Goedkeuring Verdrag 18-9-1997 Oslo inzake verbod op gebruik en vernietiging van anti-personeelsmijnen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26137, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

08-12-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26137-(R1620) nr. 5

04-12-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelen Artikel 1Artikel 3Artikel 4Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 14Artikel 18OndertekeningBIJLAGE Overzicht partijenbestand bij het anti-personeelmijnenverdrag
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26137Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 137 (R1620)Goedkeuring van het op 18 september 1997 te Oslo totstandgekomen Verdrag
inzake het verbod van het gebruik, de aanleg van voorraden, de productie en
de overdracht van anti-personeelsmijnen en inzake de vernietiging van deze
wapensnr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 4 december 1998De regering heeft met belangstelling kennis genomen van de bevindingen
van de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken. De regering dankt de verschillende
fracties voor de waarderende opmerkingen. De in het verslag gestelde vragen
zullen zoveel mogelijk in volgorde van het verslag worden beantwoord. In een
bijlage bij deze nota is ter beantwoording van de vragen van de leden van
diverse fracties terzake een overzicht opgenomen van het partijenbestand bij
het onderhavige verdrag, verder te noemen ap-mijnenverdrag. AlgemeenDe leden van fracties van PVDA, VVD, CDA en SP vragen naar de stappen
die worden gezet om de effectiviteit van het verdrag te vergroten. Hierop
antwoorden wij dat Nederland probeert zoveel mogelijk landen ertoe te bewegen
partij te worden bij het ap-mijnenverdrag en bij het gewijzigde Protocol II
van het Conventionele Wapensverdrag. Dit geldt in het bijzonder voor landen
met een mijnenprobleem en voor landen die over veel anti-personeelmijnen beschikken.
Hiertoe worden met gelijkgezinde landen demarches uitgevoerd. Ook komen deze
kwesties regelmatig in bilaterale contacten aan de orde. Nederland heeft tijdens
de 53e AVVN resoluties mede-ingediend die landen oproepen partij te worden
bij het ap-mijnenverdrag en bij het gewijzigde Protocol II. Op de vraag welke
bijdrage Nederland kan leveren aan mijnenruiming, antwoorden wij dat in de
afgelopen jaren een bedrag van ca. NLG 20 miljoen per jaar vanuit de begroting
voor Ontwikkelingssamenwerking beschikbaar is gesteld voor humanitaire mijnenruiming
in ontwikkelingslanden. Hieruit zijn voornamelijk activiteiten gefinancierd
in Afghanistan, Angola, Cambodja, Laos en Moçambique. Het ligt in het
voornemen van de regering om in de komende jaren een vergelijkbare bijdrage
ten behoeve van humanitaire mijnenruiming beschikbaar te stellen.De leden van de fracties van de PVDA en de SGP vragen ook naar de discussie
in NAVO-kader over de ap-mijnenproblematiek. Wij kunnen hierop antwoorden
dat de Verenigde Staten en Turkije niet aan het ap-mijnenverdrag gebonden
zijn en zich het recht voorbehouden anti-personeelmijnen te gebruiken. In
NAVO-operaties kunnen zij dergelijke mijnen uitsluitend nog op
hun eigen grondgebied inzetten of, als het om een optreden buiten het NAVO-verdragsgebied
gaat, op het grondgebied van staten die geen partij zijn bij het ap-mijnenverdrag.
In geen geval zouden de veertien overige NAVO-partners het gebruik van anti-personeelmijnen
nog ondersteunen. Naar het zich laat aanzien, zal dit tevens een van de belangrijkste
conclusies zijn van de studie die de NAVO thans verricht naar de gevolgen
van het ap-mijnenverdrag voor het bondgenootschappelijke optreden. Het voornemen
van de Verenigde Staten eerst in 2006 tot het ap-mijnenverdrag toe te treden,
hangt vooral samen met de verwachting van het Pentagon dat de ontwikkeling
van alternatieven voor anti-personeelmijnen geruime tijd in beslag zal nemen.
In bilaterale contacten met de Verenigde Staten wordt door de regering de
wens naar voren gebracht, dat dit land eerder dan deze genoemde datum tot
het ap-mijnenverdrag zal toetreden.De fracties van de PVDA en het CDA vragen naar de toelaatbaarheid van
horizontaal-effectwapens en de stand van zaken rond de aanschaf van deze wapens
door Nederland.Bij verschillende gelegenheden zijn de argumenten voor en tegen de aanschaf
en het gebruik van horizontaal-effectwapens gewisseld, onder meer in antwoord
op schriftelijke vragen van de geachte afgevaardigde Hoekema (D66) van 11
november 1997. In haar antwoord concludeerde de regering op 2 december 1997:
«Het voorziene gebruik van het horizontaal-effectwapen is volledig in
overeenstemming met het internationale recht zoals dat in de afgelopen jaren
is hervormd en vernieuwd. Misbruik is weliswaar niet volledig uit te sluiten,
maar op grote schaal niet goed denkbaar. Om die reden zijn vergelijkingen
met (de gevaren van) anti-personeelmijnen niet gerechtvaardigd.» Uiteindelijk
verwierp de Tweede Kamer op 16 december van dat jaar een motie van de geachte
afgevaardigde Sipkes die zij bij de behandeling van de defensiebegroting voor
1998 had ingediend en waarin de regering werd verzocht af te zien van het
horizontaal-effectwapen. Inmiddels zijn er voor de Luchtmobiele brigade 822
horizontaal-effectwapens gekocht bij het Oostenrijkse bedrijf Dynamit Nobel
Graz. De behoefte aan horizontaal-effectwapens van andere eenheden van de
Koninklijke Landmacht komt aan de orde in een brief waarin tevens de behoefte
aan antitankmijnen wordt uiteengezet. Die brief kan de Kamer op korte termijn
tegemoet zien.De leden van de PVDA-fractie vragen op welke wijze de Staten-Generaal
betrokken wordt bij bindende besluiten van de Toetsingsconferentie. Hierop
zouden wij als volgt willen antwoorden. De eerste Toetsingsconferentie zal
conform artikel 12 in het voorjaar van het jaar 2004 moeten worden gehouden,
en vervolgens na 5 jaar of langer. Bij de voorbereiding van een dergelijke
belangrijke conferentie zal de regering de Tweede Kamer uiteraard betrekken,
en eventuele – gewoonlijk vooraf circulerende – voorstellen voor
bindende besluiten ex artikelen 5, vijfde lid, en 8, achtste lid, met de Kamer
bespreken. Ook tijdens de Toetsingsconferentie zou uiteraard zo nodig overleg
kunnen plaatsvinden tussen de regering en de Kamer.Ook vragen de leden van deze fractie naar de mogelijkheden om ratificatie
van verdragen sneller te laten verlopen, evenals de leden van de fracties
van het GPV en de RPF. Hierop antwoorden wij als volgt. Het verdrag zal op
1 maart 1999 in werking treden. De regering heeft goede hoop dat Nederland
dan tot de partijen zal behoren, d.w.z. de landen die het verdrag dan zullen
hebben bekrachtigd. Uiteraard zou het beter zijn geweest als Nederland al
eerder zou hebben kunnen ratificeren. Ondergetekenden zullen erop toezien
dat er van regeringszijde alles aan gedaan zal worden om een spoedige afhandeling
te bevorderen.Zoals ook aan de Tweede Kamer is toegezegd bij brief van 20 oktober
jl. (kamerstukken II 25 922 (R1613), nr. 27), worden momenteel maatregelen
genomen om de goedkeuringsprocedure van verdragen zo voorspoedig mogelijk
te laten verlopen. Overigens heeft in dit geval de regeringswisseling en het parlementaire
zomerreces ook een rol gespeeld.De leden van de VVD-fractie vragen of er landen zijn die ondertekening
in beraad houden.Er zijn inderdaad landen die ondertekening van het ap-mijnenverdrag in
beraad houden. Wij maakten reeds melding van het voornemen van de regering
van de Verenigde Staten in 2006 tot het ap-mijnenverdrag toe te treden indien
men beschikt over militaire alternatieven voor anti-personeelmijnen. Ook de
Finse regering heeft zich in deze zin geuit, overigens zonder een datum te
noemen.De leden van de fracties van VVD en SGP vragen op welke wijze andere landen
het wegvallen van ap-mijnen hebben gecompenseerd.Voor zover bekend, zullen de meeste landen die partij bij het ap-mijnenverdrag
zijn geworden, hun anti-personeelmijnen vervangen door horizontaal-effectwapens
om de eigen eenheden te beschermen en door anti-hanteermechanismen op antitankmijnen
om de ruiming van deze mijnen te bemoeilijken. In NAVO-kader zijn de nationale
plannen hiervoor nog niet geïnventariseerd.Op welke wijze, zo vragen de leden van de VVD-fractie, is de VN betrokken
bij de tenuitvoerlegging van het verdrag.De SGVN treedt op als depositaris van het verdrag. In die hoedanigheid
is hij betrokken bij de wijzigingsprocedure en voert hij de verdragsadministratie.
Daarnaast kent het verdrag ook specifieke verantwoordelijkheden toe aan de
SGVN. Hij is ondermeer verantwoordelijk voor de compilatie en doorgeleiding
van de informatie die verdragspartijen moeten inzenden op grond van artikel
7 van het verdrag, teneinde openheid te verschaffen over de tenuitvoerlegging
van het verdrag; hij speelt een belangrijke rol bij de consultatieve procedure
ex artikel 8 en de SG roept de jaarlijkse bijeenkomsten van verdragspartijen
en de toetsingsconferentie bijeen.De CDA-fractie vraagt ook naar de relatie tussen het verdrag en het wapenexportbeleid.
Hierop kunnen wij antwoorden dat de regering niet van plan is bekrachtiging
van het ap-mijnenverdrag als bijzonder criterium te hanteren bij de beoordeling
van aanvragen voor wapenexportvergunningen. Dit vormt namelijk geen ijkpunt
binnen de acht criteria voor wapenexporten die door de Algemene Raad zijn
vastgelegd. Andere EU-landen hanteren dit dan ook evenmin als criterium. Binnen
de EU lijkt geen draagvlak voor een dergelijke wijziging van de acht criteria
zolang niet alle EU-lidstaten partij zullen worden bij het Ap-mijnenverdrag.Verder vragen de leden van de CDA-fractie alsmede die van de fracties
van VVD en D66 naar het wettelijk kader voor de nationale tenuitvoerlegging
van het verdrag.Voor de uitvoering van het verdrag, zo antwoorden wij deze leden, is het
wettelijk kader thans in essentie wel aanwezig; dit wordt gevormd door de
Wet wapens en munitie, de In- en uitvoerwet en de Sanctiewet. Met het oog
op aanvulling en stroomlijning hiervan wordt op de ministeries van Buitenlandse
Zaken, Defensie en Justitie thans gewerkt aan een kaderwet voor de uitvoering
van verdragen inzake wapenbeheersing, wapenbeperking en ontwapening. De inspanningen
zijn er op gericht dat het wetsvoorstel de Raad van State in januari zal bereiken.De leden van de fracties van CDA, SP en D66 vragen wanneer ratificatie
van het gewijzigde Protocol II bij het Conventionele Wapenverdrag te verwachten
is. Dit Protocol is thans samen met Protocol IV bij het Conventionele Wapensverdrag
plenaire behandeld in de Tweede Kamer, zo antwoorden wij. Leden van de fracties van D66, VVD, GPV, RPF en SP vragen naar de ap-mijnen
die worden aangehouden voor opleidingsdoeleinden en ontwikkeling van mijnenruimingstechnologie.De Koninklijke Landmacht houdt uiteenlopende typen anti-personeelmijnen
aan voor opleidingsdoeleinden en voor het ontwikkelen en beproeven van mijnenruimtechnieken.
Het betreft zowel typen die andere landen in gebruik hebben (gehad) als typen
uit eigen land. Het aantal van vijfduizend is hiervoor voldoende en biedt
de mogelijkheid in voorkomend geval andere landen die partij zijn bij het
ap-mijnenverdrag mijnen ter beschikking te stellen. Het omgekeerde is overigens
ook denkbaar, dat ons land voor beproevingen een beroep doet op de restvoorraad
van een ander land. Het verdrag staat dergelijke overdrachten nadrukkelijk
toe. Het totale aantal anti-personeelmijnen dat de Koninklijke Landmacht nog
heeft, zal in de loop van de tijd afnemen.Op de vraag van de leden van de fractie van D66 over ondersteuning van
zwaar bemijnde armere landen en over een VN-fonds voor mijnenruimining antwoorden
wij als volgt. In artikel 6, derde lid, is de inspanningsverplichting vastgelegd
voor Staten «in a position to do so», financieel bij te dragen
aan humanitaire mijnenruiming. Deze verplichting ziet slechts op mijnenruimingsactiviteiten
in landen die zich bij het onderhavig verdrag hebben aangesloten. Voor de
kanalisering van dergelijke bijdragen kan gebruik gemaakt worden van het reeds
bestaande VN-Trustfonds. Een verplichting daartoe bestaat evenwel niet. Staten
kunnen zelf kiezen op welke wijze zij hun bijdrage aan mijnenruiming willen
kanaliseren. Nederland besteedt in de huidige beleidspraktijk een relatief
groot aandeel van de voor mijnenruiming beschikbare fondsen via terzake gespecialiseerde
niet-gouvernementele organisaties.Ook vragen die leden of er een sanctie is voorzien in het geval van niet-nakoming
van het verdrag. Ons antwoord is dat artikel 8 slechts voorziet in aanbevelingen
door de Vergadering van Verdragspartijen aan de betrokken Verdragspartij om
de verdragsschending op te heffen. De Vergadering kan ook aan de klagende
verdragspartij aanbevelen verdere internationaalrechtelijke stappen te zetten.De leden van de SGP-fractie alsmede die van GPV en RPF en van de SP vragen
naar de redenen waarom een aantal grotere landen zich nog niet bij het ap-mijnenverdrag
heeft aangesloten. Deze landen stellen zich op het standpunt dat anti-personeelmijnen
onontbeerlijk zijn voor hun verdediging. Met betrekking tot het standpunt
van de Verenigde Staten verwijzen wij naar het hierboven gestelde. De leden
van deze fractie vragen of de door Nederland gekozen alternatieven voor ap-mijnen
niet ook bruikbaar zijn voor de Verenigde Staten. Hierop antwoorden wij dat
de door Nederland gebruikte alternatieven aan de VS bekend zijn. De Verenigde
Staten acht deze evenwel onvoldoende. Zoals eerder gesteld zal de regering
in bilaterale contacten blijven voortgaan de wenselijkheid te onderstrepen
van zo spoedig mogelijke toetreding van de Verenigde Staten tot het ap-mijnenverdrag.In reactie op de vraag naar het draagvlak voor dit verdrag antwoorden
wij dat uiteraard gestreefd moet worden naar universaliteit van het verdrag.
Dat sommige grote landen het verdrag nog niet hebben ondertekend betekent
echter niet dat het verdrag onvoldoende betekenis heeft. De doelstelling van
het verdrag is humanitair en niet de bevordering van veiligheid en stabiliteit.
Het is daarom van belang dat landen die getroffen zijn door de mijnenproblematiek
zich bij het verdrag aansluiten. Vele van deze landen hebben het verdrag inmiddels
bekrachtigd. De SGP-fractie vraagt ook of op korte termijn gebruik zal worden gemaakt
van de door de Koninklijke Landmacht gekozen alternatieven voor ap-mijnen
t.w. horizontaal-effectwapens en antihanteerbaarheidmechanismes. Ons antwoord
hierop is dat deze wapensystemen uitsluitend zullen worden ingezet als de
aard van de desbetreffende militaire operatie en de omstandigheden waaronder
die moet worden uitgevoerd dat vergen.Op de vraag naar ons oordeel over het gemeenschappelijk buitenlands en
veiligheidsbeleid op dit terrein antwoorden wij de leden van deze fracties
dat de regering het betreurt dat de EU verdeeld is opgetreden. Onder het Nederlands
Voorzitterschap is intensief geprobeerd tot grotere eenheid te komen. Het
is in die periode gelukt alle EU-leden met uitzondering van Finland op een
lijn te krijgen. Griekenland heeft zich in de onderhandelingsfase inderdaad
kritisch getoond, maar heeft het verdrag wel ondertekend. De Griekse regering
heeft verklaard het verdrag te zullen bekrachtigen indien de omstandigheden
dat toelaten. In dat verband kijkt men vooral naar de opstelling van Turkije.Nederland hoopt dat Turkije zich zo spoedig mogelijk bij het verdrag zal
aansluiten.De leden van voornoemde fracties vragen ook naar de motieven van de Amerikaanse
regering om vast te houden aan het gebruik van het clusterwapen Gator dat
zowel ap- als at-mijnen bevat. De regering hoopt dat de VS zo spoedig mogelijk
het gebruik van anti-personeelmijnen zullen staken inclusief het gebruik van
gemengde systemen zoals de Gator-CBU-89. De regering is verheugd dat de Amerikaanse
aankondiging uiterlijk in 2006 het gebruik van ap-mijnen te staken ook betrekking
heeft op het gebruik in gemengde systemen. De VS maken dus niet langer een
uitzondering voor deze categorie van ap-mijnen.Ook vragen zij of nog door Nederlandse militairen – eventueel in
NAVO-kader – wordt geoefend met bovengenoemd wapen.Hierop antwoorden wij dat sinds 11 maart 1996 de Nederlandse krijgsmacht
geen anti-personeelmijnen meer gebruikt. Ook is sindsdien het gebruik van
het «Gator» CBU-89 van de Koninklijke Luchtmacht opgeschort totdat
de ap-mijnen eruit zijn verwijderd. Voorzover Nederlands defensiepersoneel
nog oefent met ap-mijnen gaat het om de ruiming en de vernietiging van deze
wapens onder operationele omstandigheden en in het kader van humanitaire operaties.
In NAVO- operaties en NAVO-oefeningen is het niet anders.In reactie op een vraag van de GPV- en RPF-fractie over een mogelijke
snelle veroudering van het verdrag antwoorden wij dat wij geen aanleiding
hebben te verwachten dat er alternatieven voor ap-mijnen worden ontwikkeld
die wel alle onaanvaardbare eigenschappen van ap-mijnen bezitten, maar desalniettemin
niet als ap-mijn in de zin van het onderhavige verdrag kunnen worden aangemerkt.
De definitie in het verdrag zou daartegen voldoende waarborg moeten bieden.
De door Nederland gekozen alternatieven zijn systemen die wel de militaire
voordelen van ap-mijnen bieden, maar niet de humanitaire nadelen. Genoemde
fracties vragen ook of de kosten gemoeid met mijnenruiming niet landen ervan
zou kunnen weerhouden tot het verdrag toe te treden. Tijdens de onderhandelingen
bestond deze vrees inderdaad. Om die reden is besloten in artikel 6 een inspanningsverplichting
op te nemen tot hulp bij mijnenruiming. De regering is het met de fracties
van GPV en RPF eens dat de internationale samenwerking op mijnenruimingsgebied
verder moet worden verbeterd. De regering steunt dan ook actief internationale
initiatieven voor een grotere en ook efficiëntere inzet van middelen
voor humanitaire mijnenruiming.Met een grotere en efficiëntere inzet van middelen moet het volgens
de huidige schattingen mogelijk zijn om binnen 10 jaar het mijnenprobleem
aanzienlijk terug te dringen. Voor sommige landen zal 10 jaar echter niet voldoende zijn, in dat geval is verlenging mogelijk met wederom een
periode van 10 jaar. Deze mogelijkheid van verlenging voorkomt naar het oordeel
van de regering dat landen worden afgeschrikt.Voornoemde fracties vragen verder naar de kracht van het controlemechanisme
van het verdrag in het licht van de afwezigheid van sanctiemogelijkheden.
Hierop antwoorden wij dat zoals wij hierboven al aangaven het verdrag zelf
geen sancties kent in geval van niet-naleving. De regering had graag aanscherping
van het verdrag op dit punt gezien, maar daarover bleek geen overeenstemming
mogelijk. Hierbij zij wel aangetekend dat een publiekelijk verwijt aan een
land dat het zijn verdragsverplichtingen niet nakomt, door vrijwel alle landen
als hoogst onwenselijk wordt beschouwd en op zichzelf al als een zekere sanctie
is te beschouwen.De leden van die beide fracties vragen naar de personele inzet voor mijnenruimingsactiviteiten.
Nog dit jaar worden de laatste van in totaal 80 instructeurs voor humanitaire
mijnenruimoperaties opgeleid. Militairen uit de pool van instructeurs zijn
voor de eerste maal vanaf januari 1998 ten behoeve van een UNHCR-mijnenruimprogramma
ingezet bij het «Bosnia-Herzegovina Mine Action Centre» (BHMAC).
Het is van meet af aan uitdrukkelijk de bedoeling geweest dat de instructeurs
op verschillende plaatsen in de wereld worden ingezet. Artikelen Artikel 1De leden van de VVD- en de PVDA-fractie vragen of de informatie die verdragspartijen
op grond van artikel 7 van het verdrag moeten verschaffen openbaar is.Artikel 7 van het verdrag bepaalt dat de SGVN de binnengekomen rapportage
toezendt aan de Verdragspartijen. Nederland zal ervoor pleiten dat de informatie
ook wijder beschikbaar wordt gesteld, conform de praktijk bij het VN-wapenregister.
De door Nederland zelf verstrekte informatie is in ieder geval beschikbaar. Artikel 3Op de vraag van de fracties van VVD en SGP naar het aantal ap-mijnen dat
wordt aangehouden voor opleidingsdoeleinden antwoorden wij dat het ap-mijnenverdrag
geen regels bevat over het aantal anti-personeelmijnen dat landen mogen aanhouden
voor onderzoek en ontwikkeling. In de onderhandelingen kon geen overeenstemming
worden bereikt over maximum aantallen of een berekeningsmethode. Het is dan
ook aan de landen zelf een aantal vast te stellen. Overigens moet dit aantal
wel worden opgegeven als onderdeel van de informatie die landen jaarlijks
moeten verstrekken. Het aantal van vijfduizend is overigens minder dan twee
procent van de aanvankelijke voorraad anti-personeelmijnen. In de loop de
jaren zal de restvoorraad slinken.De leden van de SGP-fractie vragen ook of het verifieerbaar is dat ter
vernietiging overgedragen mijnen ook daadwerkelijk worden vernietigd. Artikel
7, eerste lid, onder f en h, verplicht verdragspartijen informatie te geven
over het vernietigingsproces en de plaats van vernietiging alsmede het aantal
vernietigde mijnen. In het geval er sprake is van twijfel over de juiste tenuitvoerlegging
van het verdrag kan de ophelderingsprocedure van artikel 8 worden gebruikt.Verdragspartijen zijn zelf verantwoordelijk voor een juiste tenuitvoerlegging
van het vernietigingsproces. Artikel 4De leden van de SGP-fractie vragen naar de effectiviteit van het toezicht
op naleving van het verdrag. De regering gaat er in zijn antwoord vanuit dat
de leden van de SGP-fractie doelen op de procedure van artikel 8.Het is juist dat het verificatieregime niet zo indringend is als bijvoorbeeld
dat van het Chemische-Wapensverdrag. Gezien het humanitaire karakter van het
verdrag en de defensieve aard van het wapensysteem was dat naar oordeel van
de regering ook niet strikt noodzakelijk. Dat laat onverlet dat de regering
evenals de vragenstellers de voorkeur had gegeven aan een stringentere en
snellere procedure. Hierover bleek echter geen overeenstemming mogelijk. Toch
gaat ook van de huidige procedure, die al veel verder gaat dan de verificatie-voorziening
in Protocol II bij het Conventionele Wapensverdrag, een zekere afschrikwekkende
werking uit. Landen vinden het over het algemeen niet aangenaam om publiekelijk
van verdragsschending te worden beschuldigd. Bovendien zullen vermeende verdragsschendingen
ook aandacht krijgen van pers en publieke opinie. Artikel 6De leden van de SGP-fractie vragen naar de financiële gevolgen van
de inspanningsverplichting in artikel 6, waar mogelijk bijstand te verlenen
bij mijnenruiming. Rust deze verplichting niet eenzijdig bij de rijkere landen
en bestaat er enige garantie dat de getroffen landen zelf ook een bijdrage
leveren.De regering deelt de opvatting van de SGP-fractie dat de inspanningsverplichting
bijstand te verlenen, in de praktijk vooral rust op de rijkere verdragspartijen.
De meeste van deze landen geven momenteel al steun aan mijnenruiming-activiteiten.
Hoeveel en welke steun een land moet geven, schrijft het verdrag niet voor.Het is zeker niet zo in de opvatting van de regering dat deze inspanningsverplichting
armere landen ontslaat van de plicht een bijdrage te leveren, met name waar
het gaat om mijnenruiming in eigen land. Een land dat niet bereid een bijdrage
te leveren aan de oplossing van zijn eigen problemen zal over het algemeen
weinig hulp van buiten ontvangen. Artikel 7De leden van de PVDA-fractie vragen hoever Nederland terug zal gaan als
het gaat om informatieverschaffing over in het verleden geproduceerde ap-mijnen.
De regering is van plan alle informatie die nog beschikbaar is over ap-mijnen
die in Nederland zijn geproduceerd, beschikbaar te stellen. Artikel 8In antwoord op de vraag van de leden van VVD-fractie over de procedure
van artikel 8 kunnen wij meedelen dat de regering het met de leden van de
VVD-fractie eens is dat de termijnen in de procedure inzake controle op naleving
te ruim zijn, waardoor er nauwelijks sprake is van een verrassingsaspect.
Voor een snellere procedure bestond te weinig steun. Desalniettemin is de
regering om redenen hierboven uiteengezet van mening dat de procedure toch
een rol kan vervullen bij de bevordering van naleving van het verdrag. Artikel 9De leden van de PVDA-fractie vragen naar de stand van zaken met betrekking
tot de uitvoeringswetgeving, ook op de Nederlandse Antillen en Aruba. Ondergetekenden zouden hier willen verwijzen naar het eerder genoemde
opstellen van een kaderwet voor de uitvoering van verdragen inzake wapenbeheersing,
wapenbeperking en ontwapening. Bij de interdepartementale besprekingen hierover
worden de Nederlands-Antilliaanse en Arubaanse autoriteiten steeds betrokken.
Alhoewel dezerzijds de voorkeur gegeven wordt aan een rijkswet, ligt de uiteindelijke
beslissing hierover bij de regering van de Nederlandse Antillen en Aruba.De leden van de fractie van D66 vragen of ook ondersteuning bij mijnenruiming
kan worden besproken op de Vergadering van Verdragspartijen. Artikel 11, eerste
lid, onder c, bepaalt expliciet dat internationale samenwerking en ondersteuning
zoals vermeld in artikel 6 in de vergadering van verdragspartijen aan de orde
kan komen. Ook vragen de leden van deze fractie, alsmede die van de fractie van de
SGP, naar de toetredingsperspectieven van een aantal grote landen. Wat betreft
de toetredingsperspectieven van de genoemde landen kan worden gemeld dat de
Russische Federatie zich in het verleden vrij positief over het verdrag heeft
uitgelaten. Het ziet er echter niet naar uit dat de Russische Federatie op
korte termijn zal toetreden. De positie van de VS werd hierboven reeds uitvoerig
beschreven. Andere belangrijke landen die tot nu toe aan ap-mijnen willen
vasthouden zijn ondermeer China, Egypte, India, Israël, Oekraine, Pakistan
en Turkije.Welke landen zouden voor opleidingsdoeleinden nog Nederlandse ap-mijnen
mogen ontvangen, vraagt de D66-fractie Nederland zal alleen in uitzonderingsgevallen
kleine hoeveelheden ap-mijnen leveren voor opleidingsdoeleinden, zo antwoorden
wij. Alleen landen die partij zijn bij het ap-mijnenverdrag komen hiervoor
in aanmerking.De leden van deze fractie vragen tot slot of een at-mijn uitgerust met
een anti-hanteermechanisme categorisch niet als een ap-mijn kan worden beschouwd.
Hierop antwoorden wij als volgt. Een anti-tankmijn met een anti-hanteermechanisme
is krachtens de verdragsdefinitie geen ap-mijn. Ook al zal bij aanraking van
de mijn het anti-hanteermechanisme wel afgaan.De kans op massale verspreiding van deze mijnen wordt echter algemeen
zeer gering geacht. Het is dan ook niet waarschijnlijk dat deze mijnen zullen
bijdragen aan het humanitaire probleem. Op grond van deze argumentatie is
besloten aldus uitgeruste anti-tankmijnen niet onder het verdrag te laten
vallen. Artikel 14Op de vraag van de VVD-fractie naar het kostenaspect van de tenuitvoerlegging
van dit verdrag antwoorden wij dat de kosten voor Nederland vooral de bijdrage
in de kosten van de jaarlijkse conferentie en de kosten van de informatie-uitwisseling
betreffen. Deze bijdrage zal naar verwachting ongeveer 30 000 gulden
per jaar bedragen. Deze kosten komen ten laste van de begroting van Buitenlandse
Zaken en vallen binnen de HGIS.De leden van de SGP-fractie vragen of doordat alleen deelnemers aan de
vergadering van verdragspartijen voor de kosten opdraaien niet een stimulans
tot deelname is weggenomen met name bij ontwikkelingslanden.Om redenen door de SGP-fractie aangegeven heeft de Nederlandse delegatie
zich ingezet voor verdeling van de kosten over alle verdragspartijen, ongeacht
de aanwezigheid. Hiertegen werd echter door een aantal kleinere ontwikkelingslanden
bezwaar tegen gemaakt. De regering is overigens wel van plan landen actief
aan te moedigen deel te nemen aan de jaarlijkse conferenties en die deelname
in bepaalde gevallen ook financieel te ondersteunen. Het is overigens bij conferenties en bijeenkomsten op het gebied van multilaterale
ontwapening gebruik dat alleen deelnemende staten de kosten dragen. Artikel 18In antwoord op de vraag van de SP-fractie over de inwerkingtreding van
het verdrag kunnen wij melden dat het verdrag op 1 maart 1999 in werking
zal treden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister van DefensieF. H. G. de Grave BIJLAGE Overzicht partijenbestand bij het anti-personeelmijnenverdrago = ondertekeningr = ratificatie landor Algerijeo AndorraorAngolao Antigua en Barbudao Argentiniëo Australiëo BahamasorBangladesho Barbadoso BelgiëorBelizeor Benino BoliviaorBosnië-Hor Botswanao Braziliëo Brunei
Darussalamo Bulgarijeor Burkina FasoorBurundio Cambodjao CanadaorChilio Colombiao Cook-eilandeno Costa
Ricao Cypruso Denemarkenor DjiboutiorDominicao Dominicaanse Republieko DuitslandorEcuadoro El Salvadoro Equatoriaal
Guinee r Ethiopiëo FijiorFilippijneno Frankrijkor Gabono Gambiao Ghanao GrenadaorGriekenlando Guatemalao Guineeo Guinee
Bissauo Guyanao Haitio Honduraso HongarijeorIerlandor IJslando Indonesiëo Italiëo Ivoorkusto JamaicaorJapano Jemenor Jordaniëo Kaapverdiëo het
Koninkrijk dero Nederlanden  Kameroeno Kenyao Kroatiëor Lesothoo Liechtensteino Luxemburgo Macedonië rMadagascaro Malawior Maleisiëo MaliorMaltao Marshall eilandeno Mauretaniëo MauritiusorMexicoor Moldaviëo Monacoo MozambiqueorNamibiëo Nicaraguao Nieuw Zeelando Nigero NiueorNoorwegenor Oegandao OostenrijkorPanamao Paraquayo PeruorPoleno Portugalo Qataro Roemeniëo Rwandao San
Marinoor Sao Tome en Principeo Senegalo de
Seychelleno Sierra Leoneo Sint Christopher
en Neviso Sint Luciao Sint Vincent en deo Grenadinen  Sloveniëo Slowakijeo Solomon
eilandeno Spanjeo Sudano Surinameo Swazilando Tanzaniao Thailando ToerkmenistanorTogoo Trinidad en Tobagoor Tsjaado Tsjechiëo Tunesiëo Uruguayo Vanuatao VaticaanstadorVenezuelao Verenigd Koninkrijkor West-SamoaorZambiao Zimbabweor Zuid-AfrikaorZwedeno Zwitserlandor 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26137-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl