Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Brief staatssecretaris met negen fiches die zijn opgesteld door de Werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen (BNC)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 449

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

19-06-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

22112 nr. 449

13-06-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamFiche 1: Mededeling inzake maatschappelijk verantwoord
ondernemen Titel:Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de
Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité «Tenuitvoerlegging
van het partnerschap voor groei en werkgelegenheid: Europa moet een voorbeeld
worden op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen» Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor ontwikkelingslanden:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 2: Verordening over koopkrachtpariteiten Titel:
Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling
van gemeenschappelijke regels voor de levering van basisgegevens over koopkrachtpariteiten
en voor de berekening en verspreiding van deze pariteiten Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Consequenties voor de EU-begroting:Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/ zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Fiche 3: Mededeling betreffende de verbetering van de
economische situatie in de visserijsector Titel: Mededeling van de Commissie
aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de verbetering van de economische
situatie in de visserijsector Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 4: Mededeling over richtsnoeren betreffende detachering
van werknemers Titel: Mededeling van de Commissie – Richtsnoeren betreffende
de detachering van werknemers met het oog op het verrichten van diensten Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Fiche 5: Mededeling over sociale diensten van algemeen
belang Titel: Mededeling van de Commissie – Uitvoering van het communautaire
Lissabon-programma:Sociale diensten van algemeen belang in de Europese Unie Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Delegatie van een dienst van algemeen belang aan een externe
organisatieFinanciële compensatie voor vervulling van een taak
van algemeen belang door extern lichaamMarktreguleringVerenigbaarheid van uitoefening van een taak van algemeen
belang met toetredingsregels tot de marktSubsidiariteit en proportionaliteit:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 6: Richtlijn betreffende wettelijke aansprakelijkheid
en financiële zekerheden van scheepseigenaars Titel:Voorstel voor een
richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de wettelijke
aansprakelijkheid en financiële zekerheden van scheepseigenaars Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 7: Verordening betreffende de aansprakelijkheid
vervoerders passagiers over zee Titel:Voorstel voor een verordening van het
Europees Parlement en de Raad betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders
van passagiers over zee en de binnenwateren bij ongevallen Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 8: Richtlijn betreffende de naleving van vlaggenstaatverplichtingen
Titel: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende
de naleving van vlaggenstaatverplichtingen Behandelingstraject in Brussel:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Fiche 9: Richtlijn inzake kwikhoudende meettoestellen
Titel: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot
wijziging van Richtlijn 76/769/EEG wat betreft de beperking van het op de
markt brengen van bepaalde kwikhoudende meettoestellen Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Subsidiariteit en proportionaliteit:Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Consequenties voor ontwikkelingslanden:Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 105 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 449BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 13 juni 2006Overeenkomstig de bestaande afspraken heb ik de eer u hierbij negen fiches
aan te bieden die werden opgesteld door de Werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen
(BNC):1. Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de Raad en
het Europees Economisch en Sociaal Comité «Tenuitvoerlegging
van het partnerschap voor groei en werkgelegenheid: Europa moet een voorbeeld
worden op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen2. Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad
tot vaststelling van gemeenschappelijke regels voor de levering van basisgegevens
over koopkrachtpariteiten en voor de berekening
en verspreiding van deze pariteiten3. Mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende
de verbetering van de economische situatie in de visserijsector4. Mededeling van de Commissie – Richtsnoeren betreffende de detachering van werknemers met het oog op het verrichten
van diensten5. Mededeling van de Commissie – Uitvoering van het communautaire
Lissabon-programma: Sociale diensten van algemeen belang in de Europese Unie6. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende
de wettelijke aansprakelijkheid en financiële zekerheden
van scheepseigenaars7. Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad
betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders van passagiers
over zee en de binnenwateren bij ongevallen8. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende
de naleving vanvlaggenstaatverplichtingen9. Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot
wijziging van Richtlijn 76/769/EEG wat betreft de beperking van het op de
markt brengen van bepaalde kwikhoudende meettoestellenDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,A. Nicolaï Fiche 1: Mededeling inzake maatschappelijk verantwoord
ondernemen Titel:Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement, de
Raad en het Europees Economisch en Sociaal Comité «Tenuitvoerlegging
van het partnerschap voor groei en werkgelegenheid: Europa moet een voorbeeld
worden op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen» Datum Raadsdocument:29 maart 2006 Nr. Raadsdocument:7930/06 Nr. Commissiedocument:COM (2006) 136Eerstverantwoordelijk ministeries:EZ in nauwe samenwerking met SZW i.o.m.
VROM, LNV, FIN en BZBehandelingstraject in Brussel: Op 1 en 2 juni
is de mededeling als informatiepunt behandeld op de agenda van de Raad voor
de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid en Volksgezondheid gestaan. Bij voldoende
draagvlak onder de andere lidstaten en de Commissie zal Nederland streven
naar bespreking van de mededeling in de Raad voor Concurrentievermogen en
de Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid en Volksgezondheid tijdens
het inkomende Finse EU-voorzitterschap.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:In de mededeling plaatst de Commissie Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen
(MVO) in het kader van de vernieuwde Lissabonstrategie en de Duurzame ontwikkelingsstrategie.
De Commissie meldt te staan achter de vorming van een Europese Alliantie van
bedrijven en doet dit om de aandacht te vestigen op de rol van bedrijven als
voornaamste actoren in MVO. De Commissie benadrukt dat de Alliantie geen wettelijk
instrument is en dat de Commissie geen lijst bij zal houden van bedrijven
die de Alliantie steunen. De Alliantie wordt gezien als een politieke «paraplu»
voor nieuwe en bestaande MVO-initiatieven van bedrijven. Bij de voorbereiding
van de mededeling en de Alliantie is geen overleg gevoerd met vakbonden en
ngo’s, dit in tegenstelling tot de situatie bij eerdere initiatieven
zoals het Multi Stakeholder Forum (MSF). Bij het uitdragen van MVO zal de
Commissie aandacht vragen voor uitwisseling van «best practices»,
informatievoorziening, verbeteren transparantie, onderzoek en onderwijs en
ondersteuning van midden- en kleinbedrijf.Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t., betreft
een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:n.v.t., betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité: n.v.t.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Strikt genomen niet van toepassing,
het betreft een mededeling. Voor zover tot een beoordeling dient te worden
overgegaan, luidt het oordeel:positief.Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen heeft net als de Duurzaamheidsstrategie
en de Lissabonstrategie een economische, sociale en ecologische dimensie.
Het grensover-schrijdende karakter van deze thema’s maakt dat een Europese
aanpak in de rede ligt. Initiatieven op EU-niveau kunnen als katalysator werken
voor een gezond MVO-beleid in lidstaten die extra aanmoediging kunnen gebruiken.Proportionaliteit: Strikt genomen niet van
toepassing, het betreft een mededeling. Voor zover tot een beoordeling dient
te worden overgegaan, luidt het oordeel: twijfelachtig. Nederland is van mening dat de Commissie op dit terrein
zelfs wel meer ambitie mag tonen dan in deze mededeling tot uitdrukking is
gekomen.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:n.v.t.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): geen.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen),
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden:Mogelijk indirect wanneer de Alliantie leidt tot (meer) bedrijven die
op deze landen opereren met een verhoogd MVO-bewustzijn.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:De toegevoegde waarde van het Commissievoorstel ten opzichte van nationaal
beleid is uiterst gering. In de voorliggende mededeling is geen sprake van
een duidelijke grensoverschrijdende aanpak en ambitie van de Commissie, anders
dan het uitwisselen van «best practices», het zich stellen achter
bedrijven die een Alliantie moeten invullen en aandacht vragen van niet benoemde
derden voor aspecten van MVO. Deelname van bedrijven is geheel vrijblijvend.
Het is bovendien de vraag wat de toegevoegde waarde van een Europese Alliantie
is ten opzichte van al bestaande internationale initiatieven. In de mededeling
worden geen duidelijke voorstellen gedaan voor nader onderzoek, netwerkvorming
tussen kennisorganisaties in de lidstaten zoals MVO Nederland wordt niet ondersteund
en er is geen commitment nagestreefd van alle stakeholders
(bedrijven, het maatschappelijk middenveld en sociale partners).Bij voldoende steun uit andere lidstaten en de Commissie wordt gestreefd
naar agendering op de Raad voor Concurrentievermogen en Raad voor de Werkgelegenheid,
Sociaal Beleid en Volksgezondheid Sociale Raad onder het Finse voorzitterschap,
met als doel een mededeling met een duidelijke toegevoegde waarde en grensoverschrijdend
karakter.Nederland zal daarbij het volgende inbrengen:1) Op zich deelt Nederland de visie van de Commissie dat bij MVO een primaire
rol voor het bedrijfsleven is weggelegd. De overheid past een stimulerende
en faciliterende rol. Voor de effectiviteit van nationaal beleid op het gebied
van MVO is het echter van belang dat een aantal uitgangspunten en opvattingen
EU-breed gedeeld worden. Nederland is van mening dat daar dan ook de toegevoegde
waarde ligt van een EU-beleid op MVO. De vrijwilligheid van deelname van het
bedrijfsleven aan het Commissievoorstel mag niet leiden tot vrijblijvendheid,
noch op het gebied van fundamentele arbeidsnormen of de bescherming van het
milieu noch ten aanzien van duurzaam ondernemen.2) Voor een duidelijke toegevoegde waarde van deze mededeling is Nederland
van mening dat het nodig is dat de Commissie:– commitment van alle stakeholders nastreeft  en de mogelijkheid voor een meer actieve opstelling beziet op punten
als:– het uitdragen en ondersteunen van belangrijke MVO-kaders als de
OESO-richtlijnen, ILO Tripartiete Verklaring inzake Fundamentele Arbeidsnormen
en Rechten op het Werk, de Tripartiete ILO Verklaring voor MNO en het UN Global
Compact;– het verder inbedden van MVO in andere relevante beleidskaders
van de Europese Commissie, met andere woorden MVO als onderdeel opnemen binnen
andere EU beleidsterreinen;– het faciliteren van het bijeenbrengen, uitwisselen en verspreiden
van informatie over MVO met gebruikmaking van een Europees multi-stakeholder
internet forum, het aanmoedigen van een netwerk van nationale kenniscentra
op het terrein van MVO;– de financiering van verder onderzoek op MVO-gebied op bijvoorbeeld
onderwerpen als MVO en MKB, MVO in de handelsketen, MVO en de «Business
Case», MVO en ontwikkelingslanden;– het bevorderen van «capacity building» bij organisaties
die van belang zijn voor de ontwikkeling van MVO in ontwikkelingslanden zoals
het «African multi-stakeholder Forum on CSR’en het «Latin
American CSR network»;– het bevorderen van een gedeeld Europees MVO kader voor overheden
(het uitdragen van de internationale overeengekomen kaders, maar ook het opstellen
van een Europees Maatschappelijk Jaarverslag en aandacht voor MVO en overheids-inkoopbeleid)
en de stakeholders (bijvoorbeeld steun aan de verdere ontwikkeling van rapportagerichtlijnen
zoals die van het GRI, entamering van het MVO-debat bij onder andere consumentenorganisaties
en financiële instellingen, actief volgen van de voortgang van de Alliantie).Fiche 2: Verordening over koopkrachtpariteiten Titel:
Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement en de Raad tot vaststelling
van gemeenschappelijke regels voor de levering van basisgegevens over koopkrachtpariteiten
en voor de berekening en verspreiding van deze pariteiten Datum Raadsdocument:29 maart 2006 Nr. Raadsdocument:7887/06 Nr. Commissiedocument:COM(2006) 135Eerstverantwoordelijk ministerie:Economische Zaken i.o.m. FIN en SZWBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Statistiek, Raad Algemene Zaken en Externe BetrekkingenAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:De Commissie heeft volledige, actuele, betrouwbare en vergelijkbare statistische
informatie nodig voor het uitoefenen van de in het Verdrag opgedragen taken.
Daarbij moet in het bijzonder worden gedacht aan de versterking van de economische
en sociale samenhang, de bevordering van de solidariteit tussen de lidstaten,
het verkleinen van de verschillen tussen de ontwikkelingsniveaus van regio’s
en de achterstand van de minst begunstigde regio’s en de plattelandsgebieden.Verder is in de structuurfondsenverordening, verordening (EG) nr. 1260/1999
van de Raad, vastgelegd dat de Commissie het bruto binnenlands product (BBP)
moet berekenen op basis van de koopkracht. Vervolgens is in de verordening
over het Cohesiefonds (verordening (EG) nr. 1164/94 van de Raad bepaald dat
de financiële bijdrage uit het fonds voor projecten wordt bepaald op
basis van koopkrachtpariteit.Daarnaast heeft de Commissie voor de uitoefening van haar taken op het
terrein van de interne markt, het toezicht op de EMU vanuit het oogpunt van
prijsconvergentie behoefte aan vergelijkbare en betere prijsindicatoren.De verordening geeft een aantal definities, taken en verantwoordelijkheden aan voor de verzameling en de toezending van de gegevens. Het
onderhavige voorstel is een kaderverordening, de verdere – technische–
maatregelen die nodig zijn, waaronder vaststelling van een reeks minimumnormen
voor de vergelijkbaarheid, de representativiteit, en de te gebruiken methodiek,
zullen worden vastgelegd volgens de comitologieprocedure1.Het onderhavige voorstel over koopkrachtpariteiten2 (KKP’s) heeft tot doel de bestaande werkzaamheden van de lidstaten
en Eurostat in het kader van de berekening van jaarlijkse KKP’s in wetgeving
vast te leggen en daarmee aan deze werkzaamheden een rechtsgrondslag te geven.
Het voorstel bevat geen nieuwe taken behalve op het gebied van de kwaliteitscontrole
en verslaglegging. Door een rechtsgrondslag vast te stellen zullen de transparantie,
actualiteit en kwaliteit bij alle fasen van de KKP-productie zowel in de nationale
bureaus voor de statistiek als bij Eurostat worden verbeterd.Rechtsbasis van het voorstel: artikel 285,
lid 1 EG Verdrag.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:
Raad:gekwalificeerde meerderheid, EP: medebeslissing.Instelling nieuw Comitologie-comité: nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: positief, het doel van de
verordening is het uitwerken en vaststellen van gemeenschappelijke standaards
voor de productie en systematische indiening, van basisgegevens over koopkrachtpariteiten
en voor de berekening en verspreiding van deze pariteiten. Dit kan niet op
een afdoende wijze door de lidstaten afzonderlijk worden uitgevoerd, en kan
daarom beter door de Gemeenschap worden verwezenlijkt.Proportionaliteit: positief, de verordening
gaat niet verder dan nodig is om deze doelstellingen te verwezenlijken. In
de verordening zijn alleen geharmoniseerde statistische definities opgenomen.
In overleg met de lidstaten wordt een methdologische handleiding alsmede een
procedure voor de verzameling van de basisgegevens vastgesteld. Daarnaast
kunnen de lidstaten zelf beslissen welke nationale gegevensbronnen zij voor
de opstelling van de basisgegevens gebruiken.Echter, de Commissie heeft zelf noch in de toelichting, noch in de overwegingen
of in de tekst van het voorstel zelf een verwijzing naar artikel 5 van het
EG-verdrag opgenomen, waarin het subsidiariteitsbeginsel en het proportionaliteitsbeginsel
zijn vervat (zie ook de standpuntbepaling).Consequenties voor de EU-begroting:Voor de periode 2007–2013 is een totaal bedrag van € 22,7
miljoen (afgerond) gereserveerd op de begroting van de Europese Commissie;
Titel 29 statistiek onder hoofdstuk 29.02.01; productie van statistische informatie.
In het financieel memorandum wordt aangeven dat de door de Commissie gereserveerde
middelen mede worden ingezet voor de cofinanciering voor de uitvoering van
methodologische ondersteuning voor de statistische autoriteiten in de lidstaten.
De subsidies voor de lidstaten blijven beperkt tot een periode van vijf jaar
(2007–2011). Verder is een en ander ook nog afhankelijk van het Inter
Institutioneel Akkoord tussen Raad en EP en de verdeling van de Financiële
Perspectieven over individuele programma’s.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger.Op dit moment vinden de werkzaamheden voor het koopkrachtpariteiten programma
plaats op basis van een bilaterale overeenkomst tussen het CBS
en Europese Commissie (Eurostat). De jaarlijkse kosten voor de uitvoering
bedragen thans € 100 000,– Hiervan wordt thans door Europese
Commissie (Eurostat) jaarlijks op basis van cofinanciering een bedrag van € 50 000,–
vergoed. In het financieel memorandum wordt aangegeven dat deze cofinanciering
tot en met 2011 gehandhaafd blijft. De cofinanciering is onder meer bedoeld
voor het opzetten van een kwaliteitscontrole systeem, methodologische ondersteuning
alsmede de uitvoering van de enquêtecyclus. Daarna komen de kosten voor
de uitvoering van de verordening geheel ten laste van de lidstaten. Dit impliceert
dat het CBS vanaf 2012 jaarlijks additionele financiering nodig heeft
om aan de verordening te kunnen voldoen. Deze kosten hebben betrekking op
het continueren van de enquêtecyclus1 en
worden op dit moment door het CBS ingeschat op een bedrag van € 50 000,–
per jaar. Op basis van thans beschikbare informatie kan worden afgeleid dat
de toekomstige jaarlijkse budgettaire gevolgen tot een minimum beperkt zullen
blijven.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/ zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):De ontwerp verordening betekent een additionele EU-verplichting voor het
Centraal Bureau voor de Statistiek. Het voorstel bestaat voor in hoofdzaak
uit bestaand beleid. Echter l er worden additionele eisen gesteld aan de minimumnormen
voor de kwaliteit van de basisgegevens die aan Eurostat moeten worden geleverd.
Voor het merendeel voldoet het CBS al aan deze kwaliteitsnormen.Desondanks zullen op een aantal onderdelen additionele maatregelen moeten
worden genomen. Deze hebben betrekking op het samenstellen van kwaliteitsindicatoren
en verslaglegging. Daarnaast dient het CBS eens in de zes jaar informatie
te leveren over de verschillen in prijzen tussen de vier grote steden en de
rest van het land. Het CBS kan aan de verplichting voldoen zonder aanvullende
enquêtering, waardoor er geen toename van de administratieve lastendruk
zal ontstaan.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerking treden (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: Deze verordening treedt in werking
op de twintigste dag volgende op die van haar bekendmaking in het Publicatieblad
van de Europese Unie. Voor Nederland is dit haalbaar.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland staat in beginsel positief tegenover het onderhavige voorstel
en onderschrijft het belang van een wettelijke basis voor de vaststelling
van gemeenschappelijke regels voor de levering van basisgegevens over koopkrachtpariteiten
en voor de berekening en verspreiding van deze pariteiten. Hierdoor wordt
de inhoud, de kwaliteit, de vergelijkbaarheid van de koopkrachtpariteiten
alsmede de samenstelling van economische aggregaten die aan de hand van koopkrachtpariteiten
vergelijkbaar worden gemaakt, verder verbeterd.Nederland heeft echter problemen met het ontbreken van een subsidiariteits-
en proportionaliteitstoets door de Commissie. Dat er in het onderhavige voorstel
geen verwijzing is opgenomen naar het subsidiariteitsbeginsel en het proportionaliteitsbeginsel
zou kunnen worden gezien als een wijziging van het beleid van de Europese
Commissie met betrekking tot de bevoegdheden van de Gemeenschap ten aanzien
van de opstelling van communautaire statistieken zoals geregeld in artikel
285 van het EG-Verdrag. Door niet te verwijzen naar artikel 5 EG is de Commissie kennelijk van
mening dat het opstellen van communautaire statistieken een exclusieve bevoegdheid
van de Gemeenschap is. Nederland is echter van mening dat de opstelling van
communautaire statistieken als een gedeelde bevoegdheid
moet worden gezien, en dat de subsidiariteitstoets dus wel moet plaatsvinden.
Het opstellen van de communautaire statistieken is overduidelijk een gedeelde
bevoegdheid omdat, ten eerste, nationale statistieken worden aangewend ter
verwerking tot communautaire statistieken. Ten tweede, deze bevoegdheid is
gekoppeld aan de vervulling van de taken van de Gemeenschap. Er bestaat slechts
een klein aantal taken op terreinen waar de Gemeenschap exclusief bevoegd
(geworden) is om die taken uit te oefenen (bijvoorbeeld het landbouwbeleid).
Derhalve, omdat de rechtsbasis 285 EG niet uitgespitst kan worden in een exclusief
en niet-exclusief deel, moet de subsidiariteitstoets altijd
plaats hebben.De Europese Commissie zal om een toelichting worden gevraagd naar de redenen
van de boven besproken beleidswijziging. In haar huidige vorm kan Nederland
niet met het voorstel instemmen. Dit geldt voor een meerderheid van de lidstaten.Fiche 3: Mededeling betreffende de verbetering van de
economische situatie in de visserijsector Titel: Mededeling van de Commissie
aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de verbetering van de economische
situatie in de visserijsector Datum Raadsdocument:14 maart 2006 Nr Raadsdocument:7217/06Nr. Commissiedocument:COM (2006) 103Eerstverantwoordelijk ministerie:LNV i.o.m. EZ, FIN, BZBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
visserij, Landbouw- en Visserijraad (april 2006)Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Naar aanleiding van de huidige economische crisis in de zeevisserijsector
heeft de Commissie een mededeling goedgekeurd over de wijze waarop de economische
situatie in de visserij-industrie kan worden verbeterd op de korte en de lange
termijn. De crisis vloeit onder meer voort uit de in de afgelopen jaren sterk
gestegen brandstofprijzen en de dalende visserijmogelijkheden door krimpende
bestanden.Met de mededeling geeft de Commissie aan hoe de richtsnoeren voor reddings-
en herstructureringssteun aan ondernemingen in moeilijkheden worden toegepast
op de visserijsector. Let wel, hierbij gaat het om steun die de lidstaten
mogen geven aan hun eigen visserijsector, waarbij de Commissie, gezien haar
exclusieve bevoegdheid voor het Gemeenschappelijk Visserij Beleid (GVB), aan
kan geven welke interpretatie aan de regelgeving op dat gebied mag worden
gegeven. Gezien de bijzondere omstandigheden is de Commissie nu bereid bepaalde
soorten steun door lidstaten voor modernisering en uitrusting van vaartuigen
toe te staan die normaal niet zouden worden toegestaan in het kader van het
GVB (Gemeenschappelijk Visserijbeleid), het FIOV (Financieringsinstrument
voor de Oriëntatie van de Visserij. Het gaat onder meer om steun voor:– Eerste aanpassing van vistuig voor minder brandstofintensieve
visserijmethoden– Aanschaf en installatie van apparatuur om de brandstofefficiëntie
te verbeteren– Enkele maatregelen voor het efficiënter gebruik van brandstoffen
(waaronder vervanging van motoren onder enkele weinig beperkende voorwaarden). De mededeling gaat ook in op lange termijn maatregelen en initiatieven.
Voor het overgrote deel zijn dit lopende zaken op het gebied van herstel van
de visbestanden en duurzame visserijmethoden. Het meest interessant en vernieuwend
is het initiatief met betrekking tot economisch beheer van de visserij. De
Commissie kondigt een debat op communautair niveau aan op basis van een nog
dit jaar te presenteren Commissie-mededeling. Het betreft hier onder meer
de wijze waarop de lidstaten hun vangstrechten beheren.Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t., het
betreft een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: n.v.t., het betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité: n.v.t.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: N.v.t., want het visserijbeleid
is een exclusieve bevoegdheid van de Gemeenschap. Daar waar het gaat om de
drempels en interpretatie van staatssteun heeft de Commissie eveneens een
exclusieve bevoegdheid.Proportionaliteit: Strikt genomen niet van
toepassing want het betreft een mededeling. De beoordeling van de proportionaliteit
komt aan de orde op het moment dat er concrete herzieningsvoorstellen op tafel
liggen. Echter, als deze interpretatie daadwerkelijk wordt omgezet naar concrete
verruiming van de steunmogelijkheden (via het EVF), dan is wat Nederland betreft
proportionaliteit twijfelachtig.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger: geen. Indien steun voor de vervanging van motoren in het toekomstige
EVF wordt opgenomen èn Nederland een nationale subsidieregeling voor
de vervanging van motoren openstelt, dan zal voor de dekking van de kosten
daarvan een voorstel worden ingediend conform de regels budgetdiscipline.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhavingen
en/of sanctionering):De steun die lidstaten kunnen geven is nationale steun volgens de reguliere
richtsnoeren voor bedrijven in nood op basis van een herstructureringsplan
dat de lidstaat indient bij de Commissie. Deze voorwaarde betekent ook dat
daarmee niet alle bedrijven voor deze nationale reddingssteun in aanmerking
zullen kunnen komen.In de mededeling maakt de Commissie geen melding van een verhoging van
de «de minimis» steun. Veel lidstaten hebben de Commissie gevraagd
de drempel aanmerkelijk te verhogen. Deze drempel is nu voor de landbouw-
en visserijsector nog (maximaal) € 3 000.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland is net als de Commissie van mening dat hervorming van de sector noodzakelijk is, maar stelt dat steun vooral gericht moet zijn
op de lange termijn en bij moet dragen aan een duurzame balans tussen economie
en ecologie. Nederland maakt zich zorgen over het gelijke speelveld in de
EU naar aanleiding van deze mededeling, en betreurt het dat de Commissie deze
mededeling heeft losgekoppeld van de brede discussie die wordt gevoerd over
het Europees Visserijfonds (EVF), waar onder andere over steunmaatregelen
wordt onderhandeld. Nederland vindt dat de discussie over de vervanging van
motoren verder gevoerd zou moeten worden in het kader van het voorstel voor
het EVF. Met name ten aanzien van verruiming van steunmaatregelen voor modernisering
en nieuwbouw verzet Nederland zich tegen nadere uitholling van het EVF-voorstel.
De gevreesde capaciteitstoename zou immers in strijd zijn met de doelstellingen
van het hervormde GVB. Daarbij is de inzet van de Commissie in de WTO-onderhandelingen
over visserijsubsidies juist om vervanging van motoren in de toekomst te beschouwen
als verboden subsidies, zeker als dit leidt tot meer vangstcapaciteit. Over
het feit dat geen steun voor nieuwbouw mogelijk is, bestaat consensus in de
Raad. Nederland is, met het oog op compromisvorming in de Raad over het EVF-voorstel,
bereid steun voor vervanging van motoren te overwegen, maar alleen mits dit
geschiedt op een capaciteitsneutrale wijze en onder striktere voorwaarden
dan de Commissie voorstelt, bijvoorbeeld door introductie van een minimumleeftijd
voor te vervangen motoren, een scherpere in/out ratio (minder vermogen nieuwe
motoren) en een beperking van de periode waarin vervanging mogelijk is.Nederland zal zich in de gedachtewisseling over de verbetering van de
economische situatie in de visserijsector kritisch opstellen. De zuidelijke
en de nieuwe lidstaten vormen een blok om de afspraken uit 2002 over het GVB
en het FIOV gedeeltelijk of geheel weer terug te draaien (onder meer nieuwbouwsteun
weer toestaan). De energiecrisis in de visserijsector draagt er echter toe
bij dat lidstaten hun positie met name ten aanzien van (energiezuinige) motoren
aanpassen.Nederland heeft tot nu toe grote terughoudendheid bepleit, en zal dat
ook blijven doen.Fiche 4: Mededeling over richtsnoeren betreffende detachering
van werknemers Titel: Mededeling van de Commissie – Richtsnoeren betreffende
de detachering van werknemers met het oog op het verrichten van diensten Datum Raadsdocument:26 april 2006 Nr Raadsdocument:8666/06 Nr. Commissiedocument:COM(2006) 159Eerstverantwoordelijk ministerie:Sociale Zaken en Werkgelegenheid i.o.m.
EZ, BZK, BZ, LNV, FIN, V&W, OCW, VWS en JUSTBehandelingstraject in Brussel: nog niet geagendeerd
voor Raadsvergaderingen.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Naar aanleiding van een op 16 februari 2006 door het Europees Parlement
aangenomen wetgevingsresolutie over het voorstel voor een richtlijn betreffende
diensten op de interne markt (hierna: Dienstenrichtlijn), waarvoor de Commissie
begin 2004 een voorstel indiende bij de Raad en het Europees Parlement, heeft
de Commissie een gewijzigd voorstel ingediend waarin de artikelen 24 en 25
van het oorspronkelijke voorstel niet meer voorkomen. Genoemde artikelen bevatten
specifieke bepalingen betreffende de detachering van werknemers (uit zowel
lidstaten als derdelanden). Aangezien diensten van uitzendbureaus
niet onder de werkingssfeer van de dienstenrichtlijn zullen vallen1, mogen lidstaten zelf vereisten (o.a. vergunningsvereisten)
blijven stellen aan buitenlandse uitzendbureaus. De Commissie heeft hierbij
toegezegd richtsnoeren vast te stellen om het bestaande Gemeenschapsrecht
inzake de in de artikelen 24 en 25 behandelde administratieve procedures te
verduidelijken.Het doel van deze mededeling is om lidstaten, ondernemingen en werknemers
door middel van richtsnoeren duidelijkheid te bieden over hun rechten en plichten
wanneer werknemers naar een andere lidstaat worden gedetacheerd. Aan de hand
van jurisprudentie van het Hof van Justitie geeft de Commissie richtsnoeren
ten aanzien van controlemaatregelen door de ontvangende lidstaat, samenwerking
inzake informatie-uitwisseling en handhaving in geval van niet-naleving van
verplichtingen op grond van richtlijn 96/71/EG (de Detacheringsrichtlijn).
Ontvangende lidstaten kunnen van de buitenlandse dienstverleners verlangen
dat zij zich aan bepaalde controlemaatregelen onderwerpen. Deze maatregelen
mogen echter geen ongerechtvaardigde en onevenredige beperkingen van het vrij
verkeer van diensten inhouden. Zo is het niet toegestaan de eis te stellen
om over een vertegenwoordiger op het grondgebied van de ontvangende lidstaat
te beschikken en de verplichting om een vergunning aan te vragen of te registreren.
Volgens de Commissie mogen ontvangende lidstaten van de dienstverlener wél
verlangen dat er een verklaring met een melding gemaakt wordt van de detachering
uiterlijk bij het begin van de werkzaamheden met inachtneming van het evenredigheidsbeginsel.
Aanbieders van diensten kunnen voorts door het gastland verplicht worden om
documenten zoals een overzicht van gewerkte uren en documenten in verband
met de veiligheid en gezondheid op het werk op de werkplek te hebben.De landen van oorsprong zijn verplicht om loyaal samen te werken met de
autoriteiten in de ontvangende landen. Deze laatsten moeten alle informatie
verkrijgen die zij nodig hebben voor controles en bestrijding van illegale
activiteiten. Ten aanzien van samenwerking inzake informatie uitwisseling
verzoekt de Commissie de lidstaten om de informatie over toe te passen arbeidsvoorwaarden
gemakkelijker toegankelijk te maken. Voorts moeten verbindingsbureau’s
en toezichtsinstellingen in staat zijn hun taken daadwerkelijk te vervullen.Met betrekking tot de handhaving en controle op niet-naleving verzoekt
de Commissie de lidstaten om zich ervan te vergewissen dat er een adequaat
systeem van handhaving en controle aanwezig is. De Commissie zal met de lidstaten
werken aan een verbetering van de grensoverschrijdende samenwerking tussen
de arbeidsinspecties op onder de Detacheringsrichtlijn vallende gebieden.Om de ontwikkeling van de situatie in de lidstaten ten aanzien van de
tenuitvoerlegging van deze richtsnoeren te volgen en een objectieve evaluatie
te kunnen maken op grond van de mededeling zal de Commissie onder meer een
questionnaire toezenden aan de lidstaten en sociale partners, en binnen 12
maanden een evaluatierapport uitbrengen. De Commissie roept de lidstaten op
hun nationale wetgeving door te lichten op conformiteit met de richtsnoeren.Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t. het betreft
een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: n.v.t., betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité: n.v.t.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Strikt genomen niet van toepassing,
het betreft een mededeling. Voor zover tot een beoordeling dient te worden
overgegaan, luidt het ordeel positief. De mededeling ziet op
de naleving van richtlijn 96/71/EG in het kader van de interne markt. In dit
kader geeft de Commissie nog eens aan waar, gezien de regelgeving en de jurisprudentie,
de lidstaten zich aan dienen te houden bij grensoverschrijdende in- en uitlening
van personeel. Deze verheldering past binnen het subsidiariteitsbeginsel.Proportionaliteit: Strikt genomen niet van
toepassing, het betreft een mededeling. Voor zover tot een beoordeling dient
te worden overgegaan, luidt het oordeel positief. Deze mededeling is een geschikt
instrument om de reikwijdte van de bestaande regelgeving hernieuwd onder de
aandacht van de lisstaten te brengen.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:n.v.t.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): n.v.t.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland is een voorstander van een volledige operationele interne markt
voor diensten. Nederland verwelkomt dan ook de richtsnoeren van de Commissie
op het gebied van de controle door het gastland. Nederland is geen voorstander
van het instellen van een meldingsplicht voor personeel uit EU-lidstaten waarvoor
wel vrij verkeer van werknemers geldt: de oude EU-15, Malta en Cyprus.Daarnaast is Nederland voorstander van intensivering van de samenwerking
tussen de landen van oorsprong en ontvangende lidstaten op het gebied van
informatie-uitwisseling ter bestrijding van illegale activiteiten en oneerlijke
arbeidsvoorwaarden. Daartoe worden thans ook door Nederland (SZW) initiatieven
ontwikkeld die nog dit jaar zullen moeten leiden tot afspraken met de meest
betrokken lidstaten (Polen, Tsjechië, Hongarije, Slowakije, Duitsland,
en Frankrijk) over de uitwisseling van gegevens met betrekking tot grensoverschrijdend
verkeer van werknemers. Deze gegevensuitwisseling vindt echter zijn begrenzing
in het nationale wettelijke stelsel. Nederland heeft immers een model waarin
de Arbeidsinspectie (tevens zijnde het verbindingsbureau ex art. 4 Detacheringsrichtlijn)
geen wettelijke handhavingstaak heeft met betrekking tot algemeen verbindend
verklaarde (AVV) CAO-bepalingen en het wettelijk minimumloon. Het zijn de
CAO-partijen die deze controle op naleving voor hun rekening moeten nemen.
Ten aanzien van dit punt wordt opgemerkt dat NL zijn model van handhaving
niet zal wijzigen: controle op naleving van CAO-bepalingen en ge-AVV’de
CAO-bepalingen (waarvan die welke de harde kern van arbeidsvoorwaarden betreffen
ook van toepassing zijn op buitenlandse werknemers die tijdelijk werkzaamheden
verrichten in NL in het kader van grensoverschrijdende dienstverlening) blijft
verantwoordelijkheid van de CAO-partijen zelf.Met de nieuwe opzet van de Dienstenrichtlijn, en de daarmee gepaard gaande
intrekking van de artikelen 24 en 25 van de richtlijn, valt uitzendarbeid
niet langer onder de werking van die dienstenrichtlijn. Zonder nadere actie
zou dit met zich kunnen brengen dat grensoverschrijdende uitzendarbeid aan
meer beperkingen onderhevig zouden kunnen worden. De in voorliggende mededeling
aangekondigde questionnaire en evaluatierapportage moeten als een compensatie
worden beschouwd voor dit risico. Deze instrumenten kunnen worden gebruikt
om het afschaffen van regels te realiseren die een belemmerende werking hebben
op de vrijheid van vestiging van uitzendbureaus.Ten aanzien van de toegankelijkheid van informatie is Nederland reeds
bezig met het verbeteren van websites conform de suggestie van de Commissie:• Engelstalige SZW-website wordt aangepast: Deze site zal worden
voorzien van alle relevante informatie voor buitenlandse werknemers die op
zoek zijn naar resp. werk hebben gevonden in Nederland. Op de site zal tevens
aandacht worden besteed aan de arbeidsvoorwaarden van buitenlandse werknemers
die in het kader van grensoverschrijdende dienstverlening tijdelijk werkzaamheden
verrichten in Nederland (i.c. de Detacheringsrichtlijn en allerlei aanverwante
zaken zoals , bijvoorbeeld de E101-verklaring.).Sociale partners wordt de mogelijkheid geboden om Engelstalige teksten
(onder andere AVV, de CAO bepalingen en hun relatie met de detacheringsrichtlijn)
via de website toegankelijk te maken.Fiche 5: Mededeling over sociale diensten van algemeen
belang Titel: Mededeling van de Commissie – Uitvoering van het communautaire
Lissabon-programma:Sociale diensten van algemeen belang in de Europese Unie Datum Raadsdocument:5 mei 2006 Nr Raadsdocument:9 038/06 Nr. Commissiedocument:COM(2006) 177Eerstverantwoordelijk ministerie:Sociale Zaken en Werkgelegenheid i.o.m.
BZK, BZ, OCW, LNV, FIN, EZ, VWS. VROM, IPOBehandelingstraject in Brussel: Sociaal Beschermingscomité
(SPC) en Raad WSBVCAchtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Deze mededeling is aangekondigd in het witboek over diensten van algemeen
belang (COM(2004) 374) van 12 mei 2004. In het witboek was aangegeven
dat de Commissiemededeling zowel de sociale als de gezondheidsdiensten van
algemeen belang zou betreffen. Aangezien de Commissie voor gezondheidsdiensten
een specifiek initiatief heeft aangekondigd, betreft deze mededeling primair
sociale diensten. De mededeling spreekt echter ook expliciet over diensten
in het kader van de langdurende zorg. Het is van belang om de samenhang tussen
de toekomstige mededeling van de Commissie voor gezondheidsdiensten en deze
mededeling goed in het oog te houden.Doel van de mededeling is om de specifieke kenmerken van sociale diensten
van algemeen belang te identificeren en de relatie van deze diensten tot het
EU recht te verduidelijken.De link tussen het herziene voorstel voor een kaderrichtlijn diensten
en deze Commissiemededeling bestaat erin, dat van de reikwijdte van de dienstenrichtlijn
sociale diensten zijn uitgesloten, voor zover dit betreft sociale huisvesting,
kinderopvang en steun aan families en personen in nood.Modernisering van sociale diensten is een van de belangrijkste zaken binnen de EU. Deze diensten dragen bij aan een versterking van de
sociale cohesie, maar door de creatie van banen vormen deze diensten ook een
integraal onderdeel van de Lissabonstrategie. Daarbij geeft de Commissie aan
wat zoal kan worden verstaan onder sociale diensten. Hiertoe onderscheidt
zij twee hoofdcategorieën, die worden verduidelijkt aan de hand van een
niet-limitatieve opsomming, te weten:1. Wettelijke en aanvullende regelingen sociale zekerheid welke de belangrijkste
risico’s van het leven behelzen, zoals gezondheid, werkloosheid, ouder
worden, pensionering, ongevallen op het werk en handicap;2. Andere diensten die direct aan een persoon worden verleend en faciliterend
zijn bij sociale insluiting en fundamentele rechten. Gedacht kan worden aan;– hulp bij persoonlijke crises (zoals schulden, werkloosheid, drugsverslaving
en scheiding);– reïntegratie in de samenleving (zoals rehabilitatie, taaltrainingen
voor immigranten en arbeidsmarktgerichte trainingen en reïntegratie);– integratie in de samenleving van mensen met langdurige gezondheidsproblemen
of een handicap;– sociale huisvesting (huisvesting voor achterstandsgroepen of sociaal
kansarme groepen). Beoogd is om onderwijs en training buiten de reikwijdte
van deze mededeling te laten.Sociale diensten worden niet duidelijk als afzonderlijke categorie in
het EG-Verdrag erkend1, maar deze diensten dragen
wel bij aan belangrijke waarden en doelstellingen van de EU, zoals een hoog
niveau van werkgelegenheid en sociale bescherming, gelijkheid en cohesie.
Organisatorische karakteristieken waarvan bij bovengenoemde diensten vaak
sprake is zijn ondermeer het solidariteitsprincipe, het feit dat het vaak
gepersonaliseerde diensten betreft, dat het vaak not-for-profit organisaties
zijn, dat vaak sprake is van participatie van vrijwilligers, gebaseerd op
culturele tradities van een land/regio, asymmetrische relatie tussen aanbieder
en ontvanger en vaak financiering van een derde partij nodig is.Hoewel sociale diensten in verschillende lidstaten verschillend zijn georganiseerd,
zijn wel algemene trends in modernisering waarneembaar. Dit zijn 1) benchmarking,
kwaliteitsverbetering en gebruikersparticipatie 2) decentralisatie 3) overdracht
van publieke taken naar private partijen, waarbij de rol van de overheid verandert
in die van aanbieder in die van reguleerder 4) ontwikkeling van publiek/private
partnerschappen en gebruik van andere financieringsbronnen ter aanvulling
van publieke financiering.Modernisering heeft in de lidstaten geleid tot de introductie van marktmechanismen,
waardoor men meer te maken heeft met de EU-regels voor mededinging en staatssteun.
De Commissie wijst daarbij op Hofjurisprudentie, waarin is verduidelijkt dat
het EG-Verdrag lidstaten de ruimte laat om zelf het algemeen belang te definiëren
en te bepalen hoe zij diensten van algemeen belang willen organiseren. Hierbij
dient wel sprake te zijn van transparantie; mag men het begrip algemeen belang
niet misbruiken en dienen de regels van het EG-verdrag in acht te worden genomen
(zoals het beginsel van nondiscriminatie of de aanbestedingsregels).Wanneer sprake is van een economische activiteit, dan dient men bij de
organisatie van deze diensten bovendien rekening te houden met de principes
van vrij verkeer en vrije vestiging en mededingingsregels. De mededeling verwijst
naar Hofjurisprudentie op het gebied van mededingingsrecht, vrij verkeer van
diensten en van vestiging, waarin is verduidelijkt wanneer sprake is van een
economische activiteit. Aangezien voor wat betreft het vrij verkeer van diensten
een kenmerk van een economische activiteit is dat er een betaling tegenover
staat (hetzij door de gebruiker van de dienst, hetzij door een derde partij),
concludeert de Commissie dat bijna alle sociale diensten kwalificeren
als economische activiteit in de zin van het vrij verkeer van diensten en
vrije vestiging. De Commissie geeft aan dat, ondanks de jurisprudentie en
EG-wetgeving, het begrip «economische activiteit» een bron van
onzekerheid is voor overheden en uitvoerende instanties, een onzekerheid die
niet volledig kan worden weggenomen.In Annex 2 bij de Mededeling worden de jurisprudentie en verdere ontwikkelingen
besproken over de mededingingsregels (staatssteun, anti-trust) en de regels
van de interne markt (vrijheid van vestiging en vrijheid van dienstverlening
en aanbesteding) van het EG-verdrag. In de mededeling zelf vermeldt de Commissie
een aantal veelvoorkomende situaties, die zij als volgt omschrijft:Delegatie van een dienst van algemeen belang aan een externe
organisatieIn dat geval dienen de beginselen van transparantie, gelijke behandeling
en proportionaliteit en de aanbestedingsrichtlijnen in acht te worden genomen.
De gesignaleerde moeilijkheden om bij sociale diensten tevoren technische
specificaties vast te stellen, kunnen worden verholpen door alleen het te
bereiken doel vast te stellen.Financiële compensatie voor vervulling van een taak
van algemeen belang door extern lichaamDe overheid kan besluiten aan een extern lichaam voor de uitvoering van
een taak van algemeen sociaal belang, compensatie te bieden. Ten vervolge
op een uitspraak van het Hof in de zaak Altmark, heeft de Commissie in een
Beslissing vastgesteld onder welke voorwaarden de compensatie verenigbaar
is met de mededingingsregels en derhalve vrijgesteld is van verplichte notificatie1. Hiervan kan uitsluitend worden gebruik gemaakt indien
de diensten tevoren op basis van een officieel besluit met een taak van algemeen
belang zijn belast. In de Beslissing worden lidstaten aangespoord dergelijke
opdrachten expliciet te doen plaatsvinden, zodat zowel bij de diensten zelf
als bij de gebruikers, hierover helderheid bestaat.MarktreguleringMarktregulering kan nodig zijn, wanneer de uitvoering van een dienst van
algemeen belang aan private partijen wordt overgelaten. Men dient daarbij
de vrijheid van vestiging en het vrij verkeer van diensten (art. 43 en 49
van het EG-Verdrag) te respecteren, hetgeen ook geldt voor sociale diensten
die uitgezonderd zijn van de reikwijdte van de dienstenrichtlijn. Het Hof
heeft echter sociaal beleid als rule of reason erkend, hetgeen betekent dat
door een lidstaat zekere eisen mogen worden gesteld, mits deze objectief,
non-discriminatoir, proportioneel en tevoren bekendgemaakt zijn.Verenigbaarheid van uitoefening van een taak van algemeen
belang met toetredingsregels tot de marktTenslotte biedt artikel 86.2 van het EG-Verdrag flexibiliteit om in bepaalde
gevallen beperking van markttoegang toe te staan als dit nodig is voor een
goede uitoefening van de taak van algemeen belang. Daartoe is wel vereist
dat de lidstaten helder aangeven wat de relatie is tussen enerzijds de lasten
en verplichtingen die uit de algemeen belang taak voortvloeien en anderzijds
de hierdoor noodzakelijke marktbeperkingen.Tot slot kondigt de Commissie een consultatie van lidstaten en alle belanghebbenden
aan, om dieper in te gaan op de specifieke kenmerken van sociale diensten
en hoe hiermee rekening kan worden gehouden bij het definiëren van het
algemeen belang en de ervaringen met de relatie met het Gemeenschapsrecht.
Ook kondigt de Commissie een tweejaarlijks rapport aan om de ervaringsuitwisseling
en kennisvergroting te stimuleren. Begin 2006 is de Commissie
met de studie gestart, waarvan het rapport eind 2007 zal verschijnen. Het
doel is om beter rekening te houden met de diversiteit aan sociale diensten.Rechtsbasis van het voorstel: n.v.t., betreft
een mededeling.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:n.v.t., betreft een mededeling.Instelling nieuw Comitologie-comité: n.v.t.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: Strikt genomen niet van toepassing,
het betreft een mededeling. Voor zover tot een beoordeling dient te worden
overgegaan luidt het oordeel positief. De Commissie bevestigt in de mededeling
nog een keer dat het op grond van het subsidiariteitsbeginsel aan de lidstaten
is om het algemeen belang te definiëren en te bepalen hoe diensten van
algemeen belang te organiseren. Om de relatie met het Gemeenschapsrecht, waar
lidstaten aan gehouden zijn, te verduidelijken, worden in de mededeling en
annex 2 de belangrijkste Verdragsartikelen en betreffende Hofjurisprudentie
genoemd.Proportionaliteit: Strikt genomen niet van
toepassing, het betreft een mededeling. Voor zover tot een beoordeling dient
te worden overgegaan, luidt het oordeel positief. De mededeling vormt een
eerste stap bij de verduidelijking van de relatie van sociale diensten van
algemeen belang en het Gemeenschapsrecht. Ook de aangekondigde consultatie
als vervolgstap, alvorens bezien kan worden of verdere wettelijke stappen
nodig zijn, kan in het licht van proportionaliteit positief beoordeeld worden.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:n.v.t.Contactambtenaar financiële afdeling (FEZ): n.v.t.Vervolgtraject financiële afspraken:
n.v.t.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): n.v.t.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: n.v.t.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland verwelkomt de Commissiemededeling als eerste formele stap van
de Commissie op het terrein van verduidelijking van de relatie van sociale
diensten van algemeen belang tot het Gemeenschapsrecht. Dit onderwerp, dat
ligt op het snijvlak van bescherming van sociale belangen enerzijds en marktbelangen
anderzijds, zal de aandacht blijven vragen, mede ook door de aangekondigde
consultatie en het tweejaarlijks Commissierapport. Voor de Nederlandse situatie
kan hierbij gedacht worden aan aandachtsgebieden als ontwikkeling van marktmechanismen
in (delen van) de zorg en sociale zekerheid. Nederland zal blijven streven naar een juiste balans tussen het goed functioneren
van de interne markt en het waarborgen van een adequaat niveau van sociale
bescherming.Ook is Nederland het ermee eens dat de Commissie in haar mededeling nog
eens benadrukt dat lidstaten de vrijheid hebben te bepalen wat zij als sociale
diensten van algemeen belang aanmerken en hoe zij deze sociale diensten van
algemeen belang inrichten.Nederland zal streven naar verduidelijking over de uitzondering van onderwijs
en training van de mededeling, vooral in verband met de vraag 1) of en in
hoeverre het hoger onderwijs is uitgezonderd en 2) of diensten die direct
zijn gerelateerd aan onderwijs en training, zoals leerlingopvang op scholen,
ook zijn uitgezonderd.Tot slot is Nederland het eens met de Commissie dat eerst de verdere consultatie
moet worden afgewacht, alvorens kan worden besloten of wettelijke stappen,
zoals een kaderrichtlijn voor sociale diensten van algemeen belang, nodig
of wenselijk zijn. Nederland is op dit moment niet overtuigd van de noodzaak
of wenselijkheid van een kaderrichtlijn, mede gelet op de eerdere Nederlandse
positie in het kader van het witboek DAB1.Fiche 6: Richtlijn betreffende wettelijke aansprakelijkheid
en financiële zekerheden van scheepseigenaars Titel:Voorstel voor een
richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de wettelijke
aansprakelijkheid en financiële zekerheden van scheepseigenaars Datum Raadsdocument:2 februari 2006 Nr Raadsdocument:5907/06Nr. Commissiedocument:COM(2005) 593Eerstverantwoordelijk ministerie:Verkeer en Waterstaat in nauwe samenwerking
met Justitie i.o.m. FIN, BZ, LNV en VROMBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Vervoer; Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie; komend EU voorzitter Finland
(2e helft 2006) heeft nog niet aangegeven of het dit voorstel zal gaan behandelen.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Het voorstel is onderdeel van het eind 2005 door de Commissie gepresenteerde
derde EU pakket inzake maritieme veiligheid dat in totaal zes voorstellen
voor richtlijnen en één voor een verordening omvat. Naar aanleiding
van het incident met de olietanker Erika in 1999 voor de Franse kust is inmiddels
al veel EU-wetgeving op het terrein van maritieme veiligheid en het voorkomen
van verontreiniging door de scheepvaart opgebouwd (de zgn. Erika I en II pakketten).
Dit derde pakket moet, aldus de Commissie, de resterende gaten in EU-wetgeving
dichten en daarmee verder bijdragen aan het verhogen van de maritieme veiligheid
en het voorkomen van verontreiniging door de scheepvaart in Europese wateren.Doel van het voorstel is op Europese schaal een regeling op te stellen
voor de wettelijke aansprakelijkheid van scheepsexploitanten (i.e. eigenaar
of enige andere organisatie of persoon verantwoordelijk voor de exploitatie
van een schip). Daartoe wordt voorgesteld dat lidstaten het internationale
1996 Limitatieverdrag inzake de beperking van de aansprakelijkheid voor maritieme
vorderingen zo snel mogelijk ratificeren. Daarnaast wordt voorgesteld dit
Limitatieverdrag op te nemen in Gemeenschapswetgeving. Het voorstel voorziet
ook in een hogere aansprakelijkheid voor schepen die de vlag voeren van een
land dat geen partij is bij het Limitatieverdrag. Verder wordt voorgesteld
de aansprakelijkheidsregeling aan te vullen met een systeem waarbij scheepsexploitanten
worden verplicht zich te verzekeren. Dit laatste geldt zowel de exploitanten
van schepen die de vlag van een lidstaat voeren als exploitanten van schepen
die de vlag van een derde land voeren en die de exclusieve economische zone
(of een gelijkwaardige zone) van een lidstaat binnenvaren.Rechtsbasis van het voorstel: art. 80(2) EG.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: Raad: gekwalificeerde meerderheid, EP: medebeslissingsprocedure.Instelling nieuw Comitologie-comité: nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: twijfelachtig, weliswaar betreft
het hier een transnationale kwestie maar het blijft de voorkeur verdienen
om, gelet op het mondiale karakter van de scheepvaartsector, aansprakelijkheids-
en verzekeringsvraagstukken op scheepvaartgebied in internationaal verband
(i.e. de Internationale Maritieme Organisatie/IMO) te regelen. Aansprakelijkheidsvraagstukken
zijn voor de maritieme sector van groot economisch belang, indien aansprakelijkheidslimieten
te hoog zijn kan vervoer per schip niet meer rendabel worden uitgevoerd. Daarnaast
is van groot belang dat schade veroorzaakt door scheepvaart aan milieu, opvarenden
en omstanders op adequate en efficiënte wijze wordt vergoed en wordt
bijgedragen aan een goed imago van de sector. Voor Nederland zijn in dit opzicht
de reeds bestaande IMO aansprakelijkheidsverdragen en het komende verdrag
inzake wrakopruiming voldoende en adequate regelingen.Proportionaliteit: negatief, invoering door
middel van een richtlijn van een verzekeringsplicht (overigens zonder te expliciteren
waarvoor moet worden verzekerd) is naast incorporatie van het reeds geldende
1996 Limitatieverdrag in alleen EU-verband disproportioneel in het verlengde
van wat er op dit gebied reeds internationaal in IMO verband is afgesproken
(bestaande IMO aansprakelijkheidsverdragen alsmede ontwerp-verdrag wrakopruiming) . Nederland bereidt momenteel de goedkeuring van dit
verdrag voor dat reeds in werking is getreden. Opname van het verdrag in gemeenschapswetgeving
voegt niets toe aan de uniforme internationale toepassing van het verdrag
ten aanzien van de internationaal betrokken scheepvaartbelangen.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Invoering van een verzekeringsverplichting voor de algehele scheepvaart
zal aanzienlijke additionele administratieve kosten meebrengen voor het bedrijfsleven
en met uitgifte belaste overheidsinstanties. Deze kosten worden veroorzaakt
door de informatieplichten waaraan het bedrijfsleven moet voldoen om een certificaat
te krijgen. Daarnaast bestaan de kosten uit het opzetten van een systeem om
certificaten af te geven (i.e. de afgifte van certificaten voor een groot
gedeelte van de Nederlandse vloot, de afgifte van certificaten voor buitenlandse
schepen) en de controle op certificaten.Onduidelijk hierbij is nog hoe moet worden omgegaan met schepen die door
de nationale wateren varen maar niet een nationale haven aandoen.De Commissie heeft een impact assessment gepubliceerd over dit voorstel.
VenW zal aan de hand hiervan nader onderzoeken wat voor Nederland de kwantitatieve
consequenties zijn voor de kosten en administratieve lasten. Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): Voor de implementatie van deze richtlijn zal
Boek 8 BW moeten worden aangepast. Er moet verder bezien worden of er nog
uitvoeringswetgeving nodig is voor het regelen van de aanwijzing van «bevoegde
instantie», de afgifte van certificaten en de handhaving.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid: Voorgestelde implementatietermijn:
18 maanden.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland betwijfelt de toegevoegde waarde van dit voorstel. Nederland
is er namelijk voorstander van om op het terrein van de aansprakelijkheid
zoveel mogelijk aan te sluiten bij lopende internationale ontwikkelingen in
plaats van een nieuwe regeling in EU-kader. De Nederlandse inzet is dan ook
in eerste instantie gericht op internationaal optreden.Aansprakelijkheidsvraagstukken zijn voor de maritieme sector van groot
economisch belang, indien aansprakelijkheidslimieten te hoog zijn kan vervoer
per schip niet meer rendabel worden uitgevoerd. Daarnaast is van groot belang
dat schade veroorzaakt door scheepvaart aan milieu, opvarenden en omstanders
op adequate en efficiënte wijze wordt vergoed en wordt bijgedragen aan
een goed imago van de sector. Voor Nederland zijn in dit opzicht de reeds
bestaande IMO aansprakelijkheidsverdragen en het komende verdrag inzake wrakopruiming
voldoende en adequate regelingen. Het 1996 Limitatieverdrag regelt specifiek
de globale beperkingsmogelijkheid van aansprakelijkheid en is als zodanig
een afdoende regeling die zich anders dan de eerstgenoemde specifieke regelingen
verder niet behoort in te laten met de basis van de aansprakelijkheid zelf
of de verplichte verzekering daarvoor. Nederland bereidt momenteel de goedkeuring
van dit verdrag voor dat reeds in werking is getreden. Opname van verdrag
in gemeenschapswetgeving voegt niets toe aan uniforme internationale toepassing
van het verdrag ten aanzien van de internationaal betrokken scheepvaartbelangen.Door het voorstel wordt enerzijds bepleit voor een van het bestaande 1996
Limitatieverdrag afwijkende doorbreking in geval van schepen die niet onder
de vlag van een partijstaat bij het 1996 verdrag varen. Dit lijkt overbodig
en kan efficiënter worden bereikt door amendering van het bestaande verdrag.
Daarnaast wordt voorgesteld om voor alle onder de beperkingsmogelijkheden
van het verdrag vallende vorderingen een verzekeringsplicht in te voeren.
Anders dan bij de reeds bestaande of toekomstige internationale aansprakelijkheidsregelingen
(w.o. CLC, HNS, Bunkers, Athene, wrakopruiming) is niet duidelijk voor wie,
voor wat, ten behoeven van wie, wanneer etc. deze geldt. Daarnaast wordt de
verzekeringsplicht niet vergezeld van een adequate en toereikende regeling
van de aansprakelijkheid en mist een twee keer zo hoge verzekeringsplicht
dan de toepasselijke aansprakelijkheidslimiet volledig doel. Anders dan in
het voorstel van de Commissie is Nederland verder voorstander van het hanteren
van een bepaalde in internationaal verband te regelen standaard voor de voorgestelde
afgifte en erkenning van verzekeringscertifcaten. Daarbij is het kabinetsbeleid
om de administratieve lasten zo laag mogelijk te houden. Nederland is ook
kritisch ten aanzien van het voorstel wegens de verwachte aanzienlijke additionele
kosten voor het bedrijfsleven en met uitgifte belaste overheidsinstanties. Fiche 7: Verordening betreffende de aansprakelijkheid
vervoerders passagiers over zee Titel:Voorstel voor een verordening van het
Europees Parlement en de Raad betreffende de aansprakelijkheid van vervoerders
van passagiers over zee en de binnenwateren bij ongevallen Datum Raadsdocument:27 februari 2006 Nr Raadsdocument:6827/06Nr. Commissiedocument:COM(2005) 592Eerstverantwoordelijk ministerie:Verkeer en Waterstaat in nauwe samenwerking
met Justitie i.o.m. FIN, BZ, BZK en VROMBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep
Vervoer; Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie; komend EU voorzitter Finland
(2e helft 2006) heeft nog niet aangegeven of het dit voorstel zal gaan behandelen.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Het voorstel is onderdeel van het eind 2005 door de Commissie gepresenteerde
derde EU pakket inzake maritieme veiligheid dat in totaal zes voorstellen
voor richtlijnen en één voor een verordening omvat. Naar aanleiding
van het incident met de olietanker Erika in 1999 voor de Franse kust is inmiddels
al veel EU-wetgeving op het terrein van maritieme veiligheid en het voorkomen
van verontreiniging door de scheepvaart opgebouwd (de zgn. Erika I en II pakketten).
Dit derde pakket moet, aldus de Commissie, de resterende gaten in EU-wetgeving
dichten en daarmee verder bijdragen aan het verhogen van de maritieme veiligheid
en het voorkomen van verontreiniging door de scheepvaart in Europese wateren.Het voorstel beoogt de totstandkoming van een uniforme, communautaire
aansprakelijkheidsregeling voor het vervoer van passagiers over zee en de
binnenwateren. Daartoe wordt voorgesteld het bestaande Verdrag van Athene
2002 (i.e. Verdrag van Athene inzake het vervoer van passagiers en hun bagage
over zee van 1974 zoals gewijzigd bij het Protocol van 2002) in Gemeenschapsrecht
op te nemen met daarbij de uitbreiding van de toepassing daarvan tot vervoer
over zee binnen eenzelfde lidstaat en tot internationaal en binnenlands vervoer
over de binnenwateren. De bestaande aansprakelijkheidsregelingen voor het
vervoer van passagiers over water verschillen voor zee- en binnenvaart: door
de voorgestelde uitbreiding van het toepassingsgebied moet een uniforme aansprakelijkheidsregeling
voor de gehele EU ontstaan voor het vervoer over water.Rechtsbasis van het voorstel: art. 71(1) EG,
art. 80(2) EG.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: Raad: gekwalificeerde meerderheid EP: medebeslissingsprocedure.Instelling nieuw Comitologie-comité: neeSubsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: twijfelachtig: het betreft
hier een onderwerp met transnationale aspecten waarbij optreden op communautair
niveau uniforme regels inzake de aansprakelijkheid zou waarborgen. Dit zou
burgers gelijke behandeling bieden en zou de kans op oneerlijke concurrentie
tussen vervoerders verminderen. Hierbij dient echter tegelijkertijd ook gewezen
te worden op de mogelijkheid van internationaal optreden door lidstaten (i.e.
aansluiting bij internationale verdragen) die ook een oplossing voor het geschetste
probleem biedt. Nederland is voorstander om op het terrein van
de aansprakelijkheid voor schade bij het vervoeren van passagiers zoveel mogelijk
aan te sluiten bij lopende internationale ontwikkelingen in plaats van een
nieuwe regeling in EU-kader.Proportionaliteit: negatief: Nederland heeft
twijfels bij de invoering van een Verordening als instrument om binnen de
EU uniforme regels inzake de aansprakelijkheid te waarborgen, gelet op de
huidige ontwikkelingen op dit terrein in internationaal verband. Voor zeevaart
is met name van belang dat de vergoeding voor passagiersclaims afdoende en
op een zo veel mogelijk internationaal geharmoniseerde wijze wordt geregeld
(i.e. 2002 IMO Verdrag van Athene inz. passagiersclaims). De totstandkoming
van een internationaal geharmoniseerd en uniform aansprakelijkheidsregime
voor passagiersclaims wordt het best wordt gegarandeerd door partij te worden
bij en door inwerkingtreding van het 2002 IMO Verdrag van Athene inzake passagiersclaims
Harmonisatie door louter overschrijven en verwijzen naar het 2002 Verdrag
van Athene in een EU Verordening is mager en bovendien een oneigenlijk gebruik
van een EU verordening .De Nederlandse inzet zal zich daarom richten op het
voorstel uit 2003 van de Commissie voor een Raadsbesluit die het de Gemeenschap
en EU-lidstaten mogelijk maakt toe te treden tot het Verdrag van Athene. Ten
aanzien van de binnenvaart worden momenteel binnen de Centrale Commissie voor
de Rijnvaart (CCR) onderhandelingen op het terrein van de aansprakelijkheid
geïnitieerd zodat het Verdrag van Straatsburg inz. de beperking van aansprakelijkheid
in de binnenvaart over Rijn en Moezel bij het transport van goederen en passagiers
(CLNI1 ) in beginsel in heel Europa zou kunnen
gaan werken. Bovendien is niet duidelijk of de inhoud van de ontwerpverordening
wenselijk is voor de binnenvaart. Vanwege de verschillen tussen de zee- en
binnenvaart is Nederland van mening dat een specifiek systeem zoals ontwikkeld
voor de zeevaart niet zonder meer kan worden overgenomen voor de binnenvaart.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Vlaggenstaten dienen te voorzien in een regeling voor de afgifte van certificaten
betreffende de financiële zekerheid en de controle daarop. Dit zal aanzienlijke
additionele kosten met zich meebrengen voor het bedrijfsleven en met uitgifte
belaste overheidsinstanties. Deze kosten worden veroorzaakt door informatieplichten
waaraan het bedrijfsleven moet voldoen om een certificaat te krijgen. Daarnaast
bestaan deze kosten uit het opzetten van een systeem om certificaten af te
geven (i.e. de afgifte van certificaten, de afgifte van certificaten voor
buitenlandse schepen) en de controle op certificaten.De verhoging van de administratieve last voor de binnenvaart lijkt, gezien
de omvang van de vloot, hoger dan die voor de zeevaart gelet op het aantal
passagiersschepen in de Nederlandse binnenvaart (ongeveer 1170 schepen, met
een totaal aantal toegelaten passagiers van ongeveer 100 000 personen).De Commissie heeft een impact assessment gepubliceerd over dit voorstel.
VenW zal aan de hand hiervan nader onderzoeken wat voor Nederland de kwantitatieve
consequenties zijn voor de kosten en administratieve lasten.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): Hoewel de Verordening rechtstreeks toepasselijk
is, dient voor de goede uitvoering daarvan Boek 8 BW worden aangepast. Er
dient verder te worden bezien of er nog uitvoeringswetgeving
nodig is voor het regelen van de aanwijzing van «bevoegde instantie»,
de afgifte van certificaten en de handhaving.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Voor de inwerkingtreding van de verordening geeft de Commissie de voorkeur
aan de vroegste datum die verenigbaar is met het communautaire wetgevingsproces
en die de sector de nodige tijd geeft om zich aan te passen. De Commissie
acht het raadzaam het Verdrag van Athene 2002 en de Verordening op hetzelfde
tijdstip in werking te doen treden.Commentaar: de voorgestelde Verordening kan alleen in werking treden als
Verdrag van Athene is werking is getreden, art. 8 van de voorgestelde Verordening
(inwerkingtreding) spreekt daarbij slechts over
inwerkingtreding van het Athene verdrag voor de Gemeenschap. Rol lidstaten
is in deze tekst niet duidelijk.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland betwijfelt de toegevoegde waarde van dit voorstel. Nederland
is er namelijk voorstander van om op het terrein van de aansprakelijkheid
voor schade bij het vervoeren van passagiers zoveel mogelijk aan te sluiten
bij lopende internationale ontwikkelingen in plaats van een nieuwe regeling
in EU-kader. De Nederlandse inzet is dan ook in eerste instantie gericht op
internationaal optreden: ten aanzien van de zeevaart dient er naar gestreefd
te worden dat lidstaten en Gemeenschap partij worden bij het Verdrag van Athene
2002, ten aanzien van de binnenvaart worden momenteel binnen de CCR onderhandelingen
op het terrein van de aansprakelijkheid geïnitieerd zodat het Verdrag
van Straatsburg inz. de beperking van aansprakelijkheid in de binnenvaart
(CLNI) in heel Europa kan gaan werken. Nederland zal hier actief op inzetten.
Nederland heeft tamelijk grote belangen bij het internationaal vervoer van
passagiers over zee (zowel binnen als buiten Europa): enerzijds bestaat er
een aantal ferryverbindingen met het Verenigd Koninkrijk, daarnaast vaart
wereldwijd een aantal grote tot zeer grote passagierschepen onder Nederlandse
vlag. Ook ten aanzien van de binnenvaart geldt dat Nederland tamelijk grote
belangen heeft bij het vervoer van passagiers: binnen Europa behoort Nederland
met Duitsland en Zwitserland tot de grootste vervoerders van passagiers over
de binnenwateren.Voor zeevaart is met name van belang dat de vergoeding voor passagiersclaims
afdoende en op een zo veel mogelijk internationaal geharmoniseerde wijze wordt
geregeld (i.e. 2002 IMO Verdrag van Athene inzake passagiersclaims). De totstandkoming
van een internationaal geharmoniseerd en uniform aansprakelijkheidsregime
voor passagiersclaims wordt het best wordt gegarandeerd door partij te worden
bij en door inwerkingtreding van het 2002 IMO Verdrag van Athene inzake passagiersclaims.
De Nederlandse inzet zal zich daarom richten op het voorstel uit 2003 van
de Commissie voor een Raadsbesluit die het de Gemeenschap en EU-lidstaten
mogelijk maakt toe te treden tot het Verdrag van Athene. De Gemeenschap dient
sowieso ook bij dit verdrag partij te worden vanwege de competenties van de
Gemeenschap op het gebied van erkenning en jurisdictie van gerechtelijke uitspraken.
Zonder een dergelijk Raadsbesluit is toetreding door Lidstaten tot het Verdrag
van Athene niet mogelijk. Een dergelijke weg heeft verreweg ook de voorkeur
aangezien door het aantal van 10 benodigde partijstaten snel uitzicht zal
kunnen bestaan op inwerkingtreding van het 2002 Verdrag van Athene.Voor wat betreft de in het voorstel genoemde uitbreiding van de toepassing
van het Verdrag van Athene 2002 tot het vervoer over zee binnen eenzelfde
lidstaat geldt dat Nederland hier vanuit vervoers-economisch oogpunt weinig
belangen kent.Ten aanzien van de binnenvaart (waaronder in Nederland ook de scheepvaart
op de Waddenzee wordt gerekend) geldt dat Nederland partij is bij het van
kracht zijnde CLNI verdrag (Verdrag inz. de beperking van aansprakelijkheid
in de binnenvaart over Rijn en Moezel bij het transport van goederen en passagiers).
Het toepassingsgebied van het CLNI is weliswaar beperkt (Rijn en Moezel) maar
in de CCR wordt momenteel gewerkt aan een protocol waarmee ook andere Europese
landen zouden kunnen toetreden en de werkingssfeer van het CLNI naar geheel
Europa kan worden uitgebreid. Bij voldoende belangstelling zou eind 2006 gestart
kunnen worden met een eerste onderhandelingsronde Op de Rijn en Moezel vindt
overigens ca. 70% van het totale Europese binnenvaartvervoer plaats.
Dit voorstel voor een verordening betreft dus een onderwerp dat ook in CCR-verband
op de agenda staat. De Nederlandse inzet zal zijn de CCR-weg op dit punt te
volgen.Nederland betwijfelt of het wenselijk is een verdrag waarover overeenstemming
bestaat (over de inhoud van het protocol bij het verdrag van Athene is onderhandeld
bij IMO en de tekst daarvan staat vast) te belasten met een nieuw onderwerp
voor een nieuw terrein (binnenvaart ipv zeevaart) waarover nog nooit onderhandeld
is. Dit zou tot vertraging van de ratificatie kunnen leiden. Bovendien is
niet duidelijk of de inhoud van de ontwerpverordening wenselijk is voor de
binnenvaart. Vanwege de verschillen tussen de zee- en binnenvaart is Nederland
van mening dat een specifiek systeem zoals ontwikkeld voor de zeevaart niet
zonder meer kan worden overgenomen voor de binnenvaart. Zo zou wat betreft
de binnenvaart eerst moeten worden bezien of alle extra verplichtingen en
regelingen wel haalbaar zijn.Ten aanzien van het punt administratieve lasten geldt het kabinetsbeleid
dat de administratieve lasten zo laag mogelijk dienen te worden gehouden.
Nederland is ook kritisch ten aanzien van het voorstel wegens de verwachte
aanzienlijke additionele kosten voor het bedrijfsleven en met uitgifte belaste
overheidsinstanties.Fiche 8: Richtlijn betreffende de naleving van vlaggenstaatverplichtingen
Titel: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende
de naleving van vlaggenstaatverplichtingen Datum Raadsdocument:27 februari 2006 Nr Raadsdocument:6843/06 Nr. Commissiedocument:COM (2005) 586Eerstverantwoordelijk ministerie:Verkeer & Waterstaat i.o.m. FIN,
BZ, JUST en VROMBehandelingstraject in Brussel:Raadswerkgroep Vervoer; Raad Vervoer, Telecommunicatie en Energie. Er
heeft in januari 2006 een eerste presentatie over het gehele derde pakket
maritieme veiligheid in de Raadswerkgroep Vervoer plaatsgevonden. Mogelijk
dat onder het Fins voorzitterschap (2e helft 2006) dit voorstel zal worden
geagendeerd.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Het voorstel is onderdeel van het eind 2005 door de Commissie gepresenteerde
derde EU pakket inzake maritieme veiligheid dat in totaal zes voorstellen
voor richtlijnen en één voorstel voor een verordening omvat.
Naar aanleiding van het verongelukken van de olietanker Erika in 1999 voor
de Franse kust is inmiddels al veel EU-wetgeving op het terrein van maritieme
veiligheid en het voorkomen van verontreiniging door de scheepvaart
opgebouwd (de zgn. Erika I en II pakketten). Dit derde pakket moet, aldus
de Commissie, de resterende gaten in EU-wetgeving dichten en daarmee verder
bijdragen aan het verhogen van de maritieme veiligheid en het voorkomen van
verontreiniging door de scheepvaart in Europese wateren.Hoofddoelstelling van het voorstel is het verhogen van de kwaliteit van
de schepen onder de vlaggen van de lidstaten. Het voorstel moet er voor zorgdragen
dat lidstaten er op toezien dat schepen onder hun vlag de relevante internationale
regelgeving naleven en dat maritieme administraties in de lidstaten voldoen
aan hoge kwaliteitsnormen.Geconstateerd wordt dat het niveau van veiligheid en voorkoming van verontreiniging
door schepen sterk verschilt van de ene vlaggenstaat tot de andere, en dit
ondanks het feit dat 164 lidstaten van de IMO (Internationale Maritieme Organisatie)
de verdragen inzake maritieme veiligheid en verontreiniging van schepen hebben
geratificeerd en zich ertoe hebben verbonden deze toe te passen. Schepen die
niet aan de internationale normen beantwoorden maar die toch over de hele
wereld blijven varen, vormen een permanent risico voor de Europese kusten
en veroorzaken oneerlijke concurrentie. Op het niveau van de Europese Unie
vertalen deze verschillen zich in uiteenlopende aanhoudingscijfers, afhankelijk
van de vlag die de schepen voeren. Een en ander blijkt ook uit controlegegevens
van de havenstaten verzameld via het zgn. Memorandum van Parijs inzake havenstaatcontrole.Het voorstel beoogt de internationale verplichtingen waaraan de lidstaten
zich moeten houden in de hoedanigheid van vlaggenstaat op te nemen in een
communautair kader. Hiermee wil de Commissie een communautaire impuls geven
aan de tot nog toe gebrekkige ratificering van bepaalde internationale verdragen
die een belangrijke invloed hebben op de maritieme veiligheid en de voorkoming
van verontreiniging. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om opname in Gemeenschaps-wetgeving
(en daarmee verplichtend voor EU-lidstaten) van de audit procedures zoals
opgenomen in de IMO-code inzake naleving door vlaggenstaten van internationale
verdragen. Ook omvat het voorstel het ontwikkelen en onderhouden van kwaliteits-managementssystemen
voor de maritieme administraties van de lidstaten (ISO-certificatie).Op langere termijn streeft de Commissie ernaar de vlaggen van de lidstaten
aantrekkelijker en van hoge kwaliteit te maken zodat die concurrerend blijven
ten opzichte van derde landen. Hiertoe biedt zij derde landen die een gelijkwaardige
kwaliteit bieden de mogelijkheid om akkoorden te sluiten met de lidstaten
van de EG in ruil voor toegang tot dezelfde voordelen als de lidstaten.Rechtsbasis van het voorstel: art. 80(2) EG.Besluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement: gekwalificeerde meerderheid, medebeslissingsprocedureInstelling nieuw Comitologie-comité: neeSubsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: negatief, optreden op EG-niveau
lijkt niet effectiever dan een gezamenlijk optreden door lidstaten in internationaal
verband. Het door de Commissie geschetste probleem (niet-naleving door vlaggenstaten
van internationale verplichtingen) is veel meer een internationaal probleem
en minder een Europees probleem. Oplossing dient dan ook bij voorkeur in internationaal
verband geregeld te worden, bijvoorbeeld door gezamenlijk optreden van EU-lidstaten
in IMO.Proportionaliteit: negatief, voorgestelde
maatregel (Europese richtlijn) is niet in overeenstemming met
het probleem waar een oplossing voor moet worden gezocht.Een integrale toepassing van kwaliteitscertificering overeenkomstig ISO-norm
9001/2000 op de gehele maritieme instantie van een lidstaat geeft géén
grote meerwaarde en wordt voor bepaalde onderdelen van de instantie niet uitvoerbaar
geacht (onder andere de beleidsonderdelen). Een meerwaarde van een kwaliteitssysteem
wordt wel gezien voor de onderdelen van de instantie die actief zijn met de
daadwerkelijk implementatie, toezicht en handhaving. De geboden meerwaarde
weegt echter niet op tegen de extra personele en administratieve kosten die
invoering van een integrale kwaliteitscertificering overeenkomstig bovengenoemde
ISO-norm met zich mee zou brengen. Nederland is daarom geen voorstander.Consequenties voor de EU-begroting: het voorstel
heeft géén gevolgen voor de EU-begroting.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Personele consequenties rijksoverheid: indien ISO-certificering wordt
ingevuld heeft dit voor de gehele Maritieme Organisatie (i.e. V&W/DG Transport
en Luchtvaart & IVW) administratieve en personele consequenties (ca. 2–3
fte).Consequenties voor het bedrijfsleven: géén, dit voorstel
voor een richtlijn richt zich op de internationale verplichtingen waaraan
de overheden van de lidstaten zich moeten houden in de hoedanigheid van vlaggenstaat.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):Voorstel vereist noodzakelijke aanpassing van relevante wetgeving/ AMVB’s,
waaronder de Rijkswet onderzoeksraad voor de veiligheid, de Wet havenstaatcontrole,
de Schepenwet, de Wet voorkoming verontreiniging door schepen (Wvvs), de Zeevaartbemanningswet
en het Wetboek van Koophandel. (Grondwet, zie hieromtrent punt 14a, vijfde
gedachtestreepje)Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen) dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:De voorgestelde implementatietermijn: 18 maanden. Deze termijn is, gelet
op de benodigde wetswijzigingen, te krap. Een implementatietermijn van 24
maanden zal worden voorgesteld. (N.B. I.g.v. wijziging Grondwet minimaal 60
maanden met zeer geringe kans van slagen)Consequenties voor ontwikkelingslanden: geen.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:– Het door de Commissie geschetste probleem (niet-naleving door
vlaggenstaten van internationale verplichtingen) is veel meer een internationaal
probleem en minder een Europees probleem. De oplossing dient dan ook bij voorkeur
in internationaal verband geregeld te worden, bijv. door gezamenlijk optreden
van EU-lidstaten in IMO; De Nederlandse inzet wordt gekenmerkt door een sterke
terughoudendheid ten aanzien van dit voorstel van de Commissie.– Als kust-, haven- en vlaggenstaat heeft Nederland er belang bij
dat internationale verdragen op het gebied van maritieme veiligheid en voorkoming
van verontreiniging door de scheepvaart worden nageleefd. Nederland steunt
initiatieven die het naleven van internationale verdragen door
lidstaten verbetert. Als «kwaliteitsvlag» ziet Nederland géén
directe meerwaarde van dit voorstel in de naleving van vlaggenstaatverplichtingen.
Er ontstaat een risico dat met de inwerkingtreding van een dergelijke richtlijn
er competitie tussen lidstaten met een «kwaliteitsvlag» kan gaan
ontstaan die en averechtse werking heeft op de concurrentie positie van deze
landen als gevolg van kostenverhogingen die (mogelijk) ontstaan door een dergelijke
competitie;– Quality shipping behoeft niet alleen een hoog kwaliteitsniveau
als vlaggenstaat, maar ook als kuststaat, zoals bijvoorbeeld op het terrein
van «search and rescue», navigatiemiddelen, radio communicatie,
maritieme (informatie) diensten, haven staat controle, enz.;– Een integrale toepassing van kwaliteitscertificering overeenkomstig
ISO-norm 9001/2000 op de gehele maritieme instantie van een lidstaat geeft
géén grote meerwaarde en wordt voor bepaalde onderdelen van
de instantie niet uitvoerbaar geacht (onder andere de beleidsonderdelen).
Een meerwaarde van een kwaliteitssysteem wordt wel gezien voor de onderdelen
van de instantie die actief zijn met de daadwerkelijk implementatie, toezicht
en handhaving. De geboden meerwaarde weegt echter niet op tegen de extra personele
en administratieve kosten die invoering van een integrale kwaliteitscertificering
overeenkomstig bovengenoemde ISO-norm met zich mee zou brengen. Nederland
is daarom geen voorstander;– Artikel 3 van het voorstel verplicht lidstaten tot bekrachtiging
van of toetreding tot IMO-verdragen en zet daarmee nationale parlementen buiten
spel. Nederland acht dit ongewenst. Overigens vergt een dergelijke bepaling
een aanpassing van de Grondwet, waarvoor de medewerking van het parlement
is vereist. Verder brengt deze bepaling voor Nederland ook een specifieke
procedure met zich mee. Nederland treedt altijd als Koninkrijk tot deze IMO-verdragen
toe hetgeen betekent dat voor de toetreding afstemming met de andere landen
van het Koninkrijk benodigd is.Ten aanzien van het punt administratieve lasten geldt het kabinetsbeleid
dat de administratieve lasten zo laag mogelijk dienen te worden gehouden.Fiche 9: Richtlijn inzake kwikhoudende meettoestellen
Titel: Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot
wijziging van Richtlijn 76/769/EEG wat betreft de beperking van het op de
markt brengen van bepaalde kwikhoudende meettoestellen Datum Raadsdocument:23 februari 2006 Nr. Raadsdocument:6693/06 Nr. Commissiedocument:COM (2006) 69Eerstverantwoordelijk ministerie:Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer i.o.m. FIN, EZ, BZ, VWS, V&WBehandelingstraject in Brussel: Raadswerkgroep:
Technical Harmonisation («Dangerous Substances») Working Party.
Eerstvolgende behandeling is op 20 juni 2006.Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Op 28 januari 2005 heeft de Commissie een mededeling over de strategie
van de Gemeenschap voor kwik goedgekeurd op basis van een uitgebreide effectbeoordeling
(UEB).Om de vraag naar kwik voor gebruik in producten terug te dringen en de
vervanging van kwik te bespoedigen, werd het in de UEB wenselijk geacht op
communautair niveau een beperking in te stellen voor het op de marktbrengen
van kwikhoudende meet- en regelapparatuur voor gebruik door consumenten en,
met enkele uitzonderingen in de gezondheidszorg, bijvoorbeeld voor zeer gespecialiseerde
meetapparaten en ijktoestellen, waarvan er slechts enkele zijn die in de regel
enkel door experts gebruikt worden.Hoewel de meeste regelapparatuur voor huishoudelijk gebruik, bijvoorbeeld
thermostaten, onder het toepassingsgebied van Richtlijn 2002/95/EG (RoHS-richtlijn)
valt, hebben meettoestellen zoals koorts- en kamerthermometers, barometers,
bloeddrukmeters en manometers geen elektrische stroom nodig om goed te functioneren,
zodat zij buiten het toepassingsgebied van de RoHS-richtlijn vallen. Over
deze niet-elektrische meettoestellen gaat het in dit voorstel.In Nederland is reeds het Besluit kwikhoudende producten Wet milieugevaarlijkse
stoffen 1998, Besluit van 9 september 1998, houdende regels betreffende
producten die kwik bevatten (hierna: het besluit) van kracht waarbij het gebruik
van kwik in producten wordt verboden, met uitzondering van een aantal producten,
waarvoor geen gelijkwaardig kwikvrij alternatief beschikbaar is.Het doel van de richtlijn is geharmoniseerde bepalingen betreffende kwik
vast te stellen door beperkingen voor meettoestellen op te leggen en zodoende,
door te voorkomen dat aanzienlijke hoeveelheden kwik in de afvalstroom terechtkomen,
bij te dragen aan een hoog niveau van bescherming van het milieu en de menselijke
gezondheid, en tegelijkertijd de interne markt in stand te houden, zoals bepaald
in artikel 95 van het Verdrag.Kwik en kwikverbindingen zijn zeer giftig voor de mens, voor ecosystemen
en voor dieren en planten in de natuur. Kwik is een mondiaal, diffuus en chronisch
probleem. Kwik is persistent en kan in het milieu worden omgezet in methylkwik,
de meest giftige vorm. De blootstelling aan methylkwik vindt voornamelijk
via de voeding plaats. Methylkwik verzamelt en concentreert zich met name
in de aquatische voedselketen, zodat vooral bevolkingsgroepen met een hoge
consumptie van vis en schaal- en schelpdieren kwetsbaar zijn. Directe blootstelling
aan kwik door inademing van damp en opname via de huid vormt eveneens een
gezondheidsrisico.De hoeveelheid die door de mens in het milieu wordt gebracht heeft tot
een duidelijke stijging van de concentraties in het milieu geleid. Daarom
is het belangrijk de door de mens in het milieu gebrachte hoeveelheid kwik
te verminderen, hetzij door maatregelen ter beperking van de emissies of door
maatregelen in vroegere stadia van de kwikcyclus zoals aanbod en gebruik.
In de EU is alleen nog het gebruik van kwik in de chloor/alkali-industrie
significant, maar het kwikcelprocédé wordt momenteel geleidelijk
geëlimineerd. De op een na belangrijkste toepassing in de EU is amalgaam
in de tandheelkunde, waaraan aandacht wordt besteed in communautaire wetgeving
op het gebied van medische hulpmiddelen en afvalbeheer. Elektrische en elektronische
apparatuur is een van de grote productgroepen waarvoor reeds communautaire
wetgeving bestaat (de RoHS-richtlijn). De belangrijkste groep kwikproducten
die nog niet onder het communautaire recht valt, is niet-elektrische en niet-elektronische
meet- en regelapparatuur. Uit de beschikbare informatie blijkt dat 80–90%
van al het kwik dat in meet- en regelapparatuur wordt gebruikt, terug te vinden
is in medische thermometers (koortsthermometers) en andere thermometers voor
huishoudelijk gebruik. Hoewel het gebruik van kwik terugloopt, blijven de
gebruikte hoeveelheden aanzienlijk. Het voorstel ziet op een verbod om kwikhoudende
koortsthermometers op de markt te brengen, alsmede van het op de markt brengen
van andere kwikhoudende meettoestellen bedoeld voor verkoop aan het grote
publiek (bijvoorbeeld manometers, barometers, sfygmomanometers, andere thermometers
dan koortsthermometers).Uit het oogpunt van risicobeheer is het wenselijk een onderscheid te maken tussen meettoestellen voor gebruik door consumenten en die voor
professioneel gebruik in wetenschap en industrie. De professionele toepassingen
zijn zeer gespecialiseerd. Het kwikgehalte per toestel kan weliswaar vrij
hoog zijn, maar het aantal toestellen is vrij beperkt en deze apparatuur wordt
normaliter gebruikt in systemen met beproefde controleprocedures inzake veiligheid
op het werk en beheer van gevaarlijk afval. Deze gespecialiseerde meettoestellen
voor professioneel gebruik in wetenschap en industrie vallen dan ook niet
binnen de reikwijdte van het voorstel van de Europese Commissie.Het is echter uiterst moeilijk gebleken om gebruikte meettoestellen voor
consumentengebruik buiten de afvalstroom te houden. Voor meettoestellen die
door particuliere huishoudens worden gebruikt, zijn alternatieven tegen vergelijkbare
prijzen voorhanden. Het voorstel van de Europese Commissie heeft hier wel
betrekking op. Kwikbarometers komen vermoedelijk slechts sporadisch in het
afval terecht; zij gaan meestal over van generatie op generatie. Kwikbarometers
die behoren tot museumcollecties of tot industrieel erfgoed, vervullen een
functie van culturele waarde. Het voorstel van de Europese Commissie heeft
geen betrekking op meettoestellen, die reeds op de markt zijn gebracht voor
de inwerkingtreding van de richtlijn. Derhalve valt een groot deel van de
meetapparatuur die tot genoemde museumcollecties of erfgoed behoort, respectievelijk
kan behoren, buiten de werkingssfeer van de richtlijn.Rechtsbasis van het voorstel: artikel 95 EG-verdrag.Besluitsvormingsprocedure en rol Europees Parlement: medebeslissing en gekwalificeerde meerderheidInstelling nieuw Comitologie-comité: nee.Subsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: positief. Het is noodzakelijk
om in Europa gelijke voorwaarden ten aanzien van kwik binnen de interne markt
te hanteren. In Nederland is bij het ontbreken van Europese regelgeving een
besluit tot stand gebracht waarbij het gebruik van kwik in beginsel in alle
producten wordt verboden, mits er sprake is van een gelijkwaardig kwikvrij
alternatief. Er zijn in het besluit een aantal producten uitgezonderd van
het verbod. Die uitzonderingen betreffen niet die producten die vallen onder
dit voorstel voor een richtlijn.Proportionaliteit: positief. Het voorstel
is een richtlijn tot wijziging van een reeds bestaande richtlijn van de EG.
In die bestaande richtlijn is een bijlage opgenomen met producten waarvoor
een verbod geldt om die producten op de markt te brengen. Met het voorstel
tot wijziging van de richtlijn worden kwikhoudende koortsthermometers en enkele
andere kwikhoudende meettoestellen aan de bijlage bij de richtlijn toegevoegd.
Een wijziging van de richtlijn is noodzakelijk om deze producten aan de bijlage
toe te voegen.Consequenties voor de EU-begroting: geen.Financiële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Een belangrijke vraag om de consequenties van het voorstel te beoordelen
is of Nederland in staat zal zijn om zijn verdergaande regelgeving op het
gebied van kwik in stand te kunnen houden. In Nederland is sinds 1998 het
besluit van kracht met een verbod ten aanzien van het gebruik van kwik in
bepaalde producten. Nederland heeft hierbij een aantal producten buiten het
verbod gehouden, waaronder zeer gespecialiseerde apparatuur. Nederland kan
verdergaande nationale maatregelen op basis van artikel 95, vierde lid, EG-verdrag
in stand houden, als deze aan de Commissie ter beoordeling worden
voorgelegd. Dit temeer omdat de Commissie in de overwegingen van de ontwerp
richtlijn aangeeft voornemens te zijn onder REACH vervolgmaatregelen te treffen
om kwik in producten te verbieden. De inhoud van dit voorstel van de Commissie
is nog niet bekend.Als de Commissie niet instemt met het instandhouden van het Nederlandse
besluit dan zal dit als consequentie hebben dat de lasten van de overheid
en het bedrijfsleven zullen toenemen. Er zal dan vervangende regelgeving moeten
komen en er zullen nieuwe afspraken voor de handhaving gemaakt moeten worden.Voor het bedrijfsleven zouden er ook nog administratieve lasten bij komen,
aangezien bedrijven die nog werken met producten die onder het Besluit Kwikhoudende
producten zijn uitgezonderd, kennis zouden moeten nemen van de verandering
van de situatie. Als de Commissie hier wel mee instemt dan zullen er geen
extra lasten voor de overheid en het bedrijfsleven zijn.Het economische effect van de voorgestelde beperking zal naar verwachting
beperkt zijn. Er is sinds 1998 reeds een verbod van kracht op het gebruik
van kwik in producten, waar een uitzondering is gemaakt voor barometers tot
EU-besluitvorming hierover plaatsvindt. In Nederland zijn twee gespecialiseerde
ambachtelijke bedrijven actief die onder andere kwikhoudende barometers vervaardigen
en renoveren. Bij deze twee bedrijven werken in totaal drie personen. Het
betreft als zodanig een marginale economische activiteit. De negatieve gevolgen
voor de bedrijven moeten worden afgewogen tegen de wegvallende kosten van
het verwijderen van kwik in het kader van het afvalbeheer en van de bestrijding
van de gevolgen van emissies. Het effect van de Europese uitbreiding van het
verbod op gebruik van kwik zal neutraal zijn wat de handel betreft. Sommige
leveranciers zullen een markt voor hun producten verliezen, terwijl leveranciers
die kwikvrije alternatieven produceren, hun markt zullen zien groeien.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering):In beginsel zijn er geen consequenties voor nationale en decentrale regelgeving
en beleid. Het huidige Nederlandse besluit ziet reeds toe op een verbod op
kwik in producten die door het voorstel als verboden worden aangewezen, waarbij
kwik in barometers tijdelijk is uitgezonderd. De huidige Nederlandse regelgeving
zal op basis van artikel 95, vierde lid, EG-verdrag, voorgelegd worden aan
de Commissie, teneinde te bewerkstelligen dat het huidige Nederlandse beleid
kan worden gehandhaafd. Er zullen alleen consequenties zijn voor Nederlandse
centrale en decentrale regelgeving wanneer de Commissie hier niet mee instemt
(zie ook onder: Financiële, personele en administratieve
consequenties voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven
en burger).Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen), dan
wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:Het voorstel voorziet erin dat de lidstaten uiterlijk één
jaar na de inwerkingtreding van de richtlijn de nodige wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen dienen te hebben vastgesteld. Deze bepalingen dienen achttien maanden
na de inwerkingtreding van de richtlijn te worden toegepast door de lidstaten.Consequenties voor ontwikkelingslanden:De uitbreiding van het verbod voor het op de markt brengen van bepaalde
kwikhoudende meetapparatuur kan consequenties hebben voor ontwikkelingslanden.
Het voorstel verbiedt niet de export naar markten buiten de Europese Gemeenschap.
Aangezien er vergelijkbare alternatieven voorhanden zijn, moet vermeden worden
dat de export naar ontwikkelings-landen toeneemt.Nederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland staat positief tegenover de uitbreiding van het verbod tot bepaalde
kwikhoudende producten, mits er sprake is van gelijkwaardige kwikvrije alternatieven.
Nederland zal aandacht vragen voor het belang van het voorkomen van een toename
van de export van tweedehands kwikhoudende meetapparatuur naar ontwikkelingslanden.
In Nederland bestaat reeds een verbod op het gebruik van kwik in producten,
waarbij specifieke categorieën meetapparatuur zijn uitgezonderd. De Nederlandse
inzet is om positief mee te denken teneinde, net als in het Nederlandse Besluit
kwikhoudende producten Wms 1998, te komen tot een uitgebreider verbod van
de productie, handel en het gebruik van kwik in alle kwikhoudende producten
en niet enkel op meetapparatuur, waarvoor er gelijkwaardige kwikvrije alternatieven
beschikbaar zijn. Dit voorstel is in lijn met het Nederlandse belang. Er is
wellicht draagvlak te creëren voor dergelijke verdergaande maatregelen.
Nederland zal zich aansluiten bij lidstaten die kwikhoudende barometers buiten
het verbod willen houden, die behoren tot het cultureel en industrieel erfgoed,
maar in beginsel onder de reikwijdte van de richtlijn vallen. Het voorstel
van de Commissie wordt door alle lidstaten gesteund. Er worden geen problemen
verwacht omtrent de Nederlandse inzet in Brussel. XNoot1Comité Statistisch Programma dat is opgericht bij Besluit 89/382/EEG,
Euratom.XNoot2KKP’s zijn omrekeningskoersen voor valuta’s die de in nationale
valuta uitgedrukte economische indicatoren omzetten in een gemeenschappelijke
valuta en daarbij rekening houden met verschillen in prijspeil, waardoor zuivere
volumevergelijkingen van het bruto binnenlands product (BBP) en de BBP-aggregaten
tussen landen mogelijk zijn.XNoot1In de verordening wordt voor een aantal vastgestelde basisgegevens een
jaarlijkse, driejaarlijkse en zesjaarlijkse minimumfrequetie vastgelegd.XNoot1Het politiek akkoord op 29 mei jl in de Raad voor Concurrentievermogen
sluit de uitzendbranche uit van de reikwijdte van de richtlijn. De tweede
lezing van het EP moet nog worden afgewacht, maar het is zeer waarschijnlijk
dat de uitzendbranche is uitgezonderd.XNoot1Al bevat artikel 133, lid 6, tweede alinea EG-Verdrag, wel de term «sociale
diensten».XNoot1Naast deze Beschikking heeft de Commissie een kader vastgesteld voor beoordeling
van compensatie voor diensten van algemeen economisch belang die boven de
drempels van de Beschikking uitgaan.XNoot1Hierin heeft Nederland aangegeven geen meerwaarde te zien in een algemene
kaderrichtlijn voor het brede terrein van diensten van algemeen belang. In
een sectorspecifieke benadering kan beter rekening worden gehouden met de
specifieke karakteristieken van en belangen binnen verschillende sectoren.XNoot1CONVENTION DE STRASBOURG SUR LA LIMITATION DE LA RESPONSABILITE EN NAVIGATION
INTERIEURE CLNI. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-449.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl