Wet kabelbaaninstallaties; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28843, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

11-09-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28843 nr. 5

08-09-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Algemeen3. Definities en bereik van de wet4. Keuring, inspectie, handhaving en toezicht5. ArtikelsgewijsOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28843Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 843Regels met betrekking tot de productie, de keuring en de exploitatie
van kabelbaaninstallaties voor personenvervoer (Wet kabelbaaninstallaties)nr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 8 september 20031. InleidingMet belangstelling heb ik kennisgenomen van de bevindingen van de leden
van de vaste commissie voor Verkeer en Waterstaat, belast met het voorbereidende
onderzoek van het wetsvoorstel ter implementatie van richtlijn 2000/9/EG betreffende
kabelbaaninstallaties voor personenvervoer. Uit de vragen en de opmerkingen
van de leden maak ik op dat de noodzaak van het onderhavige wetsvoorstel wordt
ingezien, maar dat men nog wel vragen heeft ten aanzien van de reikwijdte
van het wetsvoorstel, de wijze van implementatie van de bovengenoemde richtlijn
en de manier waarop het toezicht op de naleving vorm zal worden gegeven. Voor
de beantwoording heb ik zoveel mogelijk de volgorde van de vragen in het verslag
aangehouden. Daar waar door verschillende fracties met elkaar verband houdende
vragen zijn gesteld ben ik van deze volgorde afgeweken en heb ik getracht
deze vragen zoveel mogelijk in hun onderlinge samenhang te beantwoorden. Ik
hoop dat de onderstaande beantwoording zal bijdragen aan een spoedige afronding
van het wetsvoorstel.2. AlgemeenDe leden van de CDA-fractie geven aan nog niet helder voor ogen te hebben
wat het toepassingsbereik is van de wet, met name omdat in de memorie van
toelichting wordt aangegeven dat installaties voor vermaak of ontspanning
niet onder de richtlijn vallen. Inderdaad wordt het merendeel van de installaties
waarop het wetsvoorstel betrekking heeft, gebruikt in de sfeer van vrije tijd
en ontspanning; skiliften zijn daar een goed voorbeeld van.Om echter in een concreet geval vast te stellen welk soort installatie
het betreft, is de locatie van een installatie niet het onderscheidend criterium,
maar de functie van de installatie. Een kabelbaaninstallatie kan zich bevinden
in een pretpark, terwijl een attractietoestel zich kan bevinden op een berghelling.
Het gaat erom of de primaire functie van de installatie het vervoer van personen
is. Dit is niet het geval bij een installatie voor vermaak of ontspanning
waarop het Besluit veiligheid attractie- en speeltoestellen van toepassing
is. Bij twijfel over de aard van de installatie (personenvervoer of vermaak),
zal antwoord op de vraag of hetzelfde resultaat (theoretisch)
ook met een ander vervoermiddel bereikt zou kunnen worden – bijvoorbeeld
een treintje of een helikopter – uitsluitsel geven.Het bovenstaande leidt tot de conclusie dat ondanks het verschil in locatie,
geen wezenlijk verschil bestaat tussen een skilift die mensen naar een bergtop
brengt en een skilift die mensen naar de top van een kunstmatige skibaan brengt.
Op beide installaties is de richtlijn van toepassing. Overigens speelt de
locatie wel een rol bij het beoordelen van de veiligheid van een kabelbaaninstallatie,
aangezien omgevingsfactoren zoals bijvoorbeeld weersinvloeden zeker van invloed
zijn op de veiligheid.Blijkens opmerkingen van de leden van zowel de CDA- als de VVD-fractie,
wordt door deze leden getwijfeld over de noodzaak de richtlijn te implementeren
door middel van dit wetsvoorstel en wordt door de leden van genoemde fracties
de vraag gesteld of de implementatie van de richtlijn gelet op het geringe
belang voor Nederland, niet eenvoudiger zou kunnen. Zoals de leden van deze
fracties bekend zal zijn, rust op alle lidstaten van de EU de communautaire
verplichting de nationale rechtsorde in overeenstemming te brengen met de
Europese richtlijnen. Het rechtstreeks overnemen van de richtlijn behoort
daarbij voor wat betreft de richtlijn kabelbaaninstallaties voor personenvervoer,
niet tot de mogelijkheden. Een belangrijk deel van de bepalingen van de richtlijn
richt zich namelijk tot de lidstaten en in de nationale wetgeving dient uitwerking
te worden gegeven aan die bepalingen. Het simpelweg overschrijven van de richtlijn
volstaat daarbij niet. De door de leden van de VVD-fractie gewenste eenvoud
zou hoogstens – en slechts ogenschijnlijk – kunnen worden bereikt
door het opnemen van een zeer ruime delegatiebepaling waardoor een groot deel
van de in dit wetsvoorstel voorgestelde regels kan worden opgenomen in een
algemene maatregel van bestuur of een ministeriële regeling. Ik merk
in dit kader op dat zowel leden van de Eerste Kamer als de Raad van State
tegen dergelijke inperkingen van het primaat van de wetgever ten behoeve van
eenvoudige en snelle implementatie herhaaldelijk blijk hebben gegeven van
overwegende bezwaren (zie recentelijk nog het verslag bij de wijziging van
de Mediawet (Kamerstukken I 2002–2003, 28 476, nr. 189a) en
het verslag bij de wijziging van de Kaderwet diervoeders (Kamerstukken I 2002–2003,
28 173, nr. 212a). Gelet op deze standpunten zal een zogenaamde
vereenvoudiging van dit wetsvoorstel door middel van een zeer ruime delegatiebepaling
geen genade vinden bij de leden van de Eerste Kamer en bij de Raad van State.Aangezien het een redelijk ingewikkelde richtlijn betreft, zie ik ook
niet in hoe een en ander eenvoudiger geïmplementeerd zou kunnen worden,
los van de vraag of dit nu bij wet of bij algemene maatregel van bestuur gebeurt.
Ik zie daarom geen mogelijkheden om een eenvoudiger voorstel te doen, zoals
de leden van de VVD-fractie voorstellen. Een ander voorstel zou – hoe
wenselijk dat gelet op het regeerakkoord ook is – helaas niet leiden
tot minder regels aangezien het niet mogelijk is minder te implementeren dan
de richtlijn voorstelt. Nu er een naar mijn mening volstrekt adequaat wetsvoorstel
ligt, zou het opstellen van een ander wetsvoorstel ook een verspilling zijn
van de wetgevende arbeid die al is verricht.De leden van de CDA-fractie vragen naar het veiligheidsniveau van de kabelbaaninstallaties
in ons land in verhouding tot de ons omringende landen. De veiligheid van
een kabelbaaninstallatie hangt zowel samen met de technische constructie en
het onderhoud van de installatie, als met omgevingsfactoren. In ons land worden
vaak betrekkelijk eenvoudige installaties gebruikt in een overdekte of beschutte
omgeving. Omdat in de ons omringende landen kabelbaaninstallaties doorgaans
in werking zijn op plaatsen waar omgevingsfactoren als weer en wind een veel
grotere rol spelen en vanwege die factoren vaak ingewikkelder installaties
worden gebouwd, is het niet goed mogelijk om een vergelijking te maken. De
kans op veiligheidsproblemen met kabelbaaninstallaties is in ons land gelet
op de overzichtelijke en goed beheersbare omstandigheden in ieder
geval een stuk geringer dan in een bergachtige omgeving.Op de vraag van de leden van de VVD-fractie of door dynamische verwijzingen
naar onderdelen van de richtlijn, de interpretatie van de (gewijzigde) richtlijn
aan de rechter zal moeten worden overgelaten, kan ik antwoorden dat de interpretatieruimte
binnen de onderdelen van de richtlijn waar in het wetsvoorstel rechtstreeks
naar wordt verwezen, zeer beperkt zal zijn omdat het doorgaans om technische
omschrijvingen gaat die niet snel voor meerdere uitleg vatbaar zijn. Wel is
het zo dat door wijziging van de richtlijn de werking van de richtlijn naar
andere door kabels voortbewogen installaties kan worden uitgebreid, zoals
inderdaad in de eerste overweging bij de richtlijn staat aangegeven. In de
memorie van toelichting wordt daarom niet gesteld dat de wet slechts van beperkte
toepassing zal zijn. In de toelichting wordt slechts aangegeven wat de huidige
stand van zaken is met betrekking tot het aantal kabelbaaninstallaties in
Nederland.3. Definities en bereik van de wetDe in artikel 2 van het wetsvoorstel gegeven opsomming van installaties
waarop de wet niet van toepassing is, is dezelfde opsomming als gegeven in
artikel 1, zesde lid, van de richtlijn. Hiermee wordt de richtlijn op de juiste
wijze geïmplementeerd. De door de leden van de VVD-fractie genoemde banen
voor waterskiërs zijn geen kabelbaaninstallaties zoals op grond van de
richtlijn in het wetsvoorstel worden bedoeld. Deze waterskibanen hebben niet
in de eerste plaats de functie personen te vervoeren, maar vallen in de al
eerder genoemde categorie van installaties voor vermaak of ontspanning waarop
het Besluit veiligheid attractie- en speeltoestellen van toepassing is. Bij
lierinstallaties voor zweefvliegen maakt het voertuig (i.c. het vliegtuig)
geen deel uit van de installatie. Een lierinstallatie valt daarom niet onder
de in de richtlijn gegeven definitie van een kabelbaaninstallatie.Voor wat gehandicaptenliften langs trappen betreft, kan ik met de leden
van de VVD-fractie instemmen dat het niet de bedoeling is dat dit wetsvoorstel
op deze liften van toepassing is. Gelukkig is dit ook niet het geval. Hoewel
trapliften doorgaans niet zo zijn geconstrueerd dat het voertuig wordt voortbewogen
met of langs een kabel, is uit de in de richtlijn gegeven definitie van een
kabelbaaninstallatie niet direct op te maken of zo'n installatie onder het
toepassingsbereik van dit wetsvoorstel valt. Uit de derde overweging bij de
richtlijn en uit de considerans van het wetsvoorstel wordt echter duidelijk
dat de regels voor kabelbaaninstallaties betrekking hebben op het bouwen en
vervolgens exploiteren van kabelbaaninstallaties. Bij trapliften in een woonhuis
maar ook bij gehandicaptenliften in openbaar toegankelijke gebouwen is geen
sprake van exploitatie, zodat deze installaties – ook wanneer voldaan
wordt aan de definitie van een kabelbaaninstallatie – niet onder de
werking van de wet vallen. Ditzelfde geldt ook voor glazenwassersliften.Anders dan de leden van de VVD-fractie hebben begrepen, is het niet zo
dat voortaan voor indoorskiliften een separate bouwvergunning (naast een bouwvergunning
voor het gebouw) moet worden aangevraagd. Dit wetsvoorstel verandert niets
aan de bestaande regels voor de bouwvergunningplicht. Voor een nieuwe skibaan
(ook voor buitenbanen) kan één bouwvergunning voor het gehele
complex worden aangevraagd zoals ook nu al het geval is. Met de opmerking
in paragraaf 3, onderdeel d, van het algemeen deel van de memorie van
toelichting dat een kabelbaaninstallatie een bouwvergunningplichtig bouwwerk
is, is slechts bedoeld dat een kabelbaaninstallatie sowieso als losstaand
object een bouwvergunning nodig heeft in het geval dat de installatie geen
deel uitmaakt van een ander bouwwerk. Zoals in paragraaf 3,
onderdeel g, van het algemeen deel van de memorie van toelichting is toegelicht,
leidt dit wetsvoorstel dan ook niet tot een substantiële toename van
administratieve lasten voor bouwers en exploitanten van kabelbaaninstallaties.De leden van de VVD-fractie vragen tenslotte over het toepassingsbereik
van dit wetsvoorstel of niet-gemotoriseerde kabelbaantoepassingen altijd zijn
aan te merken als speeltoestellen in de zin van het Besluit veiligheid attractie-
en speeltoestellen. Zoals in het voorgaande al aan de orde is geweest, ziet
dit wetsvoorstel op installaties waarmee personen worden voortbewogen met
behulp van kabels met als oogmerk het vervoer van die personen. Indien een
installatie bedoeld is voor vermaak of ontspanning, dan is daarop het bovengenoemde
besluit van toepassing. Bij ongemotoriseerde kabelbaantoepassingen zal dit
doorgaans het geval zijn. Toch zijn er in het buitenland wel voorbeelden bekend
van kabelbaaninstallaties voor personenvervoer die in beweging worden gezet
met behulp van de zwaartekracht en dus ongemotoriseerd zijn. Zoals uit de
in de richtlijn gegeven definitie van een kabelbaaninstallatie blijkt, doet
het al dan niet gemotoriseerd zijn van de installatie echter niet terzake
bij het vaststellen of de wet op een bepaalde installatie van toepassing is.4. Keuring, inspectie, handhaving en toezichtDe leden van de CDA-fractie vragen of het ter beperking van de handhavingskosten
mogelijk is inspecties te laten uitvoeren door Belgische of Duitse inspectiediensten.
In aansluiting daarop vragen de leden van de PvdA-fractie of samenwerking
over de grenzen mogelijk is en in hoeverre een investering in het opbouwen
van een eigen expertise van IVW noodzakelijk is.Toezicht op de naleving en eventueel handhavend optreden, geschiedt door
daartoe door de Minister aangewezen personen. De Algemene wet bestuursrecht
sluit mandaat aan niet-ondergeschikten niet uit. Omdat het mandaterende bestuursorgaan –
i.c. de Minister van Verkeer en Waterstaat – te allen tijde verantwoordelijk
blijft voor het in zijn naam optreden door de gemandateerden, acht ik het
niet wenselijk dat uit het buitenland afkomstige inspecteurs als toezichthouder
gaan optreden. Los daarvan zullen net als aan het zelf ontwikkelen van de
benodigde expertise ook aan het elders inhuren van deskundigen kosten verbonden
zijn. Het voorstel van de leden van de PvdA-fractie om gebruik te maken van
in onze buurlanden aanwezige expertise, lijkt mij echter een zinvolle suggestie.
Op basis van artikel 5:15 Awb kan een toezichthouder zich laten vergezellen
van deskundigen, die ook vanuit buitenlandse inspectiediensten afkomstig kunnen
zijn. Het ontwikkelen van een eigen expertise in Nederland wordt daarmee beperkt.
De divisie spoor van de IVW heeft al goede contacten met buitenlandse collega-toezichthouders
die vaak zowel het toezicht op het spoor als het toezicht op kabelbaaninstallaties
uitoefenen.Van een lacune in het toezicht en de handhaving kan geen sprake zijn als
de wetgever het niet noodzakelijk heeft geacht om op het desbetreffende terrein
regels te stellen. Niet bestaande regels kunnen immers niet worden gehandhaafd.
Zoals de leden van de PvdA-fractie al suggereren, heeft de noodzaak van het
stellen van regels voor kabelbaaninstallaties tot nu toe ontbroken en vloeit
slechts uit de implementatie van de richtlijn betreffende kabelbaaninstallaties
voor personenvervoer voort, dat toezicht en handhaving van deze in dit wetsvoorstel
geïmplementeerde regels noodzakelijk is. Overigens ligt de veiligheidsverantwoordelijkheid
voor een kabelbaaninstallatie primair bij de eigenaar en de exploitant van
de installatie. De overheid heeft na de inwerkingtreding van dit wetsvoorstel
uitsluitend een toezichthoudende rol ten aanzien van de naleving van wettelijke bepalingen en de markttoegang voor onderdelen van kabelbaaninstallaties.In het wetsvoorstel kabelbaaninstallaties, worden – evenals in andere
regelgeving ter implementatie van de zgn. nieuwe-aanpak richtlijnen –
keuringsinstanties en de door het bevoegde gezag voor het uitoefenen van het
toezicht op de naleving daartoe aangewezen ambtenaren van elkaar onderscheiden.
Dit is – anders dan de leden van de VVD-fractie suggereren – ook
het geval bij het Besluit veiligheid attractie- en speeltoestellen. Zoals
toegelicht in paragraaf 3, onderdeel f, van het algemeen deel van de
memorie van toelichting bij dit wetsvoorstel, hebben keuringsinstanties een
toezichthoudende functie voorzover zij op verzoek van een constructeur een
procedure van overeenstemmingsbeoordeling uitvoeren waarmee de constructeur
kan aantonen dat zijn product voldoet aan de daaraan gestelde essentiële
eisen. Deze keuringsinstanties zijn doorgaans private ondernemingen die zich
daarvoor hebben aangemeld en na toetsing aan de voor deze instanties geldende
criteria (bijalge VIII van de richtlijn) als zodanig zijn aangewezen. Het
is niet zo dat Nederland verplicht is een keuringsinstantie aan te wijzen
(art. 5 van het wetsvoorstel is facultatief geformuleerd), en naar verwachting
zal een instantie alleen een verzoek doen tot aanwijzing als keuringsinstantie
indien de markt voor het uitvoeringen van keuringen in Nederland voldoende
interessant is. Het staat de constructeurs op grond van de richtlijn vrij
elke binnen de EU daartoe aangewezen keuringsinstantie te verzoeken een procedure
van overeenstemmingsbeoordeling uit te voeren. De kosten van deze productkeuring
zijn voor rekening van de constructeur. Het is daarom niet nodig dat Nederland
zelf een keuringsinstantie aanwijst.De keuringsinstanties werken in de gehele Europese ruimte onder verantwoordelijkheid
van de lidstaat die de organisatie heeft genotificeerd. Verwacht mag worden
dat met name vanuit de Alpenlanden dergelijke organisaties aangewezen zullen
worden. Gezien het feit dat constructeurs van onderdelen voor kabelbaaninstallaties
in het buitenland gevestigd zijn, zullen zij zich waarschijnlijk ook richten
tot buitenlandse keuringsinstanties. De door de Minister van Verkeer en Waterstaat
aangewezen ambtenaren van de IVW houden toezicht op de naleving van de in
de Wet kabelbaaninstallaties gestelde regels door zowel constructeurs als
keuringsinstanties.5. ArtikelsgewijsTenslotte wordt de vraag gesteld wat voor soort voorschriften en beperkingen
kunnen worden verbonden aan een kabelbaanvergunning. In de artikelsgewijze
toelichting (artikelen 20 tot en met 26) is aangegeven dat de veiligheidsanalyse
en het veiligheidsrapport de basis vormen voor de af te geven kabelbaanvergunning.
In het veiligheidsrapport wordt aan de hand van de veiligheidsanalyse aangegeven
welke maatregelen nodig zijn om de bouw veilig uit te kunnen voeren en welke
maatregelen nodig zijn om een veilige bedrijfsvoering mogelijk te maken. De
vergunningvoorschriften worden vervolgens gebaseerd op het waarborgen van
de uitgangspunten in het veiligheidsrapport en zijn dus gericht op de veiligheid
van de kabelbaaninstallatie. Dit blijkt ook uit artikel 23, eerste lid, van
het wetsvoorstel.In de vergunning zullen bijvoorbeeld voorschriften gesteld kunnen worden
ten aanzien van de beheersing van de (veilige) bedrijfsvoering, melden, beheersen
en oplossen van incidenten, ongevallen en noodsituaties bij de toezichthouder,
meldingen van overgang naar een nieuwe exploitant en het opvolgen van aanwijzingen
van de toezichthouder.In artikel 20, tweede lid, van het wetsvoorstel wordt gesteld dat de kabelbaanvergunning
wordt verleend voor een in de vergunning bepaalde tijd. In de richtlijn wordt
dit echter niet voorgeschreven en er bestaat ook geen reden om
een kabelbaanvergunning slechts voor een bepaalde tijd af te geven. Zolang
een kabelbaaninstallatie niet wordt verbouwd of aangepast, dient de installatie
conform de voorschriften van de vergunning te functioneren. Het aanvragen
en afgeven van een vergunningverlenging leidt tot onnodige kosten, terwijl
bij een verbouwing sowieso een wijziging van de vergunning dient te worden
aangevraagd. Alleen in het in artikel 20, derde lid, bedoelde geval dat innovatieve
elementen in een kabelbaaninstallatie worden opgenomen, kan er reden zijn
om de vergunning slechts voor bepaalde tijd te verlenen. Ik stel daarom voor
in artikel 20, tweede lid, de imperatieve bepaling te wijzingen in een facultatieve
bepaling. Hiertoe zal ik een nota van wijziging indienen.De Minister van Verkeer en Waterstaat,K. M. H. Peijs 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28843-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl