Wijziging Wfsv, WAO en WIA (afschaffen van eigen risico dragen WAO en IVA, en van premiedifferentiatie Arbeidsongeschiktheidskas); Memorie van Antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20072008-31050, nr. C

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-12-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31050 nr. C

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamRisicoUitvoeringProceduresGrondslagTerroristische aanslagenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31050Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 050Wijziging van de Wet financiering sociale verzekeringen, de Wet op de
arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen
in verband met het afschaffen van de mogelijkheid om eigenrisicodrager te
worden voor de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering en de Inkomensverzekering
voor volledig en duurzaam arbeidsongeschikten in het kader van de Wet werk
en inkomen naar arbeidsvermogen, het afschaffen van de premiedifferentiatie
voor de Arbeidsongeschiktheidskas en enige andere wijzigingenCMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 3 december 2007Met belangstelling heeft de regering kennisgenomen van het voorlopig verslag
bij het voorliggende wetsvoorstel. De leden van de CDA-fractie die met instemming
hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel hebben een vraag over de duur van
het risico van betaling gesteld. De leden van de PvdA-fractie hebben met gemengde
gevoelens kennis genomen van het wetsvoorstel. Er worden vragen gesteld over
de uitvoering, procedures die gevoerd worden, grondslag om af te stappen van
het eigenrisicodragen in de Inkomensvoorziening voor volledig en duurzaam
arbeidsongeschikten (IVA) en de verantwoordelijkheid voor de kosten bij eigenrisicodragen
ingeval van terroristische aanslagen. De leden van de SP-fractie sluiten zich
bij de vragen van de PvdA-fractie aan.RisicoDe leden van de CDA-fractie vragen naar de verhouding tussen de periode
waarin een uitkering ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas komt, zoals
geregeld in artikel 117 van de Wet financiering sociale verzekeringen (vijf
jaar) en de periode waarin een eigenrisicodrager zelf het risico draagt van
de betaling van een uitkering op grond van de WAO (vier jaar, waarnaar in
de wijziging van artikel 75a van de WAO wordt verwezen).Voor lopende WAO-gevallen is zowel de periode van het eigen risicodragen
als de periode waarin de uitkeringen ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas
komen vijf jaar. Door het afschaffen van pemba, door de verlenging van de
loondoorbetaling door de werkgever naar twee jaar en het effect daarvan op
de duur van het eigenrisicodragen en door het feit dat er geen nieuwe instroom
in de WAO meer mogelijk is, zijn de wettelijke bepalingen op dit punt gecompliceerd
geworden. Ter toelichting daarom het volgende. De wijziging van
artikel 75a van de WAO in het onderhavige wetsvoorstel is uitsluitend technisch
van aard, in verband met het vervallen van de mogelijkheid om eigenrisicodrager
voor de WAO te worden.In de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte (Kamerstukken
2003/04, 29 231) is de periode waarin de werkgever het loon bij ziekte
moet door betalen, verlengd van 52 weken naar 104 weken. In verband daarmee
is de periode gedurende welke de eigenrisicodrager het risico draagt van betaling
van de arbeidsongeschiktheidsuitkering verkort van vijf jaar naar vier jaar.
Dit is tot uitdrukking gebracht in artikel 75a, eerste lid, van de WAO.In de overgangsbepaling artikel 91b van de WAO is daarop een uitzondering
gemaakt ten aanzien van personen van wie de eerste arbeidsongeschiktheidsdag
is gelegen vóór 1 januari 2004. De eigenrisicodrager blijft
dus het risico dragen gedurende vijf jaar nadat de arbeidsongeschiktheidsuitkering
is ingegaan (in combinatie met een loondoorbetalingsverplichting van 52 weken).De periode dat een uitkering ten laste van de Arbeidsongeschiktheidskas
komt op grond van artikel 117 van de Wet financiering sociale verzekeringen
(Wfsv) is daaraan gekoppeld en bedraagt omdat het altijd om de overgangssituatie
gaat, ook vijf jaar. Door middel van de Verzamelwet Sociale Verzekeringen
2007 (Stb. 2006, 703) was dit reeds in artikel 117, eerste lid, van de Wet
financiering sociale verzekeringen tot uitdrukking gebracht. Verzuimd was
echter om dit aan te passen in het tweede tot en met vijfde lid van dat artikel.
Door middel van het onderhavige wetsvoorstel wordt dit hersteld.Personen van wie de eerste arbeidsongeschiktheidsdag is gelegen op of
na 1 januari 2004 (de populatie waar artikel 75a, eerste lid, van de
WAO betrekking op heeft), hebben geen aanspraak op een WAO-uitkering, maar
op een uitkering op grond van de Wet WIA.Dit is geregeld door de inwerkingtreding van de Wet werk en inkomen naar
arbeidsvermogen (Wet WIA) in combinatie met een loondoorbetalingsverplichting
voor de werkgever van 104 weken.UitvoeringDe leden van de PvdA-fractie vragen hoe uitvoerbaar de artsen van het
Uitvoeringsinstituut werknemers verzekeringen (UWV) hun taak thans, bijna
twee jaar na de invoering van de Wet WIA, achten om volledige arbeidsongeschiktheid
toekomstgericht te duiden als potentieel herstelbaar dan wel onomkeerbaar
en hopeloos? Hoe verloopt de keuringsprocedure in dit type gevallen?Uit de ervaring van UWV blijkt dat de verzekeringsartsen hun taak om zich
uit te spreken over de duurzaamheid van arbeidsbeperkingen in het algemeen
goed uitvoerbaar achten. Dit komt mede doordat verzekeringsartsen al langer
gewend zijn om een inschatting te maken van de herstelmogelijkheden en het
moment van een eventuele professionele herbeoordeling.Om zo veel mogelijk bij die voorheen bestaande praktijk en bij de bestaande
verzekeringsgeneeskundige terminologie aan te sluiten is door UWV een beoordelingskader
ontwikkeld waarin de beoordeling centraal staat of en in hoeverre verbetering
van de belastbaarheid kan worden verwacht. Tevens is aansluiting gezocht bij
de memorie van toelichting bij de wet WIA waarin een aantal stappen staat
beschreven waarlangs die beoordeling moet plaatsvinden. Daardoor wordt de
inzichtelijkheid en de uniformiteit van de beoordeling bevorderd. Het proces
is zodanig ingericht dat de verzekeringsarts allereerst beziet of de prognose «herstel
uitgesloten» geldt. Zo ja, dan is sprake van duurzaamheid. Zo, neen,
dan vervolgt hij het onderzoek door het eerst volgende jaar te bezien. Is
er in het eerste jaar een meer dan geringe kans op herstel, dan is er geen sprake van duurzaamheid. Is er in dat eerste jaar en ook in de volgende
jaren geen of een geringe kans op herstel, dan is sprake van duurzaamheid.De leden van de PvdA-fractie vragen of er een medische beslisautoriteit
is gekomen en zo ja, in hoeveel gevallen er sprake is geweest van een intern
verschil van mening over het criterium «duurzaam».Met de invoering van de Wet WIA per 29 december 2005 is een nieuwe
UWV-functionaris geïntroduceerd, de beslissingsautoriteit. Hiermee is
beoogd de beslissingen van het UWV met betrekking tot volledige en duurzame
arbeidsongeschiktheid met voldoende waarborgen te omkleden en meer te uniformeren.
Het werd destijds van belang geacht om hiervoor extra waarborgen in te richten,
juist omdat de beoordeling van de duurzaamheid van de arbeidsongeschiktheid
een nieuw element was bij de claimbeoordeling. De voorbereiding van de definitieve
beslissing vindt plaats door anderen; de definitieve beslissing over de uitkering
bij volledige en duurzame arbeidsongeschiktheid kan uitsluitend genomen worden
door de beslissingsautoriteit.Er zijn in 2006 4261 zaken door de beslissingsautoriteit afgehandeld,
waarvan in 204 gevallen niet akkoord werd gegaan met de toekenning van de
IVA-uitkering. In 136 van deze 204 gevallen was het aspect «duurzaamheid»
de reden dat niet akkoord werd gegaan. In het algemeen vertoont het aantal
zaken waarin geen akkoord kon worden gegeven een sterk dalende lijn (van meer
dan 10% eind 2005 naar 2,9% eind 2006).Hoe luiden de instructies aan de keurende artsen voor deze gevallen vragen
de leden van de PvdA-fractie. Dient uitgegaan te worden van het meest optimistische
scenario, verwijzen naar de WGA als er nog een sprankje hoop op verbetering
is? Of mag het oordeel ook «duurzaam» luiden als de kans op verbetering
op minder dan, bijvoorbeeld, 50% wordt ingeschat?Verwezen wordt hiervoor mede naar de vraag over de keuringsprocedure.
Het door de leden van de PvdA-fractie gehanteerde begrip «sprankje hoop
op verbetering» lijkt het meest aan te sluiten bij het begrip «verbetering
van de belastbaarheid niet of nauwelijks te verwachten» zoals de terminologie
in het beoordelingskader luidt. In deze gevallen bestaat er aanspraak op een
IVA-uitkering, zij het dat wel periodiek wordt beoordeeld of er op enig moment
redelijke verwachtingen zijn dat verbetering van de belastbaarheid zal optreden.Bij de beoordeling van de duurzaamheid van arbeidsbeperkingen wordt niet
met kanspercentages gewerkt. Voor zover er gegevens zijn over kansen op herstel
betreffen die meestal niet het herstel van de belastbaarheid voor arbeid.
Zouden die gegevens er wel zijn, dan zijn zij nog niet toepasbaar bij individuele
beoordelingen, omdat bij de berekening van herstelkansen wordt geabstraheerd
van individuele situaties.Tevens is de vraag gesteld hoeveel van de 80–100 gevallen in 2006
en in 2007 aangemerkt zijn als WGA-gerechtigd en hoeveel als rechthebbend
op een IVA-uitkering.In 2006 zijn 8906 personen aangemerkt als volledig maar niet duurzaam
arbeidsongeschikt in de WGA. In 2007 betreft dit 7884 personen tot en met
het 3e kwartaal 2007.In 2006 zijn 3795 personen aangemerkt als volledig en duurzaam arbeidsongeschikt
in de IVA. In 2007 betreft dit 3 288 personen tot en met het 3e kwartaal
2007.Hoeveel van de 80–100 WGA-gerechtigden zijn ook drie maanden na
de schatting nog altijd 80–100%, vragen de leden van de PvdA-fractie.Kwantitatieve gegevens zijn hierover nog niet beschikbaar. Wel kan in
algemene zin gesteld worden dat het overgrote deel van deze groep na drie
maanden nog altijd 80–100 procent WGA-gerechtigd is. Over het algemeen
wordt een professionele herbeoordeling namelijk niet eerder dan zes maanden
na de claimbeoordeling gepland. Eerdere herbeoordeling is alleen in specifieke
situaties aan de orde, bijvoorbeeld wanneer er een operatie met te verwachten
goed herstel net na de claimbeoordeling is gepland.De leden van de PvdA-fractie vragen of er beleid is ontwikkeld over de
vraag na hoeveel tijd bij de duurzame 80–100 status het predicaat «tijdelijk»
wordt vervangen door «duurzaam» en hoe dit beleid luidt. Zij willen
weten of de gewijzigde indeling ambtshalve plaatsvindt of dat de betrokkene
hierom moet vragen.De tijd die verstrijkt is geen criterium om tot duurzame arbeidsbeperkingen
te besluiten. Het beoordelingskader geldt onverkort voor elke beoordeling,
dus ook voor eventuele herbeoordelingen na jaren. Essentieel is steeds of
nog herstel mogelijk is en of alle behandelmogelijkheden zijn uitgeput. Zolang
de cliënt niet de behandeling volgt die redelijkerwijs van hem mag worden
verwacht, terwijl die behandeling naar verwachting zijn arbeidsbeperkingen
zal doen afnemen, zullen de beperkingen van de cliënt niet als duurzaam
aangemerkt kunnen worden. De gewijzigde indeling kan het gevolg zijn van een
door het UWV geplande professionele herbeoordeling of een herbeoordeling op
verzoek van de cliënt.De leden van de PvdA-fractie vragen zich af wat in zo’n situatie
rechtens is voor de eigenrisicodragende werkgever die over de periode dat
de betrokkene WGA-gerechtigd was de rekening moest betalen.Een werkgever die eigenrisicodrager voor de WGA is, is verantwoordelijk
voor de WGA-uitkeringslasten van zijn werknemers gedurende de eerste tien
jaar. Als op enig moment na de eerste beoordeling blijkt dat de betrokken
volledig arbeidsongeschikte WGA-er duurzaam arbeidsongeschikt is geworden,
dan geldt vanaf dat moment het recht op een IVA-uitkering. Tot dat moment
is dus de eigenrisicodrager verantwoordelijk voor de uitkeringslast. Dit is
alleen anders in geval van bezwaar en beroepszaken en bij evidente fouten
in de beoordeling, waarbij de beslissing met terugwerkende kracht wordt gewijzigd;
dan komen de lasten achteraf niet voor rekening van de werkgever. De IVA-lasten
worden immers niet doorberekend via premiedifferentiatie en komen niet voor
rekening van de eigenrisicodrager voor de WGA.ProceduresDe leden van de fractie van de PvdA willen weten of en zo ja, hoeveel
procedures over dit onderwerp worden gevoerd. Hoeveel van de initiatiefnemers
zijn:a) werknemers die af willen van bemoeizorg van re-integratiecoaches en
de 5%-kop, die bij IVA hoort, willen hebben? ofb) werknemers die zich juist wensen te verweren tegen het oordeel van
de keuringsarts dat het met hen nooit meer goed komt? ofc) werkgevers die ofwel eerder dan na 24 maanden van de loonplicht afwillen,
ofwel na die 24 maanden vastgesteld willen zien dat de werknemer niet langer
tot hun verantwoordelijkheid behoort?De registratie van UWV biedt niet de mogelijkheid om de vraag van de leden
van de PvdA-fractie tot op het gewenste detailniveau te beantwoorden. Bij
de gevoerde procedures betreft het doorgaans werknemers die een WGA krijgen
toegekend en aanspraak wensen op een IVA-uitkering. In beperkte mate wordt
ook door werkgevers bezwaar gemaakt.Sinds de inwerkingtreding van de Wet WIA zijn ca 7000 medische bezwaarzaken
afgesloten of nog in behandeling. Circa 1500 zaken hebben betrekking op «volledig
en duurzaam ongeschikt». De overige 5500 bezwaarzaken hebben betrekking
op gedeeltelijke arbeidsgeschiktheid. Dit kan naast toekenningen van een WGA
in de situatie dat iemand wel volledig, maar niet duurzaam arbeidsongeschikt
is, ook afwijzingen WGA en toekenningen WGA in de categorie 35–80%
betreffen. Welk deel van de bezwaarzaken exact gaat over het onderscheid tussen
een WGA en IVA is zonder nadere analyse niet vast te stellen. Uit deze bezwaarzaken
zijn inmiddels ongeveer 1150 beroepszaken in eerste aanleg (bij de rechtbanken)
en ongeveer 60 hoger beroepszaken (bij de Centrale Raad van Beroep) voortgekomen.GrondslagDe leden van de PvdA-fractie vragen naar de grondslag om af te stappen
van het eigenrisicodragen binnen de IVA. Deze vraag is reeds beantwoord in
de nota naar aanleiding van het verslag. De leden van de PvdA-fractie verwijzen
daar dan ook naar. Het antwoord komt er op neer dat premiedifferentiatie en
de mogelijkheid van eigenrisicodragen een prikkel zijn voor de werkgever om,
vanuit zijn eigen financiële belang, te werken aan volumebeheersing.
Volumebeheersing is met name daar mogelijk waar sprake is van kansen op werkhervatting.
Dit is bij uitstek het geval in de WGA en bij uitstek niet in de IVA. Vandaar
de keuze voor eigenrisicodragen en premiedifferentiatie in de WGA en een uniforme
premie in de IVA.Terroristische aanslagenDe leden van de fractie van de PvdA vragen welke gevolgen schadebeperking
door verzekeraars heeft in geval van terroristische aanslagen en of het eigen
risico dragende bedrijf dan aansprakelijk is of dat er dan een rol voor de
overheid is.Het UWV betaalt de uitkering aan de (ex-)werknemer van de eigenrisicodrager
en heeft daarvoor een vordering op de eigenrisicodrager. Als de werkgever
de vordering niet betaalt, kan het UWV een beroep doen op de garantie van
een kredietinstelling of een verzekeraar jegens het UWV. Deze garantie ten
opzichte van het UWV strekt zich niet uit tot schade die wordt veroorzaakt
door terroristische handelingen boven een maximumbedrag dat is vastgesteld
door de Nederlandse Herverzekeringsmaatschappij voor Terrorismeschaden N.V.
(in 2007 1 miljard euro). Indien de eigenrisicodrager niet in staat is op
vordering van het UWV aan de verplichtingen te voldoen blijft de schade voor
zover er overschrijding is van dat bedrag voor rekening van het UWV.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20072008-31050-C.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl