Wijziging van enkele onderwijswetten ivm vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende functies in het onderwijs; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24149, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-07-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24149 nr. 4

28-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingRelatie tot de Grondwet en andere wet- en regelgevingHoofdlijnen wetsvoorstelDraagvlakUitvoeringslastenConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24149Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 149Wijziging van enkele onderwijswetten in verband met het opnemen van
een document inzake evenredige vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende
functies in het onderwijsnr. 4VERSLAGVastgesteld 28 juni 1995De vaste commissie voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen1, belast met het voorbereidend onderzoek, brengt als volgt verslag
uit van haar bevindingen omtrent dit wetsvoorstel.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen
afdoende beantwoordt, acht de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel
voldoende voorbereid. InleidingDe leden van de PvdA-fractie zijn het met de indieners van het wetsvoorstel
eens, dat de emancipatie in het algemeen en die van vrouwen werkzaam in het
onderwijs in het bijzonder ermee is gediend, als vrouwen een evenredig aandeel
verwerven in leidinggevende functies. Een nadere uiteenzetting van de regering
over de vraag of het instrumentarium van dit voorstel dit doel dichterbij
brengt, stellen zij op prijs.De memorie van toelichting noemt op de blz. 6 t/m 8 de maatregelen die
al genomen zijn om tot een evenredige vertegenwoordiging van vrouwen in de
schoolleiding te komen.Niet duidelijk wordt echter, waarom de effecten tot nu toe onvoldoende
zijn geweest. Ook de Raad van State wijst erop, dat onderzoek naar de oorzaken
van de ondervertegenwoordiging ontbreekt. De leden van de PvdA-fractie nodigen
de regering uit meer inzicht te geven in die oorzaken. Het Instituut voor
Onderzoek van Overheidsuitgaven wijst in het onderzoek «Verkenning van
de wachtgeldproblematiek» op de geringe dynamiek van de onderwijsarbeidsmarkt,
gemeten aan de stromen met andere segmenten van de arbeidsmarkt. Ook de interne
mobiliteit is gering. Er zijn maatregelen genomen om daar verandering in te
brengen, maar die zijn nog te recent om nu al effect te hebben. De leden van
de PvdA-fractie vragen zich af of het niet zinvol is de gegevens uit dit recente
onderzoek te betrekken bij de verdere procedure met betrekking tot dit wetsontwerp.De leden van de PvdA-fractie zijn het met de indieners van het wetsontwerp
eens, dat het ontbreken van een gekwalificeerd aanbod van vrouwen nauwelijks
meer een oorzaak van de ondervertegenwoordiging kan zijn. Ook kunnen zij zich
voorstellen, dat traditionele opvattingen over mannelijkheid en vrouwelijkheid
in relatie tot leiderschap en management een rol spelen in selectiemechanismen
en -procedures. Maar is dat een voldoende verklaring voor de ondervertegenwoordiging?
Deze leden missen een verwijzing naar andere mogelijke oorzaken als de arbeidsvoorwaarden
in het onderwijs dat met veel veranderingen wordt geconfronteerd, een beroepsopleiding
die vooral gericht is op het geven van onderwijs en minder op het geven van
leiding aan een organisatie en het gegeven dat een belangrijk deel van het
vrouwelijk personeel in het primair en voortgezet onderwijs een deeltijdbetrekking
heeft.De memorie van toelichting verwijst naar actuele ontwikkelingen: «Een
extra reden om nu specifieke aandacht aan het onderhavige onderwerp te besteden
is het gegeven dat er in het onderwijs ontwikkelingen gaande zijn, waarbij
bijvoorbeeld valt te denken aan fusie- en schaalvergrotingsprocessen, het
creëren van middenmanagementfuncties en aandacht voor de professionalisering
van het onderwijsmanagement, die van invloed (kunnen) zijn op de positie van
vrouwen in het onderwijsmanagement.» (blz. 3 MvT) Deze passage suggereert,
dat deze ontwikkelingen een positieve invloed zullen hebben op het aantal
leidinggevende functies. De leden van de PvdA-fractie willen deze passage
graag gekwantificeerd zien. Hoeveel functies zullen er als gevolg van fusie-
en schaalvergrotingsprocessen verdwijnen en hoeveel komen erbij? Met andere
woorden, komen er per saldo meer leidinggevende functies vrij, die dan door
vrouwen bezet kunnen worden? Het antwoord op deze vraag is relevant, omdat het rijksbeleid er ook op
gericht is de uitstoot van arbeidskrachten uit het onderwijs zoveel mogelijk
te voorkomen. De verwijzing naar de Tijdelijke wet arbeidsbemiddeling onderwijs
(TWAO) op blz. 13 van de memorie van toelichting doet er weinig toe, omdat
deze wet op 1 januari 1996 wordt ingetrokken. Het Participatiefonds dat vervolgens
de groei van het wachtgeld zal moeten tegengaan, zal het ontstaan van vacatures
in het onderwijs echter niet bevorderen. Heeft de regering zich een voorstelling
gemaakt van de effecten van dit beleid op de mogelijkheid om meer vrouwen
in de schoolleiding op te nemen?De leden van de CDA-fractie onderschrijven de doelstelling meer vrouwen
in leidinggevende posities in het onderwijs te benoemen. Toch hebben zij dit
wetsvoorstel met gemengde gevoelens ontvangen. Waar het om gaat is de wijze
waarop de doelstelling bereikt moet worden. De tot nu toe gepleegde activiteiten
op de terreinen scholing, arbeidsvoorwaarden, voorlichting, convenanten en
subsidies hebben niet geleid tot een substantiële toename van vrouwen
in leidinggevende onderwijsfuncties. De leden van de CDA-fractie hebben de
volgende vragen. Hoeveel vrouwen zijn ten gevolge van deze maatregelen daadwerkelijk
in een leidinggevende functie binnen het onderwijs terechtgekomen? Wat zijn
de oorzaken van de geringe toename? Wat zijn de kosten geweest van de opgesomde
maatregelen?De leden van de VVD-fractie hebben kennis genomen van het voorliggende
wetsvoorstel. Zij onderschrijven de doelstelling van het wetsvoorstel, namelijk
de bevordering van gelijke arbeidskansen van mannen en vrouwen in leidinggevende
functies in het schoolmanagement. Zij plaatsen echter enige vraagtekens bij
het instrument waarmee de regering deze doelstelling tracht te bereiken.In de memorie van toelichting wordt geconstateerd dat de eerdere genomen
maatregelen ter bevordering van evenredige vertegenwoordiging van vrouwen
in de schoolleiding onvoldoende resultaten hebben gesorteerd. De leden van
de VVD-fractie vragen zich af of er een analyse van de oorzaken die ten grondslag
liggen aan de ondervertegenwoordiging van vrouwen is gemaakt. Indien dit het
geval is, wat zijn dan de uitkomsten van die analyse? In welke relatie staan
de eerder ingezette instrumenten tot de oorzaken van de ondervertegenwoordiging van vrouwen? En in welke relatie staat het instrument van het verplicht
opstellen van een document tot die oorzaken? De leden van de VVD-fractie hebben
twijfels bij de effectiviteit van de voorstellen indien de oorzaken niet duidelijk
in kaart zijn gebracht en de beleidsinstrumenten daarop afgestemd. Kan de
regering begrip opbrengen voor deze twijfel?De leden van de VVD-fractie wijzen erop dat er een dilemma kan ontstaan
tussen de wens om streefcijfers te realiseren en de wens om de kwalitatief
meest geschikte kandidaat aan te stellen. Zij vrezen dat het kiezen voor realisatie
van streefcijfers negatief uit kan werken op de kwaliteit van de organisatie
en de daarmee samenhangende gevolgen voor de betrokkene. Kan aannemelijk worden
gemaakt dat dit geval in de praktijk geen opgeld zal doen?In de memorie van toelichting wordt gewezen op de noodzaak van inzet van
alle betrokkenen bij de oplossing van de problematiek van de ondervertegenwoordiging
van vrouwen in directie-functies. De leden van de VVD-fractie zien die noodzaak
ook. De indieners van het wetsvoorstel menen dat het zelfregulerende vermogen
van het onderwijsveld tekort heeft geschoten om het doel van evenredige vertegenwoordiging
van vrouwen te bereiken. Daarom wordt nu de verplichting opgelegd van het
opstellen van een document. Is er geconstateerd dat het bij het onderwijsveld
ontbreekt aan goede wil om de doelstelling te bereiken? Of zijn er praktische
bezwaren, waardoor de gewenste resultaten tot nu toe niet behaald zijn? De
leden van de VVD-fractie zijn van mening dat het verplichten van het onderwijsveld
tot het opstellen van een document kan leiden tot verminderde inzet van de
betrokkenen, indien het karakter van vrijwilligheid ontbreekt. Kan aannemelijk
worden gemaakt dat een (indirect) gedwongen instrument in dit geval wel tot
gewenste resultaten zal leiden?De leden van de fractie van D66 hebben met belangstelling kennisgenomen
van het wetsvoorstel dat tot doel heeft het bevorderen van gelijke arbeidskansen
van mannen en vrouwen in leidinggevende functies in het schoolmanagement en
daarmee het leveren van een bijdrage aan de achterliggende doelstelling van
evenredige arbeidsparticipatie.Deze leden delen de zorg van de regering dat het aantal aanstellingen
van vrouwelijke onderwijsmanagers door bevoegde gezagsorganen niet toeneemt
ondanks het gevoerde beleid dat gericht is op de evenredige vertegenwoordiging
van vrouwen in leidinggevende functies in het onderwijs.Zij zouden dan ook graag allereerst nader inzicht krijgen in de redenen
voor het uitblijven van resultaten in termen van toename van het aantal benoemde
vrouwen in managementposities, zoals op bladzijde 8 van de memorie van toelichting
wordt geconcludeerd. Kan voor de verschillende genomen maatregelen met betrekking
tot scholing, arbeidsvoorwaarden, voorlichting en subsidies aangegegeven worden
hoe zij zijn verlopen en vooral waarom zij geen resultaten hebben opgeleverd?
Wat is er bekend over de redenen waarom vrouwen niet worden aangenomen? En
in samenhang met het voorgaande, wat zijn de verwachtingen over de resultaten
van het nu voorliggende wetsvoorstel?De leden van de D66-fractie verzoeken de regering daarnaast om op een
aantal punten verhelderend concreet cijfermateriaal te leveren. Zo willen
zij graag weten hoeveel management-vacatures er gemiddeld per jaar per onderwijssector
zijn. Zijn er cijfers over het aantal vrouwen en mannen dat heeft gesolliciteerd
op dergelijke managementfuncties? En, hoe is de man-vrouw-verhouding in de
benoemingscommissies?Bovendien willen zij graag verduidelijking krijgen over de cijfers bij
de tabel op bladzijde 2 van de memorie van toelichting. In Kamerstuk 23 200
staat dat de Onderwijsraad aangeeft dat een stijging van 1,5 procent van het
aantal vrouwen in managamentfuncties realistisch is bij beleidsinspanningen.
Wordt deze mening gedeeld? Hoe realistisch zijn in dit verband
de streefcijfers in dit wetsvoorstel? Wie streeft deze cijfers na, en welke
consequenties zijn er verbonden aan het niet halen van deze doelen? Worden
deze streefcijfers hoger als de nu voorliggende wet wordt aangenomen? En in
hoeverre is bij deze cijfers rekening gehouden met fusie-ontwikkelingen?De fractie van D66 heeft in het onderschrift bij de tabel op bladzijde
2 gelezen dat «aangetekend moet worden dat over de jaren heen de gegevensbasis
en indeling aan verandering onderhevig zijn geweest, waardoor zich kleine
vertekeningen kunnen voordoen». Toch heeft zij hieromtrent nog enige
vragen. In Kamerstuk 23 200 werd voor de BVE-sector gestreefd naar een
stijging tot 22 procent in 2000. Nu staat er als streefcijfer voor het m.b.o.
33 procent in 2000/01. Hoe is deze niet geringe toename te verklaren?Deze zelfde vraag geldt voor de streefcijfers van het h.b.o. (in 23 200
18 procent en nu 23 procent voor 2000/01) en voor het aantal hoogleraren (in
23 200 10 procent en nu 21 procent).De leden van de fractie van GroenLinks hebben met belangstelling kennis
genomen van voorliggend wetsvoorstel. Zij onderschrijven de wens tot verdere
maatregelen te komen, nadat is gebleken dat reeds genomen maatregelen niet
de gewenste uitwerking hebben gehad. De hier aan het woord zijnde leden vragen
de regering of in andere sectoren reeds vergelijkbare wetgeving vigeert, en
zo ja, wat daarvan de resultaten zijn. Zo nee, dan vragen de leden van de
fractie van GroenLinks zich af of daartoe geen aanleiding bestaat. Immers,
vrouwen zijn niet alleen in het onderwijsmanagement ondervertegenwoordigd,
terwijl zij oververtegenwoordigd zijn in de uitvoerende functies. Dat geldt
ook voor andere sectoren, zoals bijvoorbeeld de verpleging en de schoonmaakbranche.
Kan de regering aangeven waarom in andere sectoren niet tot een vergelijkbare
maatregel is gekomen?De leden van de RPF-fractie hebben met gemengde gevoelens kennis genomen
van het voorliggende wetsvoorstel. In het algemeen hebben zij geen bezwaar
wanneer vrouwen leidinggevende functies bekleden. Evenmin hebben zij moeite
met beleid dat gericht is op het slechten van drempels voor gekwalificeerde
vrouwen die een leidinggevende positie zouden willen innemen in het onderwijs.
Wanneer de regering echter evenredige vertegenwoordiging wil afdwingen en
scholen tot quotering dwingt, en dat doet het, dan gaat de regering naar het
oordeel van deze leden te ver. Dwang is ongewenst, al is het alleen maar vanwege
het feit dat dwang niet effectief is. Ter illustratie herinneren de leden
van de RPF-fractie aan de onverkwikkelijke gebeurtenissen bij het Amsterdamse
Barleüs-college rond de benoeming van een vrouwelijke rector, enkele
jaren geleden. Wat voor lessen heeft de regering hieruit getrokken? Daarnaast
geven de indieners zich veel te weinig rekenschap van eigen vooronderstellingen
en van de gevoeligheden die in (delen van) het onderwijsveld op dit punt leven.
De leden van de RPF-fractie kunnen dan ook niet anders dan dit voorstel zeer
kritisch bejegenen.In het algemeen vragen de leden van de RPF-fractie zich af of de weergave
van het relatieve aandeel mannen en vrouwen in het onderwijs niet een simplificatie
van de werkelijkheid is. De cijfers geven inderdaad aan dat er sprake is van
een ondervertegenwoordiging van vrouwen in het onderwijs, het is echter de
vraag of deze cijfers voldoende zicht bieden op de achtergrond van deze ondervertegenwoordiging.
Ook het vervolg van de memorie van toelichting biedt wat dit betreft weinig
duidelijkheid. Het gegeven dat vrouwen zijn ondervertegenwoordigd en het gegeven
dat het lopend beleid daar nog weinig aan heeft veranderd zijn niet de enige
relevante gegevens. Zo vragen de leden van de RPF-fractie of de veronderstelling
juist is dat vrouwelijke leerkrachten verhoudingsgewijs eerder uitstromen
dan hun mannelijke collega's? Dat betekent dus dat de loopbaan
van vrouwelijke leerkrachten gemiddeld een kortere duur zou hebben dan die
van hun mannelijke collega's. Kunnen de indieners hiervan een overzicht geven?
Als de genoemde veronderstelling juist is heeft dat ook betekenis voor de
vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende functies in het onderwijs.
Een leidinggevende functie wordt pas ingenomen na een aantal dienstjaren,
en als vrouwen gemiddeld korter in het onderwijs werkzaam zijn dan mannen
dan is dat ook één van de redenen van de genoemde ondervertegenwoordiging.
Is de regering van mening dat dit ook voor een deel de vrouwelijke ondervertegenwoordiging
verklaart? Wanneer dit het geval is zou zij alsnog moeten nagaan of de verplichting
tot het streven naar meer leidinggevende vrouwen in het onderwijs zich wel
verhoudt tot de achtergrond van het probleem van de ondervertegenwoordiging.Een tweede aspect waar de leden van de RPF-fractie op willen ingaan is
dat van het socialisatiemotief. Het zou ongewenst zijn dat kinderen niet alleen
maar mannelijke leidinggevenden tegen komen in de tijd dat ze op school zitten.
Deze leden zijn van mening dat de regering zich hier te weinig rekenschap
geeft van eigen vooronderstellingen. Goed en slecht zijn hier morele en subjectieve
kwalificaties, die geen betrekking kunnen hebben op bijvoorbeeld de intellectuele
ontwikkeling van leerlingen. Of is de regering van oordeel dat leerlingen
van scholen die geen leidinggevende vrouwen hebben moreel en intellectueel
slechter worden gevormd? De regering kan van mening zijn dat evenredige vertegenwoordiging
gewenst is, en de leden van de RPF-fractie hebben daar op zich niet zo veel
op tegen, maar deze overtuiging mag niet gepresenteerd worden als een objectieve
waarheid die geen tegenspraak duldt. Is de regering zich bewust van deze subjectiviteit?
En heeft zij zich op de hoogte gesteld van de bezwaren van (bijvoorbeeld orthodox-christelijke)
bijzondere scholen die geen vrouwen in leidinggevende functie willen? Daarbij
vragen deze leden hoe bijzondere scholen van nieuwe minderheden (o.a. islamieten)
tegenover deze wet staan? Vooralsnog zijn deze leden van oordeel dat de regering
met het indienen van dit wetsvoorstel de indruk wekt weinig gevoel te hebben
voor de levensbeschouwelijke achtergrond van bepaalde bijzondere scholen.
In de afweging tussen de bescherming van de pluriformiteit van het onderwijsbestel
en de vrijheid van onderwijs enerzijds, en de evenredige vertegenwoordiging
anderzijds, kiezen de leden van de RPF-fractie voor het eerste.Een derde aspect dat de leden van de RPF-fractie ter inleiding willen
aanstippen, is het opmerkelijke argument voor dit wetsvoorstel. In de memorie
van toelichting wordt een onderzoek te berde gebracht waaruit blijkt dat «de
kenmerken van vrouwelijk schoolleiderschap meer dan die van mannelijk schoolleiders
overeenkomsten vertonen met de kenmerken van «effectieve schoolleiders»
(blz. 3). Naar aanleiding daarvan hebben deze leden de volgende vragen. Wat
zijn kenmerken van vrouwelijk leiderschap, en waarin onderscheiden vrouwelijke
schoolleiders zich van hun mannelijke collega's? En zal, gezien de uitkomst
van dit onderzoek, het percentage vrouwen in leidinggevende functies in de
loop van de tijd niet automatisch hoger worden? Aan kwaliteit wordt toch meer
belang gehecht dan aan sexe?De leden van de RPF-fractie hebben twijfels over het instrument dat de
regering wil inzetten, en twijfels over het tijdstip waarop dit instrument
wordt voorgesteld. Op het instrument komen zij hierna terug. Deze leden willen
eerst ingaan op het tijdstip. Zij vragen of deze maatregel niet te vroeg wordt
ingezet. Zoals zij eerder hebben aangegeven zijn zij niet tegen het slechten
van drempels voor vrouwen die leidinggevende functies willen en kunnen innemen.
Hoewel deze leden de overheid in deze sowieso een bescheiden taak toekennen,
pleiten zij ervoor om langer door te gaan met stimulering door middel van
scholing, gunstige arbeidsvoorwaarden en voorlichting. De regering wil in
het onderwijs een cultuurverandering bewerkstelligen, en die is niet op korte
termijn te bereiken. Wanneer het beleid pas in 1988 is geïntensiveerd
door managementcurussen, dan kan toch redelijkerwijs niet worden verwacht
dat dit beleid snel vruchten afwerpt? Deze leden vragen de regering waarom
zij niet langer op de ingeslagen weg van stimulering doorgaat? Een cultuurverandering
kan toch niet in enkele jaren worden gerealiseerd?De leden van de SGP-fractie hebben kennisgenomen van het wetsvoorstel
inzake evenredige vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende functies
in het onderwijs. Deze leden verwonderen zich over dit zoveelste voorbeeld
van overregulering op het terrein van het onderwijs. Waarom vindt de regering
op het gebied van het onderwijs zo'n specifieke en verstrekkende vorm van
regulering noodzakelijk? In andere beleidssectoren gebeurt dit toch ook niet?
Het zal duidelijk zijn dat deze leden geen enkele behoefte hebben aan een
dergelijk wetsvoorstel. Zij roepen in dit verband ook hun houding ten opzichte
van de wettelijke regeling van het directiestatuut in herinnering.De noodzaak van eventuele regelgeving hangt volgens deze leden in het
algemeen ook samen met de vraag in hoeverre de doelstellingen zónder
regelgeving haalbaar zijn. Er moet een duidelijke toegevoegde waarde zijn
en de noodzaak moet aantoonbaar zijn. Bovendien blijkt uit aanwijzing 7 van
de Aanwijzingen voor de regelgeving dat niet tot het treffen van een regeling
dient te worden besloten indien niet is vast komen te staan dat de beoogde
doelen niet op andere wijze kunnen worden bereikt. Aan deze aanwijzingen wordt
volgens de leden van de SGP-fractie niet voldaan. Er kan immers onder meer
op worden gewezen dat in het veld de doelstellingen al vrij breed worden gedragen
en de grote centrales van personeels- en besturenorganisaties/VNG hebben daar
ook expliciete afspraken over gemaakt met elkaar en de Minister. Verder zijn
er nog allerlei andere instrumenten. Deze leden zien dan ook niet in dat de
overheid hier een aanvullende rol heeft, zeker niet in regelgevende zin als
nu voorgesteld.Nog afgezien van hun meer principiële bezwaren – waarop zij
nog terugkomen – stellen deze leden de vraag wat er tegen is op de situatie
dat scholen bij een vacature gewoon de beste kandidaat kiezen uit de voorhanden
zijnde reflectanten, dus zowel vrouwen als mannen. Wil de regering soms inbreuk
maken op dit «arbeidsmarktprincipe»?De leden van de SGP-fractie constateren dat van vele zijden kritisch is
gereageerd op de vooronderstellingen in het wetsvoorstel. Een overtuigende
analyse van de oorzaken van de gewraakte onevenredigheid is ook naar hun oordeel
niet te geven, waardoor het ook niet overtuigend is dat het wetsvoorstel een
bijdrage kan leveren aan de oplossing van het probleem.De leden van de GPV-fractie hebben kennis genomen van dit wetsvoorstel.
Zij staan positief tegenover de doelstelling die de regering voor ogen staat,
namelijk het bevorderen van een meer evenredige arbeidsparticipatie van mannen
en vrouwen in leidinggevende functies. Minder gelukkig zijn zij echter met
de wijze waarop de regering dit denkt te bewerkstelligen, namelijk door middel
van een verplicht document inzake positieve actie.Het stellen van een dergelijke verplichting betekent dat de overheid zich
begeeft op het terrein van het benoemingsbeleid van scholen. Gezien de grondwettelijk
gegarandeerde benoemingsvrijheid is een zeer grote mate van zorgvuldigheid
geboden. De leden van de GPV-fractie constateren dat ook de regering zich
bij de uitwerking van de voorstellen rekenschap heeft gegeven van de spanning
die gemakkelijk met de Grondwet kan ontstaan. Zij zijn er echter niet van
overtuigd dat men er in is geslaagd die spanning geheel te vermijden.De leden van de GPV-fractie kunnen zich voorstellen dat scholen worden
verplicht er melding van te maken wat men wel of niet onderneemt
op het terrein van de bevordering van de evenredige arbeidsparticipatie van
mannen en vrouwen, maar het zou te ver gaan als men scholen feitelijk zou
verplichten vrouwen in directiefuncties te benoemen. Wordt de ruimte die scholen
in dit opzicht hebben niet te veel ingeperkt? De leden van de GPV-fractie
wijzen er op dat veel factoren een rol spelen bij een benoeming. Het gaat
om geschiktheid en bekwaamheid, om het aanbod, om de specifieke situatie etc.
Ook in geval van ondervertegenwoordiging van vrouwen kan een benoeming van
een man heel legitiem zijn. Deelt de regering die opvatting en zo ja, zal
zij op basis daarvan ook kunnen respecteren dat de streefcijfers niet gehaald
worden? In dit verband vragen de leden van de GPV-fractie ook aandacht voor
de positie van scholen die minder voor een leidinggevende functie in aanmerking
komende vrouwen in dienst hebben of die een groot verloop onder vrouwelijk
personeel kennen, omdat veel vrouwelijk personeel de keuze maakt voor huwelijk
en gezin. In die laatste situatie zal het aanbod van vrouwen voor een leidinggevende
functie wellicht kleiner zijn dan het landelijk gemiddelde. Kan de regering
een dergelijke afwijking respecteren? Wat zal er bovendien gebeuren als de
maatregel niet op korte termijn tot de gewenste resultaten leidt? Relatie tot de Grondwet en andere wet- en regelgevingArtikel 1 van de Grondwet verdraagt zich met een tijdelijke voorkeursbehandeling
van achtergestelde groepen om deze in de gelegenheid te stellen hun achterstand
in te halen. Een actief beleid van de overheid om de gewenste gelijkstelling
te bereiken wordt door de leden van de CDA-fractie zeker niet afgewezen. De
formulering als deugdelijkheidseis/bekostigingsvoorwaarde gaat echter zeer
ver. Is het wel een eis van deugdelijkheid? De leden van de CDA-fractie vragen
of deze eis ook gehanteerd gaat worden als subsidievoorwaarde naar andere
organisaties toe, of als voorwaarde binnen de Financiële Verhoudingswet?De ontheffingsbepaling zoals in de TWAO en de WMO voor bevoegde gezagsorganen
die godsdienstige of levensbeschouwelijke bezwaren hebben tegen het voeren
van een emancipatiebeleid als in het voorstel bedoeld wordt in dit wetsvoorstel
niet doorgetrokken. Ontstaat daardoor niet een tegenspraak met eerder gevoerd
beleid en met artikel 23 van de Grondwet?Volgens de leden van de fractie van D66 is vergroting van de autonomie
van scholen een groot goed. Tevens moet rekening gehouden worden met artikel
23 van de Grondwet. Hoewel de regering uitvoerig tracht aan te tonen dat het
invoeren van dit wetsvoorstel niet in strijd is met bovengenoemde punten zijn
deze leden nog niet geheel overtuigd. Zij zouden de argumentatie graag nogmaals
vernemen. Tevens willen zij hieraan de volgende vragen koppelen.Op bladzijde 10 van de memorie van toelichting wordt vermeld dat «de
grondslag van de school kan doorwerken in de besluitvorming over het vaststellen
van de hoogte van de streefcijfers en de duur van het tijdvak», en dat
«die ruimte echter niet mag neerkomen op een algehele uitsluiting van
de benoeming van vrouwen in de schoolleiding» omdat «zulks immers
thans reeds verboden is».Zou de regering kunnen aangeven of het mogelijk is om de besturen de marges
en/of richtlijnen te geven voor de gevraagde streefcijfers en tijdvakken?
Op bladzijde 17 staat hieromtrent: «Gegeven de feitelijke arbeidsparticipatie
van vrouwen in de te onderscheiden onderwijssectoren wordt de afspiegeling
van het aandeel vrouwen in een sector in het management van die sector wel
als referentiekader aangereikt. Deze landelijke cijfers moeten worden beschouwd
als hulpmiddel om te komen tot het bepalen van streefcijfers op instelllingsniveau.»
Kan op deze alinea een toelichting gegeven worden? De leden van de RPF-fractie zien, net als de Raad van State, in het voorliggende
voorstel een grondwettelijke spanning. De regering geeft in de memorie van
toelichting en in haar repliek aan de Raad van State aan dat zij die spanning
niet ziet. Althans, zij stelt dat de benoemingsvrijheid die door artikel 23
wordt gewaarborgd, wordt begrensd door artikel 1 van de Grondwet. Het feit
dat iemand vrouw is mag geen reden zijn dat iemand niet als leidinggevende
wordt benoemd. Naar het oordeel van deze leden ligt dit bij dit wetsvoorstel
genuanceerder. Wanneer (bijzondere) scholen geen vrouwen in leidinggevende
functies wil, dan heeft dat niet zozeer met een onderscheid tussen de sexen
te maken, maar veel meer met de (interpretatie van) de grondslag van een school.
En wanneer de grondslag van een school in het geding komt, wordt de spanning
tussen artikel 1 en artikel 23 wel heel precair. Wanneer scholen het standpunt
huldigen dat vrouwen geen leidinggevende posities behoren in te nemen en dat
standpunt baseren op hun grondslag, dan is het de vraag of dat voortvloeit
uit de godsdienstvrijheid (artikel 6 Grondwet) en benoemingsvrijheid (artikel
23 van de Grondwet) of dat dat strijdt met artikel 1 van de Grondwet. Is het
daarbij niet zo dat de artikelen van de Grondwet nevengeschikt zijn? Zou de
regering op het voorgaande willen ingaan? Daarbij vragen de leden van de RPF-fractie
of er geen uitzonderingspositie gecreëerd kan worden voor die scholen
die op grond van hun grondslag geen inspanningsverplichting kunnen aangaan.In de toelichting wordt er – terecht – van uitgegaan dat in
het bijzonder onderwijs de selectie ook plaatsvindt op grond van de eisen
die, gelet op grondslag en doel van het bijzonder onderwijs, nodig zijn voor
de vervulling van een leidinggevende functie binnen een bijzondere onderwijsinstelling.
Wat betekent het dan voor de regering, zo vragen de leden van de SGP-fractie,
als grondslag en doel van een bijzondere school als eis stellen dat de schoolleiding
mannelijk is? Hoe is dat trouwens op een school van orthodox-joodse signatuur?In dit verband verwijzen deze leden ook naar de discussie rond de Algemene
wet gelijke behandeling (Awgb). Onder andere ook de Raad van State heeft er
daarbij op gewezen dat de essentie van de benoemingsvrijheid van artikel 23
van de Grondwet nu juist is dat het oordeel over de vraag welke factoren relevant
zijn voor het functioneren ten dienste van de realisering van de grondslag
aan het bevoegd gezag wordt overgelaten en dat de wetgever noch de rechter
zijn oordeel aan het bevoegd gezag mag opleggen.In deze kwestie is de relatie tussen artikel 1 en artikel 23 van de Grondwet
aan de orde. Juist de Awgb beoogt daar een uitwerking aan te geven. Afgezien
van het feit dat de leden van de SGP-fractie zoals bekend bepaald niet gelukkig
zijn met die wet, lijkt het hen in elk geval niet juist om regelingen te treffen,
die in een bepaald opzicht nog minder dan de Awgb rekening houden met de benoemingsvrijheid
van het bijzonder onderwijs. Het voorliggende wetsvoorstel beperkt zich bewust
tot de leidinggevende functies. De leden van de SGP-fractie wijzen erop dat
het juist het element van het leidinggeven is dat sommige scholen gelet op
hun grondslag en doel voor problemen plaatst. Zij zeggen dit om aan te geven
dat het niet gaat om onderscheid op grond van het enkele feit van het geslacht,
maar dat er een element bijkomt, namelijk de visie binnen de school op de
verhouding tussen man en vrouw, toegespitst op leidinggevende functies binnen
de schoolorganisatie. Mede uit de regeling van de Awgb en de hele discussie
daar omheen blijkt dat in de afweging tussen artikel 1 en artikel 23 wel degelijk
consequenties dienen te worden verbonden aan de benoemingsvrijheid van het
bijzonder onderwijs. Waarom zou dat in het voorliggende wetsvoorstel dan niet
nodig zijn? In dit verband merken de leden van de SGP-fractie ook op dat zij
het op z'n minst merkwaardig vinden dat de regering de adviezen op dit punt
negeert van instanties die juist bij uitstek zijn ingesteld en daarvoor geschikt zijn om de verenigbaarheid van wetsvoorstellen met de Grondwet
te beoordelen, niet in de laatste plaats met het oog op de bescherming van
de grondrechten, namelijk de Raad van State en de Onderwijsraad.Deze leden wijzen er ook op dat artikel 1 van de Grondwet, waarop de regering
zich beroept, geen rechtstreekse opdracht inhoudt aan de wetgever om gelijke
behandeling in privaatrechtelijke verhoudingen uit te werken in een wet. Een
grondwettelijke noodzaak om met een wetsontwerp terzake te komen, is er derhalve
niet.Het argument overigens dat artikel 1637ij BW al een verdergaande regeling
zou bevatten, achten deze leden ook weinig overtuigend als motivering voor
het voorliggende wetsvoorstel. Die regeling ziet vooral op de problematiek
van onderscheid op grond van het kostwinnersschap. Bovendien is die regeling
bepaald niet toegesneden op het onderwijs, waarbij het dus ook de vraag is
in hoeverre daarin voldoende rekening wordt gehouden met de in artikel 23
van de Grondwet bedoelde waarborgen. Het is dan ook logischer om in dit verband
te kijken naar de Awgb.De leden van de GPV-fractie wijzen er op dat institutioneel de nodige
belemmeringen kunnen werken tegen de opheffing van de ondervertegenwoordiging
van vrouwen in leidinggevende functies. Er zal vooral sprake zijn van een
geleidelijk verloop omdat men toch moeilijk zittende directeuren kan vervangen.
En werkt juist de TWAO in dit verband niet uitermate remmend? Reproduceert
de TWAO niet een achterstandspositie van vrouwen? Deze leden herinneren de
regering er overigens aan dat de Kamer bij de behandeling van het wetsvoorstel
budgettering wachtgelden en instelling van het participatiefonds de motie
Schutte c.s. heeft aanvaard die intrekking van de TWAO behelst. Hoe staat
het met de uitvoering van deze motie?De leden van de GPV-fractie wijzen er op dat volgens het Verdrag inzake
uitbanning van alle vormen van discriminatie van vrouwen voorkeursbehandelingen
tijdelijk van aard dienen te zijn en beëindigd dienen te worden als de
doelen zijn bereikt. Hoe verhoudt zich dit met de voorgestelde permanente
wettelijke bepaling? Moet de tijdelijkheid niet wettelijk onder woorden worden
gebracht? Hoofdlijnen wetsvoorstelDe overheid heeft de mogelijkheid om via een wettelijke maatregel het
bevoegd gezag te verplichten een document inzake evenredige vertegenwoordiging
op te stellen dat als referentiepunt wordt gebruikt bij het operationaliseren
van een actief wervingsbeleid voor vrouwen. Het op te stellen document moet
streefcijfers bevatten alsmede een tijdpad waarlangs deze streefcijfers worden
bereikt. Ook moet overzichten worden opgenomen van de te ontplooien activiteiten
en van de beoogde/bereikte resultaten van het in gang te zetten beleid. Is
het zo dat, gelet op artikel 23 van de Grondwet, een bevoegd gezag ook in
dat document kan stellen dat ze geen activiteiten onderneemt, zo vragen de
leden van de CDA-fractie.Het doel is het bevorderen van gelijke arbeidskansen van mannen en vrouwen
in leidinggevende functies in het schoolmanagement. In het primaire onderwijs,
v.o. en m.b.o. is de maatregel alleen van toepassing op leidinggevende onderwijsfuncties
en niet op ondersteunend en beheerspersoneel met leidinggevende taken. De
inhoudelijke en beleidsmatige onderbouwing van deze beperking is de leden
van de CDA-fractie niet geheel duidelijk. Kan dit nader worden toegelicht?
Is de socialisatiefunctie niet op iedere leidinggevende functie van toepassing?
Overigens geldt de beperking niet in totaliteit voor hogescholen en universiteiten.
Hier worden de instellingsbesturen verplicht eenmaal in de twee jaar een document inzake evenredige vertegenwoordiging vast te stellen dat
betrekking heeft op alle leidinggevende functies op het terrein van onderwijs
en onderzoek. Dit lijkt een betere benadering. Waarom wordt overigens geen
rekening gehouden met de recente ontwikkelingen in de BVE-sector? Hier is,
ook in het licht van de ROC-vorming sprake van meer leidinggevende functies
dan alleen op het niveau van de centrale directie. Waarom wordt ook hier voor
een beperking gekozen?Een tweede beperking van de reikwijdte van de wet betreft de Kroonbenoemingen.
Ten aanzien hiervan wordt gesteld «dat bij benoemingen door de Kroon
een evenwichtige verdeling van mannen en vrouwen in deze bestuursorganen een
van de overwegingen zal zijn.» Waarom hier geen soortgelijke verplichting
als aan de bevoegde gezagen wordt opgelegd?Het wetsvoorstel heeft een tijdelijk karakter en is alleen van toepassing
op die scholen waar sprake is van een onevenredige vertegenwoordiging van
vrouwen in leidinggevende onderwijsposities. Ter berekening van de achterstand
wordt het gekwalificeerde aanbod als criterium genomen. Kan dit begrip nader
worden gedefinieerd? Volgens de ondertekenaars van het wetsvoorstel is van
ondervertegenwoordiging sprake wanneer leidinggevende functies voor minder
dan de helft door vrouwen worden vervuld. Bij het bereiken van een fifty-fifty
verhouding is die ondervertegenwoordiging dan verdwenen. Met uitzondering
van het basisonderwijs geldt dit per onderwijsinstelling. In alle simpelheid
wordt dan gesteld dat er in ieder geval twee leidinggevende functies per onderwijsinstelling
te onderscheiden zijn. Statistische gegevens zijn echter per definitie landelijk
en kwantitatief. Wordt hier wel voldoende rekening gehouden met de situatie
per school/onderwijsinstelling/bevoegd gezag, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Volgens het wetsvoorstel dienen bevoegde gezagsorganen ten minste éénmaal
in de twee jaar een document inzake evenredige vertegenwoordiging vast te
stellen, met daarin onder andere een overzicht van de beoogde en bereikte
resultaten. Met de ABOP stellen de leden van de VVD-fractie vast dat in de
voorgestelde regeling geen relatie wordt gelegd tussen landelijke streefcijfers
en die op schoolniveau. Er is geen sterkere rol voor de inspectie, geen aanbod
van expertise over de wijze waarop scholen de doelstellingen kunnen verwezenlijken,
geen beloning voor scholen die de streefcijfers halen, geen uitbreiding van
de regeling naar niet-onderwijzend personeel, en geen geld of andere faciliteiten
om het doel te bereiken. Wat zijn de consequenties voor scholen die de gewenste
resultaten niet bereiken? De Onderwijsraad is van mening dat het wetsvoorstel
onvoldoende ruimte laat voor een eigen invulling van het beleid inzake evenredige
vertegenwoordiging van vrouwen in leidinggevende functies. Kan er in concrete
gevallen een benoemingsverplichting ontstaan? De Raad van State is van mening
dat, hoewel er geen directe verplichting bestaat om een «positieve-actiebeleid»
te voeren, het wetsvoorstel tenminste gezien kan worden als indirecte, wettelijke
dwang. De leden van de VVD-fractie vragen of aannemelijk kan worden gemaakt
dat deze indirecte dwang niet op gespannen voet staat met het streven naar
vrijwillige betrokkenheid van het onderwijsveld.De verplichting om een dergelijk document op te stellen wordt opgelegd
als deugdelijkheidseis/bekostigingsvoorwaarde.De leden van de VVD-fractie plaatsen vraagtekens bij het verband tussen
aan de ene kant de verplichting tot het opstellen van een document en aan
de andere kant de «deugdelijkheid» van het onderwijs. Kan worden
aangegeven wat het betreffende document toevoegt aan de kwaliteit van het
onderwijs?Zoals ook in de memorie van toelichting is aangegeven, is deze wettelijke
maatregel slechts één van de instrumenten die beogen de positie
van vrouwen in leidinggevende onderwijsfuncties te verbeteren. De
eerder toegepaste instrumenten hebben, zoals eerder geconstateerd, niet tot
de verwachte resultaten geleid. Kan aannemelijk worden gemaakt waarom een
combinatie van oude en nieuwe instrumenten wel werkzaam zal zijn? Kan worden
aangegeven wat het nut is van handhaving van de oude instrumenten als het
nieuwe bijzonder succesvol is?In de memorie van toelichting wordt aangegeven dat de overheid slechts
een voorwaardenscheppende en stimulerende rol kan vervullen. De leden van
de VVD-fractie delen deze opvatting. In hoeverre past de verplichting tot
het opstellen van een document in deze visie, die meer gericht is op overeenstemming
dan op dwang?Hoe sluit de genoemde verplichting aan bij het beleid van deregulering,
autonomie-vergroting van schoolbesturen en scholen en terugtreding van de
overheid? In het antwoord op deze gestelde vraag van de NKSR, de GVOLK en
het LVGS, de NPCS, de VGS, de GOLV en de VBSO werd gewezen op de qua omvang
beperkte werkzaamheden (memorie van toelichting, blz. 22). Kan deze vraag
worden beantwoord door vooral te letten op de vrijheid van schoolbesturen
en scholen om eigen keuzes te maken?Hoe denkt de regering over de zogenaamde nul-optie, inhoudende dat als
streefcijfer 0 mag worden ingevuld in een document inzake evenredige vertegenwoordiging
van vrouwen in leidinggevende functies in het onderwijs, voor schoolbesturen
die op grond van hun grondslag godsdienstige bezwaren hebben?Kunnen de begrippen «ondervertegenwoordiging», «leidinggevende
functies» en «streefcijfers» nader worden gedefinieerd?De leden van de fractie van D66 hebben begrepen dat de bevoegde gezagsorganen
wordt opgedragen ten minste eenmaal in de 2 jaar een document inzake evenredige
vertegenwoordiging vast te stellen. Kan worden aangegeven hoe dit document
er ongeveer uit moet komen te zien? Hoeveel tijd zal een bestuur ongeveer
nodig hebben om dit document op te stellen? Welke vragen moeten minimaal beantwoord
worden?Deze leden vinden het van groot belang dat de administratieve last van
onderwijsinstellingen hierdoor niet te veel wordt verzwaard. Zij denken dan
ook aan een document van zeer beperkte omvang.Zij willen graag weten wat er gebeurt als de besturen, al dan niet opzettelijk,
verzuimen een dergelijk document te maken. Bovendien vragen zij zich af wat
er gebeurt als het document, in zijn geheel of op onderdelen, «onvoldoende»
wordt bevonden. Staan er sancties op een dergelijk handelen? Of dienen deze
documenten meer om een overzicht te krijgen en om, indien nodig, in samenspraak
met scholen te kijken wat de mogelijkheden zijn om de streefcijfers te verbeteren?Hiermee samenhangend zouden de leden van de fractie van D66 graag opheldering
krijgen over het volgende. Op bladzijde 18 wordt aangegeven dat het bij het
bij het bepalen van streefcijfers «buiten het basisonderwijs»
gaat om streefcijfers per onderwijsinstelling. In de Wet educatie en beroepsonderwijs
(WEB) is vastgelegd dat ROC's, zijnde bestuurlijk gefuseerde instellingen,
één personeelsbeleid moeten voeren. Houdt dat niet in dat zij
dan ook slechts één document moeten maken per twee jaar? Is
de WEB geen aanleiding het wetsvoorstel op dit punt te wijzigen?Er is de leden van de fractie van D66 niet alleen nog veel onduidelijkheid
omtrent het opstellen van genoemd document, maar ook over de invulling van
het begrip evenredige vertegenwoordiging. Is het management van de school
evenredig vertegenwoordigd als er een mannelijke directeur is en een vrouwelijke
adjunct-directeur? Met andere woorden, wordt directeur en adjunct-directeur
hier als gelijkwaardig beschouwd? Is in een school met één directeur
en twee adjunct-directeuren (vijfig procent kan niet in zo'n geval) een verdeling
van twee mannen en een vrouw «evenredig genoeg»? Als een school geen managementvacatures heeft gehad in de twee jaar na
het document en er worden binnen twee jaar ook geen vacatures verwacht, moet
dan opnieuw een document worden geschreven? Of kan het bestuur dan volstaan
met de mededeling dat er geen vacatures waren of verwacht worden?De leden van de fractie van D66 vragen of voor het stellen van streefcijfers
een wetsvoorstel noodzakelijk is. Is het niet mogelijk het gestelde doel te
bereiken via het verplicht opnemen van emancipatiedoelen in «het sociaal
veld», zoals vastgesteld voor het BVE-veld per motie? Hierbij moet niet
alleen aan sociale jaarverslagen gedacht worden, aangezien deze niet voor
iedere school verplicht zijn, maar ook aan bijvoorbeeld schoolwerkplannen.
Zij zouden hierop graag een reactie ontvangen.De regering stelt in voorliggend wetsvoorstel verplicht een document op
te stellen met de evenredige vertegenwoordiging tot doel. Geconstateerd wordt
dat vrouwen in het onderwijs (m.n. in het primair onderwijs) oververtegenwoordigd
zijn. Zou een doelstelling van evenredigheid ten opzichte van de daadwerkelijk
werkzamen in de sector niet logischer zijn, zo vragen de leden van de fractie
van GroenLinks. Dat zou betekenen dat in het management primair onderwijs
pas van evenredigheid sprake is als 75% van de schoolleiders vrouw is. De
hier aan het woord zijnde leden vragen de regering wat van een dergelijke
verregaande doelstelling de voor- en nadelen zijn.Zoals gesteld zijn de leden van de RPF-fractie van oordeel dat het beoogde
instrument een te grote inbreuk doet op de vrijheid van de scholen en dus
ongewenst is. De dwang tot een inspanningsverplichting en de verplichting
tot rapportage en het opstellen van een plan van aanpak gaat hen te ver. Bovendien
is het voorstel niet helemaal consistent. Als het wordt aangenomen bestaat
er wel een wettelijke verplichting tot het streven naar (meer) vrouwelijke
schoolleiders, maar er is geen dwang tot benoeming van vrouwelijke schoolleiders.
Het is dus verboden om niet naar meer evenredigheid te streven, maar scholen
worden ook weer niet gedwongen tot benoemingen die tot evenredigheid leiden.
Het komt de leden van de RPF-fractie voor dat dit voorstel of verhulde benoemingsdwang
is, óf een lege huls. Concreet: wat gebeurt er met scholen die rapporteren
dat zij streven naar nul vrouwelijke schoolleiders? Het is toch ondenkbaar
dat hier sancties worden worden toegepast?Wat betreft de mate van binding merken de leden van de SGP-fractie op
dat het wetsvoorstel formeel weliswaar geen rechtstreekse verplichting tot
het benoemen van vrouwen in de schoolleiding bevat, maar dat het daar feitelijk
wel op neer kan komen. In de toelichting wordt immers gesteld dat het te hanteren
streefcijfer niet een algehele uitsluiting van de benoeming van vrouwen in
de schoolleiding mag betekenen. Als het aantal vrouwen in de leiding van een
school in een concrete situatie nul is, en het streefcijfer mag niet nul zijn,
wat betekent dat dan feitelijk? Deze leden pleiten dan ook voor handhaving
van de ruimte voor de zogenaamde nul-optie. DraagvlakOp blz. 6 van de memorie van toelichting wordt gewezen op het belang van
een groeiend draagvlak binnen de afzonderlijke instellingen voor een succesvol
beleid. De primaire verantwoordelijkheid voor dat draagvlak wordt gelegd bij
de bevoegde gezagsorganen. De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de regering
in dit verband het advies van de SER beoordeelt, dat het gebruik van de term
voorkeursbehandeling in de memorie van toelichting afraadt, omdat deze term
gemakkelijk geassocieerd wordt met verplichtingen tot positieve
discriminatie, quotering of contractcompliance, die volgens dat advies weerstand
kunnen oproepen en daardoor het draagvlak verkleinen.Van groot belang is dat het beleid ook door het veld wordt gedragen. De
leden van de GPV-fractie hebben niet de indruk dat er wat dit betreft sprake
is van onwil. Zij zijn zelf niet overtuigd van de noodzaak van de voorgestelde
verplichting. Zij missen een fundamentele onderbouwing in die zin dat er geen
oorzaken worden genoemd voor de huidige ondervertegenwoordiging van vrouwen
in leidinggevende functies. Gaat men niet te gemakkelijke uit van het feit
dat het hier wel om vooroordelen zal gaan? UitvoeringslastenDe leden van de PvdA-fractie stellen vast dat het wetsontwerp geen sancties
kent. Wel brengt de uitvoering van het eenmaal tot wet verheven wetsvoorstel
een toename van de bestuurlijke lasten met zich mee voor zowel de bevoegde
gezagsorganen als het ministerie, terwijl de heersende opvatting is, dat bestuurlijke
lasten juist teruggedrongen moeten worden. Hoe groot acht de regering die
beleidslast en kan deze een negatieve invloed hebben op het draagvlak, dat
voor dit beleid zo noodzakelijk is?Het wetsvoorstel voorziet in een als deugdelijkheidseis/bekostigingsvoorwaarde
opgelegde verplichting om een document inzake evenredige vertegenwoordiging
op te stellen. In het wetsvoorstel wordt een nieuwe verplichting in de personele
sfeer opgedragen zonder dat de noodzakelijke relatie gelegd wordt met andere
aan de bevoegde gezagen opgelegde verplichtingen zoals de TWAO, de bestuursbenoeming,
het afvloeiingsbeleid, de verplichtingen inzake de eigen wachtgelders en de
oplossing van de personele problemen bij fusies. De leden van de CDA-fractie
vragen hoe de regering dit ziet. Hoe verhoudt zich dit wetsvoorstel tot de
verdergaande decentralisatie van arbeidsvoorwaarden en autonomie van de scholen?
Het wetsvoorstel lijkt aantrekkelijk door zijn eenvoud. Maar het is toch niet
de bedoeling dat het leidt tot een nieuwe lastenverzwaring door het verplicht
stellen van weer een nieuw document? Waarom moet er eigenlijk een apart document
worden opgesteld met de bijbehorende verslaglegging? Waarom kan het niet in
het formatie/personeelsplan?De leden van de RPF-fractie constateren dat invoering van dit wetsvoorstel
regulering en verzwaring van de bestuurslast voor bevoegde gezagsorganen en
het ministerie betekent. Afgezien van het feit dat dit voorstel niet past
in het streven naar deregulering, vragen deze leden wat de financiële
consequenties van invoering van dit voorstel zijn voor het ministerie.In de toelichting wordt expliciet erkend dat dit wetsvoorstel «enige
toename van de bestuurlijke lasten voor zowel de bevoegde gezagsorganen als
het ministerie» met zich meebrengt. De leden van de SGP-fractie vragen
zich af welke vermindering van bestuurlijke lasten hier tegenover staat, om
de doelstelling van vermindering te halen. ConclusieDe leden van de PvdA-fractie willen nogmaals benadrukken, dat ze het streven
om te komen tot een evenredige vertegenwoordiging van vrouwen in de schoolleiding
ondersteunen. Zij bepleiten een zorgvuldige afweging als het om de verhouding
gaat tussen het doel (dat zij onderschrijven) en het instrument, waarover
zij nog de nodige vragen hebben. Hoewel de leden van de CDA-fractie de doelstelling van dit wetsvoorstel
onderschrijven, vragen zij zich af of de hierin opgenomen maatregelen tot
het beoogde effect zullen leiden. Zij verwijzen daarbij naar de problemen
rond de uitvoering van de Wet evenredige arbeidsdeelname allochtonen.De leden van de CDA-fractie vragen wat de verwachtingen zijn van de ondertekenaars
ten aanzien van de resultaten van dit wetsvoorstel, mede gelet op de veranderende
ideeën en inzichten rond de effecten van positieve actie.Uit hun inbreng moge blijken dat de leden van de VVD-fractie van harte
de doelstelling ondersteunen te bevorderen dat méér vrouwen
in directie-functies worden opgenomen. Zij hebben echter twijfels met betrekking
tot het voorgestelde instrument. Zij wachten de nota naar aanleiding van het
verslag af, alvorens een definitief standpunt over het wetsvoorstel in te
nemen.Ter afsluiting willen de leden van de fractie van D66 aangeven dat zij
het zeer positief vinden dat door middel van dit voorstel gediscussieerd gaat
worden over de stagnatie in de groei van het aantal vrouwen in het onderwijsmanagement.
Zij vinden dit voorstel een goed uitgangspunt, omdat voorkomen moet worden
dat de discussie verstomd. Zij blijven echter openstaan voor alternatieven.
Voor hen is namelijk het voornaamste doel van deze discussie dat met een nieuwe
inspanning wèl een evenredige vertegenwoordiging in het onderwijsmanagement
wordt bereikt.Concluderend stellen de leden van de SGP-fractie dat het wetsvoorstel
beter niet tot wet verheven kan worden en dat, indien dat toch gebeurt, dat
in elk geval niet kan dan na amendering in de zin zoals ook door de Onderwijsraad
en de Raad van State bepleit, namelijk door toevoeging aan de relevante artikelen
van een lid waarin wordt bepaald dat de in de eerdere leden opgelegde verplichting
niet van toepassing is op een instelling van bijzonder onderwijs, indien het
streven naar evenredigheid onverenigbaar is met het verwezenlijken van de
grondslag van de instelling.De voorzitter van de commissie,M. M. H. KampDe griffier van de commissie,Roovers XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), M. M. H. Kamp (VVD), De Cloe
(PvdA), Janmaat (CD), Van Gelder (PvdA), Van de Camp (CDA), Boers-Wijnberg
(CDA), Huys (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Hendriks (HDRK), Rabbae (GroenLinks),
Jorritsma-van Oosten (D66), De Koning (D66), Koekkoek (CDA), De Vries (VVD),
Liemburg (PvdA), Stellingwerf (RPF), Lambrechts (D66), Rijpstra (VVD), Cornielje
(VVD), Cherribi (VVD), Dijksma (PvdA), Sterk (PvdA), Van Vliet (D66) en Bremmer
(CDA).Plv. leden: Schutte (GPV), Klein Molekamp (VVD), Valk (PvdA),
Marijnissen (SP), Duivesteijn (PvdA), Beinema (CDA), Reitsma (CDA), Lilipaly
(PvdA), Van der Hoeven (CDA), Verkerk (AOV), Oedayjaj Singh Varma (GroenLinks),
Bakker (D66), Van 't Riet (D66), Deetman (CDA), Van Heemskerck Pillis-Duvekot
(VVD), Van der Ploeg (PvdA), Leerkes (U55+), Versnel-Schmitz (D66), Essers
(VVD), Korthals (VVD), Van Erp (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Van Zuijlen
(PvdA), Verhagen (CDA) en Lansink (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24149-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl