Wet grensoverschrijdende betaaldiensten; Oorspronkelijke tekst
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25934, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

25-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25934 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. Voorstel van wetArtikel 14Artikel 16II. Memorie van toelichting4.1.3 Geld-terug garantieArtikel 13
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25934Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 19 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 934Bepalingen met betrekking tot de dienstverlening op het gebied van grensoverschrijdende
overmakingen (Wet grensoverschrijdende betaaldiensten)AOORSPRONKELIJKE TEKST VAN HET VOORSTEL VAN WET EN VAN DE MEMORIE VAN
TOELICHTING ZOALS VOORGELEGD AAN DE RAAD VAN STATE EN VOOR ZOVER NADIEN GEWIJZIGD I. Voorstel van wetIn artikel 1 ontbrak een definitie van het begrip «werkdag».Artikel 14 luidde: Artikel 141. Indien de creditering van een rekening van de instelling van de begunstigde
met het bedrag van de grensoverschrijdende overmaking niet tot stand is gekomen
ingevolge foutieve of onvolledige instructies van de opdrachtgever aan zijn
betalingsverkeerinstelling, of ingevolge niet-uitvoering van de overmaking
door een bemiddelende instelling of buitenlandse bemiddelende instelling die
uitdrukkelijk door de opdrachtgever is gekozen, zijn in afwijking van de verplichtingen
die ingevolge de artikelen 11 en 12 op hen zouden rusten, de betalingsverkeerinstelling
van de opdrachtgever en de bij de transactie betrokken bemiddelende instellingen
slechts verplicht aan de daar bedoelde opdrachtgever onderscheidelijk de daar
bedoelde instellingen het bedrag van de overmaking weer ter beschikking te
stellen, voor zover zij daarover beschikken dan wel zouden kunnen beschikken.2. Wanneer het bedrag bedoeld in het eerste lid is terugverkregen door
de betalingsverkeerinstelling van de opdrachtgever, is deze betalingsverkeerinstelling
verplicht de opdrachtgever voor dat bedrag te crediteren.3. Het bedrag bedoeld in het tweede lid mag worden verminderd met de aan
de terugverkrijging verbonden kosten.Artikel 16 luidde: Artikel 161. De betalingsverkeerinstellingen dragen zorg voor de invoering van een
geschillencommissie voor de regeling van geschillen tussen een opdrachtgever
en zijn instelling en tussen een begunstigde en zijn instelling.2. Bij koninklijk besluit kan, indien de verplichting bedoeld in het eerste
lid leidt tot overeenstemming over een regeling voor een gezamenlijke geschillencommissie,
worden bepaald, dat alle betalingsverkeerinstellingen als bedoeld in het eerste
lid verplicht zijn aan de uitvoering van die regeling mede te werken.3. Bij koninklijk besluit kan, indien de verplichting bedoeld in het eerste
lid niet leidt tot de instelling van een geschillencommissie, dan wel indien
de regeling bedoeld in het tweede lid, waaromtrent overeenstemming is bereikt,
niet de instemming van Onze Minister heeft, een regeling als bedoeld in het
tweede lid worden ingevoerd, nadat de betalingsverkeerinstellingen in de gelegenheid
zijn gesteld hun gevoelen omtrent de inhoud van de regeling voor de in te
voeren geschillencommissie kenbaar te maken. II. Memorie van toelichtingHoofdstuk I, Algemene toelichting, paragraaf 4.1.3 , luidde: 4.1.3 Geld-terug garantieIn de Nederlandse rechtsverhoudingen spreekt het voor zich dat betalingsverkeerinstellingen
verplicht zijn tot weer aan de opdrachtgever ter beschikking stellen van het
geld ingeval de overmaking buiten de schuld van de opdrachtgever niet of verkeerd
plaatsvindt. In Europees verband is het echter wenselijk geoordeeld deze verplichting
expliciet op te nemen. De richtlijn kent daarom in artikel 8 een «geld-terug
garantie», inclusief de betaalde kosten en de gederfde rente.De verplichting om het geld weer ter beschikking te stellen kan, indien
de overmaking wel ergens in het buitenland vastgehouden wordt of aangekomen
is, in voorkomend geval betekenen dat de bank het bedrag twee keer tot haar
beschikking moet hebben: één keer om het terug te betalen en
één keer omdat het bedrag naar het buitenland overgemaakt is.
De eerstgenoemde betaling zal de bank uit haar eigen vermogen moeten
beschikbaar stellen. Omdat enkele lid-staten hebben aangegeven dat deze verplichting
daarom voor de betalingsverkeerinstellingen tot een aansprakelijkheid zou
kunnen leiden welke, als er geen beperking geldt, hun vermogen om te voldoen
aan de solvabiliteitseisen zou kunnen aantasten, is de verplichting om het
geld weer ter beschikking van de opdrachtgever te stellen in de richtlijn
beperkt tot een bedrag van 12 500 ecu. Ondergetekende meent echter dat
deze beperking in de richtlijn tot ongewenste gevolgen aanleiding kan geven.
Indien immers opdracht wordt gegeven dat 20 000 ecu moet worden overgemaakt,
zou de beperking van de richtlijn impliceren dat, wanneer de overboeking niet
tot stand komt, slechts 12 500 ecu volgens de regels en procedures van
de richtlijn zou moeten worden terugbetaald, terwijl de overige 7500 ecu in
een juridisch vacuüm terecht zou komen. Weliswaar staat in de overwegingen
bij de richtlijn dat artikel 8 geen afbreuk doet aan de algemene bepalingen
van het nationale recht op grond waarvan een betalingsverkeerinstelling tegenover
de opdrachtgever aansprakelijk is ingeval een grensoverschrijdende overmaking
niet naar behoren is uitgevoerd wegens een fout van die betalingsverkeerinstelling,
maar de beperking tot «een fout van die betalingsverkeerinstelling»
zorgt er voor dat het hier gesignaleerde juridische vacuüm niet geheel
gevuld wordt. Daarnaast zou de wat vreemde en voor de cliënt onoverzichtelijke
situatie ontstaan dat overmakingen die de 12 500 ecu overschrijden, bij
foutieve afwikkeling gesplitst worden en er met betrekking tot de deelbedragen
verschillende regels gaan gelden.Voorts meent ondergetekende dat, mede gezien het minieme aantal fouten
dat gemaakt wordt, voor de hier betrokken Nederlandse betalingsverkeer-instellingen
(vrijwel alleen kredietinstellingen) het solvabiliteitsprobleem6 niet zodanig is dat dit de beperking tot 12 500
ecu rechtvaardigt. Daar komt nog bij dat rond de 90% van het aantal grensoverschrijdende
betalingen bedragen onder de 12 500 ecu betreft.Ondergetekende heeft daarom gemeend de hoogte van de terugbetalingsgarantie
gelijk te stellen aan het maximumbedrag van 50 000 ecu waarop de richtlijnbepalingen
en onderhavig wetsontwerp van toepassing zijn. Gezien het gesloten karakter
van het girale circuit – feitelijk kan er geen geld verdwijnen, terwijl
met de huidige technologie het geld altijd opgespoord en vrij snel teruggebracht
kan worden – en het feit dat het tijdelijk wegraken van het geld slechts
zeer sporadisch voorkomt bij de betalingsverkeerinstellingen levert dit geen
onredelijke verzwaring op voor de betalingsverkeerinstellingen. Verwezen zij
in dit verband nog naar het feit dat de banken na een verzoek tot terugbetaling
nog bijna 3 weken hebben om de overmaking alsnog te effectueren, zodat terugbetalen
achterwege kan blijven. Voorts kunnen de banken dit probleem contractueel
afdekken. De buitenlandse contractspartner (correspondentbank) zal kwaliteit
moeten leveren en anders verantwoordelijk zijn. Dit zal de concurrentie tussen
de banken onderling bevorderen en de dienstverlening verbeteren.De voordelen voor de cliënt zijn, indien zijn terugvordering niet
gesplitst wordt, hierbij evident.Artikel 8 van de richtlijn, inclusief de daarin opgenomen uitzonderingen
en de bepalingen voor bemiddelende instellingen is verwerkt in de artikelen
11, 12, 13 en 14 van het wetsontwerp. Voor een uitgebreide bespreking van
de uitzonderingen en voorwaarden op de verplichting om het geld weer ter beschikking
van de opdrachtgever te stellen verwijst ondergetekende naar de artikelsgewijze
toelichting.Hoofdstuk II, Artikelgewijze toelichting, onder artikel 1, laatste vier
volzinnen, luidde:De definitie van «datum van aanvaarding» is niet volledig
overgenomen: de nadere omschrijving van de voorwaarden waaraan voldaan moet
zijn wil het moment van aanvaarding en dus de datum van aanvaarding vast komen
te staan, wordt overbodig geacht. Het betreft de voorwaarden die betrekking
hebben op «het bestaan van toereikende financiële dekking en op
de informatie die voor de uitvoering van die opdracht nodig is». De
eis dat er genoeg kredietruimte waarover beschikt kan worden op de rekening
moet staan en dat alle benodigde informatie aanwezig moet zijn spreekt naar
de mening van ondergetekende voor zich. De andere definities spreken voor
zich en wijken niet af van de in de richtlijn gehanteerde definities.Hoofdstuk II, Artikelgewijze toelichting, onder artikel 13, luidde: Artikel 13Artikel 13 bepaalt dat indien de grensoverschrijdende overmaking niet
tot stand is gekomen ingevolge niet-uitvoering van de grensoverschrijdende
overmaking door een bemiddelende instelling of buitenlandse bemiddelende instelling
die uitdrukkelijk door de betalingsverkeerinstelling van de begunstigde is
gekozen, de betalingsverkeerinstelling van de begunstigde verplicht is het
met de grensoverschrijdende overmaking overeenkomende bedrag ter beschikking
van de begunstigde te stellen. In dat geval draagt de betalingsverkeerinstelling
van de begunstigde, omdat deze de instelling van de opdrachtgever feitelijk
dwingt gebruik te maken van een door hem gekozen bemiddelende instelling,
dus het risico. De instelling van de opdrachtgever heeft dan geen verplichting
het bedrag weer ter beschikking van de opdrachtgever te stellen en is de vergoeding
dan ook niet verschuldigd.Hoofdstuk II, Artikelgewijze toelichting, onder artikel 14, tweede volzin,
luidde:In het geval dat de opdrachtgever foutieve of onvolledige instructies
aan zijn betalingsverkeerinstelling geeft en de grensoverschrijdende overmaking
daarom niet tot stand komt, is de betalingsverkeerinstelling van de opdrachtgever
niet verplicht het bedrag weer aan de opdrachtgever ter beschikking te stellen
en is ook de vergoeding niet verschuldigd.XNoot6Men zou overigens verwachten dat de problemen zich eerder in de sfeer
van de liquiditeit zouden voordoen, maar daar wordt in de richtlijn niet over
gesproken. Ook de liquiditeit wordt bij Nederlandse banken echter niet in
gevaar gebracht door een incidentele fout in het girale grensoverschrijdende
betalingsverkeer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25934-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl