Toerisme en recreatie; Verslag algemeen overleg op 3 juli 2002, over evaluatie Kampeerregelgeving en de Wet op de openluchtrecreatie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26419, nr. 10

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

26-07-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26419 nr. 10

18-07-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesHet antwoord van de staatssecretarisNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26419Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 419Toerisme en recreatienr. 10VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 18 juli 2002De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 en de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer en
Visserij2 hebben op 3 juli 2002 overleg gevoerd
met staatssecretaris Faber van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij over de evaluatie Kampeerregelgeving en de Wet op de openluchtrecreatie
(WOR) (26 419, nr. 8).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesDe heer Hofstra (VVD) steunt het voorstel
om de mogelijkheden van kamperen bij de boer te verruimen. Is het echter mogelijk
om de grens nog hoger te stellen op een aantal van 25 of misschien zelfs 40
kampeermiddelen onder de voorwaarde dat concurrerende kampeervoorzieningen
ook een algehele vrijstelling krijgen tot die grens? Verder wenst hij een
stroomlijning van de controles op dit punt met het oog op de hiermee gepaard
gaande lagere belasting voor de ondernemers in kwestie.Voorts informeert hij ernaar of de wet voorziet in een definitie van «kamperen»
met betrekking tot kampeerauto's. Hij begrijpt dat overnachten langs de snelweg
risico's met zich brengt, maar waar ligt dan de grens c.q. wanneer is sprake
van overnachten? Is het mogelijk om het overnachten in kampeerauto's langs
het secundaire wegennet toe te staan, tenzij dat bij gemeentelijke verordening
nadrukkelijk is verboden? In Frankrijk kent men een dergelijk systeem ook.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA) vindt het zorgelijk
dat de uitvoering en handhaving van de WOR bij veel gemeenten weinig prioriteit
krijgen, ook qua ambtelijke capaciteit. Derhalve is het goed als de staatssecretaris
de aandacht van de gemeenten vraagt voor het goed uitvoeren en beter benutten
van de mogelijkheden van de WOR. Gemeenten dienen kritisch te toetsen bij
de verlening van vergunningen, vrijstellingen of ontheffingen. De voorgestelde
aanscherping van de artikelen 9 en 12 van de WOR is daarvoor van belang.Zij constateert voorts dat de gemeenten zeer beperkt aandacht schenken
aan de werking van het Besluit hygiëne, gezondheid en veiligheid bij
kampeerterreinen. Ook op dit punt is een oproep aan de gemeenten op zijn
plaats, zoals de ANWB bij brief heeft gesteld. Zij stemt derhalve in met het
voorstel van de staatssecretaris om te komen tot een plan van aanpak voor
een betere stroomlijning en intensivering van controle- en handhavingsacties.Mevrouw Schreijer is van mening dat bij het kamperen bij de boer de vraag
van de consument doorslaggevend moet zijn, waarbij nadrukkelijk rekening moet
worden gehouden met de noodzakelijke landschappelijke inpassing, de aanwezigheid
van voorzieningen voor de hygiëne en veiligheid en vast omschreven kampeermiddelen.
De gemeenten moeten duidelijke voorwaarden en voorschriften verbinden aan
een ontheffing. Artikel 11 van de WOR moet dus worden benut. Een en ander
moet ook worden gehandhaafd. De voorwaarden en voorschriften, verbonden aan
het kamperen bij de boer, moeten duidelijk en zoveel mogelijk uniform zijn
voor alle gemeenten. Kan de staatssecretaris dit in samenspraak met de VNG
bevorderen? Hoe kan zij een goede toepassing van artikel 11 van de WOR stimuleren?Het verruimen van de mogelijkheden voor het kamperen bij de boer naar
15 plaatsen gedurende het gehele kampeerseizoen heeft in de optiek van mevrouw
Schreijer grote voordelen, maar het voorstel van de heer Hofstra op dit punt
gaat haar te ver. De voorgestelde aanpassing biedt betere mogelijkheden voor
handhaving en uitvoering van de regelgeving. Deze regeling biedt duidelijkheid
aan de consument, draagt bij aan een meer gevarieerd recreatief product waar
de consument om vraagt, biedt een betere benutting van de aanwezige ruimte
en voorzieningen en levert een belangrijke bijdrage aan plattelandsvernieuwing
en verbreding van de agrarische bedrijfsuitvoering. De nieuwe regeling mag
niet leiden tot scheve concurrentieverhoudingen met vergunningsplichtige bedrijven
die aan zwaardere voorwaarden moeten voldoen. Het kamperen bij de boer moet
daarom kleinschalig blijven en daarom moet de grens echt liggen bij 15 kampeermiddelen.
Het moet ook duidelijk worden wat onder «kampeermiddel» wordt
verstaan. Dat is geen toiletwagen of een tentje van een kind. Een en ander
vereist een strikte handhaving, waaraan het nu nogal eens ontbreekt. Het leggen
van de grens bij 15 kampeermiddelen biedt in vrijwel alle situaties voldoende
soelaas, behalve gedurende het hoogseizoen in de provincie Zeeland. Is het
mogelijk om in noodgevallen bij incidentele tekorten in Zeeland maatwerk te
bieden via enige verruiming op dat punt?Mevrouw Schreijer vindt het in een relatief klein land als Nederland niet
noodzakelijk om de overnachting in kampeerauto's op openbare parkeerplaatsen
ongelimiteerd toe te staan. Er is immers vaak een camping in de buurt, die
meestal soelaas biedt. Daarnaast biedt artikel 15 van de WOR aan gemeenten
de mogelijkheid om voor een korte periode een uitzondering te maken voor vijf
kampeerauto's. Overwogen kan worden om in specifieke situaties dit aantal
te verhogen tot tien. Met de groei van het toerisme zal immers het gebruik
van kampeerauto's blijven toenemen. Een zekere uitbreiding van artikel 15
kan daaraan tegemoet komen, zonder het principe van het reguleren van het
overnachten in kampeerauto's buiten de kampeerplaatsen te verlaten.Tot slot deelt zij mede er nog niet van overtuigd te zijn dat het verplicht
stellen van de gemeentelijke kampeerverordening overbodig is. De staatssecretaris
acht zo'n hernieuwde verplichting niet noodzakelijk, omdat tweederde van de
gemeenten een kampeerbeleid heeft geformuleerd. Eenderde van de gemeenten
heeft dat dus nog niet. Om welke gemeenten gaat het dan en welke redenen zijn
er voor het ontbreken van een dergelijk beleid? Gaat het ook om gemeenten
waar heel veel mensen kamperen?Mevrouw Van Gent (GroenLinks) releveert dat
in 1995 de Kampeerwet is vervangen door de WOR met het oog op de vergroting
van de beleidsvrijheid van de gemeenten en de vergroting van de diversiteit.
Uit de evaluatie blijkt dat de diversiteit in feite niet is vergroot
en dat maar weinig gemeenten gebruik hebben gemaakt van de nieuwe vrijheden.
Eenderde van de gemeenten heeft volgens de enquête geen beleidsplan
voor kamperen opgesteld. Aannemelijk is voorts dat gemeenten die geen kampeerbeleid
voeren, ook niet op de enquête hebben gereageerd en dat het daadwerkelijke
cijfer dus nog slechter is. Op welke wijze zal de staatssecretaris trachten
het percentage gemeenten met een beleidsplan te verhogen? Is de uitkomst van
de enquête geen aanleiding om het onderzoek gemeentedekkend voort te
zetten en te bezien hoeveel gemeenten daadwerkelijk kampeerbeleid voeren?
Daarnaast valt op hoe weinig ambtelijke capaciteit gemeenten reserveren voor
het kampeerbeleid, gemiddeld 0,15 formatieplaats. Daar komt bij dat gemeenten
die niet hebben gereageerd, dit gemiddelde nog eens naar beneden kunnen halen.
Kortom, het kampeerbeleid krijgt van gemeenten weinig prioriteit. De decentralisatie
heeft dus beperkt succes gehad. De gemeenten moeten veel steviger inzetten
op dit beleid en daarvoor ook mensen en middelen vrijmaken. Met het oog daarop
is het van belang dat de staatssecretaris hierover bij de gemeenten een krachtig
signaal afgeeft. Op korte termijn moet met de branche en de VNG een plan van
aanpak worden gemaakt om de implementatie alsnog versneld door te voeren.Een volgend punt van zorg betreft de veiligheid op de kampeerterreinen.
Zeker bij grote campings met horecavoorzieningen komen veel mensen samen en
dient de veiligheid van die grote groepen mensen absoluut gewaarborgd te zijn.
De reactie van de staatssecretaris dat de controle en handhaving worden gestroomlijnd
en geïntensiveerd, is positief, maar toch onvoldoende. Zeker van grotere
campings waar meer dan 50 mensen tegelijkertijd verblijven, mag worden verwacht
dat zij over een actueel veiligheidsplan beschikken dat ook regelmatig wordt
gecontroleerd. Is de staatssecretaris bereid om samen met de minister van
BZK en de VNG te bezien hoeveel campings over zo'n actueel en goedgekeurd
veiligheidsplan beschikken en hierover aan de Kamer te rapporteren? Het is
ook belangrijk dat de overheid investeert in de advisering van bedrijven op
dat punt. Het is onvoldoende dat wordt volstaan met het ter kennis brengen
van de problematiek bij de brancheorganisaties.Mevrouw Van Gent ziet het kamperen bij de boer – recreatie als een
nieuwe loot aan de boom van een verbreed boerenbedrijf – als een belangrijke
ontwikkeling die veel steun verdient, ook in het streven naar een leefbaar
platteland. Dergelijke groene diensten door boeren verbreden de basis van
de landbouw en ook de economische draagkracht van het platteland en passen
in de door GroenLinks bepleite ecologische modernisering van de landbouw in
Nederland. Derhalve zou zij graag zien dat de regelgeving meer toestaat dan
nu het geval is, zij het wel onder de randvoorwaarden van natuur, milieu en
landschap. Het voorstel van de heer Hofstra op dit punt gaat haar veel te
ver.De VeKaBo (vereniging van kampeerboeren Nederland) pleitte evenwel voor
een uitbreiding van het maximumaantal plaatsen naar 25, omdat bij dit aantal
een minicamping beter vorm te geven is en de investeringen in voorzieningen
ten behoeve van milieu, natuur, legionellabestrijding, veiligheid, etc. lonend
zijn. Is de staatssecretaris bereid om de regelgeving in deze zin aan te passen,
rekening houdend met het gegeven dat sprake is van een ander marktsegment
dan dat van grotere campings? Als het argument van de landschappelijke aantasting
in dezen dominant is, dan kunnen in de wetgeving scherpere verplichtingen
terzake worden opgenomen. De vraag is ook of het landschap niet meer gebaat
is bij enkele grotere minicampings dan bij veel kleintjes. Daar komt bij dat
in een aantal regio's de vraag het aanbod scherp overschrijdt. Als alleen
voor Zeeland in het hoogseizoen meer plaatsen worden toegestaan, dan wordt
dat meer regel dan uitzondering. Er zijn bovendien ook andere gebieden in
het land die een dergelijke uitbreiding zouden willen.Tot slot geeft zij te kennen geen voorstandster te zijn van een uitbreiding
van de mogelijkheden voor het overnachten in kampeerauto's buiten kampeerterreinen.
Op zichzelf kan zij zich wel voorstellen dat mensen op een parkeerplaats willen
overnachten, maar het gevaar is dat dan afval en chemische middelen worden
gedumpt. Er zit dus meer aan vast dan zo op het eerste gezicht lijkt. Als
er een markt voor is, zullen campings ook meer voorzieningen voor campers
treffen. Bovendien biedt artikel 15 van de WOR al bepaalde mogelijkheden voor
gemeenten om het overnachten in kampeerauto's toe te staan.Mevrouw Van Velzen (SP) is blij met de evaluatie,
want het is goed om de realiteit nu zwart op wit samengevat te zien. De uitkomsten
van de evaluatie zijn bedroevend. Eenderde van de gemeenten doet helemaal
niets aan het kampeerbeleid, terwijl meer dan de helft van deze groep wel
een of meer campings binnen de gemeentegrenzen herbergt. Bovendien is de conclusie
gebaseerd op informatie van de gemeenten zelf en het is onwaarschijnlijk dat
zij genegen zijn om hun vuile was buiten te hangen. Is de staatssecretaris
op enigerlei wijze via eigen onderzoek of via kampeerdersorganisaties nagegaan
of de door de gemeenten aangeleverde gegevens niet te rooskleurig zijn? Een
gemeentelijk kampeerbeleid is van belang omdat anders projectontwikkelaars,
die het omkatten van campings in chaletparken als een lucratieve markt ontdekt
hebben, geen strobreed in de weg wordt gelegd. Deze ontwikkeling is nu al
een jaar of acht aan de gang en de Kamer is hierover al een jaar of zes met
het kabinet aan het steggelen, maar het blijft bij mooie woorden en er zijn
te weinig concrete daden.Uit de evaluatie maakt zij voorts op dat 18% van de gemeentelijke bestemmingsplannen
waarin het kampeerbeleid is geregeld, ouder dan tien jaar is. Hetzelfde geldt
voor 11% van de kampeerverordeningen. Het is uiterst onwaarschijnlijk dat
dergelijke stukken nog een goede basis vormen voor een adequate handhaving.
Gemiddeld is per gemeente slechts 0,15 formatieplaats beschikbaar voor de
uitvoering en handhaving van de WOR. Dat leidt ertoe dat gemeenten weinig
kritisch zijn bij het verlenen van vergunningen of ontheffingen en dat het
intrekken of weigeren van een vergunning of ontheffing zelden gebeurt. Merkwaardig
is dat de staatssecretaris zo lankmoedig is met maatregelen om de gemeenten
te dwingen de handhaving aan te scherpen, terwijl zij zelf constateert dat
die handhaving beroerd is. Wat bedoelt zij in dit verband met «aandacht
vragen»? Is dat niet te vrijblijvend, gezien de geconstateerde praktijk?
Overigens is het een goede zaak dat de vergunningverlening en de handhaving
bij de WOR worden geïntegreerd met andere gemeentelijke taken in deze
sfeer.Mevrouw Van Velzen spreekt voorts waardering uit voor het kamperen bij
de boer als de klassieke vorm van kamperen voor rustzoekers die niet zitten
te wachten op allerlei voorzieningen. Dat mag dan ook zo blijven. Het verhogen
van het aantal kampeermiddelen tot ten hoogste 15 gedurende het hele kampeerseizoen
is acceptabel op voorwaarde dat de handhaving van de overige spelregels sterk
wordt aangescherpt. Te denken is dan aan het weghalen van de kampeermiddelen
buiten het seizoen. Is het voorts mogelijk om een flink aantal van deze kampeerplaatsen
te reserveren voor trekkers?Zij constateert dat er een lobby aan de gang is om het overnachten in
kampeerauto's buiten kampeerterreinen vaker mogelijk te maken. Op dit punt
steunt zij het beleid van de staatssecretaris ten zeerste, namelijk dat dit
niet gewenst is.Tot slot releveert zij dat volgens de evaluatie eenzesde van de gemeenten
wel een camping of chaletpark huisvest, maar geen kampeerbeleid heeft. Haar
fractie stelde voor om de gemeentelijke kampeerverordening weer verplicht
te stellen om deze zwakke broeders weer in het gareel te krijgen. Dat mag
ook met een ander instrument gebeuren, maar daar komt de staatssecretaris
ook niet mee. Zij blijft hangen in een welwillende opstelling
en het sturen van brieven. Na zes jaar kamerdebatten is er overeenstemming
over de intenties, maar zit er nog te veel licht tussen die intenties en de
dagelijkse praktijk in de gemeenten.Het antwoord van de staatssecretarisDe staatssecretaris geeft te kennen dat veel
gemeenten, 66%, op de enquête in het kader van de evaluatie hebben gereageerd.
Alleen al het feit dat een dergelijke evaluatie wordt opgesteld en dat een
dergelijke enquête is gehouden, leidt ertoe dat gemeenten op dit beleidsveld
alert worden gemaakt en als het ware worden opgeschud. Daarnaast zijn op een
aantal terreinen wel degelijk beleidsmaatregelen aangekondigd. Dat alles heeft
inmiddels ook zijn weerslag gekregen in een nieuwe brochure in de groene reeks
van de VNG «Wonen of recreëren», waarover de gemeenten sinds
kort kunnen beschikken. Feit is dat de uitvoering van de kampeerregelgeving
volledig is gedecentraliseerd, hetgeen betekent dat het kabinet geen bevoegdheden
heeft om gemeenten tot actualisering van zaken te dwingen. Gezien het goede
overleg met de VNG op dit punt, mag evenwel worden verwacht dat de gemeenten
aan het verzoek van het kabinet gehoor zullen geven om meer aan het kampeerbeleid
te doen dan tot nu toe is gebeurd. Viervijfde van de gemeenten hebben na de
inwerkingtreding van de WOR hun kampeerbeleid formeel vastgelegd en dat is
geen slecht resultaat. In het overgrote deel van de gemeenten waar verblijfsrecreatie
in enige mate voorkomt, wordt er ook aan gewerkt. Gemeenten moeten daartoe
ook de kans krijgen. Enig vertrouwen op dat punt is dan ook geboden, maar
het is wel zaak om hierbij de vinger aan de pols te houden.Hierna releveert zij dat het optreden van projectontwikkelaars bij het
plaatsen van chalets op kampeerterreinen ook een zaak is van het ruimtelijkeordeningsbeleid
van de gemeenten, die dergelijke ontwikkelingen in hun bestemmingsplannen
mogelijk moeten maken. In de Kamer is indringend gediscussieerd over de positie
van langkampeerders en met het oog daarop wordt nu gewerkt aan nadere wettelijke
regelgeving, want het is voor gemeenten kennelijk lastig om, als zij dat willen,
dergelijke ontwikkelingen tegen te gaan. In de wetgeving kan voor gemeenten
een aantal handvatten worden geboden om daarmee aan de gang te gaan, bijvoorbeeld
door de vergunningverlening te koppelen aan de controle op reglementen van
de recreatieverblijven. Het reglement zal een toetsingscriterium voor de vergunningverlening
moeten zijn. Als blijkt dat de eigenaren van de recreatieverblijven zich niet
houden aan wat zij zelf in het reglement hebben bepaald, kan dat ook reden
zijn om een vergunning in te trekken. De bedoelde wetsvoorstellen zullen naar
verwachting vlak na het zomerreces in de ministerraad worden gebracht om vervolgens
aan de Raad van State te worden voorgelegd. Na advisering door de Raad van
State zal een en ander naar de Kamer worden doorgeleid.Vervolgens beaamt staatssecretaris Faber dat de handhaving van het Besluit
hygiëne, gezondheid en veiligheid van kampeerterreinen in de praktijk
te wensen overlaat. Derhalve heeft de minister van VROM laten weten dat dit
onderwerp vlak na de zomer zal worden geagendeerd voor de Landelijke coördinatiecommissie
milieuhandhaving (LCCM), teneinde na te gaan hoe de handhaving kan worden
versterkt. Met de inwerkingtreding van de WOR en het Besluit horeca-, sport-
en recreatie-inrichtingen milieubeheer is een en ander formeel geregeld. De
algemene maatregel van bestuur dienaangaande is van recente datum. 60% tot
80% van de kampeerterreinen vallen onder deze AMvB; voor terreinen die niet
onder de AMvB vallen, is de gemeente het bevoegd gezag. Met de minister van
VROM, die voor dit beleid verantwoordelijk is, zal worden besproken in hoeverre
het beleid in overleg met het ministerie van BZK, de VNG en de Recron nog
kan worden aangescherpt. De gemeenten dienen toe te zien op de opstelling
van veiligheidsplannen en die eventueel in hun rampenbestrijdingsplannen
te incorporeren. Zij dienen ook in te grijpen als blijkt dat zaken niet in
orde zijn. In de LCCM zal worden besproken hoe hierbij op landelijk niveau
meer toezicht en druk kunnen worden uitgeoefend. De logische consequentie
hiervan is dat dit onderwerp ook onderdeel zal vormen van de periodieke handhavingsrapportage
van VROM.Hierna brengt de staatssecretaris naar voren dat het beleid inzake het
kamperen bij de boer onduidelijk was en dat derhalve wordt voorgesteld om
de regeling te verruimen tot het toestaan van maximaal 15 kampeermiddelen
gedurende het hele kampeerseizoen (15 maart t/m 31 oktober). Als
gemeenten dat in bepaalde omstandigheden noodzakelijk achten, kunnen zij onder
dit maximum van 15 gaan zitten of een kortere periode aanhouden. Bij het kamperen
bij de boer is sprake van een systeem van vrijstellingen en ontheffingen.
Als sprake is van een duidelijke recreatieve bestemming met grotere aantallen
kampeerplaatsen, dan moet dat als zodanig ook positief planologisch worden
bestemd en dan is ook een vergunning nodig. Vergunningsplichtige bedrijven
zouden in een nadelige situatie worden gebracht als het kamperen bij de boer
nog veel sterker zou worden verruimd. Met het nu voorliggende voorstel is
een goed evenwicht gevonden tussen enerzijds het kamperen bij de boer en anderzijds
de vergunningsplichtige recreatiebedrijven. Zij zegt toe dat in overleg met
de VNG zal worden nagegaan of voor gemeenten een handleiding kan worden opgesteld
inzake de regelgeving voor het kamperen bij de boer.Het lijkt haar niet wenselijk om voor de specifieke situatie van Zeeland
een verruiming van mogelijkheden toe te staan, want ook elders in het land
is sprake van piekbelastingen en zijn toerisme en recreatie van groot belang.
Een dergelijke uitzondering zou ook oneerlijke concurrentie betekenen voor
de vergunningsplichtige bedrijven. Het aanwijzen van plaatsen voor trekkers
is naar haar opvatting een zaak die de markt zelf moet regelen en geen punt
voor overheidsregelgeving. Thans is al voorgeschreven dat de kampeermiddelen
die (op grond van artikel 8, derde lid, van de WOR) tijdelijk extra bij de
boer mogen worden geplaatst, na die periode moeten worden weggehaald.Met mevrouw Van Velzen constateert zij dat sprake is van een lobby van
de kampeerautobezitters. Zij wenst op dit punt geen verruiming van de regelgeving
toe te staan. Nederland heeft een grote dichtheid qua kampeer- en recreatiebedrijven
waar men in de kampeerauto kan overnachten. Heel veel kampeerterreinen hebben
daarvoor ook speciaal voorzieningen aangelegd. Uit de evaluatie blijkt dat
bij overheidsinstellingen en terrein- en wegbeheerders zo goed als geen steun
bestaat voor een verruiming op dit punt. De noodzaak van overnachting op openbare
parkeerplaatsen is in Nederland niet aanwezig, maar zou daarentegen wel problemen
opleveren op het gebied van de openbare orde en de veiligheid. Daar komt bij
dat artikel 15 van de WOR het voor een gemeente mogelijk maakt om faciliteiten
voor maximaal vijf kampeerauto's te realiseren. Bij speciale evenementen is
het voor gemeenten krachtens artikel 13 van de WOR mogelijk om een grotere
verruiming toe te staan. De grens tussen parkeren en kamperen is wettelijk
niet vastgelegd; overtreding van het kampeerverbod zal aan de hand van feitelijke
omstandigheden moeten worden beoordeeld en dat stuit in de handhavingspraktijk
niet op problemen.Nadere gedachtewisselingMevrouw Van Velzen (SP) verneemt graag nog
in hoeverre de informatie van gemeenten uit de enquête ook elders op
haar juistheid gecheckt is. Ook vraagt zij nog welke maatregelen de staatssecretaris
neemt voor verbetering van de handhaving bij de vergunningafgifte.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) waardeert het
dat het veiligheidsaspect op kampeerterreinen nog eens met de minister van
BZK en de VNG wordt besproken, maar het is wel van belang dat
hierbij tempo wordt gemaakt. Het mag immers geen papieren beleid zijn dat
in de praktijk onvoldoende werkt.Verder herhaalt zij haar pleidooi voor een verruiming van het kamperen
bij de boer tot maximaal 25 plaatsen, hetgeen voor boeren uit bedrijfseconomisch
oogpunt aantrekkelijk is. Concurrentie met vergunningsplichtige bedrijven
treedt in haar optiek niet zozeer op, omdat het daarbij om een heel ander
marktsegment gaat.Tot slot steunt zij het beleid van de staatssecretaris inzake de kampeerauto's,
al mag hier en daar wel enige soepelheid worden betracht. Het is evenwel absoluut
ongewenst dat grote parkeerplaatsen ontstaan voor kampeerauto's.Mevrouw Schreijer-Pierik (CDA) heeft voor
een uitzonderingssituatie voor Zeeland gepleit, omdat juist Zeeland dat zelf
specifiek heeft gesuggereerd. Een dergelijke uitzondering zou alleen voor
één nacht van toepassing moeten zijn in ernstige noodgevallen.
Dit soort signalen heeft zij niet van andere provincies gekregen.De staatssecretaris geeft aan dat de evaluatie
niet alleen is gebaseerd op informatie van gemeenten, maar ook op interviews
met andere instanties. Dat zorgt ervoor dat het beeld redelijk betrouwbaar
is. Wat de handhaving en de vergunningverlening betreft, is met de voorliggende
evaluatie al de vinger aan de pols gelegd. In dat opzicht blijft zij bij wat
zij in eerste termijn heeft gezegd. Zij kan zich goed voorstellen dat bij
een volgende evaluatie van het beleid expliciet wordt bezien wat alsdan wel
en niet is gerealiseerd en of de rijksoverheid verder moet gaan in haar optreden
op dit punt.Zij heeft begrip voor het ongeduld van mevrouw Van Gent ten aanzien van
de handhaving van de veiligheidsaspecten. Zoals gezegd wordt het in de LCCM
besproken, terwijl naar verwachting de minister van VROM op korte termijn
overleg zal voeren met BZK, VNG en Recron. In ieder geval zal zij de minister
op de noodzaak daarvan attenderen.Het is voor haar de vraag of het in bedrijfseconomische zin noodzakelijk
is om de grens van 15 kampeermiddelen voor het kamperen bij de boer uit te
breiden naar 25. Uit de ervaringscijfers blijkt dat een aantal van 10 tot
15 voor boeren lucratief genoeg is om hun terrein open te stellen voor kampeeractiviteiten.
Een verdere uitbreiding zou ook concurrentievervalsend werken ten opzichte
van vergunningsplichtige recreatiebedrijven. Er zijn immers wel degelijk ook
kleinschalige commerciële recreatiebedrijven die wel vergunningsplichtig
zijn. Het is voor een boer mogelijk om zijn kampeeractiviteiten uit te breiden
tot meer dan 15 plaatsen, mits de gemeente daarvoor vergunning heeft verleend
en dat in planologische zin mogelijk heeft gemaakt.Tot slot lijkt het haar onjuist om alleen voor Zeeland een uitzondering
te creëren, terwijl elders in den lande soortgelijke problemen optreden.
In echte noodsituaties kan een gemeente altijd maatregelen nemen krachtens
de artikelen 13 en 15 van de WOR.De fungerend voorzitter van de vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,MeijerDe fungerend voorzitter van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij,Van der VliesDe waarnemend griffier van de vaste commissie voor Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,RooversXNoot1Samenstelling:Leden: Te Veldhuis (VVD), Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66), Crone (PvdA),
Cornielje (VVD), Hofstra (VVD), Meijer (CDA), fng. voorzitter, Koenders (PvdA),
Van Beek (VVD), Schreijer-Pierik (CDA), Van Gent (GroenLinks), Ross-van Dorp
(CDA), Bussemaker (PvdA), Mosterd (CDA), Alblas (LPF), Van As (LPF), Van den
Brink (LPF), Veling (ChristenUnie), Jense (LN), Van Bochove (CDA), Van Geel
(CDA), De Ruiter (SP), Duyvendak (GroenLinks), Smolders (LPF) en Van Lith
(CDA).Plv. leden: Van der Ham (D66), Rietkerk (CDA), Van den Brand (GroenLinks),
Koopmans (CDA), Vietsch (CDA), Groenink (LPF), Wiersma (LPF), Schonewille
(LPF), Van der Staaij (SGP), Teeven (LN), Ten Hoopen (CDA), Van Velzen (SP),
Vos (GroenLinks), De Jong (LPF) en Spies (CDA).XNoot2Samenstelling:Leden: Van der Vlies (SGP), fng. voorzitter, Te Veldhuis (VVD), Van Heemst
(PvdA), Van Ardenne-van der Hoeven (CDA), Duivesteijn (PvdA), Kamp (VVD),
Crone (PvdA), Vos (GroenLinks), Cornielje (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Meijer (CDA), Buijs (CDA), Schreijer-Pierik (CDA), Atsma (CDA), Van Ruiten
(LPF), Van den Brink (LPF), Van den Brand (GroenLinks), Tichelaar (PvdA),
Ormel (CDA), Teeven (LN), Koopmans (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP),
De Jong (LPF) en Groenink (LPF).Plv. leden: Van Dijke (ChristenUnie), Jager (CDA), Mosterd (CDA), Spies
(CDA), Van Lith (CDA), Ross-van Dorp (CDA), Eerdmans (LPF), Dekker (LPF),
Duyvendak (GroenLinks), Jense (LN), Mastwijk (CDA), Van Geen (D66), Vergeer-Mudde
(SP), Jukema (LPF) en Smolders (LPF). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26419-10.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl