Vaststelling van de begroting van de uitgaven en ontvangsten van het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2001; Verslag algemeen overleg op 6 februari 2001 over de notitie 'Evaluatie van eenheid van beleid en uitvoering (2000)'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27400-IXB, nr. 26

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-03-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27400-IXB nr. 26

20-02-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27400-IXBToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 400 IXBVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 2001nr. 26VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 20 februari 2001De vaste commissie voor Financiën1 heeft op 6 februari 2001 overleg gevoerd met staatssecretaris Bos
van Financiën over de notitie «Evaluatie van
eenheid van beleid en uitvoering (2000)» (Fin-01-03).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw De Vries (VVD) is verheugd over de
voorliggende evaluatie, maar er moet nog wel het nodige gebeuren. Naar haar
indruk is beleidsmatig geen voortgang geboekt. In de evaluatie wordt geconstateerd
dat sprake is van een toename van eenheid van beleid, maar onduidelijk blijft
waarop de gegevens zijn gebaseerd. Wat was in dezen de nulmeting of het uitgangspunt?
Het is jammer dat uit de notitie niet duidelijk wordt op welke wijze het Besluit
van 21 juli 1995, dat de voorschriften bevat voor de manier waarop beleidsregels
voor de belastingdienst worden voorbereid, vastgesteld en gepubliceerd, wordt
aangepast aan de veranderde organisatie bij de belastingdienst als gevolg
van de instelling van de kennisgroepen. Wanneer en op welke wijze wordt dit
Besluit aangepast?Uit de evaluatie blijkt ook dat het slecht is gesteld met het functioneren
van de kennisgroep bancaire producten. Op welke termijn zal die kennisgroep
wel gaan functioneren? Welke acties zijn of worden daartoe ondernomen? Ook
is het nodig dat duidelijk wordt wat bij deze kennisgroep fout is gegaan,
zodat de andere kennisgroepen uit deze ervaring lering kunnen trekken. Op
die wijze kan ook de Kamer haar controlefunctie op dit punt uitoefenen.Verder sluit mevrouw De Vries zich aan bij de vragen die in paragraaf 2.2.1
over de transparantie van de kennisgroepen worden opgeworpen over status,
functie, werkwijze en samenstelling van de kennisgroepen, alsmede over de
status van de contacten. Is het bijvoorbeeld openbaar wie lid zijn van de
kennisgroepen? Dit soort essentiële vragen is ook al in een eerder algemeen
overleg gesteld en toen verwees de staatssecretaris naar de voorliggende evaluatie,
maar daarin worden de vragen niet beantwoord. Het is op zichzelf geen probleem
als bepaalde zaken nog nader moeten worden uitgediept, mits er maar niet omheen
gedraaid wordt.Vervolgens releveert zij dat het moeilijk duidelijk is te maken waarom
de belastinginspecteur bij het nemen van een beslissing, al dan niet op advies van een kennisgroep, ontkent dat sprake is van beleid. De bedoeling
van de kennisgroepen is immers om meer duidelijkheid te krijgen over het beleid.
Verder vraagt zij naar de definitie van het begrip «nieuwe rechtsvraag».
Hoe lang duurt het voordat er duidelijkheid komt over nieuwe rechtsvragen?
Moeten ook nieuwe rechtsvragen binnen een termijn van vier tot zes weken worden
beantwoord? Waarom wordt niet gepubliceerd wat thans de nieuwe rechtsvragen
zijn die nog moeten worden beantwoord, zodat de belastingdienst ook op dit
vlak inderdaad transparanter en cliëntgerichter te werk gaat? Waarom
wordt de interne publicatie van beantwoorde rechtsvragen bij de belastingdienst
als een probleem ervaren?Volgens de notitie van de staatssecretaris van 31 januari 2000 dient de
inspecteur een standpuntbepaling achterwege te laten indien sprake is van
een fiscale constructie met een kennelijk grensverkennend karakter. Moet een
inspecteur een dergelijke rechtsvraag dan nog wel voorleggen aan een kennisgroep?
Zo ja, heeft de belastingplichtige er dan geen recht op om het standpunt van
de kennisgroep te vernemen? Het is vreemd dat geen hoor en wederhoor plaatsvindt
tussen de belastingplichtige en de kennisgroepen, want in de praktijk zijn
kennisgroepen meer dan slechts een interne vraagbaak.Tijdens het algemeen overleg van 9 juni 2000 heeft de staatssecretaris
gezegd dat de kennisgroepen hiërarchisch niet boven de inspecteur staan,
maar daar is mevrouw De Vries nog niet van overtuigd. Kan de inspecteur bijvoorbeeld
het advies van een kennisgroep naast zich neerleggen? Met andere woorden:
is de inspecteur met de instelling van de kennisgroepen nog wel autonoom?
Ook op dit punt moet duidelijkheid worden geschapen. Gaat het bij de standpunten
van de kennisgroepen inderdaad slechts om interne adviezen die niet onder
de Wet openbaarheid van bestuur vallen?Blijkens de notitie is de staatssecretaris van mening dat eigen beleid
van de inspecteur niet bestaat. Het is inderdaad de staatssecretaris die het
beleid dient te bepalen, omdat hij daarvoor politiek verantwoordelijk is.
De praktijk van de belastingdienst is echter een andere. Inspecteurs nemen
in de praktijk wel degelijk eigen beleidsbeslissingen, bijvoorbeeld als zij
snel een beslissing willen nemen en het besluit van de kennisgroep niet willen
afwachten. Het is ook mogelijk dat de inspecteur niet onderkent dat het gaat
om een kwestie die aan een kennisgroep moet worden voorgelegd.In zijn algemeenheid krijgt mevrouw De Vries graag nadere informatie,
eventueel schriftelijk, over de voor- en nadelen van bezwaar- en beroepsmogelijkheden
bij fiscale beslissingen, anders dan bij de aanslagregeling. Er is immers
wel degelijk behoefte aan dit soort fiscale beslissingen, bijvoorbeeld als
het gaat om de «advanced transfer pricing» en de «advanced
tax rulings». Is het mogelijk om daar wat meer vaart in te brengen?Tot slot vraagt zij in hoeverre de ontwikkelingen die voortvloeien uit
het Beleidsplan douane zijn betrokken bij het functioneren van de kennisgroepen.
Speelt het reorganisatieplan Strax hier nog een rol bij?De heer Kuijper (PvdA) vindt het uit een oogpunt
van rechtsgelijkheid noodzakelijk dat bij fiscale geschillen over dezelfde
problemen op dezelfde wijze wordt beslist. Er moet worden voorkomen dat uiteenlopende
jurisprudentie ontstaat over identieke rechtsvragen. Het is dan ook van belang
dat de belastingdienst vorm geeft aan de rechtsbescherming door de jurisprudentie
intern te publiceren en de daarvoor bestemde literatuur beschikbaar te stellen
aan de belastinginspecteurs. Het samenbrengen van de juridische analyse en
de ervaringen uit de praktijk, bedoeld om conflictopwekkende besluiten te
voorkomen, gebeurt goed, zeker na de maatregelen die de staatssecretaris genomen
heeft. In het algemeen overleg van 25 mei 2000 heeft de staatssecretaris terecht
krachtig stelling genomen met zijn uitspraak dat het beleid uitsluitend door
of namens hem wordt bepaald en dat voor eigen beleid op de eenheden van de
belastingdienst geen plaats is. Daartoe is een aantal maatregelen genomen,
zoals de instelling van kennisgroepen. Uit de voorliggende evaluatie van de
maatregelen blijkt dat stappen voorwaarts zijn gemaakt, hoewel er nog knelpunten
bestaan. Naar aanleiding van die knelpunten wordt een aantal aanvullende maatregelen
genomen: de transparantie van de kennisgroepen wordt vergroot, de fiscale
sturing wordt verbeterd, de vakgroepcoördinatoren krijgen een formele
rol en de doorloopsnelheid wordt verhoogd. De heer Kuijper steunt deze aanvullende
maatregelen, maar heeft daarover nog een vijftal vragen:– welke wettelijke mogelijkheden heeft een belastingplichtige als
een inspecteur een standpunt inneemt dat in strijd blijkt met het door de
staatssecretaris gevoerde beleid?– is sprake van een overgangsregeling in die gevallen waarin het
individuele beleid van de inspecteur ten nadele van de belastingplichtige
wordt teruggedraaid?– betreffen de adviezen van de kennisgroepen ook de procedures rondom
de invordering; wil de staatssecretaris voorkomen dat bij gesprekken over
invordering ook andere dan fiscale argumenten meewegen, zoals economische
argumenten en werkgelegenheidsaspecten die regionaal kunnen verschillen?– worden de adviezen van kennisgroepen wel of niet openbaar c.q.
bekend gemaakt bij externen; leidt dat niet tot een toename van het aantal
procedures, omdat de belastingplichtige dan verschillen van mening tussen
de kennisgroep en de inspecteur zal uitprocederen; is het derhalve niet gewenst
om voorzichtigheid te betrachten bij het openbaar maken van de adviezen van
kennisgroepen?– brengt de centrale studie van casussen niet het gevaar met zich
dat dit door individuele medewerkers als minder motiverend wordt ervaren;
op welke wijze zal de staatssecretaris zorgen voor het noodzakelijke evenwicht
tussen eenheid van beleid enerzijds en het individuele vakmanschap anderzijds?De heer Stroeken (CDA) onderstreept het belang
van rechtsgelijkheid, hetgeen een voorwaarde is bij het functioneren van de
belastingdienst. Derhalve is eenheid van beleid ook een goede zaak. Met het
oog daarop heeft hij ook geen moeite met de ingestelde kennisgroepen, mits
deze de verantwoordelijkheid van individuele medewerkers niet vervangen. Persoonlijk
contact, snelheid van handelen en dergelijke moeten niet plaatsmaken voor
een abstracte, afstandelijke, computergestuurde aanpak. De persoonlijke relatie
is immers een groot goed van de belastingdienst. Ruimte voor eigen initiatief
en in enige mate een eigen interpretatie van de inspecteur moeten zijns inziens
mogelijk blijven. Dat bevordert de arbeidsvreugde en de kwaliteit van het
werk van deze ambtenaren.Hij steunt de door de staatssecretaris voorgestane vergroting van de transparantie
bij de belastingdienst, want volgens de geënquêteerden zijn de
procedures thans niet altijd helder. Het is ook goed dat de functie van de
kennisgroepen, de fiscale sturing en de rol van de vakgroepcoördinator
worden versterkt, mits geen sprake zal zijn van de genoemde computergestuurde
aanpak. Een te sterke centralisatie bevordert noch de kwaliteit van het werk,
noch de motivatie van medewerkers, noch de klanttevredenheid.Voorts releveert de heer Stroeken dat nog een lange weg is te gaan naar
het ideaal van beantwoording van rechts- en helpdeskvragen in 2 x 24 uur,
want in de praktijk worden rechtsvragen nu gemiddeld in 39 dagen en helpdeskvragen
in 20 dagen beantwoord. De door de staatssecretaris genoemde doelstelling
om rechtsvragen binnen 30 dagen en helpdeskvragen binnen een week
af te handelen is ook niet bepaald ambitieus. Op welke wijze kan de procedure
worden versneld?Tot slot vraagt hij hoe vaak standpunten van kennisgroepen door de rechter
zijn teruggedraaid, over hoeveel standpunten wordt geprocedeerd en hoe wordt
voorzien in naleving van de adviezen van kennisgroepen. Op welke wijze wil
de staatssecretaris coûte que coûte het eigen beleid van inspecteurs
uitbannen? Mag werkelijk nergens worden afgeweken, bijvoorbeeld als het gaat
om de nieuwe regeling voor het privé-gebruik van de auto van de zaak?
Wordt de autonome bevoegdheid van de inspecteur door kennisgroepen aangetast?
Blijft het uitgangspunt dat kennisgroepen een vorm van back-office zijn en
in principe geen externe contacten hebben met belastingplichtigen en hun adviseurs?
Bevordert dat de openheid in het beleid van en het vertrouwen in de belastingdienst?Mevrouw Giskes (D66) memoreert dat wordt voorgesteld
om rechtsvragen slechts door twee personen van een kennisgroep te laten beoordelen.
Welke invloed heeft dat op het draagvlak voor de adviezen? Verder vraagt zij
of het nieuwe belastingstelsel tot veel nieuwe rechtsvragen leidt. Het zou
slecht zijn voor het draagvlak van dit stelsel als daaruit veel procedures
voortvloeien.Ook wijst zij erop dat het bij de geboden snelheid bij de beantwoording
van vragen van belastingplichtigen van belang is of het gaat om vragen bij
de afhandeling van aangiften dan wel om vragen die vóór dat
traject worden gesteld. Rulings en dergelijke vormen immers een apart onderdeel.
De vraag is wat het belang is om vragen bij de afhandeling van aangiften bijvoorbeeld
binnen 2 x 24 uur af te handelen. Met welk type vragen krijgen de kennisgroepen
het meest te maken?Tot slot nodigt zij de staatssecretaris uit om in filosoferende zin in
te gaan op de vraag hoever men kan gaan bij het streven naar eenheid van beleid.
Ook zij vindt het van belang dat gelijke gevallen gelijk worden behandeld,
maar gevallen zijn nooit helemaal gelijk. Is het niet vooral zaak om te komen
tot eenduidige wetgeving, zodat deze niet voor velerlei interpretaties vatbaar
is? In dat verband wijst zij op het artikel van de heer Van der Wal in het
weekblad Fiscaal recht. Een en ander raakt aan de vraag in hoeverre in wetgeving
moet worden opgenomen dat zaken bij algemene maatregel van bestuur of bij
ministeriële regeling zullen worden ingevuld. Vormt een en ander voor
de regering een reden om bij fiscale zaken minder van dit soort regelingen
gebruik te maken dan in het recente verleden het geval was?Het antwoord van de regeringDe staatssecretaris benadrukt allereerst dat
sprake is van een complex onderwerp met veel invalshoeken, wensen en vragen.
Zo wordt enerzijds gepleit voor meer eenheid van beleid en anderzijds voor
een snellere beantwoording van vragen, hetgeen doelstellingen zijn die sterk
met elkaar contrasteren. Ook wordt gepleit voor meer arbeidsvreugde, eigen
beleidsruimte en zelfstandigheid van de inspecteur, terwijl tevens wordt gevraagd
of de kennisgroepen niet zelfstandig met belastingplichtigen kunnen communiceren.
Het is dan ook zaak om te zoeken naar een balans waarin zoveel mogelijk recht
wordt gedaan aan de eenheid van beleid en eveneens aan hetgeen de belastingplichtige
mag verwachten als hij met essentiële vragen bij de belastingdienst komt.
In antwoord op de vraag hoever je met de eenheid van beleid kunt of moet gaan,
wijst hij op de grondwettelijke bepaling inzake het recht op gelijke behandeling.
In concrete gevallen zal de vraag door rechters moeten worden beantwoord,
maar dat laat onverlet dat ook de wetgever verantwoordelijk is voor zo duidelijk
mogelijke wet- en regelgeving met zo weinig mogelijk ambiguïteit. In
zijn algemeenheid moet inderdaad niet bij voorbaat zoveel mogelijk
worden vastgelegd in ministeriële regelgeving, aangezien deze minder
aan parlementaire controle onderworpen is dan wetten of AMvB's. Het nader
toespitsen van wetgeving in lagere vormen van regelgeving kan evenwel ook
noodzakelijk zijn om een beter begrip te krijgen van wat in bepaalde omstandigheden
wel of geen gelijke behandeling is.De staatssecretaris vindt de bijdrage van mevrouw De Vries op sommige
onderdelen wat «flauw». Uit de uitgebreide enquêtering onder
interne en externe respondenten is gebleken dat in hun perceptie op alle belangrijke
punten, zoals snelheid, eenheid van beleid en transparantie, sprake is van
vooruitgang. Fiscale adviseurs, kritische betrokkenen voor wie zaken in het
algemeen niet snel genoeg kunnen gaan, geven aan dat in veel gevallen de responstermijn
van de belastingdienst voor hen acceptabel is. In de evaluatie zijn verder
alle gebleken knelpunten opgesomd en ook de maatregelen die op basis daarvan
zullen worden genomen. Er wordt dus nergens omheen gedraaid: er wordt precies
aangegeven wat nog tekortkomingen zijn en welke actieplannen daarvoor zijn
opgesteld. Hij betreurt het evenzeer dat mevrouw De Vries blijkens haar betoog
de spanning miskent tussen enerzijds recht doen aan eisen inzake doorlooptijd
en een snelle behandeling van vragen en anderzijds recht doen aan vereisten
voor eenheid van beleid. Juist vanwege de spanning tussen beide doelstellingen
kan nooit aan alle tekortkomingen op beide terreinen in gelijke mate tegemoet
worden gekomen, al kunnen op beide terreinen nog verdere stappen tot verbetering
worden gezet. Als mevrouw De Vries meent dat nog veel meer voortgang moet
worden geboekt, dan dient zij ook aan te geven aan welke van beide genoemde
doelstellingen de hoogste prioriteit moet worden gegeven. Als prioriteit moet
worden gegeven aan een doorlooptijd van 2 x 24 uur, dan is dat onmogelijk
te combineren met een goede organisatie ten behoeve van eenheid van beleid.
Een flinke voortgang op het gebied van eenheid van beleid houdt evenwel in
dat het moeilijk is om de doorlooptijd terug te brengen.Vervolgens releveert staatssecretaris Bos dat in de notities uit 1998
over de instelling van de kennisgroepen en in de brieven aan de Kamer van
9 februari en 26 juni 2000 wel degelijk antwoord is gegeven op vragen
rond de taken en verantwoordelijkheden van de kennisgroepen. Het Besluit van
21 juli 1995 dient echter nog te worden aangepast op de organisatie- en procesveranderingen
die in 1998 hebben plaatsgevonden. In het tweede kwartaal van 2001 kan de
Kamer de nieuwe tekst van het besluit tegemoet zien. Het is thans evenwel
duidelijk dat de inspecteur te allen tijde verantwoordelijk is en dat kennisgroepen
bedoeld zijn als ondersteunende mechanismen om kennis te vermeerderen, te
behouden en te verspreiden, onder andere ten dienste van de bevordering van
eenheid van beleid. In de beleidsstukken is opgenomen hoe de organisatie en
de processen dienen te functioneren, maar het is duidelijk dat dit nog niet
in alle gevallen in de praktijk aldus geschiedt. Uit de evaluatie blijkt dat
9% van de klantbehandelaars geheel zelfstandig en 38% na overleg met collega's
beslissingen neemt ten aanzien van rechtsvragen waarvoor nog geen landelijk
beleid is vastgesteld. Dit soort situaties behoort bij het streven naar eenheid
van beleid niet voor te komen. De organisatie en ook de wet- en regelgeving
dienen zodanig te zijn ingericht dat de kans op dit soort gevallen zo klein
mogelijk is, alleen al vanwege hetgeen de Grondwet voorschrijft op het punt
van de gelijke behandeling. De belastingdienst kent vele manieren om zijn
medewerkers de nodige arbeidsvreugde te bezorgen, maar daartoe behoort niet
de mogelijkheid van een ongelijke behandeling van belastingplichtigen. Er
wordt bij het centrale beleid echter wel degelijk uitgegaan van de input die
de medewerkers van de belastingdienst met hun individuele ervaring en expertise
hebben geleverd. Veel inspecteurs maken ook deel uit van de kennisgroepen
of leveren op een andere wijze een bijdrage aan de verspreiding van kennis
en expertise, waarop uiteindelijk beleidsoordelen mede zijn gebaseerd. Uit
de organisatie komen weinig of geen signalen waaruit zou blijken
dat het denken over de eenheid van beleid ten koste gaat van de arbeidsvreugde
van de medewerkers.Hierna deelt hij mede dat de kennisgroep bancaire producten niet in staat
bleek op redelijk korte termijn antwoord te geven op de gestelde vragen, gelet
op de complexiteit van de vragen en de creativiteit van hetgeen uit het veld
werd aangeboden. De kennisgroep is inmiddels opgeheven als gevolg van het
feit dat met de komst van de vermogensrendementsheffing de specifieke fiscale
vormgeving van bancaire producten totaal irrelevant is voor de manier waarop
iets belast wordt. De ervaring met de kennisgroep leerde dat er kennelijk
een grens is aan de mate van ingewikkeldheid die de organisatie op een gegeven
moment kan verwerken.Staatssecretaris Bos beschikt thans niet over de gegevens die uitwijzen
welk percentage van de gestelde vragen betrekking heeft op vragen die in het
voortraject worden gesteld om zekerheid vooraf te verkrijgen en vragen die
een rol spelen bij de aangiften zelf. Hij kan zich evenwel voorstellen dat
in beide situaties sprake is van urgente en minder urgente vragen. In het
vervolg op de voorliggende evaluatie zal in kwantitatieve zin meer duidelijkheid
worden verschaft. Voor beide terreinen geldt evenwel dat de belastingdienst
gehouden is aan eenmaal gedane uitspraken conform de algemene beginselen van
behoorlijk bestuur. In die zin is geen sprake van het terugdraaien van beslissingen
van inspecteurs, ook niet als dergelijke beslissingen in strijd zouden zijn
met vastgesteld beleid. In de brief aan de Kamer van 9 februari 2000 is uitgebreid
ingegaan op de mogelijkheden van bezwaar en beroep, het hanteren van het gelijkheidsbeginsel,
het handelen van de inspecteur bij kennelijk grensverkennende fiscale constructies
en dergelijke. De Kamer ontvangt nog een notitie over de verhouding tussen
het onderwerp uit de notitie eenheid van beleid met de openbaarheidseisen
die in het kader van de WOB gelden. In de rulingbrief van 20 november 2000
is reeds ingegaan op de vraag in hoeverre besluiten omtrent zekerheid vooraf
al dan niet moeten worden ingebed in het fiscale procesrecht. Als een standpunt
van de inspecteur strijdig wordt geacht met het fiscaal beleid, dan staan
de wettelijke mogelijkheden van bezwaar en beroep tegen de aanslag open.Vervolgens deelt hij mede dat sommige kennisgroepen aspecten van het invorderingsbeleid
tot hun expertise rekenen. Ook op dit vlak is sprake van eenheid van beleid,
al zijn er ook aanknopingspunten voor beleid op maat. In dezen worden echter
geen verschillen naar regio gemaakt.In reactie op de vragen van de heer Stroeken merkt hij op dat niet kan
worden geprocedeerd naar aanleiding van standpuntbepalingen van kennisgroepen,
want kennisgroepen nemen geen standpunten in ten opzichte van belastingplichtigen.
De autonomie van de inspecteur wordt ook niet aangetast. Kennisgroepen blijven,
met uitzondering van de groepen die als zodanig zijn aangeduid, ook het karakter
van back-office behouden en zullen dan ook geen directe contacten met belastingplichtigen
onderhouden.Tot slot bevestigt de staatssecretaris dat inderdaad wordt beoogd om bepaalde
rechtsvragen door twee personen in een kennisgroep te laten beantwoorden,
hetgeen een voorbeeld is van het vinden van een tussenweg tussen de eenheid
van beleid enerzijds en de gewenste snelheid anderzijds. Als de discussie
in kennisgroepen zich in de praktijk meestal tussen twee, drie of vier personen
voltrekt, dan zal de kwaliteit van de advisering ook niet afnemen als de adviezen
door twee van die personen worden geleverd en niet door de voltallige kennisgroep.Nadere gedachtewisselingMevrouw De Vries (VVD) onderkent wel degelijk
de door de staatssecretaris genoemde spanning tussen bepaalde doelstellingen
en de door hem geschetste problemen. Desalniettemin is over de kernvragen
nog onvoldoende duidelijkheid geschapen. Feit blijft dat de notitie nog geen antwoord geeft op een aantal essentiële vragen die een jaar geleden
ook al zijn gesteld. De exacte toets komt dan ook pas aan de orde als de aanpassing
van het Besluit van 21 juli 1995 is gepubliceerd. In die zin is het ook vreemd
dat de staatssecretaris blijft herhalen dat kennisgroepen niet verantwoordelijk
zijn voor het formuleren van beleid, want het besluit is juist gericht op
de verantwoordelijkheden voor de beleidsformulering. Van belang is dat het
besluit ruim voor het zomerreces van 2001 wordt gepubliceerd, zodat hierover
zo nodig nog voor het reces een algemeen overleg kan plaatsvinden.Verder begrijpt zij dat het op papier wel duidelijk is hoe het met de
in 1998 ingestelde kennisgroepen zou moeten werken. De vraag is echter of
het in de praktijk wel zo verloopt. Volgens de staatssecretaris kan een individuele
inspecteur afwijken van het advies van een kennisgroep, maar dat is de praktijk
niet. In de praktijk zit er zand in de machine en het is zaak dat de situatie
duidelijker wordt, opdat de noodzakelijke eenheid van beleid wordt bereikt.
Hoe moet in de praktijk worden gehandeld als aan de belastingplichtige wordt
gemeld dat de kennisgroep een bepaald besluit heeft genomen?Tot slot vraagt zij wanneer in de praktijk nu wel of niet sprake is van
beleid bij beslissingen van de inspecteur. Is alleen sprake van beleid als
het door de staatssecretaris is vastgesteld? Wat is dan de situatie als nog
geen beleid is geformuleerd? Het lijkt haar van belang dat de staatssecretaris
dit nog eens goed onder ogen ziet, want dit punt zal in de toekomst opnieuw
aan de orde komen.De heer Kuijper (PvdA) begrijpt dat op de
adviezen van de kennisgroepen over de invordering geen regionale invloeden
van toepassing zijn. De vraag is of op dit vlak 100% eenheid van beleid moet
worden nagestreefd. In het verleden werd bij de invordering wel degelijk gekeken
naar de positie van het bedrijfsleven, het aspect van de werkgelegenheid en
dergelijke. Dat kan regionaal verschillen. Zijns inziens moet het mogelijk
blijven om de eenheid van beleid opzij te zetten ten gunste van de werkgelegenheid.Hij blijft het een probleem vinden als adviezen van de kennisgroepen openbaar
zouden worden gemaakt, aangezien dat kan leiden tot een grote toename van
het aantal gerechtelijke procedures.De heer Stroeken (CDA) onderkent zeker de
spanning tussen de noodzakelijke ruimte voor eigen verantwoordelijkheid en
zelfstandigheid van de inspecteurs enerzijds en de evenzeer noodzakelijke
eenheid van beleid. Het is zijns inziens evenwel nogal hard om te stellen,
dat de inspecteur geen enkele ruimte heeft voor eigen beleid. De vraag is
waar in dezen de grens wordt gelegd. Het kan niet de bedoeling zijn om de
eigen verantwoordelijkheid van de inspecteur geheel uit te bannen.Mevrouw Giskes (D66) sluit zich aan bij de
vraag wanneer wel en niet sprake is van beleid bij beslissingen van de inspecteur.
Voorts kan zij zich voorstellen dat van de tijdsdruk in een specifiek geval
afhangt of bepaalde rechtsvragen door twee personen uit een kennisgroep worden
beantwoord dan wel door de kennisgroep als geheel.Vervolgens vraagt zij of de kennisgroep bancaire producten, die inmiddels
is opgeheven, geen goede functie had kunnen vervullen bij de afhandeling van
bezwaarschriften die worden ingediend op de voorlopige aanslagen over het
jaar 2001.Tot slot is zij door de discussie bevestigd in het idee dat het een goede
zaak is om het belastingstelsel nog meer te ontdoen van allerlei specifieke
regelingen. Het streven naar een «flat tax» verdient dan ook nog
steeds aanbeveling. De staatssecretaris antwoordt dat de afdoening
van bezwaarschriften op de voorlopige aanslagen voor 2001 op een goede manier
via de inspecteur kan verlopen, met name ook omdat de eigen schatting van
belastingplichtigen in zijn algemeenheid zal worden geaccepteerd.Hij bevestigt voorts dat de tijdsdruk mede relevant zal zijn als het gaat
om de afweging of rechtsvragen door een tweetal leden van kennisgroepen moeten
worden afgedaan. Daarbij speelt ook een rol hoe complex de vraag is, welke
expertise aanwezig is en dergelijke. Het idee zal de komende tijd verder worden
uitgewerkt. Desgevraagd verklaart hij zich bereid om in het eerste kwartaal
van 2002 een voortgangsrapportage naar de Kamer te sturen over de in de evaluatie
opgenomen actiepunten.Vervolgens maakt hij kenbaar dat de complexiteit van de fiscale wetgeving
in individuele gevallen nog voldoende uitdaging vormt voor inspecteurs, die
geacht worden te werken in de context van eenheid van beleid. Er is dan ook
alle ruimte voor de inbreng van hun individuele kwaliteiten. Ook is het hem
duidelijk dat de arbeidsvreugde van de medewerkers niet geheel ondergeschikt
dient te zijn aan andersoortige afwegingen.Hij herhaalt dat de invordering deel uitmaakt van aspecten die door verschillende
kennisgroepen worden bezien. In de door de heer Kuijper genoemde gevallen
gaat het evenwel om de toepassing van feiten en omstandigheden in het kader
van het gegeven beleid, hetgeen onder de verantwoordelijkheid valt van de
ontvanger. Er blijven immers zekere marges over bij de uitvoering van het
beleid in dezen.Voorts releveert de staatssecretaris dat in de contacten met belastingplichtigen
niet moet worden gesproken in termen van «de kennisgroep heeft besloten».
Het blijft immers de inspecteur die verantwoordelijk is voor de afhandeling
en die daarbij ook kan afwijken van adviezen van de kennisgroepen. Dit soort
afwijkingen vindt de staatssecretaris evenwel niet wenselijk, want van belang
is dat de processen zodanig zijn ingericht dat inspecteurs de redelijkheid
inzien van het advies dat zij van een kennisgroep krijgen.Tot slot bevestigt hij dat inspecteurs in individuele gevallen velerlei
beslissingen nemen die geen beleidskarakter hebben. Als inspecteurs inschatten
dat van hun beslissing een precedentwerking kan uitgaan voor andere gevallen
en dat dus sprake is van een bredere rechtsvraag, dan dient zo'n geval te
worden voorgelegd aan de kennisgroepen. In dat geval kan op die vragen beleid
worden geformuleerd. Uiteraard is het noodzakelijk om ook dat proces efficiënt
te laten verlopen. Er dient geen misverstand te bestaan over de vraag wanneer
iets het karakter heeft van beleid en wie daarvoor uiteindelijk verantwoordelijk
is. Met de nieuwe tekst van het Besluit van 21 juli 1995 wordt beoogd om dit
soort misverstanden uit te sluiten.De voorzitter van de commissie,Van GijzelDe griffier van de commissie,JanssenXNoot1Samenstelling: Leden: Reitsma (CDA), Witteveen-Hevinga (PvdA), Rosenmöller (GroenLinks),
Van Gijzel (PvdA), voorzitter, Voûte-Droste (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA),
Giskes (D66), Kamp (VVD), Marijnissen (SP), Crone (PvdA), Van Dijke (RPF/GPV),
Bakker (D66), De Vries (VVD), Hofstra (VVD), De Haan (CDA), ondervoorzitter,
Stroeken (CDA), Van Beek (VVD), Balkenende (CDA), Vendrik (GroenLinks), Remak
(VVD), Wijn (CDA), Kuijper (PvdA), Dijsselbloem (PvdA), Bolhuis (PvdA) en
Slob (RPF/GPV). Plv. leden: Eurlings (CDA), Koenders (PvdA), Harrewijn (GroenLinks), Duijkers
(PvdA), Balemans (VVD), Van Oven (PvdA), Schimmel (D66), Patijn (VVD), De
Wit (SP), Hoekema (D66), Van Walsem (D66), Wilders (VVD), Blok (VVD), Dankers
(CDA), Hillen (CDA), Weekers (VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Rabbae (GroenLinks),
Hessing (VVD), Van den Akker (CDA), Timmermans (PvdA), Hindriks (PvdA), Smits
(PvdA) en Van der Vlies (SGP). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27400-IXB-26.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl