Wijziging Wetboek van Strafrecht en van Strafvordering en de Penitentiaire beginselenwet i.v.m. stelselmatige daders; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20032004-28980, nr. F

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

01-07-2004

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28980 nr. F

29-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Geen evaluatie SOV ter onderbouwing van het voorstel2. Bewandelen van de koninklijke weg3. Presumptie van onschuldOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28980Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 980Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering
en de Penitentiaire beginselenwet (plaatsing in een inrichting voor stelselmatige
daders)FNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 29 juni 2004Ik ben de leden van de fracties van het CDA en de PvdA erkentelijk voor
de vragen die zij in het nader voorlopig verslag hebben gesteld. Deze nadere
memorie en de mondelinge behandeling, die naar ik hoop op korte termijn zal
plaatsvinden, bieden mij de gelegenheid om de antwoorden op eerdere vragen
van hen in het voorlopig verslag te verduidelijken en nader te preciseren.
De omstandigheid dat niet alle vragen uit het voorlopig en nader voorlopig
verslag zijn beantwoord vloeit voort uit het vooralsnog ontbreken van gegevens
die voor de volledige beantwoording van die vragen onontbeerlijk zijn.De leden van de fractie van het CDA gingen in op de vraag in welke gevallen
wél en in welke gevallen geen programma wordt aangeboden.Naar aanleiding daarvan kan ik het volgende naar voren brengen.De voorgestelde ISD-maatregel kan ingevolge artikel 38m, eerste lid, worden
opgelegd, indien (1) het een feit betreft waarvoor voorlopige hechtenis is
toegelaten, (2) de verdachte in een periode van vijf jaar voorafgaand aan
dat feit drie maal onherroepelijk is veroordeeld, het feit is begaan na tenuitvoerlegging
van de daarbij opgelegde vrijheidsstraffen, vrijheidsbenemende of vrijheidsbeperkende
maatregelen of taakstraffen en er ernstig rekening mee moet worden gehouden
dat de verdachte wederom recidiveert, en (3) de veiligheid van personen of
goederen het opleggen van de maatregel eist. In het voorgestelde artikel 38m,
tweede lid, is het doel van de maatregel neergelegd: beveiliging van de maatschappij
en de beëindiging van de recidive van de verdachte. In het derde lid
is daaraan een oogmerk toegevoegd, dat is toegesneden op een verdachte met
een specifieke problematiek: indien de verdachte verslaafde is dan wel ten
aanzien van hem een andere specifieke problematiek bestaat waarmee het plegen
van strafbare feiten samenhangt, dan heeft de maatregel mede ten doel een
bijdrage te leveren aan de oplossing van zijn verslavingsproblematiek of die
andere problematiek.De in het tweede en derde lid van artikel 38m voorgestelde wijzigingen
vloeien voort uit het bredere toepassingsbereik van de ISD ten opzichte van
de SOV. De ISD-maatregel kan worden opgelegd aan stelselmatige daders zonder
en met een specifieke problematiek (al dan niet verslaafd), waarmee het plegen
van strafbare feiten samenhangt. Voor de ISD komen dus ook andere
groepen van hardnekkige veelplegers in aanmerking dan degenen die verslaafd
zijn aan harddrugs.Veelplegers zijn personen die zo stelselmatig afhankelijk zijn van criminaliteit
dat men aan het patroon van de criminaliteit kan zien of hun vrijheid al dan
niet is benomen. De ISD strekt ertoe de maatschappij tegen deze hardnekkige
criminele overlast te beveiligen en de recidive van deze hardnekkige daders
te beëindigen door hen uit de maatschappij te halen, en in voorkomend
geval een bijdrage te leveren aan de oplossing van een specifieke problematiek
waarmee het plegen van strafbare feiten samenhangt. Deze doeleinden rechtvaardigen
een langdurige vrijheidsbeneming. Het is niet aanvaardbaar dat stelselmatige
daders volharden in hun gedrag en de veiligheid van de maatschappij ernstig
blijven schaden. Dat moet worden gekeerd. De ISD is een instrument dat de
potentiële dader als ultimum remedium kan afhouden van het plegen van
nieuwe delicten, dat de veroordeelde tijdens de tenuitvoerlegging daadwerkelijk
afhoudt van recidiveren en dat diens criminele levenspatroon kan doorbreken.Nu de ISD ziet op verschillende groepen van veelplegers, wordt zij op
verschillende wijze tenuitvoergelegd. Anders dan bij de SOV, waarbij standaard
een programma wordt aangeboden, vindt de tenuitvoerlegging van de ISD globaal
gesproken op tweeërlei wijze plaats: een ISD zonder programma en een
ISD met programma. Met programma wordt bedoeld een samenhangend pakket aan
activiteiten en interventies, specifiek gericht op behandeling van de problematiek
van de gedetineerde waarmee het stelselmatig plegen van strafbare feiten samenhangt.
Een ISD zonder een dergelijk specifiek programma houdt een sobere tenuitvoerlegging
in. Deze is bestemd voor veelplegers voor wie het doorlopen van zo een programma
niet zinvol is, omdat zij niet gevoelig zijn voor op gedragsbeïnvloeding
gerichte specifieke interventies. Ook bij een ISD zonder programma, zoals
hiervoor bedoeld, wordt in zinvolle dagbesteding voorzien en wordt de gedetineerde
zoveel mogelijk gestimuleerd om een meer actieve houding aan te nemen. Een
ISD met programma is bestemd voor degenen voor wie zo een programma zinvol
kan zijn en die in staat en bereid zijn om deel te nemen aan een programma.
In een ISD met programma kan een verslavingsproblematiek met zich brengen
dat een programma wordt aangeboden dat de vergelijking met de huidige SOV
kan doorstaan. Maar er kunnen ook andere programma's worden aangeboden. Bij
de beslissing of de stelselmatige dader voor programmering in aanmerking komt,
kan gebruikt worden gemaakt van het diagnose-instrument Risc, dat mede ten
grondslag ligt aan de beslissing tot oplegging van de ISD-maatregel.Voor sobere detentie geldt ook dat met handhaving van het karakter van
de ISD als vrijheidsbenemende maatregel de tenuitvoerlegging hiervan zoveel
mogelijk dienstbaar wordt gemaakt aan de voorbereiding van de terugkeer van
de veroordeelde in de maatschappij. Dat betekent dat hem daartoe strekkende
basisvoorzieningen worden aangeboden. Bovendien sluit sobere detentie niet
uit dat betrokkenen gedurende de tenuitvoerlegging alsnog aan een programma
zullen kunnen deelnemen, als zulks zinvol blijkt. Wijziging van sobere detentie
in een tenuitvoerlegging met programma is dus mogelijk, terwijl ook wijziging
van een ISD met programma in sobere detentie tot de mogelijkheden behoort
(vgl. de plaatsing in unit 4 van een SOV-inrichting).De rechter zal bij de beantwoording van de vraag of de ISD-maatregel kan
worden opgelegd, nagaan, of aan de vereisten van artikel 38m, eerste lid,
is voldaan. De rechter zal zich ook een oordeel willen vormen over de persoon
van de verdachte en willen weten of, en zo ja, welke specifieke problematiek
ten aanzien van de verdachte bestaat. Bij beantwoording van de vraag of de
maatregel in het gegeven geval moet worden opgelegd, en zo ja, welke de duur
van de maatregel dient te hebben, zal de rechter ook willen weten of een programma
zal worden aangeboden dan wel een sobere tenuitvoerlegging wordt beoogd. Deze
informatie is ook van belang voor een eventuele beslissing tot
een tussentijdse beoordeling als bedoeld in artikel 38s. Dat betekent dat
de relevante informatie tijdig, uiterlijk op de zitting, beschikbaar moet
zijn.Naar aanleiding van de vragen van deze leden omtrent de beschikbaarheid
van programma's kan ik het volgende naar voren brengen.Voor de periode dat een veelpleger onder verantwoordelijkheid van justitie
valt, zijn er enkele programma's voorhanden. Deze zijn opgenomen in de interventiematrix
die op dit moment ontwikkeld wordt. Deze matrix is bedoeld voor het in beeld
brengen van interventies gerelateerd aan criminogene factoren en is bestemd
voor de totale groep van gedetineerden. Aan de hand van die matrix kan worden
vastgesteld voor welke criminogene factoren geschikte interventies voorhanden
zijn en voor welke aanvullende interventies gezocht c.q. ontwikkeld moeten
worden. Het rapport van de werkgroep die de matrix ontwikkelt wordt naar verwachting
deze zomer opgeleverd.Bij de ISD (evenals de SOV) draagt de gemeente de verantwoordelijkheid
ten aanzien van het beschikbaar stellen van gemeentelijke voorzieningen in
de laatste fase van het programma. Ook is de gemeente verantwoordelijk voor
de regie van de maatschappelijke voorzieningen in het kader van de nazorg.
De reclassering heeft capaciteit voor toeleiding naar die voorzieningen en
voorzover geïndiceerd, naar zorginstellingen. Tijdens de Startconferentie
Veelplegers op 17 juni 2004 zijn ten aanzien van de samenwerking op dat
gebied veelbelovende initiatieven gepresenteerd.In de toekomst zullen door justitie slechts nog interventies worden gefinancierd
die voldoen aan internationaal erkende kwaliteitscriteria. Die interventies
zullen in beginsel worden uitgevoerd door de reclassering (buiten de gevangenis)
en door DJI (binnen de gevangenis). Ook kan de reclassering in opdracht van
DJI binnen de gevangenis interventies verzorgen. De reclassering kan ook in
opdracht van het OM werkzaamheden uitvoeren (o.a. uitvoeren RISc, toezicht
etc.). De reclassering krijgt voor haar werkzaamheden die zij in opdracht
van DJI en OM uitvoert jaarlijks middelen beschikbaar vanuit de justitiebegroting.In het kader van het programma MST zijn specifieke middelen voor reclassering
beschikbaar ten behoeve van de veelplegers. In 2004 zijn deze middelen verdeeld
onder de hoofdofficieren van justitie van de G4. Daarmee worden in hoofdzaak
extra reclasseringsproducten geleverd uit het bestaande productenkader.Voor 2005 en volgende jaren zijn er eveneens specifieke reclasseringsmiddelen
gereserveerd ten behoeve van de veelplegeraanpak. Over de verdeling en inzet
vindt op dit moment nog overleg plaats.De rol van de reclassering in het kader van de ISD spitst zich met name
toe op de afname van de RISc en de uitvoering van interventies in het kader
van de uitvoering van de maatregel. Ook zal de reclassering in het kader van
de persoonsgebonden aanpak informatie leveren ten behoeve van het persoonsdossier
van de zeer actieve veelpleger.Zoals hiervoor reeds aangegeven verwacht ik deze zomer de oplevering van
de interventiematrix. Daaruit zal voortvloeien dat een aantal geschikte programma's
reeds voorhanden is maar ook dat naar een aantal interventies nog moet worden
gezocht dan wel ontwikkeld c.q. verbeterd.De leden van de CDA-fractie vroegen naar de betrouwbaarheid van informatie
over de justitiële contacten van de verdachte – niet zijnde informatie
uit de justitiële documentatie en noch ad informandum gevoegde zaken –
en de rechtsgrond voor het gebruik ervan.Het betreft hier informatie, zoals de gegevens die voorkomen op de zogenoemde
ketenkalenders onder de horizontale balk.Deze informatie, zo deze beschikbaar is, wordt mede gebruikt voor de eerste
selectie van stelselmatige daders die in aanmerking kunnen komen voor
de ISD-maatregel. Deze informatie speelt geen rol bij de beslissing of aan
de vereisten voor het opleggen van de maatregel is voldaan. Deze informatie
kan evenwel nader inzicht verschaffen in het levenspatroon van de verdachte
en het beeld van hem verdiepen. Het is zinvol dat informatie van deze aard,
als die beschikbaar is, in het dossier zit, zodat de rechter daarvan kennis
kan nemen en zo nodig de verdachte ter zitting daarover kan bevragen. Een
dergelijke werkwijze is niet ongebruikelijk. Zij wordt ook toegepast bij de
meer uitgebreide reclasseringsrapportages aan de rechter en de pro justititia
rapportage bij de TBS. Dit leidt niet tot gebruik van «niet bewezen»
feiten door de rechter voor een eventuele veroordeling. Deze informatie kan
behulpzaam bij de beantwoording van de vraag welke strafrechtelijke intenventie
passend is.De leden van de CDA-fractie vroegen naar de mogelijkheid om veroordelingen,
bedoeld in artikel 38m, eerste lid, onderdeel 2°, Sr, nogmaals in aanmerking
te nemen bij het opleggen van een ISD-maatregel.In deze bepaling, die ongewijzigd is gebleven, is de gedachte neergelegd
dat de ISD – evenals de SOV – een ultimum remedium is. De verdachte
die wederom recidiveert, is ongevoelig gebleken voor eerdere justitiële
interventies. In een periode van vijf jaar is hij drie maal veroordeeld en
zijn de daarbij opgelegde straffen of maatregel tenuitvoergelegd, en toch
pleegt hij weer een strafbaar feit.Wanneer een ISD-maatregel is opgelegd en is tenuitvoergelegd, en de verdachte
opnieuw een strafbaar feit pleegt waarvoor voorlopige hechtenis is toegelaten,
kan hij andermaal tot een ISD-maatregel worden veroordeeld, als aan de daarvoor
geldende vereisten is voldaan. Daarbij kan de eerdere ISD-veroordeling in
aanmerking worden genomen. Artikel 38m, eerste lid, onderdeel 2°, staat
er naar mijn oordeel niet aan in de weg dat eerdere veroordelingen die bij
die eerdere ISD-veroordeling reeds in aanmerking zijn genomen, opnieuw in
aanmerking worden genomen. Zulks is niet in strijd met fundamentele rechtsbeginselen.
De verdachte pleegt een nieuw strafbaar feit, ondanks een eerdere ISD-veroordeling
en eerdere veroordelingen. Als die eerdere veroordelingen vallen binnen de
vereiste periode van vijf jaar, is aan het desbetreffende vereiste voldaan.
Deze bepaling dwingt niet tot een beperkte uitleg, waarin een ISD-maatregel
pas opnieuw zou kunnen worden opgelegd, indien aan het nieuwe feit een periode
van vijf jaar is voorafgegaan, waarin naast de eerdere ISD-maatregel ten minste
twee nieuwe straffen of maatregelen zijn tenuitvoergelegd. Een moratorium
dat het gevolg zou zijn van zo'n beperkte uitleg, zou strijdig zijn met de
strekking en de doeleinden van de ISD-maatregel. Het spreekt vanzelf dat het
beslissende oordeel over de uitleg van artikel 38m, eerste lid, onderdeel
2°, is opgedragen aan de onafhankelijke rechter.Een andere vraag is of het zinvol is om een verdachte die na een ISD-maatregel
wederom recidiveert, opnieuw tot een ISD-maatregel te veroordelen.Naar aanleiding van een vraag over de verstrekking van methadon merk ik
het volgende op.Veelplegers die methadon verstrekt krijgen tijdens de extra murale fase
van de maatregel ISD of na afloop daarvan, worden in beginsel begeleid vanuit
(verslavings)zorginstellingen. Die instellingen behoren tot de competentie
mijn ambtgenoot van VWS. Met het oog op het voorkomen van terugval in het
oude milieu van (ex-)ISD-ers, zal ik in overleg met mijn ambtgenoot van VWS
bezien of de verstrekking van methadon aan deze groep kan plaatsvinden gescheiden
van de reguliere groep methadongebruikers. Ik zal dit punt beleggen in de
beleidsgroep justitiële verslavingszorg waarin ambtenaren van VWS en
mijn departement participeren.De leden van de CDA-fractie zagen gaarne een indicatie van de werklast
in formatieve zin alsnog tegemoet.Ik verwacht dat de verschuiving in werklast bij de rechterlijke macht
vanwege de invoering van de ISD maatregel naar verwachting beperkt zal zijn.
Wat die mogelijke verschuiving in formatieve zin betekent is moeilijk te zeggen
omdat dit nog van diverse onzekere factoren afhangt. Ik noem hieronder enkele.Niet duidelijk is hoe vaak het OM de ISD in de toekomst gaat vorderen.
Onduidelijk is vooralsnog ook hoe de strafrechter hierop gaat reageren en
hoe vaak de ISD maatregel wordt opgelegd. Relevant in dit verband is ook de
duur van de maatregel die door de rechter wordt opgelegd. Daarover is op dit
moment nog weinig te zeggen. De duur van de opgelegde maatregel is relevant
aangezien in die periode de betrokken veelpleger niet meer voor de rechter
zal verschijnen. In het huidige systeem van vele korte veroordelingen verschijnt
de veelpleger met grote regelmaat bij de rechter. Dat veroorzaakt veel werklast
voor het totale systeem.Al deze onzekerheden maken het moeilijk een betrouwbare inschatting te
maken van wat het effect is van de invoering van de maatregel op de werklast
van de rechterlijke macht. Ik verwacht dat betrekkelijk snel na de inwerkingtreding
van de wet wel een goede indicatie te geven is.Ten slotte stelden de leden van de fractie van het CDA een vraag over
de grondslag van de voorgestelde uitbreiding van het toepassingsbereik van
de voorlopige hechtenis.Stelselmatige daders plegen doorgaans feiten, waarvoor reeds voorlopige
hechtenis is toegelaten, zoals (gekwalificeerde) diefstal. Ik beschik niet
over informatie die erop wijst dat er bij de toepassing van de SOV problemen
zijn gerezen als gevolg van de omstandigheid dat voorlopige hechtenis thans
niet is toegelaten voor mishandeling en zaaksbeschadiging. Dat laat onverlet
dat ik niet uitsluit dat het wenselijk kan zijn om een stelselmatige dader,
verdacht van mishandeling of zaaksbeschadiging, gelet op zijn levenspatroon
tot dan toe, in aanmerking te laten komen voor een ISD-maatregel en deswege
in voorlopige hechtenis te nemen. De leden van de fractie van de PvdA wensten
op drie punten een nadere onderbouwing van de regering.1. Geen evaluatie SOV ter onderbouwing van het voorstelHet is juist dat de ISD maatregel wordt voorgesteld op een moment dat
de gegevens omtrent de effecten van de SOV nog niet beschikbaar zijn.Anders dan deze leden menen is deze omstandigheid geen beletsel voor de
regering om thans met deze maatregel te komen.De voorgestelde maatregel breidt de SOV uit tot stelselmatige daders met
een andere specifieke problematiek waarmee het plegen van strafbare feiten
samenhangt, dan de problematiek van verslaving aan harddrugs, en tot stelselmatige
daders zonder zo een specifieke problematiek. Aantekening verdient dat de
ISD naar verwachting in de meerderheid van de gevallen zal worden opgelegd
aan stelselmatige daders die thans voor de SOV in aanmerking komen, nu verslaafden
aan harddrugs de harde en grootste kern vormt van de groep van stelselmatige
daders.Het is naar het oordeel van de regering geboden en verantwoord om nu met
die uitbreiding te komen.De beveiliging van de maatschappij vraagt om een effectieve aanpak van
stelselmatig daderschap. De voorgestelde maatregel levert daartoe een bijdrage.
Voor zover het personen betreft met een specifieke problematiek – als
gezegd zullen dat veelal aan harddrugs verslaafden zijn – wordt in beginsel
een programma aangeboden, tenzij zulks in het gegeven geval niet zinvol is.
De maatregel is ook bedoeld voor stelselmatige daders zonder een specifieke
problematiek waarmee het plegen van strafbare feiten samenhangt. Hen wacht
in beginsel een sobere tenuitvoerlegging, zoals hiervoor uiteengezet,
tenzij tijdens de uitvoerlegging blijkt dat het aanbieden van een specifiek
programma zinvol is. Het is buiten iedere twijfel verheven dat ook voor deze
categorie van stelselmatige daders geldt dat de maatregel strekt zowel tot
beveiliging van de maatschappij als tot beëindiging van de recidive.
Het is de regering er dus niet alleen om te doen om hardnekkige veelplegers
van de straat te halen en liefst twee jaar van hun vrijheid te beroven. Vrijheidsbeneming
strekt stellig tot beveiliging van de maatschappij en bewerkstelligt dat de
veelpleger in ieder geval gedurende de duur van de ISD niet in de gelegenheid
is om strafbare feiten te plegen. Maar de ISD beoogt mede een bijdrage te
leveren aan de beëindiging van de recidive. Daartoe worden in ieder geval
basisvoorzieningen aangeboden.De SOV was en is een experiment waarvoor een wettelijke grondslag nodig
is. Dat geldt ook voor de ISD. Evenals de SOV is de ISD met vele waarborgen
omkleed. Evenals de SOV zal de ISD worden geëvalueerd. Naar het stellige
oordeel van de regering dient de wetgever zijn verantwoordelijkheid te nemen
om de bestaande specifieke voorzieningen voor stelselmatige daders uit te
breiden. De ervaringen met de SOV leveren geen aanwijzingen op voor de observatie
dat met een specifieke maatregel voor aan harddrugs verslaafde veelplegers
een verkeerde weg is ingeslagen. Waarom zou de wetgever moeten wachten met
het treffen van ruimere voorzieningen voor stelselmatige daders totdat zekerheid
is verkregen over de met die voorzieningen beoogde effecten? Naar het oordeel
van de regering is het alleszins verantwoord om in dit stadium verder te gaan
op de met de SOV ingeslagen weg. Er worden geen onomkeerbare processen in
gang gezet. Als uit de evaluatie van de SOV mocht blijken dat de ermee beoogde
effecten niet of in onvoldoende mate worden verwezenlijkt, kan de wetgever
alsdan daaruit eventuele legislatieve consequenties trekken.Uitbreiding van de SOV tot een algemene specifieke voorziening voor stelselmatige
daders is nodig. De lokale overheden hebben behoefte aan die uitbreiding.
Die uitbreiding is ook mogelijk omdat de budgettaire kaders voorzien in zorgvuldige
en verantwoorde toepassing van de voorgestelde regeling.De bestaande SOV-proef loopt in ieder geval door tot eind 2006. Er zullen
vooralsnog geen wijzigingen worden aangebracht in het bestaande programma.
Dat betekent dat er in dat verband geen bezuinigingen zullen plaatsvinden
van justitiezijde. In de SOV zijn gemeenten ook partner. Ik ga er van uit
dat gemeenten diezelfde lijn volgen. Ten aanzien van de inzet van de reclassering
ten aanzien van de veelplegers kan ik melden dat juist op dat gebied een intensivering
van activiteiten plaats vindt. Tot op heden investeerde de reclassering betrekkelijk
weinig in de veelplegers die veelal frequent maar telkens kortdurende gevangenisstraffen
opgelegd kregen. Met de ISD-maatregel in de hand kan de veelpleger langer
uit de roulatie worden genomen en kan er ook gericht worden geïnvesteerd.
Voorwaarde is wel dat er een indicatie moet zijn dat interventies succes kunnen
hebben. Dat gebeurt aan de hand van een diagnose met RISc.Om de reclassering op dit gebied nog meer armslag te geven zal ik de komende
jaren daarvoor nog extra middelen beschikbaar stellen. De omvang daarvan komt
aan de orde tijdens de begrotingsbesprekingen voor 2005.2. Bewandelen van de koninklijke wegDe leden van de fractie van de PvdA zijn ingegaan op bestaande strafrechtelijke
en strafvorderlijke middelen om aan veelplegers hogere straffen op te leggen.
Zij wezen op de mogelijkheid meerdere strafbare feiten op de dagvaarding te
zetten, en op de (voorgestelde) recidiveregeling die voorziet in hogere straffen
bij recidive.De regering ziet het grote belang ervan in dat bestaande mogelijkheden om langere vrijheidsbeneming te bewerkstelligen, ten volle worden benut.
Dat is nu nodig. Dat is straks nodig, ook bij een ISD, als die tot stand wordt
gebracht. Het OM maakt ook van die mogelijkheden gebruik. Maar de rechtspraktijk
laat zien dat de rechter het bestaande instrumentarium niet aanwendt om een
vrijheidsbeneming te realiseren die naar het oordeel van de regering nodig
is om hardnekkig stelselmatig daderschap te keren. Dat is geen oordeel over
het rechterlijk straftoemetingsbeleid, maar een constatering. De regering
beseft daarbij terdege dat de strafrechter een straftoemetingsbeleid voert
waarbij een strafmaat wordt gehanteerd die evenredig is aan de aard en de
ernst van de ten laste gelegde delicten, in redelijke verhouding staat tot
de strafmaat die geldt voor andere delicten, en die bestendigheid vertoont.Onvoorwaardelijke gevangenisstraffen van twee jaar komen in beeld bij
delicten waarbij geweld is gebruikt. De delicten waarvoor veelplegers worden
veroordeeld, zijn doorgaans van minder ernstige aard (eenvoudige en gekwalificeerde
diefstal).Gevangenisstraffen zijn minder dan specifieke maatregelen gericht op en
geschikt zijn voor de oplossing van een specifieke problematiek bij de verdachte
waarmee het plegen van delicten samenhangt. Daarom is de (maximale) duur van
de SOV langer dan de gevangenisstraf die voor de (gestapelde) delicten die
veelplegers plegen, pleegt te worden opgelegd. Naar het oordeel van de regering
bewandelt de wetgever een juiste weg door voor een specifieke categorie van
delinquenten, de hardnekkige veelpleger, een specifieke voorziening in het
leven te roepen, de ISD. Als geconstateerd wordt dat met behulp van het huidige
instrumentarium niet een zodanig langdurige vrijheidsbeneming kan worden bewerkstelligd
die nodig is om het levenspatroon van een stelselmatige dader te doorbreken
en die in ieder geval de samenleving gedurende die tijd kan behoeden voor
nieuwe criminele overlast, moet de wetgever zijn verantwoordelijkheid nemen.
Het is de taak van de wetgever om aan de samenleving een signaal af te geven
dat de harde kern van stelselmatige daders krachtiger en effectiever moet
worden aangepakt. Dat is niet een door de wetgever op de rechter uitgeoefende
dwang. Dat is wél het verschaffen aan de rechter van een nieuw instrument.
Daarvan kan hij gebruik maken, als hij met de officier van justitie van oordeel
is dat het opleggen van de maatregel in het gegeven geval passend is. De praktijk
laat zien dat de strafrechter de SOV oplegt. Er is geen reden om te veronderstellen
dat de rechter bij de ISD een andere attitude aan de dag zal leggen.Het is goed hierbij aan te tekenen dat de ISD evenals de SOV op de voet
van artikel 38p Sr. voorwaardelijk kan worden opgelegd.De ISD is evenals de SOV ultimum remedium. Zij komt pas in beeld als andere
justitiële interventies, waaronder drangvarianten, geen soelaas hebben
geboden. Tot die drangvarianten behoort ook het opleggen van een voorwaardelijke
gevangenisstraf onder de voorwaarde van behandeling in een inrichting. De
SOV is mede in het leven geroepen omdat deze stok achter de deur soms te kort
is en daarvan onvoldoende dreiging uitgaat.3. Presumptie van onschuldTer aanvulling op hetgeen op vragen van de leden van de CDA-fractie is
geantwoord kan ik het volgende naar voren brengen.De ISD kan evenals de SOV alleen worden opgelegd, als aan de vereisten
daarvoor is voldaan. Het moet onder meer gaan om een bewezen verklaard feit
of bewezen verklaarde feiten waarvoor voorlopige hechtenis toegelaten. Het
is in de strafrechtspleging niet ongebruikelijk dat niet steeds alle feiten
op de dagvaarding worden gezet. De rechter kan bij de beoordeling van de strafzaak
ook rekening houden met door de verdachte bekende feiten, die niet op de dagvaarding
staan en die ad informandum in het dossier zijn gevoegd. De jurisprudentie
aanvaardt deze praktijk en acht haar niet in strijd met de presumtie
van onschuld. Blijkens deze rechtspraak geldt dat de rechter bij de bepaling
van de strafmaat rekening mag houden met alle ad informandum gevoegde zaken
die door de verdachte ter zitting worden erkend en waarvan het OM toezegt
dat voor die feiten geen afzonderlijke strafvervolging meer zal plaatsvinden.
Dit is ook mogelijk bij een behandeling bij verstek, indien de verdachte de
desbetreffende feiten in het vooronderzoek heeft bekend en voor de zitting
op de hoogte is gesteld van de voorgenomen voeging.Daarnaast rijst de vraag of, en zo ja, in welke mate de rechter bij zijn
beslissing om een ISD-maatregel op te leggen, kan betrekken feiten waarvan
nog niet vaststaat dat zij onomstreden zijn. Deze antecedenten kunnen worden
gebruikt om een veelpleger te selecteren voor de groep die onder omstandigheden
in aanmerking kan komen voor een ISD-maatregel. Ik deel de mening van deze
leden dat deze antecedenten geen rol mogen spelen bij de eigenlijke straftoemeting.
Maar niet valt in te zien welke beginselen zouden zijn geschonden als in het
persoonsdossier dat aan de rechter die moet oordelen over een eventuele ISD,
ter beschikking wordt gesteld, gegevens voorkomen die eerder zijn gebruikt
voor de selectie van de desbetreffende dader en die louter bestemd zijn om
de rechter een completer beeld te geven van de persoon van de dader en diens
levenspatroon.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20032004-28980-F.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl