Aanpak huiselijk geweld; Verslag algemeen overleg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28345, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

23-01-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28345 nr. 3

21-01-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28345Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 26690Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 59 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 345Aanpak huiselijk geweld26 690Bestrijding van seksueel misbruik van en seksueel geweld tegen kinderennr. 3VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 21 januari 2003De vaste commissie voor Justitie1, de vaste
commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties2 en de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport3 hebben op 5 december 2002 overleg gevoerd met minister
Donner van Justitie en staatssecretaris Ross-van Dorp van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport over:– de brief van de minister van Justitie d.d.
12 april 2002 inzake de nota Privé Geweld – Publieke Zaak (28 345);– de brief van de minister van Justitie d.d.
12 juni 2002 inzake de notitie Crisisinterventie bij huiselijk geweld wettelijk
geregeld (Just. 02-527);– de brief van de minister van Justitie d.d.
3 oktober 2002 inzake uithuisplaatsing plegers huiselijk geweld (Just. 02-788);– de brief van de minister van Justitie d.d.
11 november 2002 inzake eindrapportage NAPS (26 690, nr. 12).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw De Pater-van der Meer (CDA) merkt
op dat men gaandeweg huiselijk geweld niet meer ziet als een individueel probleem
maar als een maatschappelijk probleem. Het kabinet vindt dat de aanpak van
geweld in de privésfeer onmiskenbaar een onderdeel is van het integrale veiligheidsbeleid. Zij betreurt het dat in het IVP (Integraal Veiligheidsprogramma)
meer aandacht aan geweld in publieke ruimten wordt geschonken dan aan geweld
in privéruimten, omdat daar veel meer slachtoffers vallen. Slachtoffers
zien er tegenop aangifte te doen en zijn vaak ten einde raad als zij daartoe
toch besluiten. Enig begrip hiervoor kan worden opgebracht. Wie wil toegeven
dat de privérelatie een dergelijke schaduwkant heeft in een samenleving
waarin gelijkwaardigheid en zelfredzaamheid de publiek beleden normen zijn?
Het is nog steeds taboe om toe te geven dat in de privérelatie de machtsverhoudingen
bepaald worden door geweld en terreinafbakening. Het antwoord van de politie
bij aangifte in het verleden was niet altijd adequaat. Men trachtte te sussen
en door te verwijzen naar diverse hulpinstanties. Interveniërend optreden
werd beschouwd als inmenging in de privésfeer. Momenteel wordt in een
aantal gemeenten door de politie in samenwerking met hulpverleningsorganisaties
hard gewerkt aan een betere aanpak. Slachtofferhulp, daderaanpak en daderhulpverlening
zijn fundamenteel gewijzigd en er zijn goede ervaringen mee opgedaan. In het
plan van aanpak wordt het slachtoffer door de politie bezocht, sowieso na
drie weken en nogmaals na drie maanden. Uit ervaring blijkt echter dat recidivegedrag
na interventie zich veelal pas na 8 of 9 maanden vertoont. Een optie
is om in deze periode een derde nazorgcontact door de politie te laten plaatsvinden.Een van de grote problemen bij huiselijk geweld is de grote recidive.
Protocollen mogen niet verworden tot administratieve rimram die de inzet van
betrokkenen frustreert. De inzet van het kabinet is immers het tegengaan van
bureaucratie. De privacywetgeving en de uitwisseling van gegevens lijken elkaar
tegen te werken. Kan de minister aangeven of de uitzonderingsbepaling in artikel
10 en de huidige formulering in artikel 14 en artikel 30 van de Wet politieregisters
voldoende werkbaar zijn of dat er wellicht een verruiming nodig is? Volgens
mevrouw De Pater moet de dader instemmen met gegevensuitwisseling. Moet in
dit geval de instemming van de dader maatgevend zijn?Mevrouw De Pater is er voorstander van dat het huis ter beschikking van
het eventuele slachtoffer en de kinderen wordt gesteld. In de praktijk ontvlucht
het slachtoffer met de kinderen het huis om verder geweld te voorkomen. Dit
is niet de goede weg: het moet de norm zijn dat de dader van het huiselijk
geweld de woning verlaat. Zeker bij herhaaldelijk voorkomend geweld moet de
samenleving een duidelijk signaal geven. In de wet zijn aanknopingspunten
te vinden voor een dergelijke uithuisplaatsing. Om deze goed te kunnen benutten,
moeten richtlijnen worden opgesteld. Het slachtoffer kan in de vertrouwde
omgeving blijven wonen. Ook hulpzoekende slachtoffers blijven gedurende de
hulpperiode in de vertrouwde omgeving. Als het slachtoffer ervan overtuigd
is dat zij dit geweld niet meer wil, moet zij in die attitude gesteund worden
en in de eigen omgeving een positie als weerbaar en zelfstandig persoon kunnen
ontwikkelen. Mevrouw De Pater benadrukt dat in een dergelijke situatie de
dader het probleem heeft, niet in de zin dat de dader het niet helpen kan –
daderhulpverlening is beschikbaar – maar het grootste probleem is het
gewelddadige gedrag en dat verdient een strafrechtelijke benadering. De dader
dient zelf aan te pakken of aangepakt te worden.Mevrouw De Pater pleit voor een verhoging van de strafmaat voor mishandeling
van twee naar vier jaar. De minister is bereid, tot drie jaar te gaan, maar
pas bij een misdrijf waar vier jaar straf op staat, is voorlopige hechtenis
mogelijk. Ook is een sanctie mogelijk. De dader krijgt een transactie aangeboden.
In sommige gevallen, wanneer de partners in gemeenschap van goederen gehuwd
zijn, is een geldboete als sanctie onwenselijk. Uit nazorgcontacten blijkt
regelmatig dat het slachtoffer daadwerkelijk meebetaalt aan de straf van de
dader.Deskundigheidsbevordering bij politie, justitie en hulpverlening is een
voorwaarde voor een goede aanpak van huiselijk geweld. Ook de samenwerking
tussen deze drie disciplines dient in belangrijke mate te worden verbeterd.
Op het gebied van dadertherapie is veel vooruitgang geboekt. De in verschillende
instellingen ontwikkelde expertise moet structureel worden ondersteund en
overgedragen. Het probleem kennen is het probleem zien.De overheid heeft, gelet op de omvang van het probleem, een grote taak
bij de preventie. In lokale en regionale veiligheidsplannen dient huiselijk
geweld projectmatig en geïntegreerd in het totale beleid te worden opgenomen.
Men dient de omvang van het probleem te erkennen. Gemeenten en provincies
moeten een regierol spelen in de veiligheidsplannen, hetgeen intersectorale
samenwerking inhoudt. De drempel om toe te geven dat men niet kan omgaan met
problemen in de relationele sfeer is bijzonder hoog gebleken. Regionale meldpunten
bieden een laagdrempelige mogelijkheid om de hulpvraag neer te leggen. Zowel
slachtoffers als plegers van huiselijk geweld moeten hier terecht kunnen.Er is een recente notitie over huiselijk geweld binnen allochtone groepen.
Het door mevrouw De Pater gesignaleerde taboe speelt ook daar een rol. Hoewel
mevrouw De Pater meent dat de Nederlandse taal bij Nederlandse hulpverlening
de voertaal moet zijn, kan zij zich voorstellen dat bij voorlichting ook de
eigen taal gebruikt wordt. Desgevraagd verwijst mevrouw De Pater naar de behandeling
van de VWS-begroting op het punt van de preventieve rol van consultatiebureaus.De heer Schonewille (LPF) merkt op dat huiselijk
geweld een van de meest voorkomende geweldsvormen in de samenleving is. Bij
waarschijnlijk geen enkele geweldsvorm is sprake van zoveel slachtoffers als
bij huiselijk geweld. De paarse kabinetsnota draait er niet omheen en de statistieken
zijn choquerend. Jaarlijks sterven 60 tot 80 vrouwen en 40 tot 50 kinderen
aan de gevolgen van huiselijk geweld. 20% van alle vrouwen wordt mishandeld
en in veel van de desbetreffende gezinnen de kinderen eveneens; 1 op de 50
kinderen wordt mishandeld; de mishandeling kan lichamelijk, seksueel en geestelijk
van aard zijn. De daders zijn veel vaker mannen dan vrouwen en zeer waarschijnlijk
vaker allochtoon dan autochtoon. Armoede en alcohol zijn vaak mede de oorzaak.
De ellende vindt plaats achter de voordeur in de zogenoemde «bemoeivrije»
ruimte waar de overheid, terecht, terughoudend is. Waar echter de veiligheid
en de gezondheid van de burger in gevaar zijn, moet de overheid optreden.
De heer Schonewille ondersteunt dan ook van harte het standpunt dat privégeweld
een publieke zaak is, zoals ook in het Strategisch akkoord staat. Er komt
verbetering van preventie en repressie van kindermishandeling en zedendelicten
ten aanzien van kinderen.Hoewel de overheid een belangrijke taak in dezen heeft, zijn ook diverse
organisaties zeer actief bij het voorkomen en bestrijden van huiselijk geweld
tegen vrouwen en kinderen. Niet vergeten mag worden dat ook mannen het slachtoffer
kunnen zijn. De heer Schonewille heeft kennisgenomen van de rapporten en studies
van RAAK, het equivalent van het Nederlands instituut voor zorg en welzijn,
en van de Stichting Kezban. Mede dankzij deze organisaties is reeds uitvoering
gegeven aan een aantal belangrijke initiatieven.In het Strategisch akkoord wordt de noodzaak van tijdige signalering van
problemen en de snelle reactie daarop onderkend. In het ontwerp van de wet
op de jeugdzorg krijgt de opvoedingsondersteuning een belangrijke rol. Het
college van B en W van Rotterdam ziet het nut eveneens in en wil deze steun
verlenen door de komende vier jaar alle ouders van pasgeboren kinderen te
screenen op problemen die een goede opvoeding in de weg kunnen staan. Ouders
met problemen worden doorverwezen. Er wordt ook samengewerkt met de dienst
stedelijk onderwijs, deelgemeenten, de stadsregio en met justitie. De heer
Schonewille ondersteunt dit initiatief maar realiseert zich dat wachtlijsten
voor doorverwijzing funest zijn voor het slagen van het project en derhalve
voorkomen dienen te worden. Het consultatiebureau wordt alleen in de eerste
levensjaren van het kind bezocht. Opvoedingsproblemen kunnen echter
ook op latere leeftijd ontstaan. De heer Schonewille stelt voor te onderzoeken
of consultatiebureaus gedurende een langere periode betrokken kunnen blijven.
Wat is de reactie van de bewindslieden hierop?VWS heeft onlangs aan RAAK een subsidie van € 49 000 toegezegd
ter bekostiging van een oriëntatiefase van drie maanden om te komen tot
een selectie van twee proefregio's waarin kindermishandeling op een andere
manier wordt voorkomen. De heer Schonewille vermoedt dat het Rotterdamse project
en de door RAAK voorgestelde werkwijze veel overeenkomsten vertonen. De heer
Schonewille stelt voor dat ter besparing van kosten, voorkoming van versplintering
van initiatieven en ter verhoging van de kans op succes wordt onderzocht of
het Rotterdamse project een RAAK-proefregio kan worden. Wat is de reactie
hierop van de staatssecretaris?Vaak blijkt dat probleemgezinnen niet in staat zijn zelf de hulpverlening
in te schakelen. Ook is het voor hen lastig om te communiceren met de diverse
hulpinstanties. Vanuit die instanties gezien bestaat het risico dat langs
elkaar heen wordt gewerkt. De heer Schonewille ondersteunt de invoering van
een gezinscoach die samenhang brengt in de diverse vormen van hulp. Ter versterking
van zijn positie is het goed als de coach door het gezin als hulpverlener
wordt gezien en niet als behandelaar of therapeut. Er moet een voor deze gezinsmanagers
verplichte opleiding komen waarbij alle vormen van hulpverlening aan de orde
komen. Op die manier wordt een verkokerde op de eigen invalshoek gerichte
dienstverlening voorkomen. Deze coach moet een mandaat van het gezin krijgen.
Hij moet sturende bevoegdheden krijgen door bindende afspraken te maken met
het gezin, waarna de ouders weer zelf de regie kunnen voeren. Vanzelfsprekend
zal de coach, om met prof. Slot, hoogleraar jeugdbescherming aan de VU, te
spreken, engagement moeten tonen en derhalve ook de positieve ontwikkelingen
in het gezin melden. De heer Schonewille vraagt zich af of de problemen die
leiden tot de aanstelling van een gezinscoach, zoals huiselijk geweld, alleen
voorkomen in gezinnen met kinderen. Hij stelt voor, te onderzoeken of de gezinscoach
ook een rol kan vervullen in probleemhuishoudens zonder kinderen.De heer Schonewille nam kennis van het initiatief van de provincie Limburg
om een gezinscoach in te voeren. Het lijkt hem zinvol om een evaluatie van
dit project mee te nemen bij de afronding van het voorstel voor de wet op
de jeugdzorg. Hij ondersteunt tevens de hardere aanpak van huiselijk geweld,
zoals door politie en OM in Drenthe en Groningen wordt toegepast. Bij serieuze
verdenkingen wordt de verdachte meegenomen en verhoord. Aangifte is niet meer
nodig om tot vervolging over te gaan. Wanneer is sprake van een zodanig serieuze
verdenking dat wordt opgetreden? Is dit alleen het geval als reeds een vorm
van geweld is voorgekomen?Preventief optreden, mits juridisch mogelijk, verdient naar zijn mening
de voorkeur. De heer Schonewille stelt voor dat de minister van Justitie met
het college van procureurs-generaal bespreekt of de noordelijke aanpak landelijk
kan worden toegepast. Duidelijk is dat er behoefte bestaat aan onderzoek naar
huiselijk geweld in allochtone gezinnen. Hij wijst op de brief van 10 oktober
van de Stichting Kezban over hulpverlening aan allochtone vrouwen. Door voorlichting
moet het onderwerp geweld binnen allochtone kringen zichtbaar worden. De stichting
vraagt om specifiek beleid voor deze groep vrouwen. Als reden hiervoor worden
taalcultuur, godsdienst, man/vrouw-verhouding en de sociaal-economische situatie
van allochtonen genoemd. Inmiddels is het in de nota Privé Geweld –
Publieke Zaak aangekondigde onderzoek naar vier grote minderheidsgroepen verricht.
In de brief bij het naar aanleiding daarvan door Intomarkt opgemaakte rapport
staat dat waarschijnlijk sprake is van onderrapportage. Er zou meer huiselijk
geweld zijn dan de cijfers aangeven, omdat dit fenomeen taboe
is in allochtone kringen. Wat is de reactie van de bewindslieden hierop?De heer Schonewille wil weten, nu de brief medeondertekend is door de
minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie, of het kabinet de aanpak van
huiselijk geweld niet langer alleen ziet als onderdeel van het integrale veiligheidsbeleid
en volksgezondheidsbeleid, maar ook van het integratiebeleid. Hij acht het
wezenlijk dat het beroepsgeheim van hulpverleners en andere professionals,
indien nodig, wordt doorbroken en de privacywetgeving de uitwisseling van
persoonsgegevens, opsporing en bestrijding van huiselijk geweld niet langer
belemmert. Crisisinterventie door middel van uithuisplaatsing van plegers
kan in voorkomende gevallen een doeltreffende maatregel zijn om direct een
eind te maken aan huiselijk geweld. Er dient een wettelijke basis voor uithuisplaatsing
te komen, zowel strafrechtelijk als civielrechtelijk. De heer Schonewille
heeft kennisgenomen van de zorg van diverse organisaties op dit punt in verband
met de problematiek van de valse aangifte. Ook naar dit probleem moet gekeken
worden.Huiselijk geweld wordt nog te vaak gezien als een hulpverleningsprobleem
in plaats van een veiligheidsprobleem. De nadruk ligt daarmee meer op opvang
en nazorg dan op preventie, signalering en handhaving. De heer Schonewille
verwacht dat de in de projecten genoemde initiatieven en aandachtspunten het
accent kunnen verleggen naar de oplossing van het veiligheidsprobleem. Hij
gaat ervan uit dat er sprake is van vooruitgang als deze projecten gecoördineerd
gebruik maken van de beschikbare instanties en voorzieningen.De heer Wolfsen (PvdA) vindt de cijfers die
in de stukken gepresenteerd worden schokkend. 50 kinderen, 70 à 80
vrouwen en 25 mannen overlijden als gevolg van huiselijk geweld. Gemiddeld
zijn dat drie doden per week. Jaarlijks worden 80 000 kinderen regelmatig
en ernstig mishandeld. Minimaal een kwart tot eenderde van de bevolking wordt
het slachtoffer, of is dat geweest, van huiselijk geweld. Het overgrote deel
van deze slachtoffers zijn vrouwen. Enkele tienduizenden kinderen per jaar
zijn getuige van met name geweld tegen de moeder. 40% ondervindt daarvan ernstige
psychische schade. Per jaar wordt opvang geboden aan ongeveer 5000 vrouwen
en 5000 kinderen. Achter de voordeur is het onveiliger dan daarvoor. De slachtoffers
worden op hun privédomein mishandeld of doodgeslagen door iemand de
ze zeer goed kennen. De dader is bijna altijd de partner, de vader of de moeder.Slachtoffers van geweld plegen later zelf ook weer geweld. 80% van de
TBS'ers is als kind verwaarloosd, mishandeld of seksueel misbruikt. Uit een
onderzoek in de VS blijkt dat 70% van de mannelijke geweldplegers uit gewelddadige
gezinnen komt; 90% van de meisjes die ooit zijn mishandeld schijnen later
een partner te treffen die ook weer geweld misbruikt. Dit komt in alle lagen
der bevolking voor. Uit recent onderzoek blijkt dat met name onder allochtonen
het in zorgwekkende mate voorkomt. De conclusie kan alleen zijn dat huiselijk
geweld op veiligheidsgebied een van de absolute topprioriteiten is.De nota Privé Geweld – Publieke Zaak bevat vele plannen en
voornemens. Er wordt al veel gedaan en er is terecht veel aandacht voor dit
onderwerp. Alles is gericht op een goede registratie en het adequaat reageren
op de eerste melding door allen die daarmee te maken krijgen. Een goede reactie
is cruciaal omdat maar 12% van de slachtoffers zich meldt: «het begint
vaak met een tik en het eindigt met een pak op je donder». Het is belangrijk
dat slachtoffers altijd kunnen rekenen op een beschikbare politieambtenaar.
Op vele plaatsen wordt reeds adequaat gereageerd, maar bestaat er een overzicht
van de manier waarop dit geregeld is? Hoe zit het met de registratie? Is het
bekend in hoeveel zaken het tot opsporingsonderzoek komt? In hoeveel zaken
komt het tot strafrechtelijke vervolging? In het onderzoek van Lunneman &Tak
wordt geadviseerd, meer wettelijke mogelijkheden te creëren
voor crisisinterventie. Wat doen de bewindslieden met deze aanbevelingen?
Hoe vaak is artikel 45 Wetboek van Strafvordering gebruikt? Hoe vaak is het
gebruik daarvan afgewezen?De heer Wolfsen memoreert de plannen van zijn fractie omtrent een initiatiefvoorstel
dat het mogelijk maakt om de dader een tijd uit huis te plaatsen. De minister
zegde in dat verband een wetsvoorstel toe, maar na een jaar is daarover nog
niets bekend. Hoe staat het ermee? Heeft inmiddels ieder parket een specifieke
functionaris voor huiselijk geweld? Beschikt iedere politieregio daar al over?
Zijn er voldoende opvangplaatsen? Hoe vaak moeten mensen worden geweigerd
die zich bij de opvang melden? Volgens de kranten duurt het maanden voordat,
na melding van kindermishandeling, daar concreet onderzoek naar wordt verricht.
Hoe is dit mogelijk?In verband met de regisserende rol is volgens de nota een handelingsprotocol
ontwikkeld waarbij de gemeenten een centrale rol krijgen. Het is belangrijk
dat de coördinatie tussen de instanties goed geregeld is. Is er sprake
van een landelijk dekkend systeem? Wie coördineert binnen het kabinet
dit punt? In de nota staat dat veel afhangt van het nieuwe kabinet. Wat hebben
deze bewindspersonen bij dit onderwerp bereikt?Mevrouw Tonkens (GroenLinks) is blij met de
bespreking van de nota, waarin goede ideeën staan. Helaas is veel vrijblijvend
en is er ook geen duidelijkheid over de financiële middelen. 20% van
de gemeenten moet binnen afzienbare tijd over een plan van aanpak betreffende
huiselijk geweld beschikken. Dit is weinig ambitieus. Waarom wordt niet de
eis gesteld dat binnen een zekere periode alle gemeenten over een dergelijk
plan moeten beschikken? Indien zij daar niet aan voldoen, moet een plan in
werking komen dat door het kabinet bedacht is. Waar is het geld voor de uitvoering
van de nota? Kunnen de bewindslieden hierover opheldering verschaffen?De uitbreiding van preventie is belangrijk. In een aantal grote steden
zijn reeds preventieprojecten gestart, maar hieraan moet uitbreiding worden
gegeven. Een onderdeel daarvan betreft de advies-, meld- en steunpunten huiselijk
geweld die telefonische en ambulante hulp bieden. Deze advies, meld- en steunpunten
moeten volgens mevrouw Tonkens een standaardingrediënt van het plan van
aanpak zijn. Kunnen de gemeenten hiertoe verplicht worden? Volgens de berekening
van de Federatie Opvang is daarvoor 16 mln euro nodig.Uit onderzoek blijkt dat allochtonen speciale aandacht behoeven. Mevrouw
Tonkens wil dat de overheid een actieve rol speelt bij de discussie die hierover
de komende jaren moet worden gevoerd. Bij inburgeringscursussen moet aandacht
worden geschonken aan emancipatie, rechten voor mannen en vrouwen, huiselijk
geweld, opvanghuizen en de mogelijkheden van de politie in dezen. Hoe willen
de bewindslieden deze punten in de inburgeringscursussen een rol laten spelen?Het is belangrijk dat de allochtone zelforganisaties die zich bezighouden
met welzijn en opvoeding aandacht aan huiselijk geweld besteden. Te overwegen
valt dat een dergelijke eis verbonden wordt aan het verlenen van subsidie.
Kunnen de bewindslieden hierop ingaan?In de nota is sprake van een publiekscampagne, maar mevrouw Tonkens vindt
ook dit te vrijblijvend. Er wordt een zogenoemde toolkit voor gemeenten beschikbaar
gesteld. Waarom voert de overheid geen landelijke publiekscampagne met lokale
componenten?Ook mevrouw Tonkens vindt het belangrijk dat de uithuisplaatsing van daders
snel en goed wordt geregeld. Een mogelijkheid daarbij is een blijf-uit-je-huis-opvang.
De pleger heeft een afkoelingsperiode nodig en krijgt hulp aangeboden. Wat
vinden de bewindslieden van deze suggestie? Waarom worden de in de nota genoemde
ideeën over hulpverlening geen verplicht onderdeel van scholing en bijscholing
van de hulpverleners? De landelijke organisatie Transact kan hierbij
een sleutelrol vervullen. Deze organisatie beschikt over veel expertise. Waarom
speelt deze organisatie in de nota geen belangrijker rol?In de nota wordt gesignaleerd dat de hulpverlening voor allochtone vrouwen
weinig toegankelijk is. Wat gaan de bewindslieden hieraan doen?Het afgelopen jaar hebben 12 000 vrouwen met kinderen tevergeefs
bij de opvang aangeklopt. Verleden jaar is er extra geld naar de vrouwenopvang
gegaan, maar dit zal voor dit jaar herhaald moeten worden. De Federatie Opvang
heeft hiervoor in ieder geval 7,5 mln euro nodig. Een groot probleem is het
gebrek aan doorstroming. In de nota staat weinig over «de achterdeur».
Een oplossing kan zijn een snellere afhandeling van de dossiers voor de zelfstandige
verblijfsvergunning. Bij mishandeling kan een zelfstandige verblijfsvergunning
onmiddellijk worden verstrekt, hetgeen mede de doorstroming bevordert. Nazorg
op twee terreinen is belangrijk. Er moeten meer woningen door woningbouwcorporaties
beschikbaar worden gesteld. Groepswonen voor vrouwen in deze omstandigheden
is belangrijk, omdat het voor deze vrouwen erg moeilijk is om alleen een bestaan
op te bouwen. Mevrouw Tonkens is in principe voor het idee om het slachtoffer
in de eigen omgeving te laten en de dader uit huis te plaatsen. Verder is
nog veel te doen op het terrein van opleiding, kinderopvang en werk. Gebleken
is dat vele vrouwen naar de oude omgeving terugkeren omdat zij op die terreinen
geen perspectieven hebben.Mevrouw Tonkens vraagt tot slot aandacht voor vrouwenbesnijdenis, hetgeen
ook een vorm van geweld is.Mevrouw Kant (SP) maakt een vergelijking tussen
de papieren voorstellen en wat daadwerkelijk gebeurt en zij is teleurgesteld
over de uitkomst daarvan. Veiligheid is een hot issue, maar op het punt van
veiligheid achter de voordeur wordt te weinig ondernomen. Veiligheid lijkt
als een maatschappelijk probleem op te houden als de drempel begint. Met het
oog op preventie in een vroegtijdig stadium denkt zij aan uitbreiding van
de rol van consultatiebureaus op dit punt. Helaas zijn deze bureaus wegens
financiële problemen in grote (tijd)nood gekomen, waardoor o.a. huisbezoeken
niet meer kunnen worden afgelegd. Aan welke oplossing denkt de staatssecretaris
hierbij? Ook voor goede projecten met positieve resultaten, zoals AWARE, zijn
onvoldoende financiële middelen. Zij hoopt op een kamermeerderheid voor
haar voorstel dat zij bij de begrotingsbehandeling heeft ingediend om consultatiebureaus
meer ruimte en geld te verstrekken. Dit geldt ook voor het voorstel van mevrouw
Arib voor een uitbreiding van een tot drie regio's waarin geëxperimenteerd
wordt met projecten ter voorkoming van kindermishandeling.Ook op het punt van het zo vroeg mogelijk ingrijpen is veel verbetering
mogelijk. Politie en maatschappelijk werk hebben daarvoor nu nog onvoldoende
ruimte. Ook voor deskundigheidsbevordering is nog geen ruimte. Er bestaan
advies- en meldpunten voor kindermishandeling, maar nog niet voor huiselijk
geweld. Is een landelijke aanpak mogelijk of kan aansluiting worden gezocht
bij de advies- en meldpunten voor kindermishandeling? Wat is de visie van
de staatssecretaris op meldrecht van artsen bij huiselijk geweld?Mevrouw Kant vindt het beschamend dat in dit rijke land slachtoffers van
onder andere huiselijk geweld op straat moeten rondzwerven omdat er geen opvang
is. 12 000 vrouwen met kinderen hebben geen plaats en staan op straat.
Waarom wordt er niets aan de opvangcapaciteit gedaan? De bestaande opvangcapaciteit
is absoluut onvoldoende en kwalitatief zeer onder de maat. Dit ligt niet aan
de mensen die zich hier dag en nacht voor inzetten; het ligt aan het gebrek
aan middelen. Hieraan moet de hoogste prioriteit gegeven worden. Ook zijn
er onvoldoende middelen beschikbaar om vrouwen, naast de opvang, verder te
begeleiden. Ook voor kinderen is onvoldoende adequate opvang beschikbaar. Mevrouw Kant is het eens met het streven naar uithuisplaatsing van de
dader, uiteraard mits zorgvuldig toegepast en als vorm van crisisinterventie.
Zij benadrukt dat vrouwen die het slachtoffer van mishandeling zijn om die
reden een zelfstandige verblijfsvergunning dienen te krijgen. Deze wetenschap
kan vrouwen helpen te ontsnappen uit een dergelijke geweldssituatie.Wat vindt de staatssecretaris van de suggestie om een wet in te voeren
dat kinderen in dit land recht hebben op een opvoeding zonder geweld, parallel
aan de wetgeving in Zweden?De heer Dittrich (D66) merkt op dat huiselijk
geweld, of geweld achter de voordeur, beschreven wordt als het grootste geweldsprobleem
in de samenleving. Hij vindt het onbegrijpelijk dat in het Strategisch akkoord
niet gerept wordt over de aanpak hiervan. Ook in de veiligheidsplannen bestaat
hier minimale aandacht voor. Onder verwijzing naar de nota Privé Geweld –
Publieke Zaak van het paarse kabinet, vraagt hij hoe dit mogelijk is. Wellicht
is een reden dat de onderhandelingen over het Strategisch akkoord door mannen
en niet mede door vrouwen gevoerd werden. Er is een bedrag van 16 mln euro
per jaar nodig om een aantal maatregelen tot uitvoering te brengen, maar dat
geld is er niet. Wat betekent dit voor de plannen waarover vandaag gesproken
wordt? In het oog springt het advies om de wet aan te passen en de politie
de bevoegdheid tot crisisinterventie te geven. De pleger van huiselijk geweld
wordt uit het huis gehaald en krijgt een contactverbod opgelegd. Hiermee is
een oude wens van de heer Dittrich in vervulling gegaan, maar hoe geeft de
regering dit voornemen vorm? Handhaving van het contactverbod is essentieel.
De heer Dittrich is er echter bevreesd voor dat de politie zich op het standpunt
zal stellen dat dit geen kerntaak is, omdat het onder hulpverlening en begeleiding
valt. Besteedt het kabinet hieraan voldoende aandacht in de richting van de
politie? Hoe stimuleert het kabinet dat in elke regio een goede sluitende
aanpak van huiselijk geweld mogelijk wordt?Nadat de pleger uit huis is geplaatst, moeten nadere acties volgen. De
heer Dittrich verwijst hiervoor naar de situatie in Oostenrijk op dit terrein.
Crisisinterventie met stappen daarna zet zoden aan de dijk. De plannen van
de regering zijn hierover vaag. Wat is de reactie van de bewindslieden hierop?
Het is belangrijk dat de gemeenten de regie hebben. Zij zorgen als regisseur
ervoor dat alle partijen goed samenwerken waardoor een meerwaarde ontstaat.De heer Dittrich vindt het schokkend dat 12 000 vrouwen met kinderen
de toegang tot de opvang geweigerd is omdat er geen plaats is. Hij sluit zich
aan bij mevrouw Kant, die van mening is dat hieraan de hoogste prioriteit
gegeven moet worden. Dit komt onvoldoende naar voren in de financiële
paragraaf van het beleid. Wat is de reactie van de bewindslieden hierop?Het is opvallend dat de regering in de stukken stelt dat het slachtoffer
juridische vroeghulp krijgt en dat tijdens de strafprocedure tegen de pleger
deze hulp mogelijk moet worden. De heer Dittrich verwijst naar de kamerbrede
aanvaarding van de motie-De Graaf. De Kamer spreekt hierin uit dat slachtoffers
van ernstige misdrijven recht hebben op gratis rechtshulp. De vorige regering
vond dit een belangrijk punt, maar de huidige regering stelt een pilotproject
voor, hetgeen absoluut onvoldoende is. Hoe reageren de bewindslieden hierop?De heer Dittrich sluit zich aan bij de voorstellen over de zelfstandige
verblijfstitel. Wat is de stand van zaken met de diagnostische centra? Ook
hieraan wordt te weinig financiële aandacht geboden.Afgesproken is dat bij huiselijk geweld de stalkingsproblematiek hoort.
Wat zijn de ervaringen met de wet op dit punt? Worden de gegevens ten behoeve
van de evaluatie eind 2003 goed in kaart gebracht? Heeft elke politieregio
een stalkingscoördinator? Hoeveel veroordelingen zijn er geweest en hoeveel
daders zijn in therapie genomen? Zal de aanstaande landelijke
coördinator huiselijk geweld de stalkingsproblematiek in de werkzaamheden
opnemen?De heer Cornielje (VVD) merkt op dat veiligheid
onmiskenbaar topprioriteit heeft, hetgeen terug te vinden is in het Strategisch
akkoord. In de nota Privé Geweld – Publieke Zaak van de vorige
minister van Justitie staan veel maatregelen die deels gerealiseerd zijn.
Andere worden overgelaten aan de besluitvorming van het nieuwe kabinet. Kan
de minister inzicht geven in de voortgang van de gerealiseerde projecten?
Wat is zijn standpunt over de zaken die aan een volgend kabinet zijn overgelaten?Sleutelwoord bij de aanpak van huiselijk geweld is samenwerking. Vele
organisaties houden zich bezig met deelaspecten van geweld dat voornamelijk
gericht is tegen vrouwen en kinderen. Lunneman & Tak stellen dat er moeilijkheden
in de samenwerking zijn tussen deze organisaties die voortvloeien uit verschillende
belangen, standpunten en culturen. De heer Cornielje meent dat het niet moeilijk
is om die te overbruggen. De belangen zijn duidelijk: het belang van het slachtoffer
staat voorop, daar moeten alle acties op gericht zijn. Iedere vorm van geweld
moet worden aangepakt, ook geweld in de privé-situatie. In het rapport
van Lunneman & Tak staat dat er een egalitaire cultuur bestaat bij de
vrouwencentra, een hiërarchische bij de politie en een formele bij de
rechterlijke macht. Deze disciplines moeten bij elkaar worden gebracht en
volgens de heer Cornielje ligt hier een coördinerende en stimulerende
rol voor de lokale overheid, die het dichtst bij de mensen staat. Hij verwacht
dat passages over huiselijk geweld een plaats krijgen in het integraal veiligheidsbeleid
dat ook lokaal wordt uitgevoerd. Daarom is het belangrijk dat ook op lokaal
niveau informatie-uitwisseling plaatsvindt. In WGR-verband vindt samenwerking
plaats. Op dit moment vervullen 34 gemeenten een centrale rol op dit punt,
maar de heer Cornielje meent dat er een landelijk dekkend netwerk moet komen.
Zijn er WGR-gebieden waarin geen centrumgemeente deze centrale rol vervult?
Zo ja, wat wordt hieraan gedaan?Het kabinet wil komen met een expertisecentrum voor criminaliteitsbeheersing,
naast de vele organisaties die al op dit terrein werkzaam zijn. Hoe verhoudt
een dergelijk centrum zich tot de organisaties die nu al die kennis in huis
hebben? Frustreert deze schakel de samenwerking niet?Het advies van Lunneman & Tak wordt niet door een kabinetsstandpunt
vergezeld. De heer Cornielje is met name geïnteresseerd in de drietrapsaanpak
met betrekking tot de crisisinterventie die in Oostenrijk en Duitsland vorm
krijgt. Met mevrouw De Pater is hij van mening dat de slachtoffers, vrouwen
en kinderen, in principe thuis moeten kunnen blijven. In een dergelijke drietrapsaanpak
krijgt de politie de bevoegdheid om in te grijpen en de dader op te leggen
dat hij niet in de buurt van het slachtoffer mag komen. Wat is het standpunt
van het kabinet over dit advies? Zo nodig is de heer Cornielje bereid het
initiatief te nemen om een dergelijke crisisinterventie mogelijk te maken.Antwoord van de bewindsliedenDe minister merkt op dat met de voorliggende
cijfers de illusie is doorgeprikt dat in Nederland huiselijk geweld een marginaal
probleem is. Er is wel degelijk sprake van een maatschappelijk probleem. Men
is zich dit echter pas de afgelopen jaren gaan realiseren. Politiekorpsen,
gemeenten en de VNG hebben het laatste anderhalve jaar een respectabele inspanning
geleverd om deze problematiek onder de aandacht te brengen. In het Strategisch
akkoord is hieraan geen aandacht besteed omdat dit alleen betrof de punten
waarover partijen het in beginsel níét eens waren, zulks in
tegenstelling tot de voorgaande regeerakkoorden die alle aspecten van het
regeringsbeleid dekten. Voor de intensivering op het terrein van deveiligheid
is een bedrag van ca. 700 mln euro uitgetrokken. De nadere invulling daarvan
zou terugkomen bij de behandeling van het veiligheidsprogramma. Desgevraagd
zegt hij dat het geweldsprobleem onder «kindermishandeling» wel
benoemd is in het Strategisch akkoord.Volgens de minister wordt de huiselijkgeweldproblematiek niet primair
opgelost door er meer geld voor beschikbaar te stellen. Een veranderde houding
tegenover dit probleem is van zeer groot belang. In het verlengde daarvan
moet men aanvaarden dat de overheid, ook wat de opvoeding betreft, zich met
de problematiek achter de voordeur intensiever moet bezighouden. Gezamenlijk
moet worden vastgesteld, los van partijproblematiek, dat huiselijk geweld
niet kan worden getolereerd en dat derhalve daartegen moet worden opgetreden.
De effectieve aanpak van huiselijk geweld vraagt een actieve inzet van de
politie en nauwe samenwerking op het gebied van deskundigheidsbevordering
en de ontwikkeling van nieuwe methoden. De ervaring die daarmee wordt opgedaan
moet worden gebruikt om problemen eerder te signaleren. Volgens het oude systeem
moet er, zeker als het om inschakeling van politie gaat, eerst geweld gepleegd
zijn, voordat kan worden ingegrepen. Er moet aangifte of een gegronde verdenking
zijn, voordat de politie kan gaan optreden. Systematische vroegsignalering,
bijvoorbeeld via de consultatiebureaus, zal geleidelijk vorm moeten krijgen.De bewindsman is het eens met het uitgangspunt dat het vooral een kwestie
is van samenwerking op lokaal niveau. Dit houdt in dat erkend moet worden
dat zekere oplossingen van die lokale kant moeten komen. Verder legt hij een
grote prioriteit bij preventie.Het kabinet heeft reeds een aantal zaken in ontwikkeling gezet, zoals
de voorliggende nota. Bij de politie is inmiddels een landelijk netwerk huiselijk
geweld gevormd en start een landelijk project dat gericht is op deskundigheidsbevordering
en verbetering van de registratie. Bij het OM heeft elk parket inmiddels een
aandachtsfunctionaris huiselijk geweld aangewezen. Verder wordt gewerkt aan
een aanwijzing voor het OM van het college van PG's over de wijze waarop moet
worden omgegaan met huiselijk geweld. Diverse projecten zijn gestart met financiële
steun van de departementen Justitie, Volksgezondheid en SZW. Hierbij is ook
staatssecretaris Phoa betrokken. Het Verwey Jonker-Instituut heeft een opzet
gemaakt voor een monitor van de aanpak huiselijk geweld.Voor de verschillende ondersteunende activiteiten die in de nota staan
is extra geld nodig. Er komt een centrum voor criminaliteitspreventie en veiligheid
waar dit onder zit. Daarin wordt getracht de verdere samenwerking tot stand
te brengen, zodat één centrum het gehele terrein van informatie
bestrijkt. De bewindsman zal bezien hoe de samenwerking vorm moet krijgen
met organisaties die zich met deelterreinen bezighouden. Verder is er ondersteuning
voor gemeenten die de regie in de aanpak van huiselijk geweld willen gaan
voeren. Het streefcijfer voor 2003 is 20%. De verwachting is dat in de daarop
volgende jaren een groter bereik ontstaat. Bij dit project wordt samengewerkt
met de VNG. Het streven is gericht op een dekkende samenwerking. Afstemmend
overleg vindt interdepartementaal plaats, OCW, VWS, BZK en SZW zijn hierbij
betrokken.Het is een misverstand te denken dat het hier gaat om een allochtonenprobleem.
Wel speelt bij allochtonen een specifiek probleem, zoals op het punt van de
integratie. In het kader van het minderhedenbeleid zal worden bezien of de
inburgeringscursussen een ingang bieden voor voorlichting op dit punt. In
deze cursussen kan in elk geval de boodschap worden afgegeven dat huiselijk
geweld in Nederland niet geaccepteerd wordt en dat daartegen wordt opgetreden.
Naar aanleiding van het onlangs verschenen rapport wordt op zo kort mogelijke
termijn gesproken met organisaties van allochtonen met het doel dit probleem
bespreekbaar te maken. De bewindsman is er niet voor om daarbij te dreigen
met het inhouden van subsidies.Binnen de beschikbare middelen wordt gedaan wat mogelijk is. Voor de bestaande projecten wordt bezien wat nog verder kan worden gestimuleerd.
De projecten AWARE vallen hier ook onder.De bewindsman verwacht dat hij in het begin van 2003 de eerste versie
van de aanwijzing van het OM ontvangt. Bij de politie wordt geregistreerd,
maar vastgesteld is dat verschillende definities en registratiesystemen gebruikt
worden. Getracht wordt dit aspect op zo kort mogelijke termijn bespreekbaar
te maken, waarna uniformering kan plaatsvinden. Sinds eind 2001 bestaat een
landelijk netwerk huiselijk geweld. Iedere politieregio is daarin op strategisch
niveau vertegenwoordigd en in iedere regio is een projectcoördinator
aangewezen. Het is de bedoeling dat dit netwerk de politieaanpak van het huiselijk
geweld verbetert. Inmiddels zijn in een aantal regio's projecten gestart.
In 2003 start de politie een project dat een impuls moet geven aan een eenduidige
aanpak, ook bij de politie zelf, van huiselijk geweld.Voorkomen moet worden dat, op het moment waarop crisisinterventie geassocieerd
wordt met huiselijk geweld, de drempels voor hulpverlening bij crisisinterventie
verhoogd worden. Hier is sprake van een gevoelig evenwicht. De vraag rijst
hoe in het kader van de bureaus voor de jeugdzorg en de plaats van de gezinscoaches
daarin de andere trajecten beter op elkaar kunnen worden afgestemd, zonder
de drempels voor het justitiële traject te verhogen. Bezien wordt hoe
daarbij o.a. de gezinscoaches beter kunnen worden ingeschakeld.Gevraagd is om de strafmaxima voor eenvoudige mishandeling te verhogen
van twee naar drie jaar. Het voorstel daarvoor is aanhangig bij de Tweede
Kamer. In combinatie met artikel 304 Wetboek van Strafrecht worden daardoor
voorlopige hechtenis en aanhouding buiten heterdaad mogelijk. Een verdere
verhoging van drie naar vier jaar is dan niet nodig, gelet op de specifieke
strafverzwarende omstandigheid van geweld in huiselijke kring.Het onderzoeksrapport over uithuisplaatsing bij huiselijk geweld in andere
Europese landen ligt bij de Kamer. Er is nog geen kabinetsstandpunt, omdat
de bewindsman doende is te bezien of uithuisplaatsing in de wetgeving kan
worden geïntegreerd. Hij is er in principe voorstander van dat dit instrument
ontwikkeld wordt. Deze aanpak moet bezien worden in het kader van de crisisinterventie
omdat die erop gericht moet zijn, de relatie te herstellen zonder geweld.
De bewindsman hoopt in februari 2003 zijn standpunt te bepalen. Daarna kan
hij zijn nadere stappen duidelijk maken. Op dat moment kan worden besproken
hoe snel een en ander tot stand kan komen. De drietrapsaanpak in Oostenrijk
zal worden meegenomen, maar niet in alle gevallen, hetgeen dan zal worden
toegelicht.De bewindsman wijst erop dat hij geen gezaghebbend oordeel kan vellen
over de afhankelijke verblijfspositie. Op dit moment wordt de laatste hand
gelegd aan een dossieronderzoek bij de IND. Dit onderzoek is verricht aan
de hand van een aantal dossiers van vrouwen die in de vrouwenopvang zitten.
Het is in eerste instantie gericht op de vraag waarom veel aanvragen van slachtoffers
van huiselijk geweld om een zelfstandige verblijfsvergunning niet in eerste
instantie worden ingewilligd. Aan de hand van de resultaten van het onderzoek
wordt bezien of het beleid moet worden aangepast, waarbij de haalbaarheid
en de effecten van de moties-Adelmund en Halsema worden betrokken. Naar verwachting
zal het onderzoek deze maand worden afgerond, waarna de Tweede Kamer zo spoedig
mogelijk de uitkomsten zal ontvangen. Als verstrekking van een zelfstandige
verblijfsvergunning een rol moet spelen bij de zelfstandigheid, heeft dit
ook consequenties voor de toelating. De logische consequentie is dat bij de
toelating gelet zal worden op de vraag of er al eerder sprake is van huiselijk
geweld. In dat geval mag de vrouw niet worden toegelaten. Die factor zal dan
een grotere rol spelen.Tot slot merkt hij op dat het onderzoeksrapport «Huiselijk geweld
in allochtone kring» bij de allochtonengroepen ligt. Discussies zullen
worden gestart om het onder de aandacht te brengen. De staatssecretaris merkt op dat een deel
van de onderwerpen tijdens de begrotingsbehandeling van VWS aan de orde is
geweest. Ook de bewindsvrouw maakt zich grote zorgen over de gebrekkige opvangcapaciteit
voor vrouwen en kinderen die wegens huiselijk geweld hun huis ontvluchten.
Momenteel is een interdepartementaal beleidsonderzoek gaande. Zij hoopt vroeg
in het voorjaar van 2003 de uitkomsten daarvan te ontvangen, zodat adequaat
kan worden ingespeeld op de benodigde maatregelen.De aanpak die de staatssecretaris voor ogen heeft, valt in drie delen
uiteen: preventie, vroegtijdige signalering en tijdig ingrijpen met adequate
hulpverlening. Er rust nog steeds een taboe op signalering van huiselijk geweld.
Dit gegeven kan alleen worden doorbroken wanneer men de omgangsvormen met
elkaar bespreekt. Professionals moeten hiertoe worden uitgerust. De drempel
om zaken rondom opvoeding, en waar die misgaat, bespreekbaar te maken moet
zo laag mogelijk worden gemaakt. De overheid heeft hierin volgens haar een
taak en daarom zint het kabinet op mogelijkheden om deze problemen beter in
de samenleving bespreekbaar te maken. Het advies- en meldpunt voor vrouwenopvang,
een lokale verantwoordelijkheid, is belangrijk bij het verlagen van de toegangsdrempel.
Een gang langs allerlei loketten moet voorkomen worden.Er is gesproken over preventief en lokaal preventief beleid en de rol
van de consultatiebureaus daarin. Binnen het departement heeft de bewindsvrouw
dit onderstreept door het preventief jeugdbeleid te verankeren in en rondom
consultatiebureaus. Zij is het eens met de opmerking dat consultatiebureaus
en wijkverpleegkundigen goed toegerust moeten zijn om tot vroegtijdige signalering
over te gaan. Reagerend op de vraag of de consultatiebureaus langer dan vier
jaar actief moeten zijn, zegt de staatssecretaris dat het belangrijk is dat
gewerkt wordt aan een sluitende keten, waarbij zij ook denkt aan inschakeling
van schoolartsen. Zij wil niet één instantie, zoals de consultatiebureaus,
verplichten, kinderen langer in het oog te houden wanneer zij de vier jaar
gepasseerd zijn. Indien aldaar problemen worden gesignaleerd, moeten de kinderen
wel degelijk gevolgd worden. Daarom zijn de invoering van elektronische registratie
en een zorgnummer van belang, opdat het mogelijk is op lokaal niveau kinderen
te blijven volgen.Scholen, huisartsen en de omgeving van mensen moeten elkaar weten te vinden.
Een sluitend netwerk is van belang. Hiertoe is actie ondernemen. De Wet collectieve
preventie stelt dat vanaf 1 januari 2003 huiselijk geweld als taakgebied
van gemeenten is aangegeven als onderdeel van de openbare gezondheidszorg.
35 centrumgemeenten ontvangen een doeluitkering voor de vrouwenopvang. Voor
zover de staatssecretaris kan overzien, komt dit nagenoeg overeen met een
dekkend netwerk. Zij zal hieraan specifiek aandacht besteden.Transact heeft een inventarisatie gemaakt van de diverse opleidingen.
In overleg met OCW beziet de staatssecretaris hoe acties kunnen worden ondernomen.
Een mogelijkheid is om in overleg met Transact onderwijsmodules aan onderwijssectoren
ter beschikking te stellen. De overheid kan in dezen niet dwingend optreden,
maar het onderwijsveld is zeker tot gesprekken bereid.Op het punt van tijdig ingrijpen is over de gezinscoach gesproken. Wanneer
de situatie dreigt te escaleren en er al hulpverlening – bijvoorbeeld
een gezinshulp – aanwezig is, kan deze taak uitgebreid worden tot die
van gezinscoach. De gezinnen kunnen echter een keuze maken en voor een gezinscoach
is financiering aanwezig. De Kamer krijgt hierover nog nader bericht voor
het einde van 2002.Gelden uit de GGZ kunnen voor hulp aan geïndiceerden – en dat
kunnen zowel het slachtoffer als de dader zijn – worden ingezet via
de constructie boter-bij-de-vis. De staatssecretaris neemt in verband met
de werkzaamheden van RAAK de aanbeveling mee om naar de situatie in Rotterdam
te kijken. Zij gaat ervan uit dat drie projecten mogelijk moeten zijn. In de Wet op de jeugdzorg staat dat de geheimhoudingsplicht voor beroepsbeoefenaren
doorbroken mag worden. Hiermee wordt wat in de praktijk al voorkomt geformaliseerd.
Hierbij gaat het specifiek om kindermishandeling. Bezien wordt met de minister
van Justitie of een verruiming naar algemeen huiselijk geweld mogelijk is.De staatssecretaris wijst in verband met de maatschappelijke opvang naar
het interdepartementaal beleidsonderzoek. Zij geeft er de voorkeur aan dat
vrouwen thuis blijven en aldaar verder geholpen worden. Zij beaamt, kijkend
naar het getal van 12 000 vrouwen en kinderen die geen adequate opvang
hebben, dat er sprake is van een ernstige situatie. Objectieve cijfers zijn
belangrijk en daarom zijn de gegevens van het interdepartementale beleidsonderzoek
belangrijk. De staatssecretaris zal proberen, zo snel mogelijk de nood te
lenigen. Verder probeert zij of zij samen met haar collega's de doorstroom
van vrouwen uit de vrouwenopvang kan bevorderen. Zij is ervan doordrongen
dat de nood hoog is, maar zij heeft geen middelen voorhanden om capaciteits-
en kwaliteitsverbetering onmiddellijk te garanderen. Moties met een deugdelijke
dekking op dit punt ziet zij gaarne tegemoet.Op verzoek van haar departement is een onderzoek uitgevoerd naar behoefte
aan specialistische diagnostiek door het bureau CEBEON. Momenteel is men in
samenwerking met Justitie en de provincies doende een standpunt te ontwikkelen
naar aanleiding van de uitkomsten en de adviezen. Het doel is de expertise
op het terrein van diagnostiek bij seksueel misbruik van jeugdigen te bundelen
en landelijk te organiseren. Hierna kunnen de nodige beleidsmaatregelen worden
getroffen.Nadere gedachtewisselingHet trof mevrouw De Pater-van der Meer (CDA)
dat de tot nu toe bekende aantallen van slachtoffers van privé-geweld
slechts het topje van de ijsberg zijn. Kijkend naar het aantal slachtoffers,
kan ook gesproken worden over hetzelfde aantal daders en die vormen in Nederland
een zeer grote groep.De heer Cornielje (VVD) merkt op dat in de
nota Aanpak huiselijk geweld een paragraaf staat over reeds gerealiseerde
maatregelen, over maatregelen die in uitvoering genomen zijn en maatregelen
die doorgeschoven zijn naar het nieuwe kabinet. Kunnen de bewindslieden nader
schriftelijk de stand van zaken aangeven van de laatstgenoemde categorie?
Ook deze maatregelen moeten worden uitgevoerd. De hiermee samenhangende kosten
zijn gering en moeten kunnen worden ingepast in de begroting. Kan, gelet op
de komst van een expertisecentrum, bezien worden of een aantal bestaande organisaties
daarin worden opgenomen, zodat concentratie van informatie plaatsvindt?De heer Schonewille (LPF) dankt voor de toezegging
om de mogelijkheid om Rotterdam als proefregio mee te nemen, te bezien.De heer Wolfsen (PvdA) zegt dat hij nogmaals
naar de dekking van de diverse voorstellen zal kijken. Kan in de notitie die
in februari a.s. verschijnt, de mogelijkheid worden opgenomen die artikel
45 van het Wetboek van Strafvordering biedt?Mevrouw Tonkens (GroenLinks) is teleurgesteld,
omdat weinig is toegezegd over beschikbaar te stellen bedragen. Zij roept
de kamerleden op, vanmiddag voor de uitstekend gedekte motie over uitbreiding
van vrouwenopvang en meer nazorg te stemmen. Zij benadrukt dat men niet moet
denken dat door uithuisplaatsing de behoefte aan vrouwenopvang vermindert. Ook mevrouw Kant (SP) is teleurgesteld over
de uitkomst van dit overleg. Zij is het ermee eens dat niet alle wensen in
een keer kunnen worden ingewilligd, maar zelfs het begin vindt zij erg mager.
Zij wijst erop dat consultatiebureaus niet goed zijn toegerust en dat de laatste
jaren vele bureaus gesloten zijn. De gemeenschap is volgens de staatssecretaris
nog niet toe aan direct ingrijpen bij dit soort geweldsituaties. Wanneer is
het kabinet eraan toe dat het die vrouwen niet langer in de steek laat? De
overheid moet op dat punt het goede voorbeeld geven. Zij benadrukt dat er
niets mis is met de dekking van de voorstellen om meer geld voor consultatiebureaus
beschikbaar te stellen met het oog op uitbreiding van de mogelijkheden, voor
meer vrouwenopvang en uitvoering van actiepunten van het comité Onderdak
en zij roept de leden op voor de moties op die punten te steunen.De minister meent dat de start die door het
vorige kabinet is gemaakt niet mag worden afgedaan met de opmerking dat die
te mager is. Wel is hij het ermee eens dat nog slechts het topje van de ijsberg
in zicht is. Slechts 12% van de huiselijkgeweldincidenten wordt bij de politie
gemeld. Hij is het eens met de opmerkingen dat de bestaande kennis gebundeld
moet worden. Het idee om bestaande organisaties in het expertisecentrum op
te nemen kan een probleem opleveren met het oog op het risico dat diverse
organisaties dan moeten worden opgeheven. De opzet is: zo goed mogelijk de
kennis te bundelen. De Kamer geeft overigens geen geld en is geen budgetgever.
Dat is de regering. De minister zegt toe, de Kamer een voortgangsbericht te
sturen over de maatregelen die doorgeschoven zijn naar het nieuwe kabinet.
Het aspect omtrent artikel 45 wordt in februari meegenomen in het standpunt
met betrekking tot uithuisplaatsing van plegers.De staatssecretaris wijst erop dat het niet
logisch is als grote organisaties, die indringend met deze problematiek bezig
zijn, opgenomen worden in één kennis- en expertisecentrum. Versnipperde
kennis moet echter voorkomen worden.De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van Blerck-WoerdmanDe voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,Van de CampDe voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,NetelenbosDe wnd. griffier van de vaste commissie voor Justitie,BeukerXNoot1Samenstelling: Leden: Van de Camp (CDA), K.G. de Vries (PvdA), Dittrich
(D66), Vos (GroenLinks), Cornielje (VVD), Rouvoet (ChristenUnie), Van Blerck-Woerdman
(VVD), voorzitter, Adelmund (PvdA), Luchtenveld (VVD), Albayrak (PvdA), ondervoorzitter,
De Wit (SP), Rietkerk (CDA), Halsema (GroenLinks), Eurlings (CDA), Blok (VVD),
Çörüz (CDA), Teeven (Leefbaar Nederland), Wolfsen (PvdA),
Jan de Vries (CDA), Van Haersma Buma (CDA), Schonewille (LPF), Stuger (LPF),
Van Vroonhoven-Kok (CDA) en Zeroual (LPF).Plv. leden: Van Fessem (CDA), Arib (PvdA), De Graaf (D66), Azough (GroenLinks),
Monique de Vries (VVD), Van der Staaij (SGP), Terpstra (VVD), Verbeet (PvdA),
Rijpstra (VVD), Van Oven (PvdA), Lazrak (SP), De Pater-van der Meer (CDA),
Karimi (GroenLinks), Ormel (CDA), Te Veldhuis (VVD), Jager (CDA), Jense (Leefbaar
Nederland), Van Heemst (PvdA), Buijs (CDA), Sterk (CDA), Eerdmans (LPF), Wiersma
(LPF), Joldersma (CDA), Varela (LPF) en Jukema (LPF).XNoot2Samenstelling: Leden: Te Veldhuis (VVD), Van de Camp (CDA), voorzitter,
Kalsbeek (PvdA), Van Heemst (PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD), Luchtenveld
(VVD), De Wit (SP), Van Gent (GroenLinks), Rietkerk (CDA), Van der Staaij
(SGP), Blok (VVD), De Pater-van der Meer (CDA), Schonewille (LPF), ondervoorzitter,
Teeven (Leefbaar Nederland), Wolfsen PvdA), Spies (CDA), Stuger (LPF), Eerdmans
(LPF), Azough (GroenLinks), Zeroual (LPF), Sterk (CDA), Smilde (CDA) en Haverkamp
(CDA).Plv. leden: Rijpstra (VVD), Mosterd (CDA), K.G. de Vries (PvdA), Adelmund
(PvdA), Van der Ham (D66), De Grave (VVD), Verbugt (VVD), Lazrak (SP), Rosenmöller
(GroenLinks), Meijer (CDA), Slob (ChristenUnie), Van Beek (VVD), Rambocus
(CDA), Janssen van Raay (LPF), Jense (Leefbaar Nederland), Van Oven (PvdA),
Çörüz (CDA), Palm (LPF), Wiersma (LPF), Halsema (GroenLinks),
Varela (LPF), Eski (CDA), Bruls (CDA) en Verburg (CDA).XNoot3Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), Rouvoet (ChristenUnie), ondervoorzitter,
Rijpstra (VVD), Netelenbos (PvdA), voorzitter, Van Blerck-Woerdman (VVD),
Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Kant (SP), Eurlings
(CDA), Wilders (VVD), Verbeet (PvdA), Van Ruiten (LPF), Van Oerle-van der
Horst (CDA), De Graaf (LPF), Dekker (LPF), Van Geen (D66), Jense (Leefbaar
Nederland), Vietsch (CDA), Jukema (LPF), Tonkens (GroenLinks), Joldersma (CDA),
Smilde (CDA) en Van Heteren (PvdA).Plv. leden: Blok (VVD), Van der Vlies (SGP), B.M. de Vries (VVD), Kalsbeek
(PvdA), Van Beek (VVD), Ferrier (CDA), Çörüz (CDA), Hamer
(PvdA), Rosenmöller (GroenLinks), Vergeer-Mudde (SP), Van Loon-Koomen
(CDA), Van Hoof (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Wiersma (LPF), Aasted-Madsen-van
Stiphout (CDA), De Jong (LPF), Zvonar (LPF), Dittrich (D66), Teeven (Leefbaar
Nederland), Ormel (CDA), Bonke (LPF), Van Gent (GroenLinks), Verburg (CDA),
Mosterd (CDA) en Bussemaker (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28345-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl