Wijziging van de artikelen 7:629 en 7:670 BW, artikel 214 Overgangswet nieuw BW en enkele sociale zekerheidswetten; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27826, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

01-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

27826 nr. 5

20-02-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27826Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 826Wijziging van de artikelen 7:629 en 7:670 van het Burgerlijk Wetboek,
artikel 214 van de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek en van een aantal
artikelen in enkele sociale zekerheidswettennr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 20 februari 2004Naar aanleiding van het verslag van de vaste Commissie voor Sociale Zaken
en Werkgelegenheid merken wij op, dat de beantwoording van het verslag enige
tijd op zich heeft laten wachten, omdat naar aanleiding van de opmerkingen
in het verslag het voorstel is heroverwogen en hierover advies is gevraagd
aan de Commissie Gelijke Behandeling (CGB). Vervolgens is een ingrijpende
wijziging van het voorstel voorbereid. Bij de beantwoording van de gestelde
vragen en de reacties op de gemaakte opmerkingen zal hier nader op worden
ingegaan.De leden van de PvdA-fractie vroegen waarom de Minister van Justitie de
eerste ondertekenaar is en niet de (voormalige) Staatssecretaris van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid.De Minister van Justitie is de eerste ondertekenaar van dit wetsvoorstel
aangezien het uitsluitend een wijziging betrof van titel 7.10 BW, dat een
onderdeel is van de algemene wetboeken waarvoor hij verantwoordelijk is. De
(voormalige) Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is tweede
ondertekenaar, omdat het onderhavige wetsvoorstel betrekking heeft op een
beleidsterrein waarvoor zij verantwoordelijk was en de Minister van Sociale
en Werkgelegenheid thans verantwoordelijk is.De leden van de PvdA-fractie wensten een overzicht van het aantal gevallen
van ziekte ingevolge zwangerschap, direct voorafgaand aan en tijdens het zwangerschapsverlof
in de afgelopen jaren en wat de ontwikkeling is van het gebruik van het ZW-vangnet
bij zwangerschap.Het is niet gemakkelijk hier inzicht in te verschaffen, enerzijds omdat
tot voor kort ziekte vanwege zwangerschap niet apart werd geregistreerd en
anderzijds vanwege recente wijziging in de regelgeving. Tot voor kort kregen
vrouwen een uitkering uit het ZW-vangnet voor zowel het zwangerschaps- en
bevallingsverlof als voor ziekte vanwege zwangerschap en bevalling. In de
statistieken van het UWV werd geen onderscheid gemaakt tussen beide redenen
voor een uitkering. Er kan daarom ook geen onderscheid worden gemaakt tussen
uitkeringen in verband met zwangerschap voorafgaand en na afloop van het zwangerschaps-
en bevallingsverlof.In 2001 werden ruim 124 000 uitkeringen toegekend vanwege zwangerschaps-
en bevallingsverlof en vanwege ziekte als gevolg van zwangerschap
en bevalling. Het gemiddeld aantal lopende uitkeringen per dag bedroeg circa
51 100. Vanaf 1 december 2001 valt het zwangerschaps- en bevallingsverlof
onder de Wet Arbeid en Zorg (WAZO). Ziekte vanwege zwangerschap en bevalling
is onder het ZW-vangnet gebleven. Voor de statistiek was 2002 een overgangsjaar.
Het onderscheid is daarin nog niet volledig zichtbaar. In het ZW-vangnet werden
in 2002 ruim 88 300 uitkeringen vanwege ziekte als gevolg van zwangerschap
en bevalling toegekend en bedroeg het gemiddeld aantal lopende uitkeringen
per dag aan deze categorie ongeveer 23 600. In de WAZO werden in 2002
circa 134 000 uitkeringen aan zwangere vrouwen toegekend en bedroeg het
gemiddeld aantal lopende uitkeringen per dag aan deze groep circa 32 500.
Nogmaals zij opgemerkt dat deze cijfers nog geen volledig beeld geven, omdat
2002 een overgangsjaar was.Inmiddels zijn voorlopige cijfers voor het eerste half jaar van 2003 beschikbaar.
In het ZW-vangnet werden in deze periode circa 35 300 uitkeringen vanwege
ziekte als gevolg van zwangerschap en bevalling toegekend en bedroeg het gemiddeld
aantal lopende uitkeringen per dag aan deze groep ruim 13 700. In de
WAZO werden in deze periode bijna 87 400 uitkeringen toegekend en bedroeg
het gemiddeld aantal lopende uitkeringen per dag in deze categorie circa 44 300.Vanwege de genoemde overgang naar de WAZO en de gevolgen voor de statistiek
kunnen de genoemde aantallen toekenningen van de verschillende jaren niet
met elkaar vergeleken worden. Dit zal pas mogelijk zijn met de cijfers van
de jaren 2003 en later. Wel kan opgemerkt worden, dat het totaal aantal toekenningen,
bij vergelijking van 2001 met de periode na de introductie van de WAZO, is
toegenomen, vanwege administratieve redenen. In de nieuwe systematiek ontstaan
door de overgang van ziekte vanwege zwangerschap naar het zwangerschaps- en
bevallingsverlof namelijk extra toekenningen. Daarnaast leiden meerdere ziekteperioden
tijdens de zwangerschap en nabetalingen tot meerdere toekenningen.Het gemiddeld aantal lopende uitkeringen per dag van de beide regelingen
tezamen is vergelijkbaar. Daaraan kan worden afgelezen dat het beroep op de
regelingen enigszins is toegenomen. Het gemiddeld aantal lopende uitkeringen
per dag tezamen is toegenomen van 51 100 in 2001 naar 56 100 in
2002 tot 58 000 in de eerste helft van 2003.De leden van de PvdA-fractie vroegen voorts door wie en op welke wijze
wordt bepaald, dat een ziekte haar oorsprong vindt in zwangerschap.Deze beoordeling wordt gedaan door de verzekeringsartsen van het UWV.
Immers, indien sprake is van ziekte die samenhangt met de zwangerschap of
bevalling, bestaat recht op ziekengeld. In de dagelijkse praktijk zien uitvoerende
verzekeringsartsen zich regelmatig geplaatst voor deze vaak moeilijke beoordeling
van de causaliteitsvraag bij arbeidsongeschiktheid in samenhang met en al
dan niet veroorzaakt door zwangerschap. Het Landelijk Instituut sociale verzekeringen
(de rechtsvoorganger van het UWV) heeft daarom in april 1999 de verzekeringsgeneeskundige
standaard «Zwangerschap en bevalling als oorzaak van ongeschiktheid
voor haar arbeid» vastgesteld. Deze standaard geeft de uitgangspunten
voor de beoordeling van de vraag of de ongeschiktheid van de vrouw voor haar
arbeid het gevolg is van zwangerschap of bevalling. In de standaard wordt
een aantal categorieën van oorzaken van arbeidsongeschiktheid genoemd
en wordt een set van algemene criteria gegeven. Om te beoordelen of de klachten
van de vrouw een gevolg zijn van zwangerschap of bevalling wordt een afweging
gemaakt op basis van deze oorzaken en op basis van de algemene criteria.De vraag van de leden van de PvdA-fractie of bij de vaststelling van de
twee jaarstermijn een rol speelt of de ziekte na het bevallings- en zwangerschapsverlof
een relatie heeft met de bevalling of de zwangerschap, kan ontkennend worden
beantwoord. De leden van de CDA-fractie vroegen in dit verband
of dat niet haaks staat op het argument dat ontslag wegens een door de zwangerschap
veroorzaakte ziekte een rechtstreekse discriminatie op grond van geslacht
vormt.De oorzaak van de ziekte, die zich na het zwangerschaps- of bevallingsverlof
voordoet, is niet relevant. Dit houdt naar onze mening ook geen ongelijke
behandeling van vrouwen in. Het Hof van Justitie heeft in overweging 26 van
het Brown-arrest aangegeven, dat ziektes die hun oorsprong vinden in de zwangerschap
of bevalling en optreden na het einde van het zwangerschapsverlof onder de
gewone ziekteregeling vallen. In een dergelijke situatie is de enige vraag –
aldus het Hof – of afwezigheid van de vrouwelijke werknemer na het zwangerschapsverlof
wegens door deze stoornissen ontstane arbeidsongeschiktheid, op dezelfde wijze
worden behandeld als de afwezigheid van een mannelijke werknemer wegens een
arbeidsongeschiktheid van dezelfde duur. Wanneer dat het geval is, is er geen
sprake van rechtstreekse discriminatie op grond van geslacht, aldus het Hof.De leden van de PvdA-fractie wensten een nadere motivering van de conclusie
dat de samentelregeling geen ongelijke behandeling van vrouwen zou zijn. Ook
de leden van de D66 fractie vroegen naar een grondige motivering van de samentelregeling
en meer in het bijzonder of de voorgestelde wijze van vaststelling van de
vier weken periode in overeenstemming is met het Brown/Rentokil arrest.De in het onderhavige wetsvoorstel uitgewerkte samentelregeling houdt
in, dat ziekteperioden, die elkaar binnen vier weken opvolgen, worden samengeteld
voor de berekening van de termijn van twee jaar gedurende welke een opzegverbod
bij ziekte geldt (artikel 7:670 lid 1 BW). Voor de berekening van de termijn
gedurende welke de werkgever verplicht is het loon bij ziekte te betalen (artikel
7: 629 BW) geldt eenzelfde regeling. Dit geldt ook voor de berekening van
de termijn gedurende welke een recht op uitkering bestaat op grond van de
Ziektewet en voor de berekening van de verschillende (wacht) termijnen genoemd
in de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen, de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten,
de Wet terugdringing ziekteverzuim, de Overgangswet nieuw Burgerlijk Wetboek,
de Wet verlenging loondoorbetalingsverplichting bij ziekte 2003 en de Wet
op de (re)integratie arbeidsgehandicapten. Met de samentelregeling wordt voorkomen,
dat bij relatief korte onderbrekingen telkens een nieuwe termijn gaat lopen.Net als in de hiervoor genoemde regelingen, is in het onderhavige wetsvoorstel
bij de samentelregeling bepaald, dat bij de vaststelling van de vier weken
periode, perioden van zwangerschaps- en bevallingsverlof buiten beschouwing
blijven (en in het onderhavige wetsvoorstel ook perioden van ongeschiktheid
ten gevolge van zwangerschap voorafgaand aan het zwangerschapsverlof). De
periode van het zwangerschaps- en bevallingsverlof wordt als het ware volledig
geknipt uit de samentelregeling, als het gaat om de vaststelling van de periode
van vier weken. Nadere beschouwing heeft echter geleerd, dat de samentelregeling
zoals thans vormgegeven nadelig kan uitwerken voor zwangere werkneemsters
in vergelijking met andere werknemers. Aan de hand van het volgende voorbeeld,
dat betrekking heeft op het opzegverbod bij ziekte, wordt dit toegelicht.Een zwangere werkneemster is ziek. Een week voor aanvang van het zwangerschaps-
en bevallingsverlof hervat zij haar werkzaamheden. Na het verlof gaat zij
weer aan de slag, maar na een week meldt zij zich ziek. Omdat het zwangerschaps-
en bevallingsverlof niet meetelt voor de berekening van de vier weken termijn,
is er een onderbreking van twee weken en worden de beide ziekteperioden bij
elkaar geteld. Er gaan dus geen nieuwe termijnen lopen gedurende welke het
opzegverbod bij ziekte geldt. Zou zij niet zwanger zijn geweest
(of zou het om een man gaan), dan zou er van samentelling geen sprake zijn,
omdat tussen de ziekteperioden een periode van 18 weken ligt.Met andere woorden, een vrouw kan – als gevolg van haar zwangerschap –
nadeel ondervinden van de voorgestelde regeling. In de hiervoor geschetste
situatie, is de zwangere werkneemster – als gevolg van haar zwangerschap –
immers slechter af dan de niet zwangere werknemer. De regeling leidt er mitsdien
toe, dat een voor vrouwen nadelig direct onderscheid naar geslacht wordt gemaakt.
De voorgestelde regel houdt – ook volgens de CGB aan wie de kwestie
is voorgelegd – onvoldoende rekening met zwangerschap als eigensoortige
sekse gebonden omstandigheid. De CGB wijst erop dat een regeling die een nadelig
effect sorteert voor zwangere vrouwen op grond van de jurisprudentie van het
Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen direct onderscheid op grond
van geslacht oplevert en concludeert, dat de voorgestelde samentelregeling
de toets aan de gelijke behandelingswetgeving niet kan doorstaan.Het zonder meer in aanmerking nemen van de periode van zwangerschaps-
en bevallingsverlof voor de berekening van de vier weken termijn zal echter
evenzeer tot ongerechtvaardigde uitkomsten kunnen leiden. Het volgende voorbeeld
dient ter toelichting.Een zwangere vrouw is direct voorafgaand, ten tijde van het zwangerschaps-
en bevallingsverlof en na afloop hiervan ziek door eenzelfde oorzaak die geen
verband houdt met de zwangerschap. De periode van zwangerschaps- en bevallingsverlof
telt voor de berekening van de termijn gedurende welke een opzegverbod wegens
ziekte geldt niet mee en valt er dus als het ware tussen uit, waardoor er
sprake is van een onderbreking. In dat geval is samentelling van de ziekteperioden
voorafgaand aan en volgend op het zwangerschaps- en bevallingsverlof gerechtvaardigd.
Zonder samentelling zou na afloop van het zwangerschaps- en bevallingsverlof
immers een nieuwe termijn gaan lopen, terwijl er in feite sprake is van een
doorlopende ziekteperiode.Uit de voorbeelden blijkt, dat zowel het buiten aanmerking laten als het
meetellen van de periode van het zwangerschaps- en bevallingsverlof bij de
toepassing van de samentelregeling tot ongerechtvaardigde uitkomsten kan leiden.
Om hieraan tegemoet te komen wordt in de nota van wijziging voorgesteld, dat
bij ziekteperioden die worden onderbroken door perioden van zwangerschaps-
en bevallingsverlof samentelling plaatsvindt tenzij de ziekte redelijkerwijs
niet geacht kan worden voort te vloeien uit dezelfde oorzaak. In de nota van
wijziging wordt overigens niet alleen de eerder voorgestelde wijziging van
artikel 670 lid 1 Boek 7 BW dienovereenkomstig aangepast, maar ook artikel
629 lid 10 Boek 7 BW en een aantal bepalingen in andere hiervoor genoemde
regelingen op het terrein van de sociale zekerheid waarin soortgelijke samentelregelingen
zijn opgenomen.In de situatie waarin ziekte direct voorafgaand aan en volgend op zwangerschaps-
en bevallingsverlof dezelfde oorzaak heeft kan worden uitgegaan van de veronderstelling,
dat er in feite sprake is van een doorlopende ziekteperiode. In die situatie
achten wij samentelling gerechtvaardigd. Immers zonder samentelling zou na
afloop van het zwangerschaps- en bevallingsverlof een nieuwe termijn gaan
lopen, waardoor de zwangere vrouw in vergelijking tot een man (of niet zwangere
vrouw) ten onrechte wordt bevoordeeld. Het voorgaande wordt aan de hand van
een aantal voorbeelden nader toegelicht.1. Een zwangere vrouw is ziek. Een week voorafgaand aan het zwangerschaps-
en bevallingsverlof is zij hersteld. Na afloop van het verlof gaat zij weer
aan het werk, maar na een week valt ze opnieuw uit. In deze situatie wordt
niet samengeteld omdat de ziekteperioden niet direct voorafgaan
aan en volgen op het verlof en er tussen de ziekteperioden een onderbreking
is van 18 weken. In een dergelijke situatie zou voor een man (of niet zwangere
vrouw) evenmin worden samengeteld.2. Een zwangere vrouw is al enige tijd ziek thuis. Vervolgens gaat het
zwangerschaps- en bevallingsverlof in. Na afloop van het verlof blijkt, dat
de vrouw om dezelfde reden als voorafgaand aan het verlof nog steeds ongeschikt
is om haar arbeid te verrichten. De ziekteperioden voorafgaand en volgend
op het verlof worden wel samengeteld, omdat aangenomen kan worden, dat er
sprake is van een doorlopende ziekteperiode.3. Een zwangere vrouw kan al enige tijd niet werken omdat zij haar been
heeft gebroken. Het zwangerschaps- en bevallingsverlof gaat in. Na afloop
van het verlof, blijkt dat zij tijdens het verlof hersteld is van haar beenbreuk,
maar na afloop van het verlof niet kan werken vanwege het feit dat zij overspannen
is. De ziekteperioden voorafgaand en volgend op het zwangerschaps- en bevallingsverlof
worden niet samengeteld. De oorzaken van ongeschiktheid tot werken voorafgaand
en volgend op het verlof zijn immers verschillend, waardoor vaststaat dat
er geen sprake is van een doorlopende ziekteperiode die samentelling rechtvaardigt
(vergelijk voorbeeld 2). Als in een dergelijke situatie wel wordt samengeteld,
dan kan de zwangere vrouw nadeel ondervinden ten opzichte van een man (of
niet zwangere vrouw), waardoor er wederom sprake zou zijn van strijd met de
uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Gemeenschappen in het Brown-arrest.Voorts houdt de thans voorgestelde wijziging van artikel 7:670 lid 1 BW
in, dat perioden van ongeschiktheid, die niet hun oorzaak vinden in de zwangerschap,
en die worden onderbroken door een periode van ongeschiktheid ten gevolge
van zwangerschap, worden samengeteld, als de periode van ongeschiktheid wegens
zwangerschap korter duurt dan vier weken. Duurt de periode van ongeschiktheid
ten gevolge van zwangerschap langer dan vier weken, dan vindt geen samentelling
plaats. Daarmee is de uitkomst gelijk aan de uitkomst als de vrouw niet ziek
zou zijn geweest wegens zwangerschap. De zwangere vrouw wordt aldus gelijk
behandeld met een man of een niet zwangere vrouw. Ook voor hen geldt in een
dergelijke situatie, dat de ziekteperioden respectievelijk wel en niet worden
samengeteld. De volgende voorbeelden dienen ter verdere toelichting.1. Een zwangere vrouw is ziek. Zij herstelt maar is na een week weer ziek,
dit keer in verband met zwangerschap. Een week later is zij hiervan hersteld.
Na een week te hebben gewerkt, wordt zij vervolgens weer ziek (niet wegens
zwangerschap). In een dergelijke situatie worden de perioden van ziekte (die
geen verband houden met de zwangerschap) samengeteld. Immers de periode tussen
de beide in aanmerking te nemen ziekteperioden bedraagt minder dan vier weken
(namelijk drie weken).2. Een zwangere vrouw is ziek. Zij herstelt maar is na een week weer ziek,
dit keer in verband met zwangerschap. Zes weken later is zij hiervan hersteld.
Na een week te hebben gewerkt, wordt zij vervolgens weer ziek (niet wegens
zwangerschap). In een dergelijke situatie worden de perioden van ziekte (die
geen verband houden met de zwangerschap) niet samengeteld. Immers de periode
tussen de beide in aanmerking te nemen ziekteperioden bedraagt meer dan vier
weken (namelijk acht weken).De leden van de PvdA-fractie vroegen of artikel IX van de Invoeringswet
arbeid en zorg (artikel 629 lid 10 Boek 7 BW) in overeenstemming is met het
voorliggende voorstel.Artikel 7:629 lid 10 BW, zoals vastgesteld in de Invoeringswet arbeid
en zorg, volgt dezelfde lijn als de oorspronkelijk voorgestelde regeling voor
artikel 7:670 BW. Perioden van ongeschiktheid ten gevolge van ziekte, zwangerschap
of bevalling worden op grond van artikel 7:629 lid 10 BW samengeteld als zij
elkaar met een onderbreking van minder dan vier weken opvolgen. Perioden,
waarin zwangerschaps- of bevallingsverlof wordt genoten, blijven evenals in
de oorspronkelijk voorgestelde bepaling van het onderhavige wetsvoorstel,
buiten beschouwing bij de vaststelling van de periode van vier weken. Artikel
7:629 lid 10 BW wordt in de thans voorgestelde nota van wijziging in de hierboven
aangegeven zin aangepast, zodat samentelling plaatsvindt van perioden van
ongeschiktheid die direct voorafgaan aan en aansluiten op het zwangerschaps-
of bevallingsverlof als de ongeschiktheid redelijkerwijs geacht kan worden
voort te vloeien uit dezelfde oorzaak. Daarnaast vindt samentelling plaats
als perioden van ongeschiktheid elkaar met een onderbreking van minder dan
4 weken opvolgen.De Wet arbeid en zorg heeft ertoe geleid dat het recht op ziekengeld tijdens
het zwangerschaps- of bevallingsverlof is vervangen door een specifiek recht
op zwangerschaps- of bevallingsuitkering, gekoppeld aan een verlofrecht terzake.
Tijdens dit verlof bestaat er geen loondoorbetalingsplicht meer voor de werkgever.
Deze periode telt dus niet mee voor de berekening van de termijn gedurende
welke de werkgever verplicht is het loon bij ziekte door te betalen. Voor
zover er buiten het zwangerschaps- of bevallingsverlof sprake is van ziekte
in verband met zwangerschap of bevalling, blijft de loondoorbetalingsplicht
van de werkgever bestaan alsmede het daarmee verrekenbare recht op een ziekengelduitkering.
Deze periode wordt wel meegeteld voor de berekening van de hiervoor genoemde
termijn.De leden van de PvdA-fractie begepen niet dat er in de memorie van toelichting
geen relatie is gelegd met het VN-Vrouwenverdrag, zoals dat nog wel in de
brief van 16 juli 1999 wordt gedaan.In de door de leden van de PvdA-fractie genoemde brief van de toenmalige
Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, mevrouw A.E. Verstand-Bogaert,
van 16 juli 1999 (Kamerstukken II 1998/99, 26 206, nr. 16) wordt inderdaad
verwezen naar het VN-Vrouwenverdrag. Vervolgens is in antwoord op vragen van
het lid Bussemaker over de WAO als gevolg van ziekte of klachten tijdens de
zwangerschap (Aanhangsel Handelingen II 1999/2000, nr. 1134) aangegeven, dat
het meetellen van het zwangerschaps- en bevallingsverlof in de periode voorafgaand
aan de WAO-uitkering, niet in strijd is met het Vrouwenverdrag of andere internationale
verdragen, omdat tijdens het verlof een inkomen op het niveau van het loon
gegarandeerd wordt en het verlof niet leidt tot verlies van uitkeringsrechten.
Bij de beantwoording van deze vragen is voorts aangegeven dat desalniettemin
bezien zou worden of met de invoering van de Wet arbeid en zorg bewerkstelligd
kan worden dat het zwangerschaps- en bevallingsverlof niet langer in aanmerking
genomen wordt voor de berekening van de termijn gedurende welke de werkgever
gehouden is het loon bij ziekte door te betalen, bedoeld in artikel 629 Boek
7 BW en de wachttermijn, bedoeld artikel 19 van de WAO. Inmiddels is dit in
het kader van de Invoeringswet arbeid en zorg gerealiseerd. Daar al eerder
geconcludeerd was dat ook de «oude regeling» niet in strijd was
met internationale verdragen, bestond er geen aanleiding om te refereren aan
het Vrouwenverdrag.De leden van de fracties van PvdA en D66 vroegen naar de wijze van invulling
van voorlichtingsactiviteiten ten behoeve van werknemers en werkgevers.Aan de gevolgen van het Brown-arrest voor het ontslagrecht is aandacht
besteed in de brochure «Gelijke behandeling op het werk», die
in 2001 is verspreid. Deze brochure is een gezamenlijke uitgave van het Ministerie
van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en de CGB. Tevens wordt dit onderwerp
behandeld op de website van het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid.
Als het onderhavige wetsvoorstel tot wet is verheven, zal de website worden
aangepast. De hiervoor genoemde brochure zal dan bij een eerstvolgende gelegenheid
worden aangepast. Voor ambtenaren zijn de gevolgen van het arrest onder de
aandacht gebracht van het VSO.De leden van de CDA-fractie vroegen wat de consequenties van het Brown-arrest
zijn voor werknemers die arbeidsongeschikt zijn als gevolg van een seksespecifieke
ziekte, zoals prostaatkanker of baarmoederhalskanker.Het Brown-arrest beperkt zich tot de situatie van ontslag van een vrouwelijke
werknemer op enig moment tijdens haar zwangerschap wegens afwezigheden die
het gevolg zijn van een arbeidsongeschiktheid die is veroorzaakt door een
uit die zwangerschap voortvloeiende ziekte. Het Hof van Justitie van de Europese
Gemeenschappen komt tot de conclusie dat de artikelen 2 lid 1 en 5 lid 1 van
richtlijn 76/207/EEG zich daartegen verzetten. Ten aanzien van ziektes die
hun oorsprong vinden in de zwangerschap en de bevalling en die optreden na
het einde van het zwangerschapsverlof overweegt het Hof dat zij vallen onder
de gewone ziekteregeling. Gelet op de inhoud van dit arrest zijn wij van mening
dat dit arrest geen consequenties heeft voor arbeidsongeschiktheid als gevolg
van een seksespecifieke ziekte.Tot slot vroegen de leden van de D66 fractie naar de administratieve lasten
voor de werkgever. Naar onze mening nemen de administratieve lasten van de
werkgever niet toe door deze regeling. De werkgever houdt immers nu ook al
perioden van ziekte en van zwangerschaps- of bevallingsverlof bij.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de Geus 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27826-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl