Evaluatienota Klimaatbeleid; Lijst van Vragen en Antwoorden
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-03 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28240, nr. 93

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

11-07-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

28240 nr. 93

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamInleidingVragen en antwoorden123456789101112131415161718192021
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28240Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 240Evaluatienota Klimaatbeleidnr. 93LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 3 juli 2008De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft een aantal vragen voorgelegd aan de minister van
Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over de brief van 30 mei
2008 inzake het ontwerp Aanpassingsbesluit handel in emissierechten (Kamerstuk
28 240, nr. 92).De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
heeft deze vragen beantwoord bij brief van 3 juli 2008. Vragen en antwoorden,
voorzien van een inleiding, zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,KoopmansDe griffier van de commissie,Van der LeedenInleidingDe Vaste Commissie voor VROM heeft 21 vragen gesteld bij het aanpassingsbesluit.
Deze heb ik in dank ontvangen. In de bijlage bij deze brief beantwoord ik
uw vragen.Er zijn veel bedrijven waarvoor het van groot belang is dat dit ontwerpbesluit
tijdig in werking kan treden zodat zij per 1 januari 2009 over een rechtsgeldige
opt-outbeschikking (ruim 100 inrichtingen) of een emissievergunning (tenminste
20 inrichtingen) beschikken. Dit belang van deze bedrijven noopt tot een spoedige
aanbieding van dit ontwerpbesluit aan de Raad van State voor advies.Mijns inziens staat de aard van de vragen die uw Commissie heeft gesteld,
een spoedige indiening bij de Raad van State niet in de weg.Daarom ben ik voornemens dit ontwerpbesluit op 8 juli 2008 aan de
Raad van State aan te bieden, tenzij uw Commissie daartegen voordien bezwaar
maakt.Ik realiseer mij dat de handel in NOx-emissierechten een complex
geheel is. Mocht uw Commissie naar aanleiding van het ontwerpbesluit of de
antwoorden op de vragen behoefte hebben aan een technische briefing, dan staan
mijn ambtenaren uiteraard tot uw beschikking.Vragen en antwoorden1Anders dan bij de handel in CO2-emissies
betreft de NOx-emissiehandel een nationaal instrument. De waardering
van de inzet van dit instrument is wisselend. Kan gemotiveerd worden waarom
u ervoor kiest door te gaan met NOx-emissiehandel?Daarvoor heb ik een aantal redenen.De Nederlandse overheid heeft er een aantal jaren terug bewust voor gekozen
om emissiehandel in te zetten als het primaire instrument om – vooral
ook op de langere termijn – de emissies van de sector industrie, energie
en raffinaderijen te reguleren.Emissiehandel is een instrument waarbij de lasten die gepaard gaan met
het bereiken van het doel, gedeeld kunnen worden door de partijen die er onderdeel
van zijn. Iedereen draagt bij aan de reductie van de uitstoot, hetzij door
maatregelen te nemen, hetzij door rechten te kopen. De lasten worden dus niet
eenzijdig afgewenteld op die partijen die zelf technische maatregelen kunnen
nemen. Dit is inherent rechtvaardig en naar mijn mening een groot goed.Bovendien werkt het kosteneffectief, aangezien emissiehandel in de hand
werkt dat reductiemaatregelen daar worden genomen waar dit verhoudingsgewijs
het goedkoopste kan. Bedrijven behoeven dus niet allemaal hun emissies evenredig
te reduceren, ongeacht de kosten die daar voor nodig zijn. Bedrijven die dat
relatief voordelig kunnen doen, kunnen hun investeringen in emissiereducties
(deels) terugverdienen door hun emissierechten te verkopen aan bedrijven die
anders veel meer geld zouden moeten steken in kostbare emissiebeperkende technologieën.Emissiehandel voor NOx is op verzoek van het bedrijfsleven
ontwikkeld teneinde bedrijven meer keuzevrijheid te geven. Het VNO-NCW heeft,
ook recentelijk nog, aangegeven dat marktconforme instrumenten zoals emissiehandel
de voorkeur hebben boven directe regulering.Emissiehandel biedt bovendien de mogelijkheid om te sturen op de totale
uitstoot van de groep deelnemende bedrijven. Die mogelijkheid om te sturen
is voor de overheid van belang om ook in de toekomst te kunnen blijven voldoen
aan de – bestaande en vooral toekomstige – NOx-plafonds. Sturen op plafonds langs de lijn van de milieuvergunningverlening
is daarentegen welhaast niet mogelijk, aangezien het niet mogelijk is vergunningen
op ad hoc basis aan te passen als dreigt dat het NOx-plafond niet
wordt gehaald.De «wisselende steun» waarover uw vraag spreekt, komt voor
een groot deel doordat de NOx-markt op dit moment ruim is. Dat
betekent dat alle bedrijven samen meer rechten opbouwen dan ze nodig hebben.
In de tijd dat de regelgeving voor de handel in NOx-emissierechten
werd vormgegeven, heeft het bedrijfsleven de overheid expliciet verzocht om
de markt in de eerste jaren ruim te laten zijn, zodat er geen kans zou zijn
op een absoluut tekort aan rechten met een mogelijk resulterende prijsexplosie.
De overheid is ingegaan op dat verzoek en heeft het verloop van de PSR’s
daarop afgestemd. Door de ruime markt die zo ontstond, is de prijs van emissierechten
op dit moment laag en worden de administratieve kosten van emissiehandel als
onevenredig hoog ervaren. De verwachting is overigens dat de markt rond 2010
in evenwicht komt. De prijs zal dan stijgen.Bij het herzieningsvoorstel voor de IPPC-richtlijn heeft de Europese Commissie
in haar Mededeling «Naar een beter beleid inzake industriële emissies»
haar voornemen kenbaar gemaakt om Europese regels voor NOx-emissiehandel
te ontwikkelen. Nederland steunt dit initiatief van de Commissie. Dit initiatief
zou zo moeten worden uitgewerkt, dat de Europese regels voor NOx-emissiehandel
en de Richtlijn industriële emissies gelijktijdig in werking treden.
Dit is een interessante ontwikkeling, die ik nauwlettend zal volgen. De ervaringen
die wij inmiddels hebben opgedaan met ons systeem van handel in NOx,
zal ik in dat proces inbrengen.Om deze redenen ben ik van mening dat de handel in NOx-emissierechten
voortgezet dient te worden.2Kunt u aangegeven of het waar is dat er niet of nauwelijks
handel in NOx-emissierechten plaatsvindt? Als dit waar is, betekent
het dan dat deze emissiehandel vooral kostenverhogend is en een beperkt milieuresultaat
tot gevolg heeft?De Emissiebeurs – die bemiddelt tussen kopers en verkopers van NOx-rechten – heeft van 2005 t/m 2007 8.8 miljoen kilo NOx verhandeld. Voor de periode van 2008 t/m 2010 is reeds een kleine 3
miljoen kilo NOx verhandeld. Deze getallen geven een conservatieve
schatting van de totale handel, aangezien bedrijven ook «over de toonbank»
met elkaar handelen. Ik heb echter geen inzicht in wat er «over de toonbank»
wordt verkocht. Op basis van deze getallen ben ik niet van mening dat er «geen
of nauwelijks handel» is. De handel in NOx zal bovendien
gestaag toenemen.Hoewel onmiskenbaar is dat de NOx-emissiehandel een adminstratieve
last voor bedrijven met zich mee brengt, waarvan het grootste deel al is uitgegeven
bij de start/opzet van het systeem, ben ik van mening dat het systeem dient
te worden gecontinueerd, omdat het meer zekerheid biedt op het realiseren
van de beoogde milieudoelstelling voor NOx dan enig ander instrument.
Het eventueel overstappen op een ander instrument vergt ook weer kosten en
getuigt niet van consistent beleid.3Is het waar dat in de praktijk blijkt dat overheden
in Raad van State-procedures gedwongen worden IPPC strikt te hanteren waardoor
bedrijven gedwongen worden tot toepassing van scherpe BBT (best beschikbare
techniek)? Zo ja, hoe verhoudt zich dat tot de flexibiliteit om voor
de laagst mogelijke kosten tot NOx-reductie te komen, een eigenschap
van de NOx-emissiehandel? Wat is het standpunt van de Europese
Commissie ten aanzien van de gevraagde experimentele ontheffing van IPPC om
ruimte te maken voor emissiehandel als instrument? Welke consequenties heeft
dit alles voor de korte en lange termijn?Ik hanteer de stelregel dat een echt nieuwe installatie per definitie
een zeer hoge eco-efficiency moet hebben. Het bedrijfsleven heeft dat principe «nieuw
= schoon» ook geaccepteerd. Op grond van de bij het ministerie van VROM
bekende informatie kan niet worden gesteld, dat een procedure bij de Raad
van State inzake Wm-vergunningen per definitie leidt tot het nemen van maatregelen
aan de scherpe kant van de BBT-range voor bestaande installaties. In de praktijk
blijkt dat de Raad van State zich vooral richt op de onderbouwing en motivatie
van de vergunde emissiegrenswaarden.Het was overigens al bij de aanvang van de NOx-emissiehandel
bekend, dat de IPPC de flexibiliteit van het handelssysteem inperkt. Dit effect
is in het begin van het handelssysteem versterkt opgetreden, omdat op voorspraak
van het bedrijfsleven en in overleg met uw Kamer de PSR in 2005 soepel is
vastgesteld om alle betrokken bedrijven aan het handelssysteem te laten wennen.
Dit effect van de IPPC zal in loop der tijd steeds verder afnemen als gevolg
van het aanscherpen van de PSR, conform het voorliggende voorstel. Hierdoor
zal de flexibiliteit en daarmee de kosteneffectiviteit van het systeem toenemen.In het kader van de review van de IPPC heeft Nederland voorgesteld om
binnen de IPPC emissiehandel mogelijk te maken. Er moet hier overigens worden
opgemerkt dat een groot aantal lidstaten op dit punt een afwachtende houding
aanneemt.Zoals ook bij vraag 1 is aangegeven wordt emissiehandel door de Commissie
separaat opgepakt, met het oogmerk om tot een richtlijn te komen. Op de langere
termijn zal het probleem van de dubbele regulering dus naar verwachting worden
opgelost, doordat emissehandel als volwaardig alternatief voor IPPC-regulering
gaat gelden. In de tussentijd wordt het knellend effect van de IPPC langzamerhand
minder.Dat maakt het ook iets minder prangend dat het vooralsnog niet gelukt
is om een – al dan niet experimentele – ontheffing van de IPPC
te krijgen. Het milde verloop van de PSR dat onder druk van het bedrijfsleven
in het ontwerpbesluit is opgenomen, is niet bevorderlijk voor het verkrijgen
van zo’n ontheffing. Ik blijf het overigens wel proberen.4Hoe verhoudt de Nederlandse Performance Standard Rate
(PSR) zich tot de «praktische» NOx-emissie bij bedrijven
in omringende landen?In het rapport «De toekomst van de NOx-emissiehandel:
emissiefactoren en PSR’s» (2007) beschrijven DHV en Van der Kolk
Advies hoe aanscherpingen van de PSR zich verhouden tot de Europese BBT-eisen
uit de IPPC directive, zoals die in zogenoemde BREF-documenten zijn vastgelegd.
Deze BREF-documenten laten zowel soepele als stringente interpretatie van
het BBT principe toe. Bij een gemiddelde interpretatie van BBT leiden de onderzoekers
een emissiefactor van 35 g-NOx/GJ af. De in het Besluit voorgestelde
aanscherping van de PSR naar 37 g/GJ in 2013 ligt dus boven het midden van
de huidige BBT-range. Nederland loopt dus niet onacceptabel ver voorop.De gemiddelde uitstoot per eenheid energie van Nederlandse energie en
industrie sectoren was in 2000 op Duitsland na het laagst in Europa (bron:
Planbureau voor de Leefomgeving. Navraag leert dat recentere vergelijkingscijfers
op dit moment nog niet beschikbaar zijn). Een hoge eco-efficiency in Nederland is pure noodzaak. Nederland is een
land dat op een klein oppervlak een grote dichtheid aan mensen, industrie,
landbouw en verkeer heeft (en dat allemaal wil behouden) en dat bovendien
een goede milieukwaliteit en gezonde natuur wil bieden aan de inwoners. Dat
betekent dat alle partijen – bedrijven incluis – een hoge eco-efficiency
moeten hebben (hetzij direct door reductiemaatregelen te nemen, hetzij door
het financieren van verdergaande reducties bij anderen). Daardoor is het logisch
dat Nederlandse bedrijven zich in de Europese voorhoede bevinden qua milieuprestatie.5Welke criteria hanteert u bij het verdelen van het
binnenkort door de Europese Commissie vast te stellen Nationaal emissie plafond
voor NOx in plafonds voor de verschillende sectoren?Zodra het totale plafond voor Nederland is vastgesteld, zal na overleg
met de sectoren een aantal criteria worden opgesteld voor de verdere verdeling
over de verschillende sectoren. Aangezien de richtlijn van de Europese Commissie
voor de nationale plafonds voor onbepaalde tijd is uitgesteld, zijn er momenteel
nog geen criteria.6Wat gebeurt er met de PSR in de periode 2014–2020?De totale emissieruimte voor de sector industrie, energie en raffinaderijen
zal onder invloed van de NEC-plafonds 2020 verder dalen, maar de mate waarin
is nog niet bekend omdat de NEC-plafonds voor 2020 nog niet vast staan. Ook
de precieze toekomst van het huidige stelsel van PSR’s laat zich nu
nog niet goed voorspellen. Het onderzoek waartoe de Europese Commissie besloten
heeft en het ontwerp van de richtlijn die daarvan naar verwachting het gevolg
zal zijn, kunnen daar een beslissende rol bij gaan spelen.7Eén van de voorwaarden van de industrie om mee
te werken aan voortzetting van de NOx-emissiehandel na 2010, was «vereenvoudiging
van monitoring en verificatie». Hoe wordt aan die vereenvoudiging vorm
gegeven?Uit de evaluatie van de systemen van emissiehandel die in 2007 heeft plaatsgevonden,
is een aantal vereenvoudigingsvoorstellen gekomen die zijn verwerkt. Daarnaast
heeft VROM in het jaar 2007 de deelnemende bedrijven en hun brancheorganisaties
uitgenodigd om met voorstellen voor vereenvoudiging van de monitoring te komen,
o.a. in een workshop in mei 2007. Daarvan heeft het bedrijfsleven mondjesmaat
gebruik gemaakt. De voorstellen die uit dit project kwamen, zijn alle zorgvuldig
onderzocht. De bruikbare voorstellen zijn opgenomen in de vernieuwde regeling
monitoring. Een voorbeeld hiervan is de halvering van de meetfrequentie voor
NOx-installaties klasse 3 en 4, wat naar schatting een vermindering
van de administratieve lasten van 315 000 euro oplevert.Nadat deze regeling opgesteld was, zijn bepaalde branches – waaronder
de afval- en slibverbranders (zie ook de vragen 13, 15 en 17) – met
verdere voorstellen voor versimpeling gekomen. Ook al zijn deze voorstellen
na het verstrijken van de termijn ingediend, ze zullen worden onderzocht.
Toepasbare voorstellen zullen worden verwerkt in de volgende aanpassing van
de regeling monitoring, die zo mogelijk per 1-1-2009 in werking treedt.8In de toelichting wordt gesproken over een «aantal
gesprekken met het bedrijf waarin een correctie prestatienorm is ontwikkeld».
Kunt u aangegeven wat is afgesproken? Betreft het hier een aanpassing
in het voordeel van het betreffende bedrijf?Het bedrijf heeft in de gesprekken gevraagd om de PSR voor productie van
actieve kool aan te passen omdat de methode waarmee de PSR toentertijd is
uitgewerkt – die uitging van een PSR voor halffabrikaat plus een voor
eindproduct – niet representatief is voor de huidige en toekomstige
productie van actieve kool.Bovendien past een aparte PSR voor halffabrikaat past niet goed in het
stelsel van proces-PSRs. In dit ontwerp-besluit is de PSR voor het eindproduct
daarom aangepast en de PSR voor het halffabrikaat vervallen. Dit is inderdaad
in het voordeel van het betreffende bedrijf, dat overigens nog steeds een
koper op de NOx-markt zal blijven.9In de noot op pag. 8 van de toelichting wordt verwezen
naar een pleidooi van Corus voor een uitzonderingspositie ten aanzien van
procesemissies bij de voorgestelde aanscherping van prestatienormen. Kunt
u aangegeven waarom Corus van oordeel is dat de aanscherping tot onaanvaardbare
lasten leidt? Wat wordt concreet bedoeld met de toezegging dat het kabinet
bereid blijft samen met Corus de situatie rond de procesemissies van het bedrijf
verder te bezien. Waaraan wordt concreet gedacht? Welke initiatieven bent
u voornemens te ondernemen?Corus stelt zich feitelijk op het standpunt dat – voor zover het
de procesemissies betreft – deelname aan emissiehandel welhaast per
definitie onaanvaardbaar is voor het bedrijf. Ik deel dat standpunt niet.
Ik ben van mening dat ieder bedrijf dat bijdraagt aan de emissie van NOx, ook dient bij te dragen aan (de financiering van) de oplossing. (zie
ook de opmerking over eco-efficiency bij vraag 4.) In lijn met wat mijn voorganger
hierover gezegd heeft, is het niet mijn intentie om werkeloos toe te zien
als bedrijven daadwerkelijk in hun voortbestaan bedreigd worden als gevolg
van milieumaatregelen. In dat licht dient u ook de toezegging te zien van
het kabinet om met Corus in gesprek te blijven. Deze bereidheid geldt uiteraard
niet alleen voor Corus. Zie verder ook het antwoord op vraag 11.10Kunt u een overzicht geven van de verhouding tussen
proces- en verbrandingsemissies van NOx, uitgesplitst per sector,
van de in Nederland aanwezige (industriële) sectoren? Kunt u tevens een
Europese vergelijking op het gebied van NOx maken?Circa 20% van de emissies onder het systeem van NOx-handel
worden aangemerkt als procesemissies. De helft van de procesemissies komt
vrij in de productie van ijzer en staal De andere helft bestaat uit procesemissies
van de productie van elektrostaal, aluminium, zink, anodes, cement(klinker),
salpeterzuur, caprolactam, nitriet, magnesiumoxide, carbon black, siliciumcarbide,
actieve kool, steenwol, fosfaat en fosfor, fosforzuur, natriumtripolyphosphaat,
emialleer- en glasfritten en glas.Wat de Europese vergelijking betreft: zie het antwoord op vraag 4. Overigens
is er nog geen sprake van een breed gedeelde definitie van procesemissies.11Op basis van welke informatie onderbouwt u de stelling
dat Corus niet aannemelijk heeft kunnen maken dat het bedrijf veroordeeld
wordt tot eeuwig koperschap? Ligt dit in lijn met de afspraken c.q. toezeggingen
hierover die door u of uw voorgangers in het verleden zijn gemaakt met Corus,
dit mede in het licht van de nota naar aanleiding van het verslag van de Wijziging
Wet Milieubeheer (TK 2004/05, 29 766 nr. 6, blz. 26) en de beantwoording
van staatssecretaris Van Geel tijdens de behandeling van het onderhavige wetsvoorstel
op 8 december 2004 (TK 2004/05, Handelingen nr. 32, blz. 2157)?De voetnoot die in de tekst van het ontwerpbesluit staat, impliceert niet
dat ik van mening ben dat Corus geen «eeuwig koper» is. Het is
heel wel mogelijk dat het voor Corus tot in lengte van jaren goedkoper zal
zijn om rechten bij te kopen dan om met behulp van reductiemaatregelen de
uitstoot te verminderen tot het niveau van de rechtenopbouw. (De mogelijkheid
om te kiezen tussen «kopen» en «reduceren» is een
van de essentiële kenmerken van emissiehandel)Zoals in 2004 al door mijn ambtsvoorganger is aangegeven, wekt het begrip «eeuwige
koper» de indruk dat het nemen van NOx-reductiemaatregelen
technisch onmogelijk zou zijn. Immers, als het reduceren technisch niet kan,
heeft het bedrijf geen keuze tussen enerzijds het kopen van rechten en anderzijds
het zelf nemen van maatregelen. Deze casuïstiek is in overleg met het
bedrijf en de betrokken vergunningverlener verder in beeld gebracht. Hieruit
blijkt opnieuw dat er wel verdergaande maatregelen mogelijk zijn. Een aantal
hiervan zijn minder kosteneffectief. De charme van het handelssysteem is nu
juist, dat Corus niet wordt gedwongen om deze minder kosteneffectieve maatregelen
zelf te nemen, maar dat zij NOx-rechten tegen veel lagere kosten
kan kopen. Hiermee draagt Corus, als één van de grootste industriële
NOx-bronnen, naar rato bij aan de lasten om NOx-plafond
te halen, zonder op onnodig hoge kosten te worden gebracht.Een zeer globale indicatie van de lasten voor Corus als gevolg van de
aanschaf van rechten is als volgt. In de periode 01-06-2005 t/m 31-12-2007
had Corus een tekort van 524 541 kg NOx. De gemiddelde prijs
van rechten over die periode bedroeg 0.35 euro per kilo.Volgens de meest recente schattingen in de emissiehandelsmarkt zal de
prijs in de periode tot 2013 stijgen tot 2–3 euro per kilo. Dat ligt
duidelijk binnen de marge die in het kader van de milieuvergunningen als kosteneffectief
wordt beschouwd.12Waarom is voor een opt-out een cumulatieve eis opgenomen
die zowel het vermogen van de installatie betreft als de PSR? Wat is de toegevoegde
waarde van deze dubbele eis in termen van milieuresultaat?De eis van de PSR is er ten gunste van het milieu. Bedrijven die opt-out
kunnen krijgen zijn feitelijk netto verkopers van rechten. Door de opt-out
komen deze rechten niet op de markt. Op deze manier draagt de opt-out bij
aan het reduceren van de uitstoot van NOx. De vermogensgrens van
minder dan 50 MW is er om twee redenen. De ene reden is gerelateerd aan de
markt. Emissiehandel bestaat bij de gratie van kopers en verkopers. Hoe meer
spelers er op de markt zijn, hoe beter de werking van de markt. Daarom wil
ik in ieder geval de grotere spelers voor de markt behouden. De andere reden
zit in het relatieve voordeel dat te bereiken is door opt-out. Kleine inrichtingen
(kleiner dan 50 Mwth) kunnen een relatief groot voordeel behalen door het
verkrijgen van opt-out, omdat de monitoringverplichtingen dan vervallen. Voor
de grotere inrichtingen (50 Mwth en groter) is dit voordeel er niet. Zij vallen
immers onder de IPPC-richtlijn of de afvalverbrandingsrichtlijn en hebben
uit dien hoofde vergelijkbare monitoringverplichtingen. De NOx-monitoring
is geënt op de reeds bestaande verplichtingen op grond van Europese regels.
Ook daarom houd ik deze inrichtingen in het handelssysteem. 13Bent u op de hoogte van de wens van de vertegenwoordigers
van afval- en slibverbrandingsinstallaties om niet langer deel te nemen aan
het systeem van verhandelbare NOx-emissierechten? Kunt u gemotiveerd
aangeven of het waar is dat, bij het niet langer deelnemen aan het systeem,
er geen negatief effect op het milieu optreedt terwijl de kosten voor de bedrijven
wel zouden afnemen?Ja, hiervan ben ik op de hoogte.De gemiddelde emissiefactor van afval- en slibverbrandingsinstallaties
is 38 gr/GJ op basis van de emissieverslagen van deze bedrijven die over het
jaar 2007 bij de Nederlandse Emissieautoriteit zijn ingediend. Deze bedrijven
zijn op dit moment gemiddeld nog verkopers van rechten; in de jaren na 2010
veranderen ze of in kopers, of ze zullen moeten investeren in verdere reductiemaatregelen.
Dan is er dus juist een positief milieueffect van deelname aan de handel in
emissierechten door deze bedrijven.De inrichtingen waarom het gaat, zijn groter dan 50 Mwth. In de vorige
vraag ben ik ingegaan op de motivatie waarom ik de grotere inrichtingen in
de markt wil houden. Bij vraag 15 zal ik ingaan op het aspect van de administratieve
lasten.Bij vraag 7 heb ik reeds aangegeven te zullen bekijken of de monitoringlasten
voor deze groep inrichtingen verder verminderd kunnen worden.14De administratieve lasten van het totale systeem worden
geschat op € 15 tot 20 miljoen. Dat is aanzienlijk. Welke maatregelen
stelt u op welke termijn voor om te komen tot verlichting van de administratieve
lasten voor deze groep bedrijven?Dit bedrag geldt voor de totale handel in emissierechten (dus inclusief
de handel in CO2) en is inclusief de afschrijving van de kosten
die de bedrijven reeds gemaakt hebben. Zoals ik ook bij vraag 7 heb gezegd,
heeft VROM vorig jaar een project uitgevoerd om in samenwerking met het bedrijfsleven –
dat immers de praktijkkennis heeft – versimpelingen te identificeren
en in te voeren. Brancheorganisaties en bedrijven die deze kans niet aangepakt
hebben en toch met voorstellen willen komen, blijven welkom. Ook hun voorstellen
zullen zorgvuldig gewogen worden. Voorstellen die een acceptabele terugverdientijd
hebben, zullen worden ingevoerd bij de eerstvolgende gelegenheid. Met betrekking
tot het woord «terugverdientijd» in de vorige zin: iedere aanpassing
in de regelgeving brengt in eerste instantie kosten voor bedrijven met zich
mee. Bedrijven moeten immers beoordelen wat de verandering inhoudt en deze
vervolgens toepassen in hun bedrijfsvoering en melden bij de NEa. Verder bestaat
de indruk dat bedrijven hun monitoringplannen soms ingewikkelder hebben ingericht
dan op grond van de regelgeving nodig zou zijn. Daarom hebben bedrijven een «staande
uitnodiging» om hun monitoringplan door de NEa te laten doornemen en
adviezen te krijgen over vereenvoudiging. Ook de opt-out die mogelijk wordt
gemaakt in het onderhavige voorstel, is een manier om administratieve lasten
te verlichten. Naarmate de handel in emissierechten de kinderschoenen ontgroeit,
zullen we steeds beter in staat zijn om effectiviteit en eenvoud te combineren.
Dat blijft mijn inzet.15Het aandeel van afvalverbrandingsinstallaties (AVI’s)
en slibverbrandingsinstallaties (SVI’s) in de totale NOx-emissie
in Nederland is circa 1%, hoe verhoudt dit percentage zich tot andere
sectoren?De NOx-emissie van de AVI’s en SVI’s die deelnemen
aan het systeem van NOx-emissiehandel bedraagt ca. 2300 ton. Deze
hoeveelheid is ongeveer 1% van de totale Nederlandse uitstoot
en ca. 6,4% van de totale NOx-emissie van alle deelnemers
aan NOx-emissiehandel.16Deelt u de mening van de afvalsector dat door het voldoen
aan het Besluit verbranden afvalstoffen en de IPPC-richtlijn van AVI’s
en SVI’s er uit milieuhygiënisch opzicht geen noodzaak is voor
deelname aan de handel in NOx-emissierechten? Welke redenen, anders
dan milieuhygiënische redenen, noodzaken hier wel toe?Vertaald in emissiehandelstermen, zou «noodzaak uit milieuhygiënisch
opzicht» neerkomen op het zijn van koper op de NOx-markt.
In dat opzicht is er inderdaad voor de AVI’s en SVI’s op dit moment
geen milieuhygiënische reden voor deelname:
ze zijn immers verkoper in het systeem. Het huidige systeem werkt op basis
van een performance standard rate (PSR) waarbij bedrijven rechten opbouwen
bij de normale bedrijfsvoering. Dit PSR-systeem is er gekomen op uitdrukkelijke
wens van het bedrijfsleven. Een handelssysteem rondom een PSR kan per definitie
niet werken als er geen verkopers in de markt zijn. De emissiehandelsmarkt
van de toekomst heeft dergelijke bedrijven simpelweg nodig. Zoals ook eerder
gezegd, is de verwachting dat de markt rond 2010 in evenwicht komt; dan zullen
deze bedrijven ook een betere prijs kunnen verwachten voor de rechten die
ze op dat moment op de markt kunnen brengen.17Hoe vindt u het dat de administratieve lasten van ruim € 200 000
per jaar voor AVI’s en SVI’s bij deelname aan het NOx-systeem
zich verhouden tot de baten voor deze sector?Bij de inschatting die deze bedrijven geven van de administratieve lasten,
tellen ze ook de kosten mee die ze in ieder geval moeten maken op grond van
de Europese richtlijn waaronder ze vallen (de WID, in Nederland vertaald in
het BVA). Gecorrigeerd voor deze kosten, komen de kosten voor emissiehandel
ruim een factor 3 lager uit. Dit bedrag is inclusief de afschrijving van reeds
gemaakte kosten.In de Actal-III studie (juli 2003) zijn de administratieve lasten van
NOx-regelgeving en emissiehandel onderzocht. Uit de cijfers blijkt
dat de administratieve lasten van de NOx-regelgeving voor BVA-inrichtingen
gemiddeld € 14 310,– per jaar zijn (als gemiddelde over
10 jaar). Er zijn momenteel 13 inrichtingen (AVI’s en SVI’s) die
onder het besluit emissiehandel vallen. Dit betekent voor de sector een administratieve
last van € 186 000. Uit de actal studie blijkt dat de NOx-emissiehandel regelgeving een aandeel heeft van 43% van de
totale lasten van de NOx-regelgeving. Op grond van het Besluit
verbranden afval hadden de AVI’s reeds NOx-monitoringsverplichtingen
(waar emissiehandelregelgeving naar verwijst). De administratieve lasten voor
de sector voor alleen de NOx-emissiehandel komen daarmee op ca. € 
80 000,– gemiddeld per jaar over een
periode van 10 jaar (dat is € 6154 per inrichting per jaar).Hierbij is het van belang rekening te houden dat de startkosten voor emissiehandel
(o.a. het opstellen van een monitoringsplan) reeds gemaakt zijn zodat in het
eerste jaar de administratieve lasten het hoogste waren. De daaropvolgende
jaren nemen de lasten af.18Waarom geldt de opt-out regeling in 2009 en 2010 zoals
verwoord onder G artikel 13a lid 1a alleen voor installaties met een gezamenlijk
vermogen van minder dan 50 MW? Waarom is er gekozen voor deze specifieke grenswaarde? De specifieke grenswaarde is gekozen om twee redenen. De ene reden is
het feit dat de overheid beneden die grenswaarde beduidend meer regelmogelijkheden
heeft. Een bedrijf dat opt-out krijgt, kan vrijgesteld worden van alle verdere
verplichtingen op het gebied van NOx voor de periode dat de opt-out
geldt (met als enige uitzondering de mogelijkheid dat het bevoegd gezag maatregelen
oplegt ten behoeve van de lokale luchtkwaliteit). Dat levert het bedrijf een
significant kostenvoordeel op. Voor bedrijven die direct onder de IPPC of
WID richtlijn vallen, zijn dergelijke kostenvoordelen niet te behalen, omdat
ze onder een vergelijkbaar monitoringregime blijven vallen. De andere reden
heeft te maken met de emissiehandelsmarkt. De markt werkt het beste als er
zo veel mogelijk spelers actief op zijn. Daarom wil ik de grotere spelers
in de markt houden. De gemaakte opt-outkeuze zoekt derhalve het verstandige
midden tussen het behartigen van de belangen van kleinere bedrijven en het
behartigen van het belang van de handel.19Op welke gronden is de prestatienorm uiteindelijk bepaald?
Welke ambities had u en welke ambities de branche?Wat uiteindelijk de doorslag heeft gegeven, is het volgende. De NEC-sectorplafonds
zijn nationale keuzen; er kan dus geen ingebrekestelling volgen als een van
onze sectorplafonds overschreden wordt; wel als het totale nationale plafond
wordt overschreden. Het vooruitzicht is dat Nederland het nationale NEC-plafond
voor NOx in 2010 en de jaren direct daarna zal gaan halen. Daardoor
is er geen juridisch dwingende noodzaak om het sectorplafond van 55 kton snel
na 2010 binnen bereik te brengen. Dat laatste (halen van het sectorplafond
in 2012 of 2013) was overigens wel mijn ambitie. Vanuit de milieubeweging
is een zienswijze ontvangen waarin de wenselijkheid van het halen van het
sectorplafond wordt benadrukt.Bij de NOx-handel kunnen we overigens niet spreken van «de
ambitie» van «de branche». De belangen van kopers in het
systeem zijn anders dan die van verkopers.De getallen die nu in het voorstel staan, geven overheid en bedrijfsleven
de tijd om afspraken te maken op basis van de NEC-plafonds 2020 (die nu dus
nog niet bekend zijn) en borgen dat de totale uitstoot van deze groep tot
en met 2013 niet weer gaat stijgen.20Kunt u aangeven welke NOGEPA-inrichtingen (Nederlandse
Olie en Gas Explotatie en Produktie Associatie) voor 1 januari 2011 zullen
sluiten en hoeveel emissiereductie dit oplevert?Bij de Nederlandse Emissieautoriteit is tot nog toe geen informatie ontvangen
van inrichtingen die sluiten voor 1 januari 2011. De stijgende prijzen
voor olie en gas maken dat NOGEPA-inrichtingen langer in bedrijf blijven dan
eerder aangenomen werd. Met ingang van 1-1-2009 zullen 20 NOGEPA-bedrijven
onder het systeem van NOx-emissiehandel vallen. Bij het Staatstoezicht
op de Mijnen zijn geen uitstootgegevens per inrichtingbeschikbaar, waardoor
ik geen zicht heb op de hoeveelheid emissiereductie die eventuele sluiting
van inrichtingen kan opleveren.21Op welke grondslag zijn de voorwaarden voor de opt-out
vastgesteld? Om welke reden wordt het vermogen voor opt-out voor nieuwe installaties
opgehoogd naar 50MW; het gaat bij de ETS toch vooral om het verlagen van de
absolute uitstoot? De reden voor de grens van 50 Mwth heb ik uiteengezet bij vraag 18. Het
is overigens niet zo dat uitsluitend nieuwe installaties
in aanmerking kunnen komen voor deze opt-out. Bestaande bedrijven die nu een
NOx-emissievergunning hebben en voldoen aan de opt-outcriteria,
kunnen ook een opt-outverzoek indienen bij de NEa voor de jaren 2009–2010.
Daardoor gaat de absolute uitstoot van NOx omlaag. De NEa heeft
inmiddels 137 van dergelijke verzoeken ontvangen. Uiteraard kan de NEa de
opt-out pas definitief verlenen als het aanpassingsbesluit in werking is.
Voor deze groep bedrijven, en ook voor de nieuwe toetreders zoals de NOGEPA,
is het van wezenlijk belang dat het besluit eind dit jaar in werking is. Daarom
zal ik het besluit zo snel mogelijk aan de Raad van State aanbieden voor advies.XNoot1Samenstelling:Leden: Van Gent (GL), Van der Staaij (SGP), Poppe (SP), Snijder-Hazelhoff
(VVD), ondervoorzitter, Depla (PvdA), Van Bochove (CDA), Koopmans (CDA), voorzitter,
Spies (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen (SP), Vietsch (CDA), De Krom (VVD),
Samsom (PvdA), Boelhouwer (PvdA), Roefs (PvdA), Neppérus (VVD), Van
Leeuwen (SP), Jansen (SP), Van der Burg (VVD), Van Heugten (CDA), Vermeij
(PvdA), Madlener (PVV), Ouwehand (PvdD), Bilder (CDA) en Wiegman-van Meppelen
Scheppink (CU).Plv. leden: Duyvendak (GL), Van der Vlies (SGP), Polderman (SP), Remkes
(VVD), Jacobi (PvdA), Hessels (CDA), Koppejan (CDA), Ormel (CDA), Koşer
Kaya (D66), Leijten (SP), Schreijer-Pierik (CDA), Kamp (VVD), Timmer (PvdA),
Waalkens (PvdA), Vos (PvdA), Zijlstra (VVD), Langkamp (SP), Gerkens (SP),
Van Beek (VVD), Schermers (CDA), Besselink (PvdA), Agema (PVV), Thieme (PvdD),
Vietsch (CDA) en Ortega-Martijn (CU). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28240-93.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl