Vliegramp Eindhoven; Verslag schriftelijk overleg over de brief van staatssecr. Van Hoof (Def) van 13-10-1998 over stand van zaken m.b.t. maatregelen n.a.v. Hercules-ramp
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24814, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

29-01-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

24814 nr. 10

25-01-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam123456789101112 en 1314, 16 en 1715181920, 21 en 222324252627 en 29283031323334 en 353637383940BIJLAGEInleidingAlgemeenDe grondslag van de plannenKoninklijke luchtmachtKoninklijke marineKoninklijke landmachtKoninklijke marechausseeKerndepartementTen slotte
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24814Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 57 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 814Vliegramp Eindhovennr. 10VERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 25 januari 1999De vaste commissie voor Defensie1 heeft over
de brief van de staatssecretaris van Defensie van 13 oktober 1998 over
de stand van zaken met betrekking tot de maatregelen naar aanleiding van de
Hercules-ramp (zie bijlage) de navolgende vragen ter beantwoording aan de
regering voorgelegd. Deze vragen alsmede de daarop gegeven antwoorden, zijn
hieronder afgedrukt.De voorzitter van de commissie,ValkDe griffier voor dit verslag,Del Grosso 1Is het zuurstofsysteem van de Hercules inmiddels minder kwetsbaar
gemaakt? Zo nee, waarom niet? Indien het zuurstofsysteem van de Hercules niet
minder kwetsbaar is gemaakt, is de toezegging van de staatssecretaris van
Defensie: «dat, tot het moment dat het zuurstofsysteem minder kwetsbaar
kan worden gemaakt en andere voorzieningen zijn getroffen wat de Hercules
betreft, er geen niet-operationele vluchten met passagiers gemaakt worden»
(HTK 1997–1998 blz. 6277) wel nagekomen? (blz. 1)De Koninklijke luchtmacht heeft een aantal initiatieven genomen om het
zuurstofsysteem van de C-130 minder kwetsbaar te maken. De aanpassingen zijn
echter nog niet voltooid.In eerste instantie is onderzocht of het huidige vloeibarezuurstofsysteem
van de C-130 kan worden vervangen door een systeem met gasvormige zuurstof,
dat minder gevaarlijk wordt geacht. Ook zou een veiligheidsklep worden geïnstalleerd
die bij een crash de zuurstoftoevoer afsluit. Omdat, naar is gebleken, zo'n
systeem nog niet elders in de luchtvaart wordt toegepast, is het onzeker of
de vereiste certificering kan worden verkregen. Om deze reden is deze benadering
verlaten.Vervolgens heeft het onderzoek zich gericht op een «On Board Oxygen
Generating System» (OBOGS) voor de C-130, dat tijdens de vlucht de benodigde
zuurstof genereert. Ook de Belgische luchtmacht heeft hiervoor belangstelling.
OBOGS wordt nog niet in de C-130 gebruikt, maar al wel in sommige jachtvliegtuigen.
Omdat de kans van slagen van de toepassing en certificering van OBOGS in de
C-130 vrij groot lijkt, is inmiddels besloten OBOGS ook in de Nederlandse
C-130's toe te passen. Het proces voor de beproeving, certificering en verwerving
van het systeem voor de C-130 is inmiddels begonnen, en er wordt nauw met
de Belgische luchtmacht samengewerkt. Na certificering is er een levertijd
van tien maanden, zodat het systeem in de eerste helft van 2000 in de C-130's
kan worden ingebouwd.Vooruitlopend op deze modificatie wordt getracht op kortere termijn de
kwetsbaarheid van het zuurstofsysteem te verminderen door op een aantal kritieke
punten in het leidingennet starre leidingen te vervangen door flexibele. Deze
aanpassing vermindert de kans op een leidingbreuk tijdens een crash. Vanaf 1999
worden de nieuwe leidingdelen geïnstalleerd.Sinds de toezegging de C-130 niet in te zetten voor personenvervoer voor
niet-operationele vluchten zijn ongeveer 1500 vluchten uitgevoerd. In vier
specifieke gevallen heeft de luchtmachtleiding, na afweging van de potentiële
risico's en omdat er op korte termijn geen alternatief vervoer beschikbaar
was, bij uitzondering toestemming verleend voor het vervoer van personen.De eerste twee gevallen betroffen het vervoer van een internationaal militair
sportdetachement (CIMS) en een militair detachement naar het Verenigd Koninkrijk.
Deze (internationale) gezelschappen waren te groot om op een alternatieve
manier door de lucht te vervoeren. Het betrof bovendien militairen die binnen
hun eigen organisatie eveneens met C-130-achtige toestellen zouden zijn vervoerd.
Het derde geval betrof een para-oefening van het Korps Commando Troepen, die
werd gefilmd door een civiele cameraploeg. In het laatste geval ging het om
het vervoer van een radiowagen naar Villafranca ten behoeve van een televisie-opname
over het DATF-detachement. 2Kan de regering opheldering geven over het technisch element, verlies
van zuurstof, en het bijkomend onderzoek? Is het onderzoek reeds gestart?
Zo nee, waarom niet? Zo ja, zijn er van Belgische zijde al onderzoeksresultaten
bekend? (blz. 1)De Kamer is 5 november jl. in een brief bericht dat een aanvullend onderzoek
in België, in verband met een zuurstoflekkage en de aanwezigheid van
reserveblikken olie in het toestel, is afgesloten en dat de justitiële
autoriteiten in België hebben besloten dat het onderzoek geen strafrechtelijk
gevolg zal krijgen. 3Waarom heeft de staatssecretaris van Defensie na de Herculesramp
drie maanden gewacht alvorens zijn verzoek om inventarisatie van rampen- en
calamiteitenbestrijdingsplannen aan de bevelhebbers van de krijgsmachtdelen
en de commandant Dico te richten? (blz. 1)Tot de desbetreffende inventarisatie is besloten naar aanleiding van de
bevindingen van de Belgisch-Nederlandse onderzoekscommissie en de Inspectie
Brandweerzorg en Rampenbestrijding die de toedracht van de ramp en de alarmering
en directe hulpverlening ter plekke hadden onderzocht. De rapporten van beide
onderzoeken zijn de Kamer op 3 oktober 1996 aangeboden. De brief aan de bevelhebbers
en de commandant Dico is kort daarop, 16 oktober, verzonden. 4In hoeverre assisteert Defensie de civiele autoriteiten bij het in
korte tijd opstellen van rampbestrijdingsplannen, betrekking hebbend op militaire
terreinen? Is het juist dat de civiele brandweer in Son zich sinds 1996 bezig
heeft gehouden met het opstellen van een rampenbestrijdingsplan voor de luchtmachtbasis
en daardoor niet toe is gekomen aan het opstellen van andere rampenbestrijdingsplannen?
(blz. 2)De gemeente is verantwoordelijk voor het opstellen van het gemeentelijk
rampenplan en rampbestrijdingsplannen voor de objecten waarvoor zij dat noodzakelijk
acht. Defensie levert voor de relevante defensie-objecten, waaronder vliegbases
van de Koninklijke luchtmacht, de benodigde informatie voor het rampbestrijdingsplan
en een risico-analyse. In lijn met rampbestrijdingsplannen hebben de krijgsmachtdelen,
onder verantwoordelijkheid van de desbetreffende onderdeelscommandanten, calamiteitenplannen
opgesteld. Het is Defensie niet bekend of de gemeente Son door het opstellen
van een rampbestrijdingsplan voor de Vliegbasis Eindhoven niet is toegekomen
aan het opstellen van andere plannen. 5Zijn er situaties denkbaar waarin het niet nodig is om rampenbestrijdingsplannen
op te stellen voor militaire terreinen? Zo ja, aan welke situaties moet gedacht
worden? (blz. 2)Artikel 7 van de wet Rampen en zware ongevallen bepaalt dat de burgemeester
een rampbestrijdingsplan vaststelt voor elke ramp of elk zwaar ongeval waarvan
de plaats, de aard en de gevolgen voorzienbaar zijn. Het plan behelst alle
maatregelen die bij een ramp of zwaar ongeval moeten worden genomen. De wet
geldt zowel voor civiele als militaire terreinen. Voorbeelden van militaire
terreinen waarvoor geen rampbestrijdingsplan hoeft te worden opgesteld, zijn
legeringscomplexen zonder bijzondere risico's, zoals de marinekazernes in
Doorn en Vlissingen. 6Wanneer wordt een ongeluk bij een krijgsmachtdeel gekwalificeerd
als «ramp» of «zwaar ongeval»? Wat zijn de definities
van een ramp of zwaar ongeval? Wie beslist hierover? Welke criteria worden
hierbij gehanteerd? Is altijd direct duidelijk of een ongeluk een ramp of
een zwaar ongeval is of niet? Hoe groot is de kans dat dit verkeerd ingeschat
wordt? (blz. 2)In artikel 1 van de wet Rampen en zware ongevallen is gedefinieerd wanneer
er sprake is van een ramp of zwaar ongeval. Het moet gaan om een gebeurtenis:1. waardoor een ernstige verstoring van de openbare veiligheid is ontstaan,
waarbij het leven en de gezondheid van vele personen of grote materiële
belangen in ernstige mate worden bedreigd of zijn geschaad, en2. waarbij een gecoördineerde inzet van diensten en organisaties
van verschillende disciplines is vereist om de dreiging weg te nemen of de
schadelijke gevolgen te beperken.Het bevoegd gezag (burgemeester) bepaalt in de praktijk of een situatie
voldoet aan deze tweeledige definitie.Bij de vorming van het defensiebeleidsteam (ten behoeve van een centrale
aanpak van de nazorg) bij een ramp of een zwaar ongeval, waarvan in de brief
van 13 oktober 1998 melding is gemaakt, is een definitie gehanteerd die aansluit
bij de definitie in de wet Rampen en zware ongevallen. Op een enkel punt is
de definitie aangepast om de toepassing van de voorgestelde maatregelen te
verruimen. Zo verstaat Defensie onder «vele personen» in lid 1
«ten minste drie personen». 7Is er al een idee over de samenstelling van het in te stellen beleidsteam
bij een ramp of zwaar ongeval? Nemen civiele hulpverleners deel aan het beleidsteam
in verband met het informeren van nabestaanden/familieleden en de nazorg van
slachtoffers? (blz. 2)Het beleidsteam zal onder leiding staan van de Secretaris-generaal en
als volgt zijn samengesteld:* de bevelhebber van het betrokken krijgsmachtdeel;* de Directeur-generaal Personeel;* het Hoofd Maatschappelijke Dienst Defensie;* de Directeur Juridische Zaken;* de Directeur Voorlichting;* de Chef Defensiestaf.Aangezien het informeren van nabestaanden en familieleden en de nazorg
van slachtoffers taken zijn van defensiefunctionarissen – vooral commandanten
en de Maatschappelijke Dienst Defensie hebben een belangrijke rol –
is deelneming van civiele hulpverleners aan het beleidsteam niet voorzien. 8Wanneer kan een plan voor communicatie binnen het gehele departement
van Defensie in het kader van de zorg voor nabestaanden verwacht worden? Zal
het adviserende beleidsteam de algehele coördinatie van de nazorg van
een ramp, waar dan ook binnen een van de krijgsmachtdelen, op zich nemen?
(blz. 2) In mijn brief aan de Tweede Kamer over het veranderingsproces bij Defensie
van 5 oktober 1998 (D98002682) heb ik gemeld dat het Crisis Onderzoeksteam
(COT), dat is verbonden aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam en de Rijksuniversiteit
te Leiden, gevraagd is te bezien welke procedures het best gevolgd zouden
kunnen worden voor de informatievoorziening. Van de adviezen van het COT zal
ook gebruik worden gemaakt om de communicatie binnen het departement in het
kader van de nazorg voor nabestaanden te verbeteren. Tot het zover is, zal
bij een ramp of zwaar ongeval het beleidsteam onder leiding van de Secretaris-Generaal
worden geformeerd. Het beleidsteam adviseert de bewindslieden en is het aanspreekpunt
voor externe instanties. De nazorg als zodanig zal een verantwoordelijkheid
blijven van de bevelhebbers van de krijgsmachtdelen. 9Hoe is de klachtenafhandeling van nabestaanden van slachtoffers van
rampen of zware ongevallen geregeld? (blz. 2)Nabestaanden van slachtoffers van rampen of zware ongevallen krijgen zo
spoedig mogelijk een medewerker toegewezen van de Maatschappelijke Dienst
Defensie. Deze medewerker heeft niet alleen een ondersteunende taak, maar
is ook het vaste aanspreekpunt bij de afhandeling van alle zaken waarbij Defensie
als werkgever betrokken is. De instelling van een defensiebeleidsteam bij
rampen en zware ongevallen, waarin ook het hoofd van de Maatschappelijke Dienst
Defensie een plaats heeft, beoogt de communicatie met en berichtgeving aan
de nabestaanden te verbeteren. Juist hierdoor zullen veel klachten, zoals
na de ramp met de Hercules, moeten worden voorkómen.Er is geen specifieke regeling voor de afhandeling van klachten van nabestaanden
van slachtoffers van rampen. Afhankelijk van de aard van de klacht en het
organisatie-onderdeel of de persoon waartegen de klacht is gericht, wordt
vastgesteld wie de klacht zal behandelen. Die behandeling moet voldoen aan
de normen die de Nationale Ombudsman daarvoor hanteert. Ook het voorstel voor
hoofdstuk 9 van de Algemene Wet Bestuursrecht (Kamerstuk 25 837) dat
de Tweede Kamer onlangs heeft aanvaard, bevat algemene regels voor de interne
behandeling van klachten. Klachten kunnen bovendien worden ingediend op basis
van de Wet Nationale Ombudsman. 10Worden door het ministerie van Defensie extra financiële middelen
ter beschikking gesteld om opvang en nazorg na rampen te verbeteren? (blz. 2)De Maatschappelijke Dienst Defensie is onlangs uitgebreid met vijf formatieplaatsen,
onder meer om de opvang en nazorg na rampen en zware ongevallen te verbeteren. 11Wordt inmiddels voldaan aan het Voorschrift Brandweer dat sinds 1
mei 1997 van kracht is? (blz. 3)Ja. Zie ook het antwoord bij vraag 18. 12 en 13Hoeveel vliegbases en overige luchtmachtcomplexen zijn er in Nederland?
Hoeveel daarvan bleken bij de inventarisering geen calamiteitenplan te hebben?
(blz. 3) Kan een overzicht worden gegeven van defensieterreinen waar het risico
van rampen of zware ongevallen aanwezig is en waar dit risico afwezig is?
(blz. 3)Ingevolge de Wet Rampen en zware ongevallen beoordeelt de burgemeester
op grond van een risico-analyse wat voor rampen en zware ongevallen zijn gemeente
kunnen bedreigen en waar ze zich kunnen voordoen. Vliegbases, het militair
luchtvaartterrein (MLT) Deelen en vliegkampen lopen een dusdanig risico door
een «ramp of zwaar ongeval» te worden getroffen, dat een rampbestrijdingsplan
daar noodzakelijk is. Bij de Koninklijke luchtmacht betreft het dus de vliegbases
Leeuwarden, Volkel, Twente, Soesterberg, Gilze-Rijen, Eindhoven, Woensdrecht
en het MLT Deelen. Bij de Koninklijke marine gaat het om de Vliegkampen Valkenburg
en De Kooy.In lijn met de rampbestrijdingsplannen hebben al deze onderdelen een calamiteitenplan.
Overigens is ook een aantal andere organisatie-elementen ondergebracht op
vliegbases, zoals de Luchtmacht Meteorologische Groep op de Vliegbasis Woensdrecht.
Dergelijke gecoloceerde organisatie-elementen vallen onder het calamiteitenplan
van het overkoepelende onderdeel.Voor de overige defensie-objecten zijn plannen opgesteld waarin, gelet
op de uitgevoerde activiteit, de nadruk op bedrijfshulpverlening ligt. 14, 16 en 17Zijn alle maatregelen genoemd in hoofdstuk 7 van het rapport inzake
het luchtvaartongeval op de Vliegbasis Eindhoven (februari 1997) van de Koninklijke
luchtmacht uitgevoerd? Zo nee, welke niet en waarom niet? (blz. 3–5)Zal de regering bij landen waarmee Nederland een militair samenwerkingsverband
heeft aandringen op regelgeving die het verplicht stelt bij de eerste radio-oproep
aan de verkeersleiding het aantal personen aan boord van een toestel bekend
te maken? (blz. 4)Hoe lang gaat het ongeveer nog duren voordat de internationale civiele
luchtvaart instemt met aanmelding van het aantal personen aan boord bij de
eerste radio-oproep aan de verkeersleidingsinstantie van de vliegbasis waar
het toestel gaat landen? Welke stappen onderneemt de Rijksluchtvaartdienst
om hierover internationaal zo spoedig mogelijk overeenstemming te bereiken?
(blz. 4)De maatregelen op het gebied van de preventie van vogelaanvaringen (pagina
37 van het rapport van februari 1997) zijn allemaal uitgevoerd. De studie
over de benodigde aanvullende (lokale) vogeldetectie-apparatuur bevindt zich
in de eindfase. Als blijkt dat de apparatuur voldoet aan de gestelde eisen,
kan tot aanschaf worden overgegaan.Ook de brandweeraspecten zijn allemaal afgedaan. De vervanging van het
«voice logging»-systeem geschiedt in het kader van de invoering
van een nieuw verbindingssysteem voor de luchtverkeersleiding. Daarmee wordt
met ingang van 1999 begonnen. Ook de aangekondigde cursussen voor de alarmcentralisten
zijn verzorgd en de «technische» maatregelen op pagina 42 van
het rapport zijn uitgevoerd.De maatregelen op het gebied van luchtverkeersbeveiliging zijn uitgevoerd.
Overigens heeft de International Civil Aviation Organization (ICAO) nog niet
ingestemd met het Nederlandse verzoek de melding van het aantal personen aan
boord bij het eerste radiocontact tussen de gezagvoerder en de luchtverkeersleider
verplicht te stellen. De door Nederland voorgestelde procedure stuit op weerstand
omdat veel landen er weinig voor voelen nog meer radiotelefonie
op de al zeer druk gebruikte luchtvaartfrequenties toe te staan. De vrees
bestaat dat dit de vliegveiligheid negatief kan beïnvloeden.Naar aanleiding van het ongeval met de Hercules is wel, na uitgebreid
overleg tussen de Luchtverkeersbeveiliging, de Rijksluchtvaartdienst en Defensie,
de regeling vliegplannen gewijzigd, zodat duidelijker is op welke wijze het
aantal personen aan boord kan worden opgevraagd. De gezagvoerders van alle
luchtvaartuigen zijn verplicht bij het eerste radiocontact met de luchtverkeersdienst
van een militair luchtvaartterrein het aantal personen aan boord te melden.
Dit wordt vastgelegd in desbetreffende luchtvaartpublicaties.Wanneer dus een vliegtuig, van welke nationaliteit dan ook, zich voor
het eerst meldt bij de verkeersleiding van een van de Nederlandse militaire
luchtvaartterreinen, vraagt de verkeersleiding thans reeds, in overeenstemming
met de interne procedure, de gezagvoerder hoeveel personen zich aan boord
bevinden. Bij de afhandeling van militaire vliegtuigen door de civiele verkeersleiding
wordt de internationale civiele regelgeving gevolgd. De ICAO stelt deze vast;
landen maken hierover onderling geen afspraken. 15Hoeveel rampenbestrijdingsplannen moesten naar aanleiding van de
evaluatie bij de Koninklijke Luchtmacht worden aangepast? Voldoen deze plannen
inmiddels alle aan de «Leidraad vliegtuigongevallenbestrijding op luchtvaartterreinen»?
(blz. 3–5)De calamiteitenplannen hebben een andere opzet gekregen, maar hoefden
inhoudelijk slechts marginaal te worden aangepast. Het gaat overigens om «levende»
documenten, die naar aanleiding van ervaringen tijdens oefeningen en interne
en externe evaluaties steeds worden geactualiseerd. Hoewel de interdepartementale
projectgroep die is ingesteld om de voorbereiding op vliegtuigongevallen op
luchtvaartterreinen te onderzoeken haar eindrapport nog moet uitbrengen, kan
worden gesteld dat de geactualiseerde calamiteitenplannen voldoen aan de «Leidraad». 18Wat is de omvang van de brandweerploegen momenteel op de verschillende
militaire vliegbases? Is deze toereikend? Wat is de omvang en mate van paraatheid
's avonds en 's nachts? (blz. 4)Brandweerpersoneel en -materieel (blusstof en voertuigen) van de Koninklijke
luchtmacht worden gereedgesteld voor de «vliegwacht» met inachtneming
van de nationale en internationale regelgeving. Bepalend zijn vooral de lengte
en de breedte van de romp van het grootste af te handelen toestel, de zogenaamde
brandrisicoklasse. Het aantal brandweermensen is gerelateerd aan het verwachte
vliegverkeer en verschilt dus per basis. Buiten openstellingstijden van de
vliegbases is er geen «vliegwacht», maar is er een brandpiketploeg
van zes personen aanwezig.Op de marinevliegkampen is, gelet op de taakstelling, de brandweerploeg
dag en nacht beschikbaar. De omvang van de brandweerploegen van de marinevliegkampen
is nogmaals herzien en berust thans niet alleen op de brandrisicoklasse van
het desbetreffende vliegkamp, maar ook al op strengere regelgeving die in
2000 van kracht wordt. De brandweerploeg op Marinevliegkamp De Kooy bestaat
op het ogenblik uit zeven man en op Marinevliegkamp Valkenburg uit elf man. De omvang van de brandweerploegen wordt toereikend geacht.Zie ook het antwoord op vraag 28. 19Kan men stellen dat de brandweerkorpsen (militair en civiel) na de
door het ministerie genomen maatregelen ervaring hebben opgedaan met grote
vliegtuigrampen? Is de samenwerking nu zodanig dat de kans op communicatiefouten
geminimaliseerd is? (blz. 4)De ervaring is toegenomen door de intensivering van oefeningen op dit
gebied. Door samenwerking en kennisoverdracht is voorts het risico van communicatiefouten
afgenomen. 20, 21 en 22Hebben de (interdisciplinaire) oefeningen met civiel-bestuurlijke
deelname aanleiding gegeven tot bijstelling van de rampenbestrijdingsplannen?
(blz. 4)Hoe is de geconstateerde verbetering in de samenwerking tussen civiele
en militaire hulpverleners gemeten? Is de geconstateerde verbetering voldoende?
Naar welke mate van samenwerking wordt gestreefd? (blz. 4)Zijn er plannen voor verdergaande integratie van militaire en civiele
brandweerkorpsen? (blz. 4)De (interdisciplinaire) oefeningen met civiel-bestuurlijke deelneming
hebben geleid tot aanpassingen van de plannen die vooral een betere communicatie
en meer inzicht in elkaars manier van werken beogen. De resultaten zijn tot
dusver positief. Plannen voor integratie zijn er niet. Wel is er sprake van
uitbreiding van de meeste vormen van samenwerking, bijvoorbeeld door uitwisselingen
van brandweerpersoneel en door op elkaars voertuigen te oefenen. Dit gebeurt
met brandweerpersoneel van de gemeente Leeuwarden en van de nabijgelegen vliegbasis.
Ook in Eindhoven is een dergelijke uitwisseling voorzien. Het doel is, zoals
gezegd, een optimale samenwerking te bewerkstelligen, zoveel mogelijk begrip
te kweken voor elkaars mogelijkheden en beperkingen en communicatiestoringen
te voorkomen.Overigens participeert Defensie ook in het nationale project «C-2000»,
dat erop is gericht de verbindingsapparatuur van de hulpdiensten te vervangen
door een standaardtype. Hierdoor wordt de communicatie tussen hulpdiensten
verder verbeterd.Zie voorts het antwoord op vraag 15. 23Bij welke operaties werken de civiele en militaire brandweerorganisaties
inmiddels nog meer samen naast Leeuwarden en Eindhoven? (blz. 4)Op andere luchtmachtonderdelen wordt op beperktere schaal en vooral op
het uitvoerende en operationele niveau samengewerkt met de civiele organisaties. 24Worden er nu rampenoefeningen gehouden met de vliegtuigtypen Hercules,
DC 10 en andere (nieuwe) vliegtuigtypen en helikopters? (blz. 4)Oefeningen met de diverse vliegtuigtypen zijn er geregeld op vliegkampen
en vliegbases. Soms wordt een bepaald type vliegtuig gedurende enige tijd
op een vliegbasis geplaatst. Ook zijn er introductiedagen, waarop brandweerpersoneel
van diverse vliegbases naar een centraal punt komt. In beide gevallen
kan het personeel zich vertrouwd maken met de aanwezige toestellen, in het
bijzonder met (de werking van) nooduitgangen en de mogelijkheden zich van
buitenaf toegang tot het vliegtuig te verschaffen. Overigens zijn toegangsdeuren
en systemen om ze te openen in verregaande mate gestandaardiseerd in zowel
de civiele als de militaire luchtvaart.Per juli 1999 wordt op de vliegbasis Woensdrecht het nieuwe opleidings-
en oefencentrum voor de brandweer in gebruik genomen. Hier bevinden zich «mock-up's»
van alle typen vliegtuigen die de Koninklijke luchtmacht in gebruik heeft.
Conform de civiele opleidingen wordt er vooral geoefend op technische principes
van blussing, redding enz. en minder op de details van elk type vliegtuig.
Op beide marine vliegkampen wordt enkele malen per jaar een rampenbestrijdingsscenario
geoefend met de vliegtuigtypen die het desbetreffende vliegkamp als thuisbasis
hebben. 25Worden centrales permanent bemand door daarvoor speciaal opgeleide
centralisten? Zo nee, waarom en in welke mate niet? (blz. 4)Ja. 26Wanneer is nadere informatie te verwachten omtrent de sterkte van
het medisch personeel op de beide Marinevliegkampen? Welke maatregelen worden
hier genomen tegen eventuele onderbezetting? (blz. 5)De sterkte van het medisch personeel op de vliegkampen wordt bezien als
onderdeel van een groter onderzoek dat de organisatie van de geneeskundige
dienst der zeemacht betreft. Nadere informatie hierover is midden 1999 te
verwachten.Vooruitlopend op dit onderzoek en naar aanleiding van het eindrapport
van de werkgroep rampenbestrijding Koninklijke marine, wordt in de regio Den
Helder de bemanningslijst met vier artsen uitgebreid. Daarmee is de permanente
aanwezigheid van een arts tijdens de openstelling van het Marinevliegkamp
De Kooy gegarandeerd. Op Marinevliegkamp Valkenburg kan aan de wettelijke
verplichtingen worden voldaan door een herschikking van taken van het geneeskundig
personeel. 27 en 29Voor welke marine-inrichtingen zijn nog geen rampenbestrijdingen
van kracht? Ligt het in de bedoeling om voor deze marine-inrichtingen alsnog
plannen te ontwikkelen? En zo nee, waarom niet? (blz. 5)Op «vrijwel alle locaties» van de KM worden minimaal
eens per jaar oefeningen gehouden samen met civiele instanties. Op welke locaties
is dit niet het geval en waarom niet? (blz. 5)Voor de kazernes in Doorn, Vlissingen en Rotterdam zijn geen rampbestrijdingsplannen
van kracht. Vanwege de aard van de activiteiten op deze kazernes heeft het
bevoegd gezag hiertoe geen aanleiding gezien en wordt volstaan met een bedrijfsnoodplan,
dat ten minste een maal per jaar intern wordt geoefend. Op alle andere locaties
van de Koninklijke marine dan Doorn en Vlissingen worden minimaal eens per
jaar oefeningen uitgevoerd samen met de civiele autoriteiten. Zie voorts het
antwoord op de vragen 5 en 13. 28De werkgroep rampenbestrijding KM constateert een aantal tekortkomingen.
Is de opsomming van die tekortkomingen compleet? Op welke termijn
worden de gesignaleerde tekortkomingen opgeheven? (blz. 5)De opsomming van de tekortkomingen op materieel en personeelsgebied is
compleet. Het materieel wordt nog dit jaar aangevuld. Als gevolg van de herziene
omvang van de brandweerploeg op Marine Vliegkamp Valkenburg (voorheen zeven,
thans elf personen) is de personeelsbezetting nog niet geheel toereikend om
reguliere ploegendiensten te draaien. In de loop van 2000, als de herziene
omvang wettelijk verplicht wordt, zal het personeel op volle sterkte zijn.
Door nieuw personeel op te leiden neemt de onderbezetting geleidelijk af.
Doordat het personeel bereid is incidenteel over te werken, is nu reeds verzekerd
dat er elf man aanwezig zijn als een groter vliegtuig Valkenburg aandoet.Zie voorts het antwoord op vraag 18. 30Hoe verhoudt de aangekondigde verbeterde vogeltrekwaarneming, die
moet leiden tot een verbetering van de vliegveiligheid, zich tot de mogelijke
aanleg van een waterplas bij de luchthaven Eindhoven, zeker gezien het «causaal
verband» tussen vogels en de Herculesramp, dat de minister van Defensie
heeft geconstateerd? (blz. 5)De aanleg van een waterplas nabij een vliegveld is vanwege de vogelaantrekkende
werking niet aan te bevelen. Defensie en de gemeente Eindhoven zijn een grondruil
overeengekomen die noodzakelijk werd geacht voor het beter inrichten van de
Vliegbasis Eindhoven en de gemeente de mogelijkheid bood in het project Meerhoven
kwalitatief goede woningen te bouwen. In het plan voor deze woningen vervult
een centrale waterpartij een sleutelfunctie. Uiteraard is hier zowel de maatschappelijke
relevantie van de woningbouw als de beheersbaarheid van maatregelen voor de
preventie van vogelaanvaringen in het geding. Er wordt bij de voorbereiding
en de aanleg van de waterplas en bij de bouw van de volledige wijk daarom
een aantal maatregelen getroffen om de gevolgen voor de vliegveiligheid van
vogels die op de plas afkomen zo klein mogelijk te maken.Op grond van een inventarisatie van de huidige situatie zal mettertijd
worden bezien in hoeverre vogelafschrikkende maatregelen nodig zijn. Met de
gemeente is overeengekomen dat, mocht het uiteindelijk noodzakelijk blijken,
de beheersmaatregelen onder meer de inzet van valken en het afschieten van
overpopulatie kunnen behelzen. De gemeente Eindhoven en Defensie delen de
kosten van het gehele proces. 31Wordt er bij de planning van de aanleg van recreatiegebieden, nieuwe
woonwijken met vijvers of andere gebieden die vogels aantrekken, rekening
gehouden met de aanwezigheid of mogelijke komst van een vliegbasis in de buurt?
(blz. 5)Thans formuleert de Commissie Vogelaanvaringen Luchtvaartuigen (CVL) een
advies over de minimale afstand die in acht zou moeten worden genomen tussen
luchtvaartterreinen en waterplassen van enige omvang. Aangezien dit advies
moet berusten op internationale inzichten die nog niet volledig zijn uitgekristalliseerd,
zal het nog enige tijd kosten om deze norm vast te stellen. Vooralsnog wordt
bij de planning van recreatieplassen en dergelijke slechts in beperkte mate
met luchtvaartterreinen rekening gehouden. Wel maakt Defensie veelvuldig gebruik
van het recht bezwaar aan te tekenen tegen gemeentelijke plannen als de overtuiging
bestaat dat deze de vliegveiligheid in gevaar kunnen brengen. Overwogen wordt een wettelijke regeling te treffen voor «vogelprotectiegebieden»,
waarmee nieuwe, potentieel vogelaantrekkende activiteiten nabij luchtvaartterreinen
aan beperkingen worden onderworpen. 32Op welke termijn is het «Bird Avoidance Model» operationeel?
(blz. 5)Het eerste model is naar verwachting operationeel in 2000 of 2001.
De noodzakelijke verfijning vergt dan nog vijf tot zes jaar, zodat de eindfase
omstreeks 2007 kan worden bereikt. Er is vooral veel tijd nodig voor empirisch
onderzoek, omdat dat pas geldige gegevens oplevert na enige jaren van waarnemingen
in het veld. 33Er is sprake van een merkbare verbetering in de samenwerking tussen
civiele en militaire hulpverleners. Wordt hierbij ook aandacht besteed aan
de herkenbaarheid van de hulpverleners naar categorie? (blz. 7)Er is reeds een aantal maatregelen uitgevoerd die de herkenbaarheid van
hulpverleners vergroot. Zo zullen «On Scene Commanders» bij de
Koninklijke luchtmacht herkenbaar zijn aan een fel oranje uitmonstering. Aan
de hand van oefeningen en evaluaties zullen de brandweer op vliegbases en
de gemeentelijke brandweerkorpsen in overleg bezien of aanvullende maatregelen
nodig zijn. Lokale initiatieven worden aangemoedigd omdat de civiele brandweer
geen uniforme, landelijke regelgeving kent inzake de herkenbaarheid. 34 en 35Waarom heeft het kerndepartement van Defensie in Den Haag wel een
calamiteitenplan en de Koninklijke landmacht en de Koninklijke marechaussee
niet? (blz. 6 en 7)Met het oog op welke rampen of calamiteiten is er voor het kerndepartement
van Defensie wel een calamiteitenplan opgesteld? (blz. 7)Op de locaties van de Koninklijke landmacht en de Koninklijke marechaussee
in Den Haag zijn bedrijfshulpverleningsregelingen van kracht. Deze hebben
dezelfde status als het calamiteitenplan van het ministerie van Defensie (het
Plein/Kalvermarkt-complex). Dit calamiteitenplan voorziet in maatregelen bij
brand, een gaswolk, explosiegevaar, een bommelding of de dreiging van een
bom, bezetting door of agressie van actiegroepen en de uitval van de elektriciteit. 36Hoeveel bedragen de totale kosten van het inventariseren en aanpassen
van alle plannen voor de bestrijding van rampen en calamiteiten bij Defensie?
(blz. 7)De inventarisatie en de aanpassing van de plannen voor de bestrijding
van rampen en calamiteiten geschieden in het kader van de reguliere bedrijfsprocessen.
De kosten ervan worden niet afzonderlijk geadministreerd. 37Zijn er voor munitiedepots geen rampenbestrijdingsplannen en calamiteitenplannen
van kracht? Zo nee, waarom niet? (blz. 7)Het bevoegd gezag heeft geen aanleiding gezien om op grond van de wet
Rampen en zware ongevallen voor munitiedepots rampbestrijdingsplannen te doen
opstellen. Uiteraard is bij deze afweging zowel de aard als de
ligging van de complexen betrokken. Defensie (de lokale commandanten) en de
desbetreffende gemeenten hebben wel lokaal afspraken gemaakt over de interne
en externe alarmering in het geval van calamiteiten. Die afspraken betreffen
in het bijzonder (informatie over) de infrastructuur en de aanrijroutes, de
bluswatervoorziening en specifieke risico's in verband met de opslag. 38Wat is de stand van zaken met betrekking tot de interne procedures
binnen de Koninklijke Luchtmacht jegens de drie uit hun functie ontheven militairen?
Hoe ver is het gerechtelijk vooronderzoek gevorderd tegen deze drie militairen?
Welke functies worden momenteel door deze drie militairen bekleed?In het kader van de heroverwegingsprocedure inzake de drie ontheffingsbesluiten
is onlangs advies uitgebracht aan de Bevelhebber der Luchtstrijdkrachten.
Deze heeft het advies geheel overgenomen en op 2 december 1998 besloten de
ontheffingen in stand te laten. Hij heeft dit vervolgens aan betrokkenen medegedeeld.
Het gerechtelijk vooronderzoek is inmiddels gesloten. Het Openbaar Ministerie
zal op korte termijn een beslissing nemen omtrent vervolging.De drie militairen vervullen thans de volgende functies;– «Chief International Operations» (in de rang van kolonel)
bij het «Supreme Headquarters Allied Powers Europe» (SHAPE) in
België;– Hoofdofficier toegevoegd (in de rang van majoor) aan de «Airspace
Management Branch» van het «Headquarters Allied Air Forces Central
Europe» (AIRCENT) in Duitsland;– Onderofficier toegevoegd (in de rang van sergeant-majoor) aan
de Voorzitter van de Projectgroep Reorganisatie Integratie Opleidingen Luchtmacht
Elektronische en Technische School. 39Heeft er inmiddels nader onderzoek plaatsgevonden naar effecten van
blussen en blusmiddelen?Zowel nationaal als internationaal worden voordurend onderzoeken uitgevoerd
naar de effecten van blusmiddelen en naar blusmiddelen met een betere blussende
werking. Deze onderzoeken hebben nog geen betere alternatieven opgeleverd.
Gelet op de karakteristieken van vliegtuigbranden (grote hitte, felle vloeistofbranden,
korte reactietijden voor blussing en redding), dienen de gebruikte blusmiddelen
zeer snel te werken. Dit vergt een zeer agressieve aanpak van het vuur. Het
is tot dusver onvermijdelijk dat daarbij ook een beperkt aantal stoffen vrijkomt
dat schadelijk is voor de gezondheid. Uiteraard komen bij een brand hoe dan
ook vaak schadelijke stoffen vrij. Gelet op het feit dat een minder agressieve
werking van blusmiddelen het risico op letsel van inzittenden verhoogt, worden
schadelijke effecten van blusmiddelen overal ter wereld beschouwd als een
onvermijdelijk risico. 40Is de, door de Raad van advies inzake luchtvaartongevallen bij Defensie
in haar eindrapport, geadviseerde nadere evaluatie ten aanzien van de overlevingsaspecten
van de C-130 in relatie tot de JAR uitgevoerd? Zo ja, wat waren hierbij de
bevindingen? Zo nee, waarom niet?Naar aanleiding van het eindrapport is een evaluatie begonnen om het zuurstofsysteem
te verbeteren en de ontsnappingsmogelijkheden van de bemanning te vergroten.
Het antwoord op vraag 1 gaat in op het zuurstof(nood)systeem. De militaire C-130 is niet ontworpen naar JAR- dan wel FAR- specificaties,
wat niet wegneemt dat beide reglementen in beschouwing zijn genomen om alles
wat relevant is op het gebied van ontsnappingsmogelijkheden bij de evaluatie
te kunnen betrekken. Daarnaast is de «United Kingdom Defence Standard
00–970» als certificatiebasis voor de verbeteringen gebruikt.
Dit is een algemeen aanvaarde militaire standaard die derhalve ook bij de
Koninklijke luchtmacht van toepassing is.Ter verbetering van de ontsnappingsmogelijkheden heeft de Koninklijke
luchtmacht een aantal veiligheidsuitrustingsstukken geïnstalleerd: blusdekens,
zaklampen, hakbijlen, koevoeten («Jemmies»), megafoons en rookmaskers.
De plaatsen van de veiligheidsuitrustingsstukken zijn duidelijk gemarkeerd
en hakbijlen en koevoeten zijn zwart/geel van kleur. De C-130 is standaard
uitgerust met twee ontsnappingstouwen. Van het aanbrengen van een extra touw
is afgezien omdat daarvoor de steunbalk voor de paratroop-deuren zou moeten
worden aangepast.Beide C-130's van de Koninklijke luchtmacht zijn per 30 november 1998
op dit uitrustingsniveau gebracht. BIJLAGEAan de Voorzitter van de Vaste Commissie voor Defensie van de Tweede Kamer
der Staten-Generaal's-Gravenhage, 13 oktober 1998 InleidingIn reactie op het verzoek van de Vaste Commissie voor Defensie van de
Tweede Kamer van 25 juni jl. bied ik u hierbij de stand van zaken aan van
de maatregelen die bij Defensie zijn genomen naar aanleiding van de Hercules-ramp
van 15 juli 1996.Na overleg met de minister van Justitie kan ik u meedelen dat het gerechtelijk
onderzoek in België, waarvan de Kamer op 13 mei jl. het dossier ter vertrouwelijke
kennisneming heeft ontvangen, op 25 juni 1997 werd geseponeerd omdat er geen
oorzakelijk verband kon worden vastgesteld tussen de beroepsbekwaamheid van
de piloten en het overlijden van de talrijke slachtoffers. Van Belgische zijde
is vernomen dat in verband met een technisch element, te weten verlies van
zuurstof, de justitiële autoriteiten een bijkomend onderzoek hebben bevolen. AlgemeenNaar aanleiding van de ramp met het Hercules-vliegtuig van 15 juli 1996
heeft de staatssecretaris van Defensie op 16 oktober van dat jaar de bevelhebbers
van de krijgsmachtdelen en de commandant van het Defensie Interservice Commando
(Dico) verzocht te inventariseren welke maatregelen op het gebied van de rampen-
en calamiteitenbestrijding in hun ressorts van kracht zijn en welke aanvullingen
nodig zijn. De directeur-generaal Personeel is verzocht te bezien hoe de aspecten
opvang en nazorg kunnen worden verbeterd. Voortaan zullen zij mij jaarlijks
rapporteren over de stand van zaken van de rampbestrijdings- en calamiteitenplannen
en de oefeningen die zijn gehouden.Begin 1997 is bij Defensie de werkgroep Calamiteitenplannen ingesteld
om de aanpassing van en de rapportage over de rampenbestrijdings- en calamiteitenplannen
bij Defensie te coördineren. De werkgroep, met vertegenwoordigers van
de krijgsmachtdelen en de Centrale organisatie, heeft tot dusver een inventarisatie
gemaakt van alle plannen en voorstellen gedaan om de communicatie binnen het
departement in het kader van de nazorg voor nabestaanden te verbeteren. Voortaan
zal bij een ramp of een zwaar ongeval een beleidsteam worden gevormd dat de
bewindslieden adviseert en beslissingen kenbaar maakt waarover nabestaanden
of familie moeten worden geïnformeerd. Het beleidsteam, dat onder leiding
staat van de Secretaris-Generaal, is tevens het aanspreekpunt voor externe
instanties. Als zich bij een krijgsmachtdeel een ongeluk voordoet dat niet
als ramp of zwaar ongeval kan worden gekwalificeerd en dus geen centrale aanpak
van de nazorg vergt, zal de desbetreffende bevelhebber een beleidsteam op
krijgsmachtdeelniveau samenstellen. Defensie heeft deze voornemens onlangs
kenbaar gemaakt aan de Nationale ombudsman en de desbetreffende brief op 27
juli jl. in afschrift naar de Vaste Commissie voor Defensie gestuurd. De voorstellen
van de werkgroep zullen worden vastgelegd in een Aanwijzing van de Secretaris-Generaal. De grondslag van de plannenHet opstellen van rampbestrijdingsplannen behoort, zoals bekend, tot de
verantwoordelijkheid van de civiele autoriteiten. De bevelhebbers van de krijgsmachtdelen
zijn verplicht het bevoegd gezag de relevante informatie te verschaffen
om zo nodig dergelijke plannen ook voor militaire terreinen op te stellen.
De commandant van een militair terrein stelt zelf een plan op waarin hij weergeeft
op welke manier verschillende calamiteiten worden aangepakt en welke rol alle
interne en externe hulpverleners spelen. Bij de Koninklijke luchtmacht is
hieraan de naam calamiteitenplan gegeven, terwijl men bij de Koninklijke marine
spreekt van bedrijfsnoodplannen. Ze komen wat inhoud en doel betreft met elkaar
overeen.Voor defensieterreinen waar het risico van rampen of zware ongevallen
afwezig is, wordt geen rampbestrijdingsplan en evenmin een calamiteitenplan
vastgesteld. Calamiteiten kunnen zich echter wel degelijk voordoen. Het is
de arbowet die met het oog hierop voorschrijft dat er een plan voor de bedrijfshulpverlening
moet zijn. De rol van de interne hulpverleners is, anders dan bij de bestrijding
van rampen en zware ongevallen, beperkt tot het verlenen van levensreddende
eerste hulp en het direct bestrijden van brand, een en ander in afwachting
van de komst van de civiele hulpverlening, waaronder de brandweer, die dan
ook direct gealarmeerd moet worden. Uiteraard zijn oefeningen op deze taakverdeling
afgestemd.Per krijgsmachtdeel is de stand van zaken als volgt: Koninklijke luchtmachtAlle rampbestrijdingsplannen voor terreinen van de Koninklijke luchtmacht
zijn in samenwerking met de civiele autoriteiten geëvalueerd en zo nodig
aangepast naar aanleiding van het onderzoek dat onder verantwoordelijkheid
van het ministerie van Binnenlandse Zaken naar de vliegtuigongevallenbestrijding
is verricht. Voor alle vliegbases en overige luchtmachtcomplexen zijn inmiddels
calamiteitenplannen opgesteld. De minister van Binnenlandse Zaken heeft in
december 1997 mede namens de minister van Defensie de «Leidraad vliegtuigongevallenbestrijding
op luchtvaartterreinen» gepubliceerd waarin de voorwaarden zijn vastgesteld
waaraan plannen in dit kader moeten voldoen. Sinds 1 mei 1997 was bovendien
al het vernieuwde Voorschrift Brandweer van kracht, waarin ook een aantal
eisen is vastgelegd.De eisen betreffen vooral de bestuurlijke aandacht en aansturing, de samenwerking
tussen autoriteiten en hulpverleningsdiensten binnen en buiten de luchtvaartterreinen
en het oefenen en beproeven van de opgestelde plannen. Een projectgroep verzorgt
thans op verschillende plaatsen in het land voor zowel civiele als militaire
betrokkenen een toelichting op de leidraad. Tijdens dergelijke voorlichtingsbijeenkomsten
op luchtvaartterreinen worden tevens de calamiteitenplannen aan de leidraad
getoetst. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties zal de
bevindingen van de projectgroep nog dit jaar aan de Tweede Kamer aanbieden.Voor alle luchtmachtlocaties zijn programma's voorzien of al uitgevoerd
om de calamiteitenplannen te oefenen. Deze programma's bestrijken het volledige
spectrum van oefeningen: van het operationele niveau tot en met grootschalige
oefeningen waarbij het lokaal bevoegd gezag is betrokken. Op alle vliegbases
is jaarlijks ten minste een grootschalige interdisciplinaire oefening met
civiel-bestuurlijke deelneming uitgevoerd of op korte termijn voorzien. Voorts
zijn er kleinere oefeningen om individuele vaardigheden te ontwikkelen. Ook
deze oefeningen hebben doorgaans een interdisciplinair karakter. Er is al
verbetering merkbaar in de samenwerking tussen civiele en militaire hulpverleners.
In Leeuwarden en Eindhoven werken de civiele en militaire brandweerorganisaties
inmiddels niet alleen samen bij calamiteiten, maar bij meer operaties. Om de communicatie tussen de hulpverleningsinstanties te verbeteren, hebben
militairen civiele verbindingsmiddelen gekregen. Tijdens oefeningen is het
positieve effect hiervan duidelijk gebleken: er is meer inzicht in elkaars
functioneren en er zijn minder communicatiestoornissen. Ook de rol van de
civiele en militaire meldkamers is in oefeningen nadrukkelijk aan de orde.
Alle centralisten van de vliegbasisbrandweer hebben een aanvullende opleiding
gekregen die, zo is in oefeningen gebleken, tot een verbetering in de afhandeling
van berichten heeft geleid.Voorts is in overleg met de Rijksluchtvaartdienst (RLD) een duidelijke
procedure vastgesteld om het aantal inzittenden bekend te maken van een toestel
dat een militaire vliegbasis aandoet. Het aantal personen aan boord wordt
aangetekend op het vliegplan en aangemeld bij de eerste radio-oproep aan de
verkeersleidingsinstantie van de basis. De RLD heeft dit onderwerp ook in
internationaal overleg aan de orde gesteld, maar er zijn nog geen reacties
bekend. In het algemeen bestaat er in de internationale civiele luchtvaart
weerstand tegen uitbreiding van de radiotelefonieberichten op de reeds overvolle
frequenties.Ten slotte is met de aanstelling van drie biologen bij de Koninklijke
luchtmacht de basis gelegd voor een verdere professionalisering van de vogelaanvaringspreventie.
Dit moet samen met de recente introductie van de verbeterde versie van het
«Robin»-vogeltrekwaarnemingssysteem leiden tot een steeds beter
op de vliegoperaties afgestemde vogeltrekwaarschuwing, waardoor de vliegveiligheid
wordt bevorderd. De commissie Vogelaanvaringen door Luchtvaartuigen (CVL)
besteedt veel aandacht aan het coördineren en stimuleren van de uiteenlopende
activiteiten op het gebied van de vogelaanvaringspreventie, zowel in nationaal
als internationaal verband. Thans wordt gewerkt aan de ontwikkeling van een
«Bird Avoidance Model» dat moet resulteren in een betere voorspelbaarheid
van vogelbewegingen, zodat hiermee bij de planning en uitvoering van vluchten
beter rekening kan worden gehouden. Koninklijke marineDe Koninklijke marine heeft voor alle schepen en inrichtingen in het land
bedrijfsnoodplannen vastgesteld. In de Nederlandse Antillen en Aruba worden
deze thans voorbereid. Met uitzondering van die voor de schepen, zijn deze
plannen in overleg met de lokale autoriteiten tot stand gekomen. Voor de meeste
marine-inrichtingen zijn bovendien rampbestrijdingsplannen van kracht. Twee
werkgroepen hebben de rampenbestrijdings-organisatie onder de loep genomen.
De ene werkgroep, evaluatie bedrijfsnoodplannen KM, is inmiddels klaar en
heeft een inventarisatie gemaakt van bedrijfsnoodplannen op marinelocaties.
Vastgesteld is dat overal minimaal eens per jaar oefeningen worden gehouden,
op vrijwel alle locaties samen met civiele instanties. De andere werkgroep,
rampenbestrijding KM, is aan de hand van de «Leidraad vliegtuigongevallenbestrijding
op luchtvaartterreinen» nagegaan in hoeverre de twee marine vliegkampen,
De Kooy en Valkenburg, over toereikende personele en materiële middelen
beschikken voor de bestrijding van een ramp op de locatie of in de directe
omgeving.De werkgroep heeft in mei jl. haar eindrapport aan de Admiraliteitsraad
aangeboden en een aantal tekortkomingen op materieel- en personeelsgebied
geconstateerd. Zo ontbreken terreinvaardige gewondentransportmiddelen, is
er onvoldoende medisch materieel voor het gewondennest op beide vliegkampen,
en is de brandweer op Marine Vliegkamp Valkenburg onderbezet. De sterkte van
het medische personeel op beide vliegkampen wordt nog nader onderzocht. De tekortkomingen, die overigens niet van dien aard zijn dat de voortzetting
van de vliegoperaties in gevaar komt, zullen zo snel mogelijk worden opgeheven.
Het materieel zal nog dit jaar worden aangevuld. Voor beide vliegkampen wordt
een nieuw brandweer- en reddingsvoertuig aangeschaft dat al voldoet aan de
scherpere internationale eisen die in 2003 van kracht worden, en die in het
bijzonder de hoeveelheid bluswater, aanvullende blusmiddelen en redmiddelen
betreffen. De onderbezetting bij de brandweer op Marine Vliegkamp Valkenburg
zal in de loop van 2000 zijn opgelost; de eersten van in totaal twaalf nieuwe
brandweerlieden zullen volgend jaar hun opleiding voltooien. Voorlopig wordt
met overwerkregelingen verzekerd dat de wettelijke verplichtingen niet incidenteel
in het geding komen. Koninklijke landmachtVoor de landmachtterreinen zijn geen rampbestrijdingsplannen en calamiteitenplannen
van kracht. In overeenstemming met de arbowet zijn op 1 september 1997 wel
voor alle objecten van de Koninklijke landmacht zogenoemde bedrijfshulpverleningsplannen
vastgesteld. De bedrijfshulpverlening beschikt in het algemeen niet over de
mensen en de middelen om langere tijd zelfstandig op te treden. De plannen
voorzien dan ook in directe externe alarmering en, in afwachting van de komst
van de civiele hulpverlening, activiteiten zoals ontruiming, levensreddende
eerste hulp en de eerste bestrijding van brand, voor zover de middelen dit
toelaten. Er wordt ten minste eens per jaar geoefend. Op 1 mei van dit jaar
is het Coördinatiecentrum Calamiteiten Koninklijke landmacht (CCKL) in
Ede operationeel geworden. Bij rampen in het buitenland waarbij landmachtpersoneel
is betrokken, ondersteunt het CCKL de opvang van familieleden, personeel en
media. Koninklijke marechausseeDe Koninklijke marechaussee, onder meer belast met de politiezorg op defensie-
en burgerluchtvaartterreinen, vervult in die hoedanigheid bij rampen en calamiteiten
voornamelijk ondersteunende taken, variërend van het plaatsen van afzettingen
en het afschermen van het rampterrein tot justitieel onderzoek onder leiding
van het Openbaar Ministerie. Het personeel moet in staat zijn onder moeilijke
omstandigheden en in onvoorziene, complexe situaties zijn werk te doen. Opleiding
en training zijn hierop toegesneden. Het zelfstandig oefenen van de marechaussee-taken
is niet zinvol. Brigades nemen daarom op lokaal niveau geregeld deel aan oefeningen
op militaire en burgerluchtvaartterreinen.De thans in gebruik zijnde mobilofoons zijn geschikt om met de regiopolitie
te communiceren. Daarnaast kunnen zo nodig aparte netten worden opgezet door
middel van het Interim Landelijk Mobilofoonnet. De Koninklijke marechaussee
neemt voorts deel aan het landelijk communicatieproject C2000, dat op termijn
communicatie tussen alle politie- en hulpverleningsdiensten mogelijk moet
maken.De Koninklijke marechaussee kan ook op een van haar eigen terreinen te
maken krijgen met een ongeval. Net als bij de Koninklijke landmacht zijn er
bij de marechaussee geen rampbestrijdings- of calamiteitenplannen van kracht,
maar heeft elke brigade een bedrijfshulpverleningsplan. KerndepartementVoor het kerndepartement van Defensie in Den Haag is in 1994 in overleg
met de militaire en civiele autoriteiten wel een calamiteitenplan opgesteld.
Het plan, dat periodiek wordt geactualiseerd, geldt zowel voor het complex
aan het Plein en de Kalvermarkt als voor het pand aan de Koningin Marialaan.
Evenals in voorgaande jaren wordt ook in 1998 het calamiteitenplan uitgebreid
geoefend. Elk gebouw wordt bijvoorbeeld eenmaal per jaar helemaal ontruimd
(tot op heden dit jaar vijf gebouwen). Tijdens de oefeningen worden de procedures
beproefd en is er intensief contact met de civiele autoriteiten. Ook aan de
opleiding, de uitrusting en de oefening van de medewerkers Bedrijfshulpverlening
wordt veel aandacht besteed. Er wordt jaarlijks een opleidingsplan opgesteld
en er wordt periodiek per discipline geoefend, dat wil zeggen door EHBO'ers,
ontruimers enz.. De benodigde hulpmiddelen en technische voorzieningen zijn
aanwezig. Ten slotteDe ramp met het Hercules-vliegtuig van 15 juli 1996 is voor Defensie aanleiding
geweest alle plannen voor de bestrijding van rampen en calamiteiten te bezien
en zo nodig aan te passen. Belangrijke aandachtspunten hierbij zijn de interne
coördinatie, de samenwerking met het bevoegde, civiele gezag, de geoefendheid
van het hulpverlenende personeel en de materieelvoorziening. Aandacht en waakzaamheid
blijven voortdurend geboden om een toereikende bestrijding van en hulpverlening
bij calamiteiten op defensieterreinen te kunnen waarborgen. In navolging van
mijn ambtsvoorganger zal ik erop toezien dat die aandacht en waakzaamheid
niet verslappen. Het parlement zal ik van de ontwikkelingen op de hoogte houden.De Staatssecretaris van Defensie,H. A. L. van Hoof XNoot1Samenstelling: Leden: Van den Berg (SGP), Zijlstra (PvdA), Apostolou (PvdA),
Hillen (CDA), Valk (PvdA), voorzitter, Hessing (VVD), ondervoorzitter, Van
Ardenne-van der Hoeven (CDA), Hoekema (D66), Stellingwerf (RPF), Essers (VVD),
Verhagen (CDA), M. B. Vos (GL), Van 't Riet (D66), Van den Doel
(VVD), De Haan (CDA), Koenders (PvdA), Van der Knaap (CDA), Harrewijn (GL),
Niederer (VVD), Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Oplaat (VVD), Albayrak
(PvdA), Balemans (VVD), Herrebrugh (PvdA). Plv. leden: Dittrich (D66), Swildens-Rozendaal (PvdA), Arib (PvdA), Leers
(CDA), Van Oven (PvdA), Weisglas (VVD), Eurlings (CDA), Ter Veer (D66), Van
Middelkoop (GPV), Passtoors (VVD), Van der Hoeven (CDA), Vendrik (GL), Lambrechts
(D66), Blaauw (VVD), Eisses-Timmerman (CDA), Van Dok-van Weele (PvdA), Ross-van
Dorp (CDA), Karimi (GL), E. Meijer (VVD), Dijksma (PvdA), Marijnissen
(SP), Voorhoeve (VVD), Van Gijzel (PvdA), Wilders (VVD), Apostolou (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24814-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl