Wet inburgering in het buitenland; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29700, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

10-12-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

29700 nr. 6

06-12-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Totstandkoming2.1. Van der Bunt2.2. Commissie Franssen2.3. Landelijk Overleg Minderheden3. Doelstelling3.1. Doelgroep3.2. Taalvaardigheidseisen3.3. Eisen ten aanzien van de kennis van de Nederlandse
samenleving3.4. Het basisexamen inburgering3.5. Versterking van de eigen verantwoordelijkheid van
de burger4. Bereik van het nieuwe toelatingsvereiste4.1. De machtiging tot voorlopig verblijf4.2. De Wet inburgering nieuwkomers4.3. Vrijstellingen4.4. Analfabeten5. Verdere uitwerking in het Vreemdelingenbesluit 2000
c.a.6. Verwachte (neven)effecten7. Verhouding tot andere regelingen, waaronder internationaal
en (komend) communautair recht7.1. Vrij verkeer van personen7.2. Langdurig ingezeten onderdanen van derde landen7.3. Europees verdrag tot bescherming van de rechten van
de mens en de fundamentele vrijheden7.4. Europees Sociaal Handvest8. Financiële en uitvoeringsaspecten9. ArtikelenOndertekeningBIJLAGE 1Aandeel van gesloten huwelijken van allochtonen met autochtonen
(1999–2001)BIJLAGE 2Aandeel van in Nederland woonachtige allochtonen die de
partner uit het land van herkomst laten komen; naar geslacht, herkomst en
migratiegeneratie (1999–2001)BIJLAGE 3Tabellen 1 t/m 3 overgenomen uit het rapport «Inburgeringseisen
als voorwaarde voor verblijf in Nederland» van de Adviescommissie voor
Vreemdelingenzaken (Den Haag, 2004).Tabel 1Tabel 2Tabel 3
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29700Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 579 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 700Wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 in verband met het stellen van
een inburgeringsvereiste bij het toelaten van bepaalde categorieën vreemdelingen
(Wet inburgering in het buitenland)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 6 december 2004Met belangstelling hebben de Minister van Buitenlandse Zaken en ik kennis
genomen van de vragen en opmerkingen van de leden van de vaste kamercommissie.
Wij danken de leden van deze fracties voor hun overwegend positieve inbreng.
Het verheugt ons dat de leden van de verschillende fracties de doelstellingen
en de noodzaak van het onderhavige wetsvoorstel onderschrijven. Het onderhavige
wetsvoorstel voorziet in de wettelijke basis voor het basisexamen inburgering
als voorwaarde voor toelating tot Nederland, dat in lagere regelgeving zijn
beslag zal krijgen. Daarmee wordt voor het eerst een concreet verband gelegd
tussen immigratie en integratie met als doel het beleid in deze, zowel in
het belang van de individuele migrant als ook dat van de Nederlandse samenleving
als geheel, beter op elkaar af te kunnen stemmen. Wij menen met de voorgestelde
regeling een redelijke en evenwichtige inpassing te hebben ontwikkeld van
de inburgering in het buitenland van potentiële nieuwkomers in het proces
van immigratie en integratie. Graag ga ik, mede namens de Minister van Buitenlandse
Zaken, hieronder in op de vragen die de leden van de diverse fracties hebben
gesteld, met name over de invulling die aan het nieuwe inburgeringsvereiste
zal worden gegeven en de wijze waarop een en ander zijn beslag zal krijgen.
Ik wijs er op dat bij de beantwoording van de volgorde van de vraagstelling
is afgeweken waar dat de leesbaarheid ten goede komt.1. InleidingInburgering in het buitenland wordt de schakel waarmee immigratie en integratie
beter op elkaar worden afgestemd. Het onderhavige wetsvoorstel voorziet in
de wettelijke basis voor een verplichte en resultaatsgerichte inburgering
in het buitenland als voorwaarde voor de toelating van potentiële nieuwkomers
tot Nederland. Het verheugt mij dat de leden van de PvdA-factie de wenselijkheid
onderschrijven dat migranten die kiezen voor een toekomst in Nederland, zich
daar zo goed mogelijk in het eigen land op voorbereiden. Daarbij zijn zowel
de verwerving van de Nederlandse taal als ook oriëntatie op de Nederlandse
samenleving van groot belang. Het onderhavige wetsvoorstel voorziet in de
wettelijke basis van een verplichtende en resultaatgerichte voorbereiding
door de potentiële nieuwkomers op hun integratie in en deelname aan de
Nederlandse samenleving. Dit nieuwe inburgeringsvereiste vormt
een nieuwe en noodzakelijke aanvulling op de reeds bestaande vereisten waaraan
vreemdelingen die zich in Nederland willen vestigen, moeten voldoen om de
kans op succesvolle integratie in Nederland te vergroten. Op het door de leden
Dittrich, Bos, Van Aartsen en Verhagen in hun motie (Kamerstukken II 2003–2004,
28 689, nr. 27) gevraagde onderzoek naar de mogelijkheden tot vervanging
van het huidige systeem waarbij vooral eisen worden gesteld aan de in Nederland
verblijvende partner, door een systeem waarbij vooral eisen aan de migrerende
partner worden gesteld, heb ik advies gevraagd van de Adviescommissie voor
Vreemdelingenzaken, dat ik in de loop van 2005 verwacht te ontvangen, zo antwoord
ik de leden van de PvdA-fractie.De integratie van nieuwkomers vergt meer dan alleen taalverwerving. Voor
een succesvolle integratie van nieuwe migranten in de Nederlandse samenleving
is het immers ook noodzakelijk dat deze de Nederlandse waarden, normen en
grondrechten onderschrijven en daarnaar handelen. Voorts is een zekere basiskennis
van Nederlandse geschiedenis en de Nederlandse staatsinrichting onontbeerlijk
voor de integratie in de Nederlandse samenleving. In dit verband wijs ik op
de motie van de leden Sterk, Blok, Schonewille, Van der Staaij, Rouvoet, Dittrich
en Teeven van 7 november 2002 (Kamerstukken II 2002–2003, 28 600
VI, nr. 48).In de kabinetsreactie op het rapport «Waarden, normen en de last
van het gedrag» (Kamerstukken II 2003–2004, 29 454, nr. 2)
van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (2003) wordt onderkend
dat, naast gemeenschappelijke kernwaarden als gelijke behandeling en het verbod
op discriminatie en eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer, een aantal
andere waarden van belang zijn voor de omgang met elkaar. Het gaat daarbij
om zaken als respect, verdraagzaamheid, integriteit en verantwoordelijkheidszin.
Met het basisexamen inburgering zal de potentiële nieuwkomer worden geëxamineerd
op zijn abstracte kennis over Nederland en de Nederlandse samenleving, waarbij,
naast dergelijke waarden, normen en grondrechten en de consequenties daarvan
in de dagelijkse praktijk, ook aandacht wordt besteed aan meer praktische
en concrete zaken, zo antwoord ik de leden van de D66- en SGP-fracties. De
inhoud wordt gebaseerd op het (beperkte) pakket kennis van de Nederlandse
samenleving dat door de Adviescommissie Normering Inburgeringseisen (de Commissie
Franssen) in haar eerste deeladvies «Inburgering getoetst» (februari
2004) is aanbevolen: wetgeving en democratie, de geschiedenis en cultuur van
Nederland, religie in Nederland, de geografie en de bevolking van Nederland,
wonen en vervoer, opvoeding en onderwijs, gezondheidszorg, werk en inkomen,
de eerste tijd van nieuwkomers in Nederland en de gang van zaken tijdens het
inburgeringsexamen in het buitenland.Nu de integratie van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving sneller
kan verlopen indien zij reeds vóór hun komst naar Nederland
kennis nemen van dergelijke waarden, normen en grondrechten en van de consequenties
daarvan in de dagelijkse praktijk, wordt in aanvulling op de voornemens zoals
die in het Hoofdlijnenakkoord (Kamerstukken II, 2002–2003, 28 637,
nr. 19, p. 14) zijn neergelegd, van de potentiële nieuwkomers dan ook
verlangd dat zij zich vóór hun komst naar Nederland daarop oriënteren,
zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie.Wie reeds in het buitenland heeft aangetoond dat hij er veel voor over
heeft om aan onze samenleving deel te gaan nemen en als gevolg daarvan tot
Nederland wordt toegelaten, moet na aankomst in Nederland verder in onze samenleving
integreren en daarbij kunnen rekenen op de solidariteit en steun van onze
allochtone en autochtone medeburgers om de dan nog resterende
sociale, culturele en economische afstand te overbruggen. Omdat de acceptatie
van verschillen in het integratiebeleid te vaak de overhand heeft gehad op
het gemeenschappelijke en de risico's van het cultiveren van de eigen identiteit
voor het behoud van samenhang zijn onderschat, zal daarbij de nadruk moeten
liggen op wat ons bindt. Dat zijn de Nederlandse taal en de basiswaarden die
we met elkaar delen en de normen die we voor iedereen verplichtend achten.Zoals ook is aangegeven in de kabinetsreactie op het rapport «Bruggen
Bouwen» van de Tijdelijke Commissie Onderzoek Integratiebeleid (Kamerstukken
II 2003–2004, 28 689, nr. 17, p. 15) heeft de grootschalige immigratie
in de afgelopen tien jaar de integratie van migranten op groepsniveau ernstig
verstoord. Het proces van aanhoudende (gezins)migratie die de integratie op
macroniveau steeds weer op achterstand zet, moet worden doorbroken. Daarmee
wordt, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, op het volgende gedoeld.
Tussen 1990 en 2002 hebben zich 885 000 niet-westerse immigranten in
Nederland gevestigd. Van hen zijn er 163 000 afkomstig uit Turkije of
Marokko. Het overgrote deel van de Turkse en Marokkaanse migranten bestaat
uit huwelijksmigranten. Ongeveer de helft van deze huwelijksmigranten heeft
een zeer laag opleidingsniveau. Voor vrijwel allen geldt dat zij bij aankomst
de Nederlandse taal niet beheersen (bron: CBS StatLine). Op de factoren die
bepalen in welke mate iemand als geïntegreerd kan worden beschouwd, scoren
migranten uit de tweede generatie vrijwel altijd beter dan migranten uit de
eerste generatie. De opgaande lijn in ontwikkeling zal zich normaliter voortzetten
onder de kinderen die voortkomen uit de huwelijken van de tweede generatie
migranten. Deze tendens van een toenemende mate van integratie wordt echter
gestuit door het feit dat de tweede generatie migranten in groten getale kiest
voor een huwelijkspartner uit het land van herkomst. Daarop wordt hieronder
in paragraaf 3 nader ingegaan. In het algemeen komt de positie van deze
(huwelijks)partners dichter in de buurt van die van de eerste generatie migrant
dan die van de tweede generatie migrant.Ten aanzien van hun opleidingsniveau moet worden vastgesteld dat slechts
60% van de Turkse en 41% van de Marokkaanse huwelijksmigranten, tegenover
90% van de tweede generatie migranten van Turkse afkomst en 92% van de tweede
generatie migranten van Marokkaanse afkomst, meer dan basisonderwijs heeft
gevolgd. De Turkse en Marokkaanse huwelijksmigranten zijn beduidend minder
georiënteerd op de Nederlandse samenleving en meer op die van het herkomstland,
dan de tweede generatie migranten. Zij hebben minder sociale contacten met
Nederlanders en zij identificeren zich meer met de eigen groep. Uit deze gegevens
kan worden afgeleid dat de vooruitgang in de sociaal-culturele en sociaal-economische
positie die door de tweede generatie is bereikt, door de instroom van huwelijksmigranten
gedeeltelijk weer teniet wordt gedaan. In de geschiedenis van de migratie
is het opvallend dat een tweede migrantengeneratie op zo grote schaal een
huwelijkspartner uit het buitenland laat komen en niet kiest voor een partner
uit dezelfde tweede migrantengeneratie of de autochtone bevolking.Uit de in bijlage 2 bij deze nota opgenomen tabel (tabel 7.2. van de Integratiekaart
2004) blijkt het aandeel huwelijken met een partner uit het land van herkomst.
Het aandeel van deze zogenoemde migratiehuwelijken is het grootst onder Turkse
en Marokkaanse mannen en vrouwen, en onder Afghaanse, Chinese, Iraanse en
Egyptische mannen. Bij de meeste herkomstcategorieën zijn het vaker mannen
dan vrouwen die een partner uit het land van herkomst over laten komen. Bij
Irakezen en Somaliërs ligt het aandeel migratiehuwelijken bij mannen
tussen de 20 en 35 procentpunten hoger dan bij vrouwen; bij Iraniërs
is in 2000 en 2001 het verschil zelfs groter dan 50 procentpunten. Immigranten
uit de Nederlandse Antillen en Aruba en uit Hong Kong en vrouwelijke
westerse allochtonen laten het minst vaak een partner overkomen uit het land
van herkomst. Het aandeel migratiehuwelijken is bij de Turkse en Marokkaanse
tweede generatie slechts weinig kleiner dan bij de eerste generatie. Bij de
Surinaamse tweede generatie is het percentage beduidend lager dan bij de eerste;
onder Antillianen was het aandeel al klein en is bij de tweede generatie nog
iets geringer. Voor de meeste overige herkomstgroepen ontbreken zinvolle gegevens.Als onderdeel van de Jaarnota Integratiebeleid informeert het kabinet
jaarlijks de Tweede Kamer over de stand van zaken met betrekking tot de huwelijksmigratie
van de verschillende generaties, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie.
Gegevens over de jaren 1999–2001 zijn opgenomen in de Integratiekaart
die als bijlage bij de Jaarnota Integratiebeleid 2004 is gevoegd. Deze integratiekaart
bevat informatie over huwelijken die in die jaren door allochtonen van de
eerste en tweede generatie migranten zijn gesloten. De derde generatie wordt
als zodanig (nog) niet geregistreerd. Uit opeenvolgende onderzoeken zal blijken
wat de ontwikkelingen zijn.De integratieproblematiek kan ertoe leiden dat delen van de immigrantengroepen
marginaliseren, in de betekenis van een afnemend vermogen ontwikkelen om te
kunnen participeren in de samenleving met daardoor een verhoogde kans op het
zich afkeren van de samenleving, op antiwesterse gevoelens, op segregatie
en delinquentie, maar ook met het risico van een terugkerende reproductie
van die marginalisering van generatie op generatie, zo antwoord ik de leden
van de PvdA-fractie.Zoals ook in het rapport «Perspectief op integratie» (april
2002) van het Interdepartementale Beleidsonderzoek Inburgering is aangegeven,
vormen het voorkómen van sociaal-economische achterstanden en van de
negatieve gevolgen daarvan voor de nieuwkomer en de samenleving als geheel,
de basislegitimatie voor het integratiebeleid en voor het inburgeringsbeleid
als onderdeel daarvan. Bij het inburgeringsbeleid staat het belang centraal
om de nieuwe burger zo snel mogelijk de drempel naar integratie te laten overschrijden.
Het inburgeringsbeleid is er dan ook op gericht, zoals ook in de toelichting
bij de Wet inburgering nieuwkomers (Kamerstukken II 1996–1997, 25 114,
nr. 3, p. 1) is opgenomen, om nieuwkomers de eerste stap aan te bieden die
leidt tot zelfstandige maatschappelijke deelname. Door inburgering worden
nieuwkomers in staat gesteld aansluiting te vinden bij scholing, arbeidsmarkt
of opvoedingstaken. In het rapport van het Interdepartementaal Beleidsonderzoek
Inburgering is voorts aangegeven dat het streven er op gericht is dat de nieuwkomer
spoedig zelfredzaamheid bereikt bij het verwerven van een positie in de samenleving.
De zelfredzaamheid wordt bevorderd door het bijbrengen van kennis en vaardigheden
die belangrijk zijn om dit perspectief te bereiken. Het gaat daarbij om het
beheersen van de Nederlandse taal (schrijven, lezen, luisteren en spreken)
en om kennis over diverse onderdelen van het maatschappelijk verkeer (werk,
geldzaken, wonen, gezondheid, verkeer en vervoer). Factoren als het aantal
uitvallers, het aantal deelnemers dat slechts in beperkte mate op een hoger
niveau komt en het niet binnen de gestelde termijn halen van het streefniveau,
zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, zijn gebruikt om vast te stellen
in hoeverre de resultaten zijn achtergebleven bij de gestelde doelstellingen
van het beleid.Uit de evaluatie van de Wet inburgering nieuwkomers (niet-dossierstuk
2001–2002, bzk0200158) is gebleken dat het merendeel van de nieuwkomers
ook na afronding van het inburgeringsproces nog niet in staat is om met voldoende
kennis van de Nederlandse taal aansluiting te vinden bij de arbeidsmarkt,
het vervolgonderwijs of sociale activiteiten. Uit die evaluatie
is voorts gebleken, zo antwoord ik de leden van de PvdA- en SGP-fracties,
van diverse oorzaken van de problemen die nieuwkomers ondervinden met hun
inburgering en die in veel gevallen tot uitval leiden. Mannen vallen vooral
uit omdat zij betaald werk vinden. Vrouwen vallen vaak uit wegens zwangerschap
en zorg voor de familie. Ook andere normale gebeurtenissen als verhuizing
leiden vaak tot uitval. Uit de evaluatie is voorts gebleken dat de gemeenten
uitval zelden sanctioneren. Een belangrijke reden daarvoor is dat er nauwelijks
sprake is van verzuim dat als ongeoorloofd wordt gekwalificeerd. Veel nieuwkomers
slagen er niet in om één van de in de Wet inburgering nieuwkomers
benoemde streefniveaus te bereiken. Belangrijke oorzaken zijn het lage instroomniveau
van de nieuwkomers die voor hun komst naar Nederland weinig of geen scholing
hebben gehad, en een gebrekkige motivatie van de nieuwkomers door het ontbreken
van maatwerk en prikkels. Er bestaan thans geen wachtlijsten voor nieuwkomers
die op grond van de Wet inburgering nieuwkomers verplicht zijn een inburgeringprogramma
te volgen, zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie voorts. Het tekort schieten
van het huidige inburgeringsbeleid heeft bij nieuwkomers vooral kwalitatieve
oorzaken, zoals het uitstromen op een lager niveau dan bij het inburgeringsonderzoek
beoogd, waardoor de aansluiting met verdere opleiding of arbeid vertraagd
wordt.In het kader van het Interdepartementale Beleidsonderzoek Inburgering
zijn de effectiviteit en doelmatigheid van het inburgeringsbeleid onderzocht.
Daarbij is geconcludeerd dat het ontbreken van voldoende duidelijkheid over
het perspectief van inburgering en de te behalen niveaus aan kennis en vaardigheden
een negatieve invloed heeft op de motivatie van de inburgeraar. Bepaalde kenmerken
van de inburgeringstrajecten leiden tot een verdere afname van de motivatie.
Er zijn weinig prikkels. Ook is te weinig sprake van maatwerk en combinatietrajecten.
Het ontbreken van een heldere resultaatsverplichting en onduidelijkheid over
het perspectief en de te behalen niveaus aan kennis en vaardigheden, dragen
bij aan uitval uit het inburgeringstraject.De hoofdconclusie van de Tijdelijke Commissie Onderzoek Integratiebeleid
(de Commissie Blok) over de feitelijke integratie van allochtonen is dat die
van veel allochtonen geheel of gedeeltelijk is geslaagd. Het kabinet, zo antwoord
ik de leden van de PvdA-fractie voorts, heeft reeds aangegeven deze conclusie
van de Commissie Blok te delen. De commissie heeft echter geen uitspraken
gedaan over de aantallen waarin sprake is van een geheel of gedeeltelijk geslaagde
integratie, terwijl deze conclusie ook betekent, dat ten aanzien van andere
grote groepen allochtonen moet worden vastgesteld dat hun integratie nog niet
geheel of geheel niet is geslaagd. Zoals is aangegeven in de kabinetsreactie
op het rapport van de Commissie Blok blijkt dit uit de volgende onderzoeksgegevens.
Rond de millenniumwisseling is vastgesteld dat tegen de 500 000 allochtonen
van de eerste generatie het Nederlands onvoldoende beheersen om met succes
te kunnen meedoen op de verschillende maatschappelijke markten. Uit berekeningen
blijkt dat meer dan 180 000 vrouwen van Turkse, Marokkaanse, Surinaamse
en Antilliaanse herkomst maatschappelijk gezien in een kansarme positie verkeren.
Uit taalprestaties van jonge Turkse en Marokkaanse leerlingen die in Nederland
zijn geboren blijkt dat zij aan het einde van het basisonderwijs nog altijd
een achterstand in taalprestaties hebben van ongeveer twee leerjaren. Meer
dan tweederde van de Turken en Marokkanen heeft wat betreft opleiding niet
het niveau van de startkwalificatie. Ondanks het feit dat jongeren uit minderheden
veel beter zijn opgeleid dan de ouderen, is ook onder hen het aandeel zonder
startkwalificatie zo'n 20 procentpunten hoger dan onder autochtone jongeren.
Ten aanzien van de netto-arbeidsparticipatie van minderheden moet worden vastgesteld
dat deze 15 procentpunten lager is dan de totale participatiegraad
(65%), terwijl de participatie van 15- tot 24-jarigen uit de minderheden zelfs
36 procentpunten lager is dan het totaal. Het aantal uitkeringsgerechtigden
is onder minderheden tweemaal zo groot als onder de autochtone bevolking.
Uit gegevens over sociale contacten blijkt voorts van een geringe sociale
integratie. Het overgrote deel van de minderheden woont in concentratiewijken
waarin minder sociale contacten met autochtonen zijn. Ook de leefomstandigheden
in deze wijken zijn gemiddeld genomen relatief ongunstig. Hierbij komt nog
dat de voortdurende immigratie steeds nieuwe groepen niet-geïntegreerde
nieuwkomers naar Nederland brengt. Niet alleen moet worden voorkomen dat er
over tien jaar wéér een nieuwe grote groep niet-geïntegreerde
oudkomers is ontstaan – het onderhavige wetsvoorstel stelt daartoe verplichtende
en resultaatgerichte eisen aan potentiële nieuwkomers die naar ons land
willen komen – maar ook, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie,
zal de grote groep reeds in Nederland verblijvende oudkomers die onvoldoende
zijn ingeburgerd, een inhaalslag moeten maken.Een aantal aanbevelingen van de Taskforce Inburgering is door de tijd
en door beleidskeuzen van het kabinet achterhaald, zo antwoord ik de leden
van de PvdA-fractie. Dat geldt bijvoorbeeld voor het versterken van de regierol
van gemeenten; het kabinet legt de nadruk op versterking van de eigen verantwoordelijkheid
van de inburgeraar. Een aantal andere aanbevelingen van de Taskforce Inburgering
is inmiddels doorgevoerd. Dat betreft, bijvoorbeeld, de mogelijkheid om financiële
stromen te combineren die door de opname van inburgering in het grotestedenbeleid
is gerealiseerd. De aanbevolen vereenvoudiging van de informatiestroom van
de gemeenten naar het Rijk wordt gerealiseerd door de gegevens over de inburgering
van nieuwkomers en oudkomers vanaf 2005 zoveel mogelijk tegelijkertijd
uit te vragen door de internetsite www.monitorinburgering.nl. De aanbeveling
van de Taskforce om de gedwongen winkelnering voor nieuwkomers af te schaffen,
heeft inmiddels geleid tot de indiening bij koninklijke boodschap van 10 juni
2004 van een wetsvoorstel tot het vrijgeven van het cursusaanbod (Kamerstukken
II 2003–2004, 29 646, nrs. 1–4).Met het nieuwe inburgeringsvereiste worden verblijfsrechtelijke consequenties
verbonden aan achterblijvende resultaten. Indien de potentiële nieuwkomer
niet reeds in het land van herkomst de nodige basiskennis van de Nederlandse
taal en de Nederlandse samenleving heeft verworven, zal toestemming om naar
Nederland te komen, als regel worden onthouden. Er staat daadwerkelijk iets
voor hem op het spel. Omdat uitval in deze eerste fase van zijn inburgering
zal leiden tot uitstel of afstel van de komst naar Nederland, wordt de integratiebelemmerende
vrijblijvendheid doorbroken en de motivatie van de potentiële nieuwkomer
versterkt. In het kader van het nieuwe inburgeringsvereiste zal de overheid
heldere eisen stellen aan de taalvaardigheid van de potentiële nieuwkomer
en diens kennis van de Nederlandse samenleving. Die eisen zullen zodanig zijn,
dat zij passen bij kennisverwerving door zelfstudie in het buitenland en dat
zij de potentiële nieuwkomer ook daadwerkelijk perspectief bieden dat
daaraan kan worden voldaan. Er zal geen sprake zijn van een door de overheid
op te zetten en door de vreemdeling te volgen inburgeringstraject in het buitenland.
Zoals ook in de kabinetsreactie op het eindrapport van de Commissie Blok is
aangegeven, kleven aan een dergelijke aanbodgerichte benadering ernstige nadelen
en zet het kabinet in op versterking van de eigen verantwoordelijkheid van
de burger. De potentiële nieuwkomer en degene die zijn overkomst naar
Nederland wenst, zijn zelf primair verantwoordelijk voor deze eerste fase
van de inburgering (in het buitenland). Het is aan henzelf om te bepalen op
welke wijze en in welk tempo de vereiste basiskennis wordt verworven en hoe dat wordt gecombineerd met persoonlijke omstandigheden als een
drukke baan, ziekte, zwangerschap of zorg voor het gezin.Het nieuwe inburgeringsvereiste voor toelating tot Nederland vergt forse
leerinvesteringen en werkt selectief op de wil en het doorzettingsvermogen
van de potentiële nieuwkomer om ook na inreis in Nederland verder in
te burgeren. Door de reeds verworven basiskennis zal de verdere inburgering
van de nieuwkomer in Nederland naar verwachting sneller en efficiënter
verlopen. Gebrek aan wil en doorzettingsvermogen komt reeds in een vroegtijdig
stadium naar voren en zal als regel leiden tot de weigering van verblijf in
ons land. Zo blijft het risico van uitval in de eerste fase van de inburgering
voor rekening van de vreemdeling en wordt dat niet afgewenteld op de Nederlandse
samenleving als geheel. Nu de kosten, onder meer door de keuze voor examinering
met behulp van een spraakherkenningscomputer, betrekkelijk gering kunnen zijn,
vormt het nieuwe inburgeringsvereiste een effectieve wijze om de eerste fase
van de inburgering van nieuwkomers te stimuleren.De vraag of inderdaad aan het nieuwe inburgeringsvereiste wordt voldaan,
wordt in het voorgestelde stelsel van inburgering in het buitenland vastgesteld
aan de hand van een uniform en objectief basisexamen inburgering. De vreemdeling,
die vóór zijn komst naar Nederland in het bezit moet zijn van
een machtiging tot voorlopig verblijf en die ná zijn komst naar Nederland
nieuwkomer in de zin van de Wet inburgering nieuwkomers is, zal in het buitenland
op zijn basiskennis van de Nederlandse taal en de Nederlandse maatschappij
worden geëxamineerd. Bepaalde categorieën potentiële nieuwkomers
zullen van dit vereiste op voorhand worden vrijgesteld, zo antwoord ik de
leden van de ChristenUnie-fractie. Daarop zal ik hieronder in paragraaf 4
nader ingaan. Gelet op het belang van het nieuwe inburgeringsvereiste voor
de integratie van nieuwkomers in onze samenleving, ligt terughoudendheid daarbij
echter in de rede. Vrijstellingen worden met name voorzien in die gevallen
waarin internationale verplichtingen of klemmende redenen van humanitaire
aard zich tegen inburgering in het buitenland verzetten en niet zozeer op
de enkele grond van bestaande of verwachte migratiestromen uit het desbetreffende
land. Het opzetten van de benodigde infrastructuur voor het afnemen van het
basisexamen in alleen die landen waaruit de grootste migratiestromen komen
of te verwachten zijn, zou bovendien een niet te rechtvaardigen ongelijkheid
creëren tussen de verschillende groepen potentiële nieuwkomers.
Grote groepen vreemdelingen zouden immers, enkel op grond van hun nationaliteit,
moeten voldoen aan het nieuwe inburgeringsvereiste, dat, zoals gezegd, ook
een zekere selecterende werking heeft, terwijl anderen die zich onder gelijke
omstandigheden duurzaam in Nederland willen vestigen, daarvan zouden zijn
vrijgesteld. De enkele omvang van de migratiestroom uit het desbetreffende
land naar Nederland acht ik een op zichzelf ontoereikend argument om een dergelijk
onderscheid te rechtvaardigen.Tijdelijke verblijfsaanvaarding in Nederland vóórdat het
basisexamen inburgering is afgelegd, zou betekenen dat geen voorafgaande resultaatsgerichte
en verplichtende oriëntatie op de Nederlandse taal en de Nederlandse
samenleving zal plaatsvinden, en dat evenmin sprake is van voorafgaande selectie
van potentiële nieuwkomers op hun motivatie en doorzettingsvermogen om
in Nederland te integreren. Voorts impliceert die tijdelijke verblijfsaanvaarding
dat verblijfsbeëindiging zal worden overwogen, indien het basisexamen
inburgering in Nederland niet met goed gevolg is afgelegd. Daarbij is, zo
antwoord ik de leden van de fractie van de ChristenUnie, van belang dat dat
betekent dat het betreffende gezinslid, dat zich eerder met toestemming van
de overheid bij zijn gezin in Nederland heeft mogen vestigen en waarop anderszins
niets ten nadele is aan te merken, dat gezin zal moeten verlaten.
Dat acht ik ook in het licht van artikel 8 van het Europees verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden onvoldoende te rechtvaardigen.
Zoals ook de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken en de Raad van State
(Kamerstukken II, 2003–2004, 29 700, nr. 4, p. 6) onderschrijven,
is het nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland in het algemeen in overeenstemming
met artikel 8 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van
de mens en de fundamentele vrijheden, omdat het hierbij gaat om de eerste
toelating van vreemdelingen. Bij verblijfsbeëindiging ligt dat echter
anders; het enkele feit dat het basisexamen in Nederland niet is behaald,
is ontoereikend om inmenging in het gezinsleven te rechtvaardigen en een vreemdeling
op wie anderszins niets is aan te merken, van zijn gezin te scheiden en uit
Nederland te verwijderen.Door het basisexamen inburgering in het buitenland, zo antwoord ik de
leden van de fractie van de ChristenUnie voorts, zullen nieuwkomers beter
voorbereid naar Nederland komen en sneller en effectiever in onze samenleving
integreren dan thans het geval is. De gevolgen van uitval in de eerste fase
van het inburgeringstraject worden niet langer afgewenteld op de Nederlandse
samenleving als geheel, maar blijven voor rekening van de potentiële
nieuwkomer in het land van herkomst. Uitval zal immers als regel tot gevolg
hebben dat zijn komst naar Nederland wordt uitgesteld tot de noodzakelijke
basiskennis wèl is verworven. Dat vergt motivatie en doorzettingsvermogen,
die ook na aankomst in Nederland benodigd zijn om een succes te maken van
de verdere integratie in onze samenleving. De voordelen daarvan wegen naar
mijn mening op tegen de noodzakelijke investeringen. De kosten die met de
invoering van dit nieuwe inburgeringsvereiste zijn gemoeid, zijn overigens,
zoals ik in paragraaf 8 nader uiteen zal zetten, zo beperkt mogelijk
gehouden, terwijl de potentiële nieuwkomer en degene in Nederland die
zijn overkomst wenst, tezamen de meest geschikte wijze bepalen waarop de noodzakelijke
basiskennis wordt verworven en daarmee in belangrijke mate eveneens de kosten
die dat voor hen meebrengt.In het voorgestelde stelsel van inburgering in het buitenland moet de
potentiële nieuwkomer vóór zijn komst naar Nederland basiskennis
van de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving – waaronder kennis
van de Nederlandse geschiedenis – verwerven. Een puntenstelsel naar
Canadees model, waarin het ontbreken van deze basiskennis zo nodig kan worden
gecompenseerd door werkervaring, genoten opleiding of arbeidsaanbod in Nederland,
acht ik niet verstandig. Basiskennis van de Nederlandse taal en de Nederlandse
samenleving is immers dermate essentieel voor de verdere inburgering in Nederland,
dat het ontbreken daarvan niet kan worden gecompenseerd door bijvoorbeeld
werkervaring in een niet-westerse samenleving of een laaggeschoold arbeidsperspectief
in Nederland. De gevolgen van de gastarbeid uit de jaren zestig van de vorige
eeuw vormen een ferme waarschuwing. Voorkomen moet worden dat er opnieuw grote
groepen niet-geïntegreerde vreemdelingen in onze samenleving ontstaan,
die weliswaar werken maar verder onvoldoende zijn toegerust om volwaardig
aan onze samenleving deel te nemen. Bovendien is het maar zeer de vraag in
hoeverre financieel-economische zelfredzaamheid alleen in een niet-westerse
samenleving een essentiële voorwaarde is voor snelle en doelmatige integratie
in de Nederlandse samenleving en daarmee in hoeverre een dergelijke toelatingsvoorwaarde
nog is te verenigen met bijvoorbeeld artikel 7, tweede lid, van de richtlijn
2003/86/EG van de Raad inzake het recht op gezinshereniging (PbEG L 251/12), dat Nederland toestaat integratievoorwaarden te stellen
aan gezinsmigratie. Datzelfde geldt uiteraard indien het ontbreken van een
arbeidsplaats voor de potentiële nieuwkomer in Nederland
gezinshereniging in de weg staat. Canada is nu eenmaal, anders dan ons land,
geen lid van de Europese Unie. Daarbij komt nog dat betwijfeld moet worden
of een dergelijk vereiste in de buitenlandse situaties waar het hier over
gaat, op objectieve, uitvoerbare en fraudebestendige wijze kan worden gehanteerd.2. Totstandkoming2.1. Van der BuntHet voorgestelde stelsel van verplichte inburgering in het buitenland
als voorwaarde voor de toelating van potentiële nieuwkomers is ontwikkeld
na de totstandkoming van de quick-scan «Inburgering in het land van
herkomst» (juni 2003). In deze haalbaarheidsstudie, die ter uitvoering
van de motie Sterk (Kamerstukken II 2002–2003, 27 083, nr. 25)
bij brief van 19 juni 2003 (Kamerstukken II 2002–2003, 27 083,
nr. 36) aan de voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal is aangeboden,
biedt contouren voor nog te maken keuzen zonder dat deze nader zijn uitgewerkt.Een belangrijke conclusie van de quick-scan is dat het, om integratie
in Nederland te bevorderen, zinvol is als potentiële nieuwkomers zich
al voor hun komst een realistisch beeld van de Nederlandse samenleving kunnen
vormen en kunnen kennismaken met de Nederlandse taal. Een combinatie van maatschappij-oriëntatie
en taalverwerving lijkt dus het meest geschikt. De onderzoekers concludeerden
voorts dat de slagingskansen worden vergroot wanneer het programma een verplicht
karakter krijgt. Een en ander wordt met het nieuwe inburgeringsvereiste op
verplichtende, resultaatsgerichte en efficiënte wijze gerealiseerd.De onderzoekers hebben drie scenario's opgesteld, waarvan het eerste onderdelen
van het bestaande programma van de Wet inburgering nieuwkomers bevat en waarvan
de overige twee de ontwikkeling van een nieuw oriëntatieprogramma veronderstellen.
De onderzoekers stellen dat het in alle scenario's gaat om een complex proces
met stevige financiële consequenties. In het onderzoek werd er van uitgegaan
dat de overheid in het buitenland ondersteuning, hetzij in de vorm van een
cursusaanbod, hetzij in de vorm van ondersteuning bij zelfstudie, biedt. Zoals
ook in de kabinetsreactie op het eindrapport van de Commissie Blok is aangegeven,
heeft de regering echter gekozen voor versterking van de eigen verantwoordelijkheid
van de burger. Dat impliceert géén aanbodgerichte benadering
van inburgering in het buitenland, waarbij de overheid de vreemdeling in diens
eigen land als het ware aan de hand neemt en door een van overheidswege en
tegen hoge overheidskosten ingestelde cursus loodst, maar een krachtig beroep
op de eigen verantwoordelijkheid van de potentiële nieuwkomers en hun
in Nederland gevestigde partners. Dat heeft tevens gevolgen voor de financiële
consequenties van het nieuwe inburgeringsvereiste, waarop ik in paragraaf 8
van deze nota nader inga.In hoofdstuk 4 van de quick-scan hebben de onderzoekers een organisatorische
variant beschreven die op hoofdlijnen enigszins vergelijkbaar is met de thans
voorgestelde uitwerking van het nieuwe inburgeringsvereiste, waarin de Nederlandse
overheid bij nieuwkomers slechts een examen afneemt en het aan de potentiële
nieuwkomer overlaat hoe deze zich daarop voorbereidt. In die variant van de
quick-scan kan de overheid de noodzakelijke zelfstudie wel enigszins faciliteren,
bijvoorbeeld met het verstrekken of verkopen van afgestemd studiemateriaal,
dat in die variant kan worden verspreid via de Nederlandse vertegenwoordigingen
in het buitenland die tevens instructies krijgen over de wijze van verstrekking
en toetsing. Daarvoor heeft de regering niet gekozen. Daarnaast geven de opstellers
van het rapport aan dat vragen op logistiek en financieel terrein bij
deze variant relatief eenvoudig te beantwoorden zijn. Van de verschillende
in de quick-scan behandelde varianten sluit deze wel het meeste aan bij wat
de regering voor ogen heeft, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie.
Ik teken daarbij aan dat de gewenste versterking van de eigen verantwoordelijkheid
van de burger in de quick-scan onderbelicht is gebleven en dat geen rekening
is gehouden met de moderne technieken waarvoor de regering heeft gekozen,
zoals telefonische examinering van de potentiële nieuwkomer in verbinding
met een spraakherkenningscomputer, en fraudebestrijding aan de hand van de
biometrische kenmerken van de potentiële nieuwkomer die het basisexamen
inburgering wil afleggen.2.2. Commissie FranssenBij de ontwikkeling van het nieuwe inburgeringsvereiste zijn de aanbevelingen
uit het eerste deeladvies van de Commissie Franssen (Inburgering getoetst,
Den Haag, februari 2004) grotendeels overgenomen. Ik wijs in dit verband onder
meer op het door de commissie aanbevolen taalvaardigheidsniveau (A1-min),
dat waarborgt dat het basisexamen inburgering geen grote groepen op voorhand
voor een onmogelijke en onredelijke opgave stelt en dat dat examen voor een
ieder met voldoende inzet redelijkerwijs haalbaar maakt. Daarop zal ik in
paragraaf 3 van deze nota nader ingaan.Ik wijs voorts op de uniforme normstelling, die door de Commissie Franssen
met het oog op de verblijfsrechtelijke consequenties van het vereiste en de
voorkoming van rechtsongelijkheid en de fraudegevoeligheid is aanbevolen en
door de regering is overgenomen. Ook daarop zal ik in paragraaf 3 van
deze nota nader ingaan.Verder zal, zoals ik in paragraaf 4 nader zal toelichten, in het
Vreemdelingenbesluit 2000 de door de Commissie Franssen aanbevolen vrijstelling
worden opgenomen van personen met een naar behoren vastgestelde lichamelijke
of geestelijke handicap.Met de Commissie Franssen ben ik voorts van mening dat het toetsinstrumentarium
een hoge mate van betrouwbaarheid en validiteit moeten garanderen, waaraan
de keuze voor het examensysteem van Ordinate met behulp van een spraakherkenningscomputer
voldoet. Daarop zal ik hieronder in paragraaf 3.4 nader ingaan.Verder deel ik de mening van de Commissie Franssen dat de overheid de
gezinsleden in Nederland van gezinsmigranten goed moet informeren over de
exameneisen. De commissie Franssen meent dat dat in ieder geval betekent dat
men moet kunnen beschikken over voorlichtingsmateriaal over de inhoud en de
procedures van het examen, over voorbeeld-examens en informatie over de voorbereiding
op een examen. In dat verband wijs ik op het informatiepakket met een voor
een ieder toegankelijk examenprogramma voor het onderdeel kennis van de Nederlandse
samenleving en proefexamens voor het taalvaardigheidsonderdeel. De invoering
van het nieuwe inburgeringsvereiste zal voorts gepaard gaan met een uitgebreid
communicatieplan. Daarmee zijn, anders dan de leden van de fractie van GroenLinks
veronderstellen, veel aanbevelingen van de Commissie Franssen overgenomen.Het is goed mogelijk om met behulp van audio-visueel materiaal heldere
eisen te stellen aan de vereiste kennis van de Nederlandse samenleving. Anders
dan de Commissie Franssen, meent de regering dat het eveneens goed mogelijk
is die kennis in het buitenland op het beperkte taalvaardigheidsniveau A1-min
te examineren, en wel op zodanige wijze dat niemand a priori
wordt uitgesloten. De regering heeft daartoe een examenprogramma voor maatschappij-oriëntatie
op videoband in voorbereiding, dat wordt opgenomen in het informatiepakket
dat kandidaten kunnen aanschaffen. Daarop zal ik hieronder in paragraaf 3.3
nader ingaan. In paragraaf 3.4 wordt nader ingegaan op de ondersteuning
die de Nederlandse overheid de potentiële nieuwkomer bij diens voorbereiding
biedt.Het behalen van het A1-min-taalvaardigheidsniveau is van groot belang,
omdat de potentiële nieuwkomer daarmee aantoont dat hij beschikt over
voldoende inzet en motivatie om na aankomst in Nederland ook een succes te
maken van zijn verdere inburgering en integratie in de Nederlandse samenleving.
Als hij al in het buitenland aantoont daarvoor, al dan niet met behulp van
degene die zijn overkomst naar Nederland wenst, voldoende inzet en doorzettingsvermogen
op te kunnen brengen en daarbij de nodige hindernissen te kunnen overwinnen,
schat ik de kans dat hij na aankomst in de Nederlandse samenleving behoorlijk
kan integreren, zeer positief in. Na aankomst in Nederland moet hij op de
solidariteit van zowel de allochtone als de autochtone medeburgers kunnen
rekenen. Daarmee is het nieuwe inburgeringsvereiste, ondanks het beperkte
taalvaardigheidsniveau dat verlangd wordt, zo antwoord ik de leden van de
GroenLinks-fractie, naar mijn mening een zeer effectief instrument om de noodzakelijke
integratie van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving te bevorderen. Wie
tot Nederland wordt toegelaten, heeft immers aangetoond dat hij er veel voor
over heeft om onze taal te leren en aan onze samenleving deel te gaan nemen.Wie aan het nieuwe inburgeringsvereiste niet voldoet, zal als regel niet
worden toegelaten tot onze samenleving. Daarmee wordt concreet invulling gegeven
aan de verbondenheid van immigratie en integratie. Zoals ook is aangegeven
in de kabinetsreactie op het rapport van de Commissie Blok is het ondenkbaar
dat er op het vlak van de integratie duurzame resultaten zijn te boeken als
de immigratie niet goed is geregeld en omgekeerd is ook de immigratie niet
goed geregeld als daarbij geen rekening wordt gehouden met de voorwaarden
die de integratie van nieuwkomers stelt. Het onderhavige wetsvoorstel bindt
immigratie door middel van een nieuwe inburgeringsvereiste aan de integratievereisten.
Doel van het wetsvoorstel is, zoals ook in de Memorie van Toelichting is aangegeven
en hierna nader wordt toegelicht, een bepaalde mate van inburgering als voorwaarde
te stellen voor toelating tot Nederland, zodat nieuwkomers na hun aankomst
in Nederland sneller en efficiënter zullen kunnen integreren. Eén
van de effecten die bij het hanteren van dit toelatingsvereiste zal intreden,
is dat potentiële nieuwkomers die, om welke persoonlijke reden dan ook,
niet reeds in het buitenland de nodige basiskennis hebben verworven, in beginsel
niet tot Nederland worden toegelaten.Daarmee is uiteraard niet beoogd om bepaalde groepen huwelijksmigranten,
bijvoorbeeld analfabeten, uit te sluiten van gezinshereniging met allochtone
in Nederland wonende echtgenoten en evenmin heeft het dat effect. Een ieder
die zich voldoende inzet kan, ongeacht zijn opleidingsniveau, het basisexamen
inburgering behalen. Van strijdigheid met de artikelen 8 en 14 van het van
het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden is dan ook geen sprake. Wel is, zoals in de Memorie van Toelichting
is aangegeven, sprake van een selectie op motivatie en doorzettingsvermogen
om na aankomst in Nederland een succes te maken van de integratie en deelname
aan de Nederlandse samenleving. Volledigheidshalve wijs ik deze leden er op
dat hetgeen de Raad van State in zijn advies ten aanzien van artikel 8 van
het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele
vrijheden heeft opgemerkt (Kamerstukken II 2003–2004, 29 700, nr.
4, p. 6), strookt met hetgeen in de Memorie van Toelichting is
opgenomen, terwijl het advies van de Raad om de regeling na enige tijd te
evalueren en daarbij in het bijzonder aandacht te besteden aan artikel 8 van
dat verdrag, zoals ook is aangegeven (Kamerstukken II 2003–2004, 29 700,
nr. 3, p 17 en nr. 4, p. 6), is overgenomen.2.3. Landelijk Overleg MinderhedenIn hun gezamenlijke reactie die met het wetsvoorstel aan de Tweede Kamer
is gezonden, onderschrijven de LOM-samenwerkingsverbanden, zo antwoord ik
de leden van de PvdA-fractie, het belang dat immigranten voor hun komst naar
Nederland zoveel mogelijk leren van de Nederlandse taal en over de Nederlandse
samenleving, zodat zij zich beter zullen voorbereiden op de integratie in
Nederland. Wel wijzen de samenwerkingsverbanden op het risico dat tijdens
de mvv-procedure reeds verworven basiskennis wegebt. Zoals in de Memorie van
Toelichting (p. 15) is aangegeven en hierna in paragraaf 5 op de vraag
van de leden van de CDA-fractie nader wordt toegelicht, wordt het risico van
het wegebben van reeds opgedane kennis voorkomen door de uitslag van het basisexamen
inburgering niet onbeperkt geldig te laten zijn. Van de getoonde motivatie
en inzet van de potentiële nieuwkomer die het basisexamen met goed gevolg
heeft afgelegd, verwacht ik overigens niet dat deze tijdens de mvv-procedure
weer zal verdwijnen. De Immigratie- en Naturalisatiedienst zet zich in om
zo spoedig mogelijk op mvv-aanvragen te beslissen. In dit verband wijs ik
er op dat de doorlooptijd van de mvv-procedure op dit moment in de meeste
gevallen al minder dan drie maanden bedraagt en dat de potentiële nieuwkomer
aan een voorspoedige behandeling van zijn mvv-aanvraag kan bijdragen door
reeds bij de indiening ervan alle noodzakelijke gegevens en bescheiden over
te leggen.Voor het onderdeel basiskennis van de Nederlandse samenleving vragen de
LOM-samenwerkingsverbanden om een heldere en eenduidige beschrijving van wat
hier mee wordt bedoeld, aangezien informatie over Nederlandse wetgeving, hoewel
uiterst nuttig, vaak onbekend zou zijn. De samenwerkingsverbanden menen dat
het hierbij moet gaan om universele waarden en normen. Het terzake door de
Commissie Franssen aanbevolen pakket met inhoud voor het onderdeel kennis
van de Nederlandse samenleving is inmiddels overgenomen en op dit moment wordt
voor dat onderdeel een examenprogramma samengesteld, waarop ik in paragraaf 3.3
nader zal ingaan.De LOM-samenwerkingsverbanden stellen vraagtekens bij de koppeling aan
de afgifte van de machtiging tot voorlopig verblijf. Zij menen dat het niveau
van het basisexamen inburgering voor veel immigranten onder hun vermogen zal
liggen, terwijl het nieuwe inburgeringsvereiste wegens internationale verplichtingen
of bijvoorbeeld ziekte of handicap niet kan worden gesteld bij een groot aantal
categorieën migranten voor wie het wel zeer nuttig zou zijn. In de Memorie
van Toelichting (p. 11) is aangegeven dat de regering geen differentiatie
voorziet naar het opleidingsniveau of andere persoonlijke omstandigheden van
de potentiële nieuwkomer, en evenmin een categoriale vrijstelling voor
zieken of opvoeders overweegt tenzij sprake is van een ernstige en blijvende
handicap die examinering blijvend onmogelijk maakt. Voorts is ingegaan op
een aantal gevallen waarin op voorhand duidelijk is dat internationale verplichtingen
zich tegen toepassing van het nieuwe inburgeringsvereiste verzetten (p. 9).
Zoals in de Memorie van Toelichting (p. 17) is aangegeven en hieronder in
paragraaf 7 nader wordt toegelicht, deelt de regering niet de inschatting
van de LOM-samenwerkingsverbanden dat het nieuwe inburgeringsvereiste in strijd
is met artikel 8 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van
de mens en de fundamentele vrijheden. Ook de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken
en de Raad van State hebben in deze verdragsbepaling op voorhand geen bezwaar
gezien tegen het onderhavige wetsvoorstel. Zoals in de Memorie
van Toelichting (p. 18) en hieronder in paragraaf 7 in antwoord op vragen
van de PvdA-fractie eveneens is toegelicht, deelt de regering evenmin de mening
van de LOM-samenwerkingsverbanden dat het nieuwe vereiste onverenigbaar zou
zijn met artikel 19, zesde lid, van het Europees Sociaal Handvest.3. DoelstellingHet onderhavige wetsvoorstel heeft tot doel, zo antwoord ik de leden van
de PvdA-fractie, te waarborgen dat de Nederlandse overheid aan alle potentiële
nieuwkomers die zich op vrijwillige basis voor een niet-tijdelijk doel in
ons land willen vestigen, eisen kan stellen wat betreft hun kennis van de
Nederlandse taal en hun kennis van de Nederlandse samenleving, en dat de overheid
het voldoen aan die vereisten ook efficiënt en doelmatig kan handhaven.
Het onderhavige voorstel voorziet, zoals gezegd, in de daarvoor noodzakelijke
wettelijke basis. Voor die vreemdelingen die aan de hand van het nieuwe basisexamen
inburgering in het buitenland kunnen aantonen, dat zij zich voldoende op hun
komst naar Nederland hebben voorbereid en een eerste begin hebben gemaakt
met hun inburgering, zal de inburgering in Nederland naar verwachting sneller
en efficiënter kunnen verlopen. Dat is zowel in het belang van die vreemdeling
als van onze samenleving als geheel.Het nieuwe inburgeringsvereiste is niet primair gericht op beperking van
de (gezins)migratie naar Nederland, zo antwoord ik de leden van de GroenLinks-fractie.
Het niveau van de vereiste basiskennis stelt veilig dat iedere potentiële
nieuwkomer die voldoende is gemotiveerd en zich daarvoor voldoende inspant,
ongeacht zijn vooropleiding, het basisexamen kan behalen. Beperking van de
immigratie naar Nederland als gevolg van niet overwonnen problemen bij het
behalen van het basisexamen is echter wel een belangrijk effect dat redelijkerwijs
te voorzien is en dat, gelet op het belang van inburgering van nieuwkomers,
ook aanvaardbaar is.3.1. DoelgroepIk voorzie geen differentiatie naar (Turkse of Marokkaanse) achtergrond
van de potentiële nieuwkomer of van degene bij wie deze zich als gezinslid
in Nederland wil vestigen. Het nieuwe inburgeringsvereiste zal als regel gaan
gelden voor alle vreemdelingen, die zelf kiezen voor bestendig verblijf in
ons land, die vóór hun komst naar Nederland in het bezit moeten
zijn van een machtiging tot voorlopig verblijf en die ná aankomst in
Nederland nieuwkomer in de zin van de Wet inburgering nieuwkomers zullen zijn.
Daarmee wordt zo veel mogelijk voorkomen, zo antwoord ik de leden van de CDA-
en PvdA-fracties, dat zich in de toekomst wederom groepen niet-geïntegreerde
nieuwkomers in onze samenleving vestigen en blijven bijdragen aan de bestaande
integratieproblematiek.Het continue karakter van de internationale migratiestromen is onlangs
nog door het Sociaal Cultureel Planbureau in het Sociaal Cultureel Rapport
(oktober 2004) bevestigd. De klassieke migrantengroepen – migranten
van Turkse, Marokkaanse, Surinaamse en Antilliaanse afkomst – die het
merendeel van de minderhedenbevolking vormen, zullen ook in 2020 getalsmatig
de meerderheid blijven vormen, aangezien de omvang van deze groepen fors zal
toenemen. Daarnaast is de afgelopen decennia sprake geweest van een aanzienlijke
asielmigratie. Als gevolg daarvan heeft een groot aantal nieuwe migranten
uit andere, niet-westerse landen zich in ons land gevestigd. Deze nieuwe etnische
groepen vormen inmiddels ongeveer een kwart van alle niet-westerse allochtonen
in Nederland. Zoals in de Memorie van Toelichting (p. 5) reeds
is aangegeven, is ook de volgmigratie niet beperkt tot gezinsleden van Turkse
en Marokkaanse migranten; uit gegevens van het Centraal Bureau voor de Statistiek
blijkt dat in de afgelopen jaren op elke drie asielmigranten één
volgmigrant naar Nederland is gekomen. Het Sociaal Cultureel Planbureau acht
het in zijn Sociaal Cultureel Rapport 2004 niet ondenkbaar dat de aanwezigheid
van vluchtelingengroepen in Nederland een aanzuigende werking op de volgmigratie
zal hebben. De zogeheten nieuwe migrantengroepen maken een steeds groter deel
uit van de nieuwkomers die in Nederland zullen moeten integreren. Het aandeel
van de niet-westerse allochtonen uit deze nieuwe etnische groepen zal in 2020
rond de 40% komen te liggen.In de maatschappelijke discussie over het integratiebeleid is de laatste
jaren veel gesproken over de positie van Turkse en Marokkaanse migranten,
met name gezinsherenigers en gezinsvormers, aangezien over hen de meeste gegevens
beschikbaar zijn. In de Memorie van Toelichting is reeds ingegaan op de huwelijksmigratie
uit de belangrijke herkomstlanden Turkije en Marokko met in Nederland gevestigde
(eerste en tweede generatie) migranten van Marokkaanse en Turkse afkomst.
Onderzoek door dr. B.T.J. Hooghiemstra (Trouwen over de grens; Achtergronden
van partnerkeuze van Turken en Marokkanen in Nederland, SCP, Den Haag, 2003)
heeft uitgewezen, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie in dit verband,
dat meer dan 90% van alle eerste en tweede generatie migranten van Turkse
en Marokkaanse afkomst huwt met iemand van de eigen afkomst. Driekwart van
hen kiest daarbij voor een partner uit het herkomstland. Méér
dan de helft van de tweede generatie migranten van Turkse en Marokkaanse afkomst
die in Nederland zijn geboren, kiest voor een partner uit het herkomstland
van de ouders. De percentages liggen tussen de 56 en 71 procent, waarbij vooral
jonge Turkse mannen (71%) hun nieuwe partner uit Turkije laten overkomen.
Ik verwijs naar de tabellen 1 en 2 in bijlage 3 bij deze nota.Ruim een derde van de niet-westerse allochtonen in Nederland behoort tot
de tweede generatie migranten. Door huwelijksmigratie en geboorte neemt deze
generatie steeds sneller in omvang toe. Dat geldt vooral bij allochtonen van
Turkse, Marokkaanse en Surinaamse afkomst. De kinderen die uit deze huwelijken
worden geboren, behoren niet tot de derde generatie maar, omdat één
van de ouders niet in Nederland is geboren, wederom tot de tweede generatie.
De absolute aantallen van tweede generatie migranten die met een eerste generatie
migrant huwt en zijn partner uit het herkomstland laat overkomen, zijn nog
beperkt. Ik verwijs kortheidshalve naar tabel 3 in bijlage 3 bij deze nota.
Verwacht wordt wel dat deze aantallen zullen toenemen, nu veel tweede generatie
migranten van Turkse en Marokkaanse afkomst de huwbare leeftijd nog moeten
bereiken. Omdat deze vooralsnog massaal kiezen voor een partner uit de eigen
herkomstgroep en het herkomstland, voorspelt het Centraal Bureau voor de Statistiek
dat ongeveer 60 000 Turken en evenzoveel Marokkanen de komende jaren
hun partner uit het herkomstland naar Nederland zullen willen laten overkomen.
De omvang van de derde generatie niet-westerse allochtonen is nog klein, maar
het betreft een groeiende bevolkingsgroep. Bijna tweederde is tien jaar of
jonger.De nieuwe etnische migrantengroepen vormen inmiddels, zoals gezegd, ongeveer
een kwart van alle niet-westerse allochtonen in Nederland. Over de kenmerken
van deze nieuwe etnische groepen zijn recentelijk gegevens beschikbaar gekomen,
waaruit blijkt dat ieder van deze nieuwe etnische groepen personen bevat die
dezelfde integratieproblemen ondervinden als het merendeel van de allochtonen
van Turkse en Marokkaanse afkomst.Over de positie van de meest omvangrijke van deze nieuwe etnische groepen,
te weten migranten uit Afghanistan, Irak, Iran, Somalië en het voormalige
Joegoslavië zijn recente gegevens opgenomen in het Wetenschappelijk Jaarrapport
Integratie 2004 (ISEO/SCP). Het profiel van deze nieuwe etnische groepen wordt,
meer dan die van de klassieke migrantengroepen, gekenmerkt door diversiteit.
Dat geldt in het bijzonder voor het opleidingsniveau. Hoewel dat over het
geheel genomen achterblijft bij dat van autochtonen, zijn de meeste migranten
uit deze nieuwe etnische groepen beduidend hoger opgeleid dan de klassieke
migrantengroepen. Migranten afkomstig uit Iran en het voormalige Joegoslavië
zijn het hoogst opgeleid. Onder Afghanen en Irakezen is sprake van een tweedeling
in een laagopgeleid en een hoogopgeleid deel, terwijl Somaliërs in het
algemeen zeer laag zijn opgeleid en in die zin vergelijkbaar zijn met migranten
van Turkse of Marokkaanse afkomst. Meer dan de helft van de Somaliërs
heeft maximaal basisonderwijs en slechts eenderde heeft een opleiding op middelbaar
beroepsonderwijs- of hoger niveau gevolgd. Het relatief hoge opleidingsniveau
van bepaalde groepen vertaalt zich echter niet in een gunstige arbeidsmarktpositie.
In de meeste groepen neemt minder dan de helft deel aan de arbeidsmarkt en
onder de deelnemers is de werkloosheid extreem hoog.De verschillende nieuwe etnische groepen vertonen ook wat betreft de interetnische
contacten een grote diversiteit. Migranten uit Iran en het voormalige Joegoslavië
hebben vaker contact met Nederlanders dan migranten uit de andere groepen.
De positie van de vrouwen uit deze nieuwe etnische groepen is ongunstig. Met
name de hoge mate van inactiviteit is zorgwekkend. De Somalische vrouwen blijven
ver achter. Zij zijn slecht toegerust om te participeren aan de arbeidsmarkt
en om economische zelfstandigheid te bereiken. Hun positie vertoont op dit
punt overeenkomsten met die van de eerste generatie Turkse en Marokkaanse
vrouwen. Ten aanzien van hun taalbeheersing en hun sociale en culturele integratie
moet dezelfde conclusie worden getrokken. De perspectieven voor Iraanse vrouwen
zijn gunstiger. Zij worden daarin gevolgd door de Joegoslavische vrouwen.Wat betreft de factoren die van belang zijn voor deelname aan de Nederlandse
samenleving bestaan dus in bepaalde opzichten weliswaar zekere verschillen
met migranten van Turkse en Marokkaanse afkomst, zo antwoord ik de leden van
de CDA-fractie, maar ieder van deze groepen bevat categorieën die dezelfde
integratieproblemen ondervinden als het merendeel van de Turkse en Marokkaanse
migranten, met name wat betreft beheersing van de Nederlandse taal en kennis
van de Nederlandse samenleving, die essentieel zijn voor een goede integratie
in de Nederlandse samenleving. Verwacht wordt dat de integratie van de volgmigranten
in veel opzichten het patroon van de Turkse en Marokkaanse gezinsmigranten
zal volgen.Daarnaast is er sprake van migratie naar Nederland om zich hier bij een
autochtone Nederlandse (huwelijks)partner te vestigen. Gegevens die specifiek
zijn toegespitst naar huwelijksmigratie met autochtone Nederlanders zijn niet
voorhanden, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie. Uit de in de Integratiekaart
2004 van het WODC opgenomen gegevens over dergelijke gemengde huwelijken tussen
autochtonen en allochtonen – waaronder dus ook reeds in Nederland gevestigde
allochtonen – over de jaren 1999 tot en met 2001 blijkt wel dat de meeste
niet-westerse allochtone huwelijkspartners van autochtonen met name Filippijnse
vrouwen en Antilliaanse migranten zijn, getalsmatig gevolgd door Ghanese en
Egyptische migranten. De laagste percentages gemengde huwelijken zijn te zien
onder migranten van Afghaanse, Irakese, Turkse, Somalische, Marokkaanse en
Iraanse afkomst. Voor een vollediger overzicht van gemengde huwelijken
verwijs ik kortheidshalve naar de in bijlage 1 opgenomen tabel (tabel 7.1.
van de Integratiekaart 2004).Dat er over de integratie van (de volgmigranten van) de klassieke migrantengroepen
meer relevante gegevens beschikbaar zijn dan van andere groepen, betekent
niet dat de immigratie en achterblijvende integratie van andere huwelijksmigranten
minder reden tot bezorgdheid geeft, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie.
Het Hoofdlijnenakkoord beperkt de doelgroep van het nieuwe inburgeringsvereiste
ook niet tot gezinsherenigers en gezinsvormers, al dan niet uit de klassieke
herkomstlanden. Iedere nieuwkomer die op basis van vrijwilligheid naar ons
land komt en valt onder de doelgroepen van de Wet inburgering nieuwkomers,
moet eerst in het eigen land Nederlands op basisniveau leren als voorwaarde
voor toelating. Iedereen die zich duurzaam wil vestigen in ons land moet actief
aan de samenleving deelnemen en zich de Nederlandse taal eigen maken, zich
bewust zijn van de Nederlandse waarden, en de normen naleven. Het nieuwe inburgeringsvereiste
zal dan ook niet uitsluitend gelden voor Turkse en Marokkaanse volgmigranten
van Turkse of Marokkaanse vreemdelingen in Nederland. Met het oog op de toekomst
moet immers zo veel mogelijk worden voorkomen dat zich toch weer grote groepen
niet-geïntegreerde nieuwkomers in Nederland vestigen en bijdragen aan
het voortduren van de bestaande integratieproblematiek. Dat geldt uiteraard
ook indien deze nieuwkomers een andere dan de Turkse of Marokkaanse nationaliteit
hebben, en ook indien zij zich bij een autochtone Nederlandse partner of een
partner uit de derde generatie migranten willen voegen. In het algemeen zijn
de beschikbare gegevens niet toereikend om het onderscheid waarnaar de leden
van de PvdA-fractie informeren, op grond van de nationaliteit van de migrant
of de achtergrond van de reeds in Nederland verblijvende persoon, te kunnen
rechtvaardigen.Dat neemt niet weg dat er bepaalde categorieën nieuwkomers zijn,
van wie niet gevergd zal worden dat zij reeds in het buitenland inburgeren.
Daarop zal ik hieronder in paragraaf 4 nader ingaan.3.2. TaalvaardigheidseisenOvereenkomstig het advies van de Commissie Franssen zal het voor de toelating
van potentiële nieuwkomers vereiste taalvaardigheidsniveau worden vastgesteld
op het niveau A1-min van het Common European Framework of Reference. De Adviescommissie
voor Vreemdelingenzaken had eerder aanbevolen het vereiste niveau van taalvaardigheid
niet zo hoog te stellen, dat op voorhand groepen mensen niet in staat zullen
zijn om het examen te behalen, welke aanbeveling de Commissie Franssen bij
haar advisering heeft betrokken. De Commissie Franssen heeft aangegeven dat,
indien de overheid niet bereid is om hoge investeringen in materiaalontwikkeling
te doen, het examen slechts een beperkt taalvaardigheidsniveau mag omvatten
(p. 34). De adviescommissie heeft in dat licht drie mogelijke taalvaardigheidsniveaus
voor het examen in het buitenland onderzocht, en voor het scenario waarin
de regering niet zorgdraagt voor een onderwijsaanbod geconcludeerd dat slechts
het niveau A1-min mondelinge taalvaardigheid van het Common European Framework
of Reference haalbaar is. Het taalvaardigheidsniveau A1+plus leidt naar verwachting
tot een niveau dat vooral behaald zal kunnen worden door hoogopgeleiden die
eerder de studievaardigheid zullen hebben om zelfstandig een taal op dat niveau
te leren. Voor laagopgeleiden zal het toewerken naar dat niveau naar de verwachting
van de Commissie Franssen een zodanige tijdsinvestering met zich meebrengen
dat niet redelijkerwijs verwacht kan worden dat zij dat niveau bereiken. Het
praktische gevolg van de normstelling op dat niveau is dan selectie van hoogopgeleiden. Ook het niveau A1 mondelinge taalvaardigheid zal van diegene
die zich individueel en via zelfstudie voorbereidt op deelname enorme leerinvesteringen
vragen, die er toe zullen leiden dat met name hoogopgeleiden zullen kunnen
slagen voor het examen.Ook het door de Commissie Franssen aanbevolen taalvaardigheidsniveau A1-min
vergt hoge leerinvesteringen van potentiële nieuwkomers, die zich individueel
via zelfstudie voorbereiden op deelname aan het taalvaardigheidsonderdeel
van het basisexamen. De commissie verwacht dat laagopgeleide individuen zeker
250 tot 300 uur nodig zullen hebben om dit niveau te behalen. Daaruit kan
afgeleid worden dat diegenen die voor het basisexamen slagen, de bereidheid,
motivatie en startbekwaamheid hebben om aan een inburgeringscursus in Nederland
deel te nemen. Ook bij het taalvaardigheidsniveau A1-min is uiteraard sprake
van selectie, maar die selectie zal niet noodzakelijkerwijs samenhangen met
verschillen tussen laag- en hoogopgeleiden, maar om selectie van personen
die kunnen en willen investeren in hun eigen inburgering. Wie voor het basisexamen
slaagt, laat zien dat hij bereid en gemotiveerd is om zich te oriënteren
op de Nederlandse taal en samenleving, en daar veel tijd in geïnvesteerd
hebben. Naar alle waarschijnlijkheid zullen deze mensen dan ook goede kansen
hebben om met succes de vervolginburgering in Nederland op te pakken.In de Commissie Franssen was deskundigheid inzake processen van tweede-taalverwerving
en de didactiek van het onderwijs Nederlands als vreemde taal aanwezig, onder
meer in de persoon van prof. dr. K. Jaspaert. Prof. drs. S. Verhallen was
geen lid van de Commissie Franssen, maar is wel, zo antwoord ik de leden van
de PvdA-fractie, naast andere deskundigen, door de commissie geraadpleegd
bij het voorbereiden van haar advies. Ik zie dan ook geen aanleiding alsnog
een inhoudelijk oordeel te vragen aan prof. drs.Verhallen. In dit verband
hecht ik er overigens aan te vermelden dat de examenopgaven voor het basisexamen
worden ontwikkeld door taaldeskundigen onder leiding van dr. John H. A. L.
de Jong en dr. A. Kerkhoff.Overeenkomstig het advies van de Commissie Franssen wordt, zoals gezegd,
het voor toelating tot Nederland vereiste niveau van taalvaardigheid vastgesteld
op A1-min. Door alleen mondelinge taalvaardigheden in het Nederlands op dat
niveau en niet tevens schriftelijke vaardigheden te verlangen, is het basisexamen
in beginsel ook haalbaar voor analfabeten. Bij de keuze voor dit taalvaardigheidsniveau
is rekening gehouden met het feit dat de potentiële nieuwkomer zich door
zelfstudie of met beperkte ondersteuning en onder voor verwerving van de Nederlandse
taal niet optimale omstandigheden op het basisexamen inburgering zal moeten
voorbereiden.Een taalgebruiker op het niveau A1-min voor mondelinge taalvaardigheid
van het Common European Framework of Reference gebruikt – kort samengevat –
losse woorden, enkele standaarduitdrukkingen en elementaire beleefdheidsfrases.
Hij begrijpt eenvoudige, direct tot hem gerichte vragen naar of mededelingen
over personalia, en een beperkt aantal concrete alledaagse begrippen, zo antwoord
ik de leden van de CDA-, VVD- en PvdA-fracties. Hij kan vragen over dergelijke
zaken ook met een of meer losse woorden beantwoorden. Kortheidshalve verwijs
ik naar de meer uitgebreide beschrijving van dit niveau in bijlage 5 van het
eerste deeladvies van de Commissie Franssen dat aan de Tweede Kamer is aangeboden.
Het gaat hier om elementaire vaardigheden in de Nederlandse taal die de migrant
in staat moeten stellen om, eenmaal in Nederland aangekomen, contacten met
sprekers van het Nederlands te leggen en die te onderhouden. De regering meent
dat daarmee een goede basis voor verdere taalverwerving en een
succesvolle inburgering in Nederland aanwezig is. De hiervoorgenoemde deskundigen
hebben aangegeven, zo antwoord ik de leden van de fractie van de ChristenUnie,
dat een vocabulaire van circa 500 woorden voldoende is voor eerste vruchtbare
contacten met sprekers van de Nederlandse taal.Ik ben, zo antwoord ik de leden van de VVD-fractie, niet voornemens om
in de toekomst hogere eisen te gaan stellen bij het taalvaardigheidsonderdeel
van het basisexamen inburgering. Een hoger niveau zou, zoals gezegd, een selectie
van hoogopgeleiden inhouden en het voor velen onmogelijk maken om het basisexamen
met goed gevolg af te leggen. Dat zou de maatschappelijk zeer wenselijke verplichting
tot inburgering in het buitenland kwetsbaar maken. Een dergelijke selectie
draagt immers in zich een reëel risico dat het in artikel 8 van het Europees
verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden
gewaarborgde recht op eerbiediging van het gezinsleven in zijn essentie wordt
aangetast. Voorts moeten de in het nationale recht op grond van artikel 7,
tweede lid, van de richtlijn 2003/86/EG inzake het recht op gezinshereniging
(PbEG 2003, L 251) neer te leggen integratievoorwaarden
proportioneel zijn. Selectie op opleiding zou vrouwelijke gezinsmigranten
zwaarder treffen dan de mannelijke gezinsmigranten, nu meer dan tweederde
van de gezinsvormers vrouw is en vrouwen in de herkomstlanden vaker dan mannen
laagopgeleid of zelfs analfabeet zijn. Op dit moment is 64% van de analfabeten
vrouw. In dit verband acht ik het van belang dat het bij het taalvaardigheidsniveau
A1min gaat om selectie van personen die kunnen en willen investeren in hun
eigen inburgering en die naar alle waarschijnlijkheid ook goede kansen hebben
om met succes de vervolginburgering in Nederland op te pakken. Omdat ook het
gekozen taalvaardigheidsniveau (A1-min) forse inspanningen van potentiële
nieuwkomers zal vergen, maar selecteert op hun inzet en doorzettingsvermogen
om in te burgeren en niet op hun opleiding, zo antwoord ik de leden van de
PvdA-fractie, is de aanbeveling van de Commissie Franssen op dit punt overgenomen.
Voor het niveau waarop het toekomstige inburgeringsexamen in Nederland zal
worden afgenomen en de verhouding tot het tweede deeladvies van de Commissie
Franssen verwijs ik deze leden naar de brief die ik op korte termijn ter uitvoering
van de motie Sterk c.s. (Kamerstukken 2003–2004, 27 083 en 29 543,
nr. 46) aan de voorzitter van de Tweede Kamer zal zenden.Potentiële nieuwkomers kunnen zich, zo antwoord ik de leden van de
GroenLinks-fractie, al dan niet met behulp van de in Nederland verblijvende
partner, op het onderdeel taalvaardigheid voorbereiden door één
of meer van de reeds op de markt aangeboden cursussen Nederlands aan te schaffen.
De kosten daarvan zijn uiteraard afhankelijk van de keuzen die de potentiële
nieuwkomers en hun partners daarbij maken. Daarnaast kunnen zij een van overheidswege
ter beschikking te stellen informatiepakket aanschaffen, dat naast het examenprogramma
voor het examenonderdeel kennis van de Nederlandse samenleving ook drie proefexamens
voor het examenonderdeel taalvaardigheid bevat. Door het afleggen van een
dergelijk proefexamen en het opvragen van de uitslag kan de potentiële
nieuwkomer beoordelen of hij een goede kans maakt voor dit examenonderdeel
te slagen of er beter aan doet zich eerst nog verder in de Nederlandse taal
te verdiepen.3.3. Eisen ten aanzien van de kennis van de Nederlandse
samenlevingHet belang dat potentiële nieuwkomers die zich voorbereiden op hun
komst naar Nederland, zich een beeld vormen van de samenleving en de cultuur
in Nederland, wordt breed, ook door de Commissie Franssen, onderschreven.
Kennisneming van bepaalde aspecten van de Nederlandse samenleving
voorafgaand aan de komst naar Nederland, garandeert uiteraard niet dat de
potentiële nieuwkomer zich er daadwerkelijk naar zal gedragen, maar zal,
zoals ook Van der Bunt constateerde, er wel toe leiden dat nieuwkomers hun
besluit tot daadwerkelijke migratie naar Nederland beter kunnen overwegen.
Indien de potentiële nieuwkomer daadwerkelijk besluit naar Nederland
te komen, heeft hij zich een realistischer beeld gevormd van de Nederlandse
samenleving en zijn positie daarin.Bij deze oriëntatie kan een onderscheid worden gemaakt tussen enerzijds
de meer praktische kennis en vaardigheden en de situatie- en handelingsgebonden
kennis over de samenleving, en anderzijds de meer abstracte bekendheid met
de nieuwe samenleving. De praktische zaken kunnen naar het oordeel van de
Commissie Franssen beter en sneller in de context van het dagelijks leven
in Nederland zelf worden geleerd, terwijl kennis over de abstracte zaken reeds
in het buitenland kan worden verworven. De commissie heeft de inhoud van een
beperkt pakket kennis van de Nederlandse samenleving aangegeven, waarin de
nadruk ligt op het verwerven van kennis over de Nederlandse samenleving. Bij
de ontwikkeling van de eisen die de overheid aan de kennis van de potentiële
nieuwkomer zal stellen, het daarbij behorende examenprogramma voor het onderdeel
kennis van de Nederlandse samenleving en de opgaven voor dit examenonderdeel,
laat ik mij adviseren door deskundigen die de aanbevelingen van de Commissie
Franssen verder expliciteren. Daarin komen ook de Nederlandse waarden, normen
en grondrechten aan de orde. Onder die deskundigen bevinden zich ervaringsdeskundigen
uit de allochtone minderheidsgroepen in Nederland die mij informeren over
de basiskennis die relevant is voor potentiële nieuwkomers.De eisen die de overheid aan de kennis van de potentiële nieuwkomer
zal stellen, behelzen onder meer algemene topografische en demografische kennis
over Nederland, kennis van de hoofdlijnen van de Nederlandse geschiedenis,
de Nederlandse staatsinrichting, het belang van beheersing van de Nederlandse
taal, Nederlandse omgangsvormen, onderwijs en opvoeding, wonen, gezondheid
en gezondheidszorg, werk en inkomen en de eerste periode van nieuwkomers in
Nederland. Voorts wordt basiskennis verlangd over universele waarden als de
gelijkheid van man en vrouw, de vrijheid van godsdienst en het discriminatieverbod,
en over maatschappelijk belangrijke onderwerpen als de in Nederland bestaande
seksuele diversiteit en de onaanvaardbaarheid in Nederland van eerwraak, vrouwenbesnijdenis
en huiselijk geweld. Deze onderwerpen worden verwerkt in een film, die op
videoband beschikbaar zal worden gesteld, maar uiteraard ook op een andere
beelddrager kan worden gezet. Die film maakt deel uit van het van overheidswege
tegen betaling aan de potentiële nieuwkomer ter beschikking te stellen
informatiepakket, dat onder meer een examenprogramma voor het onderdeel kennis
van de Nederlandse samenleving bevat. Dit examenprogramma bevat naast de film
ook boekjes met afbeeldingen uit deze film en een cassetteband met examenvragen.
De keuze voor beeld- en geluidsmateriaal maakt deze basiskennis in hoge mate
toegankelijk voor de potentiële nieuwkomers met hun zeer uiteenlopende
educatieve achtergronden. Daarmee wordt de aanbeveling van de Commissie Franssen
om audiovisueel materiaal te ontwikkelen, waarmee de potentiële nieuwkomers
zich een goed beeld kunnen vormen van de Nederlandse samenleving, overgenomen.
Dit audiovisuele materiaal en de boekjes zijn thans in ontwikkeling en zullen
over enkele maanden gereed zijn. Alsdan zal ik het examenprogramma aan de
voorzitter van de Tweede Kamer zenden. Over de kosten van dit informatiepakket
wordt op dit moment nog onderhandeld met enkele marktpartijen, maar zij zullen
naar verwachting enige tientallen euro's per pakket bedragen.Ik deel overigens ook de mening van de Commissie Franssen dat examinering
van deze kennis in de eigen taal van de potentiële nieuwkomer, vanuit
praktisch en financieel oogmerk, niet haalbaar is. Ook bij het examenonderdeel
kennis van de Nederlandse samenleving is daarom examinering in de Nederlandse
taal het uitgangspunt. Daarbij kunnen uiteraard geen hogere taalvaardigheidseisen
worden gesteld dan de eisen voor het examenonderdeel taalvaardigheid. Het
beperkte taalvaardigheidsniveau (A1-min) van de potentiële nieuwkomer
is bij de ontwikkeling van onder meer het audiovisuele materiaal en de examenopgaven
een gegeven, zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie. Voorts worden alle
examenopgaven tijdens de ontwikkeling daarvan, zo antwoord ik de leden van
de GroenLinks-fractie, door deskundigen gecontroleerd op het vereiste taalvaardigheidsniveau.
Het taalniveau A1-min zal daarbij niet worden overschreden. Alle examenopgaven
worden, eveneens reeds in het stadium van de ontwikkeling daarvan, getest
bij personen die de Nederlandse taal leren en die representatief zijn voor
de doelgroep van het nieuwe inburgeringsvereiste. De examenvragen van het
onderdeel kennis van de Nederlandse samenleving zijn eenvoudige vragen die
gerelateerd zijn aan het examenprogramma.Uitgangspunt is dus dat de vereiste basiskennis van de Nederlandse samenleving
wordt gepresenteerd en geëxamineerd in de Nederlandse taal op een beperkt
taalvaardigheidsniveau. Als handreiking aan de potentiële nieuwkomer
zal het audiovisuele materiaal beschikbaar worden gesteld in de talen van
de belangrijkste herkomstlanden. Zoals gezegd, is het echter ondoenlijk om
een vertaling in àlle denkbare talen beschikbaar te stellen.Aangezien de Commissie Franssen vanwege het beperkte taalvaardigheidsniveau
A1-min de mogelijkheden tot verwerving en toetsing van deze kennis in de Nederlandse
taal betwijfelde, heeft zij geadviseerd examinering van de kennis van de Nederlandse
samenleving achterwege te laten. Deze aanbeveling heb ik niet overgenomen,
zo antwoord ik de leden van de GroenLinks-fractie, aangezien ik, anders dan
de Commissie Franssen, de mogelijkheid voor een minder vrijblijvende en meer
resultaatsgerichte benadering bij het onderdeel kennis van de Nederlandse
samenleving wel degelijk aanwezig acht. Ik meen dat het ook niet wenselijk
is, indien wegens het ontbreken van objectieve examinering geen verblijfsrechtelijke
consequenties kunnen worden verbonden aan het uitblijven van de noodzakelijke
voorafgaande oriëntatie op onze samenleving door potentiële nieuwkomers.
Door het examenprogramma voor het onderdeel kennis van de Nederlandse samenleving
is de potentiële nieuwkomer die zich op het basisexamen inburgering voorbereidt
en zich daarbij voldoende serieus inzet, in de gelegenheid zich de vereiste
kennis eigen te maken en ook voor dit examenonderdeel te slagen.Bij het examenonderdeel kennis van de Nederlandse samenleving wordt gebruik
gemaakt van boekjes met scènes uit de film die deel uitmaakt van het
examenprogramma. Op alle ambassades en consulaten-generaal zijn verschillende
versies van die boekjes beschikbaar. Tijdens het basisexamen inburgering krijgt
de kandidaat er daarvan één voorgelegd, waarna telefonisch instructies
worden gegeven wanneer een volgende afbeelding uit het voorgelegde boekje
bekeken moet worden. Bij iedere afbeelding of serie afbeeldingen worden telefonisch
één of enkele eenvoudige vragen in het Nederlands op A1-min-niveau
gesteld die de potentiële nieuwkomer eveneens telefonisch en eveneens
op A1-min niveau moet beantwoorden. De antwoorden worden beoordeeld door dezelfde
spraakherkennings-computer die de resultaten van het examenonderdeel taalvaardigheid
beoordeelt. Met het examenonderdeel kennis van de Nederlandse samenleving
wordt in feite beoordeeld in hoeverre de potentiële nieuwkomer de film
over de Nederlandse samenleving serieusheeft bestudeerd. Op deze
wijze kan, zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie, ook op het beperkte
taalvaardigheidsniveau A1-min de vereiste kennis van de Nederlandse samenleving
worden geëxamineerd.3.4. Het basisexamen inburgeringHet basisexamen inburgering zal worden afgenomen in een telefonische verbinding
met een computer. De potentiële nieuwkomer toont daarbij zijn vaardigheden
door in het Nederlands op A1-min niveau adequaat te reageren op de vragen
die de computer hem eveneens in het Nederlands op A1-min niveau stelt. Zijn
antwoorden worden gedigitaliseerd en door een speciaal door Ordinate, de Amerikaanse
partner van Cinop, ontworpen spraakherkenner vergeleken met het Nederlands
van personen die die taal als moedertaal hebben en het Nederlands van allochtone
taalverwervers. Deze techniek wordt al ongeveer tien jaar toegepast voor de
toetsing van spreek- en luistervaardigheid in het Engels. Het examensysteem
wordt gekenmerkt door een hoge mate van betrouwbaarheid, validiteit en efficiëntie.
De betrouwbaarheid en validiteit zijn door internationaal onderzoek bevestigd
en door taaltoetsers erkend. Het examensysteem is in een groot aantal praktijksituaties
getest op betrouwbaarheid en validiteit.Zo zijn met het telefonische toetssysteem van Ordinate in 2002 in opdracht
van het organiserend comité voor de FIFA World Cup Korea/Japan in een
week tijd en zonder problemen ruim 15 000 vrijwilligers uit heel Korea
op hun Engelse taalvaardigheid beoordeeld en ingedeeld in de niveaus van Engelse
taalvaardigheid die passen bij de verschillende functies.Voorts wordt het toetssysteem van Ordinate gebruikt door een bedrijf dat
in India call-centers beheert voor diverse Amerikaanse en Europese bedrijven,
en per week circa honderd sollicitanten beoordeelt op beheersing van gesproken
Engels, en op algemene kennis, sociale vaardigheden en psychologische eigenschappen.
Daarbij wordt gebruik gemaakt van het toetssysteem van Ordinate, aangezien
de uitslag binnen twee minuten beschikbaar is en sollicitanten onmiddellijk
kan worden meegedeeld of zij aan het verdere sollicitatieproces kunnen deelnemen.In het schooljaar 2003–2004 is het toetssysteem ingezet bij het
onderzoek in het kader van het project Deutsch Englisch Schülerleistungen
International (DESI) in opdracht van de Duitse overheid naar de beheersing
van Duits en Engels onder vijftienjarigen in de gehele Bondsrepubliek. Voor
het project is een landelijke, naar deelstaten en naar scholen gestratificeerde
steekproef getrokken van 11 000 leerlingen. Ter validering is een deel
van de steekproef beoordeeld door menselijke beoordelaars. De resultaten van
het DESI project worden in de loop van 2005 bekend gemaakt. Omdat bij het
gebruik van andere toetsen met menselijke interviewers en beoordelaars in
een dergelijk groot onderzoek in alle deelstaten geen garantie kon worden
gegeven voor gelijke toetscondities, is voor de toetsing van de mondelinge
vaardigheden gekozen voor het toetssysteem van Ordinate. Problemen bleven
beperkt tot het gebruik op enkele scholen van telefoons met een draaischijf
waarmee de Tincode niet kan worden ingetoetst.In opdracht van de United States Special Operations Command (USSOCOM)
van het Amerikaanse leger heeft Ordinate binnen een jaar een Spaanse versie
van de reeds jaren beschikbare test voor gesproken Engels ontwikkeld en opgeleverd
om officieren op Spaanse taalvaardigheid te selecteren met het oog op hun
uitzending met soldaten met een Spaanstalige achtergrond. Tijdens de ontwikkeling
is een gestratificeerde steekproef van 1000 studenten, militairen
en burgers, ingedeeld naar eerste taal (Spaans of Engels) en land van verblijf
(Argentinië, Brazilië, Colombia, Mexico, Puerto Rico, Venezuela,
Spanje en de Verenigde Staten) getoetst met het toetssysteem van Ordinate.
Van bijna alle kandidaten zijn ook menselijke beoordelingen verzameld. De
overeenkomst tussen menselijke beoordelingen en de resultaten uit de geautomatiseerde
Spreektoets Spaans van Ordinate waren, afhankelijk van de soort toets met
menselijke beoordeling, hoog (.70) tot zeer hoog (.94).Voor uitgebreidere gegevens over de betrouwbaarheid en validiteit van
het systeem verwijs ik kortheidshalve naar de validatie-onderzoeken en de
andere technische onderzoeksrapporten op www.Ordinate.com.In Nederland is met het examensysteem ervaring opgedaan tijdens de ontwikkeling
van het examenonderdeel taalvaardigheid. Daarbij hebben ongeveer 3000 allochtone
en autochtone kandidaten de taaltoets afgelegd en zijn de door hen behaalde
resultaten vergeleken met de oordelen van ervaren docenten en getrainde beoordelaars.
Ik ben voornemens om in de eerste helft van 2005 nog een aantal pilots met
het definitieve examen uit te laten voeren om eventuele problemen vroegtijdig
te signaleren en op te lossen. Het examenonderdeel taalvaardigheid is nog
in ontwikkeling en om die reden nog niet op nieuwkomers in Nederland uitgeprobeerd.
Wel ben ik voornemens om het examensysteem op enkele posten in het buitenland
in de praktijk te testen. De resultaten van deze praktijktesten zullen aan
de Tweede Kamer worden aangeboden.Het basisexamen inburgering zal worden afgenomen op een door het hoofd
van de Nederlandse diplomatieke of consulaire vertegenwoordiging te bepalen
plaats. Uitgangspunt is een locatie in het gebouw van de ambassade of het
consultaat-generaal, die, afhankelijk van de omvang van de reguliere migratiestromen
uit het desbetreffende land naar Nederland, bouwkundige aanpassingen ondergaan.
Op deze beroepsconsulaire vertegenwoordigingen worden ook de aanvragen ingediend
om een machtiging tot voorlopig verblijf, die voortaan in beginsel pas kunnen
worden ingewilligd nadat het basisexamen inburgering met goed gevolg is afgelegd.
Indien in een bepaald land geen Nederlandse vertegenwoordiging aanwezig is,
zo antwoord ik de leden van de VVD-, GroenLinks- en ChristenUnie-fracties,
wordt die aanvraag, zoals ook nu het geval is, ingediend bij de dichtstbijzijnde
Nederlandse vertegenwoordiging. Daar zal na invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste
ook het basisexamen inburgering worden afgenomen. De basisexamens kunnen niet
worden afgelegd bij zaakwaarnemende vertegenwoordigingen van andere landen,
waar overigens ook geen mvv-aanvragen voor Nederland kunnen worden ingediend,
en evenmin bij honorair-consulaten waar thans in een aantal gevallen nog wel
een machtiging tot voorlopig verblijf kan worden aangevraagd. In een voorkomend
geval zal de potentiële nieuwkomer derhalve niet alleen voor de mvv-aanvraag,
maar ook voor het afleggen van het basisexamen inburgering naar een beroepspost
in de regio moeten reizen.Degene die met het oog op zijn vestiging in Nederland een machtiging tot
voorlopig verblijf wil aanvragen, kan bij de Nederlandse vertegenwoordiging
telefonisch informatie verkrijgen over de voorwaarden waaraan moet worden
voldaan en de bescheiden die bij de aanvraag moeten worden overgelegd. Die
zullen voortaan ook het nieuwe inburgeringsvereiste omvatten. De potentiële
nieuwkomer die meent zich voldoende op dat basisexamen inburgering te hebben
voorbereid, kan telefonisch een afspraak maken om het basisexamen af te leggen.
Nadat hij voor het afleggen van het basisexamen is geïdentificeerd en
geregistreerd, wordt hij aangemeld bij het geautomatiseerde examensysteem
en krijgt hij via een Tincode (test identificatienummer) een
aantal opgaven uit de opgavenbank voorgelegd. De persoonsgebonden Tincode
is, zo antwoord ik de leden van de CDA- en D66-fracties, een uniek nummer
dat wordt toegedeeld aan iedere potentiële nieuwkomer die het basisexamen
inburgering in het buitenland wil afleggen. Het is gekoppeld aan een uniek
samengesteld basisexamen. Met het gebruik van de Tincode en de koppeling aan
een uniek basisexamen wordt voorkomen dat meerdere vreemdelingen hetzelfde
basisexamen afleggen. Met behulp van dezelfde Tincode worden ook de behaalde
resultaten van het basisexamen beschikbaar gesteld.De potentiële nieuwkomer die zich voor de examinering bij de diplomatieke
of beroepsconsulaire vertegenwoordiging bevindt, kan bij die gelegenheid desgewenst
de aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf indienen en de daarvoor
benodigde gegevens en bescheiden overleggen. In dat geval behoeft hij slechts
eenmaal naar de ambassade te reizen. De potentiële nieuwkomer die het
basisexamen inburgering niet met goed gevolg heeft afgelegd, zal uiteraard
meerdere reizen moeten ondernemen.Voor examinering met behulp van een geautomatiseerd systeem met een spraakherkenningscomputer
in plaats van een traditioneel examensysteem is gekozen met het oog op de
uniformiteit van de examinering, de objectiviteit van de beoordeling van de
examenresultaten en de snelheid waarmee deze beschikbaar kunnen komen, de
betrekkelijk lage kosten van examinering en de fraudebestendigheid. Het gekozen
examensysteem is, anders dan de leden van de SP-fractie kennelijk menen, in
vergelijking met andere examensystemen zeer goedkoop, fraudebestendig en betrouwbaar.De geringe fraudegevoeligheid wordt verder teruggebracht door het gebruik
van biometrische kenmerken van de potentiële nieuwkomer, zo antwoord
ik de leden van de D66-fractie. Om zoveel mogelijk te waarborgen dat degene
die het basisexamen heeft afgelegd, ook daadwerkelijk degene is die de machtiging
tot voorlopig verblijf aanvraagt, zal voor toegang tot het examen worden verlangd
dat de vreemdeling medewerking verleent aan het vastleggen van gegevens met
het oog op zijn identiteit. Die medewerking zal bestaan uit het verlenen van
medewerking aan het nemen van een digitale foto, het maken van een scan of
kopie van het paspoort of, zo de vreemdeling daarover (nog) niet beschikt,
een ander identiteitsbewijs, en het afnemen van digitale vingerafdrukken,
die kunnen worden vergeleken met die van de persoon die de mvv-aanvraag heeft
ingediend.Ieder afzonderlijk basisexamen wordt samengesteld uit een selectie van
opgaven uit een opgavenbank, die op het moment van invoering van het basisexamen
1500 à 2000 opgaven voor het onderdeel taalvaardigheid zal bevatten.
De kans dat alle opgaven in de opgavenbank bekend raken, is, zo antwoord ik
de leden van de CDA-fractie, gering. Allereerst is het basisexamen omgeven
met veiligheidsmaatregelen en zal de aanwezigheid van opname-apparatuur of
notitieblokjes uiteraard niet worden toegestaan. Bovendien neemt de potentiële
nieuwkomer die het basisexamen aflegt, kennis van slechts een fractie van
de beschikbare opgaven. Het basisexamen zelf zal waarschijnlijk 40 opgaven
bevatten en het aantal mogelijke combinaties van 40 opgaven uit de opgavenbank
is zeer groot. Verder wordt de inhoud van de opgavenbank ná invoering
van het basisexamen inburgering voortdurend aangevuld en ververst. Door aan
het einde van ieder basisexamen steeds enkele nieuwe opgaven op te nemen,
die overigens niet meetellen voor de score van de desbetreffende kandidaat, worden continu nieuwe opgaven ontwikkeld waarmee oude opgaven worden
vervangen.Het gebruik van spiekbriefjes heeft voor de potentiële nieuwkomer
bij het examenonderdeel taalvaardigheid dus geen zin, zo antwoord ik de leden
van de fractie van de ChristenUnie, nu voor iedere kandidaat een uniek basisexamen
wordt samengesteld. Voor het examenonderdeel kennis van de Nederlandse samenleving
ligt dat anders, aangezien het aantal vragen dat hierbij kan worden gesteld
beperkt is tot 120. Daaruit wordt een tiental verschillende combinaties samengesteld
met verschillende vragen die elkaar wel gedeeltelijk overlappen. Het opzoeken
van het juiste antwoord kost potentiële nieuwkomer echter tijd. De computer
beoordeelt de antwoorden ook op de snelheid waarmee deze worden gegeven en
zal ook niet met de volgende vragen wachten tot de potentiële nieuwkomer
het juiste antwoord in zijn spiekbriefjes heeft gevonden. Bovendien houdt
het personeel van de ambassade toezicht bij het afleggen van het basisexamen.De opgaven van het basisexamen inburgering worden ontwikkeld door terzake
deskundige ontwerpers die daarbij, evenals dat bij andere vormen van toetsing
het geval is, hun professionele verantwoordelijkheid voor de kwaliteit kunnen
nemen. Zij kunnen die verantwoordelijkheid waarmaken door flankerend onderzoek.
De computeruitslagen worden vergeleken met op andere wijze verkregen relevante
gegevens, zoals uitslagen van andere toetsen en menselijke beoordeling. Dat
onderzoek vindt niet alleen plaats bij het ontwerpen van de toetsen, maar
is daarnaast ook een continu proces in de operationele fase nu de opgavenbank
waaruit per kandidaat toetsen worden samengesteld naar rato van de intensiteit
van het gebruik wordt aangevuld met nieuwe opgaven. Op deze wijze wordt de
computer, zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie, continu gecontroleerd.
De opgaven van het basisexamen inburgering zullen vanaf de ingebruikname continu
worden geëvalueerd door de ontwerpers, die mij daarover jaarlijks rapporteren.
Indien daarbij zou mogen blijken van problemen, wordt uiteraard ook direct
gezocht naar oplossingen.Ook de beoordeling van de examenresultaten geschiedt zonder tussenkomt
van (menselijke) examinatoren door het geautomatiseerde systeem, hetgeen de
uniformiteit en betrouwbaarheid van de beoordeling ten opzichte van andere
examensystemen verhoogt. Het is niet mogelijk dat de spraakherkenningscomputer,
zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie, een beoordelingsfout maakt en
zo een onjuiste uitslag van het basisexamen genereert. Voor iedere door de
potentiële nieuwkomer geleverde prestatie geeft deze computer een score
die bij dezelfde prestatie ook altijd dezelfde zal zijn. Om die reden is het
zinloos om de uitslag van het basisexamen nog een tweede maal door de computer
te laten beoordelen. De uitslag zal dan immers altijd dezelfde zijn. Anders
dan bij een beoordeling door mensen, wordt de beoordeling door de computer
niet beïnvloed door factoren die niet in het beoordelingsmodel zijn opgenomen.
Dat beoordelingsmodel voor het basisexamen inburgering in het buitenland is
ontworpen op basis van de spraak van Nederlanders en van personen die op weg
zijn naar beheersing van het Nederlands en omvat derhalve de spraak van beginners
tot vergevorderden.Er zal om die reden dan ook geen tweede beoordeling van het kennen en
kunnen van de potentiële nieuwkomer plaatsvinden. Wel staat het de vreemdeling
vrij om opnieuw, tegen betaling van de examenkosten en na identificatie, het
basisexamen af te leggen. In dat geval is sprake van een nieuwe prestatie,
waarvan de beoordeling uiteraard wèl beter kan zijn dan die van de
vorige. Aangezien de uitslag van het basisexamen een beoordeling inhoudt van
het kennen en kunnen van de potentiële nieuwkomer vreemdeling
die ter zake is geëxamineerd, staat tegen een dergelijke beoordeling
ingevolge artikel 8:4, onder e, van de Algemene wet bestuursrecht geen bezwaar
en beroep open. Dat laat onverlet dat tegen het besluit om de aanvraag om
een machtiging tot voorlopig verblijf niet in te willigen, uiteraard wel bezwaar
kan worden gemaakt en zonodig beroep kan worden ingesteld.Met de keuze voor een mondelinge examinering van de potentiële nieuwkomer
wordt, zo bevestig ik de leden van de PvdA-fractie, veilig gesteld dat ook
analfabeten in staat zijn het basisexamen inburgering in het buitenland te
behalen, zodat deze categorie niet a priori wordt uitgesloten van hereniging
met hun in Nederland verblijvende gezinsleden. Om dezelfde redenen die een
hoger taalvaardigheidsniveau dan A1-min onwenselijk maken, voorzie ik op dit
moment ook geen schriftelijke examinering. Op het door de leden Dittrich,
Bos, Van Aartsen en Verhagen in hun motie (Kamerstukken II 2003–2004,
28 689, nr. 27) eveneens gevraagde onderzoek naar de wenselijkheid van
alfabetisering in de eigen taal als toelatingsvoorwaarde, verwacht ik begin
december 2004 het advies van de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken, die,
zoals mij reeds is meegedeeld, mijn uitgangspunten hierover zal delen.Het vereiste niveau van mondelinge taalvaardigheid wordt, zoals gezegd,
met behulp van een spraakherkenningscomputer beoordeeld. Deze computer stelt
de potentiële nieuwkomer de te beantwoorden vragen en fungeert als het
ware als diens gesprekspartner. Het spreekt vanzelf dat deze computer niet
afhankelijk van behoeften van de individuele vreemdeling vragen of woorden
kan herhalen of in een andere formulering dan wel een lager tempo opnieuw
kan stellen. Dat is ook niet nodig. In dit verband wijs ik de leden van de
SP-fractie er op dat het Common European Framework of Reference schalen voor
beheersing van verbale mondelinge en schriftelijke vaardigheden, maar niet
voor lichaamstaal, bevat. Het European Language Portfolio is, zo antwoord
ik deze leden, een methodiek om gebruik te maken van de taalvaardigheidschalen
van het Common European Framework of Reference, waarmee de gebruiker inzicht
kan verwerven in de eigen taalvaardigheid, dat inzicht schriftelijk kan vastleggen
en voor derden toegankelijk kan maken. Hoewel het de potentiële nieuwkomer
uiteraard vrij staat zich bij de voorbereiding op het basisexamen van deze
methodiek te bedienen, geschiedt de beoordeling door de overheid van de vraag
of de potentiële nieuwkomer inderdaad voldoende basiskennis heeft verworven,
uitsluitend aan de hand van het basisexamen inburgering. Vóór
zijn aanmelding voor het basisexamen inburgering kan de potentiële nieuwkomer
zelf aan de hand van de in het informatiepakket opgenomen proefexamens inzicht
verwerven in zijn eigen taalvaardigheid.Het basisexamen inburgering is gebaseerd op een psycho-linguïstisch
model voor mondeling taalgedrag. Het taalvaardigheidsniveau A1-min beschrijft
een elementair niveau waarop degenen die een taal leren op een zeer eenvoudige
manier kunnen communiceren over voor hen bekende onderwerpen. Het lijkt op
het eerste gezicht dan ook niet mogelijk om op dat niveau een toets te ontwikkelen
waarmee gemeten kan worden of de potentiële nieuwkomer kan communiceren
over voor hem bekende onderwerpen. Potentiële nieuwkomers zullen op dat
punt immers onderling sterk verschillen, afhankelijk van hun achtergrond,
werkervaring, opleiding en dergelijke. Om die reden is zeer bewust gekozen
voor een toetsvorm die gebaseerd is op een model van de mentale processen
die zich in het hoofd van iedere taalgebruiker afspelen als deze zinnen probeert
te begrijpen of wil uiten. Voor de beoordeling van de vraag of iemand in staat
is Nederlandse uitingen te verstaan en te formuleren, is gekozen voor een
psycho-linguïstisch model voor taalgedrag; aan de hand van
verschillende soorten opgaven wordt gemeten in hoeverre de potentiële
nieuwkomer in staat is op een normaal spreektempo gesproken alledaagse Nederlandse
zinnen te herkennen en te begrijpen, en vervolgens een reactie daarop te formuleren.
Op basis van zijn prestaties kan naar de mening van deskundigen voorspeld
worden in hoeverre een taalgebruiker behoefte heeft aan de hulp van zijn gesprekspartners.
Degene die het Nederlands op niveau A1 of hoger beheerst, zo antwoord ik de
leden van de SP-fractie, kan alleen dan een negatieve examenuitslag krijgen,
indien hij geen of verkeerde antwoorden geeft op de door de computer gestelde
vragen.De uitspraak van het Nederlands op het taalvaardigheidsniveau A1-min hoeft
niet erg goed te zijn. Ook met een zwakke uitspraak is het mogelijk om het
basisexamen inburgering met goed gevolg af te leggen. Het examen toetst het
vermogen van de potentiële nieuwkomer om spontaan gesproken Nederlandse
taaluitingen te verstaan en om Nederlands te spreken. De spraakherkenner vergelijkt
de kenmerken van de spraak van de potentiële nieuwkomer met de kenmerken
van de spraak van moedertaalsprekers van het Nederlands en van personen die
het Nederlands als tweede taal leren. Het gaat daarbij niet alleen om een
vergelijking van de fonetische kenmerken van de spraak van de potentiële
nieuwkomer, maar ook een vergelijking van bijvoorbeeld de inhoud van het gesprokene
en het tempo. Bovendien is de norm voor de spraakherkenner niet alleen de
spraak van hoogopgeleide sprekers van de standaardtaal. Bij de ontwikkeling
van de spraakherkenner zijn gegevens ingevoerd over de spraak van een grote
groep sprekers van het Nederlands als moedertaal, die wat betreft regionale
herkomst en opleidingsniveau representatief is voor de Nederlandse bevolking
en van sprekers van het Nederlands als tweede taal. De spraakherkenner beoordeelt
de prestatie van de potentiële nieuwkomer niet in termen van «goed»
of «fout», maar in termen van meer of minder vergelijkbaar met
wat van verschillende groepen Nederlands sprekenden verwacht kan worden. Daarbij
leidt een grotere woordenschat van potentiële nieuwkomer ook tot een
hogere toetsscore.Een spraakgebrek dat menselijke communicatie niet verhindert heeft in
het algemeen geen invloed op de door de computer gegenereerde toetsscore.
Indien in de spraak van de potentiële nieuwkomer echter lange stiltes
vallen, hetgeen zich bij een spraakgebrek of bij het gebruik van spiekbriefjes
kan voordoen, zal de computer aannemen dat de kandidaat is uitgesproken. De
computer is uiteraard geen menselijke gesprekspartner en kan dan ook geen
rekening houden met bijvoorbeeld gebaren waarmee de potentiële nieuwkomer
bij menselijke interactie zou kunnen aangeven dat hij nog niet is uitgesproken.
Bij een ernstig spraakgebrek dat menselijke communicatie wèl verhindert,
zal het voor de potentiële nieuwkomer blijvend onmogelijk zijn om het
basisexamen inburgering met goed gevolg af te leggen en daarmee om aan het
nieuwe inburgeringsvereiste te voldoen. In een dergelijk geval ligt vrijstelling
in de rede. Hieronder zal ik in antwoord op vragen van de leden van de PvdA-fractie
nader ingaan op de vrijstelling van potentiële nieuwkomers met een dergelijke
ernstige en blijvende handicap. Uiteraard zal de aanwezigheid daarvan voldoende
moeten worden aangetoond om simulanten niet ten onrechte te bevoordelen. De
kosten voor het basisexamen inburgering in het buitenland zijn vooralsnog
vastgesteld op 350 euro per afgenomen examen. De kosten voor de potentiële
nieuwkomer van diens voorbereiding op het basisexamen zijn afhankelijk van
de door hem te maken keuzen en zullen daarom per persoon uiteenlopen. Eerst
nadat met het basisexamen inburgering ervaring is opgedaan, kunnen daarover
nadere mededelingen worden gedaan. De kosten van het informatiepakket, dat
naast het examenprogramma voor het onderdeel kennis van de Nederlandse samenleving
ook de proefexamens voor het taalvaardigheidsonderdeel bevat,
zullen uiteraard wel voor de invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste
bekend zijn. De exacte kosten zijn op dit moment nog niet vastgesteld, aangezien
ik met enkele marktpartijen in gesprek ben over de distributie van dat materiaal.
Naar verwachting zal de prijs echter enkele tientallen euro's gaan bedragen.3.5. Versterking van de eigen verantwoordelijkheid van
de burgerDe versterking van de eigen verantwoordelijkheid van de burger, ook waar
het gaat om immigratie en de integratie van potentiële nieuwkomers, doet
niet af aan de verantwoordelijkheid van de overheid om heldere en kenbare
vereisten te formuleren waaraan nieuwe migranten moeten en redelijkerwijs
ook kunnen voldoen, en om er op effectieve en objectieve wijze op toe te zien
dat daaraan ook daadwerkelijk wordt voldaan. Aan die verantwoordelijkheid
is invulling gegeven door de keuze voor het taalvaardigheidsniveau A1-min
dat haalbaar is voor een ieder met voldoende inzet en motivatie om in te burgeren,
door de ontwikkeling van een audiovisueel examenprogramma voor het onderdeel
kennis van de Nederlandse samenleving dat voor een ieder toegankelijk is,
en door examinering aan de hand van een basisexamen inburgering met behulp
van een spraakherkenningscomputer. De versterking van de eigen verantwoordelijkheid
van de burger brengt mee dat de wijze waarop de potentiële nieuwkomer
het verlangde kennisniveau verwerft, niet van overheidswege wordt geregeld,
maar wordt overgelaten aan de eigen inzichten en de eigen verantwoordelijkheid
van degene die zich in het buitenland oriënteert op vestiging in ons
land, en van degene in Nederland die diens overkomst wenst. Op hun verantwoordelijkheden
in het immigratie- en integratieproces zal een krachtig beroep worden gedaan.
De Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken is, zo antwoord ik de leden van
de PvdA-fractie, met mij van mening dat de structurele integratieproblemen
een onorthodoxe aanpak rechtvaardigen, waarin een beroep wordt gedaan op de
eigen verantwoordelijkheid en vermogens van de vreemdeling en zijn toewijding
aan de Nederlandse samenleving. Ook de Commissie Franssen onderschrijft het
standpunt van het kabinet dat het inburgeringsbeleid versterkt kan worden
door het stimuleren van de eigen verantwoordelijkheid van de inburgeraar.
De Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken onderschrijft voorts dat de eigen
verantwoordelijkheid van de potentiële nieuwkomer voorop staat bij het
behalen van het basisexamen inburgering in het buitenland.Tegelijkertijd meent de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken echter
dat bij inburgering sprake moet zijn van een gedeelde verantwoordelijkheid
van de nieuwkomer, de overheid en de samenleving als geheel, in die zin dat
van elke potentiële nieuwkomer tijd en inzet wordt gevraagd, terwijl
de overheid ervoor dient te zorgen dat de voorwaarden voor inburgering aanwezig
zijn, zodanig dat vreemdelingen op eenvoudige wijze kunnen gaan voldoen aan
het nieuwe vereiste voor toelating tot Nederland. Met de Raad van State (Kamerstukken
II 2003–2004, 29 700, nr. 4, p. 4) meen ik echter dat dat te ver
voert. Het is de verantwoordelijkheid van de burger – in dit geval de
nog in het buitenland gevestigde potentiële migrant en degene die zijn
overkomst naar Nederland wenst – om aan het nieuwe inburgeringsvereiste
te gaan voldoen, daarbij de noodzakelijke keuzen onder meer uit de beschikbare
leermiddelen te maken en de daarvoor noodzakelijke investeringen te doen.
Het is niet de taak van de overheid om de potentiële nieuwkomer reeds
in het buitenland te begeleiden en diens verantwoordelijkheid op zich te nemen.In het kader van de inburgering in het buitenland heeft de regering met
de keuze voor mondelinge taalvaardigheid op A1-min niveau veilig gesteld dat
geen groepen als laagopgeleiden of analfabeten op voorhand worden uitgesloten
van de mogelijkheid om zich voor gezinshereniging in Nederland
te vestigen. Daarmee zijn de aanbevelingen van de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken
en de Commissie Franssen gevolgd. De Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken
heeft geadviseerd om het niveau niet zo hoog te leggen dat bepaalde groepen
a priori van gezinshereniging zijn uitgesloten en de Commissie Franssen heeft,
na kennisneming van het advies van de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken
en na onderzoek van drie mogelijk in aanmerking komende taalvaardigheidsniveaus,
geconcludeerd dat het examen bij afwezigheid van hoge overheidsinvesteringen
in materiaalontwikkeling slechts een beperkt taalvaardigheidsniveau mag omvatten.
Indien de overheid niet zorgdraagt voor een onderwijsaanbod, is het niveau
A1-min het hoogst haalbare. De regering heeft de aanbeveling voor dat niveau,
zoals gezegd, overgenomen.Met het van overheidswege beschikbaar te stellen informatiepakket dat
de potentiële nieuwkomer kan aanschaffen, wordt voorts gewaarborgd dat
ook het onderdeel kennis van de Nederlandse samenleving voor een ieder die
zich daartoe voldoende inspant, daadwerkelijk haalbaar is. Het daarin opgenomen
examenprogramma geeft op een voor een ieder zeer toegankelijke wijze de eisen
weer die de overheid stelt aan de kennis van de Nederlandse samenleving. Deze
zijn specifiek toegespitst op het van de potentiële nieuwkomer voor het
behalen van het basisexamen vereiste taalvaardigheidsniveau (A1-min) en de
vereiste kennis van de Nederlandse samenleving. Deze eisen zijn zo gesteld
dat zij het stellen en beantwoorden van eenvoudige vragen over relatief complexe
onderwerpen mogelijk maken. Met de in dit informatiepakket eveneens opgenomen
oefentoetsen voor het onderdeel taalvaardigheid kan de potentiële nieuwkomer
kennis maken met de examineringstechniek en inschatten of hij daarvoor kan
slagen.Het behoort niet tot de taak van de overheid om cursusmateriaal voor verwerving
van de Nederlandse taal, dat reeds op de (Nederlandse) markt aanwezig is,
al dan niet met vertaling in honderden talen, beschikbaar te stellen of te
ontwikkelen. Ik deel niet de mening van de leden van de SGP-fractie, dat invoering
van het nieuwe inburgeringsvereiste veronderstelt dat er een adequaat en toegankelijk
aanbod aan cursusmateriaal in het herkomstland voorhanden moet zijn. Ook het
vereiste dat het examen in redelijkheid haalbaar moet zijn, zo antwoord ik
de leden van de PvdA-fractie, impliceert niet dat in alle landen van de wereld
lespakketten moeten worden aangeboden. Er zijn voldoende leermiddelen voor
de zelfstandige verwerving van Nederlands als tweede taal op de (Nederlandse)
markt, waaruit de potentiële nieuwkomer of door degene die zijn overkomst
naar Nederland wenst, een keuze kan maken en naar verwachting zal de marktwerking
daar verder aan bijdragen. Om die reden hoeft de regering niet een standaardcursus
Nederlands te (laten) ontwikkelen en verwacht zij evenmin dat het ontbreken
van toegang tot adequate leermiddelen gezinshereniging in de weg zal staan,
zo antwoord ik de leden van de fracties van de SGP en de ChristenUnie. Dat
neemt uiteraard niet weg dat onvoldoende inzet, motivatie of doorzettingsvermogen
om zich de noodzakelijke basiskennis daadwerkelijk eigen te maken, de voorgenomen
gezinshereniging wèl kan beletten. In een dergelijk geval zal de potentiële
nieuwkomer die zich op vestiging in Nederland en deelname aan de Nederlandse
samenleving wil voorbereiden, eerst opnieuw het basisexamen moeten afleggen.
Potentiële nieuwkomers die zich in het eigen land nog oriënteren
op hun mogelijke komst naar Nederland en degenen in Nederland die hun vestiging
in ons land wensen, moeten hun verantwoordelijkheid nemen en in dat kader
ook zelf de noodzakelijke initiatieven ontplooien. Als zij, binnen de redelijke
grenzen die de overheid stelt, daartoe vóór hun komst naar Nederland
niet in staat blijken te zijn, moet de integratie van de nieuwkomers
ná aankomst in Nederland somber worden ingeschat.Evenmin behoort het tot de taak van de overheid om lijsten aan te leggen
en bij te houden met beschikbare leermiddelen waaruit een keuze kan worden
gemaakt. De burger kan, al dan niet met behulp van het internet, zelf bestaande
overzichten (als die op www.NT2.nl) raadplegen en desgewenst een taalmethode
selecteren. Degene in Nederland die zijn overkomst wenst, kan daarbij behulpzaam
zijn. De regering rekent het niet tot haar taak om voortdurend op de hoogte
te raken en te blijven van initiatieven van marktpartijen om cursusmateriaal
te ontwikkelen en dat materiaal op kwaliteit te beoordelen. Nog los van de
administratieve en financiële gevolgen van een dergelijke operatie, zou
een dergelijke lijst al gauw de schijn van door de overheid gewaarborgde kwaliteit
kunnen wekken, hetgeen zeker met materiaal dat door de marktwerking in het
buitenland zal ontstaan, onrealistisch is.Ik verwacht dat de marktwerking het aanbod van de reeds beschikbare leermiddelen
verder zal doen toenemen. Dat vergt, zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie,
uiteraard wel de tijd die nu eenmaal voor de ontwikkeling van dergelijke leermiddelen
nodig is. De bereidheid van de marktpartijen om in dergelijke leermiddelen
te investeren zal in het algemeen wel afhankelijk zijn van diverse factoren,
waaronder de toekomstige ontwikkelingen in de aantallen af te nemen examens.
Datzelfde geldt voor de vraag of het voor Nederlandse marktpartijen economisch
gezien aantrekkelijk zal zijn om taalcursussen Nederlands in het buitenland
op de markt te brengen. Ik verwacht echter niet dat de marktpartijen wegens
onhelderheid van de eisen weinig bereidheid tot investering zullen vertonen,
nu de eisen voor het onderdeel taalvaardigheid van het basisexamen op A1-min-niveau
inmiddels bekend zijn. Deze zijn immers gepubliceerd in (bijlage 5 bij) het
eerste deelrapport van de commissie Franssen en zijn, zoals in de Memorie
van Toelichting is aangegeven, door de regering overgenomen. Bovendien zijn
er ook al de nodige leermiddelen op de markt gekomen vóórdat
deze eisen bekend werden. Ik beschik niet over gegevens met betrekking tot
concrete plannen van instellingen en bedrijven om cursusmateriaal in het buitenland
te gaan aanbieden, zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie. Wel is door
een aantal instellingen en aspirant-ondernemers geïnformeerd naar (start-)subsidies
voor het opzetten van taalcursussen in enkele herkomstlanden.Met het nieuwe inburgeringsvereiste, zo bevestig ik de leden van de SGP-fractie,
wordt ook op de eigen verantwoordelijkheid van het in Nederland gevestigde
gezinslid sterker dan voorheen een beroep gedaan. Daadwerkelijke en actieve
betrokkenheid van dat gezinslid bij de voorbereidingen van de potentiële
nieuwkomer op diens komst naar Nederland ligt ook in de rede, aangezien dat
gezinslid nu eenmaal in Nederland met de potentiële nieuwkomer wenst
te worden herenigd en daardoor medeverantwoordelijk zal zijn voor diens verdere
integratie in de Nederlandse samenleving. Het is aan hen om te bepalen op
welke wijze zij invulling geven aan hun verantwoordelijkheid. Zo kan de in
Nederland gevestigde persoon de potentiële nieuwkomer het in Nederland
beschikbare cursusmateriaal toezenden, op afstand assisteren bij de verwerking
van dat cursusmateriaal, of bijstand verlenen bij het begrijpen en het spreken
van Nederlands. Indien de potentiële nieuwkomer door diens matige alfabetisering,
door een gebrek aan communicatiemiddelen of tijd, of om enige andere reden,
bijzondere behoeften heeft bij de verwerving van de vereiste basisvaardigheden,
is het aan hen beiden om daarvoor een passende oplossing te vinden. Daarbij
kan worden gedacht aan toezending van ander cursusmateriaal of andere communicatiemiddelen,
aan intensievere begeleiding door de in Nederland gevestigde persoon of aan
inschakeling van derden.De overheid laat de potentiële nieuwkomer en degene die zijn overkomst
als gezinslid wenst, geheel vrij in de wijze waarop de vereiste basiskennis
wordt verworven en daarmee ook in de noodzakelijke keuzen uit de verschillende
manieren en beschikbare leermiddelen. Ook indien daarbij aanvankelijk een
verkeerde keuze wordt gemaakt – bijvoorbeeld voor een leermiddel dat
onvoldoende blijkt te voldoen aan de persoonlijke leerbehoeften van de vreemdeling –
is geen sprake van uitsluiting, zo antwoord ik de leden van de fractie van
de ChristenUnie, nu de noodzakelijke basiskennis alsnog met een andere keuze
uit de beschikbare leermiddelen kan worden vergaard.Zoals hiervoor in antwoord op vragen van de leden van de PvdA-factie is
aangegeven, komt de voorgestelde opzet voor inburgering in het buitenland
enigszins overeen met de in hoofdstuk 4 van de haalbaarheidstudie van Van
der Bunt beschreven variant, zo antwoord ik de leden van de GroenLinks-fractie.
De kandidaten voor het basisexamen inburgering krijgen de mogelijkheid om
een informatiepakket met daarin een drietal proefexamens aan te schaffen,
waarmee zij kunnen beoordelen of hun voorbereiding op het examenonderdeel
taalvaardigheid zover gevorderd is dat zij met succes aan dit deel van het
basisexamen kunnen deelnemen. Voor het examenonderdeel kennis van de Nederlandse
samenleving bevat het informatiepakket een videofilm in de talen van de belangrijkste
herkomstlanden over Nederland en de in de Nederlandse samenleving vigerende
waarden en normen, een fotoboek met foto's uit de film en een cassetteband
met in het Nederlands gestelde vragen over deze foto's. Tijdens het examen
krijgen de kandidaten telefonisch een selectie uit de vragen op de cassetteband
voorgelegd. Hen wordt gevraagd die vragen ook in het Nederlands telefonisch
te beantwoorden, waarna dezelfde computer die ook het examenonderdeel taalvaardigheid
beoordeelt, de juistheid of onjuistheid van de antwoorden beoordeelt. Op deze
wijze kan, anders dan Van der Bunt in 2003 en de commissie Franssen in februari
2004 meenden, het basisexamen inburgering in het buitenland tegen aanvaardbare
overheidsinvesteringen worden gerealiseerd en kan een ieder, mits met voldoende
motivatie en inzet om ook na aankomst in Nederland een succes van zijn inburgering
te maken, voor het dat basisexamen slagen. Aangezien de regering het van cruciaal
belang acht dat potentiële nieuwkomers zich zo goed mogelijk oriënteren
op de Nederlandse samenleving, en ook dat onderdeel van de voorbereiding daadwerkelijk
kan worden getoetst, is het advies van de commissie Franssen om kennis van
de Nederlandse samenleving niet te toetsen, zoals gezegd, niet gevolgd.Het zelfstandig aanleren van een vreemde taal buiten het taalgebied moge
dan niet de meest efficiënte methode zijn en meer inspanning vergen dan
het aanleren van die taal in een contextrijke omgeving, zo geef ik de leden
van de SGP-fractie mee, maar het is uiteraard zeer wel mogelijk. Daar heeft
de Commissie Franssen in haar advies ook rekening mee gehouden. Ook matig
en niet-gealfabetiseerden kunnen het basisexamen, dat telefonisch wordt afgenomen
en alleen de mondelinge taalvaardigheden toetst, behalen.4. Bereik van het nieuwe toelatingsvereisteHet onderhavige wetsvoorstel voorziet in de wettelijke basis voor het
nieuwe inburgeringsvereiste, dat inhoudt dat de vreemdeling, die vóór
zijn komst naar Nederland in het bezit moet zijn van een machtiging tot voorlopig
verblijf en die ná zijn komst naar Nederland nieuwkomer in de zin van
de Wet inburgering nieuwkomers is, reeds voor zijn komst naar Nederland moet
beschikken over kennis op basisniveau van de Nederlandse taal en de Nederlandse
maatschappij.Nederlanders, dus ook Nederlanders afkomstig uit Aruba en de Nederlandse
Antillen, vallen derhalve niet onder het bereik van het nieuwe toelatingsvereiste,
zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie. Nederlanders afkomstig uit de
Nederlandse Antillen en Aruba, maar ook Nederlanders afkomstig uit andere
landen, zijn immers geen vreemdelingen en voor hun komst naar Nederland wordt
geen voorafgaande machtiging tot voorlopig verblijf verlangd. Toelating van
Nederlanders is op grond van het Statuut een aangelegenheid van het Koninkrijk.
Een dergelijke aangelegenheid wordt in samenwerking van Nederland, de Nederlandse
Antillen en Aruba behartigd.De sociale vormingsplicht, zo antwoord ik deze leden voorts, beoogt maatwerk
te leveren voor inactieve jongeren in de leeftijd van 16 tot 24 jaar door
middel van het aanbieden van kanstrajecten. Vier kanstrajecten worden onderscheiden,
die afhankelijk zijn van het instroomniveau van de jongere. De kanstrajecten
richten zich op zelfredzaamheid en beroepsperspectieven van jongeren op de
Nederlandse Antillen zelf. De Antilliaanse regering heeft het voornemen de
sociale vormingsplicht in 2005 in te voeren. Op dit moment worden de plannen
met betrekking tot de sociale vormingsplicht verder uitgewerkt. De uitvoering,
naleving en handhaving van de sociale vormingsplicht is de verantwoordelijkheid
van de Antilliaanse regering. In het Samenwerkingsplan dat tussen de regeringen
van de Nederlandse Antillen en van Nederland is overeengekomen, is overeengekomen
dat op basis van een gezamenlijke haalbaarheidstoets de regeringen van Nederland
en de Nederlandse Antillen een beslissing nemen ten aanzien van de financiering
van de verschillende programmaonderdelen. Een van de criteria die in de haalbaarheidsstudie
aan de orde zal komen is de handhaving.Samen met de Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties
is op 4 oktober 2004 een gemengde Antilliaans-Nederlandse commissie ingesteld
die zou adviseren over mogelijkheden voor een effectieve aanpak vanuit beide
landen van de problematiek van Antilliaanse jongeren die in Nederland afglijden.
Deze commissie is er niet in geslaagd met succes haar werkzaamheden af te
ronden. Het kabinet heeft daarop besloten dat maatregelen zullen worden uitgewerkt
om migratie van Antilliaanse jongeren naar Nederland te ontmoedigen onder
meer door voorwaarden te stellen aan vestiging in Nederland. Een dergelijk
beleid vindt zijn legitimatie in de constatering van zowel Nederlandse als
Antilliaanse deskundigen dat een aanzienlijk deel van de Antilliaanse jongeren
onvoldoende is toegerust om zich in de complexe Nederlandse maatschappij staande
te houden.4.1. De machtiging tot voorlopig verblijfHet nieuwe inburgeringsvereiste geldt voor potentiële nieuwkomers
die voor verblijf van langer dan drie maanden in het bezit moeten zijn van
een machtiging tot voorlopig verblijf. Daardoor bestaat er een verschil in
toelatingsvoorwaarden tussen onderdanen van staten zoals de Verenigde Staten,
die sinds jaar en dag zijn vrijgesteld van het vereiste om voor inreis in
Nederland in het bezit te zijn van een machtiging tot voorlopig verblijf en
derhalve geen basisexamen inburgering hoeven af te leggen, en onderdanen van
staten die dat wel moeten. De invoering van het basisexamen inburgering, zo
antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, voegt aan het reeds bestaande verschil
een nieuwe dimensie toe, maar introduceert daarmee evenwel niet een voorheen
niet bestaand verschil. Zoals ik ook in de brief aan de voorzitter van de
Tweede Kamer der Staten-Generaal van 24 juni 2004 (Kamerstukken II 2003/04,
27 083 en 29 583, nr. 45, p. 8) en tijdens het algemeen overleg
met de Tweede Kamer van 1 juli 2004 (Kamerstukken II 2003/04, 27 083,
nr. 61, p. 5) heb aangegeven, zou invoering van een inburgeringsplicht in
het buitenland voor deze groep personen, die sinds jaar en dag
niet mvv-plichtig zijn, in de praktijk neerkomen op het tenietdoen van deze
vrijstelling, aangezien de effecten dezelfde zijn als die van de invoering
van een met het mvv-vereiste vergelijkbare toelatingsdrempel. Daardoor zouden
de gevolgen van de invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste zich sterker
doen gevoelen dan ten aanzien van personen, die afkomstig zijn uit landen
ten aanzien waarvan het mvv-vereiste reeds geldt. Invoering van een inburgeringsplicht
in het buitenland zou dan immers betekenen dat de komst van onderdanen van
deze beperkte groep landen, uiteraard voor zover deze verblijf in ons land
voor een niet-tijdelijk doel beogen, alsnog wordt verbonden aan voorafgaande
toestemming door de Nederlandse overheid, namelijk in de vorm van een met
goed gevolg afgelegd basisexamen inburgering. Deze onderdanen zouden na inreis
zonder voorafgaande inburgering niet langer in aanmerking komen voor een verblijfsvergunning
regulier. Met mijn ambtsgenoot van Buitenlandse Zaken acht ik dat schadelijk voor
onze buitenlandse en economische betrekkingen met die landen. Aangezien de
beperkte groep landen waar het hier om gaat in sociaal-economisch en maatschappelijk
opzicht vergelijkbaar is met Nederland, staan hun onderdanen reeds bij aankomst
in Nederland op voorsprong ten opzichte van onderdanen van andere landen.
Het belang dat deze onderdanen en de Nederlandse samenleving als geheel bij
inburgering in het buitenland zouden hebben, is dan ook niet dermate zwaarwegend
dat de buitenlandse en economische betrekkingen met die landen op het spel
moeten worden gezet door invoering van een mvv- en inburgeringsplicht. Bovendien
gaat het hier om landen die geen grootschalige en ongecontroleerde migratiestromen
voortbrengen en waaruit die ook niet zijn te verwachten. De positie van de
onderdanen van deze landen is dan ook zo wezenlijk verschillend van die van
de sinds jaar en dag mvv-plichtige onderdanen van andere landen, dat ik het
aanvaardbaar acht om een verschil in toelatingsvoorwaarden te handhaven. Van
een ongerechtvaardigd onderscheid op grond van nationaliteit is, zo antwoord
ik de leden van de SGP-fractie, naar mijn mening dan ook geen sprake. Tenslotte
wijs ik er in dit verband nog op dat het hier vaak verblijf voor een tijdelijk
doel betreft, zoals verblijf voor het verrichten van arbeid in dienst van
een multinational, voor studie of verblijf in het kader van een uitwisselingsprogramma.
Dergelijke migranten zijn ook na aankomst in Nederland geen nieuwkomers in
de zin van de Wet inburgering nieuwkomers en derhalve niet inburgeringsplichtig.Aangezien het nieuwe inburgeringsvereiste alleen geldt voor vreemdelingen
die in het bezit moeten zijn van een machtiging tot voorlopig verblijf, vallen
burgers van de Unie evenmin onder het bereik van dit vereiste. In zijn algemeenheid
geldt, zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie, dat met nieuw tot de Europese
Unie toetredende landen afspraken gemaakt worden over de wijze waarop deze
toetreding zal geschieden en onder welke voorwaarden een eventuele toetreding
zal plaatsvinden. Dat zal ook ten aanzien van Turkije het geval zijn.4.2. De Wet inburgering nieuwkomersHet onderhavige wetsvoorstel beperkt de doelgroep van het nieuwe inburgeringsvereiste
tot die vreemdelingen die na verblijfsaanvaarding in Nederland nieuwkomer
in de zin van de Wet inburgering nieuwkomers en daarmee inburgeringsplichtig
zijn. Aan de hand van de in artikel 1, eerste lid, onder a, ten eerste, van
de Wet inburgering nieuwkomers opgenomen definitie van nieuwkomer, kan eenvoudig
worden vastgesteld wie ná inreis en verblijfsaanvaarding in Nederland,
nieuwkomer in de zin van die wet zou zijn en derhalve het basisexamen inburgering
moet afleggen om voor een machtiging tot voorlopig verblijf in aanmerking
te kunnen komen. Degene die, afgezien van toelating tot Nederland op basis
van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd, nieuwkomer
in de zin van de Wet inburgering nieuwkomers is, behoort tevens tot de doelgroep
van de regeling inzake inburgering in het buitenland. Die beoordeling geschiedt,
zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, inderdaad vóórdat
een inwilligend besluit kan worden genomen op de aanvraag om een machtiging
tot voorlopig verblijf. Dat is inherent aan inburgering in het buitenland
als één van de voorwaarden voor de toelating van vreemdelingen
tot Nederland. Dat geldt evenzeer voor het feit dat de vreemdeling die tot
de doelgroep behoort en het basisexamen met goed gevolg heeft afgelegd, daarmee
nog geen zekerheid heeft over verblijfsaanvaarding in Nederland, omdat daarvoor
ook aan de overige toelatingsvoorwaarden moet zijn voldaan. Hierin verschilt
het nieuwe inburgeringsvereiste niet van de andere vereisten die aan de vreemdeling
voor zijn komst naar Nederland worden gesteld, bijvoorbeeld het paspoortvereiste.
Zo verkrijgt de vreemdeling die met het oog op zijn komst naar Nederland van
de autoriteiten van zijn land een paspoort heeft verkregen, daarmee nog geen
zekerheid dat hij ook aan de overige door de Nederlandse overheid gestelde
voorwaarden voldoet en dat zijn verblijf in Nederland zal worden aanvaard.
Nu inburgering in het buitenland één van de toelatingsvoorwaarden
is en eenvoudig kan worden vastgesteld of een vreemdeling behoort tot de doelgroep,
deel ik niet de mening van de leden van de PvdA-fractie dat in de omschrijving
van de doelgroep geen sprake zou zijn van een eenduidig en vaststaand criterium
of dat deze omschrijving een speculatief karakter zou hebben.Het heeft geen zin om van vreemdelingen die in Nederland niet hoeven in
te burgeren, voor hun komst naar Nederland wel te verlangen dat zij het basisexamen
inburgering in het buitenland met goed gevolg afleggen. Uitgangspunt van de
huidige Wet inburgering nieuwkomers is dat alleen vreemdelingen die voor de
eerste maal voor een niet-tijdelijk verblijfsdoel tot Nederland worden toegelaten,
inburgeringsplichtig zijn. Arbeidsmigranten zijn ingevolge artikel 1, eerste
lid, onder a, ten eerste, in samenhang met het tweede lid, onder a en b, van
de Wet inburgering nieuwkomers niet als nieuwkomer inburgeringsplichtig, aangezien
zij voor een tijdelijk doel naar Nederland komen, zo antwoord ik de leden
van de PvdA-fractie. Datzelfde geldt voor hun gezinsleden. Om die reden wordt
bijvoorbeeld van de Zuid-Koreaanse medewerker die voor een jaar naar de research
and development afdeling van de Nederlandse vestiging van een multinational
wordt uitgezonden, niet gevergd dat hij eerst inburgert. Dat zou de economische
en buitenlandse betrekkingen en de economische positie van ons land overigens
ook niet ten goede komen. De toenmalige regering heeft er in de Wet inburgering
nieuwkomers voor gekozen om vreemdelingen, die aanvankelijk voor een tijdelijk
doel tot ons land worden toegelaten en om die reden (terecht) niet hoeven
in te burgeren, niet alsnog tot inburgering te verplichten indien zij nadien
toch op permanente basis in ons land mogen blijven (bijvoorbeeld na wijziging
van de verblijfsvergunning of na verlening van een verblijfsvergunning voor
onbepaalde tijd). In de praktijk is gebleken dat het toch nodig is in deze
gevallen een inburgeringsverplichting op te leggen. Ik voorzie daarom in het
nieuwe inburgeringstelsel in herstel van deze leemte en een waarborg dat dergelijke
vreemdelingen wel inburgeren. Indien het verblijf van de arbeids- of kennismigrant
na verloop van tijd zijn tijdelijke karakter verliest, zo antwoord ik de leden
van de CDA- en VVD-fracties, zal de betreffende migrant in de toekomst wel
moeten inburgeren. Waar mogelijk moet immers voorkomen worden dat opnieuw
groepen niet-geïntegreerde oudkomers ontstaan, die feitelijk op permanente
basis in ons land verblijven, maar onvoldoende zijn toegerust om actief aan
onze samenleving deel te nemen. Ik wijs hierbij op het voornemen, zoals geschetst
in de contourennota «Herziening van het inburgeringsstelsel» (Kamerstukken
II 2002–2003, 29 543, nr. 2), om de verlening van een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd en – in bepaalde gevallen – de wijziging
van de verblijfsvergunning voor bepaalde tijd, afhankelijk te stellen van
het behalen van een inburgeringsexamen in Nederland. Arbeidsmigranten die
vóór die tijd baat hebben bij inburgering, kunnen daar uiteraard
zelf werk van maken.De inburgeringsplicht van geestelijke bedienaren houdt geen verband met
de tijdelijkheid van hun werkzaamheden en verblijf in ons land, zo antwoord
ik de leden van de PvdA-fractie voorts, maar met redenen van groot maatschappelijk
belang die het wenselijk maken dat deze vreemdelingen, ondanks het tijdelijke
karakter van hun verblijf, toch tot inburgering worden verplicht. Daartoe
is artikel 1, eerste lid, onderdeel a, onder 1°, van de Wet inburgering
nieuwkomers bij wet van 28 juni 2001 (Stb. 2001, 351), houdende regels
tot aanwijzing van bijzondere categorieën vreemdelingen ten behoeve van
inburgering, gewijzigd. Kortheidshalve verwijs ik naar de betreffende kamerstukken
(Kamerstukken II 1999/2000 en 2000/2001, 27 000; Handelingen II 2000/2001,
p. 3558–3582; 3715; Kamerstukken I 2000/2001, 27 000 (252, 252a,
252b) en Handelingen I 2000/2001, p. 1448–1458).Hiervoor ben ik in antwoord op vragen van de PvdA- en SGP-fracties reeds
ingegaan op de redenen waarom van onderdanen van Australië, Canada, Japan,
Nieuw-Zeeland of de Verenigde Staten geen voorafgaande inburgering in het
buitenland wordt verlangd. Voor zover van Nederlanders, die naar één
van die staten willen emigreren, enige kennis van de Engelse taal wordt verlangd,
zo antwoord ik de leden van de VVD-fractie, vormt dat naar mijn mening onvoldoende
reden om onze buitenlandse en economische betrekkingen met die landen op het
spel te zetten door ook van hun onderdanen voorafgaande inburgering in het
buitenland te verlangen en daarmee gevolgen in het leven te roepen die vergelijkbaar
zijn met de invoering van het mvv-vereiste. Anders dan het gebruik van het
Nederlands in een land als Australië of Japan, is beheersing van het
Engels in ons land betrekkelijk wijd verbreid en dreigt voor dergelijke Engelssprekenden
uit deze ontwikkelde landen niet reeds direct na aankomst in Nederland de
dreiging van een sociaal-maatschappelijk en economisch isolement. Hoewel enkele
landen buiten Europa zekere eisen stellen aan de taalbeheersing van migranten
is Nederland, zo blijkt onder meer uit het eerste deeladvies van de Commissie
Franssen, de enige lidstaat van de Europese Unie die het behalen van een basisexamen
inburgering in het buitenland als algemene voorwaarde stelt voor het verkrijgen
van toelating.Indien de herziening van het inburgeringstelsel leidt tot een nieuwe Wet
inburgering in Nederland en de huidige Wet inburgering nieuwkomers wordt ingetrokken,
zal daarbij ook de verwijzing naar de Wet inburgering nieuwkomers in het thans
voorgestelde artikel 16, eerste lid, onder h, van de Vreemdelingenwet 2000
worden vervangen door een verwijzing naar de nieuwe Wet inburgering in Nederland.
Voor de doelgroep van het herziene inburgeringstelsel, verwijs ik de leden
van de PvdA-fractie naar de contourennota «Herziening van het inburgeringsstelsel»,
die ik op korte termijn ter uitvoering van de motie Sterk c.s. (Kamerstukken
2003–2004, 27 083 en 29 543, nr. 46) nog nader zal aanvullen.
Zoals ik hiervoor in antwoord op vragen van de CDA- en VVD fracties heb aangegeven,
zullen aan de inburgeringsplichtige vreemdelingen in ieder geval worden toegevoegd
die vreemdelingen die aanvankelijk voor een tijdelijk verblijfsdoel tot ons
land waren toegelaten en om die reden terecht niet inburgeringsplichtig waren,
maar die nadien hun verblijf in Nederland voor een niet-tijdelijk doel hebben
voortgezet. Ik denk dan aan bijvoorbeeld de kennis- en arbeidsmigranten die
na verloop van tijd permanent in ons land blijven, en aan studenten die hun
verblijf in ons land op basis van een huwelijk voortzetten.4.3. VrijstellingenHet algemene uitgangspunt, dat iedereen die zich vrijwillig in Nederland
wil vestigen en alsdan inburgeringsplichtig zou zijn, reeds vóór
zijn komst naar Nederland moet beschikken over een zekere basiskennis van
de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving, brengt met zich mee dat
de uitzonderingen op het nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland zo
beperkt mogelijk worden gehouden. Het gaat dan met name om gevallen waarin
internationale verplichtingen of klemmende redenen van humanitaire aard zich
tegen voorafgaande inburgering verzetten.Het spreekt voor zich dat van verdragsvluchtelingen, die hun land van
herkomst hebben verlaten wegens gegronde vrees voor vervolging, niet gevergd
wordt dat zij zich vóór hun vlucht eerst oriënteren op
de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving, zo antwoord ik de leden
van de PvdA-fractie. Dat geldt evenzeer voor hen die niet als verdragsvluchteling,
maar wèl op een van de andere asielgronden van artikel 29, eerste lid,
van de Vreemdelingenwet 2000 in aanmerking blijken te komen voor een verblijfsvergunning
asiel. De eis van voorafgaande oriëntatie op de Nederlandse taal en de
Nederlandse samenleving, zou het gevaar dat deze vreemdelingen op goede gronden
hebben ontvlucht, immers verlengen. Datzelfde geldt echter niet, zoals ik
hieronder zal aangeven, voor vreemdelingen ten aanzien van wie in de asielprocedure
is vastgesteld dat er geen asiel-gerelateerde gronden aanwezig zijn om een
verblijfsvergunning asiel te verlenen en aan wie om andere redenen een (reguliere)
verblijfsvergunning is verleend.Voor gezinsleden van voormalige asielzoekers wier asielaanvraag is ingewilligd
en die derhalve op asiel-gerelateerde gronden in het bezit zijn gesteld van
een verblijfsvergunning asiel, is van belang, dat de echtgenoten, partners
en kinderen die de houder van de verblijfsvergunning asiel binnen drie maanden
zijn nagereisd en dezelfde nationaliteit bezitten, in aanmerking komen voor
een verblijfsvergunning asiel op grond van artikel 29, eerste lid, onder e
of f, van de Vreemdelingenwet 2000 en om die reden niet tot de doelgroep van
het nieuwe inburgeringsvereiste behoren.Daarnaast kan op grond van artikel 7, tweede lid, tweede alinea, van de
richtlijn 2003/86/EG inzake het recht op gezinshereniging (PbEG 2003, L 251) van gezinsleden van vluchtelingen niet verlangd
worden, dat zij zich voor hun komst naar Nederland voorbereiden op de Nederlandse
taal en de Nederlandse samenleving. Deze vrijstelling, die om belang bij doorprocederen
te voorkomen wordt verleend aan de gezinsleden van àlle houders van
een verblijfsvergunning asiel, zal in het Vreemdelingenbesluit 2000 worden
opgenomen. Wel kan op grond van artikel 11, eerste lid, in samenhang met artikel
5, derde lid, van die richtlijn van hen worden verlangd dat deze gezinsleden
voor hun komst naar Nederland een aanvraag om een machtiging tot voorlopig
verblijf indienen, opdat onder meer kan worden vastgesteld dat zij inderdaad
gezinsleden van een in Nederland verblijvende vluchteling zijn en ook voldoen
aan de overige voorwaarden voor een verblijfsvergunning.Aangezien de tot Nederlander genaturaliseerde voormalige vluchteling geen
gegronde vrees heeft voor vervolging van de zijde van de (Nederlandse) autoriteiten
van het land waarvan hij de nationaliteit bezit, en derhalve geen verdragsvluchteling
meer is, verzet artikel 7, tweede lid, tweede alinea, van de richtlijn 2003/86/EG
inzake het recht op gezinshereniging zich niet tegen het vereiste van voorafgaande
inburgering in het buitenland van zijn gezinsleden. Op voorhand kan ook niet
worden aangenomen dat de gronden die destijds tot zijn toelating als vluchteling hebben geleid, nog altijd aanwezig zijn gebleven, zo antwoord ik de
leden van de VVD- en D66-fracties. In dat verband denk ik, bijvoorbeeld, aan
de Tsjechische vluchteling die enkele jaren nadat hij het communistische bewind
in zijn land is ontvlucht, tot Nederlander is genaturaliseerd. Voorts kan,
gelet op de voor naturalisatie geldende termijnen, worden aangenomen dat het
hier overwegend zal gaan om gezinsvorming met
een nieuwe (huwelijks)partner, waarbij er niet zonder meer van kan worden
uitgegaan dat de nieuwe relatie met een voormalige vluchteling tot wezenlijke
problemen voor de nieuwe partner zal leiden. In het voormalige vluchtelingschap
van de betrokken Nederlander zie ik dan ook onvoldoende redenen om alle gezinsleden
op voorhand van het nieuwe inburgeringsvereiste vrij te stellen. Omdat op
voorhand evenmin met zekerheid kan worden uitgesloten dat het voormalige vluchtelingschap
in individuele gevallen wèl van belang kan zijn, acht ik, zoals ik
hieronder in paragraaf 9 nader zal toelichten, een imperatieve redactie
van het nieuwe inburgeringsvereiste niet wenselijk. Ten slotte wijs ik er
in dit verband op dat eventuele beletselen om het gezinsleven buiten Nederland
uit te oefenen bij de individuele belangenafweging in het kader van artikel
8 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de
fundamentele vrijheden worden betrokken.Ik voorzie, zo antwoord ik de leden van de CDA-, PvdA- D66-, SGP- en ChristenUnie
fracties, geen categoriale vrijstelling voor gezinsleden van ex-asielzoekers
in wier verblijf in Nederland op basis van een reguliere verblijfsvergunning
wordt berust. Het verblijfsrecht van voormalige asielzoekers die op grond
van het inmiddels beëindigde driejarenbeleid of de eenmalige regeling
een reguliere verblijfsvergunning hebben gekregen, heeft géén
tijdelijk karakter zodat zij en hun gezinsleden op grond van de Wet inburgering
nieuwkomers inburgeringsplichtig zijn. Deze voormalige asielzoekers zijn geen
verdragsvluchtelingen en zij zijn evenmin op grond van enig andere, in artikel
29, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000 neergelegde grond in het bezit
gesteld van een verblijfsvergunning asiel. In hun verblijf is om niet-asielgerelateerde
redenen (op grond van een verblijfsvergunning regulier) berust, nádat
in de asielprocedure in rechte vast is komen te staan dat er geen redenen
aanwezig zijn om hen in het bezit te stellen van een verblijfsvergunning asiel.
Ik kan de mening van de leden van de SGP-fractie dat, indien deze voormalig
asielzoekers een verblijfsvergunning zouden hebben gekregen, dat dan een verblijfsvergunning
asiel zou zijn geweest, dan ook niet onderschrijven. In de achtergrond van
de voormalige asielzoeker zie ik dan ook geen reden om ten aanzien van diens
gezinsleden op voorhand praktische beletselen voor inburgering in het buitenland
of zelfs vluchtelingschap aan te nemen, zo antwoord ik de leden van de D66-
en PvdA-fracties, en hen om die reden vrij te stellen van het nieuwe inburgeringsvereiste.
Voor zover in het individuele geval wèl sprake is van gegronde redenen
voor het gezinslid om niet langer dan strikt noodzakelijk in het land van
herkomst te verblijven omdat zulks te grote risico's met zich mee zou brengen,
zo antwoord ik deze leden voorts, zal in het individuele geval moeten worden
beoordeeld of dat aanleiding moet vormen om ten aanzien van hen een uitzondering
te maken.Een categoriale vrijstelling, waardoor gezinsleden van voormalige asielzoekers
zonder inburgering in het buitenland naar Nederland zouden kunnen reizen en
hun integratie eerst ná aankomst ter hand zouden kunnen nemen, acht
ik niet wenselijk, zo antwoord ik de leden van de D66-fractie. Zoals gezegd,
leidt het enkele gegeven dat de hoofdpersoon in het verleden een asielaanvraag
heeft ingediend die vervolgens is afgewezen, er niet toe dat deze gezinsleden
wezenlijk verschillen van gezinsleden van andere reguliere migranten of van
Nederlanders, wier gezinsleden wèl aan het nieuwe inburgeringsvereiste
zullen moeten voldoen. Bovendien is het belang van integratie
van nieuwe volgmigranten en daarmee van inburgering in het buitenland ook
in al deze gevallen onverkort aanwezig. Hiervoor heb ik in paragraaf 1
van deze nota in antwoord op vragen van de fractie van de ChristenUnie, aangegeven
dat verblijfsbeëindiging in het geval het basisexamen in Nederland niet
met goed gevolg wordt afgelegd, niet aan de orde kan zijn.Het voorgaande neemt niet weg dat, indien in het verblijf van een zich
reeds in Nederland bevindende vreemdeling wegens klemmende redenen van humanitaire
aard, in voorbijgaan aan het mvv-vereiste op reguliere, niet asiel-gerelateerde
gronden wordt berust, zeer zorgvuldig zal moeten worden beoordeeld of van
diens eveneens reeds in Nederland verblijvende gezinsleden wel gevergd kan
worden dat deze zich naar het land van herkomst begeven om daar een machtiging
tot voorlopig verblijf aan te vragen en daar het basisexamen inburgering af
te leggen. In een voorkomend geval zal met toepassing van de hardheidsclausule
(artikel 3.71 van het Vreemdelingenbesluit 2000) ontheffing van het mvv-vereiste
worden verleend om onredelijke uitkomsten te voorkomen.Bij het voorgaande teken ik voorts nog aan dat de verblijfsvergunning
regulier die op medische gronden of op grond van het ama-beleid is verleend,
de houder een tijdelijk verblijfsrecht in Nederland verschaft, omdat het verblijfsdoel
waarvoor deze vergunning is verleend, tijdelijk van aard is. Deze vreemdelingen
dienen, nadat de grondslag aan hun verblijf is ontvallen, bijvoorbeeld na
genezing, Nederland weer te verlaten. Zij zijn niet als nieuwkomer in de zin
van de Wet inburgering nieuwkomers inburgeringsplichtig. Omdat het verblijfsrecht
van hun gezinsleden eveneens een tijdelijk karakter heeft, behoren ook die
niet tot de categorie vreemdelingen die in het buitenland moeten inburgeren.Het enkele feit dat in het verblijf van deze voormalige asielzoeker, na
de afwijzing van diens asielaanvraag, op reguliere (niet asiel-gerelateerde)
gronden is berust, betekent, anders dan de leden van de PvdA-fractie veronderstellen,
niet zonder meer dat er sprake is van een objectieve belemmering, die zich
verzet tegen de uitoefening van het gezinsleven buiten Nederland. In individuele
gevallen kan dat uiteraard wel het geval zijn, maar ook dat betekent nog niet
noodzakelijkerwijs dat van bijvoorbeeld een nieuwe partner niet gevergd kan
worden dat deze zich vóór de komst naar Nederland oriënteert
op de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving en dat aan het individuele
belang van die vreemdeling op voorhand meer gewicht moet worden toegekend
dan aan het algemeen belang. Wel zal in een dergelijk geval bij de op de individuele
zaak toegespitste belangenafweging in het kader van artikel 8 van het Europees
verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden,
een zeer zwaar gewicht moeten worden toegekend aan de aanwezigheid van een
objectieve belemmering om het gezinsleven buiten Nederland uit te oefenen.
De beslissing op de aanvraag om toelating in het kader van gezinsvorming mag
er immers niet toe leiden dat het door artikel 8 van dat verdrag beschermde
recht op eerbiediging van het gezinsleven of het door artikel 12 gewaarborgde
recht om te huwen en een gezin te stichten volgens de nationale wetten die
de uitoefening van dit recht beheersen, in zijn essentie wordt aangetast.
Overigens kan een dergelijke situatie zich ook voordoen bij gezinshereniging
en -vorming met andere reguliere migranten en Nederlanders.In alle gevallen waarin niet (volledig) wordt voldaan aan alle voorwaarden
voor toelating tot Nederland en waarin afwijzing van de aanvraag wordt overwogen,
is een zorgvuldige en op de individuele zaak toegespitste belangenafweging
essentieel. Dat gebeurt nu uiteraard ook, bijvoorbeeld in gevallen waarin
de hoofdpersoon niet duurzaam en zelfstandig over voldoende middelen
van bestaan beschikt. De invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste maakt
dat niet anders. Enig extra werk voor de Immigratie- en Naturalisatiedienst
kan niet worden uitgesloten, maar dat zal naar verwachting beperkt blijven
tot die gevallen waarin niet aan het nieuwe inburgeringsvereiste, maar wèl
aan de overige voorwaarden voor toelating tot Nederland wordt voldaan, zo
antwoord ik de leden van de PvdA-fractie. In die gevallen waarin ook niet
aan de overige toelatingsvoorwaarden wordt voldaan, vindt een dergelijke individuele
belangenafweging immers ook nu al plaats. Er bestaat op dit moment geen inzicht
in het aantal extra zaken per jaar waarin een dergelijke toetsing zal moeten
plaatsvinden. Voor de vreemdeling die zich niet kan verenigen met de uitkomst
daarvan, zo antwoord ik deze leden, staan de gewone rechtsmiddelen (bezwaar
en beroep) open.Enkele categorieën vreemdelingen die wel mvv-plichtig zijn, vallen
niet onder het bereik van de regeling inzake de inburgering in het buitenland.
Naast de hiervoorgenoemde mogelijkheid dat op individuele basis wordt geoordeeld
dat inburgering in het buitenland onaanvaardbaar zou zijn, noem ik in dat
verband de langdurig ingezeten onderdanen van derde landen die op grond van
de nationale wetgeving van een andere Europese lidstaat reeds aan integratiecriteria
hebben moeten voldoen om in die lidstaat de status van langdurig ingezeten
derdelander te verkrijgen. Tijdens de onderhandelingen over richtlijn 2003/109/EG
van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen
van derde landen (PbEG 2004, L 16) is in Europees
verband overeengekomen dat een langdurig in een andere Europese lidstaat gevestigde
en daar overeenkomstig de wetgeving van die lidstaat voldoende in de samenleving
van die lidstaat ingeburgerde derdelander, zich niet vooraf hoeft te oriënteren
op de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving, indien deze gebruik
wil maken van de mogelijkheid om op de voet van hoofdstuk III van die richtlijn
naar Nederland te komen. Wel kan in dat geval op grond van artikel 15, eerste
lid, van die richtlijn, het mvv-vereiste worden gesteld. Overigens zal nog
moeten worden bezien in hoeverre de wetgeving van de verschillende lidstaten
in januari 2006, wanneer de richtlijn moet zijn geïmplementeerd, voorziet
in integratievoorwaarden voor de verkrijging van de status van langdurig ingezetene.Het nieuwe inburgeringsvereiste, zo antwoord ik de leden van de fractie
van de ChristenUnie, geldt ook voor onderdanen van Suriname, Indonesië
en Zuid-Afrika die sinds jaar en dag mvv-plichtig zijn. De invoering van het
nieuwe inburgeringsvereiste heeft voor de onderdanen van deze staten, anders
dan bijvoorbeeld ten aanzien van Amerika, Australië of Canada het geval
is, in de praktijk niet de effecten van invoering van de mvv-plicht met alle
gevolgen van dien voor de buitenlandse en economische betrekkingen. Voorts
gaat het hier niet om landen die in politiek, sociaal-economisch en maatschappelijk
opzicht zodanig vergelijkbaar zijn met Nederland, dat hun onderdanen bij aankomst
in Nederland reeds op voorsprong staan ten opzichte van onderdanen van de
andere landen ten aanzien van wie een mvv-plicht geldt. Dat een zeker deel
van de Surinaamse, Indonesische en Zuid-Afrikaanse bevolking enige vorm van
Nederlands spreekt, acht ik niet van doorslaggevend belang, nu grote delen
van de bevolking de Nederlandse taal niet spreken. Een objectieve beoordeling
van de vraag of de individuele onderdaan van een dergelijke staat het Nederlands
wel voldoende beheerst, vergt een examinering die vergelijkbaar is met het
onderdeel taalvaardigheid van het basisexamen inburgering. Reeds om die reden
zie ik geen aanleiding om vreemdelingen op grond van hun (Surinaamse, Indonesische
of Zuid-Afrikaanse) nationaliteit op voorhand vrij te stellen van het nieuwe
inburgeringsvereiste. Voor zover de individuele Surinamer, Indonesiër
of Zuid-Afrikaan de Nederlandse taal wel voldoende beheerst, kan hij daarmee
uiteraard zijn voordeel doen bij het onderdeel taalvaardigheid
van het basisexamen inburgering. Daarbij komt nog dat (enige) beheersing van
de Nederlandse taal niet bepalend is voor de aanwezigheid van de vereiste
basiskennis van de Nederlandse samenleving. Ook overigens zie ik geen aanleiding
om te veronderstellen dat voorafgaande oriëntatie op de Nederlandse taal
en de Nederlandse samenleving voor onderdanen uit deze landen zinloos is.Evenmin bestaat er, zoals ook in de Memorie van Toelichting (p. 11) is
aangegeven, aanleiding voor een algemene differentiatie naar de persoonlijke
omstandigheden van de individuele vreemdeling, bijvoorbeeld naar opleidingsniveau
of leervermogen. Iedere potentiële nieuwkomer zal, zoals ook de Commissie
Franssen met het oog op de rechtsgelijkheid en de fraudebestendigheid heeft
aanbevolen, aan hetzelfde inburgeringsvereiste moeten voldoen. Differentiatie
naar opleidingsniveau of leervermogen zou ook conflictoproepend werken. Daarmee
wordt in dit verband, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, gedoeld
op de inrichting van regelingen op zodanige wijze dat zij zo weinig mogelijk
conflicten oproept (Aanwijzing 12 van de Aanwijzingen voor de regelgeving).
Tot op zekere hoogte is het weliswaar onvermijdelijk dat regelingen aanleiding
geven tot conflicten, maar het is vanuit een sociaal-maatschappelijk oogpunt
en ook om de lasten die verbonden zijn aan de rechtsbescherming ter zake van
de toepassing van de regeling zo laag mogelijk te houden, echter gewenst dat
deze conflicten tot een minimum worden beperkt. Omdat het opleidingsniveau
en het leervermogen van personen, zeker in buitenlandse situaties, niet op
eenvoudige, objectieve en fraudebestendige wijze kan worden beoordeeld, moet
van een dergelijk criterium een toename van het aantal bezwaar- en beroepschriftenprocedures
worden verwacht.Omdat het nieuwe inburgeringsvereiste geheel nieuw is en hiermee, ook
in de andere Europese landen, nog geen ervaring is opgedaan, verwacht ik dat
er in de toekomst, nadat er enkele jaren ervaring is opgedaan, een vollediger
beeld zal bestaan in de exacte uitwerking daarvan. Als voorbeeld denk ik daarbij,
zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, aan de individuele belangenafweging
die in het concrete geval bij toetsing aan artikel 8 van het Europees Verdrag
inzake de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden is voorgeschreven.
Indien in de praktijk blijkt dat het nieuwe inburgeringsvereiste ten aanzien
van een bepaalde categorie vreemdelingen niet in overeenstemming is met artikel
8 van dat verdrag, kan met het oog op toekomstige gevallen voor die bijzondere
categorie een afzonderlijke vrijstelling worden ontwikkeld. Een zorgvuldige
voorbereiding en verantwoorde invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste
vereist dat met die mogelijkheid rekening wordt gehouden.Het valt nog te bezien, zo antwoord ik deze leden voorts, of op enig moment
een categorie van zeer kansrijke nieuwkomers kan worden geïdentificeerd
ten aanzien van wie reeds op voorhand volledige zekerheid bestaat dat zij,
zonder enige uitzondering, het basisexamen inburgering met goed gevolg zullen
afleggen. Ik kan dat op voorhand niet met volledige zekerheid uitsluiten.Wel kan ik nu reeds rekening houden met vreemdelingen die door een ernstige
en blijvende geestelijke of lichamelijke belemmering blijvend niet in staat
zijn het basisexamen inburgering af te leggen. In een dergelijk geval acht
ik het redelijk het nieuwe inburgeringsvereiste niet te stellen. Het basisexamen
inburgering mag immers geen onmogelijk te vervullen opgave zijn. Dat zou ook
niet stroken met de verplichtingen die uit artikel 8 van het Europees verdrag
tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden voortvloeien.
Ik ben dan ook voornemens de vrijstelling van deze beperkte categorie vreemdelingen
die vanwege een ernstige lichamelijke of geestelijke handicap
blijvend niet in staat zijn het basisexamen inburgering af te leggen, in het
Vreemdelingenbesluit 2000 op te nemen. In de lagere regeling zullen instructies
worden opgenomen voor de beoordeling van een beroep op een dergelijke handicap.
Deze vrijstelling kan ook worden aangewend ingeval van een ernstig spraakgebrek
dat menselijke communicatie verhindert en het afleggen van het basisexamen
inburgering met behulp van een spraakherkenningscomputer blijvend onmogelijk
maakt.Het is uiteraard aan de vreemdeling om de aanwezigheid van een dergelijke
ernstige en blijvende belemmering aan te tonen. Daarbij acht ik het aanvaardbaar
dat de vreemdeling met een lichte handicap zich mogelijk meer moet inspannen
om zich het vereiste basisniveau eigen te maken. Dat noopt echter niet tot
de conclusie dat van hem niet gevergd kan worden het basisexamen inburgering
af te leggen. Ingeval van een tijdelijke aandoening, acht ik het aanvaardbaar
dat de vreemdeling wacht met het afleggen van het basisexamen tot die belemmering
verdwenen is. In dergelijke gevallen ligt vrijstelling niet in de rede, aangezien
het voor de vreemdeling niet blijvend onmogelijk is om aan het nieuwe toelatingsvereiste
te gaan voldoen. Het nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland maakt de
beoogde gezinshereniging, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, ook
indien dat de nodige voorbereidingen in een voorkomend geval meer inspanningen
vergt en ook indien de vreemdeling niet direct de eerste maal voor het basisexamen
inburgering slaagt, immers niet voorgoed onmogelijk. De verlangde taalvaardigheden
op A1-min niveau, waarop ik hiervoor ben ingegaan, waarborgt dat iedere vreemdeling
met voldoende inzet het basisexamen inburgering kan behalen. Indien dat examen
niet direct de eerste maal met goed gevolg wordt afgelegd, kan de vreemdeling
zijn voorbereidingen hervatten en het basisexamen inburgering nadien nogmaals
afleggen. In dat verband wijs ik er overigens op dat het de in Nederland gevestigde
partner vrij staat zich, uiteraard voor zover er geen sprake is van objectieve
beletselen die zich daartegen verzetten, bij zijn partner te vervoegen in
het land waar deze is gevestigd.Zoals ik in paragraaf 9 nader zal toelichten, is op dit moment niet
uit te sluiten dat er naast de reeds benoemde nog andere categorieën
vreemdelingen kunnen worden geïdentificeerd ten aanzien van wie het nieuwe
vereiste niet onverkort kan worden gesteld. Om die reden hecht ik aan de facultatieve
redactie van artikel 16, eerste lid, van de Vreemdelingenwet 2000, waarmee
gewaarborgd is dat in alle gevallen een redelijke en juiste beslissing in
overeenstemming met onze internationale verplichtingen kan worden genomen.4.4. AnalfabetenZoals ik hiervoor heb toegelicht, is het doel van het nieuwe inburgeringsvereiste
niet om bepaalde categorieën gezinsherenigers envormers, bijvoorbeeld
analfabeten, op voorhand uit ons land te weren. Nu met het telefonisch afgenomen
basisexamen inburgering in het buitenland alleen de mondelinge en niet tevens
de schriftelijke taalvaardigheden van de potentiële nieuwkomer worden
geëxamineerd, is het behalen van dat basisexamen in beginsel ook mogelijk
voor analfabete vreemdelingen met voldoende motivatie en doorzettingsvermogen.
Aangezien het examenonderdeel taalvaardigheid nog in ontwikkeling is, zo antwoord
ik de leden van de PvdA-fractie, is het nog niet in Nederland op (al dan niet
geletterde) nieuwkomers getest. Analfabetisme kan inderdaad een belemmering
vormen voor een snelle en succesvolle afronding van het inburgeringstraject
in Nederland, zo antwoord ik de leden van deze fractie voorts. Juist doordat
alleen op mondelinge vaardigheden wordt getest, wordt ook verwacht
dat analfabeten die zich daarvoor de nodige inspanningen getroosten, dit nieuwe
basisexamen inburgering in het buitenland met succes kunnen afleggen. Met
de invoering van het basisexamen inburgering in het buitenland wordt in ieder
geval verzekerd dat ook analfabete nieuwkomers zich reeds voor hun komst basiskennis
aan mondelinge taalvaardigheid in het Nederlands en basiskennis van onze samenleving,
en daarmee een startpositie voor hun verdere inburgering in Nederland, hebben
verworven. Uitval in de eerste fase van hun inburgering in Nederland wordt
met de invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland, al
voor de komst naar Nederland voorkomen. Dat neemt niet weg, dat de nieuwkomers
na hun aankomst in Nederland nog een forse prestatie zullen moeten leveren
om het inburgeringsexamen in Nederland te behalen. De potentiële nieuwkomers
worden met het basisexamen inburgering in het buitenland getoetst op hun inzet
en doorzettingsvermogen die ook in Nederland benodigd zijn om een succes van
hun inburgering te maken.Nu het behalen van het basisexamen inburgering ook mogelijk is voor analfabete
vreemdelingen met voldoende motivatie en doorzettingsvermogen om na aankomst
in Nederland te integreren, zo antwoord ik de leden van de VVD-fractie, bestaat
er geen aanleiding bijzondere maatregelen te treffen in de vorm van een categoriale
vrijstelling voor analfabeten bij de inburgering in het buitenland. Een dergelijke
vrijstellingsgrond zou bovendien hoogstwaarschijnlijk leiden tot een grootschalig
beroep daarop, terwijl het maar zeer de vraag is of een beroep op ongeletterdheid
op enigszins objectieve, uitvoerbare en fraudebestendige wijze kan worden
beoordeeld. Voorts acht ik een vrijstelling op grond waarvan analfabeten het
basisexamen niet hoeven af te leggen en daarvoor dus ook niet kunnen zakken,
onwenselijk omdat dat tot gevolg zou hebben dat alleen geletterden aan het
nieuwe inburgeringsvereiste moeten voldoen. Een dergelijke vrijstelling zou
een gunstiger positie voor ongeletterden ten opzichte van geletterden met
zich mee brengen, terwijl het ook voor ongeletterden van groot belang is dat
zij reeds voor inreis in Nederland de nodige basiskennis van onze taal en
onze samenleving hebben opgedaan.Personen die in het algemeen niet in staat zijn om de Nederlandse taal
te leren en daartoe dan ook na inreis in Nederland niet in staat zullen zijn,
zullen niet slagen voor het basisexamen inburgering en zullen om die reden
in beginsel niet voor de gevraagde machtiging tot voorlopig verblijf in aanmerking
komen. Dat is een inherent gevolg van het nieuwe inburgeringsvereiste als
toelatingsvoorwaarde. Ik acht dat, gelet op het belang van de noodzakelijke
integratie van nieuwkomers in de Nederlandse samenleving en de belangrijke
rol van kennis van de Nederlandse taal en de Nederlandse samenleving daarin,
in het algemeen aanvaardbaar. Wel voorzie ik, zoals ik hiervoor op vragen
van de PvdA-fractie heb aangegeven, een vrijstelling voor mensen met een zodanig
ernstige handicap dat het behalen van het basisexamen inburgering voor hen
blijvend onmogelijk is. Het gaat hierbij overigens niet om een vrijstelling
van het mvv-vereiste op de voet van artikel 3.71, vierde lid, van het Vreemdelingenbesluit
2000, maar om een vrijstelling van (alleen) het nieuwe inburgeringsvereiste.
Van de vreemdeling wordt in deze gevallen uiteraard wel verlangd dat hij –
al dan niet met behulp van een derde – in het land van herkomst of bestendig
verblijf een aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf indient en
de beslissing daarop in het buitenland afwacht, zodat de Nederlandse overheid
in staat is om vóór zijn komst naar Nederland te kunnen beoordelen
of hij daadwerkelijk in aanmerking komt voor een verblijfsvergunning.5. Verdere uitwerking in het Vreemdelingenbesluit 2000
c.a.Het traject naar de aanpassing van het Vreemdelingenbesluit 2000 aan het
nieuwe inburgeringsvereiste hangt, zo antwoord ik de leden van de CDA- en
PvdA-fracties, samen met de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel in
de Tweede Kamer der Staten-Generaal. Indien de behandeling van het wetsvoorstel
vóór het kerstreces van de Tweede Kamer plaatsvindt, kan een
ontwerp-besluit begin januari 2005 voor advies aan de Raad van State worden
voorgelegd en kan de betreffende wijziging van het Vreemdelingenbesluit 2000
naar verwachting omstreeks 1 mei 2005 worden vastgesteld. De aanpassingen
van het Voorschrift Vreemdelingen 2000 en de Vreemdelingencirculaire 2000,
die naar verwachting omstreeks 1 maart 2005 in concept gereed zullen
zijn maar nadien nog aan de algemene maatregel van bestuur kunnen worden aangepast,
zullen dan rond dezelfde datum worden vastgesteld. De algemene maatregel van
bestuur is op dit moment nog in voorbereiding. Op het ontwerp kunnen derhalve
nog wijzigingen en aanvullingen worden aangebracht. Ik heb de Adviescommissie
voor Vreemdelingenzaken gevraagd advies over het ontwerp-besluit uit te brengen.
Ik verwacht dat advies één dezer dagen. Zodra ik dat advies
heb ontvangen en verwerkt, zal ik het ontwerp-besluit aan de voorzitter van
de Tweede Kamer zenden.Volledigheidshalve wijs ik er in dit verband op dat
dat ontwerp ook nadien nog kan worden gewijzigd, bijvoorbeeld naar aanleiding
van de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel in de Tweede Kamer of
naar aanleiding van het advies van de Raad van State. Voor de financiële
en uitvoeringstechnische gevolgen verwijs ik de leden van de CDA-fractie naar
paragraaf 8 van deze nota.In het Vreemdelingenbesluit 2000, zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie
voorts, zal een kader worden geschapen waarbinnen een examenprogramma voor
het onderdeel kennis van de Nederlandse samenleving wordt ontwikkeld ter uitwerking
van de door de Commissie Franssen in haar eerste deeladvies aanbevolen kennisniveaus.
Hiervoor ben ik in paragraaf 2 al nader ingegaan op de andere aanbevelingen
van de Commissie Franssen die zijn overgenomen.Verder zullen in het Vreemdelingenbesluit 2000 de vrijstellingen van het
nieuwe inburgeringsvereiste worden opgenomen die thans reeds voorzienbaar
zijn. Daarop ben ik hiervoor in paragraaf 4 al nader ingegaan.De regering acht het niet wenselijk dat de resultaten van het met goed
gevolg afgelegde basisexamen inburgering onbeperkt geldig zullen zijn. Met
name indien een langere tijd is verstreken tussen het tijdstip waarop het
basisexamen met goed gevolg is afgelegd en het tijdstip waarop de vreemdeling
daadwerkelijk naar Nederland komt en zijn verdere inburgering ter hand neemt,
bestaat het risico dat de eenmaal verworven basiskennis niet is onderhouden,
waarmee de noodzakelijke aansluiting op het inburgeringstraject in Nederland
verloren gaat. Om die reden ben ik voornemens de geldigheidsduur van het examenresultaat
in de tijd te beperken tot één jaar. Indien de aanvraag om een
machtiging tot voorlopig verblijf wordt ingediend binnen één
jaar nadat het basisexamen inburgering met goed gevolg is afgelegd, zal die
aanvraag niet op het nieuwe inburgeringsvereiste worden afgewezen. Hiermee
wordt, zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie, gewaarborgd dat een vertraging
in de mvv-procedure niet ten nadele van de vreemdeling komt in die zin dat
hij daardoor het basisexamen waarvoor hij al eerder slaagde, opnieuw zou moeten
afleggen. Om te waarborgen dat deze termijn snel kan worden aangepast indien
zij in de praktijk toch niet in alle gevallen tot een juiste en redelijke
uitkomst blijkt te leiden, zo antwoord ik deze leden voorts, ben ik voornemens
haar in het Voorschrift Vreemdelingen 2000 op te nemen.6. Verwachte (neven)effectenVanaf de bekendmaking van het Hoofdlijnenakkoord (Kamerstukken II, 2002–2003,
28 637, nr. 19, p. 14) hebben potentiële nieuwkomers en hun in Nederland
verblijvende gezinsleden kennis kunnen nemen van de komende invoering van
het nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland. Ook de voorbereiding en
indiening van het onderhavige wetsvoorstel zijn niet onopgemerkt gebleven.
Nu de parlementaire behandeling van het voorstel verder zal bijdragen aan
de bekendheid van het nieuwe inburgeringsvereiste, zal geen sprake zijn van
een onverwachte invoering van een nieuw toelatingsvereiste. Als onderdeel
van de invoering wordt bovendien voorzien in tijdige communicatie naar de
betreffende doelgroepen, zodat potentiële nieuwkomers vóór
de daadwerkelijke invoering van het nieuwe vereiste op de hoogte kunnen raken
en zich tijdig kunnen voorbereiden. Uiteraard heeft ook de persoon bij wie
de vreemdeling als gezinslid in Nederland wil verblijven, daarin een verantwoordelijkheid,
zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie. Dat neemt niet weg dat een zekere
vertraging in de totale instroom van nieuwe (gezins)migranten niet kan worden
uitgesloten. Het zal dan gaan om potentiële nieuwkomers die zich op het
tijdstip waarop het nieuwe inburgeringsvereiste wordt ingevoerd, nog geen
mvv-aanvraag hebben ingediend en die zich nog onvoldoende op hun voorgenomen
komst naar Nederland hebben voorbereid, zo antwoord in deze leden voorts.
Zoals ik hiervoor in antwoord op vragen van de leden van de CDA-fractie heb
aangegeven, zal de duur van de mvv-procedure in het individuele geval geen
negatieve gevolgen voor de (beperkte) geldigheidsduur van het examenresultaat
hebben, nu de aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf niet op het
nieuwe inburgeringsvereiste zal worden afgewezen indien die aanvraag is ingediend
binnen één jaar nadat het basisexamen inburgering met goed gevolg
is afgelegd. Een eventuele vertraging in de lopende mvv-procedure, om welke
reden dan ook, zal er daardoor niet toe leiden dat de potentiële nieuwkomer
het basisexamen waarvoor hij al eerder slaagde, opnieuw zou moeten afleggen.
Overigens bedraagt de doorlooptijd van aanvragen om een machtiging tot voorlopig
verblijf in de regel minder dan drie maanden en is in veel van de gevallen
waarin die doorlooptijd toch langer is, sprake van een onvolledige aanvraag
waarbij de aanvrager alsnog gegevens en bescheiden die reeds bij de indiening
van de aanvraag ontbraken, moet overleggen.De invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste zal er naar verwachting
toe leiden dat nieuwkomers, met name gezinsvormers en gezinsherenigers, zich
beter hebben voorbereid op hun komst naar Nederland. Omdat zij in het herkomstland
al een begin hebben gemaakt met de taalverwerving en ook al enig zicht hebben
op de Nederlandse samenleving, hebben zij een betere startpositie, zullen
zij sneller kunnen integreren en zullen zij beter voorbereid zijn op deelname
aan inburgeringscursussen in Nederland. De inburgering in het buitenland moet
immers in perspectief gezien worden van de verdere (verplichte) inburgering
in Nederland. De regering meent, zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie,
dat dit nieuwe inburgeringsvereiste aan de voorkant van het immigratie- en
inburgeringsproces ertoe zal leiden dat er aanzienlijk minder sprake zal zijn
van cumulatie van achterstanden bij bepaalde groepen nieuwkomers, die hun
deelname aan de samenleving verhindert.Zoals ik hiervoor in paragraaf 3 al heb aangegeven, heeft het nieuwe
inburgeringsvereiste niet primair tot doel, zo antwoord ik de leden van de
PvdA-fractie, de instroom van nieuwe migranten te beperken. De meest wenselijke
situatie zou zijn dat iedere potentiële nieuwkomer zich reeds in het
land van herkomst voldoende oriënteert op de taal en samenleving van
het land waar hij zich wil vestigen. De realiteit is echter dat daarvan in het verleden geen sprake is geweest en dat velen, ook na hun inreis
in Nederland, onvoldoende inzet en doorzettingsvermogen tonen om van hun integratie
een succes te maken. Omdat de regering hen er voortaan aan zal houden de nodige
inzet en doorzettingsvermogen te tonen vóórdat zij naar Nederland
mogen komen, verwacht ik wel een immigratiebeperkend effect. Wie zich niet
reeds in het buitenland voldoende moeite getroost om de vereiste basiskennis
te verwerven, zal voortaan in beginsel niet in aanmerking komen voor toelating
tot Nederland. Na invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste zal moeten
blijken om hoeveel potentiële nieuwkomers het daarbij gaat.Er zijn op dit moment geen gegevens over de te verwachten kwantitatieve
effecten van het nieuwe inburgeringsvereiste op de omvang van de immigratie
en het gedrag van gezinsvormers en gezinsherenigers beschikbaar. Daarom, zo
antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, moet de vergelijking met het aantal
nieuwkomers in Nederland die onder de huidige Wet inburgering in Nederland
het niveau 1 van de profieltoets niet halen, zo worden opgevat dat dat slechts
bij benadering een indicatie geeft van de mogelijke effecten. In 2002 betrof
het 25 à 30% van de inburgeraars. Daarbij moet rekening worden gehouden
met de grote verschillen tussen de huidige situatie in Nederland en de situatie
zoals die na invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland
zal bestaan. Voor zover de genoemde percentages daadwerkelijk indicatief zouden
zijn voor de mogelijke effecten van het nieuwe inburgeringsvereiste, geven
zij die groep vreemdelingen aan die niet in eerste instantie, dan wel na forse
extra investeringen in tijd en moeite, voor het basisexamen zullen slagen.De criteria voor de evaluatie die twee jaar na inwerkingtreding van het
onderhavige wetsvoorstel is voorzien, staan nog niet volledig vast. Het nieuwe
inburgeringsvereiste is, zoals ook uit de doelstelling daarvan blijkt, in
ieder geval geslaagd indien de instroom van vreemdelingen die moeizaam integreren,
is afgenomen en de integratie van nieuwkomers beter en efficiënter verloopt.
Het ligt in de rede dat de evaluatie ook daarop wordt gericht en dat daarbij
tevens de aantallen gevallen worden onderzocht waarin het basisexamen bij
de eerste examinering, pas in tweede of latere instantie, dan wel in het geheel
niet, is behaald.Het nieuwe inburgeringsvereiste selecteert in het buitenland op de aanwezigheid
van inzet en doorzettingsvermogen om ook in Nederland een succes van de inburgering
te maken. Uit het eerste deeladvies van de Commissie Franssen blijkt dat het
gekozen taalvaardigheidsniveau A1-min weliswaar hoge leerinvesteringen van
de potentiële nieuwkomer vergt en selecterend werkt op diens bereidheid
en motivatie, maar ook dat deze selectie niet samenhangt met verschillen tussen
laag- en hoogopgeleiden, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie. Bij
dit niveau gaat het, anders dan de Commissie Franssen bij de hogere taalvaardigheidsniveaus
A1 en A1+ verwacht, om de selectie van personen die kunnen en willen investeren
in hun eigen inburgering. Iedere potentiële nieuwkomer met voldoende
motivatie kan, ongeacht zijn opleidingsniveau, voor het basisexamen inburgering
slagen. Wel verwacht de Commissie Franssen verschillen in de tijdsinvesteringen
die laag- en hoogopgeleiden moeten doen om zich naar het niveau A1-min toe
te werken, maar dat neemt niet weg dat het basisexamen voor beide groepen
haalbaar is en derhalve de laagopgeleiden niet uitsluit. Overigens heeft naar
mijn inschatting ook niet iedere hoogopgeleide per definitie grotere capaciteiten
om zich een vreemde taal eigen te maken en zijn er ook laagopgeleiden met
grote leervaardigheden die echter niet in een formele opleiding zijn aangetoond.Ik heb geen redenen om aan te nemen dat het nieuwe inburgeringsvereiste
zal leiden tot een toename van illegaal verblijvende vreemdelingen
in ons land. Onderzoek als dat van Engbersen, Staring, Leun, Van der Boon,
Van der Heijden en Cruijff (Illegale vreemdelingen in Nederland: omvang, overkomst,
verblijf en uitzetting, Rotterdam, RISBO Contractresearch, Erasmus Universiteit,
2002) wijst uit, zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie, dat illegalen
in toenemende mate een beroep moeten doen op ondersteunende netwerken van
onder meer familie en kennissen om zich te kunnen handhaven. Dit impliceert
een sterke afhankelijkheid en een kwetsbare maatschappelijke positie, terwijl
er geen zicht is op wijziging van die afhankelijke situatie. Illegaal verblijf
in Nederland biedt geen enkel perspectief. Omdat ik bovendien een actief toezichtbeleid
voor sta, dat gericht is op het opsporen en uitzetten van alle illegale vreemdelingen,
en daartoe in de Illegalennota (Kamerstukken II 2003–2004, 29 537,
nr. 1) ook aanvullende maatregelen heb aangekondigd, heb ik geen redenen om
aan te nemen dat zich als gevolg van het nieuwe inburgeringsvereiste een nieuwe
categorie van illegalen zal vormen. De stelling dat dat wel het geval zal
zijn, zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, zal niet bij de evaluatie
van het nieuwe inburgeringsvereiste worden betrokken. De belangrijkste reden
hiervoor is dat de stelling in hoge mate speculatief is. Illegalen zijn personen
die niet in ons land thuishoren. Het kabinet voert een actief beleid om illegaliteit
tegen te gaan en om illegalen te laten terugkeren naar hun herkomstland. Personen
die kiezen voor verblijf in Nederland zonder te voldoen aan de daarvoor gestelde
voorwaarden, waaronder het nieuwe inburgeringsvereiste, zullen met dat beleid
te maken krijgen. Bij effectieve uitvoering van het beleid tegen illegaliteit
kan de invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste geen nieuwe categorie
illegalen opleveren.7. Verhouding tot andere regelingen, waaronder internationaal
en (komend) communautair recht7.1. Vrij verkeer van personenDe werking van het fundamentele recht op vrije personenverkeer voor burgers
van de Unie, zo antwoord ik de leden van de CDA-, PvdA- en SGP-fracties, kan
er toe leiden dat een Nederlander die gebruik maakt van zijn recht op vrij
verkeer en zich in een andere lidstaat heeft gevestigd, nadat gezinshereniging
of -vorming met een onderdaan van een derde land door die andere lidstaat
is toegestaan, met het betreffende gezinslid naar Nederland terugkeert zonder
dat dat gezinslid het basisexamen inburgering heeft afgelegd of een vergelijkbaar
inburgeringstraject heeft gevolgd. Dat kan zich alleen voordoen, indien degene
bij wie de onderdaan van een derde land verblijf als gezinslid beoogt, de
nationaliteit bezit van een lidstaat van de Unie, voldoet aan de voorwaarden
voor de uitoefening van het recht op vrij verkeer en daarvan ook daadwerkelijk
gebruik maakt. In Nederland gevestigde onderdanen van derde landen hebben
immers geen recht op vrij verkeer binnen de Unie, terwijl dat recht ook voor
de burgers van de Unie niet onvoorwaardelijk is. Bovendien zou uit het arrest
van het Hof van Justitie van 23 september 2003 in de zaak van Hacene
Akrich (zaak nummer C-109/01, PbEG C-275, JV 2004/1)
kunnen worden afgeleid dat die andere lidstaat in een dergelijk geval niet
op grond van het huidige gemeenschapsrecht en met name artikel 10 van verordening
1612/68 van de Raad van 15 oktober 1968 betreffende het vrije verkeer
van werknemers binnen de Gemeenschap, gehouden is een onderdaan van een derde
land tot zijn grondgebied toe te laten. Met het oog op een stringenter immigratieen
integratiebeleid dat het gemeenschapsrecht in deze gevallen lijkt toe te staan,
heb ik begin dit jaar de Europese Commissie om advies gevraagd. Naar aanleiding
van de recente berichtgeving over omzeiling van de nationale regelgeving ben
ik ook, zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie, in overleg getreden met
mijn Belgische ambtsgenoot. Hoewel het de lidstaten tot op zekere hoogte vrij staat om de toelating van onderdanen van derde landen te regelen
binnen de kaders die de Europese instrumenten inzake het vrije personenverkeer
en het recht op gezinshereniging stellen, onderstreept de door de leden van
de diverse fracties aangehaalde situatie nogmaals de noodzaak om in Europees
verband tot samenwerking op het gebied van immigratie en integratie te komen.
De richtlijn 2003/86/EG inzake het recht op gezinshereniging (PbEG 2003, L 251) staat weliswaar ook de andere lidstaten toe om
voorafgaande inburgering verlangen voor toelating, maar dat neemt niet weg
dat Nederland met het nieuwe inburgeringsvereiste in Europees verband voorop
loopt en dat nog geen van de andere lidstaten op dit moment een vergelijkbaar
algemeen inburgeringsvereiste hanteert. De huidige stand van zaken is, zo
antwoord ik de leden van de CDA-fractie, dat het beleid van de lidstaten met
betrekking tot gezinshereniging of gezinsvorming onderlinge verschillen vertoont.
De meeste lidstaten, waaronder Frankrijk, Duitsland, Italië en Denemarken,
stellen voorwaarden met betrekking tot inkomen en huisvesting. Enkele lidstaten
als België en Zweden stellen deze voorwaarden niet. De recentelijk toegetreden
lidstaten vertonen hetzelfde beeld. Een aantal van hen, waaronder Estland
en Letland, stelt zowel een inkomensvereiste als een huisvestingsvereiste,
terwijl Slovenië een inkomenseis stelt, en andere lidstaten als Polen
en Slowakije gezinshereniging en -vorming toestaan indien en zodra er sprake
is van een aantoonbare huwelijkse relatie.7.2. Langdurig ingezeten onderdanen van derde landenIngevolge artikel 15, derde lid, van de Richtlijn 2003/109/EG van de Raad
van 25 november 2003 betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen
van derde landen (PbEG L 16/45 van 23 januari
2004) mag Nederland van de langdurig ingezetene die die status in een andere
lidstaat heeft verkregen en daarbij aan integratievoorwaarden heeft moeten
voldoen, geen inburgering in het buitenland verlangen, indien deze langdurig
ingezetene zich op de voet van hoofdstuk III van de richtlijn in Nederland
wil vestigen. Daarmee moet Nederland de beoordeling door de autoriteiten van
die eerste lidstaat, dat de betrokken vreemdeling in voldoende mate in de
samenleving van die lidstaat is ingeburgerd, als het ware erkennen, zo antwoord
ik de leden van de CDA- en VVD-fracties. Overigens moet, nu Nederland op het
gebied van de integratiebevorderende maatregelen in Europees verband voorop
loopt, nog worden bezien of en in hoeverre de andere lidstaten in 2006, als
de Richtlijn langdurig ingezeten derdelanders in nationale wetgeving moet
zijn omgezet, daadwerkelijk integratievoorwaarden verbinden aan de toekenning
van de status van langdurig ingezetene. Voor zover daarvan geen sprake is,
geldt de hoofdregel van artikel 15, derde lid, eerste alinea van de richtlijn,
die Nederland toestaat om van de onderdanen van derde landen te verlangen
dat deze overeenkomstig het nationale recht voldoen aan integratievoorwaarden.
Dat laatste houdt in dat ook de langdurig ingezetenen vóór hun
komst naar Nederland in het buitenland zullen moeten inburgeren.De langdurig ingezeten derdelander, die zich op de voet van hoofdstuk
III van de richtlijn in Nederland vestigt, zal in het bezit worden gesteld
van een verblijfsvergunning regulier voor bepaalde tijd. Ingevolge de derde
alinea van artikel 15, derde lid, van de Richtlijn langdurig ingezeten derdelanders,
mag van hem wel worden verlangd dat hij deelneemt aan taalcursussen, zo antwoord
ik de leden van de CDA- en VVD-fracties voorts. Nederlands leren is immers
de eerste voorwaarde voor inburgering en ook voor een derdelander die voldoende
kennis heeft van de samenleving van een andere Europese lidstaat, is beheersing
van het Nederlands noodzakelijk voor volwaardige deelname aan de Nederlandse
samenleving. Overigens komen langdurig ingezetenen die als arbeidsmigrant
of student (artikel 14, tweede lid, onder a en b, van de richtlijn) gebruik
maken van hun mobiliteit op de voet van hoofdstuk III, voor een tijdelijk
doel naar ons land. Zij zijn om die reden niet als nieuwkomer in de zin van
de Wet inburgering nieuwkomers inburgeringsplichtig. Daarnaast zal Nederland
op grond van artikel 23, eerste lid, in samenhang met artikel 5, tweede lid,
van die richtlijn voor de toekenning van de status van langdurig ingezetene
in ons land, verlangen dat deze derdelander voldoet aan integratievoorwaarden
overeenkomstig de Nederlandse regelgeving. Dit inburgeringsexamen in Nederland
zal meer omvatten dan slechts kennis van de Nederlandse taal. In het nieuwe
inburgeringsstelsel, zoals geschetst in de contourennota«Herziening
van het inburgeringsstelsel», wordt voorzien in een inburgeringsexamen
in Nederland als voorwaarde voor de verlening van een verblijfsvergunning
voor onbepaalde tijd.7.3. Europees verdrag tot bescherming van de rechten van
de mens en de fundamentele vrijhedenZoals ook de Adviescommissie voor Vreemdelingenzaken en de Raad van State
(Kamerstukken II, 2003–2004, 29 700, nr. 4, p. 6) onderschrijven,
voldoet het nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland in het algemeen
aan de eisen die de Straatsburgse jurisprudentie aangaande het bestaan van
een positieve verplichting uit artikel 8 van het Europees verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden aan de verdragsstaten
stelt, aangezien het hierbij gaat om de eerste toelating van vreemdelingen.
De aan de verdragssstaten gelaten beoordelingsvrijheid (de «margin of
appreciation») is daarbij ruimer dan bij verblijfsbeëindiging.
In het licht van artikel 8 van dat verdrag acht ik de gevolgen van achterblijvende
integratie op de oververtegenwoordiging van etnische minderheden in de criminaliteitsstatistieken,
zo antwoord ik de leden van de PvdA-fractie, van belang. Die gevolgen zijn
reeds lange tijd bekend. Ik verwijs hierbij onder meer naar de notitie Criminaliteit
in relatie tot integratie van etnische minderheden (Kamerstukken II 1997/98,
25 726, nr. 1), de Rapportage Integratiebeleid Etnische Minderheden 2002 (Kamerstukken
II 2002/03, 28 612, nr. 2, p. 8–9, 29–30), de notitie Integratie
in het perspectief van immigratie (Kamerstukken II, 2001/02, 28 198,
nr. 2, p. 36) en de kabinetsreactie op het eindrapport van de Commissie Blok.
Dit algemene belang van de openbare orde is een relevante factor bij de beoordeling
van de verenigbaarheid van het nieuwe inburgeringsvereiste met het door artikel
8 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de
fundamentele vrijheden gewaarborgde recht op eerbiediging van het gezinsleven.
Datzelfde geldt voor het algemene belang van de nationale veiligheid. In dat
verband wijs ik er op dat achterblijvende integratie kan leiden tot marginalisering
en segregatie waardoor men zich afkeert van de samenleving en terugvalt op
verouderde normen en waardenpatronen en vatbaar wordt voor de invloed van
een kleine groep die geneigd is tot extremisme en terrorisme. In de kabinetsreactie
op het eindrapport «Bruggen bouwen» van de Tijdelijke Commissie
Onderzoek Integratiebeleid (Kamerstukken III 2003/04, 28 689, nr. 17)
is er op gewezen dat de westerse samenleving in 2001 op ruwe wijze kennis
heeft gemaakt met niet eerder vertoonde vormen van extremisme en terrorisme,
bedreven uit naam van (niet namens) de islam. Nadien hebben zich ook in West-Europa
en recentelijk in ons land uitingen van moslimterrorisme voorgedaan. Het moslimterrorisme
is een reëel veiligheidsprobleem, nu gebleken is dat ook in ons land
rekrutering voor de jihad plaatsvindt en een klein deel van de moslimjeugd
gevoelig blijkt te zijn voor de antiwesterse propaganda van de rekruteurs.
Verdergaande radicalisering heeft als reëel risico dat niet-geïntegreerde
vreemdelingen zich anti-westers gaan opstellen en de in de westerse samenleving
als algemeen geaccepteerde grondwaarden en normen als gelijkheid van man en vrouw, non-discriminatie van homoseksuelen en vrijheid van
meningsuiting, zullen aantasten.Zoals ik hiervoor reeds heb aangegeven, selecteert het vereiste niveau
(A1-min) niet op het opleidingsniveau van de potentiële nieuwkomer. Uiteraard
zullen er altijd wel persoonlijke verschillen aanwijsbaar zijn die ervoor
zorgen dat de ene vreemdeling vanwege persoonlijke omstandigheden meer doorzettingsvermogen
zal moeten opbrengen dan een ander, maar dat neemt niet weg, zo antwoord ik
de leden van de SGP-fractie, dat een ieder met voldoende motivatie en doorzettingsvermogen
het basisexamen inburgering met goed gevolg kan afleggen. In die zin is van
selectie op mentale capaciteiten dan ook geen sprake. Wel deel ik de mening
van deze leden dat een gebrekkige geestelijke ontwikkeling in een voorkomend
geval kan leiden tot spanning met het recht op gezinsleven zoals verwoord
in artikel 8 van het Europees verdrag tot bescherming van de rechten van de
mens en de fundamentele vrijheden. Ik denk dan met name aan gevallen waarin
een ernstige geestelijke handicap het de individuele gezinshereniger of -vormer
blijvend onmogelijk maakt om het basisexamen met goed gevolg af te leggen
en zo aan de voorwaarden voor toelating tot Nederland te voldoen. Zoals ik
in de beantwoording van de vragen van de leden van de PvdA-fractie heb aangegeven,
ben ik dan ook voornemens in het Vreemdelingenbesluit 2000 een vrijstelling
op te nemen voor vreemdelingen die wegens een ernstige geestelijke of lichamelijke
handicap blijvend in de onmogelijkheid verkeren om het basisexamen met goed
gevolg af te leggen. Die vrijstelling zal ook soelaas bieden in die gevallen
waarin een spraakgebrek dat menselijk communicatie en examinering met behulp
van de spraakherkenningscomputer verhindert. De werking van deze vrijstelling,
zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie voorts, zal worden betrokken bij
de evaluatie van de regeling van inburgering in het buitenland, die op een
termijn van twee jaar na inwerkingtreding van de wet is voorzien.7.4. Europees Sociaal HandvestHet nieuwe inburgeringsvereiste in het buitenland, zo antwoord ik de leden
van de PvdA-fractie, staat naar mijn mening niet op gespannen voet met (artikel
19, zesde lid, van) het Europees Sociaal Handvest, dat bepaalt dat de hereniging
van arbeidsmigranten met hun gezinsleden zoveel mogelijk moet worden vergemakkelijkt.
Zoals gezegd, zijn arbeidsmigranten ingevolge artikel 1, eerste lid, onder
a, ten eerste, in samenhang met het tweede lid, onder a en b, van de Wet inburgering
nieuwkomers immers niet als nieuwkomer inburgeringsplichtig, aangezien zij
voor een tijdelijk doel naar Nederland komen. Datzelfde geldt voor hun gezinsleden.
Dat betekent dat arbeidsmigranten, dus ook die arbeidsmigranten die afkomstig
zijn uit een land dat wèl partij is bij het Europees Sociaal Handvest
maar niet bij het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap of de
Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, niet aan het nieuwe
inburgeringsvereiste hoeven te voldoen. Arbeidsmigratie uit dergelijke landen
is sedert de jaren zestig van de vorige eeuw overigens zeer beperkt. De in
artikel 19, zesde lid, van het Europees Sociaal Handvest opgenomen verplichting
ziet naar mijn mening niet op gezinsvorming door Nederlanders of door kinderen
van een migrerende werknemer die niet zelf migrerende werknemers zijn.Daarbij komt dat het Europees Sociaal Handvest naar mijn mening niet zo
ruim moet worden uitgelegd dat ook bij achterblijvende integratie een voortdurende
gezinsmigratie naar Nederland, ongeacht of het gezinshereniging of -vorming
betreft, moet worden toegestaan met alle gevolgen van dien. Gelet op de problematiek
als gevolg van achterblijvende integratie bij voortdurende immigratie, zijn
de mogelijkheden om gezinsmigratie naar Nederland op sociaal-maatschappelijk
verantwoorde wijze toe te staan, niet onbeperkt. Artikel 19, zesde lid, van
het Europees Sociaal Handvest heeft het in dit verband over het zoveel mogelijk vergemakkelijken van gezinshereniging.Ten slotte wijs ik in dit verband nog op artikel 31 van het Europees Sociaal
Handvest, dat voorziet in de mogelijkheid om het recht op gezinshereniging
te beperken, indien zulks in een democratische samenleving noodzakelijk is
voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen en voor de bescherming
van de openbare orde, de nationale veiligheid, de volksgezondheid of de goede
zeden. De achterblijvende integratie van etnische minderheden in de Nederlandse
samenleving is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een centraal sociaal
probleem, zowel voor de migranten zelf die daardoor op groepsniveau worden
belemmerd in hun ontplooiingsmogelijkheden en in hun volwaardige deelname
aan de Nederlandse samenleving, als ook voor de samenleving als geheel. De
regering ziet zich daarom genoodzaakt de integratie van (gezins)migranten
aanzienlijk te verbeteren, opdat een aanzienlijke en structurele verbetering
van de sociaal-maatschappelijke positie van (gezins)migranten in Nederland
kan worden bereikt.8. Financiële en uitvoeringsaspectenHet examensysteem zoals mij dat voor ogen staat is, anders dan de leden
van de SP-fractie veronderstellen, aanzienlijk goedkoper dan andere examensystemen
waarbij de examenresultaten door mensen worden beoordeeld. Uiteraard moeten
er in de voorbereidingsfase kosten voor de noodzakelijke technische voorzieningen
worden gemaakt en ook moeten de medewerkers, die het examen zullen afnemen,
worden opgeleid. Nadat die maatregelen eenmaal getroffen zijn, zijn de kosten
van het afnemen en het beoordelen van de basisexamens echter laag in vergelijking
tot dezelfde kosten in andere examensystemen. Met name door de examinering
met behulp van een spraakherkenningscomputer en de aansluiting bij de bestaande
infrastructuur van de mvv-procedure, is de inburgering in het buitenland zo
ingericht, zo antwoord ik de leden van de GroenLinks-fractie, dat de kosten
daarvan zo beperkt mogelijk blijven.Gelet op het belang van de inburgering in het buitenland voor de integratie
van nieuwkomers in Nederland, acht de regering die kosten ook alleszins redelijk.
Daarbij komt nog dat tegenover de overheidskosten voor de inrichting van de
examenstructuur verminderde uitgaven ten aanzien van de inburgering in Nederland
zullen staan, aangezien de nieuwkomers die het basisexamen met goed gevolg
hebben behaald tot op zekere hoogte al ingeburgerd zijn en naar verwachting
dus minder onderwijs nodig hebben. Een voorafgaande en louter financiële
kosten-baten-analyse, zoals door de Commissie Franssen is voorgesteld, acht
ik te eenzijdig. Een dergelijke analyse veronderstelt immers dat alle effecten
van het nieuwe inburgeringsvereiste voor onze samenleving en voor de nieuwkomer
op geld kunnen worden gewaardeerd, zo antwoord ik de leden van de PvdA- en
GroenLinks-fracties. Ik wijs er in dit verband voorts nog op dat de kosten
voor de potentiële nieuwkomer, afgezien van de door te berekenen examenkosten
van 350 euro en het examenprogramma van enkele tientallen euro's, afhankelijk
zijn van de wijze waarop deze verkiest zich de vereiste basiskennis eigen
te maken.Het in de Memorie van Toelichting (p. 19) vermelde bedrag van € 5,882
miljoen in 2005, zo antwoord ik de leden van de CDA-fractie, bestaat gedeeltelijk
uit eenmalige kosten voor de ontwikkeling van het basisexamen inburgering
en de noodzakelijke aanpassingen van de diplomatieke en consulaire posten
in het buitenland (€ 3,558 miljoen). Daarnaast is voor
de eerste helft van 2005 een bedrag van € 2,324 miljoen geraamd
voor de exploitatie. De regering gaat er vanuit dat de kosten van de exploitatie
van de basisexamens inburgering in het buitenland vanaf 2006 zullen worden
terugverdiend. Indien de werkelijk afgenomen aantallen basisexamens na 2006
zodanig afwijken van de aantallen waarvan is uitgegaan, dat er om die reden
een nadelig verschil ontstaat, zal in dat jaar worden bezien hoe dat wordt
gecompenseerd.De prijs van het basisexamen inburgering, zo antwoord ik de leden van
de CDA- en SGP fracties, is opgebouwd uit de kosten voor het ontwikkelen van
de examens, het aanpassen van de posten in het buitenland voor het afnemen
van de examens – bouwkundige aanpassing en inrichting van gebouwen,
de aanschaf en inbouw van biometrische identificatie-apparatuur – personeelskosten,
kosten voor klachtenbehandeling door het ministerie van Buitenlandse Zaken,
licentiekosten van de examens, telefoonkosten, kosten van verversing van de
examenopgaven en kosten van behandeling van bezwaar en beroep door de Immigratie-
en Naturalisatiedienst. Door een risico-opslag voor het geval er minder examens
worden afgelegd dan de geraamde 16 777, is de prijs van het examen ook
kostendekkend, indien op jaarbasis circa 20% minder basisexamens worden afgelegd
dan wordt aangenomen.Aangezien het aantal extra procedures bij de vreemdelingenkamers en de
Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State, zo antwoord ik de leden
van de PvdA-fractie, afhangt van een aantal onzekere factoren, waaronder het
effect van het nieuwe beleid op het totale aantal aanvragen, het percentage
aanvragen dat na invoering van het nieuwe inburgeringsvereiste niet voor inwilliging
in aanmerking blijkt te komen en het percentage daarvan waarin de aanvrager
niet in die beslissing berust, is het niet doenlijk deze van te voren te kwantificeren.
Aangezien er van uit wordt gegaan dat het aantal aanvragen na invoering van
het nieuwe inburgeringsvereiste zal dalen, verwacht ik dat ook bij een eventuele
toename van het afwijzings- en doorprocedeerpercentage de extra kosten voor
de hele vreemdelingenketen beperkt blijven.Het verwachte aantal van 16 777 examens per jaar, zo antwoord ik
de leden van de CDA en SGP-fracties, is afgeleid uit het in de Justitie-begroting
geraamde aantal van 14 400 aanvragen om een machtiging tot voorlopig
verblijf in 2005, waarbij er rekening mee is gehouden dat een aantal aanvragers
die het basisexamen niet direct de eerste maal met goed gevolg hebben afgelegd,
dat examen binnen een jaar voor een tweede maal zullen willen afleggen. Voorts
is rekening gehouden met de verwachte effecten van de recente verhoging van
de leeftijds- en inkomenseisen bij gezinsvorming.De kosten voor het ontwikkelen, implementeren en exploiteren van het nieuwe
examensysteem zullen in 2005 naar verwachting € 5,882 miljoen bedragen.
In 2006 en de daarop volgende jaren zullen de exploitatiekosten € 4,648
miljoen bedragen. Daartegenover staan inkomsten uit examengelden, die in 2005
worden geraamd op € 2,936 miljoen en in 2006 en de daarop volgende
jaren op € 5,872 miljoen.De kosten om een hoogopgeleide anderstalige en een gealfabetiseerde laagopgeleide
onder het bestaande stelsel van de Wet inburgering nieuwkomers op het niveau
A1 te brengen, zijn niet bekend, zo antwoord ik de leden van de SP-fractie,
nu in het huidige systeem wordt gerekend met een bedrag per cursus van gemiddeld
zeshonderd uur, dat aan de gemeente per inburgeraar beschikbaar wordt gesteld.
De commissie Franssen heeft in haar eerste deeladvies wel een inschatting
gemaakt van het aantal uren dat een laagopgeleide en een hoogopgeleide zullen
moeten investeren om het vereiste taalvaardigheidsniveau A1-min voor mondelinge vaardigheden te behalen. Voor hoogopgeleiden in een situatie
van zelfstudie zonder ondersteuning door een docent wordt het aantal studie-uren
op tenminste 100 uur geraamd. Voor laagopgeleiden wordt de benodigde tijdsinvestering
op ten minste 200 à 300 uren geschat. De voorbereiding op het examenonderdeel
kennis van de Nederlandse samenleving zal daarnaast nog een extra tijdsinvestering
vergen.Het invoeren van het basisexamen inburgering in het buitenland heeft ten
doel, zo antwoord ik de leden van de SGP-fractie, potentiële nieuwkomers
zich in het land van herkomst resultaatsgericht voor te laten bereiden op
hun verblijf in Nederland door verwerving van basiskennis van de Nederlandse
taal en de Nederlandse samenleving als voorwaarde voor hun toelating te stellen,
en door dat ook daadwerkelijk op objectieve wijze te examineren. Daardoor
zal hun verdere inburgering en integratie in Nederland naar verwachting sneller
en efficiënter verlopen. Of inburgering in het buitenland inderdaad kostenefficiënt
is voor de inburgering in Nederland kan pas na de evaluatie van het nieuwe
inburgeringsvereiste worden beoordeeld. Een immigratiebeperkend effect, waarmee
overigens wel rekening wordt gehouden, is niet als doel van het nieuwe inburgeringsvereiste
gesteld.De investeringen voor inburgering in het buitenland worden, zo antwoord
ik de leden van de SGP-fractie voorts, niet gefinancierd uit andere posten
op de begroting van Justitie.Op dit moment treffen enkele gezamenlijke projectgroepen van de ministeries
van Justitie en Buitenlandse Zaken voorbereidende maatregelen voor de realisatie
van het nieuwe examensysteem op de posten in het buitenland. Deze inspanningen
zijn erop gericht om medio 2005 gereed te zijn.9. ArtikelenDe regering wenst het nieuwe inburgeringsvereiste zo spoedig mogelijk
in werking te laten treden, nadat het onderhavige wetsvoorstel tot wet is
verheven en de noodzakelijke voorbereidingen zijn afgerond. Zij stelt alles
in het werk om integrale invoering van het basisexamen inburgering per medio
2005 op alle Nederlandse beroepsconsulaire vertegenwoordigingen te realiseren
en ziet op dit moment geen redenen om aan te nemen dat integrale implementatie
per medio 2005 niet gerealiseerd zal kunnen zijn, zo antwoord ik de leden
van de CDA-fractie. Aangezien het nieuwe inburgeringsvereiste een belangrijke
wijziging van het Nederlandse immigratie- en integratiebeleid markeert, die
een uitgebreide en zorgvuldige voorbereiding vergt, zal het uiteraard niet
worden ingevoerd vóórdat alle noodzakelijk maatregelen voor
de uitvoering ervan, waaronder het scheppen van de technische randvoorwaarden
op alle daarvoor in aanmerking komende posten in het buitenland, getroffen
zijn, zo antwoord ik de leden van de fracties van de VVD, GroenLinks en de
ChristenUnie. Hoewel in korte tijd al zeer grote voortgang is geboekt, wordt
onverminderd hard doorgewerkt aan de zorgvuldige en integrale invoering van
het nieuwe inburgeringsvereiste. In dat kader zal ik, zoals ik hiervoor in
paragraaf 5 in antwoord op de vragen van de CDA-fractie heb aangegeven,
het ontwerp-besluit met de regels omtrent de inburgering in het buitenland
aan de voorzitter van de Tweede Kamer zenden, zodra ik het advies van de Adviescommissie
voor Vreemdelingenzaken heb ontvangen en verwerkt.Het nieuwe vereiste van inburgering in het buitenland vormt één
van de algemene voorwaarden voor de toelating van vreemdelingen tot Nederland.
Om die reden is het opgenomen in artikel 16, eerste lid, van de Vreemdelingenwet
2000, waarin ook de andere algemene toelatingsvoorwaarden zijn
opgenomen. Het voorgestelde onderdeel h van dat artikellid brengt duidelijk
tot uitdrukking, zo antwoord ik de leden van de VVD-fractie, dat de vreemdeling
die vóór inreis mvv-plichtig en ná inreis inburgeringsplichtig
is, als regel zal moeten beschikken over basiskennis van de Nederlandse taal
en de Nederlandse samenleving. Met deze leden ben ik van mening dat het hier
gaat om een nieuw en zeer belangrijk vereiste dat een duidelijke omslag in
het Nederlandse immigratie- en integratiebeleid markeert. Het nieuwe vereiste
is voldoende prominent opgenomen in een afzonderlijk wetsvoorstel, dat in
artikel III een aparte citeertitel (Wet inburgering in het buitenland) heeft
meegekregen, en ook de nodige aandacht in de (publieks)voorlichting zal genieten.
Belangrijker dan de vraag naar de plaats en het aantal artikelleden in de
Vreemdelingenwet 2000, acht ik het doel en de effecten van het nieuwe inburgeringsvereiste,
waarop ik hiervoor in de paragrafen 3 en 6 van deze nota nader ben ingegaan.Met de leden van de VVD-fractie ben ik van mening dat als uitgangspunt
moet gelden dat de aanvraag om een machtiging tot voorlopig verblijf wordt
afgewezen, indien de potentiële nieuwkomer het basisexamen inburgering
niet met goed gevolg heeft afgelegd. Een imperatief geformuleerde beleidsregel
met die strekking zal in de Vreemdelingencirculaire 2000 worden opgenomen.
Omdat inburgering in het buitenland een belangrijke, maar geheel nieuwe omslag
markeert in het immigratie- en integratiebeleid, waarmee noch in Nederland,
noch in enig ander Europees land, enige ervaring is opgedaan, acht ik een
imperatieve redactie van deze afwijzingsgrond in de Vreemdelingenwet 2000
of het Vreemdelingenbesluit 2000 op dit moment niet verantwoord. Op dit moment
kunnen reeds bepaalde categorieën vreemdelingen worden geïdentificeerd
van wie voorafgaande inburgering in het buitenland op grond van onze internationale
verplichtingen in ieder geval niet kan worden verlangd. Ik wijs in dit verband
op artikel 7, tweede lid, tweede alinea, van de richtlijn 2003/86/EG van de
Raad van 3 oktober 2003 inzake het recht op gezinshereniging (PbEG 2003, L 251), op grond waarvan geen voorafgaande
inburgering in het buitenland kan worden verlangd van een vreemdeling die
als gezinslid van een vluchteling naar Nederland wil komen. Ik wijs voorts
op artikel 15, derde lid, van richtlijn 2003/109/EG van 25 november 2003
betreffende de status van langdurig ingezeten onderdanen van derde landen
(PbEG 2004, L 16), dat Nederland verbiedt voorafgaande
inburgering te verlangen van de langdurig ingezeten derdelander die op grond
van de nationale wetgeving van een andere lidstaat reeds aan integratiecriteria
heeft moeten voldoen om de status van langdurig ingezeten derdelander te verkrijgen.
Verder kan, zoals ik hiervoor in paragraaf 4 in antwoord op vragen van
de leden van de PvdA-fractie heb aangegeven, nu al worden voorzien dat het
nieuwe inburgeringsvereiste voor een beperkte categorie vreemdelingen die
vanwege een ernstige lichamelijke of geestelijke handicap blijvend niet in
staat zijn het basisexamen inburgering af te leggen, feitelijk een onmogelijk
te vervullen opgave zal zijn. Dat is niet de bedoeling van het nieuwe inburgeringsvereiste
en zou in die gevallen ook tot strijd met artikel 8 van het Europees verdrag
tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden leiden.Omdat er nog geen ervaring met het nieuwe vereiste in de praktijk is opgedaan,
is op dit moment niet uit te sluiten dat er daarnaast nog andere categorieën
vreemdelingen kunnen worden geïdentificeerd ten aanzien van wie het nieuwe
vereiste niet onverkort kan worden gesteld. Daarom acht ik het op dit moment
niet verantwoord in de wet of de algemene maatregel van bestuur dwingend voor
te schrijven dat de mvv-aanvraag moet worden afgewezen, indien het basisexamen
inburgering niet met succes is afgelegd. Het stelsel van de Vreemdelingenwet
2000 en het Vreemdelingenbesluit 2000 moet in alle gevallen een redelijke
en juiste beslissing in overeenstemming met onze internationale
verplichtingen kunnen waarborgen. Dat ligt anders ten aanzien van een imperatief
geredigeerde beleidsregel in de Vreemdelingencirculaire 2000, waarvan in onvoorziene
gevallen met toepassing van artikel 4:84 van de Algemene wet bestuursrecht
kan worden afgeweken, indien bijzondere en niet in die beleidsregel verdisconteerde
omstandigheden in het individuele geval bij onverkorte toepassing van die
beleidsregel zouden leiden tot kennelijke onevenredigheid. Bij de toepassing
van deze afwijkingsbevoegdheid past overigens terughoudendheid.Na de evaluatie van de inburgering in het buitenland, die op een termijn
van twee jaar is voorzien, zal meer inzicht ontstaan in de werking van het
nieuwe inburgeringsvereiste en in de gevallen waarin dat vereiste –
bijvoorbeeld om strijd met artikel 8 van het Europees verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden te voorkomen –
niet onverkort kon worden gesteld. Afhankelijk van de uitkomsten van die evaluatie
zal de regering de mogelijkheid van een imperatieve redactie in het Vreemdelingenbesluit
2000 overwegen.De Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. VerdonkBIJLAGE 1Aandeel van gesloten huwelijken van allochtonen met autochtonen
(1999–2001)BIJLAGE 2Aandeel van in Nederland woonachtige allochtonen die de
partner uit het land van herkomst laten komen; naar geslacht, herkomst en
migratiegeneratie (1999–2001)BIJLAGE 3Tabellen 1 t/m 3 overgenomen uit het rapport «Inburgeringseisen
als voorwaarde voor verblijf in Nederland» van de Adviescommissie voor
Vreemdelingenzaken (Den Haag, 2004).Tabel 1Gezinsvorming uit Turkije Periodenabsoluut20002 57420013 267 20023 590   Gezinsvorming uit Marokko Periodenabsoluut20002 24620013 303 20023 059Tabel 2Partnerkeuze van gehuwde Turken en Marokkanen in Nederland van de tweede
generatie, 1 januari 2000 (in procenten)MannenTurkenMarokkanen   gehuwd met autochtoon5,414,5 herkomstgenoot uit Nederland19,224,8 andere allochtoon uit Nederland0,93,5 huwelijksmigrant herkomstgenoot71,655,7 huwelijksmigrant andere allochtoon2,91,6   Vrouwen     gehuwd met autochtoon4,65,1 herkomstgenoot uit Nederland24,230,3 andere allochtoon uit Nederland0,91,9 huwelijksmigrant herkomstgenoot69,161,6 huwelijksmigrant andere allochtoon1,31Tabel 3Gemiddeld aantal allochtone huwelijken per jaar, 1997–2001Eerste generatie met eerste generatie 8 000Waarvan:Turken1 800   Marokkanen1 500  Surinamers  900      Tweede generatie allochtoon met autochtone
Nederlander7 700Waarvan:Indiërs/Indonesiërs3 500  Duitser1 900   Belgen  500     Autochtone Nederlanders met eerste generatie
allochtoon7 400 Waarvan:Duitsers800  Surinamers600   Ind(ones)iërs600  Marokkanen300   Antillianen en Turken200 +     Tweede generatie allochtoon met eerste
generatie allochtoon2 300 WaarvanTurken800+  Marokkanen300+   Ind(ones)iërs200+  Surinamers190      Tweede generatie allochtoon met tweede
generatie allochtoon  600WaarvanInd(ones)iërs250  
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29700-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl