Wegenverkeerswet 1994; wijziging met betrekking tot de afgifte en inname van kentekenplaten; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26138, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

07-09-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

26138 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN 1. Inleiding2. De voorgestelde maatregelen.3. Handhaving4. Bedrijfseffecten.5. De kosten van de voorgestelde maatregelen.6. De voorgestelde wettelijke regeling ARTIKELEN ARTIKEL I BCDArtikel 70 bArtikel 70 cArtikel 70 d tot en met g.Artikel 70 hArtikel 70 iArtikel 70 jEARTIKEL IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26138Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 138WIJZIGING VAN DE WEGENVERKEERSWET 1994 MET BETREKKING TOT DE AFGIFTE
EN INNAME VAN KENTEKENPLATENnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN 1. InleidingDe betekenis van het kenteken van een motorrijtuig en de registratie daarvan
als basis voor verplichtingen van de eigenaar of houder van het motorrijtuig
is in de loop der jaren toegenomen. Aan de tenaamstelling van het kenteken
zijn een groeiend aantal verplichtingen verbonden voor de geregistreerde eigenaar/houder
van het motorrijtuig. Gedacht kan daarbij worden aan de houderschapsbelasting,
de verplichting tot periodieke keuring, de verplichtingen op grond van de
Wet aansprakelijkheidsverzekering motorrijtuigen en de verplichting tot betaling
van boetes en transacties bij verkeersovertredingen op grond van de Wet Mulder
en het strafrecht. In de toekomst zal daar mogelijk nog bijkomen de verplichting
tot betaling van heffingen voor het weggebruik in het kader van rekening-rijden.
Indien de afzonderlijke kentekenplicht voor aanhangwagens zal worden ingevoerd,
zal het bovenstaande mutatis mutandis ook voor die voertuigen gelden.De contrôle op de weg op de naleving van deze verplichtingen vindt
in de meeste gevallen plaats door identificatie van het kenteken zoals dat
is vermeld op de kentekenplaat. Behalve door visuële waarneming van de
politie gebeurt dit in toenemende mate met electronische hulpmiddelen, waarbij
de kentekenplaat wordt gefotografeerd of op videoband wordt vastgelegd.Om bovengenoemde verplichtingen te ontduiken is het voor weggebruikers
dan ook steeds aantrekkelijker geworden valse kentekenplaten te gebruiken.Daarbij kan het gaan om het gebruik van een kenteken, afgegeven voor een
ander voertuig, het gebruik van een vervallen kenteken of het gebruik van
een niet-afgegeven kenteken. In het eerste geval dient de in het kentekenregister
vermelde houder van het voertuig bij een geconstateerde overtreding aan te
tonen dat hij de overtreding niet heeft begaan, hetgeen niet eenvoudig en
soms onmogelijk is. In het tweede en derde geval komen de gederfde heffingen
en de niet te claimen schade voor rekening van de overheid respectievelijk
de betrokken verzekeringsmaatschappijen .Wat betreft de omvang van deze fraude met kentekenplaten gaat het om een
aantoonbaar aantal van ca. 50 000 bestaande motorvoertuigen waarbij soms
of blijvend gebruik wordt gemaakt van verkeerde kentekenplaten. Het werkelijke
aantal is echter aanzienlijk hoger en bedraagt vermoedelijk 100 000 à
200 000 motorvoertuigen. Door de Inspectie voor de Rechtshandhaving van
het Ministerie van Justitie wordt thans nader onderzoek verricht naar de omvang
van deze fraude.Bij de behandeling van het voorstel voor de Wegenverkeerswet 1994 in de
Tweede Kamer is vanuit de Kamer aangedrongen op maatregelen terzake (zie kamerstukken
II 1990/91 en 1991/92, 22 030, nrs. 5 en 9). Om het belang hiervan te
onderstrepen aanvaardde de Kamer het amendement-Jorritsma-Lebbink (nr. 40)
waarbij artikel 38a (thans 39) in de Wegenverkeerswet 1994 werd ingevoegd,
houdende een wettelijke basis voor maatregelen als bovengenoemd. De toenmalige
Minister van Verkeer en Waterstaat zegde bij die gelegenheid toe met voorstellen
terzake te zullen komen.Inmiddels zijn op mijn ministerie in overleg met de Ministeries van Justitie
en Financiën en met betrokkenheid van de brancheorganisaties RAI en BOVAG
voorstellen uitgewerkt die door mij en mijn betrokken ambtgenoten zijn overgenomen.
De voorstellen zijn mede gebaseerd op onderzoeken van het Centraal Bureau
Motorrijtuigenbelasting en TNO alsmede op expertises door Coopers & Lybrand
en door de KEMA.Bij brief van 5 juli 1996 (VW 96–520) heb ik de Tweede Kamer over
de voorstellen geïnformeerd. 2. De voorgestelde maatregelen.Bij het voorstellen van maatregelen tegen kentekenfraude past als relativerende
opmerking vooraf, dat het niet mogelijk is door het nemen van maatregelen
die fraude geheel uit te bannen, met name niet voor de fraude in het kader
van de zgn harde criminaliteit. Maatregelen, gericht op een bepaald onderdeel
van het systeem van kentekenregistratie zullen immers een vlucht naar fraude
op andere onderdelen van het systeem tot gevolg kunnen hebben. Zo kunnen maatregelen
bij de aanschaf van een legale kentekenplaat de aanschaf of aanmaak van valse
kentekenplaten of diefstal van andermans kentekenplaat stimuleren. In plaats
van een valse kentekenplaat is ook fraude denkbaar via valse tenaamstelling
van het kenteken op naam van een «katvanger» of met behulp van
een vals identiteitsbewijs, of fraude door middel van een voertuig met een
buitenlands (al dan niet vals) kenteken.Actieve controle op de weg door middel van staandehouding en vergelijking
van kentekenregister, kentekenbewijs en kentekenplaat, blijft gezien het bovenstaande
het meest effectieve middel om kentekenfraude te voorkomen.Het bovenstaande betekent niet dat er afgezien zou moeten worden van het
treffen van extra-maatregelen tegen kentekenfraude. Het betekent wèl
dat het vooralsnog niet de voorkeur verdient een al te uitvoerig en ambitieus
pakket van maatregelen te treffen, zulks mede gezien de kosten daarvan.Er is bij de thans voorgestelde maatregelen dan ook gekozen voor een zo
eenvoudig mogelijk pakket van maatregelen. Een pakket waarvan niettemin wordt
verwacht dat het merendeel van de fraude gepleegd door de zgn. calculerende
burger, met uitzondering derhalve van de bovengenoemde harde criminaliteit,
erdoor zal worden voorkòmen. Op grond van de opgedane ervaringen zal in de toekomst nader kunnen worden
besloten het pakket van maatregelen te verzwaren.Hieronder wordt nader ingegaan op de voorgestelde maatregelen.– Erkenningsregeling fabricage en aflevering van kentekenplaten
en tussenproducten.De voorgestelde maatregelen beperken zich hoofdzakelijk tot maatregelen
aan de bron, d.w.z. maatregelen bij de fabricage en aflevering van legale
kentekenplaten en tussenproducten (folie en laminaten).Bij de productie van kentekenplaten zijn drie fasen te onderscheiden.
Allereerst de productie van de folie. Deze wordt vervolgens aangebracht op
een aluminiumplaat, waardoor als tussenproduct de gelamineerde plaat (ook
wel genoemd «blank») ontstaat. Op de gelamineerde plaat wordt
vervolgens het kenteken aangebracht, waardoor als eindproduct de kentekenplaat
ontstaat.Ten aanzien van zowel de folie, de gelamineerde plaat als de kentekenplaat
gelden thans reeds technische eisen, die zijn neergelegd in de Regeling Eisen
goedkeuring kentekenplaten en op grond waarvan deze producten moeten zijn
voorzien van een keurmerk. Of de kentekenplaat op een voertuig voldoet aan
de technische eisen wordt onder meer gecontroleerd door middel van controle
op de weg en bij de APK-keuring.Op grond van hoofdstuk 5 van bovenbedoelde regeling mogen folie, gelamineerde
plaat en kentekenplaat uitsluitend worden gefabriceerd door daartoe gemachtigde
producenten van folie, gelamineerde plaat («lamineerders») en
kentekenplaten.Kern van de thans voorgestelde maatregelen is dat de erkende foliefabrikanten
de folie slechts zullen mogen leveren aan erkende lamineerders, die hun product
vervolgens uitsluitend mogen leveren aan erkende kentekenplaatfabrikanten.
Laatstgenoemden mogen de geproduceerde kentekenplaten tenslotte slechts leveren
aan degene op wiens naam het op de plaat voorkomende kenteken is geregistreerd:
deze zal zich bij de levering als zodanig moeten identificeren door middel
van deel I en II van het kentekenbewijs en een legitimatiebewijs. Bij de levering
van kentekenplaten aan importeurs/dealers, die van de zgn. versnelde regeling
bij de afgifte van kentekenbewijzen gebruik maken, zullen deze zich onder
overlegging van het nog niet te naamgestelde kentekenbewijs deel I moeten
legitimeren met hun bedrijfsvoorraadpas.Bovendien zal het aantal af te leveren kentekenplaten worden gelimiteerd
tot 2 per motorrijtuig en 1 per motorfiets, waarbij het desbetreffende kentekenbewijs
deel I wordt afgestempeld zodra dat aantal is afgeleverd. Voor getrokken materieel,
waarvoor geen eigen kentekenplicht geldt, zal een onbeperkt aantal kentekenplaten
met een afwijkende kleur (wit) mogen worden afgegeven.Het beoogde effect van deze regeling zal zijn dat (legale) kentekenplaten
en tussenproducten aanzienlijk minder gemakkelijk dan thans in verkeerde handen
zullen komen. Zo zal het als gevolg van bovengenoemd identificatie-voorschrift
voor fabrikanten niet meer mogelijk zijn legale kentekenplaten – zoals
thans vaak gebeurt – te leveren aan de tussenhandel tussen fabrikant
en eindgebruiker. Ook zal het, nog afgezien van het effect van het nieuwe
model kentekenplaat (zie hieronder), minder gemakkelijk worden niet-legale
kentekenplaten te fabriceren. Immers de daarvoor benodigde (legale) tussenproducten,
folie en gelamineerde plaat, zullen slechts voor de productie van legale kentekenplaten
mogen worden geleverd. Om een effectief toezicht te kunnen uitoefenen op het nakomen van de verplichtingen
door de erkende fabrikanten van folie, gelamineerde platen en kentekenplaten
dienen deze een registratie bij te houden van ingekochte, geproduceerde en
geleverde (tussen)producten en van de afnemers daarvan.Zo zal bij afgifte van kentekenplaten door de fabrikant aan de eigenaar/houder
van het betrokken voertuig een registratie moeten worden bijgehouden van het
betrokken kenteken en de aard en het nummer van het legitimatiebewijs van
de afnemer van de kentekenplaat.De Dienst Wegverkeer heeft tot taak de nakoming van de verplichtingen
door de fabrikanten steekproefsgewijs via deze registraties te controleren.Daarnaast is de registratie ook van belang voor de politie bij de opsporing,
via wegcontrôles, van kentekenplatenfraude (zie artikel 41 van de wet)
en van overtredingen door fabrikanten van hun verplichtingen uit de erkenning,
zoals bijvoorbeeld hun verplichting om kentekenplaten slechts te leveren aan
degene die zich als de betrokken kentekenhouder legitimeert.– Verplichting tot inlevering van kentekenplaten bij sloop en export.Voorgesteld wordt verder bij sloop of export van een voertuig de eigenaar/houder
te verplichten tot inlevering van de betrokken kentekenplaten, zulks om te
voorkomen dat na beëindiging van de registratie van het voertuig de kentekenplaten
van het gesloopte of geëxporteerde voertuig illegaal worden gebruikt.
Het erkende sloop- of exportbedrijf wordt verplicht de inlevering van de kentekenplaten
te eisen, de ingenomen kentekenplaten te vernietigen en de inname resp. de
vernietiging te registreren. De Dienst Wegverkeer kan dan aan de hand van
die registratie steekproefsgewijs controleren of het betrokken sloop- of exportbedrijf
zijn verplichtingen op dit punt is nagekomen.– Invoering van een nieuw model kentekenplaat.Voorgesteld wordt tenslotte een nieuw model kentekenplaat in te voeren.
Het nieuwe model zal bestaan uit een nieuw letter- en cijfertype, een Europees
embleem en een landenteken.De invoering van het nieuwe model zal aldus plaatsvinden dat motorrijtuigen
uiterlijk op 1 januari 2002 moeten zijn voorzien van kentekenplaten volgens
het nieuwe model. Voor nieuwe motorrijtuigen zullen echter reeds vanaf de
invoering van de onderhavige maatregelen uitsluitend kentekenplaten volgens
het nieuwe model mogen worden afgegeven. 3. HandhavingZoals hierboven al uiteengezet is de kern van de voorgestelde maatregelen
dat de aflevering door de betrokken fabrikanten van kentekenplaten en tussenproducten
(folie en gelamineerde platen) wordt gereguleerd en dat de fabrikanten van
die (tussen)producten ter zake van die aflevering een registratie moeten bijhouden.Ambtenaren van de Dienst Wegverkeer zijn belast met het toezicht op de
naleving van die voorschriften. Het is de bedoeling dat in verband daarmee
bij iedere erkende fabrikant tenminste eenmaal per jaar aan de hand van de
door de fabrikant geregistreerde gegevens een steekproefsgewijze controle
plaatsvindt. 4. Bedrijfseffecten.Er zijn blijkens het bij de Dienst Wegverkeer bijgehouden register van
machtigingen op dit moment 5 foliefabrikanten, 7 lamineerders en 224 kentekenplaatfabrikanten
in het bezit van een machtiging op grond van de bestaande regelgeving tot
het produceren van folie, gelamineerde platen, resp. kentekenplaten. Voorts
zijn er 609 sloopbedrijven en 1984 exportbedrijven met een zgn. erkenning
bedrijfsvoorraad.De fabrikanten die aan de daartoe te stellen eisen voldoen zullen een
erkenning krijgen ingevolge de nieuwe regeling. Naast de 5 foliefabrikanten
en de 7 lamineerders zal volgens de prognose van de branche-organisaties het
merendeel van de thans gemachtigde kentekenplaatfabrikanten alsmede enkele
nieuwe bedrijven de nieuwe erkenning krijgen zodat ook in de nieuwe situatie
het aantal erkende fabrikanten niet wezenlijk zal afwijken van het huidige
aantal. In zoverre heeft de nieuwe regeling dus ook geen sanerende werking
en zal het aantal marktpartijen (van belang voor de marktwerking) niet wezenlijk
veranderen.De nieuwe erkenning zal voor de betrokken fabrikanten van folie, gelamineerde
platen en kentekenplaten met zich meebrengen dat zij moeten voldoen aan eisen
van procesmatige kwaliteit en een controleerbare boekhouding en registratie
moeten voeren. Voor de hieruit voortvloeiende kosten en administratieve lasten
zij verwezen naar de paragraaf: Kosten van de voorgestelde maatregelen.Specifiek voor de foliefabrikanten geldt dat het nieuwe model kentekenplaat
zal leiden tot hogere kosten van de folie, naar verwachting ca. f 1,=
per kentekenplaat.Ook zullen de te erkennen kentekenplaatfabrikanten zoals gezegd vanwege
het nieuwe model kentekenplaat nieuwe lettersets à ca. f 6 000,=
per set (gemiddeld 3 per bedrijf) moeten aanschaffen. Daarbij zij echter aangetekend
dat de fabrikanten ook thans reeds werken met lettersets die periodiek vervangen
moeten worden. De vereiste aanschaf van de nieuwe lettersets zal dus ten opzichte
met de huidige situatie geen wezenlijke beperking vormen voor het produceren
van (legale) kentekenplaten. Wèl is de periodieke vervanging van lettersets
in de praktijk door veel fabrikanten uitgesteld in afwachting van de invoering
van de thans voorgestelde maatregelen. In zoverre is er bij veel bedrijven
sprake van uitgestelde investeringen.Overigens is de productie en verkoop van nieuwe lettersets niet wettelijk
geregeld en er geldt geen monopolie daarop.Voorts zullen de voorgestelde maatregelen niet leiden tot een noemenswaardige
afzetbeperking voor de fabrikanten van folie, gelamineerde platen en kentekenplaten.
Het aantal in Nederland gekentekende auto's en de daarvoor vereiste (legale)
kentekenplaten, met inbegrip van de daarbij benodigde tussenproducten, zal
door de maatregelen immers niet veranderen. Eerder ligt het in de lijn der
verwachting dat de afzet iets zal toenemen doordat voertuigeigenaren op vrijwillige
basis overgaan tot de aanschaf van kentekenplaten volgens het nieuwe model.Ook de thans reeds erkende sloop- en exportbedrijven krijgen, zoals hierboven
al vermeld, te maken met extra verplichtingen met betrekking tot het innemen
van kentekenplaten. Voor de daarmee gemoeide kosten en administratieve lasten
zij verwezen naar de paragraaf: Kosten van de voorgestelde maatregelen. Tenslotte wordt er nog op gewezen dat de concurrentiepositie van de betrokken
Nederlandse bedrijven ten opzichte van buitenlandse bedrijven door de voorgestelde
maatregelen niet verandert. De nieuwe erkenningsregeling en de extra voorschriften
waarmee de betrokken bedrijven in verband daarmee te maken krijgen gelden
immers ook voor buitenlandse bedrijven die (legale) Nederlandse kentekenplaten
en tussenprodukten willen produceren.Voor de betrokken sloop- en exportbedrijven geldt mutatis mutandis hetzelfde. 5. De kosten van de voorgestelde maatregelen.De voorstellen zullen allereerst kosten met zich meebrengen voor de Dienst
Wegverkeer. Het gaat hier om de kosten van de behandeling van aanvragen voor
erkenning en de kosten van het toezicht op de naleving door de betrokken bedrijven
van de aan de erkenning verbonden voorschriften. Deze kosten zullen door de
Dienst Wegverkeer via de heffing van tarieven worden doorberekend aan de betrokken
bedrijven.De kosten van het toezicht mogen worden doorberekend omdat het hier gaat
om zgn. post-toelatingstoezicht, d.w.z. periodieke controle of aan de voorschriften
van een eerder verleende toelating (zoals i.c. de erkenning) wordt voldaan.
In het op verzoek van de regering in 1996 uitgebrachte rapport «Maat
houden» inzake de doorberekening van toelatings- en handhavingskosten
(Kamerstukken II, 1996/1997, 24 036, nr. 22) wordt geconcludeerd dat
de kosten van dit toezicht mogen worden doorberekend.Omdat de exacte omvang van deze kosten nog niet bekend is, is het thans
nog niet mogelijk de precieze hoogte van de tarieven aan te geven. De verwachting
is echter dat het eenmalig te betalen tarief voor de behandeling van een aanvraag
voor een erkenning, uitgaande van een kostentotaal van ca. f 400 000,=,
tussen f 1 300,= en 1 500,= zal liggen en het jaarlijks te
betalen tarief voor het toezicht, uitgaande van een kostentotaal van ca. f 200 000,=
per jaar, tussen f 750,= en 950,=.Wat betreft de overige kosten voor de betrokken bedrijven zij het volgende
opgemerkt. De extra verplichtingen die gaan gelden voor de betrokken bedrijven
zullen niet leiden tot noemenswaardige meerkosten en administratieve lasten
voor die bedrijven. Zo vindt bij de meeste kentekenplaatfabrikanten bij de
afgifte van kentekenplaten ook thans reeds (geautomatiseerde) registratie
van gegevens plaats voor de eigen bedrijfsvoering en voor de politie. Slechts
bij een enkele fabrikant zal een dergelijke registratie alsnog moeten worden
ingevoerd.Ook aan de te stellen eisen terzake van procesmatige kwaliteit en controleerbare
boekhouding wordt in de praktijk meestal reeds voldaan.Verder zal ook de registratie- en vernietigingsplicht voor sloop- en exportbedrijven
geen noemenswaardige meerkosten en administratieve lasten met zich brengen,
enerzijds omdat thans ook meestal reeds registratie van gegevens plaatsvindt
en anderzijds omdat het verwijderen en vernietigen van de betrokken kentekenplaten –
volgens informatie van de branche – in het totaal van de bedrijfsvoering
een verwaarloosbare extra-aktiviteit vergt.Wèl zal de prijs van de kentekenplaat naar verwachting stijgen.
Zo zullen de door de bedrijven te betalen tarieven van de Dienst Wegverkeer
in die prijs worden doorberekend. Hetzelfde zal naar verwachting gebeuren
met de hogere kosten van de folie (zie boven) en mogelijk ook met de kosten
van inhaalinvesteringen in nieuwe lettersets. De prijsstijging van de kente-kenplaat
zal op basis daarvan, uitgaande van een jaarproductie van 2 346 000
kentekenplaten, mogelijk f 1,50 à 2,= bedragen. 6. De voorgestelde wettelijke regelingIn dit wetsvoorstel worden bovengenoemde voorstellen uitgewerkt in een
wijziging van de Wegenverkeerswet 1994. In verband daarmee wordt aan het slot
van Hoofdstuk IV (Kentekens en kentekenbewijzen) een nieuwe paragraaf 7 (Kentekenplaten)
opgenomen.De artikelen 70a tot en met g van deze paragraaf hebben betrekking op
de nieuwe erkenningsregeling van fabrikanten van kentekenplaten of halffabrikaten.
Daarbij is qua systematiek en formulering aangesloten bij de andere erkenningsregelingen
in de Wegenverkeerswet 1994 en met name bij de erkenningsregeling periodieke
keuring (zie de artikelen 83 en volgende) en de erkenningsregeling bedrijfsvoorraad
(artikelen 62 e.v.).De erkenningsregeling biedt de mogelijkheid om bij ministeriële regeling
voorschriften voor de erkende fabrikanten te stellen en regelt verder onder
meer de aanvraag en eisen voor een erkenning, het toezicht en het daarvoor
te heffen tarief, alsmede de intrekking van de erkenning.De artikelen 70 h en i hebben betrekking op verplichtingen van de eigenaar
of houder van een voertuig, te weten de verplichte legitimatie bij de verkrijging
van kentekenplaten en de verplichting tot inlevering van de betrokken kentekenplaten
bij export of sloop.In dit verband zij nog opgemerkt dat voor de invoering van het nieuwe
model kentekenplaat geen wetswijziging nodig is. Voor deze maatregel kan worden
volstaan met aanpassing van de Regeling eisen goedkeuring kentekenplaten en
de Regeling kentekens en kentekenplaten. ARTIKELEN ARTIKEL I BNu een nieuwe paragraaf 7 (kentekenplaten) wordt ingevoegd, kan artikel
39 vervallen. CDoor deze toevoeging wordt verduidelijkt dat artikel 40 mede basis vormt
voor de Regeling eisen goedkeuring kentekenplaten.In de toevoeging komt het woord «merken» voor. Deze algemene
term is gekozen omdat daarmee zowel het rijkskeurmerk, het keurmerk van de
kentekenplaten-fabrikant als het waarmerk van de fabrikant van halffabrikaten
wordt bedoeld. DArtikel 70 aDit artikel vormt de wettelijke basis voor de erkenning van fabrikanten
van kentekenplaten of halffabrikaten. Alleen de erkende fabrikanten mogen
de keurmerken aanbrengen. Op grond van het derde lid zullen voor de erkende
fabrikant bij ministeriële regeling voorschriften worden gegeven, onder
meer met betrekking tot de onderwerpen genoemd onder a en b.Daarbij gaat het onder meer om voorschriften met betrekking tot de afgifte
van kentekenplaten. Zo zal de kentekenplaatfabrikant onder meer verplicht
worden een kentekenplaat slechts te leveren aan degene die zich als de betrokken
kentekenhouder legitimeert, of aan de daartoe aangewezen importeur/dealer
die die zich middels zijn bedrijfsvoorraadpas legitimeert. Bovendien zal hij,
zoals in het algemeen deel van deze toelichting al is vermeld, per motorrijtuig
slechts een maximum aantal kentekenplaten mogen afgeven, waarbij het desbetreffende
kentekenbewijs deel I wordt afgestempeld zodra dat maximum is afgegeven.Ook zullen voorschriften worden gegeven inzake de afgifte van vervangende
kentekenplaten bij beschadiging, verlies of diefstal. Voorgeschreven zal onder
meer worden dat beschadigde kentekenplaten bij de afgifte van vervangende
platen worden ingeleverd bij de betrokken fabrikant, die deze vervolgens dient
te vernietigen. Bij vervanging wegens verlies of diefstal zal, conform de
huidige praktijk bij verlies of diefstal van kentekenbewijzen, worden voorgeschreven
dat aangifte wordt gedaan bij de politie (diefstal) of bij de Dienst Wegverkeer
(verlies) en dat de vervangende kentekenplaten – onder handhaving van
het bestaande kenteken – worden voorzien van een zgn. duplicaatcode
die ook in het kentekenregister en op het nieuw af te geven kentekenbewijs
wordt vermeld. Artikel 70 bIn verband met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer zijn in
de wet zelf de hoofdlijnen geregeld van de registratie van persoonsgegevens
bij de levering van kentekenplaten aan eigenaren/houders van voertuigen. De
Wet persoonsregistratie blijft daarnaast in algemene zin ook op deze registratie
van toepassing.Geregistreerd moeten slechts worden de gegevens die nodig zijn voor de
toezichthoudende ambtenaren van de Dienst Wegverkeer om te kunnen contrôleren
of de kentekenplaat is afgeleverd aan degene, op wiens naam het desbetreffende
kenteken is gesteld. De toezichthouder kan door middel van de gegevens van
het legitimatiebewijs de desbetreffende persoon achterhalen en via het kentekenregister
nagaan of het betrokken kenteken op diens naam is gesteld.Indien de kentekenplaten worden aangevraagd namens een rechtspersoon zullen
op grond van het tweede lid, bij ministeriële regeling aan te wijzen
gegevens moeten worden geregistreerd. Daarbij moet onder meer worden gedacht
aan een uittreksel uit het handelsregister, bedoeld in artikel 2 van de Handelsregisterwet.
Bij aanvraag door een importeur of dealer die bij de afgifte van kentekenbewijzen
gebruik maakt van de zgn. versnelde regeling zullen de gegevens van de overgelegde
bedrijfsvoorraadpas moeten worden geregistreerd.Indien bij aanvraag door een natuurlijk persoon als legitimatiebewijs
een rijbewijs of een paspoort wordt overgelegd is registratie van het nummer
daarvan voldoende om de betrokken persoon te achterhalen via het rijbewijsregister,
dat evenals het kentekenregister wordt beheerd door de Dienst Wegverkeer,
resp. de gemeentelijke bevolkingsboekhouding. De overige legitimatiebewijzen
worden niet geregistreerd door de Dienst Wegverkeer. Het is dan ook gewenst
dat bij overlegging van die documenten tevens de naam, voorletters en adres
van de betrokkene wordt geregistreerd. In het derde lid wordt dit voorgeschreven.Zoals hierboven al uiteengezet zullen de geregistreerde gegevens met name
dienen voor de controle door de betrokken ambtenaren van de Dienst Wegverkeer
op de naleving van de voorschriften die gelden voor de fabrikanten met een
erkenning als bedoeld in artikel 70 a. Daarnaast zijn de gegevens echter ook
van belang voor de politie bij zijn taak in het kader van de opsporing –
via wegcontrôle – van kentekenfraude (zie artikel 41
van de wet) en van overtreding van de erkenningsvoorschriften door erkende
fabrikanten.In het vierde lid wordt bepaald dat uitsluitend aan deze ambtenaren inzage
in deze gegevens mag worden gegeven.De zinsnede aan het slot van dit lid brengt met zich mee dat de gegevens
alleen mogen worden verstrekt voor zover zij nodig zijn voor de handhaving
van de verplichtingen van de erkende fabrikanten en voor de opsporing van
kentekenfraude (artikel 41 van de wet). De gegevens kunnen dus niet voor de
opsporing van bijvoorbeeld verkeersovertredingen worden verstrekt, tenzij
in combinatie met zo'n overtreding ook sprake is van kentekenfraude.De bewaartermijn is in het vijfde lid gesteld op één jaar
omdat het de bedoeling is dat de controle bij een erkend bedrijf door de betrokken
ambtenaren van de Dienst Wegverkeer éénmaal per jaar zal plaatsvinden.De Registratiekamer heeft in haar advies over dit wetsvoorstel ingestemd
met de registratie van persoonsgegevens als bedoeld in dit artikel. De Registratiekamer
wijst erop dat bij deze registratie en de bijbehorende identificatieplicht
(zie artikel 70 h) inbreuk wordt gemaakt op het grondrecht inzake de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer als bedoeld in artikel 8 EVRM. De Registratiekamer
acht die inbreuk, gezien het maatschappelijke belang van het tegengaan van
kentekenfraude, echter aanvaardbaar mits de inbreuk niet verder gaat dan nodig
is. De voorgestelde registratie voldoet naar het oordeel van de Registratiekamer
aan die laatste voorwaarde. Artikel 70 cOok na verloop van de eenjaarstermijn van artikel 70 b blijven de geregistreerde
gegevens van belang voor de politie bij de opsporing van fraude met kentekenplaten
en overtreding van voorschriften door fabrikanten. In verband daarmee wordt
in dit artikel bepaald dat de gegevens na een jaar worden overgedragen aan
de Dienst Wegverkeer, waar zij maximaal vijf jaar worden bewaard. Deze termijn
komt, tezamen met het eerdergenoemde jaar, overeen met de verjaringstermijn
van zes jaar die geldt voor het in artikel 41 geregelde delict van fraude
met kentekenplaten. Artikel 70 d tot en met g.Zoals gezegd sluiten deze bepalingen, evenals artikel 70 a, aan bij de
erkenningsregeling periodieke keuring (zie de artikelen 83, 84, 87 en 89)
en de erkenningsregeling bedrijfsvoorraad (artikel 64).In artikel 70 d wordt geregeld op welke wijze een erkenning moet worden
aangevraagd, het daarvoor te betalen tarief, en de eisen waaraan moet worden
voldaan voor de verlening van een erkenning. Artikel 70 e regelt het toezicht
op de naleving van de voorschriften die gelden voor de erkenninghouder en
het daarvoor te betalen tarief. Artikel 70 f regelt de mogelijkheden van intrekking
van een verleende erkenning en artikel g behelst het verbod om zich zonder
erkenning voor te doen als erkend bedrijf. Artikel 70 hDe hier vastgelegde plicht tot overlegging van de aangewezen documenten
strekt ertoe te voorkomen dat kentekenplaten worden geleverd voor het verkeerde
voertuig. In het artikel wordt verwezen naar een ministeriële regeling waarin
de desbetreffende identificatiedocumenten worden aangewezen. Het is de bedoeling
hier aan te sluiten bij de Regeling legitimatievoorschriften kentekenbewijzen.
Die aansluiting ligt voor de hand omdat het kentekenbewijs en de bijbehorende
kentekenplaat aan dezelfde (rechts)persoon worden afgegeven.Het is niet goed mogelijk in dit artikel aan te sluiten bij de opsomming
van de vereiste identificatiedocumenten in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht
omdat in de Regeling legitimatievoorschriften ook andere documenten, zoals
ter legitimatie van de betrokken dealers en van vertegenwoordigers van rechtspersonen,
worden genoemd. Er zal nog worden bezien of in onderdelen van die ministeriële
regeling kan worden aangesloten bij de Wet op de identificatieplicht.In de ministeriële regeling zullen eveneens de over te leggen delen
van het betrokken kentekenbewijs worden aangewezen. Daarbij zal onderscheid
worden gemaakt tussen categorieën van verkrijgers: de autobedrijven met
een erkenning bedrijfsvoorraad als bedoeld in artikel 62 (importeurs, dealers
en handelaren), al dan niet gebruik makend van de zgn. versnelde regeling
bij de afgifte van kentekenbewijzen, enerzijds, en de particuliere motorrijtuigbezitters
anderzijds. De verplichtingen zullen alleen gelden bij de levering van kentekenplaten
door de erkende kentekenplaatfabrikanten. Bij verkoop van een gebruikt voertuig
zal de koper er zelf op moeten letten dat de juiste kentekenplaten bij het
motorrijtuig worden meegeleverd.De verplichtingen die bij de levering van kentekenplaten gelden voor de
erkende fabrikanten van kentekenplaten worden vastgesteld bij de ministeriële
regeling op basis van artikel 70a, derde lid. Zo zal de fabrikant slechts
mogen leveren aan degene die zich als rechthebbende legitimeert en zal hij
diens identiteit aan de hand van de over te leggen documenten moeten controleren. Artikel 70 iOm te voorkomen dat misbruik wordt gemaakt van kentekenplaten die wegens
export of sloop van het voertuig, waarvoor zij zijn verstrekt, niet meer worden
gebruikt op dat voertuig, is het noodzakelijk de eigenaar/houder te verplichten
tot inlevering van de betrokken kentekenplaten in die gevallen. In het eerste
en tweede lid wordt dit geregeld.Indien het kentekenbewijs zijn geldigheid heeft verloren, anders dan bij
export of sloop, is er eveneens aanleiding een verplichting tot inlevering
van de betrokken kentekenplaten te regelen. Dit is gebeurd in het derde lid,
waarbij is aangesloten bij artikel 57, derde lid (verplichte inlevering van
het ongeldig geworden kentekenbewijs).Dit artikel richt zich tot degene die het voertuig ter export of sloop
aanbiedt. Het export-, resp. sloopbedrijf zal op zijn beurt verplicht zijn
export resp. sloop te weigeren indien de kentekenplaten niet worden ingeleverd.
Deze verplichting zal worden geregeld in de ministeriële voorschriften
bij de erkenning bedrijfsvoorraad als bedoeld in artikel 62 van de wet, waarover
de betrokken export- en sloopbedrijven beschikken. Artikel 70 jIn deze bepaling is aangesloten bij de formulering van artikel 70 b, zij
het dat registratie van een legitimatiebewijs in dit kader niet nodig is:
van belang is hier immers slechts òf de kentekenplaten
zijn ingeleverd, maar niet door wie dit is gebeurd.In de ministeriële voorschriften bij de erkenning bedrijfsvoorraad
zullen tevens de nadere regels, bedoeld in dit artikel, kunnen worden opgenomen. EDoor deze invoeging wordt overtreding van de desbetreffende bepalingen
strafbaar gesteld op grond van artikel 177. ARTIKEL IIZoals in het algemeen deel al is uiteengezet zal de invoering van het
nieuwe model kentekenplaat aldus plaatsvinden dat motorrijtuigen uiterlijk
op 1 januari 2002 moeten zijn voorzien van kentekenplaten volgens het nieuwe
model. Voor nieuwe motorrijtuigen zullen reeds vanaf de invoering van de onderhavige
maatregelen uitsluitend kentekenplaten volgens het nieuwe model mogen worden
afgegeven.In de periode tot 1 januari 2002 zal het dus mogelijk zijn oude platen
op bestaande auto's te vervangen door nieuwe platen volgens het oude model.
Per 1 januari 2002 zullen deze platen hun geldigheid verliezen. Er is op grond
van praktische overwegingen van afgezien de productie en afgifte van deze
kentekenplaten in de korte periode tot die datum nog te onderwerpen aan de
regels van dit wetsvoorstel met betrekking tot de productie en afgifte van
kentekenplaten. In deze overgangsbepaling wordt zulks geregeld.De Minister van van Verkeer en Waterstaat,T. Netelenbos 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26138-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl