Handhaving milieuwetgeving; Lijst van vragen en antwoorden over Probo Koala (zie kamerstukken 22343, de nrs. 143 en 146 t/m 148)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22343, nr. 160

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-03-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

22343 nr. 160

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam12345678910111213141516171819202122232425
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22343Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 343Handhaving milieuwetgevingnr. 160LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 23 februari 2007De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft een aantal vragen voorgelegd aan de staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de Probo Koala
(22 343, nrs. 143, 146, 147 en 148).De staatssecretaris heeft deze vragen beantwoord bij brief van 21 februari
2007. Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,KoopmansAdjunct-griffier van de commissie,Van Halen1Voer de Probo Koala onder de vlag van de Bahamas (feitenrelaas
van de VROM-inspectie, pagina 9) of onder die van Panama (rapport Gemeente
Amsterdam, pagina 10)?Inmiddels is definitief gebleken dat het schip ten tijde van het aanmeren
in Amsterdam voer onder de vlag van Panama.2Wat is er gebeurd naar aanleiding van de anonieme fax
die op 3 juli binnenkwam bij de Havendienst (feitenrelaas van de VROM-inspectie,
pagina 23)?Voor zover bekend bij de VROM-Inspectie is de fax in eerste instantie
voor kennisgeving aangenomen, deze kwam op 22.11 uur op 3 juli bij de
Havendienst binnen. Zoals in het feitenrelaas valt te lezen wordt op 4 juli
tussen 8.30 en 14.30 uur dit gemeld aan de DMB. Vervolgens is op 5 juli
00.55 uur door het bureau Saybolt gemeten dat er 250m3 slops in
de lichter MAIN VII zitten. Het bestaan van de anonieme fax is in het telefoongesprek
met de gemeente Amsterdam niet aan de VROM-Inspectie gemeld.3In het feitenrelaas van de VROM-Inspectie staat op
pagina 26, in de versie van de VROM-inspectie, dat in een telefoongesprek
op 4 juli 2006 om 14.30 uur het afdelingshoofd vergunningen van de Dienst
Milieu en Bouwtoezicht van de gemeente Amsterdam (DMB) aan de coördinator
van de VROM-Inspectie vraagt of deze al gehoord heeft van de stankklachten.
Dit wordt bevestigd.a. Op welke wijze was de VROM-Inspectie op de hoogte gesteld van de stankklachten,
en hoe is hierop gereageerd?De coördinator Afval van de VROM-Inspectie was op het moment van
het telefoongesprek toegevoegd en aanwezig als vakinhoudelijk specialist aan
het Interregionaal Milieuteam (IMT) van de politie Amsterdam-Amstelland en
Gooi- en Vechtstreek, ter ondersteuning van een strafrechtelijk onderzoek
(zie ook het antwoord op vraag 4). Op het IMT kantoor heeft de gedetacheerde
VROM-Inspectie-medewerker over deze stankklachten gehoord. In dit geval betrof
het stankklachten die inrichtinggebonden zijn.Er is niet gereageerd door de VROM-Inspectie omdat de behandeling van
dergelijke klachten tot de bevoegdheid van het ingevolge artikel 18.2 Wet
milieubeheer aangewezen bestuursorgaan (gemeente Amsterdam) behoort en niet
tot die van de VROM-Inspectie.b. Heeft de coördinator Afval van de VROM-Inspectie
in het telefoongesprek gevraagd naar de aard van het afval en de oorzaak van
het prijsverschil doordat het afval een andere samenstelling had dan was opgegeven?In het telefoongesprek is door de DMB medegedeeld dat het scheepsafval
slops betrof bestaande uit gasoline en caustic soda. Over een eventuele andere
samenstelling is niet gesproken en ook niet over het prijsverschil.4Volgens het feitenverslag van de DMB meldt de coördinator
Afval dat er een pettenprobleem is (feitenrelaas van de VROM-Inspectie, pagina
26). Kunt u uitleggen wat precies de oorzaak van dit pettenprobleem is en
hoe dat de reactie van de VROM-Inspectie zou kunnen beïnvloeden?De aard van het pettenprobleem zoals hier bedoeld is die tussen het verschil
in opsporing en toezicht. De coördinator Afval was voor één
dag in de week vanuit de VROM-Inspectie gedetacheerd als inhoudelijk deskundige
aan het IMT voor een (reeds langer lopend strafrechtelijk onderzoek). Dit
is een andere rol dan de reguliere toezichtrol die de coördinator normaal
vervult.5Het DMB geeft aan dat de coördinator Afval van
de VROM-Inspectie kanttekeningen plaatst bij acceptatie (feitenrelaas van
de VROM-Inspectie, pagina 26). Kunt u aangeven wat er precies gezegd is over
de acceptatie, en wat volgens de VROM-Inspectie op dat moment het gevolg had
moeten zijn wanneer inderdaad sprake zou zijn van acceptatie?Tijdens het gesprek is aangegeven door de coördinator Afval dat het
punt van acceptatie nader uitgezocht zou worden. In het feitenrelaas van de
VROM-Inspectie is te lezen dat op 4 juli 16.32 uur de coördinator
Afval een mail heeft gestuurd met daarin het antwoord, hiervoor verwijs ik
u naar het feitenrelaas van de VROM-Inspectie.Als er sprake was geweest van acceptatie zoals bedoeld in de inrichtingsvergunning
(verleend op grond van artikel 8.1 Wet milieubeheer) had APS de verantwoordelijkheid
moeten dragen over de afvalstoffen.6In het feitenrelaas van de VROM-Inspectie staat op
pagina 14 dat de ambtenaren van de VROM-inspectie, net als de ambtenaren van
de Inspectie Verkeer en Waterstaat (IVW), aangewezen zijn als buitengewoon
opsporingsambtenaar voor de overtreding van de afgifteplichten voor scheepsafval
en ladingsresiduen in de Wet Voorkoming van Verontreiniging door schepen (Wvvs).a. Had deze rol ter sprake moeten komen in het telefoongesprek op 4 juli
2006 14.30 uur, aangezien uit het telefoongesprek duidelijk werd dat de Probo
Koala van zins was de haven van Amsterdam met het afval te verlaten?Nee, voor de motivering wordt verwezen naar het antwoord op onderdeel
b van deze vraag.b. Wat is precies de taakverdeling tussen de IVW en
de VROM-Inspectie op het gebied van de handhaving van de Wvvs?Ten tijde van het verblijf van de Probo Koala te Amsterdam was de toedeling
van verantwoordelijkheden voor het toezicht op de naleving en de strafrechtelijke
handhaving als volgt geregeld.Op grond van art 14 van de Wvvs zijn de ambtenaren van de IVW belast met
het toezicht op de naleving van de Wvvs. Op grond van die wettelijke aanwijzing
hebben deze ambtenaren de algemene bestuursrechtelijke bevoegdheden die de
Algemene wet bestuursrecht aan toezichthouders toekent. Daarnaast beschikken
de ambtenaren van de IVW op grond van artikel 20 van de Wvvs over de bijzondere
bestuursrechtelijke bevoegdheden om een schip, indien zich bepaalde uitzonderlijke
omstandigheden voordoen, aan te houden. De bestuursrechtelijke bevoegdheden
oefenen de IVW ambtenaren uit onder de verantwoordelijkheid van de minister
van Verkeer en Waterstaat.Overtredingen van verplichtingen of verboden die de Wvvs stelt zijn in
artikel 1a van de Wet op de economische delicten aangewezen als strafbare
feiten. In het Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar divisie Scheepvaart
2004 (vastgesteld door de minister van Justitie) is een aantal categorieën
ambtenaren van IVW aangewezen als buitengewoon opsporingsambtenaar. Deze buitengewoon
opsporingsambtenaren zijn bevoegd tot het opsporen van feiten strafbaar gesteld
bij of krachtens de Wvvs. Op basis van hetzelfde artikel 1a van de Wet economische
delicten is in het Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar Inspectoraat-Generaal
VROM 2003 ook een nader omschreven categorie toezichthoudende ambtenaren van
het Inspectoraat-Generaal VROM aangewezen als buitengewoon opsporingsambtenaar
die bevoegd zijn tot het opsporen van feiten strafbaar gesteld bij of krachtens
de Wvvs.Daarnaast zijn de «gewone» opsporingsambtenaren (bijvoorbeeld
van het Korps landelijke politiediensten) eveneens bevoegd tot de opsporing
van dezelfde strafbare feiten. Bij de opsporing van strafbare feiten werken
alle opsporingsambtenaren, ook de buitengewoon opsporingsambtenaren van IVW
en VROM-Inspectie, onder het uitsluitende gezag en de uitsluitende verantwoordelijkheid
van de officier van justitie.Bij de uitoefening van de opsporingsbevoegdheid concentreert de IVW zich,
gelet op haar expertise, vooral op mogelijke overtredingen aan boord van schepen.
De VROM-Inspectie concentreert zich vooral op de aspecten die liggen op de
inrichting die afvalstoffen inzamelt, opslaat en verwerkt. Het eerstelijns
toezicht op de inrichting berust bij het vergunningverlenende gezag; in dit
geval het college van burgemeesters en wethouders van Amsterdam. Het tweedelijns
toezicht hierop ligt bij de VROM-Inspectie.c. Kunt u voorbeelden geven van gevallen waar de VROM-Inspectie
als buitengewoon opsporingsambtenaar handhavend is opgetreden betreffende
de afgifteplichten in de Wvvs?Nee.d. Kunt u uiteenzetten wat de rol van de VROM-Inspectie
had kunnen zijn bij het tegenhouden van de Probo Koala, aangezien de commissie
Hulshof vaststelt dat op basis van de Wvvs de Probo Koala tegengehouden had
kunnen worden?In verband met de samenhang van de antwoorden op meerdere vragen, wordt
voor dit antwoord verwezen naar vraag 16.7Welke monsters zijn precies genomen en door welke instanties?
Van welke monsters zijn er uitslagen bekend en van welke monsters nog niet
en wanneer zijn deze te verwachten?Er zijn monsters genomen. Deze monsternemingen maken deel uit van het
strafrechtelijk onderzoek. Om die reden kunnen daarover in dit stadium geen
nadere inlichtingen worden gegeven.8Loopt er nog onderzoek door de Verenigde Naties (VN)
of een andere instelling naar hetgeen gebeurd is vanaf het moment van aanmeren
in de Ivoorkust? Zijn er al uitkomsten bekend van het onderzoek van de VN
naar de lading?Er loopt geen apart onderzoek door de Verenigde Naties of een andere internationale
instelling naar wat er is gebeurd vanaf het aanmeren van de Probo Koala in
Ivoorkust. Volgens de internetsite van UNEP heeft op 23 november 2006
een Ivoriaanse Commissie een rapport uitgebracht over wat er is gebeurd. In
het rapport wordt aangegeven wat er is mis gegaan in Ivoorkust en wie daarvoor
verantwoordelijk is. Het rapport bevat echter geen aanklachten
of tenlasteleggingen. Daarvoor is een apart Ivoriaans gerechtelijk onderzoek
gaande, dat de bevoegdheid heeft om personen voor het gerecht te dagen. De
VN heeft geen onderzoek gedaan naar de lading van de Probo Koala. Wel heeft
een UNDAC-team (United Nations Disaster Assessment & Coordination) in
september 2006 in Ivoorkust geholpen bij de nasleep van de crisis en heeft
UNEP hier deel van uitgemaakt. Ook is UNEP nauw betrokken bij het VN countryteam
in Ivoorkust, ondermeer op het gebied van de Probo Koala.9Welke contacten zijn er precies geweest tussen het
Openbaar Ministerie (OM) en de KLPD en binnen het OM over deze zaak, voordat
de Probo Koala richting Estland vertrok? Welke contacten waren er met het
Interregionaal Milieuteam (IMT)?Het antwoord op deze vraag zal worden nagezonden.10Is het deel van de slops (scheepsgebonden ladingresiduen
= spoelwater van tankreiniging) dat nog niet was overgepompt uit de Probo
Koala, en door terugpompen weer met de reeds overgenomen slops is vermengd,
in zijn geheel te beschouwen als een lading niet afgegeven slops, of is dan
de gehele lading slops juist te beschouwen als eerder afgegeven?Bij de beantwoording van deze en de volgende vragen wordt niet gesproken
van slops, maar wordt de wettelijke term «ladingresiduen» gebruikt.
Na vermenging van deze twee ladingresiduen is er een mengsel ontstaan van
niet afgegeven ladingresiduen met eerder afgegeven ladingresiduen. Er is geen
regelgeving die bepaalt dat dergelijke mengsels in zijn geheel als «niet
afgegeven ladingresiduen danwel als» eerder afgegeven ladingresiduen
benoemd moeten worden.11Welke instanties controleren of uit een zeeschip slops
zijn overgenomen en welke instantie bepaalt of dan wel of geen sprake is van
acceptatie? Welke instantie heeft de eindverantwoordelijkheid? Kunt u in uw
antwoord ook de verschillende bevoegdheden per betrokken ambtenaar of medewerker
benoemen?De Staatssecretaris van VROM geeft de inzamelvergunning (als bedoeld in
artikel 10.48 Wet milieubeheer) af en de VROM-Inspectie is eerstelijnstoezichthouder
voor het toezicht op de naleving van de voorschriften in deze vergunning voor
een inzamelmiddel. De vergunninghouder draagt de verantwoordelijkheid voor
de acceptatie-procedure, welke onderdeel uitmaakt van deze vergunning.De DMB geeft de inrichtingsvergunning (op grond van artikel 8.1 Wet milieubeheer)
af voor de verwerkingsinrichting (APS) en is eerstelijnstoezichthouder hierop.
Verdere uitwerking hiervan is opgenomen in het feitenrelaas van de VROM-Inspectie,
hoofdstuk 1.12Welke instanties houden toezicht op de handelingen
en registratie, bij inname door een verwerker, van slops van een zeegaande
tanker? Hoeveel menskracht is bij deze instanties beschikbaar voor dit toezicht?In deze vraag wordt gesproken over de «inname door de verwerker».
In de situatie van de Probo Koala waren de inzamelaar en de verwerker één
bedrijf. Daarom wordt bij de beantwoording van deze vraag ingegaan op beide
handelingen (inname door de inzamelaar en de inname door de verwerker).
In het geval van de inname door de inzamelaar, is deze handeling vergunningplichting
(artikel 10.45, eerste lid, onder b, juncto artikel 10.48 Wm). De VROM-Inspectie
is de toezichthoudende instantie op naleving van de inzamelvergunning.In het geval van de inname door de feitelijke verwerker gaat het om het
volgende. De verwerker dient over een inrichting te beschikken (artikel 10.54,
eerste lid Wet milieubeheer). Deze inrichting dient over een inrichtingsvergunning
(op grond van artikel 8.1 Wet milieubeheer) te beschikken. Het bevoegd gezag
van deze vergunning zal (afhankelijk van die feitelijke situatie) de provincie
of de gemeente zijn. Dat is ook de instantie die verantwoordelijk is voor
het toezicht.Naast bovengenoemde toezichthouders, zijn ook de havendiensten toezichthouder.
Voor een uitgebreidere omschrijving en volledig overzicht van de verschillende
toezichthoudende instanties wordt verwezen naar hoofdstuk 1 van het feitenrelaas
van de VROM-Inspectie.De hoeveelheid menskracht is op dit moment niet bekend, u zult hier later
nader over worden geïnformeerd.13Hoe vaak is eerder in de havens van Rotterdam en Amsterdam
gevraagd om het terugpompen van slops of van vergelijkbare stoffen? Is de
toestemming in die gevallen verleend?Voor veel operationele handelingen in de haven is toestemming nodig van
de havenautoriteiten. In Amsterdam heeft, onder verwijzing naar het rapport
Hulshof, tot de Probo Koala-zaak nimmer een verzoek tot terugpompen plaatsgevonden.
Uit navraag bij het Havenbedrijf Rotterdam blijkt dat daar dit soort verzoeken
tot terugpompen zelden voorkomen en dat tot op heden door de havenmeester
geen toestemming is verleend. De havenmeester toetst hierbij ondermeer aan
de Wet milieubeheer.14Bestaat de mogelijkheid een afgifteplicht van slops
in een haven in te stellen? Op basis van welke wet of regelgeving zou dit
mogelijk zijn en welke instanties zijn daartoe dan gerechtigd?Allereerst moet er op worden gewezen dat de regelgeving waarvoor de Minister
van Verkeer en Waterstaat primair verantwoordelijk is, en dat geldt vooral
voor het Marpol-verdrag en de EU-richtlijn havenontvangstvoorzieningen, tot
doel heeft illegale lozing van schadelijke stoffen op zee te voorkomen en
het zeemilieu op die manier te beschermen. Een van de instrumenten die daarbij
kan worden ingezet, is een afgifteplicht van ladingresiduen.Zoals in het feitenrelaas van de VROM-Inspectie is aangegeven bestaat
voor sommige als bijzonder schadelijk aangemerkte ladingresiduen al een afgifteplicht
in de haven waarin de betreffende lading wordt gelost. Dit is opgenomen in
de Wvvs ter uitvoering van Bijlage II van het Marpol-verdrag over schadelijke
bulkvloeistoffen. Die afgifteplicht strekt mede ter uitvoering van artikel
10 van de EU-richtlijn havenontvangstvoorzieningen, op grond waarvan ladingresiduen
moeten worden afgegeven bij een havenontvangstvoorziening overeenkomstig de
voorschriften van het Marpol-verdrag. Voor andere ladingresiduen, die bestaan
uit minder schadelijke stoffen, geeft deze wet de kapitein de mogelijkheid
de desbetreffende ladingresiduen aan boord te houden, ze af te geven bij een
havenontvangstvoorziening in de haven van zijn keuze danwel ze onder bepaalde
omstandigheden te lozen op zee indien dit volgens de lozingsvoorwaarden
is toegestaan. Deze verplichtingen en verboden worden met behulp van het «Port
State Control» systeem wereldwijd gemonitord.Het unilateraal door Nederland instellen van een afgifteplicht voor alle
ladingresiduen in de haven waar de desbetreffende lading wordt gelost wordt
wellicht in formele zin door de EU-richtlijn havenontvangstvoorzieningen niet
uitgesloten – dat staat overigens ter beoordeling van de Europese Commissie-
maar is nergens ter wereld in de praktijk gebracht.Verder zou nog moeten worden
nagegaan hoe een dergelijke afgifteplicht zich verhoudt tot de bestaande afspraken
daarover in het Marpol-verdrag en het overige internationale zeerecht. Zou
door Nederland unilateraal tot de vaststelling van een dergelijke afgifteplicht
worden overgegaan, dan ligt het voor de hand deze in de Wvvs te regelen. Daaruit
zou dan volgen dat het toezicht op de naleving van deze afgifteplicht dan
bij de IVW komt te liggen.Overigens is het kabinet zowel vanuit de ratio achter het Marpol-verdrag
en de EU-richtlijn havenontvangstvoorzieningen als vanuit het mogelijke effect
op het mariene milieu en de level playing-field gedachte voor de havens, geen
voorstander van het unilateraal door Nederland instellen van een afgifteplicht
voor ladingresiduen die verder gaat dan gaat dan wat internationaal is afgesproken.
De ervaring met de implementatie van de richtlijn havenontvangstvoorzieningen
leert dat bij het eenzijdig opleggen van relatief strenge maatregelen de problemen
zich naar andere havens verplaatsen; een oplossing waarbij noch de economie,
noch het zeemilieu is gebaat. Wel heeft Nederland aan de Europese Commissie
gevraagd of het mogelijk is om in EU-verband tot afgifte van ladingresiduen
te verplichten in de laatste Europese haven voordat een schip Europa verlaat.15Kunnen havenautoriteiten een extra bedrag, gerelateerd
aan afgifte en verwerkingskosten, bovenop de gangbare havengelden voorschrijven
voor zeegaande tankers met slops aan boord? Zijn er landen bekend waar dit
al het geval is?Voor de kosten verbonden aan de afgifte van ladingresiduen is op grond
van de richtlijn en de Wvvs sprake van zogenaamde directe financiering. Het
innen van een extra bedrag bovenop de havengelden voor zeegaande tankers met
ladingresiduen aan boord komt neer op een vorm van indirecte financiering
zoals die thans in de EU reeds bestaat voor scheepsafval.Nog afgezien van het feit dat het unilateraal door Nederland in rijksregelgeving
voorschrijven van een dergelijke nieuwe financieringsvorm voor ladingresiduen
aan de Europese Commissie ter goedkeuring moet worden voorgelegd, is het kabinet
geen voorstander van een dergelijk initiatief door Nederland alleen.Gelet op de omstandigheid dat richtlijn en Wvvs indirecte financiering
voor de afgifte van ladingresiduen uitsluiten hebben ook de havenautoriteiten
thans geen mogelijkheden om deze financieringsvorm zelf te introduceren. Er
zijn geen Europese landen die een dergelijke financieringsvorm voor ladingresiduen
hebben ingevoerd.16Indien door de ontvanger slops terug worden afgegeven
aan het zeeschip waaruit de slops zijn overgenomen, vanwege bijvoorbeeld onenigheid
over de verwerkingskosten, voordat er een overeenkomst van overname en kosten
is getekend, en het schip weer naar zee wil vertrekken, welke bevoegdheden
op grond van welke wetten en regels hebben welke instanties dan
om dit te voorkomen? Welke middelen hebben de 2 instanties om vertrek van
het schip te voorkomen en welke sancties staan er op overtreding?Deze vraag zal in twee delen worden beantwoord.1. Het teruggeven van ladingresiduen is verboden op grond van de
volgende regelgeving zodat opgetreden had kunnen worden op grond van:– artikel 10.37 Wet milieubeheer. Op de specifieke gedraging: «het
terugpompen van de ladingresiduen» zijn niet de artikelen 12b en 12c
Wvvs van toepassing, maar hoofdstuk 10 Wet milieubeheer (waaronder 10.37 en
10.60 Wet milieubeheer). Op grond van artikel 18.2d, tweede lid, onder b,
Wet milieubeheer hebben burgemeester en wethouders de taak zorg te dragen
voor een bestuursrechtelijke handhaving van dit artikel. De VROM-Inspectie
is hierbij tweedelijns toezichthouder.– Europese Verordening Overbrenging Afvalstoffen nr. 259/93 (hierna:
EVOA): Het terugpompen van de ladingresiduen kan worden aangemerkt als onderdeel
van of begin van de overbrenging van afvalstoffen in de zin van de EVOA. In
de EVOA (artikel 1, 2e lid, onder a) is een uitzondering opgenomen voor het
lossen aan de wal van afvalstoffen die voortkomen uit de normale werking van
een schip voorzover dergelijke afvalstoffen aan een specifiek bindend internationaal
instrument zijn onderworpen. Deze uitzondering heeft dus geen betrekking op
het terugpompen van ladingresiduen. In artikel 26 van de EVOA is een handhavingsbepaling
opgenomen. Dit artikel merkt – kort samengevat – een overbrenging
die heeft plaatsgevonden zonder of niet conform de kennisgeving dan wel leidt
tot verwijdering of nuttige toepassing in strijd met communautaire bepalingen
als sluikhandel aan. Ingevolge dat artikel dragen de bevoegde autoriteiten
zorg voor terugzending of een milieuhygiënisch verantwoorde verwerking
van de illegaal overgebrachte afvalstoffen: al naargelang de verantwoordelijkheid
voor de sluikhandel bij kennisgever of ontvanger ligt, draagt de bevoegde
autoriteit van verzending resp. van bestemming zorg voor opheffing van de
sluikhandel.In artikel 10.60 Wet milieubeheer is een bepaling opgenomen, waarbij sluikhandel
en overtreding van enige andere bepalingen zoals het uitvoerverbod van artikel
18 van de EVOA wordt verboden. De strafbaarstelling is in artikel 1a, onder
1 eerste, van de Wet op de economische delicten opgenomen. In artikel 18.1a,
tweede lid, van de Wet milieubeheer zijn de artikelen 18.3 tot en met 18.18
van overeenkomstige toepassing verklaard op de bestuursrechtelijke handhaving
van de EVOA. In artikel 18.2b, tweede lid, is voorts bepaald dat de VROM-Inspectie
belast is met de handhaving.2. Indien de ladingresiduen worden teruggegeven aan het zeeschip
kan de afvaart van dat schip op grond van de volgende wetgeving worden voorkomen:De IVW heeft op grond van de Wvvs geen bevoegdheid en middelen om het
teruggeven van ladingresiduen te voorkomen, tenzij het gaat om restanten van
die bijzonder schadelijke bulkvloeistoffen waarvoor op grond van de Wvvs en
de bij behorende wetgeving ter uitvoering van Bijlage II van het Marpol-verdrag
een afgifteplicht bestaat in de haven waar is gelost. In voorkomend geval
kan dan het schip op grond van de Wvvs worden aangehouden als het van plan
zou zijn die stoffen terug te pompen. Artikel 20 van de Wvvs regelt dat tot
aanhouding kan worden overgegaan indien er gegronde reden zijn om aan te nemen
dat het mariene milieu verontreinigd gaat worden. In dit verband wordt onder een gegronde reden verstaan: meer dan een enkele aanwijzing. Er moet
derhalve uit feiten en omstandigheden blijken dat verontreiniging van het
mariene milieu aannemelijk is. Voorts heeft ook het Openbaar Ministerie mogelijkheden
om in specifieke gevallen maatregelen te treffen, bijvoorbeeld een voorlopige
maatregel op basis van de Wet op de economische delicten en inbeslagneming.Indien een schip is aangehouden is het is de kapitein op grond van de
Wvvs verboden om het schip te verplaatsen zonder toestemming van een ambtenaar
van de IVW. Overtreding van dat verbod is strafbaar op grond van de Wet op
de economische delicten in samenhang met de Wvvs.Indien een schip voornemens is om weg te varen, is sprake van een begin
van het overbrengen van afvalstoffen zodat de EVOA van toepassing is. Voor
het overige wordt verwezen naar hetgeen in onderdeel 1 van dit antwoord is
genoemd.17Kan een zeeschip, waaruit slechts een deel van de aanwezige
slops zijn afgegeven, met de resterende slops aan boord, zonder overtreding
in de zin van illegale export, naar zee vertrekken? Zo neen, op grond van
welke wetten en regels kan vertrek voorkomen worden.In het algemeen gesproken kan een zeeschip met zijn eigen ladingresiduen
aan boord, ook als een deel van die ladingresiduen in de haven is afgegeven,
weer vertrekken naar een volgende bestemming. Dit is slechts anders indien
voor de desbetreffende ladingresiduen een verplichting geldt deze bij een
havenontvangstvoorziening in de betreffende haven af te geven.Op grond van de Wvvs is het antwoord op de vraag of een zeeschip met resterende
ladingresiduen naar zee mag vertrekken derhalve afhankelijk van het feit of
er voor die ladingresiduen een afgifteplicht bestaat. Indien er geen afgifteverplichting
geldt in de haven waar is gelost, bijvoorbeeld in het geval van ladingrestanten
van olie of oliehoudende mengsels die vallen onder Annex I van het Marpol-verdrag,
dan is de weigering tot afgifte geen overtreding van de Wvvs en kan het schip
niet worden aangehouden of anderszins worden gedwongen de ladingresiduen af
te geven. Indien er wel sprake is van een dergelijke afgifteplicht en het
schip toch naar zee vertrekt zonder die ladingresiduen af te geven, is er
sprake van overtreding van de Wvvs en kan het schip worden aangehouden.In het geval er geen sprake is van een afgifteplicht, en het schip op
grond van de Wvvs weer naar zee mag vertrekken met de eigen ladingresiduen
aan boord, is er geen sprake van illegale export van afvalstoffen (zie ook
het antwoord op vraag 16).18Indien gebleken is dat ten dele overgepompte slops
anders en giftiger van samenstelling zijn dan door de eigenaar, of kapitein,
van het zeeschip in eerste instantie was aangegeven, is er dan sprake van
een reden, en zijn er dan ook wettelijke mogelijkheden, om het schip aan te
houden ter voorkoming dat het schip met de resterende slops naar zee vertrekt,
ook als de reeds ingenomen lading slops niet terug is gepompt?Op grond van de Wvvs kan een schip worden aangehouden als er gegronde
redenen zijn om aan te nemen dat de kapitein in strijd met een afgifteverplichting
handelt of zal gaan handelen. Indien blijkt dat een schip ander ladingresidu
vervoert dan opgegeven of dan waartoe het gerechtigd is, kan dat voor de IVW
aanleiding zijn tot nader onderzoek over te gaan om te bezien of een afgifteplicht
wordt ontdoken. Dit zou aanleiding kunnen zijn voor aanhouding. Dit zal in
het concrete geval moeten worden bezien en worden afgewogen tegen de verplichting
die de IVW op grond van internationale regelgeving heeft om onnodig
oponthoud van het schip te voorkomen.In het geval van de Probo Koala was er op basis van de bekende feiten
door de IVW geen aanleiding te veronderstellen dat er een categorie ladingresidu
vervoerd werd waar een afgifteplicht voor zou gelden.19Hoeveel zeegaande tankschepen doen jaarlijks Nederlandse
havens aan?Hoeveel van deze zeegaande tankschepen varen met wisselende
ladingen waarvoor per ladingwisseling één of meerdere spoelingen
verplicht zijn?Jaarlijks doen circa 10 000 tankschepen Nederlandse havens aan.Gelet op de karakteristieken van de tankvaart is het aannemelijk dat vrijwel
elk schip in de doelgroep ladingresiduen genereert. Deze ladingresiduen kunnen
afkomstig zijn van wassingen verplicht gesteld door de internationale regelgeving
ter zake of door wassingen uitgevoerd uit commercieel belang. In veel gevallen
is het voor een volgende lading uit oogpunt van contaminatie commercieel niet
wenselijk dat er restanten van voorgaande ladingen in tanks van een schip
aanwezig zijn. Hoewel deze wassingen vrijwillig worden uitgevoerd, zijn de
lozingen en afgiftevoorzieningen van de overblijvende ladingresiduen geregeld
in het Marpol-verdrag en de Wvvs.20Hoeveel zeegaande tankschepen doen jaarlijks Europese
zeehavens aan?Hoeveel van deze zeegaande tankers varen met wisselende
ladingen die regelmatig hun tanks moeten spoelen?Uit informatie van EMSA blijkt dat ca 70 000 tankschepen enige haven
in het werkingsgebied van het Paris MoU zijn aangelopen. PMOU wordt gevormd
door de EU kuststaten plus Rusland (westkust), Noorwegen, IJsland, Kroatie,
Canada (oostkust).Gelet op de karakteristieken van de tankvaart is het aannemelijk dat vrijwel
elk schip in de doelgroep ladingresiduen aan boord had. Zie voorts de beantwoording
van vraag 19.21Wat zijn op jaarbasis de hoeveelheden slops aan boord
van zeegaande tankers die Europese havens aandoen? Hoeveel kubieke meter slops
worden er op jaarbasis gemiddeld in Europese havens afgegeven?Gegevens over de hoeveelheden ladingresiduen (op jaarbasis) aan boord
van zeegaande tankers die Europese havens aandoen zijn thans niet beschikbaar.
Hetzelfde geldt voor de hoeveelheden kubieke meter ladingresidu die op jaarbasis
gemiddeld in Europese havens worden afgegeven.In het kader van het Algemeen Overleg over de Probo Koala van 19 december
2006 is afgesproken dat de Minister van Verkeer en Waterstaat onderzoek zou
laten doen naar het afgiftepatroon van risicoschepen in Europa. Door de minister
van Verkeer en Waterstaat is verder tijdens het Algemeen Overleg aangegeven
dat het onderzoek zo mogelijk in Europees verband zou moeten plaatsvinden.
Voorts is in de brief van de minister van Verkeer en Waterstaat en de staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu van 20 december
2006 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer aangegeven dat aan de Europees
Commissaris Dimas, in het kader van de Europese evaluatie van de richtlijn
Havenontvangstvoorzieningen, zal worden gevraagd of de Europese Commissie
de verwerkingscapaciteit van scheepsafval voldoende acht, mede gelet op de
hoeveelheid scheepsafval die wordt aangeboden in de Europese havens.Ter aanvulling en specificatie van bovengenoemde acties zullen de hierbovenstaande
twee vragen van de Kamer worden meegenomen. U zult hier op een later tijdstip
nader over worden geïnformeerd.22Wat zijn op jaarbasis de hoeveelheden slops aan boord
van zeegaande tankers die Nederlandse havens aandoen? Hoeveel kubieke meter
slops worden er op jaarbasis gemiddeld in Nederlandse havens afgegeven?Over de hoeveelheden ladingresidu aan boord zijn geen centrale gegevens
beschikbaar. Er is wel een verplichte administratie aan boord van ieder schip.
De administratie rondom de afgifte van ladingresidu wordt evenmin centraal
beheerd. In Nederland houden de havenbeheerders afgiftegegevens bij.Onderstaand treft u de door de havenbedrijven verstrekte gegevens aan
ten aanzien van de in het afgelopen jaar afgegeven ladingresiduen verdeeld
over de typen ladingresiduen vallend onder annex I en annex II van het Marpol-verdrag.• Havenbedrijf Rotterdam: annex I: ca 130 000 m3
annex II: ca 22 000 m3• Groningen Seaports: geen ladingresiduen afgegeven.• Havenbedrijf Amsterdam: annex I: ca 26 000 m3 annex
II: ca 300 m3• Zeeland Seaports: Annex I: ca 19 000 m323Kunt u aangeven of in andere zeehavens van het Europese
vasteland sprake is van verplichte afgifte van slops?In internationaal verband, zowel binnen de IMO als de Europese Unie, is
afgesproken voor welke stoffen wel en voor welke stoffen geen afgifteplicht
bestaat. Voor ladingresiduen waarvoor op grond van Bijlage I en II van het
Marpol-verdrag geen afgifteplicht geldt voor de haven waar is gelost, heeft
geen enkel Europees landen unilateraal een afgifte plicht ingesteld. De niet-afgifteplichtige
stoffen kunnen in sommige gevallen (afhankelijk van de samenstelling) onder
voorwaarden worden geloosd op zee. Echter, de meeste stoffen dienen aan boord
te worden gehouden of op enig moment te worden af gegeven bij een havenontvangstinstallatie.
De internationale regelgeving schrijft echter in dat geval niet voor in wélke
haven de ladingresiduen dienen te worden afgegeven.24Kunt u aangeven of in andere zeehavens van het Europese
vasteland sprake is van voorafbetaling van verwerkingskosten voor in zeeschepen
aanwezige slops, en zo ja, waaruit deze regelingen bestaan?Neen, er zijn geen andere Europese zeehavens waar sprake is van voorafbetaling
of «indirecte financiering» voor ladingresiduen.25Kunt u aangeven of er in Nederlandse en andere Europese
havens sprake is geweest van aanhoudingen van schepen in verband met onjuiste
dan wel illegale handelingen met slops? Kunt u aangeven om welke handelingen
of illegale praktijken het ging en welke sancties hierbij opgelegd zijn en
door wie die sancties zijn opgelegd?Uit de jaarcijfers van het Paris-MOU (de EU kuststaten, Rusland (westkust),
Noorwegen, IJsland, Kroatie en Canada (oostkust)) blijkt dat er in haar werkingsgebied
in 2005 ca. 3000 inspecties zijn uitgevoerd op tankschepen. Daarbij is één
keer een schip aangehouden wegens illegale handelingen met ladingresiduen.
Deze aanhouding is verricht door Nederland en betrof het gebruik van niet
goed werkende monitoring apparatuur. Het schip is daarop verplicht reparaties
uit te voeren.XNoot1Samenstelling:Leden: Schreijer-Pierik (CDA), Van Gent (GL), Van der Staaij (SGP), Poppe
(SP), Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla (PvdA), Van Bochove (CDA), Koopmans (CDA),
voorzitter, Spies (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), De Krom (VVD),
Samsom (PvdA), Roefs (PvdA), ondervoorzitter, Neppérus (VVD), Van Leeuwen
(SP), Jansen (SP), Jacobi (PvdA), Kortenhorst (CDA), Van der Burg (VVD), Van
Heugten (CDA), Vermeij (PvdA), Madlener (PVV), Ouwehand (PvdD) en Vacature
(algemeen).Plv. leden: Sterk (CDA), Duyvendak (GL), van der Vlies (SGP), Polderman
(SP), Remkes (VVD), Crone (PvdA), Hessels (CDA), Koppejan (CDA), Ormel (CDA),
Koşer Kaya (D66), Leijten (SP), Kamp (VVD), Smeets (PvdA), Dijsselbloem
(PvdA), Zijlstra (VVD), Langkamp (SP), Gerkens (SP), Waalkens (PvdA), Haverkamp
(CDA), Van Beek (VVD), Mastwijk (CDA), Vacature (algemeen), Agema (PVV), Thieme
(PvdD) en Ortega-Martijn (CU). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22343-160.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl