Stedelijke vernieuwing; Brief staatssecretaris over uitvoering van de moties, ingediend onder nrs. 10-16
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25427, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

18-06-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25427 nr. 16

12-06-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamMotie nr. 10Motie nr. 11Motie nr. 121. Ruimte voor bedrijvigheid2. Ondersteunen van bedrijven bij veranderingsprocessen
en ingrepen3. Verbetering van de bedrijfsomgevingVervolgMotie nr. 13Motie nr. 14Motie nr. 15BIJLAGE 1 Overzicht van beleid en instrumenten StadsvernieuwingHerstructureringInvesteringsbudget stedelijke vernieuwingVoortgang stedelijke vernieuwingGrote-stedenbeleidImpuls f 265 miljoen 1996–1999Eenmalige impuls f 100 miljoen 1996Eenmalige impuls f 200 miljoen 1997–1998KansenzonesStiREAStimuleringsprogramma Intensief RuimtegebruikStad & MilieuGrootschalige en Perifere DetailhandelPerspectief voor de langere termijn
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25427Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 49 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 427Stedelijke vernieuwingnr. 16BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 12 juni 1998Op 18 december 1997 heeft de Tweede Kamer bij de behandeling van de nota
Stedelijke vernieuwing een zestal moties aangenomen (TK 1997–1998, 25 427,
nrs. 10, 11, 12, 13, 14, 15 en 16).In deze brief informeer ik de Kamer over de wijze waaraan aan deze moties
gevolg is respectievelijk wordt gegeven.Waar het de motie Hofstra, Van der Burg en Jeekel betreft (nr. 12) bericht
ik u mede namens staatssecretaris van Dok-van Weele van Economische Zaken
en staatssecretaris Kohnstamm van Binnenlandse Zaken. De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,D. K. J. Tommel Motie nr. 10In de motie Van der Burg (Tweede Kamer 1997–1998, 25 427, nr. 10)
verzoekt de Kamer om in het kader van de ICES-gelden geldmiddelen te reserveren
voor stedelijke vernieuwing ter versterking van economische activiteiten.Voor de ICES wordt een apart traject gevolgd waarover de Kamer zelfstandig
kan oordelen. Ten aanzien van de ICES is de Tweede Kamer op 31 maart 1998
door het Kabinet geïnformeerd met de brief «Impuls voor de ruimtelijk-economische
structuur». In deze brief zijn onder meer gelden voor economische structuurversterking
van de steden (pakket vitaliteit steden) in het vooruitzicht gesteld.Ik kom hier later in deze brief op terug. Motie nr. 11In de motie van het lid Jeekel c.s. (Tweede Kamer 1997–1998, 25 427,
nr. 11) wordt de regering achtereenvolgens verzocht om:– plannen voor herstructurering van een aantal nader aangeduide
gemeenten met voorrang te behandelen,– in de jaren 1998 en 1999 voorfinanciering door dergelijke gemeenten
mogelijk te maken door uitbetaling van het rijk in of nabij 2000 in het vooruitzicht
te stellen en– bij de instelling van het investeringsbudget stedelijke vernieuwing
per 1 januari 2000, een deel van de aanvullende middelen af te zonderen ter
grootte van 5% van dit fonds en deze middelen aan te wenden voor uitzonderlijke
stadsvernieuwingsopgaven.Ten aanzien van het eerstgenoemde punt merk ik op dat ik daar graag aan
wil voldoen, als vast staat dat de door de motie geschetste situatie zich,
bij planindiening door de gemeente, voordoet. Binnenkort start de selectie
van plannen, die een bijdrage krijgen op grond van de Tijdelijke stimuleringsregeling
herstructurering goedkope woningvoorraad, voor dit jaar. In de selectieprocedure
zal er bijzondere aandacht zijn voor argumentatie van de zijde van gemeenten
die verwijst naar de inhoud van de motie. Indien de inhoudelijke toets in
het kader van de genoemde stimuleringsregeling het toestaat, dan zullen dergelijke
plannen met voorrang een rijksbijdrage ontvangen.Over de voorfinanciering merk ik op dat zolang de huidige Wet op de stads-
en dorpsvernieuwing van kracht is deze reeds de mogelijkheid biedt van voorfinanciering
door gemeenten. Voorafgaand aan de inwerkingtreding van de regeling ISV –
en daarmee beëindiging van de Wet op de Stads- en Dorpsvernieuwing –
is het niet mogelijk om op titel van deze laatste voor te financieren vanuit
het rijk.Bij de afronding van het kamerdebat over de nota Stedelijke vernieuwing
op 18 december 1997, dit in antwoord op het derde onderdeel van deze motie,
heb ik aangeduid dat ik overweeg bij de investeringsgelden voor stedelijke
vernieuwing een beperkt deel van dat budget af te zonderen voor bijzondere
probleemgevallen. Dit zou een goede oplossing kunnen zijn voor gemeenten,
waar zich bijzondere problemen gerelateerd aan de afronding van de «klassieke»
stadsvernieuwingsopgave voordoen. Over de wijze waarop dergelijke specifieke
gelden – die niet via een objectieve sleutel kunnen worden verdeeld –
worden toegedeeld zal ik U in het kader van het ISV nader berichten (zie ook
motie 15). Motie nr. 12In de motie van het lid Hofstra c.s.(Tweede Kamer 1997–1998, 25 427,
nr. 12) verzoekt de Kamer de regering om concrete voorstellen te doen
inzake de stimulering van vooral kleinschalige economische activiteiten in
en nabij woonwijken en de kamer voor 1 mei 1998 te informeren.Ik onderschrijf mede namens staatssecretaris Van Dok-van Weele van Economische
Zaken en staatssecretaris Kohnstamm van Binnenlandse Zaken het belang van
economische activiteiten voor het goed functioneren van de Nederlandse steden.Stedelijke vernieuwing – en de nota geeft dit ook aan – is
meer dan stadsvernieuwing en herstructurering alleen. Het omvat een breder
pakket van beleidsmaatregelen dan in de nota is uitgewerkt. In combinatie
met ander rijksbeleid, zoals het Grote-stedenbeleid, het ruimtelijk, volkshuisvestings-
en milieubeleid, het economisch beleid en verkeers- en vervoerbeleid kan een
belangrijke impuls aan de stedelijke vernieuwing worden gegeven.Het Rijk heeft de afgelopen jaren diverse initiatieven genomen ter bevordering
van economische activiteiten in en nabij woonwijken. Vanuit de gemeentelijke
praktijk is in toenemende mate aandacht geschonken aan economische aspecten
in het bijzonder aan het belang van bedrijvigheid en buurteconomie. Het rijksbeleid
geeft de gemeenten hier ook de ruimte voor. In bijlage 1 zijn deze initiatieven
op een rij gezet. Drie thema's kunnen hierbij worden onderscheiden:– ruimte voor bedrijvigheid in de steden– ondersteunen van bedrijven bij veranderingsprocessen en stedebouwkundige
ingrepen– verbetering van de bedrijfsomgevingIn het onderstaande ga ik kort op deze aspecten in. Voor meer details
verwijs ik naar de bijlage.Het rijk draagt op verschillende manieren bij aan concrete steun voor
het stimuleren van bedrijvigheid. 1. Ruimte voor bedrijvigheidUit de herijking van de stadsvernieuwing is gebleken dat het aandeel van
bedrijven in de nieuwbouw in de stad in de afgelopen periode (1990–1996)
is gestegen van 8 naar 12 procent. Dit duidt op een verschuiving naar een
grotere menging van wonen en werken in bestaand stedelijk gebied. De verwachting
is dat dit aandeel zich de komende tijd zal stabiliseren. In de komende jaren
zal naar verwachting circa f 300 miljoen van de rijksbijdragen voor stedelijke
vernieuwing ten goede komen van bedrijven. Hiermee kan circa 860 000
m2 vloeroppervlak voor bedrijvigheid, winkels, kantoren en dergelijke
worden gerealiseerd.Plannen die in het kader van het Grote-stedenbeleid worden ondersteund
hebben ook vaak betrekking op vergroting van de ruimte voor bedrijvigheid
alsmede de revitalisering hiervan. Er wordt geïnvesteerd in bedrijfsverzamelgebouwen
en oude bedrijventerreinen en winkelpanden krijgen een facelift. Vooral de
bedrijfsverzamelgebouwen bieden voor startende ondernemers ruimte en faciliteiten.
In veel projecten wordt via investeringen in cultuur de werkgelegenheid in
de toeristische sector gestimuleerd.Voor de periode 1996–1999 is door het ministerie van Economische
Zaken in totaal f 300 miljoen beschikbaar gesteld in het kader van de
Stimuleringsregeling Ruimte voor Economische Activiteit (StiREA). Van het
jaarlijkse budget van f 75 miljoen wordt f 25 miljoen beschikbaar
gesteld voor de vier grote steden. Het betreft hier voornamelijk stedelijke
projecten in de sfeer van ontwikkeling en herstructurering van bedrijventerreinen
en de realisatie van bedrijfsverzamelgebouwen. De overige gemeenten kunnen jaarlijks deelnemen aan de StiREA-tender.
Met ingang van 1998 is in dit budget extra aandacht voor de herstructurering
van bedrijventerreinen. Hiervoor is f 25 miljoen gereserveerd. 2. Ondersteunen van bedrijven bij veranderingsprocessen
en ingrepenIn het kader van de stadsvernieuwingsoperatie wordt in toenemende mate
aandacht geschonken aan economische aspecten. Met behulp van het stadsvernieuwingsfonds
is processteun voor bedrijven beschikbaar om bedrijven te verplaatsen of schadeloos
te stellen in verband met de stadsvernieuwing. Aangezien de stadsvernieuwing
steeds minder grootschalige vormen aanneemt blijkt dat ook minder geld wordt
gereserveerd voor dit soort processteun. Tot 2010 gaat het, voor wat betreft
de rijksbijdrage, nog om circa f 200 à f 300 miljoen. In
het kader van de herstructurering is bovendien voor proceskosten ten behoeve
van bedrijven circa f 100 miljoen uitgetrokken.Bij het Grote-stedenbeleid worden ook gelden gebruikt om startende ondernemers
op te leiden en te begeleiden in hun beginnend ondernemerschap bijvoorbeeld
voor het vinden van financiering en huisvesting. De vier grote steden hebben
ieder een gebied (kansenzone) aangewezen dat als economisch stimuleringsgebied
fungeert. 3. Verbetering van de bedrijfsomgevingVoor de periode 1996–1999 is in het kader van het Grote-stedenbeleid
in totaal f 575 miljoen vrijgemaakt ten behoeve van het verbeteren van
de leefbaarheid, veiligheid en stadseconomie. Deze aspecten versterken elkaar
wederzijds. Bedrijvigheid gedijt beter in een leefbare, veilige omgeving,
dan in een verloederde omgeving waar weinig sociale controle is en een wijk
waar wonen en werken gecombineerd wordt is voor veel bewoners een aantrekkelijk
aspect. Verbetering van de openbare ruimte en de herinrichting van bedrijventerreinen
staan in veel plannen centraal. Daarnaast is de verbetering van de bereikbaarheid
van werklocaties een belangrijk element.Inzet van andere instrumenten naast deze financiële impuls verhoogt
de effectiviteit van de middelen nog aanzienlijk. De inzet van Melkert-banen
in bijvoorbeeld de beveiliging en onderhoud van de projecten vergroot de aantrekkelijkheid
van de industriegebieden, bedrijfsverzamelgebouwen en winkelcentra. Herinrichting
en verkeersmaatregelen in binnensteden dragen bij aan de verhoging van de
toeristische attractiviteit van deze gebieden. VervolgOm voor de toekomst de economie in de grote steden te versterken is een
brede, samenhangende, langdurige en op versterking gerichte aanpak vereist.
In de brief «Impuls voor de ruimtelijk-economische structuur»
van 31 maart 1998 heeft het kabinet de Tweede Kamer geinformeerd over een
indicatief beleidspakket ter uitwerking hiervan. Het volgende kabinet zal
hierover de uiteindelijke beslissing nemen. Motie nr. 13In antwoord op de motie van het lid Luchtenveld c.s. (Tweede Kamer 1997–1998,
25 427, nr. 13) waarin de regering verzocht wordt «in samenwerking
met de Grote Steden, de rechtstreekse stadsvernieuwingsgemeenten, het IPO
en de VNG onderzoek te verrichten naar de aard en omvang van de funderingsproblematiek
en de Kamer daarover uiterlijk op 1 mei 1998 te informeren», deel ik
de Kamer het volgende mee: Inmiddels heeft een aantal gemeenten het initiatief genomen tot een «stedenoverleg»,
waarin een eerste verkenning van de funderingsproblematiek heeft plaatsgevonden.In dit overleg is geconcludeerd dat het onhaalbaar is om in korte tijd
een meer uitgebreide inventarisatie over funderingsproblemen bij gemeenten
te kunnen opstellen. Ik kan u derhalve niet informeren over aard en omvang
van de funderingsproblematiek. Wel zal ik een aantal stappen ondernemen om
hierin verder te komen.Aan het «stedenoverleg» hebben Haarlem, Dordrecht, Gouda,
Schiedam en Zaanstad deelgenomen, evenals de VNG en het Ministerie van VROM.
Apeldoorn en Amsterdam hebben zich later aangesloten. Het Stedenoverleg heeft
in april voorlopige conclusies getrokken.Op grond van deze eerste onderlinge inventarisatie is gebleken dat er
niet gesproken kan worden van één overheersend funderingsprobleem,
maar dat een variëteit aan probleemtypen onderscheiden kan worden. Ons
land kent vele bodemtypen met bijpassende soorten funderingen en in principe
kunnen overal problemen optreden. Op slappe en daardoor niet stabiele grond
doen zich echter de meeste problemen voor. In Schiedam bijvoorbeeld –
dunne zandlaag op veen – is sprake van onvoldoende onderheiing. Op andere
plaatsen kan voldoende fundering op palen zijn aangebracht, maar zijn de –
houten – palen aangetast. Die aantasting kan ook weer verschillende
oorzaken hebben, zoals een daling van het grondwater, waardoor schimmelvorming
op droogvallende plekken kan ontstaan. Haarlem en Zaanstad rapporteren over
een bacteriologische aantasting van palen van grenenhout.Veldonderzoek naar funderingen wordt gedaan door een beperkt aantal onderzoeksbureaus.
Er bestaat vooralsnog geen uniforme onderzoeksmethode. Zolang niet op een
uniforme en vergelijkbare wijze onderzoek naar funderingsproblemen wordt gedaan
zijn uitkomsten van een brede inventarisatie moeilijk te interpreteren. Door
de gemeenten wordt daarom absolute prioriteit toegekend aan het opstellen
van een zogenaamd onderzoeksprotocol, waaraan alle betrokken bureaus zich
conformeren.Een protocol neemt in hoofdzaak de vorm aan van een afspraak tussen Rijk,
gemeenten en onderzoeksbureaus ten aanzien van de te volgen onderzoeksmethoden
bij verschillende probleemtypen.De VNG heeft ten aanzien van de coördinatie van het onderzoeksprotocol
en het bundelen van de resultaten van de daaruit voortvloeiende gemeentelijke
onderzoeken het initiatief genomen. De resultaten hiervan wacht ik met belangstelling
af. Voor de totstandkoming van dit protocol verleent VROM financiële
ondersteuning en stelt het ambtelijke capaciteit ter beschikking.De VNG heeft zich bereid verklaard om in vervolg op het protocol bij andere
gemeenten te toetsen in hoeverre er sprake is van funderingsproblemen.Ik acht het gewenst aanvullend – bij het opstellen van dit protocol
voor veldonderzoek – tevens aandacht te besteden aan het doen uitvoeren
van fundamententeel en/of innovatief onderzoek. Ik heb mij bereid verklaard
op die laatste twee aspecten ondersteuning te bieden in de vorm van ambtelijke
deskundigheid en met een financiële bijdrage:– Fundamenteel onderzoek: bijvoorbeeld onderzoek naar de aantasting
van grenen palen door bacteriën resp. mogelijkheden om dit te remmen.– Innovatief onderzoek: naar nieuwe, goedkopere technieken voor
funderingsherstel. Na overleg over de uitkomsten met de VNG en het Stedenoverleg zal ik u
informeren over het onderzoek en het overleg. Motie nr. 14De gewijzigde motie van de leden Van der Burg en Jeekel c.s. (Tweede Kamer
1997–1998, 25 427, nr. 14) betreft het verzoek aan de regering
om, onder handhaving van het huidige budget, de uitgaven voor stedelijke vernieuwing
die zijn voorzien voor de periode 2005 en verder te verschuiven naar de periode
2002 tot en met 2004, zodanig dat de jaarlijkse bijdrage gelijk blijft. Deze
wijziging zou uitgevoerd moeten worden via verschuivingen in het kasritme
en bij de voorbereiding van de begroting 1999 en de meerjarenraming zou hiervan
uitgegaan moeten worden.In de op 2 april jl. door de Minister van Financiën aan de Tweede
Kamer verzonden Voorjaarsnota 1998 is alleen de doorwerking naar 1999 van
de mutaties uit 1998 in beeld gebracht. Tevens is daarbij vermeld dat, omdat
dit het laatste jaar van het kabinet is, de begrotingsvoorbereiding 1999 een
«beleidsarm» karakter heeft. Over de in de motie voorgestelde
verschuiving van de budgetten betreffende de periode 2002 tot en met 2004
heeft nog geen besluitvorming in het kabinet plaatsgevonden.De Tweede Kamer is op 31 maart jl. door het kabinet geïnformeerd
over de vervolgactiviteiten in het kader van de impuls voor de ruimtelijk-economische
structuur (ICES).In de desbetreffende brief is in het zgn. «pakket vitaliteit steden»
een bedrag genoemd van f 500 tot f 900 mln. voor herstructurering
van woningen en voor stadsvernieuwing. Dit bedrag zou kunnen worden toegevoegd
aan het Investeringsbudget voor Stedelijke Vernieuwing teneinde een extra
kwaliteitsimpuls aan de stedelijke woningvoorraad te geven. De continuiteit
van de stedelijke vernieuwing waarom in deze motie is gevraagd wordt mede
hierdoor gewaarborgd. Motie nr. 15Tenslotte ga ik in op de gewijzigde motie van het leden Van der Burg en
Jeekel c.s. (Tweede Kamer 1997–1998, 25 427, nr. 15) waarin
de regering wordt verzocht om in overleg met de grote steden, de rechtstreekse
en de VNG de systematiek voor de behoefte en verdeling van het fonds ISV,
zo in te richten dat zowel preventieve als curatieve herstructurering voor
financiering van rijkszijde in aanmerking kan komen en de Kamer hierover uiterlijk
voor 1 mei 1998 te informeren. Op 28 november 1997 heb ik de Tweede Kamer
een brief doen toekomen over de contouren van het Investeringsbudget Stedelijke
Vernieuwing. Inmiddels is de uitwerking van dat ISV – in nauw overleg
met onder meer VNG en IPO – ter hand genomen. Bij de uitwerking komen
complexe vraagstukken aan de orde zoals de wijze van verdeling van het ISV-budget,
de aard van de investeringsvisie, de uitwerking van de rol van de provincies,
de keuze van de rechtstreekse gemeenten en de integratie van bijv. de bodemsaneringsgelden.
Naar verwachting zal de Tweede Kamer in het najaar van 1998 over de uitwerking –
waaronder de in de motie genoemde wijze van verdeling – geinformeerd
kunnen worden.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,D. K. J. Tommel BIJLAGE 1 Overzicht van beleid en instrumenten StadsvernieuwingDe stadsvernieuwingsactiviteiten van de afgelopen decennia en van de komende
jaren zijn vooral gericht (geweest) op het inhalen van fysieke achterstanden.
Daarbij is de afgelopen tijd vanuit de lokale aanpak in toenemende mate aandacht
geschonken aan economische aspecten in het bijzonder aan het belang van bedrijvigheid
en buurteconomie. Met name de grote steden willen in hun stadsvernieuwingsbeleid
meer aandacht besteden aan het stimuleren van bedrijvigheid in stadsvernieuwingsgebieden
ter behoud en bevordering van de werkgelegenheid in deze gebieden (Evaluatie
Herijking BELSTATO, Koers en aanpak, RIGO, 1997). De aandacht voor het stimuleren
van bedrijvigheid volgt op een periode van eenzijdige aandacht voor het wonen.
Met behulp van het stadsvernieuwingsfonds is steun aan bedrijven in stadsvernieuwingsgebieden
verleend; in de periode 1990–1996 tot een bedrag van ruim f 450
miljoen (zoals blijkt uit de verslaglegging van Wet op de Stads- en Dorpsvernieuwing,
weergegeven in de toelichting op de begroting van VROM). Deze door gemeenten
gedane uitgaven zijn gebaseerd op rijksbijdragen in die periode van circa
f 245 miljoen. In de resterende periode van het stadsvernieuwingsfonds/investeringsbudget
tot 2010 valt te verwachten dat gemeenten tussen de f 200 en f 300
miljoen aan bijdragen voor bedrijven in stadsvernieuwingsgebieden zullen verstrekken.Het aandeel nieuwe investeringen in bedrijvigheid en dergelijke in de
met stadsvernieuwingsbijdragen gesteunde nieuwbouw steeg van 8 procent in
1990 naar 12 procent in 1996. Dit blijkt uit het herijkingsonderzoek naar
de grondkosten en -opbrengsten in de stadsvernieuwing in 1996. De landelijke
uitgaven door gemeenten aan nieuwbouw bedroegen in de periode 1990–1995
bijna f 3 miljard, waarvan dan gemiddeld zo'n 10 à 11 procent
in de kosten voor bedrijvigheid en dergelijke is bijgedragen. Dit duidt op
een verschuiving naar een grotere menging van wonen en werken in bestaand
stedelijk gebied. De verwachting is dat dit aandeel zich de komende tijd zal
stabiliseren. Op grond van de berekening van de behoefte in de nota Stedelijke
Vernieuwing kan worden aangenomen dat hiervoor in de komende jaren nog circa
f 288 miljoen aan rijksbijdragen via het stadsvernieuwingsfonds beschikbaar
komt. Hiermee kan circa 860 000 m2 vloeroppervlak voor bedrijvigheid,
winkels, kantoren en dergelijke worden gerealiseerd. HerstructureringHerstructurering is een kwaliteitsimpuls met als ambitie om via het versterken
van de structuur van wijken onder meer hun economische vitaliteit te vergroten.
Investeringen door de overheid scheppen het juiste klimaat om in die wijken
ook investeringen door anderen, zoals marktpartijen en ondernemers, te vergroten.Het beleid voor de stad is gericht op een stad en een stadsgewest met
een zodanige opzet van woon- en werkplekken dat het geheel herkenbaar en aantrekkelijk
is. Dit zal ook hogere inkomensgroepen binden en daarmee het draagvlak en
afzetmogelijkheden van buurt- en wijkgebonden voorzieningen en bedrijven vergroten.In het programma voor herstructurering (nota Stedelijke Vernieuwing) is
rekening gehouden met het bestemmen van een deel van de bebouwing voor bedrijfsdoeleinden.
Hiermee is een investering van f 338 miljoen gemoeid door zowel de overheden
als marktpartijen en corporaties. Daarnaast is voor zogenaamde proceskosten
circa f 100 miljoen uitgetrokken voor de stimulering van
bedrijfsverplaatsingen en ter compensatie van overlast van het herstructureringsproces. Investeringsbudget stedelijke vernieuwingIn de nota Stedelijke Vernieuwing is aangegeven dat gestreefd wordt alle
investeringssubsidies van VROM gericht op de vernieuwing van de steden te
bundelen in een brede doeluitkering «Investeringen Stedelijke Vernieuwing»
(ISV). Hierover is de Kamer op 28 november 1997 met een brief geïnformeerd.
Het financiële sturingsinstrument is voorwaardenscheppend en stimulerend.
Met gemeenten die beschikken over een investeringsvisie stedelijke vernieuwing
zullen meerjarige afspraken worden gemaakt over de inzet van het ISV. De bundeling
van subsidies heeft als doel samenwerking en samenhang tussen verschillende
beleidsvelden tot stand te brengen. In het kader van ISV zullen daartoe zogenaamde
«prestatievelden» worden vastgelegd waarbij onder meer de relatie
wordt gelegd met bedrijvigheid in steden. Dit is onder andere het geval bij
de prestatievelden «fysieke ruimte voor economische activiteiten»
en «kwaliteit van de openbare ruimte». Voortgang stedelijke vernieuwingIn de nota Stedelijke Vernieuwing is aangekondigd dat het kabinet jaarlijks
bij de begroting stil zal staan bij de voortgang van de stedelijke vernieuwing.
Hierbij zal met name worden gekeken naar de herstructureringsoperatie. Naast
planinhoud, uitvoeringspraktijk, effecten op de woningmarkt en de positie
van de wijk in de stad zal ook de bedrijvigheid een rol spelen. Het kabinet
gaat ervan uit dat gemeenten en provincies ten gunste van stedelijke vernieuwing
zelf beleid ontwikkelen, prioriteiten stellen en een kader scheppen voor private
investeringen die daaraan bijdragen. Grote-stedenbeleidIn de kabinetsperiode 1990–1994 heeft het ministerie van Binnenlandse
Zaken een aantal impulsen ter versterking van de economische structuur in
de stedelijke knooppunten en hun omliggende gemeenten gegeven. Het betreft
de Aardgasbatenimpuls uit 1992 en de Werkgelegenheidsimpuls (1994). Deze impulsen
waren gericht op relatief grootschalige projecten, waarbij echter ook aandacht
(en geld) werd besteed aan een gebiedsgerichte aanpak van binnensteden (o.a.
Schiedam, Breda, Hengelo) of van achterstandsgebieden in de steden (Mercatorpleinbuurt
Amsterdam).In de huidige kabinetsperiode heeft het kabinet met het Grote-stedenbeleid
(GSB) de ingezette lijn aangepast voortgezet. Daarbij werd de aandacht gericht
op de 25 steden van het GSB (G25) en betrof het over het algemeen meer kleinschalige
projecten, voor een belangrijk deel in, of in de directe nabijheid van achterstandswijken.
Het betreft drie financiële impulsen en het instellen van «kansenzones»
in de vier grootste steden. Impuls f 265 miljoen 1996–1999Voor de periode 1996–1999 zijn gelden vrijgemaakt voor een financiële
impuls van in totaal f 265 miljoen ten behoeve van leefbaarheid, veiligheid
en stadseconomie. Deze impuls richt zich op een breed werkingsgebied, waarbij –
naast de inhoudelijke samenhang – de «gebiedsgerichte aanpak»
de rode draad vormt tussen de drie genoemde werkterreinen. De inhoudelijke
samenhang tussen leefbaarheid/veiligheid en stadseconomie versterkt elkaar
wederzijds. Bedrijvigheid gedijt beter in een leefbare, veilige
omgeving, dan in een verloederde omgeving waar weinig sociale controle is
en waar vernielingen, inbraak en onveilige situaties op straat voorkomen.
Omgekeerd maakt een mix van woon- en werkfuncties de wijk voor veel bewoners
aantrekkelijker dan een monotone woonwijk. Zeker voor werkzoekenden aan de
onderkant van de arbeidsmarkt is de beschikbaarheid van werk «om de
hoek» van groot belang.De afweging wáár de beschikbare gelden ingezet worden (welke
wijk, welke activiteiten), wordt op gemeentelijk niveau gemaakt. Daar bestaat
immers het beste zicht op waar knelpunten en kansen zich voordoen en kunnen
activiteiten in samenhang worden ontwikkeld en uitgevoerd.Ter illustratie van het thema stadseconomie kan worden gedacht aan onderdelen
van het wijkplan Hillesluis (Rotterdam) waar onder andere een verbetering
plaatsvindt van de openbare ruimte in het winkelgebied, het winkelareaal wordt
vergroot en de organisatiegraad van de winkeliers wordt verhoogd; dit alles
in samenhang met terugdringing van de criminaliteit en vergroting van het
toezicht. In Hillesluis wordt ook geïnvesteerd in bedrijfsverzamelgebouwen,
in samenhang met ontwikkeling van de Kop van Zuid.Een tweede voorbeeld is het zogeheten Peetproject in Leeuwarden waarbij
startende ondernemers worden begeleid en opgeleid door een «gevestigd»
ondernemer. De gemeente biedt hierbij ondersteuning bij het vinden van financiering
en huisvesting. Eenmalige impuls f 100 miljoen 1996De éénmalige impuls van f 100 miljoen 1996 is vooral
bedoeld voor investeringen in de stad die de economie versterken. In alle
steden (de G25) zijn daarvan projecten gefinancierd die de bereikbaarheid
van industriegebieden en kantoorlocaties verbeteren en het gebruik van bestaande
infrastructuur optimaliseren, zoals bijvoorbeeld in Den Haag waar de bewegwijzering
naar industriegebieden is verbeterd. Daarnaast is een groot deel van de middelen
ingezet voor het renoveren van bedrijfsruimten en bedrijfsterreinen die werk
in de stad opleveren.Veel aandacht is gegeven aan de ontwikkeling van bedrijfsverzamelgebouwen,
waarin met name aan startende ondernemers werkruimte en gezamenlijke faciliteiten
worden geboden waardoor hun kansen op succes vergroten. Ook zijn projecten
ondersteund ter versterking van de toeristische sector. Deze hebben vooral
betrekking op het herstel van historische gebouwen en de herinrichting van
binnensteden.Tenslotte is veel aandacht gegeven aan de kwaliteitsvergroting van winkelgebieden.Inzet van andere instrumenten naast deze financiële impuls verhoogt
de effectiviteit van deze middelen nog aanzienlijk. De inzet van Melkert-banen
in bijvoorbeeld de beveiliging en onderhoud van de projecten vergroot de aantrekkelijkheid
van de industriegebieden, bedrijfsverzamelgebouwen en winkelcentra. De herinrichting
en verkeersmaatregelen in de binnensteden dragen bij aan de verhoging van
de toeristische attractiviteit van deze gebieden. Eenmalige impuls f 200 miljoen 1997–1998Bij deze impuls is gekozen voor een gerichte versterking van de economische
structuur in de G25. De steden hebben plannen ingediend die zowel getoetst
zijn op hun effecten op de versterking van de lokale economie, als op de uitstraling
naar achterstandswijken. Bij dat tweede aspect is gekeken naar de locatie
van de bedrijvigheid (in of nabij een achterstandswijk) en naar het aandeel
arbeidsplaatsen dat aan de onderkant van de arbeidsmarkt gecreëerd wordt.
Ten behoeve van deze impuls zijn onder meer onderstaande projecten
gehonoreerd. In Arnhem wordt gewerkt aan versterking van de winkelfunctie
in de sociaal zwakke wijk Malburgen. Er vindt een concentratie plaats in één
hoofdwinkelcentrum en twee deelcentra. Een aantal oude, verloederde winkelstrips
wordt gesaneerd. Eén van de complexen wordt omgevormd tot een complex
met bedrijfsruimte voor kleinschalige bedrijvigheid en woningen.Een ander betreft Leiden, waar men het (cultureel) toerisme wil bevorderen,
omdat dit een groeisector is waarmee veel banen aan de onderkant van de arbeidsmarkt
gecreëerd worden (horeca, detailhandel enz.) Met de bijdrage in dit kader
wordt onder andere een aantal onderdelen van het «city-marketing plan»
gefinancierd zoals de bouw van het toeristisch centrum Zijlpoort en de bewegwijzering
en inrichting van de openbare ruimte van de route ambachtelijke musea en werkplaatsen.
Tevens is een «materialenbank» opgericht waarin bouwkundige materialen
en onderdelen worden gerestaureerd. Dit is een arbeidsintensieve bedrijvigheid,
gericht op laagopgeleiden. Het historische karakter van veel gevels kan met
de hergebruikte materialen behouden blijven, hetgeen de stad als toeristische
trekpleister extra aantrekkelijk maakt. KansenzonesHet instrument «kansenzone» is in ontwikkeling. De bedoeling
van dit instrument is om de concurrentiekracht van achterstandswijken voor
het aantrekken en behouden van bewoners met stijgende inkomens en bedrijven
te herstellen.Het beleid richt zich op de vier grote steden. Hiervoor is in eerste instantie
f 10 miljoen uitgetrokken. Dus per kansenzone is f 2,5 miljoen beschikbaar.
De steden hebben flankerend beleid ontwikkeld en ingezet in de vorm van accountmanagers
kansenzone die de éénloketfunctie garanderen, gemeentelijke
regelgeving doorgelicht en er zijn voorstellen gedaan om de lasten voor het
bedrijfsleven in het gebied te verlichten.Om de ervaringen met de kansenzone zo goed mogelijk in concreet beleid
om te zetten is van rijkswege een groep rijksaccountmanagers ingesteld. Deze
groep werkt nauw samen met de gemeentelijke accountmanagers.De vragen die de gemeenten stellen aan de rijksaccountmanagers vormen
de grondslag voor de inhoud van een in ontwikkeling zijnd wetsvoorstel «kansenzones».
De G4 hebben ieder een gebied aangewezen dat als economisch stimuleringsgebied
een voorloperfunctie heeft naar kansenzone. Ter illustratie noem ik hier Den
Haag en Rotterdam.Den Haag heeft de Schilderswijk, de Transvaalbuurt en het Laakkwartier
als economisch stimuleringsgebied aangewezen. De maatregelen die Den Haag
neemt zijn sterk gericht op stimulering van startende ondernemingen. Ondersteuning
van mensen die een bedrijf willen beginnen, ook vanuit een uitkeringssituatie
vormt voor Den Haag het leeuwendeel van het economische stimuleringsbeleid.In Rotterdam is het industrieterrein Waalhaven Zuid, nabij Charlois als
economisch stimuleringsgebied aangewezen. Dit gebied krijgt weer een economische
functie door investeringen in leegstaande bedrijfsgebouwen en herinrichting.
Via de werving van personeel in de nabijgelegen wijk Oud Charlois worden relaties
gelegd met de woonwijk. Ook andere relaties met Charlois worden ontwikkeld,
zoals bijvoorbeeld de mogelijkheden van adoptie van starters door ondernemers
uit Waalhaven Zuid.In 1997 heeft staatssecretaris Van Dok van Economische Zaken het initiatief
genomen om te komen tot het project Centraal Bedrijvencentrum in Charlois/Waalhaven-zuid.
Met dit project wordt getracht een bijdrage te leveren aan het verbeteren
van de mogelijkheden voor het (startend) ondernemerschap. Dit project beoogt
(startende) ondernemers te faciliteren teneinde meer werkgelegenheid te scheppen.
Belangrijk onderdeel van dit project is het begeleiden van werklozen in het ondernemerschap. Daarnaast worden voorzieningen getroffen om deze
starters in één bedrijfsverzamelgebouw onder te brengen, begeleidt
men ondernemers om hen te behouden voor het gebied, trekt men ondernemers
aan in de dienstensector, en worden faciliteiten voor gevestigde ondernemers
gebundeld en toegankelijker gemaakt. StiREAVoor de periode 1996–1999 is door het ministerie van Economische
Zaken in totaal f 300 miljoen beschikbaar gesteld in het kader van de
Stimuleringsregeling Ruimte voor Economische Activiteit (StiREA). Doel van
deze regeling is het tijdig beschikbaar stellen van ruimte voor bedrijvigheid
met de juiste kwaliteit.Van het jaarlijkse budget van f 75 miljoen wordt f 25 miljoen
beschikbaar gesteld voor de vier grote steden. Het betreft hier voornamelijk
stedelijke projecten in de sfeer van ontwikkeling en herstructurering van
bedrijventerreinen en de realisatie van bedrijfsverzamelgebouwen. Het BUPA-terrein
(Buiksloterham-Papaverweg) in Amsterdam is een voorbeeld van een bedrijventerrein
dat in dit kader opgeknapt zal worden.De overige gemeenten kunnen jaarlijks deelnemen aan de StiREA-tender.
Met ingang van 1998 is in dit budget extra aandacht voor de herstructurering
van bedrijventerreinen. Het beschikbare budget voor de overige gemeenten is
f 50 miljoen, waarvan f 25 miljoen voor herstructureringsprojecten
en 25 miljoen voor ontwikkelingsprojecten. Het is mogelijk om voor de tender
aanvragen voor verouderde binnenstedelijke bedrijventerreinen in te dienen. Stimuleringsprogramma Intensief RuimtegebruikHet ministerie van VROM is eind 1997 gestart met het Stimuleringsprogramma
Intensief Ruimtegebruik (StIR). Doel van het programma is om de bewustwording
van nut en noodzaak van intensief en meervoudig ruimtegebruik bij alle partijen
die op de een of andere manier met de ruimtelijke inrichting te maken hebben,
te vergroten. StIR wil daarmee het besluitvormingsklimaat zodanig bevorderen,
dat intensief ruimtegebruik een vanzelfsprekende optie wordt. Door een interactieve
werkwijze (door en voor de doelgroepen) probeert StIR het draagvlak voor dit
beleid te vergroten. Zo worden de doelgroepen gestimuleerd om met voorbeeldprojecten
te komen, wordt samenwerking gezocht met andere programma's en organisaties
en wordt onderzoek gestart. Voor de komende 5 à 6 jaar is 50 miljoen
gulden voor het programma vrijgemaakt.Op de startmanifestatie van StIR (november 1997) is een aantal mogelijke
onderwerpen voor het programma voorgedragen. Ten aanzien van het onderwerp
kleinschalige economische activiteiten in en nabij woonwijken zijn met name
de thema's «Bedrijventerreinen» en «Mengen van wonen, werken
en andere functies» interessant.StIR richt zich op bedrijventerreinen, omdat gebleken is dat het ruimtegebruik
hier nogal eens te wensen overlaat. Aangezien vooral de wat oudere terreinen
dichtbij woonwijken liggen, liggen hier kansen voor stedelijke vernieuwing
en voor de combinatie wonen en werken. Het andere thema is meer impliciet
aan de orde bij alle inspanningen van StIR.In 1997 tenslotte, is door StIR een brochure uitgegeven met als titel
«Wonen en werken in nieuwe woonwijken», die laat zien dat er,
door een goede ruimtelijke inpassing te realiseren, kansen zijn om wonen en
werken te combineren. Stad & MilieuMet het project Stad & Milieu wordt getracht gemeenten meer mogelijkheden
te bieden om knelpunten die zich bij de uitvoering van het compacte stadbeleid
voordoen, op te lossen. In dit kader zijn 25 experimenten geselecteerd. Deze
experimenten zijn gericht op het realiseren van intensief ruimtegebruik en
een optimale stedelijke kwaliteit, hieronder vallen ook economische aspecten.
Vooral op het lokale vlak – het niveau dat de experimenten opzet en
uitvoert –, is zeker aandacht voor handhaving/versterking van kleinschalige
bedrijvigheid.Een aantal van de 25 experimenten Stad & Milieu mikt specifiek op
menging van wonen en (kleinschalig) werken vanuit de bestaande situatie –
hier blijft de verhouding wonen/werken grosso modo intact (Deventer, Apeldoorn,
Tilburg, Maastricht). Zo wil de gemeente Deventer het verouderde bedrijventerrein
Bergweide dat huisvesting biedt aan 410 vooral kleinere bedrijven, in het
kader van Stad & Milieu saneren en revitaliseren. Hierbij wordt gedacht
aan verbetering van de milieukwaliteit voor de bewoners en omwonenden van
het gebied en aan een zodanige herstructurering van het gebied dat de aanwezige
werkgelegenheid behouden blijft en versterkt wordt. Onderzocht wordt in hoeverre
een verdere menging van wonen en werken in Bergweide mogelijk is.In andere experimenten wordt aan een werkgebied selectief woonruimte toegevoegd
(Vlaardingen, Den Haag). In weer andere projecten wordt ingezet op bedrijfsbebouwing
als geluidsscherm voor nieuwe woningbouw (Assen, Almelo) of wordt naast woningbouw
en/of voorzieningen ruimte gecreëerd voor werkgelegenheid in de toeristisch-recreatieve
sfeer (Roermond, Smallingerland). De gemeente Smallingerland bijvoorbeeld
is van plan om in het centrum een in de jaren zestig gedempt gedeelte van
de Drachtstervaart uit te graven en aan de rand van het gebied een servicecomplex
voor de recreatieve vaart in het oostelijk deel van Friesland aan te leggen.
Dit met het oog op een grotere bijdrage van de watersport aan het economisch
functioneren van het centrum van Drachten. Grootschalige en Perifere DetailhandelIn de brief van 14 juli 1995 (Tweede Kamer 1994–1995, 18 786
nr. 29) is de Kamer geïnformeerd over het beleid voor perifere detailhandelsvestigingen
(PDV) en geconcentreerde grootschalige detailhandelsvestigingen (GDV). Het
doel van het PDV-GDV-beleid is tweeledig: het handhaven van de winkelfunctie
van de binnensteden en bestaande winkelgebieden en het bevorderen van de dynamiek
in de detailhandel. Binnenkort zullen wij u hierover separaat informeren.Met de nota Stedelijke Vernieuwing heeft het kabinet aangegeven het een
hoofdzorg te vinden dat de steden in de sociale en economische dynamiek overeind
blijven. Ik ben van mening dat de rol van de detailhandel hierin een belangrijke
positie inneemt. Het PDV- en GDV-beleid speelt een belangrijke rol om de aantrekkelijkheid
van de steden op detailhandelsgebied in stand te houden of te vergroten. Winkels
op het schaalniveau van buurt of wijk dragen, door het ontstaan van grotere
variatie en het creëren van werkgelegenheid – evenals andere vormen
van bedrijvigheid – bij aan een leefbare woonomgeving in de wijk. Veel
kleine winkelcentra hebben te lijden onder de teruggang in koopkracht in de
wijk. Daarnaast is er een tendens tot concentratie: versterking van de grote
winkelcentra in deze wijken door modernisering of uitbreiding. Op locaties
die voldoende aantrekkelijk zijn en waar sprake is van een uitnodigend vestigingsklimaat
bestaan mogelijkheden om in die schaalvergroting te voorzien. Het PDV-GDV-beleid
ondersteunt dit door te blijven inzetten op nieuwe winkelontwikkelingen aansluitend
of binnen bestaande winkelgebieden. Voorkomen moet worden dat ruimte zoekende
detailhandel op locaties buiten de woongebieden wordt gevestigd.
Het is aan de gemeenten om op gemeentelijk niveau te kijken waar de detailhandel
een toekomst heeft waarbij bestaande winkelstructuren in tact blijven, de
dynamiek in de detailhandel de ruimte krijgt en de vitaliteit van de bestaande
steden wordt ondersteund. Perspectief voor de langere termijnIn de brief «Impuls voor de ruimtelijk-economische structuur»
van 31 maart 1998 heeft het kabinet de Tweede Kamer geïnformeerd over
de concretisering en uitwerking van investeringswensen. Daartoe zijn indicatieve
beleidspakketten voor de periode tot 2010 uitgewerkt waaronder het pakket
«vitaliteit steden». Voor dit pakket is een reservering gemaakt.Om de economie in de grote steden te versterken is een brede, samenhangende,
langdurige en op versterking gerichte aanpak vereist. Elementen zijn onder
andere de herstructurering van bedrijventerreinen en winkelgebieden, investeringen
in openbare ruimte en infrastructuur en de verhoging van veiligheid en leefbaarheid.
Het kabinet signaleert dat over de volle breedte van dit pakket nog niet voor
alle onderdelen concrete, toetsbare projecten zijn ontwikkeld. Hier moet in
de komende maanden verdere voortgang worden geboekt. Essentieel is dat de
steden primair de regie moeten hebben en de prioriteiten stellen voor de uitvoering
van het totaal van maatregelen, tenminste voorzover dit past binnen de rijkskaders
en -doelstellingen. Op basis van meerjarige stedelijke ontwikkelingsprogramma's
zouden Rijk en steden afrekenbare «output»-afspraken kunnen vastleggen,
die zoveel mogelijk objectief meetbaar zijn en verband houden met de (rijks)doelstellingen.
Hierbij past een meerjarige financiële zekerheid voor de steden.Deze pakketten zijn indicatief in die zin dat nadere besluitvorming nodig
zal zijn over exacte samenstelling, maatvoering, intensiteit en timing. Het
volgende kabinet zal hierover de uiteindelijke investeringsbeslissingen nemen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25427-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl