Wijziging o.m. Wet op de belasting van personenauto's en motorrijwielen 1992 (omzetting teruggaafregeling bestelauto's ondernemers in vrijstellingsregeling); Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30634, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

06-10-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30634 nr. 6

02-10-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Nieuwe regelingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30634Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 634Wijziging van de Wet op de belasting van personenauto’s en motorrijwielen
1992 en van enige andere wetten (omzetting teruggaafregeling bestelauto’s
ondernemers in vrijstellingsregeling)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 2 oktober 20061. InleidingMet belangstelling heb ik kennis genomen van het verslag van de vaste
commissie voor Financiën op het wetsvoorstel. Met de voorgestelde omzetting
van de huidige BPM-teruggaafregeling voor bestelauto’s van ondernemers
in een vrijstelling, wordt invulling gegeven aan de wens vanuit uw Kamer om
een einde te maken aan het als bezwaarlijk ervaren rondpompen van BPM. De
leden van de VVD-fractie betreuren wel dat inwerkingtreding niet al eerder
heeft plaatsgevonden. Inderdaad was aanvankelijk een snellere wijziging van
de regeling in het vooruitzicht gesteld via een aanpassing bij ministeriële
regeling. De datum van invoering leek toen vooral af te hangen van de snelheid
waarmee de geautomatiseerde systemen van de belastingdienst konden worden
aangepast. Gaandeweg werd echter duidelijk, dat een efficiëntere regeling
alleen te realiseren was door omzetting van de teruggaaf voor ondernemers
in een wettelijke vrijstelling, met aanpassing van de wettelijke heffingssystematiek
voor alle bestelauto’s1. Hoewel deze aanpak
enig uitstel heeft betekend, wordt daarmee nu een structurele oplossing geboden
voor de gesignaleerde bezwaren van de huidige regeling.2. Nieuwe regelingDe leden van de VVD-fractie merken terecht op, dat op grond van het voorliggende
wetsvoorstel ondernemers geen BPM voor een bestelauto hoeven te betalen, maar
dat de BPM wel meetelt bij de berekening van de cataloguswaarde voor de fiscale
bijtelling voor het door de berijder gemaakte privé-gebruik van de
bestelauto. Deze leden willen graag weten wat de ratio is achter het heffen
over een niet betaald bedrag.Zoals in de memorie van toelichting op het onderhavige wetsvoorstel is
uiteengezet, is met de voorgestelde wijzigingen van artikel 3.20 van de Wet
inkomstenbelasting 2001 en artikel 13bis van de Wet op de loonbelasting 1964
geen inhoudelijke wijziging beoogd, maar is de formulering van deze wettelijke
bepalingen slechts zodanig aangepast dat er geen misverstand over kan bestaan
dat de omzetting van de voor bestelauto’s geldende teruggaafregeling
in een vrijstelling geen gevolgen heeft voor de hoogte van de autokostenfictie.
Grondslag voor de autokostenfictie blijft de catalogusprijs met
inbegrip van de omzetbelasting en vermeerderd met de (zonder vrijstelling
of teruggaaf verschuldigde) BPM.Met de regeling voor de autokostenfictie wordt beoogd het voordeel te
belasten dat de berijder van de desbetreffende (bestel)auto geniet; het gaat
hierbij om de kosten die de berijder niet hoeft te maken als gevolg van de
omstandigheid dat hij privé gebruik kan maken van de auto van de zaak.
Als de werknemer de auto zelf zou aanschaffen, zou hij ook BPM zijn verschuldigd.
In hoeverre degene die de auto ter beschikking stelt kosten maakt, is niet
van belang.Vanuit het oogpunt van doelmatigheid is de regeling vormgegeven als een
forfaitaire regeling, waarbij het voordeel wordt gesteld op een percentage
van de catalogusprijs met inbegrip van de omzetbelasting en vermeerderd met
de (zonder vrijstelling of teruggaaf verschuldigde) BPM. Zoals uit het voorgaande
volgt wordt die benaderingswijze niet anders door een wijziging in het BPM-systeem
voor ondernemers.Het buiten de grondslag voor de bijtelling brengen van de BPM waarvoor
een vrijstelling geldt – zoals de leden van de VVD-fractie bepleiten –
zou bovendien tot een niet te rechtvaardigen ongelijke behandeling leiden
van enerzijds werknemers van een ondernemer in de zin van de Wet op de omzetbelasting
1968 die de bestelauto meer dan bijkomstig gebruikt in het kader van zijn
onderneming, en anderzijds werknemers van andere werkgevers, zoals veel stichtingen,
verenigingen of overheidsonderdelen. De eerste groep werknemers zou door het
buiten de grondslag laten van de vrijgestelde BPM een lagere bijtelling krijgen
dan de tweede groep, terwijl het feitelijke privé-voordeel voor beide
groepen exact gelijk is. Hierbij dient te worden bedacht dat bestelauto’s
en personenauto’s tegenwoordig vergelijkbare mogelijkheden voor privé-gebruik
bieden. Een verschil in waardering van het voordeel is dan niet te rechtvaardigen
en zou – indien deze ongelijke behandeling in stand zou worden gelaten –
naar verwachting bovendien tot nieuw onbedoeld gebruik leiden.Ten slotte wordt opgemerkt dat het buiten de grondslag voor de bijtelling
brengen van de zonder vrijstelling of teruggaaf voor een bestelauto verschuldigde
BPM tot een budgettaire derving van € 10 mln. zou leiden. Indien
vanuit het oogpunt van het gelijkheidsbeginsel – om de hiervoor genoemde
ongelijke behandeling te voorkomen – ook de voor een personenauto verschuldigde
BPM buiten de grondslag zou worden gebracht zou de budgettaire derving oplopen
naar € 290 mln.Voorts vragen de leden van de VVD-fractie, in het kader van de zogenoemde
bijtelling, nog aandacht voor de omzetbelasting-aspecten van de fiscale bijtellingregeling.
Deze leden stellen dat het voor het bedrijfsleven een enorme (administratieve)
lastenverlichting zou zijn wanneer de omzetbelasting-regelgeving ter zake
wordt aangepast. In dat kader lichten deze leden de OB-correctie toe voor
gereden privé-kilometers middels de vaste formule van 12% van
25% van de cataloguswaarde van de auto. De reden, zo stellen deze leden
terecht, waarom het percentage 25% bedraagt in plaats van 22%
is het feit dat woonwerkverkeer voor de omzetbelasting als privé wordt
beschouwd, in tegenstelling tot de bijtellingregeling in de IB waarvoor het
woonwerkverkeer bij fictie als zakelijk wordt gekwalificeerd. Het zou, volgens
deze leden, voor ondernemers wenselijk zijn voor beide regelingen de woonwerk-kilometers
als zakelijk te beschouwen, en voor beide regelingen een percentage van 22%
te hanteren.Naar aanleiding van deze beschouwing van de leden van de VVD-fractie wordt
allereerst verwezen naar recente uitvoerige beantwoording van Kamervragen
over dezelfde kwestie door leden van dezelfde fractie1 en kan nog het volgende worden opgemerkt.Voor de omzetbelasting wordt het normale woonwerkverkeer van werknemers,
in overeenstemming met standpunten in arresten van de Hoge Raad en het Hof
van Justitie, aangemerkt als privé-vervoer. Nu dat Europeesrechtelijk
vaststaat, is er geen mogelijkheid dat nationaal anders te kwalificeren.Zoals in de beantwoording van de genoemde Kamervragen is opgemerkt behelst
de forfaitaire berekeningsmethode – voor de correctie wegens privégebruik
van de bedrijfsauto door de werknemer – van 12% van 25%
een goedkeurende maatregel in de omzetbelasting die juist mede was gericht
op een administratieve lastenverlichting voor het bedrijfsleven. In beginsel
moet namelijk een ondernemer per werknemer en per auto aantekening houden
van het privé-gebruik. De, overigens niet verplichte, forfaitaire regeling
voor de omzetbelasting brengt een vergaande mate van vereenvoudiging mee.De leden van de VVD-fractie gaan vervolgens in op het zogenoemde «verbod
op privégebruik» waarbij – ter voorkoming van een dure
fiscale bijtelling of het bijhouden van een tijdrovende rittenregistratie –
de werkgever de werknemer verbiedt privé te rijden met de bestelauto.
De auto mag ’s avonds wel meegenomen worden naar huis, welk woonwerkverkeer
voor de fiscale bijtelling in de inkomstenbelasting kwalificeert als zakelijk.Deze leden stellen dat het probleem hierbij is dat de werkgever toch wordt
geconfronteerd met een verplichte OB-correctie, omdat woonwerkverkeer voor
de omzetbelasting privé is. Dat kost, zo stellen deze leden, de werkgever
niet alleen veel geld per auto per jaar, maar ook extra tijd. Deze leden vragen
of de regering voornemens is met een oplossing te komen.Zoals hiervoor is opgemerkt bestaat er geen mogelijkheid om in de omzetbelasting
woonwerkverkeer als zakelijk te beschouwen. Nu dat gebruik van de auto Europeesrechtelijk
als privé-vervoer moet worden beschouwd, is het onmogelijk met een
andere kwalificatie te komen tot een oplossing van het door deze leden geformuleerde
probleem. Daarbij zij aangetekend dat als het privégebruik alleen betrekking
heeft op woon-werkverkeer de OB-correctie ook daartoe kan worden beperkt.De leden van de VVD-fractie vragen verder een reactie op het positieve
standpunt van het Europees Parlement over een geleidelijke afschaffing van
registratiebelastingen voor personenauto’s en een relatering van de
autobelastingen aan brandstofverbruik/CO2-uitstoot, en vragen of
de regering zou willen overwegen dit als eerste stap te realiseren voor motoren.Op zichzelf deel ik niet het positieve standpunt van het Europees Parlement
over het richtlijnvoorstel van 11 juli 2005, waarin onder meer afschaffing
van de registratiebelastingen op personenauto’s is opgenomen1. Zoals eerder aangegeven hecht Nederland aan de nationale
bevoegdheid van de lidstaten op dit punt, zodat de speelruimte behouden blijft
om het beleid rond deze belastingen in te passen in het nationale mobiliteitsbeleid2. Ik denk hier met name aan de voorgenomen invoering van
een kilometerbeprijzing in 2012. Dit neemt niet weg dat een geleidelijke overheveling
van (een deel van) een registratiebelasting als de BPM naar een periodiek
geheven belasting als de motorrijtuigenbelasting, zoals ook voorgestaan door
het Europees Parlement, de overgang op een later tijdstip naar een beprijzing
per kilometer kan vergemakkelijken. Een beslissing op dit punt lijkt mij echter
voorbehouden aan een volgend kabinet. Dat geldt ook voor een eventuele verdere
differentiatie van de Nederlandse autobelastingen naar brandstofverbruik en
CO2-uitstoot en een eventuele voortrekkersrol voor motoren.De leden hier aan het woord stellen vervolgens enkele vragen naar aanleiding
van het recente arrest van het Europese Hof van Justitie over de zaak Van
de Coevering (C-242/05): is de regering daarmee bekend, in hoeverre is de
BPM-wet in strijd met EG-regels, welke wetswijziging is in dat licht nodig? Met de beschikking van het Europese Hof van Justitie in deze procedure
ben ik inderdaad bekend. Het Hof heeft geoordeeld dat de huidige heffing van
de «volle» BPM van Nederlandse ingezetenen die gebruik maken van
buitenlandse huurauto’s in strijd is met de verdragsvrijheid van dienstenverkeer,
omdat – kort gezegd – voor de hoogte van die heffing de duur van
het gebruik van het wegennet geen rol speelt. Die opvatting gaf mij inmiddels
aanleiding om in het Belastingplan 2007 een voorstel tot invoering van een
zogenoemde tijdsevenredige BPM op te nemen voor personenauto’s, motorfietsen
en bestelauto’s op buitenlandse kentekens die in Nederland ter beschikking
staan van Nederlandse ingezetenen. Dit voorstel houdt in dat bij de heffing
van de BPM van voertuigen met een buitenlands kenteken vanaf begin 2007, anders
dan nu, in het tarief rekening wordt gehouden met de duur van het weggebruik.De vraag in welke opzichten de huidige Wet BPM in strijd is met het EG-recht,
is ter beoordeling aan de Europese en de nationale rechter. Naar aanleiding
van de vraag van deze leden welke aanpassing van deze wetgeving nodig is om
schending van het gemeenschapsrecht te vermijden kan naast het Belastingplan
2007 worden gewezen op een recent arrest van de Hoge Raad over de heffing
van BPM voor gebruikte voertuigen1. Deze uitspraak
betreft het ontbreken van voldoende inzicht in de onderliggende criteria van
de forfaitaire afschrijvingstabel, waardoor strijdigheid optreedt met het
EG-recht. De gevolgen van dit arrest worden nog bestudeerd en hangen mede
af van het verwijzingsarrest terzake.Vervolgens vragen de leden van de VVD-fractie aandacht voor de positie
van overheidsorganisaties en niet BTW-plichtige instellingen met één
of meer bestelauto’s. Klopt het dat zij BPM en hogere motorrijtuigenbelasting
moeten betalen als zij een bestelauto niet gebruiken voor ondernemersactiviteiten,
waarom is dat zo, strookt dit met het doel van de wetswijziging en waar blijkt
dat in de toelichting op het wetsvoorstel, zo vragen zij.Het is juist dat overheidsinstellingen voor hun bestelauto’s niet
in aanmerking komen voor teruggaaf van BPM en het lagere motorrijtuigenbelastingtarief
voor ondernemers, tenzij zij de bestelauto meer dan bijkomstig – in
dit verband betekent dit: voor ten minste 10% – inzetten voor
activiteiten als ondernemer in de zin van de Wet op de omzetbelasting 1968.
Bij het Belastingplan 20052 werden de fiscale
voordelen voor bestelauto’s afgeschaft, met voor uitsluitend gehandicapten
en ondernemers een compensatie in de vorm van een teruggaaf van BPM en een
verlaagd tarief in de motorrijtuigenbelasting. Daarbij is voor ondernemers
expliciet aangesloten bij het ondernemersbegrip in de zin van de Wet op de
omzetbelasting 1968. Dit ondernemerscriterium omvat ook instellingen die vrijgestelde
prestaties verrichten, zoals banken, verzekeringsbedrijven, scholen en zorginstellingen.
Het is niet nodig dat de ondernemer over zijn prestaties daadwerkelijk omzetbelasting
afdraagt, op dit punt kan ik deze leden dus geruststellen. Verder is de regeling
zo ruim opgezet, dat bijvoorbeeld ook overheidsonderdelen, stichtingen of
verenigingen waarvan de hoofdactiviteit niet tot ondernemerschap leidt, toch
voor de regeling in aanmerking komen als zij met de bestelauto meer dan bijkomstig
ondernemersactiviteiten verrichten. Ik verwijs in dit verband naar de toelichting
bij de tweede nota van wijziging op het Belastingplan 2005, waarin onder meer
de positie van publiekrechtelijke lichamen en vrijgestelde ondernemers wordt
toegelicht3. De Belastingdienst, deze leden vragen
daarnaar, past voorzover mij bekend de regeling toe langs deze lijnen.Deze leden vragen verder hoe overheidsdiensten en nutsinstellingen voor
deze kostenverzwaring worden gecompenseerd en of niet ook aan gemeenten een
BPM-vrijstelling kan worden verleend voor bestelauto’s. Voor vrijgestelde ondernemers, zoals instellingen in zorg en onderwijs,
is geen sprake van een kostenverzwaring, omdat zij zoals gezegd onder dezelfde
voorwaarden als andere ondernemers in aanmerking komen voor een BPM-vrije
bestelauto en het lagere tarief in de motorrijtuigenbelasting. Voor overheidsonderdelen
die een bestelauto niet of slechts bijkomstig gebruiken voor ondernemersactiviteiten,
is de BPM en de hogere motorrijtuigenbelasting onderdeel van de normale kosten
voor het gebruik van deze auto’s, zoals ook de omzetbelasting en de
accijns dat zijn. De overheid is zelf niet vrijgesteld van dergelijke belastingen
en een belastingverhoging (of invoering van een nieuwe belasting) betekent
ook voor overheidsonderdelen die daarmee te maken krijgen een kostenstijging.
Het is naar mijn mening niet wenselijk dit uitgangspunt nu te verlaten voor
de BPM op bestelauto’s van gemeenten, door voor deze situatie een vrijstelling
in te bouwen. De jaarlijkse aanpassing van de omvang van het gemeentefonds
is gekoppeld aan de ontwikkeling van de rijksuitgaven. Gemeenten ontvangen
naar evenredigheid een vergoeding voor onder meer kostenstijgingen (het zogenoemde
accres). Aanpassingen zoals de beëindiging van de grijskentekenregeling
lopen daarbij mee in de algemene kostenstijging. Voor waterschappen kunnen
kostenstijgingen, waaronder deze, meebrengen dat de waterschapsbelasting moet
worden verhoogd.Deze leden vragen tot slot wanneer de eerste fiscale voorstellen te verwachten
zijn in het kader van «Anders Betalen voor Mobiliteit». Het antwoord
op die vraag is afhankelijk van keuzes die gemaakt kunnen worden door het
kabinet dat aantreedt na de komende Kamerverkiezingen. In dit verband mag
ik verwijzen naar de brief over de stand van zaken van Anders betalen voor
mobiliteit die de minister van Verkeer en Waterstaat op 15 september
2006 zond aan de Tweede Kamer1.De Minister van Financiën,G. Zalm XNoot1Zie ook de brieven van de staatssecretaris van Financiën van 11 januari
2006 en 28 april 2006 (Kamerstukken II 2005/06, 30 306, nrs. 68
en 71).XNoot1Zie de antwoorden op vragen van het lid Dezentjé Hamming-Bluemink
d.d. 20 februari 2006 en de antwoorden op vragen van het lid Aptroot
d.d. 12 februari 2004 (Kamerstukken II 2005/06, Aanhangsel Handelingen,
nr. 1064, blz. 2257, respectievelijk Kamerstukken II 2003/04, Aanhangsel Handelingen,
nr. 1029, blz. 2179).XNoot1Richtlijnvoorstel voor de autobelastingen van 11 juli 2005, raadsdocument
nr. 10716 (COM(2005) 261 final).XNoot2Zie de brief van de Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken van 3 oktober
2005, (Kamerstukken II 2005/06, 22 112, nr. 394, fiche 8).XNoot1Arrest van de Hoge Raad van 22 september 2006, nr. 41178.XNoot2Belastingplan 2005, voorstel van wet en memorie van toelichting (Kamerstukken
II 2004/05, 29 797, nrs. 2 en 3).XNoot3Belastingplan 2005, tweede nota van wijziging van 21 oktober 2001
(Kamerstukken II 2004/05, 29 797, nr. 9), blz. 7 en 8, toelichting onderdeel
2.2., eerste, tweede en derde alinea).XNoot1Kamerstukken II 2005/06, 30 563, nr. 1, met bijlagen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30634-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl