Wijziging van enkele oorlogspensioenen (vermindering uitvoeringslasten mbt verrekening neveninkomsten, etc.); Brief minister met kabinetsstandpunt, alsmede het door de Pensioen- en Uitkeringsraad ontwikkelde alternatief voor het wetsvoorstel
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21196, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-10-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21196 nr. 12

16-10-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingWetsvoorstel vermindering uitvoeringslastenBijzondere voorzieningenFixering van neveninkomstenAlternatief ontwikkeld door Pensioen- en UitkeringsraadBeleidsvoornemenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21196Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 196Wijziging van de Wet buitengewoon pensioen zeelieden-oorlogsslachtoffers,
de Wet buitengewoon pensioen Indisch verzet, de Wet Uitkeringen vervolgingsslachtoffers
1940–1945 en de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945
(vermindering uitvoeringslasten met betrekking tot verrekening van neveninkomsten
en toekenning van bijzondere voorzieningen, alsmede enkele andere wijzigingen)nr. 12BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 16 oktober 1995 InleidingZoals ik bij brief aan de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport van 5 september 1995 heb toegezegd, doe ik u hierbij het kabinetsstandpunt
met betrekking tot het Wetsvoorstel vermindering uitvoeringslasten (Kamerstukken
1988/1989, 21 196), alsmede het door de Pensioen- en Uitkeringsraad (verder:
de Raad) ontwikkelde alternatief voor het wetsvoorstel toekomen.Bij brief van 21 januari 1994 (Kamerstukken 1993/1994, 21 196, nr.
11) heeft mijn ambtsvoorganger de Kamer reeds medegedeeld, dat er ernstige
complicaties bestaan voor de verdere parlementaire behandeling van het wetsvoorstel;
derhalve is besloten het wetsvoorstel aan te houden voor nadere overweging.
De Raad is daarbij in de gelegenheid gesteld om een alternatief voor dit wetsvoorstel
te ontwerpen. Het alternatief, dat medio dit jaar is afgerond, houdt een wijziging
in van het toepassings- en uitvoeringsbeleid van de Raad inzake de wetten
voor oorlogsgetroffenen. Na zorgvuldig met de Raad alle voors en tegens van
dit alternatief te hebben gewogen, ben ik met de Raad tot de conclusie gekomen
dat wijziging van het toepassings- en uitvoeringsbeleid niet wenselijk is.
De Raad heeft mij desgevraagd medegedeeld af te zien van genoemde beleidswijziging.Aangezien ook het wetsvoorstel geen begaanbaar pad is gebleken, is het
kabinet voornemens de procedure te starten om het wetsvoorstel in te trekken.
Hieronder licht ik dit standpunt nader toe. Wetsvoorstel vermindering uitvoeringslastenHet in 1989 ingediende wetsvoorstel kent twee onderdelen: de bijzondere
voorzieningen en de fixering van neveninkomsten. Ik zal per onderdeel de korte
ontstaansgeschiedenis en de bezwaren tegen hervatting van de parlementaire
behandeling van het wetsvoorstel, die genoemd zijn in de brief van mijn ambtsvoorganger
van 21 januari 1994, samenvatten. Bijzondere voorzieningenDe verstrekking van bijzondere voorzieningen (en uitkeringen) voor oorlogsgetroffenen
door de toenmalige uitvoerings- en toepassingsorganen bleek eind jaren tachtig
bijzonder problematisch te verlopen. Er waren lange wachttijden en grote achterstanden
bij de behandeling van en de beslissing op aanvragen. Voorts werd geconstateerd,
dat de wetten voor oorlogsgetroffenen een duidelijke normering en afbakening
van de bijzondere voorzieningen ontberen. Dit heeft tot gevolg, dat de verstrekkingen
te ver verwijderd kunnen raken van de algemeen in Nederland geldende voorzieningen.
Tevens zou, ondanks gelijkluidende wettelijke bepalingen, per wet een verschillend
toewijzingsbeleid kunnen worden gevoerd; in het bijzonder geldt dit voor de
uitkeringswetten Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940–1945 (Wuv)
en Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940–1945 (Wubo).Het wetsvoorstel regelt dat aanvragers voor deze voorzieningen worden
verwezen naar de algemene regelingen voor gehandicaptenvoorzieningen, alwaar
naar verwachting de cliënten aanmerkelijk sneller zouden worden geholpen.
De praktijk van de wetsuitvoering zou daarmee weer in lijn worden gebracht
met de bedoeling van de wetgever, namelijk dat de wetten voor oorlogsgetroffenen
zijn bedoeld als aanvullend op het algemene stelsel.Voorts zouden de oorlogsgetroffenen bij de algemene instellingen niet
worden geconfronteerd met de onlosmakelijk met de wetten voor oorlogsgetroffenen
verbonden, (psychisch) belastende procedures, met name ter beantwoording van
de medische causaliteitsvraag.Als neveneffect van het wetsvoorstel zou de instroom van aanvragen van
Wuv-gerechtigden voor bijzondere voorzieningen worden afgebogen van de toenmalige
Uitkeringsraad naar de uitvoeringsorganisaties van de algemene regelingen.
Daardoor zouden de organen, die waren belast met de uitvoering en toepassing
van de wetten voor oorlogsgetroffenen, worden ontlast en meer aandacht kunnen
besteden aan de verstrekking van periodieke uitkeringen, waarvan de uitvoering
in 1989 eveneens te wensen overliet.Ter oplossing van het probleem van de ontbrekende normering en afbakening
van de voorzieningen wordt met de combinatie van het wetsvoorstel en de daarop
te baseren zogenaamde voorzieningenbesluiten beoogd te komen tot een normafstemming
tussen de wetten voor oorlogsgetroffenen en de algemene voorzieningen voor
gehandicapten, alsmede tot een harmonisering van de normering tussen de wetten
voor oorlogsgetroffenen onderling. De toekenning van bijzondere voorzieningen
ter verbetering van levensomstandigheden zou worden gebonden aan de normen
van overeenkomstige voorzieningen ingevolge de algemene wettelijke regelingen
van dat moment, met name de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet (AAW), de Algemene
wet bijzondere ziektekosten (AWBZ) en de Regeling geldelijke steun huisvesting
gehandicapten (RGSHG).Een complicatie voor de verdere behandeling van het wetsvoorstel was de
stelselherziening van de algemene voorzieningen voor gehandicapten, die per
1 januari 1994 zijn beslag kreeg. De bedoeling van het wetsvoorstel
is om de normering van de bijzondere voorzieningen ingevolge de wetten voor
oorlogsgetroffenen te baseren op de ten tijde van de indiening van het wetsvoorstel
bestaande uniforme, landelijke normering van AAW, AWBZ en RGSHG. Als gevolg
van de stelselherziening en de inwerkingtreding van de Wet voorzieningen gehandicapten
(WVG, Stb. 1993, 545) werden de AAW- en RGSHG-voorzieningen overgeheveld naar
de gemeenten en de AWBZ. De zogenaamde leefvoorzieningen werden samengebracht
bij de gemeenten en de zorgvoorzieningen bij de zorgverzekeraars.De WVG biedt de mogelijkheid van differentiatie per gemeente en per zorgverzekeraar
van de tot dan toe landelijke en uniforme normen voor niveau en omvang van
de algemene voorzieningen en de te hanteren inkomensgrenzen. Door het wegvallen
van de landelijke, uniforme normering werd de beoogde normafstemming van de
wetten voor oorlogsgetroffenen en de algemene regelingen in feite achterhaald.
Door mijn ambtsvoorganger is voorts erop gewezen, dat de aanpassingen van
het aanbod en het niveau van de voorzieningen in het kader van de WVG grote
onzekerheid scheppen over de verwachtingen ten aanzien van de gunstige effecten
van het wetsvoorstel voor het niveau van de voorzieningen, zoals die bij de
indiening en in het kader van de parlementaire behandeling van het wetsvoorstel
werden gewekt. Met name de verwachting, dat verwijzing naar de voorliggende
regelingen grosso modo geen aantasting van het voorzieningenniveau tot gevolg
zou hebben. Bij de ontwikkeling door de Raad van een alternatief voor het
wetsvoorstel is gebleken, dat pogingen tot een nadere normafstemming van de
wetten voor oorlogsgetroffenen op de huidige algemene regelingen voor gehandicaptenvoorzieningen
inderdaad leiden tot een zekere verslechtering van het voorzieningenniveau
voor oorlogsgetroffenen.Het wetsvoorstel is voorts achterhaald als gevolg van de maatregelen die
mijn ambtsvoorganger heeft genomen ter herstructurering van het uitvoeringsstelsel,
in het bijzonder het instellen van de Pensioen- en Uitkeringsraad per 1 juli
1990. Dit heeft geleid tot een aanmerkelijk snellere en meer cliëntvriendelijke
behandeling van aanvragen van oorlogsgetroffenen (ik verwijs daarbij naar
de evaluatie van drie jaar functioneren van de Raad, Kamerstukken 1993/1994,
20 454, nr. 31); de ratio voor verwijzing naar voorliggende regelingen
is daarmee goeddeels komen te vervallen. Fixering van neveninkomstenDe fixering van neveninkomsten voor onbepaalde tijd zou in de plaats komen
van de huidige tweejaarlijkse cyclus van voorlopige berekening en definitiefstelling
van de uitkering. Deze vereenvoudiging zou evenals het onderdeel «bijzondere
voorzieningen» moeten leiden tot een vermindering van uitvoeringslasten.
Het wetsvoorstel voorziet in de mogelijkheid, bij algemene maatregel van bestuur,
voor het buitenland een overeenkomstige maar meer toegesneden regeling tot
stand te brengen. Vooruitlopend op de wetgeving is door de Raad de mogelijkheid
onderzocht voor bepaalde categorieën een enigszins aangepast systeem
van fixering te ontwikkelen. De fixering voor buitenlandse gerechtigden bleek
te stuiten op een aantal technische complicaties. Juist van de fixering van
de buitenlandse betalingen werd het grootste effect verwacht op de vermindering
van uitvoeringslasten.Een tweede probleem betreft de middels het wetsvoorstel geschapen mogelijkheid
tot indiening van een verzoek om herziening van de uitkering, indien er sprake
is van een daling van de neveninkomsten van meer dan 10% van de uitkering
of het pensioen. De voormalige Uitkeringsraad uitte als kritiek
dat de marge van 10% van de bruto-uitkering te ruim was; voorgesteld werd
een marge van 5%. In de memorie van antwoord bij het wetsvoorstel wordt gewezen
op het dilemma dat ofwel – bij een minimumpercentage van 10% –
een aantal uitkeringsgerechtigden financieel nadeel oplopen, ofwel dat –
bij een minimumpercentage van 5% – dermate frequent verzoeken om herziening
zullen worden ingediend, dat de beoogde vereenvoudiging en vermindering van
uitvoeringslasten niet zouden worden gerealiseerd. Het minimumpercentage van
10% is te beschouwen als de laagste «ondergrens» waarbij, vanuit
een oogpunt van doelmatigheid, nog zinvolle effecten zijn te verwachten.De Raad heeft inmiddels binnen de bestaande wetgeving een systeem van
vereenvoudiging van procedures voor de vaststelling van de uitkeringen ontwikkeld,
die de belasting voor de cliënten van de Raad vermindert en tevens een
vermindering van uitvoeringslasten tot gevolg heeft.Samenvattend kan geconcludeerd worden dat het wetsvoorstel deels achterhaald
is, dat deels op andere wijze de beoogde doelstellingen zijn gerealiseerd
en dat de voorgenomen wetswijzigingen tot gevolg kunnen hebben, dat in een
aantal individuele gevallen sprake is van een materiële achteruitgang.
Om die redenen acht ik het wenselijk het wetsvoorstel in te trekken.Volledigheidshalve wijs ik op twee consequenties van het afzien van de
voorgenomen wet- en regelgeving, die verband houden met intrinsieke beperkingen
van het huidige stelsel. Veel van de in 1989 gesignaleerde problemen zijn
door de verbeteringen in de uitvoeringssfeer opgelost. Dat geldt slechts ten
dele voor het probleem van de psychisch belastende procedures bij de wetten
voor oorlogsgetroffenen, in het bijzonder het vaststellen van de medische
causaliteit. Deze wetten brengen onvermijdelijk met zich mee dat, in verband
met de gevraagde voorzieningen, vastgesteld moet worden of de ziekten en gebreken
verband houden met de oorlogservaringen. Hoewel de Raad tracht de medische
beoordeling zo cliëntvriendelijk te laten verlopen, is het inherent aan
de wetten dat de cliënten vaak opnieuw geconfronteerd worden met de oorlogsgebeurtenissen.
Het loslaten van de medische causaliteitseis zou evenwel de ratio van de wetten
ondermijnen. Overigens staat voor de oorlogsgetroffenen altijd de mogelijkheid
open een beroep te doen op de algemene regelingen indien de belastende procedures
bij de wetten voor oorlogsgetroffenen te belastend worden geacht.Daarnaast heb ik vastgesteld dat in de wetten voor oorlogsgetroffenen
een duidelijke normering en afbakening van de bijzondere voorzieningen ontbreekt.
De wetgever heeft destijds de bepalingen met betrekking tot de bijzondere
voorzieningen zodanig geformuleerd dat aan het toepassingsorgaan de nodige
interpretatievrijheid is gegeven; een dergelijk stelsel biedt alle mogelijkheden
voor maatwerk, toegesneden op de individuele oorlogsgetroffene.In het kader van de uitvoering van de Wet regeling behandeltermijnen heeft
de Raad in de afgelopen jaren een aantal uitvoeringsmaatregelen genomen ter
versnelling en stroomlijning van de behandeling en beoordeling van aanvragen
voor bijzondere voorzieningen. Kortgeleden heeft de Raad mij gemeld dat enkele
van deze uitvoeringsmaatregelen (met name de «standaardisering»)
hebben geleid tot een toename van het aantal toekenningen. De Raad zal deze
nieuwe procedures nogmaals kritisch bezien.Ik concludeer dat de mogelijkheden van de Raad om uitvoeringsprocessen
te stroomlijnen, beperkt worden door de aard van de wetten voor
oorlogsgetroffenen die nopen tot een veelal individuele beoordeling van aanvragen.Ik heb in deze context een beroep op de Raad gedaan nauwlettend toe te
blijven zien op een zorgvuldige toepassing en uitvoering, opdat het draagvlak
voor de bijzondere solidariteit en ereschuld, waar de wetten voor oorlogsgetroffenen
op gestoeld zijn, in de toekomst niet zal verkleinen. Alternatief ontwikkeld door Pensioen- en UitkeringsraadDoor de Raad is een poging ondernomen een alternatief voor het wetsvoorstel
te ontwerpen, waarbij de beoogde harmonisering van de normering en toekenningscriteria
bij de uitkeringswetten Wuv en Wubo niet door middel van wetgeving wordt gerealiseerd,
maar – binnen het kader van de huidige wetsbepalingen – door middel
van een aanpassing van het toepassings- en uitvoeringsbeleid van de Raad.
Daarbij is voorts meer dan voorheen aansluiting gezocht bij het niveau van
de algemene regelingen voor gehandicapten.De Raad is tot de conclusie gekomen dat een volledige harmonisering van
het toepassings- en uitvoeringsbeleid niet mogelijk is zonder wijziging van
de wet- en regelgeving. Dat geldt met name voor in de wetten vastgelegde verschillen
ten aanzien van de berekening van de hoogte van de tegemoetkomingen ex artikel
21 Wuv en artikel 33 Wubo. De verschillen in de berekeningswijze ten aanzien
van de tegemoetkomingen houden verband met de verschillen in uitkeringssystematiek
van Wuv en Wubo. Een volledige harmonisering van Wuv en Wubo zou een ingrijpende
wijziging van beide wetten vergen.Op basis van het door de Raad ontwikkelde alternatief voor het wetsvoorstel
is voorts gebleken, dat zowel de harmonisering van toekenning van bijzondere
voorzieningen krachtens de Wuv en de Wubo, als de nadere normafstemming van
Wuv en Wubo op de algemene regelingen voor gehandicaptenvoorzieningen, onvermijdelijk
leidt tot een zekere achteruitgang qua niveau van de voorzieningen voor een
deel van de cliënten van de Raad.Ik acht de consequentie van een ingrijpende wijziging van de wetten alsook
de dreiging van een achteruitgang qua voorzieningenniveau voor een deel van
de cliënten van de Raad, te vergaand. De Raad heeft mij medegedeeld mijn
conclusie te delen, dat er teveel nadelen kleven aan het door de Raad ontwikkelde
alternatief voor het wetsvoorstel. Omdat, zoals reeds eerder aangegeven, het
toepassings- en uitvoeringsbeleid ten aanzien van de bijzondere voorzieningen
in het kader van de wetten voor oorlogsgetroffenen primair tot de bevoegdheid
en verantwoordelijkheid van de Raad behoort, heb ik de Raad in overweging
gegeven niet tot de voorgenomen beleidswijziging over te gaan. De Raad heeft
daarop besloten af te zien van bedoelde wijziging van het toepassings- en
uitvoeringsbeleid.Het afzien van een beleidswijziging ten aanzien van de bijzondere voorzieningen
heeft beperkte besparingsverliezen tot gevolg. U zult hierover nader worden
geïnformeerd bij Najaarsnota 1995 en bij Voorjaarsnota 1996/Kaderbrief
1997. BeleidsvoornemenDe recente commotie, die bij de oorlogsgetroffenen en hun belangenbehartigende
organisaties in Nederland en Israël is ontstaan over vermeende bezuinigingen
op de bijzondere voorzieningen voor oorlogsgetroffenen, heeft mij duidelijk
gemaakt dat wijziging van wet- en regelgeving, ongeacht de aard
of reden, automatisch tot veel onrust onder de uitkeringsgerechtigden leidt.In het belang van deze gerechtigden hecht ik aan rust op het terrein van
de wetten voor oorlogsgetroffenen.De wetten voor oorlogsgetroffenen kennen historisch gegroeide verschillen,
die onder meer samenhangen met de onderling sterk verschillende ontstaansgeschiedenis.
Om 50 jaar na de oorlog meer of minder ingrijpende veranderingen in dit stelsel
aan te brengen, op basis van het op zich verdedigbare streven naar vereenvoudiging
en uniformering, is naar mijn mening niet in het belang van de oorlogsgetroffenen;
dit zou onvermijdelijk opnieuw tot onnodige onrust bij deze kwetsbare groep
leiden en voorts zouden neveneffecten van materiële achteruitgang bij
een deel van de gerechtigden vermoedelijk onvermijdbaar zijn.Het kabinet is dan ook voornemens in de huidige kabinetsperiode in principe
geen wijzigingen meer in het stelsel van de wetten voor oorlogsgetroffenen
voor te stellen, tenzij nieuwe ontwikkelingen of feiten, bijvoorbeeld veranderingen
in aanpalende wetgeving, daartoe nopen.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21196-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl