Jaarverslagen over het jaar 2003; Verslag wetgevingsoverleg van 17 juni 2004 over financiële verantwoording over het jaar 2003
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29540, nr. 112

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

29-06-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

29540 nr. 112

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningStenografisch verslag van een wetgevingsoverleg van de vaste commissie
voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29540Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 29597Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 81 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 540Jaarverslagen over het jaar 200329 597Wijziging van de begrotingsstaten van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (XVI) voor het jaar 2003 (slotwet)nr. 112VERSLAG VAN EEN WETGEVINGSOVERLEGVastgesteld 22 juni 2004De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 17 juni 2004 overleg gevoerd met de heer Hoogervorst,
minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, en mevrouw Ross-van Dorp,
staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, over de financiële verantwoording over het jaar 2003.Van het overleg brengt de commissie bijgaand stenografisch verslag uit.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,BlokDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport,Teunissen Stenografisch verslag van een wetgevingsoverleg van de vaste commissie
voor Volksgezondheid, Welzijn en SportDonderdag 17 juni 2004 10.15 uurDe voorzitter: BlokAanwezig zijn 6 leden der Kamer, te weten:Arib, Blok, Buijs, Schippers, Tonkens en Vietsch,alsmede de heer Hoogervorst, minister van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport, en mevrouw Ross-van Dorp, staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport.Aan de orde is de behandeling van:het Jaarverslag
2003 van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (XVI) (29540,
nr. 34);het Rapport van de Algemene Rekenkamer bij het Jaarverslag
2003 van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (29540, nr.
35);het wetsvoorstel Wijziging van de begroting van uitgaven
en de ontvangsten van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport
(XVI) voor het jaar 2003 (Slotwet) (29597);het Jaarbeeld Zorg
2003 (29540, nr. 51);antwoorden op vragen over bovengenoemde
stukken.De voorzitter:Ik open de vergadering en heet de minister, de staatssecretaris en de
ambtenaren van harte welkom. Wij beginnen met spreektijden van zeven minuten
per fractie.De heerBuijs(CDA)Voorzitter. Allereerst excuses dat ik de minister wel een hand heb gegeven
en de staatssecretaris heb overgeslagen, maar wij kwamen even in debat, zodat
het erbij ingeschoten is. Het is een behoorlijke rijstebrijberg van cijfers en gegevens van het
Jaarbeeld zorg, de slotwet en alle andere documenten die erbij horen, en de
uitgebreide beantwoording van de schriftelijke vragen, waarvoor dank aan de
bewindslieden. Het was weer indrukwekkend. Op de kritiek van de Rekenkamer
heeft de minister al een reactie gegeven.Ik wil niet of nauwelijks aandacht besteden aan die cijfers, maar teruggaan
naar een andere benadering. Wat hebben wij bij de begrotingsbehandeling besproken
met de bewindslieden? Dan bedoel ik de begrotingsbehandeling die eind 2002
plaatsvond over de begroting voor 2003, in het licht van de VBTB-systematiek.
Wat is daarvan terechtgekomen?Bij die begroting hebben wij een pittige discussie gehad. Op basis daarvan
heeft de heer Wilders namens de VVD een motie ingediend, met de vraag waar
die 14 mld zijn gebleven. Hoe kunnen wij dat bedrag in de afgelopen periode
verantwoorden? Wij hebben de uitslagen van de commissie-Mosterd gezien. Het
rapport is gepresenteerd en het debat daarover zullen wij nog hebben. Ik zal
er niet op vooruitlopen. De commissie-Mosterd heeft niet echt duidelijkheid
kunnen geven waar die 14 mld zijn gebleven.Bij het jaarverslag over 2003 constateren wij dat er 2,2 mld meer is uitgegeven
dan in de begroting voor 2003 werd geraamd. Dat is ongeveer 5% meer. Die begroting
was gebaseerd op een volumegroei van 2,5%. Dan is een overschrijding van 5%
toch wel fors. De eerste vraag van mijn fractie is wat voor zin het heeft
om überhaupt begrotingen op te stellen en nauwkeurig in debat te gaan
over de gewenste volumegroei, als wij constateren dat er los daarvan nog eens
5% meer wordt uitgegeven.Wij hebben het rapport van de Inspectie volksgezondheid over 2002 gehad,
in coöperatie met ambtenaren van het departement. Zij concludeerden destijds
dat er met de huidige capaciteit en dezelfde middelen geen wachttijden in
ziekenhuizen behoren te zijn. De heer Bakker heeft ook laten zien dat alles
beter kan. In antwoord op vraag 44 wordt gesteld: bovenop de toegestane volumegroei
1,7 mld in de curatieve zorg. Ik vraag mij af wie verantwoordelijk is voor
deze budgetoverschrijding. Graag hoor ik een toelichting van de minister wie
de budgetten bewaakt en op welke wijze wij binnen de beperkingen uitkomen,
als wij een jaarverslag bespreken.Ik heb ook een meer inhoudelijke vraag over de overschrijding. In het
persbericht staat dat er een overschrijding is van 2,2 mld, waarvan 1,5 mld
betrekking heeft op de AWBZ. In antwoord op vraag 44 wordt gezegd dat er een
overschrijding in de curatieve sector is van bijna 1,7 mld. Volgens het persbericht
gaat het om 1,7 mld ten laste van de AWBZ, terwijl een antwoord op een vraag
is dat het juist andersom is. Ik kan die cijfers niet helemaal duiden. Graag
hoor ik een uitleg waar die 2,2 mld uit bestaat.In de begrotingsbehandeling is afgesproken dat er een plan wordt gepresenteerd
om het capaciteitsprobleem bij de huisartsen per 1 januari 2003 aan te
pakken. Op blz. 60 van het jaarverslag zien wij dat de in- en uitstroom van
huisartsen in opleiding in 2003 ongeveer gelijk is gebleven, te weten plusminus
500 huisartsen. Dat is ver onder de raming voor 2003 om 585 huisartsen
te laten instromen. Het is nog verder onder de raming van wat gewenst is,
namelijk 700, zoals mevrouw Borst destijds heeft toegestaan.Naar de mening van de CDA-fractie kan de minister dit probleem met taakherschikking
alleen niet oplossen, zoals de minister bij vraag 47 heeft geantwoord. Welke
urgentie heeft dit voor de minister, gezien de uitleg die in het jaarverslag
wordt gegeven? Taakherschikking alleen is niet voldoende om een dreigend groot
tekort in de eerstelijnsfunctie op te lossen. Op de huisartsendienstenstructuur
komen wij nog terug. Een andere vraag is wanneer de herstructurering honorering
naar de Kamer komt, waarnaar ik meerdere keren heb gevraagd.De drie W-vragen van de VBTB-systematiek zijn heel nuttig, maar in een
volgend jaarverslag zouden wij ook wat meer inhoudelijke targets kunnen stellen.
De ambulance-aanrijtijden worden bij 30.000 ritten per jaar overschreden,
zodat zij in spoedeisende situaties te laat komen. Ik kan mij voorstellen
dat de minister als doelstelling heeft dat hij dit volgend jaar terugbrengt
tot 20.000. Bij de opleidingscapaciteit van huisartsen zou hij een inhoudelijke
doelstelling kunnen hebben om volgend jaar een instroom van 600 of 650 huisartsen
te realiseren. Kan de minister deze inhoudelijke doelstellingen in de komende
begroting zichtbaar maken? Dat is voor de Kamer een betere parameter dan alleen
maar financiële cijfers bekijken.Er is destijds door mevrouw Arib een vraag gesteld over de uitbreiding
van de capaciteit van de intensive care en de radiotherapie. Ik heb er in
dit jaarverslag niet veel van kunnen terugvinden. Dit zou de hoogste prioriteit
hebben in 2003.Samenvattend is 2003 naar de mening van mijn fractie onvoldoende benut
om een aantal knelpunten in de zorg op te lossen. Ondanks het parlementair
onderzoek naar de zorgmiljarden is voor ons nog niet duidelijk hoe deze jaarlijkse
overschrijding in te dammen is. In september spreken wij over een verandering
van het verzekeringsstelsel in de zorgverzekeringswet. Daarnaast moet de minister
naar het voorbeeld van de heer Bakker bekijken of er wat meer veranderingen
kunnen worden gerealiseerd in de interne structuur van de zorg.MevrouwVietsch(CDA)Bij de begrotingsbehandeling van vorig jaar waren de wachtlijsten in de
zorg een groot probleem. Wij zijn verheugd dat deze door de inspanningen van
de minister en de staatssecretaris zijn afgenomen. Wij willen daarvoor een
compliment uitdelen. Bij de verstandelijk gehandicapten zijn de wachtlijsten
met 3% afgenomen en bij de GGZ met 7%. Bij verpleging en verzorging was de
daling nog spectaculairder: een daling met 16% bij de verzorgingshuizen, 27%
bij verpleeghuizen en 39% bij de thuiszorg. Deze daling gaat gepaard met een
extra overschrijding in de verplegings- en verzorgingssector met een miljard.
Gezien deze overschrijding is het merkwaardig dat het totale aantal plaatsen
in verzorgings- en verpleeghuizen in 2003 is afgenomen. Gezien de daling van
de wachtlijsten is het duidelijk dat een aantal zorgvragers die in 2002 een
intramurale indicatie gekregen zouden hebben, in 2003 extramurale zorg kregen.Bij de begroting heb ik gewezen op de constatering in het rapport van
de Gezondheidsraad dat er de komende tien jaar elk jaar ten minste 1300 instellingsplaatsen
voor verpleging en verzorging bij zouden moeten komen, vanwege de toename
aan dementie. Het CDA maakt zich grote zorgen omdat wij in economisch slechte
tijden wel voldoende personeel kunnen vinden voor extramurale zorg, maar een
gigantisch probleem krijgen, zodra de economie weer aantrekt. Deelt de staatssecretaris
deze zorgen? Hoe kijkt zij aan tegen het rapport van de Gezondheidsraad over
dementie?Voor 1 april 2003 moesten mensen overgaan tot intramurale zorg indien
dat doelmatiger was, ook al hadden sommige mensen liever dat de extramurale
overbruggingszorg werd gecontinueerd. Na de omschakeling naar functies indiceren
RIO's niet meer op doelmatigheid, zoals in het document van het LVIO over
de indicatie voor verblijf staat. Wij vragen ons af hoeveel mensen extramurale
zorg krijgen in plaats van intramurale zorg. Dat is niet bekend. Alleen het
aantal uren thuiszorg wordt geregistreerd. Graag vernemen wij van de staatssecretaris
of de extra kosten die niet geprognosticeerd waren, veroorzaakt kunnen zijn
doordat extramurale zorg voor verzorgings- en verpleeghuiscliënten duurder
is dan intramurale zorg. Bij de behandeling van de begroting voor 2003 heb ik de staatssecretaris
reeds gevraagd om een vergelijking van de kosten van een intramurale en een
extramurale invulling van zorg bij cliënten, die al door staatssecretaris
Vliegenthart was toegezegd, en om een concrete invulling van het begrip "doelmatigheid"
bij indicatie. Wanneer kunnen wij deze notitie eindelijk verwachten?Bij de behandeling van de begroting hebben wij ons ook afgevraagd of de
indicatiecriteria van de verschillende functies budgetneutraal zijn. Ik vermoed
dat dit niet het geval is. Dat wordt bevestigd door het feit dat het aantal
uren alfahulp in 2003 is afgenomen. Deze uren worden duidelijk gecompenseerd
door een grote toename van het aantal uren duurdere huishoudelijke verzorging.
Waarom heeft de staatssecretaris de indicatie alfahulp laten vervallen? Is
zij van plan om het oude onderscheid weer in te voeren of is zij van plan
om wat te doen aan het tarief voor huishoudelijke verzorging?Het is ons opgevallen dat toeslagen voor gedragsgestoordheid bij verstandelijk
gehandicapten of voor beademing bij verpleeghuiscliënten na de modernisering
zijn verdwenen. Die huizen moeten met een kleiner budget toe. In het verleden
werd toch niet voor niets extra budget voor deze mensen toegekend? Hoe gaat
de staatssecretaris daarmee om?MevrouwTonkens(GroenLinks)Voor de Tweede Kamer is het niet alleen op de derde woensdag van mei,
maar iedere dag verantwoordingsdag. Het is heel nuttig om al deze documenten
te hebben, maar daarmee moeten wij de rest van het jaar per onderwerp aan
de slag gaan. Ik wil deze gelegenheid gebruiken voor wat algemenere punten,
die eigenlijk nooit bij AO's aan de orde komen, zoals het idee van systeemverantwoordelijkheid.De minister en de staatssecretaris zeggen altijd dat zij systeemverantwoordelijk
zijn. Dat klinkt goed en verstandig, maar wat betekent dat in de praktijk?
De Rekenkamer heeft dat onderzocht bij de verslavingszorg en daarover hebben
wij gisteren een rapport gekregen. Daarin blijkt wel veel geld om te gaan
en er gebeurt veel, maar de systeemverantwoordelijkheid wordt niet waargemaakt.
De Rekenkamer zegt dat wel vaker in recente rapporten over zwerfjongeren
en over wonen, zorg en welzijn. Daarin zie je steeds dat systeemverantwoordelijkheid
een heel verstandig idee is, maar dat het er in de praktijk meestal niet van
komt. Waardoor komt het er niet of niet voldoende van? Ik heb drie oorzaken
gedestilleerd uit verschillende rapporten van de Rekenkamer.De eerste oorzaak is het idee van vraagsturing. Het systeem van de zorg
is erop ingericht dat je een hulpvraag moet hebben, voordat je überhaupt
het systeem binnenkomt. De Rekenkamer laat bij allerlei onderwerpen zien dat
dit tot gevolg heeft dat je niet goed binnenkomt, als je geen vraag hebt.
Dat geldt voor verslaafden en voor zwerfjongeren. Zij hebben wel een probleem,
maar geen vraag. Het geldt ook voor allerlei andere groepen, zoals mensen
die mishandeld worden, mensen met overgewicht of allochtonen met psychische
problemen, waarover wij vorige week hebben gepraat. Steeds zie je dat dit
soort punten niet goed doorkomen.Het is op zichzelf niet zo'n groot probleem dat het hele systeem omgegooid
moet worden, maar je zou wel voortdurend moeten erkennen dat wij in het systeem
van vraagsturing extra oog moeten hebben voor mensen die wel een probleem
hebben, maar geen vraag. Ik hoor graag een reactie van de bewindslieden of
zij dat ook vinden en of wij hen daarop kunnen aanspreken. In het algemeen
geldt voor alles wat met preventie te maken heeft, dat er wel problemen zijn,
maar geen vragen.De tweede oorzaak waarom systeemverantwoordelijkheid lastig te realiseren
is, zoals de Rekenkamer herhaaldelijk laat zien, is dat de blik van bewindslieden
bijna noodzakelijkerwijs beperkt blijft tot het eigen ministerie. Wij hebben
het altijd wel over integraal beleid, maar dat komt over het algemeen niet
zo van de grond. Bij verslaafden is dat heel goed te zien. Als je ze werkelijk
wil helpen, heb je niet genoeg aan VWS. Als mensen goed in de hulpverlening
zitten, hebben zij nog een uitkering nodig, en dan moeten zij bij Sociale
Zaken zijn. Of zij hebben dagbesteding of een woning nodig, en dat is weer
een ander ministerie. Misschien hebben zij de dreiging van straf nodig, en
dat is weer een ander ministerie. Als je de dingen bij VWS goed regelt, heb
je nog steeds een probleem met de andere ministeries, waardoor goed beleid
toch kan stranden. De Rekenkamer heeft laten zien dat je bij verslavingszorg
en zwerfjongeren echt over de schuttingen van de ministeries moet kijken en
collectieve aansturing moet organiseren. Daarbij kun je niet volstaan met
apart VWS-beleid.De derde oorzaak is dat er vaak gebrek aan kennis is. Op veel terreinen
waar de systeemverantwoordelijkheid enigszins hapert, is er te weinig kennis.
Dat hebben wij vorige week gezien bij interculturalisatie. De minister vond
dat geen groot probleem. Het is voor de Kamer moeilijk om dat hard te maken,
omdat er heel weinig kennis is over interculturalisatie. Wij weten wel dat
allochtonen slecht toegang hebben tot de GGZ, maar wij weten niet hoe slecht
die toegang is. Wij weten wel iets over Den Haag, maar in Rotterdam is het
net iets anders.Omdat wij dat niet goed weten, kunnen wij ook niet zeggen dat het binnen
zoveel jaar zoveel moet verbeteren. Dat speelt ook bij zwerfjongeren. Het
is wel bekend hoeveel het er zijn, maar er zijn allerlei lacunes in kennis,
waardoor de systeemverantwoordelijkheid niet genoeg kan worden waargemaakt.
De Rekenkamer zegt dat er niet genoeg kennis is van verslavingszorg om deze
te kunnen realiseren. Het is voor de Kamer heel lastig om dat te controleren.
Als wij een getal niet hebben, kunnen wij ook niet zeggen dat het met zoveel
verminderd moet worden. Het is bijvoorbeeld bekend dat maar 3% van de alcoholisten
worden bereikt door de zorg, maar dat is een getal uit 1996. Daardoor kunnen
wij niet uitpakken met een krachtdadig verhaal, omdat het inmiddels misschien
wel heel anders is. Dat kan toch?Ik vind dat de bewindslieden dit soort constateringen van de Rekenkamer
vaak een beetje in de hoek zetten. Het rapport over zwerfjongeren was tamelijk
dramatisch. De regering zegt dan dat de zwerfjongerenproblematiek een goede
graadmeter is om te kijken in hoeverre verbeterde aansluiting binnen de keten
en zo min mogelijk uitval van jeugdigen daadwerkelijk gerealiseerd kunnen
worden.Bij dat citaat denk je: ah, dat wordt wat. Maar wat zien wij terug van
deze graadmeter in het Jaarbeeld zorg van dit jaar? Niets. De hele zwerfjongerenproblematiek
is gereduceerd tot één zin, namelijk dat de Rekenkamer heeft
geconstateerd dat gemeenten meer doen dan voorheen en dat er dus geen aanleiding
is voor het ministerie om meer te gaan doen. De Rekenkamer heeft zelf gezegd
dat extra inspanning onontkoombaar is. Daar zit toch wel een erg grote kloof
tussen. De Rekenkamer rekent de bewindslieden aan dat zij hun systeemverantwoordelijkheid
niet genoeg waarmaken. Zij zeggen eerst dat dit een goede graadmeter is en
vervolgens zeggen zij dat het eigenlijk geen probleem is, omdat de gemeenten
zich er meer bewust van zijn geworden.Graag hoor ik een reactie op deze drie punten: de lacune in het systeem,
als het gaat om mensen die wel een probleem, maar geen vraag hebben, het ontbreken
van integraal beleid en het ontbreken van kennis, waardoor het moeilijk is
voor de Kamer om de bewindslieden af te rekenen, in het bijzonder als het
gaat over de laatste rapporten van de Rekenkamer.De heerBuijs(CDA)Ik ben het van harte eens met het signaal van mevrouw Tonkens. Erkent
zij dat de minister wel degelijk systeemverantwoordelijk is? Hoe zou het beter
moeten?MevrouwTonkens(GroenLinks)Volgens mij heeft niemand iets tegen systeemverantwoordelijkheid. Ik ook
niet. Ik weet of u bedoelt dat ik zou zeggen dat zij er niet is. Wat er moet
worden verbeterd, zijn de drie punten die ik uit verschillende rapporten van
de Rekenkamer heb gedestilleerd. Ten eerste moeten wij speciale aandacht hebben
voor iedereen die een probleem heeft, maar geen vraag, omdat zij noodzakelijkerwijs
buiten het systeem van vraagsturing vallen. Als er een groep is die wel een
probleem heeft, maar geen vraag, moeten wij er zelf beleid op maken om die
problemen op te lossen. Op een aantal terreinen moet je integraal beleid voeren,
zoals bij de operatie Jong misschien gebeurt. Volgens mij moet je ook ruimhartiger
zijn. Als de Kamer of de Rekenkamer vraagt om meer kennis, zodat wij beter
kunnen controleren, moet dat ook daadwerkelijk gebeuren en dan moet er niet
gezegd worden dat het niet zo belangrijk is, omdat het niet zo'n
probleem is.De heerBuijs(CDA)Dit is al eerder aan de orde geweest, maar ik dacht dat het ontbreken
van een duidelijke verantwoordelijkheidsstructuur in de zorg maakt dat er
zoveel mis gaat, ook financieel. De vraag aan de minister is wat hij daaraan
gaat doen.MevrouwTonkens(GroenLinks)Ik bestrijd de suggestie dat er financieel zoveel misgaat in de zorg.
Als wij allerlei dingen niet kunnen terugvinden waarvan wij niet van tevoren
hebben gevraagd om ze apart te registreren, vind ik het zot om te zeggen dat
er van alles mis is gegaan. Daar maak ik ernstig bezwaar tegen.MevrouwArib(PvdA)De VBTB-procedure is ingesteld om de Tweede Kamer een effectief instrument
te geven om te kunnen controleren of de in de begroting geformuleerde doelstellingen
zijn gehaald of niet en wat daarvan de oorzaken zijn. Worden de beloften ingelost?
Zijn er onvoorziene omstandigheden die andere keuzes noodzakelijk maken? Hebben
de inspanningen tot andere of verkeerde resultaten geleid? Dat zijn de vragen
waar het om gaat.Om goed te kunnen controleren is het van groot belang dat doelstellingen
en effecten eenduidig zijn vastgesteld en meetbaar en controleerbaar zijn.
In de VWS-begroting en in het jaarverslag wordt uitvoerig weergegeven wat
de inspanningen zijn geweest, maar het ontbreekt aan heldere criteria voor
de verantwoording van bestedingen en voor resultaten van beleid. Wij zijn
van mening dat het kabinet bij de eerstvolgende begroting de doelstellingen
overwegend kwantificeerbaar moet maken en zoveel mogelijk getalsmatig moet
weergeven, zodat bij de verantwoording eenvoudig in staatjes, grafieken en
tabellen kan worden afgelezen wat de resultaten zijn. Het kabinet heeft ook
geen belang bij onduidelijkheid bij de VBTB-verantwoording of bij het verstoppen
van belangrijke gegevens. Het heeft belang bij een krachtige verantwoording
over wat er is bereikt en waarom.In de Zorgnota valt op dat er wel doelen worden omschreven, maar zij zijn
niet helder. In het jaarbeeld worden ook geen HH-vragen gesteld en beantwoord.
Ik sluit mij aan bij de opmerkingen van collega Vietsch over verpleging en
verzorging. Ook wij zijn verheugd dat de aantallen op de wachtlijsten zijn
gedaald, maar wij vragen ons af of de wachttijden daarmee ook zijn afgenomen.
Naast het aantal ouderen dat een plaats heeft in de verpleging en verzorging,
is het van groot belang dat de wachttijden afnemen.De realisatie van de doelstelling vergroting van de keuzevrijheid voor
zorg- en verblijfsarrangementen is niet expliciet verantwoord in het jaarverslag.
Het kabinet heeft gezegd dat dit voor een deel komt doordat er met andere
streefcijfers is gewerkt. Wij vragen ons af hoe de doelstellingen in de toekomst
moeten worden gecontroleerd, nu het kabinet geen streefcijfers meer gebruikt.Een van de doelstellingen van de begroting voor 2003 was versterking van
de mantelzorg door het percentage daarvan in de combinatie van informele en
professionele zorg te laten stijgen van 12 tot 15%. Het kabinet beroept zich
in het jaarverslag op de onmeetbaarheid van het aantal mantelzorgers. Daardoor
ontbreken cijfers over de prestaties, terwijl de combinatie van informele
en professionele zorg in de begroting 12% was. Het is verwonderlijk dat het
kabinet nu slechts de inspanningen kan verantwoorden en niet de resultaten.
Wij vragen de minister en de staatssecretaris duidelijkheid over de resultaten.
De vraag is hoe de invloed van mantelzorgers in de toekomst wordt bepaald.Bij geneesmiddelen is de algemene doelstelling in de Zorgnota voor 2003:
het bevorderen van kwaliteit, toegankelijkheid en doelmatigheid en het garanderen
van voldoende veiligheid. De operationele doelstellingen zijn om verzekeraars,
artsen en industrie meer verantwoordelijkheid te geven en te laten nemen voor
kwaliteit, doelmatigheid, voorschrijven en sturing op afstand, met een centrale
rol voor de verzekeraars. Een andere doelstelling is: aanbod op maat, streven
naar registratie en vergoeding van veilige, therapeutisch waardevolle en betaalbare
geneesmiddelen.In het voorwoord van het Jaarbeeld zorg 2003 schrijven de minister en
de staatssecretaris dat zij conform het VBTB-gedachtegoed zoveel mogelijk
hebben gestreefd naar heldere relaties tussen beleidsdoelstellingen, resultaten
en middelen. De algemene doelstelling blijkt plotseling uitgebreid te zijn
tot blijvende betaalbaarheid. Dat roept onmiddellijk de vraag op voor wie.
Voor de patiënten? Of veegt deze regering haar straatje schoon door de
lasten te verschuiven?Er is niets terechtgekomen van de operationele doelstelling van sturing
op afstand, met een centrale rol voor verzekeraars, of prijsconcurrentie als
regulering. Het experiment met het loslaten van de vergoedingslimieten voor
cholesterolverlagers en maagzuurremmers is niet doorgegaan. In het jaarbeeld
staat dat in plaats daarvan is gekozen voor kostenbeheersingsmaatregelen door
kortingen en bonussen bij apotheekhoudenden verder af te romen. Dit is in
december 2003 gestrand op een afwijzing door de rechter. Met andere woorden,
het resultaat is nul.Gesteld wordt dat de invloed van verzekeraars op de doelmatigheid van
het voorschrijven nog beperkt is en dat er geen sprake is van concrete doelmatigheidswinst.
Als preferentiebeleid niet mogelijk is, is dit resultaat over 2003 ook niet
echt een verrassing.Overigens vraag ik mij af wat de sturing op afstand te maken heeft met
kortingen en bonussen. Mijns inziens is er sprake van totaal verschillende
maatregelen die niets hebben opgeleverd, terwijl in de Zorgnota staat dat
realistisch ramen van groot belang is om de mogelijkheden van geneesmiddelen
ten volle te kunnen blijven benutten.In het jaarbeeld staat dat de koers voor reclame van geneesmiddelen in
2003 is verlegd naar zelfregulering en dat er normen zijn vastgesteld door
de Commissie geneesmiddelenreclame (CGR). Ik lees helemaal niets over het
resultaat van die koerswijziging. De PvdA heeft verschillende malen vragen
gesteld over reclame voor geneesmiddelen. De minister antwoordt op de vragen
dat de inspectie geen initiatief neemt om tegen dit soort zaken op te treden,
maar wacht op de CGR. De minister wacht tot de inspectie met een rapport zal
komen. Hij vindt het niet acceptabel dat artsen aangezet worden door de farmaceutische
industrie, maar hij houdt het toch nog steeds op zelfregulering. Is hier nog
sprake van enig beleid? Of is koerswijziging een ander woord voor "laat maar
zitten"? Voorzitter. Er was voor onderzoek en vergoeding van weesgeneesmiddelen
30 mln euro beschikbaar. Het grootste deel daarvan is niet gebruikt. Waarom
niet? Ik zie als enige kostenpost in het antwoord op een vraag over geneesmiddelen
de informatievoorziening. Er wordt gesteld dat de aandacht voor zeldzame aandoeningen
duidelijk is toegenomen. Waarop is deze uitspraak gebaseerd? Is de informatievoorziening
onderzoek en vergoeding van weesgeneesmiddelen zo goed geregeld dat er nauwelijks
subsidie voor nodig is?Voorzitter. In alle kabinetsstukken – Miljoenennota, begroting VWS
en Zorgnota – wordt uitgegaan van een te realiseren besparing op geneesmiddelen
van 280 mln euro per jaar met ingang van 2003. De Algemene Rekenkamer heeft
vastgesteld dat het jaarbeeld weinig inzicht biedt in uitvoering en effecten
van de taakstellingen. In de beleidsagenda staat dat voor de raming van geneesmiddelen
uitgegaan is van 11% basisgroei, inclusief nominale ontwikkeling. Ook voor
volgend jaar is een budgetgroei van 11% voorzien. De vraag is of dit in overeenstemming
is met de noodzakelijke zorgvuldige raming.Voorzitter. Er is veel kritiek geweest op het financieel beheer bij VWS,
met name vanuit de Algemene Rekenkamer. Er is bij de bedrijfsvoering sprake
van ernstige onvolkomenheden in financieel beheer. De Algemene Rekenkamer
oordeelt op zich positief over de maatregelen die zijn genomen om de fouten
te verminderen, maar signaleert nog steeds dat er al jaren tekortkomingen
zijn in het subsidiebeheer. De Rekenkamer is ontevreden over de wijze waarop
VWS hiermee is omgegaan. De hoofdkritiek is intransparantie in de besluitvorming
en onvoldoende handhaving van termijnen voor ontvangst en afhandeling. Hoewel
beide zaken ernstig zijn, baart het gebrek aan inzichtelijkheid op het gebied
van de verstrekking van subsidies ons grote zorgen. Inzichtelijkheid is heel
erg belangrijk. Nu vele instellingen en initiatieven niet langer kunnen rekenen
op structurele VWS-subsidie, vraagt de PvdA zich af of en zo ja, hoe de minister
van plan is de Kamer beter te informeren over subsidieverstrekking. Wij zien
het liefst een overzicht van de verstrekte subsidies met daarbij waarderingen
van de minister.Voorzitter. Ik rond af met het NVI. We hebben daar de nodige opmerkingen
over gemaakt. We gaan daar ook apart over praten. We weten dat het Nederlandse
Vaccin Instituut uniek is in de wereld. We zijn daar zeer trots op. Er is
echter ook veel kritiek op dit instituut. In het jaarverslag concludeert de
minister dat de prestaties van het NVI moeilijk meetbaar waren door slechte
administratie en oncontroleerbare financiën. De Algemene Rekenkamer heeft
al in 2002 gewaarschuwd voor onzorgvuldigheid bij het zeer snel instellen
van agentschappen. De verantwoording in het jaarverslag geeft te denken over
de wijze waarop het kabinet is omgegaan met deze waarschuwing. Hoewel het
kabinet beterschap heeft beloofd, is de PvdA kritisch over de activiteiten
in 2003. Waarom wordt het advies van de Rekenkamer nu pas opgevolgd, met alle
risico's van dien voor het voortbestaan van het NVI? Het NVI vervult immers
een zeer belangrijke functie in het preventieprogramma van de overheid en
kan een goed tegenwicht vormen tegen ontwikkelaars van vaccins voor wie meer
dan alleen het gezondheidsbelang geldt.Voorzitter. De PvdA wil ook graag van de minister weten wat de haalbaarheid
is van de beloofde agentschapstaatjes van het NVI in 2006, of de onvolkomenheden
in de verantwoording door het NVI zijn opgelost en of de minister verwacht
dat de beslommeringen consequenties hebben gehad voor de prestaties en taken
van het NVI.Voorzitter. Ik wil graag nog even terugkomen op de informatievoorziening
door zorginstellingen. Daar is in het verleden veel kritiek op geweest. Zorginstellingen
moeten aangeven wat er wordt gedaan met de middelen, maar er bestaat geen
wettelijke basis om dat af te dwingen. Ik hoor graag van de minister welke
stappen hij heeft ondernomen om die informatievoorziening door zorginstellingen
goed op gang te krijgen.MevrouwSchippers(VVD)Voorzitter. Ik heb in het verleden vaak begrotingen gelezen en begrotingsbehandelingen
gedaan, zodat ik weet wat er dan verwacht wordt. Dit is echter de eerste keer
dat ik de behandeling van de VBTB mag doen. Dit gebruik is nog maar een paar
jaar in zwang. Het was voor mij een beetje een worsteling. De kern is dat
we gezamenlijk doelstellingen hebben vastgesteld, waar we geld bij doen voor
de realisatie. We kijken vandaag naar de resultaten. Hebben we bereikt wat
we beoogden? Wat wel en wat niet? Hoe komt dat? Via welke weg is dat bereikt?
Hebben we die weg afgesproken? Is daarvan afgeweken? Is het geld dat hiervoor
is aangewend op de meest effectieve en efficiënte manier ingezet? Kwamen
we geld tekort? Al dat soort vragen speelt een rol. Het gaat erom wat we ervan
kunnen leren, zodat we bepaalde dingen in de toekomst anders kunnen doen.Voorzitter. Bij het bekijken van de stukken zijn mij twee dingen heel
erg opgevallen. Het kijken naar het verleden en het vooruit kijken lopen erg
door elkaar in de stukken. Dat is erg verwarrend. Relatief veel gaat over
voornemens van beleid. Bij het terugkijken kan er, naarmate je concreter wordt,
geen conclusie worden getrokken, omdat de evaluatie nog niet is afgerond of
er geen duidelijk zicht is op de resultaten. Er kan nog niet gezegd worden
of eventuele streefcijfers worden gehaald. Er zit ook een natuurlijk spanningsveld
in. Wanneer je zaken meer op afstand plaatst, moet je langer wachten tot je
de gegevens boven tafel krijgt. Hoe concreter, hoe moeilijker en hoe meer
op afstand, hoe moeilijker. Het is daarom een worsteling. We zouden met zijn
allen moeten kijken hoe het beter kan. Hoe kunnen we beter zicht krijgen op
resultaten van het ingezette beleid van het voorafgaande jaar? Ik denk dat
dit een gezamenlijk op te lossen probleem is, waar we ons in de commissie
eens over moeten buigen. Ik vraag de minister en de staatssecretaris welke
gedachten zij hierover hebben. GroenLinks heeft gelijk dat je dit jaarverslag
straks gaat betrekken bij allerlei onderdelen van beleid. Ik vind het echter
toch belangrijk dat wij een dag of meerdere belangrijke momenten uitkiezen
in het jaar, waarin we dit onderzoek gedegen en veelomvattend gaan doen.Voorzitter. Er is per 1 november 2003 een Bureau inhuur externen
opgericht om invulling te geven aan taakstellingen bij het inhuren van externen.
Dit bureau toetst op nut, noodzaak, doelmatigheid en efficiency. Wellicht
zou aan de invulling van de taakstelling een vraag vooraf moeten
gaan, namelijk of het ministerie van VWS alle zaken die het nu doet, ook daadwerkelijk
moet doen. Is er voorafgaande aan het toetsen door dit nieuwe bureau stilgestaan
bij de meer fundamentele vraag of er taken kunnen worden afgestoten en of
alles wat VWS doet, het beste door VWS kan worden gedaan?Voorzitter. Er zijn in 2003 commissies en vervolgcommissies op commissies
ingesteld. Ik ben een groot voorstander van zelfredzaamheid van het veld.
We moeten ons vooral niet bemoeien met zaken die het veld zelf kan doen. Dat
geldt zeker wanneer het veld daarover conform het algemeen belang besluiten
neemt. Hieraan zitten wel grenzen. Het is een natuurlijke reactie om in geval
van moeilijke problemen waarbij vele partijen betrokken zijn, onderzoek te
laten doen door een commissie. Daar is niets mis mee. Wanneer je echter een
vervolg op een vervolg op een vervolg instelt – ik denk nu bijvoorbeeld
aan taakherschikking en taakdifferentiatie – dan komt het beleid heel
langzaam tot stand. De commissie moet eerst verslag uitbrengen. Daarna moet
een andere commissie worden ingesteld om een werkplan op te stellen of uit
te voeren. Ik sluit mij aan bij een opmerking van de heer Buijs dat taakherschikking
en taakdifferentiatie dus heel langzaam van de grond komt. Er is nu weer besloten
om een commissie in te stellen die zich buigt over het uurtarief van de medisch
specialist. Dat is een groot probleem waarbij allerlei belanghebbenden betrokken
zijn. Ik ben bang dat deze kwestie ook ergens in de commissie gaat verzanden.
Wanneer is het volgens de minister aan de politiek om knopen door te hakken?
Ik denk bijvoorbeeld aan de honorering van de huisartsen. Dat is eindeloos
dralen en uitstel. Ik zit nu een jaar in de Kamer. Bij mijn eerste overleg
werd hierover al een toezegging gedaan. Ik heb daarover vragen gesteld. De
minister zegt in zijn antwoord dat hij terzake randvoorwaarden heeft gesteld:
betere prikkels, loon naar werken, loon naar prestatie. Hij geeft echter geen
oordeel over de vooruitgang die in 2003 is geboekt op dit onderdeel. Ik ontvang
graag de visie van de minister op commissies in het algemeen en misschien
ook een vooruitblik met betrekking tot de honorariumstructuur van de huisartsen.Wij hebben een enorme klus te klaren in de zorg op het terrein van ICT.
Iedereen, in ieder geval de VVD, hecht veel belang aan de modernisering van
het systeem. Zaken als het vergroten van transparantie, het verbeteren van
de informatie-uitwisseling en procesinnovatie houden allemaal verband met
de toepassing van ICT in de zorg. Daarom focust de VVD evenals een aantal
andere partijen in de Kamer steeds weer op doelstellingen en vooruitgang op
dit gebied. De minister antwoordt op de vragen keurig wat er is besteed en
wat er is gerealiseerd in 2003, maar waar staan wij nu aan het einde van 2003?
In hoeverre zijn de doelstellingen bereikt? Zitten we op schema? Is de minister
tevreden? Wat is zijn oordeel over de vooruitgang? Waar staat het veld? Heeft
de minister zicht op de vooruitgang van het veld op dit gebied?Voorzitter. Ik zou in aansluiting op vragen van het CDA over de ramingen
en de overschrijdingen bij de realisatie, willen aanhaken bij de care. Een
heel belangrijk kwestie in de AWBZ zijn de wachtlijsten en de beleidsdoelstellingen
over de wachtlijsten geweest. De enige manier om de doelstellingen te bereiken,
is het verhogen van de productie. De productie is inderdaad aanzienlijk verhoogd.
Daar wordt terecht trots kond van gedaan. Deze inhaalslag kost veel geld,
maar er is ook extra geld voor uitgetrokken. De kernvraag is echter of de
ramingen die hiervoor gemaakt zijn, kloppen. En zo niet, waar komen de overschrijdingen
die er in 2003 in ruime mate waren, vandaan? Die analyse is erg belangrijk.
Ik verwacht een dergelijke analyse ook in een jaarverslag. Hiervan kun je
leren hoe je in de toekomst betere ramingen kunt maken en hoe je onverwachte
effecten kunt voorkomen.Centrale vragen zijn of het geld doeltreffend en doelmatig is besteed.
Is de countervailing power van de zorgkantoren bij de AWBZ sterk genoeg? Is
de wijze waarop de productieverhoging tot stand is gekomen, de meest effectieve
en efficiënte manier? Zijn er manieren waarop wachtlijsten kunnen verdwijnen,
terwijl het minder extra geld kost? Ik zou het heel erg op prijs stellen wanneer
in een jaarverslag een analyse van dergelijke zaken wordt gemaakt.Voorzitter. Ik ben evenals mijn collega van de PvdA heel erg geschrokken
van de zaken die aan ons zijn gemeld over het NVI. Ik zie dat de minister
maatregelen neemt om dat sterk te verbeteren. De minister constateert ook
dat er nog forse inspanningen nodig zijn. Het jaar 2004 is naar mijn weten
een proefjaar van het NVI. Wanneer valt de beslissing "go" of "no go" voor
het agentschap van het NVI? Het is opvallend dat de minister in het kader
van de vaccinatie met cijfers van het NVI komt. In hoeverre zijn deze dan
wel betrouwbaar?MinisterHoogervorstVoorzitter. Ik dank de Kamer voor haar inbreng in eerste termijn. Ik begin
meteen met de meest fundamentele en filosofische vragen van mevrouw Tonkens
over de kwestie van de systeemverantwoordelijkheid. Iedereen is van mening
dat ik die verantwoordelijkheid heb. Een minister moet zoveel mogelijk verantwoordelijkheid
hebben. Ik ben daar ook heel erg voor. Tegelijkertijd vraag ik mezelf wel
eens af in hoeverre ik die systeemverantwoordelijkheid kan waarmaken. Mevrouw
Tonkens heeft een aantal factoren opgenoemd die eraan kunnen bijdragen dat
ik die systeemverantwoordelijkheid niet kan waarmaken. Wij weten inderdaad
niet welke zorg iedereen nodig heeft, omdat niet iedereen zelf om die zorg
vraagt. De "zorgwekkende zorgmijders" vormen inderdaad een probleem, maar
dat is niet het grote probleem van de gezondheidszorg. De meeste mensen weten
drommels goed alle voorzieningen te vinden. Een probleem is wel dat verslavingszorg
en jeugdbeleid niet binnen een en hetzelfde ministerie geconcentreerd zijn.
Om alles goed te kunnen regelen zou dat in feite de oplossing zijn. Nu is
het ene ministerie aangewezen op coördinatie met andere ministeries.
Dat is niet altijd gemakkelijk, maar dit probleem zal altijd enigszins blijven
bestaan. We moeten hieraan zo goed mogelijk werken.Dan de opmerking over te weinig kennis. Ik heb vorige week een lijst gekregen
met alle adviezen en rapporten die ik de komende maanden krijg toegestuurd.
Dat zijn er een stuk of 60. Dit levert vele opportuniteiten voor spoeddebatten.
Ik heb soms het gevoel dat ik eerder te veel kennis dan te weinig
kennis bezit. We beschikken op het ministerie over een vracht aan kennis,
maar niet altijd de goede.Het hoofdprobleem van het zorgstelsel is dat het gaat om een veelomvattend,
zeer gecompliceerd stelsel. Daarin gaat 43 mld euro per jaar om. Dit geld
wordt door miljoenen mensen uitgegeven, terwijl 13% van de beroepsbevolking
in het zorgstelsel werkzaam is. Het is zeer moeilijk om hiervoor vanuit een
ministerie de volledige systeemverantwoordelijkheid te dragen. Dit is voor
mijn collega uit Engeland eenvoudiger. Hij is na de chef van het Chinese leger
de grootste werkgever ter wereld. Hij heeft in zijn gezondheidssysteem alle
mensen in loondienst. Toch heb ik na de gesprekken die ik met hem gevoerd
heb, het vermoeden dat ook hij niet het gevoel heeft dat hij alles onder controle
heeft. Het systeem is te omvangrijk.Het is mijn streven om in de gezondheidszorg de verantwoordelijkheden
zo decentraal mogelijk neer te leggen en ervoor te zorgen dat in het systeem
checks and balances zijn ingebouwd. De verschillende partijen binnen het systeem
moeten elkaar in evenwicht houden. De zorgverzekeraar moet een tegenwicht
vormen tegen de zorgaanbieder. De patiënt moet de zorgverzekeraar scherp
houden. De patiënt moet mondig zijn. Hij moet weten waarom hij kan vragen.
Hij moet een tegenwicht bieden aan de zorgverzekeraar. Dat is uitermate gecompliceerd.
Ik kom bij de stelselherziening dan ook steeds voor vragen te staan. De stelselherziening
is erop gericht om de verantwoordelijkheden in dit grote en complexe systeem
zo laag mogelijk neer te leggen, maar mijn directe bemoeienis met het stelsel
zal altijd groot blijven. Ik heb gisteren in de Tweede Kamer gezegd dat ik
ook in het nieuwe marktstelsel de mogelijkheid van prijsmaatregelen achter
de hand wil houden. Ik houd in het nieuwe stelsel een belangrijke verantwoordelijkheid.MevrouwTonkens(GroenLinks)Voorzitter. De minister denkt misschien dat dit weer echt een verhaal
van GroenLinks is. Wij hebben echter de moeite genomen om alle rapporten van
de Rekenkamer eens bij elkaar te nemen. De minister zegt dat deze drie zaken
niet zo relevant zijn, maar ze komen herhaaldelijk uit de rapporten van de
Rekenkamer naar voren. Het lijkt mij verstandig om de verantwoordelijkheden
decentraal neer te leggen, maar dat doet niets af aan de kritiek dat de integrale
verantwoordelijkheid te weinig van de grond komt en dat er te weinig kennis
is. Ik verwijs naar de rapporten over de verslavingszorg, de zwerfjongeren
en wonen, zorg en welzijn. De minister mag dan 60 rapporten krijgen, er blijven
toch cruciale lacunes over, met name op het gebied van de verslavingszorg
en de zwerfjongeren. Verder vallen de mensen die niet om zorg vragen maar
wel een probleem hebben, buiten de boot. Omdat zij zich niet melden, wordt
er op deze mensen te weinig beleid gemaakt. De minister maakt zich er een
beetje gemakkelijk vanaf.MinisterHoogervorstVoorzitter. Mijn opmerkingen zijn niet in tegenspraak met wat mevrouw
Tonkens naar voren brengt. Ik heb ook niet de indruk willen wekken dat ik
de kritiek onzinnig vind. Ik herken de kritiek uit de rapporten van de Rekenkamer.
Wij hebben tegenover de Rekenkamer erkend dat de problemen in de verslavingszorg
te wijten zijn aan te veel versnippering. Wij hebben gesteld dat wij de problematiek
van de verslavingszorg in de toekomst het liefst zoveel mogelijk in een hand
willen leggen in het kader van de Wet maatschappelijke ondersteuning. De gemeenten
zullen daarbij een centrale rol gaan vervullen, zodat er minder versnippering
zal zijn en de kennis van de problematiek zoveel mogelijk in een hand wordt
geconcentreerd. Mijn opmerkingen en die van mevrouw Tonkens vullen elkaar
aan.De heerBuijs(CDA)Ik ondersteun het betoog van de minister maar ik zit met een probleem.
De verpleeghuizen wijzen erop dat er meer decubituspatiënten komen, maar
dat zij te weinig geld hebben om hier iets aan te doen. De ambulances hebben
te weinig middelen. De ziekenhuizen willen wel, maar ook zij hebben te weinig
geld. Hoe kan de minister uit deze klem komen? De instellingen zeggen telkens
dat zij wel willen maar dat de minister te weinig geld geeft. De minister
zegt vervolgens ieder keer dat de ziekenhuizen moeten veranderen. Ligt bij
de minister niet de verantwoordelijkheid om de richting aan te geven waarin
de instellingen moeten veranderen? Is dat ook geen onderdeel van de systeemverantwoordelijkheid?MinisterHoogervorstZeker. Ik denk dat dit soort reacties uit het veld altijd zal blijven
komen, zeker zolang hiervoor een ontvankelijk oor is. Toch is er wel iets
aan de hand. In de ziekenhuissector begint men het gevoel te krijgen dat men
zelf de handen uit de mouwen moet steken om de problematiek op te lossen.
In de begroting voor 2005 is ook heel duidelijk een andere lijn gekozen tegenover
de overschrijdingen in de ziekenhuissector. De lijn is niet: plemp er maar
geld bij, overheid. Er staat een verplichting tegenover van de ziekenhuizen
om te proberen een aantal zaken zelf op te lossen door de productiviteit te
verhogen. Dat de NVZ in de publiciteit op deze wijze heeft gereageerd op de
problematiek, heeft veel te maken met het feit dat zij weet hoe de toekomst
eruit gaat zien. De ziekenhuizen zullen in de toekomst op onderdelen van de
markt met elkaar moeten gaan concurreren. Zij weten dat zij in de toekomst
veel meer zullen worden afgerekend op productiviteit. Ik zeg in de richting
van mevrouw Tonkens dat hier inderdaad een belangrijke kennislacune bestond..
Wij zullen dank zij de invoering van het systeem van productiebekostiging
straks echter weten hoe de productiviteit van de verschillende ziekenhuizen
zich ten opzichte van elkaar verhoudt. Er valt veel te bereiken door de verantwoordelijkheden
duidelijker bij de partijen zelf neer te leggen en in het systeem steeds minder
toe te laten dat het een kwestie is van hand ophouden in Den Haag. Dit vereist
echter van de politiek – en dan bedoel ik niet alleen de regering, maar
ook het parlement – dat men deze boodschap eenduidig uitdraagt. Zolang
het veld het gevoel heeft dat het aan de bel kan trekken bij de media zodra
er problemen zijn, waarna er een Kamerdebat volgt en de zaak wordt opgelost,
is het minder makkelijk om de verantwoordelijkheid bij partijen zelf te leggen.
Het heeft veel te maken met de gezamenlijke inzet van regering en parlement.MevrouwSchippers(VVD)Voorzitter. Ik beschouw dit niet als de kern van de zaak. Als je systeem verantwoordelijk bent, moet je zorgen voor een goed systeem. Je moet
zorgen dat de krachten in het veld aan elkaar gewaagd zijn. De zorginkoper
moet sterk genoeg zijn om af te dwingen dat er een hoge productie en goede
kwaliteit wordt geleverd. Wij zijn voor dat systeem verantwoordelijk. Wij
proberen dat systeem hier op te zetten. Dat evenwicht is belangrijk. Je hebt
een verkeerd systeem, als je tegen een ziekenhuis zegt dat het meer geld krijgt
als het lange wachtlijsten heeft. Er zullen dan meer wachtlijsten komen.MevrouwArib(PvdA)Het lijkt me ook belangrijk dat duidelijk wordt omschreven wie verantwoordelijk
is voor wat. In de zorg is bijna niemand aanspreekbaar. De zorgverzekeraars
hebben een taak, de overheid hoort verantwoordelijk te zijn voor toegankelijkheid,
kwaliteit en noem maar op. Op de een of andere manier zijn die verantwoordelijkheden
heel onduidelijk. Ik hoop dat de verantwoordelijkheidsverdeling bij de discussie
over het nieuwe stelsel heel duidelijk wordt omschreven. Dat is ook voor de
patiënten en cliënten heel belangrijk.De heerBuijs(CDA)Voorzitter. Hierover is bij de behandeling van de begroting ook al uitgebreid
gepraat. Ik heb een concrete vraag. Mogen in de toekomst verpleeghuizen respectievelijk
ziekenhuizen failliet gaan?MinisterHoogervorstDat gebeurt nu af en toe al.De heerBuijs(CDA)Ja, maar ze worden dan weer geholpen door het CTG.MinisterHoogervorstNiet altijd. Er is in de huidige situatie geen marktwerking. Toch kan
het gebeuren dat een ziekenhuis zo slecht presteert of zo overbodig is dat
het kan verdwijnen. Er is in bepaalde delen van Nederland een grote overcapaciteit
aan bedden. Ik noem Amsterdam. Daar zou best iets kunnen gebeuren. Ik noem
geen namen. Je moet kunnen accepteren dat er af en toe een instelling kopje
onder gaat. Je moet er echter wel goed op blijven letten of daarbij sprake
is van het wegvallen van essentiële acute zorg. Het korte antwoord op
de vraag van de heer Buijs is dus "ja".Mevrouw Arib, mevrouw Schippers en de heer Buijs hebben gezegd dat zij
nog niet tevreden zijn over de wijze waarop de VBTB in de praktijk werkt en
dat we moeten kijken naar de rol van de regering en de Kamer. Ik kan me dat
ongemak enigszins voorstellen. Ik vind de rapporten ook veel te dik en gedetailleerd.
We moeten streven naar meer compactheid en inzichtelijkheid en minder detaillering.
De heer Zalm heeft dat ook gezegd. We hebben op het eigen departement een
flinke slag geslagen op het vlak van de inzichtelijkheid door het samenvoegen
van de Zorgnota en de begroting. Dat zal in het jaarverslag van volgend jaar
terug te vinden zijn. Dat zal inzichtelijkheidswinst opleveren. Ik deel de
opvatting dat we de rapportage concreter moeten maken. Laten we dat echter
tot een aantal hoofdpunten beperken. Er zijn een aantal desiderata naar voren
gebracht. De heer Buijs heeft gesproken over de ambulancezorg. Er is verder
gesproken over de huisartsen. Mevrouw Schippers had ook nog een suggestie.
Ik wil graag naar al deze zaken kijken. Het is een belangrijk signaal dat
de Kamer met mij deelt dat we zouden moeten proberen om de rapportage compacter
te maken, zonder dat ik zeg dat ik alle suggesties dan weer in de prullenmand
gooi.MevrouwTonkens(GroenLinks)Voorzitter. Ik deel de opvatting van de minister niet. Ik vind de VBTB-rapportage
buitengewoon nuttig als naslagwerk. Ik vind het alleen een beetje dwaas dat
we over al deze getallen slechts een zo'n klein debatje voeren. We moeten
de rapportage veel meer gebruiken. Als we het over de huisartsenzorg hebben,
dan gaat het over de vraag waar het huisartsenplan blijft. Als we het over
de modernisering van de AWBZ hebben, dan is de vraag hoe het met de wachtlijsten
staat. Ik vind het een beetje dwaas om er nu toevallig iets uit te pikken,
maar ik ben wel blij dat we de rapportage hebben. Ik wil het graag precies
hebben.MevrouwArib(PvdA)Het ging mij niet zozeer om de vorm, als wel om het feit dat van tevoren
duidelijk wordt geformuleerd wat de doelstellingen zijn, opdat de minister
daarop achteraf kan worden afgerekend. In dit geval mis ik dat. Van compacter
ben ik niet zo'n voorstander. Ik heb nu al het gevoel dat een aantal gegevens
verstopt is. Ik ben er bang voor dat wij helemaal geen beeld meer hebben als
het nog compacter wordt.De heerBuijs(CDA)Ik voel sterk met de minister mee, maar de achtergrond van mijn opmerking
was de volgende. Er wordt een beleidsprioriteit geformuleerd en daar wordt
vervolgens financieel verslag van gedaan. Ik wil graag weten waarom er geen
700 huisartsen zijn opgeleid maar in plaats daarvan 500. Daar komt ik niet
achter.MevrouwSchippers(VVD)Er zijn beleidsprioriteiten, maar sommige dingen zijn heel anders uitgepakt
dan was voorzien. Het gaat er mij niet om dat alles heel veel breder moet;
ik zou een analyse willen waaruit blijkt waarom dit zo ontzettend anders is
uitgepakt en hoe het met de beleidsprioriteiten staat. Daarbij mogen best
grenzen aangegeven worden, zodat duidelijk wordt wanneer er sprake is van
een fopspeen als wordt gedaan alsof dingen heel duidelijk kunnen worden aangegeven.
Je kunt het eigenlijk ook al uit dit jaarverslag halen. Het blijkt gewoon
dat het gevraagde niet geleverd kan worden. Dan moet wij hier ook niet de
illusie wekken dat het wel kan.MinisterHoogervorstWij staan nog aan het begin van dit proces. We hebben nu in ieder geval
samen met Financiën een verbetertraject ingezet om bijvoorbeeld op het
gebied van de curatieve zorg, de modernisering van de AWBZ en het artikel
zorgverzekeringen meer concrete doelstellingen te formuleren. Ik ben graag
bereid om te proberen de analyse te versterken. Dat is daar ook helemaal niet
strijdig mee, zoals de heer Buijs al suggereerde. Ik denk dat wij de breedte
waarschijnlijk ietsje moeten versmallen als we meer de diepte in willen gaan.Hoe de Kamer omgaat met het jaarverslag is haar zaak. Mevrouw Tonkens
zei dat je dit in principe bij elk debat kunt benutten en daar heeft zij volstrekt
gelijk in. Het is geen verslag dat alleen maar voor een moment kan worden
gebruikt. Je kunt het ook bij de begrotings behandeling uitstekend
gebruiken om de regering de maat te nemen. Wij zullen trachten om de kwaliteit
in het algemeen nog verder te verhogen.De heer Buijs en anderen hebben de hamvraag gesteld waar al die vele miljarden
nu naartoe zijn gegaan en wat wij nu eigenlijk weten over de benutting van
de gelden. Het is natuurlijk niet zo dat wij daar helemaal niks van weten.
Van de befaamde 14 miljard weten we dat meer dan de helft gewoon in de lonen
is gaan zitten. Dat is de grote hap geweest.De heerBuijs(CDA)Dat zijn geen te hoge beloningen voor directeuren van ziekenhuizen bijvoorbeeld?MinisterHoogervorstOngetwijfeld zitten die er ook bij. Die lonen zijn erg hoog. Er worden
erg veel goede boterhammen belegd in de zorg, maar dat is niet de grote hap.
De grote hap zit hem in de salariskosten van het personeel. Die zijn ook heel
fors toegenomen. Een loonexplosie van 25% in drie jaar is toch wel heel aardig.Wij zien ook wel dat niet zozeer de productiviteit is toegenomen, als
wel de productie. De cijfers hierover hebben de leden in de stukken terug
kunnen vinden. Je ziet dat de productie over de hele linie is toegenomen.
Ook zijn heel duidelijke resultaten te zien op het gebied van de wachttijden.
Bij de curatieve zorg is nog steeds sprake van een afname. In mei 2002 lag
de gemiddelde wachttijd voor de kliniek nog op 6,3 weken. Dat is nu 5,5 weken.
Dat is gemiddeld ruim onder de TREEK-norm. Bij de polikliniek is de wachttijd
gedaald van 5,5 weken naar 4,2 weken. De dagopnames zitten daar tussenin.
De staatssecretaris zal nog aangeven hoe het er bij de AWBZ aan toe is gegaan.
Ik dacht dat mevrouw Vietsch al een aantal cijfers heeft genoemd. Er zijn
echt wel behoorlijke resultaten geboekt. Het is dus niet allemaal in een zwart
gat verdwenen, maar wij weten te weinig over de productiviteit, zodat wij
niet weten of wij er te veel geld in hebben gestopt.De heer Buijs vraagt hoe wij dat gaan proberen af te dwingen. Het antwoord
op deze vraag heb ik net al gegeven. We proberen meer inzicht te krijgen in
de productiviteit, bijvoorbeeld via de DBC's, maar ook door meer pressie op
de zorgaanbieders te zetten. De staatssecretaris heeft op het gebied van de
AWBZ ook al het nodige gedaan. Dat was de grote hap van de 2,2 miljard euro.
De heer Buijs zegt de cijfers niet zo goed met elkaar te kunnen rijmen. Het
technische antwoord op zijn vraag heb ik hier voor mij liggen. Het komt erop
neer dat in de cijfers waaraan de heer Buijs refereert, ook nominale stijgingen
bevat. De 2,2 miljard is puur een reëel stijgingscijfer. Om die redenen
zijn de cijfers niet helemaal complementair.MevrouwVietsch(CDA)De minister noemt de productiviteit, maar het gaat de Kamer om de doelmatigheid.
Die zou je in de VBTB moeten kunnen verantwoorden. Dat zie ik niet terug.MinisterHoogervorstDaarover ben ik het met mevrouw Vietsch eens, maar productiviteit is wel
een heel belangrijk onderdeel van de totale doelmatigheid.MevrouwVietsch(CDA)Dat verloopt zo ongeveer een op een met de kosten in dit systeem.MinisterHoogervorstNee, want het is ook geleverde prestatie, dienstverlening aan de burger.
Het is geen eenzijdig financieel gegeven.Mevrouw Arib heeft vragen gesteld over de geneesmiddelen. Zij zegt dat
niets terecht is gekomen van de centrale doelstelling om de betaalbaarheid
voor de patiënt te bewaken, onder andere door een versterkte rol van
de verzekeraar. Daar ben ik het echt helemaal mee oneens. Wij hebben de bevoegdheden
van de verzekeraar aanzienlijk uitgebreid. Dat is ook een van de belangrijke
redenen waarom uiteindelijk het convenant tot stand is gebracht. In de kring
van verzekeraars wordt dit nog met argusogen gevolgd, maar men is toch wel
van mening dat dit een heel belangrijke zaak is geweest. Ik ben het oneens
met de opmerking dat het preferentiebeleid niet van de grond is gekomen. Dat
speelt op de achtergrond nog steeds een heel belangrijke rol. Ik ben het wel
eens met mevrouw Arib dat de rol van de verzekeraar bij het beoordelen van
het voorschrijfbeleid van de huisarts nog een stuk beter kan.Het is waar dat bij reclame mede op instigatie van de Kamer vooralsnog
is gekozen voor zelfregulering. Ik krijg daar heel veel schriftelijke vragen
over van de Kamer telkens als zich een incident lijkt voor te doen. Meestal
komt daar niet heel veel uit naar boven, maar ben waakzaam op dit terrein.
Ik wacht het rapport van de IGZ met belangstelling af.Voor weesgeneesmiddelen is 30 mln beschikbaar, maar dat geld is niet allemaal
benut. Dat komt omdat fabrikanten het afgelopen jaar te weinig op de markt
hebben gezet.De Algemene Rekenkamer heeft nog onvolkomenheden geconstateerd bij het
subsidiebeheer. Zij oordeelt wel positief over de maatregelen die wij hebben
genomen en heeft ook al in 2003 verbeteringen geconstateerd in het subsidiebeheer.
Dat was voor de rekenkamer een overweging om geen bezwarenonderzoek in te
stellen, wat wel aan de orde zou zijn geweest als wij geen verbeteringen hadden
bewerkstelligd. We zijn echter nog niet klaar. Daarom zijn wij nog druk bezig
met de vernieuwing van het subsidiebeleid. De Kamer krijgt binnenkort een
brief over de nadere uitwerking hiervan. Deze brief zou heldere beleidskaders
moeten laten zien. Voorts worden in het subsidieproces maatregelen getroffen
om de termijnhandhaving te bevorderen. Ik verwacht voor 2004 een afdoende
verbetering daarin te realiseren. Het is wel een beleidsterrein dat enorm
in beweging is.Dan het ruim in de belangstelling staande Nederlandse vaccininstituut.
Wij hebben hier een groot verbetertraject opgezet. Wij verwachten dat het
in 2006 wel degelijk definitief een agentschap kan worden. Onlangs hebben
wij een groenlichtmeting van de toetsingscommissie gehad en daaruit bleek
dat men nu op 11 van de 12 criteria voldoet aan de instellingsvoorwaarden.
Het struikelblok was de goedkeurende accountantsverklaring over 2003. Begin
dit jaar is een werkgroep financieel beheer opgestart waarin vertegenwoordigers
van het NVI, maar ook van het kerndepartement zitting hebben. Er is een plan
van aanpak financieel beheer opgesteld en er zijn activiteiten gedefinieerd.
De werkgroep rapporteert aan de stuurgroep agentschapsvorming NVI. Er wordt
dus aan alle kanten hard gewerkt.Volgens het laatste bericht dat ik heb ontvangen, heeft de Auditdienst
begin deze maand een tussentijds rapport uitgebracht. De belangrijke conclusie daarin is dat de Auditdienst de opzet van het traject dat
in gang is gezet om het financieel en materieel beheer te verbeteren, toereikend
acht. In oktober rapporteert de Auditdienst voor de tweede keer tussentijds
om over de voortgang van de verbetermaatregelen te berichten. Er is dus echt
een heel strak verbeterprogramma.Mevrouw Arib heeft gevraagd of de instellingen zelf niet meer informatie
moeten leveren. Daarover ben ik het wel met haar eens. Er zijn veel initiatieven
genomen en brancherapporten uitgebracht, die de Kamer ook heeft ontvangen.
Ik denk hierbij ook aan prestatie-indicatoren, de benchmark sneller, beter
en snellere verantwoordingscijfers van de instellingen via het CTG. Dat moet
echt nog steeds veel beter, vooral in de AWBZ, waar vreselijk veel geld in
omgaat en waarover wij vaak nog met zeer grote vertraging cijfers krijgen.
Dat moet echt snel verbeteren. De DBC's zijn hierbij natuurlijk ook erg belangrijk.Op een aantal vragen van mevrouw Schippers ben ik al ingegaan. Zij heeft
gevraagd strakker te sturen op ICT met het oog op de VBTB. Ik denk dat dit
een goede suggestie is. Dat is een hoofdpunt van mijn beleid. In de zorgsector
is op dit gebied een wereld te winnen. Men loopt vreselijk achter. Vanmiddag
komen wij nog te spreken over de administratieve lasten. Aan al die regeltjes
uit Brussel kan ik weinig doen, maar op het gebied van ICT kunnen we ontzettend
veel bereiken. Ik ben bereid om dat in ieder geval als kernpunt mee te nemen
in de toekomst van de VBTB.Mevrouw Schippers heeft ook opgemerkt dat er wel erg veel commissies zijn.
Zij noemt bijvoorbeeld de commissie rond de herinrichting van het onderwijssysteem
in de zorg. Ik herken het onbehagen dat bij mevrouw Schippers leeft. Deze
commissie staat voor de vreselijk moeilijke taak om alle partijen in het veld
bij elkaar te brengen. Ik zal overigens naar een nieuwe voorzitter moeten
zoeken, want hij is in een nog hogere functie benoemd. Ik heb tegen de commissie
gezegd dat zij aan de bel moet trekken zodra zij het gevoel heeft dat zij
er niet doorheen komt omdat zij een commissie is en geen publiekrechtelijke
bevoegdheden heeft, want dan grijp ik in. Dat heeft men goed begrepen. Mijn
algemene houding ten opzichte van het fenomeen commissies zal ik nog eens
goed overdenken om te bezien of wij daar niet te veel gebruik van maken. Het
kan soms heel erg nuttig zijn, maar je moet het niet te vaak doen.Mevrouw Schippers vroeg zich af of het niet veel beter is om naar de taakverdeling
te kijken voordat de kaasschaaf op het personeel wordt toegepast. Subsidiebeleid
is daar een heel goed voorbeeld van. Wij hebben daarin vrij rigoureus ingegrepen
en dat heeft echt duidelijke personele consequenties. Wij kijken dus echt
op die manier. Er is ook nog het actieprogramma Andere overheid, dat door
de minister De Graaf wordt bekeken. Dat gaan wij ook verbinden met ons personeelsbeleid
en de taakstelling inzake het aantal ambtenaren dat wij hebben.De heer Buijs heeft vragen gesteld over het uitblijven van de toename
van het aantal huisartsen, terwijl wij wel meer huisartsen nodig hebben. Dat
is natuurlijk een verschrikkelijk vervelende zaak. Wij hebben het geld, de
opleidingen zijn er, maar de mensen komen niet. Misschien zijn dit nog de
naweeën van de geweldige publiciteitscampagne die de huisartsenorganisaties
de afgelopen jaren hebben gelanceerd om het huisartsenvak vooral niet aan
te prijzen bij studenten. Dit is heel moeilijk te beïnvloeden. Ik kan
moeilijk al die mensen achter de vodden gaan zitten en hun vragen of zij alstublieft
huisarts willen worden. Ik denk toch dat ik daarover nog eens even met de
LHV ga praten om te bekijken hoe wij dit in een wat beter daglicht kunnen
zetten. Ik meen ook wel dat men zich dit begint te realiseren. De taakafsplitsing,
de taakherschikking, is natuurlijk toch de toekomst. Gelukkig zijn wij daar
in Nederland al goed mee bezig. Gisteren was ik bij de Rivas Zorggroep in
Gorinchem en daar zag ik daarvan fantastische voorbeelden. Goed opgeleide
praktijkverpleegkundigen nemen niet alleen de huisarts, maar ook internisten,
heel veel werk uit handen. Dat is echt de toekomst, en natuurlijk de samenwerking
tussen huisartsen in gezondheidscentra en dergelijke. Ik ben werk met alle
betrokken partijen aan het realiseren van een intentieverklaring en een grotere
samenwerking. De heer Buijs weet dat ik zijn zorgen over de eerste lijn sterk
deel. We moeten echt alle zeilen bij zetten.De heerBuijs(CDA)De herstructurering van de honorering komt zeer binnenkort?MinisterHoogervorstIk meen dat de Kamer deze nog voor het zomerreces zal ontvangen. Ik vrees
dat er de komende twee weken nog een heleboel komt.Op de ambulances ben ik al ingegaan. Daarover kom ik volgende week nog
te spreken. Het lijkt me dat ik de belangrijkste vragen heb beantwoord.StaatssecretarisRoss-van DorpVoorzitter. De minister is al ingegaan op de systeemverantwoordelijkheid.
Ik wil daar nog een paar dingen over zeggen. Mevrouw Tonkens vraagt zich af
of het systeem, even afgezien van de verantwoordelijkheden, wel is toegesneden
op de maatschappelijke en politieke doelstellingen die wij hier bespreken.
Daarin voel ik zekere zin wel met mevrouw Tonkens mee. Ik heb in de afgelopen
twee jaar geconstateerd dat er hier en daar wel iets aan schort, met name
op het terrein dat mevrouw Tonkens noemt. Het gaat daarbij om mensen die niet
mondig en zelfverzekerd met een reeds geformuleerde vraag, gelardeerd met
informatie van het internet, naar een loket stappen, maar wel zorg en hulp
nodig hebben. Laatst las ik het blad Markant. Daarin stond een foto van een
hulpverlener met als onderschrift: af en toe zou ik best even iemand willen
opbellen om te vragen hoe het ermee gaat, maar dat kan niet, want we moeten
vraaggestuurd werken. Dat moet natuurlijk niet zo zijn, want het gaat er ook
om wat de hulpverlener denkt dat doelmatig en effectief is. Vanuit dat perspectief
ben ik het met de minister eens dat zo goed mogelijk decentraal de verantwoordelijkheid
bij professionals moet worden neergelegd en dat daarvoor de juiste prikkels
moeten worden gegeven. Je moet geen mal opleggen waarin mensen zich bekneld
kunnen voelen. Als je een been breekt, is het anders. Dan is de hulpvraag
tamelijk goed omschreven. Heeft iemand problemen met alcohol of drugs of heeft
iemand een ontwricht gezin, dan is het anders. Jongeren formuleren voor zichzelf
die hulpvraag bijvoorbeeld helemaal niet. Ik meen dat het buitengewoon belangrijk
is om "outreach" werken een plek te geven en de professionals in staat te
stellen om hun verantwoordelijkheid goed te kunnen nemen. Dat
wil ik graag binnen de WMO gerealiseerd zien. Dat neemt niet weg dat de prestaties
die binnen dat systeem moeten worden geleverd, goed moeten worden omschreven.
Het zijn niet altijd kwantitatieve prestaties in de zin van "zoveel procent
jongeren moet zich gelukkig voelen". Je kunt ook heel goed kwalitatieve criteria
proberen te omschrijven. Waar ik maar kom, roep ik de beroepsgroep op om te
proberen dat te doen, opdat in dit soort harde prestatievelden duidelijk zichtbaar
kan worden gemaakt wat de opbrengst is van de inzet en van de middelen. Dat
kan beter; bij de doelmatigheid van bestedingen moet daarmee rekening worden
gehouden.Hetzelfde geldt voor de regierollen. Als dat mogelijk is moeten wij taken
decentraal neerleggen. Je moet er erg voor oppassen dat je niet op de stoel
van de professional of van de gemeente gaat zitten of al te veel verticale
sturingsinstrumenten inricht, terwijl het ook horizontaal kan. De Kamerleden
kennen deze bewegingen. Over mijn brief terzake komen wij nog verder te spreken.
De kritiek van de Algemene Rekenkamer is daarin duidelijk verwerkt. Ook zal
bekeken moeten worden hoe het met de regierollen en de verantwoordelijkheden
is gesteld. Deze fundamentele discussie ga ik graag met de Kamer aan. De minister
doet dat ook op zijn beleidsterrein. Wij doen dat beide vanuit hetzelfde perspectief.
Minister De Graaf doet dit vanuit zijn verantwoordelijkheid voor de overheidsrol.
Hij is ook met nieuwe verantwoordelijkheden bezig. Hoe wij dat zo goed mogelijk
kunnen doen, vormt een belangrijke discussie in het kabinet.Ik ben het dus eens met het feit dat er speciale aandacht moet zijn voor
mensen met een hulpvraag. Het beleid moet een samenhang kennen. De leden hebben
zelf al een goed voorbeeld daarvan gegeven. Er moet geen overmatig kennisaanbod
zijn, maar de kennis moet goed zijn toegesneden op de situatie en het liefst
eraan bijdragen dat wij heel snel kunnen leren. De minister zei net al dat
het plezierig is om zo snel mogelijk de geraamde en de gerealiseerde productie
binnen de AWBZ te weten. Als je niet precies weet hoe de realisatie gestalte
krijgt en er is wel al gecontracteerd, dan is het wel erg lastig om daar tijdig
op te anticiperen en een en ander bij te sturen. Ook daar moet dus naar gekeken
worden.Op het gebied van efficiency en doelmatigheid in de verpleging en verzorging
wordt een onderzoek uitgevoerd naar de factoren die leiden tot succes en falen,
ook in het management van instellingen. Dan kan daar de kennis uitgehaald
worden die nodig is om ervoor te zorgen dat veel directer, soms vanuit de
sector, soms vanuit mijn verantwoordelijkheid, kan worden gestuurd en dat
de middelen overeenkomstig de te bereiken doelstellingen worden ingezet.De heerBuijs(CDA)Ik spreek mijn lof uit voor de manier waarop de staatssecretaris dit opzet.
Tijdens de begrotingsbehandeling hebben wij voorgesteld om juist vanuit het
ministerie de horizontale verbintenissen tussen beroepsgroepen wat meer vorm
te geven door middel van een chief nursing officer. In het Verenigd Koninkrijk
is deze functie geïntroduceerd om ervoor te zorgen dat de beroepsgroepen
die met de verpleging te maken hebben, niet tussen de wal en het schip vallen.
Ik voel weinig warmte bij de bewindslieden om daaraan toe te geven. Wil de
staatssecretaris dit alsnog overwegen?StaatssecretarisRoss-van DorpIn het systeem van de chief nursing officer dat men in het Verenigd Koninkrijk
kent, hebben wij op een andere manier voorzien. De wijze waarop is daarbij
meer toegesneden op het Nederlandse systeem. Daarover kun je van opvatting
verschillen, maar het is meer het beleidsterrein van de minister. We kunnen
altijd discussiëren over de vraag of het beter kan, of op een andere
manier, maar de doelstellingen die wij samen zeggen te willen bereiken, moeten
wij wel ondersteunen met de juiste instrumenten. Ik kan mij voorstellen dat
de commissie de taak van de chief nursing officer belangrijk vindt, maar wie
weet hebben wij het al geregeld op een andere manier die ook werkt. Ik ben
graag bereid om vanuit deze gedachte te bekijken hoe wij het bestaande systeem
kunnen optimaliseren. Als blijkt dat het systeem niet is toegesneden op de
doelstelling, dan moet worden bekeken of het nodige moet worden aangepast
om toch te bereiken wat je wilt. Het systeem is er immers om de mensen en
de zorg te dienen en niet andersom. Wij hoeven ons niet te voegen in een systeem
dat ons niet past. Ik vind het heel gewoon dat wij ook op de andere overheidslagen
kijken naar de VBTB-doelstellingen en de verantwoording. Dat moeten wij ook
aan de beroepsgroepen duidelijk kunnen maken, alleen al vanwege het feit dat
je graag wilt vergelijken. Het is een goed systeem, maar daarbij maak ik wel
de kanttekening dat het niet alleen maar om de kwantitatieve doelstellingen
moet gaan omdat deze op sommige beleidsterreinen niet de lading dekken.MevrouwArib(PvdA)Juist op dit punt maak ik mij grote zorgen, mede naar aanleiding van de
discussie over de pyjamadagen. Op een gegeven moment moet inzichtelijk worden
gemaakt wat er met het geld gebeurt of waarom het ene verpleegtehuis op zoiets
overgaat het andere niet. Als een verpleegtehuis weigert informatie aan te
leveren, heb je weinig instrumenten in handen om het verstrekken van informatie
af te dwingen. Hoe gaat dat in de toekomst? Heeft de staatssecretaris vertrouwen
in het veld of gaat zij juridische instrumenten ontwikkelen om dat wel voor
elkaar te krijgen?StaatssecretarisRoss-van DorpIk heb vertrouwen in het veld. Helaas zijn er wel incidenten. Inspectieonderzoek
wijst meestal heel snel uit waar het precies knelt, maar ik wil in het algemeen
meer gegevens hebben over de factoren die ertoe leiden dat een instelling
succesvol of niet goed opereert. Die zaken probeer ik nu boven tafel te krijgen
door middel van dat onderzoek. Overigens is de door mevrouw Arib bedoelde
instelling ook onderzocht. Het ging hier even over de vraag of een instelling
wel of niet failliet mag gaan, maar mijn grote zorg gaat uit naar de mensen
die daar worden verpleegd en verzorgd. Als een instelling absoluut disfunctioneert,
als mensen daar niet goed af zijn en als een saneringsvoorstel in feite niet
helpt, dan gaat mijn eerste zorg uit naar het zo goed mogelijk verzorgen of
het eventueel elders onderbrengen van die mensen. Dat sluit niet uit dat de
instellingen als zodanig failliet kan gaan. Wij gaan geen instellingen in
de benen houden die absoluut niet te redden zijn. Dat is althans
niet mijn ambitie.MevrouwSchippers(VVD)Wij hebben bij de begroting voorgesteld om een zorgkamer te installeren
die de verantwoordelijkheid heeft voor de opzet van een systeem waarmee kan
worden gesignaleerd waar zich problemen voordoen en waardoor deze worden veroorzaakt.
Cliëntenraden en patiëntenverenigingen kunnen daar naartoe stappen
als zij het idee hebben dat er echt sprake is van mismanagement. Wij hebben
daar nog geen reactie op ontvangen.StaatssecretarisRoss-van DorpDat is een goed onderwerp om bij de behandeling van de begroting te bespreken.
Dit gaat wel erg diep op beleidsvoornemens in. Cliënten hebben een aantal
mogelijkheden om klachten in te dienen. Zij kunnen zich wenden tot cliëntenraden,
enz. Dat is bekend. Ook op dat gebied moeten wij bekijken of het systeem zodanig
is ingericht dat het adequaat functioneert, maar misschien is het beter om
daar op een ander moment op terug te komen. Ik heb nog een aantal specifieke
vragen te beantwoorden; het zou te veel tijd kosten om daar nu op in te gaan.Mevrouw Vietsch vraagt of ik haar zorgen deel over het personeel dat nodig
is voor de zorg in het algemeen. Ik ben mij heel erg bewust van deze mogelijke
problematiek. Ik ben mij op dit moment aan het oriënteren hoe de arbeidsproductiviteit,
waarover ook de minister gesproken heeft, op een zelfde niveau kan blijven.
Misschien kan die zelfs stijgen. Dat is ook in deze sector belangrijk. Dat
moet kunnen zonder het aantal werknemers substantieel te laten toenemen. Er
zijn mogelijkheden. Ik denk bijvoorbeeld ook aan ontbureaucratisering. Er
zijn in de procesmatige sfeer zaken die wij kunnen doen. Ik ben mij daarop
aan het oriënteren. De Kamer hoort daarover nader van mij.Mevrouw Vietsch vraagt of extramurale zorg duurder is dan intramurale
zorg. PriceWaterhouseCoopers heeft mij voorgerekend dat het niet zo is of
in ieder geval zeker niet zo hoeft te zijn. Daar zijn ook voldoende voorbeelden
van. Nog dit jaar wil ik de omslagpunten naar buiten brengen. Ik doel op de
kosten intramuraal versus extramuraal. De Kamer zal daarover van mij horen.
Bij de indicatiestelling kan ik melden dat er geen indicatiestelling alfahulp
is. Er is wel een indicatiestelling huishoudelijke hulp. Wie een PBG krijgt,
kan daarvoor een alfahulp krijgen. Dan gaat het om mensen die een werkgeversrol
kunnen vervullen. Anders wordt het een huishoudelijke hulp. Binnen de WMO-discussie,
op punten zoals tarieven en inkooprol van cliënten, komen wij hierover
te spreken. Verschillende thuisorganisaties hebben aangegeven hetzelfde werk
voor minder geld te kunnen doen mits er wat aan bureaucratie weggesneden kan
worden. Ik voeg toe dat het ook zelfs zonder dat kan. Het tarief huishoudelijk
hulp staat op dit moment op 26,70 euro. Daarover zal nog het nodige te doen
zijn.Mevrouw Vietsch heeft wat gevraagd over de toeslagen en de instellingen.
Instellingen hoeven niet met een kleiner budget rond te komen. Waar de toeslagen
voor gedragsgestoordheid verdwenen zijn, hebben de instellingen op dit moment
de mogelijkheid om de benodigde middelen via de regeling Zorg op maat in te
zetten. Het gemoderniseerde, functiegerichte bekostigingssysteem is voor de
intramurale zorg nog niet in werking getreden. Daar werken wij nog volop aan.
Daar wordt uiteraard met de zorgzwaarte rekening gehouden. Voor nieuw in gebruik
genomen plaatsen, voor nieuwe cliënten, kunnen nog steeds toeslagen aangevraagd
worden voor sterk gedragsgestoorden en licht verstandelijk gehandicapten.
Die toeslagen zijn er nog steeds. Ik zie dus even niet waar men met een kleiner
budget rond moet komen dan voorheen.Ik moet nog een opmerking maken over de mantelzorg in totaal. Ik weet
niet precies hoeveel mantelzorgers er zijn in Nederland. Veel mantelzorgers
zien zichzelf niet eens als mantelzorger. Dat maakt het niet gemakkelijker.
Wij hebben wel een aantal criteria. Op het moment dat wij de gelegenheid krijgen
om te bepalen of iemand een mantelzorger is, als er een hulp- of zorgvraag
komt bij een indicatiestelling, werken wij met twee criteria. De mensen moeten
hulp verlenen waarvan gezegd kan worden dat die ook professioneel geleverd
moet kunnen worden. Het is iets anders dan gebruikelijke zorg. Het is zwaardere
zorg. Het moet bovendien gaan om zorg acht uur per week of langer dan drie
maanden. Er zijn 750.000 mantelzorgers die aan beide criteria voldoen en 2,4
miljoen mantelzorgers die voldoen aan een van de criteria. Dat hebben wij
op papier.Hoe gaan wij om met de kwestie intramuraal versus extramuraal? Ik heb
een overzicht toegezegd van het bouwen. Mevrouw Vietsch heeft gevraagd naar
Alzheimerpatiënten. Moeten wij niet veel meer gaan bouwen? Hoe staat
met de nota van de Gezondheidsraad? Ik zal de Kamer laten zien wat de woon-
en de zorgbehoefte lijkt te zijn in die nota. Wij komen daarover te spreken.
Feit blijkt dat mensen liever langer thuisblijven. Waar dat niet kan, moet
er voldoende intramurale ruimte zijn. Ik heb dat al gezegd. Als die plekken
er niet zijn, moeten er meer verzorgingshuizen worden gebouwd. Wij werken
daaraan. De Kamer krijgt daar nog zicht op. Dat is een reeds gedane toezegging.De voorzitter:Ik zie dat er behoefte is aan een tweede termijn.De heerBuijs(CDA)Ik heb waardering voor de manier waarop het debat met de minister is gevoerd.
Ik denk dat wij gezamenlijk zien dat een aantal zaken in de zorg niet goed
lopen. Dat is duidelijk. Ik ben begonnen met te wijzen op de zoveelste begrotingsoverschrijding.
De minister heeft daar antwoord op gegeven. Ik deel zijn mening. Bij het opstellen
van een begroting is meestal sprake van een nominale component. Ook is de
OVA, de overheidsbijdrage voor de looncomponent, erbij betrokken. Ook zit
er een volumecomponent in, namelijk 2,5% volumegroei op basis van technologie,
vergrijzing en ga zo maar door. Er worden in de begroting dus al een aantal
zaken meegenomen. Als de minister van mening is dat er toch zaken zijn die
een onzekere component vormen, is het dan niet verstandig om bij de begrotingsindiening
voor het jaar 2005 te melden waar mogelijk knelpunten ontstaan en wat de bereidheid
van de minister is om daarbij sturend op te treden?MevrouwVietsch(CDA)Ik hoor de staatssecretaris over extramurale zorg zeggen dat mensen zo
lang mogelijk thuis mogen blijven wonen. Dat mogen zij wat ons betreft inderdaad.
De voorganger van de staatssecretaris heeft gezegd dat mensen
overbruggingszorg niet kunnen houden. Deze mensen moeten toch opgenomen worden,
omdat dat veel goedkoper is. Gezien de onverklaarbare kostentoename binnen
de thuiszorg zet ik vraagtekens bij de extramuralisering. De staatssecretaris
haalt een onderzoek van PriceWaterhouseCoopers aan waarin staat dat het niet
waar is. Haar voorganger is dus fout. Dat is prima. Ik wil dan wel dat onderzoek
zien. Dat onderzoek is al jaren geleden toegezegd aan de Kamer. Wij krijgen
het nog steeds niet. Ik wil bovendien weten of dit betekent dat wij voortaan
iedereen thuis laten wonen die dat wil, ongeacht de kosten. Ik vind dat uitstekend.
Het gaat echter om een beleidswijziging die in het jaar 2003 sluipenderwijs
heeft plaatsgevonden en waarvan in eerdere stadia is gezegd dat de kosten
niet opgebracht kunnen worden. Als het anders ligt, is dat prima. Het gaat
echter om een politiek standpunt. Ik wil graag dat de staatssecretaris hierop
nader ingaat.De staatssecretaris heeft gezegd dat de toeslagen blijven bestaan voor
de verstandelijk gehandicapten. Ik ken een aantal verpleeghuizen met beademingspatiënten
die in de problemen zijn gekomen door de nieuwe financierings- en indicatiemethodiek.
Zij ontvangen de toeslagen niet meer. Ik vraag hiervoor serieuze aandacht.
Deze mensen zijn er veel slechter op geworden.MevrouwTonkens(GroenLinks)Ik dank de bewindslieden dat zij zo uitgebreid ingegaan zijn op de kwestie
van de systeemverantwoordelijkheid. Ik concludeer dat er twee visies zijn.
De ene is vrij helder verwoord door mevrouw Schippers door te zeggen dat het
primair gaat om "checks and balances" en ervoor te zorgen dat de partijen
aan elkaar gewaagd zijn. Je kan zeggen dat er sprake is van systeemverantwoordelijkheid
in de zin van verantwoordelijkheid voor de botsingen en confrontaties. Die
moeten goed verlopen. Daar moet iets uit voortkomen. De andere visie is die
van de Rekenkamer. Ik heb die ook naar voren gebracht. In die optiek is er
sprake van systeemverantwoordelijkheid in de zin van verantwoordelijkheid
voor aansluitingen en ketens. Alles moet goed op elkaar aansluiten. De staatssecretaris
heeft impliciet vooral de laatste visie weergegeven. De minister zegt beide
visies belangrijk te vinden. Dat is op zich geen probleem. De visies kunnen
elkaar aanvullen. Ik wil graag dat de minister iets zegt over de visie van
de Rekenkamer. De minister let in het beleid heel erg op de eerste visie.
Hij besteedt relatief weinig aandacht aan de andere visie, namelijk aansluiting
en integraal beleid. De minister zegt het ermee eens te zijn. Ik concludeer
daaruit dat de minister zegt in de toekomst iets meer aanspreekbaar te zijn
op de drie zaken die daaruit naar voren komen. Ik doel op: extra letten op
mensen met een probleem maar geen vraag, integraal beleid, het gemakkelijker
erkennen van de noodzaak van meer kennis voor bepaald beleid. Ik concludeer
dat de minister dat heeft toegezegd.Ik heb de staatssecretaris een concrete vraag gesteld over de zwerfjongeren.
Waar de Rekenkamer zegt dat een extra inspanning noodzakelijk of zelfs onontkoombaar
is, staat in het Jaarbeeld zorg dat de gemeenten meer zijn gaan doen wat een
extra inspanning niet nodig maakt. Ik snap dat niet, vooral omdat de staatssecretaris
eerder in reactie op het rapport van de Rekenkamer heeft gezegd dat de zwerfjongerenproblematiek
een goede graadmeter is voor de aansluiting. Wat is het nu? Vindt de staatssecretaris
een extra inspanning wel of niet nodig? Zo nee, waarom dan? Alle signalen
wijzen er toch op?MevrouwArib(PvdA)Ik dank de bewindslieden voor de antwoorden. Ik kom terug op een aantal
concrete punten. Daarop is naar mijn gevoel onvoldoende gereageerd.Ik had niet verwacht dat de minister het met mij eens zou zijn wat betreft
de geneesmiddelen. Het gaat mij om de verantwoording over 2003 en de opmerkingen
die ik daarover heb gemaakt. De minister gaat daarop niet in. Hij verwijst
naar het convenant dat onlangs is gesloten. Dat gaat over deze periode. Ik
zou graag van de minister willen horen, als hij het niet met mij eens is,
wat hij voor elkaar heeft gekregen over de periode 2003. Over het convenant
zullen wij nog spreken.Over de geneesmiddelenreclame komt de inspectie met een rapport. Ik wil
graag weten wanneer. Dat rapport is al eerder aangekondigd. Wat betreft weesgeneesmiddelen
merkt de minister op dat er geld over is gehouden. Ik vind dat heel kwalijk
gezien de ernst van de problematiek. De minister verwijst naar de fabrikanten.
Ik vraag in dit verband welke mogelijkheden hij heeft om te onderhandelen.
Ik weet dat de minister de fabrikanten niet kan aansturen. Wij krijgen echter
veel berichten over deze problematiek.Ik wil graag een stand van zaken wat betreft de uitvoering van de motie
van VVD en PvdA over de zorgkamer. Wat betreft de mantelzorg blijf ik veel
moeite houden. Het kabinet heeft eerder immers cijfers geformuleerd. Nu wordt
gesteld dat het moeilijk meetbaar is. Ik hecht hieraan. Ik heb een vermoeden
dat de druk op de mantelzorgers zal toenemen. Er wordt voortdurend gewezen
op de eigen verantwoordelijkheid van de burgers. Ik ben bang dat de mantelzorgers
daar een hoge prijs voor betalen. Ik wil op dit punt meer concrete gegevens.
Wij kunnen dan tijdig zien of mijn vermoeden terecht is.Inzake de subsidies vraag ik de minister inzichtelijk te maken wat het
effect van de besteding van middelen is bij allerlei initiatieven die voor
subsidie in aanmerking komen. Kan hij dat aan de Kamer melden? Een voorbeeld
is het bedrag van 150.000 euro voor een project over interculturalisatie.
Mensen zullen natuurlijk altijd aangeven hard te werken aan integratie en
welzijn van allochtone patiënten. Ik wil echter graag heldere criteria.
Als geld wordt toegekend, moet achteraf duidelijk zijn of de instellingen
daarmee het beoogde doel hebben bereikt. Als dat niet het geval is, moet er
een instrument zijn om geld terug te vorderen. Wij moeten niet in de oude
fout vervallen.MevrouwSchippers(VVD)Ik sluit mij daarbij aan. Daarom kunnen wij zo weinig uit het jaarverslag
halen. Ik had een zooitje vragen gesteld over roken. Daarvan is er niet een
concreet beantwoord. Er is immers geen zicht op.Ik bedank de minister voor de gedane toezeggingen. Verschillende woordvoerders
in onze fractie hebben serieus geworsteld met deze VBTB. Het is goed dat Kamer
en kabinet investeren in meer analyse, met name op hoofdlijnen. Er moeten
meer gegevens komen, met erkenning van de grenzen daaraan. Er
moet meer aandacht komen voor het verleden en minder voor de toekomst. Mevrouw
Tonkens raakt een kernpunt met haar vragen over systeemverantwoordelijkheid.
Ik deel echter haar tegenstelling tussen krachtmeting en verantwoordelijkheidsverdeling,
"countervailing powers", ten opzichte van ketenverantwoordelijkheid niet.
Het gaat om een optische tegenstelling. Ik vind een ketenverantwoordelijkheid
en integraal beleid net zo belangrijk als de verantwoordelijkheidsverdeling.
Kan in het jaarverslag de stand van zaken op dit vlak, van benodigde verbeteringen,
in een soort van analytische vorm mee worden genomen? Het is immers belangrijk
voor onze inspanningen op dit punt.Ik ben heel tevreden dat de minister instelling van commissies nader wil
bezien. Dat moet iedere keer gebeuren als het aan de orde komt. Het is soms
heel erg nuttig. Soms is er sprake van een automatisme. De toezeggingen op
het gebied van ICT stel ik zeer op prijs.MinisterHoogervorstDe heer Buijs vraagt om bij presentatie van een begroting aan te geven
waar de grote onzekerheden zitten. Er moet immers een schijnvastigheid gegeven
worden. Dat proberen wij zoveel mogelijk te doen. Ik zal er nog eens goed
naar kijken. De essentie van de onzekerheid in de zorgbegroting is dat na
introductie van de "boter bij de vis"-systematiek een open einde is gecreëerd.
Wij weten dus niet waar het schip strandt of waar het geld en de productie
ophouden. Die grote onzekerheid is in de zorgbegroting geslopen. Dat heeft
grote positieve kanten, namelijk dat er een forse hap uit de wachttijden is
genomen. De grote negatieve kant is dat de onzekerheid sterk is toegenomen.
Ik tracht dat zoveel mogelijk in beeld te brengen.Ik zie geen tegenstelling tussen het verhaal van de "checks and balances"
die ook botsingen kunnen inhouden en het aansluitingsverhaal. In de collectieve
sector bestaat de neiging dat een proces niet goed verloopt omdat veel verschillende
partijen zich ermee bezig houden. De oplossing is dan om het allemaal onder
centrale regie te plaatsen. Dat loopt meestal fout. Ik neem daarbij complexe
logistieke processen in de private sector als voorbeeld. Het vervoeren van
een postpakketje van Australië naar Nederland vindt in 24 uur plaats.
Dat gaat waarschijnlijk over vijf verschillende schijven. Daar zijn veel bedrijven
bij betrokken. Toch is het allemaal in orde. Er liggen echter botsingen aan
ten grondslag. De contracten tussen de bedrijven zijn allemaal onderhandeld.
Dat is vaak niet even plezierig gegaan. Toch komt er iets tot stand. Albert
Heijn moet met ik weet niet hoeveel leveranciers contracten sluiten. Daarbij
gaat het er vaak stevig aan toe. Toch heeft men de producten allemaal in huis
en wordt er dagelijks op tijd geleverd, juist dankzij het feit dat het niet
allemaal in een bedrijf zit en er dus tegenwicht wordt geboden. Zo moeten
wij het zien.Ik schijn een toezegging te hebben gedaan. Dat is mij ontgaan. Ik ben
blij mevrouw Tonkens tevreden te hebben kunnen stellen.Mevrouw Arib heeft in zoverre gelijk dat het convenant pas in het jaar
2004 is gesloten. In het jaar 2003 hebben wij de pech gehad van de rechterlijke
uitspraak. Het IGZ-rapport heb ik niet aangekondigd. Ik heb niet de kennis
paraat wanneer het bij de Kamer ligt. Ik denk dat ik dat bij de beantwoording
van een van de schriftelijke vragen heb gemeld. Ik ga bij de weesgeneesmiddelen
proberen om dit probleem op Europese schaal goed aan de orde te stellen. Dit
probleem is te groot om het als nationale lidstaat alleen op te lossen. Ik
heb er een aparte conferentie aan gewijd tijdens ons voorzitterschap. Ik heb
onlangs een brief voorbij zien komen over de zorgkamer en "corporate governance".
Ik weet niet of ik die heb goedgekeurd en of deze nota al bij de Kamer ligt.
Er komt iets aan volgens mij.Mevrouw Arib heeft volkomen gelijk dat wij meer naar de effecten van de
subsidies moeten kijken. Dat is de essentie van de herziening van ons beleid.
Het gaat om het stellen van duidelijke doelen vooraf en vervolgens bekijken
in hoeverre die worden ingelost. Vandaar ook de grote verschuiving van instellingsubsidies
naar projectsubsidies. Het gaat over heel veel subsidiestromen. Ik weet niet
of de Kamer moet willen om over al die gedetailleerde subsidies op de hoogte
te worden gesteld. Ik zal in ieder geval zo goed mogelijk verantwoording afleggen
over het beleid.StaatssecretarisRoss-van DorpMevrouw Vietsch vroeg mij of mensen thuis moeten kunnen wonen en daar
verzorging krijgen. Mijn antwoord is: ja, maar niet tegen elke prijs. Dat
hebben wij eerder besproken. Er zijn omslagpunten in de kosten. Die zullen
wij de Kamer toesturen. Ik denk dat het goed is dat de Kamer tegelijkertijd
de gevraagde onderzoeken ontvangt. Als mensen ervoor kiezen om thuis zorg
te krijgen en als dat mogelijk is, moeten wij het doen. Het is echter niet
zo dat iedereen alleen maar intramuraal kan. De Kamer krijgt zicht op de omslagpunten
en de onderzoeken die bij ons liggen en die daarop betrekking hebben.Ik heb geen zicht op de problematiek van de beademingspatiënten en
de toeslagen. Ik zal er rekening mee houden. Ik zal ernaar kijken. Ik ken
de problematiek niet. Moeten er extra inspanningen komen voor de zwerfjongeren?
Het antwoord ligt vooral in de sfeer van het maken van juiste arrangementen
voor deze vaak multiproblematische jongeren. Er wordt te vaak, door ons en
door gemeenten, te verkokerd gestuurd. Dat kan komen omdat wij via regelgeving
en financiering het lastig maken om arrangementen te ontwikkelen. Dat is een
van de zaken waarmee wij goed rekening moeten houden. Het kan beter. Dat is
niet altijd een kwestie van meer geld, maar ook een kwestie van de juiste
prikkels in het systeem en organisatie van de keten. Beide zaken, die volgens
mevrouw Vietsch mogelijk kunnen conflicteren, zijn nodig om iets te realiseren.
De extra inspanning moet geleverd worden. Wij kunnen de vormgeving daarbij
bespreken bij de WMO-discussie.De druk op de mantelzorgers neemt toe, zegt mevrouw Arib. Mantelzorgers
moeten ontzien worden, juist omdat zij ontzettend belangrijk zijn. Zij willen
namelijk graag de zorg verlenen. Vaak gaan zij daar zo lang mee door dat zij
cliënt van de zorg dreigen te worden. Het is nadrukkelijk van belang
dat wij hen blijven steunen. Wij moeten goed kijken naar scherpe indicatie
van gebruikelijke zorg. Als de man altijd kookt in het gezin voor zijn zieke
vrouw en hij vervolgens ziek wordt, kan eerst gekeken worden of de taak opgevangen
kan worden in het gezin. Dat is heel normaal. Mantelzorg is heel iets anders.
Wij moeten daar buitengewoon zuinig op zijn. Professionalise ring
van dit soort zorg kan helemaal niet. Dat is onbetaalbaar. Wij moeten de mensen
blijven enthousiasmeren om het te blijven doen. Wij moeten hen steunen. Wij
moeten ook kijken naar regelingen die dat mogelijk maken. De Kamer weet dat
dit op andere terreinen ligt. Ik probeer op deze ontwikkeling zo goed mogelijk
zicht te geven. Ik kan bekijken of voor het volgende Jaarbeeld aanscherping
mogelijk is.De voorzitter:Ik dank de minister, de staatssecretaris en de aanwezige ambtenaren.Sluiting 12.10 uur.XNoot1Samenstelling: Leden: Van der Vlies (SGP), Kalsbeek (PvdA), Rijpstra (VVD), Lambrechts
(D66), Buijs (CDA), Atsma (CDA), Arib (PvdA), Halsema (GroenLinks), Kant (SP),
Blok (VVD), voorzitter, Smits (PvdA), Örgü (VVD), Verbeet (PvdA),
Van Oerle-van der Horst (CDA), ondervoorzitter, Vergeer (SP), Vietsch (CDA),
Tonkens (GroenLinks), Joldersma (CDA), Van Heteren (PvdA), Smilde (CDA), Nawijn
(LPF), Van Dijken (PvdA), Timmer (PvdA), Van Miltenburg (VVD), Hermans (LPF),
Schippers (VVD) en Omtzigt (CDA). Plv. leden: Rouvoet (ChristenUnie), Verdaas (PvdA), Griffith (VVD), Bakker
(D66), Ferrier (CDA), Çörüz (CDA), Blom (PvdA), Vendrik (GroenLinks),
Gerkens (SP), Veenendaal (VVD), Van Nieuwenhoven (PvdA), Weekers (VVD), Tjon-A-Ten
(PvdA), Aasted Madsen-van Stiphout (CDA), De Ruiter (SP), Ormel (CDA), Van
Gent (GroenLinks), Koomen (CDA), Waalkens (PvdA), Mosterd (CDA), Varela (LPF),
Bussemaker (PvdA), Heemskerk (PvdA), Oplaat (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi
Ali (VVD) en Eski (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29540-112.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl