Wijziging van de Meststoffenwet i.v.m. aanscherping normen van stelsel regulerende mineralenheffingen; Advies en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26840, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

15-10-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26840 nr. A

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State van 21 mei 1999, no. W11.990118/V,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26840Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 840Wijziging van de Meststoffenwet in verband met een aanscherping van
de normen van het stelsel van regulerende mineralenheffingenAADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 21 mei
1999 en het nader rapport d.d. 28 september 1999, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Het advies van de
Raad van State is cursief afgedrukt. Bij Kabinetsmissive van 17 maart 1999, no. 99.001150, heeft Uwe Majesteit,
op voordracht van de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij, mede
namens de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
bij de Raad van State ter overweging aanhangig gemaakt het voorstel van wet
met memorie van toelichting, houdende wijziging van de Meststoffenwet in verband
met een aanscherping van de normen van het stelsel van regulerende mineralenheffingen.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 17 maart 1999,
nr. 99.001150, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het bovenvermelde voorstel van wet rechtstreeks aan mij te doen toekomen.
Dit advies, gedateerd 21 mei 1999, nr. W11.990118/V, bied ik U hierbij aan.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met zijn opmerkingen rekening
zal zijn gehouden.1. Met het wetsvoorstel wordt onder meer nadere uitvoering gegeven aan
richtlijn nr.91/676/EEG van de Raad van de Europese Gemeenschappen van 12
december 1991 inzake de bescherming van water tegen verontreiniging door nitraten
uit agrarische bronnen (PbEG L 375). Dit naar aanleiding van de brief van
de Europese Commissie van 29 september 1998 waarbij de Commissie Nederland
formeel in gebreke heeft gesteld terzake van de nakoming van de in deze richtlijn
(hierna te noemen: nitraatrichtlijn) gestelde verplichtingen (paragraaf 2.2
van de memorie van toelichting). In dat verband strekt het voorstel ertoe
om in het kader van de reeds bestaande regulerende heffing op het niet toelaatbaar
mineralenverlies de verliesnormen voor fosfaat en nitraat aan te scherpen
en om vanaf 2000 het merendeel en vanaf 2001 alle extensieve veehouderijbedrijven
en akkerbouwbedrijven onder dit stelsel te brengen (paragraaf 3 van de
toelichting). Daarnaast voorziet het wetsvoorstel in een aantal andere wijzigingen
van de Meststoffenwet die in het licht van de praktijk wenselijk zijn gebleken. Blijkens de toelichting zal het effect van de voorgestelde maatregelen
nog niet voldoende zijn om aan de verplichtingen uit de richtlijn te voldoen.
In aanvulling worden of zijn nog andere maatregelen genomen, waaronder kortings-
en bevriezingsmaatregelen voor het houden van varkens en kippen (Wet
herstructurering varkenshouderij, Wetsvoorstel houdende wijziging van de Meststoffenwet
ter uitvoering van een stelsel van pluimveerechten (kamerstukken II 1998/99,
26 473).1. Alvorens op de onder 2a tot en met 8 gemaakte opmerkingen in te gaan,
merk ik op dat de Commissie van de Europese Gemeenschappen op 3 augustus 1999
een met redenen omkleed advies heeft uitgebracht [kenmerk SG(99)D/6046, inzake
inbreukprocedure 98/2158]. Samen met het advies van de Raad leidt mij dit
tot de conclusie dat de in het wetsvoorstel vervatte maatregelen onvoldoende
zekerheid bieden dat de in richtlijn nr. 91/676/EEG (hierna: de Nitraatrichtlijn)
neergelegde gebruiksnorm voor dierlijke mest van 170 kg stikstof per hectare
per jaar, die vanaf 20 december 2002 zou moeten gelden, niet wordt overschreden.
De verliesnormen liggen, ook als zij worden aangescherpt overeenkomstig het
onderhavige wetsvoorstel, ver boven dat niveau. Naar aanleiding van het met
redenen omkleed advies heeft een nadere bezinning op het onderhavige pakket
van maatregelen plaatsgevonden. In mijn brief aan de Tweede Kamer van 28 juni
1999 zijn aanvullende maatregelen aangekondigd om aan de Nitraatrichtlijn
te voldoen (kamerstukken II, 1998/99, 25 448, nr. 34). Deze maatregelen
zijn tegen de achtergrond van het met redenen omkleed advies nader uitgewerkt
in de brief van mijn ambtgenoot van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening
en Milieubeheer en mij aan de Tweede Kamer van 10 september 1999. In deze
brief hebben wij aangegeven dat het normentraject na 2001 verder zal worden
aangescherpt en dat de tarieven van zowel de fosfaatheffing als de stikstofheffing
zullen worden verhoogd. Deze maatregelen zullen op korte termijn in een afzonderlijk
wetsvoorstel bij de Tweede Kamer worden ingediend. Zoals in de genoemde brief
van 10 september al is aangegeven is er echter geen reden met indiening van
het onderhavige wetsvoorstel te wachten. Het gevolg zou zijn dat de aanscherping
van de verliesnormen voor 2000 en 2001 en de aanpassingen waardoor de extensieve
veehouderij en de akker- en tuinbouw onder de werking van het stelsel van
regulerende mineralenheffingen worden gebracht, onnodig vertraging ondervinden.
Ik ben daarom van mening dat de voorgestelde maatregelen onverwijld moeten
worden doorgevoerd, omdat het om aanpassingen gaat die minimaal noodzakelijk
zijn om de uitvoering van deze uit de de Nitraatrichtlijn voortvloeiende verplichtingen
dichterbij te brengen. Daarbij moet worden opgemerkt dat de verliesnormen
na 2001 niet definitief zijn en, zoals hiervoor al is aangegeven, overeenkomstig
de brief van 10 september 1999 zullen worden aangescherpt. Naar aanleiding
van het met redenen omkleed advies en in lijn met de eerder genoemde brief
van 10 september 1999 is de memorie van toelichting geactualiseerd en zijn
met name de paragrafen 1 en 2 van de memorie van toelichting herschreven.2a. Uit het stelsel van de nitraatrichtlijn volgt dat zolang de doelstelling
van maximaal 50 mg/liter nitraat in grondwater en oppervlaktewater nog niet
is bereikt, maximumgebruiksnormen, te weten 210 kg N/ha vanaf 20 december
1998 en 170 kg N/ha vanaf 20 december 2002, in de nationale wetgeving
moeten worden opgenomen1. In de in de memorie
van toelichting vermelde brief waarbij de Europese Commissie Nederland in
gebreke heeft gesteld, wordt er onder meer op gewezen dat de huidige verliesnormen
niet garanderen dat die gebruiksnormen worden gehaald (toelichting, paragraaf 2.2).
In reactie hierop wordt gewezen op vergaande maatregelen die Nederland heeft
getroffen; op de vrijheid die artikel 189 van het EG-Verdrag de lidstaten
laat om zelf vorm en middelen te kiezen, en op de noodzaak van voldoende draagvlak
voor het treffen van ingrijpende maatregelen. De Raad van State wijst erop dat de noodzaak van voldoende draagvlak niet
afdoet aan de verplichting van artikel 189 van het EG-Verdrag om de nitraatrichtlijn
uit te voeren. Op dat punt schiet de toelichting tekort. Daaruit kan weliswaar
worden opgemaakt dat met de voorgestelde maatregelen wordt beoogd de stikstofconcentraties
in het grond- en oppervlaktewater terug te brengen tot de volgens de nitraatrichtlijn
maximaal toegestane gehalten, maar er wordt nauwelijks inzicht gegeven in
het antwoord op de vraag of die normen daarmee (en met eventueel aanvullende
maatregelen) wel zullen worden gehaald. Onduidelijk blijft welke bijdrage
wordt verwacht van onderscheidenlijk de aanscherping van de verliesnormen
en het – gefaseerd – opheffen van de vrijstelling voor extensieve
veehouderijbedrijven en akkerbouwbedrijven. In dit verband behoeft ook de
voorgestelde verlaging van de hoogte van een aantal forfaitair
vastgestelde mineralengehalten in meststoffen in bijlage C van het wetsvoorstel
nadere motivering.2a. In paragraaf 2a van zijn advies wijst de Raad er terecht op dat
de noodzaak van voldoende draagvlak niet afdoet aan de verplichting van artikel
189 van het EG-Verdrag (thans artikel 249 EG) om de Nitraatrichtlijn uit te
voeren en dat de toelichting op dat punt te kort schiet. Ook geeft de toelichting
onvoldoende inzicht of de normen van de Nitraatrichtlijn worden gehaald, aldus
de Raad.In verband hiermee merk ik op dat zowel in haar ingebrekestelling als
in het met redenen omkleed advies de Commissie vaststelt dat Nederland op
een aantal belangrijke punten niet volledig of niet tijdig aan de verplichtingen
van de Nitraatrichtlijn voldoet. De belangrijkste bezwaren van de Commissie,
voozover zij voor het onderhavige wetsvoorstel van belang zijn, laten zich
als volgt samenvatten. 1) De verliesnormen zijn te hoog, zoals hierboven onder
punt 1 is aangegeven. 2) De mineralenheffingen zijn niet hoog genoeg en derhalve
niet prohibitief. Overschrijding van de normen kan worden afgekocht door het
betalen van de heffing. 3) De door Nederland getroffen maatregelen zijn ontoereikend
om de doelstellingen van de Nitraatrichtlijn ook voor de droge zandgronden
te bereiken en daar de stikstofbelasting van grond- en oppervlaktewater tijdig
tot de toegelaten niveaus terug te brengen.Zoals is aangegeven in de eerder genoemde brief aan de Tweede Kamer van
10 september 1999 hebben de opmerkingen van de Commissie geleid tot een herbezinning
op de onderhavige maatregelen. Het aanvullend stikstofbeleid, zoals vervat
in het onderhavige wetsvoorstel, brengt de uitvoering van uit de Nitraatrichtlijn
voortvloeiende verplichtingen wel dichterbij, maar is ontoereikend om tijdig
aan de door de Nitraatrichtlijn voorgeschreven gebruiksnorm van 170 kg stikstof
per hectare per jaar te kunnen voldoen. Dit maakt het noodzakelijk het normentraject
na 2001 overeenkomstig de voorstellen gedaan in de brief van 10 september
verder aan te scherpen en de tarieven van de mineralenheffingen te verhogen.
Tegen deze achtergrond moeten de aangescherpte maatregelen van het onderhavige
wetsvoorstsel worden gezien als een eerste stap, die minimaal noodzakelijk
is om de uitvoering van uit de Nitraatrichtlijn voortvloeiende verplichtingen
dichterbij te brengen. Invoering acht ik dan ook noodzakelijk. In paragraaf 2
van de memorie van toelichting wordt dit in het licht van de eerder genoemde
brief van 10 september 1999 nader uiteengezet.De invoering van de heffingplicht voor de extensieve veehouderijen en
de akker- en tuinbouwbedrijven heeft tot gevolg dat vanaf 2001 alle landbouwbedrijven
in Nederland onder het stelsel van regulerende mineralenheffingen vallen.
Dat dit tot nog toe niet het geval is, is een belangrijk punt van bezwaar
in zowel de ingebrekestelling als in het met redenen omkleed advies. De extensieve
veehouderijen en de akker- en tuinbouw dragen voor een belangrijk deel bij
aan de stikstofbelasting van het milieu door het intensieve gebruik van stikstofkunstmest.
Daarenboven leveren met name de extensieve melkveehouderijen een hoge bijdrage
aan de stikstofbelasting van het milieu doordat rundveemest relatief veel
stikstof bevat. Door deze bedrijven nu onder het stelsel van regulerende mineralenheffingen
te brengen, worden ook zij gedwongen de stikstofverliezen naar het milieu
op bedrijfsniveau te verantwoorden en hun bedrijfsvoering op het punt van
de veevoedersamenstelling en het gebruik van dierlijke mest en kunstmest zodanig
in te richten dat de door hen veroorzaakte stikstofbelasting van het milieu
wordt teruggedrongen. Verder zullen zij, doordat zij heffingplichtig worden,
aan zwaardere administratieve verplichtingen moeten voldoen. Hierdoor komen
de meststromen beter in beeld, wat ook de controle en handhaving ten goede
komt.Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad is de verlaging van een
aantal in bijlage C bij de Meststoffenwet opgenomen forfaits in paragraaf 9
van de memorie van toelichting, bij artikel I, onderdeel X, nader gemotiveerd.b. Ook in andere opzichten biedt de memorie van toelichting niet het nodige
inzicht of met de voorgestelde maatregelen wordt voldaan aan de eisen van
de richtlijn. Zo is niet duidelijk of en zo ja, in welke mate, met de voorgestelde
generieke normen rekening is gehouden met de vervluchtiging en depositie van
ammoniak, hoewel de Commissie blijkens haar brief van mening is dat de Nederlandse wetgeving ook in dit opzicht tekortschiet. In dat kader
ware ook nader in te gaan op de verhouding tussen het voorliggende wetsvoorstel
en de toepassing van de Interimwet ammoniak en veehouderij. Voorts wordt,
noch in de toelichting noch in de daarbijbehorende bijlage (transponeringstabel)
aangegeven op welke wijze wordt voorzien in een regeling van het gelijkmatig
verspreiden van meststoffen in de tijd, één van de noodzakelijke
landbouwpraktijken waarop onderdeel 6 van Bijlage IIA van de nitraatrichtlijn
ziet. Het in de transponeringstabel genoemde artikel 6 van het Besluit gebruik
dierlijke meststoffen 1998 voorziet naar de mening van de Raad slechts in
een gelijkmatige verspreiding over een perceel.Naar de mening van de Raad behoeft de toelichting op deze punten aanvulling.2b. Bij de vaststelling van de stikstofverliesnormen is rekening gehouden
met de vervluchtiging en depositie van ammoniak. Daarbij is uitgegaan van
een gemiddelde achtergronddepositie van 40 kilogram stikstof per hectare per
jaar. Dit is nu aangegeven in de op een na laatste alinea van paragraaf 1
van de memorie van toelichting.Naar aanleiding van de opmerking van de Raad over de gelijkmatigheid van
de verspreiding van meststoffen, zoals voorgeschreven in onderdeel A, onder
6, van bijlage II bij de Nitraatrichtlijn, merk ik het volgende op. Noch uit
de tekst van de richtlijn, noch uit de bewoordingen van de ingebrekestelling
valt af te leiden dat met «gelijkmatigheid van de verspreiding»
iets anders wordt bedoeld dan de gelijkmatigheid van de verspreiding over
de oppervlakte van het desbetreffende perceel. In het Besluit gebruik dierlijke
meststoffen 1998 is dan ook alleen voorzien in specifieke regels over de gelijkmatige
verspreiding van meststoffen over een perceel. Daarmee is aan het desbetreffende
voorschrift van de Nitraatrichtlijn voldaan. In het met redenen omkleed advies
van 3 augustus 1999 heeft de Commissie haar eerdere bezwaren met betrekking
tot het ontbreken van regels terzake niet herhaald. Om die reden wordt hier
in de memorie van toelichting niet nader op ingegaan.3a. Naast de aanscherping van de verliesnormen vormt de uitbreiding van
de reikwijdte van de Meststoffenwet tot extensieve veehouderijbedrijven en
tot akkerbouwbedrijven een tweede onderdeel van het wetsvoorstel. Ingevolge
de voorgestelde wijziging van artikel 38 (onderdeel K) wordt de bestaande
vrijstelling voor extensieve veehouderijbedrijven gefaseerd opgeheven. Per
eind 2000 vervalt de vrijstelling geheel, terwijl bij in werking treden van
de voorgestelde wijziging bedrijven met minder dan 2,5 maar meer dan 0,5 grootvee-eenheden
(GVE) per ha, die tot nu waren vrijgesteld, met onmiddellijke ingang onder
de werking van de wet worden gebracht. Nog afgezien van het feit dat, zoals gesteld, onduidelijk blijft wat de
verwachte bijdrage is van deze verandering voor de nakoming van de richtlijn,
blijft de reden voor deze gefaseerde uitbreiding van de wet geheel onduidelijk.
Indien de uitbreiding nodig is om aan de eisen van de richtlijn te voldoen,
is een extra overgangstermijn in strijd met het streven om de nakoming thans
afdoende te regelen. Indien de tweede uitbreiding daarentegen niet nodig is
ter nakoming van de richtlijn, dan is onduidelijk waarom ook de vrijstelling
voor zeer extensieve veehouderijen komt te vervallen.3a. De Raad merkt op dat in de memorie van toelichting onduidelijk blijft
wat de reden is van de gefaseerde uitbreiding van het stelsel van regulerende
mineralenheffingen en wat de verwachte bijdrage daarvan is voor de nakoming
van de Nitraatrichtlijn.Alvorens hierop in te gaan merk ik op dat, anders dan de Raad veronderstelt,
met de gefaseerde invoering van de heffingplicht een onderscheid wordt gemaakt
tussen extensieve veehouderijen enerzijds en akker- en tuinbouwbedrijven anderzijds.
Als criterium is gekozen voor een veebezetting van 0,5 grootvee-eenheden per
hectare landbouwgrond, omdat agrarische bedrijven waarbij de nadruk ligt op
de veehouderij en niet op de akker- en tuinbouw, doorgaans minstens een dergelijke
gemiddelde veebezetting hebben. Met dit onderscheid wordt voorkomen dat circa
3 000 van de 30 000 akker- en tuinbouwbedrijven, enkel door het
feit dat zij nog enkele dieren als kleine bijtak houden, in dit verband anders
zouden worden behandeld dan de overige akker- en tuinbouwbedrijven.
In paragraaf 3 van de memorie van toelichting komt een en ander nu duidelijker
naar voren.Met het heffingplichtig worden van de extensieve veehouderij in 2000 en
de akker- en tuinbouwbedrijven in 2001 vallen alle landbouwbedrijven vanaf 1
januari 2001 onder het stelsel van regulerende mineralenheffingen. Hoewel
hiermee nog niet is gegarandeerd dat de in de Nitraatrichtlijn neergelegde
gebruiksnorm voor dierlijke mest van 170 kilogram stikstof per hectare per
jaar, die vanaf 20 december 2002 zou moeten gelden, niet wordt overschreden,
zal de heffing over de ontoelaatbare stikstofverliezen de desbetreffende bedrijven
ertoe aanzetten om de bedrijfsvoering op het punt van de veevoedersamenstelling
en het gebruik van dierlijke mest en kunstmest zodanig in te richten dat de
door het bedrijf veroorzaakte stikstofbelasting van het milieu wordt teruggedrongen.
Doordat zij heffingplichtig worden, zullen zij aan zwaardere administratieve
verplichtingen moeten voldoen. Hierdoor komen de meststromen beter in beeld,
wat ook de controle en handhaving ten goede komt. Gezien de hoge bijdrage
van deze bedrijven aan de stikstofbelasting van het milieu, waarop hierboven
onder punt 2a werd gewezen, is hiermee een eerste stap van betekenis gezet
om de uitvoering van uit de Nitraatrichtlijn voortvloeiende verplichtingen
dichterbij te brengen.In paragraaf 3 van de memorie van toelichting is uiteengezet wat
de achtergrond is van de gefaseerde invoering van de heffingplicht. Vanwege
het lange voorbereidingstraject is het niet mogelijk de invoering van de heffingplicht
voor de akker- en tuinbouw met een jaar te vervroegen tot 1 januari 2000.
Invoering op een andere datum dan 1 januari is niet mogelijk om redenen die
eigen zijn aan de natuurlijke productiecyclus van agrarische bedrijven.b. In paragraaf 7.1 van de memorie van toelichting wordt gesteld
dat de sturingskracht van de stikstofheffing onder druk kan komen te staan
als gevolg van de uit de aan te scherpen verliesnormen voortvloeiende dalende
opbrengst van gewassen en dat met het oog daarop – in een nog te ontwerpen
wetsvoorstel – zal worden voorzien in de invoering van een aan het voederareaal
gerelateerde veebezettingsgrens voor melkveebedrijven. Het aantal GVE's zal
geleidelijk moeten worden teruggebracht van 3,5 per ha in 2002 naar 2,5 per
ha op een nader te bepalen tijdstip in de periode van 2008 tot en met 2010.
In aansluiting op de hiervoor gestelde vraag naar de bijdrage van de gefaseerde
opheffing van de vrijstelling van de extensieve veehouderijbedrijven aan de
invoering van de gebruiksnormen van de nitraatrichtlijn vraagt het college
zich af welke gevolgen deze aanpak heeft voor de uitvoering van de nitraatrichtlijn.
Ieder geval ware te verduidelijken in welke mate de sturingskracht problemen
ondervindt, in hoeverre de terugbrenging van het aantal GVE's voor dit probleem
een oplossing biedt en, in samenhang hiermee, of een gefaseerde aanscherping
van die norm in dit verband is te rechtvaardigen. Gelet op het onlosmakelijk
verband dat kennelijk bestaat tussen het onderhavige wetsvoorstel en het vorenbedoelde,
nog te ontwerpen wetsvoorstel beveelt het college voorts aan zoveel als mogelijk
nu reeds in de toelichting inzicht te geven in de wijze waarop en de voorwaarden
waaronder een vergaande maatregel als de terugbrenging van het aantal GVE's
gestalte zal gaan krijgen.3b. Zoals is aangegeven in de brief aan de Tweede Kamer van 10 september
1999 zal het in te voeren stelsel van afzetcontracten een directe koppeling
leggen tussen het aantal dieren dat mag worden gehouden in relatie tot de
aanwendings- en afzetmogelijkheden voor de geproduceerde mest overeenkomstig
de door de Nitraatrichtlijn toegestane mestgiften voor dierlijke mest. Om
die reden bestaat niet langer behoefte aan een veebezettingsgrens voor de
melkveehouderij. De desbetreffende passages in paragraaf 2 en paragraaf 7.1
van de memorie van toelichting zijn derhalve geschrapt.c. In paragraaf 7.2. Uitvoeringslasten, van de memorie van toelichting
wordt ingegaan op de lasten die voor de Algemene Inspectiedienst en de rechterlijke
macht voortvloeien uit het brengen van thans vrijgestelde bedrijven onder
het stelsel van de mineralenheffingen (artikel I, onderdeel K). Daarbij wordt
gewezen op het feit dat deze bedrijven onder de bestaande regeling in artikel
38 al op de daarin gestelde vrijstellingsvoorwaarden moeten worden gecontroleerd
en dat bij niet-naleving daarvan een naheffingsaanslag kan worden opgelegd,
waartegen in beroep kan worden gegaan bij de rechter. Naar het oordeel van
de Raad kan hieruit niet worden geconcludeerd dat de lasten voor genoemde
instanties niet zullen worden vergroot. De inhoud van het toezicht zal wellicht
immers kunnen toenemen en de kans is aanwezig dat het aantal beroepen tegen
belastingaanslagen zal stijgen. De aard van de geschillen zal ook tot een
inhoudelijke verzwaring van de zaken leiden. De toelichting ware derhalve
aan te vullen.3c. De opmerkingen van de Raad met betrekking tot de uitvoeringslasten
voor de rechterlijke macht zijn verwerkt in paragraaf 7.2 van de memorie
van toelichting.4. In paragraaf 6.1 van de memorie van toelichting, waarin wordt
ingegaan op de uit de versnelde aanscherping van de stikstofverliesnormen
voortvloeiende lasten voor het bedrijfsleven, wordt de verhouding aangegeven
van de na 2005 gemiddeld voor een veebedrijf optredende kosten tot de prijs
van f 0,75 die voor één kilogram melk wordt betaald. Aangezien
het onzeker is hoe hoog de melkprijs in de toekomst zal zijn, behoeft deze
opgave nuancering. Bovendien verdient het aanbeveling dat de inschatting van
deze lasten wordt gedifferentieerd naar categorieën bedrijven. Het college
adviseert een nadere inschatting in de toelichting te geven.4. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad met betrekking tot de
lasten die de versnelde aanscherping van de stikstofverliesnormen voor het
bedrijfsleven meebrengt, is in paragraaf 6.1 van de memorie van toelichting
aan de hand van het rapport «Praktijkcijfers» aangegeven wat de
bedrijfseconomische gevolgen zijn voor akker- en tuinbouwbedrijven en melkveehouderijen,
voorzover deze betrekking hebben op de jaren 2000 en 2001.5. In het aan de Meststoffenwet toe te voegen artikel 42a (artikel I,
onderdeel M) wordt de algemene verplichting geregeld om bij de aangifte van
de heffingen, bedoeld in de titels 1 en 2 een verklaring van een registeraccountant
of een accountant-administratieconsulent te overleggen. In paragraaf 6.4
waarin wordt ingegaan op de aan deze verplichting verbonden lasten voor het
bedrijfsleven, wordt medegedeeld dat het door de accountant in rekening te
brengen bedrag per bedrijf in hoogte sterk kan variëren, afhankelijk
van de bedrijfsomstandigheden en de kwaliteit van de op het bedrijf gevoerde
financiële boekhouding. Aangegeven wordt dat het bedrag naar verwachting
ten minste f 300,– zal bedragen. Teneinde een beoordeling van deze
uit het wetsvoorstel voortvloeiende lasten beter mogelijk te maken, adviseert
de Raad een indicatie te geven van deze lasten en daarbij te onderscheiden
naar categorieën bedrijven.5. Naar aanleiding van de opmerkingen van de Raad met betrekking tot de
lasten die de invoering van de verplichting tot het overleggen van een accountantsverklaring
voor het bedrijfsleven met zich brengt, is in paragraaf 6.4 van de memorie
van toelichting het minimum- en maximumbedrag aangegeven dat een accountant
doorgaans in rekening brengt. Bovendien is aangegeven welke factoren van invloed
zijn op de hoogte van deze prijs.6. In artikel I, onderdeel D, van het wetsvoorstel wordt voorgesteld in
de Meststoffenwet een artikel 6a toe te voegen op grond waarvan bij algemene
maatregel van bestuur producenten van dierlijke meststoffen kunnen worden
verplicht op hun bedrijf een opslagruimte voor dierlijke meststoffen ter beschikking
te hebben. Bij die maatregel kunnen ingevolge het tweede lid van dit artikel
regels worden gesteld aan de aard, de minimumomvang en de ligging van de opslagruimte.
Teneinde misverstanden te vermijden met betrekking tot de verhouding van deze
regels tot de ten aanzien van mestopslagruimten gestelde c.q. te stellen eisen
op grond van de Wet milieubeheer (zoals de mestdichtheid van de constructie)
verdient het aanbeveling dat deze in artikel 6a tot uitdrukking wordt gebracht
en dat daarop in de toelichting wordt ingegaan. In dit verband zij verwezen
naar aanwijzing 85 van de Aanwijzingen voor de regelgeving. Artikel
I, onderdeel D, ware in die zin aan te passen.6. Wat de verhouding betreft tussen enerzijds regels gesteld op basis
van het voorgestelde artikel 6a, en anderzijds gestelde c.q. te stellen eisen
ten aanzien van mestopslagruimten op basis van de Wet milieubeheer, is het
advies van de Raad opgevolgd en is de tekst van het voorgestelde artikel 6a
aangepast. In het tweede lid is de zinsnede toegevoegd «Onverminderd
het bepaalde bij of krachtens de Wet milieubeheer». Verder is in het
eerste lid het woord «kunnen» geschrapt om aan te geven dat het
vaststellen van regels terzake geen bevoegdheid, maar een verplichting is.
De op basis van artikel 6a te stellen regels strekken er alleen toe voorwaarden
te stellen waaraan een opslagruimte moet voldoen om in aanmerking te worden
genomen bij de bepaling van de totale mestopslagcapaciteit van een bedrijf.
Deze voorwaarden worden enkel gesteld om te verzekeren dat de desbetreffende
ruimten ook daadwerkelijk door het bedrijf voor opslag van dierlijke mest
worden gebruikt.7. Uit paragraaf 1 van de memorie van toelichting blijkt dat het
voorstel van wet ingevolge artikel 8 van richtlijn nr. 98/34/EG van het
Europees Parlement en de Raad van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure
op het gebied van normen en technische voorschriften en regels betreffende
de diensten van de informatiemaatschappij (PbEG L 204), zoals gewijzigd bij
richtlijn nr.98/48/EG van 20 juli 1998 (PbEG L 217) is genotificeerd aan de
Europese Commissie. Nu de reacties van de Europese Commissie en de lidstaten
nog niet beschikbaar waren op het moment van het uitbrengen van dit advies,
gaat de Raad ervan uit dat het voorstel van wet nogmaals aan hem voor advies
zal worden voorgelegd, indien het oordeel van Europese Commissie of van de
lidstaten aanleiding geeft tot verandering van meer dan bijkomstige aard,
en de reacties van de Europese Commissie en de lidstaten aan hem zullen worden
toegezonden.7. Ingevolge artikel 9, eerste tot en met vierde lid, van richtlijn nr.
98/34/EG, hebben de Commissie en de lidstaten een termijn van drie maanden
om op een genotificeerde maatregel te reageren. Binnen deze termijn zijn geen
opmerkingen van de Commissie of van andere lidstaten ontvangen die aanleiding
geven om het wetsvoorstel aan te passen. De termijn dat Nederland met opmerkingen
van de Commissie of van andere lidstaten rekening zou moeten houden, is hiermee
verlopen. Geheel los hiervan geldt overigens niet de normaliter in het kader
van notificatie geldende opschortingstermijn van drie maanden, omdat de genotificeerde
voorgestelde maatregelen een fiscaal karakter hebben (artikel 9, eerste lid,
in samenhang met artikel 10, vierde lid, en artikel 1, negende lid, derde
gedachtestreepje, van richtlijn nr. 98/34/EG). Omdat de opmerkingen van de
Raad niet hebben geleid tot wezenlijke aanpassingen van het wetsvoorstel,
behoeft het wetsvoorstel niet opnieuw te worden genotificeerd. Wel wordt aan
de Commissie mededeling gedaan van de tekst van de wet zodra het wetsvoorstel
tot wet is verheven.8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst het college naar de bij het
advies behorende bijlage.8. De Raad merkt in de bijlage op dat in het aan artikel 53 van de Meststoffenwet
toe te voegen onderdeel i gesproken moet worden van «tot
het bedrijf behorende oppervlakte grond» in plaats van «bij het bedrijf behorende oppervlakte grond». Gelet op artikel
1, eerste lid, onderdeel w, van de Meststoffenwet ben ik evenwel van mening
dat het voorzetsel «bij» juist is; dat betekent echter dat in
de artikelen 19, vierde lid, 20, derde lid, 26, vierde lid, en 27, derde lid,
ten onrechte het voorzetsel «tot» wordt gebruikt. In het wetsvoorstel
is dan ook een wijziging van die artikelen opgenomen.9. Behalve de in het bovenstaande reeds genoemde wijzigingen naar aanleiding
van de opmerkingen van de Raad van State, zijn in het wetsvoorstel en in de
memorie van toelichting nog de volgende wijzigingen aangebracht.a. Ingevolge artikel I, onderdeel O, van het wetsvoorstel zal de schorsende
werking van verzet tegen de tenuitvoerlegging van een dwangbevel ter invordering
van de mineralenheffingen, komen te vervallen. In artikel II van het wetsvoorstel is een overgangsbepaling opgenomen waarmee aan de schorsende
werking van het verzet eerbiedigende werking wordt verleend voorzover de belastingschuldige
het verzet heeft gedaan vóór inwerkingtreding van het alsdan
tot wet verheven wetsvoorstel. Dit uit het oogpunt van rechtszekerheid.b. In artikel I, onderdeel Z, onder 3, is een wijziging van enkele forfaits
van tabel IV van bijlage D van de Meststoffenwet, opgenomen. Ook zijn enkele
van de in artikel I, onderdeel AA, opgenomen forfaits aangepast. Het betreft
een correctie van technische aard.c. In artikel IV is een overgangsrechtelijke bepaling opgenomen voor het
geval dat bepaalde onderdelen van dit alsdan tot wet verheven wetsvoorstel
niet op 1 januari van enig jaar in werking zouden treden.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk Willink Ik moge U, mede namens mijn ambtgenoot van Volkshuisvesting, Ruimtelijke
Ordening en Milieubeheer, verzoeken het hierbij gevoegde gewijzigde voorstel
van wet en de gewijzigde memorie van toelichting aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal
te zenden.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,L. J. Brinkhorst Bijlage bij het advies van de Raad van State van 21 mei 1999, no. W11.990118/V,
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– De aanduiding van de kalenderjaren in artikel 38, eerste lid,
onder b, laatste streepje, (artikel I, onderdeel K) in overeenstemming brengen
met de aanhef van dit artikellid.– Aangezien in het aan artikel 53 toe te voegen onderdeel i (artikel
I, onderdeel O) niet het beperkte begrip «bij het bedrijf behorende
oppervlakte grond» in artikel 1w en artikel 38, eerste lid, aanhef en
onder a, van de Meststoffenwet wordt bedoeld maar beoogd wordt aan te sluiten
op het begrip «tot het bedrijf behorende oppervlakte grond» in
artikel 1, eerste lid, aanhef en onder q, en de artikelen 20, 26, vierde lid,
en 27, derde lid, van de Meststoffenwet, in die voorgestelde wijziging van
artikel 53 van de Meststoffenwet de woorden «bij het bedrijf behorende
oppervlakte grond» vervangen door: tot het bedrijf behorende oppervlakte
grond.– De toelichting op artikel II actualiseren aangezien de bedoelde
wijziging van de Meststoffenwet ter invoering van een stelsel van pluimveerechten
inmiddels bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal is ingediend (kamerstukken
II 1998/99, 26 473). XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
de afdeling Parlementaire Documentatie.XNoot1Artikel 3, eerste lid, juncto Bijlage I, onderdeel A, en artikel 5 juncto
Bijlage III, onderdeel 2. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26840-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl