Aanpassing wetten m.b.t. onkostenvergoeding parlementsleden en compensatie Waz-premie voor diverse ambtsdragers; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27827, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

27-06-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27827 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. De vergoeding van de aan het kamerlidmaatschap verbonden
kosten• Vaste kostenvergoedingen• Aftrekbaarheid kosten2. Compensatie voor de premie ingevolge de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigenARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGARTIKEL IABCDARTIKEL IIABCDARTIKEL IIIARTIKEL IVARTIKEL VOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27827Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 827Wijziging van de Wet schadeloosstelling leden Tweede Kamer en de Wet
vergoedingen leden Eerste Kamer alsmede een regeling voor diverse politieke
ambtsdragers met betrekking tot geheven Waz-premie (aanpassing onkostenvergoedingen
en compensatie Waz-premie)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGDit voorstel van wet bevat twee maatregelen. De eerste maatregel betreft
de aanpassing van de vergoeding van de aan het kamerlidmaatschap verbonden
kosten. De maatregel past binnen de doelstelling van het kabinet om ten aanzien
van de kosten en voorzieningen voor alle (politieke) functionarissen in het
openbaar bestuur een consistente en uniforme lijn te volgen. Verder wordt
het stelsel aangepast aan de wijziging van het belastingstelsel 2001. De tweede
maatregel betreft de mogelijkheid tot compensatie voor diverse politieke ambtsdragers
van het inkomensnadeel dat zij in de jaren 1998 en 1999 hebben geleden als
gevolg van de toepasselijkheid van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen.1. De vergoeding van de aan het kamerlidmaatschap verbonden
kostenVoor de uitoefening van hun ambt kunnen Kamerleden net als ministers en
staatssecretarissen, een beroep doen op diverse voorzieningen. De huidige
situatie wordt evenwel door het kabinet onvoldoende uniform, actueel en transparant
geacht. Daarom is het kabinet gekomen met voorstellen voor stroomlijning van
de voorzieningen voor de respectievelijke politieke ambtsdragers. In eerste
instantie gebeurde dat ten aanzien van de voorzieningen rondom bewindslieden.
Ik heb uw Kamer hierover geïnformeerd bij brief van 11 juli 2000.1 In deze brief heb ik erop gewezen dat is gekeken naar
de problemen in de regelgeving en de verschillende wijzen waarop de administratieve
organisatie rondom de voorzieningen is vormgegeven. Verder is een aantal fiscale
ontwikkelingen van belang, waaronder de wijziging van het belastingstelsel
in 2001. De voorstellen ten aanzien van de bewindslieden zijn neergelegd in
het wetsvoorstel tot Wijziging van de Wet rechtspositie ministers en staatssecretarissen
met betrekking tot de ordening en modernisering van voorzieningen.2 Het ligt in het voornemen om de lijn van redeneren die
voor bewindslieden wordt gehanteerd, nader uit te werken voor alle benoemde
en gekozen functionarissen in het openbaar bestuur.Een gemoderniseerd voorzieningenstelsel kent als uitgangspunt de begrippen
transparantie en uniformiteit. Volstrekt helder moet zijn welk pakket aan
voorzieningen ten dienste staat voor de uitoefening van de functie.
Daarbij zal een scherp onderscheid moeten worden gemaakt tussen voorzieningen
die worden verstrekt en uitgaven die door de functionaris zelf betaald worden.
Het kabinet is van oordeel dat hiervoor, uitgaande van een «goed werkgeverschap»,
een vergoeding verstrekt moet worden. In de huidige situatie ontvangen de
kamerleden een aantal (vaste) onbelaste vergoedingen voor de aan de uitoefening
van de functie verbonden kosten.Zoals hiervoor is aangegeven heeft het kabinet zich tot doel gesteld om
ten aanzien van de kosten en voorzieningen voor alle (politieke) functionarissen
in het openbaar bestuur een consistente en uniforme lijn te volgen. Daarbij
dienen de vergoedingen te worden getoetst aan de per 2001 geldende fiscale
regels. De financiële tegemoetkomingen worden bezien in samenhang met
de voor de functie benodigde voorzieningen en faciliteiten die aan de leden
rechtstreeks ter beschikking worden gesteld.Het kabinet constateert dat het binnen het fiscale regime niet mogelijk
is om een vaste onbelaste vergoeding aan kamerleden aan te bieden. Voorwaarde
voor een vaste onbelaste vergoeding aan een groep is dat deze groep homogeen
is, dat wil zeggen dat alle leden van die groep naar aard en omvang dezelfde
kosten maken, waarvoor deze vergoeding is bedoeld. Hoewel, anders dan lokale
en provinciale bestuurders, naar deze zogenoemde homogeniteit van kamerleden
geen onderzoek is gedaan, is het twijfelachtig of deze homogeniteit bij kamerleden
aanwezig is. Het kabinet hecht er aan een vergoedingsregeling voor alle leden
als groep te handhaven. Teneinde hierin geen onduidelijkheid te laten bestaan,
is het kabinet van mening dat de huidige onbelaste vergoedingen in deze vorm
aanpassing behoeven. Het in dit wetsontwerp opgenomen voorstel om de vergoeding
van de aan het kamerlidmaatschap verbonden kosten te bruteren, haakt in op
de lijn die het kabinet heeft ingeslagen met betrekking tot het stroomlijnen
van de voorzieningen rondom bewindslieden. Onder «bruteren» wordt
verstaan het op een zodanig niveau vaststellen van de vergoeding, dat na belastingheffing
netto een zelfde vergoeding resteert welke thans geldt.Ter toelichting op dat voorstel geldt het volgende.Een belangrijk aspect bij de fiscale toetsing vormt het onderscheid in
fiscale behandeling van beroepskosten dat per 2001 zal gelden tussen personen in en buiten de loonsfeer.
Dit betreft de mogelijkheden van aftrekbaarheid van kosten respectievelijk
het kunnen ontvangen van onbelaste vergoedingen. Gekozen volksvertegenwoordigers
zijn geen werknemers en vallen niet van rechtswege onder de loonbelasting,
maar kunnen daarvoor wel opteren.Tot voor kort waren de vaste kostenvergoedingen van de verschillende politieke
ambtsdragers niet onderworpen aan belastingen. Bij de aangifte van de inkomstenbelasting
was aftrek van kosten ter bestrijding waarvan de vaste kostenvergoeding dient,
mogelijk indien door de ambtsdrager werd aangetoond dat die kosten de vaste
kostenvergoeding vermeerderd met het arbeidskostenforfait overtroffen. Met
ingang van 1 januari 1997 is de toepasselijke belastingwetgeving aangescherpt.
Vaste kostenvergoedingen kunnen sindsdien alleen belastingvrij worden verstrekt
voorzover deze naar aard en veronderstelde omvang van de kosten zijn gespecificeerd
en voldoende zijn afgestemd op de kosten die de ontvanger daadwerkelijk maakt.
In de wet is tevens opgenomen dat de belastingdienst kan verlangen dat aan
deze specificatie een steekproefsgewijs onderzoek naar de daadwerkelijk gemaakte
kosten ten grondslag ligt. Deze steekproef kan periodiek worden herhaald.
Uiteraard moet het gaan om kostensoorten die belastingvrij te vergoeden zijn. Aan een groep werknemers kan alleen een zelfde vaste kostenvergoeding
belastingvrij worden verstrekt als die groep homogeen is, met andere woorden
als de individuen die deel uitmaken van die groep vanuit kostenoogpunt in
dezelfde positie verkeren. Daarvoor gelden de volgende eisen:• de individuele groepsleden moeten dezelfde kostensoorten hebben;• nagenoeg ieder individu uit de groep moet in totaal ongeveer evenveel
kosten hebben als de vaste kostenvergoeding bedraagt;• de hoogtes van de kostensoorten die de individuen van de groep
maken, mogen onderling niet al te veel afwijken;• kosten die op andere wijze worden vergoed (op declaratiebasis bijvoorbeeld)
of voorkomen worden (bijvoorbeeld doordat er een verstrekking in natura plaatsvindt),
mogen niet in de vaste kostenvergoeding worden opgenomen;• de leden die tot de groep behoren dienen gelet op het arrest van
de Hoge Raad van 28 april 1999,in (fictieve) dienstbetrekking te staan
tot degene die de vergoeding verstrekt.Onder fictieve dienstbetrekking wordt hier verstaan het gebruik van de
mogelijkheid van «opting-in», dat wil zeggen opteren voor de loonbelasting.
Daardoor kan gebruik worden gemaakt van de regels die gelden voor loon. Om
de arbeidsverhouding als (fictieve) dienstbetrekking aan te merken kan degene
die uit de arbeidsverhouding een beloning geniet volstaan met een melding.
Deze melding vindt plaats bij de inspecteur vóór de eerste «loon»betaling
door middel van het indienen van een gezamenlijke verklaring van hemzelf en
de beoogde inhoudingsplichtige.Met de Belastingherziening 2001 zijn de wettelijke regels voor de aftrek
van beroepskosten en de onbelaste vergoeding van beroepskosten gewijzigd.
Bij de fiscale behandeling van vaste kostenvergoedingen wordt het onderscheid
tussen de groep die in (fictieve) dienstbetrekking (werknemers) staat en zij
die geen dienstbetrekking hebben (niet-werknemers) nog belangrijker. De vergoedingsmogelijkheid
ten aanzien van werknemers is niet slechts in stand gebleven, er is in de
nieuwe opzet aan de werkgever meer fiscale ruimte gegeven zodat hij, zonder
loonbelastinggevolgen voor de werknemer, aan de werknemer in beginsel alles
kan verschaffen wat nodig is voor een goede vervulling van de dienstbetrekking.
Met inachtneming van in de Wet op de loonbelasting 1964 gestelde normeringen
en beperkingen kunnen vergoedingen en verstrekkingen onbelast plaatsvinden
voorzover die naar algemene maatschappelijke opvattingen niet als beloningsvoordeel
worden ervaren. De mogelijkheid van aftrekbare kosten komt voor werknemers
echter te vervallen. Niet-werknemers behouden de mogelijkheid van aftrekbare
kosten, maar komen niet in aanmerking voor een onbelaste vergoeding.Ministers en burgemeesters zijn bijvoorbeeld in dienstbetrekking. Kamerleden
zijn daarentegen niet in dienstbetrekking, maar kunnen zoals beschreven voor
de loonbelasting opteren en worden in dat geval fiscaal als werknemer aangemerkt.Kort samengevat leidt het bovenstaande tot het volgende overzicht.• Vaste kostenvergoedingena. Wel onder de loonbelastingVoor personen die van rechtswege of door daarvoor te opteren fiscaal als
werknemer worden aangemerkt en onder de loonbelasting vallen, geldt met betrekking
tot hun vaste kostenvergoeding het volgende.Vaste vergoedingen behoren niet tot het loon voor zover deze naar aard
en veronderstelde omvang van de kosten zijn gespecificeerd en daaraan voorts –
op verzoek van de inspecteur – een steekproefsgewijs onderzoek van de
werkelijk gemaakte kosten tot verwerving van het loon ten grondslag
ligt. Daarbij geldt voorts dat zij voor wat betreft het kostenpatroon zijn
aan te merken als homogene groep.b. Niet onder de loonbelastingVoor functionarissen die niet onder de loonbelasting vallen kan een vaste
kostenvergoeding niet meer onbelast worden verstrekt. Elke vergoeding of verstrekking
(in welke naam of vorm dan ook) die in verband met verrichte werkzaamheden
wordt ontvangen, wordt gerekend tot het resultaat uit een werkzaamheid. Indien
de functionarissen opteren voor het loonbelastingregime, komt de mogelijkheid
van een vaste onbelaste vergoeding weer in beeld.• Aftrekbaarheid kostena. Wel onder de loonbelastingAmbtsdragers die als werknemer worden aangemerkt kunnen bij de aangifte
inkomstenbelasting hun werkelijke beroepskosten niet meer aftrekken.b. Niet onder de loonbelastingAmbtsdragers die niet als werknemer worden aangemerkt, kunnen bij de aangifte
inkomstenbelasting hun werkelijke beroepskosten, met inachtneming van een
aantal wettelijke beperkingen en normeringen, in mindering brengen op hun
belastbaar inkomen (belastbare resultaat). Soms zullen kosten niet ineens
ten laste van het resultaat gebracht kunnen worden, maar dient over meerdere
jaren te worden afgeschreven.In het licht van bovenbeschreven belastingwetgeving is de onkostenregelingen
van leden Tweede Kamer en Eerste Kamer door de werkgroep bestaande uit onder
anderen vertegenwoordigers van beide Kamers alsmede de ministers van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties en van Financiën – de Werkgroep voorzieningen
onkostenregelingen leden Staten-Generaal – nader bezien. Het betreft
de volgende vergoedingen:• Vaste onkostenvergoeding• Reiskostenvergoeding woon-werkverkeer• Reiskostenvergoeding niet woon-werkverkeer• VerblijfkostenOp basis van de bevindingen van genoemde werkgroep is geconcludeerd dat
(bruterings-)maatregelen in verband met de fiscale behandeling achterwege
kunnen blijven ten aanzien van de vergoedingsregelingen woon-werkverkeer van
de leden van de Tweede Kamer. De overige vergoedingselementen zullen in de
belastingheffing betrokken moeten worden. Vrijstellingen zullen voor deze
vergoedingen niet meer mogelijk zijn.Overeenkomstig het kabinetsbeleid vindt bij de diverse categorieën
politieke ambtsdragers – geheel of gedeeltelijke – brutering van
de onkostenvergoedingen plaats. Een bruto vergoeding wordt verstrekt voor
voorzieningen, die niet onbelast aangeboden kunnen worden. De brutering zou
alleen betrekking hebben op kamerleden die kiezen voor het fictieve werknemerschap
en opteren voor de loonbelasting. De wijziging zal met terugwerkende geschieden
per 1-1-2001.Door de (fictieve) werkgever zal de verschuldigde belasting direct bij
de afdracht loonbelasting worden betrokken. Het kamerlid krijgt derhalve feitelijk
een bedrag uitbetaald waarover de belasting reeds is voldaan. Dit betekent
dat de leden netto bedragen ontvangen die gelijk zijn aan de oude (belastingvrije)
bedragen.De brutering beoogt ook een netto-neutraal resultaat. De vergoedingen
worden gebruteerd tegen een zodanig tarief dat de kamerleden er als groep
netto niet op voor- of achteruitgaan. De brutering heeft geen betrekking op
kamerleden die niet hebben geopteerd voor het loonbelastingregime. Dit in
verband met de aftrekmogelijkheden per 1-1-2001 van de werkelijk gemaakte
kosten op het resultaat uit onderneming. Deze leden ontvangen de vergoedingen
zonder de brutering.De vraag kan gesteld worden of, als de (gebruteerde) onkostenvergoeding
niet meer onbelast wordt toegekend, dit betekent dat de onkostenvergoeding
ook als inkomen wordt gerekend bij de toepassing van bijvoorbeeld uitkeringsregelingen
die een inkomensbegrip hanteren.Het feit dat de (gebruteerde) onkostenvergoedingen aan belastingheffing
zijn onderworpen, betekent in ieder geval niet dat de onkostenvergoedingen
deel uitmaken van de berekeningsgrondslag voor wachtgeld en pensioen ingevolge
de Algemene pensioenwet politieke ambtsdragers (Appa), noch voor bijvoorbeeld
de pensioenregeling van de Stichting Pensioenfonds ABP.In de regel zullen de onkostenvergoedingen wel betrokken worden bij uitkeringsregelingen
met bepalingen over de verrekening van (neven-) inkomsten met de uitkering;
zogenoemde anti-cumulatie-regelingen. Voor werknemers (in fiscale zin) vallen
belaste onkostenvergoedingen onder het begrip belastbaar loon uit tegenwoordige
arbeid. Voor de niet-werknemers vallen belaste kostenvergoedingen, verminderd
met de aftrekbare kosten, onder het begrip belastbaar resultaat uit overige
werkzaamheden.Bij regelingen die voor de anti-cumulatie uitgaan van dit begrippenkader
komen de belaste (gebruteerde) onkostenvergoedingen dan ook in aanmerking
voor verrekening. Dit geldt bijvoorbeeld voor de regeling omtrent de verrekening
van inkomsten met een Appa-uitkering. Deze verrekening geldt voor de belastbare
onkostenvergoeding die men als kamerlid ontvangt, op dezelfde wijze als bij
eventuele andere belastbare beroeps- of onkostenvergoedingen die men ontvangt
in het kader van andere functies. Er zij op gewezen dat dit ook de regel is
bij diverse andere uitkerings- en inkomensafhankelijke regelingen. Een specifieke
voorziening voor de regelingen ten aanzien van kamerleden lijkt mij dan ook
niet aangewezen.Overigens zij er tevens op gewezen dat de aan het kamerlidmaatschap verbonden
onkostenvergoedingen niet betrokken worden bij de verrekening van neveninkomsten
met de schadeloosstelling, ook niet indien het belaste vergoedingen betreft.
Net zomin als de schadeloosstelling vormen de aan het kamerlidmaatschap verbonden
onkostenvergoedingen neveninkomsten als bedoeld in artikel 3 van de Wet schadeloosstelling
leden Tweede Kamer. Neveninkomsten betreffen uitsluitend inkomsten verkregen
uit een andere bron dan het kamerlidmaatschap.De kosten van de brutering worden geraamd op circa 7,4 mln. Het bedrag
van de vergoedingen wordt gebruteerd tegen het (huidige) belastingtarief van
52% middels de formule: {100/48 x de vergoeding}. Dit leidt tot de volgende
bedragen.  TK Huidige vergoedingTK Gebruteerde vergoedingEK Huidige vergoedingEK Gebruteerde vergoeding Vaste kosten vergoeding1:f4 403f9 173f4 1 93f8 735 Reiskosten niet woon-werkverkeerf10 500f21 875f10 500f21 875Verblijfkosten (gemiddeld)f19 537f40 702f7 731f16 106 Totaal (per lid)f34 440f71 750f22 424f46 717Totaal EK+TKf5 166 000f10 762 500f1 681 800f3 503 750 Kosten gebruteerde vergoedingen (EK+TK)f14 266 250  Kosten huidige vergoedingen
(EK+TK)f 6 847 800– Extra kosten brutering (EK+TK)f 7 418 450 1 Deze bedragen gelden voor het jaar 2000 en worden in juli
/ augustus 2001 geïndexeerd met terugwerkende kracht tot 1-1-2001.Met betrekking tot de indexering van de beroepskosten kan nog het volgende
worden opgemerkt. Tot op heden zijn deze beroepskosten geïndexeerd aan
de hand van de index materiële overheidsconsumptie die door het Centraal
Planbureau wordt opgesteld. Geheel in lijn met de doelstelling om ten aanzien
van de kosten en voorzieningen voor alle (politieke) functionarissen in het
openbaar bestuur een consistente en uniforme lijn te volgen, wordt voorgesteld
om in het vervolg net als elders de consumentenprijsindex te hanteren. Deze
consumentenprijsindex sluit beter aan bij het pakket van bestedingen die als
regel tot de beroepskosten worden gerekend. Gelet op de langjarige gemiddelde
ontwikkeling van beide indices is het effect van de overgang naar de consumentenprijsindex
dan ook per saldo neutraal.2. Compensatie voor de premie ingevolge de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigenMet ingang van 1 januari 1998 zijn ministers en staatssecretarissen, leden
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, de voorzitter van de Eerste Kamer
der Staten-Generaal en de Nederlandse leden van het Europees Parlement onder
de werking van de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering zelfstandigen (Waz)
gebracht.Bij besluit van 28 januari 2000, houdende wijziging van het Besluit uitbreiding
en beperking kring verzekerden Waz, zijn zij met ingang van 4 februari 2000
van de werkingssfeer uitgezonderd, aangezien zij reeds in de Algemene pensioenwet
politieke ambtsdragers een formeelwettelijke voorziening hadden bij arbeidsongeschiktheid.In algemene zin wordt voor de rechtspositie van bedoelde politieke ambtsdragers
zoveel mogelijk aangesloten bij die van ambtenaren. In vergelijking tot ambtenaren
hebben bedoelde politieke ambtsdragers in 1998 en 1999 als gevolg van de toepasselijkheid
van de Waz een inkomensnadeel geleden. Voor hen is namelijk net als bij ambtenaren
de overhevelingstoeslag aanzienlijk verlaagd, maar zij moesten – anders
dan de ambtenaren, waarvoor de premie voor arbeidsongeschiktheid een werkgeverspremie
werd – wel zelf premie voor arbeidsongeschiktheid blijven betalen. Tegenover
dit inkomensnadeel voor de politieke ambtsdragers staat een voordeel voor
de «werkgevers» van de politieke ambtsdragers. Net zo als de werkgever
van ambtenaren hebben zij aanzienlijk minder overhevelingstoeslag hoeven te
betalen, waar echter niet tegenover stond dat de premie voor de arbeidsongeschiktheid
door hen moest worden betaald. Het betreft hier een structureel voordeel.In verband met een en ander wordt het redelijk geacht dat de «werkgevers»
van de bedoelde politieke ambtsdragers hen compenseren voor het inkomensnadeel
dat zij in de jaren 1998 en 1999 hebben geleden. Gelet op de hoogte van het
in de periode 1 januari 2000 tot 4 februari 2000 genoten inkomen
en de hoogte van het premievrije inkomen voor de Waz is het niet nodig ook
voor het jaar 2000 een compensatie te regelen.Aangezien het niet bekend is of alle ministers, staatssecretarissen, leden
van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, leden van het Europees Parlement
en de voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-Generaal daadwerkelijk premie
voor de Waz hebben betaald in de jaren 1998 en 1999, omdat afhankelijk is
van individuele omstandigheden, kunnen de kosten van de tegemoetkoming niet
exact worden berekend. Wanneer er van uitgegaan wordt dat alle betrokkenen
de maximale premie hebben betaald, bedragen de kosten maximaal 1,75 miljoen
gulden.Ten aanzien van wethouders en gedeputeerden waarvoor met betrekking tot
de Waz mutatis mutandis hetzelfde geldt, zal een regeling bij algemene maatregel
van bestuur worden getroffen. Ingevolge artikel 63 Grondwet dienen geldelijke
voorzieningen van leden van de Staten-Generaal bij de wet te worden geregeld,
waarbij voor deze wetgeving een tweederde meerderheid is vereist.ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTINGARTIKEL IDit artikel bevat een wijziging van de Wet schadeloosstelling leden Tweede
Kamer.ADit onderdeel betreft een redactionele verbetering van artikel 1.BHet voor artikel 7 onder vernummering van het huidige derde tot vierde
lid voorgestelde nieuwe derde lid bevat de brutering het (netto) bedrag ter
vergoeding van reiskosten voor de kamerleden die in het kader van de Wet op
de loonbelasting 1964 opteren voor de werknemersstatus. De brutering komt
tot stand na vermenigvuldiging van de (netto) vergoeding met 100/P, waarbij
P wordt berekend door het getal 100 te verminderen met het hoogste belastingtarief
(zijnde 52%).CHet voor artikel 8 voorgestelde nieuwe derde lid regelt de brutering van
de vergoeding van de (netto) verblijfskosten voor kamerleden die in het kader
van de Wet op de loonbelasting 1964 opteren voor de fictieve werknemersstatus.
Ook hier geldt dat de brutering tot stand komt na vermenigvuldiging van de
(netto) vergoeding met 100/P, waarbij P wordt berekend door het getal 100
te verminderen met het hoogste belastingtarief.DIn het voorgestelde artikel 9, eerste lid, wordt het ongebruteerde bedrag
dat kamerleden ontvangen als vergoeding voor het uitoefenen van het kamerlidmaatschap,
de zo genoemde «beroepskosten», gesteld op f 4 403,–
per jaar. Het tweede lid regelt de brutering van de vergoeding van de (netto) beroepskosten
voor kamerleden die in het kader van de Wet op de loonbelasting 1964 opteren
voor het fictieve werknemerschap.Het derde lid geeft de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
de opdracht om de in artikel 9 genoemde bedragen jaarlijks in januari te herzien
aan de hand van de consumentenprijsindex, geldend voor de voorafgaande maand
september.ARTIKEL IIDit artikel bevat een wijziging van de Wet vergoedingen leden Eerste Kamer.ADit onderdeel betreft een redactionele verbetering van artikel 1.BIn artikel 16, eerste lid, wordt het ongebruteerde bedrag dat kamerleden
ontvangen als vergoeding van het kamerlidmaatschap gesteld in f 4 193,–
per jaar.Het tweede lid regelt de brutering van de vergoeding van de (netto) beroepskosten
voor kamerleden die in het kader van de Wet op de loonbelasting 1964 opteren
voor de fictieve werknemersstatus.Het derde lid geeft de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
de opdracht om de in artikel 9 genoemde bedragen jaarlijks in januari te herzien
aan de hand van de consumentenprijsindex, geldend voor de voorafgaande maand
september.CHet huidige artikel 17, dat voorziet in een formule voor de berekening
van de vergoeding van reiskosten, wordt ondergebracht in een eerste lid.Ingevolge het nieuw voorgestelde tweede lid wordt vervolgens aangegeven
dat het bedrag van de aan de hand van het eerste lid berekende vergoeding
voor kamerleden die in het kader van de Wet op de loonbelasting 1964 opteren
voor de werknemersstatus, wordt gebruteerd.DHet voor artikel 18, onder vernummering van het derde tot vierde lid voorgestelde
nieuwe derde lid, regelt de brutering van de vergoeding van de (netto) verblijfskosten
voor kamerleden die in het kader van de Wet op de loonbelasting 1964 opteren
voor de werknemersstatus.ARTIKEL IIIAls algemene regeling wordt in het eerste lid voorgesteld dat de betreffende
politieke ambtsdrager over de jaren dat hij premie voor de Waz heeft betaald
kan verzoeken om een tegemoetkoming. Het verzoek dient worden ingediend bij
het orgaan dat voor de betaling van de bezoldiging of schadeloosstelling zorg
draagt. Dit orgaan draagt vervolgens zorg voor de afhandeling van het verzoek
en de betaling van de tegemoetkoming. Er is van afgezien om dat
orgaan als zodanig bij wet aan te wijzen. Deze keuze ligt in het verlengde
van de in het verleden gemaakte keuze om ook (in de meeste situaties) het
orgaan dat voor de betaling van de bezoldiging of schadeloosstelling van de
verzoeker zorg draagt als zodanig niet bij wet aan te wijzen.In het tweede lid wordt aangegeven hoe die tegemoetkoming berekend wordt.
De in de betreffende periode genoten bezoldiging c.q. schadeloosstelling vermeerderd
met de vakantie-uitkering en de eindejaarsuitkering, doch niet meer dan f 84 000,–
, wordt verminderd met f 29 000,– en vervolgens vermenigvuldigd
met het percentage van de Waz-premie.De bedragen van f 84 000,– en f 29 000,–
hangen samen met het feit dat er voor de Waz in de betreffende jaren een maximum
premie-inkomen gold van f 84 000,– en een premievrij-inkomen
van f 29 000,–. De hoogte van de vakantie-uitkering bedroeg
in de betreffende jaren 8% en de hoogte van de eindejaarsuitkering bedroeg
in de jaren 1998 en 1999 0,8% en in 2000 1%. De Waz-premie bedroeg achtereenvolgens
in 1998 7,9%, in 1999 8,42% en in 2000 8,8%.In verband met het feit dat de aldus berekende tegemoetkoming hoger kan
zijn dan de daadwerkelijk betaalde Waz-premie als gevolg van de aftrek voor
de Waz van inkomsten ten aanzien waarvan betrokkene onder de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering
(WAO) viel, is bepaald dat de tegemoetkoming niet meer bedraagt dan de betaalde
premie. Zo nodig zal de aanvrager daartoe zelf de benodigde gegevens moeten
verstrekken.In het derde lid is tenslotte een voorziening getroffen voor de situatie
dat voor een betrokkene naast het inkomen uit het betreffende politieke ambt
ook andere inkomens tot het premie-inkomen voor de Waz zijn gerekend. In dat
geval is het niet redelijk het eerder genoemde premievrije-inkomen van f 29 000,–
volledig in mindering te brengen op uitsluitend het inkomen uit het politieke
ambt. Op verzoek van betrokkene, die daarvoor zelf de benodigde gegevens zal
moeten verstrekken, kan het bedrag van f 29 000,– dan in evenredigheid
aan de verschillende inkomens worden toegerekend.ARTIKEL IVIngevolge dit artikel worden de in deze wet genoemde bedragen aangepast
aan de komst van de euro per 1 januari 2002. Ten aanzien van de wijziging
van de bedragen genoemd in artikel 9 van de Wet schadeloosstelling leden Tweede
Kamer en in artikel 16 van de Wet vergoedingen leden Eerste Kamer voorziet
het tweede lid in een overeenkomstige wijziging van de Aanpassingswet euro.ARTIKEL VIngevolge dit artikel wordt aan deze wet met uitzondering van het Artikel
IV een terugwerkende kracht gegeven tot en met 1 januari 2001. Daarmee wordt
aangesloten op de op die datum van kracht geworden wettelijke regels voor
de aftrek van beroepskosten en de onbelaste vergoeding van beroepskosten.Artikel IV treedt inwerking op 1 januari 2002, omdat op deze datum de
euro wordt ingevoerd en de Aanpassingwet euro inwerking treedt waarin een wijziging van artikel 9 van de Wet schadeloosstelling leden Tweede
kamer en artikel 16 van de Wet vergoedingen leden Eerste Kamer is opgenomen.De Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,K. G. de VriesXNoot1Kamerstukken II, 1999/2000, 27 238, nr. 1.XNoot2Kamerstukken II, 2000/2001, 27 507. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27827-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl