Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen; Verslag algemeen overleg over de situatie in Algerije
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-02, nr. 243

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

17-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

21501-02 nr. 243

19-02-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-02Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-02Algemene Raadnr. 243VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 19 februari 1998De vaste commissie voor Buitenlandse Zaken1
heeft op 28 januari algemeen overleg gevoerd met minister Van Mierlo van Buitenlandse
Zaken over de situatie in Algerije.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Blaauw (VVD) was blij dat uit de brief blijkt dat de
Europese Unie in tegenstelling tot de indruk die men uit berichten in de pers
zou kunnen hebben gekregen, niet «op haar handen is blijven zitten».
Hij wees op de op gang gebrachte dialoog, ook in het kader van het euromediterrane
verdrag dat de Unie met Algerije wil sluiten, en hij was blij met de intensiteit
van de huidige activiteiten. Wel toonde hij er weinig begrip voor dat het
Britse voorzitterschap aanvankelijk zo laag wilde inzetten.Verder maakte de heer Blaauw er melding van dat hij op deze dag eigenlijk
had moeten deelnemen aan het debat over Algerije in de Raad van Europa, die
inmiddels ook doordrongen is van de noodzaak om in Europees verband brede
aandacht aan deze kwestie te blijven besteden.De heer Blaauw vond dat er ook uit parlementaire kring meer belangstelling
voor de toestand in Algerije zou moeten worden getoond. Hij was op grond van
veiligheidsoverwegingen niet als rapporteur van de Raad van Europa naar Algerije
geweest, maar hij toonde zich een groot voorstander van een parlementaire
dialoog met dit land, in aanvulling op alle acties in ander verband.De heer Van den Bos (D66) gaf blijk van zijn verbazing over
de late initiatieven van de Europese Unie, die pas tijdens het Britse voorzitterschap
zijn genomen. Daarvóór was er steeds verwezen naar het ontbreken
van consensus om officiële stappen te zetten. Hij vroeg zich af waarom
die stappen toen niet mogelijk waren en nu wel. Dit gaf naar zijn mening in
ieder geval aan dat besluitvorming op basis van consensus tot totale verlamming
kan leiden. Hij had verder, gelet op de geschiedenis, wel enig begrip voor
de houding van de Algerijnse regering, maar hij vond het onverdraaglijk dat
zij tot nu toe elke vorm van buitenlandse bemoeienis systematisch van de hand
heeft gewezen.De heer Van den Bos zag in de voortdurende massale slachtingen wel degelijk
een rechtsgrond voor internationale bemoeienis, al had hij er begrip voor
dat er zonder de medewerking van de Algerijnse regering weinig mogelijkheden
zijn.Ten slotte vroeg de heer Van den Bos naar het standpunt en de rol van
de Verenigde Staten in dit verband en naar de mogelijkheden tot samenwerking
bij de aanpak van dit probleem.De heer Van Middelkoop (GPV) kon er wel enig begrip voor opbrengen
dat de Europese Unie laat in actie is gekomen, ook al omdat zij in de afgelopen
jaren niet zó veel diplomatieke successen geboekt heeft dat alleen
al op grond daarvan verwacht zou mogen worden dat zij de situatie in Algerije
ten goede zou kunnen keren. Maar omdat Algerije een doodzieke staat is, dient
er naar zijn mening toch ingegrepen te worden. Hij vroeg zich af of andere
organisaties, zoals de OAS en de Arabische Liga, nog actie hebben ondernomen
en of eventuele stappen met die van de Europese Unie gecoördineerd worden.
In dit verband vond de heer Van Middelkoop het ook belangrijk dat NGO's, de
media en dergelijke toegang krijgen tot Algerije.De heer Van Middelkoop noemde het beschamend dat de ambtelijke missie
pas in een later stadium werd opgewaardeerd tot de trojka. Hij vroeg ook welke
opdracht deze precies had.Ten slotte wees de heer Van Middelkoop erop dat Algerije humanitaire hulp
heeft afgewezen, maar samenwerking op het gebied van de bestrijding van terrorisme
wel op prijs stelt. Voorzover dit wapenleveranties aan de Algerijnse regering
mocht inhouden, zou hij daarvan geen voorstander zijn zolang de rol van het
leger in Algerije nog niet volstrekt duidelijk is.Mevrouw Sipkes (GroenLinks) was van mening dat de Europese
Unie niet voorbij kan gaan aan de gewelddadige, volstrekt willekeurige acties
in Algerije, die sinds het begin van de ramadan nog zijn verhevigd. Zij vroeg
naar de opvatting van de Unie over de beschuldigingen van betrokkenheid van
de Algerijnse autoriteiten, die zelf de verantwoordelijkheid geheel bij extremistische
islamitische groeperingen neerleggen. De minister schrijft in zijn verslag
van begin november en ook in antwoord op schriftelijke vragen over wapenleveranties
dat niet moet worden uitgesloten dat ook vanuit het leger geweld is gepleegd,
maar de Duitse minister Kinkel heeft dit uitgesloten. Mevrouw Sipkes wees
erop dat hieromtrent absoluut geen duidelijkheid te verkrijgen is zolang niemand
het land in mag om een onderzoek in te stellen. Het staat wel vast dat de
Algerijnse autoriteiten niet in staat zijn, de burgers voldoende te beschermen,
zeker nu er slachtingen vlak bij Algiers hebben plaatsgevonden, maar de minister
heeft op vragen geantwoord dat hij er volledig van overtuigd is dat de Algerijnse
regering alles doet wat in haar vermogen ligt om een einde te maken aan het
bloedvergieten. Mevrouw Sipkes constateerde dat het blijkbaar wel lukt, de
olie- en gaswinningsbelangen in Algerije veilig te stellen. Zij vroeg naar
de rol van de betrokken maatschappijen in deze kwestie.Verder had mevrouw Sipkes er wel begrip voor dat de Europese Unie in eerste
instantie een ambtelijke delegatie heeft gestuurd, maar zij vond het gelet
op de gevoelige situatie vreemd dat daarbij bepaald werd dat deze hoge ambtenaren
op ministerieel niveau ontvangen moesten worden.Bij de verdere dialoog, ook in het kader van de associatieakkoorden, zouden
volgens mevrouw Sipkes de mensenrechten het primaire thema moeten vormen.
Zij vond het een goed voorstel om via parlementaire contacten bezorgdheid
over de situatie in Algerije tot uitdrukking te brengen, maar zij vroeg zich
wel af of hierin niet een zekere legitimering gezien kan worden. Bovendien
was zij benieuwd, welke groeperingen de minister hieraan wil laten deelnemen.Mevrouw Sipkes vroeg ook nog naar initiatieven in ander verband, zoals
van Canada en Noorwegen. Het leek haar dat die wellicht meer succes zouden
kunnen hebben dan die van de EU, omdat die toch enigszins door het koloniale
verleden van Frankrijk belast zijn.Ten slotte sprak mevrouw Sipkes als haar mening uit dat er geen sprake
zou kunnen zijn van wapenleveranties aan Algerije, omdat er niet aan de daarvoor
geldende criteria wordt voldaan.Ook de heer Verhagen (CDA) was het ermee eens dat de Europese
Unie niet afzijdig kan blijven bij de gruwelijke ontwikkelingen in Algerije,
maar hij betreurde het dat uit de verklaring van de Algemene Raad naar voren
komt dat de Unie in deze kwestie toch vrijwel machteloos staat.Verder sloot de heer Verhagen zich aan bij de vragen over de achtergronden
van de aanpak om eerst een ambtelijke missie op te zetten. Het optimisme over
een doorbraak op basis van een dialoog dat zowel uit de brief van de minister
als uit de verklaring van de Algemene Raad spreekt, leek de heer Verhagen
gelet op de ervaringen niet voor de hand liggend. Hij wees in dit verband
op uitspraken van minister Pronk over de tegenstelling tussen het enthousiasme
over de economische ontwikkelingen in Algerije en de flagrante schendingen
van de mensenrechten in dat land. De heer Verhagen had oog voor de gevaren
van een economische boycot, maar hij vond dat er toch meer van de associatieakkoorden
gebruik zou kunnen worden gemaakt om de situatie op het gebied van de mensenrechten
te verbeteren.Daarnaast vroeg de heer Verhagen het commentaar van de minister op de
Algerijnse beschuldigingen dat Europese landen terroristen beschermen en dat
die zo een uitvalsbasis hebben voor acties in Algerije.Ten slotte ging de heer Verhagen ervan uit dat Nederland zich in Europees
verband met hand en tand zal verzetten tegen wapenleveranties aan Algerije
op dit moment. Hij wees op berichten over een «wensenlijstje»
van de Algerijnse regering.De heer Koenders (PvdA) constateerde ook dat de Europese Unie
te laat in actie is gekomen en dat zij tot nu toe onvoldoende heeft gedaan.
Het ingewikkelde karakter van het probleem laat de politieke verantwoordelijkheid
onverlet, zodat onafhankelijk onderzoek het kernpunt van de dialoog behoort
te zijn. Hij vond dat complexiteit geen reden tot passiviteit mag zijn. De
regering van Algerije dient hoe dan ook aangesproken te worden op het onvoldoende
beschermen van de mensenrechten, zo nodig met gepaste politieke druk. De heer
Koenders vond dan ook dat na de eerste keer het instellen van een onderzoek
en het aanspreken van de Algerijnse regering op de gebeurtenissen aldaar op
de agenda van de trojka moet worden gezet, al besefte hij dat de oorzaak van
de huidige situatie in de eerste plaats bij de oppositie en bij de terroristische
groepen gezocht moet worden.De heer Koenders sloot zich wel aan bij de twijfel van mevrouw Sipkes
over de rol van de Algerijnse autoriteiten en hij had gemerkt dat ook de Nederlandse
regering nu deze twijfel deelt. Hij wees in dit verband op de uitspraak van
de heer Marin dat de Europese Commissie geen aanwijzingen van betrokkenheid
van het leger bij de slachtpartijen heeft. Hij drong aan op maatregelen als
de Algerijnse regering werkelijk van plan is om diplomaten in Algiers allerlei
beperkingen op te leggen.Afzien van wapenleveranties aan Algerije zag de heer Koenders als een
volstrekt logisch gevolg van de onwil van dit land om opening van zaken te
geven en een onafhankelijk onderzoek toe te staan.Ten slotte gaf de heer Koenders blijk van waardering voor de inzet van
de Nederlandse regering om een dialoog met Algerije op gang te brengen. Hij
drong er wel op aan, er gebruik van te maken dat een trots regime als dat
van Algerije tegelijkertijd gevoelig is voor kritiek. Hij wees erop dat druk
van de internationale publieke opinie al geleid heeft tot het bestrijden van het terrorisme in de regio ten zuiden van Algiers. De heer Koenders
was van mening dat een goede combinatie van druk en dialoog, ook in het kader
van de associatieakkoorden, zou kunnen voorkomen dat de Europese Unie een
gevangene van de dialoog wordt.Antwoord van de regeringDe minister was de commissie dankbaar voor het begrip voor
de tijdsdruk bij dit overleg, dat om die reden nog een vervolg zal krijgen.
Hij zag hierin in zekere zin een voordeel, omdat er dan eerst nog gelegenheid
zal zijn om te spreken met een breed georiënteerde delegatie uit het
Algerijnse parlement, zij het zonder het verboden FIS. Een dergelijk eerder
contact met het Belgische parlement heeft zeer relevante informatie en een
goede beeldvorming opgeleverd. De regering zal in ieder geval proberen, eveneens
een gesprek met deze delegatie mogelijk te maken, ook voor de Kamer. Dit kan
wellicht al begin februari plaatsvinden, aan het eind van de Ramadan, en eventueel
in Brussel, zo de Kamer dit wenst. De minister vond dit een goede gelegenheid
voor de Kamer om rechtstreeks te weten te komen, wat de trojka als vertrouwelijk
meent te moeten beschouwen.Verder was de minister het met de heer Blaauw eens dat de Europese Unie
«niet op haar handen is blijven zitten». De Nederlandse regering
doet er zowel in het politieke overleg als in de Raad zelf echt alles aan
om Europa verder in beweging te krijgen. Ook in Frankrijk begint het nu door
te dringen dat er iets gedaan moet worden. Het was vooral op aandringen van
Frankrijk dat er aanvankelijk zo'n voorzichtige aanpak werd gekozen, maar
nu is er echt sprake van een versnelling, ook in dit land, dat in het consensusmodel
van de Unie in deze kwestie als langzaamste het tempo bepaalt.De minister vond net als de heer Koenders complexiteit geen reden voor
passiviteit, maar hij wees op een aantal «Catch '22-elementen».
Er kan economische druk op Algerije worden uitgeoefend, maar de huidige situatie
komt voor een deel uit economische problemen voort. Verder is Europa het meest
bij Algerije betrokken, maar alles wat Europa doet bergt het risico in zich
de Algerijnse regering verdacht te maken en kan leiden tot meer motivatie
om geweld te gebruiken. Ook de oproep tot een dialoog is in zekere zin paradoxaal,
want er vindt geweld plaats omdat er een dialoog is, zodat de oplossing een
deel van het probleem vormt.Op het gebied van wapenleveranties is de Nederlandse regering volgens
de minister uiterst terughoudend. Hij zei dat de Algerijnse regering op dit
moment ook geen wapens vraagt, zeker niet aan Europa. Er is hem ook niets
bekend van een «wensenlijstje» op dit punt. De minister wierp
wel de vraag op of het verantwoord zou zijn om van wapenleveranties af te
zien als door dat besluit het geweld zou toenemen. De regering is volgens
de minister niet van standpunt veranderd, want ook zij heeft steeds twijfel
gehad over mogelijke betrokkenheid van de Algerijnse autoriteiten. De minister
zei dat hij in het debat over de leverantie van communicatieapparatuur alleen
een rechtvaardiging daarvan heeft gegeven. In het licht van de verantwoordelijkheid
van de regering op dit punt kon hij niet bij voorbaat al de garantie geven
dat er nooit meer iets op dit gebied aan de Algerijnse regering geleverd zou
worden. De minister was het eens met mevrouw Sipkes dat betrokkenheid van het
Algerijnse leger bij de gewelddadigheden niet uitgesloten kan worden, maar
hij had geen indicaties dat er werkelijk sprake van zou zijn. Hij zag hierin
geen strijdigheid met zijn absolute overtuiging dat de Algerijnse overheid
alles doet wat in haar vermogen ligt om het geweld te bestrijden. De minister
schetste het dilemma door de vraag op te werpen of er geen steun meer aan
de Algerijnse regering gegeven zou moeten worden als die bijvoorbeeld voor
95% het geweld probeert te keren, terwijl er voor 5% iets mis is. Hij vond
het verder redelijk dat de Algerijnse regering vraagt om de bronnen
van terrorisme in Europa te bestrijden, voorzover dit waar is, maar hij zou
het volstrekt onjuist vinden om ervan uit te gaan dat dan het probleem zou
zijn opgelost, omdat de belangrijkste bronnen van het terrorisme in Algerije
zelf te vinden zijn.De minister legde er de nadruk op dat de regering er alles aan doet om
in het verband van de Europese Unie de Algerijnse regering duidelijk te maken,
hoeveel belang die zelf heeft bij maximale openheid van zaken over het geweld
en degenen die zich daaraan schuldig maken. Omdat de regering vindt dat alleen
toelating van een onderzoekscommissie van de Verenigde Naties tot Algerije
helderheid in de zaak kan brengen, blijft zij daarop aandringen, al beschouwt
de regering aldaar dat als inmenging in binnenlandse aangelegenheden. Humanitaire
hulp van NGO's zal niet de bezwaren oproepen die aan hulp van regeringen kleven.
De regering vindt het ook niet belangrijk wie de hulp levert, als die er maar
komt en als er maar openheid komt. Er wordt ook met een paragraaf over de
mensenrechten in EUROMED geprobeerd om het een en ander te bewerkstelligen,
maar de onderhandelingen over dit verdrag stagneren. Er zijn volgens de minister
nog andere drukmiddelen, ook op het economische vlak, maar deze weg is moeilijk
begaanbaar. Hij toonde zich bereid, in een notitie nader op allerlei aspecten
in te gaan, maar hij legde nogmaals de nadruk op het paradoxale.De gaswinning wordt inderdaad wel afdoende beschermd, maar daar draait
dan ook de hele economie op. Net als mevrouw Sipkes vond de minister dat het
grote vraagtekens oproept dat er nooit schuldigen gevonden worden, dat er
nooit processen zijn. De daders blijven ongestraft, en niet omdat de regering
hen niet zou willen laten berechten, maar omdat zij machteloos staat, omdat
zij altijd te laat is. De minister vond het ook onjuist om ervan uit te gaan
dat de Algerijnse regering voortdurend «geduwd» moet worden omdat
zij niet zou willen. Er zijn omstandigheden die onmacht veroorzaken; die onmacht
kan worden bestreden met hulp, maar dat levert weer een dilemma op.De minister gaf toe dat openheid van zaken geven niets met onmacht te
maken heeft en hij wees erop dat de regering zich er daarom ook op concentreert,
via de VN die openheid te bewerkstelligen. De OAE verkeert in dit verband
in een moeilijke positie, want wat er in Algerije gebeurt, heeft verbindingen
met elementen in Soedan en met krachten in Egypte.De minister vond het al heel wat dat Europa nu op gang gekomen is. De
regering heeft van het begin af aan geprobeerd, de zaak op het hoogste niveau
aan te pakken, ook in het geval van de trojka. Tegen een ambtelijke trojka
werd door de Algerijnse regering bezwaar gemaakt, maar vervolgens is het niveau
weer omhoog gegaan. Het liefst zou de minister een onderzoeksmandaat voor
de trojka hebben gezien, maar dat werd geweigerd. Het mandaat werd uiteindelijk
het overbrengen van de Europese boodschap aan de Algerijnen, het aanbieden
van hulp in het algemeen, het verkrijgen van maximale informatie en het leggen
van de nadruk op de noodzaak van transparantie. De minister wilde alles in
het werk stellen om zo spoedig mogelijk een nog krachtiger trojka naar Algerije
te sturen.De voorzitter van de commissie,WoltjerDe griffier van de commissie,HommesXNoot1Samenstelling: Leden: Beinema (CDA), Van der Linden (CDA), ondervoorzitter,
Blaauw (VVD), Weisglas (VVD), Van Heemskerck Pillis-Duvekot (VVD), H. Vos
(PvdA), Verspaget (PvdA), Ybema (D66), Apostolou (PvdA), Van Middelkoop (GPV),
Valk (PvdA), Sipkes (GroenLinks), Woltjer (PvdA), voorzitter, Hessing (VVD),
Van den Bos (D66), Hoekema (D66), Marijnissen (SP), Verhagen (CDA), Roethof
(D66), Rouvoet (RPF), Van den Doel (VVD), Meyer (groep-Nijpels), De Haan (CDA),
Visser-van Doorn (CDA) en Koenders (PvdA).Plv. leden: Leers (CDA), Bremmer (CDA), Korthals (VVD), Van der Stoel
(VVD), Voûte-Droste (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Lilipaly (PvdA),
De Graaf (D66), Van Gijzel (PvdA), Van den Berg (SGP), Rosenmöller (GroenLinks),
Van Oven (PvdA), Hoogervorst (VVD), Dittrich (D66), Hillen (CDA), Van Ardenne-van
der Hoeven (CDA), Van Waning (D66), Leerkes (Unie 55+), Bolkestein (VVD),
Hendriks, Bukman (CDA), Gabor (CDA) en Dijksma (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-02-243.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl