Wijziging Wegenverkeerswet 1994 i.v.m. o.a. aanmerken kentekenregister als basisregistratie; Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31219, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

05-10-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31219 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenInleiding, strekking van het wetsvoorstelHOOFDSTUK I. WIJZIGINGEN IN VERBAND MET AANMERKEN VAN
HET KENTEKENREGISTER ALS BASISREGISTRATIE1. Aanleiding2. Het kentekenregister als basisregistratieHoofdlijnen van de regelingDoelstellingAuthentieke gegevensGebruikersTerugmelden door gebruikersKwaliteitsborgingPrivacyaspectenRechtsbeschermingInvloed van gebruikersFinancieringTechniek en beveiligingTarievenToezichtAansprakelijkheidHOOFDSTUK II. WIJZIGINGEN MET BETREKKING TOT HET NIEUWE
VERSTREKKINGENBELEID1. InleidingBrede beschikbaarheid van overheidsinformatieBescherming van persoonsgegevensMarkt en overheidInternationale verstrekkingen binnen EuropaOntwikkelingen in de praktijk2. De inhoud van de nieuwe voorschriftenDe aard van de te verstrekken gegevensDe ontvangers van de gegevensAlgemeenNadere uitwerkinga. Overheidsorganenb. Buitenlandse autoriteitenc. Derden3. Tariefstelling4. Toezicht en controleAlgemeenIn het onderhavige wetsvoorstel voorgestelde situatieOverheidsorganenOntvangers van gevoelige informatieVerstrekking van informatie aan niet aangewezen personen
of instantiesBescherming persoonsgegevensHOOFDSTUK III. ALGEMENE ASPECTENBedrijfseffecten en administratieve lastenBedrijfseffecten voor de RDWBedrijfseffecten en administratieve lasten voor het bedrijfsleven
en de burgerUitvoerbaarheid en handhaafbaarheidInvoering en overgangInvoering en overgangARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onderdeel AArtikel I, onderdeel BArtikel I, onderdeel CArtikel I, onderdeel DArtikel 41aArtikel 42Artikel 42aArtikel 43Artikel 43aArtikel 43bArtikel 43cArtikel 43dArtikel 43eArtikel 43fArtikel 44Artikel 45Artikel 45aArtikel I, onderdeel EArtikel I, onderdeel FArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31219Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 117 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 219Wijziging van de Wegenverkeerswet 1994 in verband met het aanmerken
van het kentekenregister als basisregistratie alsmede in verband met de herziening
van de gegevensverstrekking uit het kentekenregister en enkele andere wijzigingennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenInleiding, strekking van het wetsvoorstelHet onderhavige wetsvoorstel tot aanpassing van de Wegenverkeerswet 1994
(hierna: WVW 1994) omvat wijzigingen van tweeërlei aard, te weten wijzigingen
in verband met de omvorming van het kentekenregister tot basisregistratie
en wijzigingen met betrekking tot de herijking van het beleid ten aanzien
van de gegevensverstrekking uit het kentekenregister. In hoofdstuk I wordt
ingegaan op het eerste onderdeel. Begonnen wordt met een uiteenzetting in
het algemeen over het stelsel van basisregistraties. Daarna zal worden ingegaan
op de gevolgen hiervan voor de kentekenregistratie. Hoofdstuk II betreft vervolgens
de wijzigingen met betrekking tot het nieuwe verstrekkingenbeleid en de aanleiding
daartoe.Het wetsvoorstel bevat in het algemeen geen gedetailleerde regeling van
alle aspecten van bovenbedoelde wijzigingen, maar geeft vooral de kaders en
hoofdlijnen aan waarbinnen de materie bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur en ministeriële regeling verder zal worden geregeld.Daarnaast wordt van de gelegenheid gebruik gemaakt enkele kleine wijzigingen
voor te stellen, zoals een wettelijke basis voor het door de Dienst Wegverkeer
(hierna ook: RDW) beheerde fietsenregister. Deze wijzigingen komen aan de
orde bij de artikelsgewijze toelichting.HOOFDSTUK I. WIJZIGINGEN IN VERBAND MET AANMERKEN VAN
HET KENTEKENREGISTER ALS BASISREGISTRATIE1. AanleidingDe grondslag voor de wijzigingen in verband met de omvorming van het kentekenregister
tot basisregistratie wordt gevormd door het zogenoemde programma Stroomlijning
Basisgegevens. Uitgangspunt van dit programma is dat er een verbetering van
de gegevenshuishouding binnen de overheid kan worden bereikt door het invoeren
van een stelsel van basisregistraties. In brieven aan de Tweede Kamer zijn
de uitgangspunten ter zake van deze basisregistraties nader omschreven1. Een en ander is nog eens bevestigd in de kabinetsreactie
op de motie Szabó2.Het ligt in de bedoeling geleidelijk een aantal registers aan te wijzen
als basisregistratie. Doel van deze wetgevingsoperatie is om te komen tot
oplossing van problemen van handhaving, fraude- en criminaliteitsbestrijding,
alsmede vermindering van administratieve-lastendruk, modernisering van publieke
dienstverlening en het efficiënt inrichten van de interne bedrijfsvoering
van de overheid3.Kenmerkend voor een basisregistratie is dat één beheerder
verantwoordelijk is en dat bepaalde gegevens in de basisregistratie worden
aangewezen als gegevens van de juistheid waarvan overheidsorganen zonder nader
onderzoek uit kunnen gaan: de zogenoemde authentieke gegevens. Deze authentieke
gegevens moeten door overheidsorganen worden gebruikt (beginsel van verplicht
gebruik) en zij hoeven door burgers in principe slechts eenmaal te worden
verstrekt (beginsel van eenmalige verstrekking). Deze gegevens dienen te voldoen
aan hoge, bij of krachtens de wet geregelde kwaliteitseisen wat betreft betrouwbaarheid
en actualiteit.Binnen het stelsel van basisregistraties wordt ook aandacht besteed aan
onderwerpen zoals rechtsbescherming, de aansprakelijkheid van de beheerder
van en verantwoordelijke voor de kwaliteit van de gegevens en de bescherming
van persoonsgegevens.2. Het kentekenregister als basisregistratieIn het kader van het Actieprogramma Elektronische Overheid is in de brief
aan de Tweede Kamer van 3 maart 20034 aangegeven
dat de kentekenregistratie, zoals die door de RDW wordt gevoerd, in de praktijk
al in hoge mate fungeert als een basisregistratie. Het kentekenregister is
binnen de overheid de gezaghebbende bron van gegevens betreffende het kenteken,
het voertuig en de persoonsgegevens van de houder van het voertuig. Ook de
wettelijke regelingen ten aanzien van het kentekenregister komen op belangrijke
punten al overeen met de eisen die worden gesteld aan een basisregistratie.
Het onderhavige wetsvoorstel dient er toe om het kentekenregister verder wettelijk
te verankeren als basisregistratie zoals in het programma Stroomlijning Basisgegevens
is bedoeld.Hoofdlijnen van de regelingDe gegevens die omtrent voertuigen en hun eigenaar en de zogenoemde voertuigverplichtingen
in het register zijn opgenomen, zijn met name voor overheidsinstanties een
unieke en authentieke informatiebron. Politie, justitie (het Openbaar Ministerie;
hierna: OM) en de Belastingdienst raadplegen voor hun taakuitoefening miljoenen
keren per jaar het kentekenregister. Maar ook andere overheidsorganen, zoals
gemeenten en ministeries, alsmede publiekrechtelijke instanties als controle-
en uitvoeringsorganen, gebruiken in het kader van de vervulling van hun publieke
taken de gegevens in het kentekenregister. De in het register opgenomen gegevens
zijn immers veelal niet uit andere bronnen beschikbaar, maar ze voldoen ook
aan de hoogste eisen van betrouwbaarheid, volledigheid en actualiteit.Op een aantal punten is het kentekenregister op wettelijk niveau al verankerd
als ware het een basisregistratie: regeling bij wet, een terugmeldplicht voor
afnemers, aanwijzing van een beheerder van of verantwoordelijke voor het register,
exploitatie tegen redelijke kosten, duidelijkheid over inhoud en bereik van
het register, procedures tussen beheerder of verantwoordelijke en afnemers
en kwaliteitsborging. Uiteraard dienen de bestaande bepalingen te worden ingepast
in, dan wel omgevormd tot regels die enerzijds recht doen aan de algemene
uitgangspunten voor basisregistraties en anderzijds zijn toegespitst
op de eisen die vanuit de kentekenregistratie aan de wettelijke regeling worden
gesteld. Voorts dienen de overige in verband met bedoelde eisen te regelen
onderwerpen in de WVW 1994 te worden opgenomen. In het onderstaande zal nader
worden ingegaan op de vormgeving en inhoud in het onderhavige wetsvoorstel
van het kentekenregister als nieuwe basisregistratie.DoelstellingDe RDW was en is de verantwoordelijke voor het register in de zin van
de Wet bescherming persoonsgegevens (hierna: Wbp). Het doel van het kentekenregister
als basisregistratie is neergelegd in artikel 42, vierde lid. Aan de twee
doelstellingen die al genoemd worden in de huidige WVW 1994 is thans een derde
toegevoegd, te weten: overheidsorganen voorzien van gegevens die zij nodig
hebben voor de goede uitoefening van hun publieke taken (onderdeel c). De
reden voor deze bredere doelstelling is gelegen in het feit dat het kentekenregister
zal gaan functioneren als basisregistratie en in dat kader het verzamelen
en verstrekken van gegevens met betrekking tot voertuigen en de houders of
gebruikers van die voertuigen niet langer beperkt dient te blijven tot de
uitvoering en handhaving van het wegenverkeersrecht en de direct aan het gebruik
van voertuigen gekoppelde regelgeving, zoals bijvoorbeeld regelgeving aangaande
motorrijtuigenbelasting, aansprakelijkheidsverzekeringen, etc.Authentieke gegevensIn het wetsvoorstel wordt geregeld dat in het kentekenregister onderscheid
wordt gemaakt tussen authentieke en niet-authentieke (groepen van) gegevens.
In artikel 42a, tweede lid, wordt in dit voorstel neergelegd welke gegevens
op wetsniveau als authentiek worden aangemerkt. Het betreft hier de gegevens
die op het geharmoniseerde kentekenbewijs staan weergegeven voor zover deze
gegevens niet reeds op grond van andere wettelijke bepalingen als authentiek
zijn aangewezen1, de voertuigcategorie en de tenaamstelling.
De tenaamstelling is de unieke koppeling tussen een Nederlands gekentekend
voertuig en de geregistreerde eigenaar of houder aan wie het kentekenbewijs
is afgegeven. Bij algemene maatregel van bestuur kunnen nog meer gegevens
of groepen van gegevens als authentiek worden aangemerkt (artikel 42a, derde
lid).In verband met de regeling van het nieuwe verstrekkingenbeleid wordt ook
een andere onderverdeling van de geregistreerde gegevens aangebracht, namelijk
het onderscheid tussen gevoelige en niet-gevoelige gegevens. Hierop wordt
in hoofdstuk II van deze toelichting nader ingegaan.GebruikersDe belangrijkste afnemers van de gegevens uit het kentekenregister zijn
overheidsorganen: instanties met een publieke taak. Voor een omschrijving
van deze categorie afnemers is aangehaakt bij het begrip «bestuursorgaan»
in artikel 1:1, eerste lid, onderdeel a, van de Algemene wet bestuursrecht
(hierna: Awb). Onder dit begrip vallen organen van een rechtspersoon die krachtens
publiekrecht is ingesteld. Dit wetsvoorstel maakt het daarnaast mogelijk dat
andere (al dan niet privaatrechtelijke) natuurlijke of rechtspersonen met
een publieke taak bij besluit van de minister van Verkeer en Waterstaat onder
het begrip overheidsorgaan worden gebracht (artikel 41a, eerste lid, jo. tweede
lid). Overheidsorganen ontvangen alle soorten gegevens, dus ook de gevoelige
gegevens, waaronder persoonsgegevens, voor zover zij die gegevens nodig hebben
voor hun publieke taakuitoefening. Ander gebruik, waaronder commercieel gebruik,
is niet toegestaan.Er is voor gekozen om bestuursorganen in de zin van artikel 1:1, onderdeel b, van de Awb niet zonder meer onder de definitie van overheidsorganen
te doen vallen. Het betreft hier namelijk vaak privaatrechtelijke organisaties,
die niet tot de overheid worden gerekend, maar die wel met openbaar gezag
zijn bekleed. Organen van deze categorie zijn slechts aan te merken als bestuursorgaan
in de gevallen waarin zij hun publiekrechtelijke bevoegdheden uitoefenen.
Het is onwenselijk dat deze organen te allen tijde gevoelige gegevens kunnen
opvragen uit het kentekenregister. Het idee is dat dit enkel plaats dient
te vinden indien en voor zover dat voor het betreffende orgaan en diens publieke-taakuitoefening
noodzakelijk is. In de praktijk betreft het vaak stichtingen en ZBO’s.
De verplichting voor overheidsorganen om het kentekenregister bij de publieke
taakuitoefening te gebruiken als bron van de daarin opgenomen authentieke
gegevens is in het wetsvoorstel neergelegd en wel in artikel 43b, eerste lid.Terugmelden door gebruikersIn het huidige artikel 43c, derde lid, van de WVW 1994 is al een terugmeldplicht
in bepaalde vorm opgenomen. Autoriteiten moeten in bij algemene maatregel
van bestuur te bepalen gevallen aan de RDW mededeling doen van feiten die
van belang zijn voor het bijhouden van het register. In het onderhavige wetsvoorstel
is voorzien in een terugmeldplicht ingeval een overheidsorgaan dat gegevens
uit het kentekenregister afneemt, twijfelt aan de juistheid van een bepaald –
authentiek – gegeven in het kentekenregister (artikel 43c, eerste lid).
In voorkomend geval, namelijk als het gaat om een authentiek gegeven uit een
andere basisregistratie, zal de RDW de melding doorsturen naar de beheerder
van dat register, tenzij er met de desbetreffende afnemers is afgesproken
dat ze direct terugmelden aan de basisregistratie waaruit de authentieke gegevens
afkomstig zijn (artikel 43c, tweede lid). Met grote afnemers van gegevens
zoals politie, Belastingdienst en het Centraal Justitieel Incasso Bureau (CJIB)
dient te worden afgesproken dat indien gegevens zoals naam, adres of woonplaats
(de zogenoemde NAW-gegevens) niet blijken te kloppen, zij dit melden bij de
gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens (hierna: GBA) en niet bij
het kentekenregister. Overigens zal een burger die aangeeft dat de NAW-gegevens
die door de RDW zijn overgenomen uit het GBA onjuist zijn, worden doorverwezen
naar het GBA teneinde daar de gegevens te laten wijzigen, aangezien NAW-gegevens
als authentiek brongegeven in die basisregistratie zijn opgenomen.Na ontvangst van een melding ten aanzien van de eigen authentieke gegevens
plaatst de RDW dit gegeven in onderzoek (artikel 43c, derde lid). Het in onderzoek
geplaatst zijn van een gegeven dient kenbaar te zijn voor de afnemers, immers
het in onderzoek zijn van een gegeven heeft tot gevolg dat verplicht gebruik
niet langer geldt op grond van het voorgestelde artikel 43b, tweede lid, onderdeel
b).Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kunnen nadere regels met
betrekking tot onder andere de terugmeldplicht worden vastgesteld (artikel
43c, zevende lid).De vraag hoe de afnemer vervolgens dient te handelen kan niet in zijn
algemeenheid worden beantwoord. Het antwoord op deze vraag ligt besloten in
de aard van de taak en in de desbetreffende sectorwetgeving. Wel is het ten
algemene zo dat indien een gegeven in onderzoek is geplaatst het beginsel
van verplicht gebruik komt te vervallen. Ook indien een overheidsorgaan een
melding doet als bedoeld in het voorgestelde artikel 43c, eerste lid, is dat
overheidsorgaan niet langer verplicht het desbetreffende authentieke gegeven
te gebruiken (artikel 43b, tweede lid).Overigens lijkt het in de rede te liggen om het middel van terugmelding
slechts in beperkte mate toe te passen. Terugmelding zou in principe pas aan
de orde moeten komen, indien het primaire middel faalt om de burger of
het bedrijf er toe te bewegen de juiste gegevens aan de betrokken basisregistratie
door te geven, dan wel ingeval de betrokkene verplicht is een wijziging van
de gegevens door te geven. Bovendien komt terugmelding pas in beeld als het
overheidsorgaan gefundeerde gronden heeft om te twijfelen aan de juistheid
van de gegevens. In de specifieke sectorwetgeving zullen de uiteindelijke
keuzes worden vastgelegd.Aangezien de bovengenoemde terugmeldplicht een beperkt karakter heeft
in die zin dat zij alleen betrekking heeft op authentieke gegevens ten aanzien
waarvan twijfels bestaan over de juistheid daarvan, is er voor gekozen om
de hierboven vermelde voorziening zoals opgenomen in het huidige artikel 43,
derde lid, van de WVW 1994, in aanvulling op de eigenlijke terugmeldplicht
te handhaven (het voorgestelde artikel 43f). Reden daarvoor is dat het van
belang wordt geacht dat instanties als de politie, justitie en de Belastingdienst
ook in andere gevallen mededeling doen aan het kentekenregister van relevante
feiten. Dit is van groot belang voor de zuiverheid van het register.De RDW wordt door middel van het eerste lid van het voorgestelde artikel
voorgestelde artikel 45a, tweede lid, in staat gesteld om de houder van een
voertuig waarover een terugmelding heeft plaatsgevonden te gelasten dat voertuig
ter inspectie aan de RDW ter beschikking te stellen, teneinde de juistheid
van een gegeven met betrekking tot het desbetreffende voertuig dat is opgenomen
in het kentekenregister te controleren. Bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur zal worden bepaald in welke gevallen de kosten voor deze inspectie
en voor het toezicht op het gebruik van de gegevens in rekening zullen worden
gebracht (artikel 45a, derde lid). Niet in alle gevallen zullen de kosten
van een inspectie in rekening worden gebracht. Indien bijvoorbeeld blijkt
dat de gegevens toch wel kloppen of indien een geconstateerde onjuistheid
van de gegevens in het kentekenregister de desbetreffende persoon niet kan
worden tegengeworpen, wordt geen tarief in rekening gebracht.KwaliteitsborgingHet huidige kentekenregister kent al een zeer hoge mate van zuiverheid.
Onder zuiverheid wordt in dit verband verstaan: de juistheid, actualiteit
en volledigheid van de in het register opgenomen gegevens. Deze zuiverheid
is in de loop der jaren bereikt als gevolg van een aantal maatregelen met
het oog op de kwaliteitsborging.Allereerst is het registratiesysteem zodanig ingericht dat er sprake is
van een «permanente registratie» van het voertuig, de eigenaar
of houder daarvan, de voertuigdocumenten, alsmede andere registratiegegevens.
Vanaf het moment dat het voertuig in Nederland ter registratie wordt aangeboden
tot lange tijd nadat het voertuig is gesloopt of geëxporteerd, blijven
de gegevens in het register opgenomen en, wat minstens zo belangrijk is, worden
deze gegevens voortdurend geactualiseerd.Deze actualisatie berust voornamelijk op een wisselwerking tussen de registratie
en het gebruik van het desbetreffende voertuig. Tijdens de levensduur, dus
tussen de registratie en de sloop of export van het voertuig, zijn er diverse
momenten waarop de belangrijkste gegevens ten aanzien van het voertuig of
de eigenaar daarvan worden gecontroleerd. Als voorbeelden kunnen worden genoemd:
de APK, wijziging van de tenaamstelling, een wijziging in de constructie van
het voertuig, maar ook zaken als de (controle op de) betaling van de motorrijtuigenbelasting
en de inning van administratieve boetes. Daarbij speelt een ander belangrijk
punt: de relaties tussen het kentekenregister en andere registraties c.q.
overheidsinstanties.Het kentekenregister dient in zodanige mate betrouwbaar te zijn (en is
dat in de praktijk ook), dat instanties als de Belastingdienst, de politie
en het OM die gegevens zonder meer kunnen gebruiken bij de uitvoering
en handhaving van wetten en regelingen op hun terrein. Zowel intern bij de
RDW als bij genoemde instanties worden dan ook regelmatig controles gehouden
met betrekking tot de kwaliteit van de betrokken gegevens. Veelal vinden ook
gezamenlijke acties, bijvoorbeeld registervergelijkingen, plaats. Overigens
zorgen ook de relaties tussen de kentekenregistratie en andere (basis)registers
zoals de GBA en het register van de Kamers van Koophandel voor een hoge mate
van betrouwbaarheid van de gegevens.In het kader van het garanderen van de hoogst mogelijke betrouwbaarheid
wordt het van belang geacht dat de beheerder van een registratie regelmatig
overleg voert met de afnemers van de gegevens die in het betreffende register
zijn opgenomen. Met de belangrijkste afnemers, zoals de politie en de Belastingdienst,
of hun vertegenwoordigers, wordt al in de huidige situatie periodiek overleg
gevoerd over de inhoud, de inrichting, de werking en de beveiliging van het
registratiesysteem. Dit periodieke overleg zal ook in de toekomst blijven
plaatsvinden. Daarnaast vindt in het kader van het RDW-relatiebeheer regelmatig
overleg plaats met representatieve afnemers van gegevens uit het kentekenregister,
met name over het gebruik van de gegevens. Deze vormen van overleg zullen
in de toekomst eveneens worden voortgezet.Al met al zijn de in het kentekenregister opgenomen gegevens van een zodanige
kwaliteit dat het register de basis kan vormen voor de uitvoering en handhaving
van de aan de registratie verbonden wettelijke verplichtingen zoals de belastingplicht
(motorrijtuigenbelasting (MRB) en de belasting van personenauto’s en
motorrijwielen (BPM)), de verzekeringsplicht (Wet aansprakelijkheidsverzekering
motorrijtuigen (hierna: WAM)) en de APK-plicht. Ook de administratieve handhaving
van verkeersovertredingen is gebaseerd op de kentekenregistratie.Op grond van het voorgestelde artikel 43d kan de RDW ambtshalve besluiten
tot wijziging, verwijdering en toevoeging van gegevens die zijn opgenomen
in het kentekenregister. Het gaat hier om wijziging van gegevens die bij of
krachtens de WVW 1994 als authentiek zijn bestempeld of om niet authentieke
gegevens. De Dienst Wegverkeer kan authentieke gegevens afkomstig uit een
andere basisregistratie uiteraard niet eigenhandig wijzigen.Het voorgestelde artikel 43e geeft daarnaast belanghebbenden die vermoeden
dat een gegeven onjuist, danwel ten onrechte opgenomen of ten onrechte niet
opgenomen is in het kentekenregister is de mogelijkheid een verzoek tot wijziging
te doen. De Dienst Wegverkeer beslist vervolgens of het gegeven al dan niet
wordt gewijzigd.PrivacyaspectenDe levering van authentieke gegevens aan overheidsorganen geschiedt ten
behoeve van de publieke-taakuitoefening van die organen. Bij de (eerste) aanvraag
van de gegevens wordt de identiteit van de aanvrager gecontroleerd: is het
een overheidsorgaan? Zo ja, dan worden de gevraagde gegevens verstrekt. Er
wordt dus niet gekeken voor welk doel de aanvrager de gegevens wil hebben
en of er nadere voorwaarden aan de verstrekking moeten worden verbonden. De
gegevens dienen door het overheidsorgaan uiteraard wel voor zijn publieke-taakuitoefening
te worden gebruikt. De verantwoordelijkheid voor het gebruik voor dat doel
ligt bij het betrokken overheidsorgaan, ook indien het desbetreffende overheidsorgaan
besluit een deel van de publieke-taakuitoefening uit te besteden en in dat
kader gegevens worden verstrekt aan derden. Ingeval aan de RDW blijkt dat
er «misbruik» van de gegevens plaatsvindt, meldt deze
dienst dit aan de desbetreffende gebruiker. Deze dient dan de nodige maatregelen
te treffen. In zijn algemeenheid is de Wbp voor wat betreft de verstrekking
en het gebruik van persoonsgegevens van toepassing.RechtsbeschermingDe rechtsbescherming in verband met door de RDW te nemen besluiten inzake
de gegevens in het kentekenregister verloopt volgens de gewone lijnen van
de Awb. Tegen elke schriftelijke beslissing met publiekrechtelijke rechtsgevolgen
kan derhalve bezwaar of beroep worden ingesteld. Besluiten ten aanzien van
het al dan niet wijzigen van als authentiek geclassificeerde gegevens zullen
in ieder geval voor bezwaar en beroep vatbaar zijn. Bij wijziging van meer
technische voertuiggegevens hoeft er niet altijd sprake te zijn van een besluit
in de zin van de Awb.Invloed van gebruikersDe belangrijkste afnemers van gegevens uit het kentekenregister zijn op
dit moment al betrokken bij het beleidsvormingsproces rond de gegevensverstrekking
uit het register alsmede bij de uitvoering van het desbetreffende beleid.
Zo onderhoudt de RDW op gestructureerde wijze relaties met diverse ministeries
en andere overheidsinstellingen, met verschillende sectoren in de voertuigbranche,
met verzekeraars en leasemaatschappijen alsmede met individuele brancheorganisaties.Daarnaast vindt er in het kader van het zogenoemde RDW-relatiemanagement,
mede op basis van de met de grotere afnemers overeengekomen zogeheten service level agreements, regelmatig bilateraal overleg
plaats. Het betreft dan afnemers als de politie, de Belastingdienst en het
OM. Ook in diverse overlegvormen worden veel contacten met de gebruikers van
het register onderhouden. Deze bestaande overlegkaders zijn voldoende in het
kader van de kwaliteitsborging van het kentekenregister als basisregistratie.FinancieringEigen aan een basisregistratie is de omstandigheid dat de baten die samenhangen
met de beschikbaarheid van het register niet (noodzakelijk) liggen bij degene
die de kosten draagt voor de inrichting en de exploitatie van het register.
In een aantal gevallen kunnen de voornaamste baten namelijk liggen bij de
ontvangende overheidsorganen die met de uit de basisregistratie ontvangen
gegevens hun publieke taken beter kunnen uitoefenen. Voor iedere basisregistratie
is in de sectorale wetgeving een op het register toegesneden financieringsregime
vastgesteld. Het kentekenregister wordt gefinancierd uit een opslag op het
kentekenbewijs deel IA voor wat betreft de gegevensverstrekking aan overheidsorganen
en buitenlandse autoriteiten, alsmede door middel van de tarieven die voor
de gegevensverstrekking aan overige afnemers in rekening worden gebracht.
Deze kosten komen dus niet ten laste van de Rijksbegroting.Techniek en beveiligingIndien er sprake is van aansluiting van een afnemer van gegevens op het
kentekenregister wordt momenteel door de RDW gewerkt met standaardapplicaties.
Verdere uitvoeringsafspraken alsmede de wijze waarop de gegevens worden verstrekt
worden door middel van een service level agreement
of in door de RDW bepaald beleid, afhankelijk van de soort afnemer, vastgelegd.Daarnaast wordt voorzien in een aantal technische beveiligingen van het
systeem. Er wordt naar gestreefd om bedoelde overeenkomsten om te zetten in
te hanteren verstrekkingsvoorwaarden, waarin ook procedurele beveiligingsvoorschriften
zullen worden opgenomen. De techniek en de beveiliging van het registratiesysteem
zijn voor de RDW zeer belangrijk, gezien de vereiste mate van betrouwbaarheid
van de gegevens voor de afnemers maar ook voor de RDW zelf. Daarom laat deze
dienst jaarlijks een onafhankelijke beoordeling (audit) uitvoeren op de werking
van de systemen met betrekking tot het kentekenregister (en het rijbewijzen-
en bromfietscertificatenregister) alsmede op het voldoen aan het Besluit voorschrift
informatiebeveiliging rijksdienst 1994. Deze beoordelingen worden jaarlijks
gepubliceerd in het jaarverslag van de dienst.TarievenVerwezen zij naar hetgeen hiervoor onder het kopje «financiering»
is opgenomen, alsmede naar hoofdstuk II, paragraaf 3, waar wordt ingegaan
op de tariefstelling met betrekking tot de gegevensverstrekking uit het kentekenregister.ToezichtIn het kader van het programma Stroomlijning Basisgegevens worden in het
wetsvoorstel voorzieningen getroffen in verband met de handhaving van de voor
die registers geldende voorschriften. Het betreft onder andere het aanwijzen
van ambtenaren die belast zijn met het toezicht op het gebruik van de verstrekte
gegevens en het waar nodig verlenen van de bevoegdheid om bestuursdwang toe
te passen (het voorgestelde artikel 45a, eerste en tweede lid). Deze toezichtbepalingen
gelden algemeen ten aanzien van de gegevensverstrekking uit het kentekenregister
en worden daarom nader toegelicht in de desbetreffende paragraaf in hoofdstuk
II van deze toelichting.AansprakelijkheidDe RDW heeft als beheerder van en verantwoordelijke voor het kentekenregister
en dus als instantie die gegevens uit het register verwerkt, in het kader
van de verstrekking van de gegevens uit dat register een zekere verantwoordelijkheid.
Deze verantwoordelijkheid kan op een bepaald moment worden vertaald in een
vorm van aansprakelijkheid. Dit kan zijn een aansprakelijkheid (en eventuele
schadeplichtigheid) uit onzorgvuldig gedrag in het algemeen, dan wel een aansprakelijkheid
(en eventuele schadeplichtigheid) op grond van de Wbp.Wat het eerste punt betreft: indien de RDW onzorgvuldig handelt ten opzichte
van de betrokkene (degene van wie in de registers gegevens staan geregistreerd)
en de betrokkene door dit handelen schade lijdt, is de RDW mogelijk schadeplichtig.
Onder onzorgvuldig handelen wordt bijvoorbeeld verstaan het handelen in strijd
met wettelijke verplichtingen of algemene beginselen van behoorlijk bestuur.Voor wat betreft de eventuele aansprakelijkheid op grond van de Wbp kan
het volgende worden opgemerkt. Allereerst kan er sprake zijn van handelen
(daaronder begrepen nalaten) in strijd met de «formele» Wbp-verplichtingen.
Een voorbeeld van een dergelijke verplichting is de meldingsplicht van een
verwerking van persoonsgegevens. Bij overtreding van dergelijke verplichtingen
kan het College bescherming persoonsgegevens (hierna: CBP) bestuursdwang toepassen
ten opzichte van de verantwoordelijke of aan deze een bestuurlijke boete opleggen,
terwijl bepaalde overtredingen bovendien strafbaar zijn gesteld.In de tweede plaats kan er sprake zijn van handelen in strijd met de Wbp
dat leidt tot schade aan de zijde van betrokkene. In de Wbp is een regeling
opgenomen voor gevallen waarin een betrokkene schade lijdt als gevolg van
het handelen in strijd met het bij of krachtens de Wbp bepaalde. Als voorbeeld kan worden genoemd het verwerken van persoonsgegevens in
strijd met wettelijke voorschriften.Het is uiteraard ook mogelijk dat niet de RDW, maar de ontvanger van de
gegevens in strijd handelt met het vorenstaande. De vraag rijst of de RDW
dan onder omstandigheden ook aansprakelijk zou kunnen worden gesteld. Het
antwoord op deze vraag is dat in beginsel de verantwoordelijkheid voor onrechtmatig
gebruik ligt bij degene die onrechtmatig handelt (zie ook artikel 49 van de
Wbp). Indien dat de ontvanger van de gegevens is, kan deze dus daarop worden
aangesproken en in bepaalde gevallen kan de verstrekking van gevoelige gegevens
zelfs worden stopgezet (artikel 45a, vierde lid).Daarnaast kan de RDW aansprakelijk zijn indien door hem wordt gehandeld
in strijd met de Wbp en de betrokkene daardoor schade lijdt. Dit geldt ook
indien er sprake is van aannemelijk gemaakt onzorgvuldig gedrag. De bewijslast
ligt dan echter bij de betrokkene. Overigens kent artikel 49 van de Wbp de
bepaling dat de verantwoordelijke (in casu de RDW) geheel of gedeeltelijk
van deze aansprakelijkheid kan worden ontheven, indien hij bewijst dat de
schade hem niet kan worden toegerekend.HOOFDSTUK II. WIJZIGINGEN MET BETREKKING TOT HET NIEUWE
VERSTREKKINGENBELEID1. InleidingIn het onderhavige wetsvoorstel zijn tevens wijzigingen opgenomen in het
kader van de herziening van het beleid ten aanzien van het verstrekken van
gegevens uit het kentekenregister.Het huidige beleid, dat in het begin van de jaren negentig van de vorige
eeuw tot stand is gekomen, is om een aantal redenen aan herziening toe. De
belangrijkste ontwikkelingen die aanleiding hebben gegeven tot deze herziening
zijn de volgende:– de totstandkoming van de nota «Naar optimale beschikbaarheid
van overheidsinformatie» (de nota Van Boxtel)1;– de ontwikkelingen op het gebied van de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer, met name de totstandkoming van de Wbp;– de ontwikkelingen op het gebied van «Markt en Overheid»
(wetsvoorstel markt en overheid)2;– in het verlengde van de ontwikkelingen op het gebied van de persoonlijke
levenssfeer en op het gebied van «Markt en Overheid»: de besluitvorming
ten aanzien van het gebruik van persoonsgegevens voor commerciële doeleinden
binnen de automobielbranche.– ontwikkelingen op Europees niveau en met name de totstandkoming
van een aantal verdragen en internationale afspraken;Brede beschikbaarheid van overheidsinformatieEen eerste ontwikkeling is het feit dat het uitwisselen van gegevens,
bestanden en informatie enorm is toegenomen als gevolg van de opkomst van
het Internet en de toename van het aantal computers. Deze ontwikkelingen nopen
tot een actualisering van het overheidsbeleid inzake de toegankelijkheid en
het gebruik van overheidsinformatie. Hiertoe is door de toenmalige minister
van Grote Steden- en Integratiebeleid Van Boxtel een nota opgesteld («Naar
optimale beschikbaarheid van overheidsinformatie»). Deze nota bevat
ook voor de verstrekking van gegevens uit het kentekenregister relevante uitgangspunten.
Overheidsinformatie zou breder beschikbaar moeten zijn en de beschikbaarstelling
van overheidsbestanden dient op non-discriminatoire wijze en tegen uniforme
prijzen plaats te vinden. Daarbij komt dat inmiddels ook de Europese richtlijn inzake hergebruik van overheidsinformatie1
het niet toestaat exclusieve rechten als de onderhavige te verlenen voor het
hergebruik van overheidsinformatie. De bredere beschikbaarheid van informatie
moet echter wel passen binnen de kaders van bestaande wet- en regelgeving,
zoals de Wbp en de Wet Openbaarheid van Bestuur.Bescherming van persoonsgegevensEen tweede ontwikkeling die kan worden genoemd, heeft betrekking op de
toegenomen aandacht voor de bescherming van de persoonlijke levenssfeer en,
daarmee samenhangend, de zorgvuldige verwerking van persoonsgegevens conform
de normen van de Wbp. Deze ontwikkeling gaf, samen met de ontwikkelingen op
het gebied van «Markt en Overheid» (zie hieronder), aanleiding
tot een onderzoek naar het gebruik van persoonsgegevens uit het kentekenregister
voor commerciële doeleinden binnen de automobielbranche. Dit onderzoek
heeft geleid tot het besluit van de minister van Verkeer en Waterstaat om
de verstrekking van naam-, adres- en woonplaatsgegevens (de zogenoemde NAW-gegevens)
voor commerciële doeleinden aan de automobielbranche stop te zetten2. Dit besluit is op 20 februari 2003 bevestigd door
de minister van Verkeer en Waterstaat3, waarbij
is besloten om een overgangstermijn in acht te nemen. Hiertoe is een wijziging
van het Kentekenreglement vastgesteld4. De levering
van bedoelde gegevens is op 1 maart 2007 stopgezet. Bij de uitvoering
van de onderhavige wijziging van de WVW 1994 zal deze voorziening uiteraard
worden overgenomen.Markt en overheidAl bij het hiervoor genoemde onderzoek naar het commerciële gebruik
van persoonsgegevens uit het kentekenregister is rekening gehouden met de
ontwikkelingen op het gebied van «Markt en Overheid» en het creëren
van een gelijk speelveld voor dienstenaanbieders. Het belang van de strikte
scheiding tussen «publiek en privaat» is mede van invloed op de
wijze waarop gegevens, die voor publieke doeleinden worden verzameld en beheerd,
door de overheid verder zouden kunnen worden gebruikt. Deze ontwikkelingen
op zichzelf vormen ook aanleiding tot herziening van het beleid inzake het
verstrekken van gegevens uit het kentekenregister. Dit heeft met name geleid
tot een derde ontwikkeling te weten het besluit om de in het kentekenregister
opgenomen zogenoemde niet-gevoelige gegevens vrijelijk aan een ieder ter beschikking
te stellen. Hiermee wordt voortgebouwd op de eerder in werking getreden voorziening
dat een aantal technische voertuiggegevens ook via het Internet bij de RDW
kunnen worden opgevraagd.Internationale verstrekkingen binnen EuropaEen vierde ontwikkeling betreft de ontwikkelingen op het gebied van de
regelgeving ten aanzien van de interne markt van de Europese Unie. De Europese
richtlijn 95/46/EG betreffende de verwerking van persoonsgegevens5 is geïmplementeerd door middel van de Wbp. Deze
Richtlijn beoogt de totstandkoming van de interne markt te bevorderen door
een eenduidig kader te scheppen als het gaat om de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer van natuurlijke personen en de verwerking van persoonsgegevens.
Dit eenduidige kader dient belemmeringen in het gegevensverkeer binnen de
EU-lidstaten te voorkomen. Op basis van de richtlijn geldt als uitgangspunt
dat alle landen binnen de EU een gelijkwaardig beschermingsniveau hebben als
het gaat om de verwerking van persoonsgegevens, indien zij wetgeving tot stand
hebben gebracht op basis van Richtlijn 95/46/EG. De praktische uitwerking
van de richtlijn betekent onder meer dat een verzoek van een belanghebbende
die in een andere EU-lidstaat is gevestigd, op gelijke wijze
moet worden beoordeeld als een verzoek van een belanghebbende die in Nederland
is gevestigd.In de praktijk is bovendien gebleken dat een toenemend aantal verzoeken
om informatie uit het kentekenregister afkomstig is van (overheids-)instanties
en bedrijven, die niet in Nederland zijn gevestigd. De internationalisering
van informatie-uitwisseling is in een stroomversnelling geraakt. Op allerlei
gebieden en tussen registrerende instanties (zoals de RDW), alsook tussen
justitiële en politie-instanties, vindt in toenemende mate uitwisseling
van informatie plaats. In verband hiermee is, in aansluiting op de nu al geldende
voorschriften, in de onderhavige wetswijziging een voorziening opgenomen inzake
de verstrekking van gegevens aan buitenlandse aanvragers. In de volgende paragraaf
wordt op een en ander nader ingegaan.Ontwikkelingen in de praktijkIn aanvulling op de hierboven genoemde aanleidingen om tot een nieuw verstrekkingenbeleid
te komen, kan voorts nog een aantal andere ontwikkelingen worden genoemd die
bij de totstandkoming daarvan een rol hebben gespeeld.– Jurisprudentie heeft geleid tot een herbezinning met betrekking
tot de omschrijving van begrippen als «autoriteit» en «publieke
taken». Tevens dient duidelijker te worden omschreven voor welk doel
autoriteiten (in de nieuwe terminologie: overheidsorganen) gegevens krijgen.– In de uitvoeringspraktijk is gebleken dat zaken, die nu op wetsniveau
zijn geregeld, beter in lagere regelgeving kunnen worden opgenomen, bijvoorbeeld
de wijze van aanvraag en verstrekking van de gegevens uit het kentekenregister.– Problemen bij de uitvoering van de toezichtstaak door de RDW in
verband met het onvoldoende kunnen uitoefenen van gedifferentieerd toezicht.– Het feit dat de RDW onvoldoende kan inspelen op gerechtvaardigde
wensen tot gegevensverstrekking uit de uitvoeringspraktijk.Tenslotte is in het wetsvoorstel nog een aantal wijzigingen voorzien met
betrekking tot het gehanteerde begrippenkader bij de gegevensverstrekking
(onder andere belanghebbenden, derden en overheidsorgaan). In de artikelsgewijze
toelichting zal hierop nader worden ingegaan.2. De inhoud van de nieuwe voorschriftenIn het kader van het nieuwe verstrekkingenbeleid wordt een aantal uitgangspunten
gehanteerd. Deze liggen met name op het terrein van de aard van de te verstrekken
gegevens alsmede de te onderscheiden categorieën ontvangers van de gegevens.
Deze onderwerpen worden hier behandeld. De meer algemene aspecten, zoals de
in het kader van de aanvraag en verstrekking van de gegevens gehanteerde tariefstelling
en het toezicht op een juist gebruik van de verstrekte gegevens, komen aan
de orde in de paragrafen 3 en 4 van dit hoofdstuk.De aard van de te verstrekken gegevensZoals in het begin van dit hoofdstuk al is opgemerkt, dient er naar te
worden gestreefd dat overheidsinformatie zo breed mogelijk beschikbaar is.
Bij de herziening van het verstrekkingenbeleid wordt dan ook als uitgangspunt
gehanteerd dat de in het kentekenregister opgenomen gegevens in beginsel vrij
beschikbaar zijn, tenzij deze beschikbaarstelling een (onevenredige) inbreuk
maakt op de rechten van betrokkenen. Er zal daarom een onderscheid worden
gemaakt tussen «gevoelige» en «niet-gevoelige»
gegevens teneinde vast te kunnen stellen welke gegevens vrij kunnen worden
verstrekt. Niet-gevoelige gegevens kunnen tegen kostprijs aan een ieder worden
verstrekt. Daarbij kan onderscheid worden gemaakt tussen eenmalige en herhaalde
gegevensverstrekking. Herhaalde verstrekking kan bijvoorbeeld via een abonnement
of online plaatsvinden.De categorie gevoelige gegevens omvat drie soorten gegevens:1. persoonsgegevens (waarop in beginsel het regime van de Wbp van toepassing
is);2. gegevens waarvan de verstrekking een nadelig effect kan hebben op de
concurrentiepositie van een onderneming, zoals fabricagegegevens en gegevens
van rechtspersonen ten aanzien van de tenaamstelling in het kentekenregister.
Deze laatste gegevens worden, naast de mogelijke nadelige effecten op de concurrentiepositie
van een onderneming, ook als gevoelig aangemerkt in het kader van het tegengaan
van direct marketing;3. gegevens waarvan de verstrekking het risico op handelen in strijd met
een wettelijk voorschrift met zich mee brengt.De overige in het kentekenregister opgenomen gegevens zullen gaan vallen
onder de categorie niet-gevoelige gegevens. Het gaat daarbij hoofdzakelijk
om technische gegevens die al dan niet in combinatie met een ander gegeven
niet kunnen leiden tot een gevoelig gegeven als hierboven genoemd.In het wetsvoorstel is de basis neergelegd voor het onderscheid tussen
gevoelige en niet-gevoelige gegevens. Het voornemen bestaat om een en ander
bij algemene maatregel van bestuur nader uit te werken. Per ontvanger of categorie
daarvan zal, op vergelijkbare wijze als nu al plaatsvindt, worden bepaald
tot de verstrekking van welke gevoelige gegevens deze ontvanger gerechtigd
is. In het onderstaande zal hierop verder worden ingegaan.Volledigheidshalve kan nog worden opgemerkt dat in het algemeen geldt
dat indien er sprake is van zogenoemde online verstrekking van gegevens, de
verstrekkingsvoorwaarden van de RDW van toepassing zijn. Deze voorwaarden
betreffen hoofdzakelijk technische aspecten zoals de beveiliging van de systemen.De ontvangers van de gegevensAlgemeenHet huidige systeem ten aanzien van de verstrekking van gegevens uit het
kentekenregister alsmede het gebruik van deze gegevens is neergelegd in de
artikelen 42 tot en met 45 van de WVW 1994, de artikelen 6 tot en met 16 van
het Kentekenreglement, een aantal ministeriële regelingen en besluiten
alsmede het Privacyreglement kentekenregister 20001.Dit systeem maakt, ten aanzien van de verstrekking van gegevens uit het
kentekenregister, onderscheid tussen twee hoofdcategorieën van ontvangers,
te weten autoriteiten enerzijds en belanghebbenden anderzijds. De categorie
belanghebbenden is daarbij onderverdeeld in particulieren, door de minister
van Verkeer en Waterstaat aangewezen (categorieën van) beroepsbeoefenaren,
personen of instanties met een publieke taak en tenslotte, door de minister
van Verkeer en Waterstaat aangewezen organisaties die de belangen van de automobielbranche
behartigen.Om een aantal redenen is de inhoud en onderverdeling van genoemde categorieën
ontvangers aan herziening toe. Zo wordt het begrip autoriteiten vervangen
door het bredere begrip overheidsorganen in verband met het tot stand komen
van het stelsel van basisregistraties en wordt de – tot nu toe afzonderlijk
gedefinieerde – categorie personen of instanties met een publieke taak
in beginsel aan dat begrip toegevoegd (het voorgestelde artikel 43, eerste
lid, juncto artikel 41a, eerste en tweede lid). Ook wordt de
verstrekking van gegevens aan buitenlandse (EU-)afnemers nader geregeld, met
name als gevolg van internationale ontwikkelingen terzake (artikel 43, tweede
lid). Naast overheidsorganen en buitenlandse instanties kunnen gegevens worden
verstrekt aan derden, waarbij voor gevoelige gegevens geldt dat deze slechts
worden verstrekt aan bij of krachtens algemene maatregel van bestuur aangewezen
categorieën van derden (het voorgestelde artikel 43, derde lid).In het onderstaande zullen de betrokken wijzigingen per categorie verder
worden toegelicht. Voor wat betreft buitenlandse ontvangers zij verwezen naar
paragraaf 5 van dit hoofdstuk.De hierna genoemde voorstellen voor een nieuw beleid hebben overigens
alleen betrekking op de verstrekking van gevoelige gegevens. Bij de verstrekking
van niet-gevoelige gegevens vindt geen onderscheid plaats naar categorieën
ontvangers, omdat voor die gegevens immers sprake zal zijn van vrije verstrekking.
Wel kan er sprake zijn van een verschil in tariefstelling tussen herhaalde
aanvragen en eenmalige aanvragen van niet-gevoelige informatie en in relatie
tot de kosten die de RDW moet maken voor het verzamelen van de gevraagde niet-gevoelige
gegevens.Volledigheidshalve kan nog worden opgemerkt dat er door de introductie
van het begrip «overheidsorgaan» en het niet meer gebruiken van
de term «belanghebbende» in het kader van de verstrekking van
gegevens uit het kentekenregister een verschil ontstaat met de begrippen die
in het kader van de registers betreffende rijbewijzen en bromfietscertificaten
worden gehanteerd. Bij de verstrekking van gegevens uit deze registers worden
immers nog wel de termen «autoriteiten» en «belanghebbenden»
gebruikt (zie de artikelen 127 en 128, respectievelijk 143 en 144 van de WVW
1994). De oorzaak van dit verschil is gelegen in het feit dat het kentekenregister
is aangewezen als basisregistratie en de registers inzake rijbewijzen en bromfietscertificaten
niet. In een later stadium zal nog worden bezien in hoeverre de terminologie
ter zake van de verstrekking van gegevens uit laatstbedoelde registers aangepast
moet worden. Een dringende inhoudelijke noodzaak voor een directe aanpassing
wordt niet aanwezig geacht; bovendien is de wens tot een spoedige voortgang
van de omvorming van het kentekenregister tot basisregistratie aanleiding
om verder zo min mogelijk wijzigingen aan te brengen die niets met het kentekenregister
te maken hebben.Nadere uitwerkinga. OverheidsorganenDe huidige categorie autoriteiten en de onder de categorie belanghebbenden
vallende personen of instanties met een publieke taak worden samengevoegd
en geherdefinieerd tot «overheidsorgaan». Onder het begrip overheidsorgaan
wordt verstaan een bestuursorgaan in de zin van artikel 1:1, eerste lid, onderdeel
a, van de Awb: orgaan van een rechtspersoon die krachtens publiekrecht is
ingesteld. Daarnaast kunnen bepaalde al dan niet privaatrechtelijke personen
of instanties die een publieke taak uitoefenen door de minister van Verkeer
en Waterstaat voor de verstrekking van gegevens uit het kentekenregister worden
aangewezen als overheidsorganen in de zin van dit wetsvoorstel (het voorgestelde
artikel 41a, eerste en tweede lid).Aan overheidsorganen worden alle gegevens verstrekt die zij nodig hebben
voor hun publieke taakuitoefening. Het gaat daarbij dus zowel om gevoelige
gegevens als om niet-gevoelige gegevens. Op deze wijze wordt voor wat betreft
het kentekenregister aangesloten bij het stelsel van basisregistraties.In het kader van de herziening van het verstrekkingenbeleid heeft de samenvoeging,
als hiervoor bedoeld het voordeel dat bestaande onduidelijkheden
ten aanzien van de afbakening van zowel de categorie autoriteiten als de categorie
personen of instanties met een publieke taak zich niet langer voordoen.Voor de verstrekking worden aan overheidsorganen geen kosten in rekening
gebracht; de financiering vindt plaats door middel van een opslag op deel
IA van het kentekenbewijs. Wel wordt het wenselijk geacht de mogelijkheid
tot het in rekening brengen van een aansluittarief te introduceren. Met een
dergelijk tarief kunnen in voorkomende gevallen de reële kosten van (de
ontwikkeling van) een aansluiting op het kentekenregister, de uitbreiding
daarvan dan wel een nieuwe aansluiting of andere wijze van verstrekken van
de gegevens worden gedekt (artikel 43, zevende lid).Voor wat betreft het toezicht op het gebruik van de verstrekte gegevens
geldt voor bestuursorganen in de zin van artikel 1:1, eerste lid, onderdeel
a, van de Awb dat de RDW in het kader van de verstrekking van de gegevens
alleen een zogenoemde basistoets uitvoert (de vraag of de aanvrager bestuursorgaan
is). Daarna kan periodiek worden bezien of het overheidsorgaan nog steeds
voldoet aan de basistoets. De afnemende instanties zijn er zelf verantwoordelijk
voor dat de verstrekte gegevens alleen worden gebruikt voor het doel waarvoor
zij zijn verstrekt, namelijk de publieke taakuitoefening. Op het gebruik van
de gevoelige gegevens afkomstig uit het kentekenregister voor publieke taken
zijn de Awb en de beginselen van behoorlijk bestuur van toepassing. Het is
aan het overheidsorgaan om met de gegevens op een juiste wijze om te gaan.
Hierbij speelt met name het beginsel van proportionaliteit een rol.Ten aanzien van overheidsorganen die op grond van artikel 41a, tweede
lid, zijn aangewezen als een overheidsorgaan vindt wel een vorm van toezicht
plaats. Gaat het bij de bestuursorganen als bedoeld in artikel 1:1, eerste
lid, onder a, van de Awb om zogenoemde «zuivere» overheidsorganen,
de op grond van het tweede lid van artikel 41a aangewezen instanties zijn
in de regel organen van privaatrechtelijke rechtspersonen, die niet tot de
overheid worden gerekend, maar aan wie wel publieke taken zijn opgedragen.
Vanwege het duale karakter van dit soort instanties en de taken en belangen
die gemoeid kunnen zijn bij het uitvoeren van de publieke taak naast privaatrechtelijk
of commerciële belangen, is het gewenst om toezicht te kunnen houden
op deze instanties. Het is immers niet de bedoeling dat gevoelige gegevens
worden gebruikt voor bijvoorbeeld commerciële activiteiten.b. Buitenlandse autoriteitenEen van de redenen waarom het beleid ten aanzien van de gegevensverstrekking
uit het kentekenregister aanpassing behoeft, is de omstandigheid dat de internationale
uitwisseling van (overheids-)informatie sterk is toegenomen. Het valt te verwachten
dat de RDW te maken krijgt met steeds meer verzoeken om informatie, over steeds
meer verschillende onderwerpen, door steeds meer buitenlandse en internationale
instanties en op steeds meer verschillende manieren. Complementair daaraan
zullen de RDW en andere Nederlandse overheidsinstanties steeds meer behoefte
krijgen aan informatie uit het buitenland. Immers, veel zaken op dit gebied
spelen zich af in het kader van een of meer internationale overeenkomsten,
waarin een basis is opgenomen voor de uitwisseling van informatie op allerlei
terrein. Dit alles vereist ook een wettelijk kader ten behoeve van een doelmatige
en rechtmatige afhandeling van de informatie-uitwisseling.De internationale uitwisseling van informatie is overigens de laatste
tijd technisch steeds minder ingewikkeld geworden, hoewel standaardisering
nodig blijft. Daarbij komt dat het maatschappelijke en politieke belang van
een goede internationale informatie-uitwisseling alleen maar toeneemt.Verwacht mag dan ook worden dat de groei in de uitwisseling van overheidsinformatie binnen Europa zal doorzetten. Dit geldt ook voor de
bilaterale samenwerking en de samenwerking tussen de grensregio’s.De internationale gegevensuitwisseling spitst zich voornamelijk toe op
terreinen zoals voertuig- en rijbewijsinformatie (Eucaris-verdrag), Europese
typegoedkeuring (ETK), voertuigcriminaliteit, bilaterale contacten rond de
afhandeling van bekeuringen en fiscale parkeerheffingen, informatieoverdracht
rond Schengen, Interpol en Europol en handhaving van verkeersvoorschriften.
In concreto zijn met name van belang artikel 15 van het Verdrag tussen het
Koninkrijk der Nederlanden, het Koninkrijk België en het Groothertogdom
Luxemburg inzake grensoverschrijdend politieel optreden1 en om artikel 12 van het Verdrag tussen – kortgezegd –
België, Duitsland, Spanje, Frankrijk, Luxemburg, Nederland en Oostenrijk
inzake de intensivering van de grensoverschrijdende samenwerking, in het bijzonder
ter bestrijding van het terrorisme, de grensoverschrijdende criminaliteit
en de illegale migratie (met Bijlagen), ook wel het Verdrag van Prüm
genoemd, van 27 mei 20052. Gesteld kan worden
dat op vrijwel elk onderdeel van de wettelijke taak van de RDW de informatie-uitwisseling
in Europees verband gestalte krijgt. De wet- en regelgeving dient dan ook
ruimte te bieden aan en afgestemd te zijn op deze informatie-uitwisseling.Er is tevens sprake van een toenemend aantal verzoeken uit het buitenland
dat afkomstig is van andere aanvragers dan overheidsinstanties en registratie-instanties.
Het gaat daarbij met name om aanvragers die vergeleken kunnen worden met de
huidige categorie «beroepsbeoefenaren», zoals verzekeringsmaatschappijen,
advocaten en deurwaarders. Op grond van de geldende EU-richtlijn moeten aan
deze categorie aanvragers onder vergelijkbare voorwaarden gegevens worden
verstrekt als aan hun Nederlandse equivalenten. Op dit punt zal de RDW nog
uitvoeringsbeleid vaststellen3. Primair zal daarbij
naar de functionaliteit van de aanvrager worden gekeken, daarna zal worden
gekeken naar de beroepsgroep. Indien noodzakelijk zal waar mogelijk de Nederlandse
ambassade in de betreffende lidstaat worden gevraagd om advies. De overige
voorwaarden van verstrekking, zoals het vaststellen van de doeleinden van
de verstrekking, zullen worden gehandhaafd.c. DerdenNiet-gevoelige gegevens worden aan een ieder verstrekt. Gevoelige gegevens
worden daarentegen slechts verstrekt aan derden of categorieën van derden
die bij algemene maatregel van bestuur worden aangewezen. Wie welke gegevens
krijgt wordt bepaald door de aard van de aanvrager en hangt met name af van
de vraag om welke soort gegevens het precies gaat, bijvoorbeeld persoonsgegevens,
gegevens die kunnen bijdragen aan het risico op handelingen in strijd met
een wettelijk voorschrift of gegevens die een nadelig effect kunnen hebben
op de concurrentiepositie van ondernemingen. Ten aanzien van de verstrekking
van gegevens geldt dat de verstrekking plaatsvindt:– overeenkomstig de voorwaarden bij wet- of regelgeving vastgesteld
(bijvoorbeeld inzake de doelbinding, beperking in doorlevering en dergelijke);– op een door RDW te bepalen wijze en tegen betaling van een vooraf
door de RDW vastgesteld tarief;– onder het regime van een door de RDW in een nader te bepalen mate
uit te oefenen toezicht.De tot nu toe in de formele wet opgenomen beperking dat aan belanghebbenden
alleen gegevens worden verstrekt omtrent door de aanvrager opgegeven kentekens
(de zogenoemde zoeksleutel), zal komen te vervallen. Hiermee wordt een ruimere
toegang tot het register mogelijk gemaakt. Door de RDW zullen
voorschriften van technische aard worden vastgesteld ter beveiliging van de
systemen van deze dienst. Ook voorschriften over de wijze van aanvraag en
verstrekking van de gegevens worden zo veel mogelijk op het niveau van deze
dienst geregeld. De basis voor een en ander is middels een delegatiebepaling
in het wetsvoorstel opgenomen (zie het voorgestelde artikel 43, vijfde lid).
Op grond van het zesde lid is het mogelijk gegevensverstrekking te laten plaatsvinden
door middel van een abonnement. Grote afnemers kunnen dan veel aanvragen doen,
zonder dat steeds van een individuele aanvraag sprake is. Hiervoor kan op
grond van het zevende lid een aansluittarief verschuldigd zijn.In de tot nu toe geldende systematiek van gegevensverstrekking krijgen
de zogenoemde beroepsbeoefenaren gegevens uit het kentekenregister. Het gaat
daarbij onder meer om gevoelige gegevens. De categorieën beroepsbeoefenaren
waaraan de gegevens worden verstrekt, zijn uitgewerkt in de Regeling gegevensverstrekking
Kentekenregister. Het betreft de volgende categorieën: advocatuur, stichtingen
rechtsbijstand, deurwaarders, verzekeringsmaatschappijen en de door hen aangewezen
gevolmachtigden, alsmede fabrikanten en importeurs van motorrijtuigen. Daarnaast
zijn er individueel aangewezen beroepsbeoefenaren die gegevens ontvangen voor
speciaal aangewezen doeleinden.Ten aanzien van het verstrekken van gevoelige gegevens aan derden zal
ten algemene het volgende gaan gelden:– verstrekking van gevoelige gegevens geschiedt alleen voor welbepaalde
doeleinden;– alleen daartoe aangewezen derden en categorieën van derden
ontvangen gevoelige gegevens;– het verstrekken van gevoelige gegevens geschiedt onder nadere
voorwaarden;– ontvangers van gevoelige gegevens mogen deze informatie niet doorleveren,
tenzij dit noodzakelijk is voor het doel waarvoor de gegevens zijn verstrekt;– de wijze van verstrekken wordt door de RDW bepaald en kan per
(categorie) ontvanger verschillen; daarbij speelt met name een rol hoe de
gegevens worden verstrekt, al dan niet via een online aansluiting en dergelijke;– alle derden en categorieën van derden die gevoelige gegevens
ontvangen vallen onder een bepaalde vorm van toezicht door de RDW.De aanwijzing van derden en categorieën van derden geschiedt bij
of krachtens algemene maatregel van bestuur (voorgestelde artikel 43, derde
lid). Naar verwachting zullen de huidige aangewezen categorieën beroepsbeoefenaren
als zodanig blijven bestaan. Dit geldt evenwel niet voor de categorie belangenbehartigers
van de automobielbranche. Zij zullen voortaan binnen de nieuwe en bredere
categorie van «informatieproviders» gaan vallen. Dit zijn bedrijven
die beroepsmatig gebruik maken van gegevens uit het kentekenregister ten behoeve
van informatieproducten. In dat kader worden deze gegevens veelal bewerkt
en aangevuld met andere gegevens. De informatieproviders kunnen voor een goede
taakuitoefening bepaalde gevoelige gegevens uit het kentekenregister verkrijgen
voor statistische doeleinden. Vooruitlopend op het nieuwe verstrekkingenbeleid
is in artikel 14 van het Kentekenreglement jo. artikel III van het besluit
van 19 februari 2005 houdende wijziging van het Kentekenreglement neergelegd
dat met ingang van 1 maart 2007 de thans als belangenbehartigers van
de automobielbranche aangewezen stichtingen geen persoonsgegevens meer verstrekt
krijgen. Zij kunnen na die datum nog wel bepaalde andere aan de persoon gerelateerde
gegevens ontvangen, voor zover zij deze gegevens nodig hebben voor statistische
doeleinden1.Fabrikanten en importeurs van motorrijtuigen en aanhangwagens kunnen ten behoeve van het terugroepen (recalls)
van voertuigen in verband met (mogelijke) gebreken onder bepaalde voorwaarden
over persoonsgegevens beschikken.De beperkingen die op grond van artikel 11 van het Kentekenreglement worden
gesteld aan de verstrekking van gegevens aan particulieren (natuurlijke personen
en rechtspersonen) blijven gehandhaafd. Aan particulieren worden slechts persoonsgegevens
van natuurlijke personen verstrekt, indien de betrokkene daarvoor uitdrukkelijk
toestemming heeft gegeven. De bestaande uitzondering op deze regel blijft
gehandhaafd, namelijk dat persoonsgegevens zonder toestemming van de betrokkene
worden verstrekt in het geval het voertuig waarop de aanvraag betrekking heeft,
is betrokken bij een verkeersongeval waarbij aan de aanvrager schade is toegebracht,
zulks na overlegging van door de RDW aangewezen bescheiden.3. TariefstellingSinds de totstandkoming van de WVW 1994 geldt voor wat betreft de tariefstelling
die aan de verstrekking van gegevens uit het kentekenregister is verbonden,
het volgende. Voor de gegevensverstrekking aan autoriteiten (inclusief buitenlandse
autoriteiten) wordt geen tarief in rekening gebracht. Dit is indertijd overeengekomen
met de belangrijkste afnemers, te weten de politie en de Belastingdienst en
volgt uit de redactie van artikel 43 WVW 1994. Reden hiervoor was dat deze
instanties de gegevens nodig hebben voor de uitoefening van hun publieke taak,
met name ten behoeve van opsporing en handhaving. Tevens speelt hierbij een
rol dat het kentekenregister in casu fungeert als een soort opsporingsregister.
Zie in dat kader ook het rapport van Berenschot over de evaluatie van de verzelfstandiging
van de RDW (september 2001).1 Het ging in 2006
om ruim 170 miljoen verstrekkingen per jaar. De kosten hiervan, bijna € 5
miljoen, worden gefinancierd uit de zogenoemde belastingkop op het tarief
van deel IA van het kentekenbewijs. Dit houdt in dat op de kosten van deel
IA een opslag wordt gelegd ten behoeve van de financiering van de onderhavige
gegevensverstrekking. De kosten van de gratis gegevensverstrekking maken deel
uit van de huidige belastingkop van€ 27,68 (prijspeil 2006). Het
gaat hierbij om een bedrag van circa€ 6 per deel IA voor de kentekenhouder.Zoals in het voorgaande al is opgemerkt is in het wetsvoorstel wel een
basis opgenomen voor een aan overheidsorganen in rekening te brengen aansluittarief
(artikel 43, zevende lid). Een dergelijk tarief kan door de RDW worden geheven
indien ofwel een bestaande afnemer zijn aansluiting of de wijze van aansluiting
op het kentekenregister ingrijpend wil wijzigen of uitbreiden ofwel een nieuwe
grote afnemer zich meldt. Met een aansluittarief kunnen in voorgenoemde gevallen
de reële kosten van (de ontwikkeling van) een aansluiting op het kentekenregister,
de uitbreiding daarvan dan wel een nieuwe aansluiting of andere wijze van
verstrekken van de gegevens worden gedekt.Wat betreft de buitenlandse aanvragers kan worden opgemerkt dat op dit
moment vrijwel alleen het Duitse Kraftfahrtbundesambt (KBA), alsmede enkele
Belgische gemeenten gegevens uit het kentekenregister opvragen. Het aantal
aanvragen uit het buitenland neemt echter toe. Reële inschattingen omtrent
aantallen op de langere termijn zijn evenwel moeilijk te maken. Vooralsnog
worden de kosten van informatieverstrekking aan buitenlandse overheden gedekt
uit de hiervoor genoemde opslag op deel IA van het kentekenbewijs. De keuze voor handhaving van de huidige tariefstructuur heeft overigens
het voordeel dat het qua uitvoering een eenvoudige maatregel is die geen nieuwe
lasten introduceert voor de afnemers, sterker nog: een aantal (publieke) afnemers
hoeft voortaan niet meer te betalen voor de verstrekking. Ook in het licht
van vorenstaande ontwikkelingen is de keuze voor de voortzetting van het huidige
systeem dan ook goed verdedigbaar. Wel wordt momenteel onderzocht of, vanwege
de toenemende activiteiten die uit de eerder genoemde opslag gefinancierd
moeten worden, een spreiding van de opslag over het tarief voor deel 1A en deel 1B (tenaamstelling) gerechtvaardigd is. Artikel
4q van de wet maakt een dergelijke spreiding, door aanwijzing van de betreffende
kentekendelen bij algemene maatregel van bestuur, overigens reeds mogelijk.Verstrekking van gegevens aan niet-overheidsorganen vindt plaats tegen
betaling van het daarvoor geldende tarief (zie het voorgestelde artikel 43,
zesde lid). Bovenop het verstrekkingstarief kan in door de RDW te bepalen
gevallen een aansluittarief verschuldigd zijn (zevende lid).4. Toezicht en controleAlgemeenIn de nu geldende wet is geen bepaling opgenomen met betrekking tot het
uitoefenen van controle en toezicht op een juist gebruik van de uit het kentekenregister
verstrekte gegevens. Er is uiteraard wel sprake van doelbinding bij de gegevensverstrekking
aan de verschillende afnemers.Ten aanzien van de huidige belanghebbenden, niet zijnde autoriteiten,
kan de RDW, indien de verstrekte gegevens door hen niet worden gebruikt voor
de doeleinden waarvoor zij zijn verstrekt, de verdere verstrekking van gegevens
achterwege laten. Er mag van worden uitgegaan dat in dat kader ook minder
ingrijpende maatregelen zijn toegestaan.In het onderhavige wetsvoorstel voorgestelde situatieGebleken is, dat er behoefte bestaat aan een nadere uitwerking en uitbreiding
van het door de RDW uit te oefenen toezicht op het gebruik van de verstrekte
gegevens. De huidige mogelijkheden sluiten niet meer aan op de wensen vanuit
de uitvoeringspraktijk.Voorgesteld wordt dan ook om op bepaalde categorieën van ontvangers
een actiever toezicht uit te oefenen en in het kader daarvan passende maatregelen
te treffen bij overtreding van de voorschriften. In feite gaat het daarbij
vrijwel altijd om het gebruik van de verstrekte gegevens voor andere dan de
aangewezen doeleinden.Het nieuwe beleid heeft met name tot doel het voorkomen van willekeur
in de uitvoeringspraktijk doordat er onvoldoende referentiekader voor het
houden van toezicht beschikbaar is, alsmede het kunnen treffen van passende
maatregelen naar aanleiding van het niet in acht nemen van de regels. Voorts
is het wenselijk dat de controle en toezicht plaatsvindt op grond van wettelijk
geregelde of door de RDW opgestelde voorschriften met betrekking tot de afname
van gegevens uit het kentekenregister. De vorm van de controle en de mate
waarin deze wordt uitgeoefend zal overigens per categorie ontvanger kunnen
verschillen.OverheidsorganenIn dit kader wordt een onderscheid gemaakt tussen een (passieve) vorm
van controle ten opzichte van overheidsorganen als bedoeld in artikel 1:1,
eerste lid, onderdeel a, van de Algemene wet bestuursrecht, en een (actieve)
vorm van toezicht ten aanzien van anderen dan overheidsorganen,
alsmede de overheidsorganen die zijn aangewezen op grond van artikel 41a,
tweede lid. Ten aanzien van overheidsorganen wordt immers geappelleerd aan
hun eigen verantwoordelijkheid voortvloeiend uit wetgevingscomplexen als de
Wbp, de Wet politieregisters, de Awb en de algemene beginselen van behoorlijk
bestuur.Mogelijke gedupeerden kunnen langs die wegen opkomen tegen geconstateerd
misbruik.De controle ten opzichte van overheidsorganen blijft, gezien bovenstaande,
beperkt tot een basistoets bij de (eerste) aanvraag van de gegevens. Na toetsing
van de identiteit zal de basistoets voor de nieuwe categorie overheidsorganen
betrekking hebben op de begripsomschrijving van overheidsorgaan met inbegrip
van de daarin opgenomen doelomschrijving van de gegevensverstrekking, namelijk
het gebruik voor de publieke taakuitoefening. Hieronder valt impliciet ook
de voorwaarde dat de door de RDW ter beschikking gestelde gegevens door het
betrokken overheidsorgaan niet mogen worden gebruikt voor commerciële
doeleinden. De beperking in het huidige systeem, waarin de verstrekking van
gegevens aan autoriteiten is gekoppeld aan het uitoefenen van taken op het
vlak van – kort gezegd – wegenverkeerswetgeving dan wel aanverwante
regelgeving vervalt daarmee.Voor wat betreft de controle gedurende de looptijd van de gegevensverstrekking
geldt dat handhaving van het huidige systeem, waarbij slechts een controle
plaatsvindt naar aanleiding van een signaal vanuit de uitvoeringspraktijk
voldoende is, eventueel aangevuld met een periodieke controle op het blijven
voldoen aan de basistoets.In geval van geconstateerde of gemelde onregelmatigheden kan de RDW nog
wel een aantal maatregelen treffen zoals het betrokken overheidsorgaan schriftelijk
om nadere inlichtingen vragen, een waarschuwing geven en bij herhaling de
hoogst verantwoordelijke voor het overheidsorgaan aanspreken. In voorkomende
gevallen kan het CBP worden ingeschakeld.Het wordt niet wenselijk geacht om de verstrekking van authentieke gegevens
aan overheidsorganen achterwege te laten. Dit past niet in het beginsel van
verplicht gebruik (en dus ook levering) van de betrokken gegevens. Het vorenstaande
is van overeenkomstige toepassing op door de minister van Verkeer en Waterstaat
met overheidsorganen gelijkgestelde (categorieën van) personen of instanties
met een publieke taak. Echter, bij geconstateerd misbruik door een aangewezen
overheidsinstantie is er de mogelijkheid voor de minister van Verkeer en Waterstaat
om de aanwijzing in te trekken en daarmee de verstrekking van zowel authentieke
als niet-authentieke gevoelige gegevens stop te zetten.Ontvangers van gevoelige informatieBij algemene maatregel van bestuur worden de derden en categorieën
van derden aangewezen aan wie gevoelige gegevens kunnen worden verstrekt.
Daarnaast wordt bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vastgesteld
onder welke voorwaarden de ontvanger gerechtigd is de gegevens te ontvangen
en voor welk doel (het voorgestelde artikel 43, derde lid). Bij de aanvraag
van gegevens toetst de RDW de identiteit van de aanvrager. Dit geldt alleen
ten aanzien van de verstrekking van gevoelige gegevens.In de bij of krachtens algemene maatregel van bestuur vast te stellen
nadere regels zal een basis worden opgenomen voor het vaststellen van voorwaarden
ten aanzien van de verstrekking en het gebruik van de gevoelige gegevens (het
voorgestelde artikel 43a). Het voornemen bestaat om in deze voorwaarden onder
meer op te nemen dat de ontvanger maatregelen dient te nemen
ter voorkoming van misbruik van de verstrekte gegevens. Deze maatregelen dienen
in overeenstemming te zijn met de risico’s die de verwerking en de aard
van de te beschermen gegevens met zich meebrengen. Met andere woorden: de
te nemen maatregelen moeten worden afgestemd op de risico’s van onrechtmatige
verwerking die zich in de betrokken organisatie voordoen, waarbij tevens rekening
dient te worden gehouden met de stand van de techniek en de kosten om de betrokken
maatregelen ten uitvoer te brengen.In de voorwaarden zal tevens worden opgenomen dat de ontvanger, die gevoelige
gegevens per abonnement in bulk ontvangt, jaarlijks een EDP (Electronic Data Processing) verklaring overlegt waarin een onafhankelijke
auditor verklaart dat de ontvanger handelt en gehandeld heeft in overeenstemming
met de bekendgemaakte voorwaarden. Ook zullen de voorwaarden betrekking hebben
op de beheersingsaspecten ten aanzien van de levering en verwerking van de
gegevens. Hierbij valt te denken aan de wijze van levering, kostenaspecten,
beveiliging en dergelijke. Tenslotte zal worden voorzien in procedures die
gevolgd moeten worden bij constatering van misbruik door de ontvanger.Tijdens de looptijd van de gegevensverstrekking zullen degenen, die gevoelige
gegevens ontvangen, worden gecontroleerd door de RDW. In dit kader zullen
periodiek steekproeven door de RDW worden gehouden. De te treffen maatregelen
bij vermoed dan wel geconstateerd misbruik kunnen een aantal stappen inhouden.
Allereerst vindt een interne controle plaats op de betrokken gegevens. Vervolgens
wordt de betrokken afnemer schriftelijk om opheldering gevraagd en zo nodig
gehoord. Blijkt de constatering van misbruik terecht, dan volgt een schriftelijke
formele waarschuwing. Bij herhaalde overtreding volgt het tijdelijk of blijvend
achterwege laten van de gegevensverstrekking (het voorgestelde artikel 45a,
vierde lid). Bij ernstige mate van misbruik kan hier direct toe worden overgegaan.Verstrekking van informatie aan niet aangewezen personen
of instantiesIndien de aanvraag niet-gevoelige gegevens betreft, zal er geen toetsing
plaatsvinden; dergelijke gegevens worden immers vrij verstrekt. Dit geldt
overigens ook voor de andere categorieën afnemers dan niet bij algemene
maatregel van bestuur aangewezen personen of instanties. Ingeval er door een
persoon of instantie die niet is aangewezen voor het ontvangen van gevoelige
informatie persoonsgegevens worden gevraagd, geldt dat aangetoond dient te
worden dat er sprake is van een verkeersongeval waarbij de identiteit van
de veroorzaker niet is vastgesteld en zullen de door de RDW aangewezen bescheiden
moeten worden overgelegd, ofwel dat de betrokken geregistreerde toestemming
voor de verstrekking van de gegevens heeft verleend. Bij het ontbreken van
die omstandigheden informeert de RDW schriftelijk bij de kentekenhouder of
deze akkoord gaat met gegevensverstrekking alvorens daartoe wordt overgegaan.Bescherming persoonsgegevensHet onderhavige wetsvoorstel is voor advies aan het CBP voorgelegd. Het
CBP heeft positief geadviseerd. In zijn advies heeft CBP gevraagd om in de
memorie van toelichting uitdrukkelijk stil te staan bij de relatie tussen
het artikel van het wetsvoorstel dat betrekking heeft op het verzoek om herstel
door belanghebbenden (het voorgestelde 43e van deze wet) en het correctierecht
van artikel 36 Wbp. In dit verband wordt het volgende opgemerkt.Artikel 36 van de Wbp luidt: 1. Degene aan wie overeenkomstig artikel 35 kennis is gegeven van hem
betreffende persoonsgegevens, kan de verantwoordelijke verzoeken deze te verbeteren,
aan te vullen, te verwijderen, of af te schermen indien deze feitelijk onjuist
zijn, voor het doel of de doeleinden van de verwerking onvolledig of niet
ter zake dienend zijn dan wel anderszins in strijd met een wettelijk voorschrift
worden verwerkt. Het verzoek bevat de aan te brengen wijzigingen.2. De verantwoordelijke bericht de verzoeker binnen vier weken na ontvangst
van het verzoek schriftelijk of dan wel in hoeverre hij daaraan voldoet. Een
weigering is met redenen omkleed.3. De verantwoordelijke draagt zorg dat een beslissing tot verbetering,
aanvulling, verwijdering of afscherming zo spoedig mogelijk wordt uitgevoerd.4. Indien de persoonsgegevens zijn vastgelegd op een gegevensdrager waarin
geen wijzigingen kunnen worden aangebracht, dan treft hij de voorzieningen
die nodig zijn om de gebruiker van de gegevens te informeren over de onmogelijkheid
van verbetering, aanvulling, verwijdering of afscherming ondanks het feit
dat er grond is voor aanpassing van de gegevens op grond van dit artikel.5. Het bepaalde in het eerste tot en met vierde lid is niet van toepassing
op bij de wet ingestelde openbare registers, indien in die wet een bijzondere
procedure voor de verbetering, aanvulling, verwijdering of afscherming van
gegevens is opgenomen.Uit het vijfde lid volgt dat het eerste tot en met vierde lid van artikel
36 van de Wbp niet van toepassing zijn indien in de WVW 1994, als gewijzigd
door dit wetsvoorstel, een bijzondere procedure voor de verbetering, aanvulling,
verwijdering of afscherming van persoonsgegevens is opgenomen. Het voorgestelde
artikel 43e regelt het verzoek van een belanghebbende om herstel van een krachtens
deze wet als authentiek aangemerkt gegeven of een niet-authentiek in het kentekenregister.
Dit kan betekenen dat (de weergave van) dat gegeven in een dergelijk geval
dient te worden verbeterd, aangevuld of verwijderd. Geconstateerd kan daarom
worden dat artikel 43e, voorzover het betreft het verbeteren, aanvullen of
verwijderen van persoonsgegevens een bijzondere procedure biedt waardoor artikel
36 van de Wbp op grond van het vijfde lid van dat artikel in zoverre niet
van toepassing is.HOOFDSTUK III. ALGEMENE ASPECTENBedrijfseffecten en administratieve lastenBedrijfseffecten voor de RDWEr is momenteel nog onvoldoende zicht op de omvang van de toekomstige
bevragingen in het kader van het systeem van basisregistraties. Mogelijke
bedrijfseffecten voor de RDW zullen kunnen ontstaan door toename van het aantal
terugmeldingen in het kader van het systeem van basisregistraties. Of een
dergelijke toename zich ook zal voordoen is niet met zekerheid te zeggen.Bedrijfseffecten zijn wel te verwachten op het gebied van investering
in een grotere omvang van automatiseringsstructuren. De financiering hiervan
zal nader worden bezien.Bedrijfseffecten en administratieve lasten voor het bedrijfsleven
en de burgerDe aanwijzing van het kentekenregister als basisregistratie betekent een
reductie van administratieve lasten voor zowel het bedrijfsleven als de burger. Dat komt omdat bedrijfsleven en burgers niet iedere keer opnieuw
bij ieder verzoek aan een overheidsinstantie alle benodigde gegevens van voertuigen,
die verzoeker in eigendom heeft, moeten invullen of meenemen.Het overhandigen van het kentekenbewijs bij de APK kan komen te vervallen.
De tijd van het pakken en overhandigen van het kentekenbewijs aan de garage
en na de keuring weer verkrijgen en opbergen kan als een besparing worden
gezien. In totaal ingeschat op één minuut besparing ten opzichte
van de vijf minuten die voor beide handeling in de nulmeting is opgenomen.
Het aantal APK’s is jaarlijks 5 652 100. Eén minuut
besparing levert een besparing aan administratieve lasten voor burgers op
van 94 202 uur.Voor de administratieve lasten van bedrijven betekent dit een besparing
van één minuut tegen een tarief van € 49 bij ruim
508 000 voertuigen conform in de nulmeting is opgenomen. Dit betekent
een besparing van € 0,4 miljoen ten opzichte van de nulmeting.Bij vervanging van kentekenbewijs bij verlies of vermissing kan voor de
kentekenregistratie bijvoorbeeld gebruik worden gemaakt van de faciliteiten
van andere basisregistraties, zoals het GBA. Dit heeft als voordeel dat personen
die een nieuw kentekenbewijs moeten aanvragen bijvoorbeeld vanwege verlies
of vermissing van het kentekenbewijs, voortaan langs elektronische weg kunnen
zorgen voor hun identificatie en kan het aanvraagformulier voortaan elektronisch
worden aangevraagd en opgestuurd. De gang naar het postkantoor wordt hen dan
bespaard. Dit scheelt 40 minuten aan tijd en € 1,28 per tenaamstelling.
Het aantal keren dat burgers te maken krijgen met een vermissing van het kentekenbewijs
is geschat op 170 000 per jaar volgens de nulmeting. In totaal is dit
een lastenverlichting voor de burger van 113 333 uren en € 217 600.1 Weliswaar is hier sprake van een verlichting van de
administratieve lasten, maar deze is autonoom. Dat wil zeggen, er is sprake
van een technologische vooruitgang en deze besparing kan gerealiseerd worden
ook als het kentekenregister geen basisregistratie zou worden.In een eerder rapport gepubliceerd door het EIM2 worden voordelen toegekend aan het feit dat het kentekenregister een
basisregistratie wordt. De voordelen zijn geraamd op 144 000 uren voor
de burgers. Hierboven is aangegeven dat een besparing van ruim 94 000
uren mogelijk is doordat het kentekenregister een basisregistratie wordt.
De rest van de lastenverlichting is van autonome aard.Het EIM heeft in een eerder rapport gepubliceerd3 wat de voordelen zijn voor het bedrijfsleven van een kentekenregister
dat als basisregistratie functioneert. De voordelen zijn geraamd op€ 9,5
miljoen. Deze besparing is tot stand gekomen doordat is aangenomen dat bedrijven
bij vier geselecteerde diensten gemiddeld genomen één minuut
minder tijd kwijt zijn. Het ging daarbij om ruim 15 miljoen berichten voor
bedrijven voor de volgende vier geselecteerde diensten: APK-keuring bedrijfswagendoorgifte
(508 000 berichten), afmelden keuring APK bij de RDW (6 000 000
berichten), kentekenadministratie bedrijfsvoorraad (16 900 berichten)
en doorgave afsluiting motorrijtuigenverzekering WA (8 800 000 berichten).Zoals hierboven is aangegeven is een besparing op de administratieve lasten
van € 0,4 miljoen mogelijk. Bij de overige € 9 miljoen
is er echter sprake van een autonome verlichting van de administratieve lasten,
losstaand van het benoemen van het kentekenregister als basisregistratie.
Niettemin zijn dit belangrijke verlichtingen van de administratieve lasten
die het gevolg zijn van andere acties in het kader van e-overheid, die het
gevolg zijn van de wens te komen tot een beter functionerende overheid.De verwerkingskosten voor de RDW als beheerder van en verantwoordelijke
voor het kentekenregister nemen wel toe. Deze toename is niet zo zeer
het gevolg van de registratie van de gegevens van voertuigen en eigenaren
in het kentekenregister, maar van het feit dat de RDW de gegevensstromen naar
de gebruikers van het kentekenregister als basisregistratie zeker moet stellen.
Dit brengt bijvoorbeeld kosten met zich die het gevolg zijn van terugmeldingen.
Ook is de verwachting dat het aantal bevragingen zal toenemen als gevolg van
het feit dat het kentekenregister een basisregistratie wordt. De kosten voor
het beheer van het kentekenregister als basisregistratie nemen naar verwachting
toe met circa € 1 miljoen per jaar.Het nieuwe verstrekkingenbeleid heeft in het algemeen geen gevolgen voor
de administratieve lasten van burgers en bedrijven en heeft geen bedrijfseffecten
tot gevolg. Bij het verstrekken van gegevens uit het kentekenregister is namelijk
geen sprake van een overheidsverplichting tot het verstrekken van informatie.
Het opvragen van gegevens uit het kentekenregister geschiedt geheel op vrijwillige
basis. Het nieuwe verstrekkingenbeleid beoogt een optimaal en laagdrempelig
hergebruik van voor publieke taken verzamelde gegevens.Daar waar vrijwillig gegevens worden opgevraagd geldt in algemene zin
dat hier het «profijtbeginsel» van toepassing is. Private partijen
zullen een afweging maken van de verstrekkingskosten versus de toegevoegde
waarde. De verwachting is dat voor de burgers en overigens per saldo de lasten
zullen dalen vanwege een bredere informatieverstrekking.Het Adviescollege toetsing administratieve lasten (hierna: Actal) heeft
op 15 februari 2007 advies uitgebracht over onderhavig wetsvoorstel.
Actal heeft geadviseerd het wetsvoorstel in de aan het college voorgelegde
vorm niet in te dienen, alvorens met de opmerkingen van Actal rekening te
houden. Actal heeft drie bezwaren tegen het wetsvoorstel:1. Het handhaven van de toonplicht van het kentekenbewijs
druist in tegen het principe van eenmalige verstrekking van gegevens door
burgers.  Het is inderdaad zo dat een van de beginselen van het stelsel van
basisregistraties is dat de overheid niet om gegevens mag vragen, indien deze
reeds bij de overheid bekend zijn. Het is evenwel zo dat bij de handhaving
op de weg het niet altijd mogelijk is om het kentekenregister direct te bevragen.
Bevraging via de meldkamer zal aanzienlijk meer tijd vergen dan het bekijken
van de papieren documenten, met als gevolg dus een grotere administratieve
last uitgedrukt in tijd voor de burger.  Daarnaast is het zo dat het bij het tonen van het kentekenbewijs
gaat om het identificeren van het voertuig. Dit is analoog aan legitimatie
bij personen. Ondanks dat personen vrijwel allemaal staan geregistreerd in
het GBA, geldt dat zij een paspoort of ander legitimatiebewijs moeten tonen
onder zekere omstandigheden. Voor voertuigen geldt met de plicht tot het tonen
van het kentekenbewijs iets dergelijks: men zou het VIN (vehicle identification
number) kunnen zien als het equivalent van de pasfoto of een biometrisch gegeven
bij een mens.  Tot slot komt uit de officiële adviezen van het College van
procureurs-generaal en de Raad van Hoofdcommissarissen naar voren dat afschaffing
van de toonplicht van het kentekenbewijs ernstige handhavingsproblemen met
zich zal brengen, alsmede voertuigcriminaliteit in de hand kan werken. De
volgende voorbeelden kunnen worden genoemd. Aan de hand van het kentekenbewijs
dient bepaald te worden of de bestuurder bevoegd is het voertuig te besturen.
Voertuigspecifieke gegevens, bijvoorbeeld maximaal toegestane massa, de inrichting
van het voertuig voor personenvervoer of goederenvervoer bepalen namelijk
de rijbewijscategorie. Ten aanzien van het kentekenbewijs geldt voorts dat
dit op grond van artikel 60 van de WVW 1994, juncto artikel 39
van het Kentekenreglement, kan worden ingevorderd, indien een voertuig technische
gebreken vertoont. Deze vorm van handhaving draagt bij aan de veiligheid op
de weg. Tot slot is fraude (falsificatie bijvoorbeeld) eerder op te sporen
door naar het papieren document te kijken, dan door het kentekenregister te
bevragen. Het VIN en de kentekenplaat van een voertuig zijn redelijk eenvoudig
te vervalsen. Het kentekenbewijs is daarentegen goed beveiligd en daardoor
moeilijk na te maken. Met uitsluitend registerinformatie zou een essentieel
instrument in de aanpak van voertuigcriminaliteit uit handen worden genomen.  Vanwege de te verwachten handhavingsproblemen en het feit dat hier
niet sprake is van een zware last voor de burger (zoals bijvoorbeeld het aanvragen
en invullen van een formulier) is daarom besloten dat een afwijking van het
principe van eenmalige verstrekking wenselijk is.2. Er is onvoldoende aandacht besteed aan de diverse
alternatieven om de administratieve lasten voor burgers en bedrijven zoveel
mogelijk te beperken en er is niet gekozen voor de lichtste variant (namelijk
naast afschaffen van de toonplicht van het APK-keuringsbewijs ook afschaffing
toonplicht kentekenbewijs).  Er is uiteraard gekeken naar de mogelijkheden tot het afschaffen
van deze toonplichten en voor wat betreft het APK-keuringsbewijs ben ik Actal
reeds tegemoet gekomen (artikel I, onderdeel F). Met de ministeries van Justitie
en Binnenlandse Zaken heeft ambtelijk overleg plaats gevonden en zij komen
tevens tot de conclusie dat afschaffing van de toonplicht van het kentekenbewijs
thans niet mogelijk is. Ook het Adviescollege Beter geregeld inzake de doorlichting
van de domeinen Wegenverkeersrecht en Spoor in het kader van Beter Geregeld,
onder voorzitterschap van mw. mr. W. Sorgdrager, heeft in zijn advies laten
weten het standpunt dat de verplichting tot het tonen van een papieren kentekenbewijs
in het voertuig kan vervallen niet te delen.13. Onvoldoende kwantificering van de (mogelijke) administratieve
lastenverlichting van het afschaffen van de toonplicht van het kentekenbewijs
en het APK-keuringsbewijs.  Het is zeer moeilijk te kwantificeren hoe groot de verlichting
van de administratieve last voor burgers en bedrijven is, respectievelijk
zou zijn, van het afschaffen van de toonplicht van het APK-keuringbewijs,
respectievelijk het kentekenbewijs. Deze kosten zijn niet meegenomen in de
nulmeting. Het is onduidelijk hoeveel tijd er gemoeid is met het in de auto
hebben van deze papieren. Veel mensen hebben de papieren altijd in de auto
liggen, anderen kiezen ervoor deze steeds uit de auto te halen en weer terug
te leggen. Anders dan Actal beweert kan niet op voorhand worden gezegd dat
hiermee voor alle bestuurders van een dagelijkse handeling sprake is. Het
bij je dienen te hebben van deze papieren is daarmee niet echt een administratieve
last, maar kan wel als een ergernis worden ervaren. Om Actal op enkele punten
tegemoet te komen is de kwantificering op enkele punten, waar mogelijk, verder
uitgewerkt.Om bovengenoemde redenen is besloten dat het thans niet mogelijk is de
toonplicht van het kentekenbewijs af te schaffen. Er zal evenwel onderzoek
worden gedaan naar de voorwaarden waaronder de afschaffing van de toonplicht
van het kentekenbewijs in de toekomst zal kunnen plaatsvinden. Hierbij zal
ook aandacht worden besteed aan de gevolgen van afschaffing van deze toonplicht
voor de administratieve lasten van burgers en bedrijven.De plicht tot het in het voertuig bij je hebben van het APK-keuringsbewijs
komt, zoals hierboven vermeld, wèl te vervallen (artikel I, onderdeel
F). Het voldoen aan de APK-plicht zal geheel via het kentekenregister worden
gehandhaafd. Indien een voertuig niet binnen twee maanden na de het verlopen
van de geldigheid van het vorige APK-keuringsbewijs is afgemeld, zal er een
boete wegens het niet voldoen aan de APK-plicht aan de tenaamgestelde van
het desbetreffende voertuig worden gestuurd. Het afschaffen van de toonplicht
van het APK-keuringsbewijs heeft evenwel geen vermindering van de administratieve
lasten tot gevolg. Tot deze conclusie komt ook het EIM, dat in opdracht van
het ministerie van Verkeer en Waterstaat een onderzoek heeft gedaan naar de
gevolgen van het onderhavige wetsvoorstel voor de administratieve lasten van
burgers en bedrijven. In de nulmeting is destijds voor het overleggen van
papieren tijdens een controle (hier valt ook het tonen van het rijbewijs en
kentekenbewijs onder) vijf minuten per controle opgenomen en 2 miljoen controles
per jaar. De controles op het rijbewijs en kentekenbewijs blijven bestaan,
dus van een daling in de administratieve lasten zal geen sprake zijn als gevolg
van het afschaffen van de toonplicht van het APK-keuringsbewijs. Eventuele
irritaties als gevolg van het in de auto moeten hebben van het papiertje wel,
maar dat is niet in tijd of geld uit te drukken. Daarnaast vervallen natuurlijk
de boetes voor het niet in de auto hebben van het keuringsbewijs, maar ook
dit is geen vermindering van een administratieve last.Uitvoerbaarheid en handhaafbaarheidDe uitvoering van de in het onderhavige wetsvoorstel opgenomen voorzieningen
geschiedt in belangrijke mate door de RDW. Dit geldt zowel voor de aanpassingen
van het kentekenregister in het kader van de omvorming tot een basisregistratie
als voor de maatregelen die moeten worden getroffen met betrekking tot de
uitvoering van het nieuwe verstrekkingenbeleid. Gezien het feit dat de RDW
zeer nauw betrokken is geweest bij de voorbereiding van een en ander, alsmede
gelet op de ruime ervaring die deze dienst in de loop der jaren op de onderhavige
terreinen heeft opgebouwd, worden er in de uitvoeringspraktijk in dit opzicht
geen problemen verwacht. In de fase die aan de feitelijke invoering voorafgaat,
vindt uiteraard ook nauw overleg met de afnemende partijen plaats.Voor wat betreft de handhaving van de desbetreffende voorschriften zij
verwezen naar paragraaf 4 van hoofdstuk II over het door de RDW uit te
oefenen toezicht in het kader van de gegevensverstrekking. Met het nieuwe
gedifferentieerde toezichtsysteem kan beter worden ingespeeld op de behoeften
die terzake in de uitvoeringspraktijk bestaan.Het onderhavige wetsvoorstel heeft overigens geen gevolgen voor wat betreft
de administratiefrechtelijke of strafrechtelijke handhaving.Invoering en overgangInvoering en overgangBij de invoering van het regime van basisregistraties met betrekking tot
de kentekenregistratie en de nieuwe voorschriften inzake de gegevensverstrekking
uit het kentekenregister zal worden samengewerkt met de belangrijkste afnemers
van de betrokken gegevens uit het register. Zij zijn overigens nauw betrokken
geweest bij de voorbereiding van de nieuwe maatregelen en sommige maatregelen
zijn gebaseerd op wensen die vanuit de praktijk zijn geuit. Voorts zal voorlichting
worden gegeven aan overige betrokkenen over de veranderingen die de omvorming
van het kentekenregister tot basisregistratie met zich mee brengt. Met betrekking
tot een en ander zal zoveel mogelijk aansluiting worden gezocht bij het programma
Stroomlijning Basisgegevens. Algemeen kan worden gesteld dat de invoering van de in het wetsvoorstel
voorziene maatregelen in feite voor een groot deel een technisch en administratief
karakter heeft. De RDW speelt hierbij als beheerder van en verantwoordelijke
voor het kentekenregister een centrale rol. Uit de door deze dienst uitgevoerde
uitvoeringstoets is gebleken dat een en ander in operationeel opzicht naar
verwachting tot een goed einde kan worden gebracht.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel I, onderdeel AIn artikel 2 van de WVW 1994 is neergelegd waartoe de regels die in de
wet zijn neergelegd kunnen strekken. Gezien het feit dat het kentekenregister
tot basisregistratie zal worden omgevormd, wordt thans voorgesteld expliciet
op te nemen dat de regels van deze wet ook kunnen strekken tot het gebruik
en de waarborging van de juistheid van de registers die ingevolge deze wet
worden bijgehouden. Daarnaast is ervoor gekozen thans ook expliciet op te
nemen dat er regels kunnen wordt gesteld met betrekking tot de bestrijding
van fraude.Artikel I, onderdeel BIn artikel 4b, eerste lid, onderdeel h, wordt in verband met het instellen
van het fietsenregister in artikel 70k, de zinsnede «en fietsen»
toegevoegd, zodat gegevens van fietsen vallen onder de door de RDW te verwerken
gegevens. In onderdeel i wordt aan de RDW de taak tot het houden van toezicht
op de verstrekking van gegevens uit het kentekenregister toebedeeld. Daarnaast
is in onderdeel n van het eerste lid een aantal verwijzingen aangepast in
verband met het vaststellen van tarieven.Artikel I, onderdeel CDe onderhavige wijziging van artikel 4q, tweede lid, onderdeel c, betreft
aanpassing aan de nieuwe terminologie van het kentekenregister als basisregistratie.
De mogelijkheid om het verstrekken van gegevens in bij algemene maatregel
van bestuur te bepalen gevallen te financieren door middel van een opslag
op een bij die algemene maatregel van bestuur aan te wijzen deel van het kentekenbewijs
(dit is thans deel IA) wordt toegevoegd.Artikel I, onderdeel DDit onderdeel betreft de vervanging van de artikelen 42 tot en met 45
door de artikelen 41a tot en met 45a. In het onderstaande worden de wijzigingen
per artikel nader toegelicht.Artikel 41aDit artikel bevat de begripsomschrijvingen die betrekking hebben op de
in de onderhavige wetswijziging opgenomen begrippen overheidsorgaan en authentiek
gegeven. De begripsomschrijvingen zijn niet in artikel 1, eerste lid, van
de WVW 1994 opgenomen, omdat zij uitsluitend betrekking hebben op het gestelde
in paragraaf 3 van hoofdstuk IV van de wet.Voor wat betreft de definities basisregistratie en authentiek gegeven
is materieel aangesloten bij de in het kader van het project Stroomlijning
Basisgegevens gehanteerde begrippen. Artikel 42Het eerste lid vormt de basis voor het bestaan van het kentekenregister.
Het kentekenregister wordt aangewezen als basisregistratie. Dit heeft tot
gevolg dat beginselen zoals eenmalige gegevensverstrekking en de terugmeldplicht
van toepassing zullen zijn op het kentekenregister. In het tweede lid wordt
de RDW aangewezen als beheerder van het register, alsmede als de verantwoordelijke
voor het register in de zin van de Wbp. Het derde lid geeft aan welke soort
gegevens in het register worden verzameld. Hierbij is aangehaakt bij de huidige
tekst van artikel 42, tweede lid. Het vierde lid betreft de doeleinden waarvoor
de gegevens worden verzameld. Dit lid bevat bijna dezelfde doeleinden die
worden genoemd in het huidige derde lid van artikel 42 (de Wet belasting zware
motorrijtuigen is thans toegevoegd), waarin wordt aangegeven dat de gegevens
worden verzameld ten behoeve van, kort samengevat, de uitvoering en handhaving
van wettelijke regelingen met betrekking tot motorrijtuigen. Deze beperkte
doelomschrijving past niet meer in het nieuwe stelsel van basisregistraties.
Daar gaat het immers om een goede vervulling van de publieke taak door overheidsorganen.
Daartoe is het vierde lid aangevuld met een extra doelstelling in onderdeel
c, namelijk de doelstelling overheidsorganen te voorzien van gegevens voor
zover zij aangeven, die gegevens nodig te hebben voor een goede uitoefening
van hun publieke taak. Het vijfde en zesde lid zijn materieel overgenomen
uit de huidige tekst van artikel 42. In het vijfde lid is neergelegd dat strafrechtelijke
persoonsgegevens, bijvoorbeeld het katvangersignaal, alleen mogen worden verwerkt
ten behoeve van de doeleinden genoemd in het vierde lid, onderdelen a en b.
Aangezien strafrechtelijke persoonsgegevens vallen onder de bijzondere persoonsgegevens
van de Wbp mogen die alleen voor specifieke doeleinden worden verstrekt en
dus niet voor het meer algemene doeleinde als genoemd in onderdeel c van het
vierde lid.Artikel 42aHet kentekenregister omvat de volgende elkaar deels overlappende categorieën
van gegevens: authentieke gegevens, niet-authentieke gegevens, gevoelige gegevens
en niet-gevoelig gegevens. Het tweede lid bevat de authentieke gegevens die
op wettelijk niveau als authentiek worden aangewezen. Daarnaast kunnen authentieke
en gevoelige gegevens bij algemene maatregel van bestuur worden vastgesteld
(derde, respectievelijk vierde lid).Onder authentiek gegeven kan overigens ook worden begrepen een authentiek
gegeven in onderzoek. Deze kwalificatie geeft aan dat het weliswaar gaat om
een authentiek gegeven, maar dat uit verkregen informatie (waaronder terugmelding)
is gebleken dat het gegeven waarschijnlijk niet juist of actueel meer is.
Op grond hiervan kan dit gegeven niet zonder nader onderzoek aan een afnemer
worden geleverd c.q. door een afnemer worden gebruikt. Daarom wordt op grond
van artikel 43b, tweede lid, onder a, de gebruiksplicht opgeschort indien
een gegeven in onderzoek is geplaatst.Ten aanzien van niet-authentieke gegevens geldt geen afname- en leveringsverplichting
en ook niet de zogenoemde terugmeldplicht. De beheerder van en verantwoordelijke
voor het register is overigens ook ten aanzien van deze gegevens verantwoordelijk
voor een goede kwaliteit daarvan.In het derde lid wordt aangegeven dat een in het kentekenregister opgenomen
authentiek gegeven kan bestaan uit de combinatie van een authentiek gegeven
dat afkomstig is uit een andere basisregistratie en een gegeven uit het kentekenregister.
Als voorbeeld kan worden genoemd de tenaamstelling van een voertuig. Op grond van het vierde lid is het mogelijk bij algemene maatregel van
bestuur gevoelige en niet-gevoelige gegevens of categorieën daarvan aan
te wijzen. De verstrekking van al deze gevoelige gegevens zal aan beperkingen
onderworpen zijn.Artikel 43Dit artikel vormt de basis voor de verstrekking van gegevens uit het kentekenregister.
In het eerste lid wordt bepaald dat de in het register opgenomen gegevens
worden verstrekt aan overheidsorganen. De verstrekking aan overheidsorganen
vindt plaats voor zover zij de gegevens nodig hebben voor een goede uitoefening
van hun publieke taak. Het gaat daarbij om alle gegevens die in het kentekenregister
zijn opgenomen, dus zowel authentieke en niet-authentieke, als gevoelige en
niet-gevoelige gegevens. Wel is het uiteraard zo dat de authentieke gegevens
in dit kader een bijzondere positie innemen, gezien het feit dat overheidsorganen
gehouden zijn deze gegevens uit het kentekenregister te betrekken. Voorts
gelden in dat verband nog de algemene voorschriften in het kader van het stelsel
van basisregistraties, zoals de terugmeldplicht. Een en ander is geregeld
in de artikelen 43b en 43c.De verstrekking van gegevens uit het kentekenregister aan buitenlandse
autoriteiten en instellingen van volkenrechtelijke organisaties is geënt
op het huidige artikel 43, tweede lid, van de WVW 1994. Bij of krachtens algemene
maatregel van bestuur zullen de gevallen worden aangegeven waarin deze gegevensverstrekking
plaatsvindt. Volledigheidshalve kan nog worden opgemerkt dat verstrekking
van gegevens aan andere categorieën buitenlandse aanvragers (bijvoorbeeld
beroepsbeoefenaren) onder het regime van het derde en vierde lid van artikel
43 valt. Ten aanzien van niet in de EU gevestigde aanvragers zullen bij de
verstrekking van gevoelige gegevens de in eerdergenoemde richtlijn 95/46/EG
neergelegde bepalingen inzake «een gelijkwaardig beschermingsniveau»
worden toegepast.Op grond van het derde lid kunnen gevoelige gegevens – behalve op
grond van het eerste lid aan overheidsorganen – worden verstrekt aan
overige bij of krachtens algemene maatregel van bestuur aan te wijzen personen
en instanties. Hieronder vallen bijvoorbeeld de afnemers die thans in de categorie
van beroepsbeoefenaren vallen, alsmede de belangenbehartigers van de automobielbranche
(straks breder: de informatieproviders) en particulieren. Particulieren zullen
over het algemeen slechts persoonsgegevens kunnen verkrijgen, wanneer de geregistreerde
aangeeft daartegen geen bezwaar te hebben, alsmede in geval van een verkeersongeval
waarbij aan de aanvrager schade is toegebracht. Dit beleid blijft ongewijzigd
ten opzichte van het huidige beleid ten aanzien van het verstrekken van gegevens
aan particulieren.Voor rechtspersonen, zal evenals dat voor natuurlijke personen het geval
is, een voorziening komen om tegen betaling de eigen gegevens in te kunnen
zien. Bovendien zullen leasemaatschappijen in de gelegenheid worden gesteld
om, eveneens tegen betaling, de gegevens betreffende hun leasevoertuigen en
de houders daarvan in te zien, indien uit het register blijkt dat de leasemaatschappij
aansprakelijkheden heeft voor die voertuigen.Ten aanzien van de gevallen waarin en de voorwaarden waaronder en de doeleinden
waarvoor gegevens worden verstrekt worden bij of krachtens algemene maatregel
van bestuur regels gesteld (derde lid).Het vierde lid van artikel 43 bepaalt dat niet-gevoelige gegevens aan
een ieder kunnen worden verstrekt. Op deze wijze kan invulling worden gegeven
aan het beginsel van vrije verstrekking van overheidsinformatie. Wellicht
ten overvloede zij vermeld dat persoonsgegevens in de zin van de Wbp altijd
onder het begrip gevoelige gegevens zullen vallen en dus nooit
aan een ieder zullen worden verstrekt. Niet-gevoelige gegevens zijn met name
voertuiggegevens.Volledigheidshalve kan nog worden opgemerkt dat onder het verstrekken
van gegevens uit het kentekenregister als bedoeld in het onderhavige artikel
ook wordt begrepen het verstrekken van een groep of een combinatie van gegevens
(bijvoorbeeld het aantal rode auto’s in een bepaalde regio). In die
zin kan er dus een zekere «bewerking» van de gegevens plaatsvinden.De nadere uitwerking van het vorenstaande zal op grond van het vijfde
lid geschieden bij of krachtens algemene maatregel van bestuur, in casu het
Kentekenreglement.Het verstrekken van gegevens aan anderen dan overheidsorganen of buitenlandse
autoriteiten en instellingen van volkenrechtelijke organisaties geschiedt
tegen een door de RDW vast te stellen tarief (zesde lid). Voor verstrekking
aan overheidsorganen, buitenlandse organisaties en instellingen van volkenrechtelijke
organisaties kan een aansluittarief zijn verschuldigd (zevende lid).Artikel 43aHet onderhavige artikel is de basis voor de vaststelling bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur van nadere voorschriften inzake het gebruik
van de uit het kentekenregister verstrekte gegevens. Daarbij moet met name
worden gedacht aan voorschriften inzake de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer. De voorschriften zullen bijvoorbeeld betrekking hebben op –
het niet toestaan van – de doorlevering of het commercieel gebruik van
de gegevens.Artikel 43bIn het stelsel van basisregistraties is een van de leidende beginselen
het verplichte gebruik door overheidsorganen van de in de basisregistraties
opgenomen gegevens. Het eerste lid van het onderhavige artikel regelt dit
verplichte gebruik van de gegevens in het kentekenregister. Ook de RDW kan
als zelfstandig bestuursorgaan worden verplicht tot het gebruik van in andere
basisregistraties opgenomen authentieke gegevens. Het tweede, derde en vierde
lid sluiten aan bij de in andere wetten met betrekking tot basisregistraties
opgenomen voorschriften. Het tweede lid bevat de uitzonderingen die gelden
ten aanzien van verplicht gebruik, namelijk ingeval het overheidsorgaan een
melding doet als bedoeld in artikel 43c, eerste lid of ingeval het betrokken
gegeven reeds in onderzoek is geplaatst ingevolge artikel 43c, derde lid.
Daarnaast geldt het verplicht gebruik niet indien bij wettelijk voorschrift
anders is bepaald. Tot slot geldt het verplicht gebruik niet indien een goede
vervulling van de publieke taak wordt belet door onverkorte toepassing van
het eerste lid. Hierbij kan men denken aan aanslagen die door de Belastingdienst
worden opgelegd daarbij bewust niet gebruikmakend van de in het kentekenregister
opgenomen authentieke gegevens. Hierbij kan het gaan om in het kentekenregister
opgenomen gegevens die onjuist zijn opgegeven door geregistreerden, zoals
het gegeven dat de auto op benzine rijdt, terwijl de Belastingdienst onderbouwde
vermoedens heeft dat het om rijden op gas of diesel gaat.Lid 3 tenslotte bevat het uitgangspunt dat een betrokkene zijn gegevens
in beginsel slechts eenmaal aan de overheid behoeft te verstrekken, tenzij
het gegeven noodzakelijk is voor de deugdelijke vaststelling van de identiteit
van de betrokkene of het voertuig. In principe mag een betrokkene niet worden
gevraagd gegevens te verschaffen die als authentiek in een van de
basisregistraties zijn opgenomen. Een uitzondering hierop is evenwel het tonen
van het kentekenbewijs (verwezen zij naar hoofdstuk III, de paragraaf over
bedrijfseffecten en administratieve lasten).Artikel 43cDit artikel betreft de «terugmelding» die een overheidsorgaan
aan de leverancier van de gegevens, i.c. de RDW, moet doen indien dit orgaan
gerede twijfel heeft over de juistheid van een verstrekt authentiek gegeven
(eerste lid). Ingeval het desbetreffende gegeven afkomstig is uit een andere
basisregistratie, zendt de RDW de melding naar de beheerder van het betrokken
register (tweede lid). Van dit principe kan bij afspraak worden afgeweken.
Met grote afnemers kan worden afgesproken dat zij vermoedelijke fouten terugmelden
aan het bronregister en niet aan de RDW. Dit soort afspraken zijn ook thans
al van toepassing. De RDW levert NAW-gegevens aan de politie. Indien er vermoedens
zijn dat deze gegevens niet kloppen, dan meldt de politie dit direct aan de
GBA. De RDW wordt daarvan, op eigen verzoek, niet op de hoogte gesteld. Aangepaste
NAW-gegevens ontvangt de RDW dagelijks automatisch van de GBA.Indien de melding betrekking heeft op een authentiek gegeven dat op grond
van de WVW 1994 als authentiek is aangewezen, dan plaatst de RDW in het register
een aantekening bij het betrokken gegeven, dat dit in onderzoek is. De betrokken
afnemer wordt hiervan op de hoogte gesteld. Hiermee wordt het verplicht gebruik
opgeheven (zie artikel 43b, tweede lid, onderdeel a). Er kan van worden afgezien
een gegeven in onderzoek te zetten, indien al eerder eenzelfde melding ten
aanzien van het desbetreffende gegeven is gedaan en bij nader recentelijk
verricht onderzoek is gebleken dat het gegeven juist is opgenomen in het kentekenregister.Wijziging van een authentiek gegeven naar aanleiding van een melding wordt
onverwijld aan de betrokkene medegedeeld. Aangezien het hier om authentieke
gegevens gaat is het van belang dat de betrokkene zo snel mogelijk op de hoogte
wordt gebracht van een wijziging van zo’n gegeven, aangezien die wijziging
door kan werken in andere basisregistraties.De aantekening dat een gegeven in onderzoek is wordt pas verwijderd nadat
het besluit tot al dan niet wijzigen van het gegeven onherroepelijk is geworden.
Dit om te voorkomen dat het gegeven nogmaals in onderzoek dient te worden
geplaatst ingeval er bezwaar en eventueel beroep wordt ingesteld tegen het
besluit een gegeven al dan niet te wijzigen.Overigens kan de RDW de inhoud van enkele authentieke gegevens niet zelf
bepalen of eenzijdig wijzigen. Uitsluitend de politie kan aangeven of een
diefstalaangifte inderdaad is gedaan. Indien er een terugmelding wordt gedaan
met betrekking tot dit gegeven dient de RDW de juistheid van dit gegeven na
te gaan bij het politieonderdeel dat het heeft geplaatst. Een vergelijkbare
situatie doet zich voor bij gegevens als het BPM-bedrag en het zogenoemde
verplichtingensignaal. Voor de inhoud van deze gegevens is de Belastingdienst
verantwoordelijk.Artikel 43dDeze bepaling heeft betrekking op de mogelijkheid tot ambtshalve herstel
door de Dienst Wegverkeer van een onjuiste weergave in het kentekenregister
van authentieke gegevens die op grond van de WVW 1994 als authentiek zijn
bestempeld en niet-authentieke gegevens. Ook kunnen dit soort gegevens worden
toegevoegd indien deze ten onrechte niet zijn opgenomen, of verwijderd indien
deze ten onrechte zijn opgenomen. Deze bepaling heeft geen betrekking op ambtshalve
herstel van authentieke gegevens die uit een andere basisregistratie zijn
overgenomen. Dat herstel is immers voorbehouden aan de beheerder van die basisregistratie.
Indien de Dienst Wegverkeer gegronde redenen heeft om aan te
nemen dat een authentiek gegeven afkomstig uit een andere basisregistratie
onjuist is, dan doet hij hiervan melding aan de beheerder van die basisregistratie.
De grondslag voor die melding wordt evenwel geregeld in de regelgeving die
betrekking heeft op die andere basisregistratie.Artikel 43eDeze bepaling heeft betrekking op verzoeken van belanghebbenden tot wijziging
of verwijdering van gegevens die volgens de belanghebbende onjuist of ten
onrechte in het kentekenregister zijn opgenomen. Voor zover het daarbij om
authentieke gegevens gaat, betreft het uitsluitend de gegevens die authentiek
zijn krachtens de WVW 1994. Er kan geen verzoek worden gedaan tot wijziging
of verwijdering van authentieke gegevens afkomstig uit andere basisregistraties.
Zo’n verzoek zal bij de desbetreffende basisregistratie moeten worden
ingediend. Evenmin kan de RDW zelf gegevens wijzigen, die door een andere
instantie in het register worden geplaatst, zoals beschreven in de artikelsgewijze
toelichting bij artikel 43d hierboven.Artikel 43fDeze bepaling is overgenomen uit het huidige artikel 43, derde lid, WVW
1994. Het wordt wenselijk geacht om deze voorziening te handhaven. Op grond
van deze bepaling dienen overheidsorganen mededeling te doen van feiten die
van belang zijn voor het bijhouden van het register. Deze bepaling heeft een
ruimere reikwijdte dan de in artikel 43c voorziene terugmeldplicht. Deze laatste
verplichting heeft immers alleen betrekking op gevallen waarin een overheidsorgaan
twijfel heeft over de juistheid van een authentiek gegeven. De mededelingsplicht
in artikel 43f betreft daarentegen alle feiten die van belang zijn voor het
bijhouden van (lees: de juistheid van) het register. Dit kunnen bijvoorbeeld
ook aanvullingen zijn op de in het register opgenomen gegevens. In de praktijk
heeft de onderhavige bepaling haar waarde ruimschoots bewezen, zodat zij hier
in aanvulling op de terugmeldplicht zoals die geldt in het kader van de functie
van basisregistratie is opgenomen.Artikel 44Zoals in het algemeen deel van deze toelichting al is opgemerkt, is het
van groot belang dat de in een basisregistratie opgenomen gegevens voldoen
aan de hoogste eisen van betrouwbaarheid. Slechts dan kunnen andere overheidsorganen
op deze gegevens blindvaren. Kwaliteitsborging is dan ook een eerste vereiste.
Het onderhavige artikel is de basis voor de kwaliteitscontrole die onder verantwoordelijkheid
van de RDW in het kader van het kentekenregister wordt uitgeoefend. Er is
dan ook bewust voor gekozen dit op wetsniveau te regelen.Ter nadere toelichting van het tweede lid kan het volgende worden opgemerkt.
In dat lid is neergelegd dat minstens eens per drie jaar een (register)accountant
een oordeel vormt over de beheersmaatregelen van de RDW als beheerder van
en verantwoordelijke voor de basisregistratie. Hieraan wordt ook nu al voldaan
en wel in ruimere mate: al langere tijd wordt in opdracht van de RDW jaarlijks
door een externe accountant dan wel auditor onafhankelijk onderzoek gedaan
naar het stelsel van interne beheersmaatregelen ter waarborging van de betrouwbaarheid
van het registratiesysteem. Onder betrouwbaarheid wordt in dit verband verstaan:
de redelijke zekerheid dat de gegevensverwerking ongestoord voortgang kan
vinden (beschikbaarheid), dat toegang tot en verstrekking van de gegevens
is voorbehouden en plaatsvindt aan daartoe bevoegden (exclusiviteit), en dat
de aangeleverde gegevens juist en volledig worden verwerkt, opgeslagen en
verstrekt (integriteit). Hierbij worden de beheersmaatregelen
beoordeeld van zowel de automatiseringsorganisatie als de gebruikersorganisatie
binnen de RDW in en om het kentekenregistratiesysteem. Het oordeel van de
accountant wordt in het jaarverslag van de RDW bekendgemaakt en een uitgebreide
rapportage wordt jaarlijks aangeboden aan de ministeries van Financiën
(gezien het belang van het kentekenregister voor dit departement) en van Verkeer
en Waterstaat (toezichthouder op het zelfstandig bestuursorgaan RDW).Tot slot zij vermeld dat, ingevolge artikel 4y van de WVW 1994, het Besluit
voorschrift informatiebeveiliging rijksdienst 1994 van toepassing is op de
RDW. Ook over de uitvoering van dit besluit rapporteert de RDW thans jaarlijks
aan het ministerie van Verkeer en Waterstaat.Artikel 45In het kader van de aanpassing van de WVW 1994 aan de Wbp is indertijd
besloten tot het handhaven van het onder de Wet persoonsregistraties verplichte,
doch in de huidige Wbp niet meer voorgeschreven, privacyreglement van de RDW.
Dit gezien de goede ervaringen die in de praktijk met het privacyreglement
waren opgedaan. De argumentatie voor het laten voortbestaan van het privacyreglement
geldt in feite nog steeds, zodat het tot nu toe geldende artikel 45 materieel
ongewijzigd is overgenomen. De verwijzing naar artikel 42 is verruimd om duidelijk
aan te geven dat ook het nieuwe vijfde (voorheen vierde) lid van artikel 42
onder de werkingssfeer van artikel 45 valt.Artikel 45aIn het eerste lid, is de bevoegdheid van de RDW opgenomen om ambtenaren
aan te wijzen die zich bezig houden met het toezicht het gebruik van gegevens
afkomstig uit het kentekenregister zoals geregeld in paragraaf 3 van
hoofdstuk IV van de WVW1994. Op grond het tweede lid kunnen de aangewezen
ambtenaren vorderen dat een voertuig voor inspectie ter beschikking wordt
gesteld door de houder van het desbetreffende voertuig. Aangezien de RDW als
beheerder van het kentekenregister tevens verantwoordelijk is voor de juistheid
van de gegevens die in deze basisregistratie zijn opgenomen, moet de RDW ook
de bevoegdheden hebben om gegevens te controleren. Daarvoor kan het noodzakelijk
zijn een voertuig te inspecteren. Het is de bedoeling de mogelijkheid in het
leven te roepen om het kentekenbewijs ongeldig te verklaren indien er geen
medewerking aan de inspectie van het voertuig wordt verleend. Dit kan bij
algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 58, tweede lid, onderdeel
f, WVW 1994.Teneinde de kosten van deze inspecties en de andere vormen van toezicht
te financieren is in artikel 45a, derde lid, opgenomen dat bij of krachtens
algemene maatregel van bestuur wordt bepaald aan wie de kosten voor toezicht
in rekening kunnen worden gebracht. Van het in rekening brengen van kosten
zal evenwel niet altijd sprake zijn. Indien bijvoorbeeld bij inspectie blijkt
dat de gegevens toch kloppen, of indien een geconstateerde onjuistheid van
de gegevens in het kentekenregister de desbetreffende persoon niet kan worden
tegengeworpen, wordt geen tarief in rekening gebracht. Deze kosten worden
verdisconteerd in de opslag op het kentekenbewijs deel IA.Het vierde lid maakt het mogelijk dat de verstrekking van gegevens achterwege
kan worden gelaten indien naar het oordeel van de RDW sprake is van handelen
in strijd met de doeleinden waarvoor of de voorwaarden waaronder is verstrekt.
Hierbij kan worden gedacht aan het tijdelijk stopzetten van de verstrekking
en in extreme gevallen een definitieve stopzetting van de verstrekking. Over
het algemeen zal de RDW eerst een waarschuwing geven indien van misbruik sprake
blijkt te zijn, waarbij zal worden gewezen op de mogelijkheid van een al dan
niet tijdelijke stopzetting van de gegevensverstrekking. Al eerder
is aangegeven dat een dergelijke stopzetting van de gegevensverstrekking evenwel
geen betrekking kan hebben op de levering van authentieke gegevens aan overheidsorganen.Artikel I, onderdeel EIn deze bepaling wordt een wettelijke basis gecreëerd voor het door
de RDW beheerde fietsenregister. In dat register worden naast gestolen en
vermiste fietsen ook getagde fietsen geregistreerd. Het belangrijkste doel
van dit fietsenregister is het landelijk raadpleegbaar maken van de gegevens
voor alle regiokorpsen van politie, waardoor eigenaren van gestolen fietsen
kunnen worden getraceerd. Een goede wettelijke basis voor het register ontbreekt
tot op heden. Met deze wettelijke basis wordt tevens uitvoering gegeven aan
de motie Van Oudenallen van 28 september 20061.
In het Beleidsprogramma van het Kabinet Balkenende IV 2007–2011 «Samen
leven samen werken» wordt fietsendiefstal genoemd2. Voorgenomen is het aantal fietsdiefstallen in 2010 te hebben verminderd
met 100 000 per jaar ten opzichte van het aantal in 2006. Dit moet worden
bereikt niet alleen door helers aan te pakken, maar ook door te regelen dat
burgers die een fiets willen (ver)kopen zelf kunnen controleren of de fiets
als gestolen geregistreerd staat. Het fietsenregister kan hierbij een belangrijke
rol vervullen.Het CBP heeft in een gevraagd advies in het kader van het fietsenregister
geuit, dat het feit, dat in het register strafrechtelijke gegevens worden
verwerkt nadere eisen stelt. Het advies gaat er vervolgens van uit, dat voor
die verwerking en het ter beschikking houden enkel ten behoeve van de politie,
voldoende wettelijke basis aanwezig is door opneming in de Regeling taken
Dienst Wegverkeer en op basis van de Wet politieregisters3.Ten aanzien van het fietsenregister bestaat echter inmiddels het voornemen
om de geregistreerde gegevens (diefstalstatus) breder beschikbaar te stellen
aan de private sector, op gelijke wijze als in het verleden met de gestolenstatus
van brom- en snorfietsen is gebeurd, in het kader van de kentekening daarvan.
Voor het beschikbaar stellen van de diefstalgegevens aan het publiek is volgens
het CBP een formeel wettelijke basis vereist. De voorgestelde bepaling voorziet
daarin. Er is slechts sprake van het opnemen van persoonsgegevens (naam, adres,
woonplaats) van degene die bij de politie aangifte heeft gedaan van de diefstal
van zijn of haar fiets. In het register worden deze gegevens gekoppeld aan
de gegevens van de gestolen fiets (framenummers of tags).Het register wordt gevuld door de politie wat betreft gestolen fietsen
en daarnaast door de meeste fietsenfabrikanten wat betreft nieuwe fietsen.
Van de nieuwe fietsen worden evenwel slechts de fietsgegevens geregistreerd
en niet de persoonsgegevens van de eigenaar. De persoonsgegevens van degene
die aangifte hebben gedaan van fietsendiefstal worden slechts aan de politie
verstrekt teneinde het mogelijk te maken dat de fiets aan de eigenaar wordt
teruggegeven. Daarnaast kan het register, zoals gezegd, gaan dienen als informatiebron
voor burgers, bijvoorbeeld bij de aankoop van een tweedehands fiets. Wat betreft
de toegang van burgers tot het systeem zal worden volstaan met een zogenoemd
hit/no hitsysteem: door het invoeren van het kenmerk van een fiets wordt aangegeven
of een fiets al dan niet als gestolen geregistreerd staat. In dit kader zullen
nimmer persoonsgegevens worden verstrekt.Op grond van het vierde en vijfde lid kan er een aansluittarief, een registratietarief
en een tarief voor verstrekking in rekening worden gebracht. Met een aansluittarief
kunnen in voorkomende gevallen de reële kosten van (de ontwikkeling van)
een aansluiting op het kentekenregister, de uitbreiding daarvan
dan wel een nieuwe aansluiting of andere wijze van verstrekken van de gegevens
worden gedekt.Het fietsenregister wordt thans volledig uit publieke middelen betaald.
Denkbaar is echter dat in de toekomst wordt gekozen voor een andere vorm van
financiering, bijvoorbeeld in de vorm van vrijwillige registratie van fietsen
uit voorzorg door de burger, zodat de fiets indien deze na diefstal wordt
teruggevonden aan de eigenaar kan worden teruggegeven, dan wel door de fietsfabrikanten,
die de kosten daarvan doorberekenen aan de klant. Tot slot is het denkbaar
dat verzekeringsmaatschappijen bij hen verzekerde fietsen laten registreren.Artikel I, onderdeel FDeze wijziging hangt samen met het vervallen van de toonplicht van het
APK-keuringsbewijs.Artikel IIHet tijdstip van inwerkingtreding van de diverse artikelen van de onderhavige
wet zal bij koninklijk besluit worden vastgesteld. In dit artikel wordt bepaald
dat de verschillende artikelen en onderdelen daarvan op verschillende tijdstippen
in werking kunnen treden. Deze differentiatie is nodig omdat het onderdeel
dat betrekking heeft op het fietsenregister (artikel I, onderdeel E) wellicht
op een ander tijdstip in werking zal treden dan de rest van het wetsvoorstel.De minister van Verkeer en Waterstaat,C. M. P. S. Eurlings XNoot1Brief van de ministers van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer en de staatssecretaris
van Economische Zaken aan de Voorzitter van de Tweede Kamer van 3 maart
2003 (Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18), alsmede de brief van
de minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties mede namens
de minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer van
30 augustus 2004 (Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 20).XNoot2Kamerstukken II 2003/04, 29 362, nr. 8.XNoot3Kamerstukken II 2001/02, 26 387, nr. 11, p. 2.XNoot4Kamerstukken II 2002/03, 26 387, nr. 18, p. 10/11.XNoot1De gegevens die op het geharmoniseerde kentekenbewijs staan zijn neergelegd
in richtlijn 1999/37/EG van de Raad van 29 april 1999 inzake de kentekenbewijzen
van motorvoertuigen, bijlagen I en II.XNoot1Kamerstukken II 1999/2000, 26 387, nr. 7.XNoot2Kamerstukken II 2001/02, 28 050, nrs. 1–3.XNoot1Richtlijn nr. 2003/98/EG van het Europees Parlement en de Raad van 17 november
2003 inzake het hergebruik van overheidsinformatie, PbEG L 345.XNoot2Kamerstukken II 2001/02, 28 000 XII, nr. 45.XNoot3Kamerstukken II 2002/03, 28 600 XII, nr. 78.XNoot4Besluit van 19 februari 2005, houdende wijziging van het Kentekenreglement
en het Reglement rijbewijzen in verband met de bescherming van persoonsgegevens
en enige andere wijzigingen (Stb. 112).XNoot5Richtlijn nr. 95/46/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese
Unie van 24 oktober 1995 betreffende de bescherming van natuurlijke personen
in verband met de verwerking van persoonsgegevens en betreffende het vrije
verkeer van die gegevens (PbEG L 281)XNoot1Stcrt. 1996, nr. 122 (gewijzigd bij besluit van de Dienst Wegverkeer van
7 december 2000, Stcrt. 2000, nr. 206).XNoot1Trb. 2005, 35.XNoot2Trb. 2005, 197.XNoot3Zo is voor wat betreft verzekeringsmaatschappijen met een zetel in een
andere lidstaat van de EU in artikel 8, derde lid, onder a, van het Privacyreglement
kentekenregister 2000 opgenomen dat deze gelijk worden behandeld als maatschappijen
met een zetel in Nederland, indien ze een bewijs van het toekennen van de
bevoegdheid als bedoeld in par. 2.2.3.1. en 2.2.3.2 van de Wet op het financieel
toezicht kunnen overleggen.XNoot1Zie het besluit van 19 februari 2005 (Stb. 112).XNoot1Berenschot, Utrecht, september 2001 (D3975).XNoot1Aangetekend dient te worden dat dit de zogenoemde «maximale variant»
is. Er vanuit gegaan wordt dat alle burgers gebruik zullen kamen van de elektronische
voorziening. Waarschijnlijk zal dit pas werkelijkheid worden over een jaar
of 5.XNoot2Potentiële effecten van ICT-basisvoorzieningen op de administratieve
lasten voor bur gers.XNoot3Elektronische overheid en administratieve lasten voor het bedrijfsleven.XNoot1Bevindingen van het Adviescollege Beter Geregeld inzake de doorlichting
van de domeinen Wegenverkeersrecht en Spoor in het kader van Beter Geregeld,
4 december 2006, p. 9. e.v.XNoot1Kamerstukken II 2006/07, 30 800, nr. 39.XNoot2Hoofdstuk 5: Veiligheid, Stabiliteit en respect, punt 51.XNoot3CBP, 21 oktober 2004, z2004-0883. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31219-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl