Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 2003; Lijst van vragen en antwoorden over de nota "Geurbeleid baseren op gebiedseigen lucht" (Vrom-03-0304)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28600-XI, nr. 118

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-08-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28600-XI nr. 118

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaam1 en 1523, 4 en 56 en 117 en 16891012 en 131417181920
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28600-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 600 XIVaststelling van de begrotingsstaat van het Ministerie van Volkshuisvesting,
Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (XI) voor het jaar 2003nr. 118LIJST VAN VRAGEN EN ANTWOORDENVastgesteld 23 juli 2003De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft een aantal vragen voorgelegd aan de staatssecretaris
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over zijn brief
d.d. 15 mei 2003 inzake de nota «Geurbeleid baseren op gebiedseigen
lucht» van de Nederlandse Vakbond Varkenshouders (Vrom-03-0304)De staatssecretaris heeft deze vragen beantwoord bij brief van 22 juli
2003.Vragen en antwoorden zijn hierna afgedrukt.De voorzitter van de commissie,BuijsDe griffier van de commissie,Van der Leeden 1 en 15De Regeling stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings-
en verwevingsgebieden is ingegaan op 1 mei 2003. Dat betekent, dat veehouderijen,
die op basis van de oude regeling een aanvraag voor een milieuvergunning hebben
ingediend bij hun gemeentes, nu van de een op de andere dag geconfronteerd
worden met normen, die in veel gevallen sterk negatieve gevolgen hebben voor
het aantal te houden dieren. Het betreft aanvragen, die zich in diverse stadia
van het proces bevinden, dus zowel net aangevraagd alsook aanvragen, waarvoor
de ontwerpbeschikking al gereed ligt. Is de regering bereid de mogelijk hieruit
voortvloeiende financiële schade voor de desbetreffende ondernemers te
vergoeden? Zo neen, is de regering dan bereid de desbetreffende gemeentes
toe te staan die aanvragen nog volgens de oude normen te beoordelen?Kan de regering (tijdelijke) maatregelen nemen om deze
problematiek, die ontstaan is door strokende regelgeving (nieuwe omrekeningsfactoren,
maar nog geen stankwet), te verhelpen? Zo ja, hoe? Zo nee, waarom niet?Op 1 mei 2003 is de Wet stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings-
en verwevingsgebieden in werking getreden, tezamen met de bijbehorende Regeling.
Deze nieuwe wetgeving is van toepassing indien voor een bepaald gebied een
reconstructieplan is bekendgemaakt. Is dat niet het geval, dan voert het bevoegd
gezag de beoordeling van stank uit op basis van de Richtlijn veehouderij en
stankhinder 1996, met inachtneming van de jurisprudentie terzake. De «omrekeningsfactoren»
uit de richtlijn zijn vervangen door die uit de Regeling. Voor een aantal
diercategorieën betekenen de nieuwe omrekeningsfactoren een aanscherping,
in die zin dat een uitbreidende of nieuwvestigende veehouderij dient uit te
gaan van een grotere afstand tussen de veehouderij en het voor stank gevoelig
object, dan voorheen het geval zou zijn.De omrekeningsfactoren vertegenwoordigen de meest recente algemeen aanvaarde
milieutechnische inzichten ten aanzien van stankemissie vanuit veehouderijen.
Ik zie geen reden voor vergoeding van eventuele schade als gevolg van deze
voortschrijdende inzichten. Een bevoegd gezag dient op basis van algemene
beginselen en mede gezien jurisprudentie, bij zijn beoordeling in het kader
van vergunningverlening uit te gaan van de nieuwste inzichten en de laatste
stand der techniek. Een instructie van de regering over de beoordeling van
vergunningaanvragen doet daaraan niet af.2In hoeverre is het acceptabel dat bestaande plannen
voor bijvoorbeeld woningbouw e.d. worden opgehouden of doorkruist door de
nieuwe regeling? Is het waar dat de nieuwe omrekeningsfactoren gevolgen hebben
voor de gemeentelijke bouwplannen, vanwege de grotere stankcirkels? Is het
gevolg van de nieuwe omrekeningsfactoren dat bestaande, vergevorderde bouwplannen
niet kunnen worden uitgevoerd?In zijn algemeenheid geldt dat nieuwe regelgeving of nieuwe inzichten
invloed kunnen hebben op de planvorming. In dit geval betreft het inzichten
met behulp waarvan een beter beeld wordt verkregen van de stankemissie vanuit
veehouderijen en de gevolgen die omwonenden daarvan ondervinden. Het ligt
in de rede om bij eventuele bouwplannen daarmee rekening te houden.Indien geen bekendgemaakt reconstructieplan beschikbaar is, is de stankbeoordeling
gebaseerd op de Richtlijn veehouderij en stankhinder 1996 met inbegrip van
de jurisprudentie over deze richtlijn. Het bevoegd gezag heeft de bevoegdheid
gemotiveerd van de richtlijn af te wijken. Indien voldoende kan worden gemotiveerd
dat ondanks het bouwen binnen een stankcirkel «met redelijke mate van
zekerheid een goed leefklimaat kan worden gegarandeerd»,
wordt de vergunningverlening omtrent de bouwplannen niet belemmerd.3, 4 en 5Is de regering van mening, dat de mate waarin geur
wordt vernomen en/of als hinderlijk wordt ervaren afhankelijk kan zijn van
de waardering van diegene die de geur ervaart heeft t.o.v. diegenen die de
geur voortbrengen?Is het waar dat in de onderzoeken naar geur, door bijvoorbeeld
het IMAG, wel geurconcentraties worden gemeten, maar niet de beleving ervan?
Zo ja, in hoeverre is het wenselijk dat er met de beleving van geur rekening
wordt gehouden bij het bepalen van de omrekeningsfactoren? Kan nader onderzoek
worden verricht voordat de nieuwe voorgestelde normen daadwerkelijk van toepassing
worden verklaard? Is de regering van mening dat het waarnemen van geur een
persoonlijke en daarom subjectieve aangelegenheid is?Bij de nieuwe omrekeningsfactoren is geen rekening
gehouden met de tolerantie voor de betreffende geur onder omwonenden. Enkele
jaren geleden is in de enclave Uddel-Elspeet uit een geurbelevingsonderzoek
gebleken dat omwonenden de geuremissie van de aanwezige kalverhouderijbedrijven
niet als hinderlijk ervaren. Kalverhouders kunnen niet begrijpen dat 0,6 kalveren
evenveel geurhinder zouden veroorzaken als 1 vleesvarken. Dit wordt absoluut
niet zo beleefd. Waarom wordt er geen rekening gehouden met de geurbeleving?
Waarom is uitsluitend uitgegaan van geurconcentraties en niet op de beleving
ervan?In de stalonderzoeken worden emissies (uitstoot) van geur gemeten, deze
hebben invloed op de geurconcentratie in de omgeving. De geurbeleving wordt
bepaald met behulp van enquetes (een zgn. telefonisch leefsituatieonderzoek).
De beleving van de geur hangt samen met de geurconcentratie die aan deze beleving
ten grondslag ligt. Voor geuren in de veehouderij geldt voor de gemiddelde
waarnemer dat met het toenemen van deze concentraties de onaangenaamheid toeneemt.De waardering van geur is afhankelijk van degene die de geur zintuigelijk
waarneemt en in die zin een persoonlijke en subjectieve aangelegenheid. Een
zekere objectivering kan echter worden bereikt door een voldoende aantal respondenten
in het telefonisch leefsituatieonderzoek.In het kader van de herziening van de stankregelgeving is in de jaren
1999 en 2000 een grootschalig onderzoek uitgevoerd naar de hinderbeleving
van stank vanuit veehouderijen. Er zijn zeker argumenten om de hinderbeleving
te betrekken in de stankregelgeving, zoals thans bij sommige industriële
sectoren geschiedt. Een op dit principe gebaseerd nieuw beoordelingskader
voor geur uit veehouderijen op 1 augustus 2001 is aan de Tweede Kamer
voorgelegd (Kamerstukken II, vergaderjaar 2000–2001, 24 445, nr.
64).In de motie Meijer (22 november 2001, Kamerstukken II 2001/02, 27 835,
nr. 19) heeft de Tweede Kamer echter de regering verzocht de huidige uitvoeringspraktijk
wettelijk vast te leggen. Die uitvoeringspraktijk hanteert de geurbeleving
niet primair als uitgangspunt.6 en 11Zijn de omrekeningsfactoren wetenschappelijk verantwoord
tot stand gekomen? De omrekeningsfactor voor geitenstallen is ontleend aan
metingen op één locatie aan één stal. Is deze
factor dan wel representatief voor de hele sector?In hoeverre zijn de omrekeningsfactoren thans beter
wetenschappelijk onderbouwd dan voorheen, zoals staat vermeld in de Staatscourant
nr. 81? Waar blijkt dat uit? Op basis van welke gegevens is het onderzoek
verricht? Van welke datum dateren de gegevens? Is de regering bereid omde omrekeningsfactoren nu niet in te voeren? Is de regering bereid
om aanvullend onderzoek te doen om de (nieuwe) omrekeningsfactoren te verifiëren?De wetenschappelijke onderbouwing is vastgelegd in twee rapporten, «Geuremissies
uit de veehouderij», IMAG Rapport 2001-14 en «Geuremissies uit
de veehouderij II», IMAG Rapport 2002-09. In het onderzoek zijn de feitelijke
geuremissies vanuit bestaande stalsystemen gemeten. Daartoe is in de jaren
1996 tot en met 1999 een meetsystematiek voor geur ontwikkeld en is een beperkt
aantal stalsystemen gemeten. Vervolgens is vanaf het jaar 2000 een bestand
opgebouwd met meetresultaten van zoveel mogelijk stalsystemen per diercategorie
en van nabehandelingstechnieken.In mijn brief van 15 mei 2003 aan alle Nederlandse gemeenten heb ik aangegeven
dat de met ingang van 1 mei 2003 ingevoerde omrekeningsfactoren uit de
Regeling stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden
de meest recente inzichten vertegenwoordigen, hetgeen mede inhoudt dat de
factoren voldoende representatief zijn.7 en 16Het streven naar heldere regelgeving, deregulering
en ontbureaucratisering staat terecht hoog in het vaandel van de regering.
Zou een Stankwet voor heel Nederland, met een helder en gelijk stankregime
voor alle concentratie en niet-concentratiegebieden, daar een grote bijdrage
aan kunnen leveren? Zou een dergelijke eenvoudiger stankregime aan zowel gemeentebesturen
als vergunningverleners en ondernemers die de vergunningen aanvragen, meer
helderheid kunnen geven? Hoe denkt de regering over de invoering van één
Stankwet voor heel Nederland?De regering spreekt over een aanpassing op korte termijn
van de Richtlijn (1996) en de wet. Binnen welke termijn kan de Kamer deze
voorstellen, die dienen ter uitvoering van de motie Meijer (27 835/27 836,
nr. 13), tegemoet zien? En gelden in die nieuwe wet dan ook de normen, die
nu gelden voor de reconstructiegebieden?Voordeel van een wet boven een richtlijn is, dat adressanten vooraf maximale
duidelijkheid en rechtszekerheid wordt geboden over de toepasselijke regelgeving.
Daarentegen stelt een wet algemene regels die niet of beperkt kunnen worden
afgestemd op de feiten en omstandigheden in het concrete geval. Een stankwet
met een stelsel van uniforme regels voor geheel Nederland kan meer helderheid
bieden dan de huidige uitvoeringspraktijk, maar biedt anderzijds een beperkte
flexibiliteit.In het Algemeen Overleg van 23 juni 2003 heb ik aangegeven het ontwerpvoorstel
voor een stankwet voor geheel Nederland te bezien in het licht van de herijking
van regelgeving. Aspecten als deregulering en vermindering van administratieve
lastendruk komen dan aan de orde. Indien wordt gekozen voor een wet, streef
ik ernaar een voorstel daartoe in het najaar van 2003 aan de Tweede Kamer
aan te bieden. Overeenkomstig de eerder genoemde motie Meijer zal het voorstel
voor de «rest van Nederland» dan aansluiten bij het beoordelingskader
uit de Richtlijn veehouderij en stankhinder 1996, met inbegrip van jurisprudentie
maar zonder de cumulatieve beoordeling van stank. Dit beoordelingskader wijkt
op enkele onderdelen af van dat uit de Wet stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings-
en verwevingsgebieden.8De cumulatiebeoordeling is buiten de concentratiegebieden
nog steeds van toepassing. Kan een eenduidige en landelijke toepassing van
het niet meer gebruiken van de cumulatiebeoordeling, een bijdrage leveren
aan het verminderen van de bureaucratie, regeldruk en administratieve
lastendruk? En is juist binnen deze niet-concentratiegebieden de cumulatie
het minst relevant als instrument? In hoeverre kan de problematiek van de
burgerwoningbestemmingen van voor 19 maart 2000 daarin worden opgelost?De cumulatiebeoordeling houdt in dat de stankemissie van andere veehouderijen
in de directe omgeving meeweegt in de beoordeling van de stankemissie van
een bepaalde veehouderij. Onderkend wordt dat deze beoordeling leidt tot enige
administratieve lasten voor de veehouderij, maar ook moet op grond van onderzoek
worden geconstateerd dat de stank van andere veehouderijen invloed heeft op
de hinder die een voor stank gevoelig object ondervindt.Buiten de concentratiegebieden liggen veehouderijen over het algemeen
meer verspreid dan binnen die gebieden, zodat de invloed van de omringende
veehouderijen op de beoordeling relatief gering is.De genoemde «problematiek» heeft betrekking op woningen die
in het verleden tot een veehouderij hebben behoord, maar thans een niet-agrarische
bebouwing vormen en daarom een hoger beschermingsniveau krijgen toegekend.
Feitelijk ondervinden deze woningen dezelfde mate van stankhinder als andere
niet-agrarische bebouwing in het buitengebied. Een eventueel verschil in beschermingsniveau
moet daarom goed kunnen worden gemotiveerd.9Moeten degenen die reeds een vergunning hebben aangevraagd,
terwijl het bevoegde orgaan nog geen besluit heeft genomen, nu weer een nieuwe
aanvraag indienen onder de nieuwe normen? Kan het bevoegde gezag ook zelf
kiezen om uit te gaan van de normen die golden ten tijde van de aanvraag?
In hoeverre kan de toegezegde wet i.p.v. de huidige voorgestelde richtlijn
een oplossing bieden?De gewijzigde omrekeningsfactoren hebben geen gevolgen voor de vergunningaanvraag,
zodat een nieuwe of aangepaste aanvraag niet nodig is. In de reactie op vraag
1, is toegelicht dat op grond van algemene beginselen een bevoegd gezag is
gehouden de meest recente inzichten toe te passen. Deze verplichting bestaat,
ongeacht of de inzichten in een wet dan wel een richtlijn worden vastgelegd.10Is er de afgelopen jaren ook onderzoek gedaan naar
technische reductiemethoden of alternatieven voor stankregelgeving, waarbij
het uitgangspunt gebaseerd is op een afstandscriterium? Zo ja, kunt u de Kamer
hierover informeren?Bij bovengenoemde brief van 1 augustus 2001 is de Tweede Kamer de hoofdlijnen
van een alternatief beoordelingskader voorgelegd. De Tweede Kamer heeft er
echter voor gekozen de huidige uitvoeringspraktijk te continueren. In dit
verband merk ik op dat de chemische en biologische luchtwasser uit bijlage
1, van de Regeling stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings- en
verwevingsgebieden voor het milieuaspect stank «technische reductiemethoden»
zijn.12 en 13Hoe verhoudt de zinsnede, dat ten opzichte van de voorheen
geldende regelgeving de ontwikkelingsmogelijkheden voor veehouderijen sterk
toenemen, zich tot de signalen dat gemeenten bijvoorbeeld (nog) niet weten
wat de exacte begrenzing van een reconstructiegebied zal zijn en daarom dus
nu geen ontwikkelingen toestaan in afwachting van meer duidelijkheid
bijvoorbeeld m.b.t. de uitvoering van de Reconstructiewet?Is de regering op de hoogte van het feit dat de nieuwe,
aangescherpte omrekeningsfactoren, die op 1 mei 2003 in werking zijn
getreden problemen opleveren (zeugen-, kalver-, en geitenhouderij), zeker
ook omdat de nieuwe Stankwet, die juist versoepeling moet bieden, nog niet
kan worden ingevoerd in verband met de vertraging van de reconstructie?De zinsnede uit de toelichting van Regeling stankemissie veehouderijen
in landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden gaat ervan uit dat voor een
bepaald gebied een reconstructieplan is bekendgemaakt. Indien een dergelijk
reconstructieplan om enigerlei reden nog niet beschikbaar is, is de relatief
soepele wettelijke stanknormering niet van toepassing. De gewijzigde omrekeningsfactoren
betekenen in dat geval voor bepaalde diercategorieën een aanscherping,
vergeleken met de Richtlijn veehouderij en stankhinder 1996, voor andere diercategorieën
daarentegen een versoepeling.14Hoe kan het dat er met name voor de kalver- en varkenssector
een moeilijke situatie gaat ontstaan ten opzichte van eerder beleid? Om hoeveel
bedrijven gaat het en hoe kan hiervoor een oplossing worden gezocht?De moeilijke situatie is ontstaan doordat de stankemissie vanuit varkens-
en kalverhouderijen substantieel hoger blijkt dan die waarvan in het verleden
werd uitgegaan, doordat deze gewijzigde inzichten op 1 mei 2003 zijn
bekend geworden en het bevoegd gezag de inzichten zal hanteren bij de vergunningverlening.De stankregelgeving is van toepassing op nieuwvestigende of uitbreidende
veehouderijen. Als gevolg van de reconstructie en andere ontwikkelingen binnen
de landbouw zal de komende tijd een aantal bedrijven stoppen, terwijl andere
juist zullen groeien of worden verplaatst. Wanneer en waar deze beëindigingen,
uitbreidingen en verplaatsingen precies zullen plaatsvinden, is niet op voorhand
duidelijk. Het is daardoor niet goed mogelijk om aantallen bedrijven te noemen.17De nieuwe normen, die gehanteerd worden in de onlangs
in werking getreden Regeling stankemissie veehouderijen in landbouwontwikkelings-
en verwevingsgebieden, zijn gebaseerd op de resultaten van twee rapporten
van een en dezelfde instelling. Is de regering bereid een ander terzake deskundig
onderzoeksbureau een contra-onderzoek te laten verrichten?Het Instituut voor Milieu- en Agritechniek (IMAG) te Wageningen is een
onafhankelijk deskundig onderzoeksinstituut. Een contraonderzoek is daarom
niet aan de orde.Overigens zijn resultaten uit het stankonderzoek in wetenschappelijke
tijdschriften geaccepteerd en gepubliceerd.18Kan de regering aangeven of er een stankbeleid met
de daarbij behorende regelingen en normen is vastgesteld voor de brood- en
banketbakkerijen en de visverwerkende bedrijven?Ten behoeve van het stankbeleid voor bakkerijen en visverwerkende bedrijven
kan de Nederlandse Emissierichtlijn lucht (NeR) worden gehanteerd, voor zover
de bedrijven op dat onderdeel niet vallen onder een Algemene Maatregel van
Bestuur. De NeR is opgesteld door de gezamenlijke overheden, na
advies van de «Adviesgroep NeR», waarin vertegenwoordigers van
overheden en bedrijfsleven zitting hebben.Voor grote broodbakkerijen en de beschuit- en banketbakkerijen geldt een
bijzondere regeling, voor kleinere broodbakkerijen en de visverwerkende bedrijven
is de algemene aanpak uit de NeR van toepassing.19Als de regering op korte termijn met een voorstel komt
voor een nieuwe Stankwet voor geheel Nederland, waarom is het dan nu ineens
nodig om voor de Reconstructiegebieden de nieuwe Regeling in te voeren, in
aanmerking nemende dat het gezien de financiële situatie van de rijksoverheid,
niet zo'n vaart zal lopen?Het parlement heeft vorig jaar het voorstel voor de Wet stankemissie veehouderijen
in landbouwontwikkelings- en verwevingsgebieden aangenomen. De Regeling is
nodig om de wet te kunnen uitvoeren.Los daarvan is het van belang dat het bevoegde gezag de meest recente
omrekeningsfactoren reeds hanteert bij de voorbereiding van een reconstructieplan,
zodat wordt vermeden dat het reconstructieplan op korte termijn aan nieuwe
inzichten moet worden aangepast.20Is de regering van mening dat het vertrouwen van de
Nederlandse veehouders in de overheid verder zal dalen, nu zij geconfronteerd
worden met normen, die in veel gevallen de noodzakelijke ontwikkeling van
de bedrijven onmogelijk maken?De omrekeningsfactoren zijn thans beter onderbouwd dan voorheen, met behulp
van metingen naar de geuruitstoot vanuit stalsystemen in praktijksituaties.
De toepassing van de omrekeningsfactoren in de vergunningverlening doet daardoor
meer recht aan de feitelijke stankemissie vanuit een veehouderij. Naar mijn
mening leidt dat niet tot een daling van het vertrouwen in de overheid. XNoot1Samenstelling: Leden: Duivesteijn (PvdA), Hofstra (VVD), Buijs (CDA),
voorzitter, Schreijer-Pierik (CDA), Van Gent (GL), Geluk (VVD), Örgü
(VVD), Dijsselbloem (PvdA), ondervoorzitter, Snijder-Hazelhoff (VVD), Depla
(PvdA), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van As (LPF), Van den Brink (LPF),
Van Bochove (CDA), De Ruiter (SP), Duyvendak (GL), Huizinga-Heringa (CU),
Koopmans (CDA), Spies (CDA), Van Lith (CDA), Van der Ham (D66), Van Velzen
(SP), Timmer (PvdA), De Krom (VVD), Verdaas (PvdA), Kruijsen (PvdA) en Samsom
(PvdA).Plv. leden: Crone (PvdA), Dezentjé Hamming-Bluemink (VVD), Mastwijk
(CDA), Ormel (CDA), Van den Brand (GL), Luchtenveld (VVD), Oplaat (VVD), Boelhouwer
(PvdA), Schippers (VVD), Dubbelboer (PvdA), Meijer (CDA), Kraneveldt (LPF),
Varela (LPF), Ten Hoopen (CDA), Vergeer-Mudde (SP), Vos (GL), Van der Staaij
(SGP), Vietsch (CDA), Sterk (CDA), Haverkamp (CDA), Giskes (D66), Gerkens
(SP), Verbeet (PvdA), Balemans (VVD), Waalkens (PvdA), van Heteren (PvdA)
en Wolfsen (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28600-XI-118.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl