Wijz. enkele onderwijswetten ivm lump sum en decentralisatie rechtspositieregeling v.w.o.-a.v.o.-v.b.o.; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19941995-23948, nr. 241b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

23-05-1995

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23948 nr. 241b

19-05-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23948Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 948Wijziging van onder meer de Wet op het voortgezet onderwijs in verband
met de invoering van lump-sum-bekostiging voor de personeels- en exploitatiekosten
van scholen voor voorbereidend wetenschappelijk onderwijs, algemeen voortgezet
onderwijs en voorbereidend beroepsonderwijs, alsmede in verband met decentralisatie
van de rechtspositieregeling bij die scholen, behoudens een aantal op centraal
niveau vast te stellen onderwerpen (regeling lump sum en decentralisatie rechtspositieregeling
v.w.o.-a.v.o.-v.b.o.)nr. 241bMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 19 mei 1995De ondergetekenden zijn de verschillende fracties van de Eerste Kamer
erkentelijk voor hun vragen en opmerkingen.De gestelde vragen zullen hieronder worden beantwoord; daarbij zal zo
veel mogelijk dezelfde volgorde als die van het voorlopig verslag worden aangehouden.De leden van de fractie van de PvdA hadden met grote interesse maar ook
met gemengde gevoelens kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel. De
interesse geldt met name de besturingsfilosofie die uit het voorstel blijkt
en die grotendeels de instemming van deze leden geniet.De gemengde gevoelens hebben betrekking op de twijfel die deze leden hadden
of de randvoorwaarden die nodig zijn om een dergelijke operatie succesvol
en zonder al te veel problemen in te voeren en te implementeren, wel zijn
vervuld. Bovendien vroegen zij of de scholen voor voortgezet onderwijs naast
de omvangrijke operaties die zich daar in de nabije toekomst zullen voltrekken,
dit ook nog aankunnen.De leden van de CDA-fractie deelden deze zorg.De ondergetekenden zijn verheugd dat de algemene besturingsfilosofie wordt
onderschreven. Zij willen erop wijzen dat de gekozen uitwerking voldoet aan
de criteria die daaraan gesteld zijn door de Commissie voor de toetsing van
wetgevingsprojecten (CTW), en in overeenstemming is met de afspraken van het
Schevenings Beraad. Uit de instemming van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten
(VNG), de besturenorganisaties en de personeelsvakorganisaties leiden de ondergetekenden
af dat voldoende draagvlak bestaat voor een goede invoering.Er is sprake van een budgettair neutrale invoering van lump-sum-bekostiging,
in die zin dat voor de omvang van het totale budget dat beschikbaar is voor
personele vergoedingen in het voortgezet onderwijs, rekening wordt gehouden
met de autonome kostenontwikkeling, en dat bij de bepaling van de formatie –
net als onder het formatiebudgetsysteem (FBS) – rekening wordt gehouden
met de omvang van de school en de verschillen tussen de schoolsoorten. Voor
de bepaling van de gemiddelde personeelslast (GPL) is een meer gedetailleerde
benadering gekozen dan in andere lump-sum-sectoren. Bij de vaststelling van
de GPL in het voortgezet onderwijs wordt rekening gehouden met drie verschillende
personeelscategorieën (directie, onderwijzend personeel, onderwijsondersteunend
personeel) en met beloningsverschillen tussen verschillende groepen van scholen
als gevolg van een verschillende normatieve rangenmix voor het onderwijzend
personeel. Voorts wordt rekening gehouden met kostenverschillen tussen scholen
als gevolg van een «oud» dan wel «jong» personeelsbestand,
door een leeftijdscorrectie toe te passen op de GPL voor het onderwijzend
personeel.Samenvattend kan worden gesteld dat het wetsvoorstel voldoet aan de criteria
van de CTW, wordt gedragen door de onderwijsorganisaties en rekening houdt
met verschillen tussen scholen en personeelscategorieën. Bovendien vindt
invoering van lump sum plaats in een scholenbestand dat, mede als gevolg van
het proces van scholengemeenschapsvorming, daarvoor zowel bestuurlijk als
institutioneel een goede basis vormt.Ten einde scholen goed voor te bereiden op de invoering zijn met de organisaties
van besturen, schoolleiders, administrateurs en personeel gedetailleerde afspraken
gemaakt over voorlichtings- en ondersteuningsactiviteiten. Met dit al zijn,
zowel in de opzet, de uitwerking als in de voorlichting, naar de mening van
de ondergetekenden voldoende randvoorwaarden gecreëerd om tot een succesvolle
invoering van lump-sum-bekostiging in het voortgezet onderwijs te kunnen komen.Terecht kan worden gesteld dat het hierbij gaat om een grote verandering
voor de scholen. Deze verandering wordt echter niet in één keer
gemaakt. Lump sum is een logische vervolgstap na invoering van het FBS. De
ondergetekenden zijn dan ook van mening dat deze verandering op een verantwoorde
wijze door de scholen kan worden doorgevoerd.De leden van de PvdA-fractie vroegen of redelijkerwijs mag worden verwacht
dat de toegekende ronde bedragen toereikend zullen zijn om de noodzakelijke
uitgaven te kunnen doen. Hun vraag adstrueren deze leden aan de hand van een
voorbeeld van een grote scholengemeenschap in Heerenveen, dat als zodanig
is besproken in Het Schoolblad van 8 april 1995.Zoals hiervoor gesteld, wordt bij de bepaling van de formatie en van de
GPL op gedetailleerde wijze rekening gehouden met verschillen tussen scholen
en personeelscategorieën.In het desbetreffende artikel wordt onder meer verwezen naar de consequenties
van regels van het vervangingsfonds. Zoals bekend gaat het hierbij om een
vorm van decentralisatie waarbij de verantwoordelijkheid voor het opvangen
van ziekteverzuim – door middel van het waarborgen van de kosten van
vervanging van afwezig (ziek) personeel – is belegd bij een instelling
die wordt bestuurd door vertegenwoordigers van werkgevers en werknemers. Om
scholen in staat te stellen hun verplichtingen aan het vervangingsfonds na
te komen is het reguliere budget van alle scholen verhoogd met een zelfde
opslagpercentage voor vervanging bij ziekteverzuim. Met de instelling van
het vervangingsfonds ligt de verantwoordelijkheid voor dit onderwerp, en dus
ook voor afspraken over de relatie tussen het beroep dat de school op vervanging
doet en de premiehoogte, bij «het veld». Overigens wordt in het
desbetreffende artikel erkend dat de gekozen systematiek de juiste impuls
geeft. Vervolgens wilden de fractieleden van de PvdA weten of het waar is dat
faciliteiten die brede scholengemeenschappen ontvangen voor het instandhouden
van nevenvestigingen, worden versleuteld over het totaal en zo ja, of dat
ertoe leidt dat de feitelijke financiële positie van plattelandsscholengemeenschappen
ernstig verslechtert.In dat verband hebben deze leden een rekenvoorbeeld opgenomen, waarvan
zij vragen of dat juist is.Momenteel ontvangen de scholen die met goedkeuring een nevenvestiging
met spreidingsnoodzaak in stand houden, extra faciliteiten in de vorm van
formatierekeneenheden ten behoeve van een conciërgefunctie en een functie
adjunct-directeur. Deze scholen blijven recht houden op de faciliteiten, tenzij
de nevenvestiging met spreidingsnoodzaak wordt opgeheven.De vergoeding onder de lump-sum-bekostiging voor de extra formatie vindt
plaats door de desbetreffende scholen, bovenop de berekende normatieve formatie,
extra FTE's (fulltime equivalenten) voor een conciërge en adjunct-directeur
ter beschikking te stellen. Het totaal aantal te bekostigen FTE's van die
scholen wordt hierdoor verhoogd. Het voor de school beschikbare budget wordt
bepaald door het aantal FTE's (inclusief de extra FTE's) te vermenigvuldigen
met de van toepassing zijnde GPL. Van versleuteling in de totale gemiddelde
personeelslast is geen sprake; het opgenomen rekenvoorbeeld is derhalve onjuist.Aansluitend bij de hiervoor gestelde vraag informeerden de leden van de
PvdA-fractie of het niet in de rede zou liggen om ook de zogenaamde nascholingsgelden
in het lump sum bedrag op te nemen.De ondergetekenden wijzen erop dat recentelijk de vergoedingssystematiek
van nascholingskosten is ingevoerd. De nascholingskosten zijn apart van de
overige kosten geplaatst, ten einde die kosten een herkenbare plaats te geven
in de wet en ervoor te zorgen dat de rijksvergoeding voor nascholing ook daadwerkelijk
voor nascholing wordt aangewend. Met het oog daarop is het systeem zo ingericht
dat een niet-verbruikte vergoeding in een fonds dient te worden gestort, welk
fonds ten hoogste een bedrag mag omvatten dat gelijk is aan de vergoeding
over de laatste drie jaren. Het meerdere moet worden teruggestort.De ondergetekenden achten het niet wenselijk om deze systematiek, die
nog onlangs in wetgeving is vastgelegd, bij de invoering van de lump-sum-bekostiging
te verlaten.Hoe wordt voorkomen dat bij de beperkte keuze die scholen vooralsnog hebben,
ze gedwongen worden te kiezen voor direct noodzakelijke uitgaven en niet toekomen
aan ook noodzakelijke reserveringen voor voorzieningen voor onderhoud en vervanging
van duurzame activa, zo wilden de leden van de PvdA-fractie vervolgens weten.Zoals in de beantwoording van de eerste vraag al is aangegeven, is sprake
van een gedetailleerde uitwerking van de normatieve bepaling van de GPL, waarbij
sterker rekening wordt gehouden met verschillen tussen de schoolspecifieke
leeftijdsopbouw van het personeel en met beloningsverschillen tussen schoolsoorten
en personeelscategorieën dan in andere lump-sum-sectoren. Daardoor zal
voor het merendeel van de scholen bij de overgang van de school-GPL naar de
landelijke GPL niet of in beperkte mate sprake zijn van achteruitgang in bekostiging.
Voor deze groep scholen kan dan ook niet worden gesteld dat als gevolg van
verandering van het bekostigingsniveau er problemen ontstaan om de noodzakelijke
financiële maatregelen te nemen.Daarnaast zijn afspraken gemaakt over de overgang van de huidige bekostigingswijze
naar lump sum. Na een voorbereidingsjaar (schooljaar 1995–1996) zullen
scholen bij de invoering van lump sum twee jaar achtereen een «school-GPL»
ontvangen, waarvan de hoogte wordt vastgesteld op basis van de personele vergoedingen
aan dezelfde school in het meetjaar (schooljaar 1994–1995).
Scholen die er bij de overgang naar de landelijke GPL normatief meer dan 3%
op achteruitgaan, zullen ten minste één extra overgangsjaar
krijgen, waarbij de achteruitgang niet groter is dan 3%. Voor de groep scholen
die er meer dan 6% op achteruitgaan zullen aanvullende afspraken worden gemaakt.
Met deze voorbereidings- en overgangsperiode zal het naar het oordeel van
de ondergetekenden ook voor deze groep scholen mogelijk moeten zijn om in
de loop der jaren zodanige maatregelen te nemen dat een gezond financieel
evenwicht tussen noodzakelijke uitgaven en reserveringen kan worden bereikt.Bij de in de memorie van toelichting (Kamerstukken II 1994/95, 23 948,
nr. 3, blz. 11) opgenomen stelling dat scholen overschotten kunnen realiseren
vanuit huisvestings- en inventarisvergoedingen, stellen de leden van de fractie
van de PvdA de vraag waarop deze stelling is gebaseerd.Bedoelde passage heeft niet tot strekking te stellen dat alle scholen
in staat zijn tot het realiseren van exploitatieoverschotten, maar geeft een
illustratie van de techniek, in die zin dat scholen onder lump sum een grotere
mate van financiële beleidsruimte hebben. Of deze beleidsruimte gecreëerd
en benut zal en kan worden, zal van school tot school verschillen, en is mede
afhankelijk van de effectiviteit van het voorlichtings- en ondersteuningstraject.Tot slot vroegen de leden van de PvdA-fractie – waarbij de leden
van de fracties van CDA en VVD zich aansloten – of het, gegeven de grote
twijfels die in de Tweede Kamer zijn geuit over de uitvoerbaarheid, niet wenselijk
is om invoering van lump-sum-financiering in het primair onderwijs uit te
stellen tot een moment waarop voldoende ervaringen zijn opgedaan met deze
financiering in het voortgezet onderwijs.In antwoord op deze vraag merken de ondergetekenden op dat de beoogde
invoeringsdatum van de lump-sum-bekostiging in het primair onderwijs op dit
moment op 1 augustus 1998 is gesteld. Als deze datum kan worden gerealiseerd
betekent dit, bij invoering van de lump-sum-bekostiging in het voortgezet
onderwijs met ingang van 1 augustus 1996 plaatsvindt, dat er – inclusief
het voorbereidingsjaar 1995–1966 – in elk geval gedurende drie
schooljaren ervaring is opgedaan met betrekking tot de uitvoerbaarheid en
de invoering van deze lump-sum-bekostiging.Deze ervaring zal van betekenis zijn voor de ontwikkeling van de lump-sum-bekostiging
in het primair onderwijs.Naar de mening van de leden van de D66-fractie past het voorliggende wetsvoorstel
in de lijn naar grotere autonomie, zoals die is ingezet met het FBS. Deze
leden zeiden deze lijn te ondersteunen. Zij constateerden dat bij de behandeling
van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer, met name het aan de openbare behandeling
voorafgegane wetgevingsoverleg met de daaruit voortvloeiende nota van wijziging,
zinvol is gebleken. Toch wilden deze leden nog een aantal vragen aan de regering
voorleggen.Zo wilden zij weten hoe de gang van zaken is als kleine scholen als gevolg
van de lump-sum-bekostiging in de problemen komen.Met tevredenheid constateren de ondergetekenden dat de fractieleden van
D66 het uitgangspunt van het onderhavige wetsvoorstel ondersteunen. Deze leden
stellen terecht vast dat het wetsvoorstel de volgende stap is op de weg die
met FBS is ingeslagen.Wat betreft hun vraag wijzen de ondergetekenden erop dat ten behoeve van
scholen die er als gevolg van de lump-sum-bekostiging, zoals die vorm krijgt
met ingang van 1 augustus 1998, meer dan 3% op achteruitgaan een overgangsrechtelijke
voorziening is getroffen, de zogenoemde 3%-regeling. Dat geldt voor alle scholen,
dus ook de kleine scholen. Vervolgens vroegen de leden van de D66-fractie of de eerste ondergetekende
uitleg kan geven aan de zin «Daarbij houden wij de vinger aan de pols.
Ik heb gezegd dat wij een besluit nemen als dat moet, ook na drie jaar.»
(Handelingen Tweede Kamer 1995, nr. 24, blz. 3856).De eerste ondergetekende heeft met deze uitspraken willen wijzen op de
voorgenomen beleidsmonitoring. Voorts is gewezen op de mogelijkheid dat ook
na het derde overgangsjaar overgangsrechtelijke voorzieningen worden getroffen.De leden van de fractie van D66 vroegen in dit verband tot slot welke
criteria zullen worden gehanteerd om te bepalen of een besluit moet worden
genomen. Wat is de strekking van dit besluit, zulks mede in het licht van
recente uitspraken over schaalvergroting?In antwoord merken de ondergetekenden het volgende op.In het Sectoroverleg onderwijs met de besturenbonden/VNG en de personeelsvakorganisaties
wordt thans bezien, mede op basis van een analyse van de meting van de personele
vergoeding over het schooljaar 1994–1995, of aanvullende overgangsrechtelijke
maatregelen moeten worden genomen en zo dit noodzakelijk is, op welke wijze
deze maatregelen moeten worden uitgewerkt.Deze maatregelen zullen wat de strekking betreft vergelijkbaar zijn met
de 3%-regeling. Criterium daarbij is de mate waarin scholen er bij de overgang
van de school-GPL naar de landelijke GPL normatief op achteruitgaan bij gelijkblijvende
omstandigheden.De leden van de fractie van D66 merkten op dat bij de behandeling van
het FBS door verschillende leden van de Eerste Kamer is gewezen op het gevaar
van overregulering. Uit de evaluatie blijkt, zo stelden zij, dat deze waarschuwing
terecht was. Deze leden menen dat ook bij het voorliggende wetsvoorstel niet
zozeer sprake is van deregulering als wel van verschuiving van regelgeving
naar algemene maatregel van bestuur, ministeriële regeling, Kaderbesluit
en CAO's. Er is huns inziens geen evaluatie nodig om dit manco te kunnen constateren.
Waarom gaat de eerste ondergetekende aan dit bezwaar voorbij, zo vragen deze
leden.De ondergetekenden merken als antwoord het volgende op.Ten eerste is, bij een bekostigingssysteem waar de Minister van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen eindverantwoordelijk is voor de deugdelijkheid van
het onderwijs en voor een adequate bekostiging van elk van de zeer verschillende
scholen die er zijn, enige regulering altijd aanwezig. Bij vergroting van
de autonomie gaat het er niet om om nagenoeg alle regelgeving af te schaffen,
maar om een passend evenwicht te vinden tussen de behoefte aan optimale vrijheid
van de scholen en de inhoudelijke en budgettaire verantwoordelijkheden van
de rijksoverheid. Ten tweede is bij het onderhavige wetsvoorstel wel degelijk sprake van
een reductie van regelgeving. Als gevolg immers van de decentralisatie van
de arbeidsvoorwaardenvorming zal het Rechtspositiebesluit onderwijspersoneel
ten aanzien van de betrokken schoolsoorten vervallen, waarvoor in de plaats
een beperkt zogenaamd Kaderbesluit komt.Tot slot wijzen de ondergetekenden erop dat, voor zover sprake is van
een verschuiving van regelgeving, deze niet plaatsvindt door verschuiving
naar een lager niveau zoals door de hier aan het woord zijnde leden wordt
beweerd. De ondergetekenden menen dat juist het tegendeel is bereikt, doordat
onderwerpen die voorheen in uitvoeringsregels zouden zijn neergelegd, mede
op aandringen van de Tweede Kamer zo veel mogelijk een plaats in de wet in
formele zin is gegeven. Zij wijzen hierbij ook op de ingediende nota van wijziging.Door deze verschuiving naar de wet zijn uitvoeringsvoorschriften weliswaar niet overbodig geworden, maar wel sterker dan voorheen beperkt
tot «echte» uitvoeringszaken of tot onderwerpen waarbij de duurzaamheid
te gering is voor wettelijke vastlegging.Wat de beweerde verschuiving naar CAO's betreft wordt opgemerkt dat het
uiteindelijke oogmerk van de decentralisatie van de regelgeving van de arbeidsvoorwaarden
is, versterking van de autonomie van de scholen. In hoeverre de werkgevers
en werknemers eraan hechten die autonomie in te vullen met eigen regels, is
een zaak van die partijen zelf.In ieder geval is het naar het gevoelen van de ondergetekenden onjuist
om op voorhand aan te nemen dat bij het wetsvoorstel sprake is van een doorschuiving –
dus zonder reductie – van bestaande regelgeving naar Kaderbesluit en
CAO's.Als antwoord op kritiekpunten bij de behandeling in de Tweede Kamer is
een aantal keren verwezen naar het Schevenings akkoord. Naar aanleiding daarvan
vroegen de leden van de fractie van D66 wat de bestuurlijk/juridische status
is van dit Schevenings Beraad.Wat de bestuurlijk/juridische status van het Schevenings Beraad betreft
merken de ondergetekenden op dat als resultaat van het Schevenings Beraad
een aantal gezamenlijke richtinggevende uitspraken is vastgelegd over bestuurlijke
vernieuwing in het primair en voortgezet onderwijs tussen de Minister van
Onderwijs en Wetenschappen en de vertegenwoordigers van de onderwijskoepelorganisaties.
De uitkomsten van het Schevenings Beraad vormen geen overeenkomst in die zin
dat partijen elkaar formeel kunnen aanspreken op het niet uitvoeren van bepaalde
richtinggevende uitspraken. Dat de uitkomsten van het Schevenings Beraad nochtans
beleidsmatig van grote betekenis zijn, kan niet worden ontkend. Daarvan getuigt
ook de wijze waarop de ondergetekenden in hun antwoord op vragen vanuit de
Tweede Kamer refereren aan deze uitspraken. Vanzelfsprekend doen de uitspraken
van het beraad geen afbreuk aan de politieke verantwoordelijkheid van de betrokken
bewindslieden en is voor het metterdaad effectueren van beleidswijzigingen,
belichaamd in regelgeving, de medewerking van de Staten-Generaal vereist.De leden van de fractie van D66 vroegen tot slot of de voorgestelde tekst
van artikel 38a, vierde lid, van de Wet op het voortgezet onderwijs («De
bepalingen omtrent ontslag mogen het personeel van de openbare scholen niet
minder rechten verschaffen dan die welke voor werknemers met een arbeidsovereenkomst
voortvloeien uit de bepalingen van dwingend recht van de zevende titel A van
boek 7A van het Burgerlijk Wetboek») niet overbodig is en het gevaar
in zich draagt voor à contrario redeneringen.Genoemd voorschrift biedt wat de ontslagbepalingen betreft garantie aan
het personeel van openbare scholen. Dit voorschrift zorgt ervoor dat de regeling
van de rechtspositie door het bevoegd gezag van een openbare school op het
onderdeel van ontslag niet minder bescherming biedt dan die voor het personeel
dat op grond van een arbeidsovereenkomst werkzaam is in het bijzonder onderwijs.
Aangezien voor laatstbedoeld personeel op grond van het Burgelijk Wetboek
dwingend recht geldt en dit wetboek niet van toepassing is op het openbaar
onderwijs, biedt deze bepaling geen ruimte voor à contrario redeneringen.Overigens is deze bepaling gelijk aan de desbetreffende bepaling die bij
de Wet van 21 december 1994 (Stb. 942) in artikel 4.5, vierde lid, van de
Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek is opgenomen.Er zijn goede redenen, aldus het lid van de GPV-fractie, voor vergroting
van beleidsvrijheid van scholen en matiging van de bemoeienis van de rijksoverheid
met de feitelijke realisering van onderwijs. Decentralisering naar
de scholen is daarom – in combinatie met normatieve budgettering –
een verdedigbare beleidsrichting.Ook na behandeling in de Tweede Kamer had dit lid nog wel vragen over
het voorliggende wetsvoorstel. Deze vragen hebben vooral betrekking op de
consequenties ervan voor individuele scholen.Decentralisatie is slechts verantwoord wanneer grotere verantwoordelijkheden
en grotere beleidsruimte met elkaar in evenwicht zijn. Het lid van de GPV-fractie
vraagt of zo'n evenwicht is bereikt. Daaraan koppelt dit lid de vraag of bij
voorbeeld in het verleden door docenten verworven salarisgaranties de scholen
niet nog lange tijd verplichtingen opleggen die niet in de bekostiging zijn
verdisconteerd, en of inzicht kan worden gegeven in de omvang van deze problematiek.In aanvulling op hetgeen hiervoor naar aanleiding van vragen van de leden
van de PvdA-fractie is gesteld, wordt opgemerkt dat het uitgangspunt bij de
invoering van lump sum is dat scholen de beschikking krijgen over voldoende
middelen om bestaande en nieuwe verplichtingen te kunnen dekken. De keuzes
die binnen de beleidsruimte worden gemaakt, zullen derhalve mede afhankelijk
zijn van reeds bestaande verplichtingen.Bij de vaststelling van de GPL-en wordt door het hanteren van een onderscheid
naar vier schoolsoorten, rekening gehouden met de kosten van beloningsverschillen
en salarisgaranties. Bij alle scholen voor voortgezet onderwijs doen zich
nog situaties voor waarin sprake is van salarisgaranties. Er zijn geen aanwijzingen
van situaties die sterk afwijken van het gemiddelde. Aangezien de middelen
voor deze garanties structureel in de gemiddelde personeelslast zijn meegenomen
is het niet waarschijnlijk dat hierdoor tekorten ontstaan die invloed zullen
hebben op de beleidsruimte van de scholen.Een indicatie van de hoogte van het budget is niet te geven. Uit de eerdergenoemde
meting is wel af te leiden dat sprake is van een garantie, doch de omvang
in geld is niet zichtbaar omdat het bedrag als reguliere salariskosten is
opgevoerd.De vergroting van de financiële verantwoordelijkheid van scholen
zal, aldus het lid van de GPV-fractie, een drang naar verdere bestuurlijke
schaalvergroting veroorzaken. Daarbij is van regeringszijde het onderscheid
tussen bestuurlijke schaalvergroting en schaalvergroting door scholenfusie
terecht gemaakt, aldus dit lid. Volgens hem moet wel worden bedacht dat in
de ontwikkeling naar grotere autonomie van scholen de besturen de dragers
van die grotere beleidsvrijheid zijn. En omdat schoolbeleid integraal beleid
moet zijn, is het de vraag of concentratie op het niveau van het bevoegd gezag
niet vraagt om een vervolg op het niveau van de directie. In dit verband vraagt
het lid van de fractie van GPV wat de visie van de ondergetekenden in dezen
is, en of de stelling is te handhaven dat het voorliggende wetsvoorstel geen
extra impuls tot schaalvergroting oplevert.De ondergetekenden zijn van mening dat autonomievergroting niet alleen
van belang is voor de positie van het bestuur, maar ook voor die van de directie.
Met het lid van de GPV-fractie zijn de ondergetekenden het eens dat de directie
in toenemende mate mede drager zal moeten zijn van de grotere beleidsvrijheid.
In dit verband kan worden gewezen op het op 22 oktober 1994 bij de Tweede
Kamer ingediende wetsvoorstel inzake de verplichting tot het vaststellen van
een directiestatuut (Kamerstukken II 1994/95, 23 947).Met betrekking tot het tweede gedeelte van deze vraag merken de ondergetekenden
het volgende op.Zowel grote als kleine scholen houden hun bestaansmogelijkheid onder het
nieuwe bekostigingsregime. Overigens moet het niet uitgesloten worden geacht
dat – zoals reeds tot uitdrukking gebracht in de uitspraken van
het Schevenings Beraad – de lump-sum-bekostiging een impuls tot bestuurlijke
schaalvergroting kan opleveren.Het voorliggende wetsvoorstel heeft een grotere beleidsvrijheid van de
scholen tot gevolg. In de nota naar aanleiding van het verslag (Kamerstukken
II 1994/95, 23 948, nr. 6, blz. 2) wordt echter medegedeeld dat voor
de scholen de voorgestelde lump-sum-bekostiging in feite slechts betekent
dat in principe de maximering van de verzilvering en de beperking tot exploitatie-overschotten
vervallen. Het lid van de GPV-fractie vraagt zich hierbij af of deze verandering
niet zeer beperkt is en of deze ook niet had kunnen worden doorgevoerd in
het kader van het formatiebudgetsysteem.De bedoelde passage heeft tot doel aan te geven dat in de financiële
techniek sprake is van een beperkte stap van FBS naar lump sum. Hiermee willen
de ondergetekenden echter niet stellen dat het doel van dit wetsvoorstel ook
onder het regime van het FBS gerealiseerd had kunnen worden. In het voorliggende
wetsvoorstel gaat het immers om twee onlosmakelijk verbonden elementen. Tegelijk
met de invoering van lump sum vindt een aanzienlijke decentralisatie plaats
van de arbeidsvoorwaarden. Scholen worden zo, meer dan voorheen, in staat
gesteld om zelf beleid te voeren op het terrein van de arbeidsvoorwaarden.
Met de invoering van lump sum worden de scholen verantwoordelijk voor de budgettaire
consequenties van eigen beleidskeuzes (volume en prijs), en niet alleen voor
de consequenties ten aanzien van de omvang van de formatie (zoals onder FBS).Bij de opmerking van de eerste ondergetekende tijdens het wetgevingsoverleg
in de Tweede Kamer (Kamerstukken II 1994/95, 23 948, nr. 15, blz. 6)
dat een groot aantal regelingen dat extra geldstromen in gang houdt, beleidsarm
zal worden omgezet, vroeg het lid van de GPV-fractie wat dit precies betekent
en of individuele scholen het verschil niet zullen merken.Onder het FBS worden de door de scholen gedeclareerde salarissen bekostigd
van personeelsleden die zijn belast met specifieke werkzaamheden waarvoor
door het ministerie op basis van ministeriële regelingen jaarlijks formatierekeneenheden
(zogenaamde aanvullende formatie) ter beschikking worden gesteld, zoals bij
voorbeeld de Regeling formatierekeneenheden culturele minderheidsgroepen en
anderstalige leerlingen.De ministeriële regelingen waarin de desbetreffende aanvullende formatie
wordt geregeld, behoeven een aanpassing aan de nieuwe bekostigingssystematiek.
Immers, het werken met formatierekeneenheden en het declareren van salarissen
is niet meer mogelijk onder lump-sum-bekostiging. De beleidsarme omzetting
betekent voor deze regelingen dat daar waar thans formatie in de vorm van
formatierekeneenheden per leerling, dan wel voor een groep van leerlingen
wordt verstrekt, de formatie in de vorm van een FTE, dan wel een gedeelte
daarvan wordt verstrekt. De vergoeding van de extra formatie vindt plaats
tegen de van toepassing zijnde GPL. De omzetting van de formatierekeneenheden
naar FTE's vindt plaats met behulp van het gemiddeld aantal formatierekeneenheden
per functie, afhankelijk van de normatieve salarisschaal die voor de desbetreffende
werkzaamheden van toepassing is.Ter illustratie moge dit fictief voorbeeld dienen: een m.a.v.o.-school
krijgt thans voor een bepaalde regeling per leerling vier extra fre's voor
de lerarenformatie. De school heeft 50 leerlingen die voor deze extra formatie
in aanmerking komen en kan in totaal beschikken over 200 fre's. Onder de lump-sum-bekostiging
wordt dan 1 FTE ter beschikking gesteld. Immers de huidige leraarsfunctie
in het m.a.v.o. is een schaal 10-functie waarmee 200 fre's zijn gemoeid. De
extra FTE wordt vergoed tegen de van toepassing zijnde GPL en de uitkomst
wordt in de vorm van een bedrag ter beschikking gesteld. Tevens wilde het lid van de fractie van het GPV weten hoe de regeling
bevordering arbeidsparticipatie ouderen (BAPO) in het lump sum regiem zal
gaan functioneren.In het kader van de wijziging van de Wet op het voortgezet onderwijs in
verband met de invoering van de lump-sum-bekostiging als ook in het kader
van de decentralisatie rechtspositieregeling v.w.o.-a.v.o.-v.b.o. valt de
BAPO onder de te decentraliseren onderwerpen. Mede gezien de budgettaire constructie
van de BAPO-regeling (waarbij extra werkgelegenheid in het kader van de huidige
seniorenregeling wordt gefinancierd via wachtgeldmiddelen) gaan de ondergetekenden
ervan uit dat de werkgevers deze destijds gecreëerde extra werkgelegenheid
graag behouden en dat dus door de sociale partners in onderling overleg een
soortgelijke regeling zoals de BAPO zal worden geregeld.De definitieve technische uitwerking van een en ander moet nog haar beslag
krijgen.Naar de mening van het lid van de GPV-fractie garandeert de wijze van
berekenen van de gemiddelde personeelslast voor elke school (dus niet per
bevoegd gezag?) gedurende een periode van twee schooljaren niet dat de overgang
van oud naar nieuw schoolbudget zonder schokken zal verlopen. Het schoolbudget
onder de school-GPL kan verschillen van de bekostiging in het kader van het
formatiebudgetsysteem.Dit lid wilde weten of zijn mening wordt gedeeld. Tevens vroeg dit lid
of inzicht kan worden gegeven in de mogelijke omvang van de verschillen.In reactie op de tussen haakjes geplaatste vraag of de gemiddelde personeelslast
niet per bevoegd gezag wordt vastgesteld, merken de ondergetekenden op dat
scholen de basis blijven voor de bepaling van het bekostigingsniveau. Dit
betekent dat de school-GPL per afzonderlijke school wordt vastgesteld op basis
van de gemeten personele vergoedingen van dezelfde school in het schooljaar
1994–1995.Met de VNG, de besturenorganisaties en de personeelsvakorganisaties zijn
in juli 1994 afspraken gemaakt over de wijze waarop de school-GPL wordt berekend.
Deze afspraken zijn verwoord in artikel X van het onderhavige wetsvoorstel.
Het uitgangspunt daarbij is dat het niveau van de bekostiging tijdens de periode
van de school-GPL (de schooljaren 1996–1997 en 1997–1998) aansluit
bij het niveau van de bekostiging van het meetjaar (het schooljaar 1994–1995).De Staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen,T. NetelenbosDe Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19941995-23948-241b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl