Vreemdelingenbeleid; Brief minister over maatregelen die zijn genomen m.b.t. het gebruik van vingerafdrukken van vreemdelingen ten behoeve van de opsporing
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19637, nr. 635

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

17-12-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

19637 nr. 635

10-12-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam§ 1. INLEIDING§ 1.1. Het Havank-systeem§ 1.2. Oude Werkwijze§ 1.3. Juridische basis vroegere werkwijze§ 2. NIEUWE SITUATIE§ 2.1. De Wet bescherming persoonsgegevens§ 2.2. Genomen en voorgenomen maatregelen§ 2.2.1 In het kader van de opsporing§ 2.2.2. Juridisch kader nieuwe situatie§ 3. GEVOLGEN VOOR DE OPSPORING§ 4. DE AANPASSING VAN HET HAVANK-SYSTEEMOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 19637Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
19 637Vluchtelingenbeleidnr. 635BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 10 december 2001Bij brief van 20 april 2001 heb ik u geïnformeerd over het gebruik
van de vingerafdrukken van vreemdelingen ten behoeve van de opsporing (19 637,
nr. 583). In die brief heb ik u tevens aangegeven dat het Havank-systeem (Het
Automatische VingerAfdrukken Systeem Nederlandse Kollektie) voor 25 oktober
dit jaar zou zijn aangepast. Door middel van deze brief wil ik u, mede namens
de Staatssecretaris van Justitie als verantwoordelijke voor het vreemdelingenbeleid
en de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties als korpsbeheerder
van het Korps Landelijke politiediensten, informeren over de stand van zaken
en de maatregelen die ik dienaangaande inmiddels heb getroffen en nog zal
treffen. In deze brief zal ik tevens ingaan op de vragen die zijn gesteld
door de leden Middel en van Oven (beide PvdA) en Wijn (CDA).Ik schrijf u deze brief eerst nu omdat ik eerst thans in de gelegenheid
ben u een volledig beeld te schetsen.§ 1. INLEIDING§ 1.1. Het Havank-systeemVoor het vergelijken van vingersporen met de vingerafdrukkenslips van
verdachten en vreemdelingen wordt gebruik gemaakt van twee systemen. In het
Havank-systeem bevinden zich de gedigitaliseerde vingerafdrukken. De namen
die behoren bij die vingerafdrukken bevinden zich in een apart systeem, het
Dacty-namensysteem. Door middel van een nummer op de vingerafdrukkenslip kan
de bijbehorende naam in het fysieke dossier of in het Dacty-namensysteem worden
opgezocht. Deze systemen zijn in gebruik sinds 1989. In het vervolg van deze
brief zullen deze systemen gemakshalve tezamen aangeduid als het Havank-systeem.In dat systeem worden de vingerafdrukkenslips opgenomen die in het kader
van strafrechtelijk onderzoek (verder aangehaald als verdachtenslips)
en in het kader van de uitvoering van de vreemdelingenregelgeving zijn vergaard.
De vingerafdrukkenslips die in het kader van de vreemdelingenregelgeving zijn
afgenomen, bestaan uit die van asielzoekers en van overige vreemdelingen voor
zover er twijfel bestaat ten aanzien van hun identiteit (verder aangehaald
als vreemdelingenslips). Het Havank-systeem wordt beheerd door de dienst Nationale
Recherche Informatie van het Korps landelijke politiediensten (verder aangehaald
als dNRI). Vier grote korpsen hebben een rechtstreekse aansluiting op het
systeem, uitsluitend voor sporenzoekingen. Uit Havank worden uitsluitend gegevens
verstrekt op basis van aangeboden vingerafdrukmateriaal.Het doel van het registreren van de verdachtenslips is de opsporing en
vervolging van verdachten van strafbare feiten. Dit deel van de registratie
valt onder de werking van de Wet politieregisters.Het doel van het registreren van de vreemdelingenslips is het ten behoeve
van de uitvoering van de Vreemdelingenwet vastleggen, verwerken en verstrekken
van gegevens en inlichtingen aan daartoe bevoegde ambtenaren, betreffende
de identiteit van de in de registratie opgenomen vreemdelingen. Dit deel van
de registratie valt sinds 1 september 2001 onder de werking van de Wet
bescherming persoonsgegevens (Wbp). Tot 1 september was de Wet persoonsregistraties
(Wpr) van kracht.§ 1.2. Oude WerkwijzeDe op een plaats van een delict aangetroffen vingersporen worden door
de politie ter identificatie verzonden aan de dNRI. Deze dienst vergelijkt
de aangetroffen sporen met álle in het Havank-systeem opgenomen vingerslips
(dus zowel met die van de verdachten als die van de vreemdelingen). Na een
hit worden de bij de vingerafdrukkenslips behorende persoonsgegevens opgezocht
in het fysieke dossier dan wel het Dacty-namensysteem. Hierna kunnen zich
drie situaties voordoen. De hit kan verwijzen naar een verdachte, naar een
vreemdeling die tevens in Havank is opgenomen als verdachte vanwege een crimineel
verleden en naar een vreemdeling die niet in het bestand voorkomt als verdachte.
In het laatste geval doet zich een bijzondere situatie voor. Immers deze vingerafdrukken
zijn niet opgenomen met het doel «ter uitvoering van de politietaak»
maar ten behoeve van de uitvoering van de vreemdelingenwetgeving. Tot verstrekking
mocht in dat geval pas worden overgegaan, indien werd voldaan aan de in de
Wet persoonsregistraties (Wpr) en het betreffende privacyreglement vermelde
eisen.§ 1.3. Juridische basis vroegere werkwijzeDe juridische basis van deze werkwijze werd gevormd door artikel 18, derde
lid, van de Wet persoonsregistraties en artikel 9, eerste lid, onderdeel f,
van het privacyreglement voor de landelijke vingerafdrukkenregistratie ten
behoeve van de uitvoering van de Vreemdelingenwet. Het uitgangspunt van de
Wet persoonsregistraties was dat in beginsel alleen gegevens vertrekt werden
voor zover dat in overeenstemming was met het doel van de registratie. Daarop
waren echter uitzonderingen mogelijk. Artikel 18 van de Wpr was zo'n uitzonderingsbepaling.
Deze luidde: «Gegevens kunnen desgevraagd worden
verstrekt aan personen of instanties met een publiekrechtelijke
taak, voor zover zij die gegevens behoeven voor
de uitvoering van hun taak en de persoonlijke levenssfeer van de geregistreerden
daardoor niet onevenredig wordt geschaad».De beheerder toetste de toelaatbaarheid van de verstrekking, indien bleek
dat de hit een vreemdeling betrof, aan de hand van het door hem vastgestelde
criterium dat er een ernstig misdrijf moest zijn gepleegd. De vier eerder
genoemde grote politiekorpsen waren uiteraard ook gehouden aan dit verstrekkingenregime.In de praktijk werd het criterium «ernstig misdrijf» vertaald
in het objectieve criterium dat het een feit moest betreffen waarvoor voorlopige
hechtenis was toegelaten. Deze werkwijze is destijds inhoudelijk afgestemd
met mijn ambtsvoorganger.In geval de gegevens van de geregistreerde vreemdeling werden verstrekt
betrof dit, voor zover bekend: de naam, voornamen, geboorteplaats en nationaliteit.
Gelet op de aard van deze gegevens, het criterium dat er sprake moest zijn
van een misdrijf waarvoor voorlopige hechtenis was toegelaten en het maatschappelijk
belang van de opsporing, was er in die gevallen geen sprake van een onevenredige
benadeling van de persoonlijke levenssfeer. In mijn brief van 20 april
concludeer ik dan ook dat deze werkwijze onder werking van de Wpr een adequate
wettelijke basis had.Het College bescherming persoonsgegevens (voorheen de Registratiekamer)
heeft in het verleden geen aanleiding gezien ter zake te interveniëren
en ook uit de rechtspraktijk blijkt niet dat hier sprake was van een onjuiste
interpretatie van de Wpr.§ 2. NIEUWE SITUATIE§ 2.1. De Wet bescherming persoonsgegevensSinds de invoering van het Havank-systeem en de destijds gemaakte keuzes
zijn we 10 jaar verder en er is een nieuwe wet in werking getreden. De inzichten
voor wat betreft de bescherming van de privacy zijn veranderd en neergelegd
in de Wbp. De Wbp stelt aan het verwerken van persoonsgegevens, in ieder geval
voor wat betreft de opsporing, strengere eisen.Deze wet dient ter implementatie van de Europese richtlijn 95/46/EG van
het Europees Parlement en de Raad van 24 oktober 1995 betreffende de
bescherming van natuurlijke personen in verband met de verwerking van persoonsgegevens
en betreffende het vrije verkeer van die gegevens. De richtlijn laat de lidstaten
de mogelijkheid om een overgangstermijn van maximaal drie jaar te hanteren
voor bestaande verwerkingen. Nederland heeft van die mogelijkheid gebruik
gemaakt door in de Wbp een overgangstermijn van één jaar op
te nemen. Dat wil zeggen dat de verantwoordelijken in beginsel tot 1 september
2002 de tijd hebben om bestaande systemen aan te passen aan de eisen van de
nieuwe wet. Omdat de richtlijn er echter van uitgaat dat de lidstaten de richtlijn
voor 25 oktober 1998 omzetten in nationaal recht, ligt het in de rede
dat de in de richtlijn voorziene overgangsperiode van drie jaar zich niet
uitstrekt tot na 25 oktober 2001. Dat betekent dat er zich na die datum
een situatie kan voordoen waarin een burger zich beroept op een bepaling van
de richtlijn tegenover de nationale overheid. Dat is uitsluitend mogelijk
indien een dergelijke bepaling zich leent voor rechtstreekse werking. Daarvan
is volgens vaste jurisprudentie van het Hof van justitie sprake indien de
bepaling onvoorwaardelijk en voldoende nauwkeurig is. In casu gaat het om
de toepassing van artikel 13, eerste lid, onder d, van de richtlijn (de uitzonderingen
voor onder andere de opsporing). Op grond van bovenstaande criteria ben ik
van mening dat deze bepaling zich niet voor rechtstreekse werking leent. Het
feit dat een bepaling geen rechtstreekse werking heeft neemt niet weg dat
de nationale rechter verplicht is om het nationale recht uit te leggen in
het licht van de bewoordingen en het doel van de richtlijn, teneinde het met
de richtlijn beoogde resultaat te bereiken. Dit staat bekend als richtlijnconforme
interpretatie en kan in bepaalde gevallen tot eenzelfde resultaat
leiden als rechtstreekse werking. Tenslotte bestaat de mogelijkheid om de
overheid aansprakelijk te stellen voor de schade die voor particulieren voortvloeit
uit het niet tijdig of onjuist omzetten van een richtlijn. Mede hierom is
het van belang het systeem en de werkwijze zo spoedig mogelijk aan te passen
aan de uit de Wbp voortvloeiende eisen.Het feit dat de voornoemde bepaling van de richtlijn niet rechtstreeks
werkt ontslaat mij natuurlijk niet van de verplichting om voor de opsporing
de bovenbeschreven werkwijze aan te passen. De Wbp schrijft voor in artikel
9 dat persoonsgegevens niet verder mogen worden verwerkt op een wijze die
onverenigbaar is met de doeleinden waarvoor ze zijn verkregen. «Verwerken»
omvat meer handelingen dan het begrip «verstrekken» van de Wpr.
Onder verwerken wordt ook vergelijken begrepen. In artikel 43 van de wet is
een uitzondering gemaakt voor wat betreft het verwerken van persoonsgegevens
ten behoeve van de voorkoming, opsporing en vervolging van strafbare feiten.
Dit vergt een proportionaliteits- en een subsidiariteitstoets voorafgaande
aan de verwerking, aan de hand van de omstandigheden van het concrete geval.Daarmee is een belangrijk verschil met de Wpr gegeven. De oude wet maakte
namelijk een beoordeling mogelijk na vergelijking maar vóór
verstrekking. Er mocht dus wel vergeleken worden, maar als niet aan de voorwaarden
werd voldaan mocht er niet verstrekt worden. Door de nieuwe wetgeving worden
aldus strengere eisen gesteld aan het gebruik van vingerafdrukkenslips. Dit
stelt derhalve ook andere eisen aan de inrichting van het Havank-systeem.
Dat wil zeggen dat de vingerafdrukkenslips van de verdachten onderscheiden
moeten kunnen worden van die van de vreemdelingen.§ 2.2. Genomen en voorgenomen maatregelen§ 2.2.1 In het kader van de opsporingNaar aanleiding van de genoemde brief van 20 april 2001 heb ik de korpsbeheerder
van het Korps landelijke politiediensten en de korpsbeheerders van de vier
grote korpsen nog eens nadrukkelijk gewezen op het op dat moment geldende
wettelijke kaders en het daaruit voortvloeiende verstrekkingenbeleid.§ 2.2.2. Juridisch kader nieuwe situatieVoor wat betreft de situatie die vanaf 25 oktober 2001 is gaan gelden,
staan twee juridische aspecten centraal. Het eerste aspect is de vraag wie
«verantwoordelijke» is voor het beleid met betrekking tot het
vaststellen van het doel en verwerken van de vingerafdrukkenslips van vreemdelingen,
zoals genoemd in artikel 1 onder d van de Wbp. Het tweede aspect betreft de
uitwerking van het afwegingskader voor wat betreft de genoemde «belangenafweging
in het concrete geval».De beleidsmatige verantwoordelijkheid voor de afname, de registratie en
het verdere verwerken van vingerafdrukken van vreemdelingen berust bij de
Minister van justitie, in casu Staatssecretaris van Justitie vanuit haar verantwoordelijkheid
voor de uitvoering van de vreemdelingenwetgeving. Het technisch beheer van
dat deel kan blijven berusten bij de dNRI, als zijnde de bewerker.Bij de vormgeving van het afwegingskader is een aantal alternatieven bestudeerd.
Binnen de grenzen van de Wet bescherming persoonsgegevens is daarbij onderzocht
of er nog mogelijkheden zijn, en zo ja welke, om ten behoeve van
opsporingsonderzoeken te komen tot het standaard raadplegen van het vreemdelingenregister,
zonder daarbij afbreuk te willen doen aan de belangen van de privacybescherming.
Gebleken is dat de Wet bescherming persoonsgegevens dusdanige eisen stelt,
dat er geen mogelijkheden zijn de tot nu toe gangbare praktijk te continueren.Voor wat betreft de vragen van de leden Middel en Van Oven (beiden PvdA)
van Uw kamer ben ik de mening toegedaan dat het in één bestand
samenvoegen van de vingerafdrukken van vreemdelingen en verdachten in de concrete
casus niet zonder meer leidt tot een criminaliserende werking. Het vergelijken en gebruiken van die vingerafdrukken zou eventueel
wel kunnen leiden tot criminaliserende werking. De hierboven weergegeven praktijk
biedt daartegen waarborgen door voor de verstrekking eerst te beoordelen of
aan de gestelde eisen wordt voldaan. Voor zover er toch criminaliserende werking
van het samenvoegen uit zou gaan, zal dat worden opgeheven aangezien conform
de eisen van de Wbp deze groepen van gegevens van elkaar zullen worden onderscheiden.De beginselen van proportionaliteit en subsidiariteit vereisen dat, er
alvorens voor een vergelijking van vingerafdrukken het vreemdelingenbestand
kan worden geraadpleegd, sprake moet zijn van een redelijk vermoeden (in strafvorderlijke
zin) dat bij het misdrijf waarbij een vingerspoor is aangetroffen, een vreemdeling
is betrokken.Bij de beoordeling van het redelijk vermoeden zullen zowel worden betrokken
de gegevens betreffende de mogelijke dader als de gegevens betreffende het
strafbare feit en de plaats van het delict. Daarbij kan onder meer gedacht
worden aan specifieke getuigenverklaringen of aan een specifieke modus operandi.
Deze criteria zullen zich in de praktijk verder moeten ontwikkelen.Het lid Wijn van Uw Kamer heeft de vraag gesteld welke wet- en regelgeving
moet worden aangepast om het gebruik van alle beschikbare vingerafdrukken
van vreemdelingen bij opsporingsonderzoeken mogelijk te maken. Ik heb daarvoor
in de afgelopen periode twee mogelijkheden in beschouwing genomen. De eerste
mogelijkheid is de uitbreiding van het doel waarvoor vingerafdrukken van vreemdelingen
in het kader van het Vreemdelingenbesluit 2000 kunnen worden afgenomen, met
het doel «de opsporing van strafbare feiten». Een dergelijke uitbreiding
druist echter niet alleen in tegen het doel en de strekking van de Vreemdelingenwet
2000, maar ook tegen strekking van de zeer onlangs inwerking getreden Wet
bescherming persoonsgegevens en de Europese richtlijn waarop deze is gebaseerd.
Voorts zou de overheid een verkeerd signaal afgeven wanneer zij de gevolgen
voor in dit geval de opsporing als gevolg van de bepalingen van de Wet bescherming
persoonsgegevens wegneemt, door de doelen van haar registraties uit te breiden.Op basis van het voorstaande ben ik tot het volgende beleid gekomen inzake
het gebruik van vreemdelingenslips ten behoeve van de opsporing:1. De Minister van Justitie, in casu de Staatssecretaris van Justitie,
is verantwoordelijk voor de registratie van de vingerafdrukkenslips van vreemdelingen.
Voor het verwerken van vingerafdrukken van vreemdelingen ten behoeve van de
voorkoming, opsporing en vervolging van strafbare feiten wordt de volgende
werkwijze gehanteerd. De Officier van justitie dient het verzoek, waarbij
is aangegeven dat hij redenen heeft om te vermoeden dat de verdachte een vreemdeling
is, rechtstreeks in bij de dNRI. Hij zal dat verzoek niet lichtvaardig mogen
doen. De strafrechter kan immers in het kader van de bewijsgaring toetsen
of de redenen om te vermoeden dat de verdachte een vreemdeling was aanwezig
waren. Hiertoe zal de Minister, in casu Staatssecretaris, met inachtneming
van het voorstaande, in algemene zin een regeling treffen waarin
voorafgaande toestemming zal worden verleend aan het openbaar ministerie.
Op grond van die regeling kan de Officier van Justitie de registratie van
vingerafdrukkenslips van vreemdelingen direct bevragen. In de overgangsfase
naar de genoemde regeling zal analoog aan de voorgestelde werkwijze per individueel
geval worden gehandeld.2. In het strafdossier dient de aanleiding tot het gebruik van de betreffende
vingerafdrukken van vreemdelingen met redenen omkleed gemeld te worden.§ 3. GEVOLGEN VOOR DE OPSPORINGDat het voorstaande consequenties zal hebben voor het aantal op te lossen
misdrijven is evident. Immers in veel strafrechtelijke onderzoeken waarbij
een vingerspoor is aangetroffen is dat vaak het enige aangrijpingspunt.Uit de door de dNRI verstrekte informatie blijkt dat het jaarlijks zal
gaan om ongeveer 500 hits op asiel -en illegalenslips, voor zover die niet
tevens in Havank zijn opgenomen als verdachte. Dit aantal hits zal in de nieuwe
situatie grotendeels gemist gaan worden. Dat hoeft niet te betekenen dat er
ook ongeveer 500 zaken op jaarbasis minder zullen worden opgelost. Enerzijds
kan in het verleden namelijk een zaak meerdere hits hebben opgeleverd en kan
in het daarop volgende onderzoek blijken dat de persoon op wiens vingerafdrukken
de hit is gemaakt niet de dader is. Anderzijds komt het natuurlijk ook voor
dat een verdachte die is aangehouden voor een zaak bij zijn verhoor meerdere
zaken bekent. Alhoewel ik het missen van een aantal hits vanuit het opsporingsbelang
zeer betreur, zie ik, zoals ik in het voorgaande al betoogde, in de gegeven
situatie die de nieuwe privacywetgeving creëert geen mogelijkheid hierin
thans verandering te brengen.§ 4. DE AANPASSING VAN HET HAVANK-SYSTEEMDit alles stelt, zoals ik ook in mijn brief van 20 april 2001 heb geschreven,
eisen aan het Havank-systeem. De vingerafdrukken van vreemdelingen zullen
onderscheiden moeten worden van die van verdachten. Op het gebied van de techniek
is op dit moment echter een aantal ontwikkelingen gaande die van invloed zijn
op de noodzakelijke aanpassing van het Havank-systeem. De vervanging van het
Havank-systeem, die mogelijk zal plaatsvinden in 2003, is daar een voorbeeld
van.Onderzocht is op welke termijn het Havank-systeem kan worden aangepast
zodat volledig recht wordt gedaan aan de eisen die de Wbp daaraan stelt. Aanvankelijk
leek dit vrij eenvoudig en snel realiseerbaar te zijn. Inmiddels is gebleken
dat een groot deel van de vingerafdrukkenslips van de verdachten en illegalen
handmatig gecheckt zal moeten worden op hun grondslag van registratie. Voorts
zal ook de software van Havank ingrijpend moeten worden gewijzigd. Uiteraard
was ook de keuze van het afwegingskader van invloed op de aanpassing van het
Havank-systeem. De investering in Havank om voor de periode tot de vervanging
van Havank de vingerafdrukken van alle vreemdelingen te onderscheiden en de
zoekmachine aan te passen zal circa 1 miljoen gulden (€ 453 780,–)
vergen en zal minimaal 9 maanden in beslag nemen. Gelet op de aanzienlijke
investering, de relatief korte termijn waarin het aangepaste systeem vermoedelijk
nog gebruikt zal worden voordat een nieuw systeem wordt ingericht, heb ik
gezocht naar andere mogelijkheden. Een scheiding van de verschillende soorten vingerafdrukken na Uw debat
met de Staatssecretaris van Justitie over het rapport van de politie Groningen
«Asielzoekers crimineler» was niet direct geboden, aangezien de
werkwijze op dat moment een adequate wettelijke basis had.Na overleg met het College bescherming persoonsgegevens heb ik de volgende
maatregelen getroffen:1. In de overgangsfase naar een geheel nieuw systeem wordt gebruik gemaakt
van het feit dat de asielslips al zijn voorzien van een code en daarmee kunnen
worden onderscheiden van de vingerafdrukkenslips van verdachten en illegalen.2. De zoekprocedure van Havank is recent aangepast waardoor er bij een
sporenonderzoek geen hits worden getoond op asielslips tenzij voldaan is aan
de voorwaarden in maatregel 1 genoemd in paragraaf 2.2.2.. Deze aanpassing
heeft zowel bij de dNRI als de vier grote korpsen, bij wijze van test, plaatsgevonden.3. Vanaf 1 januari zal, indien de test slaagt, deze nieuwe werkwijze
worden geformaliseerd. Feitelijk komt het erop neer dat, als de aanpassingen
afdoende blijken te zijn, er vanaf begin december er geen hits meer kunnen
worden gegenereerd op asielzoekers. Dat is alleen nog mogelijk wanneer aan
de voorwaarden in maatregel 1 genoemd in paragraaf 2.2.2. is voldaan.4. De vier grote korpsen hebben vanaf het moment dat de zoekprocedure
werd aangepast, geen toegang meer tot de asielslips.5. Thans wordt in overleg met de fabrikant van het systeem bekeken wat
de snelste en goedkoopste oplossing is om de vingerafdrukken van de illegalen
ook te onderscheiden van de verdachten zodat ook de illegalenslips bij sporenzoekingen
niet meer worden meegenomen.Het voorgaande betekent dat in de overgangsfase naar een nieuw systeem
in het kader van de opsporing nog hits zullen kunnen plaatsvinden op illegalenslips.
Voor deze hits geldt dat zij alleen mogen worden gebruikt wanneer is voldaan
aan de voorwaarden in maatregel 1 van paragraaf 2.2.2...Tenslotte ben ik, in antwoord op de vraag van het lid Wijn van Uw kamer,
niet bereid om van alle Nederlanders vingerafdrukken te nemen in het belang
van de opsporing. Dit middel is buitenproportioneel gelet op bijvoorbeeld
het aantal aangeboden sporenzaken op jaarbasis, in geheel Nederland ca. 10 000.
Voorts is het praktisch onuitvoerbaar omdat alle tien de vingers en eventueel
de handpalmen moeten worden afgenomen, wil het zinvol zijn voor de opsporing.
Dat vergt een te groot beslag op de capaciteit van de politie. Dit nog afgezien
van de administratieve verwerking en controle. In het kader van het nieuwe
identiteitsbewijs wordt mogelijk een biometrisch kenmerk opgenomen zoals bijvoorbeeld
een vingerafdruk. Daar gaat het er om te bepalen dat de bezitter van het identiteitsbewijs
ook daadwerkelijk persoon is die op dat bewijs staat vermeld. Daarvoor is
wellicht één vingerafdruk voldoende, dat is echter volstrekt
onvoldoende voor de opsporing.Met het bovenstaande zijn naar ik meen tevens de vragen beantwoord die
door de eerder genoemde leden van uw kamer zijn gesteld. Zoals ik hierboven
heb geschreven dwingt de nieuwe wetgeving mij tot de genoemde maatregelen.
Bij de discussie die wij hebben gevoerd over het voorstel voor de Wet bescherming
persoonsgegevens zijn deze concrete gevolgen niet aan de orde geweest. We
hebben toen een zeer principieel debat gevoerd. De consequenties daarvan,
in dit geval voor de opsporing, hebben we te aanvaarden.De minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19637-635.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl