Informatie- en communicatietechnologie; Kabinetsstandpunt met betrekking tot het advies 'ICT en het recht om anoniem te zijn' van de Raad voor het openbaar bestuur
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26643, nr. 8

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

24-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26643 nr. 8

12-07-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamKabinetsstandpunt met betrekking tot het advies «ICT
en het recht om anoniem te zijn» van de Raad voor het openbaar bestuurSamenvatting van het advies van de Raad voor het openbaar
bestuur «ICT en het recht om anoniem te zijn»Kabinetsstandpunt met de betrekking tot de aanbevelingenConceptueel kader«ICT en privacy» in de verzorgingsstaatDienstverleningInformatiehuishouding van de overheidAuditsElektronisch stemmenInformatiewinningDe overheid als wetgeverDe overheid als handhaver
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26643Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 26387Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 643Informatie- en communicatietechnologie26 387Actieprogramma Elektronische Overheidnr. 8BRIEF VAN DE MINISTER VOOR GROTE STEDEN- EN INTEGRATIEBELEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 12 juli 2000In de adviesaanvraag van 14 september 1999 is aan de Raad voor het openbaar
bestuur (Rob) gevraagd om te adviseren over:– Welke verschillende opties bestaan er – gezien de mogelijkheden
van ICT – voor de overheid om binnen het kader van de toekomstige Wet
bescherming persoonsgegevens in het algemeen om te gaan met het privacy-begrip
(bijv. met betrekking tot persoonsnummers) en wat betekent dit voor het handelingsvermogen
van de overheid?– Betekent meer handelingsvermogen vanzelf minder privacy of zijn
er ook mogelijkheden om door een andere wijze van omgaan met persoonsgegevens
meer handelingsvermogen te realiseren met evenveel of zelfs meer privacy?– Welke posities hebben basisregistraties in de overheidsinformatiehuishouding
ten opzichte van sectorale indexen die zich ontwikkelen tot centrale registers
met algemene gegevens?Het advies «ICT en het recht om anoniem te zijn» van de Raad1 en het kabinetsstandpunt met betrekking tot dit advies
doe ik u hierbij toekomen.Een aantal reacties op de aanbevelingen van de Raad komen voort uit de
nota «Contract met de Toekomst», die op 19 mei 2000 aan de Tweede
Kamer is aangeboden (26 387, nr. 8). Er is dan ook met het formuleren
van dit kabinetsstandpunt op de aanbieding van de nota gewacht.De Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid,R. H. L. M. van Boxtel Kabinetsstandpunt met betrekking tot het advies «ICT
en het recht om anoniem te zijn» van de Raad voor het openbaar bestuurSamenvatting van het advies van de Raad voor het openbaar
bestuur «ICT en het recht om anoniem te zijn»Centraal in het advies «ICT en het recht om anoniem te zijn»
van de Raad voor het openbaar bestuur (Rob) staat de vraag hoe de overheid
moet omgaan met informatie en communicatie technologie (ICT)-ontwikkelingen
in relatie tot privacy. Daarbij speelt de vraag wie verantwoordelijk is voor
de bescherming van de privacy. De Raad heeft in zijn advies voorop gesteld
dat privacy een recht van burgers is. Bij alle aanbevelingen is dan ook het
recht van de burger als vertrekpunt genomen. Daarnaast vindt de Raad dat de
verantwoordelijkheid voor de bescherming van privacy primair een zaak van
de burgers zelf is. De overheid dient hiervoor wel de randvoorwaarden te scheppen.Privacy is volgens de Raad een contextgebonden, relationeel en relatief
begrip. Dat wil zeggen dat persoonlijke vrijheid van burgers door de context
wordt bepaald, dat burgers zich slechts in relatie tot bepaalde vraagstukken
zorgen maken over hun privacy en dat privacybeleving tijdsgebonden is.In het advies van de Raad ligt de nadruk op informationele privacy, dat
wil zeggen de bescherming van de persoonlijke vrijheid met betrekking tot
het gebruik van persoonsgegevens. Bescherming van persoonsgegevens zal in
de Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) worden geregeld, waarbij gegevens
volgens de criteria duidelijkheid, doelbinding, transparantie, voorspelbaarheid
en zeggenschap mogen worden verwerkt. De Raad voegt daar aan toe dat de gebruiker
en dus ook de overheid persoonsgegevens slechts onder minimalistisch gegevensbeheer
mag toepassen, wat wil zeggen dat de gebruiker dient uit te gaan van zo minimaal
mogelijk gebruik van gegevens. Dit kan wel betekenen dat bepaalde gegevensverzamelingen
intensief worden gebruikt, zodat andere gegevensverzamelingen kunnen worden
voorkomen. Naast een aanpak waarbij wordt uitgegaan van decentrale gegevensbanken
en verwijsindices, is de Raad voorstander van «ontkoppeld koppelen»
waarbij administraties geen gegevensbestanden aan elkaar doorgeven, maar aan
de hand van bepaalde verwijsindexen gegevens uitwisselen. Dus in plaats van
hele gegevensbestanden die van A naar B gaan, gaat alleen het specifieke antwoord
op de vraag van A naar B en worden niet meer gegevens verwerkt dan noodzakelijk.
Daarnaast stelt de Raad vast dat het schenden van privacy niet onbestraft
mag blijven en dat het opleggen van strafrechtelijke sancties en schadevergoedingen
aansluit bij het uitgangspunt van de informatievrijheid. Een ander uitgangspunt
dat de Rob in haar advies hanteert is, en uit de Wbp voortvloeit, dat normen
en wetgeving voor de omgang met privacy zoveel mogelijk techniekonafhankelijk
moeten worden geformuleerd.De invloed van ICT op privacy, en met name op informationele privacy,
heeft betrekking op de relatie tussen burger en overheid en op de relatie
tussen burger en bedrijfsleven. Voor wat betreft de relatie burger-overheid
staat in het advies van de Rob het handelingsvermogen van de overheid en de
invloed daarvan op de privacy van de burger centraal. Voor wat betreft de
relatie burger-bedrijfsleven staat de mogelijkheid van het bedrijfsleven om
combinaties van en relaties tussen persoonsgegevens te ontdekken (data-mining)
en de invloed daarvan op de privacy van de burger centraal. De Raad is van
mening dat meer handelingsvermogen van de overheid niet zonder meer minder
privacy voor de burger betekent en dat er mogelijkheden zijn om de handelingsruimte
van de overheid te vergroten – bijvoorbeeld de dienstverlening
te verbeteren – zonder dat het de privacy van de burgers aantast. Zolang
de burger maar weet hoe en waarom de overheid gegevens van haar burgers gebruikt
en daar noodzaak toe bestaat, mag de overheid volgens de Raad persoonsgegevens
gebruiken.De overheid heeft in relatie tot de burger, in de omgang met ICT en privacy,
uiteenlopende rollen. De overheid in haar verzorgende functie gebruikt ICT
voor dienstverlening, waarbij het gebruik van persoonsgegevens aan bepaalde
wettelijke en informele regels onderworpen is. In haar rol als ordehandhaver
gelden deze regels ook, maar heeft zij een voorkeur voor zo min mogelijk beperkingen
op gebruik van persoonsgegevens. De Raad onderscheidt daarom in haar rapport
de rol van de overheid in de verzorgingsstaat en de rol van de overheid in
de rechtsstaat.Kabinetsstandpunt met de betrekking tot de aanbevelingenIn januari 2001 zal waarschijnlijk de Wet bescherming persoonsgegevens
in werking treden. Deze wet is uiteraard voor het kabinet het uitgangspunt
hoe om te gaan met persoonsgegevens. Het kabinet is het met de conclusie van
de Rob eens dat de overheid in de verzorgingstaat op verantwoorde wijze moet
omgaan met de verwerking van persoonsgegevens. Het kabinet ondersteunt de
instrumenten die de Rob voorstelt, zoals minimalistisch gegevensbeheer, ontkoppeld
koppelen, periodiek verstrekken door de overheid van gegevensoverzichten en
voorlichting, die conform of als aanvulling op de eisen zoals die door de
Wbp worden gesteld, de privacy van burgers te waarborgen.Daarnaast ondersteunt het kabinet de conclusie van de Rob dat burgers,
behalve als daar een wettelijke basis voor is, zelf verantwoordelijk zijn
voor de bescherming van hun privacy. Het kabinet is van mening dat in de relatie
tussen burger en bedrijfsleven, als aanvulling op de Wet bescherming persoonsgegevens,
moet worden gekomen tot nadere afspraken over hoe om te gaan met de bescherming
van privacy. Ook in de relatie burger-overheid komt de regie meer bij de burger
te liggen. Deze notie wordt verder uitgewerkt in de verkenningen voortkomende
uit de nota «Contract met de Toekomst» van de minister van Grote
Steden- en Integratiebeleid die in mei 2000 aan de Tweede Kamer is aangeboden.Hieronder wordt ingegaan op de specifieke aanbevelingen van de Rob, waarbij
de door de Raad gehanteerde indeling wordt gevolgd. Per aanbeveling wordt
het kabinetsstandpunt weergegeven. Voor de aanbevelingen die de Rob doet op
het gebied van privacy in de verzorgingsstaat wordt veelal verwezen naar de
nota «Contract met de Toekomst». Het kabinetsstandpunt hangt nauw
samen met deze nota. Daarnaast heeft dit standpunt ook raakvlakken met de
aanbevelingen uit het rapport van de commissie «Grondrechten in het
digitale tijdperk» dat in mei 2000 aan de betrokken bewindslieden is
aangeboden. In het kabinetsstandpunt over het rapport van deze commissie,
dat naar verwachting gelijktijdig met de behandeling van de begroting voor
het jaar 2001 van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties bij de Tweede
Kamer zal worden ingediend, zullen ook de elementen, waaronder het recht op
anonimiteit, die in dit kabinetsstandpunt met betrekking tot het advies «ICT
en het recht om anoniem te zijn» naar voren komen, worden besproken.Conceptueel kader– De overheid dient voor een verantwoorde omgang met persoonsgegevens
minimalistische gegevensverwerking als uitgangspunt te nemen. Het kabinet is het met de Rob eens dat voor een verantwoorde omgang de
overheid niet meer gegevens verzamelt en opslaat dan strikt nodig is voor
de uitoefening van haar publieke taak. Dit uitgangspunt is één
van de belangrijkste elementen van het programma Stroomlijning Basisgegevens.
In dit programma wordt, als onderdeel van het zogenaamde concept van authentieke
registraties, onderzocht hoe eenduidig en niet-vrijblijvend vastgelegd kan
worden aan welke privacy- en andere eisen de verzameling, het beheer en de
verstrekking van meervoudig gebruikte gegevens binnen de overheid moeten voldoen.«ICT en privacy» in de verzorgingsstaat– In het kader van voorspelbaarheid en transparantie – dit
zijn de eisen die zowel burgers als de WBP aan het gebruik van persoonsgegevens
stellen – stelt de Raad voor dat de overheid voorlichtingsactiviteiten
over het gebruik van persoonsgegevens en privacy gaat ontwikkelen.Op de vraag aan de Rob welke opties bestaan voor de overheid om binnen
het kader van de toekomstige Wet bescherming persoonsgegevens in het algemeen
om te gaan met privacy, adviseert de Raad een aantal instrumenten in te zetten,
waaronder voorlichtingsactiviteiten. Het kabinet staat positief tegen over
deze aanbeveling. In het kader van de invoering van de Wet bescherming persoonsgegevens
zijn het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties, het ministerie
van Justitie en de Registratiekamer bezig met het opzetten van een communicatie-voorlichtingstraject
over wat de nieuwe wet voor de burger gaat betekenen. Er wordt daarbij gedacht
aan radio- en tv-spotjes, foldermateriaal en een internetsite.Dienstverlening– Een aanbeveling betreft het periodiek – bij voorkeur jaarlijks –
verstrekken van een data-overzicht, waarbij iedere burger alle bij de overheid
over hem of haar bekende informatie krijgt toegestuurd.– Voor pro-actieve dienstverlening wordt voorgesteld burgers een
keuzemogelijkheid te geven. Burgers kunnen dan – net zoals bij direct-marketing
activiteiten in de private sfeer – zelf aangeven wel of geen prijs te
stellen op pro-actieve dienstverlening.Het kabinet vindt de aanbeveling van de Rob dat de burger het recht zou
moeten hebben op een periodiek toegezonden overzicht van over hem vastgelegde
gegevens en over de verstrekking van deze gegevens aan andere overheidsorganisaties,
een goed uitgangspunt. Voor die gegevens die beheerd worden door de overheid,
zal het kabinet nagaan (verkenning 7 uit de nota «Contract met de Toekomst»)
of en hoe de burger op een bevattelijke manier kan worden geïnformeerd
over de over hem vastgelegde gegevens binnen de wettelijke mogelijkheden.
Aspecten als haalbaarheid/kosten, uitvoerbaarheid en privacy, zullen daartoe
eerst in kaart gebracht worden.Het versturen van data-overzichten gaat verder dan de informatieplicht
zoals die op grond van de Wet bescherming persoonsgegevens is vereist. Een
periodiek overzicht, bijvoorbeeld jaarlijks zoals de Rob dat voorstelt, sluit
ook goed aan bij een pro-actieve dienstverlening, waarbij de overheid uit
eigen beweging diensten ter beschikking stelt, tenzij de burger dat niet wil.
Een periodieke toezending aan de burger kan tevens een toets zijn ten aanzien
van de juistheid van die gegevens. Dat is een belangrijke voorwaarde voor
een betrouwbare pro-actieve overheid.De eigen keuzevrijheid bij pro-actieve dienstverlening wordt ook in de
nota «Contract met de Toekomst» onderschreven. Er wordt aangegeven
dat als burgers niet pro-actief benaderd willen worden, dat hun goed recht is. Het kabinet zal onderzoeken of het mogelijk is om een pakket van
overheidsdiensten te formuleren waarbij de burger kan aangeven hoe hij benaderd
wil worden.Informatiehuishouding van de overheid– «Ontkoppeld koppelen», waarbij de ene administratie
(vaak het sectoraal aanspreekpunt) aan de andere administratie doorgeeft wie
aan de gevraagde eisen voldoet, zonder daadwerkelijk gegevens door te geven,
verdient de voorkeur boven andere vormen van koppelen van gegevens.– Zorgvuldig toekennen van autorisaties is van groter belang dan
de vraag of sectorale of centrale registraties voorkeur verdienen. Dezelfde
redenering geldt voor de vraag of de opslag van gegevens landelijk of decentraal
geschieden.– Voor de informatiehuishouding is de Raad voorts van mening dat
het principe van eenmalige opslag van gegevens een goed uitgangspunt is.Het kabinet ondersteunt de Raad in haar aanbeveling dat wanneer de overheid
gegevens uitwisselt met andere organisaties, zij gebruik zou moeten maken
van «ontkoppeld koppelen». Bij ontkoppeld ontkoppelen wordt tussen
verschillende administraties slechts de noodzakelijke informatie uitgewisseld.
Van ontkoppeld koppelen is bijvoorbeeld sprake als een vraag over het al dan
niet overschrijden van een bepaalde inkomensdrempel slechts beantwoord wordt
met ja of nee in plaats van een exacte opgave van het inkomen van de betreffende
burger. In de nota «Contract met de Toekomst» worden een aantal
strategische verkenningen aangekondigd, waarvan er één specifiek
is gewijd aan het «recht op regie van de eigen persoonsgegevens».
Hierbij zullen ook de toepassingsmogelijkheden, voorwaarden en consequenties
van ontkoppeld ontkoppelen expliciet aan de orde komen.Op de vraag of sectorale of centrale registraties de voorkeur verdienen
is het kabinet met de Rob van mening dat technologische mogelijkheden het
inderdaad in toenemende mate mogelijk maken gegevensverzamelingen op gedistribueerde
wijze in te richten zonder verlies aan kwaliteit of prestatie. Dit betekent
overigens niet dat de inrichtingswijze (centraal of decentraal) ook een neutrale
factor is als het gaat om de beheersbaarheid van gegevensbestanden (verantwoordelijkheidstoedeling,
flexibiliteit, kosten, beveiliging, privacybescherming, e.d.). Wel betekent
het dat vaker dan in het verleden een reële afweging kan worden gemaakt
tussen meerdere alternatieve inrichtingswijzen. Het kabinet ondersteunt de
notie van de Rob dat zorgvuldig toekennen van autorisatie van groot belang
is. Deze afwegingen komen ook aan de orde in de adviescommissie «modernisering
GBA».In het eerder genoemde programma Stroomlijning Basisgegevens wordt gestreefd
naar de situatie dat de overheid niet meer gegevens verzamelt en opslaat dan
nodig is voor de uitoefening van haar publieke taak. Als er, dankzij de stroomlijning
van basisgegevens, een goed stelsel van authentieke registraties ontstaat,
kan worden gewaarborgd dat burgers en bedrijven geen gegevens meer hoeven
aan te leveren waarover de overheid al beschikt. De overheid heeft zelf ook
de verplichting om de gegevens waarover zij beschikt zo efficiënt en
effectief mogelijk te benutten. Stroomlijning van basisgegevens heeft vergaande
consequenties voor taak- en verantwoordelijkheidstoedeling binnen de overheid.
Deze notie heeft in de nota «Contract met de Toekomst» geleid
tot verkenning 8 waarin gesteld wordt dat het kabinet, mede aan de hand van
buitenlandse voorbeelden, zal onderzoeken of in de informatierelatie tussen
overheid en burger kan worden uitgegaan van het uitgangspunt van eenmalige
aanlevering van gegevens en welke maatregelen nodig zijn om daartoe te komen. Op die manier kan invulling worden gegeven aan het toekomstig
recht van burgers en bedrijven om hun gegevens slechts éénmaal
aan de overheid te verstrekken.Audits– Er dient een grootschalige privacy-audit (door de Registratiekamer)
te worden georganiseerd. Hierbij kunnen elektronische databestanden op elkaar
worden afgestemd, kan de infrastructuur of de werking van de betreffende systemen
worden geëvalueerd en kan de beveiliging van de systemen worden gecontroleerd
en waar nodig worden versterkt.De Registratiekamer voert in haar rol als beschermer van persoonsgegevens
reeds audits uit en zal dat in haar nieuwe rol van College bescherming persoonsgegevens
blijven doen. In GBA-verband is er nu voor gekozen om de gemeenten zichzelf
eens in de drie jaar, naar door het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties
gestelde regels, door een onafhankelijk bureau te laten auditen. Met de Registratiekamer
zijn hierover afspraken gemaakt. Hiermee is een vorm van zelfcontrole ingebouwd
die zowel voor gemeenten, de Registratiekamer als het Rijk voordelen met zich
meebrengt.Elektronisch stemmen– De Raad is van mening dat het ontwikkelen van elektronisch stemmen
voorgezet dient te worden. Elektronisch stemmen biedt zowel kans voor vergroting
van de opkomst bij verkiezingen als voor een modern imago van de overheid.
Er dient echter behalve voor de beveiliging ook rekening te worden gehouden
met beïnvloeding op het virtuele stembureau en het ronselen van stemmen.
Deze laatste twee voorbehouden dienen voordat het elektronisch stemmen in
werking treedt, te zijn opgelost.– Bij de eerste paar verkiezingen na het invoeren van elektronisch
stemmen dient zowel elektronisch stemmen als het stemmen op traditioneel stembureaus
mogelijk te zijn.Evenals de Raad is het kabinet van mening dat de inzet van informatie-
en communicatietechnologie bij verkiezingen mogelijkheden biedt voor het versterken
van het democratisch proces. Daarom is in 1999 het project Kiezen op afstand
(KOA) van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties van
start gegaan. Een belangrijk doel van het project is onder meer het voor de
kiezer mogelijk te maken dat hij voor het uitbrengen van zijn stem niet langer
gebonden is aan een bepaald stemlokaal en dat hij daarvoor geen kiezerpas
hoeft aan te vragen. Daarbij wordt ook onderzocht of het in de toekomst mogelijk
zal zijn om «internetstemmen» in te voeren, waarbij de kiezer
via de computer van thuis of via Internet-zuilen kan stemmen. In kader van
dit project wordt een systeem voor «kiezen op afstand» ontwikkeld.
Gestreefd wordt naar een grootschalig experiment tijdens de verkiezingen in
2003.De fundamentele eisen voor het houden van eerlijke verkiezingen, zoals
die in de Grondwet en de Kieswet zijn gewaarborgd, zijn het vanzelfsprekende
uitgangspunt. Zo moet gewaarborgd blijven dat de kiezer anoniem en ongebonden
zijn stem kan uitbrengen op een betrouwbare en veilige manier. Om dit te kunnen
garanderen zullen eerst pilots worden gehouden en wordt de opvolger van de
Europese identiteitskaart in smartcard-formaat ontwikkeld. Het kabinet sluit
zich aan bij de aanbeveling van de Rob om elektronisch stemmen als aanvulling
op, maar niet als vervanging van het traditioneel stemmen op het stembureau,
te introduceren. Informatiewinning– Veiligheid (privacy) van communicatie en transacties via internet
dienen primair voor rekening te komen van gebruikers en aanbieders op het
net. Eigen verantwoordelijkheid, het recht op anonimiteit op internet en marktwerking
staan centraal.– Het verdient aanbeveling een jaarlijkse mailing te organiseren
waarin de adressen staan van organisaties die voor marketingdoeleinden Naam,
Adres, Woonplaats en Telefoonnummer (NAWT)-bestanden door verkopen (zoals
DMSA en KPN). In deze mailing dient de mogelijkheid te worden geboden door
middel van antwoordkaartje, aan te geven geen prijs te stellen op telefonische
of schriftelijke colportage.Als het gaat over privacy van burgers in relatie tot hun eigen handelen,
ondersteunt het kabinet het advies van de Rob dat de burger verantwoordelijkheid
en zelfredzaamheid in eigen hand heeft. In de nota «Contract met de
Toekomst» staat dat een oplossing zou kunnen zijn dat de burger, behalve
als daar een wettelijk basis voor is, zelf regievoerder is over zijn eigen
gegevens.Zoals bij veel juridische onderwerpen waar nu in het kader van internet
met belangstelling naar wordt gekeken, geldt ook bij de bescherming van persoonsgegevens
dat de normen die gelden in de off-line wereld ook voor de on-line wereld
van kracht zijn. Dat betekent dat het on-line afgeven van gegevens, net als
off-line, voor een belangrijk deel de eigen verantwoordelijkheid is van burgers.
Het is volgens het kabinet de taak van de overheid om daarbij de bewustwording
van de verantwoordelijkheid bij burgers te vergroten. Het kabinet is het ook
met de Rob eens dat gebruikers en aanbieders op internet door zelfregulering
moeten komen tot wederzijds vertrouwen. Deze notie is al eerder aan bod gekomen
bij de gedragscode electronic commerce uit 1999 van ECP.nl en wordt ook in
de privacyregeling van het VNO-NCW en de Consumentenbond uit 1998 onderstreept.
De Rob geeft daarnaast het advies om een jaarlijkse mailing aan burgers te
verzorgen met daarin alle adressen van organisaties die voor marketingdoeleinden
NAWT gegevens door verkopen. Het kabinet is het met de Rob eens dat burgers
meer inzicht zouden moeten hebben welke organisaties over welke gegevens beschikken
en welke gegevens worden doorgegeven. Zowel in de richtlijn nr.97/66/EG van
het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van 15 december 1997
betreffende de verwerking van persoonsgegevens en de bescherming van de persoonlijke
levenssfeer in de telecommunicatiesector (PbEG 1998 L 24), als in de richtlijn
nr 97/7/EG van het Europees Parlement en de Raad van de Europese Unie van
20 mei 1997 betreffende de bescherming van de consument bij op afstand gesloten
overeenkomsten (PbEG L 144), is een juridisch kader voor een dergelijk systeem
opgenomen. Voor de meeste vormen van direct marketing geldt opt-out: de gebruiker
of consument moet de mogelijkheid hebben om de direct marketingbedrijven in
kennis te stellen van zijn wens om geen direct marketinguitingen meer te ontvangen.
De bedrijven moeten de gebruikers of consumenten in de gelegenheid stellen
deze keuze te maken. Voor sommige vormen van direct marketing, en met name
die gebruik maken van automatische oproepsystemen zonder menselijke tussenkomst,
is opt-in van kracht: alleen als de gebruiker of consument uitdrukkelijk vooraf
heeft ingestemd met het verwerken van zijn persoonsgegevens voor het doen
van oproepen door middel van automatische oproepsystemen zonder menselijke
tussenkomst, is deze methode van direct marketing toegelaten. Tenslotte kan
ook in specifieke gevallen het contractueel vastleggen van de gegevensbescherming
als mogelijkheid worden geboden. De overheid als wetgever– Ongerechtvaardigd gebruik van persoonsgegevens en het verwerken
van vervuilde bestanden dient te worden bestraft. Privacyschending dient te
worden beboet. Dit kan zowel door strafrechtelijk optreden als door het invoeren
van schadevergoedingen geschieden.– De Raad ondersteunt de actualisering van de wetgeving (Grondwet,
Internationaal recht, WBP, Strafrecht) in het digitale tijdperk. Hierbij dient
te worden gezocht naar zoveel mogelijk techniek-onafhankelijke wetgeving.In februari 1999 heeft het kabinet de commissie «Grondrechten in
het digitale tijdperk» geïnstalleerd om na te gaan wat de ontwikkelingen
op het gebied van ICT voor gevolgen hebben voor de grondrechten. Het rapport
van de commissie dat in mei 2000 is aangeboden, stelt voor om artikel 7 (vrijheid
van meningsuiting), artikel 10 (recht op privacy) en artikel 13 (onschendbaarheid
van brief-, telefoon en telegraafgeheim) aan te passen en een nieuw artikel
aan de Grondwet toe te voegen, namelijk het recht op toegang tot overheidsinformatie.
Ook met betrekking tot andere wetgeving zoals internationaal recht en strafrecht
zullen door de ontwikkelingen op het gebied van ICT dilemma's optreden. Zo
is internet niet aan landsgrenzen gebonden en brengt anonimiteit zoals de
Rob voorstaat ook nadelige effecten zoals de verminderde traceerbaarheid van
de herkomst van illegale inhoud met zich mee. De Rob adviseert om de grondrechten
zoveel mogelijk techniek-onafhankelijk te formuleren, zoals ook door de commissie
«Grondrechten in het digitale tijdperk» is gedaan. Het kabinet
zal de aanbeveling om ook andere wetgeving techniek-onafhankelijk te formuleren,
zoals ook in de nota «Wetgeving voor de elektronische snelweg»
van de minister van Justitie is voorgesteld, meenemen bij toekomstige wetswijzigingen.In het wetvoorstel rond de bescherming van persoonsgegevens (Wbp) is een
bestuurlijke boete van maximaal tienduizend gulden opgenomen als organisaties
die gegevens verwerken dit vergeten te melden aan het College bescherming
persoonsgegevens. Daarnaast is er de mogelijkheid om onrechtmatige verwerkingen
strafrechtelijk te vervolgen. Het kabinet is het met de Rob eens dat de burger
ook privaatrechtelijk kan optreden bij privacyschendingen. Het is aan de burger
om dat te beslissen.De overheid als handhaver– De bovengrens van 512 bits op het versleutelen van berichten en
transacties – de bovengrens op cryptografie – dient te worden
opgeheven. Digitaal verkeer wordt daardoor veiliger.Een van de uitgangspunten in de nota «Wetgeving voor de elektronisch
snelweg» van de minister van Justitie uit 1998, is dat er een zorgvuldige
afweging moet worden gemaakt tussen het belang van de rechtshandhaving en
de inbreuk die wordt gemaakt op de privacy van de burger. Volgens de Rob heeft
de overheid een maximaal niveau van versleuteling vastgesteld in het kader
van de veiligheid. Deze bovengrens van 512 bits voor asymmetrische versleuteling
is geen bovengrens voor het toepassen van encryptie, maar de in het zogenaamde
Wassenaar-arrangement vastgelegde grenswaarde die geldt voor de vrije export
van encryptie-producten naar andere landen (boven deze grens is een exportvergunning
nodig). Deze grenswaarde geldt in Nederland dus niet voor het importeren,
gebruiken of fabriceren van encryptie-producten door consumenten of anderen;
zij zijn daarin geheel vrij.Toch moet over het toepassen van encryptie genuanceerd worden gedacht.
Aan de ene kant levert encryptie bescherming voor het recht van vrije meningsuiting,
aan de andere kant kan encryptie bijvoorbeeld ingezet worden door
de georganiseerde criminaliteit en terrorisme en voor het verspreiden c.q.
bewaren van bijvoorbeeld kinderporno en van racistische informatie.In de notitie «Nationaal Trusted Third Parties-project» (Kamerstuk
1998–1999, 26 581, nr. 1) van het ministerie van Economische Zaken
en van Verkeer en Waterstaat over het gebruik van TTP's die medio 1999 aan
de Tweede Kamer is aangeboden, is terzake het principe van «rechtmatige
toegang» gesteld dat via een partnership approach tussen de overheid
en het relevante bedrijfsleven een voor alle partijen aanvaardbaar instrumentarium
voor het faciliteren van de rechtmatige toegang dient te worden ontwikkeld.
Bij «rechtmatige toegang» kan slechts in zeer duidelijk omschreven
situaties door specifieke partijen toegang kan worden verkregen tot vercijferde
informatie. Om te waarborgen dat het relevante bedrijfsleven dit nog te ontwikkelen
instrumentarium daadwerkelijk toepast, zal aansluiting worden gezocht bij
een zelfreguleringmechanisme. In de beleidsnotie is na twee jaar een evaluatie
voorzien waarin ook het aspect van rechtmatige toegang zal worden meegenomen.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26643-8.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl