Klimaatverandering; Brief minister inzake de notitie Hoofdlijnen Vervolgnota Klimaatverandering
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22232, nr. 14

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

12-03-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

22232 nr. 14

05-03-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamHOOFDLIJNEN VERVOLGNOTA KLIMAATVERANDERINGfebruari 19961. NATIONAAL BELEID Uitgangspunten; ernst van het probleemDoelstellingenRekening houden met andere ontwikkelingenRol van Joint ImplementationHoeConclusies2. INTERNATIONAAL BELEIDa. Klimaatverdragb. NMP-2c. Milieuraadd. Berlijn mandaat
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22232Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 232Klimaatveranderingnr. 14BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 5 maart 1996Hierbij doe ik u conform het verzoek van de Kamer de notitie Hoofdlijnen
Vervolgnota Klimaatverandering toekomen. De Vervolgnota zal voor het
zomerreces aan de Kamer worden toegestuurd. De notitie zal in deze Nota verder
worden uitgewerkt en onderbouwd.De notitie is opgesteld ten behoeve van de afstemming tussen de inmiddels
verschenen Derde Energienota en de Vervolgnota Klimaatverandering en beoogde
zich tot de voor de Energienota relevante aspecten te beperken. De notitie
Hoofdlijnen vormt in deze zin geen alomvattende behandeling van of standpunt
over het klimaatprobleem. De Hoofdlijnennotitie houdt zich met name bezig
met CO2 en in mindere mate CH4 en N2O.Ook het internationale klimaatbeleid dient nog verder te worden uitgewerkt
dan in deze notitie al kon plaatsvinden.Inmiddels is door het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC)
een rapport afgerond waarin een actuele beschrijving wordt gegeven van de
wetenschappelijke aspecten van het klimaatvraagstuk, van de gevolgen van klimaatverandering
en van de economische en sociale dimensies van het vraagstuk. De samenvattingen
van de IPCC-rapportage zijn u bij brief van 14 februari jl. toegestuurd.Bij de opstelling van de Vervolgnota Klimaatverandering zullen voortschrijdende
inzichten van het IPCC betrokken worden. Dan zal ook een meer definitieve
afweging worden gemaakt met betrekking tot de in de notitie Hoofdlijnen Vervolgnota
Klimaatverandering opgenomen uitgangspunten, met name zoals genoemd in paragraaf
1.4. Dat was nog niet mogelijk op het moment dat de notitie in december werd
opgesteld.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer HOOFDLIJNEN VERVOLGNOTA KLIMAATVERANDERINGfebruari 19961. NATIONAAL BELEID Uitgangspunten; ernst van het probleem1.1. Als tijdshorizon wordt 2020 gekozen, in lijn met de reikwijdte van
afspraken in de eerste conferentie der partijen in Berlijn.1.2. Over de ernst van het klimaatprobleem is meer duidelijkheid. In het
(overigens binnenkort te publiceren) IPCC rapport wordt gesteld dat het vertrouwen
is toegenomen in projecties die aanzienlijke door de mens veroorzaakte klimaatverandering
in de komende eeuw laten zien.Ook stelt het IPCC dat het onwaarschijnlijk is dat de mondiale temperatuurstijging
van de laatste decennia geheel aan natuurlijke oorzaken toegeschreven kan
worden. Met andere woorden: er zijn aanwijzingen voor een waarneembare menselijke
invloed op het klimaat.Vanwege de hier geschetste ernst van het klimaatvraagstuk is handhaving
van het mondiaal inspanningsniveau tot 2000, na 2000 niet meer toereikend.1.3. Mogelijke ontwikkelingen emissies broeikasgassen tot 2020 in Mton
CO2-equivalenten (in de prognoses voor 2020 (voorspoedig laag,
hoog en trend) zijn CH4 en N2O gecombineerd).  199020002000voorspoedigtrend  doelprognoselaag/hoog CO2173168168-176160/185200CH4 en26231930/3535/40N2O191920        Totaal218210207-215190/220235/240Basis CO2: Energienota EZ (–0,2%/jr voorsp.laag; +0,2%/jr
voorsp.–hoog en +0,5%/jr trend)Basis CH4 en N2O: Achtergronddocument RIVM bij National
CommunicationCH4-trend: current policies, niveau 2020 = niveau 2015CH4-voorsp: additional policies, niveau 2020 = niveau 2015N2O-trend: niveau 2020 = niveau 2015 N2O-voorsp:
emissie constant op doelstelling niveau 1990 (–doel-2000)1.4. Voor de invulling van de doeleinden van het Klimaatverdrag zijn normatieve
stellingnames nodig. In de Nota Klimaatverandering uit 1991 zijn uitspraken
gedaan over maximale mondiale concentraties van broeikasgassen (2 maal de
pre-industriële concentraties) en nog aanvaardbare mondiale temperatuurstijging
(= 2°C) . Als consequentie hiervan is in de loop van de volgende eeuw
een drastische reductie van mondiale emissies nodig – zeker meer dan
een halvering. In deze context is het van belang dat de industrielanden hun
emissies na 2000 gezamenlijk met 1 tot 2 procent per jaar verminderen (hetgeen
kan neerkomen op 18 tot 33 % reductie in het jaar 2020 voor de industrielanden
ten opzichte van het jaar 2000). Doelstellingen1.5. Voortbouwend op het UN Klimaatverdrag, afspraken in de EU en het
NMP2 (zie ook bijlage), is het klimaatbeleid er op gericht om na 2000 minimaal
stabilisatie van de emissies van broeikasgassen te bewerkstelligen (meergassenbenadering
CO2, CH4 en N2O) op het niveau van 2000.
Een dergelijke doelstelling moet natuurlijk ook met realistische maatregelen
zijn te verwezenlijken. Volgens huidige inzichten en uitgaande van internationale
ontwikkelingen is dit hier het geval.Dit zal in 1997 nader geverifieerd worden. Het gaat hierbij om het vaststellen
van de juiste trend en niet om jaarlijkse becijferingen.Het hoofdargument voor deze stabilisatie-stellingname is: het Nederlandse
klimaatbeleid op grond van NMP2, EU-beleid en Klimaatverdrag, en dientengevolge
de internationale geloofwaardigheid van Nederland als Partij bij het Klimaatverdrag,
is in het geding.1.6. Ten aanzien van CO2 is in NMP2 geformuleerd: «de
regering verbindt aan de binnen de EG vastgestelde stabilisatiedoelstelling
voor 2000 de conclusie dat, nadat in 2000 de CO2 uitstoot ten opzichte
van 1990 is verminderd met 3% tot 5%, daarna in principe niet mag toenemen».Binnen de omhullende meergassenbenadering wordt daarom vooralsnog vastgehouden
aan stabilisatie van de CO2-emissie na 2000. De Energienota schetst
dat onder bepaalde omstandigheden CO2-stabilisatie binnen bereik
lijkt. De haalbaarheid hiervan is echter aan voorwaarden gebonden. Belangrijkste
zijn een adequaat EU-beleid ter zake en een sectorale ontwikkeling conform
de prognoses dia aan de doelstelling ten grondslag liggen. Daarom zal in 1997
e.e.a. worden geëvalueerd, onder meer in het licht van de internationale
voortgang.Dit heeft twee conseqenties: we moeten toewerken naar zo'n EU beleid en
we moeten kunnen waarmaken dat de huidige Nederlandse beleidsinzet in die
situatie voldoende uitzicht op CO2-stabilisatie biedt. Voor uitstoot
van de andere broeikasgassen wordt na 2000 in ieder geval een gezamenlijke
stabilisatiedoelstelling op het gerealiseerde niveau van 2000 gehanteerd.1.7. Vooruitlopend op EU-beleid zal Nederland met gelijkgezinde landen
al afspraken over gezamenlijke doelen en instrumenten kunnen maken, voorzover
ze geen inbreuk op de Interne Markt vormen. Denkbaar is bijvoorbeeld dat een
groep van minimaal zes gelijkgezinde landen in elk geval stabilisatie van
de broeikasgassen gezamenlijk en daarbinnen van de CO2-uitstoot
na 2000 afspreekt en onderbouwt. Rekening houden met andere ontwikkelingen1.8. Met het oog op het door Nederland gewenste internationale reductietempo
van de uitstoot van broeikasgassen door de geïndustrialiseerde landen
van 1 à 2 % per jaar, houdt Nederland rekening met de mogelijkheid
van een toekomstige extra inspanning – bovenop de eerder genoemde stabilisatiedoelstelling
van broeikasgassen. De tijdfasering en reductiesnelheden kunnen nu nog niet
worden vastgesteld; deze hangen af van het nog te voeren internationale onderhandelingsproces
in EU- en FCCC-kader en zullen naar verwachting in de komende jaren zichtbaar
worden.1.9. In een nadere analyse in 1997/1998 zal een goede en realistische
inschatting worden gemaakt van toekomstige internationale (beleids)ontwikkelingen.
Op grond hiervan zal worden bepaald welke nationale respons-strategie werkelijk
doelgericht en doelmatig is en de minste risico's en minimale kosten met zich
meebrengt (ook wel «hedging» genoemd). Hiermee dekt
Nederland zich in tegen het risico van te veel of te weinig inspanning. Rol van Joint Implementation1.10. Wat joint implementation (JI) betreft baseren wij ons op het recent
gepubliceerde regeringsstandpunt. JI is een belangrijk en kosteneffectief
instrument voor de mondiale reductie van broeikasgasemissies.Op dit moment loopt een proeffase voor joint implementation waarin geen
sprake is van creditering van JI tegen nationale emissies. Naar verwachting
wordt uiterlijk in het jaar 2000 een besluit genomen over de definitieve rol
van JI. Op dat moment, of zoveel eerder als beleidsmatig mogelijk, zal, rekening
houdend met internationale afspraken, worden beslist op welke wijze Nederland
JI zal inzetten voor het bereiken van zijn emissiedoelstellingen. Hoe1.11. We ontwikkelen beleid dat strategisch tenminste inzet op beheersing
(stabilisatie en ev. verdere terugdringing) van broeikasgasemissies en in
het bijzonder CO2. Daartoe worden drie instrumenten gehanteerd,
die ambitieuzer zullen worden ingezet naarmate meer landen en de EU meedoen:a) beleidsinzet ten aanzien van sectoren en diensten op het terrein van
energie-efficiency en een adequate beleidsinzet op het terrein van duurzame
energie, e.e.a. cf. Energienota;b) beleid op die terreinen waar geen afspraken te maken zijn – dus
als sectoraal beleid niet werkt– maar alleen nationaal/internationaal
beleid werkzaam is (consumptiesectoren, de heffing) of die op een puur CO2-doel gericht zijn (bossen, in de toekomst eventueel CO2-opslag,
etc.);c) joint implementation, te stimuleren door fiscale maatregelen (zie tevens
punt 1.10).1.12. Deze drieslag maakt het mogelijk op twee ontwikkelingen te reageren.Enerzijds kan ervoor worden gezorgd dat als «bottom up» sectoren
zich aan hun afspraken blijken te houden (en het ambitieniveau daarvan mede
is bepaald door de Europese mogelijkheden), maar het totaalbeeld de verkeerde
kant opgaat, verdergaand beleid (b en c) mogelijk wordt gemaakt. Anderzijds
kan periodiek worden bezien of de ambities (ook a) nog wel passen bij de internationale
mogelijkheden en vereisten.Ze kunnen dan naar boven en beneden worden aangepast.1.13. Voor verdergaand beleid (d.w.z. verder dan stabilisatie) als mogelijk
noodzakelijk uitvloeisel van internationale afspraken zullen in de Vervolgnota
randvoorwaarden worden aangegeven waaraan maatregelen zouden moeten voldoen,
zoals sector-specifieke rentabiliteit en instandhouding internationale concurrentiepositie.
Een en ander is nauw gekoppeld aan het maken van internationale afspraken
over emissiereducties, bijv. in het kader van een in 1997 overeen te komen
protocol onder het Klimaatverdrag. In de toekomst zal onderzocht moeten worden
of ook uitruil tussen sectoren mogelijk is.In de Vervolgnota zal globaal worden becijferd tot welke broeikasgasemissies
onder welke voorwaarden bepaalde sectorspecifieke opties kunnen leiden en
wat de kosteneffectiviteit hiervan is. Het gaat hier nadrukkelijk om een verkenning
die – zeker voordat aan noodzakelijke randvoorwaarden is voldaan –
niet tot doelstelling mag worden verheven. Afgezien van de maatregelen in
de inmiddels gepresenteerde Energienota valt verder te denken aan maatregelen
op het gebied van verkeer en vervoer, verhandelbare emissierechten,
Joint Implementation, bouwen en wonen, etc. Conclusies1.14. In concreto zou dat voor de Vervolgnota Klimaatverandering betekenen:1. De NMP-uitspraak over de CO2-uitstoot na 2000 wordt herhaald
binnen het kader van de stabilisatiedoelstelling voor broeikasgassen na 2000.
De voorwaarden waaronder, in het bijzonder de EU-beleidsinzet en de sectorale
ontwikkelingen, worden helder in de Vervolgnota geschetst. De nationale doelstelling
wordt voor zover het energie betreft, vertaald in sectordoelstellingen voor
de groei van energie-efficiency.2. Onderzoek naar samenwerking met (zes) «like minded» landen
wordt aangekondigd, met als denkbare inzet in deze landen stabilisatie van
de broeikasgassen gezamenlijk en daarbinnen CO2-stabilisatie na
2000.3. De huidige E-nota geeft het beeld/verwachting inzake energie.4. Tevens voor energie wordt aangekondigd dat in het eerstkomende Energiebericht
nieuwe afwegingen gemaakt kunnen worden (uiterlijk binnen 4 jaar).5. Uitgesproken wordt:a. dat de strategische inzet vooralsnog is in elk geval binnen het kader
van een meergassen-stabilisatiedoelstelling na 2000 tot CO2-stabilisatie
te komen, maar dat de haalbaarheid van deze inzet in 1997/1998 nader zal worden
bezien tegen het licht van internationale ontwikkelingen,b. dat we daartoe nu een aantal strategische stappen zetten en gedifferentieerd
sectoraal beleid (in de energie-nota) hebben ontwikkeld enc. dat we er aan gaan werken dit in internationaal verband mogelijk te
maken en zo mogelijk aan te scherpen.6. Er worden per sector en voor het totaal van de economie geen absolute
volumegrenzen gesteld aan de economische activiteiten.Dit betekent dat in de Vervolgnota Klimaatverandering het energiebeleid
zoals in de derde energie-nota vastgelegd, uitsluitend in samenvattende zin
zal worden weergegeven. 2. INTERNATIONAAL BELEID2.1. In zowel FCCC en EU zal Nederland zich er sterk voor maken dat er
een reductiestrategie komt die leidt tot een doelstelling van –1 tot –2
% per jaar voor de industrielanden resp. EU gezamenlijk na het jaar 2000.
Een krachtige inzet van het instrument Joint Implementation staat hierbij
voorop. Ook richting Oost-Europa zal JI worden geïntensiveerd.2.2. Binnen de EU zal Nederland zich inzetten voor economische instrumenten
en energie-efficiency-normstellingen, mede in het kader van een gezamenlijk
budget voor CO2-emissies voor de EU-landen1.Nederland zal zich tevens inzetten voor EU-normstelling voor specifieke
emissies (=emissie per eenheid produkt of apparaat) van de broeikasgassen:
methaan, lachgas, en HFK's. Verkend zal worden of ook een reductiebeleid mbt.
troposferisch ozon mogelijk is in samenhang met het ECE-kader (link met verzuring
en zomersmog-beleid) .2.3. Het streven van Nederland is erop gericht dat ontwikkelingslanden –
en zeker de snel groeiende ontwikkelingslanden – verdergaande verplichtingen
op zich nemen, inclusief emissiereductie – en beperkingsdoelstellingen
en hen het mogelijk maken om daaraan te voldoen. Dit zal cf. de Berlijn-afspraken
nog niet in het 1997-protocol kunnen gebeuren. Inhoudelijke prioriteiten
voor de inspanning richting ontwikkelingslanden zullen zijn: «capacity
building» en «technology transfer» teneinde een bijdrage
te leveren aan duurzame nationale energiehuishouding en steunverlening bij
het inspelen door ontwikkelingslanden op de gevolgen van klimaatverandering
(kustbeheer, voedselproduktie, behoud bossen, behoud biodiversiteit).2.4. Nederland zal zich er zowel in de EU als in het kader van het Klimaatverdrag
sterk voor maken dat internationale afspraken met betrekking tot het gebruik
van JI zodanig worden vormgegeven dat JI optimaal kan bijdragen aan het realiseren
van zowel de nationale als de internationale overeengekomen doelstellingen.2.5. Indien gaande internationale overleg in EU- en FCCC-verband het uitzicht
op stabilisatie- en reductie-afspraken voor de Annex-I landen resp. EU-leden
daadwerkelijk verloren raakt, en de landen de facto kiezen voor een «ieder
voor zich»-politiek, dan is niet uit te sluiten dat Nederland de stabilisatiedoelstellingen
loslaat (beperking unilateraal beleid van Nederland). a. Klimaatverdrag«...het doel afzonderlijk of gezamenlijk (de emissies van broeikasgassen)
terug te keren naar hun niveau van 1990 van deze antropogene emissies van
kooldioxide en andere broeikasgassen die niet worden beheerst krachtens het
Protocol van Montreal». b. NMP-2«De regering verbindt aan de binnen de EG vastgestelde stabilisatiedoelstelling
voor 2000 de conclusie dat, nadat in 2000 de CO2 uitstoot ten opzichte
van 1990 verminderd is met 3% tot 5%, daarna in principe niet mag toenemen». c. Milieuraad(juni 1995)«De Raad herhaalt dat de Europese Gemeenschap vastbesloten blijft
om haar verbintenissen uit hoofde van het Raamverdrag na te leven, en bevestigt
daarom zijn conclusies van 29 oktober 1990, respectievelijk van 9 maart 1995,
waarin onder andere werd besloten om de CO2-emissies in de Gemeenschap
in haar geheel tegen het jaar 2000 te stabiliseren op het niveau van 1990,
wat betekent dat dit niveau na 2000 zeker niet mag worden overschreden». d. Berlijn mandaat«The Conference of the Parties, at its first session, having reviewed
article 4, paragraph 2 (a) and (b) (zie boven «Klimaatverdrag»)
and concluded that these (terugkeren van broeikasgassen naar hun 1990 niveau
in 2000) are not adequate, agrees to begin a process to enable it to take
appropriate action for the period beyond 2000, including the strengthening
of the commitments of Annex I Parties in article 4, paragraph 2 (a) and (b),
through the adoption of a protocol or other legal instrument». XNoot1 Hierdoor kan worden voorkomen dat de Nederlandse energie-intensieve
(maar tevens energie-efficiënte) industrie naar het buitenland vertrekt,
terwijl toch het milieu er per saldo beter van wordt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22232-14.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl