Verbanden tussen ontwikkeling en migratie; Brief ministers met de tweede rapportage ontwikkeling en migratie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29693, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

02-01-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29693 nr. 6

23-12-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Ontwikkeling en Migratie in internationaal perspectief1.1 EU1.2 GCIM & IGC2. Uitvoering notitie ontwikkeling en migratie2.1 Capaciteitsopbouw2.2 Mensenhandel2.3 Bescherming in de regio2.4 Terugkeer2.5 Overmakingen van migrantenTot slotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29693Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 693Verbanden tussen ontwikkeling en migratienr. 6BRIEF VAN DE MINISTERS VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKING EN VOOR VREEMDELINGENZAKEN
EN INTEGRATIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 23 december 2005Graag informeren wij u in deze tweede rapportage over de ontwikkelingen
op het gebied van ontwikkeling en migratie. Hiermee komen we tegemoet aan
een toezegging die wij deden in een Algemeen Overleg op 7 december 2004
met de vaste kamer commissies voor Buitenlandse Zaken en voor Justitie. Tijdens
dat overleg zeiden wij toe uw Kamer halfjaarlijks te zullen informeren over
de uitvoering van het beleid op het gebied van ontwikkeling en migratie.In juni 2005 is de eerste rapportage ontwikkeling en migratie naar de
Tweede Kamer verzonden. Het onderwerp migratie staat zowel nationaal als internationaal
onverminderd in de belangstelling. Concreet hebben de gebeurtenissen rond
West-Afrikaanse migranten in de Spaanse enclaves Ceuta en Melilla in Noord-Afrika
ondermeer laten zien wat de gevolgen van illegale migratie kunnen zijn en
hoe belangrijk een goed migratiebeheer binnen en buiten Europa is. Meer algemeen
zijn het rapport van de Global Commission on International Migration (GCIM)
en een mededeling van de Europese Commissie over Ontwikkeling en Migratie
verschenen, waardoor het politieke debat over ontwikkeling en migratie is
geïntensiveerd.Naast de aandacht voor migratie neemt ook de interdepartementale samenwerking
op dit dossier toe. De Ministeries van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en
Economische Zaken zijn in toenemende mate betrokken bij het debat over ontwikkeling
en migratie. De rapportage is met deze departementen, alsmede met het Ministerie
van Financiën, afgestemd.Op 12 augustus 2005 heeft de Adviesraad Internationale Vraagstukken
een advies aan de minister voor Ontwikkelingssamenwerking aangeboden over
de samenhang tussen ontwikkelingssamenwerking en migratie. Dit advies vertoont
vele raakvlakken met het overheidsbeleid van ontwikkeling en migratie. De
AIV concludeert dat migratie en ontwikkelingssamenwerking twee
beleidsterreinen zijn die over het algemeen coherent zijn met elkaar en die
elkaar kunnen versterken. Maar de AIV wijst er ook op dat belangen op beide
beleidsterreinen niet altijd parallel lopen en dat beleidscoherentie politieke
keuzes vergt. De reactie van de minister voor Ontwikkelingssamenwerking op
dit advies zal u begin januari 2006 toegaan. Dat beide teksten elkaar hier
en daar overlappen, achten wij onvermijdelijk.In deze rapportage, net als in de voorgaande, gaat de aandacht allereerst
uit naar internationale ontwikkelingen op het gebied van migratie. Naast ontwikkelingen
binnen de EU gaan wij ondermeer in op het rapport van de Global Commission
on International Migration (GCIM), conform het verzoek van de vaste commissie
voor Justitie. Vervolgens richt de aandacht zich op verschillende onderwerpen
die onder het Nederlandse beleid inzake ontwikkeling en migratie kunnen worden
geschaard. Daarbij beantwoorden wij onder meer vragen van de vaste commissie
voor Justitie over bescherming in de regio en over de besteding van de 5 miljoen
euro voor UNHCR naar aanleiding van de motie Eurlings.11. Ontwikkeling en Migratie in internationaal perspectief1.1 EUHet afgelopen half jaar heeft migratie prominent op de agenda van de EU
gestaan. Allereerst presenteerde de Europese Commissie op 6 september
2005 haar tweede Mededeling Migration and Development:
some concrete orientations.2 In deze
Mededeling deed de Commissie voorstellen over overmakingen, arbeids- en circulaire
migratie, het tegengaan van «brain drain» en de betrokkenheid
van de diaspora. Het standpunt van de regering ten aanzien van deze Mededeling
is u per BNC-fiche toegegaan.3Op 21 november jl. nam de Raad Algemene Zaken en Externe Betrekkingen
(RAZEB) conclusies aan over migratie en de relatie met de externe betrekkingen.
Daarin wordt de Commissie verzocht de voorstellen uit de eerder genoemde Mededeling
nader uit te werken. Daarnaast nam de RAZEB die dag een EU-strategie voor
Afrika aan. Op het punt van migratie zet deze strategie onder meer in op dialoog
en partnerschap, capaciteitsopbouw, geldovermakingen en een toenemende betrokkenheid
van de diaspora bij het migratievraagstuk.Ook tijdens de Euromed Top in Barcelona op 27 en 28 november 2005
was migratie onderwerp van de agenda. Bij die gelegenheid vroeg Nederland,
in de persoon van de minister president, aandacht voor de positieve kanten
van het migratievraagstuk, alsmede de noodzaak om illegale immigratie te bestrijden.
Migratie heeft in het nieuwe Euromed-actieprogramma meer nadruk gekregen.Op 16 december 2005 heeft de Europese Raad prioritaire activiteiten
vastgesteld voor een mondiale benadering van migratie. Deze activiteiten zullen
zich onder meer richten op versterkte samenwerking op het terrein van grensbewaking,
capaciteitsopbouw voor migratiemanagement, terug- en overname en de bescherming
van vluchtelingen. Ook is opgenomen dat in 2006 een EU-Afrika ministeriële
conferentie over migratie zal plaatsvinden. Met deze «global
approach to migration: priority actions»4 wordt concrete invulling gegeven aan het Haags Programma dat onder
het Nederlandse EU-voorzitterschap is aangenomen.Ten slotte wordt begin volgend jaar het vervolg op het Groenboek «over
het beheer van de economische migratie: een EU-aanpak» van de Commissie
verwacht, waarmee het debat over arbeidsmigratie en circulaire migratie een
impuls zal krijgen.1.2 GCIM & IGCOp 9 november 2005 verzocht de vaste commissie voor Justitie om een
kabinetsreactie op het rapport van de Global Commission on International Migration
(GCIM). De GCIM werd in december 2003 opgericht met als doel de Secretaris
Generaal van de Verenigde Naties en overheden te adviseren over een wereldwijde,
coherente benadering van migratie. Op 5 oktober 2005 presenteerde de
GCIM haar bevindingen in een openbaar rapport onder de titel «Migration in an interconnected world: new directions for action». Dit rapport dient mede ter voorbereiding van een Hoge Politieke
Dialoog over migratie, die op 15 en 16 september 2006 in de Algemene
Vergadering van de Verenigde Naties zal plaatsvinden.Het GCIM-rapport biedt een helder overzicht van migratie als internationaal
fenomeen. De hoofdconclusies van de GCIM zijn drieledig en richten zich op:
1. capaciteitsopbouw voor migratiemanagement, 2. beleidscoherentie en 3. versterking
van internationale samenwerking tussen staten en internationale organisaties
op meerdere niveaus. Door het gehele rapport heen benadrukt de GCIM dat het
nationale en internationale migratiebeleid gebaseerd moet zijn op respect
voor de rechten van de mens en fundamentele vrijheden.De GCIM roept niet op tot ondertekening en ratificatie van het VN-Verdrag
inzake de rechten van migranten en hun gezinsleden, maar benadrukt wel dat
internationale standaarden ontwikkeld en nageleefd moeten worden. Net als
de andere EU-lidstaten overweegt de Nederlandse regering dit VN-Verdrag niet
te ondertekenen. Wel is de regering het met de GCIM eens dat de bestaande
mensenrechtenverdragen bescherming bieden aan eenieder die onder de rechtsmacht
van Verdragsstaten valt en dat hier in het nationale en internationale migratiebeleid
rekening mee moet worden gehouden.De regering meent met de GCIM dat sommige overheden een gebrek aan capaciteit
kennen om een effectief migratiebeleid te formuleren en te implementeren.
Met name voor minder welvarende landen ligt hier vaak niet de eerste prioriteit.
De internationale aandacht voor problemen rond migratie, en daarmee ook de
druk op transit- en herkomstlanden om voortvarend op te treden, neemt echter
toe. De recente gebeurtenissen in Ceuta en Melilla zijn in dit verband illustratief.
Nederland erkent het belang van capaciteitsopbouw, zowel voor het ontmoedigen
van illegale migratie als voor het bieden van adequate bescherming aan vluchtelingen.
Daartoe ondersteunt Nederland zowel Europees als bilateraal concrete activiteiten.
Bijvoorbeeld ten aanzien van de opbouw dan wel versterking van asielcapaciteit
in enkele Noord-Afrikaanse landen en preventie van mensenhandel in Albanië.Hoe belangrijk ook, capaciteitsopbouw is niet altijd het ei van Columbus.
Daarvoor zijn de problemen rond migratie te complex. Een onderwerp als illegale
migratie is in dit verband illustratief: waar dit voor het ene land een kwaad
is, ziet een ander dit vooral als een middel om overmakingen te genereren
en lokale spanningen te verlichten. Staten zullen, met het oog op onderlinge
samenwerking, in toenemende mate een open dialoog over wederzijdse en afzonderlijke
belangen moeten voeren.De GCIM constateert een gebrek aan coherent beleid ten aanzien van migratie.
Er zouden onvoldoende verbanden worden gelegd tussen migratie enerzijds en
onderwerpen als ontwikkelingssamenwerking, handel en arbeid anderzijds.
De regering ervaart verbeteringen op dit punt, zowel nationaal als internationaal,
maar erkent dat deze coherentie verder dient te worden versterkt. Het beleid
inzake Ontwikkeling en Migratie biedt hiervoor een goed kader. Ook internationaal
vraagt Nederland aandacht voor beleidscoherentie ten aanzien van migratie,
onder andere binnen de «Inter-Governmental Consultations on Asylum,
Refugee and Migration Policies» (IGC).De IGC is een informeel, niet-besluitvormend netwerk voor de uitwisseling
van overheidsinformatie op het gebied van asiel en migratie. Nederland bekleedt
op dit moment het Voorzitterschap van de IGC. Tijdens een ambtelijke bijeenkomst
op hoog niveau, begin december in Genève, heeft Nederland aangekondigd
in het voorjaar van 2006, waarschijnlijk in april, een IGC-workshop over geïntegreerd
migratiebeleid te zullen organiseren. Bedoeling is om aan de hand van een
aantal concrete migratie-thema’s, zoals Zuid-Zuid-migratie en bescherming
in de regio, een gedachtewisseling te laten plaatsvinden tussen vertegenwoordigers
vanuit Justitie en Binnenlandse Zaken enerzijds en Buitenlandse Zaken, inclusief
Ontwikkelingssamenwerking, anderzijds.Een specifiek onderwerp dat de GCIM met beleidscoherentie in verband brengt,
is tijdelijke en circulaire migratie. De GCIM bepleit een verruiming van de
mogelijkheden voor deze vormen van migratie. Overheden, werknemers en werkgevers
zouden zich volgens de GCIM actief moeten inzetten om effectieve tijdelijke
arbeidsmigratieprogramma’s vorm te geven. De GCIM vraagt in dit verband
ook aandacht voor de voordelen van «meeneempensioenen». De regering
bestudeert momenteel de mogelijkheden voor tijdelijke arbeidsmigratie, onder
andere in het kader van het Project Reguliere Toelating. Over dit project
zal de minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie in het voorjaar van
2006 een beleidsnotitie naar uw Kamer sturen.Een element dat in de discussie over tijdelijke arbeidsmigratie een belangrijke
rol speelt, is hoe te stimuleren dat tijdelijke arbeidsmigratie in de praktijk
ook daadwerkelijk een tijdelijk karakter kent. De regering zal de SER volgend
jaar om advies vragen over het faciliteren en reguleren van tijdelijke arbeidsmigratie
uit ontwikkelingslanden.Andere specifieke onderwerpen waar de GCIM aandacht voor vraagt, zijn
het soepeler laten verlopen van overmakingen van migranten en het beter benutten
van kennis en expertise van de diaspora bij het promoten van handel met en
investeringen in het land van herkomst. Voor wat betreft overmakingen benadrukken
wij dat het hier privé-gelden betreft, ten aanzien waarvan de overheid
terughoudendheid dient te betrachten. Positiever staan wij ten aanzien van
de rol die de diaspora kan spelen bij de ontwikkeling van het land van herkomst.
Voorwaarde is wel dat deze betrokkenheid niet in de weg staat van integratie
in Nederland. Van migranten die hier hun hoofdverblijf plannen, verwachten
wij allereerst een duidelijke gerichtheid op Nederland.Een voorbeeld van een positief project voor tijdelijke uitzending van
migranten is het MIDA-project van IOM. Onder deze titel biedt IOM Ghanese
artsen werkzaam in Nederland de mogelijkheid om tijdelijk in het land van
herkomst te werken. Daarnaast biedt het enkele artsen en studenten in Ghana
de gelegenheid om tijdelijk stage in Nederland te lopen. In overleg met IOM
en andere organisaties inventariseren wij momenteel de mogelijkheden om projecten
als het MIDA-project voor Ghana ook naar andere doelgroepen uit te breiden,
bij voorkeur in EU-verband. Het belang van integratie in Nederland weegt in
deze inventarisatie nadrukkelijk mee. Integratie als onderwerp komt in het rapport van de GCIM ook aan bod.
De regering onderschrijft de positie van de GCIM dat internationale migratie
de bevolkingssamenstelling van landen verandert en dat deze diversiteit een
verrijking kan zijn voor het land van bestemming. De GCIM wijst er wel op
dat een geslaagde integratie zowel van de ontvangende samenleving als van
de migrant inspanning vraagt. De GCIM spreekt over integratie met respect
voor diversiteit. De regering erkent dit belang maar wil daarnaast vooral
ook nadruk leggen op gemeenschappelijkheid en gedeeld burgerschap. Daarbij
gaat het erom dat alle burgers, ongeacht hun achtergrond, zich inzetten voor
gemeenschappelijke doelen en voor een gedeelde visie van de toekomst. Dit
veronderstelt het gebruik van een gemeenschappelijke taal, betrokkenheid bij
de maatschappij, gelijke behandeling van en door burgers en de overheid en
bestrijding van discriminatie.De derde hoofdconclusie van de GCIM betreft het belang van verdergaande
internationale samenwerking tussen staten en multilaterale organisaties op
meerdere niveau’s. Hiertoe worden steeds vaker initiatieven genomen.
De Europese Unie is een treffend voorbeeld: opeenvolgende Voorzitterschappen
schenken in toenemende mate aandacht aan migratie en aan de rol van dit onderwerp
binnen de betrekkingen met derde landen. In het Haagse Programma, dat de Europese
Raad tijdens het Nederlands Voorzitterschap op 4 en 5 november 2004 heeft
aangenomen, spelen de externe betrekkingen een centrale rol in het migratiebeleid.
Ook de conclusies over migratie en de externe betrekkingen van de EU, die
de RAZEB op 21 november 2005 aannam, laten dit duidelijk zien. De hoge
politieke dialoog over migratie in de AVVN, volgend jaar september, is een
ander voorbeeld van de toenemende samenhang tussen migratie- en extern beleid.Staten zullen meer samenwerking moeten zoeken om migratiestromen humaan
en ordelijk te laten verlopen. Een essentieel uitgangspunt daarbij is dat
staten, binnen de kaders van internationale afspraken en verplichtingen, het
recht hebben om te bepalen wie het land binnenkomt en wie zich er kan vestigen.
Dit uitgangspunt van staatssoevereiniteit vormt een belangrijke basis voor
verdere praktische samenwerking op het gebied van migratie. Het impliceert
dat staten elkaar ook moeten helpen om zaken als illegale migratie en uitwassen
als mensensmokkel en -handel tegen te gaan.Naast een betere samenwerking tussen staten, ziet de GCIM ook mogelijkheden
voor een effectievere behandeling van migratie door internationale organisaties.
De GCIM stelt voor om een «inter-agency global migration
facility» op te richten. Wat de GCIM hiermee precies voor ogen
staat, is niet tot in detail uitgewerkt. In grote lijnen komt het erop neer
dat deze nieuwe groep coherentie zou moeten nastreven in het werk van internationale
organisaties die zich primair of zijdelings met migratie bezighouden.De regering geeft er de voorkeur aan te bezien in hoeverre de reeds bestaande
Geneva Migration Group in deze faciliterende taak kan voorzien en of deze
groep enige aanpassing dan wel uitbreiding behoeft. Voor wat betreft deze
uitbreiding denkt de GCIM onder meer aan instanties als de Wereldbank, UNDESA,
UNDP en UNFPA. In de Geneva Migration Group zijn thans zes verschillende organisaties
verenigd die zich op één of andere wijze met migratie bezighouden,
te weten, UNHCR, IOM, OHCHR, UNODC, ILO en UNCTAD.De aanbevelingen uit rapport van de GCIM zullen in de aanloop naar de
Hoge Politieke Dialoog in de AVVN zeker nog aan de orde komen. Ook de Europese Commissie zal in het voorjaar van 2006 een Mededeling opstellen
over het GCIM-rapport en de Hoge Politieke Dialoog. In de volgende voortgangsrapportage
voor Ontwikkeling en Migratie zullen we hier ongetwijfeld op terugkomen.2. Uitvoering notitie ontwikkeling en migratie2.1 CapaciteitsopbouwCapaciteitsopbouw is een belangrijk, maar, zoals gezegd, niet het enige
instrument om ordelijke en humane migratiestromen te stimuleren. Een interdepartementale
werkgroep capaciteitsopbouw is nagegaan in welke landen Nederland een zinvolle
bijdrage kan leveren aan de capaciteitsopbouw in migratiemanagement. Een eerste
geselecteerd land is Ghana. Nederland heeft met Ghana een goede partnerschapsrelatie
en onderhoudt actieve contacten met dit land over verschillende aspecten van
migratie. Het onderwerp is bovendien ook een belangrijk beleidsthema voor
de Ghanese autoriteiten – een essentieel aspect om tot concrete samenwerking
te komen. Ghana is zowel een herkomst – als transitland voor migranten
naar Nederland. Illegale migratie vormt ook voor Ghana een probleem, omdat
Ghana te maken heeft met belangrijke migratiestromen uit de buurlanden.Nederland zal onder meer bijdragen aan het versterken van de Ghanese immigratiedienst
met betrekking tot (bron)documentfraude. Verder zal Nederland hulp bieden
bij het opzetten van een onderzoeksbureau voor migratie, verbonden aan één
van de Ghanese universiteiten. Het MIDA-project voor Ghanese artsen werd reeds
eerder genoemd. In overleg met de Nederlandse ambassade in Accra en de Ghanese
overheid wordt gekeken of, en zo ja waar, verdere ondersteuning kan worden
geboden en hoe de samenwerking op het gebied van migratiemanagement, inclusief
het terugdringen van illegale migratie en mensensmokkel kan worden versterkt.Voor heel West-Afrika geldt dat de sterke bevolkingsgroei en de grote
werkloosheid en daarmee uitzichtloosheid voor de jonge populatie in West-Afrika
directe gevolgen heeft voor de (in)stabiliteit in de regio en de duurzame
ontwikkeling van natuurlijke hulpbronnen. Als perspectief ook in de toekomst
blijft ontbreken, dan is het risico groot dat in de toekomst migratiebewegingen
binnen de regio maar ook in de richting van Europa en andere Westerse landen
zullen toenemen. West-Afrika zal de komende tijd één van de
aandachtsgebieden zijn voor het beleid inzake ontwikkeling en migratie. Ervaringen
van Nederland op dit vlak zullen ook in de Europese discussie over ontwikkeling
en migratie worden ingebracht. Waar mogelijk zullen wij inzetten op gezamenlijke
initiatieven vanuit de EU, of met enkele gelijkgezinde landen. Bedoeling is
zoveel mogelijk aan te sluiten bij reeds lopende en nieuwe initiatieven van
de ECOWAS op het gebied van capaciteitsopbouw en migratiemanagement, waarbij
de aandacht ten dele ook naar vluchtelingen zal uitgaan.2.2 MensenhandelIn de afgelopen maanden heeft het Openbaar Ministerie gewerkt aan een
concept indicatorenlijst – checklist – die signalen bevat voor
alle vormen van uitbuiting. De uiteindelijke indicatorenlijst zal als bijlage
worden gevoegd bij de aanwijzing aanpak mensenhandel van het college van procureurs-generaal,
die naar verwachting voorjaar 2006 gereed zal komen. De Nederlandse ambassades
zullen deze definitieve indicatorenlijst toegestuurd krijgen. Onder Brits Voorzitterschap is gewerkt aan een EU Actieplan Mensenhandel.
De bestrijding van mensenhandel is gebaat bij een Europese aanpak en bij meer
coördinatie. Nederland heeft zich bij de besprekingen hierover uitgesproken
voor adequate bescherming en ondersteuning van slachtoffers en een effectief
opsporings- en vervolgingsbeleid. Van de acht onderdelen die het Actieplan
omvat, is er één gericht op de externe dimensie. In de relatie
met derde landen wordt met name aandacht gevraagd voor activiteiten gericht
op preventie van mensenhandel, in het bijzonder de handel in kinderen, en
reïntegratie van slachtoffers die naar hun land van herkomst terugkeren.2.3 Bescherming in de regioDe vaste commissie voor Justitie heeft op 17 november jl. een reactie
gevraagd op de recente mededeling van de Europese Commissie van september
2005 inzake bescherming in de regio. Ook is gevraagd of Nederland nog steeds
een voortrekkersrol vervult binnen de Europese Unie met gelijkgezinde landen
en wat de stand van zaken is van de UNHCR projecten die Nederland met deze
landen heeft ondersteund ter voorbereiding op de EU pilots met een regionaal
beschermingsprogramma. Verder is verzocht om informatie over de beschikbare
financiële EU middelen voor de regionale beschermingsprogramma’s.
In onderstaande paragrafen gaan wij, mede namens de staatssecretaris voor
Europese Zaken, op deze vragen in alsmede op de recente ontwikkelingen binnen
de EU. Ook rapporteren wij, zoals eerder toegezegd, over de besteding van
de 5 miljoen euro, waarmee de Nederlandse bijdrage aan UNHCR in 2004 is verhoogd
op basis van een amendement van uw Kamer bij de begrotingsbehandelingen.Uw Kamer is op 26 oktober 2005 door middel van een BNC fiche geïnformeerd
over de Mededeling van de Europese Commissie inzake de regionale beschermingsprogramma’s.1 Hierin was ook een appreciatie van de Nederlandse regering
opgenomen. Op 7 november 2005 heeft de Raad Algemene Zaken en Externe
Betrekkingen, en daarmee Nederland, zijn steun uitgesproken voor de aanpak
die de Commissie in de Mededeling heeft voorgesteld en verzocht voorstellen
uit te werken voor EU pilots met regionale beschermingsprogramma’s in
de Oekraïne, Moldavië, Wit Rusland en Tanzania. De Raad is momenteel
in afwachting van nadere informatie van de Commissie over de precieze invulling
van de programma’s. De Commissie heeft aangegeven dat de programma’s
in de tweede helft van 2006 van start zouden moeten kunnen gaan.De Commissie zal uitvoering geven aan de EU-pilots via de Aeneas budgetlijn
voor technische en financiële ondersteuning aan derde landen op het gebied
van asiel en migratie en de TACIS 2006 Regionale Actieprogramma’s. De
Commissie heeft nog geen indicatie gegeven van de beschikbare middelen uit
TACIS. Onder het Aeneas budget voor 2005 is indicatief 2 miljoen euro
gereserveerd voor asiel en internationale bescherming in de Oekraïne,
Moldavië en Wit Rusland. Voor het realiseren van duurzame oplossingen
voor vluchtelingen en migratiebeheer in de regio Sub Sahara Afrika is onder
Aeneas 2005 op dezelfde wijze respectievelijk 4 en 5 miljoen euro gealloceerd.Aeneas is zodanig ingericht dat maximaal tachtig procent van de programma’s
uit communautaire middelen gefinancierd wordt en het resterende gedeelte door
derden via «competitive bidding», bijvoorbeeld door EU lidstaten.
De Raad heeft op aandringen van Nederland en andere EU lidstaten in het bijzonder
aandacht gevraagd voor de toekomstige financiering van de regionale beschermingsprogramma’s.
Binnen de discussie over de nieuwe Financiële Perspectieven zet Nederland
erop in dat hiervoor middelen beschikbaar komen. De EU pilots
zullen kleinschalig van opzet zijn, gezien de beperkt beschikbare middelen.Met het Verenigd Koninkrijk en Denemarken bekijkt Nederland momenteel
op welke manier een actieve bijdrage geleverd kan worden aan de EU-pilot in
Tanzania via het Aeneas programma. Tanzania is een land dat langdurig grote
vluchtelingenpopulaties opvangt. Uit een door Nederland mede gefinancierd
onderzoek van UNHCR is gebleken op welke punten de beschermingscapaciteit
van de Tanzaniaanse overheid versterking behoeft.1
Nederland zou hier met Europese partners een bijdrage aan kunnen leveren.
Mogelijke gebieden voor ondersteuning die de Tanzaniaanse autoriteiten hebben
aangegeven zijn onder andere de training van grenswachten en de herziening
van de Tanzaniaanse vluchtelingenwet.Een actieve inzet is nodig om de vluchtelingenproblematiek in de regio’s
van herkomst op de EU agenda te houden. Deze agenda is namelijk in sterke
mate gericht op de buurregio’s van de Europese Unie. Nederland zet zich
er ook voor in dat de bescherming van vluchtelingen in deze buurregio versterkt
wordt, maar het uitgangspunt blijft dat vluchtelingen in een zo vroeg mogelijk
stadium en zo dicht mogelijk bij huis bescherming moeten kunnen vinden. Verder
zijn Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Denemarken momenteel in overleg
om te bekijken of er ook buiten de context van de EU pilot gezamenlijk meer
praktische actie ondernomen kan worden. Het EU-traject is namelijk een lange
termijntraject en concrete activiteiten zijn vooralsnog kleinschalig, terwijl
meer internationale samenwerking nodig is om de bescherming van vluchtelingen
in de regio’s van herkomst te versterken en duurzame oplossingen te
realiseren.Een eventuele pilot in Tanzania zal voortbouwen op het «Strengthening Protection Capacity project» (SPC project)
van UNHCR, dat door Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Denemarken en de Europese
Commissie is gefinancierd. Behalve in Tanzania is dit SPC project uitgevoerd
in Kenia, Benin en Burkina Faso. UNHCR heeft voor deze landen geanalyseerd
waar de bescherming en leefomstandigheden van vluchtelingen verbeterd moeten
worden, waar lokale overheidscapaciteit versterkt kan worden en welke duurzame
oplossingen er mogelijk zijn. Over de bevindingen zijn nationale consultaties
gehouden met de betrokken overheden. Het project is afgerond met het opstellen
van nationale actieplannen waaraan betrokken landen en UNHCR met steun van
donoren nu uitvoering moeten gaan geven. Ter illustratie, in Kenia gaat het
onder meer om de implementatie van de Keniaanse vluchtelingenwet en training
van politie, immigratie medewerkers en non gouvernementele organisaties in
vluchtelingenrecht.Het tweede project dat Nederland met Denemarken, het Verenigd Koninkrijk
en de Europese Commissie heeft ondersteund is het UNHCR project ter voorbereiding
op een Comprehensive Plan of Action for Somali Refugees. Dit project bevindt
zich in de afrondende fase. UNHCR heeft in overleg met Kenia, Djibouti, Ethiopië
en Jemen, de Transitional Federal Government of Somalia en de autoriteiten
van Somaliland en Puntland een ontwerp-actieplan voor Somalische vluchtelingen
opgesteld. In januari wordt met betrokken landen verder gesproken over de
uitvoering en financiering van het plan. Nederland zal hierbij actief betrokken
blijven. Niet alleen is de Hoorn van Afrika prioriteitsgebied van het Nederlandse
buitenlands beleid, Somaliërs zijn ook de tweede grootste groep asielzoekers
binnen de Nederlandse asielcijfers. Uit een eerder door Nederland medegefinancierd
onderzoek naar de secundaire migratie van Somalische vluchtelingen is gebleken
dat het ontbreken van een toekomstperspectief of bestaansmogelijkheden de
belangrijkste reden is voor Somalische vluchtelingen om door te reizen, onder
andere naar Europa.2 Het realiseren
van duurzame oplossingen en de samenhang met het wederopbouwproces in Somalië
zijn daarom voor Nederland belangrijke aandachtspunten in het actieplan.Eerder hebben wij toegezegd uw Kamer te zullen informeren over de besteding
van de 5 miljoen euro waarmee de Nederlandse bijdrage aan UNHCR in 2004 is
verhoogd ten behoeve van bescherming in de regio. Eind november is van UNHCR
een eindrapportage ontvangen. De middelen zijn door UNHCR binnen de reguliere
landenprogramma’s besteed in Ghana, Kenia, Tanzania en Jemen aan activiteiten
gericht op capaciteitsopbouw van de betrokken overheden, op de veiligheid
en levensomstandigheden in de vluchtelingenkampen en op het realiseren van
duurzame oplossingen.Deze vier landen vangen vluchtelingen op die uit landen komen waaruit
Nederland relatief veel asielaanvragen ontvangt. Nederland heeft met deze
activiteiten niet alleen een bijdrage geleverd aan het verbeteren van de bescherming
en leefomstandigheden van de vluchtelingen in de regio. Door de overheden
te ondersteunen met capaciteitsopbouwprojecten is er tevens een basis gecreëerd
om de dialoog aan te gaan over zaken die politiek gevoelig liggen in die landen,
zoals het verlenen van identiteitsdocumenten aan vluchtelingen waardoor vluchtelingen
zich ook buiten de kampen kunnen bewegen en kunnen werken.Tijdens een gezamenlijk bezoek aan Kenia, dat voorzien is voor 23 en 24 januari
2006, zijn wij voornemens hierover verder te spreken met de Keniaanse autoriteiten
en UNHCR. Ook zullen wij een bezoek brengen aan de Nederlandse hervestigingsmissie
die dan gaande is in het vluchtelingenkamp Kakuma.Op verzoek van uw Kamer gaan wij hier ook in op de verklaring van Amnesty
International over regionale beschermingsprogramma’s van september 2005,
de brief die Amnesty op basis daarvan aan het Brits EU voorzitterschap heeft
gestuurd op 7 oktober 2005 en het Oxfam-rapport «The
internationalisation of EU asylum policy».Amnesty en Oxfam leggen een verband tussen de regionale beschermingsprogramma’s
en de migratieproblematiek in de buurregio’s van de EU, zoals de Middellandse
Zeeregio. Nederland onderschrijft dat de bescherming van vluchtelingen die
zich binnen bredere migratiestromen bevinden aandacht verdient. Enerzijds
door dit als een van de voorwaarden te stellen aan de verdere EU samenwerking
op het gebied van migratie met de betreffende landen. Anderzijds door er als
EU aan te werken dat vluchtelingen zo vroeg mogelijk bescherming kunnen vinden
en op termijn een duurzame oplossing. Een beleid van bescherming in de regio
komt niet in plaats van, maar is complementair aan een gemeenschappelijk Europees
asielstelsel.Nederland deelt de mening van zowel Amnesty als Oxfam dat regionale beschermingsprogramma’s
slechts dan meerwaarde zullen hebben als zij gebaseerd zijn op een gedegen
analyse van bestaande noden, als er voldoende middelen vrijgemaakt worden
en zij in coördinatie en samenhang worden ondernomen met het ontwikkelingssamenwerkings-
en humanitaire hulpbeleid. Ook onderschrijft Nederland het belang van een
EU-hervestigingsprogramma. Dit standpunt draagt Nederland ook uit in de onderhandelingen
over de herziening van het Europees Vluchtelingenfonds dat ondersteuning mogelijk
moet gaan maken aan EU lidstaten die een nationaal hervestigingsbeleid willen
gaan voeren. Momenteel zijn er zeven EU lidstaten met een hervestigingsbeleid,
waaronder Nederland.De regionale beschermingsprogramma’s worden niet, zoals Amnesty
en Oxfam vrezen, aan landen in regio’s van herkomst opgelegd. De Raad heeft als voorwaarde gesteld dat de programma’s worden ontwikkeld
in partnerschap met de betrokken landen. Ten aanzien van Wit Rusland als land
voor een pilot regionaal beschermingsprogramma hebben verschillende lidstaten,
waaronder Nederland, vragen gesteld aan de Europese Commissie. Bij de verdere
ontwikkeling van de pilot voor dat land zal Nederland scherp toezien op de
voorwaarden waaronder dit gebeurt. UNHCR heeft van haar kant voorgesteld de
pilot in Wit Rusland via non gouvernementele organisaties uit te voeren.Een ander punt dat Amnesty en Oxfam opbrengen, betreft het terugverwijzen
van asielzoekers vanuit Europa naar de regio. Dit element wordt door de Commissie
niet benoemd in haar plannen voor regionale beschermingsprogramma’s.
Oxfam gaat ook in op een aanvankelijk idee van het Verenigd Koninkrijk om
Europese centra voor de behandeling van asielverzoeken buiten het grondgebied
van de Europese Unie te plaatsen. De regering is hier geen voorstander van,
een standpunt dat we eerder naar voren brachten in een brief aan uw Kamer
over bescherming in de regio, van 28 mei 2003.12.4 TerugkeerDe Internationale Organisatie voor Migratie (IOM) faciliteert (ex-)asielzoekers
die zelfstandig wensen terug te keren. Het standaardprogramma hiervoor is
de «Return and Emigration of Aliens from the Netherlands» (REAN)-regeling. In aanvulling daarop kan een herintegratiebijdrage
worden verstrekt via een aantal programma’s, zoals de Herintegratieregeling
Project Terugkeer (HRPT) en de zogenaamde REAN+-regelingen voor Irak, Afghanistan,
Angola en de Democratische Republiek Congo. Op 30 november 2005 waren
voor dit jaar in het totaal 3304 personen via IOM zelfstandig teruggekeerd.
Hiervan zijn 1338 personen met gebruikmaking van de Herintegratieregeling
Project Terugkeer vertrokken. Van de zogeheten REAN+-regelingen hebben 374
personen gebruik gemaakt. In de vorige rapportage berichtten wij uw Kamer
reeds over een onderzoek van IOM naar beweegredenen van terugkerende Angolezen.
Dit onderzoek zal binnenkort worden afgerond. IOM verwacht het rapport eind
2005, begin 2006 te kunnen opleveren.Vanuit het programma Terugkeer, Migratie en Ontwikkeling (TMO), waarover
wij u reeds in de vorige voortgangsrapportage berichtten, wordt voorts een
project van CARE International gefinancierd gericht op de reïntegratie
van teruggekeerde Somaliërs naar Somaliland. Binnen dit project worden
honderd terugkeerders per jaar basisscholing en vervolgens een vakopleiding
geboden. Het project staat open voor zowel terugkeerders uit de regio als
voor terugkeerders uit Nederland. In overleg met lokale autoriteiten, ondernemingen
en NGO’s wordt vastgesteld aan welke vaklieden een tekort bestaat om
daar aansluitend op in te spelen. Na de opleiding krijgen de studenten een
stageplaats bij een lokale onderneming. De praktijk wijst uit dat ze na hun
stage vrijwel altijd kunnen aanblijven in een betaalde functie. Ze hebben
echter ook de mogelijkheid om zelf een onderneming op te starten door een
beroep te doen op een daartoe opgezet micro-kredietenfonds.In de vorige rapportage besteedden wij ook aandacht aan een Europees project
onder de titel «Return of Qualified Afghans»(RQA). Dit project van IOM, dat inmiddels is afgelopen, richtte zich
op tijdelijke uitzending van gekwalificeerde Afghanen naar hun land van herkomst.
De externe evaluatie van dit project heeft vertraging opgelopen. De Europese
Commissie had de evaluatie aanvankelijk voor afgelopen zomer voorzien, maar
het ziet er nu naar uit dat deze pas in februari 2006 beschikbaar zal komen. Wij hopen hierover meer te kunnen zeggen in onze eerstvolgende
rapportage over ontwikkeling en migratie.2.5 Overmakingen van migrantenOvermakingen van migranten, vaak aangeduid met de Engelse term «remittances»,
krijgen steeds meer aandacht in het internationale debat. In november presenteerde
de Wereldbank de uitkomsten van haar onderzoek naar migratie en «remittances»
in de «Global Economic Prospects 2006» (GEP).
Een belangrijke maar niet onverwachte conclusie van het rapport is dat geldovermakingen
van migranten bijdragen aan armoedevermindering. De instroom voor ontvangende
landen van overmakingen van migranten is voor ontwikkelingslanden vaak groter
dan de officiële ontwikkelingshulp. De totale ontwikkelingshulp (Official Development Assistance) in 2004 bedroeg ruim
78 miljard dollar terwijl via officiële kanalen de overmakingen van migranten
uit ontwikkelingslanden naar hun familie in 2005 naar verwachting 167 miljard
USD1 zal bedragen.Uit het onderzoek van de Wereldbank blijkt dat de kosten voor geldtransactiediensten
in sommige gevallen onnodig hoog zijn en de diensten weinig transparant. Dit
leidt ertoe dat er minder geld wordt overgemaakt. Gezien de ontwikkelingseffecten
van «remittances» is dit een onwenselijke uitkomst. Hier valt
volgens de Wereldbank nog veel winst te behalen, bijvoorbeeld door het verbeteren
van de concurrentie tussen aanbieders en door meer transparantie in de kosten
die aanbieders rekenen voor de transacties. Dit is vooral van belang voor
de kleine overmakingen die voor migranten vaak typerend zijn. In november
is er in de Algemene Vergadering van de VN een voorstel gedaan tot een resolutie
over overmakingen door migranten. In de voorgestelde resolutie wordt het private
karakter en de ontwikkelingsrelevantie van de overmakingen benadrukt. Overheden
en andere belanghebbenden worden opgeroepen om mogelijkheden te onderzoeken
om kosten van overmaking te reduceren en de overmakingen te faciliteren.Ook in de Kamer is er toenemende belangstelling voor dit onderwerp2. Het ministerie van Financiën onderzoekt de prijsstelling
van geldtransactiediensten. Daarnaast onderzoekt zij de markt voor deze diensten
in het algemeen: toegankelijkheid tot en transparantie van de markt. De evaluatie
van de Wet inzake geldtransactiekantoren (Wgt) zal hierbij meegenomen worden.
De Kamer zal over de uitkomsten worden geïnformeerd.Tot slotRaadsconclusies, het GCIM rapport en de Hoge Politieke Dialoog in de Algemene
vergadering van de VN in 2006 – het zijn alle voorbeelden van de toenemende
internationale aandacht voor ontwikkeling en migratie. Zowel nationaal als
internationaal zullen wij onze gezamenlijke inspanningen ten aanzien van dit
beleidsterrein de komende tijd verder intensiveren. In de volgende voortgangsrapportage
komen wij hier graag op terug.De Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,A. M. A. van Ardenne-van der HoevenDe Minister voor Vreemdelingenzaken en Integratie,M. C. F. Verdonk XNoot1Amendement Eurlings op de begroting van Buitenlandse Zaken 2004 (29 200
V, nr. 27).XNoot2COM (2005) 390 final, Migration and Development: Some concrete orientations.XNoot3Tweede Kamer, vergaderjaar 2005–2006, 22 112 nr. 407.XNoot4Presidency conclusions, European Council, 15, 16 December 2005, 15914/05.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2005–2006, 22 112, nr. 396.XNoot1Dit onderzoek is uitgevoerd in het kader van UNHCR’s Strengthening
Protection Capacity project.XNoot2Swiss Forum for Migration and Population Studies, secondary movements
of Somali Refugees, 2005.XNoot1Tweede Kamer, vergaderjaar 2002–2003, 19 637, nr. 739.XNoot1Bron: OECD, www.oecd.orgXNoot2Algemeen overleg over ondergronds bankieren op 2 november 2005. De
vraag over de prijsstelling van geldtransactiediensten werd gesteld door PvdA-kamerlid
van Heemst. Daarnaast is er een motie ingediend door Van Bommel en Ferrier
tijdens de begrotingsbehandeling van het Ministerie van Buitenlandse Zaken
over de vermindering van kosten van overmakingen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29693-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl