Wijziging Politiewet 1993 i.v.m. onder meer versterken bevoegdheden op rijksniveau t.a.v. politie; Nota naar aanleiding van het nader verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29704, nr. 11

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

29-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29704 nr. 11

23-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29704Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 704Wijziging van de Politiewet 1993 in verband met het versterken van de
bevoegdheden op rijksniveau ten aanzien van de politie, alsmede de opheffing
van de Raad voor het Korps landelijke politiedienstennr. 11NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET NADER VERSLAGOntvangen 23 december 2005Met belangstelling hebben wij kennis genomen van het nader verslag van
de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Het verheugt
ons dat veel fracties instemmen met of begrip tonen voor de redenering die
aan de nota van wijziging ten grondslag ligt, te weten dat het voorliggende
wetsvoorstel niet haaks mag staan op de uitgangspunten zoals geformuleerd
in het kabinetsstandpunt Evaluatie Politieorganisatie. In de toelichting bij
de nota van wijziging merkten wij in dit verband op dat het wetsvoorstel «zoveel
mogelijk een opmaat naar de nieuwe politieorganisatie dient te zijn».Wij constateren dat onze formulering vragen oproept. Zo merken de leden
van de PvdA-fractie op dat zij de nota van wijziging nog niet als een «opmaat
naar de nieuwe politieorganisatie» zien. Ook de leden van de VVD-fractie
vermogen dit niet te zien en vragen de regering om een uiteenzetting. De leden
van de ChristenUnie-fractie merken op dat het kabinetsstandpunt Evaluatie
Politieorganisatie wel meer onderdelen kent die strijden met of verder gaan
dan voorliggend wetsvoorstel. Als voorbeeld noemen zij het voorgestelde inbrengrecht
voor gemeenteraden, terwijl in het kabinetsstandpunt sprake is van een haalplicht
van het regionale politiebestuur. Deze leden vragen de regering waarom die
haalplicht niet is opgenomen in de nota van wijziging. Anders dan de leden
van de fracties van PvdA en VVD zijn de leden van de SGP-fractie van mening
dat met de nota van wijziging juist wel wordt vooruitgelopen op de beoogde
wijziging van het politiebestel. Zij merken op dat de kabinetsvoornemens rond
het politiebestel maatschappelijk en politiek niet onomstreden zijn en derhalve
een zorgvuldige en eigenstandige afweging vergen, waarbij het niet kan zijn
dat op die kabinetsvoornemens een voorschot wordt genomen.Jegens al deze leden erkennen wij dat onze formulering «opmaat naar
de nieuwe politieorganisatie» inderdaad tot verwarring kan leiden. Wij
hebben slechts tot uitdrukking willen brengen dat het – in 2004 bij
uw Kamer ingediende – wetsvoorstel dient te worden ontdaan van alle
onderdelen die zich niet verdragen met ons standpunt over het – uit
2005 daterende – evaluatierapport Lokaal verankerd,
nationaal versterkt. Wij hebben daarom afgezien van de aanvankelijk
voorgestelde wetswijzigingen ter verheldering van de verantwoordelijkheidsverdeling
op regionaal niveau (de «horizontale lijn»). Kern
van dat voorstel was de verschuiving van beheersverantwoordelijkheden van
het regionale college naar de korpsbeheerder. Die verschuiving is niet langer
logisch, nu de stuurgroep Evaluatie Politieorganisatie heeft geadviseerd de
functie van korpsbeheerder te laten verdwijnen en het kabinet dit advies overneemt.
Wat de «horizontale lijn» betreft blijft de huidige Politiewet
1993 dus ongewijzigd, zoals de leden van de SP-fractie terecht constateren.Van een voorschot op de beoogde bestelwijziging is dan ook geen sprake,
zo antwoorden wij de leden van de SGP-fractie. Dat geldt in onze optiek ook
voor de voorgestelde wijzigingen ter versterking van de sturingsrelatie tussen
ministers en korpsbeheerders (de «verticale lijn»). Het gaat hier
om wijzigingen binnen het bestaande politiebestel, niet om wijzigingen vooruitlopend
op een nieuw politiebestel. Overigens zijn deze voorstellen ook niet strijdig
met het kabinetsstandpunt Evaluatie Politieorganisatie. Daarbij moet echter
worden bedacht dat het voorliggende wetsvoorstel vooreerst bedoeld is als
minimumvariant, die los moet worden gezien van komende ontwikkelingen rond
het politiebestel. Voor de stuurgroep Evaluatie Politieorganisatie heeft het
wetsvoorstel dan ook als vertrekpunt gediend. De stuurgroep is gevraagd te
onderzoeken of het in dit wetsvoorstel vervatte instrumentarium ook voor de
langere termijn volstaat, dan wel of verdergaande stappen nodig zijn. De stuurgroep
bevond het wetsvoorstel een stap in de goede richting, maar niet vergaand
genoeg. Dat meerdere wordt nu in het kabinetsstandpunt nader uitgewerkt tot
een nieuwe politieorganisatie. Maar los van de vraag wanneer dat zal resulteren
in concrete wetgeving, achten wij het noodzakelijk dat het huidige wetsvoorstel
op kortst mogelijke termijn kracht van wet verkrijgt. In het navolgende zullen
wij op die noodzaak dieper ingaan.Op deze plaats merken wij alvast op dat wij de mening van de leden van
de SGP-fractie delen dat de uitwerking van het kabinetsstandpunt Evaluatie
Politieorganisatie een eigenstandige afweging behoeft. Daarom hebben wij ervan
afgezien aspecten uit het kabinetsstandpunt, zoals de haalplicht van het regionale
politiebestuur (ter vervanging van het voorgestelde inbrengrecht voor gemeenteraden),
alvast op te nemen in de nota van wijziging. Daarom hechten wij eraan het
voorliggende wetsvoorstel (houdende wijzigingen binnen het huidige politiebestel) te onderscheiden van een toekomstig wetsvoorstel
tot wijziging van het huidige politiebestel, zo antwoorden wij ook op de vraag
van de leden van de SP-fractie of één wetsvoorstel niet veel
praktischer en overzichtelijker zou zijn.De leden van de PvdA-fractie vragen waarom het overleg met de Tweede Kamer
over het kabinetsstandpunt Evaluatie Politieorganisatie niet wordt afgewacht
alvorens een wijziging in de huidige politieorganisatie aan te brengen. In
dit verband vragen zij hoe de regering de kans inschat dat de voorstellen
uit het wetsvoorstel na bespreking van het kabinetsstandpunt over de reorganisatie
van de politie weer moet worden gewijzigd. Deze leden zijn nog niet overtuigd
van de wenselijkheid en de urgentie om de voorstellen nu al in te voeren.
Zij vragen de regering nog eens een poging wagen hen te overtuigen van de
urgentie. Graag zien zij aan de hand van voorbeelden geïllustreerd wat
er is misgegaan met betrekking tot het beheer. Zij vragen de regering aan
te geven waarin de urgentie schuilt om dit voor de toekomst te voorkomen,
en of er aanwijzigen zijn dat er op korte termijn iets mis dreigt te gaan
in het beheer van de politie.Ook de leden van de ChristenUnie hebben hun twijfels over de gehanteerde
volgorde. Volgens deze leden verloopt de discussie chaotisch, hetgeen de zorgvuldigheid
van het wetgevingsproces en de inrichting van het politiebestel niet ten goede
komt. Zij vragen wanneer de regering verwacht de wetswijziging ter invoering
van een centrale politieorganisatie aan de Kamer te kunnen aanbieden. Wij wijzen erop dat de kabinetsvoornemens naar aanleiding van de aanbevelingen
van de stuurgroep Evaluatie Politieorganisatie tot een aanmerkelijke wijziging
van het politiebestel nopen, terwijl het voorliggende voorstel tot wijziging
van de Politiewet 1993 wordt vormgegeven binnen het bestaande politiebestel.
Zo voorziet het wetsvoorstel in een wijziging van de verhouding tussen ministers
en korpsbeheerders, terwijl voor die regionale korpsbeheerders in de nieuwe
politieorganisatie niet langer plaats is. De vraag kan rijzen waarom nu niet
meteen wordt doorgepakt met een wetsvoorstel ter verwezenlijking van die nieuwe
politieorganisatie, waarin de relevante onderdelen uit het voorliggende wetsvoorstel
een plaats kunnen krijgen. Dat lijkt misschien voor de hand te liggen, maar
dat is het niet. Het probleem is gelegen in het tijdstip waarop zo’n
veelomvattend wetsvoorstel in werking zou kunnen treden. De regering streeft
ernaar dat wetsvoorstel medio 2006 bij uw Kamer in te dienen. Naar verwachting
zal het niet in werking kunnen treden vóór 31 december
2006, de datum waarop het met voorliggend wetsvoorstel nagestreefde sturingsinstrumentarium
van kracht moet zijn. Dan namelijk loopt het Landelijk Kader Nederlandse Politie
2003–2006 af. De regering acht het van groot belang dat de politieministers
na afloop van het huidige Landelijk Kader, dus al vanaf het jaar 2007, kunnen
beschikken over versterkte sturingsmogelijkheden (zoals ook door de stuurgroep
Evaluatie Politieorganisatie is onderschreven). Begin 2003 constateerde de
Algemene rekenkamer in zijn rapport «Zicht op taakuitvoering
politie» dat de politieministers over te weinig sturingsmogelijkheden
beschikken. Tot eenzelfde conclusie kwam prof. In ’t Veld in zijn rapport «Vooruitgang of regendans?», een evaluatie van de
beleids- en beheerscyclus gedurende de werking van het Beleidsplan Nederlandse
Politie 1999–2002. Op basis van deze rapporten heeft de regering in
het Hoofdlijnenakkoord van 16 mei 2003 gekozen voor het verder versterken
van de ministeriële bevoegdheden ten aanzien van de politie. Het voorliggende
wetsvoorstel bevat het minimumpakket aan maatregelen die de regering in ieder gevalnoodzakelijk acht en verwezenlijkt wenst
te zien. Om die reden hecht de regering eraan dit wetsvoorstel tot wijziging
van de Politiewet 1993 los te zien van het nog in te dienen wetsvoorstel tot
wijziging van het politiebestel.Voortzetting van het Landelijk Kader in de huidige vorm, hoewel in principe
mogelijk, acht de regering niet wenselijk. Weliswaar zijn goede resultaten
behaald met de huidige systematiek waarin de ministers – op basis van
het Landelijk Kader 2003–2006 – met de individuele korpsbeheerders
convenanten met resultaatsafspraken hebben afgesloten. De politie ligt op
schema bij het nakomen van de gemaakte afspraken, een prestatie waarvoor het
kabinet veel waardering heeft. Feit is echter dat de totstandkoming van de regionale convenanten door veelvuldig overleg en onderhandelingen
erg lang heeft geduurd. Feit is ook dat, door het uitgangspunt van vrijwilligheid,
de verwezenlijking van landelijke prioriteiten in de toekomst onvoldoende
is gewaarborgd. Daarnaast is het noodzakelijk om beter te kunnen sturen –
en in het bijzonder om ook tussentijds te kunnen
sturen – op landelijke prioriteiten, zoals de bestrijding van terrorisme
en zware criminaliteit.Voor de jaren na afloop van de beleids- en beheerscyclus 2003–2006
acht de regering daarom meer bevoegdheden voor de politieministers tot daadkrachtige
aansturing noodzakelijk, in het bijzonder voor het onderwerp ICT. Met het
oog op de politieke verantwoordelijkheid van beide ministers voor het landelijke
veiligheidsbeleid is het noodzakelijk dat de uitvoering van dat veiligheidsbeleid
uit de sfeer van vrijwilligheid en onderhandelingen wordt getrokken. Daartoe
moet in ieder geval de essentie van de huidige systematiek van het Landelijk
Kader worden vastgelegd in de Politiewet 1993, met als wezenlijk verschil
dat aan de ministers doorzettingsmacht wordt toegekend.
Als het erop aankomt, moeten de ministers de knoop kunnen doorhakken. Groot
voordeel is dat de ministers niet langer met alle korpsbeheerders
gezamenlijk overeenstemming hoeven te bereiken over de landelijke prioriteiten.
Het gevaar dat een enkele korpsbeheerder de totstandkoming van deze prioriteiten
kan traineren of tegenhouden, wordt dus geëlimineerd. Ook zal het voortaan
overbodig zijn met ieder afzonderlijk korps een convenant op te stellen dat
overeenstemming tussen beide ministers en korpsbeheerder vereist over de bijdrage
van de desbetreffende regio aan de verwezenlijking van de landelijke prioriteiten.
Dit alles vergroot de snelheid en slagvaardigheid bij het vaststellen van
landelijke prioriteiten en de bijdragen van de afzonderlijke regio’s
daaraan.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen waarom de regering hangende
de discussie over de toekomst van het politiebestel niet een intensiever gebruik
maakt van de aanwijzingsbevoegdheid van de ministers achteraf.Op grond van artikel 53 van de huidige Politiewet 1993 kan de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties een korpsbeheerder de nodige
aanwijzingen geven ten aanzien van het beheer, indien het belang van het beheer
van de politie dit vereist. Deze aanwijzingsbevoegdheid betreft het daadwerkelijk
beheer van de regionale politiekorpsen en biedt geen basis voor het geven
van aanwijzingen ten aanzien van de uitvoering van landelijke doelstellingen.Op grond van artikel 43d van de huidige Politiewet 1993 kan de Minister
van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, al dan niet in overeenstemming
met de Minister van Justitie, ten aanzien van de landelijke beleidsthema’s
de nodige aanwijzingen geven aan de korpsbeheerder indien in de betrokken
regio geen of onvoldoende aandacht aan de uitvoering daarvan wordt gegeven.
De huidige wet biedt met de aanwijzingsbevoegdheid in relatie tot de landelijke
beleidsthema’s derhalve slechts een correctief instrumentachteraf. De huidige aanwijzingsbevoegdheden zijn niet geschikt om
vooraf in het beleidsproces te sturen en bieden om die reden derhalve onvoldoende
basis om de noodzakelijke versterking van de aansturing door de ministers
te kunnen realiseren. Met voorliggend wetsvoorstel wordt dat wel mogelijk.De hoofdlijnen uit het wetsvoorstel worden namelijk, anders dan de huidige
landelijke beleidsthema’s, vertaald in concrete doelstellingen per regio,
vergelijkbaar met de prestatieafspraken zoals we die kennen uit de convenanten.
Deze doelstellingen per regio worden door de ministers vastgesteld. De essentie
van het wetsvoorstel in vergelijking met de huidige wet is dan ook dat de
ministers vooraf in het beleidsproces, gericht,
namelijk op concreet afrekenbare doelstellingen per regio, kunnen sturen.Samenvattend biedt het wetsvoorstel de ministers:– de mogelijkheid om vooraf in de beleids-
en beheerscyclus aan te geven welke prestaties en inspanningen van iedere
regio worden verlangd door bindende doelstellingen per
regio vast te stellen;– instrumenten om de verwezenlijking van de doelstellingen te bewaken
en te sturen, zoals de mogelijkheid goedkeuring aan beleidsplan en begroting
te onthouden, overleg en periodiek en bijzonder onderzoek;– een verbeterde aansturing van de politie door de mogelijkheid
de korpsbeheerder aan te spreken op het verwezenlijken van de doelstellingen;– en natuurlijk ook de mogelijkheid
aanwijzingen te geven en uiteindelijk de mogelijkheid van ontslag van de korpsbeheerder.Van de aanwijzingsbevoegdheid in het wetsvoorstel zal bovendien gemakkelijker
dan nu het geval is gebruik gemaakt kunnen worden. Gelet op het concrete karakter
van de bindende doelstellingen per regio is immers vooraf duidelijk wat van
de politie wordt verwacht en is het eenvoudiger een daarop gerichte aanwijzing
te geven. De leden van de PvdA-fractie vernemen graag of rond het voorliggende wetsvoorstel
afspraken zijn gemaakt met de korpsbeheerders en de korpschefs, bijvoorbeeld
de afspraak dat het dagelijks bestuur van het korpsbeheerdersberaad zal functioneren
als aanspreekpunt voor de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.
Deze leden vragen of het waar is dat de korpsbeheerders een voorziening tot
samenwerking willen treffen op basis van de Wet samenwerkingsvoorzieningen
politie (Stb. 2005, 242). Voorts vragen zij of de minister met een dergelijke
samenwerkingsvoorziening heeft ingestemd, dan wel of er beletselen zijn om
met deze voorziening in te stemmen en zo ja, waaruit die beletselen dan bestaan.
Tot slot vragen zij of de minister afspraken heeft gemaakt met de korpschefs
over een betere samenwerking in de fase dat de wet nog niet is gewijzigd in
de door hem beoogde richting en zo ja, hoe die afspraken dan luiden.Met de korpsbeheerders is inderdaad afgesproken dat zij zullen doorgaan
op de ingeslagen weg van de oprichting van een landelijke voorziening tot
samenwerking Politie Nederland. Wij zien de oprichting van deze voorziening
mede als een stap in de richting van de toekomstige organisatie van de Nederlandse
politie zoals beschreven in het kabinetsstandpunt over de evaluatie van de
politieorganisatie. Op deze wijze kan immers alvast een aantal beheerstaken
van de politie die nu in de afzonderlijke korpsen worden uitgevoerd, gemeenschappelijk
en op landelijk niveau worden georganiseerd. Dit maakt een efficiënter
en effectiever beheer mogelijk. De vraag van de leden van de PvdA-fractie
of voor deze voorziening tot samenwerking beletselen bestaan met het oog op
de uitwerking van het kabinetsstandpunt Evaluatie Politieorganisatie, beantwoorden
wij dan ook ontkennend. Allereerst zullen in de landelijke voorziening tot
samenwerking ICT-taken van de politie worden ondergebracht. Vervolgens zal
een uitbreiding plaatsvinden met andere «shared services» zoals
inkoop en human resource management. De definitieve oprichting van de voorziening
tot samenwerking behoeft de goedkeuring van de Minister van Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties. Het streven is erop gericht dat bedoelde voorziening
medio 2006 van start kan gaan.Het thans voorliggende wetsvoorstel biedt de politieministers de mogelijkheid
tot het stellen van landelijke prioriteiten, ook op het terrein van beheer.
Deze kunnen voor zover nodig binnen de voorziening tot samenwerking worden
uitgevoerd. Op deze wijze draagt ook dit wetsvoorstel, in antwoord op de vraag
van de leden van de PvdA-fractie, bij aan het brengen van meer eenheid in
het beheer van de Nederlandse politie hetgeen bij de uiteindelijke vormgeving
van één Nederlandse politie een voordeel zal zijn.Op de vraag van de leden van de ChristenUnie-fractie waarom in het wetsvoorstel
geen rekening is gehouden met het initiatief van de politie om – in
voorbereiding op de vorming van een centrale politieorganisatie – een «shared
service» op te zetten, antwoorden wij dat daarvoor geen noodzaak bestaat.
Deze initiatieven vinden hun grondslag in de Wet samenwerkingsvoorzieningen
politie, die tegelijk met het (aan de Raad van State voorgelegde) Besluit
samenwerkingsvoorzieningen politie naar verwachting medio 2006 in werking
zal treden.De leden van de PvdA-fractie zien het versterken van de bevoegdheden op
rijksniveau en het kunnen beschikken over doorzettingsmacht als de kern van
het oorspronkelijke wetsvoorstel (naast het opheffen van de Raad voor het
Korps landelijke politiediensten, waarmee zij kunnen instemmen). Zij vragen
wat na de voorgestelde wijziging nog de kern van het wetsvoorstel is die het
noodzakelijk maakt deze wijziging nu in te voeren. Aan welke door de regering
van belang geachte onderdelen van de noodzakelijke versterking wordt nu door
de voorgestelde wijziging afbreuk gedaan en op welke onderdelen
krijgt de minister niet de beschikking over de gewenste doorzettingsmacht,
zo vragen de leden van de PvdA-fractie.De voorgestelde nota van wijziging heeft uitsluitend betrekking op de
verhoudingen op regionaal niveau, derhalve op de verdeling van beheers- en
beleidsverantwoordelijkheden tussen de korpsbeheerder, de hoofdofficier van
justitie en het regionale college. Op dit punt zal de huidige Politiewet 1993
bij nader inzien ongewijzigd blijven. De voorstellen ter versterking van de
relatie tussen ministers en korpsbeheerders, door de leden van de PvdA-fractie
bestempeld als de kern van het oorspronkelijke wetsvoorstel, worden door de
nota van wijziging niet getroffen en blijven volledig intact. Terecht constateren
de leden van de SP-fractie dat de nota van wijziging de bestaande regionale
verhoudingen ongewijzigd laat en dat alleen de verhouding tussen ministers
en regio’s verandert. Wij zien niet in waarom, zoals de leden van de
SP-fractie opmerken, de nota van wijziging de verwarring rondom het wetsvoorstel
compleet heeft gemaakt. Evenmin zien wij reden een nieuwe versie van het wetsvoorstel
in te dienen. In de doorlopende tekstversie die via de site van de Tweede
Kamer beschikbaar is, is de nota van wijziging overigens verwerkt.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen wat de nota van wijziging
betekent voor de positie en de taken van de korpschef. Voorts merken zij op
dat het regionale politiebestuur de bevoegdheden ten aanzien van het beheer
van het regiokorps behoudt en vragen hoe zich dit verhoudt tot het eerste
lid van voorgesteld artikel 33.Wij wijzen erop dat de nota van wijziging geen verandering brengt in de
positie van de korpsschef, zoals neergelegd in voorgesteld artikel 24. Voorgesteld
artikel 33 daarentegen wordt bij de nota van wijziging ingetrokken, nu het
regionale politiebestuur zijn beheersbevoegdheden behoudt.De leden van de SP-fractie merken op dat de democratische inbedding van
de Nederlandse politie – ook volgens prof. Huberts in diens bijdrage
in de bundel «Uit balans: politiebestel in de knel» – onvoldoende
blijft. Wij ontkennen niet dat de democratische inbedding onvolkomen is, maar
wijzen erop dat dit de consequentie is van de keuze voor een regionaal bestel.
Het «democratisch gat» kan niet kan worden opgelost omdat het
op regionaal niveau nu eenmaal ontbreekt aan een gekozen volksvertegenwoordigend
orgaan. Wel kan worden getracht het democratisch gat te verkleinen. In het
wetsvoorstel hebben wij dat gedaan door een inbrengrecht van gemeenteraden
te introduceren. Ook de versterking van de verhouding tussen ministers en
korpsbeheerders draagt bij aan een democratische legitimatie. Het bij de leden
van de SP-fractie levende beeld dat het huidige democratische gat wordt opgelost
met het verantwoordelijk maken van de ministers voor de taakuitvoering van
de politie, klopt dan ook, zij het ten dele. Uitsluitend over de verwezenlijking
van de landelijke hoofdlijnen en de daarvan afgeleide landelijke doelstellingen
per regio zullen de korpsbeheerders zich rechtstreeks moeten verantwoorden
aan de ministers, die op hun beurt daarover verantwoording afleggen aan het
parlement. Hier wordt het democratisch gat derhalve gedicht. Over alle andere
aspecten van beheer, niet begrepen in landelijke hoofdlijnen, blijft de korpsbeheerder
verantwoording verschuldigd aan het regionale college. Vervolgens leggen de
burgemeesters over hun inbreng in het regionale college verantwoording af
aan hun respectieve gemeenteraden, zoals zij ook doen rond hun gezag bij de
handhaving van de openbare orde en de uitvoering van hulpverleningstaken.
(Het gezag over de politie, waar het gaat om de strafrechtelijke handhaving
van de rechtsorde en de uitvoering van taken ten dienste van de justitie,
berust bij de officier van justitie. Over het functioneren van het Openbaar
Ministerie legt de minister van Justitie verantwoording af aan
de Tweede Kamer). Door deze duidelijke toedeling van verantwoordelijkheden
wordt voorkomen dat in een concreet geval geen verantwoordelijke is aan te
wijzen, zo antwoorden wij de leden van de SP-fractie. Overigens lijken de
leden van de SP-fractie te veronderstellen dat het wetsvoorstel beoogt burgemeesters
verantwoordelijk te maken voor het gezag over de politie. Dat is niet juist:
zoals hierboven uiteengezet is de burgemeester reeds thans bekleed met gezag
over de politie en is de reikwijdte van dat gezag duidelijk beschreven.Voorts verbazen de leden van de SP-fractie zich over onze stelling in
de nota naar aanleiding van het verslag dat de politie onvoldoende oog heeft
voor hetgeen zich buiten of boven de regio afspeelt. Deze leden vragen een
nadere argumentatie waarom het wetsvoorstel nodig is ten behoeve van de bovenregionale,
nationale en internationale component. In dit verband wijzen wij er nogmaals
op dat de toename van de criminaliteit en de bestrijding van het (internationaal)
terrorisme steeds hogere eisen stellen aan een samenhangende aanpak van de
criminaliteitsbestrijding op bovenregionaal, nationaal en internationaal niveau.
Het wetsvoorstel maakt het de politieministers mogelijk om internationale
afspraken te vertalen in landelijke hoofdlijnen van beleid waarvan de doorwerking
op regionaal niveau is gewaarborgd. Hierdoor kunnen zij hun verantwoordelijkheden
ten aanzien van internationale verplichtingen beter waarmaken. Een goed voorbeeld
daarvan is de in het huidige Landelijk Kader Nederlandse Politie 2003–2006
opgenomen resultaatsafspraak inzake een adequate en tijdige afhandeling van
internationale rechtshulpverzoeken. Door het ontbreken van betrouwbare prestatiegegevens
is deze resultaatsafspraak nog niet vastgesteld. Op korte termijn zullen wij
deze afspraken maken met de Internationale Rechtshulp Centra.Tot slot merken de leden van de SP-fractie op dat de regering naar hun
opvatting te weinig aandacht heeft besteed aan eerdergenoemde publicatie «Uit
balans». Deze leden wijzen erop dat de contribuanten aan deze bundel
de noodzaak van een meer centrale aansturing van de politie in twijfel trekken.
Wij stellen daar tegenover dat de stuurgroep Evaluatie Politieorganisatie,
die eveneens heeft kennisgenomen van de in die bundel aangevoerde argumenten,
tot een andersluidend oordeel is gekomen. De in het voorliggende wetsvoorstel
geïntroduceerde versterking van de sturingsrelatie tussen rijk en regio’s
is volgens de stuurgroep een stap in de goede richting, maar niet vergaand
genoeg. Om die reden zien wij ook thans af van een uitvoerige beschouwing
over de publicatie «Uit balans».De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. Remkes 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29704-11.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl