Wet algemene bepalingen omgevingsrecht; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30844, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30844 nr. 6

15-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamINHOUDSOPGAVE blz.I. ALGEMEEN DEEL1. INLEIDINGAlgemeenImplementatie van de wetVan VROM-vergunning naar omgevingsvergunning2. TOESTEMMINGSTELSELReikwijdteIntrekken en vervallen3. BEVOEGD GEZAGBetrokkenheid andere bestuursorganenVerklaring geen bedenkingen4. PROCEDURELE ASPECTENAlgemeenRechtsgevolgen van termijnoverschrijdingGefaseerd verlenen van een omgevingsvergunningRechtsbeschermingCoördinatie5. FINANCIËLE ASPECTENLeges6. TOEZICHT EN HANDHAVING7. UITVOERINGS- HANDHAVINGSASPECTENUitvoeringsregelgevingKennisoverdracht, invoeringsbegeleiding en voorlichting8. TOETSING VAN DE GEVOLGEN VAN DE WETBestuurlijke lasten voor gemeenten, provincies en rechtspraakAdministratieve lasten9. BINNENGEKOMEN REACTIES10. RELATIE MET ANDERE WETGEVINGMonumentenwet 1988WaterwetMijnbouwwetII. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 2.5Artikel 6.2Artikel 8.2
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30844Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 64 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 844Regels inzake een vergunningstelsel met betrekking tot activiteiten
die van invloed zijn op de fysieke leefomgeving en inzake handhaving van regelingen
op het gebied van de fysieke leefomgeving (Wet algemene bepalingen omgevingsrecht)nr. 6VERSLAGVastgesteld op 15 juni 2007De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1, belast met het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel,
heeft de eer verslag uit te brengen van haar bevindingen. Het verslag behandelt
alleen die onderdelen waarover door de genoemde fracties inbreng is geleverd.
Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig en afdoende
zal hebben beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.De voorzitter van de commissie,KoopmansAdjunct-griffier,Bošnjaković-van Bemmel/Van HalenINHOUDSOPGAVE blz.I.Algemeen deel3    1.Inleiding3 –Algemeen3 –Implementatie van de wet4  –Van VROM-vergunning naar omgevingsvergunning4    2.Toestemmingstelsel5  –Reikwijdte5 –Intrekken en vervallen5     3.Bevoegd gezag6  –Betrokkenheid andere bestuursorganen7 –Verklaring van geen bedenkingen7    4.Procedurele aspecten8  –Algemeen8 –Rechtsgevolgen van termijnoverschrijding9 –Gefaseerd verlenen van een omgevingsvergunning10 –Rechtsbescherming11  –Coördinatie12    5.Financiële aspecten13  –Leges13    6.Toezicht en handhaving14    7.Uitvoerings-en handhavingsaspecten15 –Uitvoeringsregelgeving15 –Kennisoverdracht, invoeringsbegeleiding en voorlichting15     8.Toetsing van de gevolgen van de wet16  –Bestuurlijke lasten voor gemeenten, provincies en rechtspraak16  –Administratieve lasten18    9.Binnengekomen reacties18    10.Relatie andere wetgeving19 –Monumentenwet 198819 –Waterwet19 –Mijnbouwwet20    II.Artikelsgewijze toelichting20 –Artikel 2.520  –Artikel 6.221 –Artikel 8.221I. ALGEMEEN DEEL1. INLEIDINGAlgemeenDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Het vormt een belangrijke slag in de herijking van de VROM-regelgeving.
Het is ook van groot belang voor de beleving van burger en ondernemer dat
de overheid daadwerkelijk serieus aan de slag is gegaan met het centraal stellen
van burger en ondernemer. De beoogde invoeringsdatum van 1 januari 2007
is vanwege verschillende redenen niet gehaald. Door de vervroegde verkiezingen
van de Tweede Kamer is er opnieuw vertraging opgetreden die deze leden graag
zo snel mogelijk willen inlopen. De nota naar aanleiding van het verslag zien
zij graag zo snel mogelijk tegemoet en zij zullen aandringen op een spoedige
plenaire behandeling van het wetsvoorstel.De leden van de Partij van de Arbeid hebben met belangstelling kennis
genomen van het wetsvoorstel en hebben dienaangaande enkele nadere vragen
en opmerkingen.De leden van de SP-fractie hebben met verbazing kennisgenomen van het
wetsvoorstel. Aanleiding voor het wetsvoorstel lag in de behoefte aan vermindering
van administratieve en financiële lasten van ondernemers en particulieren
die vergunningen moeten aanvragen. Deze «klantgerichte» doelstelling
geeft al aan waar volgens de wetgever het probleem zit en dat is duidelijk
niet bij het dienen van het algemeen belang.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetvoorstel. Deze leden onderschrijven het onderliggende doel: minder
administratieve lasten voor bedrijven en burgers, betere dienstverlening door
de overheid en kortere procedures. Voortaan staat de aanvrager van een vergunning
centraal, niet de vergunningverlener. Ondanks deze positieve grondhouding
tegenover het wetsvoorstel, hebben deze leden de nodige vragen en opmerkingen
bij het wetsvoorstel.De leden van de ChristenUnie-fractie hebben met interesse kennisgenomen
van het wetsvoorstel. Het is een veelomvattend wetsvoorstel met verstrekkende
gevolgen voor de diverse overheden, bedrijfsleven en belanghebbende burgers.
De doelstellingen van dit wetsvoorstel, te weten het verbeteren van de dienstverlening
aan de burgers, de vermindering van de administratieve last van bestaande
regelgeving, het versnellen van procedures en het vergroten van de transparantie
van die procedures, spreken deze leden aan. Daarmee bouwt dit wetsvoorstel
voort op een in algemene zin onderschreven streven van het kabinetsbeleid.De leden van de ChristenUnie-fractie constateren ook, dat vanuit de diverse
actoren en belanghebbende organisaties de doelstellingen over het algemeen
worden onderschreven, maar dat over de gevolgen, zeer divers wordt gedacht.
Deze leden zijn van mening, dat nader dient te worden ingegaan op de in de
diverse reacties uitgesproken verwachtingen en bedenkingen, zodat op basis
daarvan tot een verantwoorde eindafweging kan worden gekomen.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het wetsvoorstel. Zij staan zonder meer sympathiek tegenover de doelstelling
om de administratieve lasten voor burgers en bedrijven fors te verminderen.
Ook verwelkomen zij een betere afstemming binnen en tussen de
verschillende overheden, die door een meer integrale benadering van de vergunningverlening
gerealiseerd kan worden. Tegelijkertijd hebben deze leden de nodige vragen
bij de gekozen uitwerking van de beoogde doelen in het voorliggende wetsvoorstel.
Op punten hebben zij twijfels over de effectiviteit en vragen zij zich af
of alternatieven niet meer voor de hand liggen. Deze leden constateren verder
dat het wetsvoorstel, ondanks de doelstellingen ervan, tamelijk ingewikkelde
regelingen kent. Zij hebben de indruk dat het gekozen model van integratie
op punten sterk is genuanceerd en daardoor ook elementen van coördinatie
bevat.Implementatie van de wetDe leden van de CDA-fractie constateren, dat er op het huidige wetsvoorstel
een invoeringswet volgt en tevens een aantal amvb’s voor een nadere
uitwerking van een aantal zaken. Deze leden verzoeken de regering om in de
nota naar aanleiding van het verslag een volledig overzicht op te nemen waarin
is opgenomen wat er naast het huidige wetsvoorstel nog noodzakelijk is aan
wetsvoorstellen, dan wel amvb’s en wat hiervoor het beoogde tijdspad
is. Er zal in ieder geval een amvb komen die een nadere aanduiding van het
bevoegde gezag geeft, waarbij per categorie activiteiten zal worden aangegeven
wie het bevoegde gezag is (artikel 2.5).Van VROM-vergunning naar omgevingsvergunningDe leden van de CDA-fractie kunnen de redenering van de regering volgen
om een duidelijk lange termijn doel te stellen. Een volledige integrale vergunning
met één procedure, één set van vergunningsvereisten
en één toetsingskader. Om dit te bereiken is echter een omvangrijk
proces van wetsaanpassingen noodzakelijk dat veel meer tijd in beslag neemt.Het is goed dat de burger en ondernemer centraal staan en er daarom gekozen
is voor een aanloopmodel. Hierbij is sprake van een integrale vergunning met
nog wel de eigenstandige toetsingscriteria uit de diverse wetten die onder
de omgevingsvergunning komen te vallen. Dit is een grote stap voorwaarts die,
naar de mening van deze leden, gevolgd mag worden door een volledige integrale
vergunning. Kan de regering aangeven hoe aan die langere termijndoelstelling
door de regering invulling zal worden gegeven, zo vragen deze leden.Ook de leden van de PvdA-fractie vragen of de regering al heeft nagedacht
over de volgende stappen. De leden van de VVD-fractie vragen op welke termijn
de regering ernaar streeft om de «integrale vergunning met schotten»
(procedurele integratie met inhoudelijke coördinatie) om te zetten in
een volledig integrale vergunning (procedurele én inhoudelijke integratie).Net als de leden van de fracties van het CDA, de PvdA en de VVD vragen
de leden van de ChristenUnie-fractie naar de toekomstvisie van de regering
om te komen tot een volledig integrale omgevingsvergunning zonder dat wordt
ingeleverd op de kwaliteit van de te beschermen waarden? Hoe waardeert de
regering in dat licht de diverse benaderingswijzen voor de lange termijn?
Enerzijds wordt door sommigen wel gepleit voor het min of meer afschaffen
van de nu vigerende toetsingskaders, anderen bepleiten juist integratie van
de bestaande toetsingskaders in een alomvattend nieuw toetsingskader waarbinnen
alle huidige beschermde waarden ook in de toekomst afdoende zullen zijn beschermd.Het betreft hier, volgens de leden van de ChristenUnie-fractie, een cruciaal
onderdeel van de visie op dit hele wetgevingstraject. Zien zij het juist dat
de doelstellingen en de te boeken winst vooral procedureel en administratief
van aard zijn, maar dat die winst gepaard moet gaan met behoud van het niveau
van de te beschermen publieke waarden? Hoe ziet de regering in
dat licht het geopperde pleidooi om op lange termijn één toetsingscriterium
te hanteren, te weten «het belang van een duurzame leefomgeving»?
Is de bescherming van al de huidige beschermde waarden in een dergelijk criterium
te vangen, en zo ja, hoe zou dat volgens de regering handen en voeten kunnen
worden gegeven? Acht de regering het een mogelijkheid om uiteindelijk alle
huidige toetsingskaders te integreren, waarbij de slagvaardigheid wordt gegarandeerd
door bij strijdige voorschriften het bevoegd gezag beslissingsbevoegdheid
te geven, zo vragen deze leden. Voor de leden van de ChristenUnie-fractie
is het van belang, dat de bundeling van zoveel vergunningstelsels tot stand
dient te worden gebracht zonder dat wordt ingeleverd op de door die stelsels
beschermde waarden. De Raad van State wijst hier in zijn advies ook nadrukkelijk
op. De Raad van State vraagt zich zelfs af of dit wetsvoorstel wel het meest
aangewezen middel is om de gewenste verbeteringen te bereiken.Ook de leden van de SGP-fractie merken op, dat regelmatig is aangegeven
dat het de bedoeling is om toe te groeien naar een volledige integrale vergunningverlening
(model 4). Deze leden vragen in hoeverre de regering hecht aan dit perspectief.
Welke realiteitswaarde heeft verdergaande integratie op dit moment? Aan welke
termijn moet worden gedacht waarop in deze richting eventueel stappen gezet
zouden kunnen worden?2. TOESTEMMINGSTELSELReikwijdteDe leden van de CDA-fractie merken op, dat in 2006 twee onderzoeken zijn
uitgevoerd ten aanzien van de ontgrondingenwet die voldoende aanknopingspunten
geven om de ontgrondingenwet te integreren in het wetsvoorstel. De aspecten
uit de ontgrondingenwet met betrekking tot de locatie-inrichting en het locatiebeheer
zouden in dit wetsvoorstel kunnen worden opgenomen en de waterstaatkundige
aspecten uit de ontgrondingenwet kunnen geïntegreerd worden in de Waterwet.
Is de regering bereid om het voorstel, zoals verwoord in de het advies van
het instituut voor bouwrecht, «verkenning van de mogelijkheden van intrekking
van de ontgrondingenwet» d.d. 10 april 2006, in dit wetsvoorstel
te verwerken?De leden van de ChristenUnie-fractie constateren, dat zogeheten niet-plaatsgebonden
activiteiten, waarvoor een vergunning nodig is, niet vallen onder de omgevingsvergunning.
Deze leden vragen in dit kader hoe de activiteiten in de ondergrond een relatie
met het wetsvoorstel hebben en hoe het met het oog daarop met de bevoegdheidverdeling
zit. Het Interprovinciaal Overleg (IPO) heeft voor deze problematiek nadrukkelijk
aandacht gevraagd met hun pleidooi «Provincies kiezen 3D». Deze
leden verzoeken de regering op dit punt nader in te gaan.Intrekken en vervallenDe leden van de CDA-fractie vernemen graag of er in het huidige wetsvoorstel
een termijn is gesteld aan de geldigheid van de omgevingsvergunning. Vanwege
de snel veranderende eisen binnen de milieuwetgeving en bouwregelgeving is
het mogelijk gewenst om de omgevingsvergunning na een x-aantal jaar te laten
vervallen. Wat is de visie van de regering hierop?Voorts vragen zij of de regering de opvatting deelt, dat de in artikel
2.33 en 2.35 opgenomen voorziening om vergunningen in te kunnen trekken die
van rechtswege zijn verleend, echt alleen voor dit doel mag dienen en niet
mag uitlopen op een reguliere mogelijkheid om dergelijke vergunningen te kunnen
intrekken. Kan de regering daarom de in de artikelen genoemde term «uitzonderlijk»
nader en strikt formuleren, inclusief het genoemde recht op schade voor de
vergunninghouder.3. BEVOEGD GEZAGZoals al even eerder ter sprake kwam, willen de provincies via het integrale,
driedimensionale beheer van de boven- en ondergrond samen met het Rijk en
gemeenten vormgeven en tot een zekere rolverdeling komen. Daarbij wordt het
mogelijk dat (ook) bij projecten van nationaal belang (bijvoorbeeld energieprojecten
en de opslag van CO2) de afweging van omgevingsbelangen (in termen van veiligheid,
ruimtelijke ordening, natuurbeheer, bodem- en grondwaterbescherming en bescherming
van het milieu) op lokaal en regionaal niveau wordt gemaakt (waarbij de provincie
als bevoegd gezag voor de omgevingsvergunning optreedt).De leden van de PvdA-fractie vragen hoe de regering het initiatief van
de provincies beoordeelt om de integrale verantwoordelijkheid te willen nemen
bij deze zogenaamde 3D-activiteiten.Zij zijn tevens van mening dat, in de lijn van concentratie van vergunningverlenende
activiteiten met betrekking tot grote inrichtingen bij provincies, aansluiting
met de energie-inrichtingen en mijnbouwinrichtingen voor de hand ligt. Welke
visie heeft de regering daarop? Hoe kijkt de regering tegen genoemd provinciaal
initiatief aan in relatie tot de plannen van de minister van Economische Zaken
met betrekking tot de op handen zijnde wijziging van de Gaswet, Electriciteitswet
en de Mijnbouwwet voor energieprojecten (Rijkscoördinatieregeling nieuwe
Wet Ruimtelijke Ordening)? De leden van de PvdA-fractie merken op, dat met
deze regeling een versnelling in proceduretijd wordt beoogd, onder andere
door het wegvallen van de voorhangprocedure bij de Tweede Kamer en ook daar
is het- net als in het voorliggende wetsvoorstel – de inzet van de minister
van Economische Zaken om de provinciale bevoegdheden te centraliseren.De leden van de PvdA-fractie merken wel op, dat de provincies twee wegen
lijken te behandelen. Een aantal provincies blaakt van ambitie en lijkt niet
te kunnen wachten om «bevoegd gezag» te zijn op het gebied van
de omgevingsvergunning, de andere helft rept van vragen rond aansprakelijkheid
wanneer kennis en kunde van verschillende bestuursorganen (lokaal, provinciaal
en het waterschap) samengevoegd moet worden in «omgevingsdiensten. Hoe
kijkt de regering aan tegen de opstelling van de verschillende provincies?De leden van de ChristenUnie-fractie constateren dat de Raad van State
in haar advies nadrukkelijk wijst op de centraliserende tendens die van dit
wetsvoorstel zou uitgaan. De regering probeert in haar Nader Rapport die kritiek
te weerleggen, maar deze leden vragen wel af of het niet inherent aan een
operatie van een dergelijke omvang is dat bepaalde bevoegdheden, welke nu
nog overwegend bij de gemeentebesturen liggen, als gevolg van dit wetsvoorstel
uiteindelijk niet in overwegende mate bij de provinciebesturen komen te liggen.
Als dat zo is dan vragen deze leden in hoeverre de regering, dat wenselijk
vindt en of de regering mogelijkheden ziet om een dergelijke tendens te voorkomen.
De leden van de ChristenUnie-fractie vragen ook aandacht voor het feit, dat
steeds meer bedrijven worden vrijgesteld van de vergunningplicht en nog «slechts»
behoeven te voldoen aan algemene maatregelen. Zij vragen hoe de regering op
dit punt het evenwicht bewaart tussen de doelstelling van enerzijds de te
beschermen waarden en anderzijds de verlichting van administratieve last.Betrokkenheid andere bestuursorganenDe leden van de CDA-fractie constateren, dat de regering in de verdeling
van het bevoegde gezag de voorkeur heeft om de betrokkenheid van andere bestuursorganen
middels de aanwijzing van verplichte adviseurs te organiseren. Deze leden
delen deze handelswijze van de regering. Voor een aantal wetten wordt gekozen
om andere bestuursorganen de mogelijkheid te geven voor het afgeven van een
bindende verklaring van geen bezwaar. (verklaring van geen bedenkingen, vvgb).
De leden Koopmans en Jager hebben in hun initiatiefnota: natuurbeleid; een
onnodig groeiend ongenoegen, het eigenstandige vergunningenstelsel uit de
Natuurbeschermingswet (Nb-wet) reeds aan de orde gesteld. Dit vergunningenstelsel,
dat door de Kamer bij de behandeling van de Nb-wet is geamendeerd, zou, naar
de mening van de initiatiefnemers, bij de gemeente moeten komen te liggen.
Een vvgb lijkt dan ook een te zware bevoegdheid. Gemeenten kunnen bij de beoordeling
van de aanvraag voor een omgevingsvergunning, waarbij getoetst dient te worden
aan de Nb-wet, veel beter zelf deze beoordeling uitvoeren. Dit mede gelet
op het feit dat zij in eventuele beroepszaken hiervoor ook de verantwoordelijkheid
dragen. Bij de behandeling van het initiatiefvoorstel heeft de minister van
LNV aangegeven, dat zij hier in beginsel positief tegen over staat. De leden
van de CDA-fractie willen van de regering de toezegging krijgen, dat bij de
opstelling van de amvb de bevoegdheid voor de Nb-wet bij de gemeente komt
te liggen en dat de memorie van toelichting hierop zal worden aangepast.Tevens merken de leden van de CDA-fractie op, dat in Nederland er op basis
van regionale en gemeentelijke regelingen (bijvoorbeeld WGR+) afspraken zijn
over bevoegdheidsverdeling voor allerlei zaken. Kan de regering aangeven hoe
het wetsvoorstel hierop anticipeert?Verklaring geen bedenkingenDe leden van de PvdA-fractie vinden de verklaring van geen bedenkingen
(vvgb) een minder gelukkig instrument. Als bestuursorgaan lever je –
voor de belangen die je zijn toevertrouwd – een bijdrage aan de omgevingsvergunning
door middel van een verklaring van geen bedenking (vvgb). Hoe kun je als bestuursorgaan
eenvoudig nagaan of de inhoud van je vvgb goed is opgenomen? Mocht er iets
aan schorten dan moet je zelf in bezwaar of beroep gaan. Iets soortgelijks
geldt voor de handhaving van die voorschriften door het bevoegd gezag. Als
je als bestuursorgaan meent dat dit onvoldoende gebeurt dan rest je niets
anders dan een verzoek tot handhaving en vervolgens een gang naar de rechter,
zo merken deze leden op.Met betrekking tot de bescherming van de natuur merken de leden van de
PvdA-fractie op, dat tegenstrijdige toetsingskaders kunnen leiden tot sores,
bijvoorbeeld bij het belang van natuur. Toestemming op grond van de Nb-wet
geschiedt door het betreffende verantwoordelijke bestuursorgaan. Deze geeft
een vvgb af. Deze leden vermoeden dat problemen kunnen ontstaan op het moment
dat er vervolgens bij de afstemming tegenstrijdigheid tussen de verschillende
toetsingskaders om de hoek komt kijken. Dan bestaat het gevaar dat de vergunningverlener één
van de belangen terzijde schuift. Welke bescherming biedt het begrip «de
bescherming van de fysieke leefomgeving», zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering nader kan toelichten
is gekozen voor relatief ruime termijnen, zoals acht weken voor een ontwerpverklaring
van geen bedenkingen. Waarom wordt daarvoor geen termijn van vier weken aangehouden?
Waarom wordt geen termijn gegeven waarop een uitgebreide procedurevergunning
van rechtswege wordt verleend, waarmee de aanvrager meer duidelijkheid zou
hebben over de termijn waarbinnen hij iets van de overheid hoort? De leden
van de VVD-fractie zijn van mening dat dit slechts een goede planning bij
de betrokken overheid vereist. Wat is de visie van de regering op het voorstel
om de volgende termijnen te hanteren: binnen vier weken verklaring van geen
bedenkingen, binnen acht weken na ontvangst aanvraag ontwerp ter visie (zes
weken), binnen achttien weken besluit (bij geen zienswijzen) of binnen twintig
weken indien er wel zienswijzen zijn. Er kunnen dan overeenkomstig artikel
3.9 en 3.11 uitzonderingsclausules worden opgenomen voor eenmalige verdaging
bij veelomvattende aanvragen.Voorts vragen deze leden of de regering nader kan ingaan op de mogelijkheden
om bij de uitgebreide procedure de termijnen van de milieuvergunning aan te
houden.De leden van de SGP-fractie vinden het een helder uitgangspunt, dat er
in beginsel sprake is van één bevoegd gezag. In het wetsvoorstel
worden echter weer diverse hulpconstructies (verplicht advies en verklaring
van geen bedenking) in het leven geroepen, waardoor deze helderheid behoorlijk
wordt vertroebeld. Daarbij komt dat voor eenzelfde vergunning in het ene geval
het ene orgaan bevoegd kan zijn en in het andere geval weer een ander orgaan.
De leden van de SGP-fractie begrijpen de achtergrond ervan, maar achten deze
onhelderheid met het oog op de doelstellingen van het wetsvoorstel ongewenst.
Daarbij komt, zoals ook de Raad van State opmerkt, dat decentrale overheden
zoveel mogelijk ruimte voor besluitvorming moet worden gelaten. Ligt het ook
door deze nuanceringen op het integratiemodel niet voor de hand om vooralsnog
te kiezen voor een eenvoudiger en minder vergaand coördinatiemodel?4. PROCEDURELE ASPECTENAlgemeenDe leden van de SP fractie verwachten dat in de praktijk het vooroverleg
steeds belangrijker zal worden en veel overlap zal hebben in publiek private
samenwerkingsverbanden. De overheid en de ondernemers zitten dan toch al om
de tafel en kunnen daar de vergunningverlening in een moeite meepakken. Hierin
schuilt het gevaar dat de transparantie verminderd en een onafhankelijke toets
door derden en andere afdelingen binnen de bevoegde overheid achterwege blijft.
Het gevaar dreigt, zo onderkent ook de Raad van State, dat het wettelijk beschermd
belang van de ene vergunning inboet ten opzichte van het andere. Erkent ook
de regering het gebrek aan transparantie in het vooroverleg en de risico’s
die daarmee samenhangen? Zo ja, hoe voorziet de regering in het waarborgen
van die transparantie en de bescherming van het beschermd belang van de vergunningen
ten opzichte van elkaar? Zo neen, waarom niet, zo vragen deze leden.De leden van de SP-fractie merken op, dat ook derden belanghebbenden hier
geen of weinig invloed op hebben. Die krijgen aan het einde van het hele proces
in een klap een glossy brochure van het plan met bijpassende vergunning op
de mat vallen. Met als laatste paragraaf de mededeling, dat ze acht weken
de tijd hebben het hele pakket te doorgronden om eventuele bezwaren in te
dienen. Zij hebben uiteraard ook belang bij een snelle uitslag en ook zij
zijn met een «klantgerichte» overheid van ellenlange frustrerende
procedures af. De vraag is echter of de regering verwacht, dat deze belanghebbenden
ter zake zo deskundig zijn dat ze in de korte termijn van acht weken alle
consequenties van de in één nietje samengevoegde vergunningen
kunnen overzien. Deze leden ontvangen graag een reactie van de regering hierop.
De leden van de SP-fractie hebben hun bedenkingen dat mensen in
staat zijn om in zo’n korte periode ook nog een goed bezwaarschrift
kunnen indienen. Op welke wijze gaat de regering voorzien in ondersteuning
van de derden belanghebbenden bij bezwaarprocedures tegen de omgevingsvergunning?
Zij zijn immers ook burgers die belang hebben bij administratieve en financiële
lastenverlichting en die evenveel aanspraak mogen maken op de transparante
en «klantgerichte» overheid.Rechtsgevolgen van termijnoverschrijdingDe leden van de CDA-fractie constateren, dat de regering de uitgebreidere
voorbereidingsprocedure heeft verzwaard vanwege de invoering van de positieve
fatale termijn voor de reguliere voorbereidingsprocedure. Hierbij wordt een
relatie gelegd met het gebruiksbesluit en het in voorbereiding zijnde gebruiksbesluit
bouwwerken. Deze leden vragen of dit een consistente vertaling is van het
doel van het wetsvoorstel. Voor die bouwwerken die niet voldoen aan het in
voorbereiding zijnde besluit gebruik bouwwerken dient de omgevingsvergunning
impliciet de toestemming te bevatten om het gebouw daadwerkelijk te mogen
gebruiken. Deelt de regering deze zienswijze van de leden van de CDA-fractie?
Deelt de regering tevens de opvatting dat de gebruiksvergunning en het gebruiksbesluit
ook onder het huidige wetsvoorstel dienen te vallen om hiermee zowel de bouw
als het gebruik volledig op elkaar af te kunnen stemmen?De leden van de CDA-fractie delen de analyse van de regering naar aanleiding
van de gemaakte opmerkingen van de Raad van State inzake de fatale termijn.
Deze leden begrijpen echter niet waarom de regering, op basis van de door
haar geschetste analyse, niet heeft gekozen voor een volledige positieve fatale
termijn? Cruciaal in de discussie over de invoering van de positieve fatale
termijn is de weging van het criterium dat er geen ernstige maatschappelijke
gevolgen mogen optreden. Naar het oordeel van de leden van de CDA-fractie
leidt juist de huidige praktijk van vergunningverlening door traagheid en
gebrek aan transparantie tot ernstige maatschappelijke gevolgen. Het is voor
deze leden onbegrijpelijk waarom de huidige situatie als norm wordt gesteld,
en dat het invoeren van een positieve fatale termijn met voldoende mogelijkheden
voor rechtsbescherming mogelijk ernstige maatschappelijke gevolgen zou hebben.
Wat is het oordeel van de regering ten aanzien van de rechtsbescherming van
aanvragers die jaren moeten wachten op een vergunning terwijl zij juist willen
investeren in maatschappelijk gewenste ontwikkelingen op het gebied van milieu,
duurzaamheid, dierenwelzijn et cetera?Deze leden hebben in het verleden vaak gewezen op de aanpak van te lange
doorlooptijden bij vergunningverlening. Juist bij de uitgebreidere voorbereidingsprocedure
zijn de doorlooptijden een betrouwbare overheid onwaardig. De omgevingsvergunning
stelt de burger en de ondernemer die een aanvraag indient centraal. Deze leden
zien de toepassing van de positieve fatale termijn juist op het punt van het
centraal stellen van burgers en ondernemers als een zeer belangrijk onderdeel
van het wetsvoorstel. De leden van de CDA-fractie verzoeken de regering deze
analyse te laten volgen door een volledige invoering van de positieve fatale
termijn.De leden van de VVD-fractie wijzen eveneens op het feit dat het wetsvoorstel
voor reguliere vergunningaanvragen een fatale termijn kent, maar voor uitgebreide
procedures, zoals een afwijking van het bestemmingsplan, niet. Wat is de visie
van de regering op de opmerking van de VNG, tijdens het rondetafelgesprek
in de Tweede Kamer, dat het invoeren van fatale termijnen zal leiden tot een
terughoudende opstelling van overheden bij het ontvankelijk verklaren van
vergunningaanvragen? Hoe gaat de regering dergelijk gedrag voorkomen?De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of een financiële prikkel
ook niet zou kunnen worden ingezet om te voorkomen dat bevoegde gezagen beslistermijnen
laten verlopen waardoor er sprake zou zijn van een fictief verleende vergunning
(Lex silencio positivo). Kan in situaties waarbij het bevoegd gezag in dit
opzicht nalatig is geweest bijvoorbeeld een korting op of kwijtschelding van
de verschuldigde leges aan de vergunningaanvrager worden gegeven? Ziet de
regering andere preventieve mogelijkheden om het verschijnsel van de fictieve
vergunningverlening zoveel mogelijk terug te dringen? De regering noemt de
vergunningverlening van rechtswege bij termijnoverschrijding overigens een
belangrijk instrument om de doelstelling van vereenvoudigde regelgeving te
bereiken. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen of dit in dat kader
wel een wenselijk instrument is. Moet hier niet eerder in termen worden gesproken
van het honoreren van traag handelen van een betreffend overheidsorgaan en
zijn in dat licht financiële prikkels niet eerder op zijn plaats?Gefaseerd verlenen van een omgevingsvergunningDe leden van de VVD-fractie merken op, dat uit het wetsvoorstel blijkt,
dat een gefaseerde aanvraag van vergunningen mogelijk blijft. Als voorbeeld
wordt hiervoor de kapvergunning genoemd. Indien de kapvergunning niet zou
worden verleend, kan het nieuwe gebouw niet op die locatie worden neergezet
en hoeft bijvoorbeeld ook geen aanlegvergunning aangevraagd te worden. Deze
leden erkennen de voordelen die een dergelijk gefaseerde aanvraag kan hebben
voor burgers en bedrijven. Zij vragen hierbij wel of een groot deel van de
voordelen, zoals beoogd met de omgevingsvergunning, hierdoor niet verloren
gaat. Kan de regering nader ingaan op de verhouding tussen enerzijds het administratieve
lastenvoordeel dat een gefaseerde aanvraag betekent voor burgers en bedrijven
en anderzijds de bestuurlijke lastendruk voor de betrokken overheidsinstanties
om meerdere vergunningprocedures alsnog los van elkaar te moeten afhandelen?De leden van de ChristenUnie-fractie merken op, dat het mogelijk is om
voor verschillende vergunningonderdelen toch aparte aanvragen in te dienen.
Daarmee worden de doelstellingen waarschijnlijk niet gehaald. Deze leden vragen
of de regering dit wenselijk vindt en zo neen, welke mogelijkheden de regering
dan ziet om een dergelijke werkwijze te ontmoedigen. Moet het bevoegd gezag
in een dergelijke situatie niet de mogelijkheid hebben om toch een aanvraag
over het totaal te verlangen? Kunnen er bijvoorbeeld financiële prikkels
worden ingebouwd op grond waarvan het aantrekkelijk wordt aanvragen voor verschillende
activiteiten ook daadwerkelijk zoveel mogelijk in één aanvraag
te bundelen?Integratie van vergunningverlening veronderstelt een gebundelde aanvraag
door de vergunningvragers. De leden van de SGP-fractie begrijpen echter, dat
in de praktijk vergunningen nogal eens gefaseerd worden aangevraagd, afhankelijk
van de fase van het project. Vooral ten aanzien van bouwvergunningen kan een
lange behandeltermijn problemen opleveren. Door onder meer de Vereniging Nederlandse
Gemeenten, wordt verondersteld dat deze omstandigheid zal leiden tot het veelvuldig
aanvragen van deelvergunningen (het zogeheten cafetariamodel), vooral bij
complexe projecten – waar dus juist de meeste «integratiewinst»
te halen is. Deze leden vragen de inschatting van de regering op dit punt.
In het geval er veelvuldig zal worden gewerkt met het aanvragen van deelvergunningen,
blijft de beoogde integratie van vergunningverlening grotendeels achterwege
en zal het stelsel in de praktijk uitwerken als een coördinatiestelsel –
zoals overigens ook vanuit de pilots wordt gerapporteerd. De leden van de
SGP-fractie willen er daarom voor pleiten dat de procedure voor
het aanvragen van vergunningen wordt afgestemd op de praktijk en dus zo flexibel
mogelijk wordt vorm gegeven. Welke mogelijkheden ziet de regering daarvoor?
In hoeverre kan het verschijnsel van het aanvragen van deelvergunning naar
de mening van de regering worden voorkomen? Als daarover geen duidelijkheid
is, staat de betekenis van een integratiestelsel naar de mening van de leden
van de SGP-fractie op losse schroeven. Hoe staat de regering, mede in dit
licht, tegenover het in de literatuur ontwikkelde idee van een verzamelvergunning,
zo vragen deze leden.RechtsbeschermingDe leden van de CDA-fractie constateren dat de regering voornemens is
het beroep in eerste aanleg, voor vergunningen die zijn voorbereid met de
uitgebreide voorbereidingsprocedure, bij een beperkt aantal gespecialiseerde
rechtbanken te concentreren. De argumentatie is, dat dergelijke zaken complex
zijn en dat de hiervoor benodigde specialismen beter geconcentreerd kunnen
worden in een beperkt aantal rechtbanken. Deze leden wijzen er echter op dat
er nog veel gemeenten zijn waar nog veel achterstand is ten aanzien van het «up
to date» houden van bestemmingsplannen. Dit betekent dat ook in eenvoudige
zaken, die normaliter met de reguliere voorbereidingsprocedure zouden worden
afgehandeld, de uitgebreide voorbereidingsprocedure doorlopen moet worden
om de omgevingsvergunning te kunnen verlenen. De beroepszaken hiertegen komen
dan dus bij de gespecialiseerde rechtbanken te liggen die hiermee mogelijk
extra belast worden. Kan de regering aangeven of zij deze zienswijze van de
leden van de CDA-fractie kan weerleggen? Wat is de te verwachten verdeling
van vergunningen op basis van de reguliere of de uitgebreide voorbereidingsprocedure,
zo vragen deze leden.Met betrekking tot de concentratiebepaling willen de leden van de CDA-fractie
weten of de voorziene uitwerkingen, zoals door de Raad voor de rechtspraak
in haar brief van d.d.17 april 2007 beschreven, waar is. Naar de mening
van deze leden zou bij het concentratiebeginsel gewaarborgd moeten worden
dat een zaak die bij een één van de gespecialiseerde rechtbanken
komt te liggen in de toekomst ook de rechtbank is die bijvoorbeeld in een
zaak met betrekking tot handhavend optreden van een bestuursorgaan dient te
oordelen. Hoe beoordeeld de regering het alternatief dat door de Raad voor
de rechtspraak is aangedragen in de voornoemde brief, zo vragen deze leden.De leden van de ChristenUnie-fractie vragen eveneens aandacht voor de
positie van de rechterlijke macht. Deze leden begrepen, dat een uitvloeisel
van onder andere het onderhavige wetsvoorstel kan zijn dat tot concentratie
van rechtsmacht wordt gekomen. De Raad voor de rechtspraak is het niet met
de regering eens dat, met het oog op de kwaliteit van de rechtspraak, wettelijke
concentratie bij één rechtbank per ressort nodig is. De Raad
bepleit daarom eventuele zaken te blijven behandelen in hetzelfde arrondissement,
waar kennis van de lokale situatie aanwezig is. Dat gebeurt momenteel naar
tevredenheid. De Raad acht vormen van samenwerken tussen rechtbanken een veel
meer aangewezen weg. De leden van de ChristenUnie-fractie verzoeken de regering
op deze benadering van de Raad voor de rechtspraak te reageren.Ook de leden van de SGP-fractie wijzen op de kritiek vanuit de rechtspraak
dat een vergaande mate van concentratie, gezien het lokale karakter van zaken,
ongewenst is. Wat is de reactie van de regering hierop? In hoeverre kan intensieve
samenwerking als alternatief voor verplichte concentratie problemen voorkomen
en tegelijk de beoogde doelstelling dienen, zo vragen deze leden.CoördinatieDe leden van de PvdA-fractie merken nogmaals op, dat zij het doel van
het wetsvoorstel onderschrijven. Alleen moeten zijn ook constateren dat het
voorstel buitengewoon complex is. Wat zijn de argumenten om te beweren dat
het voorliggende wetsvoorstel eenvoudiger is dan betere coördinatie van
afzonderlijke vergunningen? Tijdens het rondetafelgesprek in de Tweede Kamer
namen zelfs de voorstanders de stelling in dat het nog te ingewikkeld is,
maar dat het is in ieder geval beter dan niets is. Uit verschillende hoeken
zijn de leden van de PvdA-fractie gewezen op bestaande coördinatiemechanismen
in wetgeving die hetzelfde beogen. Zo is in de nieuwe Wet op de Ruimtelijke
Ordening (Wro) een coördinatiemechanisme opgenomen dat volgens sommigen
het wetsvoorstel overbodig maken. Deze leden vragen waarin het wetsvoorstel
verschilt ten opzicht van de coördinatiebepaling uit de Wro.De leden van de SP-fractie vinden het opmerkelijk dat parallel aan het
wetsvoorstel ook de Wet samenhangende besluitvorming (Wsb) in voorbereiding
is, die ongeveer het zelfde beoogt. Die wet zorgt op een veel minder dwingende
wijze voor coördinatie van deskundigheid en afstemming tussen betreffende
afdelingen en overheden. Het voorliggende wetsvoorstel maakt het proces, zo
menen deze leden, nodeloos ingewikkeld door het hoogste bevoegd gezag verantwoordelijk
te maken voor alle vergunningen, zowel bij uitgifte als in de toekomst. De
pilots in het land laten nu al zien dat hele spaghetti aan onduidelijke delegaties
en samenwerkingsverbanden ontstaat die eerder leidt tot meer bureaucratie
en lasten dan tot vermindering ervan, met als klapstuk van alle extra regulering
het op te stellen protocol voor samenwerking tussen de overheden. Het lijkt
voor de eenduidigheid in wet- en regelgeving dan ook logischer de Wsb ook
van toepassing te maken op de wetten en regels rond natuurbescherming, waterbeheer,
ruimtelijke ordening, bouw, aanleg, sloop, monumenten en milieu. Het digitale
instrumentarium, zoals die in ontwikkeling is, past daar overigens naadloos
in. Waarom sluit de regering niet aan op de methodiek van de Wet samenhangende
besluitvorming, waarbij «het loket» vooral een coördinerende
taak heeft, zo vragen deze leden.De leden van de ChristenUnie-fractie stellen vast, dat de Vereniging van
Nederlandse Gemeenten uitgebreid op het wetsvoorstel heeft gereageerd en momenteel
tot de conclusie komt, dat de aanvankelijke twijfels over de effectiviteit
ervan niet zijn afgenomen, maar juist zijn toegenomen. De VNG is van mening
dat op basis van de bestaande- en bijna vigerende weten regelgeving, bedoeld
wordt de coördinatieregeling Wro en de Wet samenhangende besluiten, de
geformuleerde doelen eerder en efficiënter kunnen worden gehaald. De
VNG is van oordeel dat de doelstellingen ook los van het wetsvoorstel te realiseren
zijn en dat hiervoor het juridische instrument van de omgevingsvergunning
dus niet nodig is. Men verwacht zelfs dat de regeldruk met het wetsvoorstel
verder zal toenemen. De VNG baseert zich daarbij op de verwachting dat het
bevoegd gezag vaak niet het aanspreekpunt voor de cliënt zal zijn en
dat het proces dus over meer schijven zal gaan lopen. Daarnaast voorziet men
grote problemen met betrekking tot de expertise die straks niet op de juiste
plaatsen aanwezig zal zijn. Verder spreekt ook de VNG van een groot risico
waar vergunningaanvragers, om risico’s en kosten te spreiden, gebruik
zullen gaan maken van het zogeheten «cafetariamodel» en dus niet
van de integrale vergunningaanvraag. In de pilots die onder andere in een
aantal Brabantse gemeenten is gehouden wordt dit vermoeden, volgens de VNG,
bevestigd. Tenslotte benoemen de gemeenten het aspect van de hogere bestuurlijke
lasten die een gevolg zijn van het onderhavige wetsvoorstel. Deze hogere lasten
(twee á drie maal zo hoog) worden veroorzaakt door de verschuiving
van bevoegdheden, maar vooral door de dreiging dat men twee processystemen
overeind moet houden: één voor de integrale vergunningen en één
voor de aanvragen uit het«cafetariasysteem».De leden van de ChristenUnie-fractie vinden de kritiek vanuit de gemeenten
ernstig. Zij verzoeken de regering dan ook uitgebreid in te gaan op de door
de VNG en gemeenten naar voren gebrachte kritiek en verwachtingen. Deze leden
zijn van mening, dat op de door de gemeenten aangevoerde punten volstrekte
helderheid moet ontstaan. Dit klemt temeer, omdat rond de «pilots»
ook is afgesproken dat de uitkomsten hiervan bepalend zouden zijn voor het
verdere verloop van het traject. Ook zou één van de randvoorwaarden
zijn dat de bestuurlijke lasten minimaal gelijk zouden moeten blijven. Deze
leden verzoeken de regering ook nader in te gaan op «het alternatief»
dat de VNG heeft gereikt en waarbij de Wet samenhangende besluiten en de coördinatieregeling
Wro als uitgangspunt zouden dienen.Ook de leden van de SGP-fractie wijzen op de parallel met het wetsvoorstel
Wet samenhangende besluiten Awb, dat voor een belangrijk deel dezelfde doelstelling
als het onderhavige wetsvoorstel lijkt te hebben. Zij vragen in hoeverre de
in het dit wetsvoorstel beoogde doelen ook door middel van de Wet samenhangende
besluiten Awb zouden kunnen worden bereikt. In hoeverre is er sprake van doublures,
of moeten de beide wetsvoorstellen vooral als complementair aan elkaar worden
gezien? Hoe en in hoeverre zijn deze wetten bij totstandkoming ten opzichte
van elkaar afgestemd?De leden van de SGP-fractie stellen vast, dat ook bij de modellen die
coördinatie in plaats van integratie van vergunningverlening beogen sprake
is van één loket. Ook hier dus sprake van een forse reductie
van de administratieve lasten voor burgers en bedrijven. Deze leden vragen
naar de verschillen tussen de coördinatiemodellen en de integratiemodellen
vanuit het perspectief van burgers en bedrijven. Zij hebben de indruk dat
de verschillen tussen deze modellen vooral liggen in de manier waarop de overheid
de vergunningverlening organiseert (backoffice) en niet zozeer het contact
tussen overheid en vergunningvragers (frontoffice) hoeft te raken. Is deze
indruk juist, zo vragen deze leden.De leden van de SGP-fractie merken op, dat bij uitvoering van de voorliggende
voorstellen in bepaalde situaties verschuiving van het bevoegd gezag zal optreden.
Daardoor kan het voorkomen dat overheden verantwoordelijk worden, zonder de
nodige ervaring te hebben ten aanzien van de betreffende vergunningverlening.
In dat geval zal er contact moeten worden gelegd met een andere bestuurslaag,
waardoor de bestuurslast alleen maar toeneemt. Waarom is er desondanks voor
deze constructie gekozen? In hoeverre kan mandatering of delegatie in dergelijke
situaties aan de orde zijn? Is coördinatie van vergunningverlening met
het oog op de voorzienbare ingewikkelde interbestuurlijke verhoudingen niet
veel eenvoudiger, helderder en dus aantrekkelijker, ook voor de betrokken
burgers en bedrijven?5. FINANCIËLE ASPECTENLegesDe CDA-fractie is met de regering van mening, dat de huidige situatie
waarin er veel variatie bestaat in de legeskosten tussen gemeenten ongewenst
is. De conclusie van het Centrum voor Milieurecht dat «om onbegrijpelijke
en moeilijk verklaarbare verschillen in legesheffing te voorkomen, uniformering
van de legesheffing de voorkeur verdient» zou dan ook reden
moeten zijn om de in het voorontwerp opgenomen bepalingen op te nemen in het
voorliggende wetsvoorstel. De situatie als ongewenst benoemen, betekent ook
dat er een keus gemaakt moet worden. Afwachten of er op decentraal bestuursniveau
op vrijwillige basis overeenstemming bereikt kan worden, is hierin een te
afwachtende houding naar het oordeel van de leden van de CDA-fractie. Te vaak
is de legesvergoeding nu nog een boete op maatschappelijke investeringen door
burgers en ondernemers. In de memorie van toelichting schrijft de regering,
dat eind 2006 een onderzoek afgerond zal worden over een model voor de legesberekening
voor de omgevingsvergunning. Deze leden verzoeken de regering om mede op basis
van de uitkomsten van dit onderzoek een duidelijke visie te ontwikkelen om
een betere balans te krijgen in maatschappelijke investeringen door derden
en een vergoeding voor de gemaakte kosten door overheidsorganen. De leden
van de CDA-fractie zien dit graag terugkomen in de nota naar aanleiding van
het verslag.De leden van de VVD-fractie staan kritisch tegenover leges, zoals ook
verwoord in onder meer de motie van Van Aartsen (30 300, nr. 15).
Deze leden betreuren dan ook de beslissing om de in het voorontwerp van de
wet opgenomen aanvullende voorzieningen over de vermindering van leges bij
termijnoverschrijding niet op te nemen in het voorliggende wetsvoorstel. Het
voorontwerp bepaalde, dat per maand termijnoverschrijding het bedrag dat de
aanvrager aan leges is verschuldigd, wordt verminderd met 25%, tot
uiteindelijk 100% van het legesbedrag. In het verlengde daarvan werd
voorgesteld om bij verder uitblijven van een beslissing maandelijks een boete
op te leggen aan de vergunningverlenende instantie, ter grootte van een kwart
van het legesbedrag, oplopend tot maximaal het bedrag dat aan leges zou zijn
geïnd. Kan de regering nader ingaan op de overwegingen om deze bepaling
niet op te nemen in het wetsvoorstel? Wat is de voortgang van een dergelijke
regeling in het kader van de Awb?Voorts vragen de leden van de VVD-fractie wat de visie van de regering
is op de uitspraak van de VNG dat de leges zullen stijgen, omdat er voor de
omgevingsvergunning meer ambtelijke handelingen nodig zijn dan nu het geval
is voor de afzonderlijke vergunningen. En wat is de visie van de regering
op de uitspraak van het IPO, dat duidelijkheid wenst over een «tegemoetkoming
in de stijgende bestuurlasten», zo vragen deze leden.6. TOEZICHT EN HANDHAVINGDe leden van de CDA-fractie constateren dat de regering ervoor kiest om
de verschillende bestuursorganen de bevoegdheid toe te kennen om toezichthoudende
ambtenaren aan te wijzen, en dus niet slechts het bevoegd gezag de handhaving
te laten uitvoeren. Hierbij wordt aangehaakt bij de milieuwethandhaving, het
Besluit kwaliteitseisen handhaving milieubeheer. Tevens dient sprake te zijn
van inzicht en informatieafstemming tussen bestuursorganen over de afspraken
die zij onderling hebben gemaakt over de samenwerking bij en de afstemming
van de werkzaamheden. Met deze inspanningsverplichting wordt naar de mening
van de leden van de CDA-fractie geen recht gedaan aan het door de regering
ingenomen standpunt, dat ondernemers maximaal twee keer per jaar door inspecteurs
bezocht mogen worden. Waarom kiest de regering er niet voor om een resultaatsverplichting,
maximaal twee inspectiebezoeken per jaar, op te nemen in het wetsvoorstel
en daarbij de verdere invulling te kiezen overeenkomstig de milieuwethandhaving,
zo vragen deze leden.Tevens verzoeken deze leden aan de regering om in overweging te nemen
in het wetsvoorstel scherper de conclusies van het rapport «interbestuurlijk
toezicht herijkt» van de Bestuurlijke Werkgroep-Alders te verwerken.
De breed gedragen zoektocht naar een effectievere en efficiëntere handhaving
die veel meer in het toezicht op het toezicht dient plaats te vinden. De mogelijke
centraliseringtendensen passen niet in het streven van de Tweede Kamer om
te komen tot minder inspecties, zo merken de leden van de CDA-fractie op.De leden van de SP-fractie zien in de doorwerking van het idee van één
bevoegd gezag problemen ontstaan bij handhaving en calamiteitenbestrijding.
Zodra de provincie bevoegd gezag is, zal de gemeente geen bemoeienis meer
hebben met de activiteiten van een ondernemer. Deze leden merken op, dat bij
calamiteiten de burgemeester als eindverantwoordelijke voor de veiligheid
van zijn gemeente wel over de juiste informatie zal moeten beschikken om adequaat
te kunnen optreden. Als de gemeente nooit meer handhavend of controlerend
over de vloer komt bij de betreffende ondernemer ontstaat hier een gat in
actuele informatie. Er ontstaat een witte vlek in de gemeente die niet is
af te dekken met het beschikbaar stellen van tekentafeldossiers en digitale
informatie-uitwisseling. Onderkent de regering dit potentiële risico,
en hoe is voorzien in het voorkomen van situaties waarin bij calamiteiten
de informatie en de bevoegdheden zijn versnipperd, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie vragen hoe de regering de precieze rolverdeling
tussen gemeente, provincie, waterschappen en Rijk ziet als het gaat om het
toezicht op de omgevingsvergunning. Wat wordt de rol van de VROM-inspectie
bij de omgevingsvergunning: is dit een zelfstandige rol of gaat het om interbestuurlijk
toezicht? Is er ook sprake van kwaliteitscontrole? Hoe vindt in de praktijk
de informatie-uitwisseling plaats tussen de betrokken instanties over verkregen
informatie en over controle-ervaringen? Welke maatregelen worden genomen om
dubbele controles te vermijden, en om de controles die worden gehouden inhoudelijk
en procedureel optimaal te laten verlopen?7. UITVOERINGS- HANDHAVINGSASPECTENUitvoeringsregelgevingDe leden van de PvdA-fractie constateren dat burgers of bedrijven bij
de voorbereiding van de plannen te maken blijven houden met verschillende
deskundige ambtenaren. Immers, omdat een aanvraag ontvankelijk moet zijn,
verschuift het gewicht naar het traject voorafgaand aan de ontvankelijkheid.
Hierdoor verschuift ook het probleem voor de aanvrager. Bij behandeling van
de aanvraag moeten nog steeds de verschillende toetsingskaders doorlopen worden.
Vanuit het oogpunt van zorgvuldigheid vinden deze leden dat prima, de vraag
is of het doelmatiger is en er tijdswinst wordt geboekt. Biedt het wetsvoorstel
de mogelijkheid voor de aanvrager om één contactpersoon te eisen?
Uit de praktijk blijkt dat in het bijzonder winkelketens veel tijd kwijt zijn
met veel verschillende interpretaties van de procedures. Maakt de omgevingsvergunning
het mogelijk om bijvoorbeeld met één aanvraagformulier te werken
of één set van voorwaarden?Kennisoverdracht, invoeringsbegeleiding en voorlichtingMet betrekking tot de invoerproblemen merken de leden van de PvdA-fractie
op, dat gemeenten te weinig tijd hebben om hun organisaties gereed te maken.
Cultuuromslag, coördinatie en afstemming tussen verschillende
overheden, herinrichting van informatievoorziening, haalbaarheid doelstellingen,
inrichten en organiseren integrale handhaving, financiering en extra kosten,
brengen hen in nood.De leden van de PvdA-fractie constateren dat tussen droom en daad, wetten
in de weg staan en praktische bezwaren bestaan. Het wetsvoorstel beoogt de
daadkracht te vergroten en een droom voor veel aanvragers en vergunningsverleners
waar te maken: vereenvoudiging, afstemming, tijd- en papierwinst. Zonder te
tornen aan rechten van belanghebbenden. De effectiviteit en efficiëntie
van de omgevingsvergunning staat of valt met de uitvoering en de vraag is
dan ook: geeft de wet voldoende vertrouwen voor de uitvoering? Heeft de regering
niet gedacht aan een uitbreiding van het aantal pilots om meer ervaring op
te doen met het voorliggende wetsvoorstel?De leden van de SGP-fractie stellen vast, dat de ervaringen van de betrokkenen
bij de pilots niet onverdeeld positief zijn. Unaniem worden lovende woorden
gesproken over de verminderde lasten voor burgers en bedrijven. Ten aanzien
van de organisatie binnen de overheid en de klantgerichtheid worden echter
kritische kanttekeningen geplaatst. Er wordt zelfs gesproken over een mogelijk
remmende werking. Wanneer kan de Kamer een officiële rapportage over
de pilots tegemoet zien? Hoe waardeert de regering de uitkomsten van de pilots,
voor zover die tot nu toe zijn gecommuniceerd? Welke waarde hecht de regering
daaraan?8. TOETSING VAN DE GEVOLGEN VAN DE WETBestuurlijke lasten voor gemeenten, provincies en rechtspraakDe leden van de PvdA-fractie vragen of het wetsvoorstel financiële
en bestuurlijke lastenverlichting brengt. Op verschillende wijze lijkt naar
voren te komen, dat de invoering een verzwaring van de lasten betekent voor
gemeenten en provincies. Heeft de regering onderzoek laten doen naar mogelijke
lastenverzwaring voor de vergunningverlener, zo vragen de leden van de PvdA-fractie.Door verschuiving van bevoegdheden naar de provincie moet ook kennis en
kunde over vergunningverlening en handhaving worden uitgewisseld. Dit vereist
extra inzet op coördinatie. Het ziet er naar uit dat provincies voor
de beoordelingen convenanten met individuele gemeenten sluiten. De gesprekspartner
die de provincie Overijssel vertegenwoordigde, beschreef het optuigen van
een zogeheten uitvoerende omgevingsdienst. De leden van de PvdA-fractie merken
op, dat uit de pilots blijkt dat de bestuurlijke lasten toenemen met een factor
drie. Is dat waar, zo vragen deze leden.De bestuurlijke lastenverzwaring wordt ook veroorzaakt door het blijven
bestaan van twee processystemen: één voor de integrale aanvraag
en één voor de opgeknipte aanvraag (het zogeheten cafétariamodel).
Met deze mogelijkheid blijft het mogelijk om niet te werken met de omgevingsvergunning.
Is er een inschatting gemaakt hoeveel gemeenten er – wanneer de wet
1 januari 2008 zou in gaan – niet klaar zijn om de omgevingsvergunning
uit te voeren en de aanvragers zullen dwingen de «normale procedures»
te volgen?Bovendien, zo merken de leden van de PvdA-fractie op, willen veel bedrijven
in dit verband helemaal geen integrale vergunning. Het is voor hen namelijk
niet mogelijk om alles en détail in een keer uit werken. Immers, niet
alle voor de aanvraag noodzakelijke informatie is bij moment van indiening
van de aanvraag aanwezig. Dit heeft een investeringsrisico tot gevolg dat
niet afgewend mag worden op de overheid, zo menen deze leden.De leden van de PvdA-fractie stellen vast, dat men de aanvraag blijft
opknippen. Deze leden constateren echter, dat uit het wetsvoorstel blijkt,
dat de milieu- en bouwvergunning vervolgens niet gesplitst kan worden in twee
procedures. Voor een milieuvergunning heb je weinig detailinformatie van het
gebouw nodig. Onder de omgevingsvergunning moet er dan gewacht worden op detailinfo
met alle vertraging van dien. Welke ervaringen zijn hiermee tot op heden opgedaan?
Zijn er pilots waar een aanvraag met een omgevingsvergunning meer tijd heeft
gekost, zo vragen deze leden.Net als de Raad van State vragen de leden van de SP-fractie of er wel
een degelijke analyse is gemaakt van de ervaren lasten en het ongenoegen over
vertraging bij vergunningaanvragen. De analyse van de leden van de SP-fractie
is, dat de oorzaak vooral ligt in de achterstanden die ontstaan door het saneren
van het ambtenarenapparaat, het gebrek aan integrale deskundigheid bij de
behandelend ambtenaren en het grote aantal conflicterende wet- en regelgevingen.
Voor het oplossen van deze knelpunten zijn de extra overleggen en de uitbreiding
van bureaucratische procedures als gevolg van de omgevingsvergunning niet
de oplossing. Deze voegt alleen maar tijd en geld kostende activiteiten toe.
Deelt de regering deze analyse? Onderkent de regering dat met het wetsvoorstel
een bureaucratische tussenlaag ontstaat van overlegstructuren die de betreffende
overheden alleen maar geld en tijd kost?De leden van de SP-fractie zien de meerwaarde van het vooroverleg met
de aanvragers. Een goede voorbereiding scheelt uiteraard veel herstelwerk
achteraf en maakt de posities en verwachtingen over en weer helder. De kosten,
die een overheid maakt voor dit vooroverleg, vallen echter niet onder dekking
van de leges. Hoe voorziet de regering in financiering van de kosten van het
vooroverleg?De leden van de SP-fractie merken op, dat met het wetsvoorstel wordt beoogd
om via één loket de klant op maat te helpen bij het aanvragen
van de vergunningen. De aanvrager krijgt binnen de afgesproken tijd netjes
een stapel vergunningen met een nietje terug en kan aan de slag. Daarmee is
het doel van de wet, de lastenverlichting voor ondernemers en particulieren,
gerealiseerd. Derde belanghebbenden weten binnen dezelfde termijn waar ze
aan toe zijn en kunnen binnen acht weken bezwaar aantekenen. Dat is de voorkant
van het loket. Deze leden zien achter het loket vooral een lastenverzwaring
voor de overheden. Het organiseren van overleg en afstemming tussen de afdelingen
en tussen de verschillende overheden gaat extra bureaucratie opleveren. De
VNG heeft berekend, dat het hele «Wabo-circus» wordt opgetuigd
voor slechts 15% van de aanvragen. De overige 85% betreft al
enkelvoudige vergunningaanvragen. Van die 15% aanvragen zal ook na
invoering van het wetsvoorstel een deel nog gefaseerd of op onderdelen worden
aangevraagd, en dus niet als één integrale vergunning. Is het
beperkte aantal meervoudige aanvragen dat overblijft de extra bureaucratie
en lastenverzwaring waard? Kan de regering de maatschappelijke kosten in beeld
brengen en aangeven hoe die opwegen tegen de baten aan de andere kant van
het loket, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering meer inzicht kan geven
in de bestuurlijke lasten van (de invoering van) de omgevingsvergunning. Hoe
groot zijn de eenmalige kosten voor aanpassingen die samenhangen met de invoering
en hoe hoog zijn de structurele, jaarlijks terugkerende kosten? De VNG becijfert,
dat de lasten met een factor twee à drie toenemen in vergelijking met
de vermindering van de administratieve lasten voor burgers en bedrijven. Deelt
de regering die visie?Ook de leden van de SGP-fractie constateren dat het wetsvoorstel de lasten
voor burgers en bedrijven wel vermindert, maar dat de bestuurslast voor de
overheid niet vermindert en door de toenemende noodzaak van afstemming tussen
overheden wellicht zelfs toeneemt. Zij vragen de regering eveneens nader in
te gaan op de bestuurslast voor de overheid ten gevolge van het wetsvoorstel.
In hoeverre is die belasting gewogen en ook afgewogen tegen de voordelen voor
burgers en bedrijven? Kunnen er ook ten aanzien van de effecten van de onderhavige
voorstellen op de (bestuurlijke) belasting van overheden percentages en bedragen
worden genoemd, mede naar aanleiding van de pilots? De aan het woord zijnde
leden vinden deze gegevens van belang voor het maken van een goede afweging.Administratieve lastenDe leden van de PvdA-fractie vragen of minder kosten leiden tot minder
administratieve lasten. Pilots laten zien, dat bijvoorbeeld in de provincie
Overijssel een geheel nieuwe afdeling wordt opgericht, de uitvoerende omgevingsdienst.
Het bevoegd gezag is en blijft bevoegd gezag. Maar als grote concerns een
volgende vergunning nodig hebben, bijvoorbeeld voor de bouw van een fietsenstalling,
dan zal het bedrijf naar de provincie moeten gaan. Is dat waar, zo vragen
deze leden.9. BINNENGEKOMEN REACTIESDe leden van de VVD-fractie benadrukken dat het College Bescherming Persoonsgegevens
erop wijst, dat het wetsontwerp bepalingen bevat over de elektronische publicatie
van beschikkingen op aanvragen van de omgevingsvergunning. Aangezien nadere
reglementering voor de publicatie op internet van persoonsgegevens ontbreekt,
kan dit negatieve gevolgen hebben op de privacybescherming. Kan de regering
aangeven waarom het CBP niet om advies is gevraagd? Wat is de reactie van
de regering op de kritiek van het CBP, zo vragen deze leden.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering kan aangeven op welke
wijze zij de resultaten van de Taskforce Vereenvoudiging Vergunningen (Commissie
Kraaijeveld) heeft meegewogen bij het opstellen van het wetvoorstel, in het
bijzonder de notie dat een vergunning lang niet altijd het aangewezen instrument
is om bedrijfsactiviteiten re reguleren. Een vergunning betekent immers dat
de overheid expliciet toestemming geeft voor een activiteit, in plaats van
dat er algemene regels gelden waaraan een bedrijf zich te houden heeft.De leden van de ChristenUnie-fractie merken op, dat de Raad van State
betoogt dat hetgeen algemeen bestuursrechtelijk (Awb) is geregeld niet meer
in bijzondere wetgeving behoeft te worden geregeld. De regering stelt in het
Nader rapport dan zij ook zo veel mogelijk uitgaat van de Awb. Tijdens het
rondetafelgesprek, dat de Tweede Kamer heeft gehouden, bleek, volgens de reactie
van de Vereniging FME-CWM, dat in het wetsvoorstel «op tal van punten
wezenlijk» van de Wwb wordt afgeweken en dat daar in de memorie van
toelichting «geen enkele reden» voor wordt gegeven. (genoemd worden
art. 6.2, lid 2 en lid 3, art. 3.8, 3.15, 3.9, lid 4, 5.16, 5.17 en 5.18).
De leden van de ChristenUnie-fractie zijn benieuwd naar de nadere reactie
van regering op dit punt. Het komt hen voor dat beide benaderingen niet tegelijkertijd
waar kunnen zijn.10. RELATIE MET ANDERE WETGEVINGMonumentenwet 1988De leden van de CDA-fractie constateren dat de regering ervoor heeft gekozen
om de vergunningverlening ten aanzien van archeologische monumenten niet onder
het wetsvoorstel te brengen. De argumentatie komt voort uit het feit, dat
het beperkte aantal vergunningen (60) per jaar de ingrijpende verandering
in het bestuurlijke stelsel niet rechtvaardigen. Tevens geeft de regering
aan, dat als vertaling van het verdrag van Malta op dit moment de «Wet
op de archeologische monumentenzorg (Wamz)» bij de Kamer in behandeling
is. Deze wet geeft een verdere integratie van de archeologische belangen in
wetten die wel onder het huidige wetsvoorstel komen te vallen. Voor de leden
van de CDA-fractie is niet duidelijk op welke wijze de archeologische belangen
worden gewaarborgd. Is dit binnen de omgevingsvergunning of daarbuiten en
wat is de verantwoordelijkheidsverdeling binnen de genoemde wetten?WaterwetDe leden van de CDA-fractie vragen de regering om in haar nota naar aanleiding
van het verslag helder uiteen te zetten waarom er gekozen is voor de huidige
verdeling van de Wet verontreiniging oppervlaktewateren (Wvo) over de Waterwet
en het voorliggende wetsvoorstel. De scheiding die nu is aangebracht, lijkt
geen bijdrage te leveren aan het doel van het voorliggende wetsvoorstel om
te komen tot een transparantere besluitvorming.De leden van de VVD-fractie vragen of de regering nader kan ingaan op
het bezwaar van de Unie van Waterschappen tegen de opname in het wetsvoorstel
van de vergunningverlening rond lozingen van verontreinigende en schadelijke
stoffen op oppervlaktewater via het openbaar vuilwaterriool (nu geregeld in
de Wet verontreiniging oppervlaktewateren, die zal opgaan in de Waterwet en
de Wet Milieubeheer). Wat is de visie van de regering op het argument van
de Unie van Waterschappen, dat «hierdoor de klok ruim twintig jaar wordt
teruggezet, omdat in 1984 de overheveling van deze bevoegdheden van gemeenten
naar waterschappen juist leidde tot een significante verbetering van de waterkwaliteit»?Ook de leden van de ChristenUnie-fractie constateren, dat met betrekking
tot het aspect coördinatieregeling Waterwet/Wvo-vergunning de eisen met
betrekking tot indirecte lozingen uitsluitend in de omgevingsvergunning of
het stelsel van algemene maatregelen op grond van de Wet milieubeheer worden
gesteld en niet op grond van de Waterwet. Deze leden constateren ook dat de
Unie van Waterschappen het hier fundamenteel mee oneens is. De regering stelt
dat ook in de huidige regelingen slechts in 5% van de gevallen op grond
van de Wvo worden geregeld en dat deze over het algemeen ook zijn gesaneerd.
De Unie van Waterschappen wijst hier echter vooral op het directe publieke
belang van de bescherming van de rioolzuiveringsinstallaties en op de beleidssamenhang
op het gebied van het water. Indirecte lozingen zullen in de huidige gesaneerde
situatie vooral illegale en dus plotseling optredende vervuilingen betreffen
en dus een slagvaardig optreden van het betreffende Waterschap vereisen. Dient
in dat licht niet tegemoet te worden gekomen aan de bezwaren van de Unie van
Waterschappen, zo vragen deze leden.MijnbouwwetDe leden van de CDA-fractie stellen vast, dat de regering gekozen heeft
om de bevoegdheid voor de verlening van de omgevingsvergunning met betrekking
tot de mijnbouwwet bij het ministerie van Economische Zaken neer te leggen.
Deze bevoegdheid was tot nu toe gedelegeerd aan de provincies. De leden van
de CDA-fractie zien in het huidige wetsvoorstel onvoldoende motivering voor
deze keus. Kan de regering dit voorstel nader onderbouwen?De leden van de VVD-fractie vragen wat de reactie van de regering is op
het voorstel van het IPO, om de vergunningverlening voor projecten waarvoor
een mijnbouwvergunning benodigd is niet bij de minister van Economische Zaken
neer te leggen, zoals voorgesteld in het wetsvoorstel, maar een splitsing
te maken tussen het economische deel van deze vergunning (winnen en opslaan
van stoffen) en het milieudeel (ruimtelijke ordening, veiligheid, natuurbeheer,
grondwaterbescherming e.d.). Wat is de visie van de regering op het voorstel
om dit economische deel onder te brengen bij de minister van Economische Zaken
en het milieugedeelte bij de provincies? Kan de regering daarbij in het bijzonder
ingaan op de wijze waarop deze twee kanten van de mijnbouwvergunning strijdig
kunnen zijn? Met andere woorden, welke mogelijkheden hebben provincies om
nimby-projecten («not in my backyard»; mijnbouwprojecten die vanuit
nationaal belang wenselijk worden geacht maar waarvoor de betreffende provincie
niet veel voelt) tegen te houden door de milieuvergunning niet te verlenen,
zo vragen deze leden.De leden van de SGP-fractie merken op, dat met betrekking tot de mijnbouw
met het onderhavige wetsvoorstel zowel de economische belangen als de belangen
ten aanzien van de omgeving bij het Rijk worden neergelegd. Deze leden vragen
of dit met het oog op het zo decentraal mogelijk neerleggen van verantwoordelijkheden
nodig en wenselijk is. Waarom is er niet voor gekozen om de provincies het
bevoegd gezag te laten zijn als het gaat over de omgevingsvergunning voor
mijnbouwwerken? Is de regering bereid dit te heroverwegen?II. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGArtikel 2.5In lid 4 van dit artikel kiest de regering ervoor om de minister van VROM
de mogelijkheid te geven om, indien dit geboden is in het algemeen belang,
zelf te besluiten op een aanvraag voor een omgevingsvergunning. In de memorie
van toelichting is het doorslaggevende argument, dat het noodzakelijk kan
zijn om de hiervoor noodzakelijk amvb krachtens lid 3 niet af te wachten.
De leden van de CDA-fractie vragen of dit betekent dat de minister van VROM
de mogelijkheid heeft om een aanvraag voor een omgevingsvergunning, waarvan
kan worden verondersteld dat de minister later de Nimby-procedure nodig heeft
om de activiteit doorgang te laten vinden, direct onder zijn eigen verantwoordelijkheid
laat vallen. Naar de mening van de leden van de CDA-fractie is dit, zelfs
niet in theoretische zin, een wenselijke situatie. Kan de regering nader onderbouwen
waarom deze bevoegdheid noodzakelijk is en in hoeverre dit overeenkomt met
vergelijkbare bevoegdheden uit de Wet op de ruimtelijke ordening?Artikel 6.2De leden van de VVD-fractie merken op, dat in artikel 6.2 is aangegeven
dat een vergunning pas in werking treedt als deze bekend is gemaakt. Zoals
de tekst nu luidt, geeft een vergunning van rechtswege nog geen rechten aan
de vergunninghouder. Indien de overheid niets bekend maakt, is de vergunning
niet in werking getreden. Kan de regering hierop nader ingaan, zo vragen deze
leden.Artikel 8.2De leden van de CDA-fractie willen vasthouden aan de inwerkingtreding
van 1 januari 2008. Het doel is een goed wetsvoorstel met voldoende duidelijkheid
voor iedereen en geen situaties waarbij veel aanloopproblemen ontstaan door
een te snelle implementatie. Hierover en dan vooral met betrekking tot de
voortgang van de noodzakelijke ict-toepassingen willen deze leden volledig
worden geïnformeerd middels de nota naar aanleiding van het verslag.De leden van de PvdA-fractie vragen eveneens hoe het staat met de benodigde
ict-hervormingen die nodig zijn om de omgevingsvergunning een ordelijke manier
ingevoerd te krijgen.De leden van de VVD-fractie merken op, dat volgens de oorspronkelijk planning
de omgevingsvergunning in 2007 volledig operationeel zou zijn. Die datum is
niet gehaald. Kan de regering aangeven wat de stand van zaken is rond de voorbereidingen
voor de invoeringsdatum 1 januari 2008? Kan de regering een tijdpad aangeven,
voor de stappen die nog genomen moeten worden in de periode tot 1 januari
2008, zo vragen deze leden.Ook de leden van de ChristenUniefractie vragen of de door het VNG en IPO
bepleite ict-voorzieningen tijdig gereed zullen zijn voor de nu nog in de
wet genoemde ingangsdatum van 1 januari 2008, opdat ook vanaf het begin
op een adequate wijze invulling kan worden gegeven aan de met de Wabo samenhangende
complexe administratieve procedure. Deze leden vernemen eveneens graag in
hoeverre de regering de ingangsdatum van 1 januari 2008 een reële
datum vindt.De leden van de SGP-fractie verwijzen naar de twijfel die in brede kring
bestaat over de haalbaarheid van 1 januari 2008 als datum voor inwerkingtreding
van het wetsvoorstel. Voor een zorgvuldige invoering van de wet zou uitstel
van een half jaar of een jaar noodzakelijk zijn. Ook zij ontvangen graag de
opvatting van de regering hierover en informatie over de beschikbaarheid van
relevante ict-voorzieningen.XNoot1Samenstelling:Leden: Van Gent (GL), Van der Staaij (SGP), Poppe (SP), Snijder-Hazelhoff
(VVD), ondervoorzitter, Depla (PvdA), Van Bochove (CDA), Koopmans (CDA), voorzitter,
Spies (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Haverkamp (CDA), De Krom
(VVD), Samsom (PvdA), Roefs (PvdA), Neppérus (VVD), Van Leeuwen (SP),
Jansen (SP), Jacobi (PvdA), Van der Burg (VVD), Van Heugten (CDA), Vermeij
(PvdA), Madlener (PVV), Ouwehand (PvdD), Bilder (CDA) en Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU).Plv. leden: Duyvendak (GL), Van der Vlies (SGP), Polderman (SP), Remkes
(VVD), Crone (PvdA), Hessels (CDA), Koppejan (CDA), Ormel (CDA), Koşer
Kaya (D66), Leijten (SP), Willemse-van der Ploeg (CDA), Kamp (VVD), Wolfsen
(PvdA), Vos (PvdA), Zijlstra (VVD), Langkamp (SP), Gerkens (SP), Waalkens
(PvdA), Van Beek (VVD), Schermers (CDA), Besselink (PvdA), Agema (PVV), Thieme
(PvdD), Vietsch (CDA) en Ortega-Martijn (CU). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30844-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl