Maatschappelijk verantwoord ondernemen; Brief staatssecretaris
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26485, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-04-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26485 nr. 1

16-04-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Invalshoek / begripsbepaling3. Gespreksronde bedrijfsleven4. Hoe verder5. Samenvatting beleidsinitiatievenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26485Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 485Maatschappelijk verantwoord ondernemennr. 1BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN ECONOMISCHE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 16 april 1999 1. InleidingTen vervolge op mijn toezegging van oktober 1998 zend ik u een brief over
het onderwerp maatschappelijk verantwoord ondernemen. In deze brief ga ik
in op:– de invalshoek van waaruit ik het onderwerp maatschappelijk verantwoord
ondernemen in eerste instantie zal benaderen;– de gesprekkencyclus die over dit onderwerp heeft plaatsgevonden
met een aantal bedrijven, in aansluiting op eerdere gesprekken1 met maatschappelijke organisaties;– de beleidsinitiatieven die mij op dit terrein voor ogen staan,
waarbij ik tevens aandacht zal besteden aan suggesties gedaan tijdens de behandeling
van de begroting van het Ministerie van Economische Zaken. 2. Invalshoek / begripsbepalingHet begrip maatschappelijk verantwoord ondernemen is voor een veelheid
van interpretaties vatbaar. Mijn invalshoek in deze brief is de internationale
dimensie van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Hieronder versta ik het
snijvlak van internationaal ondernemen en maatschappelijke thema's zoals arbeidsnormen,
milieu en mensenrechten. Het gaat er hierbij om of deze thema's aanleiding
geven (nadere) randvoorwaarden te stellen aan internationale handel en/of
aan de activiteiten van ondernemingen in het buitenland. In het verlengde
hiervan dringt zich de vraag op hoe de rol van de overheid moet worden ingevuld.
Hieronder ga ik in op deze vragen in relatie tot de activiteiten van ondernemingen
in het buitenland. Over de relatie tot internationale handel zal ik uw Kamer
apart informeren via een brief over handelspolitiek en consumentenbelangen
en -zorgen. Daarnaast zal ik u ook over maatschappelijk verantwoord ondernemen
in het binnenland in een afzonderlijke brief informeren. 3. Gespreksronde bedrijfslevenDe door mijn departement geïnitieerde gesprekken met de verschillende
bedrijven waren er op gericht om:– inzicht te krijgen in de wijze waarop bedrijven bij het opereren
over de grens omgaan met de hierboven genoemde thema's en– na te gaan in hoeverre de diverse bedrijven een rol weggelegd
zien voor de overheid op dit terrein.Een beoordeling van de omgang met de thema's door de individuele bedrijven
was nadrukkelijk geen oogmerk van de gesprekken. De hieronder vermelde indrukken
zijn dan ook niet uitgesplitst naar de verschillende bedrijven. Daarnaast
is belangrijk om te vermelden dat niet is gepoogd een volledig beeld te krijgen
van alle bedrijven. Om praktische redenen is het aantal gesprekken beperkt
gebleven tot een selectie uit toonaangevende internationaal opererende Nederlandse
bedrijven1.Uit de gesprekken is duidelijk geworden dat alle bedrijven zich met het
onderwerp bezighouden. Zij opereren in landen met normen, waarden en omstandigheden
die afwijken van de Nederlandse. Het personeel heeft behoefte aan richtsnoeren
bij het omgaan met dit andere normen en waarden patroon. Om aan die behoefte
tegemoet te komen zijn gedragscodes opgesteld. De reikwijdte van gedragscodes
is over het algemeen zeer breed en strekt zich naast onderwerpen van meer
bedrijfsorganisatorische aard ook uit naar onderwerpen als milieu, arbeidsnormen,
mensenrechten en corruptie. Een aantal gedragscodes verwijst onder meer naar
internationale normen en standaarden zoals de ILO-conventies en geeft vrij
specifiek aan wat toelaatbaar is en wat niet. Meestal wordt echter niet in
detail vastgelegd hoe te handelen in specifieke situaties, maar worden eerder
meer algemene principes geformuleerd. Het is aan het lokale management met
hun kennis van het plaatselijke normen- en waardenstelsel om deze principes
te vertalen naar de dagelijkse praktijk. Hierbij gelden vaak wel harde randvoorwaarden,
zoals bijvoorbeeld het op generlei wijze meewerken aan corruptie. Kenmerkend
voor de meeste bedrijven is dat men naast de gedragscodes mechanismen heeft
ontwikkeld voor het faciliteren van interne discussie daarover. Ook heeft
een aantal bedrijven interne audits opgezet. Beide vormen onderdeel van een
proces om gedragscodes periodiek te herzien, waarmee men beoogt te voorkomen
dat ze een statisch karakter krijgen.Een belangrijk verschil tussen de diverse bedrijven betreft de wijze waarop
gedragscodes worden gebruikt in de communicatie met de buitenwereld. Voor
de meeste bedrijven is de gedragscode een intern instrument, gericht op het
eigen personeel. Om die reden worden de gedragscodes veelal niet publiek gemaakt,
hetgeen niet wegneemt dat men wel open staat voor discussie met maatschappelijke
organisaties over de verschillende principes die eraan ten grondslag liggen.
Mede in reactie op de publieke opinie kiezen sommige bedrijven een duidelijk
andere houding. Hierbij gaat het er juist om het publiek actief te informeren
over de doelstellingen van het bedrijf en daarbij ook duidelijk te maken hoe
men te werk gaat op de verschillende terreinen. Ook wordt nadrukkelijker de
dialoog met de buitenwereld gezocht.Vrijwel alle betrokken bedrijven zien op het terrein van maatschappelijk
verantwoord ondernemen ook een rol voor de overheid weggelegd. Deze rol ligt
voornamelijk op het internationale vlak, met name via het versterken van de
internationale rechtsorde. Het accent op internationale regelgeving vloeit
daarbij voort uit het internationale en vaak zelfs mondiale karakter van dit
onderwerp. Maatregelen tegen bijvoorbeeld corruptie zijn alleen effectief
indien deze een breed internationaal draagvlak kennen. Het internationale
karakter van regulering acht men daarnaast ook noodzakelijk om een gelijk
speelveld voor het bedrijfsleven te handhaven en concurrentievervalsing te
voorkomen. Om die reden wordt puur nationale regulering niet zinvol
geacht. Het opleggen van gedragscodes door de overheid wijst men bijvoorbeeld
af. Enerzijds gaat het hier om het gedrag van bedrijven in het buitenland
en ziet men bij regulering daarvan gecompliceerde juridische problemen. Anderzijds
wordt er van uitgegaan dat gedragscodes alleen maar zin hebben als uitkomst
van een intern proces en alleen dan effectief zijn. Verder is gewezen op een
rol voor de overheid in de meer faciliterende sfeer. Hierbij gaat het onder
meer om het stimuleren en organiseren van discussie over de verschillende
thema's die samenhangen met het onderwerp maatschappelijk verantwoord ondernemen.
Daarnaast zou ook ondersteuning kunnen worden gegeven aan de diverse initiatieven
die al door bedrijven en maatschappelijke organisaties gezamenlijk worden
ontwikkeld.Ten slotte ziet men het als de taak van de overheid om, waar nodig, de
politieke situatie in een land aan te kaarten. In dit verband is nadrukkelijk
aangegeven dat voor het bedrijfsleven hier geen taak is weggelegd. Sterker
nog, men acht het zeer ongewenst dat het bedrijfsleven zich mengt in de politieke
aangelegenheden van een land. 4. Hoe verderHierbij zal ik ingaan op een aantal beleidsthema's en aangeven wat mij
voor ogen staat:– normatief optredenIn de eerste plaats wil ik ingaan op de normatieve/regelgevende rol van
de overheid. Hierbij staat voorop dat er m.i. geen reden is voor regulering
die alleen op Nederlandse bedrijven is gericht. Sterker nog, de Nederlandse
overheid kan niet op unilaterale basis aan bedrijven voorschrijven hoe zij
zich in het buitenland dienen te gedragen. Waar regelgeving op dit terrein
gewenst is, dient dit in internationaal verband tot stand te komen. De regering
zet zich daar actief voor in. Daarbij is het voor de effectiviteit van de
regelgeving en ter voorkoming van internationale concurrentieverstoring van
belang dat het internationaal draagvlak zo groot mogelijk is. Idealiter betekent
dit dat er in wereldwijd verband (bijvoorbeeld de VN) afspraken worden gemaakt.
Hoewel in VN-verband sprake is van een aantal waardevolle initiatieven (zie
hieronder) is de kans op snelle actie in een dergelijk breed verband echter
klein. Tegen deze achtergrond onderscheid ik verschillende vormen van internationaal
normatief optreden.De eerste variant betreft het opstellen van gedragscodes. De recente suggesties
van het Europees Parlement om tot een soort van Europese gedragscode te komen
vind ik interessant. Ik ben echter van oordeel dat het bespreken van een gedragscode
in breder verband moet geschieden. Mede op Nederlands initiatief is in de
OESO een herziening van de richtlijnen voor multinationale ondernemingen nadrukkelijk
op de agenda geplaatst. Mijn streven is er daarbij onder meer op gericht om
deze richtlijnen een meer bindend karakter te geven. Ook wil ik nagaan in
hoeverre de richtlijnen buiten het OESO-gebied zouden kunnen worden toegepast.
Verder wil ik de richtlijnen versterken op het gebied van arbeidsnormen en
milieustandaarden.Ik vind het een goede zaak wanneer Nederlandse bedrijven in aanvulling
op deze richtlijnen ook zelf hun eigen, meer specifieke, gedragscodes ontwikkelen.
Tijdens de begrotingsbehandeling van het Ministerie van Economische Zaken
is door de Tweede Kamer gesuggereerd om dergelijke individuele gedragscodes
te stimuleren via het uitbreiden van de verslagleggingplicht en selectief
gunningbeleid. Dergelijke maatregelen hebben misschien geen verplichtend,
maar wel een duidelijk dwingend karakter. Naar mijn mening zijn
de individuele gedragscodes echter een verantwoordelijkheid van bedrijven
zelf en dienen deze louter op vrijwillige basis tot stand te komen. Om die
reden zie ik de normatieve rol van de overheid beperkt tot het hierboven beschreven
internationale proces. Wel zal ik binnenkort de nodige initiatieven ontplooien
voor het organiseren van een seminar voor werkgevers, werknemers en NGO's
over gedragscodes.Een zwaardere variant van regulering betreft internationale juridisch
bindende afspraken. Het staat vast dat de totstandkoming van dergelijke afspraken
een proces van lange adem is. Ik ben blij dat het vorig jaar gelukt is om
in de OESO een verdrag ter bestrijding van corruptie tot stand te brengen
(Convention on Combating Bribery of Foreign Public Officials in International
Business Transactions). Een voorstel voor de Nederlandse wetgeving ter implementatie
van dit verdrag ligt thans voor advies bij de Raad van State en zal op korte
termijn aan de Tweede Kamer worden toegezonden.De zwaarste vorm van internationale regulering betreft de instelling van
economische sancties en/of boycots. Uiteraard zijn dit instrumenten waarmee,
gelet op hun gewicht en grove werking (sancties treffen vaak ook onschuldigen),
zeer zorgvuldig moet worden omgesprongen en die daarom in slechts uitzonderlijke
gevallen kunnen worden ingezet. Daarbij staat het streven naar een zo breed
mogelijk internationaal draagvlak voorop. Unilateraal optreden – zoals
de VS dit wel eens placht te doen (Cuba, Iran) – dient te worden vermeden.– contactpunt voor multinationale ondernemingenDit contactpunt bestaat al sinds 1980 en is verbonden aan de OESO-richtlijnen
voor multinationale ondernemingen. Het contactpunt heeft onder andere tot
taak om vertegenwoordigers van werkgevers- en werknemersorganisaties en andere
belanghebbenden te consulteren. Deze consultaties kunnen betrekking hebben
op problemen die zich voordoen bij de toepassing of naleving van de OESO-richtlijnen.
Belanghebbenden kunnen dus terecht bij het Nationaal Contactpunt met klachten
over inbreuken op de OESO-richtlijnen. Deze functie van het Nationaal Contactpunt
is belangrijk. Ik zal nagaan of de effectiviteit van dit instrument kan worden
vergroot. Een aanvullend mechanisme in de vorm van een nationale ombudsman,
zoals dat is gesuggereerd, acht ik daarom momenteel niet aan de orde.– het export- en investeringsinstrumentariumHierbij is de vraag in hoeverre de overheid bij de inzet daarvan andere
dan louter economische overwegingen moet laten gelden.Bij de inzet van het exportinstrumentarium gaat het om producten die in
Nederland zijn geproduceerd. Op de omstandigheden waaronder deze zijn geproduceerd
is dus de Nederlandse wet- en regelgeving van toepassing.Ten aanzien van het investeringsinstrumentarium gaat het niet zozeer om
het gedrag van bedrijven in Nederland, maar juist in de betreffende landen
zelf. Daarbij is het de vraag: hoe te bewerkstelligen dat dit gedrag aan bepaalde
minimumeisen voldoet, zoals bijvoorbeeld de OESO-richtlijnen voor multinationale
ondernemingen of de fundamentele ILO-normen. Nederland onderschrijft deze
normen ten volle en zal de Nederlandse multinationale ondernemingen oproepen
de OESO richtlijnen voor multinationale ondernemingen en de fundamentele ILO-normen
te volgen.Het organiseren van de naleving van deze normen in de praktijk en het
toezicht daarop is in veel gevallen echter geen eenvoudige opgave. De mogelijkheden
daartoe zullen wel worden bezien. Hierbij teken ik aan dat het
buitenlands economisch instrumentarium niet losstaat van het buitenlands beleid
dat er op is gericht onze elementaire normen en waarden zo breed mogelijk
ingang te doen vinden. Dit betekent onder meer dat bij het inzetten van het
instrumentarium rekening wordt gehouden met de situatie in het betreffende
land op het gebied van bijvoorbeeld mensenrechten en behoorlijk bestuur. Zo
is bijvoorbeeld het export- en investeringsbevorderende instrumentarium niet
van toepassing op Servië en maken we geen afspraken met de overheid van
Wit-Rusland over technische assistentie in het kader van het Programma Samenwerking
Oost-Europa. Verder geldt ten algemene uiteraard het sanctie- en boycotbeleid
waarbij, zoals hierna wordt aangegeven in internationaal verband tot afspraken
is gekomen. Het Nederlandse export- en investeringsinstrumentarium is evenmin
van toepassing voor die landen waarvoor van een dergelijke sanctie of boycot
sprake is.– extraterritoriale toepassing van bepaalde normenDit betreft een zeer complexe materie. Voorop staat dat elke land zelf
de eigen normen en waarden dient te vertalen in wet- en regelgeving. Dit neemt
niet weg dat, zoals gesteld, de Nederlandse overheid zich er in internationaal
verband actief voor inzet dat deze normen en waarden aan bepaalde elementaire
eisen voldoen. Het is daarentegen niet aan de Nederlandse overheid om onze
eigen normen en waarden via extraterritoriale toepassing van regelgeving aan
andere landen op te leggen. Wellicht is de enig toelaatbare uitzondering hierop
de extreme situatie waarbij in breed internationaal verband besloten wordt
tot een economische sanctie of boycot. In dergelijke gevallen kan echter nooit
sprake zijn van unilateraal optreden.De situatie ten aanzien van Nederlands optreden ligt anders wanneer een
bepaald gedrag ook in het andere land in kwestie niet is toegestaan, maar
de handhaving daarvan om een of andere reden problematisch is. In dergelijke
gevallen en op verzoek van de overheid van het land in kwestie ligt het in
de rede om vanuit Nederland ondersteuning te bieden.– aanvraag van een advies van de Stichting van de Arbeid (StAr)
en de SERVoorop staat dat het onderwerp maatschappelijk verantwoord ondernemen
vele en ook ver uiteenlopende elementen omvat en als zodanig te breed is voor
adviesaanvraag aan de StAr of de SER. Om die reden dient allereerst een nadere
specificering van een mogelijk onderwerp voor advies te worden bepaald. Overigens
heb ik begrepen dat binnen de SER eigener beweging al wordt gewerkt aan een
stellingname over bepaalde aspecten van maatschappelijk verantwoord ondernemen
ten behoeve van overleg dat ik begin juni met de SER zal voeren over de komende
onderhandelingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie. Ik geef de
voorkeur aan het directe contact met het bedrijfsleven en de maatschappelijke
organisaties, maar ik ben tevens bereid om, zonder op de wenselijkheid van
een eventuele adviesaanvraag vooruit te willen lopen en in samenspraak met
de betrokken organisaties te bezien in hoeverre het mogelijk is om tot een
nadere specificering te komen die toegevoegde waarde zou kunnen hebben. Ik
zal u daar graag van op de hoogte houden.– dialoog met maatschappelijke organisatiesIk acht een voortzetting van de dialoog met relevante maatschappelijke
organisaties zinvol en heb terzake het nodige ondernomen. Zo hebben er naast
de gesprekken met diverse bedrijven ook gesprekken met maatschappelijke organisaties
plaatsgevonden. Deze hadden onder meer betrekking op: * het «Multilateral Agreement on Investment» (MAI);De Kamer is op de hoogte gesteld van de uitkomsten1.* de lopende herziening van de OESO-richtlijnen voor multinationale ondernemingen.
Gelet op het brede karakter van de richtlijnen – veel van de aspecten
van maatschappelijk verantwoord ondernemen komen hier in terug – hecht
ik zeer aan een constructieve dialoog hierover. Naast het meer reguliere overleg
met werkgevers- en werknemersorganisaties wordt in het kader van de herziening
ook een breed scala aan andere maatschappelijke organisaties geconsulteerd.
Ik zal mij ervoor inzetten om de herziening van de OESO-richtsnoeren hoger
op de politieke agenda te krijgen.In de nabije toekomst zal ik ter voorbereiding van de derde ministeriële
conferentie van de Wereldhandelsorganisatie die in december dit jaar zal plaatsvinden
en een mogelijk daaropvolgende nieuwe onderhandelingsronde met maatschappelijke
organisaties van gedachten wisselen over de Nederlandse inzet. Ook zal ik
in samenspraak met maatschappelijke organisaties bezien op welke wijze –
naast de discussies op ad hoc basis over specifieke onderwerpen – een
meer structurele dialoog kan worden opgezet. Verder ben ik van plan om, waar
relevant, representatieve maatschappelijke organisaties als adviseur op te
nemen in de Nederlandse delegatie naar internationale (WTO- en OESO) vergaderingen.
Eind vorig jaar is hier een eerste aanzet toe gegeven tijdens een OESO-vergadering
in Parijs.Het consulteren van vakbonden blijft een vast onderdeel uitmaken van de
voorbereiding van handelsmissies. De voorbereidingen van mijn reis naar Zuid-Amerika
met Minister-president Kok vormen hiervan een voorbeeld. Ook tijdens deze
reis heeft een waardevolle ontmoeting met lokale vakbonden plaatsgehad. Daarnaast
zullen, wanneer relevant, naast de vakbeweging ook mensenrechtenorganisaties
en andere maatschappelijke organisaties hierbij worden betrokken. Als voorbeeld
noem ik het onlangs gevoerde gesprek met Pax Christi over mijn voorgenomen
bezoek aan Cuba.De dialoog moet echter niet beperkt blijven tot een dialoog overheid –
maatschappelijke organisaties. Een constructieve dialoog tussen bedrijfsleven
en maatschappelijke organisaties is minstens zo belangrijk. Naar mijn mening
is bij een aantal bedrijven sprake van een wat afwachtende houding in de contacten
met maatschappelijke organisaties. Een regelmatige dialoog kan escalatie van
conflicten voorkomen en kan er voor zorg dragen dat de discussie plaatsvindt
aan de hand van alle relevante gegevens. Ik denk hierbij een «makelende»
rol te kunnen spelen door middel van het initiëren en faciliteren van
de discussie en het organiseren van seminars. Een concreet voorbeeld hiervan
vormt de OESO-conferentie over investeringen en milieu die in januari jl.
hier in Nederland werd georganiseerd.Aan deze conferentie werd deelgenomen door vertegenwoordigers van het
bedrijfsleven, de wetenschappelijke wereld, maatschappelijke organisaties,
en zowel OESO als niet-OESO overheden uit de investerings- en milieuhoek.– Bevorderen van elementaire normenHierboven wordt onder «normatief optreden» ingegaan op maatregelen
die zich meer direct richten op het gedrag van bedrijven. Daarnaast is een
belangrijk onderdeel van de rol van de overheid gelegen in het bevorderen
van elementaire normen in internationaal verband. Hierbij denk ik in eerste
instantie aan de werkzaamheden in het kader van de «International Labour
Organisation (ILO)». Zoals aangegeven vormen de ILO-normen
een belangrijk ijkpunt in gedragscodes van bedrijven. Vorig jaar is de positie
van de fundamentele arbeidsnormen die in het kader van de ILO zijn vastgesteld
versterkt. In een «Plechtige Verklaring inzake fundamentele arbeidsnormen»
is vastgesteld dat alle ILO-lidstaten de verplichting hebben de fundamentele
arbeidsnormen te respecteren ongeacht de vraag of men de relevante conventies
ondertekend heeft of niet. In samenhang wordt tevens gewerkt aan een aangescherpt
toezichtsmechanisme. Verder is een proces gaande om tot een verdrag te komen
dat de ergste vormen van kinderarbeid beoogt uit te bannen. Nederland is zeer
actief betrokken bij de totstandkoming van dit verdrag.Naast de ILO worden er tevens vanuit de VN waardevolle initiatieven genomen.
Er is bijvoorbeeld in 1995 op het gebied van visserij in VN-verband (i.c.
de Food and Agriculture Organisation) de «Code of Conduct for Responsible
Fisheries» tot stand gekomen. Deze code geeft richtlijnen voor duurzame
visserij. Tevens is er op het gebied van de export van chemische stoffen en
pesticiden in 1998 de «Rotterdam Convention for the Application of the
Prior Informed Consent Procedure for Certain Hazardous Chemicals and Pesticides
in International Trade» overeengekomen. Het basisprincipe in dit verdrag
is dat export van de betreffende stoffen alleen plaats kan vinden met toestemming
van het importerende land. Ten slotte wil ik ook verwijzen naar de Secretaris-Generaal
van de VN, de heer Kofi Annan, die tijdens de recente bijeenkomst van het
World Economic Forum in Davos het bedrijfsleven opriep universele principes
op het terrein van de mensenrechten, de rechten van werknemers en op milieuterrein
in de eigen bedrijfspraktijk vorm te geven, in samenspraak met nationale overheden
en de VN. 5. Samenvatting beleidsinitiatievenMijn beleidsinitiatieven komen in het kort op het volgende neer:– het hoger op de politieke agenda plaatsen van de herziening van
de OESO-richtsnoeren voor multinationale ondernemingen, alsmede het streven
naar een meer bindend karakter van deze richtlijnen en het versterken/activeren
van het Nationaal Contactpunt;– het bevorderen dat in internationaal verband draagvlak ontstaat
en afspraken worden gemaakt ter bevordering van maatschappelijk verantwoord
ondernemen– het voortzetten van gesprekken met NGO's met het oog op de voorbereiding
van de Nederlandse inzet bij de derde WTO Ministeriële Conferentie en
een mogelijke nieuwe onderhandelingsronde;– het voorzien in structureel overleg met NGO's;– voortzetting van de consultaties met vakbonden, onder meer bij
de voorbereiding van handelsmissies;– het consulteren van mensenrechtenorganisaties en andere relevante
NGO's bij de voorbereiding van handelsmissies;– het initiëren en faciliteren van de maatschappelijke discussie
en het bijeenbrengen van relevante gesprekspartners;– het organiseren van een seminar voor werkgevers, werknemers en
NGO's over maatschappelijk verantwoord ondernemen, met name gericht op gedragscodes.Ik zal m.a.w. in nationaal en internationaal verband het thema «maatschappelijk
verantwoord ondernemen» onder de aandacht blijven brengen en de benodigde
activiteiten ontwikkelen om onder meer te komen tot het versterken van de
internationale rechtsorde terzake. Ik zal de Kamer voorts regelmatig informeren over de ontwikkelingen en
resultaten op dit terrein en ben gaarne bereid om nader over deze materie
van gedachten te wisselen. De Staatssecretaris van Economische Zaken,G. Ybema XNoot1Zie: Brief van 24 april 1998, 25 600 XIII nr. 43.XNoot1Het betreft de volgende bedrijven: Shell, ING, Heineken, C&A, ABN-AMRO,
IHC, Ahold, Philips en Unilever.XNoot1Brief van 23 november 1998, 25 941, nr. 5. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26485-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl