De situatie in het Midden-Oosten; Notitie over het hulpprogramma in de Palestijnse Gebieden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23432, nr. 39

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

23432 nr. 39

13-06-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamDe Nederlandse ontwikkelingssamenwerkingsbijdrage aan
de Palestijnse Gebieden1. Algemeen2. Landenkeuze/sectorale concentratie3. IOB evaluatie van eind 19994. Ontwikkelingen sinds de IOB-evaluatie5. Missie naar de Palestijnse Gebieden6. Interne factoren: De kwaliteit van beleid en bestuur
in de Palestijnse Gebieden/de PA als overgangsregime7. Externe factoren: het Israëlisch beleid8. Beleidsvoornemens1. Karakter, duur en omvang van het hulpprogramma2. Kanaalkeuze3. Flankerend beleid
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23432Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 432De situatie in het Midden-Oostennr. 39BRIEF VAN DE MINISTER VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 juni 2001Met verwijzing naar het Algemeen Overleg dat u op 30 januari jl. voerde
met de Minister van Buitenlandse Zaken over de situatie in het Midden-Oosten
doe ik u hierbij, mede namens de Minister van Buitenlandse zaken, conform
uw verzoek tijdens dit overleg een notitie toekomen over het hulpprogramma
in de Palestijnse Gebieden. In deze notitie wordt uiteengezet hoe de Nederlandse
ontwikkelingssamenwerkingsbijdrage aan de Palestijnse Autoriteit naar mijn
mening op de meest effectieve wijze zal kunnen bijdragen aan een grotere transparantie
van het bestuur, maar ook aan het welslagen van het vredesproces en het creëren
van een draagvlak voor een vredesakkoord.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,E. L. Herfkens De Nederlandse ontwikkelingssamenwerkingsbijdrage aan
de Palestijnse Gebieden1. AlgemeenNa de ondertekening van de «Declaration of Principles» (Oslo
I) in 1993 besloot de internationale gemeenschap tot ondersteuning van het
vredesproces. Ook het Nederlandse ontwikkelingssamenwerkingsprogramma in de
Palestijnse Gebieden kreeg momentum na de Oslo-akkoorden. De ratio van het
programma was ondersteuning van het vredesproces door het scheppen van draagvlak
bij de Palestijnse bevolking en het leggen van een basis voor een levensvatbare
Palestijnse samenleving. Uitgangspunt hierbij was dat duurzame economische
ontwikkeling in de Palestijnse Gebieden een vereiste is voor het bereiken
van duurzame vrede. Dit werd met het oog op de stabiliteit in de regio van
groot belang geacht.In de opbouw van het programma hebben donoren, waaronder Nederland, zich
gericht op het opzetten van een tijdelijk hulpprogramma dat ondersteuning
moest bieden aan het Palestijnse volk en de economische voorwaarden moest
scheppen om het vredesproces een kans van slagen te bieden. Hierbij werd er
naar gestreefd de Palestijnse bevolking te laten zien dat de weg van de dialoog
tot verbetering van de omstandigheden in het dagelijkse leven leidt. Deze
zichtbaarheid was in de beginfase van het programma van groot belang. De tijd
werd eind jaren '90 rijp geacht om het programma te consolideren. De Palestijnse
Autoriteit (PA) was weliswaar nog in opbouw, maar inmiddels lieten de al aanwezige
overheidsstructuren toe daarbij aan te sluiten cq voort te bouwen.2. Landenkeuze/sectorale concentratieIn 1999 is het aantal landen waaraan Nederland structurele hulp verleent
beperkt. In het kader van het algemene Nederlandse beleid ten aanzien van
het vredesproces is toen besloten de tijdelijke samenwerkingsrelatie met de
Palestijnse Autoriteit te continueren. De veronderstelling was dat na een
finale statusregeling de hulpbehoefte geleidelijk zou teruglopen.In datzelfde jaar werd een begin gemaakt met stroomlijning en concentratie
van het programma met het oog op beheersbaarheid ervan. Besloten is de hulp
te concentreren op drie sectoren: water, basisonderwijs en landbouw. Deze
keuze berustte op de Palestijnse prioriteitstelling zoals neergelegd in het
Palestinian Development Plan, ervaringen met het lopende programma, Nederlandse
expertise en activiteiten van andere donoren. Daarnaast werd in het programma
specifiek aandacht geschonken aan de thema's gender en mensenrechten, goed
bestuur, democratisering. Aandacht voor dit laatstgenoemde thema is de laatste
jaren geïntensiveerd zowel in de politieke dialoog als in het hulpprogramma.3. IOB evaluatie van eind 1999In 1999 werden de hulpinspanningen in de periode 1993–1998 door
de IOB geëvalueerd. Het in november van dat jaar verschenen rapport concludeerde
dat het Nederlands-Palestijnse programma, bezien in het licht van de vaak
moeizame externe randvoorwaarden, waaronder de effecten van het Israëlische
optreden op de economie in de Palestijnse Gebieden, in hoofdzaak relevant,
effectief, efficiënt en duurzaam is geweest. De projecten en programma's
hebben een bijdrage geleverd aan sociaal-economische ontwikkeling, aan de
opbouw van een beter functionerend bestuur en een maatschappelijk middenveld,
dit alles ondanks complexe omgevingsfactoren. Daarmee werd verondersteld dat
het programma een bijdrage heeft geleverd aan het vredesproces. Ik onderschrijf
deze veronderstelling. De evaluatie wees voorts uit dat de beoogde
doelstellingen van de hulpactiviteiten over het algemeen waren bereikt. Dit
gold voor alle sectoren waarop de hulp was gericht. Hierbij wil ik de kanttekening
plaatsen dat de Nederlandse hulp jaarlijks gemiddeld circa 5% van het totale
hulpvolume aan de Palestijnse Gebieden bedraagt. Een directe relatie tussen
de Nederlandse fondsen en het vredesproces is daarom moeilijk te leggen.De IOB beval aan een duidelijke focus in het programma aan te brengen.
Geconstateerd werd dat er nog veel te doen was op het terrein van mensenrechten
en goed bestuur, met name op het gebied van de ontwikkeling van het rechtssysteem.
Het rapport toonde aan dat hulpcoördinatie, zowel tussen donoren onderling
als tussen donoren en de Palestijnse Autoriteit over het algemeen gebrekkig
was. Een volwassen beleidsdialoog met de Palestijnse Autoriteit was nog niet
voldoende ontwikkeld. In dit verband constateerde de IOB dat het buiten beschouwing
laten van de Palestijnse Autoriteit als ontvanger en coördinator van
de hulp, de institutionele opbouw van de Palestijnse Autoriteit kon verzwakken,
of zelfs ondermijnen. Tenslotte wees de IOB erop dat, hoewel het Nederlands
hulpprogramma was opgezet vanuit een politieke doelstelling, de hulpactiviteiten
zelden vergezeld gingen van politieke druk. De IOB was van mening dat politieke
druk op Israël een positief effect had kunnen hebben op de effectiviteit
en doelmatigheid van het hulpprogramma.Zoals blijkt uit mijn beleidsvoornemens ten aanzien van het hulpprogramma
in de Palestijnse Gebieden die ik heb geschetst in mijn brief aan uw Kamer
van 6 december 1999 (23 432, nr. 29) heb ik de aanbevelingen van de IOB
ter harte genomen.4. Ontwikkelingen sinds de IOB-evaluatieVoor de recente politieke ontwikkelingen en de financieel-economische
situatie in de Palestijnse Gebieden wil ik graag verwijzen naar de brief van
de Minister van Buitenlandse Zaken over de situatie in het Midden-Oosten van
24 april jl. (Kamerstuk 23 432, nr. 36) en zijn verslag naar aanleiding
van zijn recente bezoek aan het Midden-Oosten van 11 mei jl. (Kamerstuk 23 432,
nr. 37). Zoals blijkt uit deze brieven lijkt het niet waarschijnlijk dat op
korte termijn een vredesregeling kan worden bereikt. Het vertrouwen tussen
de partijen is tot een dieptepunt gedaald, vrede lijkt verder weg dan ooit.
De sociaal-economische situatie in de Palestijnse Gebieden verslechtert momenteel
in een snel tempo, met name als gevolg van de Israëlische afsluitingen.
Deze ontwikkelingen hebben direct effect op de uitvoering van het hulpprogramma,
die sinds het uitbreken van de gewelddadigheden ernstig wordt belemmerd, met
name vanwege eerdergenoemde afsluitingen. Het gedelegeerde budget voor de
Palestijnse Gebieden voor 2000 bedroeg dfl. 38 miljoen. Hiervan kon vorig
jaar slechts dfl. 23 miljoen worden uitgegeven.5. Missie naar de Palestijnse GebiedenVan 26 tot en met 29 maart bezocht een ambtelijke missie de Palestijnse
Gebieden om te onderzoeken in hoeverre ruimte voor verbetering aanwezig was
in de uitvoering van het hulpprogramma in de Palestijnse Gebieden dat behalve
op het creëren van een draagvlak voor een vredesakkoord, maar ook gericht
was op een grotere transparantie van het bestuur en een betere naleving van
de mensenrechten . De missie heeft terzake beleidsaanbevelingen gedaan voor
de korte en langere termijn. In dit kader zijn gesprekken gevoerd met de Palestijnse
Autoriteit, het Palestijnse maatschappelijk middenveld, de meest relevante
multi- en bilaterale donoren en de Nederlandse Vertegenwoording te Ramallah.
Ook heeft de missie gesprekken gevoerd met de Israëlische
Autoriteiten en de Nederlandse Ambassade te Tel Aviv.Zoals hierboven reeds kort aangegeven hebben omgevingsfactoren een belangrijke
invloed op de uitvoering van het hulpprogramma. Maatregelen ter verbetering
van de effectiviteit en doelmatigheid van het hulpprogramma kunnen derhalve
slechts effect sorteren indien tevens aandacht is gegeven aan deze omgevingsfactoren.Voor de politieke context van het hulpprogramma en de beleidsaanbevelingen
in dit verband zij mede verwezen naar de reeds eerder genoemde brieven van
de Minister van Buitenlandse Zaken.6. Interne factoren: De kwaliteit van beleid en bestuur
in de Palestijnse Gebieden/de PA als overgangsregimeHet functioneren van de PA, met name op het gebied van goed beleid en
bestuur, is bepalend voor de effectiviteit van het hulpprogramma en voor de
duurzaamheid van de hulpresultaten.De PA functioneert sinds augustus 1994 in delen van de Westelijke Jordaanoever
en de Gaza Strook (m.u.v. Oost Jeruzalem). De feitelijke bevoegdheden van
het PA-bestuur en de geografische reikwijdte daarvan, zijn aan vergaande beperkingen
onderhevig, overeenkomstig de deelakkoorden met Israël. De Palestijnen
konden niet teruggrijpen naar eerdere bestuurlijke ervaringen: voor 1994 is
nimmer sprake geweest van een zelfstandig Palestijnse bestuur in de bezette
gebieden. Wel heeft zich tijdens de Israëlische bezetting, met name in
de periode 1967–1994, een goed georganiseerd maar politiek gefragmenteerd
Palestijnse maatschappelijk middenveld ontwikkeld.Tijdens de zogenaamde «Interim Periode» (1994–1999)
werd de bestuurlijke infrastructuur van de PA uit de grond gestampt. De opbouw
van overheidsinstellingen van de PA voltrok zich in het kader van het Oslo-akkoord,
en met genereuze steun van de internationale gemeenschap waaronder Nederland.De prestaties van de PA sinds zijn vestiging in 1994 zijn op sommige punten
opmerkelijk, op andere teleurstellend te noemen. Positief is dat de PA in
staat is gebleken op adequate wijze sociale basisvoorzieningen (m.n. onderwijs
en gezondheidszorg) voor de Palestijnse bevolking te verstrekken. Tevens is
het beheer van de Palestijnse overheidsfinanciën, onder druk van WB en
IMF, sterk verbeterd. Teleurstellend is dat het democratisch gehalte van het
openbaar bestuur ontoereikend is gebleven. Het (in 1995 democratisch gekozen)
parlement is vrijwel machteloos; er zijn aanhoudende geruchten over corruptie
in de hogere echelons van de PA; essentiële wetsvoorstellen (bijv. Basic
law en de wet op de onafhankelijkheid van de rechterlijke macht) blijven onbekrachtigd,
plaatselijke verkiezingen zijn nooit gehouden, de rechterlijke macht functioneert
uiterst gebrekkig, mensenrechtenschendingen doen zich voor en de controle
op uitgavenbeheer (groeiende bureaucratie) is ontoereikend.In 1999 is een rapport uitgebracht door de Council of Foreign Relations
(Rocard rapport), mede gefinancierd door de Europese Commissie, waarin aanbevelingen
worden gedaan op het gebied van goed bestuur, versterking van Palestijnse
instituties, beheer van overheidsfondsen, versterking van de rechtelijke macht,
etc. De PA heeft zich destijds gecommitteerd aan de uitvoering van de aanbevelingen
van dit rapport. Er is echter weinig voortgang geboekt met de implementatie
van het hervormingsproces.Het Palestijnse maatschappelijk middenveld spreekt Arafat in kritische
zin aan op de kwaliteit van het bestuur, de transparantie van de besluitvorming,
rechtszekerheid en respect voor de onafhankelijkheid van de rechterlijke
macht. Arafat heeft nota genomen van deze boodschap blijkens zijn toespraak
voor het Palestijnse parlement van maart jl. waarin hij hervormingen toezegt.
Dat de Palestijnse «civil society» in de gelegenheid is een dergelijke
rol te spelen en ook gehoord wordt door de PA is een belangrijk gegeven. Hiermee
steekt de Autoriteit gunstig af bij de gang van zaken in omringende Arabische
landen. Dit houdt ongetwijfeld verband met de afhankelijkheid van de internationale
donorgemeenschap.De veelvormigheid van de Palestijnse gemeenschap, waarin gevoelens van
solidariteit vaak meer bepaald worden door tribale – of «extended
family» – banden dan door gevoelens voor de «publieke zaak»,
is een complicerende factor waarmee rekening moet worden gehouden bij ondersteuning
aan de Palestijnse Gebieden. Slechts ten dele is sprake van een door de Palestijnse
bevolking als gezaghebbend erkende overheid.Naast de problemen die de heterogeniteit van de samenleving oplevert bij
de opbouw van een solide Palestijns bestuur, speelt ook de vraag in hoeverre
de PA, die voor een groot deel bestaat uit voormalige leden van een verzetsbeweging,
voldoende is toegerust voor de opbouw van nationaal en lokaal bestuur. De
geschetste complicaties maken duidelijk dat nog een lange weg te gaan is waarbij
internationale ondersteuning onontbeerlijk is.7. Externe factoren: het Israëlisch beleidDe Palestijnse Gebieden zijn volledig afhankelijk van Israël voor
het vrije verkeer van goederen, diensten en arbeid doordat Israël alle
Palestijnse buitengrenzen controleert en de mogelijkheid heeft de Palestijnse
Gebieden af te sluiten. Ook de doorgang tussen de Westoever en de Gaza Strook
wordt door Israël gecontroleerd. Sinds het uitbreken van de intifadah
zijn er maatregelen getroffen die de afhankelijkheid zichtbaarder hebben gemaakt
en een verslechtering in de situatie teweeg hebben gebracht. Israël weigert
eveneens sinds 20 december jl. de BTW-afdrachten die zij namens de PA int
(circa US$ 30m/maand) af te dragen. De huidige langdurige afsluitingen hebben
een desastreus effect op de Palestijnse economie en staan werkelijke ontwikkeling
in de weg. De aanvankelijk gunstige macro-economische perspectieven voor 2000
e.v. zijn door de afsluitingen teniet gedaan. De Palestijnse Autoriteit kampt
met een ernstig begrotingstekort en is aangewezen op internationale steun.
De Minister van Buitenlandse Zaken sprak hier reeds over in zijn brief van
24 april jl. Indien de afsluitingen voortduren en Israël de BTW-afdrachten
niet terugbetaalt is de verwachting van het IMF en de Wereldbank dat de Palestijnse
Autoriteit tot het einde van dit jaar op basis van de additionele toegezegde
financiële steun kan overleven. Daarna zal bij ongewijzigde situatie
additionele financiële hulp noodzakelijk zijn. Indien de Palestijnen
niet worden ondersteund en de huidige situatie voortduurt, is de verwachting
dat de Palestijnse instituties op niet al te lange termijn zullen desintegreren.
In zekere mate is dit reeds het geval. De kans op radicalisering neemt daarmee
toe. Ministeries en lokale autoriteiten functioneren op het moment nauwelijks.Het Israëlische beleid bepaalt in belangrijke mate de noodzaak, de
doelmatigheid en de effectiviteit van het hulpprogramma. Maatregelen ter verbetering
van de effectiviteit van dit programma zijn derhalve slechts zinvol indien
zij gepaard gaan met stappen ter bevordering van een gewijzigd Israëlisch
beleid dat werkelijke ontwikkeling mogelijk maakt.8. Beleidsvoornemens1. Karakter, duur en omvang van het hulpprogrammaIn 1999, bij de herstructurering van het OS-beleid, werd besloten op basis van het algemene beleid ten aanzien van het vredesproces de tijdelijke
samenwerkingsrelatie met de Palestijnse Autoriteit te continueren. De veronderstelling
was dat na een finale status-regeling de hulpbehoefte geleidelijk zou teruglopen.
Door het opnieuw oplaaien van het conflict moet thans rekening worden gehouden
met de mogelijkheid dat een permanente regeling nog geruime tijd op zich zal
laten wachten.Nederland blijft ook in de huidige moeilijke fase onveranderd gecommitteerd
aan de internationale inspanningen om bij te dragen tot een regeling voor
het conflict. Steun aan de economische, sociale en bestuurlijke opbouw in
de Palestijnse gebieden en leniging van de humanitaire nood in die gebieden
blijft hiervan een onontbeerlijk onderdeel. Gezien de huidige situatie kan
echter niet langer worden gesproken over een tijdelijk programma. Acceptatie
van een langere termijn perspectief doet recht aan het «land in wording
karakter» van de Palestijnse Gebieden. Deze constatering brengt zich
mee dat ik plaatsing op de «+4-lijst» niet langer juist acht:
OS-betrokkenheid over een structureel langere periode is noodzakelijk.Het bieden van een «18 status» zou tegemoet komen aan de constatering
dat een lange termijn commitering onontkoombaar is. De Palestijnse Gebieden
komen voor een «18-status» echter niet in aanmerking gezien de
tot op heden geleverde prestaties van de Palestijnse Autoriteit op het terrein
van goed bestuur en beleid.Een GMV-status lijkt recht te doen aan de feitelijke situatie in de Palestijnse
Gebieden, met name omdat deze status een langdurige betrokkenheid waarborgt
en meer ruimte laat ook via NGO's activiteiten te ontplooien. Het past bij
de algemene doelstelling van het hulpprogramma, namelijk het creëren
van een draagvlak onder de Palestijnse bevolking voor een vredesregeling met
Israël en het leggen van een basis voor een sociaal-economisch levensvatbare
en democratische Palestijnse samenleving. Een Palestijnse samenleving die
op democratisch transparante wijze bestuurd wordt en waarbinnen rechtsbeginselen
hoog worden gehouden, verhoogt de kans op een duurzame vrede. Voortgang op
het terrein van democratisering en goed bestuur is vanzelfsprekend ook een
bepalende factor voor de effectiviteit van het hulpprogramma. De GMV-status
legt hierop de nadruk en past bij de algemene doelstelling van het hulpprogramma
waarbinnen opbouw van een sociaal-economische levensvatbare en democratische
Palestijnse staat centraal staat.De consequenties van plaatsing op de GMV-lijst voor het lopende programma
zullen nader worden uitgewerkt in het licht van de GMV-criteria, de voorziene
institutionele sector analyses, prioriteiten en beleid van de Palestijnse
Autoriteit. E.e.a. zal geschieden in dialoog met de PA, het Palestijnse maatschappelijk
middenveld en andere donoren. Op basis hiervan zal worden gewerkt aan samenstelling
van een gebalanceerd programma met aandacht voor consolidatie van reeds ondernomen
GMV-gerelateerde hulpinspanningen binnen de bestaande concentratie sectoren,
identificatie van nieuwe, GMV-gerelateerde activiteiten en geleidelijke uitfasering
van overige projecten. Voor wat betreft financiële consequenties van
de ombuiging van het programma geldt dat wordt beoogd om in beginsel de allocatie
op gelijk niveau te handhaven. De kwaliteit van de uitvoering van het programma
blijft hierbij een belangrijke voorwaarde.Het Nederlandse engagement ten aanzien van het vredesproces en de Palestijnse
bevolking blijft hiermee onverminderd gehandhaafd. Hetzelfde geldt voor de
Nederlandse steun aan UNRWA, die thans dfl. 16 miljoen per jaar structureel
bedraagt. Indien geen verbetering komt in de huidige situatie, de behoefte
aan noodhulp toeneemt en de uitvoering van een hulpprogramma in de Palestijnse
Gebieden verder wordt bemoeilijkt, blijf ik bereid verzoeken van
UNRWA voor additionele steun in welwillende overweging te nemen.2. KanaalkeuzeDe PA blijft een belangrijk kanaal gezien de doelstelling van het programma
en het karakter van de Palestijnse Gebieden als «land in wording».
Beperking van dit kanaal zou bovendien in de huidige krachtsverhoudingen een
destabiliserend effect hebben. Derhalve wil ik de PA niet uitsluiten doch
concentreren op die onderdelen van de PA zich hebben onderscheiden door hun
relatief efficiënte gebruik van de hulp en die voldoende potentieel blijken
te bezitten om een voorbeeldfunctie op het gebied van goed bestuur te vervullen.
In dit verband wil ik opmerken dat ik in het licht van de algemene appreciatie
van de PA niet overweeg algemene budgetsteun aan de PA te verlenen bovenop
de Nederlandse bijdrage via de EU. Een meer projectmatige manier van opereren
acht ik vooralsnog raadzamer. Bij voorkeur zal deze plaatsvinden via de multilaterale
kanalen en NGO's.Ook ben ik voornemens de constructief kritische dialoog met de PA over
goed bestuur, mensenrechten en democratisering te intensiveren. Voorts dient
betere donorcoördinatie hogere prioriteit te krijgen en waar mogelijk
gezamenlijk optreden met EU-partners en gelijkgezinde donoren, incl. het opstellen
van een gezamenlijke agenda voor de dialoog met de Palestijnse Autoriteit.
Dit zal bij voorkeur in multidonor kader geschieden.3. Flankerend beleidHeroriëntatie van het programma in de Palestijnse Gebieden is alleen
zinvol als ook aandacht besteed wordt op interventies gericht op de externe
factoren, zowel op de korte als lange termijn.Parallel aan de uitvoering van het hulpprogramma zal Nederland, al dan
niet in EU-verband, met Israël blijven overleggen en er bij Israël
op aandringen de beperkende maatregelen op de Palestijnse ontwikkeling op
te heffen. Zoals de minister van Buitenlandse Zaken in zijn hogergenoemde
brieven aangaf, is een dialoog, zowel bilateraal als in EU-verband, met Israël
hierover reeds gaande. In de gesprekken die Minister Van Aartsen tijdens zijn
laatste bezoek aan Israël heeft gevoerd, heeft hij verlichting van de
economische en humanitaire situatie van de Palestijnen sterk bepleit.Gelet op de politieke factoren en de invloed daarvan op de effectiviteit
van de hulp in de Palestijnse Gebieden is een geïntegreerde benadering
van buitenlandspolitiek- en ontwikkelingssamenwerkingsbeleid essentieel. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23432-39.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl