(Schade)bemiddeling in het strafproces, vergelijking dading en andere bemiddelingsvormen; Verslag algemeen overleg op 2 oktober 1997
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25452, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25452 nr. 3

25-10-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de minister van JustitieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25452Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 452(Schade)bemiddeling in het strafproces, vergelijking dading en andere
bemiddelingsvormennr. 3VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 25 oktober 1997De vaste commissie voor Justitie1 heeft op
2 oktober 1997 overleg gevoerd met minister Sorgdrager van Justitie over de brief d.d. 16 juli 1997 t.g.v. de «beleidsnotitie (schade)bemiddeling
in het strafproces, vergelijking dading en andere bemiddelingsvormen en het
advies van de commissie slachtofferzorg (25 452, nr. 1).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Dittrich (D66) memoreerde de inhoud van het begrip
«dading», een overeenstemming die slachtoffer en dader buiten
het strafproces om bereiken om hun conflict op te lossen. Veelal betaalt de
dader aan het slachtoffer een schadevergoeding, waarmee de zaak tegen de dader
van de baan is. Niet de overheid heeft het conflict beslecht, maar de dader
en het slachtoffer. De notitie van de minister is geschreven ter uitvoering
van de motie-Dittrich/M. M. van der Burg. Deze motie was een reactie
op het voorstel van de minister bij de vorige begroting van Justitie om de
subsidie van de Landelijke projectgroep dading te beëindigen. Uit het
debat toen bleek dat de minister geen subsidie meer aan de projectgroep wilde
verstrekken omdat dading op een andere wijze wordt gerealiseerd. Een ruime
meerderheid van de Kamer was het daarmee niet eens, hetgeen in de genoemde
motie werd vastgelegd. Hierin overweegt de Tweede Kamer «dat dading
in de toekomst een belangrijker rol kan vervullen om ter genoegdoening van
het slachtoffer, diens conflict met de verdachte buiten het strafproces om
te beslechten, dat onderzocht moet worden hoe dading gebundeld kan worden
met andere vormen van hulp voor slachtoffers en daders, zonder daarin volledig
te verdwijnen en hoe dading ook voor andere delen van Nederland beschikbaar
kan komen». De Kamer sprak in de motie uit «dat de dading een
zelfstandig bestaansrecht heeft». Zij verzocht tot slot de regering
een beleidsnotitie te maken en die aan de Kamer te zenden.Het was de bedoeling van de heer Dittrich dat een einde werd gemaakt aan
de terugkerende discussie over het zelfstandig voortbestaan van dading. Dading
moet een volwaardige plaats hebben in het arsenaal aan bemiddelingsvormen.
In de notitie van de minister is aan de uitspraak vande Kamer
geen recht gedaan. In de notitie wordt een overzicht van vormen van geschillenbeslechting
gegeven, maar de minister is niet enthousiast over dading als een zelfstandige
vorm. Naast de mogelijkheden die de Wet-Terwee aan slachtoffers biedt, zou
dading overbodig worden, inefficiënt en duur. Dading zou, naast de Wet-Terwee
als zelfstandige vorm, leiden tot verwarring bij slachtoffers en binnen de
arrondissementen. De schadebemiddelaars die op de parketten werken in het
kader van de Wet-Terwee zouden voorts betere resultaten boeken.De heer Dittrich deelde de argumenten van de minister niet. De Wet-Terwee
werkt weliswaar vanuit de optiek van hulp aan het slachtoffer binnen het strafrecht,
maar dading werkt juist buiten het strafrecht om en is voor dader en slachtoffer
belangrijk. Dit is een fundamenteel verschil, want afspraken in het kader
van dading zijn civielrechtelijke afspraken. Bij een goed opgezette organisatie
en loyale medewerking van onder andere officieren van justitie bij het selecteren
van zaken kan er volgens de heer Dittrich geen sprake zijn van verwarring.
De schadebemiddelaars werken in het kader van de Wet-Terwee binnen een grote
organisatie als het parket, terwijl dading nog steeds als experiment functioneert.
Desondanks geeft dading goede resultaten.Wanneer dading in heel Nederland zou worden ingebed, in een goed lopende
organisatie en wanneer de mensen in de praktijk daar het nut van inzien, zullen
veel zaken niet meer voor de strafrechter komen. Volgens een berekening van
de landelijke projectgroep gaat het om 17 000 zaken die nu per jaar voor
de politierechter verschijnen. Dit zijn gemiddeld 840 politierechterzittingen.
De vrijkomende ruimte kan de wachttijd voor die zittingen aanmerkelijk bekorten.
Bovendien kunnen politierechters elders worden ingezet.De heer Dittrich merkte op dat dading goed in het concept past dat burgers
zelfredzaam en zelfwerkzaam moeten zijn. De overheid past een terughoudende
opstelling bij «lowprofilemisdrijfzaken» waarbij de rechtsorde
niet al te zeer is geschokt. Dading kent, in tegenstelling tot Terwee, ook
een garantiefonds voor het onverhoopte geval waarin de dader zijn betalingsafspraak
niet nakomt zodat het slachtoffer zekerheid wordt geboden. Uit de gegevens
van de landelijke projectgroep blijkt dat het weinig voorkomt dat een dader
niet betaalt en een beroep op het garantiefonds moet worden gedaan.De heer Dittrich had gehoopt dat de beleidsnotitie de verhouding tussen
dading als civielrechtelijk alternatief en het vervolgingsbeleid van het openbaar
ministerie had uitgediept vanuit de gedachte in de motie dat dading een zelfstandig
bestaansrecht heeft. Hij stelde voor regels op te stellen, zodat het duidelijk
wordt in welk type zaken burgers de mogelijkheid krijgen, voor dading te kiezen.
Bovendien moet komen vast te staan hoe zaken die geschikt zijn voor dading
geselecteerd worden en wat de procedure is. Thans leveren officieren van justitie
kleinere zaken aan, terwijl dading geschikt is voor zaken van een forser kaliber.
Ook dient er duidelijkheid te komen over de organisatiestructuur zodat dading
tot volle wasdom kan komen.Tot slot vroeg de heer Dittrich of de minister bereid is hiervoor aan
de Kamer voorstellen te doen. Indien zij hiertoe niet genegen is, overweegt
de heer Dittrich hierover de Kamer een uitspraak te vragen.De heer Bremmer (CDA) was het niet eens met de eindconclusie
van de beleidsnotitie om de subsidie aan de landelijke projectgroep te stoppen.
Dit advies doet geen recht aan de tekst van de motie waarin onder meer staat
dat dading een zelfstandig bestaansrecht moet hebben. Er wordt geen uitvoering
gegeven aan het bij motie gedane verzoek aan de minister. De heer Bremmer
vond dit om meer dan een reden opmerkelijk omdat de bewindsvrouwe in haar
vorige leven lid geweest is van een steuncomité dading. Het viel hem
op dat de minister vooral redeneert in termen van «of de Wet-Terwee»
of «dading» in plaats van «en-en». Waarom
neemt zij deze, op papier soms dogmatische, stellingname in? Het is opvallend
dat de beleidsbrief meer een notitie over de Wet-Terwee is dan over dadingsbeleid.
Voorts viel de heer Bremmer het verschil op in belichting van de successen
van dading als zelfstandige vorm in de beleidsnotitie en de presentatie van
deze successen door de landelijke projectgroep. Voor zijn stelling verwees
hij naar bladzijde 5, onderaan paragraaf 2.1.1 van de beleidsbrief, en de
brief van de landelijke projectgroep van 21 oktober 1996. Een aantal gegevens
uit die brief, door de projectgroep als successen gepresenteerd, staat niet
in de notitie. De minister spreekt voorts tegen dat de rechterlijke macht
ontlast wordt. Kan de minister ingaan op dit verschil in belichting?De heer Bremmer wees voorts op het verslag van het project dading uit
1996 van het arrondissement Breda dat spreekt van «het enthousiasme
dat door alle betrokken partijen ten aanzien van dading tot ontwikkeling is
gekomen en zijn vruchten heeft afgeworpen.» Voor de resultaten wordt
verwezen naar een samenvatting van het stuk uit 1996 op bladzijde 5. In de
samenvatting van de beleidsbrief staat dat uit de cijfers blijkt dat schadebemiddeling
door politie en justitie uiteindelijk tot meer geslaagde schaderegelingen
leidt dan bemiddeling door middel van dading. Uit een stelling van de projectgroep
dading blijkt echter dat verwacht wordt dat van dading een gunstig preventief
effect uitgaat. De notitie behandelt volgens de heer Bremmer ten onrechte
dading als variëteit van slachtofferzorg, terwijl het volgens de motie
gaat om een alternatieve conflictbeslechting.De notitie geeft, aldus de heer Bremmer, naast de problematiek van dading
en de Wet-Terwee, een nuttig en waardevol overzicht over andere bemiddelingsvormen
in het strafrecht. Het is echter de politieke vraag hoe met dading verder
moet worden gehandeld. In dat opzicht is volgens hem de beleidsbrief een herhaling
van zetten van de begrotingsbehandeling van 1996. De visie van de minister
luidt dat dading ingehaald is door regelgeving in de Wet-Terwee, waardoor
zij in de huidige vorm overbodig is geworden. Deze vorm van schadebemiddeling
richt zich volgens de minister op dezelfde doelgroep. Het viel de heer Bremmer
op dat in de discussie geen toenadering plaatsvindt en dat een stellige koers
gevaren wordt.De eindconclusie van de heer Bremmer was dat, gelet op de uitspraak van
verleden jaar, het huiswerk ten aanzien van dading overgemaakt moet worden.
Hij meende dat de beleidsnotitie had kunnen ingaan op enigerlei voorziening
op het terrein van wet- of regelgeving. De mogelijkheid van dading wordt dan
structureel en is niet langer afhankelijk van een lokaal pakket of een individuele
officier van justitie. De projectgroep heeft hier suggesties voor gedaan.
Daartoe zijn voorzieningen nodig op praktisch en organisatorisch terrein,
waarbij gedacht kan worden aan een gefaseerde invoering met een aanwijzing
aan de desbetreffende parketten en een landelijk steunpunt. Voor de financiering
is het expliciet oormerken van een budget een absolute eis. Stopzetting van
subsidie is volgens de heer Bremmer niet aan de orde. Hij benadrukte dat de
discussie voortgezet dient te worden.De heer Rabbae (GroenLinks) constateerde dat de minister de
humanisering van het strafrecht erg belangrijk vindt en dat zij een voorstander
is van emancipatie van de burgers in het kader van het strafrecht en het civielrecht.
Hij memoreerde de inhoud van het begrip «dading», waarbij hij
tevens opmerkte dat dading tot ontlasting van politie en rechterlijke macht
kan leiden. Volgens hem bestaat er geen principieel verschil van mening tussen
de minister en de Kamer. Het is meer een kwestie van versnippering van de
rechtsorde en de financiën. De minister stelde dat versnippering ertoe kan leiden dat mensen in de
war raken waar het gaat om afdoening van schuld buiten het strafrecht. De
heer Rabbae meende dat er geen versnippering en verwarring kan ontstaan,
indien er een «en-enconstructie» wordt gehanteerd van dading en
toepassing van de Wet-Terwee. Deze wet laat de kwestie over aan beide partijen.
Indien die niet tot elkaar komen, kan de rol van het openbaar ministerie worden
geactiveerd.Welke zaken vallen nu onder dading? Tot nu toe zijn alleen zaken die onder
de politierechter vallen verschoven naar dading, maar volgens de heer Rabbae
komen in de praktijk veel meer zaken daarvoor in aanmerking. Indien het een
kwestie is dat de samenleving geschokt is, kan de officier van justitie voor
dat deel vervolgen, waarbij rekening kan worden gehouden met de civiel-privaatrechtelijke
component die door beide partijen inmiddels is beslecht. Zodoende kan het
openbaar ministerie gemotiveerd afwijken van de overeenkomst die tussen beide
partijen is getroffen.Tot slot sloot de heer Rabbae zich aan bij de vorige sprekers, waarbij
hij nog opmerkte dat dading een zelfstandige functie kan hebben naast de Wet-Terwee.De heer Vos (VVD) kon zich vinden in de notitie waarin te lezen
valt dat de Wet-Terwee de hoofdstroom is en dat dading daarvan onderdeel kan
uitmaken. De optie dading verdiende volgens hem sympathie, hoewel hij geen
sterke gevoelens heeft voor dading als zelfstandige optie. Dading is een van
de alternatieven voor slachtofferhulp. De heer Vos zette enige kanttekeningen
bij het heil van de dading. Dading bevat de mogelijkheid om schadeloos te
stellen uit een garantiefonds, maar dit bergt het risico in zich dat mensen
hun verantwoordelijkheid niet nemen en op dat fonds steunen. Desgevraagd wees
hij erop dat uit de civiele praktijk blijkt dat de betalende partij zijn verplichting
niet nakomt waarna de schade moeilijk te verhalen valt. Hij ziet geen reden
om een der civiele partijen te bevoordelen door de hulp van een garantiefonds
in te roepen. Er wordt volgens hem een mogelijkheid voor de dader gecreëerd
om zich aan zijn verantwoordelijkheid te onttrekken.De heer Vos was het niet eens met de conclusie dat dading wettelijk geregeld
moet worden. Het civiele recht biedt voldoende aanknopingspunten voor schadeloosstelling.
Hij vond de suggestie die prof. J. van Dijk op persoonlijke titel deed om
het garantiefonds uit te bouwen naar de gehele Terweeregeling een fundamenteel
verkeerde gedachte.Volgens het WODC is de kans op een overeenkomst alleen hoog als het slachtoffer
weinig te eisen heeft, hetgeen dading als een optie in de marge plaatst. Met
betrekking tot de schadebemiddeling is Terwee met dezelfde doelgroep bezig
als de projectgroep dading, maar van de zijde van de projectgroep dading wordt
gesteld dat bij dading beide partijen uitgangspunt zijn en dat het bij Terwee
alleen om de slachtoffers zou gaan. De heer Vos vond dit een gezochte benadering.
Bij zowel Terwee als bij dading gaat het namelijk om beide partijen.Hij kon zich niet vinden in de stelling van de projectgroep dat de positie
van de benadeelde er een is van eiser en niet van beklagenswaardig slachtoffer.
Men leunt te veel op de al bestaande civiele mogelijkheden. Hij benadrukte
dat, wat er ook strafrechtelijk gebeurt, het civielrecht altijd zal bestaan.
Er is altijd de mogelijkheid om een claim in te dienen.Dading mag, volgens de heer Vos, een mogelijkheid zijn in de hoofdstroom
van de Terweezaken. Hij achtte het onverstandig om daarvoor een aparte wettelijke
regeling te creëren. Diverse parketten zijn hard bezig om de Wet-Terwee
in te voeren en onderzoek wijst uit dat 10% tot concrete betaling leidt.Naar aanleiding van een vraag van de heer Rabbae herhaalde de heer Vos
dat de Wet-Terwee de hoofdstroom moet zijn. Voor een aantal zaken is dading
wellicht de aangewezen weg, maar in zijn visie is dit niet dé optie.
Alle energie moet gericht worden op de plek waar het meest te bereiken is.
De Wet-Terwee biedt volgens hem goede aanknopingspunten om de relatie tussen
dader en slachtoffer te accentueren. Tot slot stelde de heer Vos het op prijs om, als de hoofdstroom van Terwee
is uitgebouwd, daarover nader te spreken aan de hand van een evaluatie.Mevrouw Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels) merkte op dat
het feit dat dading als verschijnsel in de samenleving is ontstaan, duidt
op een groei van de samenleving in de richting van «kwesties op een
volwassen wijze oplossen». Zij juichte dading als een mogelijk alternatief
voor het strafrecht bijzonder toe, reden waarom zij destijds voor de motie-Dittrich/M. M.
van der Burg heeft gestemd. Door bepaalde elementen in de notitie rijst volgens
haar het vermoeden dat het schrappen van de subsidie voor de projectgroep
dading meer lijkt te zijn ingegeven door bezuinigingsdrang dan door het doordenken
van de verschillen tussen dading en de Wet-Terwee. Mevrouw Aiking opteerde
voor het in stand houden van dading. Zij memoreerde de voordelen van dading.
Buiten het strafrechtelijk apparaat om kan tussen dader en benadeelde de kwestie
worden geregeld, waarbij de officier van justitie op de achtergrond aanwezig
is, nl. bij een eerste beoordeling of het voorliggende conflict in aanmerking
komt voor dading. Voordelen zijn de ontlasting van het gerechtelijk apparaat,
waardoor aanzienlijke besparingen ontstaan. Een nadeel is een zekere uitholling
van het vervolgmonopoly. Is dit verantwoord, zo vroeg zij zich af. Een ander
nadeel betreft de eenheid van beoordeling van deze zaken.Afrondend stelde ze dat bij instandhouding van dading richtlijnen dienen
te komen, die landelijk uniforme beoordeling garanderen.Nadat mevrouw Van der Burg (PvdA) de beleidsnotitie naast de
motie-Dittrich/M. M. van der Burg had gelegd concludeerde zij daaruit
dat geen recht gedaan is aan het in de motie gedane verzoek dat Kamerbrede
steun verkreeg. Zij betreurde het zeer dat de minister tot de conclusie komt
dat dading niet gewenst is, omdat die overbodig geworden is door de invoering
van de Terweeregelgeving, dat dading inefficiënt is, kostenverhogend
en verwarrend werkt.Volgens haar heeft de minister het verzoek in de motie, dat luidde dat
dading naast Terwee geregeld moet worden, verkeerd geïnterpreteerd. Uit
de begroting 1998 blijkt dat het kabinet zeer positief staat tegenover civielrechtelijke
geschillenbeslechting buiten de rechter om, omdat die dicht bij de burgers,
de zelfredzaamheid van burgers vergroot en op maat kan plaatsvinden. Waarom
spoort de beleidsnotitie over dading hier niet mee?Mevrouw Van der Burg vond tevens dat de uitwerking van de positieve gevoelens
over de geschillenbeslechting ook in de in huidige begroting beperkt is. Zij
had verwacht dat men naarstig op zoek zou zijn gegaan om dading – die
zichzelf volgens haar wel degelijk bewezen heeft – in te passen.Hoewel de minister erkent dat dading positieve kanten heeft – het
gaat om immateriële schade en dading is flexibeler dan Terwee –
gaat ze voorbij aan de civielrechtelijke overeenkomst tussen dader en slachtoffer
en aan de essentie daarvan: het benadrukken van de gelijkwaardigheid van beide
partijen. Reagerend op een opmerking van de heren Dittrich en Vos zei mevrouw
Van der Burg dat ook bij een project als «Justitie in de buurt»
dading een grote rol kan spelen. De officier van justitie kan uiteraard schadebemiddeling
regelen, maar de positieve kant van dading is – ook voor het slachtoffer –
dat op een andere manier geschillenbeslechting totstandkomt. Zij benadrukte
desgevraagd het belang van het totstandkomen van een onderlinge overeenkomst,
zoals tegenwoordig ook mogelijk is bij bijvoorbeeld scheidingen. Hoewel mevrouw
Van der Burg erkende dat het niet voor iedere zaak opgaat, is het effect van
een dergelijke overeenkomst veel positiever dan wanneer de rechter zich ermee
bemoeit. Desgevraagd herhaalde ze haar mening over het verschil tussen
werkwijze van de Wet-Terwee, de verplichtingen van de officier van justitie,
politie en dading.Mevrouw Van der Burg merkte op dat de minister positief staat tegenover
de functie van dading bij het verspreiden van het begrip bemiddeling, maar
dat deze is ingehaald door de werking van de Wet-Terwee. Hieruit blijkt dat
de minister Terwee en dading als dezelfde vorm van geschillenbeslechting ziet,
terwijl volgens mevrouw Van der Burg beide vormen naast elkaar bestaansrecht
hebben en een zelfstandige functie kunnen krijgen.De minister beoordeelt de resultaten als te gering, maar volgens bijlage
I van de beleidsnotitie zit daar toch een verschil in. Mevrouw Van der Burg
wees erop dat het nog steeds om een experiment gaat dat weinig draagvlak bij
het OM heeft. Kan de minister hierop ingaan en toelichten waarom dit draagvlak
zo gering is?Reagerend op de minister die meent dat dading verwarrend, kostenverhogend
en niet efficiënt is, merkte mevrouw Van der Burg op dat ze daarvoor
geen doorslaggevende onderbouwing kan vinden. Wat zijn de meerkosten? Door
dading vindt toch een ontlasting van de politionele en justitiële organisatie
plaats? Er hoeft toch geen verwarring op te treden, indien een goede uitleg
gegeven wordt?Concluderend stelde ze dat, hoewel ze blij is met het overzicht, de notitie
onvoldoende recht aan de motie doet. Het naast elkaar functioneren van beide
vormen van geschillenbeslechting is wenselijk omdat de karakters wezenlijk
van elkaar verschillen. Wat is er tegen om daders en slachtoffers meer keuzen
te bieden om hun conflict op te lossen?Mevrouw Van der Burg vroeg de minister om een voorstel waarin beide vormen
van geschillenbeslechting een plaats krijgen, waarin aangegeven wordt hoe
het invoeringstraject plaatsvindt zodat een landelijke dekking ontstaat en
de voordelen van betrokkenheid van de bureaus voor rechtshulp worden onderzocht.
In het voorstel dient ook te worden aangegeven welke gevallen voor dading
in aanmerking komen en wat de meerkosten van invoering zijn. Zij betreurt
het zeer dat door verkeerde uitvoering van de motie, zeker negen maanden verloren
zijn gegaan voor het vinden van een goede oplossing!Tot slot vroeg ze waarom de minister bij de voorbereiding van de notitie
geen advies heeft gevraagd aan het platform ADR, de alternatieve geschillenbeslechting. Het antwoord van de minister van JustitieDe minister merkte op dat zij, net als de meeste leden, overwegend
enthousiast over dading is. Het gaat haar echter om de modaliteit. Dading
wordt als volgt gedefinieerd: overeenstemming wordt bereikt tussen dader en
slachtoffer buiten het strafproces. Door middel van het civiele recht is een
conflict beslecht. Zij benadrukte dat het dus geen mediation is; partijen
komen niet bij elkaar. En omdat het een bemiddelproces is, heeft men het ADR-platform
niet om advies gevraagd.Naar aanleiding van een opmerking van mevrouw Van der Burg merkte de minister
op dat men wel probeert dader en slachtoffer bij elkaar te brengen, maar dat
gebleken is dat dit voor vele slachtoffers een onoverkomelijk probleem is.
Zij meende dat hierop niet te zeer moet worden aangedrongen, omdat men de
gevoelens van een slachtoffer van een misdrijf moet eerbiedigen. De minister
vond het bemiddelen via derden echter een heel goed idee, reden waarom zij
indertijd in het steuncomité heeft plaatsgenomen. Zij is wel degelijk
een voorstander van een vorm van dading. De gedachte dat een dader iets rechtzet
kan voor beide partijen een gunstige werking hebben. Het slachtoffer krijgt
materieel en immaterieel een bepaalde genoegdoening. De dader merkt dat hij
niet alleen moet betalen, maar kan ook tot het inzicht komen dat iemand leed
is aangedaan. De vraag is in welke vorm dit moet worden gegoten. De minister merkte
op dat de projectgroep goed werk heeft verricht, maar dat niet vergeten mag
worden dat de Wet-Terwee inmiddels is ingevoerd. Steeds meer wor- den in het
kader van deze wet schadebemiddelaars bij parketten aangesteld met in feite
hetzelfde doel als degenen die bemiddelen bij dading. Ook bij de politie wordt
geprobeerd, schade vergoed te krijgen, hoewel dit geschiedt in het kader van
een politiesepot. Hierbij gaat het echter wel om geringe zaken. Andere zaken
komen bij de officier van justitie terecht.Gebleken is dat, als er eenmaal een regeling is getroffen in het kader
van de Wet-Terwee, het openbaar ministerie seponeert. Bij regelingen die zijn
getroffen in het kader van de Wet-Terwee betaalt 85%. In 80% van de gevallen
seponeert uiteindelijk het openbaar minister. Sinds mensenheugenis wordt,
indien de schade is vergoed, dit als grond aangemerkt voor sepot. Het openbaar
ministerie zal dan verder van vervolging afzien.De minister heeft er moeite mee dat, wanneer dader en slachtoffer een
civiele overeenkomst hebben gesloten, het recht van het openbaar ministerie
tot vervolgen vervalt. Zij meende dat bij een procedure waar dader en slachtoffer
tot elkaar moeten komen het strafrecht op de achtergrond moet blijven. Volgens
de Wet-Terwee wordt geseponeerd wanneer de schade is betaald. Indien de officier
van justitie in het kader van dading het dossier uit handen geeft, geeft hij
ook het recht tot vervolging uit handen op het moment waarop de civiele overeenkomst
is gesloten. De claim hoeft echter nog niet voldaan te zijn.Bij de vraag wie moet selecteren had de minister de neiging om af te haken.
Een selectie of een zaak in aanmerking komt voor dading dient volgens haar
in ieder geval door het openbaar ministerie te gebeuren. De minister wil dit
niet aan een ander overlaten. De heer Dittrich noemde bij selectie van zaken
het openbaar ministerie, de dader en het slachtoffer, maar dit laatste achtte
de minister levensgevaarlijk. Als het contact soepel verloopt, komen dader
en slachtoffer tot overeenstemming, maar het is bekend dat een dader intimiderend
kan optreden. De minister betwijfelde zeer of zaken waarop een gevangenisstraf
staat voor dading in aanmerking kunnen komen. Indien je in Nederland gevangenisstraf
krijgt voor een daad, heb je al heel wat op je geweten. Zaken die voor dading
in aanmerking kunnen komen, zijn volgens de minister bijvoorbeeld zaken van
first offenders. Zij herhaalde dat de officier van justitie dient te bepalen
welke zaken voor dading in aanmerking moeten komen en dat, met het oog op
een dader die onwillig is om aan de overeenkomst te voldoen, het recht tot
vervolging niet mag vervallen.In reactie op opmerkingen van onder andere de heer Rabbae en mevrouw Van
der Burg, die verduidelijkten dat het niet de bedoeling is dat de officier
van justitie in dit geval geheel uit het beeld verdwijnt, merkte de minister
op dat zij er wel voor voelt om de richtlijnen van Terwee aan te passen. Daarin
kan dading als een soort ondergrens worden opgenomen. Bij behandeling van
een strafzaak dient eerst de schadebemiddeling te worden georganiseerd, hetgeen
in het kader van Terwee door een schadebemiddelaar geschiedt en niet door
een officier van justitie. Indien dit, bij een bepaalde grens, tot een positief
resultaat leidt, wordt doorgaans geseponeerd. Deze goede mogelijkheid zit
in de Terweeprocedure. De minister benadrukte dat het haar niet gaat om het
principe, maar om de manier waarop het in de praktijk wordt geëffectueerd.
Bij het experimentele project «Justitie in de buurt» bijvoorbeeld
ziet zij hiervoor goede mogelijkheden. Geschillenbeslechting dicht bij de
burger is bij uitstek geschikt voor een vorm van dading.De minister zette uiteen dat ze positief tegenover dading staat, maar
dat de projectgroep haar project heeft beëindigd. Daarom stelde ze voor
om het geld voor de projectgroep te gebruiken voor de Terweeprocedure. De
projectgroep krijgt 3 ton. Van dat bedrag wordt in Breda een experiment uitgevoerd
ten bedrage van f 130 000. De rest van het geld is voor overheadkosten,
voorlichting, draagvlak, enz. Indien de werkzaamheden over het
gehele land worden verspreid, gaat het om iets meer dan 2,5 mln. Bij incorporatie
in de Wet-Terwee is het voordeel dat er al mensen bezig zijn met slachtofferzorg.
Op de kleine parketten kan men deze taak erbij nemen en voor de grote parketten
kunnen aparte schadebemiddelaars worden aangetrokken. Financieel is deze aanpak
goedkoper en voor het openbaar ministerie wordt het gemakkelijker gemaakt
om de zaken via een stroom af te handelen.De minister benadrukte dat het haar niet om dat bedrag van f 300 000
gaat. Landelijke invoering zal echter veel geld kosten, terwijl het om een
relatief klein aantal zaken gaat.Inderdaad is men in Breda enthousiast over het experiment, maar dat is
men over Terwee ook. Duidelijk is dat de toepassing van Terwee in Breda minder
effect heeft dan elders, omdat dit gecompenseerd wordt door de dading die
via de projectgroep loopt. Om deze reden zijn de cijfers moeilijk vergelijkbaar.De minister is bereid om een doorrekening te maken van de kosten voor
een landelijke aanpak in de toekomst, uitgaande van bepaalde succespercentages
bij Terwee en bij dading.Een garantiefonds ter bescherming van het slachtoffer die een overeenkomst
sluit, oogt volgens haar sympathiek, maar als een schadebemiddeling in het
kader van Terwee slaagt, krijgt het slachtoffer op dezelfde manier zijn geld.
Als het niet lukt, komt voor het slachtoffer via de rechter een schaderegeling
tot stand. Wel moet hij er dan voor zorgen dat hij zijn geld krijgt, maar
dat bezwaar bestaat bij een civiele overeenkomst ook, hoewel daarbij de garantie
van het fonds aanwezig is. Het is echter voor de minister de grote vraag of
de overheid garant moet staan voor slachtoffervergoeding in het algemeen.De opmerking van de heer Bremmer dat het er eerst op leek dat er tussen
dading en Terwee een tegenstelling bestond, maar dat die nu lijkt te zijn
weggenomen zodat deze twee onderdelen meer in elkaars verleng- de zijn komen
te liggen, kon de minister bevestigen. Zij merkte aanvullend op dat haar gedachten
ook verder zijn geëvalueerd nu de Wet-Terwee in werking is getreden.
In Rotterdam is een experiment met een soort dading tezamen met het project
«Justitie in de buurt» gaande waarover men erg enthousiast is.
De minister zag mogelijkheden om deze aanpak in het normale werk te incorporeren,
hetgeen uiteindelijk de bedoeling is van het initiatief dat in Terwee is opgenomen
en verder wordt ontwikkeld.De minister herhaalde dat ze zal proberen, een doorrekening te maken.
Daarnaast zal ze een vergelijking maken tussen wat er op het gebied van dading
en Terwee op dit moment gebeurt. Verder zal ze het experiment in Rotterdam,
waar met de schadebemiddeling gewerkt wordt, bekijken en een overzicht van
de kosten doen maken. Daarin zal tevens een beschou- wing over het garantiefonds
hierin opgenomen. Ze kon desgevraagd voor de begroting een notitie toezeggen
die meer recht doet aan wat hier be- sproken is. Indien de officiële
cijfers niet beschikbaar zijn, zal geprobeerd worden daarvan een indicatie
te geven. Hierbij zal de minister een be- schouwing wijden aan de verhouding
van het vervolgingsbeleid met be- trekking tot dading ex artikel 12 Wetboek
van Strafrecht, omdat men zich volgens haar nog steeds niet goed realiseert
dat afstand wordt gedaan van vervolging. Ze zal in de notitie zo nauwkeurig
mogelijk aangeven wat ze zich voorstelt bij dading als eventueel zelfstandig
traject in Terwee.Tot slot zegde de minister in antwoord op een vraag van de heer Dittrich
toe dat ze op ambtelijk niveau overleg zal voeren met de landelijke projectgroep
dading over de financiële middelen. De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier van de commissie,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van
de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter, M. M. van der Burg
(PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA),
Van Heemst (PvdA), Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
Koekkoek (CDA), J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD),
Dittrich (D66), Verhagen (CDA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66).Plv. leden: Smits (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman (VVD),
Marijnissen (SP), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA), Feenstra (PvdA), Bijleveld-Schouten
(CDA), Rehwinkel (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Apostolou (PvdA), Meyer (groep-Nijpels),
Sipkes (GroenLinks), Biesheuvel (CDA), Rijpstra (VVD), Middel (PvdA), Passtoors
(VVD), Van Boxtel (D66), Van der Heijden (CDA), Roethof (D66), Leerkes (Unie
55+), Van den Doel (VVD), Weisglas (VVD), De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25452-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl