Wijziging Woningwet n.a.v. evaluatie van die wet en project MDW (bouwvergunningprocedure en welstandstoezicht); Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Volkshuisvesting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-26734, nr. 235a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

03-05-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26734 nr. 235a

01-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26734Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 734Wijziging van de Woningwet naar aanleiding van enerzijds de evaluatie
van die wet en anderzijds het project Marktwerking, Deregulering en Wetgevingskwaliteit
(bouwvergunningprocedure en welstandstoezicht)nr. 235aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR VOLKSHUISVESTING1Vastgesteld 1 mei 2001Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel had de vaste commissie
voor Volkshuisvesting aanleiding gegeven tot het maken van de navolgende opmerkingen
en het stellen van de navolgende vragen.De leden van de fractie van het CDA deelden
mee met belangstelling te hebben kennis genomen van dit wetsvoorstel. Met
instemming constateerden zij dat het wetsvoorstel de bouwregelgeving zodanig
herziet dat vereenvoudiging en vermindering van verordenende regels plaats
vindt. Evenzeer ervoeren zij het als positief dat het welstandstoezicht op
andere leest wordt geschoeid, waardoor het transparanter en toetsbaarder wordt.Dat betekende echter niet dat er desondanks bij deze fractie niet een
aantal bedenkingen, respectievelijk vragen restten.Het valt op dat in het onderhavige wetsvoorstel veel wordt overgelaten
aan invulling via algemene maatregel van bestuur, zo merkten deze leden op.
Zo ook de grondslag voor de nieuwe verdeling in vergunningsplichtige en vergunningsvrije
bouwwerken. Dit basisgegeven had naar het oordeel van deze leden voor de inzichtelijkheid
in de vormgeving van de nieuwe bouwregelgeving in de wet zelve uitgewerkt
dienen te worden, temeer omdat de toelichtende teksten in de memorie wel uitvoerig
op de categorie-indeling ingaan. De invulling van beide categorieën is
ook het eerste waarnaar de wetsraadpleger zal zoeken. Werd aanvankelijk in
de memorie van toelichting alleen van de categorie bouwwerken die onder de
lichte procedure valt een opsomming gegeven, in de derde nota van wijziging,
althans in de toelichting daarop, worden voor vergunningsvrij bouwen nieuwe
begrippen geïntroduceerd: voor- en achterkantbenadering. Juist dat uitgangspunt
had naar het oordeel van de leden van de CDA-fractie niet slechts in de toelichting,
maar per definitie in de wet moeten worden opgenomen.Hoe dat ook zij, de Tweede Kamer heeft voorafgaande aan de behandeling
van dit wetsvoorstel op 6 februari 2001 (en uiteraard met name om de uitwerkingsbedoeling
van de wetgever te kunnen traceren) toegezonden gekregen de ontwerp-AmvB die
één en ander regelt. Zo niet de Eerste Kamer. Nu deze leden
desgevraagd de beschikking hadden gekregen over deze ontwerp-AmvB, klemt de
vraag temeer of de aanduiding achterkant en voorkant juridisch wel sluitend
is. De gemaakte tekening in de AmvB aangaande voor- en achterkant
met bouwvoorbeelden uitsluitend op aaneengesloten, strikt rechthoekige perceelsvormen
tezamen met de tekst van de daarop betrekking hebbende artikelen doet het
ergste vrezen voor wat betreft b.v. schuine of anderszins afwijkende perceelsgrenzen.
Kan de regering nog eens uitleggen of elke vorm van grilligheid (anders dan
een rechthoek, bijvoorbeeld schuin toelopend) van een perceel en of alle afwijkende
liggingen langs openbare wegen (soms zowel voor als achter, met onduidelijkheid
wat de voorkant is) wel volgens de bedoeling te vangen zijn onder de wetgevende
omschrijvingen? Die vraag wordt overigens aardig geïllustreerd door de
staatssecretaris zelve die op 21 februari jl. in de Tweede Kamer letterlijk
heeft gezegd: «Bovendien is het bij mijn huis nog maar de vraag wat
de voorkant is en wat de achterkant»(Handelingen blz. 53–3948).
De leden van de CDA-fractie vroegen zich af of in het nieuw geïntroduceerde
systeem van vergunningsvrij bouwen niet toch een regeling ontbreekt waarin
de rechten van eigenaren van aangrenzende erven beter worden gewaarborgd dan
in de voorliggende wetswijziging.In de uitwerking van de ruimtelijke ordeningswetgeving (bestemmingsplannen
en ook bij toepassing van artikel 19 Wet RO) is voor elk perceel vastgelegd
wat en waar gebouwd mag worden. In het kader van die vaststelling hebben buren
elkaars mogelijkheden kunnen beoordelen, becommentariëren en aanvechten.
Daar zijn publicatieprocedures voor vastgesteld. In de onderhavige wetgeving
doen voor het vergunningsvrij bouwen die na inspraak tot stand gebrachte bestemmingen
(met uitzondering van de gebruiksregels) voor de «achterkant»
niet meer ter zake. De memorie van toelichting (blz. 5) laat helder weten
dat bij vergunningsvrij bouwen de preventieve gemeentelijke toets aan de gemeentelijke
bouwverordening (zoals stedebouwkundige voorschriften), het bestemmingsplan
en de leefmilieuverordening niet meer hoeft plaats te vinden.De rechten en mogelijkheden van de buren worden – afgezien van de
zeer beperkte civielrechtelijke regels in het Burgerlijk Wetboek – door
de staatssecretaris opgehangen aan de wenselijkheid dat buren elkaar over
en weer informeren over een bouwplan. Die bureninformatie wordt – aldus
de memorie van toelichting – door de staatssecretaris tot ongeschreven
fatsoensnormen gerekend. Deze leden deelden mee van oordeel te zijn dat door
de onderhavige wetswijziging de bescherming van de rechten van de buurman,
die de wet RO en het besluit RO en ook het huidige bouwrecht zo minutieus
regelen, te veel geweld wordt aangedaan.Waarom is niet een regel gecreëerd (eventueel privaatrechtelijk,
doch bij voorkeur publiekrechtelijk) die de teruggang in rechtsbescherming
voor de eigenaar/bewoner van het aangrenzende perceel/pand regelt? De argumentatie
van de regering waarom bijv. geen algemene informatieplicht voor buren wordt
geïnitieerd met betrekking tot vergunningsvrije bouwwerken is zo summier
dat daarin nauwelijks adstructie is terug te vinden. Wil de regering nog eens
aangeven waarom zij de hiervoor bepleite rechtsbescherming niet wil introduceren,
of nog beter gezegd, waarom een achteruitgang van rechtszekerheid voor de
medeburger wordt geaccepteerd?Zoals hiervoor al gezegd, achtten de leden van de CDA-fractie het transparanter
en toetsbaarder maken van het welstandstoezicht een goede zaak. De daarvoor
aanvankelijk in artikel 12 e.v. opgenomen uitwerking had hun instemming. Zij
hadden evenwel ernstige bedenkingen tegen het ingevoegde amendement 34, waardoor
een keuzemogelijkheid ontstaat voor het hanteren van een welstandscommissie
of het aanstellen van een stadsbouwmeester.Terecht schrijft de regering onder de heldere kop «vermaatschappelijking
welstandstoezicht» (3.3.4) in de memorie van toelichting, dat zij het
geringe maatschappelijke draagvlak voor het welstandstoezicht en voor welstandscommissies in het bijzonder wil doorbreken. Eén van
de mogelijkheden daartoe wordt gevonden in het meer in het openbaar doen functioneren
van het welstandstoezicht o.m. door openbaarheid van vergaderingen van de
welstandscommissie en door de gevarieerde samenstelling van die commissie.
De aanvaarding van amendement op stuk nr. 34 door de Tweede Kamer lijkt de
goede doelstelling van de wet op dit punt te ondergraven doordat nu een alleenzittende
beoordelaar aangesteld kan worden. Afgezien van het gegeven, dat het bij de
lagere overheden geëigend is (en voor een aantal gevallen wettelijk commissionair
vastgelegd is) voor beleids-, uitvoerings- en beoordelings/beroepsaangelegenheden
in commissoriaal verband te werken, ontneemt het aanstellen van een stadsbouwmeester
in de plaats van een welstandscommissie de mogelijkheid tot openbare behandeling.
Ook inspraak in vergaderingen, waaraan het intussen door de Rijksbouwmeester,
de Federatie Welstandstoezicht en de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
opgestelde werkdocument «Naar een gemeentelijke welstandsnota»
al refereert, zal in dat geval niet kunnen. Evenzeer zal de goede gedachte
van de staatssecretaris om democratisering van het welstandstoezicht te bevorderen
door ook niet-professionele deskundigen in welstandscommissies op te nemen,
dan niet realiseerbaar zijn.In de onderbouwing van het amendement wordt de dagelijkse aanwezigheid
van een stadsbouwmeester als een pre genoemd. Veeleer kan dit argument beschouwd
worden als een inbedding in de ambtelijke organisatie, hetgeen de nagestreefde
transparantie niet zal bevorderen. Deelt de regering de visie van deze leden
op het vorenstaande?De leden van de VVD-fractie deelden mee zich
uitstekend te kunnen vinden in dit voorstel van wet. In de memorie van toelichting
werd er reeds aan herinnerd dat zij bij de behandeling van de begroting van
VROM in 1997 de problematiek van het welstandstoezicht uitvoerig ter sprake
hadden gebracht. Het stemt tot voldoening dat de destijds gedane toezegging
van de regering thans wordt ingelost. Ook de verdere deregulering en verbetering
van de bouwvergunningprocedure achtten zij nuttig, al speet het hun dat die
uiteindelijk niet zo ver is gegaan als de regering aanvankelijk zelf had gewild.
Na de uitvoerige behandeling in de Tweede Kamer resteerden voor de leden van
de VVD-fractie nog slechts enkele vragen.De onafhankelijkheid van de welstandscommissie (en nu ook van de stadsbouwmeester)
is in dit voorstel nadrukkelijker betoond dan in de bestaande Woningwet; al
was het alleen maar omdat zij nu in de lijst van definities zijn opgenomen.
Kan de regering zo nauwkeurig mogelijk opsommen welke functies volgens haar
onverenigbaar zijn met het lidmaatschap van een welstandscommissie of met
de functie van stadsbouwmeester? Bij wijze van voorbeeld: mogen ambtenaren
of anderen, die in dienst zijn van de gemeente, lid zijn van de welstandscommissie?
Mag een stedenbouwkundige, betrokken bij een gemeente, daar lid van zijn?
Mag een architectenbureau plannen laten beoordelen indien een architect van
dat bureau in de welstandscommissie zit, ook al is het ontwerp in kwestie
onder de naam van een geassocieerde collega ingediend? Deze leden meenden
dat de regering op dit punt maximale duidelijkheid moet scheppen.Nieuw is de functie van stadsbouwmeester, bij amendement ingebracht. De
leden van de VVD-fractie zagen daar de voordelen van in, maar ook nadelen.
Dreigt de toch al reeds discutabele subjectiviteit van welstandscommissies
niet sterk te worden vergroot door bouwplannen door slechts één
persoon op welstand te laten beoordelen?In de Nota naar aanleiding van het verslag (26 734 nr. 6) staat op
pagina 14 dat door de gemeente geen welstandscriteria buiten de welstandsnota om mogen worden gehanteerd. Gemeenten moeten binnen anderhalf jaar
met een welstandsnota komen, waarin de beoordelingscriteria worden vastgelegd.
Wat zijn de consequenties indien niet aan deze eis wordt voldaan? Betekent
dit letterlijk dat een gemeentebestuur dan geen bouwvergunning kan weigeren
op welstandsgronden of repressief toezicht uitoefenen?De leden van de VVD-fractie merkten op dat het repressief welstandstoezicht
gedurende de behandeling van dit wetsvoorstel een wat wisselvallige historie
heeft gekend. Deze leden betreurden het dat uiteindelijk ook de vergunningvrije
bouwwerken en het normale onderhoud onder het repressief toezicht vallen.
Daarenboven is met de formulering van artikel 19 voor deze leden een aantal
zaken niet geheel duidelijk. Daarom stelden zij de volgende vragen.Kan met voorbeelden worden duidelijk gemaakt wat het verschil is tussen
gewone en «in ernstige mate» strijd met redelijke eisen van welstand?Verwezen wordt naar artikel 12a, en niet naar artikel 12. Betekent dit
dat de categorieën bouwwerken en gebieden, waarvoor bij besluit van de
gemeenteraad geen welstandstoezicht geldt, niet onder het repressief toezicht
staan?Repressief welstandstoezicht kan grote financiële consequenties hebben
voor de betrokkene. Is er grond voor een eis tot schadevergoeding indien in
redelijkheid had mogen worden verwacht dat van de zijde van de gemeente geen
bezwaar zou bestaan tegen het aanzien van het bouwwerk of het gepleegde onderhoud?Uiteindelijk heeft de regering gekozen voor de «voor- en achterkantbenadering».
Maar hoe zal dat in de AMvB worden uitgewerkt in situaties, waarbij achtertuinen
aan de openbare weg zijn gelegen? En hoe zal dit uitgangspunt worden gehanteerd
bij fantasierijke verkavelingen, waarbij de woningen met voor- en achterzijde
om en om zijn geschakeld of een kwartslag ten opzichte van elkaar zijn gedraaid?De leden, behorende tot de fractie van de PvdA merkten
op, dat het welstandstoezicht er in de vorige eeuw mede toe heeft bijgedragen
dat het dichtbevolkte Nederland er in verhouding met vele andere landen goed
uitziet. Mooie steden en dorpen, redelijke uitbreidingen en veel interessante
transformaties in de loop der tijd. Daar hoeven we ons niet voor te schamen
en dat moeten we dan ook niet willen doen.Het welstandstoezicht heeft daarentegen niet kunnen voorkomen dat er langs
de snelwegen en op andere zichtlocaties foeilelijke bedrijventerreinen neergezet
zijn. Ook valt niet te ontkennen dat de criteria waaraan de welstand van een
gebouw of meerdere gebouwen getoetst werden niet altijd even inzichtelijk
waren en dat vele burgers vervelende herinneringen hebben overgehouden aan
een gedetailleerde en weinig inzichtelijke bemoeienis van een welstandscommissie
met de verandering van hun woning.De leden van de fractie van de Partij van de Arbeid ondersteunden dan
ook de gedachten die ten grondslag liggen aan de herijking van het onderdeel
van de woningwet, dat betrekking heeft op de welstandswetgeving.Wel rijzen er een aantal vragen na het doornemen van de wet, de concept
algemene maatregel van bestuur, de behandeling in de Tweede Kamer, de neerslag
van de gevoerde discussies met o.a. VNG en Federatie van welstand.Vragen die overigens ook eerder in het debat gesteld zijn, maar die deze
leden van zodanig belang achtten dat zij wederom daarop in wilden gaan.Vereenvoudiging van regelgeving is een van de doelen van de herijking,
dat is een na te streven doel. Bij de leden van de fractie van de PvdA rees echter de vraag of hier wel echt sprake is van vereenvoudiging van
regelgeving. Vereenvoudiging van regelgeving voor de burger met betrekking
tot de Woningwet is mogelijk aan te tonen (hoewel de concept-AMvB nogal wat
gedetailleerde voorwaarden stelt), maar tegelijkertijd wordt dezelfde burger
wel geacht op de hoogte te zijn van alle regels waaraan hij wel moet voldoen,
zoals het bouwbesluit en regels betreffende het burenrecht. Bij het aanvragen
van een bouwvergunning bij de gemeente kon de aanvrager er vanuit gaan dat
de gemeente deze toets uitvoerde, nu moet hij het zelf doen. Het is de vraag
of de burger in het woud van regels de weg kan vinden, daar waar zelfs geconstateerd
wordt dat overheden daar vaak al niet toe in staat zijn. Hoe denkt de staatssecretaris
dat zowel de aanvragende burgers als ook de burgers, die buren genoemd zouden
kunnen worden, op de hoogte komen van deze verschillende niet even eenvoudige
wet- en regelgevingen in samenhang met de vergunningsvrije en licht vergunningsplichtige
bouwwerken? Deze leden gingen er van uit dat het antwoord op deze vraag inhoudelijker
van aard zal zijn dan de opmerking, dat aandacht aan goede voorlichting zal
worden gegeven.Van vereenvoudiging van de bestuurslasten voor gemeenten, eveneens een
oogmerk van de herijking, lijkt vooralsnog geen sprake te zijn, of is dit
een onjuiste inschatting?Een ander doel van deze wetswijziging is meer individuele vrijheid voor
de burger, meer zeggenschap als het over zijn eigen woonsituatie gaat. Een
respectabel doel, geen enkel misverstand daarover. Maar de vraag kan en moet
daarbij bij voortduring gesteld worden hoe zich de zeggenschap van de ene
burger verhoudt tot de rechtszekerheid van de andere burger? En dat niet alleen,
de vraag is ook aan de orde hoe zich in meer algemene zin individuele zeggenschap
verhoudt tot behoud of introductie van collectieve waarden en normen. Verondersteld
wordt dat er een evenwicht via deze herijking tot stand gebracht wordt tussen
individuele vrijheden en collectieve waarden. Een evaluatie zal moeten uitwijzen
of dit het geval is.Is het niet zo dat pas nagegaan kan worden of deze wetswijziging leidt
tot het bedoelde evenwicht als die collectieve waarden benoemd zijn? Pas dan
kan toch achteraf vastgesteld worden of de wetswijziging het beoogde effect
gehad heeft?In de Balans Ruimtelijke Kwaliteit 2000 (uitgave RPD) wordt de wens uitgesproken
dat «juist nu opnieuw grote ruimtelijke veranderingen op til zijn, het
van groot belang is de kansen op behoud en versterking van een eigen karakteristieke
identiteit te benutten. Schoonheid en aantrekkelijkheid zijn immers belangrijke
aspecten van leefbaarheid.» Maar niet alleen in deze balans, ook in
andere beleidsnota's wordt het begrip identiteit genoemd en benoemd, denk
aan de nota Belvedère, de architectuurnota, de vijfde nota ruimtelijke
ordening. Identiteit in relatie tot cultuurhistorische waarden, identiteit
in relatie tot de eigenheid van een streek, identiteit als antwoord op vermeende
eenvormigheid. Zit er geen discrepantie in het rijksbeleid op dit punt? Ligt
het juist niet in de lijn van het in deze beleidsnota's geformuleerde beleid
gemeenten te stimuleren om eigen beleid te voeren en hoge ambities te hebben
en daarvoor de mogelijkheid te bieden in de gemeentelijke welstandsnota gebieden
aan te kunnen wijzen die meer beschermd worden dan andere gebieden? Gaat het
juist hier niet om individueel belang versus collectief te beschermen waarden?
Om een eigentijds voorbeeld te noemen: in Schiedam wordt een Zweedse wijk
gebouwd met inschakeling van de Zweedse architect en stedenbouwkundige Ralph
Urskine. De gemeente heeft voor deze wijk een aantal specifieke welstandseisen
gesteld. Maar met deze wetswijziging kan de gemeente deze specifieke eisen
wel stellen, maar geen naleving vorderen. De wetgever verbiedt gemeenten immers,
anders dan nu het geval is, om een zodanig eigen welstandsbeleid te voeren
dat zij zelf beschermingswaardige gebieden aanwijst waar alle toevoegingen
onder een lichte vergunningsplichtig zou kunnen vallen. Is de staatssecretaris
nog van plan om in deze of een andere AMvB de gebiedsgerichte differentiatie
wel toe te staan, wanneer de noodzaak zich daartoe aandient in de praktijk?
Want immers niet alleen in steden, (neem naast de eigentijdse voorbeelden:
de wijk Brandevoort in Helmond, het Schiedamse voorbeeld maar ook sommige
wijken uit de jaren 1920/1930) maar juist ook op het platteland zijn kwetsbare
gebieden aan te wijzen in relatie tot de kwaliteit van de openbare ruimte
en het landschap. De enige mogelijkheid die immers anders overblijft is een
privaatrechtelijke gebiedsgerichte regeling, zoals bijv. in de Verenigde staten
bij tal van voorbeelden van New Urbanism te vinden is. Is dat nu een weg,
die wij in Nederland ook zouden willen inslaan?In het overleg met VNG en Federatie van Welstand is een onderscheid aangebracht
tussen de voorkant en de achterkant van gebouwen. Zo'n onderscheid veronderstelt
helderheid over wat voor- en wat achterkant precies is. Is het begrip achterzijde
in alle gevallen wel goed te definiëren? Is het niet zo dat op veel plaatsen
en niet in de laatste plaats in het landelijk gebied sprake is van «alzijdigheid»,
zeker wanneer het vergunningsvrije bouwen aan de achterkant toch enigszins
gemotiveerd wordt vanuit de veronderstelling dat aan de achterkant sprake
is van een minder zichtbaar belang in relatie met de ruimtelijke kwaliteit?Vermaatschappelijking van het welstandstoezicht is een buitengewoon lofwaardig
streven. Deze vermaatschappelijking komt o.a. tot uitdrukking door aan de
gemeenten te verzoeken een welstandsnota te maken, die tot stand gebracht
moet worden in samenspraak met de bevolking en met betrokken organisaties
en instellingen. Dat is een interessante uitdaging, waaraan, gezien de ervaringen
tot nu toe, een leerproces voor alle betrokkenen (burgers, organisaties, gemeenten
zowel ambtelijk als politiek) vooraf dient te gaan De gemeenten krijgen daarvoor
18 maanden de tijd. Als we zien hoe lang bv de totstandkoming van een 5e nota
ruimtelijke ordening geduurd heeft en nog duurt of hoe lang (kort) deze wetswijziging
duurt, dan is het toch meten met twee maten? Is het niet zo, dat iedere serieuze
poging om met eigen inwoners tot een goed afgewogen beleidsvoorstel te komen
tijd vraagt? Is het niet zo dat goed overleg met organisaties en instellingen
tijd vraagt? Is het niet zo dat het openbare debat over de inhoud van het
begrip ruimtelijke kwaliteit en de eisen die als gevolg daarvan gesteld kunnen
worden aan welstand nog aan het begin staat? Is het niet zo dat bijv. de pas
heringedeelde gemeenten, om maar eens een willekeurig voorbeeld te noemen,
de handen vol hebben aan het in elkaar schuiven van de verschillende gemeentelijke
organisaties, zowel structureel als cultureel en nauwelijks tijd zullen kunnen
vinden om dit in een zo korte tijdsspanne tot kwalitatief goed resultaat te
brengen? Gaat kwaliteit niet boven snelheid? En is het in dat verband niet
hoogst merkwaardig dat het niet voldoen aan het snel tot stand brengen van
een gemeentelijke welstandsnota tot gevolg heeft dat geen enkel gebouw op
welstandseisen getoetst wordt?Een andere vraag van de leden van de PvdA-fractie was meer gericht op
de handhaving. Hoe zal in de praktijk de gemeentelijke overheid in de gaten
kunnen/moeten houden of een gerealiseerd bouwwerk daadwerkelijk vergunningsvrij
is, of het voldoet aan het bouwbesluit, of de brandveiligheid voldoende gewaarborgd
is, of het niet in strijd is met het burenrecht en of de kwaliteit van de
openbare ruimte voldoende de toets der kritiek kan doorstaan? En hoe kan een
gemeentelijke overheid toetsen of haar burgers de regelgeving niet naar eigen
inzicht gaan toepassen?Het gewijzigd voorstel van wet regelt dat de gemeenten kunnen kiezen tussen
het benoemen van een welstandscommissie dan wel een stadsbouwmeester. De stadsbouwmeester
moet een onafhankelijke deskundige zijn, is summier aan te geven wat daaronder
verstaan moet worden en hoe de stadsbouwmeester in de figuur van
welstandsadviseur zijn werkzaamheden verricht? De vergaderingen van de welstandscommissie
zijn openbaar art 12b lid 2, maar hoe zal de besluitvorming van de stadsbouwmeester
tot stand komen?De voorzitter van de commissie,De BeerDe griffier van de commissie,NieuwenhuizenXNoot1Samenstelling: Baarda (CDA), Pitstra (GL), Werner (CDA) (plv. voorzitter), De Beer (VVD)(voorzitter),
Bierman (OSF), Hessing (D66), De Jager (VVD), Ruers (SP), Pastoor (CDA), Meindertsma
(PvdA), Castricum (PvdA), Swenker (VVD), Van Bruchem (ChristenUnie). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-26734-235a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl