Duurzaam Bouwen; Brief staatssecretaris over de speerpunten van het rijksbeleid de komende jaren: energiebesparing, verantwoord materiaalgebruik en verbetering binnenklimaat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24280, nr. 22

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

26-04-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

24280 nr. 22

16-04-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamNaar een volgende beleidsfaseDuurzaamheid, duurzaam bouwen en bouwkwaliteitDe prioriteitenDe aangrijpingspuntenMilieu- en gezondheidseffecten op gebouwniveauPrioriteit 1: EnergiePrioriteit 2: MaterialenPrioriteit 3: GezondheidAangrijpingspunten voor kwaliteitsbeleid in de gebouwde
omgeving:Duurzaam bouwen op lokatieOriëntatie op de vraagzijdeTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24280Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 26603Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 280Duurzaam bouwen26 603Uitvoeringsnota Klimaatbeleidnr. 22BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING
EN MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 april 2002De zorg voor een duurzame kwaliteit van de leefomgeving is een kerntaak
van de rijksoverheid. De behoefte aan kwalitatief goede en gezonde woningen,
gebouwen en een prettige leefomgeving sluit naadloos aan op de maatschappelijke
opgave om schadelijke milieu- en gezondheidseffecten die gerelateerd zijn
aan bouwen en wonen te reduceren. Inzet van de nota Mensen, Wensen, Wonen
is meer kwaliteit, keuzevrijheid en zeggenschap voor burgers. Daarvoor moeten
mogelijkheden worden gecreëerd en zullen belemmeringen worden weggenomen.
Tegelijkertijd is het een taak van het Rijk om begrenzingen aan te geven vanuit
algemeen maatschappelijke waarden. Die tweeledige opgave vormt het decor voor
het beleid van duurzaam bouwen, zoals ook is aangegeven in de brief van december
2000 (Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001, 24 280, nr. 21) en
zoals al nader is uitgewerkt in de brief van 27 november 2001 over het klimaatbeleid
voor de gebouwde omgeving (Tweede Kamer, vergaderjaar 2000–2001, 26 603,
nr. 26).De belangrijkste aspecten waarop het rijksbeleid de komende jaren zal
worden toegespitst zijn energiebesparing met het doel de emissie van CO2 door de gebouwde omgeving terug te dringen, verantwoord materiaalgebruik
teneinde de condities voor milieu te verbeteren en een verbetering van het
binnenklimaat met het oog op de gezondheid van bewoners en gebouwgebruikers.
Deze keuze is gebaseerd op zowel het brede maatschappelijke draagvlak daarvoor
als op de inschatting dat juist op deze aspecten de beste resultaten door
middel van het rijksbeleid geboekt kunnen worden.De belangrijkste opgave voor het rijksbeleid voor duurzaam bouwen is immers
te komen tot een efficiënt en effectief beleidsinstrumentarium en een
optimalisering van de beleidsvoering zodat ook op de langere termijn resultaten
kunnen worden gewaarborgd. Samen met de toespitsing ervan op de aspecten energiebesparing,
materiaalgebruik en een gezond binnenklimaat vormt dit de kern van de beleidsvisie
zoals die in deze brief zal worden uiteengezet. De toespitsing
op de genoemde thema's betekent niet dat het integrale karakter van duurzaam
bouwen uit het oog wordt verloren. Immers, de afzonderlijke aspecten mogen
elkaar niet negatief beïnvloeden, hetgeen vraagt om een goede afstemming
van het beleid op die drie aspecten onderling. Bovendien betekent het dat
het streven naar reductie van negatieve milieu-effecten in de bouw goed moet
aansluiten op de andere peilers onder het bouw-kwaliteitsbeleid, zoals bijvoorbeeld
veiligheid en bruikbaarheid. Integraliteit betekent in dat opzicht vroegtijdig
in het bouwproces aansluiten bij de wensen van de burger en ruimte laten om
op lokaal of contextgebonden, in een integrale afweging, duurzame oplossingen
toe te passen (aspecten als waterkwaliteit engebruik en mobiliteit kunnen
in specifieke situaties evenzeer een rol spelen).Gelet op het draagvlak voor deze beleidsinzet en de realiteit dat de kwaliteit
van de gebouwde omgeving wordt bepaald door het samenspel van vele belanghebbende
actoren in de bouwsector, is deze brief tevens te beschouwen als een impuls
om met alle betrokken partijen deze uitdaging aan te gaan.De rol van de rijksoverheid is, in de eerste plaats, om een ontwikkelingsrichting
aan te geven en het streven naar een duurzame kwaliteit van de leefomgeving
te vertalen naar operationele ambities op de middellange termijn. Aan die
taak wordt invulling gegeven onder meer in de Nationale Milieu-beleidsplannen
en uitvoeringsnota's, zoals bijvoorbeeld de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid.Bij de uitvoering van deze beleidsambities vervult het rijk vervolgens
een tweeledige rol. Door, in overleg met betrokken partijen, de minimum-kwaliteitsvereisten
te bepalen en vast te leggen wordt een basis gelegd voor toepassing ervan
in de brede bouwstroom. Daarnaast schept zij ruimte voor het realiseren van
verdergaande ambities met betrekking tot de milieukwaliteit van de gebouwde
omgeving en stimuleert zij hogere prestaties in de praktijk. Daarbij worden
innovaties en experimenten die kansrijk zijn voor uiteindelijke toepassing
in de brede bouwstroom gefaciliteerd en is gebiedsgericht maatwerk onontbeerlijk.
Het rijk wil daarbij een steun in de rug zijn voor initiatieven op lokaal
en regionaal niveau.De mate waarin de inzet van instrumenten gericht op milieu- en gezondheidseffecten
in de praktijk daadwerkelijk bijdraagt aan de verbetering van de totale kwaliteit
van de gebouwde omgeving èn vanuit het oogpunt van meer keuzevrijheid
en zeggenschap aansluit bij de wensen van de woonconsument en gebouwgebruiker
is daarbij een belangrijke toetssteen. In die zin is het streven naar duurzame
woningen, gebouwen en infrastructurele voorzieningen te beschouwen als het
vinden en realiseren van de optimale combinatie van aspecten die tezamen de
integrale kwaliteit van de gebouwde omgeving bepalen. Het succes van deze
beleidsinzet in de komende jaren wordt mede bepaald door de mate waarin daarover
adequaat rekenschap kan worden afgelegd en resultaten kunnen worden aangetoond.Naar een volgende beleidsfaseIn de afgelopen 10 jaar is de beleidsvoering ten aanzien van duurzaam
bouwen vormgegeven via een programmatische aanpak. Deze agenderende beleidsfase
werd gekenmerkt door een intensieve samenwerking tussen publieke en private
partijen, in uiteenlopende projecten die allen tot doel hadden om duurzaam
bouwen bij alle betrokken partijen «tussen de oren te krijgen».
Daarbij werd bewust gekozen voor een ruime, niet volledig afgebakende definitie
van het begrip duurzaam bouwen. Deze aanpak heeft zonder meer succes gehad.
Duurzaam bouwen is maatschappelijk en politiek op de agenda gezet. Halverwege
de uitvoering van het Beleidsprogramma Duurzaam Bouwen 2000–2004 is
een tussentijdse evaluatie uitgevoerd. Uit de evaluatie blijkt dat de bekendheid
met het begrip duurzaam bouwen en de concrete maatregelen die
in dat kader kunnen worden getroffen bij het bouwen en beheren van woningen
en gebouwen de afgelopen jaren sterk vergroot is. Uit onderzoek (Stichting
Bouwresearch, 2001) blijkt dat bij woningcorporaties, gemeenten en architecten
het begrip duurzaam bouwen nagenoeg bij iedereen bekend is (99% of meer).
Bij projectontwikkelaars (95%), ingenieursbureaus (94%) en aannemers (96%)
is de bekendheid eveneens hoog. De evaluatie laat echter ook zien dat het
met betrekking tot de daadwerkelijke doorwerking van het rijksbeleid in de
brede bouwstroom moeilijk is om concrete resultaten te benoemen.In het kader van de tussentijdse evaluatie is een viertal hoogleraren
gevraagd om vanuit hun eigen wetenschappelijke discipline een toekomstvisie
over duurzaam bouwen te schetsen.De kernboodschappen uit deze essays zijn:– De rijksoverheid zou de omslag in het bouwbedrijfsleven naar duurzaam
ondernemen moeten stimuleren, zowel via prestatienormen als het bevorderen
van zelfregulering en samenwerking in de sector.– De rijksoverheid zou vooral lokale en regionale partijen moeten
stimuleren en faciliteren.– De rijksoverheid zou duurzaam bouwen meer moeten concretiseren,
belonen en bevorderen in aansluiting op de belevingswereld van de burger.– De rijksoverheid zou via voorbeeldfunctie, kennisopbouw en -verspreiding
de integrale aanpak in het ontwerpproces kunnen bevorderen.De centrale ambitie van het Beleidsprogramma Duurzaam Bouwen 2000–2004
is de verankering van duurzaam bouwen in beleid en praktijk. Op basis van
de evaluaties zoals die halverwege dit programma zijn uitgevoerd, alsmede
de essays, is de conclusie dat in het rijksbeleid nog een aantal basiscondities
hiervoor moeten worden gecreëerd. De opgave voor de periode 2002–2004
is de beleidsinzet zodanig te versterken dat de randvoorwaarden voor doorwerking
van duurzaam bouwen in de brede bouwpraktijk optimaal zijn. Implementatie
in de praktijk vergt een optimale beleidsmix van regelgeving, prestatieafspraken
en stimuleringsmaatregelen, aansluiting op de belevingswereld van de burger
en bovendien een helder en meetbaar geformuleerde beleidsinzet, zoals de toespitsing
op de in de inleiding van deze brief genoemde thema's beoogt. Alleen onder
die condities kan duurzaam bouwen een regulier onderdeel worden van het kwaliteitsbeleid
voor de gebouwde omgeving. Dat is de opgave tot 2004.Duurzaamheid, duurzaam bouwen en bouwkwaliteitDuurzaamheid kent ecologische, economische en sociale aspecten. Het streven
naar duurzame ontwikkeling betekent dat deze drie aspecten zo worden gewogen
en gecombineerd dat in alle opzichten verbetering kan worden geboekt. Op de
lange termijn is het streven daarbij erop gericht om per saldo de milieubelasting
van maatschappelijke activiteiten zodanig te verlagen dat de maatschappelijke
behoeften van toekomstige generaties veilig kunnen worden gesteld.In het beleid voor de stedelijke vernieuwing heeft die integrale benadering
vorm gekregen. Duurzaamheid, omgevingkwaliteit en zorgvuldig ruimtegebruik
zijn naast gevarieerde woonmilieu's, condities voor economische versterking
en het vergroten van de betrokkenheid van bewoners en bedrijven bij de dagelijkse
leefomgeving inhoudelijke prestatievelden. Bij de concrete invulling in meerjarige
ontwikkelingsprogramma's door lokale overheden kunnen de kansen welke worden
geboden door de specifieke omstandigheden optimaal worden benut.In het kwaliteitsbeleid voor gebouwen en bouwwerken staat het streven
naar een optimale mix van verschillende kwaliteiten eveneens centraal. De
pijlers waarop het kwaliteitsbeleid voor gebouwen en bouwwerken rust, zoals
deze ook in het Bouwbesluit zijn terug te vinden, zijn veiligheid (zowel constructieve
veiligheid, als brandveiligheid), gezondheid, bruikbaarheid, energiezuinigheid
en milieu. Evenwaardige weging van duurzaam bouwen in het kwaliteitsbeleid
voor de gebouwde omgeving vereist een heldere en concrete uitwerking van met
name dit laatste aspect en een goede inbedding ervan in de beleidsvoering.
Dit wordt bedoeld met verankering in beleid.De prioriteitenMet betrekking tot de milieu- en gezondheidskwaliteit van woningen en
bouwwerken worden drie belangrijke thema's onderscheiden: energiebesparing
en toepassing van opties van hernieuwbare energie met het doel de emissie
van CO2 door de gebouwde omgeving terug te dringen, de toepassing
van verantwoord materiaalgebruik teneinde de condities voor het milieu te
verbeteren en maatregelen gericht op verbetering van het binnenklimaat met
het oog op de gezondheid van bewoners en gebouwgebruikers. Het streven is
op deze drie terreinen de inzet van het beleid concreter en beter meetbaar
te maken. Voor het klimaatbeleid in de gebouwde omgeving is dat thans al goed
mogelijk. Voor materiaalgebruik in gebouwen zal het naar verwachting binnen
twee jaar mogelijk zijn om de milieueffecten in kwantitatieve termen inzichtelijk
te maken.De aangrijpingspuntenIn het beleid ten aanzien van de gebouwde omgeving kan onderscheid worden
gemaakt naar de verschillende schaalniveaus waarop dit beleid van toepassing
is. Het beleid in het kader van duurzaam bouwen is primair gericht op het
niveau van de woning, het gebouw en het bouwwerk. Soms liggen er op het niveau
van buurten en wijken oplossingen op het vlak van het stedenbouwkundig ontwerp
of de ruimtelijke inrichting. De gebiedsbepaalde fysieke omstandigheden spelen
daarbij een belangrijke rol. Op beide schaalniveaus streeft het rijk naar
het bepalen en toepassen van prestatienormen waarmee invulling wordt gegeven
aan het begrip basiskwaliteit en milieuwinst zeker wordt gesteld.Daarenboven wordt tevens beoogd, dat verantwoordelijke partijen in de
praktijk prestaties realiseren boven het vereiste minimumniveau. Daarbij blijft
de strategie van duurzaam bouwen gericht op het brede peloton en blijft het
uitgangspunt van realisatie door marktpartijen op basis van vrijwilligheid
gehandhaafd. Het succes van die strategie vergt wel een nadere oriëntatie
op de vraagzijde van de markt en beter inspelen op de wensen (keuzevrijheid,
zeggenschap) van de bewoner en gebouwgebruiker.Milieu- en gezondheidseffecten op gebouwniveauPrioriteit 1: EnergieIn de Uitvoeringsnota Klimaatbeleid (Tweede Kamer, Vergaderjaar 1998–1999,
26 603, nr. 2) is uitgewerkt hoe Nederland aan de Kyoto-verplichting
wil voldoen. Voor de gebouwde omgeving is hierin een taakstelling geformuleerd
van 3 Mton CO2 -reductie per jaar vanaf 2010. Hiervan zal 2 Mton
in de woningbouw en 1 Mton in de utiliteitsbouw moeten worden gerealiseerd.
Gezien het nog grote potentieel aan energiebesparing in de bestaande gebouwenvoorraad
en uit oogpunt van kosteneffectiviteit zal de beleidsinzet de komende jaren
er vooral op gericht zijn de reductietaakstelling in de bestaande bouw te
realiseren. Het, in 2000 geïntroduceerde Energie Prestatie
Advies (EPA) en de Regeling Energiepremies zijn de belangrijkste beleidsinstrumenten
daarbij. Daarmee worden bewoners en beheerders, op basis van vrijwilligheid,
over de mogelijkheden van energiebesparende maatregelen geïnformeerd
en financieel ondersteund bij het doen van investeringen.In mijn brief van 27 november 2001 (Tweede Kamer, Vergaderjaar 2000–2001,
26 603, nr. 36) is aangegeven dat het beleid en bijbehorende inzet van
instrumentarium op het terrein van energiebesparing in de gebouwde omgeving
zal worden voortgezet en deels geïntensiveerd. Het klimaatbeleid vormt
daarbij het voornaamste uitgangspunt. In de Evaluatienota Klimaatbeleid is
aangegeven dat het doel is om eind van dit jaar te komen tot streefwaarden
voor de CO2-emissie in de periode 2008–2012 voor vier sectoren,
waarbij de gebouwde omgeving als aparte sector wordt aangemerkt.Met dit geheel kunnen de doelstellingen voor de gebouwde omgeving naar
verwachting worden gerealiseerd. Indien bij evaluatie van het klimaatbeleid
in 2004/2005 zou blijken dat de bovengenoemde intensivering niet tot de gewenste
effecten leidt, dan zal dit voor de gebouwde omgeving verder worden aangescherpt.
In dat geval zal worden bezien of het Energie Prestatie Advies een meer verplichtend
karakter zal krijgen.Om in de toekomst tot een verdergaande CO2 -reductie te komen
is het onontkoombaar dat de energiedragers veranderen. Dit kan door gebruik
te maken van hernieuwbare energie. Via de Regeling Energiepremies en afspraken
met (markt)partijen wordt de toepassing daarvan sterk gestimuleerd. In aansluiting
op het NMP-4 zal het beleid voor de langere termijn worden gekenmerkt door
een transitie naar toepassing van klimaatneutrale energiedragers. In dat verband
zal innovatie op het gebied van de toepassing van klimaatneutrale waterstof
of andere schone fossiele energiedragers worden gestimuleerd.Prioriteit 2: MaterialenLandelijke doelstellingen relevant voor de prioriteit «materialen»
zijn in globale vorm weergegeven in het NMP-3, NMP-4 en in het Tweede Structuurschema
Oppervlaktedelfstoffen. Deze hebben onder meer betrekking op reductie van
emissies naar lucht, water en bodem en op de uitputting van grondstoffen mede
in relatie tot het thema biodiversiteit. Deze doelstellingen zijn nog niet
gespecificeerd voor de gebouwde omgeving, zoals al wel het geval is bij het
klimaatbeleid in de gebouwde omgeving. Uitwerking van deze doelstellingen
vindt plaats via een aantal parallelle sporen.In de eerste plaats is met de beleidsbrief van 19 februari 1998 (Tweede
Kamer, vergaderjaar 1997–1998, 24 280, nr. 16) de koers uitgezet
om te sturen op de milieueffecten van het totaal aan in een bouwwerk aangebrachte
materialen. Aan de hand van een «van wieg tot graf»-benadering
kunnen deze milieu-effecten op het niveau van het bouwwerk/gebouw worden bepaald
overeenkomstig de levencyclusanalyse-methodiek (LCA). Op basis van die systematiek
ontwikkelt het Nederlands Normalisatie-instituut (NEN) momenteel een bepalingsmethode
waarmee die milieueffecten kwantitatief inzichtelijk kunnen worden gemaakt.
Deze methodiek biedt aan de markt een optimale vrijheid om binnen prestatie-afspraken
een invulling te geven aan materiaaltoepassingen en ontwerpoplossingen. Deze
prestatiegerichte benadering is reeds gemeengoed in de bouwregelgeving. De
toepassing van de genoemde bepalingsmethode «het materiaalgebonden milieuprofiel
voor gebouwen (mmg)» zal in de praktijk worden gestimuleerd. Naar verwachting
zal de instrumentatie eind 2003 operationeel zijn, kan vervolgens een besluit
worden genomen over regelgeving en kunnen voorschriften aan het einde van de
programmaperiode zijn gepubliceerd. Parallel zal vanuit het kader van de notitie Emissiereductie doelstellingen
prioritaire stoffen en de Strategienota Omgaan Met Stoffen (Tweede Kamer,
vergaderjaar 2000–2001, 27 646, nr. 2; SOMS) het maken van afspraken
met de toeleverende industrie over productinnovaties, het zogenaamde productenbeleid
bouw, worden voortgezet. Het handelt daarbij met name om verven en lakken,
zware metalen zoals koper, lood en zink en het sluiten van de kringloop van
PVC-producten.Het gebruik van oplosmiddelarme verven kan een bijdrage leveren aan het
realiseren van de nationale emissiedoelstelling voor vluchtige organische
stoffen, zoals opgenomen in het NMP-4. Het streven is dat zowel de professionele
markt als de consumentenmarkt uitsluitend gebruik maakt van oplosmiddelarme
verven en lakken.Door de ontwikkeling van emissiearme materialen en ontwerptechnische oplossingen
kunnen de emissies van de zware metalen koper, lood en zink naar de bodem
en oppervlaktewater substantieel afnemen.Het beleid met betrekking tot PVC zal zich blijven richten op het stimuleren
van hergebruik van PVC houdende materialen en het gebruik van PVC met een
hergebruikgarantie.Parallel aan de ontwikkeling van het materiaalgebonden milieuprofiel voor
gebouwen (mmg) en het stimuleren van de toepassing hiervan in de bouwpraktijk
zal het overleg met de betrokken doelgroepen in het productenbeleid bouw worden
gecontinueerd. Daarbij wordt getracht de afspraken te maken in termen van
het te reduceren milieueffect, waarmee een brug wordt geslagen naar het kwantificeren
in LCA-termen.Ten derde is in het Tweede Structuurschema Oppervlaktedelfstoffen rekening
gehouden met een verhoogde inzet van vernieuwbare grondstoffen. Er zal daartoe
onderzoek worden verricht naar de milieueffecten van de inzet van vernieuwbare
grondstoffen. Op het gebied van materialen zal de komende jaren meer aandacht
uitgaan naar de stimulering van hergebruik van baggerspecie in GWW-werken
en naar de mogelijkheden van toepassing van bakstenen, geproduceerd van baggerspecie
in de burger- en utiliteitsbouw. Voorts blijft besparing of zo zuinig mogelijk
omgaan met bouwgrondstoffen een belangrijk thema.De verhoogde inzet van vernieuwbare grondstoffen krijgt vorm via het Implementatieplan
Meer Hout in de Bouw. De herkomst van hout en de herkenbaarheid daarvan speelt
daarbij een rol. Thans voldoet slechts ongeveer 5% van het hout op de Nederlandse
markt aan de criteria van duurzaam gecertificeerd hout. Het milieubeleid is
gericht op een marktaandeel van 25% in 2005. Mede tegen die achtergrond zal
het milieueffect van een verhoogde inzet van vernieuwbare grondstoffen nader
worden onderzocht.Tot slot als vierde lijn richt het beleid voor bouw- en sloopafval zich
op preventie en het nuttig toepassen van deelstromen. In het kader van het
Landelijk afval beheersplan zal onderzocht worden, op welke wijze een doelstelling
voor preventie van bouw- en renovatieafval en een doelstelling voor de preventie
van sloopafval mogelijk is en kan worden vastgelegd.Bij de evaluatie eind 2003 zal worden aangeven of de ontwikkeling van
een door de marktpartijen gedragen kwantitatieve bepalingsmethode voor de
materiaalgebonden milieuprestatie van gebouw is geslaagd en in de praktijk
kan worden toegepast als een effectief instrument mede gelet op de hiervoor
genoemde inhoudelijke ambities. Daartoe zal op korte termijn een plan van
aanpak worden uitgewerkt.Prioriteit 3: GezondheidGezondheid als derde prioriteit is een belangrijk aspect in het kader
van duurzaam bouwen. De kwaliteit van het binnenklimaat is van
grote invloed op de gezondheid. Deze kwaliteit wordt beïnvloed door de
toegepaste constructie en afwerking, ventilatie en de aanwezigheid van vocht,
radon, allergenen, stank, asbest en andere stoffen. Het gaat daarbij met name
om de effecten op de gezondheid als gevolg van allergieën, cara en kanker.
Het «gezonde gebouw» wordt niet alleen gekenmerkt door een gezond
binnenmilieu maar voldoet ook aan criteria met betrekking tot geluidsoverlast
en stank. Complementair daaraan is dat voorzieningen in het gebouw op een
juiste wijze moeten worden gebruikt en onderhouden. Met het oog daarop is
een gezamenlijke notitie van VROM en VWS «Gezondheid en milieu»
(Tweede Kamer, vergaderjaar 2001–2002, 28 089, nr. 1) aangegeven
dat er in april 2002 een actieprogramma«Gezondheid en milieu»
aan de Kamer wordt aangeboden. Eén van de onderdelen van dit actieprogramma
zal het onderwerp «Gezondheid in Gebouwen» zijn.Aangrijpingspunten voor kwaliteitsbeleid in de gebouwde
omgeving:Duurzaam bouwen op lokatieGebiedsgebonden karakteristieken van buurten en wijken bepalen in hoge
mate de kansen voor duurzame investeringen in ontwerp, realisatie en het beheer
van woningen, gebouwen en de daarbij behorende infrastructuur. Als zodanig
maken buurten en wijken op hun beurt deel uit van stedelijke netwerken met
nationale en internationale relaties. Tezamen – fysieke gebiedscondities
èn de (potentiële) plaats/functie in het netwerk – bepaalt
dit in hoge mate de uitgangssituatie voor het ontwikkelen van ruimtelijke
investeringsstrategieën. De lokale en regionale partijen, zowel publieke
als private, zijn daarbij als eerste aan zet. Samen bepalen zij de ontwerp-
en uitvoeringskwaliteit waarvan het maatwerk met betrekking tot milieu-effecten
op locatieniveau deel uitmaakt. Juist in het besluitvormingsproces op stedenbouwkundig
niveau vindt integratie van economische, ecologische en sociale doelen plaats.
De mate waarin, in de samenwerking tussen publieke en private partijen, synergie
wordt bereikt bepaalt in hoge mate of daarbij integrale kwaliteit kan worden
gerealiseerd. De rijksoverheid staat ten opzichte van dat proces op lokaal
niveau – letterlijk en figuurlijk – op enige afstand en de rol
die zij kan vervullen heeft in de eerste plaats een faciliterend en ondersteunend
karakter, met het doel dat besluitvormingsproces optimaal te laten verlopen.
Dit is in lijn met één van de kernboodschappen uit de eerdergenoemde
essays. De focus daarbij zal de komende jaren vooral liggen op het bevorderen
van duurzame oplossingen bij stedelijke investeringsprojecten.In de verdeling van verantwoordelijkheden tussen Rijk en gemeenten is,
waar het de vertaalslag van nationale doelen naar lokale en regionale oplossingen
betreft, idealiter sprake van complementariteit. Het kwaliteitsbeleid voor
de gebouwde omgeving formuleert in de eerste plaats minimale eisen met betrekking
tot CO2-reductie, materiaalgebruik en gezondheid. Deze worden als
harde criteria en door middel van handhaving geëffectueerd. Duurzaamheid
op het niveau van het stedenbouwkundig ontwerp en beheer, in de vorm van zorgvuldig
ruimtegebruik, sluit daarop aan. Verbetering van milieu- en gezondheidseffecten
die samenhangen met prestatievelden als verbetering van de bodemkwaliteit,
luchtkwaliteit, waaronder stank en fijn stof, geluidbelasting, externe veiligheid,
inrichting en beheer van de openbare ruimte (water en groen) spelen daarbij
een centrale rol.Het streven naar duurzaamheid op lokatieniveau is thans verankerd in het
beleidskader voor het Investeringsbudget Stedelijke Vernieuwing (ISV). Op
termijn kan ook het rijksbeleidskader uit de Woonwet hierin een rol spelen.
Gezamenlijk zullen zij voor stedelijke investeringsprojecten het kader
gaan vormen om de positie van het klimaatbeleid en het materialenbeleid in
de complexe, integrale afweging van verschillende belangen en specifieke omstandigheden
te versterken en om de doelstellingen op rijksniveau te vertalen naar lokaal
niveau. Via het Innovatie Programma Stedelijke Vernieuwing IPSV streeft het
rijk ernaar om door innovaties binnen lokale projecten de ambities voortdurend
te kunnen verhogen. Centraal staat de integratie van duurzaam bouwen binnen
de totale opgave van de stedelijke vernieuwing.Oriëntatie op de vraagzijdeInzet van de nota Mensen Wensen Wonen is meer kwaliteit, keuzevrijheid
en zeggenschap voor de burger. Voor de toepassing van duurzaam bouwen in de
praktijk is daarom een nadere oriëntatie op de vraagzijde van de markt
van belang. Ook in één van de essays wordt dit onderschreven.
De vraag van de woonconsument, gebouwgebruiker en -beheerder en de bereidheid
daarvoor te betalen is voor de uitvoerende partijen in de bouw van een doorslaggevend
belang. De aansluiting tussen de behoefte aan kwalitatief goede en gezonde
woningen, gebouwen en een prettige leefomgeving en de maatschappelijke opgave
om schadelijke milieueffecten die gerelateerd zijn aan bouwen en wonen te
reduceren moet daartoe optimaal worden benut. Mede op basis van een advies
van het Platform Dubo en Consument zal de komende twee jaar de oriëntatie
van het beleid op de vraagzijde van de markt met kracht worden voortgezet.
In de utiliteitsbouw en grond-, weg- en waterbouw wordt het beleid nader gericht
op de opdrachtgevende partijen.Tot slotCentrale ambitie van het Beleidsprogramma Duurzaam
Bouwen 2000–2004 is het verankeren van duurzaam bouwen in beleid
en praktijk. Om de voortgang te kunnen meten moeten er meetbare beleidsambities
geformuleerd worden. Voor het klimaatbeleid in de gebouwde omgeving hebben
we die situatie al bereikt. De operationele beleidsambitie strekt zich uit
tot 2010 en de jaren daarna; zo ook de bemoeienis van de rijksoverheid bij
het onderwerp. Voor de materiaalgebonden milieuprestatie van gebouwen moet
het mogelijk zijn om binnen twee jaar meetbare ambities te formuleren.Eind 2003 kan de balans worden opgemaakt en moet worden bepaald of voor
duurzaam bouwen een programmatische aanpak nog de beste implementatiestrategie
is of dat energiezuinigheid, een gezond binnenklimaat en materiaalgebonden
milieueffecten van gebouwen onderdeel kunnen zijn van het reguliere kwaliteitsbeleid
voor gebouwen en bouwwerken. Het bijgevoegd projectenprogramma en een overzicht
van onderzoeksrapporten1 laat in ieder geval zien
dat er voor de komende twee jaar nog veel werk op de agenda staat.De Staatssecretaris van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en
Milieubeheer,J. W. Remkes XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24280-22.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl