Voornemens met betrekking tot de AOW-toeslag; Verslag algemeen overleg over het vraagstuk van de inkomensafhankelijke partnertoeslag in de AOW
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23929, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-04-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23929 nr. 3

30-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de staatssecretarisOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23929Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 33 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 929Voornemens met betrekking tot de AOW-toeslagnr. 3VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 30 maart 1995De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 15 maart 1995 overleg gevoerd met staatssecretaris Van Linschoten
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid over diens brief van 7 februari
1995 inzake het vraagstuk van de inkomensafhankelijke partnertoeslag in de
AOW (23 929, nr. 2).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Doelman-Pel (CDA) vond het voorstel betreffende de
bloedverwanten in de tweede graad onverteerbaar. De inkomensconsequenties
hiervan kunnen even groot zijn als die van de door het kabinet eerder teruggenomen
AOW-voorstellen, zeker als het meer dan twee samenwonende bloedverwanten in
de tweede graad betreft. Zij begreep niet hoe de staatssecretaris tot dit
voorstel kon komen, gezien de in 1986 door hem en mevrouw Kraaijeveld-Wouters
ingediende amendementen (19 383, nr. 32-I t/m VIII) die inhielden dat
bloedverwanten in de eerste en tweede graad niet gelijk werden gesteld met
samenwonenden en gehuwden. Ook wees zij op de uitspraak van de Centrale raad
van beroep, dat samenwonenden die geen bloedverwantschap met elkaar hebben,
niet gelijk mogen worden gesteld met samenwonenden tussen wie die band wel
bestaat. Als dit voorstel bedoeld is om gelijke behandeling te bevorderen,
waarom is dan niet ook direct een toeslag geregeld voor de bloedverwant in
de tweede graad die jonger is dan 65 jaar? Waarom is niet ook direct een nabestaandenuitkering
geregeld, of de mogelijkheid om partnerpensioen over te dragen? Ook in het
erfrecht is er nog geen sprake van gelijke behandeling van bloedverwanten
in de tweede graad. Zolang dit soort problemen niet wordt opgelost, zal het
CDA zich blijven verzetten tegen dit soort voorstellen.Verwijzend naar een eerdere uitspraak van de heer Van Zijl over dit onderwerp
beoordeelde mevrouw Doelman het voorstel betreffende de overlijdensuitkering
als «zeer miezerig». Zij benadrukte het belang van fraudebestrijding
voor het behoud van een goed stelsel van sociale zekerheid, maar zette vraagtekens
bij de geschatte opbrengst van het in dit kader gedane voorstel. Hoe wordt
dit gerealiseerd en wat zullen de kosten hiervan zijn? Ten slotte
sprak zij haar verwondering uit over de verlaging van de taakstelling. De
manier waarop dekking wordt gezocht voor de beloofde lastenverlichting vond
zij onzuiver.Mevrouw Groenman (D66) vond het voorstel op zich niet fraai,
maar achtte het wel een verbetering ten opzichte van het eerdere voorstel
van het kabinet, dat van de AOW in feite een aanvulling maakte op het aanvullend
pensioen. Het huidige voorstel staat uitsluitend in relatie tot de in het
regeerakkoord overeengekomen lastenverlichting en heeft niets te maken met
de nog te voeren discussie over de toekomst van de AOW en de gevolgen van
de vergrijzing. Zij ging ervan uit dat deze discussie op korte termijn kan
worden gevoerd aan de hand van een notitie van het kabinet. Gezien de veranderingen
in de samenleving en om een eind te maken aan de bevoordeling van alleenverdieners
bepleitte zij om een horizon te stellen aan de toeslag voor jongere partners.
Wordt hierbij nog steeds gedacht aan het jaar 2015?Mevrouw Groenman vond dat het voorstel betreffende bloedverwanten in de
tweede graad aansluit bij hetgeen in het kader van de Algemene bijstandswet
(ABW) gebruikelijk is. De korte overgangsperiode die bestaande uitkeringsgerechtigden
is gegund, vormt nog wel een probleem. Omdat de leefsituatie ook in de AOW
een rol speelt, pleitte zij ervoor om het regime van de ABW (inclusief de
definitie van samenwonen) toe te passen in de AOW en zodoende ruimte te creëren
voor verlenging van de overgangsperiode. Gedacht zou kunnen worden aan uitbreiding
naar bloedverwanten in de eerste graad en naar woongroepen van bijvoorbeeld
ouderen of kloosterlingen. Op de interruptie van mevrouw Doelman-Pel dat uitbreiding
tot bloedverwanten in de eerste graad kan leiden tot de ongewenste situatie
waarin kinderen worden verplicht om bij te dragen in het onderhoud van hun
ouders, antwoordde zij deze suggestie alleen te hebben gedaan vanuit het streven
om op een zo consequent mogelijke manier invulling te geven aan de in het
regeerakkoord neergelegde taakstelling als het om boven-65-jarigen gaat. Voor
uitbreiding tot de groep kloosterlingen kan worden teruggegrepen op een bij
de behandeling van de Tweeverdienerswet ingediende motie-De Grave, die kloosterlingen
beschouwde als personen die een gezamenlijke huishouding voeren. Is de staatssecretaris
bereid om de Kamer voorafgaand aan wetgeving in een notitie te informeren
over de consequenties van een dergelijke uitbreiding? Tot welke gevolgen leidt
de door mevrouw Doelman bedoelde uitspraak van de Centrale raad voor beroep?De heer Boogaard (AOV) gaf nog geen oordeel over de nu voorgestelde
maatregelen. Van de staatssecretaris wilde hij eerst vernemen wanneer het
geheel van de AOW-problematiek (waarvan deze voorstellen slechts een klein
onderdeel zijn) ter discussie komt.Naar aanleiding van het voorstel betreffende de bloedverwanten pleitte
de heer Boogaard ervoor om in het vervolg niet meer te spreken over een AOW-uitkering,
maar over een AOW-pensioen. De voorgestelde maatregel gaat voorbij aan de
sociale overwegingen (o.a. hulpbehoevendheid en contactarmoede) die ouderen
er in het algemeen toe brengen om samen te gaan wonen. Ook staat het haaks
op het kabinetsbeleid dat erop is gericht om ouderen te stimuleren om zo lang
mogelijk zelfstandig te blijven wonen. Krachtig protesteerde hij tegen de
financiële afhankelijkheid die voortvloeit uit voorgestelde maatregel.
Zeker voor bestaande gevallen is dit schrijnend. Het voorstel houdt er geen
rekening mee dat ouderen, door samen te gaan wonen, bijdragen aan de oplossing
van het nationale tekort aan woonruimte. Samen gaan wonen met een broer of
zuster betekent niet automatisch dat ook beide huishoudens worden samengevoegd.
Er zijn wel voordelen, maar die rechtvaardigen niet het huidige voorstel.
Moet aanpassing van de partnerdefinitie logischerwijs niet ook
tot gevolg hebben dat samenwonende bloedverwanten eveneens recht hebben op
een partnertoeslag indien een van beiden jonger is dan 65 jaar? Moet de partnertoeslagregeling
ook van toepassing zijn op samenwonende ouderen die geen bloedverwant in de
tweede graad zijn? Is bij de berekening van de opbrengst van dit voorstel
rekening gehouden met dit soort gevolgen en zo neen, kan dan een herberekening
worden gemaakt? Welke besparing in de ouderenzorg en het huisvestingsbeleid
(incl. huursubsidies) is het gevolg van het samenwonen van bloedverwanten
in de tweede graad? Wordt van de maatregel afgezien als blijkt dat de voorziene
besparing van 200 mln. al min of meer wordt verkregen uit vorenbedoelde besparingen?
Hij wees erop dat ouderen die gaan samenwonen, veelal gebonden zijn aan eigen
financiële verplichtingen (verzekeringen, regelingen ten opzichte van
kinderen e.d.). Is het op grond van de eerder aangegeven besparingen dan niet
redelijk om aan alle samenwonende ouderen het recht op 70% van de AOW toe
te kennen? De maatregel vond hij niet te rechtvaardigen tegenover samenwonenden
die alleen op AOW zijn aangewezen.De heer Boogaard onderschreef de noodzaak van fraudebestrijding, maar
betwijfelde of het de geschatte van 115 mln. zal opleveren. Dit wekt de suggestie
dat samenwonende bloedverwanten in de tweede graad willens en wetens frauderen.
Mocht dit al zo zijn, dan zijn zij daartoe mede aangezet door de voorgestelde
aanpassing van de partnerdefinitie en de onmogelijkheid om het eruit voortvloeiende
inkomensverlies van 30% te compenseren. Voorts ligt de situatie voor bloedverwanten
in de tweede graad principieel anders dan voor willekeurige ouderen die vrijwillig
hun huishoudens samenvoegen. Welk deel van de 115 mln. verwacht men te halen
bij welk percentage frauderende bloedverwanten in de tweede graad? Wordt uitgegaan
van de verklaring op het vragenformulier van de SVB over het al dan niet voeren
van een gemeenschappelijke huishouding en zo ja, wordt de kortingsmaatregel
heroverwogen als het overgrote deel van betrokkenen verklaart een zelfstandig
huishouden onder hetzelfde dak te voeren? Uiteraard dient dit steekproefsgewijs
te worden gecontroleerd. Welke kosten zijn bij benadering verbonden aan het
vaststellen van fraude met leefvormen en het verzwijgen van inkomsten? Hoe
moet gezien dit alles worden gedacht over het artikel in het Algemeen Dagblad
van 14 maart jl., onder de kop: «Fraude samenwonen gedoogd»?Minder moeite had de heer Boogaard met het voorstel betreffende de overlijdensuitkering,
mits nabestaanden (inclusief de langstlevende partner) in gevallen van hardheid
definitief in aanmerking kunnen komen voor een uitkering uit de bijstand of
bijzondere bijstand. Hij ging ervan uit dat de overlijdensuitkering toekomt
aan ieder van de samenwonende ouderen. Uit passages in de brief van 7 februari
over mee- en tegenvallers in de AAW/WAO en de WW, maakte hij op dat per saldo
een nadeel van 250 mln. resulteert. Op grond van deze passages kwam hij tot
een gemiddelde AAW/WAO-uitkering van 30 800 (400 mln. : 13 000 uitkeringsjaren)
en een gemiddelde WW-uitkering van 34 200 (650 mln. : 19 000 uitkeringsjaren).
Hoe is dit te rijmen met het gegeven dat WW-uitkeringen gemiddeld lager uitvallen
dan AAW/WAO-uitkeringen?De heer Rosenmöller (GroenLinks) vond het een tekortkoming
dat het huidige voorstel niet kan worden beoordeeld tegen de achtergrond van
de visie van het kabinet op de toekomst van de AOW. Ook hij benadrukte de
noodzaak van fraudebestrijding al moest het hem van het hart dat het in dit
verband genoemde bedrag van 115 mln. volstrekt uit de lucht is gegrepen. Verder
herinnerde hij eraan dat de huidige staatssecretaris als kamerlid nog betoogde
dat opbrengsten uit fraudebestrijding moeten terugvloeien in de algemene middelen
en niet mogen worden beschouwd als alternatief voor bezuinigingen. Slaat het
kabinet op dit gebied nu een andere koers in? Het voorstel betreffende de
overlijdensuitkering vond ook hij nauwelijks noemenswaardig. Onaanvaardbaar
vond hij het voorstel tot wijziging van de partnerdefinitie. Bestaande
gevallen worden geconfronteerd met een forse inkomensdaling, terwijl hen bovendien
een zeer beperkte overgangsperiode is gegund. Evenals mevrouw Doelman vroeg
hij of deze maatregel ook consequent zal worden doorgetrokken naar terreinen
(erfrecht, nabestaandenwetgeving) waar er wel positieve gevolgen voor betrokkenen
zijn.De heer Rosenmöller bepleitte om het deel van de lastenverlichting
voor de hogere inkomens dat niet nodig is doordat de daarmee samenhangende
kabinetsmaatregel wordt geschrapt, te gebruiken in het kader van het huidige
voorstel. Dat gebeurt echter niet; hooguit wordt een deel van de 300 mln.
iets anders aangewend. Daarmee is de door de minister-president gelegde politieke
koppeling met inkomensafhankelijke maatregelen in onder andere de AOW komen
te vervallen. Ten slotte vroeg hij een toelichting op de (volgens hem wel
erg toevallige) verlaging van de taakstelling.De heer Marijnissen (SP) begreep uit het voorstel dat de bezuinigingswoede
zich nu kennelijk op de AOW richt en vreesde dat het hier op termijn niet
bij zal blijven. Hij riep de Kamer op, hier nu paal en perk aan te stellen
en voorstellen te doen met een hoger sociaal gehalte, die recht doen aan de
positie van ouderen in de samenleving. Zeker de generatie die Nederland na
de oorlog heeft opgebouwd, heeft recht op een fatsoenlijke oude dag. Daarbij
komt dat ouderen door diverse kabinetsmaatregelen toch al op een achterstand
staan en financieel niet meer rond kunnen komen.De voorstellen blinken uit door willekeur, zo betoogde de heer Marijnissen.
Dit geldt vooral voor het voorstel betreffende de aanpassing van de partnerdefinitie.
Het staat in schril contrast tot pleidooien voor uitbreiding van de mantelzorg.
Is het kabinet zich bewust van mogelijke gevolgen voor de professionele thuiszorg,
de zorginstellingen en de bejaardenoorden? Ook hij vond het navrant te moeten
constateren dat dit voorstel juist wordt gedaan door een staatssecretaris
die eerder via een amendement trachtte om voor bedoelde groep een speciale
positie in te ruimen. Vloeit uit het huidige voorstel voort dat betrokkenen
ook aanspraak kunnen maken op een nabestaandenpensioen of een overlijdensuitkering?Ook de heer Marijnissen zag de noodzaak van fraudebestrijding. Verwijzend
naar de ophef die op dit punt werd gemaakt ter inluiding van de eerdere WAO-voorstellen,
betoogde hij dat dit voorstel hoogstwaarschijnlijk niet het laatste zal zijn
op dit gebied. Tegen dit soort stemmingmakerij verzette hij zich ten stelligste.
Hij zette grote twijfels bij de geschatte opbrengst van 115 mln. Het voorstel
betreffende de overlijdensuitkering vond ook hij «miezerig» en
volstrekt willekeurig.De heer Leerkes (Unie 55+) vond het thans aan de orde zijnde
alternatief voor de eerdere voornemens van het kabinet onaanvaardbaar. Als
twee mensen ervoor kiezen om hun oude dag samen te slijten heeft dat niet
alleen voor henzelf, maar zeker ook voor de samenleving vele voordelen. Mensen
zijn minder eenzaam, doen meer aan mantelzorg en hebben minder behoefte aan
professionele hulp, aan huisvestingsvoorzieningen en huursubsidie. De nu voorgestelde
maatregel dwingt mensen welhaast om toch maar apart te blijven wonen. Mede
omdat hem uit informatie was gebleken dat het slechts om een zeer beperkt
aantal mensen gaat, verzette hij zich tegen uitbreiding van de partnerdefinitie
tot kloosterlingen. Alles overziende, verzocht hij de maatregel niet door
te zetten, of minimaal de korting tot 50% te schrappen.Het voornemen betreffende fraudebestrijding steekt schril af tegen berichten
over het gedogen van samenwoonfraude, zo vond de heer Leerkes. Weet in het
kabinet de rechterhand niet wat de linker doet? Waar komt het bedrag van 115
mln. vandaan? De kans is groot dat dit in de toekomst uitmondt
in een tegenvaller, waardoor bij de burger (niet geheel ten onrechte) het
beeld wordt versterkt dat Den Haag er een potje van maakt.Het voorstel betreffende de overlijdensuitkering komt slechts voort uit
bezuinigingsoverwegingen. Er is niet gekeken naar wat redelijk en eerlijk
is tegenover mensen die hun partner hebben verloren. Het kabinet zou slechts
voorstellen moeten doen waarin verhoging van kwaliteit samen gaat met vermindering
van de overheidsbestedingen. In dit verband riep hij op om het goede voorbeeld
te geven en de termijn van de overlijdensuitkering voor kamerleden te verkorten
van drie naar twee maanden. Gezien zijn grote onvrede met de voorstellen van
het kabinet overwoog hij om eventueel het verslag van dit algemeen overleg
op de kameragenda te laten plaatsen.De heer Van Hoof (VVD) kon zich op hoofdlijnen vinden in het
door het kabinet voorgestelde pakket maatregelen, waarvoor overigens nog wetgeving
moet volgen. Het stemde hem tevreden dat de eerder voorgestelde maatregel
betreffende de inkomensafhankelijke toeslag is teruggenomen. Het voorstel
betreffende de bloedverwanten (dat niet meer is dan het wegnemen van een uitzonderingsbepaling
in de partnerdefinitie) is tegen de achtergrond van ontwikkelingen in het
kader van de ABW verdedigbaar. Wel vroeg hij aandacht voor mogelijk nadelige
gedragseffecten als gevolg van de maatregel.Ook de heer Van Hoof wees op de tegenstelling tussen de voornemens op
het terrein van fraudebestrijding en recente persberichten over het gedogen
van fraude met samenwonen. Nu terecht ook op het gebied van de AOW aandacht
wordt besteed aan fraudebestrijding gaat het niet aan om op het gebied van
de ABW een gedoogbeleid te ontwikkelen. Daarmee onttrekt men zich aan de in
het regeerakkoord gemaakte afspraken. Hij ging ervan uit dat de minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid hier aandacht voor heeft.Omdat een dergelijk voorstel past in het regime van de AOW, sprak de heer
Van Hoof er zijn voorkeur voor uit om de 75 mln. die wordt afgezonderd van
de 300 mln. die beschikbaar is gesteld voor verlenging van de tweede schijf,
te besteden aan verhoging van de fiscale ouderenaftrek. Eventuele meeropbrengsten
van de in de brief van 7 februari beschreven voorstellen dienen ten goede
te komen aan verlenging van de tweede schijf.De heer Van Zijl (PvdA) releveerde dat zijn fractie destijds
akkoord ging met het voorstel betreffende de inkomensafhankelijke partnertoeslag,
omdat zij het niet onredelijk vond om het inkomen van de oudere te toetsen,
waar er reeds werd getoetst op dat van de partner. Los van de grote inkomenseffecten
verzette zich tegen deze maatregel echter dat tekort werd gedaan aan het uitgangspunt
dat gepensioneerden minimaal de mogelijkheid moeten hebben om een 70%-pensioen
te halen. Omdat voorstellen zich specifiek richtten op de AOW-toeslag vond
hij een vergelijking tussen de ABW en de AOW verdedigbaar. Uitgaande van een
AOW-uitkering van twee keer 50% kan worden getwist over de vraag of de toeslag
integraal onderdeel is van de AOW, of dat de vorm waarin hij wordt gegeven
overeenkomsten vertoont met de ABW. Hij was geneigd uit te gaan van het laatste,
omdat de toeslag wordt gegeven om te voorkomen dat twee AOW-gerechtigden samen
onder het sociaal minimum komen. In die zin is een vergelijking met de ABW-systematiek
te rechtvaardigen. Hiertegen brachten de heer Rosenmöller en mevrouw
Doelman bij interruptie in, dat de huidige toeslag in het verleden onderdeel
was van het basispensioen, zodat er eigenlijk sprake is van een gedifferentieerde
norm binnen de AOW.Ervan uitgaande dat bezuinigen nooit prettig is, achtte de heer Van Zijl
het thans voorliggende pakket voorstellen vanuit de doelstelling van dit kabinet verdedigbaar. Met de verlaging van de taakstelling had hij
geen moeite, ook als dit ten koste gaat van een stukje lastenverlichting op
lange termijn. In dit verband herinnerde hij eraan dat niet zijn partij bij
de totstandkoming van het regeerakkoord aandrong op vergaande bezuinigingen
in de sociale zekerheid. Ook hij vroeg een toelichting op het bedrag dat is
ingeboekt voor fraudebestrijding. Over het voorstel betreffende de overlijdensuitkering
(dat hij eerder «miezerig» noemde) was hij thans minder negatief
gestemd, al betitelde hij de vorm waarin het thans is gegoten, als een slimmigheidje.
Desgevraagd gaf hij ruiterlijk toe in de onderhandelingen hierover een nederlaag
te hebben geleden. Hij was zich bewust van de pijn die het voorstel betreffende
de partnerdefinitie voor betrokkenen oplevert, maar ter verdediging voerde
hij aan dat niet valt in te zien waarom de voordelen van het hebben van een
gezamenlijk huishouden zich zouden beperken tot partners met een bepaalde
burgerlijke staat. In uitbreiding tot bloedverwanten in de eerste graad zag
hij niet veel. Wel vroeg hij of het voorstel ook gevolgen heeft voor erfrecht,
nabestaandenregelingen en dergelijke. Ook was hij benieuwd naar mogelijke
gevolgen op het gebied van de mantelzorg. Ten slotte wees hij er nog op dat,
uitgaande van de bijstandssystematiek, zou kunnen worden overwogen om mensen
die aantoonbaar meer kosten hebben, een extra uitkering te geven.De heer Hendriks wilde op zich wel meedenken over voorstellen
tot bezuiniging op de AOW, maar kon niet instemmen met de wijze waarop hieraan
nu vorm is gegeven. Hij miste een verband met de fundamentele discussie over
het AOW-stelsel. Tevens herinnerde hij eraan dat de huidige staatssecretaris
in 1993 als kamerlid mede verantwoordelijk was voor het kwijtschelden van
niet minder dan 30 mld. aan achterstallige overheids-ABP-premie. Door dit
soort zaken worden mensen die het al of niet alleen van de AOW moeten hebben,
in een benarde positie gedrongen. Het antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris releveerde dat het kabinet diverse redenen
had om het eerdere voorstel betreffende de inkomensafhankelijke partnertoeslag
nader te bezien. Een van de oorzaken was de aanpassing van de taakstelling.
De hieraan ten grondslag liggende «rekenfout» kwam voort uit een
verschil in interpretatie tussen de opstellers van het regeerakkoord en het
CPB. Het regeerakkoord ging uit van uitbreiding van de inkomensafhankelijkheid,
zonder inkomsten uit vermogen daarbij te betrekken. Het CPB deed dat in zijn
berekeningen wel. Hij benadrukte er zelf ook de grootst mogelijke politieke
problemen mee te hebben als inkomsten uit vermogen bij de toetsing zouden
worden betrokken. Verder was er aanleiding om elementen uit het voorstel nader
te onderzoeken op hun praktische uitwerking. Zo was er geen inzicht in de
mogelijke effecten van ontwijkgedrag. Mede gezien de maatschappelijke commotie
over het voorstel en de afbrokkelende steun ervoor heeft het kabinet nu een
voorstel geformuleerd dat zoveel mogelijk tegemoet komt aan maatschappelijke
signalen, dat een oplossing biedt voor praktische problemen en dat ook zo
dicht mogelijk bij de ombuigingstaakstelling blijft.Met de heer Van Zijl was de staatssecretaris van mening dat er fundamenteel
verschil is tussen de AOW-uitkering en de daarbij gehanteerde toeslag. Op
grond hiervan ging hij ervan uit dat er in een welvarende en geëmancipeerde
samenleving als de Nederlandse op langere termijn geen aanleiding meer behoeft
te zijn om een dergelijke toeslag te hanteren. Om een principiële discussie
hierover mogelijk te maken was hij dan ook voornemens om in komende (wets)voorstellen
neer te leggen dat de toeslag op enig moment (bijvoorbeeld in 2015) wordt
afgeschaft. Op de interruptie van mevrouw Doelman, dat er thans nog slechts
sprake is van een verzelfstandigde en niet van een geïndividualiseerde
AOW, erkende de staatssecretaris dat er tussen beide vormen een verschil is,
maar betoogde hij dat er desondanks reden is om nader te discussiëren
over het afschaffen van de toeslag voor de jongere partner.De staatssecretaris ontkende bij de discussie over de stelselwijziging
voorstander te zijn geweest van de uitzondering van de bloedverwanten in de
tweede graad. PvdA en VVD stonden in die discussie op het standpunt dat de
diverse samenlevingsvormen gelijk moesten worden behandeld, maar toen steun
van de PvdA voor een desbetreffend amendement wegviel, was de VVD gedwongen
om zich tot het CDA te wenden. Die fractie wilde een amendement echter alleen
steunen als een uitzondering werd gemaakt voor bloedverwanten in de tweede
graad. Derhalve zag hij het nu gedane voorstel tot wijziging van de partnerdefinitie
als het terugdraaien van de concessie die jaren geleden noodgedwongen moest
worden gedaan. Het huidige voorstel strekt er slechts toe om bloedverwanten
in de tweede graad op dezelfde wijze te behandelen als reeds gebruikelijk
is voor andere samenlevingsvormen. Hoewel hij op zich begrip had voor de kritiek
dat het streven tot gelijke behandeling niet consequent wordt doorgetrokken
naar bijvoorbeeld de nabestaandenwetgeving en het erfrecht, herinnerde hij
eraan dat de gelijke behandeling in het kader van de stelselwijziging ook
is beperkt tot het terrein van de sociale zekerheid. Hij zag geen reden om
bij dit voorstel de gelijke behandeling uit te strekken tot beleidsterreinen
die door collega's worden behartigd. Een voorstel voor gelijke behandeling
in de nabestaandenwetgeving mag niet worden verwacht, gezien de opstelling
van de Eerste Kamer in dezen. Dit alles komt ongetwijfeld aan de orde in een
algemene discussie over de gelijkschakeling van leefvormen. Desgevraagd was
hij bereid de Kamer in de memorie van toelichting bij het in te dienen wetsvoorstel
betreffende de AOW-toeslag nader te informeren over een zo consistent mogelijke
gelijke behandeling van leefvormen in het totaal van de sociale zekerheid.
Daarin zal ook worden ingegaan op de desbetreffende uitspraak van de Centrale
raad van beroep.Hoewel dit moeilijk te kwantificeren is, leidt het voorstel betreffende
de partnerdefinitie waarschijnlijk niet tot ingrijpende gedragsreacties of
grote gevolgen op het gebied van de mantelzorg en dergelijke, omdat veelal
om andere dan financiële redenen wordt besloten om samen te gaan wonen.
Aangezien hiermee ook geen rekening is gehouden bij maatregelen ten aanzien
van andere samenlevingsvormen zou het vreemd zijn als dit nu wel werd gedaan
bij bloedverwanten in de tweede graad. De pijn van het voorstel zit vooral
bij de bestaande gevallen, ook al komt de overgangsregeling hier redelijk
aan tegemoet. In het in te dienen wetsvoorstel betreffende de AOW-toeslag
zal aandacht worden besteed aan suggesties voor verbreding van de partnerdefinitie.
Zo vond hij het zelf vreemd dat het huidige voorstel wel gevolgen heeft voor
twee samenwonende bloedverwanten in de tweede graad, maar niet voor meer personen
die een dergelijke band met elkaar hebben. Wel wees hij erop dat uitbreiding
van de partnerdefinitie juridisch-technisch en uitvoerings-technisch de nodige
complicaties oplevert.Hoewel bij het voorstel betreffende de overlijdensuitkering het voldoen
aan de ombuigingstaakstelling mede een rol heeft gespeeld, is dit vooral ingegeven
door de wens om de willekeur in de uitkeringsduur weg te nemen. Door het voorstel
wordt de uitkeringsduur, die afhankelijk van de overlijdensdatum varieerde
tussen twee à drie maanden, in alle gevallen op twee maanden gefixeerd.Het voorstel betreffende fraudebestrijding is gebaseerd op een plan van
aanpak van de SVB. De in dit verband vermelde taakstelling kwam voort uit
communicatie tussen alle betrokken partijen en is gebaseerd op een serieus
geschatte opbrengst. Aanvullende maatregelen zullen nodig zijn als die niet
worden gehaald. De staatssecretaris benadrukte het (net als zijn collega Melkert)
onaanvaardbaar te vinden als in het kader van de ABW fraude met
leefvormen wordt gedoogd. De overheid is gehouden tot geloofwaardige fraudebestrijding
op alle terreinen.De staatssecretaris bestreed dat de door de minister-president gelegde
politieke koppeling tussen lastenverlichting en inkomensafhankelijke maatregelen
in onder andere de AOW is komen te vervallen. De aanpassing in dit kader vond
hij alleszins redelijk, zeker ook omdat de 75 mln. nog wel degelijk wordt
gebruikt voor lastenverlichting. De voorzitter van de commissie,De JongDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: Groenman (D66), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel
(CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart (PvdA), De Jong (CDA), voorzitter, Scheltema-de
Nie (D66), Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller (GroenLinks),
Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van Hoof (VVD),
Boogaard (AOV), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman (PvdA), Adelmund (PvdA), Dankers
(CDA), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel (VVD), Van Dijke (RPF),
Bakker (D66) en Klein Molekamp (VVD).Plv. leden: Giskes (D66), Hoogervorst (VVD), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Esselink (CDA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Terpstra (CDA), Van Rooy (CDA),
Van der Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA),
Wolters (CDA), Dijksma (PvdA), Cherribi (VVD), Nijpels-Hezemans (AOV), Kalsbeek-Jasperse
(PvdA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Apostolou (PvdA), Boers-Wijnberg (CDA),
J. M. de Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes (Unie 55+), Van Vliet
(D66) en Hofstra (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23929-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl