Modernisering AWBZ; Verslag van een Algemeen Overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26631, nr. 260

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

26631 nr. 260

27-06-2008

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingToezeggingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26631Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 631Modernisering AWBZnr. 260VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 27 juni 2008De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 28 mei 2008 overleg gevoerd met staatssecretaris Bussemaker
van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over:– de brief d.d. 15 februari 2008 inzake
de 14de Voortgangsrapportage modernisering AWBZ (26 631, nr. 240);– de brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
22 januari 2008 inzake beleidsregels indicatiestelling AWBZ 2008 (26 631,
nr. 237);– de brieven van de staatssecretaris van VWS
d.d. 4 december 2006 en 12 februari 2008 inzake de brief Experimenten
met AWBZ-zorg en beantwoording commissievragen ter zake (30 186, nrs. 64
en 65);– de brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
14 februari 2008 inzake algemeen rapport uitvoering AWBZ 2006 van de
Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) (26 631, nr. 241);– de brieven van de staatssecretaris van VWS
d.d. 19 december 2007 en 27 maart 2008 inzake pilots Stroomlijning
Indicatieprocessen in de zorg en sociale zekerheid en beantwoording commissievragen
ter zake (29 515/31 224, nrs. 225 en 236);– de brieven van de staatssecretaris van VWS
d.d. 21 december 2007 en 31 maart 2008 inzake aanvullende toeslagen,
herindicatie en knelpuntenprocedure met betrekking tot de contracteerruimte
AWBZ 2007 en beantwoording commissievragen ter zake (26 631, nrs. 235
en 250);– de brieven van de staatssecretaris van VWS
d.d. 9 januari en 3 april 2008 inzake wachtlijsten, verpleging en
verzorging en gehandicaptenzorg en beantwoording commissievragen ter zake
(26 631, nrs. 236 en 251);– de brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
14 april 2008 inzake uitvoering motie-Van Miltenburg (26 631, nr. 245)
n.a.v. het spoeddebat PGB van 12 maart 2008 (26 631, nr. 252);– de brief van de staatssecretaris van VWS d.d.
22 april 2008 inzake toezeggingen o.a. contracteerruimte AWBZ (26 631,
nr. 253).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Leijten (SP) ziet de zogenaamde modernisering
van de AWBZ toch eerder als het uitkleden dan wel uitknijpen daarvan. De discussie
over de toekomst van de AWBZ gaat vooral over de vraag wat er uit de langdurig
gegarandeerde zorg gehaald kan worden. Er is al fors bezuinigd. De ondersteunende
begeleiding voor somatische patiënten is geschrapt, er wordt 7%
gekort op de tarieven voor de persoonlijke verzorging en er geldt een efficiëntiekorting
van 1% voor alle zorg.Wie over de toekomst van de AWBZ wil praten, moet eerst bezien wat de
behoeftes zijn. Dan pas moet de financiering van die zorg aan de orde komen.
Die discussie volgt nog. Ook het zaken kleedgeld van chronisch zieken en gehandicapten
en de eigen bijdrageberekeningen van het Centraal Administratie Kantoor (CAK)
komen nog aan de orde. Waarom wordt het veld via een korting gedwongen tot
doelmatig werken, terwijl de overheid niet in staat blijkt, de administratie
doelmatig te voeren?Er heerst enorme chaos bij de indicatiestellingen, bij het berekenen van
de eigen bijdrage en bij het toewijzen van professionele zorg. Van mantelzorgers
wordt veel verwacht en de respijtzorg staat onder druk. Dat is voor mevrouw
Leijten geen modernisering, maar achteruitgang. Is de staatssecretaris bereid,
de gebruikelijke zorg nogmaals te herzien?Het zijn mensen die zorg verlenen, en niet instellingen, een zorgkantoor
of een systeem. Het is van de gekke om te veronderstellen dat die mensen dat
niet doelmatig zouden doen. Toch is doelmatigheid een kernbegrip in de discussie
over de AWBZ. Alles moet efficiënter. Tegelijkertijd neemt de bureaucratie
sterk toe. Dat is allesbehalve doelmatig en kost heel veel geld. Evenmin doelmatig
is de groei in managementfuncties. Steeds meer geld komt daar terecht en niet
bij de handen aan het bed of in huis.De SP-fractie wil af van de stopwatchzorg, waarin het aantrekken van een
steunkous niet meer langer mag duren dan vijf minuten en er geen tijd meer
is voor een gesprek. Dan worden zorgberoepen ook weer aantrekkelijker. Doelmatig
werken leidt tot schrijnende gevallen in verpleeg- en verzorgingshuizen. Wie
zorg benadert als een productieproces, doet geen recht aan de mensen erachter.De discussie over wachtlijsten, klantenstops en knelpunten verloopt steevast
via het systeem van budgetten, contracteerruimte en onderhandelingen met zorgkantoren.
Daar moet verandering in komen. Als ergens zorg nodig is, moet die er zijn.
De financiering en indicatiestelling kunnen ook achteraf worden geregeld.
Kan de staatssecretaris garanderen dat er deze zomer niet weer knelpunten
optreden? In Haarlem, Flevoland, Drenthe en Zwolle doemen nu al problemen
op. De Kamer moet niet de discussies van de zomer 2007 overdoen over wachtlijsten
en klantenstops.De wachtlijsten bij het Centrum indicatiestelling zorg (CIZ) zijn mevrouw
Leijten een doorn in het oog. Wanneer zijn die opgelost? Zorgmedewerkers pleiten
voor afschaffing van het CIZ. Dat signaal moet serieus worden genomen. Zorgverleners
kunnen zelf beoordelen welke zorg nodig is. Hier wreekt zich de marktwerking:
instellingen die door strategische fusies groter zijn geworden, hebben belang
bij het indiceren van meer zorg. Voorkomen moet worden dat zij zorg naar zich
toe laten schrijven, ten koste van andere spelers op de markt. Marktwerking
leidt tot wantrouwen tegenover de mensen die het werk doen en tot grotere
instellingen die vanuit concurrentieoverwegingen niet meer samenwerken om
tot de beste zorg te komen. Bij mismanagement doet de overheid niets. Wanneer
grijpt de staatssecretaris in? De SP-fractie wil een einde aan de marktwerking
in de zorg.Indicatie is een instrument om de kosten in de zorg beheersbaar te houden
en om efficiëntie af te dwingen; alsof de mensen op de werkvloer hun
werk niet efficiënt zouden doen. Actys geeft aan dat er na alle druk
op de budgetten weinig ruimte overblijft voor verbetering in de verpleeghuizen en dat de prijzenslag in de AWBZ-zorgcontractering leidt tot
verschraling. Hoe denkt de staatssecretaris hierover?Er zou oneigenlijk gebruik worden gemaakt van persoonsgebonden budgetten
(pgb’s). Dat is wellicht zo, maar de enorme toename in het gebruik van
pgb’s toont aan dat bezuinigingen op andere vlakken hebben geleid tot
maatschappelijke ontwrichting. De toename in pgb’s voor huiswerkbegeleiding
komt door de problemen in het onderwijs. Het ontbreken van een jeugdpsychiatrie
en de enorme wachtlijsten leiden tot meer pgb’s voor kinderen op psychische
grondslag. In Breda wordt via een pgb werk gevonden voor mensen uit de sociale
werkvoorziening; hier wreken zich de wachtlijsten in die sector en het onvermogen
van re-integratiebureaus om mensen aan werk te helpen. Er is dus een schaduwsector
ontstaan die de bezuinigingen in zorg, onderwijs en arbeidsmarkt opvangt.
Hoe denkt het kabinet te waarborgen dat deze mensen niet de dupe worden van
een eventuele beperking van de pgb’s?Rondom de pgb’s is ook een schimmige wereld ontstaan van zorgmakelaars
die zorg verkopen aan mensen. De medewerkers daarvan zijn zelfstandigen zonder
personeel (zzp’ers), die geen rechten hebben. Er moeten kwaliteitseisen
worden gesteld aan zorgmakelaars en hun personeel. Is de staatssecretaris
het daarmee eens?Uit onderzoeken blijkt dat cliënten in de thuiszorg en elders tevreden
zijn over de geleverde zorg. Dat is een compliment aan de verpleegkundigen
en verzorgenden die het werk doen. Zij verdienen erbarmelijk slecht en velen
lopen weg door de omstandigheden waaronder zij werken. Vaste contracten worden
omgezet in tijdelijke contracten of alfahulpcontracten. Er is geen goed arbeidsmarktbeleid
voor de zorg, terwijl er enorme tekorten aankomen. Wanneer komt de staatssecretaris
met een goede analyse van de arbeidsmarkt en inkomenszekerheid van mensen
die in de zorg werken? Is zij het eens met de uitspraak van haar collega Aboutaleb
dat er geen startkwalificatie nodig is om in de zorg te werken?Mensen willen een solidaire samenleving en goede zorg voor mensen die
dat nodig hebben. De SP-fractie ziet met lede ogen aan dat de solidariteit
in de zorg onder druk komt te staan. Dat moet opgelost worden voor het begin
van de discussie over de vraag wat er nog meer geschrapt kan worden uit de
AWBZ. De reeds bestaande tweedeling tussen mensen die zorg kunnen betalen
en hen die dat niet kunnen, moet worden gekeerd.Mevrouw Van Miltenburg (VVD) houdt er in haar
inbreng over de modernisering van de AWBZ rekening mee dat de discussie over
de invoering van de persoonsvolgende bekostiging later volgt. De aard van
het groot project was een stelselwijziging die geen stelselwijziging mocht
heten, maar dat wel was. Eind jaren negentig bleek de toen dertigjarige AWBZ
aan vernieuwing toe te zijn. Het goede moest behouden worden en aangevuld
met waar de nieuwe tijd om vraagt. De AWBZ regelde immers collectieve voorzieningen
voor mensen met allerhande beperkingen en sociale problemen.Een aantal doelstellingen van het groot project is gerealiseerd, maar
gezien de uitkomst is het project mislukt. De regering heeft dat zelf onderkend,
door advies te vragen aan de SER. Er wordt vanuit gegaan dat in de kabinetsreactie
op dat advies een nieuwe stelselwijziging zal worden aangekondigd. De modernisering
is niet geslaagd in het scheiden van wonen en zorg. Sterker nog, dit kabinet
is sinds decennia het eerste dat bezuinigt op zorg buiten een instelling.
Het aantal bouwaanvragen dat niet wordt gehonoreerd of niet leidt tot een
beschikking is enorm. Hoe komt dit? Wanneer is het onderzoek naar het financieel
scheiden van wonen en zorg gereed? De uitkomsten moeten worden meegenomen
in de kabinetsreactie op het SER-advies.De VVD-fractie is onaangenaam getroffen door het besluit om de grens voor
kleinschalige wooninitiatieven in de licht verstandelijk gehandicaptenzorg
op te trekken naar 50 bewoners. Dat is toch niet meer kleinschalig?
In Nederland geldt een gezin met drie kinderen als groot gezin. Hoe verklaart
de staatssecretaris de discrepantie tussen een kleinschalig wooninitiatief
voor 50 mensen en een groot gezin van 5 personen?De indicatiestelling moest de knop ter bediening van de AWBZ zijn. Ondanks
grote inspanningen is het niet gelukt om de indicatiestelling sluitend te
maken. Niemand is meer tevreden over het functioneren van de indicatiestelling
en ook het oordeel van de SER is vernietigend. Het Centrum indicatiestelling
zorg (CIZ) doet zijn best, maar goed indiceren is domweg niet mogelijk met
de spelregels van de wet. De overheid heeft een glasheldere polis beloofd.
De Chronisch zieken en Gehandicapten Raad (CG-Raad) maakt nu een modelpolis
gebaseerd op functionele aanspraken en de Internationale classificatie van
het menselijk functioneren (ICF). Overweegt de staatssecretaris dat model
te gebruiken?Hoe staat het met de pilot «Anders indiceren» die in samenwerking
met de Stichting Arduin wordt uitgevoerd? Het is oorverdovend stil daaromtrent.De cliënt moest centraal worden gesteld. Dat is ook de intentie in
de beleidsstukken, maar de praktijk is weerbarstig. Het afgelopen jaar is
er bezuinigd op het tarief, terwijl de zorgkantoren steeds meer op prijs onderhandelen.
Budgetten, tarieven en contracteerruimte staan ook volgens de staatssecretaris
centraal in de contacten. Cliënten ontvangen steeds minder zorg. Er zijn
signalen dat de omvang van de dagbesteding steeds verder afneemt, bij gelijkblijvende
indicatie. De VVD-fractie is voorstander van concurrentie op prijs, maar marktwerking
gaat over keuzevrijheid en kwaliteit in relatie tot die prijs. Het gevoelen
is dat daar onvoldoende aandacht voor is. Erkent de regering dit?Mensen met een pgb hebben veel meer het gevoel, centraal te staan. Het
pgb zou in de modernisering regulier onderdeel van de AWBZ worden. Dat is
niet gelukt, het blijft een subsidieregeling. In de rapportage staat dat er
een meldpunt komt voor onbedoeld gebruik, misbruik en fraude met pgb’s.
Ieder signaal van misbruik van publiek geld moet serieus worden genomen, maar
wat bedoelt de staatssecretaris met «onbedoeld gebruik»? Komt
er een gelijksoortig meldpunt voor zorg in natura?De staatssecretaris acht de motie-Van Miltenburg (26 631, nr. 245)
over gebruikelijke zorg uitgevoerd. Dat geeft blijk van een tunnelvisie van
de regering. VWS is goed geworden in het afbakenen van aanspraken. In het
spoeddebat over pgb’s heeft mevrouw Van Miltenburg benadrukt dat niemand
voor zijn lol een AWBZ-indicatie aanvraagt. Er is sprake van soms grote problemen,
die blijkbaar in onze maatschappij niet meer opgelost worden. Als de indicatiestelling
voor ondersteunende begeleiding wordt aangescherpt, zonder daarover goede
afspraken te maken met andere partijen, staan straks velen – vaak jonge
kinderen – in de kou. Hoe denkt het kabinet deze problemen op te lossen?Door de vele veranderingen in de AWBZ zijn er in zorginstellingen steeds
meer managers gekomen. Houders van een pgb willen geen manager, maar hebben
met dezelfde veranderingen te maken. De druk op budgethouders neemt toe, terwijl
de modernisering juist bedoeld was om het makkelijker te maken.Een verder zorgpunt is de AWBZ-brede zorgregistratie (AZR), die niets
met cliënten of zorgverlening te maken heeft, maar wel tot zeer veel
administratieve rompslomp leidt. De VVD-fractie vindt dat de cliënt inzage
moet krijgen in zijn gegevens. Dan kan hij controleren of de gedeclareerde
zorg ook geleverd is. Dat past tevens bij het streven om misbruik en onbedoeld
gebruik aan te pakken.Het kabinet heeft de aanspraak op ondersteunende begeleiding sterk ingeperkt.
Vindt ook de staatssecretaris de stijging van het aantal indicaties en het
aantal nieuwe gevallen in de Wajong wel erg toevallig? Is zij bereid te onderzoeken
of die stijging mede veroorzaakt wordt doordat jonge mensen die voor het leven
arbeidsongeschikt worden verklaard, een indicatie ondersteunende
begeleiding krijgen, om onder begeleiding bijvoorbeeld op een zorgboerderij
aan de slag te gaan?Oorverdovende stilte is er ook inzake de sterke toename aan licht verstandelijk
gehandicapten (LVG) met gedragsproblemen met een indicatie voor verblijf.
Volgens de sector is de populatie nu totaal anders dan 15 jaar geleden. Is
dat de staatssecretaris bekend? Kan zij de Kamer een brief toesturen, waarin
zij dieper op deze materie ingaat?Bij de invoering van de WMO heeft de Kamer afgedwongen dat er geen stapeling
optreedt van eigen bijdragen ingevolge WMO en AWBZ en dat de WMO voorgaat
op de AWBZ. Toch zijn er gevallen waarin zo’n stapeling cliënten
benadeelt, met goedkeuring door het ministerie. Mevrouw Van Miltenburg acht
dat onrechtmatig. Kan de staatssecretaris hier en nu aangeven dat de eigen
bijdrage WMO te allen tijde moet worden doorgegeven aan het CAK, ook wanneer
iemand in een gemeente de facto geen geld ontvangt?De heer Jan de Vries (CDA) waardeert de kwaliteit
van de rapportage. Naast de stand van het project worden ook actuele zaken
langsgelopen. Hij mist echter subdoelstellingen per onderdeel. Het is nu lastig
te bepalen of deze behaald zijn. De doelstellingen van de AWBZ-modernisering
blijven staan, maar er dient zich een nieuw en wellicht nog omvangrijker project
aan: de invulling van de toekomstige AWBZ. Met spanning wordt de kabinetsreactie
op het SER-advies verwacht. Pas dan kan het debat daarover plaatsvinden. Hetzelfde
geldt voor de zorgzwaartepakketten.De te lange doorlooptijden bij de indicatiestelling zijn zorgelijk. Ondanks
eerdere toezeggingen wordt geen inzicht gegeven in de cijfers per regio. Aan
de hand daarvan kan de oorzaak bepaald worden van de verschillen, en dan pas
kan de noodzakelijke actie volgen. In het derde kwartaal 2007 zijn de doorlooptijden
gedaald, maar het percentage waarin sprake is van een doorlooptijd van meer
dan zes weken is nog veel te hoog. Zijn de cijfers over het vierde kwartaal
al bekend? Zet de verbetering door?De pilots ter vereenvoudiging en stroomlijning van de indicatiestelling
hebben de steun van de CDA-fractie. Zijn er al voorlopige resultaten bekend?
Die zijn immers van belang bij de keuzes die straks gemaakt moeten worden
ten aanzien van de toekomstige AWBZ en het belang van de indicatie daarbij.
Hoeveel indicaties zijn er inmiddels verstrekt op mandaat? In 2006 was dat
12%, maar de ambitie lag hoger. De indicatie dient onafhankelijk en
objectief te zijn, in welk systeem en welke vorm dan ook.Het is jammer dat het kabinet de motie-Heerts c.s. (31 224, nr. 16)
niet uitvoert, waarin de regering werd gevraagd om te komen tot indicatiestelling
in één instelling voor verschillende sectoren. Het kabinet wordt
opnieuw verzocht die motie ruimhartig uit te voeren. Jammer is ook dat de
vervoersregeling en de Zorgverzekeringswet niet worden meegenomen. Zeker bij
hulpmiddelen zou het laatste wenselijk zijn. Ook zonder een nieuw systeem
voor hulpmiddelen zou de afstemming tussen de verschillende systemen bevorderlijk
zijn.Heeft de staatssecretaris zicht op de uitbreiding van de indicaties voor
onderwijs? Dat lijkt de heer De Vries in het belang van de cliënt zeer
gewenst.Nog steeds houden niet alle ketenpartners zich aan de afspraken over de
AZR. Hoe gaat de staatssecretaris ervoor zorgen dat zij dat wel doen? In het
vorige overleg is op de optie gewezen dat de NZa zou optreden. Is dat nu gebeurd?
Wellicht moet er een voorbeeld gesteld worden, de AZR is ten slotte in het
belang van de cliënt. Het lijkt wenselijk dat de AZR per 1 januari
2009 ook de zorgzwaartepakketten ondersteunt. Is dat zo? Zo niet, hoe lost
de staatssecretaris dat op?Het College voor zorgverzekeringen (CVZ) doet in 2008 onderzoek naar de
opbrengst van de eigen bijdrage bij het pgb AWBZ, in relatie tot de uitvoeringskosten.
Is dat onderzoek snel genoeg gereed om betrokken te kunnen worden
bij de kabinetsreactie op het SER-advies en de bespreking daarvan in de Kamer?Wat de samenloop van eigen bijdragen betreft, sluit de heer De Vries zich
aan bij wat mevrouw Van Miltenburg al zei. Ook hij meent dat de WMO voor moet
gaan, en ook hem komt ter ore dat die samenloop in de praktijk niet werkt,
bijvoorbeeld omdat gemeenten de eigen bijdrage niet melden bij het CAK. Dat
mag niet leiden tot betalingsproblemen bij cliënten. Als blijkt dat er
ten onrechte eigen bijdrage geïnd is, moet dat zo snel mogelijk gecorrigeerd
worden. Wat is hierop de reactie van de staatssecretaris?Er is een afschrift ontvangen van LOC-LPR met betrekking tot het Volledig
Pakket Thuis (VPT). Wanneer bespreekt de staatssecretaris de knelpunten met
de betrokkenen? Daar moet zo snel mogelijk helderheid over komen.Is er al zicht op of zich in de maand april knelpunten hebben voorgedaan
ten aanzien van de contracteerruimte voor 2008? Kan zij al meer zeggen over
de verdeling van de groeiruimtebedragen aan het herverdelingsbudget over de
zorgkantoorregio’s?Toegezegd is dat de enorme achterstand bij de bouwregime-aanvragen begin
2008 weggewerkt zou worden. Is dat inmiddels gelukt? Hoe is de enorme hoeveelheid
aanvragen te verklaren? Loopt men vooruit op de kapitaallasten?Er moet zo snel mogelijk duidelijkheid komen over het scheiden van wonen
en zorg. De kabinetsreactie op het SER-advies moet die duidelijkheid geven.
De koppelverkoop van wonen en zorg moet actief bestreden worden, niet alleen
nu de scheiding van wonen en zorg er nog niet is, maar ook na de komst daarvan.
Dat geldt zeker waar die koppelverkoop dreigt bij fusies tussen zorginstellingen
en woningbouwcorporaties.De NZa-rapportage over de uitvoering van de AWBZ in 2006 meldt dat zorgkantoren
hun werkwijze niet verbeteren vanwege de onzekerheid over de toekomst. Dat
is zorgelijk. Passieve zorgkantoren zijn onacceptabel. Hoe valt te voorkomen
dat er een patstelling ontstaat die ten koste gaat van de zorgaanbieders en
daarmee van de cliënten? Het doel is juist een meer klantgerichte inkoop.
De NZa concludeert dat het CAK zijn taken goed heeft uitgevoerd. Dat was nog
voor het debacle met de eigen bijdrage. Wordt over 2007/2008 opnieuw zo’n
positief oordeel verwacht?De Kamer heeft in mei een rapportage ontvangen over maatregelen ter verbetering
van de inning van de eigen bijdrage door het CAK. Er is veel in gang gezet,
maar waar blijven de meetbare doelstellingen van het CAK en van de staatssecretaris?
Ook kritisch meekijkende cliënten en belangenorganisaties willen weten
wat er wanneer bereikt moet zijn. De CDA-fractie krijgt minder klachten over
de uitvoering van de eigenbijdrageregeling. Dat kan een goed signaal zijn,
maar wellicht zijn de cliënten slechts het klagen moe. De cliënten-
en belangenorganisaties moeten een directe toegang hebben tot het CAK, zodat
ingespeeld kan worden op de klachten van cliënten.Het recht op zorg moet na een objectieve indicatie geëffectueerd
kunnen worden. Dat vereist ook overbruggingszorg. Het is stuitend dat het
ministerie nog steeds niet de juiste informatie heeft om zorgkantoren te kunnen
aanspreken op hun verantwoordelijkheid. De staatssecretaris is verantwoordelijk
voor het stelsel en voor het recht op zorg, maar dat kan zij op deze wijze
niet waarmaken. Waarom komt dat gebrek aan informatie nu pas naar voren? Hoe
wordt gewaarborgd dat de staatssecretaris in 2008 de noodzakelijke informatie
krijgt over de wachtlijsten per zorgkantoor, zodat zij daarop kan sturen?Het gaat om de cliënt en om de kwaliteit van zorg. Hoe gaan zorgaanbieders
om met hun verantwoordelijkheid? Hoe verwerken zij de tariefkoppeling en wat
zijn daarvan de gevolgen voor de cliënten?Mevrouw Wolbert (PvdA) wil de toekomst van
de AWBZ bespreken na ontvangst van de kabinetsreactie op het SER-advies. Over
de zorgzwaartefinanciering, verpleeghuizen en de scheiding van
wonen en zorg vinden binnenkort aparte overleggen plaats, dus ook daarop zal
zij hier niet ingaan.Wel aan de orde is de vraag naar de beschikbaarheid van de zorg. Zijn
de budgetten van de thuiszorg dit jaar toereikend? Wat vorige zomer gebeurde,
moet zich niet gaan herhalen. Gelukkig zijn er nu een noodprocedure en een
noodbudget, en gelukkig volgt de NZa de capaciteitsontwikkeling steeds beter.
Kan de staatssecretaris nu al iets zeggen over de prognose voor 2008? Komt
de Kamer voor het reces weer in spoeddebatten bijeen?De PvdA-fractie is een kritische voorstander van het stellen van snelle
en objectieve indicaties. Mevrouw Wolbert heeft er eerder voor gepleit, indicatieorganen
onafhankelijk te positioneren, los van zorgaanbieders en los van de organisatie
die over het budget gaat. Hoe staat het met de experimenten over het indiceren?
De pilot met de huisartsen is naar verluidt niet goed gelopen en afgebroken.
Dat bevestigt de bedenkingen die de PvdA-fractie had tegen indicerende huisartsen;
zij zijn immers niet onafhankelijk en niet belangeloos. Hoe staat het met
de andere pilots? Komt de beloofde rapportage daarover inderdaad in juni?De beleidsregels voor de uitvoering van de AWBZ zijn aangepast, deels
in verband met technische kwesties, maar ook inhoudelijk: verpleging en verzorging
die eerder door verpleegkundigen werden uitgevoerd, mogen nu door niet BIG-geregistreerden
worden gedaan. Dat kan voor de cliënt betekenen dat er weer een andere
hulpverlener aan het bed komt. Past dit bij het streven van het kabinet om
de menselijke maat terug te brengen in de zorg? Welk probleem wordt hiermee
opgelost?Het budget lijkt voor dit jaar toereikend, anders zou het tegendeel zijn
gebleken bij de bespreking van de Voorjaarsnota. Toch blijft het aantal aanspraken
dat wordt omgezet in een pgb stijgen. Wanneer is de analyse van die stijging
klaar? Hoe verhoudt die stijging zich tot de uitspraak van het CIZ dat het
aantal indicaties vorig jaar niet is toegenomen, en dat de groei die er in
de ggz nog wel was, te maken had met een inhaalmanoeuvre van cliënten
die nog niet in het systeem waren opgenomen? Kan de staatssecretaris dit toelichten?
De PvdA wil het lopende onderzoek naar het stijgende aantal pgb-aanvragen
en de rol van de bemiddelingsbureaus daarin graag uitgebreid zien met de vraag
hoe de kwaliteit getoetst kan worden van de diensten en de zorg die op basis
van pgb’s worden verleend. De grote vlucht die de pgb’s genomen
hebben, vergt waarborgen voor de kwaliteit van die zorg.Er is nu al grote onzekerheid over de eisen die zorgkantoren bij de volgende
contracteerronde zullen stellen. Dat leidt tot conservatief handelen bij de
zorgaanbieders. De eisenpakketten van zorgkantoren verschillen enorm, ook
per jaar, met als gevolg dat zorgaanbieders niets nieuws meer durven en liever
houden wat zij hebben. De eisen leiden ook tot een onevenredige administratieve
druk. Waarom zijn er drie kwaliteitssystemen? De PvdA-fractie wil een glasheldere
polis in de AWBZ. Zorgaanbieders moeten kunnen weten aan welke eisen zij moeten
voldoen in de contracteerafspraken. De contracteereisen moeten geharmoniseerd
worden. Om te beginnen moet er één kwaliteitssysteem komen.Met het Deltaplan dementie heeft de PvdA-fractie aandacht gevraagd voor
dementie, omdat de zorg voor dementen versnipperd is en de expertise niet
goed gebundeld. Case managers zouden de zorg in de thuissituatie kunnen regelen
en afstemmen. Inmiddels is na evaluatie van het Landelijk Dementieprogramma
geconcludeerd dat het LDP een ongekend succes is geweest. Dat verdient een
compliment. In het evaluatierapport staat echter ook dat lokale bestuurders
zich nog te afzijdig houden en dat de ontwikkelde zorgketens niet geborgd
en niet robuust genoeg zijn. Volgens Zorgverzekeraars Nederland zou elk zorgkantoor
er 2 à 3% van het budget moeten reserveren voor het versterken
van die ketens. Daar pleit de PvdA-fractie allang voor. Hoe staat het met
het case management dat de staatssecretaris wilde implementeren?
Kan zij toezeggen, met een plan van aanpak te komen ter versterking van die
zorgketens?Wat de Wet toelating zorginstellingen betreft, is er achterstand opgelopen
bij de bouw van kleinschalige voorzieningen. Ondanks het aantrekken van 25
ambtenaren wordt het doel ook dit jaar niet gehaald en bouwwillige partijen
krijgen nog geen uitsluitsel. Een van de kerndoelen van dit kabinet –
investeren in kleinschalige verpleeghuiszorg – dreigt te verdampen.
Stevig aanpakken is noodzakelijk. Kan de staatssecretaris toezeggen dat deze
zomer alle aanvragen zijn behandeld, het liefst voor het zomerreces?Mevrouw Agema (PVV) heeft bij iedere bespreking
van een voortgangsrapportage het rare gevoel dat het gaat om een verweesd
debat: het gaat niet meer om het menselijke niveau waar het om zou moeten
gaan. Zorg is een noodzaak. De wachtlijsten en wachttijden waarover hier gesproken
wordt, zijn onacceptabel. Als vijf mensen moeten wachten, is dat al te veel,
laat staan als het gaat om 5 000 of 75 000 mensen, een complete
stad. Soms blijft zorg helemaal uit. Er is meer personeel nodig en veel meer
geld voor salarissen, maar deze zaken komen niet tot hun recht in het debat
over de AWBZ.De wachtlijst van de AWBZ is opgesplitst in twee groepen wachtenden. Een
groep wordt omschreven als niet problematisch – zij wachten bijvoorbeeld
op een plaats in het tehuis dat hun voorkeur heeft – en een problematische
groep, die zorg behoeft die niet binnen zeven weken te leveren valt. Dat is
een politieke wachtlijst. Eerst wordt het aantal wachtenden uitgedund door
de lijst te beperken tot mensen die langer dan zeven weken wachten, en dan
nog verder door het maken van een arbitrair onderscheid tussen urgent wachtenden
en zogenaamd niet-urgent wachtenden. Dit kan echt niet.De begroting van 2007 omvat het doel dat er in 2007 minder dan 2000 urgent
wachtenden op AWBZ-zorg moesten zijn. In de verantwoording staat daar niets
over. Uit een van de geagendeerde brieven blijkt dat het aantal urgent wachtenden
zeker 4 500 is op een totaal van 75 000. Dat is een stad vol mensen
die op zorg wacht. Niet alleen zijn de doelen voor 2007 niet bereikt, de problemen
zijn veel groter. Ook de groep van de niet-urgent wachtenden omvat schrijnende
gevallen van mensen die zeer wel urgent hulp nodig hebben. Wanneer is die
wachtlijst weggewerkt? Wat is precies de verantwoordelijkheid van de staatssecretaris?
Waar is zij aan het einde van het jaar op aanspreekbaar? Mevrouw Agema hekelt
kreten zoals vraaggestuurde zorg. Ze klinken mooi, maar wanneer wordt daarmee
echt begonnen?Een indicatie hebben en toch geen zorg krijgen: dat bestaat ook. Zo heeft
een 88-jarige mijnheer twee jaar geleden een indicatie gekregen voor aanvullende
zorg. Tot op heden krijgt hij die zorg niet, ondanks verwoede pogingen van
de familie om de nodige zorg te regelen. Hoeveel lotgenoten zal hij wel niet
hebben? Hoeveel mensen hebben een indicatie gekregen, maar krijgen de zorg
niet geleverd? Wordt er dan toch geld uitgekeerd voor die indicaties en zo
ja, aan wie en hoeveel? Mevrouw Agema wil graag dat de staatssecretaris dit
opheldert en aangeeft wanneer alle mensen in Nederland de zorg krijgen die
zij nodig hebben.De heer Vendrik (GroenLinks) vindt het lastig
achter de stapels papier de mens in het oog te houden. Hoe mooi kreten als «zorg
op maat» ook mogen klinken, de indruk is toch dat het allemaal net niet
wil lukken. De Kamer wacht met smart op de kabinetsreactie op het SER-advies
inzake de toekomst van de AWBZ. Het is lastig spreken over de voortgangsrapportage
zonder te weten waar het kabinet mee zal komen. De adviezen aan het kabinet
lopen nogal uiteen. De eigen visie van het kabinet is hard nodig. Klopt het
dat de Kamer dat standpunt voor de zomer mag verwachten? Vermoed wordt dat zich in de komende jaren een groter tekort op de AWBZ
gaat manifesteren dan het kabinet tot voor kort dacht. Er circuleren geruchten
als zou het gaan om 1 mld. Dat zal het kabinet willen oplossen en het bepaalt
de ruimte die er in het debat zit. Wil de staatssecretaris op beide punten
reageren? De brieven zijn lastig te taxeren wanneer men niet weet waar de
staatssecretaris naartoe gaat.De fractie van GroenLinks is nog steeds groot voorstander van de pgb’s.
Zij zijn een belangrijk instrument voor mensen om zelf de zorg te organiseren
die zij willen. Er is onderzoek gaande naar de kwaliteit van die zorg. Het
is niet de bedoeling dat zich een nieuwe beroepsgroep ontwikkeld die half-geprivatiseerde
zorg gaat organiseren voor pgb-houders. Wat verwacht de staatssecretaris van
het lopende onderzoek? De staatssecretaris heeft herhaaldelijk toegezegd,
dat het pgb klantvriendelijker wordt. Volgens de heer Vendrik lukt dat niet.
Hoe gaat de staatssecretaris dat nu doen? Welke acties heeft zij in petto
om het pgb makkelijker en hanteerbaarder te maken voor de mensen die het zouden
kunnen en willen benutten? De fractie van GroenLinks is voorstander van wettelijke
verankering van het recht op een pgb. Dan wordt het pas een volwaardig alternatief
tegenover zorg in natura. De staatssecretaris heeft dat eerder afgewezen,
maar in de meeste adviezen wordt het pgb als een wettelijk verankerd instrument
gezien. Komt het kabinet nu over de brug?Het is storend dat de wachttijden voor de indicatiestelling maar niet
korter willen worden. Mensen wachten veel te lang op uitsluitsel of zij nu
wel of niet in aanmerking komen voor vergoede zorg. Wat gaat de staatssecretaris
daaraan doen? De wachttijden moeten met snelle actie worden teruggebracht
tot aanvaardbare proporties.De cumulatie van de eigen bijdrage WMO en AWBZ is te zot voor woorden.
De staatssecretaris moet dit regelen.Wat leveren de pilots op ter verbetering van de onafhankelijke indicatiestelling?
Zoals het nu gaat, is iedereen er ontevreden over. De pilots moeten aantonen
hoe het makkelijker, sneller, goedkoper, effectiever en klantvriendelijker
kan. Wat zijn de opbrengsten van de pilots? Welke koers slaat de staatssecretaris
in? De GroenLinks-fractie heeft de motie-Heerts c.s. over één
nationale beoordelings- en indicatieorganisatie (31 224, nr. 16)
niet ondertekend, maar wil wel graag dat de staatssecretaris die uitvoert.
Er moet een kleine revolutie komen op het gebied van de indicatiestelling.Het is onbestaanbaar dat zorgkantoren naar aanleiding van het NZa-rapport
hun pogingen stopzetten ter verbetering van het uitvoeringsproces van de AWBZ,
omdat niet bekend is wat ze boven het hoofd hangt. Dat moet de staatssecretaris
hier ook zeggen. De zorgkantoren in kwestie verdienen een correctie. Uit de
NZa-rapportage blijkt voorts dat vier zorgkantoren de klachtenbehandeling
niet op orde hebben. Zorgkantoren vormen op zichzelf al een hindernis voor
de betrokken, dan is het wel het minste dat de klachtenafhandeling goed geregeld
is voor het geval het fout loopt. Zet de staatssecretaris daar met kracht
op in?Het is een dramatische constatering dat de wachtlijsten voor verpleeg-
en verzorgingshuizen in 2007 zijn gegroeid van 68 000 naar 75 000
mensen. Helemaal schrijnend is dat daaronder circa 6 000 dementerende
ouderen zitten, die tussen wal en schip dreigen te vallen. Dat is een aanhoudend
probleem waar al langer op gewezen wordt. De trend gaat in het eerste jaar
van het bewind van dit kabinet de verkeerde kant op. De verklaring dat de
oorzaak ligt in niet-gevolgde bouwschema’s is onvoldoende. Het betreft
een groot project en daar horen heldere doelstellingen bij. Hoe gaat de staatssecretaris
de bestaande wachtlijsten op zo kort mogelijke termijn wegwerken? Waar kan
de Kamer haar dienaangaande aan houden?Uit het veld is de heer Vendrik geworden dat veel partijen aanlopen tegen
de nieuwe beleidsregels AWBZ. De regels leiden in de praktijk tot de nodige
misverstanden. Is de staatssecretaris bereid, de regels zo snel mogelijk
te evalueren? Dat zou ook logisch zijn; de details daaromtrent zijn tevens
een indicatie van de manier waarop de glasheldere polis in de praktijk gaat
uitpakken, wet wel en niet onder de AWBZ valt et cetera.De heer Vendrik vraagt zich af in hoeverre mensen een pgb aanvragen in
een poging om de slecht functionerende zorg te ontlopen. Nemen mensen de regie
in eigen handen omdat dit betere zorg belooft dan zorg in natura? Het is een
verontrustend punt. Zorg in natura hoort goed georganiseerd te zijn. Hoe zorgt
de staatssecretaris daarvoor?Mevrouw Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie)
memoreert voorgeschiedenis en doel van het groot project modernisering AWBZ
en stelt vast dat dit niet los kan worden gezien van het onlangs uitgekomen
SER-advies over de toekomst van de AWBZ. Het debat daarover moet nog volgen,
maar zij verwacht dat dit advies wel de achtergrond zal vormen van de antwoorden
van de staatssecretaris.De invoering van de zorgzwaartebekostiging is een belangrijk onderdeel
van de modernisering. Hierover volgt een apart overleg, maar enkele punten
wil mevrouw Wiegman toch noemen. De indicatieve zzp-tarieven zijn gemiddeld
voldoende om kleinschalige zorgverlening binnen instellingen mogelijk te maken,
maar dat verhelpt tekorten niet. Het is goed dat er aandacht is voor de Thomashuizen,
maar wat is de oorzaak van de gemiddeld hoge omvang van de indicatie? Biedt
de voorgestelde overgangstermijn een structurele oplossing? Wat is de stand
van zaken met betrekking tot de ontwikkeling van aparte regelingen van extreme
en bijzondere zorgzwaarte? Is de zorgbehoefte van mensen met een meervoudige
problematiek voldoende meegenomen in de zzp’s? De NZa heeft zich kritisch
uitgelaten over de regeling voor het Volledig Pakket Thuis. Hoe moet dat nu
verder? Wat betekent dit voor de plannen ter scheiding van wonen en zorg?
Wanneer krijgt de Kamer de resultaten van de lopende onderzoeken naar instroom
en toeleiding tot het pgb?De besluitvorming rondom de bouwprioritering is vertraagd, met veel onzekerheid
bij zorgaanbieders als gevolg. Dit heeft ongewenste effecten op de kwaliteit
van de zorg. Zo wordt geen voortgang gemaakt met projecten gericht op privacybevorderende
maatregelen. Aanbieders maken zich ook zorgen over de stijging in de bouwkosten
die het stilleggen van projecten tot gevolg zal hebben. Hoe ver is de besluitvorming
gevorderd? Op hoeveel plannen is een beslissing genomen? Wanneer is het besluitvormingsproces
afgerond? Dat is een belangrijk punt, ook om de motivatie binnen de zorg hoog
te houden.De staatssecretaris noemt de wachtlijsten voor verzorgingshuizen niet
problematisch, omdat mensen die niet direct terechtkunnen, recht hebben op
overbruggingszorg. Volgens haar kan daarmee voldoende recht worden gedaan
aan de zorgbehoefte van de wachtende. In de praktijk is dit echter een probleem.
Zo geeft de verlening van een verpleeghuisindicatie recht op veel meer uren
thuiszorg dan iemand zonder die indicatie heeft. Bovendien is de keuze beperkt,
omdat overbruggingszorg door het verpleeghuis geleverd moet worden. Herkent
de staatssecretaris deze problemen? Wat gaat zij doen om deze op te lossen?De beleidsregel over «gebruikelijke zorg» geeft aanleiding
tot klachten. Informele zorg verlenen kan belastend zijn. De Raad voor de
Volksgezondheid en Zorg (RVZ) heeft met het Centrum voor ethiek en gezondheid
(CEG) een signalement uitgebracht over de rol van gebruikelijke zorg bij het
toekennen van professionele zorg. Daarin wordt gepleit voor meer maatwerk.
Het signalement biedt aanknopingspunten om nog eens goed naar de vormgeving
van de beleidsregel te kijken. Is de staatssecretaris bereid, dat te doen?Is in het bonus-malussysteem voldoende rekening gehouden met de zorgzwaarte
van de verschillende doelgroepen? Hoe wordt voorkomen dat die
tariefmaatregel tot een verschraling van het zorgaanbod leidt in sectoren
zoals de gehandicaptenzorg, waar de kwaliteit toch al onder druk staat?De doorlooptijd bij het CIZ blijft een belangrijk knelpunt. Hoe groot
zijn de achterstanden op dit moment en wanneer denkt het CIZ alle aanvragen
binnen de daarvoor vastgestelde termijn van zes weken te kunnen afhandelen?Mevrouw Koşer Kaya (D66) constateert
dat iedereen het heeft over «mensen centraal stellen», maar dat
de praktijk er heel anders uitziet. Als men de wensen van de mensen centraal
stelt, komt de mens wel centraal te staan. Mensen moeten nu en in de toekomst
de zorg krijgen die zij nodig hebben. Het SER-advies is een eerste zet, al
is daarmee nog niet gegarandeerd dat mensen de beste zorg krijgen en dat die
zorg betaalbaar blijft.Het is onacceptabel dat de wachtlijsten tot 75 000 mensen zijn gegroeid.
Er moet alles uit de kast gehaald worden om die wachtlijsten op zijn minst
te verkleinen.De voorgenomen vereenvoudiging van de indicatiestelling is toe te juichen,
maar er moet vaart mee gemaakt worden. Het CIZ staat te ver van de cliënt
af om goed advies te kunnen geven. Dat is frustrerend voor patiënten,
die hun verhaal vaak meermaals moeten vertellen. De CIZ-medewerkers zijn van
goede wil, maar nemen de patiënt niet echt bij de hand. Patiënten
houden al dagboeken bij over hun ziekte, in de hoop daarmee wel de juiste
zorg geïndiceerd te krijgen. Dat kan niet. Hoe gaat de staatssecretaris
ervoor zorgen dat het CIZ dichter bij de patiënt komt te staan?Er ontbreekt een duidelijke lijn in de wijze waarop een patiënt van
het ziekenhuis naar vervolgzorg wordt gebracht. In een aantal ziekenhuizen
is de transfer goed geregeld, maar vaak blijven mensen onnodig lang in een
ziekenhuis, omdat niet op tijd iets geregeld is. De familie moet vaak zelf
op zoek naar passende vervolgzorg. Wat gaat de staatssecretaris hieraan doen?Er is veel aarzeling over de zorgzwaartepakketten. Die discussie volgt
nog. Er zou nagegaan moeten worden waar die aarzeling vandaan komt. Het zou
ook inzichtelijk gemaakt moeten worden hoe het CIZ nu een indicatie stelt.
Over het algemeen krijgt een patiënt na de indicatiestelling minder zorg
dan daarvoor, althans dat is het beeld. Cijfers daarover ontbreken. Kan de
staatssecretaris die alsnog leveren?Tot voor kort vergoedde de WMO de mogelijkheid om iemand in te huren die
de taak van de mantelzorger even overnam, zodat de mantelzorger even op adem
kon komen. Die mogelijkheid is afgeschaft. Het is goed dat er een signalement
is voor de formalisering van de informele zorg, maar die voorziening moet
weer terugkomen. Dat is in het belang van patiënten en oververmoeide
mantelzorgers.Een buitenstaander die het stuk over de AZR leest, kan onmogelijk weten
waar het over gaat. Het stikt van de kreten zoals ketenpartners en releases
en is nauwelijks te volgen. Dat baart de D66-fractie zorgen: zulke moeilijke
systemen verbergen vaak problemen die opgelost zouden moeten worden. Kan de
staatssecretaris daar helderheid over geven?De pgb’s zijn een niet te stoppen ontwikkeling, en terecht. Veel
mensen willen een pgb, omdat zij er weinig vertrouwen in hebben dat de zorg
in natura geregeld wordt zoals zij dat willen. Dat mensen zelf verantwoordelijkheid
nemen, is mooi, maar de oorzaak moet niet gebrek aan vertrouwen zijn in de
toegang tot de nodige zorg. Daarop moet de staatssecretaris een antwoord geven,
in plaats van de pgb aan banden te leggen.Voor chronisch zieken zou de invoering van de zorgzwaartefinanciering
waarborgen dat zij de goede zorg krijgen, met name in een ziekenhuis en bij
behandeling door een specialist. Uit gesprekken met DBC-Onderhoud blijkt
echter dat invoering voor wat het ziekenhuisbudget betreft, niet mogelijk
is omdat het te veel kost. Is dat juist? Geldt hetzelfde dan niet ook voor
de invoering van de zorgzwaartefinanciering bij de AWBZ? Wanneer heeft de
staatssecretaris haar voorstel klaar?Wat de fusievoornemens betreft, is de kernvraag hoe het toezicht geregeld
is. Dat is vaak veel te zwak. Hoe denkt de staatssecretaris het toezicht te
regelen?Wonen en zorg scheiden lijkt mevrouw Ko°er Kaya prima, maar het betreft
hier uitsluitend zelfstandig wonende ouderen. Hoe zit het met de groeiende
groep ouderen die in hetzelfde verpleeghuis worden geplaatst als ouderen met
heel andere ziektebeelden? Die grote verschillen worden vaak als vervelend
ervaren en zij bemoeilijken het organiseren van een passende dagbesteding.
Vaak is er ook geen personeel om op de juiste tijd de medicijnen toe te dienen.
Voor deze mensen moet er meer aandacht komen.De brief over het onderzoek van de NZa is erg summier. De indruk wordt
gewekt dat in ieder geval de technische kant van de uitvoering goed gaat en
dat het zorgkantoor dus zijn werk doet. Hoe kan het dan dat iedere zorgverzekeraar
verzucht dat het zorgkantoor zou moeten opgaan in het geheel van de organisatie,
teneinde tijd en geld te besparen en de communicatie te verbeteren? Acht de
NZa dit niet haar terrein?De heer Van der Vlies (SGP) merkt op dat dit
een bijzonder moment is om te spreken over de voortgangsrapportage over de
modernisering van de ABWZ in het kader van het groot project. De Kamer is
immers in afwachting van het kabinetsstandpunt over het SER-advies en dat
zal een voornaam stuk worden. Er staat ook spanning op het budgettaire kader,
dat uitermate relevant is. Als er daadwerkelijk een behoorlijke druk op het
systeem staat, dan zal er linksom of rechtsom iets moeten gebeuren, met alle
consequenties van dien.Het gaat bij de AWBZ om een recht op zorg; dat is ooit door de rechter
bevestigd en kwam indertijd voor velen in de Kamer als een schok. Die uitspraak
gaf een wending aan het debat en het spreekt vanzelf dat de wachtlijsten zich
daar niet mee verdragen. Al jaren wil de hele Kamer af van de wachtlijsten,
en toch lukt dat niet, alle geploeter en intensivering van beleid ten spijt.
Het probleem moet opgelost worden, maar na een jarenlange inzet komt de heer
Van der Vlies tot de conclusie dat het een illusie is om te denken dat dit,
met wat voor zak geld dan ook, in een paar maanden zou lukken. Ook wanneer
de Kamer vandaag de keiharde conclusie trekt dat de wachtlijsten binnen één
jaar weggewerkt moeten zijn, zal dat volgens hem niet lukken. Zo simpel is
het gewoon niet.Over de herverdeling van de budgetten over de regio’s is herhaaldelijk
gesproken. Kloppen de berichten dat dit niet loopt zoals de Kamer zou wensen?
Klopt het dat sommige zorgkantoren daarin afhoudend zijn? Die herverdeling
moet wel gebeuren. Wat is daarop de visie van de staatssecretaris? Er was
afgesproken dat de gebieden met een tekort geld zouden krijgen van de gebieden
met een overschot, als die er dan nog zijn. Die informatie zou de heer Van
der Vlies zo langzamerhand wel willen krijgen.Tegen verzorgingstehuizen met meer mensen in een zware categorie dan het
landelijk gemiddelde van 33,9% wordt gezegd dat zij mensen moeten overplaatsen.
Als men dat al wil – het is emotioneel een gigantische inbreuk –
moet men het ook nog aangewezen krijgen en dat lukt lang niet altijd. In de
zorgzwaartepakkettenaanpak zou dat wegvallen, maar zover is het nog niet.
Tot dan moet dat veel soepeler geregeld worden. Hoe denkt de staatssecretaris
dat te doen?Ten aanzien van de overbruggingszorg sluit de heer Van der Vlies zich
aan bij wat de heer De Vries en mevrouw Wiegman zeiden. Hij steunt hun verzoek
om aandacht daarvoor.Een rondgang door de regio’s toont aan dat er nog steeds een divergentie
is in bureaucratie per zorgkantoor. Bij het ene zorgkantoor moet men 51 kantjes invullen om zorg in te kunnen kopen, bij een ander kantoor
gaat dat veel meer rechttoe, rechtaan. Dat laatste zou in het hele land het
geval moeten zijn, met behoud van kwaliteit en deugdelijkheid.De SGP-fractie ondersteunt de plannen voor kleinschalige verpleeghuiszorg.
Nu schijnen zorgkantoren, anticiperend op de nieuwe generatie AWBZ-zorg, projecten
af te wijzen van gevestigde instellingen die in samenwerking met elkaar en
met alle andere relevante actoren kant en klare plannen aanleveren. Dat kan
niet, anders worden de wachtlijsten nog langer. Kan de staatssecretaris ook
in dezen interveniëren?Het lopende harmonisatieproces rond verpleeg- en verzorgingshuizen mag
er niet toe leiden dat er beknibbeld wordt op de tijdsnorm waar de Kamer om
heeft gevraagd in de motie-Van der Vlies over het ontruimen van kamers bij
overlijden (31 200 XVI, nr. 70). Blijft die norm overeind?Er is sprake van tariefkortingen van 3,5 tot 7%. Kan dat eigenlijk
wel? Is er zicht op wat er nog voor rek in het systeem zit? De heer Van der
Vlies begint er sterk aan te twijfelen dat dit soort kortingen nog haalbaar
zijn. Tot het onmogelijke is niemand gehouden.De indicatiestelling behoort onafhankelijk te zijn. Toch zijn er verpleegkundigen
die indiceren, terwijl zij in dienst zijn van een zorgaanbieder. Verloopt
die indicatiestelling dan wel onafhankelijk? Wat betekent dat voor de keuzevrijheid
van betrokkene?De heer Van der Vlies sluit zich aan bij de vragen van de heer Vendrik
over de beleidsregel AWBZ. Gebruikelijke zorg als component van geïndiceerde
zorg moet uiterst behoedzaam tot een ander niveau gebracht worden. Het is
legitiem om de mensen rondom de patiënt op hun verantwoordelijkheid aan
te spreken, maar dat moet met mate gebeuren en het mag niet overbelastend
worden.Hij sluit zich voorts aan bij de reeds gestelde vragen over een cumulatie
van eigen bijdrage AWBZ en WMO, en die over de doorlooptijd bij het CIZ. Wat
is de oorzaak van de vertraging? Ligt die bij het CIZ of bij de cliënt?
De pgb’s acht de heer Van der Vlies een prima instrument. De groei is
niet ongunstig, maar het moet niet een route worden om uit een gat weg te
komen. Anders dreigt er weer een budgetplafond, wat zeer ongewenst is. Het
pleidooi voor meer klantvriendelijkheid is hem uit het hart gegrepen.Antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris memoreert dat de modernisering
van de AWBZ al langer gaande is en dat een aantal aanpassingen al is doorgevoerd.
Zij vindt het goed om bij tijd en wijle met de betrokken veldpartijen en met
de Kamer te overleggen over de stand van zaken. Nu de kabinetsreactie op het
SER-advies aanstaande is, zou het moderniseringstraject binnenkort over kunnen
gaan in een uitvoeringsproject. Ook door andere organisaties zijn adviezen
uitgebracht, en zij komen allemaal tot de conclusie dat de AWBZ in de huidige
vorm op de lange duur onhoudbaar is. Naast de financiën spelen daarin
ook de zeggenschap van cliënten en de kwaliteit van de langdurige zorg
een rol. De adviezen geven stof tot nadenken en werpen vragen op. De staatssecretaris
zal er alles aan doen om de kabinetsreactie op het SER-advies ruim voor de
zomer aan de Kamer te doen toekomen.Wat ook de toekomst moge zijn, de huidige AWBZ vraagt aandacht en onderhoud.
Indien noodzakelijk kunnen aanspraken worden aangepast, financiële pakketmaatregelen
worden getroffen, kan de bureaucratie verkleind en de kwaliteit verbeterd
worden, liefst zo dat het past in de toekomstige AWBZ. Omdat de kabinetsreactie
op het SER-advies nog niet voorligt, kan daar niet in detail op worden ingegaan.
Wat de staatssecretaris betreft, blijft het principe van de AWBZ – het
financieren van zekere zorg voor kwetsbare groepen mensen die op langdurige
zorg aangewezen zijn – als een paal boven water staan. De AWBZ is in
de loop van de tijd uitgegroeid tot een verzekering waar ook vormen van ondersteuning onder zijn gaan vallen. Het is maar de vraag of dat de kerngroepen
van de AWBZ – zwaar gehandicapten, dementerende ouderen, zwaar psychiatrische
patiënten – nog steeds dient en of het moet blijven vallen onder
de categorie onverzekerbare langdurige zorg.De staatssecretaris heeft een jaar geleden de eerste maatregelen genomen
ten aanzien van de langdurige begeleiding van mensen met somatische klachten.
Het betrof weliswaar een aanscherping – ook in het kader van de glasheldere
polis – maar geen uitkleding of bezuiniging. Er wordt ook geïnvesteerd
in de AWBZ. Zaken zoals de boodschappendienst of ondersteuning bij de administratie
zijn niet overbodig, maar het is de vraag of ze uit de AWBZ betaald moeten
worden.De groei en instroom moeten kritisch bekeken worden om te waarborgen dat
de zorg terechtkomt bij de groepen voor wie ze bedoeld is. Gevraagd is naar
een koppeling tussen de groei bij de ondersteuning en de Wajong, en naar de
afstemming met aanpalende beleidsterreinen. De staatssecretaris zegt te schrikken
van de enorme groei in onderdelen van de AWBZ. De cijfers zullen de Kamer
worden toegestuurd met de kabinetsreactie op het SER-advies. De cijfers ten
aanzien van de groei bij de pgb’s baren haar zorgen. 60% van
de instromende jongeren heeft een diagnose in het autistische spectrum en
25% heeft een gedragsstoornis, waaronder ADHD. Dat werpt de vraag op
wat er aan de hand is met de jongeren in Nederland. Het kan niet zo zijn dat
al deze jongeren beginnen met AWBZ-zorg, het speciale onderwijs ingaan en
dan eindigen met een Wajong-uitkering. Ook individuele begeleiding voor al
deze jongeren acht de staatssecretaris niet wenselijk: als steeds een begeleider
meegaat naar de sportvereniging, wordt er geen beroep meer gedaan op de vereniging
zelf om de jongere in kwestie erbij proberen te houden.Over de arbeidsmarkt is recentelijk uitgebreid gepraat. Het kabinet is
overeenkomstig de motie-Schippers c.s. (29 282, nr. 50) bezig zijn
beleidsvoornemens inzake de arbeidsmarkt in de gezondheidszorg in een actieplan
te bundelen en te voorzien van meetbare doelen. Staatssecretaris Aboutaleb
verwees vermoedelijk naar de pilots die VWS en SZW regionaal opzetten om mensen
die op de niveaus 1 en 2 in de zorg werken op te scholen; mensen die nog niet
werken en geen startkwalificatie hebben, kunnen vervolgens op de lagere niveaus
instromen en een onderwijs- en begeleidingsprogramma volgen. Dat kan, zeker
met gebruikmaking van elders verworven competenties. Het onlangs opgerichte
Zorginnovatieplatform zal daarin een belangrijke rol spelen.De uitvoeringsorganisaties worden eveneens kritisch bezien en er wordt
jaarlijks een jaarplan met CIZ en het CAK overeengekomen. De kostenvergoeding
is onderdeel van dat jaarplan. In de komende jaren zal het budget van het
CIZ worden verlaagd. De overheid en dus ook het ministerie van VWS hebben
zich zelf ook aan hun taakstelling te houden. Ook zij moeten efficiënter
werken. In de AWBZ is er geen sprake van marktwerking; in de intramurale zorg
in het geheel niet, en in de extramurale zorg zijn de instellingen zelf verantwoordelijk
voor hun investeringen. Zij mogen winst maken, maar er is geen vrije prijsvorming
en ook in het coalitieakkoord staat dat dit kabinet op dat gebied niet naar
marktwerking toe wil. Opvallend is dat veel aanbieders wel marktwerking en
een vergroting van hun afzetgebied willen. Daar zijn de contracteerruimte
en de zorgkantoren voor.Over de zorgzwaartebekostiging zal de Kamer nog uitgebreid spreken. De
staatssecretaris kan zich voorstellen dat instellingen die er door de zzp’ers
op achteruit gaan, bij Kamerleden aankloppen. Er zijn er echter ook die erop
vooruitgaan, bijvoorbeeld instellingen met meer dan gemiddeld zware cliënten.
De ontwikkeling wordt nauwlettend in de gaten gehouden. Het is een ingewikkeld
proces. De zorgzwaartebekostiging is een belangrijke stap op weg naar de invoering
van een persoonsvolgende bekostiging en past bij het voornemen om het Volledig
Pakket Thuis verder te ontwikkelen. Een enkele instelling kan
erop achteruitgaan, maar daar is een zeer ruime overgangstermijn voor voorzien.Niet alle kleinschalige instellingen gaan erop achteruit door de inzet
van de zzp’ers. Een heleboel gaan erop vooruit. Al te kleinschalige
initiatieven kunnen gepaard gaan met enorme extra kosten, te denken valt bijvoorbeeld
aan de eisen van de inspectie rondom 24-uurstoezicht. Of die normen worden
versoepeld, of er is een grens aan de haalbare kleinschaligheid. Er zijn ook
goede voorbeeld van kleinschalige zorg in grotere units of dichter bij andere
sociale activiteiten in een buurt. De aanbieders moeten er goed over nadenken
hoe zij kleinschaligheid zo kunnen organiseren dat zij met een grotere backoffice
een aantal taken met elkaar kunnen verrichten. Een kleinschalige instelling
kan maximaal 50 personen huisvesten, maar het hoeven er geen 50 te zijn. De
omvang is en blijft de verantwoordelijkheid van de instellingen zelf. In de
gehandicaptenzorg moet er altijd gekeken worden naar de woonwensen van de
cliënten. Zo heeft de cliënt ook zeggenschap over aard en omvang
van de instelling waarin hij of zij komt te wonen.Het belang van het scheiden van wonen en zorg is onomstreden. De vraag
is hoe het op een verantwoorde manier kan. Inkomens moeten waar nodig gecompenseerd
worden. De staatssecretaris is absoluut voor het scheiden van wonen en zorg,
maar de directe relatie met de huurtoeslag maakt het zeker voor de lagere
inkomens noodzakelijk dat de scheiding op zorgvuldige wijze geschiedt. Op
dit punt wordt teruggekomen in de aankomende kabinetsreactie op het SER-advies.
Dan wordt zo concreet mogelijk aangegeven welke stappen er op welke terreinen
in de komende jaren gezet zullen worden.Begin 2008 waren nog 691 aanvragen in behandeling waarop het bouwregime
niet van toepassing is, en circa 1000 aanvragen waarop het dat wel is. Het
is wettelijk bepaald dat er over aanvragen die onder het bouwregime vallen
een tweejaarlijkse besluitvormingsronde plaatsvindt. De eerste periode is
2006/2007, met als uiterste indieningsmoment 31 mei 2007. De besluiten
daarover zijn voor zover mogelijk begin 2008 genomen. De Wet toelating zorginstellingen
(WTZi) kent formele termijnen voor bouwaanvragen. Ten behoeve van zogenaamde
bouwprioritering moeten aanvragen voor 31 mei zijn ingediend. Het College
bouw zorginstellingen geeft er een advies over en op basis daarvan en van
de in de WTZi genoemde criteria wordt een prioriteitenlijst opgesteld in relatie
tot het beschikbare budget. Er is hard aan gewerkt om de achterstand bij het
CIBG weg te werken. Daarvoor zijn in het derde kwartaal 2007 stapsgewijs 25
mensen in dienst genomen. De Kamer ontvangt binnenkort een brief over de toekenning
van de bouwprioriteiten voor de komende jaren. De aanvragen zullen van de
zomer weggewerkt zijn en het gaat in ieder geval om een zeer substantieel
bedrag.Het aantal aanvragen voor pgb’s stijgt enorm, met name onder jongeren.
Tegen de verwachting in gaat de stijging in pgb’s niet samen met een
dalende vraag naar zorg in natura, maar neemt ook de vraag daarnaar toe. Op
dit moment heeft 15% van de zorgvragers een pgb. Er is ook veel omzetting
van zorg in natura naar pgb’s. De vraag is of dit vrijwillig gebeurt,
of mensen uit ontevredenheid met de zorg in natura voor een pgb kiezen of
dat zij dat op aanraden van aanbieders doen, die zeggen dat zij tegen de contracteerruimte
aan zitten en alleen nog in geval van een pgb kunnen leveren. Het antwoord
hierop blijkt hopelijk uit de nu lopende onderzoeken.Het budget van dit jaar voor pgb’s is met bijna 350 mln. behoorlijk
opgehoogd. Dat gebeurde om te voorkomen dat men wederom het subsidieplafond
bereikt. Uit financieel oogpunt is dat zorgelijk, maar de staatssecretaris
hecht eraan dat het pgb een gelijkwaardig alternatief kan zijn voor zorg in
natura. De groei in pgb’s is in 2007 enorm geweest. In 2006 waren het
er nog gemiddeld 1500 en in 2007 al meer dan 2200. De cijfers over de eerste
maanden van 2008 geven aan dat de groei bescheidener is dan vorig
jaar. De Kamer wordt op de hoogte gehouden van de cijfers, maar er valt niets
te zeggen over de vraag of en wanneer het subsidieplafond bij de pgb’s
dit jaar bereikt zal zijn. Voor een eventuele wettelijke verankering van het
pgb wacht de staatssecretaris de uitvoeringstoets af van de NZa, die het liefst
voor 2009 zal bezien of de zorg in natura en het pgb in een financieel kader
onder te brengen zijn. In aansluiting daarop zal zij zich beraden of een wettelijke
verankering van het pgb wenselijk en mogelijk is.De NZa meldde in de meest recente rapportage dat er slechts zeer incidenteel
sprake was van fraude bij het pgb. Wel wordt bij pgb’s, relatief gezien,
het vaakst vermoed dat er fraude is. Daar moet goed naar gekeken worden. De
FIOD kwam recentelijk eveneens met voorbeelden van fraude bij pgb’s.
Het is goed dat daar meer zicht op komt. Zodra de resultaten er zijn, zal
gekeken worden hoe er moet worden omgegaan met de aanbevelingen. Fraude bij
bemiddelingsbureaus kan voorkomen, maar die bureaus moeten niet alleen met
fraude geassocieerd worden. Zij kunnen veel betekenen voor pgb-houders. Budgethouders
moeten goede voorlichting krijgen, om verrijking door bemiddelingsbureaus
te voorkomen. Die bureaus moeten zeker geen nieuwe ondersteuningsstructuur
worden. Het pgb gaat er juist vanuit dat mensen hun zaken zelf kunnen regelen.Het staat zorgkantoren vrij om pgb’s aan derden zoals bemiddelingsbureaus
over te maken. In verband met klachten over die bureaus hebben steeds meer
zorgkantoren moeite met het overdragen van pgb’s en een aantal ziet
er geheel vanaf. Onderzocht wordt nu of het mogelijk is om op grond van het
BW rechtstreekse betalingen aan bemiddelingsbureaus te weigeren. Mocht blijken
dat bureaus geld op een oneigenlijke wijze gebruiken, dan zou dat een probleem
zijn. Er is in 2004 onderzoek gedaan naar de prestaties en de kwaliteit van
pgb-zorgbemiddelingsbureaus. Daaruit bleek dat die bureaus onvoldoende duidelijk
zijn over hun takenpakket en tarieven. Gezien de toename van het aantal bureaus
verwelkomt de staatssecretaris het plan van de Stichting De Ombudsman om een
keurmerk voor dat soort bureaus te ontwikkelen. Met een keurmerk kan de kwaliteit
beter gecontroleerd en misbruik geminimaliseerd worden, en budgethouders kunnen
het kaf beter van het koren scheiden. De staatssecretaris heeft hiervoor subsidie
verleend en het CVZ gevraagd om aanvullend op de reeds bekende feiten onderzoek
te doen naar de pgb-bemiddelingsbureaus.De kwaliteit van pgb-zorg is in opdracht van het CVZ in 2006 onderzocht.
Cliënten hebben die zorg toen als goed tot zeer goed beoordeeld. In een
vervolgproject is nagegaan hoe budgethouders in staat gesteld kunnen worden
om kwaliteitsafspraken te maken als zij zorg inkopen. Daarover krijgen budgethouders
informatie uitgereikt als zij een pgb aanvragen. Uitgangspunt blijft dat de
budgethouder zelf verantwoordelijk is voor de kwaliteit van de zorg die hij
inkoopt. Als hij niet tevreden is, kan hij naar een andere aanbieder gaan.
Er is een grensgebied, bijvoorbeeld waar pgb’s gebruikt worden om in
een instelling zorg te verlenen. Daar moet de zorg wel in orde zijn. De staatssecretaris
zoekt in gesprek met de inspectie naar een zorgvuldige manier om dit af te
bakenen.De motie-Van Miltenburg (26 631, nr. 245) over gebruikelijke zorg
gaf de regering de opdracht vast te stellen wat gebruikelijke zorg is voor
allerlei openbare instellingen. Voor de staatssecretaris ondersteunt deze
motie reeds ingezette beleidsvoornemens. Ook zij wil niet dat AWBZ-zorg wordt
ingezet als stoplap waar andere voorzieningen niet thuis geven. Als het bij
het takenpakket van welzijnsvoorzieningen en scholen past om kinderen met
een gedragsprobleem adequaat op te vangen, moet dat niet terechtkomen bij
de AWBZ. Dat heeft alles met de glasheldere polis te maken waar de Kamer om
vroeg en die een zeer complexe zaak is, maar ook met de vraag wat als gebruikelijke
zorg verwacht mag worden van gemeenten, van welzijnsinstellingen en van scholen.Ten aanzien van de wachtlijsten is het goede nieuws dat 90% van
de cliënten met een indicatiebesluit – in 2006 waren
dat 900 000 mensen– de geïndiceerde zorg binnen de geldende
Treeknormen hebben gekregen. Er resteert een problematische wachtlijst van
circa 5000 personen. Het genoemde getal van 75 000 is een administratief
getal en omvat alle gevallen waarin de geleverde zorg niet overeenkomt met
de geïndiceerde zorg. Dat zijn niet mensen die op zorg wachten, maar
mensen die tijdelijk een andere vorm van zorg krijgen dan waar zij voor geïndiceerd
zijn. Zij wachten bijvoorbeeld op een plek in het verpleeghuis van hun voorkeur
of blijven – vaak tot ieders tevredenheid – langer thuis wonen
met thuiszorg. De 5000 problematische wachtenden zijn er 5000 te veel, maar
het zijn 5000 op een totaal van 900 000 indicaties die worden afgegeven.De staatssecretaris wil zich concentreren op de trend bij de problematische
wachtlijst. Zij zal bezien of zij meer informatie kan verkrijgen over de groei
van de administratieve wachtlijst van 68 000 naar 75 000. Een oorzaak
zou kunnen zijn dat de patiënten beter weten wat zij willen en duidelijkere
voorkeuren hebben, dankzij de toegenomen transparantie in de zorgsector. Aan
de afbouw van de wachtlijst wordt gewerkt, er ligt ook niet voor niets een
heel intensief bouwprogramma. Van de 5000 mensen op de problematische wachtlijst
zijn 3000 tot 3500 dementerende ouderen, 1000 licht verstandelijk gehandicapten
(LVG) en 500 tot 1000 zijn mensen met een meervoudige problematiek. Er wordt
keihard gewerkt aan een uitbreiding van de beschikbare capaciteit.Er is behoefte aan goede cijfers over de regio’s. Eind 2008 lopen
de concessies voor de zorgkantoren af, maar op de toekomst daarvan wordt teruggekomen
in de kabinetsreactie op het SER-advies. De staatssecretaris zal de behoefte
aan regionale cijfers onder de aandacht brengen van de zorgkantoren. Bij de
verlening van nieuwe concessies wil zij een aantal eisen aan de zorgkantoren
formuleren, maar het debat daarover volgt nog. De NZa spreekt zorgkantoren
die in gebreke blijven, aan op hun tekortkomingen, bijvoorbeeld in de klachtenafhandeling.
Er wordt op toegezien dat de nodige verbeteringen eraan komen.Om knelpunten te voorkomen, is een procedure afgesproken. In 2008 heeft
al een beperkte herverdeling plaatsgevonden van de groeiruimte. Verder is
er 25 mln. beschikbaar over het te verdelen budget voor het hele jaar. De
NZa komt binnenkort met een overzicht van de verwachte zorgvraag ten opzichte
van het beschikbare budget. Die informatie zal de staatssecretaris delen met
de Kamer en dat lijkt haar ook het goede moment voor het debat.Over de verschillende kwaliteitsnormen wil de staatssecretaris in gesprek
met de zorgkantoren. Zij deelt de frustratie daarover. De administratieve
lasten moeten omlaag, er moet meer transparantie en overzichtelijkheid komen
en dat kan niet wanneer er telkens op weer een nieuwe manier wordt gecontroleerd.Het CIZ wordt ook hooglijk gewaardeerd door de cliëntenorganisaties
die hechten aan een onafhankelijke en objectieve indicatiestelling. Het CIZ
en marktwerking zijn twee volstrekt verschillende elementen die niets met
elkaar te maken hebben. Verbeteringen bij het CIZ acht de staatssecretaris
wel mogelijk, maar daar wordt aan gewerkt. Er loopt een vereenvoudigings-
en stroomlijningsproces. De uitkomsten en beleidsconclusies van een aantal
van de pilots zal de Kamer in de loop van de zomer ontvangen. De andere voorgenomen
pilots – waaronder die in Arduin – zijn gestart of nog in voorbereiding.Niet alle huisartsen willen meewerken aan de pilot inzake de indicatiestelling,
maar pilots zijn er ook voor bedoeld, te leren of een bepaalde maatregel een
probleem oplost of er een nieuw probleem bij creëert. De aard van de
indicatie is bepalend: eenvoudige indicaties is men veel eerder bereid te
doen dan complexe. Ook dat element wordt meegenomen. In 2006 is 12%
van de indicaties via taakmandaat verstrekt, in 2007 is het aantal indicaties
dat is afgehandeld gestegen van 13,1 naar uiteindelijk 16%. Het gaat
dus wel degelijk de goede kant op. Gegevens uit het vierde kwartaal
2007 tonen aan dat 88% van de aanvragen binnen zes weken wordt afgehandeld.
12% wacht dus langer en dat is nog steeds te veel. Een te lange doorlooptijd
hoeft niet per se de schuld van het CIZ te zijn. Soms is er aanvullende informatie
nodig.Voor mensen met een zzp-indicatie voor verblijf, die nog niet kunnen worden
opgenomen, is er overbruggingszorg. Het CIZ moet altijd kijken of die aansluit
bij de zorgbehoefte. Als de thuiszorg onvoldoende is, kan het zorgkantoor
altijd additionele zorg toewijzen. Er is een handleiding opgesteld over hoe
dat vorm moet krijgen.Er worden verschillende aantallen indicaties vermeld, omdat er verschillende
manieren zijn om te tellen. De feitelijke productie aan indicatiebesluiten
lag in 2007 boven de 941 000. Kijkt men alleen naar de positieve indicatiebesluiten,
dan toont de trendrapportage van het CIZ een aantal van 821 000 besluiten.De Internationale classificatie van het menselijk functioneren (ICF) kan
nuttig zijn voor een glasheldere polis, maar is zeer ingewikkeld. De vraag
is ook of die classificatie nog voldoende uitgaat van de menselijke maat.
De maatregelen die nu bij de buitengewone uitgaven genomen worden, kunnen
op termijn aantonen of ICF-elementen werken of niet.Het CVZ heeft inderdaad de uitleg van de aanspraak op persoonlijke verzorging
opnieuw bepaald. Onderdelen kunnen uitgevoerd worden onder de noemer persoonlijke
verzorging. Verpleegkundigen mogen op grond van de Wet BIG onder een aantal
voorbehouden handelingen uitvoeren die verzorgenden niet mogen uitvoeren.
Die verdeling van taken is er altijd al geweest en hoeft dus niet tot gevolg
te hebben dat steeds weer nieuwe mensen langskomen. Het is zaak de zorg integraal
te organiseren. Als er toch een verpleegkundige moet komen, is daar in de
financiering rekening mee gehouden.De achterstanden bij het CIZ zijn in de loop van 2007 praktisch weggewerkt.
De capaciteit is groter dan de werkvoorraad in het vierde kwartaal. De doorlooptijd
blijft een lastig punt. Het aantal aanvragen dat meer dan zes weken afhandeltijd
vergt, is nog te hoog en moet verder omlaag.Wat de transferpunten betreft, toont de pilot ter zake aan dat de papierwinkel
wordt verminderd en dat er minder vervolgcontacten zijn. Dat is een van de
pilots die goed lijken te lopen, maar het wachten is op de definitieve resultaten.Integrale indicaties zouden mooi zijn, maar aangezien het om sociale zekerheid,
onderwijs en zorg gaat, zijn er heel veel instellingen bij betrokken en is
goede afstemming noodzakelijk. Het laten opgaan van de bedrijfsverenigingen
in UWV heeft aangetoond, dat een dergelijke samenwerking op metaniveau eerst
vanuit het perspectief van de cliënt geregeld moet zijn. Gezocht wordt
naar mogelijkheden tot verbreding, en dat kan waarschijnlijk niet anders dan
gefaseerd en stapsgewijs. Over de uitbreiding met de indicaties voor onderwijs
krijgt de Kamer eind 2008 een haalbaarheidsstudie opgestuurd.De Kamer krijgt in juni een brief over het landelijke dementieprogramma
en er vindt overleg plaats met de Alzheimervereniging Nederland en zorgkantoren
over een gezamenlijke zorginkoop voor 2009, in het verlengde van het landelijke
dementieprogramma. Eind juni is daarvan de startbijeenkomst met de koploperregio’s,
die daarin aangeven hoe zij de inkoop van ketenzorg willen gaan regelen. Op
de case managers zal de staatssecretaris terugkomen in de brief die de Kamer
voor de zomer krijgt.Eigen bijdragen worden soms gestapeld, omdat informatie over de eigen
bijdrage WMO, die ook de zorgkantoren krijgen, pas met grote vertraging binnenkomt
bij het CAK. Zorgkantoren kunnen dan reeds toegekende pgb’s pas laat
signaleren. De signalen hierover zijn ernstig en de staatssecretaris zal ze
bespreken met CAK en CPZ. Het kan niet zo zijn dat mensen gekort worden als
dat niet zou mogen volgens de beschikbare gegevens over hun eigen bijdrage.
Iedereen moet bij elkaar opgeteld dezelfde eigen bijdrage betalen en het is
een verantwoordelijkheid van de gemeente, van de zorgkantoren,
van het CAK en dus ook van de staatssecretaris om ervoor te zorgen dat dit
goed verloopt.Het CAK doet veel moeite om het probleem van de eigen bijdrage te verhelpen
en de maatregelen werpen vruchten af. Het CAK overlegt regelmatig met cliëntenorganisaties,
er zijn afspraken gemaakt voor structureel overleg, het voorlichtingsmateriaal
is voorgelegd aan cliëntenorganisaties en er zijn afspraken gemaakt over
het direct aanleveren van klachten. De staatssecretaris heeft de indruk dat
de toegang van cliëntenorganisaties tot het CAK verbeterd is en dat er
weinig klachten meer komen over de eigen bijdrage. De telefonische bereikbaarheid
van het CAK is verbeterd en er wordt veel sneller gereageerd op brieven en
e-mails. Naar de organisatiestructuur en werkwijze van het CAK is nog onderzoek
gaande. De resultaten worden in het najaar verwacht.De NZa heeft over 2006 enerzijds de bedrijfsvoering en administratie van
het CAK beoordeeld en anderzijds de uitvoering van deelgebieden van rechtmatigheid.
De uitvoering is als goed beoordeeld, terwijl de klachtenafhandeling en de
cliëntvriendelijkheid voor verbetering vatbaar werden bevonden. Het oordeel
over 2007 is nog niet bekend.Er wordt gewerkt aan de derde release van de AZR, die geschikt wordt gemaakt
voor het bekostigen en declareren van geleverde zorg. Invoering van de release
is voorzien in 2009 en zoals het er nu uitziet gaat alles volgens de planning.
Met de derde release van de AZR wordt thans een doorstart gemaakt en er zijn
nu nog circa 44 000 intramurale cliënten die geen rechtsgeldig indicatiebesluit
hebben. Afgelopen halfjaar zijn de voorbereidingen getroffen om deze cliënten
versneld een indicatiebesluit te geven. Het CIZ maakt daarbij gebruik van
de zorgzwaartepakketten van de zorgaanbieders. Onlangs is gestart met het
afgeven van de indicatiebesluiten. De verwerking daarvan loopt regulier via
de AZR. Eind van dit jaar moeten ook de non-indicaties weggewerkt zijn. De
gegevens in de AZR zijn nog onvoldoende betrouwbaar; daar wordt eveneens aan
gewerkt. De wettelijke basis van het burgerservicenummer kan daar een belangrijke
bijdrage aan leveren. Zorgkantoren blijken de AZR gaandeweg beter te benutten.
Dat moet ook wel, anders worden zij daarop aangesproken. De cliënt heeft
geen inzicht in zijn gegevens in de AZR, al wordt onderzocht of de AZR toegankelijk
gemaakt kan worden voor de cliënt.Bij de invoering van de zorgzwaartepakketten moet voor de bekostiging
van intramurale zorg duidelijk worden hoe de regelgeving is ten aanzien van
leegstand na overlijden en het houden van een kamer na ziekenhuisopname. Met
het oog op de vereiste harmonisatie loopt daar nog onderzoek naar. De NZa
zal dit voor de zomer 2008 voltooien. De uitkomsten worden de Kamer met een
kabinetsreactie toegestuurd.Nadere gedachtewisselingVoor mevrouw Leijten (SP) staat dit debat
in het kader van de kabinetsreactie op het SER-advies, maar men moet wel de
goede volgorde aanhouden. Waar komt de groeiende vraag naar AWBZ-zorg vandaan?
Komt die uit andere sectoren waarin er bezuinigd wordt? Moet er niet eerst
onderzoek komen naar de vraag hoe er nu al sprake kan zijn van afknijpzorg?
Dat moet opgelost worden, voordat het hele stelsel op losse schroeven komt
te staan. Er is minder budget voor aanbieders bij het zorgkantoor, er worden
minder uren geïndiceerd, er is meer bureaucratie. Er zijn wachtlijsten
voor de indicatie, voor de zorg en sinds kort ook nog eens voor de bouw van
instellingen. Was de stelling maar waar dat er geen marktwerking zou zijn
in de AWBZ-zorg. Dan zou de Kamer de topsalarissen boven de Balkenendenorm
kunnen verbieden, niet-functionerende managers wegsturen en Amsterdam Thuiszorg
failliet laten gaan, om de aanbieders in de markt een les te leren. Er zijn
berichten dat mensen bij gemeenten geen aanspraak meer kunnen maken op de
bijzondere bijstand voor de eigen bijdrage, omdat de wachttijd te lang is.
Kan de staatssecretaris gemeenten op de hoogte stellen van de
problemen bij het CAK, zodat mensen iets langer de tijd krijgen om aanspraak
te maken op bijzondere bijstand voor de eigen bijdrage?Mevrouw Van Miltenburg (VVD) memoreert dat
de Kamer op het punt van het pgb altijd eensgezind is opgetreden tegen de
regering en zij hoopt dat dit zo blijft. De staatssecretaris is niet echt
ingegaan op de stelling dat keuzevrijheid en kwaliteit onvoldoende aan bod
komen. Het is goed te horen dat ook bij leveranciers van zorg in natura gelet
moet worden op oneigenlijk gebruik van AWBZ-geld. Zo is algemeen bekend dat
residentiële instellingen zeven keer 20-uursverblijf vergoed krijgen
voor kinderen, die in feite vaak het weekend bij hun ouders doorbrengen. Dat
mag dan niet illegaal zijn, maar het is verkeerd aangewend geld en de staatssecretaris
moet daar goed naar kijken. Nog onbeantwoord is de vraag wat de klant aan
de AZR heeft. De staatssecretaris blijft daar heel jubelend over spreken,
terwijl de invoering van de AZR een ramp is. Cliënten willen inzage.
Wil de staatssecretaris nog ingaan op de vraag over de licht verstandelijk
gehandicapten (LVG) met gedragsproblemen?De heer Jan de Vries (CDA) merkt op dat het
goed is om te horen dat de staatssecretaris de doelstelling en ambitie van
de motie-Heerts onderschrijft. Graag hoort hij wat daar allemaal uitkomt.
Ook bij een vernieuwde AWBZ zullen afwentelingseffecten voorkomen moeten worden.
Dat blijkt nu bij de vele jeugdigen met een pgb; het is in hun belang, te
voorkomen dat zij levenslang een Wajong-uitkering krijgen en niet participeren
in de samenleving. Het is goed dat de samenloop van eigen bijdragen wordt
aangekaart en het is te hopen dat dit direct resultaat gaat opleveren. Het
nieuws over de verbeteringen bij het CAK is positief. Er wordt veel meer gestuurd
op meetbare doelen. Wanneer wordt welk doel bereikt en wat zijn de ambities
ten aanzien van de wachtlijsten? Meetbare doelen zijn ook nodig wat de doorlooptijden
bij het CIZ betreft of de aanvragen in het kader van het bouwregime. Alleen
zo weten de betrokken organisaties en – nog belangrijker – de
cliënten waar zij aan toe zijn en alleen dan kan de staatssecretaris
ergens op afgerekend worden. De AWBZ vergt niet alleen onderhoud, maar revisie,
en dan liefst zo dat de vernieuwde AWBZ voor de lange termijn tegemoet kan
komen aan cliënten die langdurig op intensieve zorg zijn aangewezen.Mevrouw Wolbert (PvdA) wil nog steeds weten
welk probleem de wijziging van de AWBZ-beleidsmaatregel oplost. Een onderscheid
tussen verplegenden en verzorgenden was immers eerder ook al mogelijk. In
het veld heeft men problemen met de nieuwe regels en het is onduidelijk waarom
de wijziging is doorgevoerd. Het is goed dat de staatssecretaris in gesprek
is met de inspectie over de kwaliteit van aanbieders van zorg op basis van
een pgb. Als daar een keurmerk voor bestond, zou men beter zicht hebben op –
en waarborgen voor – de kwaliteit van het aanbod van bijvoorbeeld zorgboerderijen.Mevrouw Agema (PVV) herhaalt nogmaals dat
75 000 mensen de geïndiceerde zorg niet krijgen. Zij vindt het arrogant
van de staatssecretaris dat deze durft te schrappen in die lijst: wie vervangende
zorg krijgt, gaat van de lijst af, evenals mensen die wachten op plaatsing
in het tehuis van hun voorkeur en mensen die geen zorg krijgen, maar niet
als problematisch worden gezien. Het is een grof schandaal dat na al het schrappen
nog maar 5000 mensen overblijven die volgens de staatssecretaris het predicaat
problematisch verdienen. Het CIZ is geen snoepwinkel. Men gaat er niet naartoe
om fijn iets uit te kiezen; men gaat erheen omdat men een bepaald soort zorg
nodig heeft. Wil de staatssecretaris de vragen over de verantwoording nog
beantwoorden? Er is duidelijk als doel gesteld dat er in 2007 maximaal 2000
problematische wachtenden mochten zijn. In de verantwoording
staat daar niets over en het blijken er bijna 5000 te zijn. Wat is het doel
van de staatssecretaris voor 2008 en waar kan de PVV-fractie haar op afrekenen
aan het einde van het jaar? Tot slot verwijst mevrouw Agema naar een haar
bekende heer van 88 die geen dagbesteding meer krijgt, terwijl hij daar wel
voor geïndiceerd is. Zij vindt het een vorm van ouderenmishandeling dat
een man die licht doof is, maar verder nog prima in orde, tegen de indicatie
in ’s ochtends in een stoel wordt gezet om daar ’s avonds weer
uitgehaald te worden.De heer Van der Vlies (SGP) memoreert de woorden
van de staatssecretaris dat het principe van de AWBZ-zorg blijft bestaan,
maar dat er een proces gaande is waarin ook maatregelen van precisering en
bijstelling nodig zijn. De link naar de Wajong vond hij daarbij het meest
indrukwekkend. Dat noopt tot precisie, maar ook tot daadkracht. Er moet vaart
komen in het moderniseringsproces, met behoud van de nodige zorgvuldigheid.
In de praktijk krijgen cliënten soms een ander beeld dan de Kamer wenselijk
acht. Zaken zoals ingewikkeldheid en stroperigheid zullen op de agenda van
de Kamer moeten blijven. De staatssecretaris sprak van een verdiepend onderzoek
naar de wachtlijstproblematiek, maar dat zal alleen kwantificerende conclusies
opleveren en geen determinerende. Heeft de Kamer niet juist determinerende
conclusies nodig? Anders dreigt de Kamer met de intensivering van bouwprogramma’s
en andere moderniseringsstappen bezig te zijn op de verkeerde plaatsen en
voor de verkeerde doelgroep. Hierover moeten bij afloop van de concessie nieuwe
afspraken gemaakt worden met de zorgkantoren.De staatssecretaris weerspreekt de uitspraak
als zou er steeds minder geld zijn en als zou de zorgkwaliteit afnemen. Tot
en met 2006 is het vermogen van zorginstellingen juist toegenomen. Er bleken
ombuigingen noodzakelijk, maar die zijn gedaan om geld over te houden voor
zaken waarin geïnvesteerd moet worden. Het gaat niet alleen om onderhoud
van de AWBZ, maar ook om de toekomst daarvan. Het is de kern van politiek
dat er keuzes gemaakt moeten worden. Zij is graag bereid om de signalen te
bezien die door de SP zijn ontvangen over de bijzondere bijstand en het CAK.Wat de keuzevrijheid en kwaliteit betreft, signaleert ook de SER rondom
de AWBZ niet alleen een financieel probleem, maar ook een kwaliteitsprobleem.
Het functioneren van zorgkantoren mag niet alleen over de prijs gaan. Keuzevrijheid
houdt ook in dat er kwaliteit geboden wordt; daar moet naartoe worden gewerkt.
Het punt van de residentiële zorg zal de staatssecretaris precies uitzoeken.De AZR heeft voor cliënten het voordeel dat een goede onderlinge
afstemming wordt afgedwongen tussen zorgsystemen, en dat elektronische gegevens
tussen CIZ, zorgkantoren en zorgaanbieder goed uitgewisseld zijn, zodat de
cliënt daar niet steeds achteraan hoeft te lopen. Dat moet ook de eerste
prioriteit van de AZR zijn. Als cliënten probleemloos toegang gegeven
kan worden tot hun gegevens in de AZR, heeft de staatssecretaris daar geen
bezwaar tegen, maar als het extra werk oplevert en de zaak ingewikkelder maakt,
wil zij toch eerst weten wat de meerwaarde van zo’n toegang zou zijn.Over de licht verstandelijk gehandicapten (LVG) is zij in gesprek met
haar collega Rouvoet. De uitkomst wordt de Kamer medegedeeld. Meetbare doelen
zijn belangrijk. Zij moeten bij alle instellingen en zoveel mogelijk ook bij
het CAK geformuleerd worden, bijvoorbeeld ten aanzien van de doorlooptijden.
Behalve meetbaar moeten de doelen haalbaar zijn. De staatssecretaris zal ook
bij begrotingen proberen, met zo concreet mogelijke doelstellingen te komen.Over de eigen bijdrage en de samenloop ontvangt de Kamer nadere informatie.
Over de beleidsregels AWBZ valt niets nieuws te zeggen. Het is geen nieuw
probleem en de belasting voor de patiënt hoeft niet toe te nemen.
Over de pgb’s is de staatssecretaris in gesprek met het IGZ. Zodra daar
iets over te melden is, hoort de Kamer het. De kwestie van de keurmerken moet
besproken worden met de organisaties die daarmee bezig zijn. Ook hierbij dreigt
weer enorm veel extra bureaucratie te ontstaan.Als iemand een indicatie heeft voor dagbesteding, zou die dagbesteding
er vanzelfsprekend ook moeten zijn, maar de staatssecretaris gaat niet over
individuele zorgaanbieders en de ene aanbieder kan zijn zaken beter geregeld
hebben dan een ander. De regionale cijfers over wachtlijsten zullen bij de
onderhandelingen met de zorgkantoren zoveel mogelijk worden meegenomen.Toezeggingen– De Kamer ontvangt binnenkort (ruim voor de zomer) de kabinetsreactie
op het SER-advies, vergezeld van een aantal onderzoeksrapporten (pgb’s,
wonen & zorg).– De Kamer ontvangt zeer binnenkort een brief over de toekenning
van bouwprioriteiten.– De Kamer ontvangt informatie over de opbouw van de administratieve
wachtlijst van 75 000 personen.– De Kamer ontvangt het NZa-rapport over de te verwachten zorgvraag.– Voor de zomer ontvangt de Kamer de resultaten van enkele pilots
met betrekking tot de indicatiestelling.– De Kamer ontvangt informatie over doorlooptijden per regio.– Eind 2008 ontvangt de Kamer de resultaten van een haalbaarheidsonderzoek
verruiming indicatiestelling met onderwijs.– In juni volgt een brief over het Landelijk Dementieprogramma (LDP).– In het najaar ontvangt de Kamer de uitkomsten van het onderzoek
naar het CAK.– Rond de zomer volgt het NZa-rapport over de harmonisatie van de
ontruiming van kamers in verpleeg- en verzorgingshuizen, voorzien van een
standpunt (uitvoering motie-Van der Vlies).– De Kamer wordt op de hoogte gesteld van de uitkomst van het gesprek
met de minister voor Jeugd en Gezin over licht verstandelijk gehandicapten
met een verblijfsindicatie.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,SmeetsAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Clemens XNoot1Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), Halsema (GroenLinks), Kant (SP), Snijder-Hazelhoff
(VVD), Ferrier (CDA), ondervoorzitter, Joldersma (CDA), Jan de Vries (CDA),
Smeets (PvdA), voorzitter, Van Miltenburg (VVD), Schippers (VVD), Omtzigt
(CDA), Koşer Kaya (D66), Willemse-van der Ploeg (CDA), Van der Veen
(PvdA), Schermers (CDA), Van Gerven (SP), Wolbert (PvdA), Heerts (PvdA), Zijlstra
(VVD), Ouwehand (PvdD), Agema (PVV), Leijten (SP), Bouwmeester (PvdA) en Wiegman-van
Meppelen Scheppink (ChristenUnie).Plv. leden: Van der Staaij (SGP), Vendrik (GroenLinks), Van Velzen (SP),
Neppérus (VVD), Vietsch (CDA), Uitslag (CDA), Ormel (CDA), Van Dijken
(PvdA), Verdonk (Verdonk), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Atsma (CDA),
Van der Ham (D66), Çörüz (CDA), Gill’ard (PvdA), Smilde
(CDA), Langkamp (SP), Vermeij (PvdA), Arib (PvdA), Kamp (VVD), Thieme (PvdD),
Bosma (PVV), Luijben (SP), Hamer (PvdA), Ortega-Martijn (ChristenUnie) en
De Wit (SP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26631-260.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl