Vaststelling van de begroting van de uitgaven en inkomsten van het Ministerie van VWS (XVI) voor het jaar 1998; Brief minister over het rapport 'Opsporing en behandeling van mensen met hepatitis C' van de Gezondheidsraad
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25600-XVI, nr. 71

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

15-07-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25600-XVI nr. 71

03-07-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingHepatitis C-infecties Vóórkomen en verspreiden van hepatitis C
in NederlandDiagnostiekZiektebeloopBehandelingConclusies en aanbevelingen Gezondheidsraad Recht op informatieOpsporingVoorlichtingOverige aanbevelingenStandpuntOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25600-XVIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 600 XVIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 1998nr. 71BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 3 juli 1998Hierbij bied ik u mijn standpunt aan op het rapport «Opsporing
en behandeling van mensen met hepatitis C» dat de Gezondheidsraad
in november 1997 op mijn verzoek heeft uitgebracht. InleidingHepatitis C (HCV) is een virusinfectie die vooral wordt overgedragen door
bloed-bloed-contact. Het hepatitis C-virus is pas in 1989 geïdentificeerd.
Meestal verloopt de infectie zonder symptomen. Bij 20–30% van de geïnfecteerden
ontwikkelt zich echter na een tiental jaren een ernstige vorm van verbindweefseling
van de lever (cirrose). Bij 3–4% van deze patiënten leidt dit tot
een verminderde leverfunctie. Ook geeft cirrose een verhoogde kans op leverkanker.Sinds 1991 wordt het donorbloed in Nederland getest op hepatitis C. Het
opsporen van patiënten die bloed hebben ontvangen van positief bevonden
donors («targeted look-back») is destijds verplicht
gesteld. Deze opsporing van besmette ontvangers blijkt slechts ten dele effectief.
Nu er mogelijkheden tot ontwikkeling komen om het beloop van de aandoening
positief te beïnvloeden, rijst de vraag of het wenselijk of zelfs noodzakelijk
is om meer mensen die met HCV geïnfecteerd zijn geraakt voor een eventuele
behandeling op te sporen.In november 1996 heb ik de Gezondheidsraad om nadere informatie gevraagd
teneinde vast te stellen of en in hoeverre het in Nederland noodzakelijk is
alle ontvangers van bloedproducten of organen waarvan de donor in het verleden
niet getest is op het hepatitis C-virus, op initiatief van de overheid actief
op te sporen («generale look back») en deze samen met
andere risicogroepen te screenen op een infectie met het hepatitis C-virus.
In november 1997 heeft de Gezondheidsraad daarop het rapport «Opsporing
en behandeling van mensen met hepatitis C» uitgebracht. Hepatitis C-infecties Vóórkomen en verspreiden van hepatitis C
in NederlandOver het vóórkomen van HCV-besmettingen in de Nederlandse
bevolking bestaan nog te weinig betrouwbare epidemiologische gegevens. De
prevalentie van HCV-antilichamen in de huidige (geselecteerde) donorpopulatie
is 4 op de 10 000 (0,04%). De Gezondheidsraad neemt aan dat in de gehele
bevolking 1 tot 4 per 1000 personen met hepatitis C geïnfecteerd zijn
(totaal 15 000 tot 60 000 geïnfecteerden). Omdat HCV vrijwel
uitsluitend overgedragen wordt door bloed-bloed-contact, is overdracht via
bloedtransfusie in het verleden een belangrijke transmissieroute geweest.
Vrijwel alle hemofiliepatiënten die stollingsfactorconcentraat hebben
ontvangen voordat dit «virusvrij» werd bereid, zijn besmet met
hepatitis C. Momenteel is de kans op een HCV-besmetting via transfusie, door
donorselectie en testen van donorbloed op HCV, vrijwel nihil geworden. De
meeste besmettingen vinden nu plaats bij druggebruikers door het gezamenlijk
gebruik van (besmette) injectienaalden. Van de intraveneuze druggebruikers
heeft 70–95% antilichamen tegen hepatitis C.Verwacht wordt dat ook onder de (met name) eerste generatie Nederlandse
allochtonen verhoudingsgewijs grotere aantallen geïnfecteerden voorkomen,
vanwege het verhoogd voorkomen van HCV-besmettingen in het land van herkomst, DiagnostiekAntilichamen tegen HCV kunnen gemiddeld pas na een periode van 8 tot 14
weken worden aangetoond. Om toch in deze zgn. «window»-periode
vast te stellen of iemand geïnfecteerd is, kan sinds kort ook direct
virus in het bloed worden aangetoond. Inmiddels is een dergelijke test beschikbaar
voor klinisch onderzoek bij patiënten en wordt de test beproefd op zijn
mogelijkheid als opsporingstest . ZiektebeloopEen infectie met HCV kan tot ontsteking van het leverweefsel leiden (hepatitis).
Infecties verlopen doorgaans zonder symptomen. Slechts 20–30% van de
geïnfecteerden krijgt klachten; de helft hiervan ontwikkelt geelzucht.
Circa 80–85% van de geïnfecteerden slaagt er niet in het virus
kwijt te raken en blijft drager van het virus (chronische hepatitis). Ook
mensen met een chronische hepatitis hebben in het algemeen weinig of geen
klachten. Wel kunnen deze dragers anderen door bloed-bloed-contact besmetten.
Na 10–20 jaar is bij 20–30% van de geïnfecteerden sprake
van versterf van leverweefsel en bindweefselvorming (cirrose), hetgeen bij
3–4% leidt tot ernstige klachten ten gevolge van een verminderde leverfunctie.
Ook geeft cirrose een verhoogde kans (1–4%) op leverkanker, hetgeen
in het algemeen binnen enkele jaren tot de dood leidt. Zowel het hebben van
andere virusinfecties als het gebruik van alcohol kan een negatief effect
hebben op het beloop van de leverbeschadiging. BehandelingVoor de bestrijding van HCV-infecties worden behandelstrategieën
met antivirale middelen onderzocht. Het enige middel dat tot nu toe aangetoond
effect heeft is interferon. Behandeling wordt echter alleen gestart bij diegenen
waarbij door een leverbiopt is aangetoond dat de ernst van de chronische hepatitis
progressie naar levercirrose waarschijnlijk maakt. Bovendien slaat de behandeling
lang niet altijd aan. Na 12 maanden injecteren van interferon, is bij 40–50%
van de behandelde patiënten geen virus meer aantoonbaar.
Nog zes maanden later is 20–30% blijvend virusvrij. De behandeling kan
gepaard gaan met milde tot (in enkele gevallen) ernstige bijwerkingen.Naast antivirale behandeling kan worden geadviseerd negatieve factoren
op het beloop van de leverbeschadiging te vermijden (stoppen met alcoholgebruik).
Bij ernstig leverfalen kan levertransplantatie worden overwogen. Conclusies en aanbevelingen Gezondheidsraad Recht op informatieDe Gezondheidsraad is van mening dat de in de adviesaanvraag gestelde
vragen over een look-back moeten worden beschouwd in het licht van de informatieplicht
van de behandelaar en het recht op informatie van de patiënt. Om te bepalen
of er sprake is van recht op informatie voor allen met een verhoogde kans
om geïnfecteerd te zijn, heeft de Gezondheidsraad onderscheid gemaakt
in twee soorten risicogroepen: personen die mogelijk besmet zijn door medisch
handelen (iatrogeen) en door ander, niet medisch gerelateerd, risicogedrag (niet iatrogeen). Voor de eerste groep patiënten neemt de Gezondheidsraad
als uitgangspunt dat ook laat ontdekte complicaties van een behandeling in
beginsel onder het recht van de patiënt op informatie vallen. Ook de
tweede groep (de niet-iatrogeen besmette personen zoals (ex-) intraveneuze
druggebruikers, allochtonen en getatoeëerden) kan volgens de Gezondheidsraad
aanspraak maken op adequate informatie. Dit recht vloeit voort uit de verantwoordelijkheid
van de overheid voor de volksgezondheid zoals weergegeven in de Grondwet,
artikel 22.Of iemand voldoende belang heeft bij informatie over de mogelijke HCV-besmetting
wordt naar het oordeel van de Gezondheidsraad in belangrijke mate bepaald
door de behandelmogelijkheden van de geteste en positief bevonden patiënt.
De Gezondheidsraad stelt vast dat de behandelmogelijkheden op dit moment nog
beperkt zijn. Wel kunnen patiënten hun levenswijze enigszins aanpassen
waarmee de progressie van de ziekte gunstig kan worden beïnvloed. Bovendien
verwacht de Gezondheidsraad dat de behandelresultaten in de toekomst substantieel
zullen toenemen. Volgens de Gezondheidsraad wegen deze voordelen van informeren
uiteindelijk zwaarder dan de nadelen in de zin van ongerustheid, verslechterd
levensperspectief als behandeling niet mogelijk is en problemen bij keuringen
voor werk of verzekeringen. OpsporingBij het bepalen in welke vorm de vereiste informatieverstrekking moet
plaatsvinden, is de Gezondheidsraad nagegaan of actieve opsporing van HCV-geïnfecteerden
op initiatief van de overheid zinvol en aanvaardbaar is. Behalve het feit
dat de voordelen van informeren in balans moeten zijn met de wijze van informeren,
is hierbij ook rekening gehouden met de bestaande structuren waarbinnen de
informatieverstrekking kan worden uitgeoefend, hetgeen bepalend is voor de
praktische haalbaarheid.De Gezondheidsraad ziet, als gevolg van bovenstaande afweging, weinig
aanleiding om actief HCV-geïnfecteerden in de algemene bevolking op te
sporen. Een dergelijke generale look-back is volgens de Gezondheidsraad niet
efficiënt en moet niet worden nagestreefd. Ervaringen in het buitenland
hebben laten zien dat de respons zeer laag is terwijl slechts een deel van
de risicogroep benaderd wordt. Gezien de lage prevalentie, zal een generale
look-back vooral leiden tot onnodige onrust bij een groot aantal
mensen. Bij een generale look-back kan volgens de Gezondheidsraad daarom niet
meer gesproken worden van gezondheidswinst.Actieve opsporing specifiek in de groepen met een verhoogd risico op HCV-besmetting,
acht de Gezondheidsraad uit praktische overwegingen alleen haalbaar voor mensen
uit risicogroepen die nog onder medische controle zijn (vooral hemofiliepatiënten,
dialysepatiënten, polytransfusees, patiënten met hypogammaglobulinemie
en mensen die een orgaantransplantatie hebben ondergaan) en mensen die vóór
1992 een prikverwonding hebben opgelopen, voor zover zij nog niet eerder op
HCV zijn gecontroleerd. Deze opsporing dient door de (voormalig) behandelaar
te geschieden als onderdeel van de medische behandeling. VoorlichtingNaar verwachting van de Gezondheidsraad is publieksvoorlichting de enige
manier waarop mensen ertoe kunnen worden gebracht zich op eigen initiatief
te melden voor advies en eventueel voor een test en behandeling. De voorlichting
moet naast algemene adviezen ook uitleg geven over de wijze van overdracht,
de risico's die geïnfecteerden lopen, de behandeling en behandelingsresultaten.
De benadering van de onderscheiden risicogroepen dient te worden aangepast
aan niveau en interesse; voor het allochtone gedeelte van de bevolking ook
aan taal en cultuur.Uiteindelijk moet de informatie de aangesprokene in staat stellen om te
beslissen of in zijn of haar situatie testen zinvol en wenselijk is. De informatie
over hepatitis C moet tevens bijdragen aan het voorkomen van nieuwe infecties.Omdat de boodschap die door middel van voorlichting moet worden overgebracht,
niet eenvoudig is, gaat de voorkeur van de Gezondheidsraad uit naar een goed
gepland en gecoördineerd voorlichtingstraject over een langere periode.
Hiermee moet worden voorkomen dat er ongerustheid en angst bij de bevolking
ontstaat. De Gezondheidsraad onderstreept hierbij dat vóórdat
wordt overgegaan tot voorlichting aan de bevolking, allereerst de intermediairen
(artsen, verpleegkundigen, gezondheidswerkers) moeten worden betrokken. Door
deskundigheidsbevordering moeten zij beter in staat zijn vragen die door de
voorlichtingscampagne worden opgeroepen zorgvuldig en adequaat te beantwoorden.
Vervolgens kan voorlichting plaatsvinden via zowel de doelgroepgerichte media
(zoals verenigingsbladen) als breed gerichte media (zoals radio- en televisieprogramma's,
kranten, tijdschriften en folders) rondom goed onderbouwde medisch-wetenschappelijke
voorlichtingsitems, waarbij speciale aandacht wordt besteed aan het bereik
van allochtonen. Middels dit instrumentarium zal gedurende een langere periode
(één tot twee jaar) met een zekere regelmaat op het onderwerp
moeten worden teruggekomen.De Gezondheidsraad meent dat, afhankelijk van de manier waarop de voorlichting
aan het publiek wordt georganiseerd, sprake kan zijn van een bevolkingsonderzoek. Overige aanbevelingenDe Gezondheidsraad geeft aan dat het testen van donorbloed op hepatitis
C sinds 1991, de kans op overdracht van een infectie via transfusie reeds
aanzienlijk heeft verminderd. Door het verbeteren van testen is bovendien
de duur van de windowfase (tijd tussen infectie en het meetbaar worden van
antistoffen) te bekorten. Door het bestaan van een windowfase zal het echter
nooit mogelijk zijn alle geïnfecteerden op te sporen. De Gezondheidsraad
is daarom van mening dat donorselectie een primaire belangrijke
veiligheidsmaatregel blijft. Om het opsporen van ontvangers van bloedproducten
in de toekomst beter mogelijk te maken, dringt zij wel aan op een verbetering
van registratie van de herkomst en de bestemming van bloedproducten.Tenslotte stelt de Gezondheidsraad vast dat er nog onvoldoende inzicht
bestaat in de prevalentie van hepatitis C-infecties in verschillende bevolkingsgroepen,
hetgeen van belang is voor een doelmatige voorlichting. StandpuntIk ben het met de Gezondheidsraad eens dat het een verantwoordelijkheid
van de overheid is de bevolking op de hoogte te brengen van volksgezondheidsrisico's
die zich in het verleden hebben voorgedaan tijdens medische behandelingen.
Hierbij vind ik het van groot belang dat er, indien er sprake is van ongevraagd
informeren, voldoende behandelmogelijkheden kunnen worden geboden. De Gezondheidsraad
geeft aan dat deze mogelijkheden momenteel nog zeer beperkt zijn. Haar advies
om toch te informeren, is gebaseerd op verwachte verbeteringen op het terrein
van de behandeling in de nabije toekomst. Aangezien dit laatste argument nauwelijks
in het rapport wordt onderbouwd, ben ik van mening dat het advies om toch
te informeren een wankele basis heeft. Enige terughoudendheid over de behandelmogelijkheden
in de voorlichtingsboodschap is mijns inziens dan ook op zijn plaats. Wat
de manier van informeren betreft, onderschrijf ik de conclusie van de Gezondheidsraad
dat bij een generale look-back de nadelen van informeren zwaarder wegen dan
de voordelen in termen van gezondheidswinst. Ik ben het eens met de Gezondheidsraad
dat, analoog aan het huidige beleid voor preventie van Hiv/Aids in Nederland,
informeren door voorlichting is aangewezen waarbij de voor- en nadelen worden
belicht en de geïnformeerde zelf de keuze kan maken om zich wel of niet
te laten testen. Uit de voorlichting moet duidelijk blijken dat slechts een
beperkt deel van de dragers kan worden behandeld.Ook wat betreft de wijze van voorlichting sluit ik mij aan bij de aanbeveling
van Gezondheidsraad om geen grote campagne te houden maar over een langere
periode onderbouwde medisch wetenschappelijk-getinte voorlichting te geven
via zowel de doelgroepgerichte media als TV- en radioprogramma's, tijdschriften
en kranten.Naast de voorlichting die is gericht op het informeren van personen die
mogelijk in het verleden besmet zijn, zal ik stimuleren dat de bevolking in
meer algemene zin wordt geïnformeerd over hepatitis C en de preventieve
maatregelen die kunnen worden genomen om nieuwe besmettingen te voorkómen.Alvorens er een voorlichtingsproject kan worden opgesteld, dient eerst
meer inzicht te komen in de prevalentie van HCV-infecties in de verschillende
bevolkingsgroepen. Ik heb het RIVM inmiddels verzocht met voorrang serologisch
onderzoek te verrichten op sera die middels het PIENTER-project zijn verzameld.
Hiervoor heb ik additioneel f 200 000,– beschikbaar gesteld.
Dit onderzoek zal inzicht geven in het voorkomen van antistoffen tegen hepatitis
C in een representatieve steekproef van de Nederlandse bevolking. De resultaten
komen eind dit jaar beschikbaar.Ook zal ik, voordat voorlichtingsactiviteiten worden ontwikkeld, in overleg
met veldpartijen zoals de Nederlandse Hepatitis Stichting en de koepelorganisaties
van behandelend artsen nagaan op welke wijze relevante beroepsgroepen efficiënt
kunnen worden bijgeschoold over hepatitis C. In dat kader kan ik opmerken
dat het Nederlandse Huisartsen Genootschap al een standaard over virale hepatiden
voorbereidt. Ik zal ZorgOnderzoek Nederland verzoeken vervolgens de benodigde aanvullende
voorlichtingsactiviteiten te initiëren, te programmeren en te financieren.
Bij het opstellen van deze projectplannen dienen de resultaten van bovenstaande
activiteiten, evenals de ontwikkelingen die op medisch gebied zijn te verwachten,
betrokken – en dus afgewacht – te worden. Tevens dienen de plannen
inzicht te geven in de verwachte opbrengst van de activiteiten.Op basis van de definitieve projectvoorstellen voor voorlichtingsactiviteiten
zal ik bezien of het noodzakelijk is deze voorstellen de beoordelingsprocedure
van de Wet op het bevolkingsonderzoek te laten doorlopen.Naast bovengenoemde voorlichtingsactiviteiten acht ik het wenselijk dat
risicogroepen die nog onder medische behandeling zijn en personen die in het
verleden een prikaccident hebben ondergaan, op initiatief van de (voormalig)
behandelaar worden geadviseerd zich te laten testen – indien dit nog
niet heeft plaatsgevonden. Hoewel het hierbij waarschijnlijk om een klein
aantal personen zal gaan, zal ik er op toezien dat dit in de bijscholing van
de behandelaren als aandachtspunt wordt meegenomen.Tenslotte onderschrijf ik de mening van de Gezondheidsraad dat donorselectie
een belangrijke veiligheidsmaatregel blijft om het risico op transmissie middels
bloedtransfusie te minimaliseren. Daarnaast blijft uiteraard het testen van
donorbloed van groot belang.Wat betreft de verbetering van registratie van bloedproducten geeft de
Gezondheidsraad zelf al aan dat dit een element is van verantwoorde zorg in
de zin van de Kwaliteitswet Zorginstellingen. Middels een circulaire aan de
ziekenhuizen is inmiddels aandacht gevraagd voor een adequate registratie
van toegediende bloedproducten. Ik zal de Inspectie voor de Gezondheidszorg
verzoeken toe te zien op het vervolg. De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25600-XVI-71.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl