Technische herstelwet 2003; Brief van de Staatssecretaris van Financiën
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29026, nr. 11 h1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-12-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

29026 nr. 11

20-11-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamEVALUATIE VAN DE FISCALE BEHANDELING VAN DE WERKRUIMTE1. Inleiding2. Onderzoeksopzet3. BevindingenBIJLAGE 1De nieuwe werkruimteregelingBIJLAGE 2DeelonderzoekenVakliteratuurBrieven aan het ministerie van FinanciënEnquête BelastingdienstVragen over de toepassing van de nieuwe werkruimteregeling?Klachten?Correcties?Procedures?Terbeschikkingstelling aan bv?Overige opmerkingenBIJLAGE 3Geraadpleegde publicaties
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29026Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 026Wijziging van belastingwetten c.a. (Technische herstelwet 2003)nr. 111BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 20 november 2007Tijdens de Tweede Kamerbehandeling van de wet houdende wijziging van belastingwetten
c.a. (Technische Herstelwet 2003) op 30 oktober 2003 heeft toenmalig
staatssecretaris Wijn een evaluatie toegezegd van de in die wet voorgestelde
nieuwe werkruimteregeling. Hierbij doe ik u de evaluatie toekomen.In deze evaluatie zijn vanuit verschillende invalshoeken de gevolgen van
en de ervaringen met de nieuwe werkruimteregeling onderzocht. Hieruit wordt
de conclusie getrokken dat de beoogde doelen zijn gehaald, met de kanttekening
dat in bepaalde gevallen de beoogde vereenvoudiging niet geheel is bereikt
doordat ook het leerstuk van de vermogensetikettering in de winstsfeer in
combinatie met het huwelijksgoederenrecht invloed kan hebben op de fiscale
behandeling van de werkruimte. Dit betreft materie die overigens veel breder
is dan louter de fiscale behandeling van de werkruimte en niet door de wijzigingen
in de fiscale behandeling van de werkruimte is opgeroepen.Uit de enquête bij medewerkers van de Belastingdienst blijkt dat
vooral het nieuwe zelfstandigheidscriterium voor een grote vereenvoudiging
heeft gezorgd. Het nieuwe criterium is een aanzienlijke verbetering ten opzichte
van de oude zelfstandigheidseis doordat dit nieuwe criterium wel voldoende
duidelijkheid biedt of een bepaalde werkruimte al dan niet zelfstandig is.
De vrees tijdens de parlementaire behandeling dat dit nieuwe zelfstandigheidscriterium
een beperking vormt voor startende ondernemers en freelancers lijkt, met de
kanttekening dat is gekozen voor een beperkte onderzoeksopzet, niet te worden
bewaarheid.Ik zie naar aanleiding van deze evaluatie geen reden om de werkruimteregeling –
of onderdelen daarvan – te herzien.De staatssecretaris van Financiën,J. C. de JagerEVALUATIE VAN DE FISCALE BEHANDELING VAN DE WERKRUIMTE1. InleidingMet ingang van 1 januari 2005 is de fiscale behandeling van de werkruimte
gewijzigd.1 Oogmerk bij die wijziging was te komen
tot een behandeling van werkruimtes die aansluit bij de systematiek van de
Wet inkomstenbelasting 2001 en andere fiscale wetgeving. Tevens is beoogd
een zoveel mogelijk gelijke behandeling van werkruimtes te bereiken voor ondernemers,
resultaatgenieters, directeur-grootaandeelhouders en werknemers in loondienst.
De reden voor deze wijziging was dat de oude regeling – die eigenlijk
niet echt een regeling was, maar een lappendeken van verschillende bepalingen
met deels niet overeenstemmende criteria – in de praktijk op onderdelen
onduidelijk was, en daardoor kritiek ontmoette.Eén van de wijzigingen is de invoering van het zelfstandigheidscriterium.
Door dit criterium wordt een slaapkamer of zolderkamer in de woning niet meer
aangemerkt als fiscaal kwalificerende werkruimte. Voor deze ruimtes bestaat
niet langer kostenaftrek. Bij enkele Tweede Kamerleden bestond de vrees dat
dit vooral negatief zou uitpakken voor freelancers en startende ondernemers,
omdat deze groepen vaak werken in of vanuit een onzelfstandige werkruimte
in de eigen woning. Bij deze evaluatie ligt de nadruk op de gevolgen voor
deze groepen.2. OnderzoeksopzetEr is voor gekozen om vanuit een aantal invalshoeken de gevolgen van en
ervaringen met de nieuwe werkruimteregeling te onderzoeken. Er is gekeken
naar publicaties van wetenschappers en belastingadviseurs in de fiscale vakliteratuur
en naar brieven van belastingplichtigen die bij het ministerie van Financiën
zijn binnengekomen. Onder medewerkers van de Belastingdienst is een enquête
gehouden. In deze enquête is onder andere gevraagd naar de reacties
van belastingplichtigen en naar de ervaringen van medewerkers met de nieuwe
werkruimteregeling. Mede gezien de uitkomsten van de bij de Belastingdienst
uitgezette enquête en de relatief beperkte omvang van de wetswijziging,
is gekozen voor een beperkte onderzoeksopzet. Er is van afgezien afzonderlijke
belastingplichtigen en belastingadviseurs aan te schrijven. Het invullen van
een enquête over de werkruimteregeling, zou van hen een grote inspanning
vergen terwijl de meerwaarde daarvan naar verwachting beperkt zou zijn.De beschrijving en de resultaten van de afzonderlijke deelonderzoeken
zijn in bijlage 2 opgenomen.3. BevindingenIn de deelonderzoeken kwam het zelfstandigheidscriterium verscheidene
keren naar voren. In de vakliteratuur hadden enkele schrijvers kritiek op
de definitie van het zelfstandigheidscriterium: «een naar verkeersopvatting
zelfstandig gedeelte van een woning». Ondanks de voorbeelden «eigen
opgang» en «eigen sanitair», bleef er volgens sommigen nog
een grijs gebied over waarbij discussie kon ontstaan. In de praktijk lijkt
dit grijze gebied mee te vallen. Uit de enquête bij de Belastingdienst
blijkt dat dit criterium duidelijk is, en een aanzienlijke verbetering is
ten opzichte van de oude zelfstandigheidseis. Hoewel in de praktijk enkele
correcties zijn aangebracht omdat de belastingplichtige geen recht op aftrek
had vanwege het ontbreken van de vereiste zelfstandigheid, zijn er geen signalen
die er op wijzen dat discussie is ontstaan over de vraag of de werkruimte
al dan niet zelfstandig is.In de oude werkruimteregeling hadden freelancers en ondernemers die vanuit
de eigen woning werkten te maken met een minder strenge zelfstandigheidseis.
Wel bestond de inkomenseis al in de oude regeling. Een freelancer of ondernemer
die ook al in de oude regeling voldeed aan de inkomenseis, heeft in de huidige
regeling minder snel recht op aftrek van kosten. Aangezien geen specifieke
informatie uit de aangiften te halen is over de aftrek van kosten die verband
houden met de werkruimte, is het niet mogelijk om aan te geven hoeveel en
welke belastingplichtigen in het verleden wel kostenaftrek hadden, maar bij
de nieuwe regeling niet meer.Ook over het aantal belastingplichtigen met een werkruimte die voor 2005
in de terbeschikkingstellingsregeling viel, en daarna niet meer, met als gevolg
afrekening over de waardestijging, zijn weinig gegevens bekend. Slechts één
brief is hierover binnengekomen bij het ministerie van Financiën.Uit de verschillende deelonderzoeken kan de conclusie worden getrokken
dat de fiscale behandeling van de werkruimte eenvoudiger en duidelijker is
geworden. Dit komt in de eerste plaats door de eenduidige behandeling van
de werkruimte voor ondernemers, resultaatgenieters, directeur-grootaandeelhouders
en werknemers in loondienst. Anderzijds komt dit door een duidelijker zelfstandigheidscriterium.
De juiste fiscale behandeling van de werkruimte wordt wel nog bemoeilijkt
door factoren als vermogensetikettering en huwelijksvermogensrecht. Deze factoren
staan los van de wijziging van de werkruimteregeling. In de oude regeling
speelden deze factoren net zo zeer een rol in de fiscale behandeling van de
werkruimte. Het uitschakelen van deze factoren zou leiden tot ongewenste uitkomsten
die niet in lijn liggen met de economische werkelijkheid.BIJLAGE 1De nieuwe werkruimteregelingMet ingang van 1 januari 2005 is de fiscale behandeling van de werkruimte
gewijzigd. Vanaf die datum wordt een werkruimte fiscaal pas als zodanig erkend
indien aan het zelfstandigheidscriterium wordt voldaan. Verder is de werking
van het inkomenscriterium uitgebreid van ib-ondernemers en freelancers naar
andere groepen belastingplichtigen. Er is voldaan aan het inkomenscriterium
indien de belastingplichtige zijn inkomen hoofdzakelijk in of vanuit de werkruimte
verdient. Voor het zelfstandigheidscriterium moet de werkruimte een naar verkeersopvatting
zelfstandig gedeelte van een woning vormen. Hiermee wordt bedoeld dat de werkruimte
een zodanige zelfstandigheid bezit dat de ruimte duidelijk te onderscheiden
is door uiterlijke kenmerken. Daarbij kan gedacht worden aan een eigen opgang
of ingang. Daarnaast kunnen ook de voorzieningen in de werkruimte van belang
zijn, zoals eigen sanitair. Een werkruimte die een dusdanige zelfstandigheid
bezit, zou ook als zodanig verhuurd kunnen worden aan derden. In feite is
er nauwelijks meer een verschil met de verhuur van een pand. In dergelijke
situaties is box 3 of de terbeschikkingstellingsregeling van toepassing, zodat
het wenselijk is om de zelfstandige werkruimte op overeenkomstige wijze te
behandelen. Een duidelijk verschil met een slaapkamer of zolderkamer die als
werkruimte wordt gebruikt, is dat er bij een slaapkamer of zolderkamer geen
additionele kosten plegen te zijn, terwijl dat wel het geval is bij een naar
verkeersopvattingen zelfstandige ruimte. Vanwege de afwezigheid van duidelijke
additionele kosten, wordt een werkplek in de woonkamer, slaapkamer, of zolderkamer
met ingang van 1 januari 2005 fiscaal niet meer als werkruimte behandeld.
De eigenwoningregeling blijft dan van toepassing op de werkruimte en op het
daarop betrekkende deel van de hypotheek. Daardoor wordt de hypotheekrenteaftrek
niet beperkt.BIJLAGE 2DeelonderzoekenVakliteratuurOver de nieuwe werkruimteregeling is in de vakliteratuur niet veel geschreven.
Voor deze evaluatie zijn tien publicaties gevonden en geraadpleegd.1 Vijf publicaties zijn verschenen vóór invoering
van de nieuwe werkruimteregeling, vier publicaties in het jaar 2005, enéén
publicatie is in 2006 verschenen. Er zijn geen recente publicaties gevonden
waarin concrete ervaringen beschreven worden. Hieruit zou de conclusie getrokken
kunnen worden dat zich in de praktijk niet veel problemen voordoen. Het kan
ook zijn dat het nog te vroeg is voor praktijkervaringen aangezien de regeling
pas enkele jaren van kracht is.In de geraadpleegde publicaties is wel een algemene lijn te herkennen.Bij de beschrijving van de nieuwe werkruimteregeling wordt meestal aandacht
besteed aan het zelfstandigheidscriterium en het inkomenscriterium, en wordt
de fiscale behandeling van de werkruimte in een aantal situaties uitgewerkt.
Over het algemeen bevestigen deze publicaties het beeld dat de nieuwe werkruimteregeling
eenvoudiger en duidelijker is dan de oude werkruimteregeling. De wetgever
is gekomen tot een systematische behandeling van de werkruimte die eenduidig
is voor ondernemers, resultaatgenieters, directeur-grootaandeelhouders en
werknemers in loondienst. Enkele publicaties benoemen uitzonderingssituaties
waarbij de wetgever niet tot een eenduidige behandeling is gekomen, hebben
kritiek op de definitie van het zelfstandigheids- en inkomenscriterium of
dragen enkele andere kritische punten van kritiek aan. Deze punten, die vooral
van technische aard zijn, vallen buiten de reikwijdte van deze evaluatie.Hoewel de nieuwe werkruimteregeling eenvoudiger is dan de oude, wordt
in een aantal publicaties de mening uitgedragen dat de nieuwe werkruimteregeling
nog steeds ingewikkeld is. Dit komt doordat ook andere factoren invloed hebben
op de fiscale behandeling. De vermogensetikettering en het huwelijksgoederenregime
spelen hierbij een rol. Uit de publicaties komt het volgende naar voren:Aan de mogelijkheden voor vermogensetikettering is bij invoering van de
nieuwe werkruimteregeling niets gewijzigd. Binnen bepaalde grenzen van redelijkheid
kan de belastingplichtige kiezen de woning als privévermogen of als
ondernemingsvermogen aan te merken. Ook kan de belastingplichtige ervoor kiezen
alleen de werkruimte als ondernemingsvermogen aan te merken, en de rest van
de woning als privévermogen. Indien de gehele woning als privévermogen
aangemerkt wordt, wordt de kwalificerende werkruimte voor de aftrekbaarheid
van kosten anders behandeld dan de niet-kwalificerende werkruimte. Indien
de gehele woning tot het ondernemingsvermogen behoort, zijn kosten aftrekbaar,
ongeacht of het een kwalificerende of een niet-kwalificerende werkruimte betreft.
In dat geval maakt het voor de hoogte van de bijtelling voor het privégebruik
van de woning wel uit of er sprake is van een al dan niet kwalificerende werkruimte.
Bij een niet-kwalificerende werkruimte behoort namelijk ook de werkruimte
tot de grondslag voor de bijtelling. Hoewel complex, is de geschetste uitwerking
wel beoogd.Bij een algehele huwelijksgoederengemeenschap is de woning eigendom van
beide echtgenoten. Het gevolg hiervan is dat bij gebruik van de woning in
een ib-onderneming de terbeschikkingstellingsregeling niet van toepassing
is. Indien het gaat om een kwalificerende werkruimte, dan valt deze werkruimte
in box 3 indien de werkruimte als privévermogen geëtiketteerd
is. Indien er sprake is van een huwelijk buiten elke gemeenschap van
goederen, dan valt het deel van de kwalificerende werkruimte dat toebehoort
aan de niet-ondernemende partner in de terbeschikkingstellingsregeling. Hieruit
blijkt dat ook het huwelijksgoederenregime invloed heeft op de fiscale behandeling
van de werkruimte.Twee publicaties1 gaan dieper in op de sfeerovergang
van de terbeschikkingstellingsregeling naar de eigenwoningregeling, waarbij
afgerekend moet worden over de waardestijging van de werkruimte in de periode
2001–2005. In de publicaties wordt beschreven dat er om verschillende
redenen een sfeerovergang kon plaatsvinden bij een werkruimte die in de terbeschikkingstellingsregeling
viel. Daarnaast is in de publicaties te lezen dat de waardestijging van huizen
tussen 2001 en 2005 groot was. Over deze waardestijging moest afgerekend worden.
Volgens de schrijvers had het de wetgever gesierd indien deze een ruimhartige
invorderingsfaciliteit geïntroduceerd had.Brieven aan het ministerie van FinanciënBij het Ministerie van Financiën zijn voor zover bekend slechts twee
brieven binnengekomen over de nieuwe werkruimteregeling. Verderop in deze
evaluatie wordt beschreven in hoeverre de Belastingdienst vragen en klachten
ontvangen heeft.In juni 2006 is een brief binnengekomen van een vereniging van predikanten.
In deze brief werd verzocht de fiscale positie van predikanten te verbeteren.
De predikanten zouden in grote pastorieën met dito lasten wonen, terwijl
de werkruimte in de pastorie vrijwel nooit als kostenpost opgevoerd kan worden
omdat niet voldaan wordt aan het zelfstandigheidscriterium. Het gevolg hiervan
is dat de economische huurwaarde die de predikanten als onderdeel van het
belastbare resultaat uit overige werkzaamheden in aanmerking moeten nemen,
hoog is in verhouding tot het gemiddelde predikantstraktement, temeer omdat
de huurwaarde ook over de onzelfstandige werkruimte berekend wordt. In het
kader van deze evaluatie is contact opgenomen met het CIO (Interkerkelijk
Contact in Overheidszaken). Zij bevestigen het beeld dat in de brief wordt
beschreven. Meer dan 50% van de predikanten heeft te maken met een
ter beschikking gestelde woning met een onzelfstandige werkruimte. In de reactie
op de brief is uitgelegd dat het (juridisch) niet in de rede ligt om speciaal
voor predikanten (en niet voor andere groepen) in de wet een regeling te treffen.
Ook is gewezen op de mogelijkheid om te opteren voor de behandeling als werknemer
(«opting-in»). Door te opteren voor de loonheffing wordt het belastbare
woongenot voor een dienstwoning op maximaal 18% van het loon uit tegenwoordige
dienstbetrekking gesteld.Een andere brief is van januari 2006. Het ging hierbij om een belastingplichtige
die een werkruimte ter beschikking stelde aan haar BV. Met invoering van de
nieuwe werkruimteregeling was voor haar werkruimte sprake van een sfeerovergang
van ter beschikking stellen naar de eigenwoningregeling. Hierdoor moest over
de waardestijging van de werkruimte afgerekend worden.Enquête BelastingdienstOm een goed beeld te krijgen van de ervaringen met de nieuwe werkruimteregeling
bij de Belastingdienst, is een enquête gehouden onder medewerkers van
de Belastingdienst. De enquête is uitgezet bij alle regio-experts/fiscaal
coördinatoren die lid zijn van het fiscaal technisch netwerk inkomstenbelasting-winst.
Aan hen is verzocht de enquête verder uit te zetten bij de technische
teams van de verschillende kantoren van de Belastingdienst. Uiteindelijk zijn
28 enquêteformulieren terugontvangen. Hiervan gaven zes
kantoren aan nog te weinig ervaring te hebben met de nieuwe werkruimteregeling
om de enquête in te kunnen vullen. In het hiernavolgende zullen de overige
22 reacties beschreven worden.Vragen over de toepassing van de nieuwe werkruimteregeling?Op de vraag of belastingplichtigen vragen hebben gesteld over de toepassing
van de nieuwe werkruimteregeling, gaven twaalf kantoren aan dat dit niet het
geval is, of dat geen vragen bekend zijn. Tien kantoren gaven aan dat er wel
vooroverleg plaatsgevonden heeft. Van deze tien kantoren gaven twee kantoren
aan één vraag te hebben gehad, de andere acht kantoren hadden
enkele vragen gehad. Voor zover de inhoud van de vragen bij het vooroverleg
uit de enquête bleken, gingen ze op één na allemaal over
of de werkruimte voldoet aan het zelfstandigheidscriterium. De vraag die niet
over het zelfstandigheidscriterium ging, ging over de aftrekbaarheid van de
inrichting. Twee kantoren gaven aan dat het onderwerp werkruimte aan bod komt
bij gesprekken met startende ondernemers. Hierbij gaat het vaak om het zelfstandigheidscriterium.Klachten?Op de vraag of er bij de Belastingdienst klachten binnengekomen zijn over
de nieuwe werkruimteregeling, gaven alle 22 kantoren aan dat dat niet het
geval is. Wel gaf één kantoor aan dat belastingplichtigen het
hinderlijk vonden dat de regeling weer gewijzigd was, maar dat niet geklaagd
werd over de inhoud van de nieuwe werkruimteregeling. Een ander kantoor gaf
aan dat er wel gemopperd werd (volgens het kantoor is «klacht»
een te groot woord hiervoor) over het geheel vervallen van de mogelijkheid
kosten af te trekken. Het kantoor constateert dat de wijziging voor belastingplichtigen
in de financiële en persoonlijke dienstverlening gevolgen heeft, aangezien
kleine zelfstandigen in deze branches vaak vanuit huis werken. In de oude
regeling was aftrek van kosten echter al beperkt, terwijl de belastingplichtigen
in de nieuwe regeling volledige aftrek van hypotheekrente hebben. Daarom vallen
volgens het kantoor de gevolgen voor deze belastingplichtigen mee. Een ander
kantoor gaf aan dat klanten tijdens controles wel teleurgesteld waren over
het wegvallen van aftrekmogelijkheden. Weer een ander kantoor gaf aan dat
ook bij de oude werkruimteregeling niet geklaagd werd, maar dat die regeling
bij belastingplichtigen als gecompliceerd werd beschouwd.Correcties?Op de vraag of het kantoor wel eens correcties aangebracht heeft over
de jaren vanaf 2005 met betrekking tot de werkruimte, antwoordden veertien
kantoren dat dit niet het geval was, of dat geen correcties bekend waren.
De overige acht kantoren hebben één of meer correcties aangebracht.
Drie kantoren benoemden geen concrete situaties, maar gaven aan dat de correcties
te maken hadden met het zelfstandigheidscriterium. Eén kantoor benoemde
niet het aantal correcties, maar gaf aan dat de correcties te maken hadden
met niet toegestane aftrek van kosten en een onjuiste vermogensetikettering.
De andere vijf kantoren hadden zeventien maal een correctie aangebracht. Zestien
van deze correcties hadden te maken met het ontbreken van de vereiste zelfstandigheid;
de andere correctie is niet toegelicht. Alle correcties vonden plaats bij
winst- of resultaatgenieters, waarbij er één maal sprake was
van een predikant. Eén kantoor merkt op dat een aftrekpost die ziet
op de werkruimte lastig te traceren is bij de digitale aangifte, maar dat
de werkruimte bij een volledig onderzoek in het algemeen wel beoordeeld wordt.Procedures?Op de vraag of vanuit het kantoor juridische procedures lopen met betrekking
tot de nieuwe werkruimteregeling, gaven alle 22 kantoren aan dat dit niet
het geval is, of dat niet bekend is dat er een juridische procedure loopt.
Hierbij kan mede een rol spelen dat de meeste aangiften zich nog in de aanslagregelende
fase bevinden.Terbeschikkingstelling aan bv?In de nieuwe werkruimteregeling kan een bv onbelast een vergoeding geven
aan de belastingplichtige die een tot zijn privévermogen behorende
niet kwalificerende werkruimte ter beschikking stelt aan een bv indien de
belastingplichtige een aanmerkelijk belang heeft in die bv maar niet in loondienst
is bij die bv. Deze vergoeding is voor de bv niet aftrekbaar en in de inkomstenbelasting
niet belast. Een dergelijke vergoeding kan fiscaal voordelig zijn doordat
het tarief van de vennootschapsbelasting lager is dan het toptarief van de
inkomstenbelasting. Aan de kantoren is gevraagd of ze het idee hebben dat
het verstrekken van een onbelaste vergoeding in de praktijk voorkomt. 21 kantoren
gaven aan dat de geschetste situatie nog niet gesignaleerd is of dat hierover
geen gegevens bekend zijn. Eén kantoor gaf aan dat dit wel eens voor
komt. Het kantoor kon echter niet aangeven of dit stelselmatig gebeurt.Overige opmerkingenEnkele kantoren gaven aan dat de evaluatie te vroeg kwam en dat uit de
aangiften weinig informatie specifiek met betrekking tot de werkruimte te
halen was. Overige gemaakte opmerkingen:– Minder problemen met deze regeling, nu iets duidelijker.– De terbeschikkingstellingsregeling bij firma’s schept lastige
problemen. Zeker als de firmanten aan elkaar bedrijfsruimten ter beschikking
stellen wanneer ze buiten gemeenschap van goederen gehuwd zijn.– Door de introductie van het zelfstandigheidscriterium is de regeling
veel duidelijker geworden voor zowel de medewerkers van de Belastingdienst
als voor de belanghebbenden. De nieuwe regeling is beter te controleren en
leidt tot minder misbruik.– De nieuwe regeling is werkbaar, beter dan de oude, al blijft de
feitelijke situatie moeilijk te beoordelen.– De regeling is in ieder geval een stuk duidelijker geworden door
het zelfstandigheidscriterium. De correcties zijn stelliger geworden. Het «grijze
gebied» is vanwege de duidelijkheid een stuk kleiner geworden.– De werkruimteregeling zorgt voor meer duidelijkheid bij de beoordeling
en leidt tot minder aftrek in de winst/ROW sfeer. Het zelfstandigheidscriterium
is een duidelijk uit te leggen en te beoordelen criterium.BIJLAGE 3Geraadpleegde publicatiesArends, A.J.M., & Litjens, J.W.E. (2005). De werkruimte van de werknemer &
aanmerkelijkbelanghouder per 2005. MBB Belastingbeschouwingen, nr. 2, blz. 49–57.Bressers, Joost. (2005). Enkele kanttekeningen bij de fiscale regeling
van de werkruimte. Belastingbrief, nr. 11,
blz. 13–15.Es, J.A.G. van, & Ruijschop, M.H.C. (2004). De nieuwe werkruimteregeling:
studeerkamerwetgeving?! Weekblad Fiscaal Recht.
blz. 1556–1569.Fase, A.A. (2005). De werkruimte thuis. Belastingbrief, nr. 4.Hoens, N., & Roer, R.A.F. van de. (2005). Fiscale regels rond werkruimte
in de woning: eenduidig, maar niet altijd eenvoudig. MKB-adviseur, nr. 7/8, blz. 6–12.Kempen, M.L.M. van, & Litjens, J.W.E. (2004). De werkruimte van de
ondernemer per 2005. MBB Belastingbeschouwingen,
nr. 12, blz. 382–389.Kempen, M.L.M. van. (2006). Onnodig complexe werkruimtewetgeving. Nederlands Tijdschrift voor Fiscaal Recht, nr. 31,
blz. 1–3.Kleinreesink, P.N.G. (2004). De fiscale behandeling van de werkruimte
in de eigen woning met ingang van 1 januari 2005. Fiscaal Tijdschrift Vermogen, nr. 4, blz. 11–19.Mariën, Roel. (2004). Beperking kostenaftrek voor werkruimte thuis
vanaf 2005. Belasting magazine, nr. 4,
blz. 11–14.Sandick, W.M.E. van. (2004). Pand in gemengd gebruik: de werkruimte thuis. Fiscaal Praktijkblad, nr. 18, blz. 8–11.XNoot1I.v.m. een wijziging van het Kamerstuknummer. Het eerder onder Kamerstuknummer
30 200, nr. 8 gepubliceerde Kamerstuk komt hiermee te vervallen.XNoot1Een beschrijving van de belangrijkste wijzigingen per 1/1/2005 is in bijlage
1 opgenomen.XNoot1Zie bijlage 3 voor de geraadpleegde publicaties.XNoot1Van Kempen en Litjens (2004) en Arends en Litjens (2005). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29026-11-h1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl