Mediabeleid; Verslag algemeen overleg inzake het lokale en regionale omroepbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23968, nr. 23

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

23968 nr. 23

24-09-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23968Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 46 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 968Mediawetnr. 23VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 24 september 1996De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1 heeft op 5 september 1996 overleg gevoerd met staatssecretaris Nuis
van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen over het lokale en regionale
omroepbeleid.Hierbij zijn aan de orde geweest zijn brieven d.d. 29 mei 1996 inzake
programmavoorschrift lokale/regionale omroep (OCW-96-595) en d.d. 28 augustus
1996 inzake ontwikkelingen rond regionale televisie (Kamerstuk 23 968,
nr. 20).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Middel (PvdA) wees erop dat zijn fractie altijd het
primaat heeft willen geven aan publieke omroep, ook op regionaal niveau. De
regionale publieke omroep moet een zo groot mogelijk bereik hebben en niet
afhankelijk zijn van kabelexploitanten, er moet dus ook regionaal sprake zijn
van ethertelevisie. Door middel van vensterprogrammering wordt het publieke
bestel versterkt doordat kijkers naar zo'n regiovenster ook na afloop van
de regionale uitzending naar die zender zullen blijven kijken. Tien van de
twaalf provincies in Nederland willen regionale televisie mogelijk maken en
hebben zich daaraan gecommitteerd. Noord- en Zuid-Holland doen niet mee, misschien
wel omdat landelijk nieuws vaak randstadnieuws is. Er zijn door het IPO alternatieven
aangedragen voor een vensterprogramma voor de regio Noord- en Zuid-Holland.Nadat de regionale omroepen en de provincies maandenlang aan het lijntje
zijn gehouden, heeft het NOS-bestuur eind augustus ineens gezegd: we doen
niet meer mee. In de ogen van de heer Middel is dit dom, kortzichtig en randstedelijk
arrogant, omdat het NOS-bestuur de indruk wekt absoluut niet te weten wat
er in omroepland leeft buiten het Gooi en de Amsterdamse grachtengordel. Immers,
er is duidelijk een markt voor regionale televisie. In Hilversum werd destijds
nogal gelachen over de verzelfstandiging van de regionale radio, maar enkele
jaren later bleken die «amateurs», met veel minder financiële
middelen dan waarover Hilversum beschikte, in grote delen van het land marktleider
te zijn. Tegelijkertijd bleken de regionale omroepen te fungeren als een soort opleidingsinstituut voor de landelijke omroep. Het is niet toevallig
dat enkele dagen geleden in Brabant TV8 is begonnen: commerciële televisie
op regionaal niveau.De heer Middel riep de staatssecretaris op, het NOS-bestuur naar het venster
«terug te jagen». Mede gegeven de inhoud van een in een ochtendkrant
opgenomen ingezonden stuk van de hand van de voorzitter van de TROS kan het
venster beter op Nederland 1 dan op Nederland 2 worden gesitueerd. Daarbij
dient de bewindsman alle instrumenten te gebruiken waarover hij beschikt,
in de eerste plaats de begroting van de NOS. Mocht dat geen resultaat opleveren,
dan zal toch alles moeten worden gedaan om regionale ethertelevisie te bewerkstelligen.
Een probleem daarbij is dat er niet voldoende frequenties beschikbaar zijn. De heer Middel was van mening dat de provincies zelf moeten kunnen bepalen
of zij ten behoeve van regionale televisie een heffing invoeren of gebruik
willen maken van eigen provinciale middelen. Nu worden ze door de «matching»regeling
gedwongen zo'n heffing in te voeren, omdat het Rijk alleen de opbrengst dáárvan
verdubbelt. Het Rijk moet wel de mogelijkheid bieden tot zo'n heffing en ook
de maximumomvang ervan vastleggen. Wordt voor een andere financieringsweg
gekozen, dan zou het Rijk ook dat geld moeten «matchen». Bij interruptie
werd gevraagd of er ook zou moeten worden «gematcht» als bijvoorbeeld
een slagersketen in een provincie een fors bedrag voor regionale televisie
beschikbaar stelt. De heer Middel zou geen bezwaar hebben tegen een donatie
door zo'n slagersketen aan de publieke regionale televisie, zolang daaraan
geen voorwaarden worden verbonden over bijvoorbeeld de programmering, maar
van «matchen» kan geen sprake zijn.In de dunbevolkte provincies (Friesland, Groningen, Drenthe, Flevoland
en Zeeland) zal er via provincie en Rijk onvoldoende geld beschikbaar komen
voor regionale televisie. Voor de regionale radio is daarom een vereveningssysteem
ingevoerd. Dat zou volgens de heer Middel ook voor de regionale televisie
moeten gebeuren. De verdeling van de reclameopbrengsten moet men dan maar
onderling regelen. Voor kabeltelevisie, waartoe de staatssecretaris lijkt
te neigen, zal nooit een generieke heffing kunnen worden doorgevoerd, want
landelijk mag er een dekkingspercentage van 93 zijn, in een dunbevolkte provincie
als Drenthe ligt dat percentage beduidend lager. Men kan mensen niet laten
betalen voor iets, waarvan zij geen gebruik kunnen maken, tenzij die mogelijkheid
alsnog op korte termijn kan worden geboden.Verwijzend naar de uitspraak uit het verleden dat bij de samenwerking
tussen publieke regionale en publieke landelijke omroep ook de publieke lokale
omroep moet worden betrokken en dat die ook in de omroepplannen naar voren
moet komen, stelde de heer Middel vast dat de publieke lokale radio, die in
een aantal gebieden goed en professioneel functioneert en een groot bereik
heeft, in de brief ontbreekt. In Friesland is met medewerking van de staatssecretaris
en de Kamer sprake van een experiment met regionale publieke omroep. Doordat
de invoering van de vensterprogrammering steeds weer wordt uitgesteld, dreigt
men daar in financiële problemen te komen. Is hiervoor een oplossing
te vinden? Mede op grond van kostenoverwegingen opteert het Limburgse provinciebestuur
voor een privaat-publieke samenwerking. Kan die mogelijkheid bij de komende
wetswijziging worden geschapen?De heer Middel concludeerde dat het wat de uitspraak van het NOS-bestuur
betreft, gaat om de vraag: wie schrijft wie de wet voor binnen het publieke
bestel? Hij had altijd gedacht dat «publiek» betekende: het is
van ons, het is voor ons en het gebeurt door tussenkomst van ons. En in dit
geval is «ons» dan de publieke democratie: regering en parlement
samen. De heer Middel sprak de hoop uit dat in dit algemeen overleg duidelijk
wordt gemaakt dat in Nederland niet het NOS-bestuur op mediagebied de wet
voorschrijft, maar de publieke democratie. De heer Verhagen (CDA) was verbaasd en teleurgesteld over het
besluit van het NOS-bestuur om de vensterprogrammering niet te laten doorgaan,
mede omdat hij naar aanleiding van het overleg op 25 juni jl. de hoop had
gekoesterd, dat er mede dankzij de inzet van de staatssecretaris, overeenstemming
zou komen. Deze teleurstelling is niet weggenomen door de brief van het NOS-bestuur
van 4 september jl. waarin ervoor wordt gepleit om de landelijke omroepbijdrage
met f.10 te verhogen, waarvoor de NOS dan regionale programma's zal gaan verzorgen.De fractie van de heer Verhagen heeft al meermalen de noodzaak van een
volwaardige publieke regionale omroep naar voren gebracht. Hij had er waardering
voor, dat de staatssecretaris snel na het daartoe strekkende verzoek van de
Kamer een volwaardige inhoudelijke uiteenzetting heeft gegeven van de eventuele
toekomstige mogelijkheden voor publieke regionale televisie. Die waardering
geldt ook de duidelijke steun aan regionale publieke televisie, al was die
niet onverwacht. Deze positieve opstelling maakt het in ieder geval mogelijk
dat de impasse bij de publieke regionale televisie wordt doorbroken. Voor
de benodigde volwaardige financiering zijn ook aanzetten gegeven.Voorgesteld wordt de opbrengst van de provinciale heffing met een gelijk
bedrag uit de landelijke omroepmiddelen te «matchen», indien de
samenwerking tussen de regionale en de landelijke omroep verzekerd is en de
continuïteit van de activiteiten is gegarandeerd. Ook de heer Verhagen
had vragen bij de beperking van de «matching» tot de provinciale
heffing. Vanaf het moment waarop de mogelijkheid van een provinciaal tientje
naar voren kwam, heeft in de provinciale politiek nadrukkelijk het element
van de beperking van de lastenverzwaring een rol gespeeld. Dit kan ertoe leiden
dat provincies besluiten om de regionale omroep geheel of gedeeltelijk te
financieren uit eigen provinciale middelen. Volgens de heer Verhagen zal bij
het «matchen» moeten worden uitgegaan van de provinciale bijdrage,
ook al komt die geheel of gedeeltelijk uit de algemene middelen van de provincie.
De provincies moet zijns inziens geen heffingsdwang worden opgelegd. In de
huidige formulering van het voorstel worden de provincies in wezen gedwongen
over te gaan tot een heffing, terwijl er wellicht andere mogelijkheden zijn
om te komen tot een volwaardige publieke regionale televisie. De heer Verhagen
zei zo nodig hierop te zullen terugkomen.Hij vroeg of uit de passage over de financiering mag worden afgeleid,
dat het niet de bedoeling is, te komen tot een aanvullende bijdrage voor dunbevolkte
provincies, analoog aan die voor de regionale radio. Tijdens het wetgevingsoverleg
over de liberalisering van de Mediawet in december 1995 is daarover door hem
een amendement ingediend, dat hij weer heeft ingetrokken toen de staatssecretaris
stelde dat dit amendement op dat moment niet nodig was. De heer Verhagen heeft
toen wel aangekondigd erop te zullen terugkomen, indien niet op een adequate
wijze wordt verzekerd dat ook in dunbevolkte provincies publieke regionale
televisie mogelijk wordt. Is in de aangekondigde nota van wijziging ook voorzien
een wijziging van artikel 107a van de Mediawet, waarbij de regeling inzake
de bestaande aanvullende bijdrage voor regionale radio wordt uitgebreid tot
regionale televisie? Zo neen, dan kan het amendement alsnog worden ingediend
bij de behandeling van het wetsvoorstel liberalisering Mediawet.Zijn amendement op artikel 111, lid 5, om de mogelijkheid te creëren
dat de provinciale opslag mede aangewend mag worden voor kabelprogrammering,
indien verzekerd is dat de opslag hoofdzakelijk voor ethergebruik zal worden
benut, kon niet rekenen op een meerderheid in de Kamer. Dit amendement was
ingegeven door de zorg dat er onvoldoende etherfrequenties beschikbaar zijn
om regionale televisie in alle provincies mogelijk te maken. Met name in Brabant
en Limburg zullen door het ontbreken van vrije frequenties de uitzendingen
voorlopig uitsluitend via de kabel kunnen worden verzorgd. Het
ministerie van Verkeer en Waterstaat zal zich moeten inzetten om frequenties
beschikbaar te krijgen voor de publieke regionale televisie. Gelet op de huidige
situatie was de heer Verhagen van mening, dat de mogelijkheid moet bestaan
om de heffing en de bijdrage niet te beperken tot regionale televisie via
de ether, maar ook te laten gelden voor de kabel, gekoppeld aan een ontheffingsmogelijkheid
voor diegenen die geen kabelaansluiting hebben. Hij had goede hoop dat aan
die mogelijkheid wordt gewerkt.Bij interruptie werd gesuggereerd om het amendement zodanig te wijzigen
dat de heffing voor de publieke omroep via de kabel wordt gekoppeld aan een
overgangstermijn waarbinnen in heel Nederland voldoende frequenties beschikbaar
komen voor publieke regionale ethertelevisie. Zo'n amendement zou meer steun
krijgen in de Kamer. De heer Verhagen stelde vast dat het gesuggereerde zijn
bedoeling weergaf en zei uitvoering te willen geven aan deze suggestie. Hij
nam aan dat de opmerkingen van de staatssecretaris over de mogelijkheden van
financiering van regionale kabeltelevisie niet zijn ingegeven door de gedachte,
dat de door de NOS geopperde mogelijkheid van samenwerking tussen landelijke
omroep en regionale omroep op de kabel, aanleiding zou kunnen zijn om te komen
tot verspreiding van publieke regionale televisieprogramma's via de kabel.Hoe schat de staatssecretaris de kansen in van nadere uitwerking van de
mogelijkheid van vensterprogrammering? ROOS ziet daartoe wel degelijk mogelijkheden,
met name in samenwerking met Nederland 1. Gegeven de reeds genoemde afwijzing
van regionale televisie door de TROS-voorzitter, leek dat de heer Verhagen
ook wenselijker dan om te proberen te komen tot samenwerking met Nederland
2. Hij wilde graag weten welke consequenties de bijdrage van maximaal 40 mln.
uit de landelijke omroepbijdragen zal hebben voor de landelijke omroepen.Hij wees erop dat volgens de staatssecretaris samenwerking cruciaal is
voor de «matching», maar zijns inziens was niet duidelijk welke
vorm van samenwerking de bewindsman daarbij voor ogen staat. Evenmin is duidelijk
wat de NOS precies verstaat onder «samenwerking op de kabel».
Toch dient er zicht te zijn op de vormen van samenwerking waarom het gaat.
Het kan niet zo zijn dat door onmogelijke eisen van de NOS de samenwerking
niet totstandkomt, zodat die maximaal 40 mln. niet aan de landelijke omroepmiddelen
worden onttrokken. Dat zou beloning van slecht bedrag betekenen. De heer Verhagen
zou zich kunnen voorstellen dat een aantal mogelijke samenwerkingsvormen wordt
aangegeven en dat na een jaar wordt bekeken wat de beste vorm is.Hij vroeg of er al iets kan worden gezegd over het overleg met Friesland
over de omroep Fryslân. Immers, per 1 oktober a.s. kan de financiering
van deze omroep problematisch worden doordat de vensterprogrammering, en daarmee
de mogelijkheid van een provinciale heffing, in de tijd vooruitgeschoven is.
Ook al zijn er geen toezeggingen met betrekking tot de omroep Fryslân
gedaan die juridisch afdwingbaar zijn, toch is zijns inziens steeds de suggestie
gewekt dat dit experiment en het pilotproject geen gevaar liepen. Zelfs als
de financiering van de publieke regionale televisie per 1 januari 1997 rond
is, dan nog zal de omroep Fryslân met grote problemen komen te kampen,
omdat bij het opstellen van de begroting is uitgegaan van invoering van publieke
regionale televisie per 1 september 1996. De begroting is goedgekeurd door
het Commissariaat voor de media. Als publieke regionale televisie per 1 januari
1997 mogelijk wordt, dan begint de omroep Fryslân met een tekort van
ruim 1 mln., wat geen goede uitgangspositie is voor langdurig en stabiel functioneren.
Het Rijk kan dit tekort niet alleen voor rekening van Friesland laten komen,
maar zal zelf ook een bijdrage moeten leveren.Terecht stelt het Commissariaat voor de media dat in het licht van de
huidige schaarste aan frequenties op de kabel en in de ether, van de publieke
omroepen in ruil voor een verplichte doorgave op de kabel en het
recht op een etherfrequentie, mag worden verwacht dat zij hun publieke missie
waarmaken. Het commissariaat heeft dan ook nauwlettend toegezien op de invulling
van die publieke taak. De heer Verhagen had met genoegen gelezen met hoeveel
inzet en vrijwilligers met name op lokaal niveau invulling wordt gegeven aan
de publieke taak. Hij ging ervan uit dat een en ander zal leiden tot waarmaking
van de publieke taak. Met betrekking tot de zojuist genoemde koppeling dreigt
er een probleem. Veiling van de frequenties zal er namelijk volgens lokale
omroepen toe kunnen leiden dat zij hun frequenties moeten inleveren en daarvoor
in de plaats verschillende kleinere frequenties terugkrijgen, met bijvoorbeeld
als gevolg dat wie door Rotterdam rijdt en de lokale omroep wil beluisteren,
vijf keer van frequentie zal moeten wisselen. Op deze manier kan een lokale
omroep haar publieke taak natuurlijk niet naar behoren vervullen. Daarnaast
zijn er de problemen met monofrequenties en slechtere frequenties. De heer
Verhagen riep de staatssecretaris op om in het overleg met het ministerie
van Verkeer en Waterstaat te proberen te bewerkstelligen dat de lokale omroepen
goede frequenties krijgen en geen frequenties die het einde van de lokale
omroep betekenen.De heer Klein Molekamp (VVD) constateerde dat de langdurige
discussie over regionale televisie tot nu slechts heeft geresulteerd in de
start deze week van TV8 en de mededeling van SBS6 dat het met vensterprogrammering
is gestart en die wil uitbouwen.De heer Klein Molekamp vroeg een goede beschrijving van het proces inzake
de vensterprogrammering om inzicht te krijgen in de feitelijke machtsverhoudingen
rond de publieke regionale televisie tussen staatssecretaris, NOS en regio.Hij vond het plezierig dat de brief met concrete voorstellen op tafel
lag en meende dat het overleg van 25 juni een belangrijke stimulans is geweest,
omdat toen duidelijk bleek welk belang de Kamer aan de publieke regionale
omroep hecht. De regering stelt maximaal 40 mln. beschikbaar, mits de provincies
een gelijk bedrag op tafel leggen. De heer Klein Molekamp vroeg om een specificatie
per provincie, omdat naar zijn indruk in een aantal dunbevolkte provincies
een te laag bedrag beschikbaar komt om de publieke regionale omroep van te
kunnen betalen. Ook hij wilde weten hoe de staatssecretaris denkt over verevening
en over het vereveningsfonds waarover ook in IPO-verband is gesproken.Het sprak de heer Klein Molekamp aan, dat de verantwoordelijkheid voor
publieke regionale televisie en de financiering daarvan bij de provincies
komt te liggen. Hij wees de suggestie van de NOS in haar jongste brief dan
ook af, omdat de nationale omroepbijdrage dan zou worden verhoogd en het regionale
omroepbeleid dan zou worden «genationaliseerd». Het is begrijpelijk
dat de staatssecretaris bij de uitwerking is uitgegaan van een provinciale
opslag van maximaal f.10, omdat de Kamer zich daarin in het overleg van 25
juni in meerderheid kon vinden. Het leek de heer Klein Molekamp op zich zelf
niet van belang of de provinciale bijdrage komt uit de algemene provinciale
middelen of uit een extra heffing op de burger. De provincies zullen die keuze
zelf moeten maken. Kiezen zij voor een bijdrage uit de algemene middelen,
dan stijgen de lasten van de burger niet, wat toe te juichen is en wat past
in het kabinetsbeleid om de lokale en regionale lasten zoveel mogelijk terug
te dringen. De heer Klein Molekamp drong er daarom op aan het voorstel zodanig
te wijzigen, dat elke provinciale bijdrage wordt «gematcht», al
dan niet tot een bepaald bedrag. Naar zijn idee werd zijn zienswijze door
beide voorgaande sprekers gedeeld.Hij was het ermee eens dat de burger alleen een heffing voor regionale
publieke televisie kan worden opgelegd als deze de programma's kan ontvangen. Ook de heer Klein Molekamp vond het ingezonden stuk van de TROS-voorzitter
zorglijk. Het riep bij hem de vraag op in hoeverre in Hilversum daadwerkelijk
de wil bestaat om mee te werken aan regionale programma's of dat wordt getracht
de regionale omroep langs welke weg dan ook te blokkeren. Het bij wetswijziging
mogelijk maken van publiek-private samenwerking leek hem nuttig. Kan de nu
gekozen wetgevingsweg om op korte termijn publieke regionale televisie mogelijk
te maken, zonder enig probleem worden gevolgd of zou dit later tot problemen
met de Raad van State kunnen leiden?Ook de heer Klein Molekamp wilde graag de reactie van de staatssecretaris
horen op de door Friesland gesignaleerde problemen met de omroep Fryslân.Samenvattend zei hij welwillend te staan tegenover de voorstellen van
de staatssecretaris, al bleef hij moeite houden met de mogelijkheid van een
provinciale opslag van f.10. Hij zag liever een andere financieringsbron,
omdat beperking van de lasten voor de burger voor hem – en naar hij
hoopte ook voor het kabinet – uitgangspunt blijft. Essentieel is in
zijn ogen dat het Rijk een bijdrage geeft, gelijk aan de bijdrage van de provincie
uit de algemene middelen of desnoods via heffing.Mevrouw De Koning (D66) vond het teleurstellend dat uit het
onderzoek van het Commissariaat voor de media naar de lokale radio is gebleken
dat het percentage informatie e. d. van de lokale omroepen gemiddeld slechts
12 bedroeg, terwijl dat percentage 50 moest zijn. Men dient zich evenwel te
realiseren dat de lokale radio voornamelijk met vrijwilligers werkt en dat
het kennelijk niet gemakkelijk is voldoende relevante informatie bij elkaar
te halen. De «oplossing» die het commissariaat heeft voorgesteld,
namelijk om hierop een jaar lang intensief toezicht te houden, leek haar stimulerend
voor alle betrokkenen. Uit het onderzoek blijkt niet wie de luisteraars zijn
en het zou aardig zijn om dat te weten.Ook mevrouw De Koning zag niet veel in de jongste suggestie van de NOS.
De NOS schrijft nu overigens wel degelijk tot samenwerking bereid te zijn
en de staatssecretaris noemt goede samenwerking tussen alle betrokkenen als
voorwaarde. Nederland 1 is zeer geïnteresseerd in samenwerking met regionale
omroepen. Misschien is men zelfs bereid om in eigen zendtijd een soort vensterprogrammering
te maken, zodat de NOS geheel buiten spel wordt gezet. Hoe zwaar weegt de
voorwaarde van de staatssecretaris dan?Logischerwijs is de financiering gericht op etherverspreiding, maar is
het (wets)technisch ook mogelijk langs die weg tevens kabelverspreiding te
financieren? Publiek-private samenwerking leek mevrouw De Koning dé
oplossing voor de toekomst, omdat de markt voor regionale publieke én
commerciële omroep te klein is. Welke vorm is volgens de staatssecretaris
acceptabel en welke niet?Mevrouw De Koning was er ook voor dat algemene middelen van de provincie
worden «gematcht», maar zij was tegen «matching» van
gelden afkomstig van bedrijven, omdat die daarvoor altijd iets terug zullen
willen zien. Publiek geld zal nooit mogen worden gebruikt voor een commerciële
zender.De bewindsman stelt het bestaan van een provinciaal mediaplan min of meer
als voorwaarde. De lokale radio heeft altijd een eigenstandig bestaan geleid
en vreest ondergesneeuwd te raken in zo'n provinciaal mediaplan dat wordt
gemaakt vanwege de regionale televisie. Het is logisch dat de provincie als
aanspreekpunt zal fungeren, maar hoe lopen de grenzen bij de frequenties?
Hoe staat het met de infrastructurele voorbereidingen van op te richten zenders?
Wanneer zal als alles meezit de publieke regionale omroep een feit kunnen
zijn? In hoeverre is het commitment van de provincies tot op de dag van vandaag
geldig of is er sprake van een nieuwe situatie? Is er een minimumaantal provincies nodig voor doorvoering van publieke regionale omroep? Wordt er voor
de verdeling van die 40 mln. een wettelijke grondslag ingebouwd of wordt het
IPO ermee belast?Ook mevrouw De Koning ging in op de problemen voor de omroep Fryslân.
Is het ministerie bereid het financiële gat dat dreigt te ontstaan, te
vullen?Tot slot vroeg ook mevrouw De Koning of de regeling via een nota van wijziging
op het wetsvoorstel liberalisering Mediawet juridisch verantwoord is. Antwoord van de regeringDe staatssecretaris herinnerde eraan dat in het voorjaar van
1995 NOS en ROOS in gesprek zijn gekomen over het vensterplan, waarover hij
zo enthousiast was dat hij in het najaar van 1995 die mogelijkheid voor drie
jaar heeft ingebouwd in het wetsvoorstel over lokale en regionale omroep.
Dit wetsvoorstel is op 1 april wet geworden. IPO en staatssecretaris hadden
intussen NOS en ROOS gevraagd om een businessplan op te stellen. In januari
jl. stelde het NOS-bestuur dat de provincies zich daaraan unaniem voor 1 april
1996 zouden moeten committeren. Ingevolge dit businessplan zou er de eerste
jaren geen provinciale heffing nodig zijn, zodat met het wettelijk mogelijk
maken daarvan geen haast behoefde te worden gemaakt. Het IPO wilde over deze
ingrijpende kwestie de provinciale staten raadplegen. Al snel deed het gerucht
de ronde dat Noord- en Zuid-Holland er problemen mee hadden, maar een echt
besluit werd pas later genomen. In juni bleek dat tien provinciebesturen wél
met het businessplan konden instemmen en twee niet. Dat punt was bereikt toen
op 25 juni het vorige overleg tussen de Kamer en de staatssecretaris werd
gehouden. Hij was het eens met de opmerkingen vanuit de Kamer over het belang
van regionale omroep en kon zich niet vinden in de zienswijze van de TROS-voorzitter.
Naarmate het wereldnieuws sneller in de huiskamer komt, stijgt de belangstelling
voor het «nieuws om de hoek». Het is van belang dat de publieke
omroep zich daarmee bezighoudt.Na het overleg van 25 juni, toen het ernaar uitzag dat er een oplossing
zou worden gevonden, heeft de staatssecretaris een vruchtbaar gesprek gevoerd
met het IPO, een gesprek waarin met de tien provincies voortgang werd geboekt.
De volgende dag bleek het NOS-bestuur meer problemen te hebben, onder meer
vanwege het niet meedoen van Noord- en Zuid-Holland, omdat het de vraag is
wat daar dan tijdens het vensterprogramma moet worden uitgezonden. Een ander
probleem is dat de reclame-inkomsten zijn teruggelopen sinds de gedachtevorming
over vensterprogrammering is begonnen. Bovendien had de STER intussen berekend
dat de vensterprogrammering geen extra reclame en dus geen extra inkomsten
zal opleveren. Dat de NOS niet heeft voorzien, is natuurlijk dom, maar het
zou nog dommer zijn geweest als de NOS in juli niet had verteld dat de zaken
zo lagen. Toch leefde tijdens dat gesprek in juli nog steeds de wens bij de
NOS om op de een of andere wijze door te gaan met regionale televisie. De
algemene bestuursvergadering van de NOS waarin de beslissing moest vallen,
zou op 23 augustus worden gehouden. Onmiddellijk daarna stond in de krant
dat de NOS niet door wilde gaan met vensterprogrammering. De officiële
brief van de NOS arriveerde op 28 augustus op het ministerie en bevatte niet
alleen de mededeling dat de NOS uitvoering van het originele plan niet zag
zitten, maar ook de bereidheid en de wil tot samenwerking met regionale omroepen.Om vaart in het dossier te houden, heeft de staatssecretaris vervolgens
geprobeerd de impasse te doorbreken, niet door dat «dwangtientje»,
zoals sommige kranten schreven, want dat was een maximum en daarover waren
de Kamer en hij het op 25 juni al eens geworden. De staatssecretaris
heeft in de eerste plaats geprobeerd de impasse te doorbreken door een analyse
te maken van het probleem. Aan het vensterplan moest iedereen op hetzelfde
moment en onder dezelfde omstandigheden en voorwaarden meedoen. Dat heeft
op alle betrokkenen een te grote klem gelegd. Bovendien ging het om een financieel
zwaarwegende beslissing. De staatssecretaris was tot de conclusie gekomen
dat die gelijktijdigheid doorbroken moet worden en dat als een provincie tot
publieke regionale omroep wil overgaan, moet worden bekeken onder welke voorwaarden
dat kan. Wil een tweede provincie ook, dan kan dat misschien onder iets andere
voorwaarden. Immers, de provincies verkeren in verschillende omstandigheden.
Maatwerk is dus gewenst, maar uiteraard wel binnen een bepaald stramien.In de tweede plaats was de staatssecretaris van oordeel dat de impasse
kon worden doorbroken door duidelijkheid te geven over de landelijke bijdrage.
Vandaar zijn voorstel over «matchen».Bij interruptie werd er verbazing over uitgesproken dat de NOS geen terugvaloptie
had ontwikkeld voor het geval dat een provincie niet zou willen. Gevraagd
werd of er in Hilversum tegengestelde krachten actief zijn geweest. Volgens
de staatssecretaris had de NOS wel een terugvaloptie en stemde de NOS in met
de nu door hem geformuleerde aanpak, waarbij sprake zal moeten zijn van maatwerk.
Uit het gesprek met de NOS had hij de stellige indruk dat men wel degelijk
bereid is om hoe dan ook samen te werken ten behoeve van een zo goed mogelijke
realisering. Het is overigens nog nooit voorgekomen dat er in Hilversum geen
dissidenten waren. Het leek hem dan ook verstandig om, als Nederland 1 enthousiast
is over vensterprogrammering, daarmee in overleg te treden. De staatssecretaris
heeft de NOS gezegd dat de voorwaarde van samenwerking niet tot obstructie
door de NOS mag leiden. De NOS heeft volmondig geantwoord dat niet te willen,
maar graag te willen samenwerken.De individuele benadering heeft consequenties voor het venster oude stijl.
Er zal niet overal tegelijk een vensterprogramma uitgezonden kunnen worden.
Dat kan pas als het vensterprogramma van de eerste provincies zo'n succes
is dat alle andere provincies het ook willen. De staatssecretaris wilde vasthouden
aan de geest van het akkoord van de tien provincies en aan de bereidwilligheid
tot samenwerking. Er moet gedacht worden vanuit een nieuw patroon. Elke provincie
kan zelf beginnen. Het stramien daarvoor moet door het Rijk worden gegeven.
Wat het Rijk ervoor over heeft, is in grote lijnen al door de staatssecretaris
aangegeven. Er zullen nog enkele algemene afspraken moeten worden gemaakt.
Hij deelde het gevoelen dat het laatste deel van de jongste brief van de NOS
(verhoging van de landelijke omroepbijdrage) niet het gelukkigste deel is.
De daarin vervatte gedachte was hem ook niet in het gesprek medegedeeld. Bij
interruptie werd erop gewezen dat dit deel wel iets zegt over de manier van
denken van het NOS-bestuur en dat daarbij stilgestaan moet worden, als men
verder wil gaan met samenwerking tussen dat NOS-bestuur en de afzonderlijke
regionale omroepen. De staatssecretaris was het hiermee eens.Hoewel alle provinciale/regionale omroepen zichzelf zijn, moet er wel
een zekere eenheid zijn in de publieke omroep. Er hoort dus een zekere samenwerkingsvorm
te zijn, overigens wel op voet van gelijkwaardigheid. De regionale omroepen
moeten niet elkaars concurrenten worden of totaal andere opvattingen ontwikkelen
over wat publieke omroep programmatisch en/of organisatorisch inhoudt. De
staatssecretaris benadrukte de noodzaak van vergaande integratie tussen STER
en ORN, omdat hij vreesde voor onderlinge concurrentie op de reclamemarkt.
Eigenlijk is er één publieke reclameorganisatie nodig. Hij maakte
zich zorgen over de verhouding STER–ORN. De ORN heeft te maken met publiek-private
constructies. In gesprekken met ROOS heeft hij er al op gewezen dat een publieke,
een semi-publieke en een commerciële reclameorganisatie te
veel van het goede zouden zijn. Voorwaarde voor publiek-private samenwerking
zal moeten zijn dat de STER-ORN voor de reclame zorgt. Bij publiek-private
samenwerking gaat het om een publieke omroep, wat eisen stelt aan de programmering
en aan de mate waarin reclame wordt vertoond. De reclame wordt daarbij geregeld
door een organisatie die niet concurreert met de rest van de publieke omroep.
Uitgaande van dit algemene principe kan worden gesproken over de verdeling.Bij interruptie werd gevraagd hoe ervoor kan worden gezorgd dat die organisatie
zich beter richt op de regionale markt. In dat kader zei de staatssecretaris
dat er een organisatie nodig is die in haar werkzaamheden sterk geïntegreerd
is, maar uit gelijkwaardige partners bestaat, namelijk de STER en de ORN.
De ORN zal ervoor moeten zorgen dat de regionale markt goed wordt «afgegraasd».
Als dit goed is afgesproken, kan worden bekeken wat dit betekent voor de publiek-private
kwesties. De staatssecretaris was ervoor geporteerd om bij de verdeling het
fifty-fiftyprincipe aan te houden. Als provinciale televisie voor een kwart
wordt betaald uit private middelen en voor driekwart uit overheidsmiddelen
(voor de helft door de provincie en voor de andere helft door het Rijk), dan
zou bij de verdeling van de reclameopbrengst dezelfde verhouding moeten gelden.De staatssecretaris schetste waarom het zijns inziens zuiverder is om
de regionale omroep te betalen uit heffingen, «gematcht» met landelijke
omroepbijdragen, dan uit algemene provinciale middelen. Hij onderschreef de
wens van de Kamer om de lasten voor de burgers zo laag mogelijk te houden.
Om die reden had hij ook tot «matchen» besloten. Vanuit de Kamer
is de mogelijkheid van het inzetten van algemene provinciale middelen niet
uitgesloten. De staatssecretaris vroeg zich af of het geen theoretische discussie
is, omdat provincies die zo rijk zijn dat zij eigen gelden zouden kunnen inzetten,
intussen allang de lasten voor hun burgers zullen hebben verlaagd. Hij was
evenwel bereid om op grond van de door de Kamer aangevoerde argumenten over
de lastendruk op de burger, ook over te gaan tot «matching» van
ingezette algemene provinciale middelen, uiteraard met een maximum. Tenslotte
is de provinciale opslag niet voor niets op maximaal f.10 bepaald. Die provinciale
middelen moeten uit de eigen begroting worden geput.Een ander probleem vloeit voort uit het (ongewijzigde) streven om de publieke
regionale omroep via de ether uit te zenden. Omdat volledige vensterprogrammering
niet mogelijk is, zal naar een andere manier moeten worden gezocht. Naarmate
er meer deelnemers komen, zullen de mogelijkheden groeien. De gewenste samenwerking
kan bijvoorbeeld ook leiden tot het uitwisselen van programma's. Als het ene
kanaal (NL1) er meer in ziet dan het andere, dan verdient het aanbeveling
om met de vensterprogrammering naar dat ene kanaal te gaan.Bij interruptie werd gevraagd of als de NOS halsstarrig blijft, een vensterconstructie
per provincie niet kan en er alleen publieke regionale omroep op de kabel
mogelijk is, de NOS onder druk kan worden gezet om te bereiken dat de regionale
televisie gedurende drie kwartier of een uur op een landelijk net kan uitzenden.
De staatssecretaris wees erop dat volledige vensterprogrammering onmogelijk
is doordat twee grote provincies niet willen betalen voor publieke regionale
omroep. Terwijl in de andere provincies de regionale omroep via een landelijk
net uitzendt, zal er in deze twee niet meewerkende provincies iets anders
uitgezonden moeten worden, maar dat mag dan nooit van grote landelijke betekenis
zijn. Zou de NOS een soort regio-tv in die beide provincies uitzenden, dan
zou de bereidheid van de andere provincies om mee te betalen aan de regionale
omroep tot het nulpunt dalen. De staatssecretaris zocht naar vensterachtige
constructies, waarbij zich niet het probleem voordoet dat er dan in andere
provincies niets uit te zenden is. Met enige goede wil is het wel te regelen
dat regionale programma's zo nu en dan «doorgeprikt» worden
op een landelijk net, maar een complete vensterprogrammering op een vast uur
is door de omstandigheden niet mogelijk.Hij was ervoor om tot het uiterste te proberen regioprogramma's via de
ether uit te zenden. Dat is nogal ingewikkeld. Nozema gaat na of een landelijke
dekking in de ether mogelijk is, misschien zelfs op verschillende tijden.
Dat zal behoorlijke kosten met zich brengen. Als het niet lukt of veel te
duur wordt, zou kunnen worden gedacht aan uitzending via de kabel, met een
heffing alleen voor kabelaangeslotenen. Dat blijkt inderdaad mogelijk te zijn,
maar wel wat te kosten. De staatssecretaris zou de afspraak willen maken om
volledig in te zetten op de ether, maar wettelijk de mogelijkheid te openen
om als dat niet helemaal lukt, via de kabel uit te zenden en dan alleen de
aangeslotenen te laten betalen. Daartoe zal de DOB bestanden moeten scheiden,
wat wel wat zal kosten.Een en ander vergt een snellere wetswijziging dan aanvankelijk nodig werd
geacht om een provinciale opslag voor regionale televisie mogelijk te maken.
Daarom wilde hij een nota van wijziging indienen op het wetsvoorstel liberalisering
Mediawet. Dat is de snelste weg, maar dan moet het vooraf wel zeker zijn dat
de Kamer ermee instemt. Immers, er is op zich zelf al haast met dit wetsvoorstel
en dat mag niet worden vertraagd door deze nota van wijziging. Er werd bij
interruptie op gewezen dat de Kamer zo nodig ook amendementen van die strekking
kan indienen. De staatssecretaris stelde vast dat er merkwaardig genoeg meer
mogelijkheden zijn om iets snel met een amendement te regelen dan met een
nota van wijziging. Hij meende evenwel dat ook de weg via de nota van wijziging
mogelijk is. Een zelfstandig wetsontwerp zou veel meer tijd vergen.De situatie in Friesland is anders dan in de andere provincies. In Friesland
is sprake van regionale televisie (op proef) en van een eigen etherzender.
Het bestuurlijke uitstel van de beslissing over vensterprogrammering mag op
zich zelf geen reden zijn om als iemand er last van heeft, álle financiële
nadelen te vergoeden. De staatssecretaris ging ervan uit dat per 1 januari
1997 tot «matching» overgegaan zal kunnen worden. Friesland loopt
dan een schuld op die op de exploitatie drukt, maar die vervolgens zal kunnen
worden weggenomen. Hij was ervan overtuigd dat dit probleem in goed overleg
zal worden opgelost. Wel zal Friesland dan ook over de brug moeten komen.
Voordat de beslissing over de regionale televisie is gevallen, is er geen
titel voor een rijksbijdrage aan Friesland. Vanaf het moment van de beslissing
kan er zo nodig voorgefinancierd worden.De staatssecretaris onderkende dat er in dunbevolkte provincies als Zeeland
ook bij een volledige opslag te weinig geld beschikbaar zal komen. Hij was
bereid te zoeken naar een oplossing, maar raadde het af te zoeken naar analogie
met andersoortige omstandigheden, namelijk de situatie waarin iedereen deelneemt.
Hij wilde eerst met de betrokken provincies praten over de omvang van het
probleem en dan nagaan op welke manier er een oplossing kan worden gevonden,
eventueel onder verschuiving van middelen van grotere provincies. Ook hier
streefde hij naar maatwerk. Nu meteen gaan verevenen terwijl niet alle provincies
meedoen, wordt erg ingewikkeld.Naar aanleiding van enkele interrupties merkte de staatssecretaris op
te verwachten dat de uitgetrokken maximaal 40 mln. ruimte zal bieden voor
aanpassingen ten behoeve van dunbevolkte provincies. Pas tegen de tijd dat
de regionale televisie tot volle bloei is gekomen en iedere provincie het
tientje opslag vraagt, zal er een probleem ontstaan, maar dan moeten kabinet
en Kamer nog maar eens praten over verhoging van die 40 mln. of iets dergelijks.De cijfers van het Commissariaat voor de media over de lokale omroep lijken
op het eerste gezicht somber. Er blijkt uit dat de lokale omroep het vaak
moeilijk heeft, ook financieel. Anderzijds is gebleken dat de eigen programmabijdrage
niet zo goed te meten is, omdat de lokale omroep voornamelijk
met vrijwilligers werkt en dan met name in het weekend. Het is dan ook verstandig
van het commissariaat dat het een en ander het komende jaar eens heel precies
wil gaan bekijken. De persoonlijke ervaring van de staatssecretaris met lokale
radio is zeer positief.Hij had geen aanwijzing dat de nieuwe verdeling van frequenties via veiling
tot het door de heer Verhagen geschilderde probleem zal leiden. Het is soms
nodig om in heel grote gemeenten een paar kleine frequenties samen te voegen,
maar zoveel mogelijk wordt gezocht naar oplossingen waarbij het overschakelen
van de ene naar de andere frequentie niet nodig is. De staatssecretaris zegde
toe schriftelijk te zullen ingaan op de problemen die aan de orde zijn gesteld
in de hem zo-even overhandigde brief van de Vereniging van samenwerkende omroepen. Nadere gedachtewisselingDe heer Middel (PvdA) constateerde verbetering in de activiteiten
van de staatssecretaris sedert het overleg van 25 juni. De staatssecretaris
heeft in zekere zin een doorbraak weten te bewerkstelligen. Hij heeft niet
weten te bereiken – maar het is de vraag of hem dat aangerekend kan
worden en of dat niet met de arrogantie van de NOS te maken heeft –
dat men zich in Hilversum realiseert dat de regionale omroepen geen concurrent,
maar bondgenoot zijn.De heer Middel had begrepen dat als bijvoorbeeld Flevoland op zeer korte
termijn met regionale omroep wil beginnen, maar het benodigde bedrag bij lange
na niet uit de eigen bijdrage haalt, deze provincie binnen enkele dagen kan
weten hoeveel geld zij uit de landelijke middelen krijgt.De staatssecretaris zei dat Flevoland dan zal moeten zeggen
hoeveel geld het nodig heeft en dat daarover vervolgens tussen ministerie
en provincie zal worden gesteggeld om uiteindelijk op een reëel bedrag
uit te komen.De heer Middel (PvdA) stelde dat de basisinvesteringen overal
hetzelfde zijn, maar dat hij tevreden was met deze toezegging.Hij kon zich vinden in het verhaal over de heffingen, maar wees erop dat
dit geen theoretische discussie hoeft te zijn, omdat er nu eenmaal rijke provincies
zijn en die alleen via de opcenten op de motorrijtuigenbelasting de lasten
van hun burgers kunnen verlagen. Hij ging akkoord met de heffing, onder de
voorwaarde dat ethertelevisie uitgangspunt blijft en dat als dat niet kan
en er via de kabel moet worden uitgezonden, niet meebetaald wordt door wie
geen kabeltelevisie kan ontvangen.De heer Middel bleef het jammer vinden dat de oorspronkelijke vensterprogrammering
niet meer mogelijk is. Hij opperde de mogelijkheid om tijdens de vensterprogrammering
in Noord- en Zuid-Holland bijvoorbeeld oude afleveringen van Van gewest tot
gewest uit te zenden. Hij ging ook akkoord met de invulling, gegeven in het kader van het voorbeeld
over Flevoland. Hij was blij met de steun die de staatssecretaris aan Friesland
zal geven.De lokale radio (en televisie) dreigt tussen wal en schip te raken. De
bewindsman is niet ingegaan op de kwestie van de omroepplannen. In die provinciale
omroepplannen moet volgens de heer Middel nadrukkelijk het lokale publieke
bestel als een gelijkwaardige partner worden betrokken. De heer Verhagen (CDA) waardeerde al de eerste stappen in de
brief en was inmiddels nog tevredener, omdat de staatssecretaris een duidelijke
en positieve reactie heeft gegeven op zijn meest fundamentele kritiek en vragen.
De heer Verhagen was met name erkentelijk voor de mogelijkheid van uitbreiding
van de «matching» met provinciale bijdragen. Zijns inziens moet
in dit kader niet het stramien van het algehele omroepbeleid in het oog worden
gehouden, maar moet maatwerk worden geleverd om te komen tot
publieke regionale televisie, rekeninghoudend met de wensen in de provincie.Zijn fractie zal zeker medewerking verlenen aan tijdige wijziging van
de Mediawet ten behoeve van een provinciale opslag. Zijns inziens hoeft de
indiening van een nota van wijziging geen oponthoud te betekenen, omdat niet
altijd over nota's van wijzigingen advies van de Raad van State behoeft te
worden gevraagd.De heer Verhagen waardeerde ook de positieve houding van de staatssecretaris
bij het zoeken van een oplossing voor de omroep Fryslân. Hij wilde graag
op de hoogte blijven van de voortgang in de gesprekken, opdat hij zo nodig
bij de behandeling van het wetsvoorstel op dit onderwerp kan terugkomen. Uit
gesprekken met betrokkenen uit Friesland had hij de indruk gekregen dat het
niet zo gemakkelijk ligt als wel wordt gesuggereerd.Hij behield zich ook het recht voor om nog terug te komen op de kwestie
van de dunbevolkte provincies.De heer Klein Molekamp (VVD) achtte het essentieel dat volgens
de bewindsman iedere provincie op haar eigen wijze mag opereren. Het is verheugend
dat de publieke gelden in brede zin «gematcht» zullen kunnen worden
en dat wie het regionale programma niet kan ontvangen, niet zal worden belast.Voorkomen moet worden dat provincies wachten met invoering van regionale
omroep omdat zij te weinig geld hebben en dat andere provincies wachten totdat
de staatssecretaris een beter beeld van het geheel heeft. De bewindsman wil
dit probleem kennelijk snel ter hand nemen. Mogelijk kan hij de Kamer dan
af en toe tussentijds op de hoogte stellen van de stand van zaken in de verschillende
provincies. Thans ligt duidelijk de verantwoordelijkheid bij de provincies.
Die kunnen de keuze maken.De heer Klein Molekamp vroeg naar de mogelijkheden van publiek-private
samenwerking, ook in wettelijke zin, en wees daarbij op de situatie in Brabant
waar een private omroep van start is gegaan en een publieke omroep ophanden
is en waarbij het de vraag is of de markt die concurrentie aankan. De wet
verbiedt zo'n samenwerking momenteel.Het is duidelijk dat de Kamer zich verantwoordelijk voelt voor de omroep
Fryslân.De heer Klein Molekamp sprak er tot slot zijn verbazing over uit dat de
NOS naar de rechter wil stappen als OLON voor het overnemen van het nieuws
niet wil betalen. De NOS wordt met publieke gelden gefinancierd, omdat zij
een publieke taak heeft. Dat betekent volgens hem dat ook andere organisaties
zonder betaling van de nieuwsgaring van de NOS gebruik kunnen maken.Mevrouw De Koning (D66) wilde graag nog antwoord hebben op
haar vraag hoe de staatssecretaris in de toekomst publiek-private samenwerking
ziet, in welke vorm deze mogelijk zal zijn en waar de grenzen dan zullen liggen.
Zij deelde de vreugde over de uitbreiding van de «matching» tot
algemene provinciale middelen. Ook zij wilde op de hoogte blijven van wat
staatssecretaris en Friesland overeenkomen.Mevrouw De Koning herhaalde dat de lokale omroep niet in de knel moet
komen in het provinciale omroepplan. Het is op zich verheugend dat er nog
ruimte te vinden zou zijn voor de regionale omroep in etherfrequenties, maar
het is ook verbazend hoeveel problemen er altijd blijken te zijn als er ook
commerciële gegadigden zijn voor een kennelijk te klein aanbod.De staatssecretaris had verklaringen dat NOS, ROOS en IPO bondgenoten
willen zijn. Zijn vertrouwen dat men dit echt wil realiseren, groeit op het
moment dat er ergens wordt samengewerkt. De vertraging van de
laatste tijd heeft niet bijgedragen tot betere verhoudingen. Zodra er in de
praktijk wordt gewerkt, zullen de verhoudingen wel verbeteren.De staatssecretaris deelde de waardering voor de tien provincies die elkaar
hebben vastgehouden en die dingen hebben voortgebracht waarvan men ongetwijfeld
in de toekomst nog veel plezier zal hebben. Maar ook het IPO voelt het als
een verruiming dat nu per provincie wordt geoordeeld.Omdat voortdurend wordt gekeken naar de relatie landelijk-regionaal is
het niet expliciet aan de orde gekomen, maar het is wel degelijk de bedoeling
van de staatssecretaris dat er in de provinciale omroepplannen een duidelijke
plek wordt ingeruimd voor de lokale omroep.De Kamer zal telkenmale worden geïnformeerd over stappen in de kwestie
Friesland en in de zaak van de dunbevolkte provincies.De kwestie van publiek-private samenwerking heeft natuurlijk ook een landelijke
uitstraling. De staatssecretaris zei nogmaals, oog te hebben voor de specifieke
problematiek die het nuttig en nodig kan maken, vormen te vinden voor publiek-private
samenwerking, een beetje langs AT5-achtige lijnen. Het Commissariaat voor
de media heeft daar ook de grens getrokken. De staatssecretaris was niet voornemens
een wetswijziging voor te stellen om die grens op te rekken. Wat anders is
het, als er tijdens de poging tot maatwerk wordt gestuit op iets nieuws. Daarover
kan dan desgewenst worden gesproken. Een onafhankelijke redactie is niet het
enige criterium in dit verband.De staatssecretaris zegde toe nog schriftelijk te zullen reageren op de
kwestie van de OLON en de nieuwsgaring.De voorzitter constateerde dat de staatssecretaris door kan
gaan met de nota van wijziging, dat er nog twee schriftelijke reacties zullen
worden gegeven en dat de Kamer op de hoogte zal worden gehouden van de gang
van zaken. De ondervoorzitter van de commissie,Van GelderDe griffier van de commissie,Roovers XNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Vlies (SGP), Van Nieuwenhoven
(PvdA), M.M.H. Kamp (VVD), voorzitter, De Cloe (PvdA), Janmaat (CD), Van Gelder
(PvdA), ondervoorzitter, Van de Camp (CDA), Mulder-van Dam (CDA), Hendriks,
Rabbae (GroenLinks), Jorritsma-van Oosten (D66), De Koning (D66), Koekkoek
(CDA), J.M. de Vries (VVD), Liemburg (PvdA), Stellingwerf (RPF), Lambrechts
(D66), Rijpstra (VVD), Cornielje (VVD), Cherribi (VVD), Dijksma (PvdA), Sterk
(PvdA), Van Vliet (D66), Bremmer (CDA).Plv. leden: Reitsma (CDA), Schutte (GPV), Lilipaly (PvdA), Klein Molekamp
(VVD), Valk (PvdA), Poppe (SP), Duivesteijn (PvdA), Ten Hoopen (CDA), Van
der Hoeven (CDA), Verkerk (AOV), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Bakker
(D66), Van 't Riet (D66), Deetman (CDA), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD),
Van der Ploeg (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Versnel-Schmitz (D66), Essers (VVD),
Korthals (VVD), Passtoors (VVD), Huys (PvdA), Van Zuijlen (PvdA), Verhagen
(CDA), Lansink (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23968-23.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl