Integratiebeleid 1999-2002; Brief minister n.a.v. overleg over o.a. de nota "Kansen pakken, kansen krijgen"
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26333, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-02-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26333 nr. 3

03-02-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOverzicht van de resterende vragen van de Kamer uit het
wetgevingsoverleg over ondermeer de nota «Kansen krijgen, kansen pakken»,
gehouden op 14 december 1998. 1234567891011121314151617181920212223242526272829
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26333Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 333Integratiebeleid 1999–2002nr. 3BRIEF VAN DE MINISTER VOOR GROTE STEDEN- EN INTEGRATIEBELEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 3 februari 1999Hierbij bied ik u, mede namens de betrokken bewindslieden, enige antwoorden
aan op vragen die tijdens het wetgevingsoverleg van 14 december 1998 over
ondermeer de nota «Kansen pakken, kansen krijgen», (26 200
VII, nr. 44) door de regering niet konden worden beantwoord.De Minister voor Grote Steden- en Integratiebeleid,R. H. L. M. van Boxtel Overzicht van de resterende vragen van de Kamer uit het
wetgevingsoverleg over ondermeer de nota «Kansen krijgen, kansen pakken»,
gehouden op 14 december 1998. 1Wij vragen de minister heel serieus werk te maken van een expertisecentrum
Integratiebeleid. Hoe denkt hij dat te koppelen aan het expertisecentrum grote
stedenbeleid, dat ook zou worden opgericht?De nota «Kansen krijgen, kansen pakken» bevat geen voorstel
voor de oprichting van een kenniscentrum integratiebeleid. Wel heeft de minister
voor GSI het voornemen kennis-uitwisseling tussen partners in het integratiebeleid
te bevorderen. Verder wordt thans een voorstel ontwikkeld voor de verzameling,
ontsluiting en presentatie van ervaringen en inzichten op het punt van integratiebeleid
(«Ideeëncentrale»). Bij die voorbereiding wordt ook de vraag
betrokken in welke mate daarbij aansluiting is te zoeken bij een kenniscentrum
grotestedenbeleid. Gezien de verschillen tussen het grotestedenbeleid en het
integratiebeleid, waarop in genoemde nota ampel is ingegaan, zal van een verband
tussen beide vormen van kennisuitwisseling slechts ten dele sprake kunnen
zijn. 2Verder vragen wij ons af hoe lagere overheden en andere instituties
die zich met etnische minderheden bezighouden, zullen worden afgerekend op
hun resultaten. Hierover staat in de nota wel iets vermeld, maar niet aan
de hand van welke criteria dat zal worden gedaan.In de nota «Kansen krijgen, kansen pakken» is uitvoerig aangegeven
dat het welslagen van het integratiebeleid in hoge mate afhankelijk is van
samenwerking van alle overheden en alle maatschappelijke instellingen en organisaties
en van onderlinge samenhang van elks beleid. In bestuurlijke zin zijn de gemeenten
het kader om de doelstellingen van het integratiebeleid in de dagelijkse werkelijkheid
gestalte te geven. Daarom is het de inzet van het rijk om, ook over het integratiebeleid
ten aanzien van etnische minderheden, bestuurlijke afspraken te maken met
de gemeenten in het kader van de maatwerkconvenanten en het bestuursakkoord
nieuwe stijl. Daarbij zal het moeten gaan om wederzijdse verplichtingen op
grond van overeengekomen concreet te benoemen resultaten. In de interbestuurlijke
samenwerking gaat het niet zozeer om «afrekenen», maar om het
realiseren van ieders bijdrage aan de nodige samenhang in het beleid. 3Ook is het de vraag hoe de resultaten landelijk zullen worden geëvalueerd.
Welke criteria gelden daarvoor?Zoals ik in de nota «Kansen krijgen, kansen pakken» reeds
aankondigde, ben ik doende, een programma van beleidseffectenrapportages en
een integratiemonitor te ontwikkelen. Over de opzet ervan zal ik de Kamer
nog informeren. Overigens wijs ik er op dat het Sociaal en Cultureel Planbureau
driejaarlijks een kwalitatieve evaluatie van het integratiebeleid opmaakt
en in het najaar 1999 zijn evaluatierapport zal uitbrengen. 4Kan de minister aangeven hoe de verschillende organisaties zijn betrokken
bij het tot stand komen van de nota en hoe zij (...) in de toekomst zullen
worden betrokken bij het opzetten, uitvoeren en evalueren van het integratiebeleid? De organisaties van minderheden worden, zoals de Wet overleg minderhedenbeleid
(Wom; Stb. 1997, 335) voorschrijft, betrokken bij de voorbereiding en de evaluatie
van het integratiebeleid. De nota «Kansen krijgen, kansen pakken»
is op 24 november 1998 op hoofdlijnen met de minister van GSI besproken
in het Landelijk overleg minderheden (Lom). Bij de uitvoering van het integratiebeleid,
dat met name in de gemeenten vorm moet krijgen, dienen de organisaties van
minderheden evenzeer te worden betrokken. Daarom worden daarover bijvoorbeeld
in de nieuwe maatwerkconvenanten in het kader van het grote stedenbeleid afspraken
met de gemeenten gemaakt. Maar ook is bijvoorbeeld aan de gemeenten die voor
de uitvoering van een pilot in het kader van CRIEM in aanmerking wilden komen,
expliciet de voorwaarde gesteld dat zij op lokaal niveau de organisaties van
minderheden bij de uitvoering van de pilot zouden betrekken. 5Wat echter opvalt is dat m.b.t. de uitvoering van het speerpunt (Communities
that care) heel wat slagen om de arm worden gehouden. In 1998 kàn CTC
worden vertaald naar de Nederlandse situatie, in 1999 kàn in diverse
wijken een start met het programma worden gemaakt en als het aanslaat lijkt
verdere implementatie aan de orde. Is de minister bereid ten volle werk te
maken van deze wijkgerichte aanpak?In de vorige kabinetsperiode is naar aanleiding van de adviesrapporten
van mevrouw Junger-Tas aan de Minister van Justitie de interdepartementale
beleidsbrief «Naar een solide basis» aan de Tweede Kamer aangeboden.
In de Criem-nota is een relatie met deze beleidsbrief gelegd. In het verlengde
van de genoemde voornemens is met grote voortvarendheid de ontwikkeling van
het Amerikaanse programma Communities that Care ter hand genomen door de Ministeries
van Justitie en VWS (zie ook het antwoord op vraag 23). Het betreft hier een
veelbelovende wijkgerichte aanpak. 6Ook de instroom van allochtonen in het onderwijs, de jeugdhulpverlening
en andere welzijnsfuncties is een goede zaak. Hoe denkt de minister deze zaken
krachtig aan te pakken?Op 11 december 1998 heeft de Staatssecretaris van OCenW een plan van aanpak
«Meer allochtoon onderwijspersoneel» aan de Tweede Kamer gestuurd,
dat beoogt de arbeids-deelname van allochtonen in het onderwijs te bevorderen
(kenmerk AB/BAP/1998/47339).Naar het voorbeeld van de succesvolle aanpak in de gezondheidszorg en
op basis van de afspraken in het Minderhedenakkoord van de Stichting van de
Arbeid is begin 1998 het vierjarig JEWEL traject gestart voor de sector Jeugdhulpverlening
en Welzijn. Doel van het traject is de instroom van personeel uit minderheidsgroepen
in de sector te bevorderen.Het gehele traject wordt tripartiet gefinancierd door bijdragen van werkgevers
en werknemers, verenigd in het sectorfonds AWO, Arbeidsvoorziening en het
ministerie van VWS. Elke partij stelt jaarlijks 2 ton beschikbaar tot en met
het jaar 2001. Dit betekent dat voor het JEWEL traject jaarlijks een bedrag
beschikbaar is van 6 ton. De middelen worden niet alleen besteed ter stimulering
van de instroom, maar zijn ook gericht op het behoud van personeel uit minderheidsgroepen
en stimulering van intercultureel management in de instellingen. 7Ook het advies «Verantwoordelijkheid en perspectief, geweld
en relatie tot waarden en normen» van de Raad voor de maatschappelijke
ontwikkeling sterkt ons in deze mening. Hierin wordt immers geconcludeerd
dat geweld gedijt in een cultuur van afzijdigheid en dat minderjarigen die
herhaald misdrijven plegen, onder strakke begeleiding moeten worden geplaatst.
Hoe staat de minister tegenover deze problematiek?Het kabinet zal voor 1 maart 1999 met een standpunt komen over het advies
«Verantwoordelijkheid en perspectief, geweld en relatie tot waarden
en normen» van de Raad voor de Maatschappelijke Ontwikkeling (RMO).
In dit standpunt zal ook worden ingegaan op de conclusie van het RMO dat geweld
gedijt in een cultuur van afzijdigheid en dat minderjarigen die herhaald misdrijven
plegen, onder strakke begeleiding moeten worden geplaatst. 8Het is hoog tijd dat de zorgstructuur rond het onderwijs wordt versterkt,
zodat jongeren die uitvallen goed worden opgevangen en weer op een goede manier
naar het onderwijs terug worden begeleid. Kan de minister aangeven hoe de
benodigde extra capaciteit die hiervoor nodig is, bijvoorbeeld bij de bureaus
jeugdzorg, zal worden gefinancierd?Op de begroting van het Ministerie van OCenW is een bedrag van f 61
mln. gereserveerd voor de bestrijding van voortijdig schoolverlaten. Over
de precieze inzet van dit bedrag en de bijdrage die andere betrokken departementen
leveren wordt momenteel nog in interdepartementaal verband overlegd. Het is
alleszins de bedoeling om in aansluiting hierop een goede relatie met de activiteiten
van de bureaus jeugdzorg te bevorderen, omdat de jeugdhulpverlening expliciet
een taak houdt in aanvulling op de inspanningen vanuit de zorgstructuur ten
behoeve van (dreigende) schooluitval. 9Heeft de minister inzicht in de vraag of het NRC-artikel van 5 december
jl. over een Amsterdamse islamitische school representatief is? Meer in het
algemeen, hoe denkt hij fundamentalisme op scholen tegen te gaan, zodat deze
scholen daadwerkelijk goed kunnen worden ingezet voor de integratie?Voor islamitische basisscholen gelden dezelfde regels als voor andere
scholen. In het primair onderwijs dienen scholen er in hun onderwijs mede
van uit te gaan dat de leerlingen opgroeien in een multiculturele samenleving
(art. 8, lid 3, WPO). De Inspectie van het Onderwijs ziet erop toe in hoeverre
wettelijke voorschriften worden nageleefd.De opvattingen van de overheid over een adequate voorbereiding op de Nederlandse
samenleving zijn voor het basisonderwijs neergeslagen in de kerndoelen. Bij
haar toezicht op het onderwijs gaat de inspectie ondermeer na of het onderwijs
wordt gegeven overeenkomstig die kerndoelen. Voorts gaat de Onderwijsinspectie
na of de school een leerstofaanbod verzorgt over de etnische en culturele
verscheidenheid van de Nederlandse samenleving (intercultureel onderwijs). 10Ik wil graag weten hoe het gaat met de invulling van extra geld voor
taallessen voor oud-komers. Hoe gaat de regering daarvoor een oplossing vinden?
Op welke wijze zouden de opvoeders en hun kinderen, waaraan in het regeerakkoord
wordt gedacht, ondersteuning kunnen krijgen via taallessen? Hoe wordt het
geld daarvoor ingezet? Worden er speciale programma's ontwikkeld of worden
bestaande programma's uitgebouwd? In het Regeerakkoord wordt gesproken over het aanbieden van taal- en inburgerings-programma's
aan oudkomers. Daarbij worden twee groepen met name genoemd: werklozen en
opvoeders.Aan de hand van een startnotitie, waarin een eerste uitwerking werd gegeven,
heb ik overleg gehad met mijn collega's. Een van de voorstellen uit deze notitie
was een werkconferentie te organiseren met vertegenwoordigers van gemeenten,
de VNG en deskundigen vanuit instellingen en minderhedenorganisaties om thema's
te bespreken zoals doelgroepen, het bereik ervan en een eventuele methodiek.
Deze conferentie heeft inmiddels plaatsgevonden. Een verdere gedachtenvorming,
onder andere op basis van de uitkomsten van deze conferentie, vindt op dit
moment plaats.Op korte termijn kunt u een uitgewerkt plan van aanpak tegemoet zien. 11Hoe zit het met het wegwerken van de wachtlijsten voor taallessen?
Ik zou het heel fijn vinden wanneer de minister er een push aan gaf en ervoor
zorgde dat wij scherper zicht krijgen op de stand van zaken bij de wachtlijsten
voor taallessen en dat hij aangeeft hoe het geld verder wordt ingezet.Dit jaar zullen de gemeenten naar verwachting meer mogelijkheden hebben
om de druk op de vraag naar taallessen te verminderen. Deze verwachting is
gebaseerd op twee ontwikkelingen. Enerzijds zal de verhoging van het aantal
uren van het educatieve traject van de inburgering doorwerken naar de reguliere
educatie. Anderzijds zal ook de inzet van de extra middelen specifiek voor
werkloze oudkomers ouders/opvoeders de gemeenten meer armslag geven bij het
stellen van prioriteiten binnen de educatie. 12De motie van de PvdA op stuk 25 726, nr. 3 over de geïntegreerde
aanpak van werk en scholing voor allochtone probleemjongeren heeft in de Criem-nota
deels invulling gekregen, maar voor het overige niet. Het ging daarbij om
stevige kritiek en ik heb er nog geen verdere uitwerking van gezien. Ik zou
die toch graag zien.In de genoemde motie wordt de regering gevraagd om een aanvulling op de
drie beleidsporen van de CRIEM-nota op terrein van werk, werkervaring en begeleiding.De sluitende benadering in de Wet inschakeling werkzoekenden (WIW) en
voorheen de Jeugdwerkgarantiewet (JWG) is er op gericht te voorkomen dat jongeren
langdurig werkloos worden. Gemeenten en Arbeidsvoorziening zijn verplicht
om voor iedere jongere tot 23 jaar een traject vast te stellen dat gericht
is op inschakeling in het arbeidsproces. Dit geldt dus ook voor jongeren uit
minderheidsgroeperingen. Vooral jongeren die in het criminele circuit zitten
of dreigen te komen, worden moeilijk bereikt met de reguliere arbeidstoeleidings-instrumenten.Sinds 1994 bestaan er stimuleringsprojecten van het ministerie van SZW
voor jongeren uit minderheidsgroepen. Deze stimuleringsprojecten zijn bestemd
voor allochtone jongeren die kampen met specifieke aansluitingsproblemen.
Ze zijn gericht op een beter bereik onder deze jongeren van de reguliere voorzieningen.
Daarnaast richten de projecten zich op die allochtone jongeren voor wie een
voortraject of een intensieve individuele begeleiding noodzakelijk is.Hoofddoelstelling van de projecten is het bevorderen van de aansluiting
van jongeren uit minderheidsgroepen op reguliere (arbeidsmarktgerichte) scholings-
en arbeidsvoorzieningsmaatregelen, en het bevorderen van de uit- en doorstroom
van deze jongeren naar regulier en gesubsidieerd werk, alsmede
het vergroten van het bereik van het gemeentelijke instrumentarium (WIW) ten
behoeve van deze jongeren. De projecten dienen zich te richten op jongeren
in de leeftijd tot 30 jaar met een uitkering1.Zoals in het Jaaroverzicht Minderheden 1999 is aangegeven is voor de jaren
1998–2000 per jaar 8 miljoen gulden voor de stimuleringsprojecten uitgetrokken.
In 1998 zijn naast de zes bestaande experimenten voor Antilliaanse en Arubaanse
jongeren nog in 11 steden nieuwe projecten van start gegaan voor Antilliaanse
en Arubaanse jongeren. Aan 20 gemeenten is voorts subsidie toegekend voor
projecten gericht op Marokkaanse en Turkse jongeren. De projecten zullen tot
en met april 2001 kunnen voortduren, de subsidie loopt ultimo 2000 af. Na
die tijd moeten de projecten worden geïntegreerd in het gemeentelijk
beleid. De evaluatie van de stimuleringsprojecten is inmiddels gestart en
zal na afloop van de projecten in 2001 naar de Tweede Kamer worden gestuurd.
In de plannen voor de stimuleringsprojecten van de gemeenten is aangegeven
dat als potentiële doelgroep voor de projecten circa 4000 jongeren uit
minderheidsgroepen kunnen worden bereikt. Er is nog geen zicht op het aantal
jongeren dat in de praktijk zal worden bereikt met deze projecten. De evaluatie
moet dat uitwijzen. De registratie van de projecten is erop ingericht om dit
in beeld te krijgen.De inzet van de hierboven beschreven werking van de WIW en de Stimuleringsprojecten
zijn van essentieel belang voor de totstandkoming van een integrale en sluitende
benadering van jongeren die lichtere vormen van criminele activiteiten hebben
ontwikkeld en van voortijdige schoolverlaters. Deze worden door middel van
individuele trajectbegeleiding richting onderwijs en arbeidsmarkt terug- of
toegeleid. In een aantal geselecteerde CRIEM-pilots wordt dan ook aangesloten
bij de verschillende arbeidsmarkttrajecten.In de interdepartementale werkgroep CRIEM die is ingesteld ten behoeve
van de CRIEM-pilots wordt de afstemming geregeld tussen de verschillende trajecten
om een optimale versterking van elkaar te krijgen en om uiteindelijk een integrale
benadering van de problematiek onder jongeren uit etnische minderheidsgroepen
te bewerkstelligen. 13Kan de minister aangeven, hoeveel allochtonen er zitten in onze adviesorganen?
Gaat de minister zijn best doen om ook in de adviesorganen, immers gezichtsbepalende
plekken, mensen van allochtone afkomst een plaats te geven, en zo ja hoe?Op dit moment beschik ik niet over deze informatie. De laatste inventarisatie
(«Het moet wel een hele goeie zijn» van het LISWO) dateert van
medio 1995. Wel ben ik bereid om een dergelijke inventarisatie opnieuw te
laten maken, en aan de hand van de uitkomsten daarvan te bezien welke stappen
concreet kunnen worden gezet om meer leden van etnische minderheidsgroepen
in adviesorganen benoemd te krijgen. 14Asielzoekerskinderen vallen toch ook onder de leerplicht? Hoe komt
het dan dat de doorstroming van deze kinderen naar het regulier onderwijs
zo ontzettend moeilijk is?Voor alle kinderen, dus ook die van asielzoekers, is de leerplicht van
toepassing. Het aantal (leerplichtige) asielzoekers is de laatste tijd sterk
toegenomen. Asielzoekersleerlingen krijgen veelal onderwijs op een school
(meestal een nevenlokatie van een andere basisschool) op het OC of AZC. Doorstromen
naar regulier onderwijs is in principe altijd mogelijk. Feitelijke gegevens
hieromtrent zijn nauwelijks beschikbaar. Het doorstromen lijkt af te hangen
van enkele factoren, zoals de verblijfsduur in het OC of AZC,
de afstand naar reguliere scholen en het organiseren van leerlingenvervoer
of de behoefte aan begeleiding die een leerling in het regulier onderwijs
nodig zal hebben. Als het gaat om leerplichtige asielzoekersleerlingen die
niet meer in het basisonderwijs thuishoren, kan het tijd kosten om te achterhalen
welke opleiding binnen het voortgezet onderwijs of het beroepsonderwijs het
meest adequaat is voor de individuele leerling.Overigens zij opgemerkt dat mede door de «Regeling tegemoetkoming
voor gemeenten bij exceptionele toename van het aantal schoolgaande asielzoekers
in het basis- en voortgezet onderwijs» het probleem van wachtlijsten
bij scholen opgelost blijkt te zijn.Om alle betrokkenen te informeren over de opvang van asielzoekers in het
onderwijs, heeft Sardes een brochure geschreven die eind januari beschikbaar
komt. 15Hoe kijkt de minister aan tegen de rol van zelforganisaties bij het
bevorderen van de participatie van migranten?De zelforganisaties van migranten kunnen op tal van manieren een rol spelen
bij het bevorderen van de participatie van de eigen achterban in de Nederlandse
samenleving. Die rol vloeit min of meer vanzelf voort uit de intermediaire
functie van vele zelforganisaties. De meest geëigende rol daarbij is
die van communicatieschakel tussen de Nederlandse samenleving en de eigen
achterban.Non-participatie of een geringe mate van participatie van individuen uit
verschillende migrantengroepen kent vele oorzaken zowel aan de kant van de
Nederlandse samenleving als aan de kant van de migrantengroeperingen. Het
beschikken over goede informatie is een basisvoorwaarde voor participatie
in de samenleving. Het is juist op dat terrein waar een belangrijke rol is
weggelegd voor de zelforganisaties. Het gaat hierbij met name om informatieverschaffing
naar «beide kanten»: naar de eigen migrantengroep over de «spelregels»
en (on)mogelijkheden in de Nederlandse samenleving en naar de Nederlandse
samenleving in den brede over achtergronden, belemmeringen en potenties van
leden van migrantengroepen. Informatieverschaffing is dan ook een activiteit
waarvoor landelijke zelforganisaties in aanmerking kunnen komen voor subsidie
van VWS. 16In de nota staat dat gemeenten projectvoorstellen kunnen indienen
voor taalcursussen voor oudkomers. De financiering daarvan zou gelijk over
het rijk en de gemeenten worden gespreid. (...) Is dat wel reëel? Natuurlijk
spelen de gemeenten een belangrijke rol, maar is het wel eerlijk ze dan ook
een gelijk deel van de rekening te presenteren? Bovendien wordt de gemeenten
de mogelijkheid geboden. Is dat niet te vrijblijvend?Het budget voor oudkomers is, zeker de eerste jaren, beperkt. Daarom is
gekozen voor een 50–50% financiering, waarbij tevens kan worden gezocht
naar aansluiting bij bestaande gemeentelijke initiatieven. 17De segregatie in de wijken en het onderwijs gaat voort. Wij kijken
ernaar en lijken het te accepteren, maar als wij willen dat ook deze kinderen
en deze wijken goede kansen krijgen, kunnen wij toch niet blijven toekijken?
In de nota staat dan wel dat segregatie voorkomen moet worden, maar hoe zal
de minister dit doen? Ik heb de minister op televisie horen zeggen dat segregatie
in het onderwijs slecht is voor de integratie van deze kinderen, maar wat
gaat hij eraan doen? (...) Wat gaat de minister doen om het proces van segregatie
in het onderwijs te stoppen? Zoals aangegeven in de brief van de Minister van GSI aan de Voorzitter
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal d.d. 16 december 1998 (TK 1998–1999,
26 201, nr. 13), is het inzetten op versterking van de kwaliteit van
het onderwijs op scholen met veel leerlingen uit minderheidsgroepen een veelbelovender
antwoord op segregatie in het onderwijs dan de verschillende vormen van leerlingenspreiding.Diverse onderzoeken hebben aangetoond dat de etnische samenstelling van
een school geen negatieve gevolgen hoeft te hebben voor de leerprestaties
van de leerlingen. Goede kansen voor kinderen in deze wijken zijn in de eerste
plaats afhankelijk van goed onderwijs. Het beleid richt zich daarom op het
bevorderen van de kwaliteit van scholen in het algemeen en het effectief bestrijden
van onderwijsachterstanden in het bijzonder. Vanuit zijn expertise levert
onderwijs op deze wijze een optimale bijdrage aan de integratie- en participatiemogelijkheden
van deze leerlingen. 18Over het voortijdig schoolverlaten heb ik een paar vragen aan de
minister. Ten eerste bereiken mij signalen dat er een enorm tekort is aan
leerplichtambtenaren of dreigt te ontstaan. Is dit zo en zo ja, wordt er dan
iets aan gedaan?Van een enorm tekort aan leerplichtambtenaren dat zou bestaan of dreigen
te ontstaan is de Staatssecretaris van OCenW niet bekend. Wèl is bekend
dat er grote verschillen zijn in het aantal leerplichtambtenaren dat gemeenten
inzetten voor hun taak bij het toezicht op de leerplicht. Uit onderzoek (G. M. L. M.
Wever e.a.; De leerplichtwet na 1 augustus 1994; SGBO 1998) blijkt dat
de gemiddelde inzet 1 fte bedraagt per 18 800 leerplichtigen, met een
maximale afwijking in ongunstige zin tot 1 fte per 150 000 leerplichtigen.
Dit laatste cijfer is verontrustend.In het Regeerakkoord is aangekondigd dat een plan van aanpak Voortijdig
Schoolverlaten zal worden ontwikkeld. In dit plan zullen maatregelen ter verscherping
van het toezicht op de leerplicht een belangrijk onderdeel vormen. 19In de nota staat dat het met de rechtspositie van allochtonen in
Nederland wel goed zit. Toch zijn er recent een aantal regels bijgekomen die
voor mensen die hier al vele jaren legaal verblijven, heel slecht kunnen uitpakken.
Een simpel voorbeeld is dat iemand van heel ver weg een geboortebewijs moet
laten komen om bijvoorbeeld te kunnen trouwen. Ook het net niet op tijd aanvragen
van een verlenging van de verblijfsvergunning behoort daarbij. Is de wetgeving
wel eens op deze manier tegen het licht gehouden?In het geval iemand in Nederland een huwelijk wil aangaan, zijn algemeen
geldende voorwaarden dat hij of zij een recent uittreksel van zijn of haar
geboorte-akte overlegt (als bewijsmiddel voor de identiteit en de leeftijd)
en aantoont niet reeds gehuwd te zijn. Deze voorwaarden vloeien rechtstreeks
voort uit het BW en zijn niet recentelijk ingevoerd. Indien de geboorte in
het buitenland is geregistreerd, zal de geboorte-akte moeten worden verkregen
via de autoriteiten van het land waar de geboorte heeft plaats gevonden. Dat
geldt ook voor Nederlanders die buiten Nederland zijn geboren. Voor die allochtonen
die (nog) niet in het bezit zijn van een vergunning tot vestiging of een vluchtelingenstatus
maar die beschikken over een verblijfsvergunning afgegeven voor een jaar,
geldt dat zij deze vergunning jaarlijks moeten verlengen. Dat vloeit voort
uit de aard van de vergunning. Zij ontvangen tijdig een oproep van de Vreemdelingendienst
dat zij zich voor verlenging tot de Vreemdelingendienst moeten wenden. Meldt
men zich niet op tijd dan wordt bekeken of dit verzuim verschoonbaar
is. Zo niet dan zal men opnieuw een vergunning moeten aanvragen, en zo nodig
een machtiging tot voorlopig verblijf. Beide regels zijn van puur administratieve
aard en tasten de rechtspositie van allochtonen als zodanig niet aan. 20Nog een vraag over de woonwagenbewoners en zigeuners. Zij vallen
nu buiten alle regelingen, maar tot voor kort kwamen zij nog voor bij het
minderhedenbeleid. Hoe gaat de minister dit nu verder regelen?De woonwagenbewoners en zigeuners zijn nog altijd doelgroepen van het
integratiebeleid etnische minderheden en, voor zover relevant, zijn regelingen
in het kader van het integratiebeleid ook op hen van toepassing. Wel is het
zo dat, vanwege de over nagenoeg alle gemeenten gespreide vestiging van deze
doelgroepen, het zwaartepunt van de beleidsaandacht sinds 1994 bij de gemeentebesturen
is neergelegd. Maar door periodieke monitor-onderzoeken zal de rijksoverheid
zich op de hoogte blijven stellen van de ontwikkelingen in hun sociale en
economische positie en wanneer nodig, aanpassing van beleid bevorderen. 21Overigens blijkt uit het jaaroverzicht dat de uitplaatsing van statushouders
uit AZC's nog te langzaam gaat; welke verbeteringen zijn inmiddels doorgevoerd?Mijn voorganger heeft vorig jaar een extern adviesbureau opdracht verleend
om op basis van het uitvoeren van een zgn. kritische pad-analyse concrete
aanbevelingen te doen om de gemiddelde uitplaatsingstermijn van statushouders
drastisch te verkorten. Deze aanbevelingen zijn inmiddels met alle bij het
uitplaatsingsproces betrokken actoren besproken. Afgesproken is hetzelfde
adviesbureau nog een uitvoeringstoets te laten uitvoeren, alsmede ondersteuning
te laten bieden bij het implementatietraject terzake de door te voeren maatregelen.
Deze werkzaamheden worden in april 1999 afgerond. Ik verwacht dat na implementatie
van de maatregelen het door het Kabinet gestelde ambitieniveau van gemiddeld
drie maanden zal worden gerealiseerd. Statushouders zitten dan gemiddeld twee
maanden korter in de centrale opvang. 22De recente studie van Veenman over langdurig werklozen laat geen
opwekkend beeld zien. Wij vroegen ons af of het beleid van arbeidsperspectief
voor de harde kern nog wordt voorgestaan, of wordt die groep als de facto
kansloos beschouwd?Veenman constateert in zijn studie over langdurig werkloze allochtonen
dat de harde kern van deze werklozen overwegend uit laagopgeleide eerste-generatie
allochtonen bestaat.Geen enkele categorie werklozen wordt de facto als kansloos beschouwd.
De groep werklozen, die of al geruime tijd werkzoekend is of steeds opnieuw
werkloos geraakt, en die voornamelijk ingedeeld zal zijn in fase 3 en 4, wordt
op de volgende manier kansen geboden:Voor trajecten voor fase 3-cliënten kunnen gemeenten hun inkoopmiddelen
in het kader van de G86-regeling inzetten, of zet Arbeidsvoorziening haar
rijksbijdrage-middelen in. Voorts is het mogelijk dat gemeenten de inkoopmiddelen
ook gebruiken om trajecten of onderdelen daarvan voor fase 4-cliënten
(bij Arbeidsvoorziening) in te kopen, om de afstand van betrokkenen tot de
arbeidsmarkt te verkleinen. Voor fase 4-cliënten zijn in het kader van de WIW-middelen voor sociale
activering beschikbaar. Voor sociale activering van deze groep wordt tevens
ruimte geboden via de experimenten art.144 van de Algemene Bijstandwet. Daardoor
kunnen werklozen onbeloonde activiteiten verrichten die hun kwaliteiten, die
noodzakelijk zijn om te kunnen deelnemen aan het arbeidsproces, verbeteren,
of onbeloonde activiteiten die anderszins dienstverlenend en maatschappelijk
zinvol zijn. 23Welke mogelijkheden ziet de minister voor opvoedingsondersteuning?
Kan op dit punt nog concrete uitbouw worden verwacht van datgene dat al loopt?In de afgelopen jaren is in opdracht van VWS een aantal programma's uitgevoerd
met als doel aanvullende methodiekontwikkeling, het in de praktijk beproeven
van verschillende samenwerkingsmodellen en de onderbouwing van een interventiemodel.
Nulde- en eerstelijnsvoorzieningen (zoals consultatiebureaus, peuterspeelzalen
e.d.) waar ouders met (jonge) kinderen toch al naar toe gaan, blijken bij
uitstek geschikt om laagdrempelig ondersteuning bij de opvoeding te bieden.
Dat krijgt ook steeds meer aandacht in deze instellingen, waarbij de opbrengsten
van de genoemde vernieuwingsprogramma's goed benut kunnen worden.Toch blijken bepaalde groepen, vooral gezinnen in achterstandssituaties
waar vele factoren – ook buiten het gezin – de opvoedingssituatie
negatief kunnen beïnvloeden, niet voldoende (adequaat) te worden bereikt
met het bestaande ondersteuningsaanbod. Cultuurverschillen spelen hierbij
vaak een rol. In deze kabinetsperiode wordt in gezamenlijke opdracht van VWS
en Justitie met een aantal gemeenten gewerkt aan de ontwikkeling van modellen
voor een wijkgerichte aanpak om juist jeugdigen van 0–18 jaar uit gezinnen
in achterstand meer integraal en op maat te ondersteunen. Opvoedingsondersteuning
en ontwikkelingsstimulering staan ook op de agenda van het overleg over de
bestuursakkoorden nieuwe stijl tussen rijk, VNG en IPO. De inzet is hiervoor
een gezamenlijk kader te ontwikkelen. 24Op bladzij 7 zegt de nota dat de multiculturele samenleving ook en
meer fundamenteel consequenties heeft voor de democratische rechtstaat. Hoezo,
zou ik de minister willen vragen? Is het niet veeleer andersom, namelijk dat
de verworvenheden van onze democratische rechtstaat ook gelden voor mensen
die van buiten tot ons komen? Het kan toch niet zo zijn dat afgedongen zou
moeten worden op onze democratische rechtstaat omdat nieuwe medelanders soms
uit een cultuur komen waarin deze rechtstaat niet zo wordt gewaardeerd?De vraagsteller heeft het gelijk volledig aan zijn zijde wanneer hij aantekent
«dat de verworvenheden van onze democratische rechtsstaat ook gelden
voor mensen die van buiten tot ons komen». Maar de basisnormen die aan
onze rechtsorde ten grondslag liggen, en meer nog de wijze van toepassing
ervan zijn onder allerlei invloeden aan verandering onderhevig en het is van
belang, zich bewust te zijn van die dynamische processen. Zo zijn de veranderingen
in onze bevolkingssamenstelling en mede daardoor de ontwikkeling van wat wij
de Nederlandse cultuur noemen, factoren in deze dynamiek, die ook onze wijze
van denken over grondrechten en plichten beïnvloedt. Mede daardoor wordt
bijvoorbeeld thans anders gedacht over het nationaliteitsbegrip dan enkele
decennia geleden, en is art. 4 van de Grondwet in uw Kamer onderwerp van beraad.
Een regelmatige reflectie als hier beoogd, kan tot herformuleringen
leiden, maar evenzeer tot herbevestiging van bestaande formuleringen. 25(...) even verder zegt de nota namelijk dat de vraag zich aandient
of het in de Grondwet verankerde recht op eigen richting en inrichting van
scholen van bijzonder onderwijs voldoende flexibel is om aan nieuwe behoeften
van onze samenleving tegemoet te komen. Moet ik hieruit afleiden dat het kabinet
niet alleen overweegt om artikel 23 van de Grondwet nog eens te bekijken met
het oog op de samenwerkingsschool, maar dat de hele vrijheid van richting
en inrichting ter discussie staat?Het kabinet is geenszins van plan de in de Grondwet verankerde vrijheid
van richting en inrichting ter discussie te stellen. In het kader van het
integratiebeleid is de vraag echter legitiem of momenteel voldoende recht
wordt gedaan aan de mogelijkheden van allochtone ouders, van wie de kinderen
op bijzondere scholen zijn toegelaten, om het schoolbeleid te beïnvloeden.
Die vraag zal door de Staatssecretaris van OCenW worden meegenomen bij de
uitwerking van het thema versterking van de positie van ouders in het onderwijs. 26Ik wil de minister vragen of ik die passage (over de vrijheid van
richting en inrichting) in de nota ook zo kan lezen dat de minister eraan
denkt om de stichtingsnorm van bijzondere scholen te verlagen?Noch de Minister van OCenW, noch de Minister van GSI, is van zins de stichtingsnorm
van bijzondere scholen te verlagen. 27Bij de uitvoering van de Criem-nota is de samenwerking met Sociale
Zaken ontzettend belangrijk. Wij hebben op dit moment nog niet zoveel ervaring
opgedaan. Het is mij alleen bekend dat Maastricht en Breda een aanvraag hebben
ingediend. Die aanvragen zijn beide afgewezen. Hoe verklaart de minister dat
als dit soort zaken zo'n hoge prioriteit heeft?Het is vanzelfsprekend heel belangrijk dat bij de uitvoering van de CRIEM-nota
de betrokken departementen goed met elkaar samenwerken. Dit geldt ook voor
het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, dat bij de totstandkoming
van de CRIEM-nota intensief betrokken was. SZW participeert daarom ook in
de interdeparte-mentale werkgroep CRIEM die is gevormd voor de uitvoering
van de CRIEM-pilots.Voor de selectie van de CRIEM-pilots hebben een aantal gemeenten plannen
ingediend. Maastricht heeft inderdaad ook een plan ingediend, Breda echter
niet. Na zorgvuldige bestudering van de ingediende plannen, heeft de selectie
van de pilots plaatsgevonden die interdepartementaal via de al genoemde werkgroep
is afgestemd. Besloten is pilot-voorstellen te honoreren van Amsterdam, Rotterdam,
Bergen op Zoom, Enschede, Epe, Hengelo en Utrecht. Daarbij viel helaas het
plan van Maastricht af. 28De minister zal een brief sturen aan de Kamer over inburgering. Kan
hij daarin opnemen hoe het zit met de grensgevallen bij het in aanmerking
komen voor inburgering? Een voorbeeld is iemand die met een Frans en een Algerijns
paspoort en een duidelijke achterstand op de arbeidsmarkt of een Turkse jongere
die na een jarenlang verblijf in Nederland en daarna buitenslands geen Nederlands
meer spreekt.Met mijn brief van 28 december 1998 (TK 1998–1999, 19 637,
nr. 407) heb ik toegezegd de brief aan de gemeenten over de positie van de
VVTV'ers na 1 januari 1999 in afschrift aan de Kamer te
doen toekomen. Kortheidshalve verwijs ik naar de inhoud van deze brief, die
hier bijgevoegd is.1Bij de in de vraag genoemde grensgevallen gaat het in algemene zin om
personen met een dubbele nationaliteit en personen die zich na een langdurig
verblijf in het buitenland opnieuw vestigen in Nederland.In het geval van eerste vestiging in Nederland van personen met een dubbele
nationaliteit is van belang uit welk land zij afkomstig zijn. Personen met
twee nationaliteiten van landen buiten de Europese Unie/Europese Economische
Ruimte (EU/EER), komen in principe in aanmerking voor inburgering en dienen
zich te melden bij de gemeente voor het inburgeringsonderzoek. Gaat het om
personen met twee nationaliteiten van landen binnen de EU/EER, dan kunnen
zij in principe niet verplicht worden tot deelname aan een inburgeringsprogramma.
Gaat het om personen met twee nationaliteiten, waarvan één van
een land binnen de EU/EER dan is bepalend voor de meldingsplicht uit welk
land de betrokkene afkomstig is. De gemeente zal daarvoor nagaan in welk land
de betrokken persoon is geboren. Als dit een land is buiten de EU/EER is de
betrokkene in principe meldingsplichtig, in andere gevallen niet.Voor personen die zich na een langdurig verblijf in het buitenland opnieuw
vestigen in Nederland, is er op grond van de WIN geen mogelijkheid hen te
verplichten tot deelname aan een inburgeringsprogramma. Immers, er is geen
sprake van eerste vestiging. Dit betekent overigens niet dat de gemeente een
dergelijke persoon geen aanbod kan doen voor taalverwerving. Het is voor de
gemeente mogelijk een met inburgering vergelijkbaar programma aan te bieden
op basis van de reguliere middelen voor educatie die door het rijk aan de
gemeenten beschikbaar worden gesteld. 29Tenslotte verzoek ik hem met zijn collega van Sociale Zaken na te
gaan wat precies op welk beleidsterreinen fase-4-cliënten zijn. In alle
beleidsstukken van Sociale Zaken, maar ook van deze minister komen wij de
ene keer fase 2 en 3 en de andere keer fase 4 tegen. Voor mijn fractie moet
volstrekt helder zijn dat in het totale beleid van sluitende aanpak en gesubsidieerde
arbeid fase 4-cliënten mee moeten lopen met name omdat daaronder zoveel
etnische minderheden zitten. Gaarne een wat uitgebreidere uitwerking op niet
al te lange termijn.Met ingang van 1 januari 1999 worden werkzoekenden ingedeeld op basis
van een landelijk uniforme methode die is vastgesteld door de drie organisaties
die in SWI-verband samenwerken, namelijk Arbeidsvoorziening, gemeenten en
Lisv. Op basis van deze methode wordt een werkzoekende ingedeeld in fase 4
indien hij ten gevolge van zware persoonlijke belemmeringen is aangewezen
op hulp en zorg die gericht is op een zodanige verbetering van zijn eigen
positie dat wellicht op termijn arbeidsmarktinstrumenten inzetbaar zijn.Deze in fase-4 ingedeelde werkzoekenden behoren tot de doelgroep van zowel
de gesubsidieerde arbeid als de sluitende aanpak.Om in aanmerking te komen voor de In- en Doorstroombanen respectievelijk
een dienstbetrekking WIW en een werkervaringsplaats WIW moeten kandidaten
langer dan een jaar werkloos zijn.Voor de sluitende aanpak kan iedere persoon in aanmerking komen die nieuw
instroomt als werkzoekende en van wie verwacht wordt dat hij/zij binnen twaalf
maanden niet zelfstandig een baan zal vinden. In de integratienota is in het
actieprogramma «bestrijding werkloosheid» rekening gehouden met
de vertegenwoordiging en indeling van etnische minderheden in de vier verschillende
fasen volgens de huidige indelingsmethode. Daar waar het gaat om actiepunten gericht op directe bemiddeling en plaatsing
van etnische minderheden wordt verwezen naar fase 1 en 2 cliënten (geschikt
en direct bemiddelbaar). In de actiepunten gericht op sociale activering en
arbeidstoerusting wordt verwezen naar fase 3- en 4 cliënten (in verband
met hun grotere afstand tot de arbeidsmarkt).XNoot1Het kan ook gaan om jongeren zonder uitkering die echter niet over voldoende
financiële middelen beschikken om in het eigen levensonderhoud te voorzien.XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26333-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl