebbende. Om deze reden
heeft de in het eerste lid geregelde inlichtingenverplichting betrekking op
zowel de arbeidsinschakeling als het recht op uitkering, de hoogte of de duur
van de uitkering, of op het bedrag van de uitkering dat aan hem wordt betaald.
Uitgangspunt blijft dat van de belanghebbende die een beroep doet op een specifieke
overheidsvoorziening, verlangd kan worden dat hij voldoende gegevens en inlichtingen
verstrekt die het de uitvoerder van die voorziening mogelijk maakt te beoordelen
of het beroep op die voorziening terecht wordt gedaan. Het feit dat burgemeester
en wethouders niet alleen bij een uitkeringsaanvraag of een aanvraag tot ondersteuning
bij arbeidsinschakeling, maar ook in andere stadia van uitkeringsverlening
en arbeidsinschakeling, concrete informatie en bewijsstukken van de belanghebbende
vragen, laat onverlet dat de belanghebbende onverwijld uit eigen beweging
inlichtingen dient te verstrekken indien het hem redelijkerwijs duidelijk
moet zijn dat die feiten en omstandigheden, of de daarin opgetreden wijzigingen,
van invloed kunnen zijn op zijn arbeidsinschakeling of zijn recht op uitkering.
Verstrekt de belanghebbende niet of niet alle gevraagde inlichtingen en bewijsstukken,
dan heeft dat gevolgen voor de beoordeling door burgemeester en wethouders
van het recht op uitkering of ondersteuning bij arbeidsinschakeling.Het tweede lid bevat een algemene medewerkingsverplichting die zowel geldt
ten aanzien van de arbeidsinschakeling als de verlening van de uitkering.
Burgemeester en wethouders vertalen de algemene medewerkingsverplichting in
individuele situaties in een of meer concrete verplichtingen. Zo kan bijvoorbeeld
van de belanghebbende gevergd worden dat hij medewerking verleent aan een
huisbezoek. Het niet verlenen van de specifiek verlangde medewerking, kan
voor burgemeester en wethouders aanleiding vormen het recht op uitkering op
te schorten, met toepassing van artikel 17. Het derde en het vierde lid bieden
ondersteuning van de hoofdverplichting tot het verstrekken van relevante informatie.
Zij dienen om de juistheid van de verschafte informatie te kunnen verifiëren.
Het zich kunnen legitimeren met een geldig legitimatiebewijs is een voorwaarde
om aanspraak te kunnen maken of te behouden op een voorziening
ingevolge deze wet. Derden mogen zich ook met een rijbewijs legitimeren. Voor
belanghebbenden geldt dit niet, omdat een rijbewijs de nationaliteit niet
vermeldt, die van belang is voor de vaststelling van het recht op uitkering
(artikel 6).EArtikel 36 is in de IOAZ vervangen door een nieuw artikel 37a. De verwijzing
naar artikel 36 is hierop aangepast. Tevens is van de gelegenheid gebruik
gemaakt om de foutieve verwijzing in artikel 14, vierde lid, naar het derde
en vierde lid te wijzigen in de juiste verwijzing naar het tweede en derde
lid.FIn artikel 18 was bepaald dat bij een besluit tot toekenning of voortzetting
van de uitkering, in een bijlage, mededeling wordt gedaan van de rechten en
plichten van de belanghebbende, die verband houden met de toekenning of voortzetting
van de uitkering. Dit artikel vervalt in verband met de nieuwe bepalingen
betreffende de rechten en plichten in Hoofdstuk III. In het nieuwe systeem
wordt in beginsel aan iedereen de verplichting opgelegd om naar vermogen algemeen
geaccepteerde arbeid te verkrijgen en te aanvaarden. De gemeente geeft bij
aanvang van de uitkeringssituatie aan wat de opgelegde verplichtingen zijn
en wat de directe gevolgen zijn voor de uitkering indien betrokkene één
of meer van deze verplichtingen niet nakomt. Deze gevolgen worden door de
gemeente zelf bepaald.GMet het vervallen van artikel 18 vervalt tevens de verwijzing naar artikel
18, vierde lid, in artikel 20, eerste lid. De verwijzing in artikel 20, eerste
lid, naar artikel 35, eerste lid, onderdeel c, wordt aangepast aan het nieuwe
artikel 37, wat artikel 35 in de IOAZ vervangt. Voor de IOAW geldt dat de
verwijzingen naar artikel 18, vierde lid, en artikel 35, eerste lid, onderdeel
c, zijn opgenomen in artikel 20, derde lid, van deze wet.HHoofdstuk III, Verplichtingen gericht op inschakeling in de arbeid en
voorzieningen, wordt vervangen door Hoofdstuk III, Rechten en plichten. Hiermee
komt in de IOAZ werk boven inkomen centraal te staan, in de lijn van de WWB.IBurgemeester en wethouders zijn verantwoordelijk voor de uitvoering van
de twee hoofdtaken van deze wet. Het gaat om het ondersteunen van personen
met een uitkering op grond van deze wet bij het verkrijgen van algemeen geaccepteerde
arbeid. Bij deze ondersteuning zijn burgemeester en wethouders verantwoordelijk
voor het bepalen en aanbieden van voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling,
indien voor het verkrijgen van algemeen geaccepteerde arbeid het aanbieden
van een voorziening naar het oordeel van burgemeester en wethouders noodzakelijk
is. Daarnaast gaat het om het verstrekken van een uitkering op grond van deze
wet. De voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling worden nader toegelicht
bij de artikelen 36 en 37.Op grond van het tweede lid moeten burgemeester en wethouders bij het
aanbieden van de voorzieningen samenwerken met de Centrale organisatie werk
en inkomen (CWI) en het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV). De werkzaamheden in het kader van de voorzieningen – inclusief de
werkzaamheden met betrekking tot gesubsidieerde arbeid – worden zoveel
mogelijk uitgevoerd door een reïntegratiebedrijf (lid 3). Onder reïntegratiebedrijf
wordt verstaan een natuurlijke of rechtspersoon die in het kader van beroep
of bedrijf de inschakeling van personen in het arbeidsproces bevordert. Alleen
indien de gevraagde voorzieningen niet op de markt worden aangeboden, kunnen
de voorzieningen ook bij andere dan een reïntegratiebedrijf of arbodienst
worden ingekocht. Dit impliceert overigens dat in de relatie van de gemeente
met onder meer de lokale welzijnsorganisaties en de ROC's een verzakelijking
tot stand wordt gebracht.Wanneer er sprake is van aanbod van voorzieningen op de markt gelden de
aanbestedingsvereisten uit het Besluit SUWI. Deze houden in dat er een transparante
aanbestedingsprocedure moet worden gevolgd waarbij meerdere offertes moeten
worden gevraagd op basis van vooraf vastgestelde criteria. Beoordeling van
de offertes vindt plaats op basis van vergelijkbare kosten. Op deze manier
wordt een transparante en efficiënt functionerende reïntegratiemarkt
tot stand gebracht met een level playing field voor reïntegratiebedrijven.
Hiermee kan de betrokkene een aanbod worden gedaan dat de uitstroom uit de
uitkering het best bevordert. Voor de gelden die worden ingezet als cofinanciering
bij Equal-projecten en bij projecten in het kader van de Stimuleringsregeling
vacaturevervulling door werklozen en met werkloosheid bedreigde werknemers
(SVWW) is geen aanbestedingsprocedure vereist. Zoals aangegeven in het algemeen
deel van deze memorie gelden de aanbestedingsregels uit het SUWI-besluit totdat
een goed werkende reïntegratiemarkt tot stand is gekomen.In het eerste lid, onderdeel b, wordt tot uitdrukking gebracht dat burgemeester
en wethouders verantwoordelijk zijn voor het verlenen van een uitkering op
grond van deze wet. Deze verantwoordelijkheid heeft betrekking op de sturing
van de uitvoering, op het voeren van beleid en op het vaststellen van het
recht op uitkering, de hoogte of duur van de uitkering en op het bedrag dat
wordt uitbetaald. Het vierde lid geeft aan welke uitvoeringstaken daarbij
wel en niet aan derden kunnen worden uitbesteed. Onder derden wordt in dit
verband niet verstaan personen die bijvoorbeeld via een uitzendonderneming
of organisatieadviesbureau zijn ingehuurd, omdat de door hen verrichte werkzaamheden
aangemerkt kunnen worden als werkzaamheden die door het bestuursorgaan zijn
verricht. Indien de gemeentelijke uitvoeringsorganisatie door de structurele
inzet van ingehuurde krachten feitelijk wordt ontmanteld, is materieel sprake
van niet geoorloofde uitbesteding. De in het vierde lid opgenomen beperking
heeft betrekking op alle rechten en plichten van belanghebbende. Dit scala
aan rechten en plichten, dat varieert van de claimbeoordeling tot het vaststellen
van betalingsverplichtingen in het kader van terugvordering, is ruimer dan
de in de artikelen 36 en 37 geregelde rechten en plichten. Dat de in een gemeente
te treffen mandaatregeling er de facto niet toe mag leiden dat het «verbod
van uitbesteding» wordt omzeild, laat onverlet dat burgemeester en wethouders
de vaststelling en beoordeling wel kunnen mandateren aan andere bestuursorganen,
zoals het college van burgemeester en wethouders van een andere gemeente of
de CWI. De uitvoering van de wet blijft daarmee binnen het publieke domein.
Overigens maakt de Awb uiteraard ook mandatering mogelijk aan de eigen gemeentelijke
ambtenaren.Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen regels worden gesteld
met betrekking tot de aan- en uitbesteding. JDe gemeenteraad heeft een duidelijke verantwoordelijkheid. Deze verantwoordelijkheid
vloeit voort uit de grotere beleidsruimte die gemeenten krijgen, zowel wat
betreft de invulling van het reïntegratiebeleid als wat betreft de invulling
van de rechten en plichten van de cliënt. De gemeenteraad moet, mede
met het oog op de rechtszekerheid van de cliënt, het eigen gemeentelijk
beleid in een verordening vastleggen.De regels met betrekking tot de reïntegratie worden toegelicht bij
artikel 37.K, L en MArtikelen 36, 37 en 37aDe artikelen 36 en 37 hangen samen met de artikelen 34, eerste lid, onderdeel
a, en 35, eerste lid van de IOAZ. De belanghebbende is, om in aanmerking te
komen voor een uitkering op grond van deze wet, verplicht naar vermogen arbeid
te verkrijgen en te aanvaarden. Voor zover burgemeester en wethouders het
noodzakelijk vinden om daarbij ondersteuning te bieden, dient de belanghebbende
daarvan gebruik te maken. Hiertegenover staat dat hij in dat geval ook een
aanspraak heeft op een dergelijke ondersteuning, overeenkomstig de gemeentelijke
verordening.Hieronder wordt achtereenvolgens aandacht besteed aan: voorzieningen,
gesubsidieerd werk (als specifieke voorziening), de aanspraak en de verordening,
alsmede de arbeidsverplichting en de mogelijkheden tot ontheffing daarvan.VoorzieningenArtikel 34, eerste lid, onderdeel a, geeft aan dat burgemeester en wethouders
verantwoordelijk zijn voor het bepalen en aanbieden van voorzieningen. Doel
van het inzetten van voorzieningen is arbeidsinschakeling. In artikel 4a,
onderdeel a, wordt aangegeven dat hiermee algemeen geaccepteerde arbeid wordt
bedoeld, waarbij geen gebruik meer wordt gemaakt van een voorziening.Voor de arbeidsinschakeling zijn verschillende instrumenten in te zetten.
Het kan gaan om onder meer scholing, training, kinderopvang of loonkostensubsidie.
Ook kunnen instrumenten worden ingezet waarbij tussendoelen worden geformuleerd
die nog niet uitgaan van werk. Dit betekent dat ook sociale activering ingezet
kan worden. Al naar gelang de startpositie van de belanghebbende kan het gaan
om verschillende soorten voorzieningen. Vooral voor de groepen met een grote
afstand tot de arbeidsmarkt kan het nodig zijn dat er voorafgaand aan of naast
reïntegratieactiviteiten ook activiteiten worden aangeboden om te komen
tot het beheersbaar maken van lichamelijke, psychische en/of sociale problemen.
Ook kunnen trajecten als ondersteuning worden ingezet, gericht op het hanteerbaar
maken van financiële problemen.Het is de bedoeling dat gemeenten daarbij zoveel mogelijk gebruik proberen
te maken van voorliggende voorzieningen zoals de WSF, de AWBZ, de Wbk, etc.
Er zijn immers middelen voor deze voorzieningen beschikbaar. Mochten deze
voorliggende voorzieningen niet in voldoende mate kunnen bijdragen aan de
doelstelling dan kan een gemeente besluiten middelen uit het reïntegratiebudget
in te zetten, voor zover zij daarbij blijven binnen de wettelijke kaders van
de genoemde wetten.Ook het leveren van nazorg om terugval in de uitkering te voorkomen, behoort
tot de mogelijkheden en kan in sommige gevallen een werkbaar alternatief zijn
voor langdurige en soms kostbare trajecten. Met nazorg wordt bedoeld allerlei
vormen van jobcoaching, begeleiding op de werkplek, advisering en dergelijke. Gesubsidieerd werkGesubsidieerd werk kan als één van de voorzieningen worden
ingezet om arbeidsinschakeling te bevorderen. In de wet zijn geen specifieke
eisen opgenomen voor gesubsidieerde arbeid. Er geldt alleen de algemene bepaling
dat alle voorzieningen moeten dienen om de belanghebbende uiteindelijk aan
ongesubsidieerd werk te helpen.De gemeente kan de belanghebbende een dienstverband aanbieden dat geheel
of gedeeltelijk gefinancierd wordt uit het vrij besteedbaar reïntegratiebudget.
Het kan daarbij gaan om een dienstverband met een reguliere werkgever, met
een reïntegratiebedrijf, of met de gemeente zelf. Bemiddeling naar een
gesubsidieerde arbeidsplaats en eventuele begeleiding tijdens de werkzaamheden
op die arbeidsplaats vallen onder de aanbestedingsregels voor het reïntegratiebudget.In collectieve en individuele arbeidsovereenkomsten kunnen voor de reïntegratie
benodigde arbeidsvoorwaardelijke bepalingen door gemeenten zelf geregeld worden.
Indien gewenst, kan voor het dienstverband gebruik gemaakt worden van een
detacheringsconstructie. Indien het dienstverband hierbij met de gemeente
gesloten wordt, zal een gemandateerd werkgeverschap moeten worden uitbesteed
aan een reïntegratiebedrijf. Indien de gemeente of een reïntegratiebedrijf
ervoor kiest zelf een dienstverband met betrokkene aan te gaan, kan het wenselijk
zijn slechts een contract voor bepaalde tijd af te sluiten en in de arbeidsvoorwaarden
bepalingen op te nemen over ontbinding van rechtswege of opzegging van het
dienstverband in geval van een aanbod van niet-gesubsidieerd werk.Ook de omvang van het dienstverband is niet aan regels gebonden. In het
geval dat een duaal traject – bijvoorbeeld scholing en werkervaring –
het meest passende traject is voor betrokkene, kan ook een deeltijd arbeidsovereenkomst
worden aangeboden. Het loon wordt dan zonodig aangevuld tot bijstandsniveau.Verordening en aanspraak op ondersteuningArtikel 35, eerste lid bepaalt dat het door de gemeente gevoerde beleid
ten aanzien van de reïntegratie van de doelgroepen waarvoor zij de verantwoordelijkheid
draagt, wordt vastgelegd in een door de gemeenteraad vast te stellen verordening.
In het tweede lid van artikel 35 wordt bepaald dat de gemeente in de verordening
expliciet aandacht schenkt aan de wijze waarop rekening wordt gehouden met
zorgtaken.Personen die op grond van deze wet een uitkering ontvangen, hebben op
grond van artikel 36 een aanspraak op ondersteuning bij het verkrijgen van
algemeen geaccepteerde arbeid en de naar het oordeel van burgemeester en wethouders
noodzakelijk geachte voorziening gericht op arbeidsinschakeling. Indien burgemeester
en wethouders een aanvraag afwijzen, zullen zij dit met redenen omkleed moeten
doen. Tegen deze beslissing staat bezwaar en beroep open voor de belanghebbende.Burgemeester en wethouders moeten een individuele afweging maken ten aanzien
van de een aanvraag voor ondersteuning bij arbeidsinschakeling. De gemeente
kan uiteraard bij de opstelling van de verordening rekening houden met de
beschikbare middelen die zij vrij wil maken voor haar reïntegratiebeleid.
Bepalingen over het de gemeente ter beschikking staande budget voor deze voorzieningen
zijn opgenomen.De aanspraak op een gemeentelijke reïntegratie-inspanning geldt ook
voor personen aan wie burgemeester en wethouders tijdelijk een ontheffing
hebben verleend. Het kan immers vóórkomen dat de betrokkene
van mening is dat de situatie is veranderd en dat toeleiding naar de arbeidsmarkt
weer aan de orde is. Wanneer de uitkering aan gehuwden wordt verleend geldt
de aanspraak op een voorziening voor beide partners. De aanspraak op ondersteuning
geldt evenzeer voor personen die op grond van artikel 34, eerste lid, onderdeel
a, werkzaam zijn in gesubsidieerde arbeid in het kader van een door de gemeente
aangeboden voorziening. Dit betekent dat indien voor betrokkene
een voorziening, bijvoorbeeld scholing, noodzakelijk wordt geacht om vanuit
gesubsidieerde arbeid naar ongesubsidieerd werk uit te stromen, de gemeente
hierin kan voorzien.Plicht tot arbeidsinschakeling en ontheffingIn artikel 37 is volstaan met een algemene omschrijving van de plicht
tot arbeidsinschakeling. De concrete invulling van de verplichtingen wordt
zoveel mogelijk afgestemd op het individu en door burgemeester en wethouders
in een beschikking gespecificeerd.Zoals eerder aangegeven kunnen er geen nadere eisen worden gesteld aan
regulier werk ten aanzien van de aard, de omvang en de beloning. Uitzondering
hierop is de situatie waarin arbeid moet worden gecombineerd met zorg voor
kinderen. In die gevallen kan er een individuele afweging plaatsvinden op
grond waarvan arbeid die in beginsel geaccepteerd zou moeten worden, niet
geaccepteerd hoeft te worden omdat bijvoorbeeld werktijden en reistijden niet
te combineren zijn met de zorg voor kinderen.Indien de belanghebbende deelneemt aan een inburgeringsprogramma dient
dit programma te worden afgerond. Ook als de belanghebbende werk aanvaardt,
blijft afronding van het inburgeringsprogramma verplicht. De belanghebbende
moet dan ook aan de gemeente melden dat hij werk aanvaardt. De gemeente dient
dan zoveel mogelijk via individuele maatwerkafspraken met de belanghebbende
te bewerkstelligen dat een combinatie van werk en inburgering mogelijk wordt.
Overigens verdient het de voorkeur om zoveel mogelijk duale trajecten na te
streven, gelet op het belang van een zo snel mogelijk verlopende reïntegratie
en inburgering.Het uitgangspunt van individueel maatwerk geldt uiteraard ook voor de
door burgemeester en wethouders aangeboden voorzieningen gericht op arbeidsinschakeling.
Steeds wordt bij iedere belanghebbende onderzocht wat diens individuele capaciteiten
en mogelijkheden zijn, en op welke wijze arbeidsinschakeling het best bevorderd
kan worden. Het reïntegratieadvies van het CWI speelt in dit proces een
belangrijke rol. Voor personen met een grote afstand tot de arbeidsmarkt,
kan sociale activering een eerste stap zijn. Deelname aan deze activiteiten
is daarom geen grond voor het verlenen van een tijdelijke ontheffing van de
arbeidsverplichtingen. Anderzijds geldt echter ook dat de verplichtingen afgestemd
moeten worden op de mogelijkheden om eventueel pas op termijn uit te stromen
naar reguliere arbeid.Een andere specifieke groep is de categorie belanghebbenden met zorgtaken.
Met zorgtaken wordt de zorg voor kinderen bedoeld. Om te voorkomen dat de
afstand tot de arbeidsmarkt toeneemt door een te lange afwezigheid uit het
arbeidsproces en dat de uitstroomkansen verkleinen, dienen ook aan hen arbeidsverplichtingen
te worden opgelegd. Bij de invulling van de arbeidsverplichtingen moet de
gemeente rekening houden met een verantwoorde invulling van de combinatie
werk en zorg. De gemeente is ook verantwoordelijk voor de voorzieningen die
nodig zijn om deze combinatie daadwerkelijk te kunnen realiseren. Zij moet
in de verordening aangeven hoe daaraan invulling wordt gegeven.Eventueel aanwezige belemmeringen om deelname aan arbeid te realiseren,
kunnen worden weggenomen door het aanbieden van voorzieningen. Toch kunnen
zich bij uitzondering tijdelijk situaties voordoen dat ook voorzieningen niet
toereikend zijn om de aanwezige belemmeringen geheel of gedeeltelijk op te
heffen. In deze situaties dienen burgemeester en wethouders de op te leggen
verplichtingen aan te passen aan de mogelijkheden die de betrokkene nog wel
heeft (artikel 37a). Medische belemmeringen zijn dus als zodanig geen aanleiding
voor een ontheffing. Om een juiste, individuele beoordeling te garanderen,
verdient het aanbeveling zoveel mogelijk gebruik te maken van adviezen van
onafhankelijke, externe deskundigen. Een dergelijk advies kan
ook bestaan uit de indicatie voor de Wsw.NMet het invoegen van artikel 37a en de verordeningsbevoegdheid zoals vastgelegd
in artikel 35 hebben burgemeester en wethouder reeds voldoende mogelijkheden
om maatwerk toe te passen voor die belanghebbenden die werkzaamheden zonder
beloning gaan verrichten.OArtikel 40 is vervallen in verband met het nieuwe artikel 34, eerste lid,
aanhef en onderdeel b, waaruit blijkt dat de uitvoering berust bij burgemeester
en wethouders.PIn dit artikel wordt de juiste aanduiding van het Ministerie van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties opgenomen.QAls uitgangspunt blijft bestaan dat cliënten en hun vertegenwoordigers
betrokken moeten worden bij de uitvoering van deze wet. Gemeenten blijven
ook vrij in de keuze van de manier waarop cliëntenparticipatie georganiseerd
wordt. Zo bestaat de mogelijkheid een cliëntenraad of -panel op te richten,
maar er kan ook gedacht worden aan klanttevredenheidsonderzoeken. Hierbij
moet rekening worden gehouden met de samenwerking met de CWI en het UWV en
met de nieuwe cliëntgroepen: de niet-uitkeringsgerechtigden en de personen
met een Anw-uitkering.RArtikel 43 vervalt in verband met het nieuwe artikel 34, vierde lid.SDe toevoeging van een onderdeel n luidende «derden die in het kader
van de uitoefening van beroep of bedrijf de arbeidsinschakeling van personen
bevorderen» hangt samen met het nieuwe artikel 34, derde lid. TAan de lijst van instanties waaraan burgemeester en wethouders gegevens
kunnen of moeten verstrekken (artikel 48, eerste lid) worden buitenlandse
organen en bestuursorganen van de Nederlandse Antillen en Aruba toegevoegd.
Het dient hierbij te gaan om de vervulling van een taak van zwaarwegend algemeen
belang.UIn hoofdstuk IV wordt paragraaf 3 (Toezicht) vervangen. Om zoveel
mogelijk aan te sluiten bij de systematiek van de WWB, worden de toezichtsbepalingen
uit de WWB overgenomen in de IOAZ.Paragraaf 4 (Beleidsinformatie) wordt vervangen door een nieuwe paragraaf 4
(Informatie). Hiermee zijn de bepalingen betreffende beleidsinformatie en
informatievoorziening aangepast aan de informatiebepalingen uit
de WWB, eveneens om zoveel mogelijk bij de systematiek van de WWB aan te sluiten.VDe WFA komt met de inwerkingtreding van de WWB te vervallen. Dit vanwege
het feit dat voor de WWB een andere financieringssystematiek geldt dan voor
de Abw. Hiermee is de WFA niet meer van toepassing op WWB. De financiering
van de WWB wordt nu nader uitgewerkt in de WWB zelf.Met betrekking tot de uitkeringsuitgaven en uitvoeringskosten van de IOAZ
blijft in tegenstelling tot de WWB dezelfde financieringssystematiek gelden.
Dat betekent dat de WFA van toepassing blijft op de IOAZ. Hiertoe zijn de
bepalingen uit de WFA die van toepassing zijn en blijven op de IOAZ opgenomen
in de IOAZ zelf, met uitzondering van het artikel in de WFA dat betrekking
heeft op terugvordering van de uitkering. Dit komt overeen met de WWB. In
het nieuwe hoofdstuk V, Financiering, zijn twaalf nieuwe artikelen geplaatst
die gaan over de financiering van de uitkeringsuitgaven en uitvoeringskosten
van de IOAZ. Het gaat om de artikelen 56 tot en met 59h. Dit zijn de artikelen
3, 4, 5, 6, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, en 15 uit de WFA. De voorhangprocedure
van artikel 5, derde lid, is niet wettelijk geregeld vanwege het tijdelijke
karakter die de IOAZ en de IOAW in hun huidige vorm hebben. Voor wat betreft
de IOAW geldt dat artikel 59e niet van toepassing is. Dit artikel regelt de
vergoeding van uitvoeringskosten voor door burgemeester en wethouders bij
de toepassing van artikel 14, derde lid, van de IOAZ aan derden opgedragen
onderzoek. De artikelen 59f tot en met artikel 59h in de IOAZ slaan terug
op artikel 59e en zijn daarmee ook niet van toepassing op de IOAW.In het nieuwe artikel 59i van de IOAZ is de financiering van de voorzieningen
gericht op arbeidsinschakeling als bedoeld in artikel 34, eerste lid, onder
a, geregeld: burgemeester en wethouders brengen deze kosten ten laste van
het werkdeel van de WWB. In de IOAW is dit in artikel 59e geregeld. Dit betekent
in feite dat de gemeenten één reïntegratiebudget krijgen
voor de WWB, de IOAZ én de IOAW.Voor de duidelijkheid is een transponeringstabel toegevoegd voor wat betreft
de overname van de WFA in de IOAZ en de IOAW. Artikel uit de WFAArtikel in de IOAZArtikel
in de IOAW1Niet van toepassingNiet van toepassing 2Niet van toepassingNiet van toepassing35656 45757 55858 659597Niet van toepassingNiet van toepassing 859a59a959b59b 1059c59c 1159d59d 12, lid 1, onder d, en lid 359eNiet van toepassing1359fNiet van toepassing 1459gNiet van toepassing 1559hNiet van toepassingArtikel 24 Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemersDe wijzigingen van de IOAW komen inhoudelijk voor het grootste deel overeen
met die van de IOAZ; zie de toelichting bij artikel 23. Wanneer de wijzingen
in de IOAW afwijken van die in de IOAZ is dat in de toelichting bij de IOAZ
aangegeven. Artikel 25 Wet inkomensvoorziening kunstenaarsUitgangspunt voor de wijzigingen die rechtstreeks voortvloeien uit de
inwerkingtreding van de WWB en de intrekking van de Abw is dat ze het karakter
van de WIK niet aantasten maar er slechts toe dienen om een ongestoorde en
ongewijzigde voortzetting van de WIK te garanderen. In de meeste gevallen
kan worden volstaan met het vervangen van in de huidige WIK opgenomen verwijzingen
naar artikelen en begrippen uit de Abw naar die van de WWB.Vanwege het in vergelijking met de Abw fundamenteel andere karakter van
de WWB, waarin als gevolg van de 100% financiële verantwoordelijkheid
van de gemeenten gekozen is voor de daarbij behorende gemeentelijke beleidsverantwoordelijkheid,
is dit voor de WIK echter niet in alle gevallen mogelijk. Het kabinet is van
mening dat de financieringssystematiek van de WIK, waarin uitkeringslasten
en uitvoeringslasten voor 100% gedeclareerd worden bij het Rijk, vooral in
situaties als terugvordering van ten onrechte verstrekte uitkering en het
toepassen van maatregelen het rechtvaardigt dat de huidige verantwoordelijkheidsverdeling
tussen gemeenten en rijk voor wat betreft de WIK gehandhaafd blijft.Dit laatste neemt niet weg dat het kabinet de Invoeringswet WWB wil aangrijpen
om daar waar het karakter van de WIK dit toelaat de noodzakelijke wijzigingen
op een dusdanige wijze door te voeren dat er vooruitlopend op de definitieve
wijziging van de WIK al vereenvoudigingen kunnen worden gerealiseerd.Enkele wijzigingen gericht op vereenvoudiging en deregulering
van de WIKUit de evaluatie van de WIK blijkt dat de uitvoering en de kunstenaars
vooral problemen ondervinden met het vaststellen van de hoogte van het eigen
inkomen van de kunstenaar en met de daaraan gekoppelde vaststelling van het
definitieve recht op een WIK-uitkering. Nauw verbonden met deze vaststellingssystematiek
kunnen er problemen ontstaan, als het gaat om de WIK in relatie tot andere
inkomensafhankelijke regelingen zoals huursubsidie, gemeentelijk kwijtscheldingsbeleid
en studiefinanciering.De netto-uitkeringssystematiekIn de huidige WIK wordt de uitkering in eerste instantie verleend in de
vorm van een renteloze lening. Na beëindiging van het kalenderjaar waarin
de renteloze lening is verstrekt, wordt, zodra het eigen inkomen van de kunstenaar
over dat kalenderjaar bekend is, het definitieve recht op de WIK-uitkering
en de hoogte hiervan vastgesteld. Afhankelijk van de hoogte van het eigen
inkomen van de kunstenaar wordt de in het desbetreffende kalenderjaar verstrekte
renteloze lening geheel of gedeeltelijk omgezet in een netto uitkering om
niet.Voor de vaststelling van de hoogte van de eigen inkomsten van een kunstenaar
wordt uitgegaan van de inkomsten die een kunstenaar gedurende het gehele kalenderjaar
heeft verworven, dus inclusief een eventuele periode waarin de kunstenaar
geen WIK-uitkering heeft ontvangen. De bovenomschreven systematiek knelt op
een aantal plaatsen.De netto-uitkeringsystematiek heeft tot gevolg dat de gemeenten voor de
vaststelling van de netto hoogte van het eigen inkomen van de kunstenaar zelf
moeten vaststellen hoeveel belasting over dat inkomen verschuldigd is. Het
aantal mogelijke inkomensbronnen maakt dit tot een lastig en omslachtig gebeuren,
waarvoor veelvuldig contact tussen de uitvoering en kunstenaars noodzakelijk
blijkt te zijn. Wachten op de definitieve aanslag van de belastingdienst is
onwenselijk omdat dan eerst zeer ver in het volgende kalenderjaar (T+1) kan
worden vastgesteld hoe hoog de definitieve WIK-uitkering over het voorgaande
kalenderjaar (T) is en welk deel van de renteloze lening uit het kalenderjaar
T dient te worden terugbetaald door de kunstenaar. De late inkomensvaststelling
verhoudt zich slecht met de systematiek van de WIK en daarnaast
is het voor kunstenaars van belang dat zij zo snel mogelijk weten waar zij
aan toe zijn.Daarbij veroorzaakt het systeem van een renteloze lening een groot aantal
aansluitproblemen met inkomensafhankelijke regelingen als huursubsidie, studiefinanciering
en gemeentelijk kwijtscheldingsbeleid en met de belastingwetgeving. In het
kalenderjaar waarin de WIK-uitkering als lening is verstrekt telt deze niet
mee als inkomen. Hierdoor kan het gebeuren dat een kunstenaar over het desbetreffende
kalenderjaar een dusdanig laag belastbaar inkomen heeft dat fiscale aftrekposten,
heffingskortingen e.d. niet kunnen worden gehonoreerd. In het daarop volgende
jaar kan het tegenovergestelde het geval zijn. De oorspronkelijk als lening
verstrekte WIK-uitkering wordt in dat jaar immers omgezet in een (belastbare)
uitkering om niet. Het gevolg hiervan kan zijn dat de kunstenaar in dat jaar,
in combinatie met eigen inkomsten een dusdanig hoog fiscaal inkomen heeft
dat hij/zij niet in aanmerking komt voor inkomensafhankelijke regelingen.Bruto-uitkeringssystematiekDaarom wordt het volgende gewijzigd. De WIK-uitkering wordt direct in
de vorm van een bruto uitkering, overeenkomstig de IOAW- en de IOAZ-uitkering
als voorschot verstrekt. Brutering betekent minder uitvoeringslasten voor
gemeenten, vooral op het gebied van de verrekening van de eigen inkomsten
van de kunstenaar met de WIK-uitkering. Daar waar het bij een netto uitkering
vooral de gemeente is die de belastingdruk op de eigen inkomsten van de kunstenaar
op voorhand moet vaststellen, wordt deze vaststelling bij brutering van de
uitkering neergelegd bij de belastingdienst en de cliënt. Doordat de
uitkering niet langer in eerste instantie wordt verstrekt als een renteloze
lening, maar direct als een (voorlopige) bruto-uitkering, worden de aansluitingsproblemen
met inkomensafhankelijke regelingen eveneens goeddeels opgelost. De maandelijkse
bruto-uitkering wordt verhoogd met maandelijkse vakantie-uitkering. Het kabinet
is van mening dat deze systematiek beter aansluit bij de inkomenssituatie
van de kunstenaar die meer lijkt op die van een zelfstandige dan van een persoon
in loondienst.Geen lening maar een voorlopige uitkeringDe reden dat bij de inwerkingtreding van de WIK is gekozen een systeem
van een renteloze lening gekoppeld aan een jaarlijkse definitieve vaststelling
van het recht op een WIK-uitkering is dat het vanwege de aard van de inkomsten
van kunstenaars en de sterk wisselende hoogte van die inkomsten niet mogelijk
is om de inkomsten zuiver naar een maand toe te rekenen. Het kabinet acht
het gewenst dat de systematiek van jaarlijkse vaststelling ook bij brutering
van de WIK-uitkering gehandhaafd blijft. Een en ander kan eenvoudig worden
gerealiseerd door de maandelijkse WIK-uitkering in eerste instantie te verstrekken
als een voorlopige uitkering en de definitieve vaststelling van de hoogte
van de WIK-uitkering na beëindiging van het kalenderjaar waarin de uitkering
is ontvangen te laten plaatsvinden. Een gevolg hiervan is dat kunstenaars
die vanwege te hoge eigen inkomsten een deel van de WIK-uitkering terug moeten
betalen dat deel van de uitkering inclusief de daarover betaalde belasting
en premie moeten terugbetalen. Deze situatie kan echter uitsluitend voorkomen
als de terugbetaling betrekking heeft op een deel van de uitkering die in
het voorgaande kalenderjaar is uitbetaald. Terugbetaling over het kalenderjaar
heen kan grotendeels worden voorkomen door al gedurende het lopende kalenderjaar
rekening te houden met de inkomsten. De verantwoordelijkheid hiervoor ligt
evenwel grotendeels bij de kunstenaar zelf. Overigens kan de kunstenaar de
door hem terug te betalen belasting en premie in voorkomende gevallen terugvragen
bij de belastingdienst. Het in aanmerking te nemen inkomen van de kunstenaarDoor voor de vaststelling van de hoogte van het eigen inkomen van de kunstenaar
uit te gaan van de inkomsten over het gehele kalenderjaar, worden ook de inkomsten
van een kunstenaar over de eventuele «uitkeringsloze periode(s)»
meegerekend. Achtergrond van deze vaststellingsmethodiek is dat calculerend
gedrag, bijvoorbeeld door de uitkering op te zeggen alvorens men daadwerkelijk
over de eigen inkomsten beschikt, wordt voorkomen. Uit de evaluatie blijkt
echter dat deze systematiek tot gevolg heeft dat kunstenaars niet gestimuleerd
worden om de uitkering op te zeggen op het moment dat zij tijdelijk over een
maandelijks inkomen beschikken dat boven het geldende sociaal minimum ligt.
Immers ongeacht of men nu wel of niet een WIK-uitkering ontvangt, het eigen
inkomen wordt meegenomen bij de vaststelling van het definitieve recht op-
en de hoogte van een WIK-uitkering, met als mogelijk gevolg terugvordering
van een deel van de verstrekte WIK-uitkering. Dit in combinatie met het feit
dat het opzeggen van de WIK-uitkering stopzetting van de ziekenfondsverzekering
tot gevolg kan hebben, maakt dat de WIK teveel wordt gebruikt als een continue
inkomensaanvulling en minder als een voorziening waarop uitsluitend in periodes
waarin het financieel minder gaat een beroep wordt gedaan. Naar de mening
van het kabinet dient dit laatste aspect in de WIK meer te worden benadrukt,
maar dan wel onder het gelijktijdig tegengaan van calculerend gedrag.Het kabinet wil dit bereiken door het inkomen over de uitkeringsloze periodes
uitsluitend in aanmerking te nemen voor zover dit hoger is dan 100% van het
van toepassing zijnde sociaalminimum. Door over de uitkeringsloze periode
uitsluitend het inkomen in aanmerking te nemen dat boven het sociaalminimum
uitstijgt, wordt bereikt dat het voor kunstenaars aantrekkelijker wordt om
de WIK-uitkering te beëindigen in tijden dat hij over voldoende eigen
inkomsten beschikt (hiphoppen). Ook zal deze systematiek meer dan voorheen
motiveren tot het verwerven van een zo groot mogelijk aandeel eigen inkomsten.
Niet de hoogte van de eigen inkomsten is namelijk de bepalende factor maar
de uitkeringsduur; hoe korter een uitkering hoe groter het financiële
voordeel voor een kunstenaar. De omschreven verrekensystematiek geeft gemeenten
meer dan voorheen de mogelijkheid om al in een vroeg stadium aan een WIK-uitkeringsgerechtigde
aan te geven of hij over het gehele jaar genomen een gedeelte van de uitkering
zal moeten terugbetalen. Voor de verrekensystematiek zal een verrekenmodel
beschikbaar worden gesteld.Voorschot bij aanvraagDe huidige WIK biedt niet de mogelijkheid om aan een kunstenaar een voorschot
te verstrekken in afwachting van de beslissing tot (voorlopige) toekenning
van een WIK-uitkering. Indien dit gelet op alle omstandigheden noodzakelijk
is, bijvoorbeeld in verband met een acuut gebrek aan middelen kan thans niet
anders worden gehandeld dan aan betrokkene een voorschot op basis van de Abw
te verstrekken. Het verstrekte voorschot dient na toekenning van de WIK uitkering
te worden verrekend met de te verstrekken WIK-uitkering. Deze werkwijze is
al gecompliceerd als het om een kunstenaar gaat die woonachtig is in de WIK
centrumgemeente zelf, maar wordt nog extra gecompliceerd als de kunstenaar
uitsluitend voor de WIK woonachtig is in de centrumgemeente. In dat laatste
geval moet de kunstenaar zich voor een voorschot Abw wenden tot de gemeente
waarin hij/zij woonachtig is en dient er na toekenning van de WIK-uitkering
verrekening plaats te vinden tussen de woongemeente en de centrumgemeente.De gewijzigde uitkeringssystematiek maakt het mogelijk om in de WIK zelf
een mogelijkheid op de te nemen om in gevallen waarin dit gelet op alle omstandigheden
wenselijk is een voorschot te verlenen. Het kabinet is van mening
dat deze mogelijkheid, gezien de besparing op de uitvoeringslasten zo snel
mogelijk in de WIK dient te worden opgenomen. ADe WIK zal wat betreft de begrippen middelen, inkomsten en vermogen aan
gaan sluiten bij de WWB. De in artikel 2, eerste lid, onderdelen a en b opgenomen
verwijzingen naar de artikelen in de Abw vervallen en zijn vervangen door
verwijzingen naar de van toepassing zijnde artikelen in de WWB.BArtikel 2a, eerste lid, onderdeel a, wordt in die zin gewijzigd dat verwezen
wordt naar het in artikel 34, tweede lid, onderdeel d, van de WWB genoemde
bedrag. Door deze wijziging blijft de extra vrijlating voor een door de kunstenaar
in eigendom bewoonde woning gelijk aan die in de WWB.In artikel 2a, eerste lid, onderdeel b, wordt de verwijzing naar de Abw
gewijzigd in het van toepassing zijnde artikel uit de WWB.CWat betreft het begrip gezamenlijke huishouding wordt in artikel 3 aangesloten
bij de begripsbepaling in de WWB.DIn verband met de overgang naar een bruto-uitkeringssystematiek dienen
de in artikel 4 opgenomen bedragen te worden omgezet in bruto-bedragen. Het
uitgangspunt blijft de netto maandelijkse bijstandsnorm voor respectievelijk
een alleenstaande, een alleenstaande ouder en een gehuwde, inclusief de in
artikel 25 van de WBB genoemde maximale toeslag voor een alleenstaande ouder.
Deze bedragen worden verhoogd met de maandelijkse vakantie-uitkering. De netto
uitkeringsbedragen worden vervolgens verhoogd met de daarover verschuldigde
loonbelasting, premies volksverzekeringen en ziekenfondspremie. Door middel
van deze systematiek wordt bewaakt dat het sociaal minimum voor bijstandscliënten
en kunstenaars netto op hetzelfde niveau ligt.EDe verwijzing in artikel 5, eerste lid, onderdeel a, naar de Abw wordt
veranderd in WWB. De zinsnede vanaf «tenzij» vervalt. De in artikel
47 van de WIK opgenomen overgangsbepaling was uitsluitend in het jaar van
inwerkingtreding van de WIK (1999) van kracht. Op grond van artikel 24 van
de WIK kan vanaf de inwerkingtreding van deze wet aan een kunstenaar een voorschot
worden verstrekt in afwachting van de definitieve vaststelling van het recht
op een WIK-uitkering. Met de gewijzigde redactie wordt bereikt dat personen
die algemene bijstand ontvangen op grond van de WWB niet tegelijkertijd een
beroep kunnen doen op de WIK. Uiteraard kan iemand die in het verleden algemene
bijstand heeft ontvangen op grond van de WWB en voldoet aan de toelatingscriteria
voor de WIK, wel een beroep doen op deze wet.In onderdeel f worden de onjuiste verwijzingen naar artikel 1, onderdeel
i, van de Werkloosheidswet en artikel 644 van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek
vervangen door de juiste verwijzingen naar artikel 1, onderdeel g, van de
Werkloosheidswet en artikel 6:1 van de Wet arbeid en zorg. FArtikel 8, eerste lid, vervalt. De WIK-uitkering wordt niet langer voorlopig
verstrekt in de vorm van een lening, maar als een bruto uitkering.Met de gewijzigde redactie van het tweede lid wordt deels aangesloten
bij de systematiek uit de WWB waarin wordt aangegeven dat in de gevallen waarin
er sprake is van vermogen uit een door de belanghebbende in eigendom bewoonde
woning de bijstand als leenbijstand dient te worden verstrekt. In afwijking
van de WWB blijft in de WIK de verplichte zekerstelling gehandhaafd. Overeenkomstig
de WWB kan deze zekerstelling plaatsvinden middels een krediethypotheek of
verpanding.GVanwege de invoering van de bruto-uitkeringssystematiek wordt in artikel
9, eerste lid, onderdelen a, b en c, volstaan met het weergeven van de bruto
uitkeringsbedragen voor achtereenvolgens alleenstaanden, éénoudergezinnen
en gehuwden. Het betreft hier de maandelijkse bruto WIK-uitkeringen inclusief
vakantietoeslag. Voor de vaststelling van de hoogte van deze bedragen is dezelfde
systematiek van toepassing als uiteengezet in de toelichting bij artikel 25,
onderdeel D, van deze wet.HArtikel 10De redactie van het eerste lid is aangepast aan de bruto uitkeringssystematiek.
Hierdoor kan in het eerste lid worden volstaan met de bepaling dat zodra het
inkomen van de kunstenaar en zijn gezin over het kalenderjaar bekend is het
definitieve recht op en de hoogte van de WIK-uitkering over dat kalenderjaar
wordt vastgesteld.Het tweede lid betreft de definitieve vaststelling van de hoogte van de
uitkering, bedoeld in artikel 9 van de Wet inkomensvoorziening kunstenaars.
Voor de definitieve vaststelling van het recht op een WIK-uitkering en de
hoogte hiervan is het totale inkomen van de kunstenaar (eigen inkomsten plus
de verstrekte WIK-uitkering) over het kalenderjaar waarin een WIK-uitkering
is ontvangen bepalend. Op dit inkomen wordt in mindering gebracht: over de
periode waarin een WIK-uitkering is ontvangen een bedrag het van toepassing
zijnde bedrag genoemd in artikel 10, tweede lid van de WIK (125% van het sociaal
minimum) en over de eventuele uitkeringsloze periode in het betreffende kalenderjaar
het bedrag genoemd in het derde lid van dit artikel (100% van het sociaal
minimum).In het derde lid, onderdeel b, van dit artikel wordt bepaald dat een eventueel
positief resultaat van de bovenstaande berekening als teveel ontvangen WIK-uitkering
wordt teruggevorderd. In geval van een negatieve uitkomst heeft de kunstenaar
overeenkomstig het derde lid onderdeel a, nog recht op een aanvullende uitkering.Door over de uitkeringsloze periode uitsluitend het inkomen in aanmerking
te nemen dat boven het sociaal minimum uitstijgt, wordt bereikt dat het voor
kunstenaars aantrekkelijker wordt om de WIK-uitkering te beëindigen in
tijden dat hij over voldoende eigen inkomsten beschikt (hiphoppen). Niet de
hoogte van de eigen inkomsten is namelijk de bepalende factor maar de duur
van de periode waarin in een kalenderjaar een WIK-uitkering is ontvangen;
hoe korter een uitkering hoe groter het financiële voordeel voor een
kunstenaar. Ook draagt deze verrekensystematiek er meer dan voorheen toe bij
dat kunstenaars gemotiveerd worden tot het verwerven van een zo groot mogelijk
aandeel eigen inkomsten.Voor de verrekensystematiek zal het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
een verrekenmodel beschikbaar stellen.De in het tweede lid opgenomen bruto bedragen ter hoogte van 125% van het corresponderende sociaal minimum zijn vastgesteld overeenkomstig
de in de artikelsgewijze toelichting bij artikel 4 van de WIK uiteengezette
werkwijze.IArtikel 11 vervalt. In de maandelijkse WIK-uitkering is de vakantietoeslag
al inbegrepen. Deze systematiek sluit beter aan bij de inkomenssituatie van
de kunstenaar die meer lijkt op die van een zelfstandige dan van een persoon
in loondienst.De bruto uitkeringssystematiek heeft tot gevolg dat de WIK-uitkering inclusief
loonbelasting, premies volksverzekering en ziekenfondspremie is.JArtikel 12In verband met de brutering van de WIK is de redactie van dit artikel
aangepast aan de bruto uitkeringssystematiek. In de artikelsgewijze toelichting
bij de wijziging van artikel 4 van de WIK is al uiteengezet op welke wijze
de bruto bedragen in de WIK worden vastgesteld. Vanwege de koppeling van de
in de WIK opgenomen bruto uitkeringsbedragen en bruto toetsingsbedragen aan
de bijstandsnorm wordt in dit artikel verwezen naar artikel 37 eerste, tweede
en derde lid.K en LArtikelen 18 t/m 18dIn de WWB zijn geen bepalingen opgenomen aangaande boeten en maatregelen.
Reden hiervoor is de grotere eigen verantwoordelijkheid van de gemeenten die
een uitvloeisel is van de gewijzigde financiële verhouding bij de WWB.Daar de financiering en verantwoordelijkheidsverdeling in de WIK niet
wijzigen worden de onder de artikelen 14b tot en met 14f in de Abw opgenomen
bepalingen integraal als de artikelen 18 tot en met 18d overgenomen in de
WIK.MMet het invoegen van een nieuw artikel 19a wordt bij de beoordeling van
het recht op een uitkering de koppeling van de persoonsgegevens van de belanghebbende
aan de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens voor de WIK ingevoerd.
Deze koppeling hangt samen met de juiste inschrijving van het woonadres in
de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens aan het recht op overheidsprestaties.
Het doel hiervan is een bijdrage te leveren aan de fraudebestrijding door
de betrouwbaarheid van het adresgegeven in de gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens te vergroten. Dit wordt bereikt door het belang van de burger
bij een correcte inschrijving in de basisadministratie te vergroten: een onjuiste
inschrijving kan gevolgen hebben voor de betreffende overheidsprestatie.In het nieuwe artikel 19a worden tevens het eerste en tweede lid uit artikel
20 van de WIK overgenomen. NDoor het opnemen van het eerste en tweede lid uit artikel 20 in het nieuwe
artikel 19a worden de overgebleven leden vernummerd tot eerste tot en met
derde lid.OArtikel 21, tweede lid, vervalt in verband met de maandelijkse uitbetaling
van de vakantietoeslagP en QArtikelen 23 t/m artikel 23iOnder de WWB wordt de terugvordering van ten onrechte verstrekte uitkering
een verantwoordelijkheid van de gemeenten. Om die reden zijn in de WWB geen
terugvorderingsbepalingen overeenkomstig de artikelen 78a, 78b, 81, 82, 85,
86 en 87 van de Abw opgenomen.In verband met de ongewijzigde financieringssystematiek en verantwoordelijkheidsverdeling
in de WIK blijft terugvordering van een ten onrechte verstrekte of teveel
verstrekte WIK-uitkering een gemeentelijke verplichting. De hierop betrekking
hebbende artikelen uit de Abw worden om die reden onder de artikelen 23 en
23a t/m 23i opgenomen in de WIK.RArtikel 24Met de invoering van dit artikel wordt het mogelijk om in gevallen waarin
dit naar de mening van burgemeester en wethouders, gelet op alle omstandigheden
noodzakelijk is, een voorschot te verstrekken in afwachting van de beslissing
op de aanvraag voor een WIK-uitkering. Deze bevoegdheid is beperkt tot situaties
waarin de individuele omstandigheden in een concreet geval het verstrekken
van een voorschot rechtvaardigen. Indien de belanghebbende beschikt over bijvoorbeeld
spaargeld is een voorschot niet op zijn plaats. Voorschotverlening is evenmin
aan de orde indien al op voorhand kan worden vastgesteld dat de belanghebbende
geen recht op een WIK-uitkering heeft.Het voorschot wordt verstrekt in de vorm van een renteloze lening. Indien
de belanghebbende recht blijkt te hebben op een WIK-uitkering wordt het voorschot
verrekend met de te verstrekken WIK-uitkering. Indien na voltooiing van het
onderzoek blijkt dat de belanghebbende geen recht heeft op een WIK-uitkering
dan wordt het verstrekte voorschot van de belanghebbende teruggevorderd.SDeze technische wijziging van artikel 30 vloeit voort uit de aangepaste
naam van de Minister van Binnenlandse Zaken.TArtikel 32De verwijzingen naar de Abw zijn aangepast aan de WWB. UDe artikelen 47 en 48 vervallen. Hierin wordt overgangsrecht geregeld
dat van toepassing was op het jaar na inwerkingtreding van de WIK (1999).
Deze artikelen zijn niet langer van toepassing. Artikel 49, de evaluatiebepaling,
vervalt omdat die niet meer van toepassing is.VIn artikel 50 wordt Stichting Voorzieningsfonds voor Kunstenaars te 's Gravenhage
gewijzigd in Kunstenaars & Cultuur en Ondernemerschap (Kunstenaars&CO)
te Amsterdam.Artikelen 26 tot en met 68In de artikelen 26 tot en met 68 wordt een aantal wetten van het ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en andere departementen voornamelijk
in technische zin aangepast aan de WWB. De inhoudelijke wijzigingen en die
wijzigingen die technisch van aard zijn maar toch enige verduidelijking behoeven
worden hierna toegelicht.Afbakening verantwoordelijkheden UWV en gemeenteIn de Werkloosheidswet (WW; zie artikel 28) en de Wet op de (re)integratie
arbeidsgehandicapten (Wet REA; zie artikel 33) worden de volgende wijzigingen
aangebracht.In artikel 73 van de WW en artikel 10a van de Wet REA is nu geregeld dat
het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (UWV) ook tot taak heeft
zijn uitkeringsgerechtigden in aanmerking te brengen voor WIW-voorzieningen,
zoals de dienstbetrekking, werkervaringsplaats en sociale activering. Het
UWV vergoedt de gemeente de kosten van deze voorzieningen, welke kosten ten
laste komen van het Algemeen werkloosheidsfonds (AWF, artikel 93b, eerste
lid, WW), het Uitvoeringsfonds voor de overheid (UFO, artikel 97g, eerste
lid, WW) of het REA-fonds (artikel 43, tweede lid, Wet REA). Verder is in
de WIW geregeld dat gemeenten aan verzoeken van het UWV moeten meewerken.
Ook is geregeld dat in het kader van de sluitende aanpak voor jongeren door
het UWV trajectplannen worden vastgesteld. Voorts kan bij algemene maatregel
van bestuur nog een nadere taakverdeling tussen de gemeenten en UWV worden
gemaakt in geval van een gecombineerde UWV- of gemeentelijke uitkering (artikel
72, tweede lid, WW en artikel 14, vierde lid, Wet REA). Deze artikelen dienen
in verband met de invoering van de WWB te worden aangepast.In de WWB worden de voorzieningen namelijk niet nader uitgewerkt: de gemeente
biedt voorzieningen aan gericht op arbeidsinschakeling, waaronder sociale
activering (artikel 7, eerste lid, onderdeel a, WWB). Bij gemeentelijke verordening
worden regels gesteld voor het aanbieden van die voorzieningen aan uitkeringsgerechtigden.
In feite worden – in ieder geval op wetsniveau – geen regels meer
gesteld over het soort voorzieningen dat door gemeenten wordt georganiseerd.
De gemeenten besteden de uitvoering van de voorzieningen uit en krijgen net
als het UWV geld voor de inkoop van de reïntegratietrajecten en -activiteiten
die ze aan hun cliënten kunnen aanbieden. Om die reden is het niet langer
nodig dat in de sociale verzekeringswetten wordt geregeld dat door de gemeente
aan te bieden voorzieningen door het UWV bij gemeenten worden ingekocht. Het
UWV kan immers direct of via gemeenten bij reïntegratiebedrijven gesubsidieerde
arbeid of sociale activeringsactiviteiten inkopen. Dit betekent dat artikel
73 van de WW (en de bepalingen over de financiering) en artikel 10a (en 43,
tweede lid, in verband met de financiering) van Wet REA kunnen vervallen.Nu, zoals gezegd, geen regels meer op wetsniveau worden gesteld over het soort voorzieningen dat door gemeenten wordt aangeboden, kunnen
ook de bepalingen vervallen die een sluitende aanpak voor jongeren voorschrijven
onder verwijzing naar de WIW.In artikel 7, derde lid, van de WWB is verder een bepaling opgenomen over
de taakverdeling tussen de gemeenten en het UWV. Daarin wordt bepaald dat
het UWV en de gemeenten kunnen overeenkomen dat de gemeente de reïntegratievoorzieningen
aanbiedt aan personen die ook een uitkering ontvangen van het UWV. Dit dient
ook geregeld te worden in de WW en Wet REA. Daartoe zijn in dit wetsvoorstel
artikel 72, tweede lid, van de WW en artikel 14 van de Wet REA aangepast.
Daarin wordt nu geregeld dat een gemeente en het UWV dit kunnen overeenkomen.
Daarmee komt de bepaling die voorschreef dit nader bij algemene maatregel
van bestuur te regelen, te vervallen.Het UWV en gemeenten kunnen overeenkomen dat het UWV een vergoeding betaalt
aan de gemeente voor de reïntegratietrajecten. In de artikelen 93b en
97g van de WW en artikel 43, tweede lid, van de Wet REA is daartoe bepaald,
dat deze vergoedingen ten laste komen van het AWF, UFO respectievelijk het
REA-fonds.Voorzieningen gericht op arbeidsinschakelingIn de WWB worden de voorzieningen zoals voorheen vervat in de WIW en het
ID-besluit niet nader uitgewerkt: de gemeente biedt voorzieningen aan gericht
op arbeidsinschakeling op grond van artikel 7, eerste lid, onderdeel a. Dit
betekent dat de verwijzingen naar de WIW en de het ID-besluit vervangen dienen
te worden door een verwijzing naar artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van
de WWB. Waar nodig is de verwijzing nader gespecificeerd door aan te geven
welke voorzieningen bedoeld worden, bijvoorbeeld gesubsidieerde arbeid.Verzamelwet sociale verzekeringen 2003Bij de wijziging van een aantal artikelen is rekening gehouden met wijzigingen
die in het wetsvoorstel Verzamelwet sociale verzekeringen 2003 zijn opgenomen.
Dit geldt voor de wijzigingen in artikel 29b van de Ziektewet (zie artikel
27, onderdeel A), artikel 50 van de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening
jonggehandicapten (zie artikel 31, onderdeel B) en artikel 2 van de Wet REA
(zie artikel 33, onderdeel B). De wijzigingen betreffen het weer laten vervallen
van toevoegingen, die zijn opgenomen in het wetsvoorstel Verzamelwet sociale
verzekeringen 2003.VerhaalZoals in paragraaf 6.2 van de toelichting bij de WWB wordt aangeven,
treden de artikelen 56, 61 en 62 WWB (verhaal) in werking zodra de nieuwe
kinderalimentatiewetgeving in werking treedt. Als de WWB eerder in werking
treedt, blijven de Abw-artikelen met betrekking tot verhaal van toepassing,
zij het als bevoegdheid van de gemeenten in plaats van een verplichting. Dit
laatste is geregeld in artikel 13 van dit wetsvoorstel. In die artikelen waarin
verwezen wordt naar de verhaalsbepalingen van de Abw (hoofdstuk VII), dient
dan ook een verwijzing te worden opgenomen naar artikel 13 van dit wetsvoorstel.Artikel 47Ingevolge de Wet inburgering nieuwkomers (WIN) vindt de sanctionering
van de wettelijke inburgeringsverplichtingen van een nieuwkomer plaats door
middel van het opleggen van een bestuurlijke boete (artt. 18 tot en met 20).
Daarnaast kunnen de verplichtingen tot inburgering deel uitmaken van de aan
de bijstandsuitkering verbonden verplichtingen. Omdat bijstandsgerechtigde
nieuwkomers daardoor in principe dubbel kunnen worden gesanctioneerd (zowel
een boete als een korting op de uitkering), is ter voorkoming daarvan in de
WIN een anticumulatiebepaling opgenomen (artikel 18, vijfde lid).
Daarnaast is, om te voorkomen dat het op twee verschillende manieren sanctioneren
van dezelfde wettelijke bepalingen leidt tot verschillende sancties, in de
algemene maatregel van bestuur op grond van de WIN waarin de hoogte van de
boetes is geregeld (het Boetebesluit inburgering nieuwkomers) aangesloten
bij het Maatregelenbesluit Abw, Ioaw en Ioaz. Door deze koppeling tussen beide
algemene maatregelen van bestuur is het financiële beloop van de sancties
gelijk, ongeacht of het niet naleven van inburgeringsverplichtingen op grond
van de Abw of de WIN wordt gesanctioneerd.Als gevolg van de WWB dient niet alleen de verwijzing naar de Algemene
bijstandswet in de anticumulatiebepaling in de WIN te worden vervangen door
een verwijzing naar de WWB, maar dient tevens een oplossing gevonden te worden
voor het feit dat de koppeling tussen deze algemene maatregelen van bestuur
verloren gaat, aangezien het Maatregelenbesluit Abw, Ioaw en Ioaz onder de
WWB wordt vervangen door een gemeentelijke verordening (de zgn. afstemmingsverordening
van artikel 8, eerste lid, onderdeel b, van de WWB). Omdat een koppeling met
de WWB wel noodzakelijk is voor een goede uitvoering van het sanctiesysteem
in het kader van de WIN, wordt daarom tevens voorgesteld de hoogte van de
boete in het kader van de WIN niet langer bij algemene maatregel van bestuur
vast te stellen, maar bij gemeentelijke verordening. Hierdoor kan de koppeling
met de sancties in het kader van de Wet werk en bijstand ten aanzien van bijstandsgerechtigde
nieuwkomers op gemeentelijk niveau gehandhaafd blijven.Artikel 60De laatste zinsnede van het gewijzigde artikel 3 104, onderdeel f,
van de Wet inkomstenbelasting 2001, voorziet er in dat de langdurigheidstoeslag,
evenals de uitkeringen en verstrekkingen op grond van de Wet werk en bijstand
die bedoeld zijn ter dekking van bepaalde noodzakelijke kosten, onbelast is.Artikel 61De premie die op grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de
WWB door het college van burgemeester en wethouders kan worden toegekend in
het kader van een voorziening gericht op arbeidsinschakeling, behoort alleen
dan niet tot het loon als in het jaar waarin de premie is verstrekt geen onkostenvergoeding
voor het verrichten van vrijwilligerswerk is verstrekt als bedoeld in artikel
31, tweede lid, onderdeel k, van de WWB. Dit voorbehoud voorkomt dat onduidelijkheid
kan ontstaan ten aanzien van de vraag of niet ten titel van premie een bedrag
is verstrekt dat verband houdt met het verrichten van vrijwilligerswerk. Een
dergelijke verstrekking doorkruist namelijk de fiscale behandeling van vergoedingen
voor vrijwilligerswerk.Artikelen 66, 67 en 68In een drietal wetten, vallende onder verantwoordelijkheid van het ministerie
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, staat een aantal uitgewerkte artikelen
waarin de Algemene bijstandswet wordt genoemd. Voorgesteld wordt daarom deze
artikelen niet te wijzigen maar in te trekken (het betreft de artikelen 66,
67, onderdeel B, en 68, onderdeel A).Hoofdstuk 4 Overige en slotbepalingenArtikel 69 IndexeringOnder de vigeur van de Abw worden de bedragen genoemd in de Abw telkens
aangepast aan de ontwikkeling van het netto minimumloon, de netto aanspraak
op minimumvakantiebijslag en het prijsindexcijfer van de gezinsconsumptie.
De dientengevolge herziene bedragen worden in de Staatscourant gepubliceerd
en treden in werking op het moment dat de herzieningen van het netto minimumloon,
de netto aanspraak op minimumvakantiebijslag en het prijsindexcijfer van de
gezinsconsumptie in werking treden. In het wetsvoorstel WWB zijn de bedragen
opgenomen zoals gepubliceerd in de Staatscourant van 13 december 2002,
nr. 241 (pag. 11), welke bedragen in werking zijn getreden op 1 januari
2003. Dit betekent dat de in de WWB genoemde bedragen op de datum van inwerkingtreding
van de WWB nog geïndexeerd moeten worden met de wijzigingen die na 1 januari
2003 hebben plaatsgevonden. Artikel 69 bepaalt daarom dat de in de WWB opgenomen
bedragen worden herzien met de wijzigingen die sinds 1 januari 2003 hebben
plaatsgevonden en dat van deze herziening mededeling wordt gedaan in de Staatscourant.Artikel 70 Goede invoeringOp grond van dit artikel kunnen bij ministeriële regeling met het
oog op de goede invoering van de WWB regels worden gesteld waarbij zo nodig
kan worden afgeweken van het bepaalde bij of krachtens die wet en deze wet.
Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan het aanpassen van invoeringstermijnen
en het regelen van de gevolgen van eventuele invoeringsproblemen, maar ook
aan zaken die in het verlengde liggen van de in de toelichting op artikel
2 bedoelde zaken, waarvan de noodzaak of wenselijkheid deze te regelen pas
in een later stadium bekend wordt. Bij dit laatste zal dan uiteraard ook rekening
worden gehouden met overgangsrechtelijke complicaties.Artikel 71 Omhanging besluitenIngevolge artikel 2, eerste lid, van deze wet wordt een aantal (wettelijke)
regelingen ingetrokken. Als gevolg hiervan komen de op die regelingen gebaseerde
uitvoeringsregelingen van rechtswege te vervallen. Voor een viertal mede op
de Algemene bijstandswet gebaseerde besluiten, te weten het Besluit aanwijzing
registraties gezamenlijke huishouding 1998, het Besluit gelijkstelling vreemdelingen
Abw, Ioaw, Ioaz, Wvg en Wik, het Besluit extramurale vrijheidsbeneming en
sociale zekerheid en het Besluit Inlichtingenbureau gemeenten, is het ongewenst
dat deze vervallen. Het onderhavige artikel voorziet erin dat de hiervoor
genoemde besluiten mede onder de Wet werk en bijstand komen te hangen.Artikel 72 InwerkingtredingDe Invoeringswet WWB treedt in beginsel tegelijk in werking met de WWB.
In het inwerkingtredingsbesluit van deze wet en de WWB zal het gebruik van
de mogelijkheden die dit artikel, artikel 2, tweede lid van deze wet en artikel
85 van de WWB bieden om verschillende artikelen en onderdelen daarvan van
deze wet en de WWB enerzijds en de Abw, de WIW en het ID-besluit anderzijds
later in werking te laten treden dan wel later te laten vervallen, zorgvuldig
moeten worden afgestemd.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,M. Rutte 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28960-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl