Vaststelling begroting van de Hoge Colleges van Staat en Kabinetten (IIB) voor het jaar 2006; Brief minister over functioneren Afdeling bestuursrechtspraak Raad van State
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30300-IIB, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-03-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30300-IIB nr. 7

02-03-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDoorlooptijdenNevenzittingsplaatsenBenoemingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 30300-IIB, nr. 7 b2Gerelateerde publicatie
Kamerstuk 30300-IIB, nr. 7 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30300-IIBToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 300 IIBVaststelling van de begrotingsstaat van de Raad van State, de Algemene
Rekenkamer, de Nationale ombudsman, de Kanselarij der Nederlandse Orden, het
kabinet van de Gouverneur van de Nederlandse Antillen en van het kabinet van
de Gouverneur van Aruba (IIB) voor het jaar 2006nr. 7BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 2 maart 2006Tijdens het debat met uw Kamer op 11 oktober 2005 (Handelingen der
Kamer II, vergaderjaar 2005–2006 nr. 10, blz. 579–582)
over het wetsvoorstel Vaststelling van de begrotingsstaat van de Raad van
State e.a. (30 300 IIB) zijn enkele aspecten van het functioneren van
de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State aan de orde gekomen.
Concreet gaat het hier om de doorlooptijden van zaken, de vraag of de Afdeling
bestuursrechtspraak ook buiten Den Haag zou moeten rechtspreken en de wijze
waarop thans de benoeming van staatsraden plaatsvindt.Met deze brief kom ik – zoals toegezegd – nader over deze
kwesties te spreken.DoorlooptijdenTijdens eerder genoemd debat van 11 oktober 2005 toonde het Kamerlid
mevrouw Kalsbeek zich bezorgd over de doorlooptijden van zaken aanhangig bij
de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State. Zij noemde die doorlooptijden
in haar bijdrage «ontzettend lang».Hoewel ongetwijfeld ten overvloede stel ik voorop dat ik het belang van
afwikkeling van zaken binnen een redelijke termijn onverkort deel. De belangen
van zowel de rechtzoekende als het bestuur zijn daarmee gediend, alsook het
belang van een goede rechtspleging in algemene zin. In dit licht moet ik voor
wat betreft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State vaststellen
dat deze – mede ten gevolge van gerichte maatregelen en sturing in de
afgelopen jaren – de doorlooptijden van aanhangige zaken tot een aanvaardbaar
niveau heeft weten terug te dringen. Recent onderzoek toont aan dat het overgrote
deel van de zaken ruimschoots binnen de daarvoor vastgestelde termijnen worden
afgedaan. In vergelijking met vergelijkbare rechterlijke colleges presteert
de Afdeling zonder meer goed. Bedoelde rapportage treft u als
bijlage bij deze brief aan1.Voor de goede orde wijs ik erop dat aan het (verder) terugdringen van
doorlooptijden ook grenzen zijn verbonden. Veel van de (wettelijke) termijnen
die voor bepaalde stappen in een proces gelden, bestaan juist ten behoeve
van procespartijen. Zij hebben het tijdsverloop in hun zaak dus voor een deel
zelf in de hand.Wat van dit laatste ook zij, ik meen dat de gemiddelde doorlooptijden
bij de Afdeling bestuursrechtspraak aanvaardbaar zijn. Dat laat onverlet dat
het beleid van de Raad van State erop gericht blijft de doorlooptijden nog
verder terug te brengen, zo heeft de Raad mij verzekerd. Aldus zie ik geen
aanleiding voor aanvullende maatregelen.NevenzittingsplaatsenTijdens het debat van 11 oktober 2005 heb ik met uw Kamer ook van
gedachten gewisseld over de vraag of het wenselijk is dat de Afdeling bestuursrechtspraak
van de Raad van State tevens zitting zou houden in nevenzittingsplaatsen buiten
Den Haag. Over deze vraag merk ik graag het volgende op.In ons land houden alle rechtscolleges die in hoogste instantie recht
spreken zitting in één plaats. Dat geldt voor zowel de Hoge
Raad der Nederlanden, de Centrale Raad van Beroep, het College van Beroep
voor het bedrijfsleven alsook voor de Afdeling bestuursrechtspraak van de
Raad van State. Ook andere gespecialiseerde colleges houden zitting op slechts één
locatie in het land. Te denken valt hier bijvoorbeeld aan de Ondernemingskamer
van het Gerechtshof Amsterdam en de Militaire kamer van het Gerechtshof Arnhem.Rechtspraak op één locatie heeft belangrijke voordelen,
juist voor een college dat in hoogste instantie rechtspreekt: overleg en coördinatie
worden immers aanzienlijk vereenvoudigd. Hiermee is dus de kwaliteit van de
rechtspraak gebaat. In de tweede plaats maakt rechtspraak op één
locatie bekorting van doorlooptijden mogelijk. Geen tijd gaat verloren met
verplaatsingen van rechters en hun ondersteuning of met het «opsparen»
van zaken tot een redelijk aantal per zitting in de nevenzittingsplaats.Ik ben van oordeel dat deze voordelen van rechtspraak in hoogste instantie
op één locatie meer gewicht toekomen dan het voordeel van rechtspraak «dichtbij
huis» die het gevolg zou zijn van spreiding van zittingen over het land.
Voor de goede orde voeg ik daaraan toe dat in veel gevallen – namelijk
steeds wanneer de Afdeling bestuursrechtspraak oordeelt in hoger beroep –
op grond van de bevoegdheidsregeling in de Algemene wet bestuursrecht al rechtspraak «dichtbij
huis» heeft plaatsgevonden (zie artikel 8:7). Ik voel mij bij dit alles
gesteund door de uitkomsten van een tevredenheidsonderzoek dat in november
2005 door de Afdeling bestuursrechtspraak is uitgevoerd. In dat onderzoek
heeft slechts 2% van de respondenten een zekere spreiding van het werk
van de Afdeling genoemd als verbetersuggestie. Tot slot mag ik er op wijzen
dat – voor zover mij bekend – ook in andere (veel grotere) landen
hoogste rechters steevast op één locatie rechtspreken, zonder
nevenzittingsplaatsen in te richten.Ik zie per saldo dan ook geen aanleiding maatregelen te treffen gericht
op het inrichten van nevenzittingsplaatsen van de Afdeling bestuursrechtspraak.BenoemingenIk heb uw Kamer tijdens het debat van 11 oktober 2005 ten slotte
ook toegezegd een notitie te sturen over de wijze waarop benoemingen tot staatsraden
plaatsvinden. Tijdens het debat stelde mevrouw Kalsbeek dit onderwerp aan
de orde, met de kanttekening dat ten aanzien van dergelijke benoemingen haar
voorkeur uitgaat naar de wijze waarop thans de leden van de Hoge Raad worden
benoemd. Ik merk hierover het volgende op.De Grondwet bevat voorzieningen ten aanzien van zowel de benoeming van
staatsraden als de benoeming van raadsheren in de Hoge Raad. In beide gevallen
heeft de procedure uitwerking gekregen in een gewone wet.Artikel 74 lid 2 Gw bepaalt dat leden van de Raad van State bij koninklijk
besluit voor het leven worden benoemd. Op grond van artikel 3 lid 1 Wet op
de Raad van State (Wet RvS) worden de vice-president en de staatsraden bij
koninklijk besluit voor het leden benoemd op voordracht van de Minister van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties in overeenstemming met de Minister
van Justitie; voor de benoeming van de vice-president wordt de Raad gehoord,
voor de benoeming van staatsraden doet de Raad een aanbeveling. Voor de benoeming
van staatsraden in buitengewone dienst geldt dezelfde procedure (art. 4 Wet
RvS).Ten aanzien van de leden van de Hoge Raad bepaalt artikel 118 lid 1 jo.
art. 117 lid 1 Gw dat dezen bij koninklijk besluit voor het leven worden benoemd
uit een (bindende) voordracht van drie personen, opgemaakt door de Tweede
Kamer. Wanneer een plaats van raadsheer openvalt geeft de Hoge Raad daarvan
kennis aan de Tweede Kamer. Die kennisgeving gaat vergezeld van een door de
Raad, na overleg met de procureur-generaal bij de Hoge Raad, opgemaakte lijst
van aanbeveling van zes kandidaten waarop de Kamer bij het opmaken van haar
voordracht «zodanig acht zal slaan als zij zal dienstig oordelen»
(artikel 1e Wet rechtspositie rechterlijke ambtenaren).Het verschil in wijze van benoeming is evident: anders dan de staatsraden
worden de leden van de Hoge Raad benoemd uit een voordracht van de Tweede
Kamer. Achtergrond van deze bijzondere benoemingswijze is gelegen in het feit
dat de Hoge Raad tevens is aangewezen als forum privilegiatum voor ambtsmisdrijven van ministers, staatssecretarissen en leden
van de Staten-Generaal (art. 119 Gw). Juist met het oog op deze bijzondere
taak dient de Hoge Raad zoveel mogelijk onafhankelijk van de regering te zijn,
hetgeen de grondwetgever heeft willen bereiken door middel van genoemde bijzondere
benoemingsprocedure. Daarnaast is destijds voor de grondwetgever van belang
geweest dat de Raad van State – anders dan de Hoge Raad – niet
alleen een rechtsprekende functie heeft, maar ook een zeer belangrijke rol
speelt als wetgevingsadviseur. Die dubbelrol maakt het minder wenselijk een
benoemingsprocedure te kiezen die uitloopt op een voor de regering bindende
en beperkte voordracht, aldus de grondwetgever destijds.1Beide argumenten gelden naar mijn mening ook thans nog onverkort. Ik zie
op dit punt dan ook geen aanleiding voor een wijziging van de benoemingsprocedure
(waartoe overigens de Grondwet gewijzigd zou moeten worden). Voor de goede
orde wijs ik erop dat de bijzondere benoemingsprocedure voor leden van de
Hoge Raad dus niet – anders dan mevrouw Kalsbeek blijkens haar bijdrage
aan genoemd debat lijkt te veronderstellen – verband houdt met het feit
dat de Hoge Raad rechtspreekt in hoogste instantie. In het feit dat ook de
Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State op haar terrein
optreedt als hoogste rechter kan dus geen reden zijn gelegen de benoemingsprocedure
voor staatsraden gelijk te stellen aan die voor raadsheren in de Hoge Raad.Dit alles laat overigens onverlet dat de Raad van State zelf is gekomen
tot een beschrijving van de kwaliteitseisen die gehanteerd worden bij de totstandkoming
van de aanbeveling als bedoeld in art. 3 lid 1 Wet RvS. Daarbij heeft de Raad
zich laten leiden door zijn bijzondere rol als adviseur en rechter. De eisen
hebben betrekking op zowel de samenstelling van de Raad als geheel als op
de persoon van de individuele staatsraad. De beschrijving gaat hierbij ter
informatie voor uw Kamer1.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,J. W. RemkesXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Zie voor dit alles o.a. Kamerstukken II 1980–1981, 16 040 (R 1141),
nr. 8, p. 78–80.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30300-IIB-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl