Wet overleg minderhedenbeleid; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24835, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

05-09-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24835 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN VoorgeschiedenisWettelijke grondslag van het overlegARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 6Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24835Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 835Regeling van het overleg over de integratie van minderheden (Wet overleg
minderhedenbeleid)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING ALGEMEEN VoorgeschiedenisIn 1981 werd het voorontwerp van wet «Wet inspraakorganen etnische
minderheden en woonwagenbewoners» gepubliceerd. Op basis van dit voorontwerp
is het Ministerie van Binnenlandse Zaken in contact getreden met de onderscheiden
minderheidsgroepen over de wijze waarop tot de inspraak zou kunnen worden
gekomen. Deze contacten hebben geresulteerd in initiatiefgroepen waaruit later
de samenwerkingsverbanden zijn voortgekomen voor de onderscheiden minderheidsgroepen.Stond het voorontwerp in het licht van een emancipatoire, categorale benadering
van de inspraak, bij de Minderhedennota (Kamerstukken II 1982/83, 16 102,
nrs. 20–21) van 15 september 1983 lag het accent op een bestuurlijke
benadering waarbij werd voorgesteld te komen tot één minderhedenraad
voor alle groepen. Het in de Minderhedennota vervatte voorstel tot instelling
van een minderhedenraad werd door de Tweede Kamer verworpen, omdat naar het
oordeel van de Tweede Kamer dit model onvoldoende waarborgen bood voor de
specifieke inbreng van elk der minderheidsgroepen, zeker als het gaat om kleinere
minderheidsgroepen (UCV 58, 27 februari 1984).De emancipatoire en bestuurlijke benadering werden verzoend in de LAO-structuur
van 23 april 1985 (Kamerstukken II 1984/85, 16 102, nr. 115). Er was
een gezamenlijke overlegvergadering met het kabinet, maar de afzonderlijke
samenwerkingsverbanden mochten adviezen uitbrengen over de specifieke situatie
van hun doelgroep.De Landelijke Advies- en Overlegstructuur minderhedenbeleid (LAO) bestaat
uit twee, elkaar in tijd opvolgende componenten:a. schriftelijke advisering door (elk van) de samenwerkingsverbanden,
gevraagd door het kabinet of eigener beweging;b. bestuurlijk overleg van een kabinetsdelegatie onder voorzitterschap
van de Minister van Binnenlandse Zaken met een afvaardiging van de LAO-samenwerkingsverbanden.De eerste overlegvergadering van de LAO vond plaats op 29 april 1985.Het
advies van de Raad van State wordt niet openbaar gemaakt, omdat het uitsluitend
opmerkingen van redactionele bevat (artikel 25a, vierde lid, onderdeel b,
van de Wet op de Raad van State). Na een positieve evaluatie in 1988 van de LAO-structuur stemde het kabinet
en de Tweede Kamer in met de voorbereiding van een wettelijke grondslag van
de LAO (Kamerstukken II 1989/90, 16 102, nr. 167).Met het wetsvoorstel Wet Adviesorganen Minderhedenbeleid (Kamerstukken
II 1991/92, 22 361, nrs 1–2) werd voorgesteld te komen tot bij
wet ingestelde adviesorganen minderhedenbeleid.Stond in de jaren tachtig het spanningsveld tussen de emancipatoire en
bestuurlijke benadering centraal, in de eerste helft van de jaren negentig
ging het vooral om de ontvlechting van de advies- en overlegcomponent van
de LAO.In de Tweede Kamer rezen vanwege de beoogde ontvlechting van advisering
en overleg bezwaren tegen het in het wetsvoorstel opgenomen wetsartikel over
de overlegvergadering. Bevreesd werd voor een ongewenste vermenging van enerzijds
belangenbehartiging en anderzijds advisering.Bij amendement van het lid Groenman (Kamerstukken II 1993/94, 22 361,
nr. 10) van 17 februari 1994 verviel het in het wetsvoorstel opgenomen wetsartikel
over de overlegvergadering, omdat in een wetsvoorstel dat adviesorganen instelt
geen plaats is voor een regeling van het overleg. Met de inwerkingtreding van de Wet Adviesorganen Minderhedenbeleid (WAM)
per 21 september 1994 vindt de schriftelijke advisering in het kader van de
LAO plaats door de bij wet ingestelde adviesorganen minderhedenbeleid.Voor de LAO-structuur heeft dit tot consequentie dat er een grotere scheiding
is aangebracht tussen de advies- en overlegcomponent. De advisering vindt
plaats door de adviesorganen en het overleg vindt plaats met representatieve
samenwerkingsverbanden van minderheidsgroepen.De nieuwe LAO-structuur per 21 september 1994 bestaat uit:a. advisering door adviesorganen minderhedenbeleid;b. overleg van een kabinetsdelegatie onder voorzitterschap van de Minister
van Binnenlandse Zaken met representatieve samenwerkingsverbanden van minderheidsgroepen.Hierbij zij aangetekend dat gezien de herstructurering van het adviesstelsel
de adviesorganen minderhedenbeleid per 1 januari 1997 zullen worden opgeheven.
Het streven van het kabinet is te komen tot een evenredige aanwezigheid van
leden van minderheden in adviesorganen. Kortheidshalve verwijs ik in dit verband
naar de vierde voortgangsrapportage inzake de herziening adviesstelsel van
8 november 1995 (Kamerstukken II 1995/96, 23 725, nr. 14, pag. 10) en
naar artikel 12, derde lid, van het voorstel voor de Kaderwet adviescolleges
(Kamerstukken I 1995/96, 24 503, nr. 235). Wettelijke grondslag van het overlegDe dilemma's van de multiculturele samenleving zijn ook in de komende
jaren indringend en complex. Het kabinet acht een vorm van gestructureerd
overleg met leden van etnische groepen van vitaal belang. Volwaardig burgerschap
van minderheden houdt ondermeer in participatie van deze groepen aan de beleidsvorming,
waarbij het feit dat er reeds gestructureerde contacten bestaan niet licht
kan worden overschat.Meer dan ooit geldt dat, zoals reeds in de Ontwerp-minderhedennota van
1981 werd vastgesteld, het beleid dat de overheid ten aanzien van minderheidsgroepen
in de samenleving wil voeren geen kans van slagen heeft wanneer
het geen weerklank vindt bij de ingezetenen waar het zich mede op richt.Uitgangspunt van het integratiebeleid is de wisselwerking tussen de samenleving
die minderheden opneemt en de minderheden zelf. Beide zullen moeten geven
en nemen en dit vraagt om een goede afstemming en een breed draagvlak. De
bestuurlijke uitdaging zal zijn om bij de politieke besluitvorming ook de
meningen van minderheden mee te laten wegen.Als coördinerend Minister voor het integratiebeleid is het van belang
om met minderheden over beleidsvoornemens te overleggen. In dit overleg zullen
beleidsvoornemens die in voorbereiding zijn, kunnen worden besproken en kunnen
minderheden ook hun visie ontvouwen over onderwerpen die zij van belang achten
voor de ontplooiing van een harmonieuze multiculturele samenleving.Zowel minderheden als het kabinet hechten aan het overleg. Het voorziet
in de fundamentele behoefte van leden van minderheidsgroepen om overleg te
plegen over ontwikkelingen die hun positie in de Nederlandse samenleving beïnvloeden.
Voor dit overleg bestaat geen adequaat alternatief. Het overleg draagt bij
tot de versterking van de participatie van minderheidsgroepen die op verschillende
niveaus nog onvoldoende zijn vertegenwoordigd en daardoor minder mogelijkheden
hebben om invloed uit te oefenen. Voorts heeft in de afgelopen periode bij
gespannen situaties het overleg zijn vruchten afgeworpen. Bovendien geeft
het overleg mede gestalte aan hun burgerschap.Het overleg met minderheden heeft naar mijn mening vier functies, te weten
een antennefunctie, een kwaliteitsfunctie, een functie in de verbreding van
het maatschappelijk draagvlak van het gevoerde beleid en een kanaliseringsfunctie.Het overleg zal een antennefunctie vervullen in de zin dat het kabinet
door het overleg beter inzicht krijgt in de opvattingen van minderheden.Het overleg geeft structureel signalen af over de gevoelens en de ontwikkelingen
binnen de minderhedengemeenschappen.Hiermee kan het kabinet rekening houden bij het nemen van beslissingen.
Op deze wijze wordt zo veel mogelijk vermeden dat beleid wordt ontwikkeld
dat weinig of geen weerklank vindt bij minderheden.In de tweede plaats kan dit overleg een verbetering van de kwaliteit van
het gevoerde beleid bewerkstelligen doordat bij een vruchtbare dialoog met
minderheden het kabinet gewezen kan worden op hiaten in het huidige beleid
dan wel op onvoorziene effecten van beleid.Voorts kan dit overleg bijdragen tot verbreding van het maatschappelijk
draagvlak doordat de indringende dilemma's van de multiculturele samenleving
besproken kunnen worden met personen die het vertrouwen genieten van de doelgroepen
van het integratiebeleid.Tenslotte stelt het overleg het kabinet in staat om op cruciale momenten
snel in dialoog te treden met minderheden, zoals in het verleden ten tijde
van de Golfcrisis en meer recent de Molukse rellen in Den Haag en de oprichting
van het Koerdisch parlement en in situaties zoals die nu aan de orde zijn
zoals het zogenoemde post-Van Traa-traject.Gezien het hierboven geschetste politieke belang van het Integratiebeleid,
het structurele karakter van het overleg, de gerealiseerde ontvlechting van
advies en overleg, en de bovengenoemde vier vitale functies van
het overleg, heeft de regering ervoor gekozen voor te stellen het overleg
met minderheden een wettelijke grondslag te geven.Met een wet op het overleg met minderheden kan een voorbeeldfunctie vervuld
worden naar de andere overheden. Ingevolge artikel 150 van de Gemeentewet
dient het gemeentebestuur in gemeenten waar minderheidsgroepen wonen, voorwaarden
te scheppen dat ook deze minderheidsgroepen reële inspraakmogelijkheden
worden geboden ten aanzien van beleidsvoornemens die hen raken.Ook internationaal vervult Nederland in deze een voorbeeldfunctie. Een
aantal jaren geleden was Nederland tamelijk uniek in het betrekken van minderheden
bij de beleidsvorming. Intussen zijn in een aantal landen min of meer vergelijkbare
instituties van de grond gekomen. ARTIKELSGEWIJZE TOELICHTING Artikel 1In de Contourennota van 11 april 1994 (Kamerstukken II 1993/94, 23 684,
nr. 1) is het minderhedenbeleid geactualiseerd. Daarbij is ook aan de orde
geweest of met de groepen personen die sinds begin jaren tachtig doelgroepen
van het minderhedenbeleid waren, ongewijzigd moest worden verder gegaan. In
de nota is daarom aandacht besteed aan de veranderingen in omvang, leeftijdsopbouw
en mate van concentratie van een aantal grotere etnische groepen sinds het
begin van de jaren tachtig. Tevens is gewezen op de toegenomen differentiatie
tussen en binnen de doelgroepen, waar het gaat om de onderwijs- en de arbeidsmarktpositie.
Om met deze veranderingen rekening te kunnen houden acht het kabinet flexibiliteit
van groot belang bij het bepalen van de doelgroepen. In aansluiting op de
Contourennota hecht het kabinet er dan ook aan om in de toekomst eveneens
de aanduiding van doelgroepen van het integratiebeleid te kunnen bijstellen.
Het gestelde onder b van het onderhavige artikel strekt hiertoe.De samenwerkingsverbanden worden, op grond van onderdeel c, toegelaten
tot het Landelijk overleg minderheden. Het kabinet acht het van belang dat
een samenwerkingsverband de instemming geniet van brede lagen van zijn achterban.
Gelet hierop zal de Minister van Binnenlandse Zaken bij de aanwijzing de representativiteit
van zo'n samenwerkingsverband, voor zover noodzakelijk, toetsen.Daarbij zullen ondermeer de volgende elementen een rol spelen:– het samenwerkingsverband representeert de voornaamste landelijke
stromingen binnen de doelgroep;– de aandacht en de werkzaamheden van het samenwerkingsverband zijn
gericht op relevante beleidssectoren zoals onderwijs, arbeid, huisvesting,
gezondheidszorg en welzijn;– ook de bijzondere categorieën binnen de doelgroep hebben
de aandacht van het samenwerkingsverband. Artikel 2In het overleg kunnen op initiatief van elk der participanten onderwerpen
worden aangesneden die van belang zijn voor de integratie van minderheden.
De besprekingen hebben overigens geen besluitvormend karakter maar zijn bedoeld
om conform de in het algemene deel van deze toelichting omschreven functies
van het overleg inzicht te verkrijgen in de opvattingen van de verschillende
participanten. Het overleg met de vertegenwoordigers van samenwerkingsverbanden vindt
op een dusdanig tijdstip plaats dat er nog geen finale beslissing is genomen
door de regering. Aldus kan de regering bij de vaststelling van haar beleid
rekening houden met de opvattingen van minderheden terzake.Het is niet de bedoeling om hiermee een overlegverplichting in het leven
te roepen over alle onderwerpen die van belang zijn voor het Integratiebeleid.Het kabinet neemt zich voor om daar waar dat mogelijk is de beleidsvoornemens
die van belang zijn voor het Integratiebeleid minderheden te bespreken met
de samenwerkingsverbanden. In ieder geval zal tenminste drie maal per jaar
een overleg plaatsvinden.Het overleg heeft, conform de gangbare praktijk, een overwegend politiek
karakter. Voor het overleg worden voorlopige standpunten van de regering geagendeerd.
Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling dat ambtelijke stukken worden geagendeerd.
Aan de besprekingen zal van de zijde van het kabinet in de regel de Minister
van Binnenlandse Zaken, als voorzitter, deelnemen. Indien onderwerpen aan
de orde zijn waar andere bewindspersonen eerst-verantwoordelijk voor zijn,
zullen zij, zoals thans gebruikelijk is, eveneens aan het overleg deelnemen.
De Minister van Binnenlandse Zaken en de andere bewindspersonen zullen zich
slechts in uitzonderingsgevallen ambtelijk laten vertegenwoordigen. Artikel 3In principe neemt het plaatsvervangend lid de plaats in van het lid indien
deze verhinderd is om deel te nemen aan het overleg. Mocht in een uitzonderingsgeval
zowel het lid als het plaatsvervangend lid verhinderd zijn dan wijst het samenwerkingsverband
een ander lid aan dat deelneemt aan het overleg. Artikel 6In het eerste lid is een wettelijk grondslag opgenomen voor het verstrekken
van subsidie aan de samenwerkingsverbanden en aan een rechtspersoon die gezamenlijk
is opgericht door de samenwerkingsverbanden of door een aantal van deze samenwerkingsverbanden.Dit is opgenomen gezien het initiatief van een aantal samenwerkingsverbanden
om tot meer samenwerking te komen. Het Ministerie van Binnenlandse Zaken is
van oordeel dat dit initiatief uit het oogpunt van kwaliteitsverbetering ondersteund
moet worden. Dit artikelonderdeel biedt het Ministerie van Binnenlandse Zaken
de mogelijkheid om dit te doen.Ter toelichting van het tweede lid zij gesteld dat, zoals in artikel 1
is geformuleerd, een samenwerkingsverband tot doel heeft de belangen te behartigen
van een minderheidsgroep of te onderscheiden minderheidsgroepen. Een samenwerkingsverband
kan dit doel operationaliseren door de organisaties in de kring van de achterban
te coördineren voor een gezamenlijke inbreng in het overleg met het kabinet
en door de achterban te informeren over de resultaten van het overleg met
het kabinet.De in het derde lid bedoelde regeling zal gaan vervangen de thans vigerende
Regeling subsidiëring samenwerkingsverbanden minderheidsgroepen (regeling
van 24 februari 1986, Stcrt. 72, laatstelijk gewijzigd op 12 december 1994,
Stcrt. 247). Bevorderd zal worden dat deze regeling tegelijk met het onderhavige wetsvoorstel
in werking treedt.De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24835-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl