Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken; Brief minister met Geannoteerde Agenda voor Raad Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenbeleid, 2 en 3 juni 2003 te Luxemburg
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-31, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-05-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

21501-31 nr. 16

16-05-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamGeannoteerde Agenda van de Raad voor Werkgelegenheid en
Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 2 en 3 juni te
LuxemburgAgendapunt 1 Voorstel voor een richtlijn van het Europees
Parlementen de Raad tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen
voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van
menselijke weefsels en cellenDocument: COM(2002) 319 defCommissievoorstelNederlandse opstellingAgendapunt 2 Ernstige atypische longontsteking (SARS)Document: Nog niet bekendRol Europese CommissieBeleid van NederlandNederlandse opstellingAgendapunt 3 Kaderverdrag van de WHO ter bestrijding van
tabaksgebruikDocument: Nog niet bekendWHO-voorstelNederlandse opstellingAgendapunt 4 Raadconclusies geestelijke gezondheidszorgDocument: SAN 88AchtergrondNederlandse opstellingAgendapunt 5 Mobiliteit van patiënten en de ontwikkelingen
in de gezondheidszorg in de EUDocument: Nog niet bekendAchtergrondNederlandse opstellingAgendapunt 6 Herziening geneesmiddelenregelgeving6a. Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen
van vergunningen, het toezicht en de geneesmiddelenbewaking met betrekking
tot geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting
van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling6b. Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een
communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik6c. Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG tot vaststelling van een
communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruikDocumenten: COM(2003) 404–1, 404–2, 404–3CommissievoorstelNederlandse opstelling:• Agendapunt 6a (Verordening 2309/93)Rechtsbasis van de Verordening artikel 95 of 308
van het EG VerdragVerplichte centrale registratie van «nieuwe geneesmiddelen»
(art. 3/annex 1)Verlenging van een handelsvergunning (art. 13, lid 1)Samenstelling Raad van Beheer (art. 58)• Agendapunt 6b (Richtlijn 2001/83 inzake humane
geneesmiddelen)Reikwijdte (artikel 2)Generieke geneesmiddelen (art. 10)Harmonisatie van de termijn van dossierbescherming van
innovatieve geneesmiddelen tot 10 jaar«Europees generiek»Nieuwe indicatiesInformatie aan patiënten (art. 88–100)• Agendapunt 6c (Richtlijn 2001/82)Cascade bij ontbreken geschikte middelen (art. 10)Middelen voor voedselproducerende dieren op recept (art
67)Agendapunt 7 Werkgelegenheidspakket 2003Agendapunt 7a Commissievoorstel Europese Werkgelegenheidsrichtsnoeren
voor 2003Document: COM(2003) 176 defCommissievoorstel Werkgelegenheidsrichtsnoeren 2003Doelstellingen en indicatorenGovernanceNederlandse opstellingAgendapunt 7b Commissievoorstel aanbevelingen over de
uitvoering van het werkgelegenheidsbeleid aan de lidstatenDocument: COM(2003) 177 defCommissievoorstel aanbevelingen 2003Nederlandse opstellingAgendapunt 8 Voorstel voor een EU-richtlijn van de Raad
en het Parlement inzake uitzendarbeidDocument: COM(2002) 701 defCommissievoorstelNederlandse opstellingAgendapunt 9 Europese Coöperatieve Vennootschap (ECV)9a. Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement
en de Raad betreffende het statuut van de Europese Coöperatieve Vennootschap
(ECV)Document: 9 923/20029b. Voorstel voor een ontwerprichtlijn van de Raad tot
aanvulling van het statuut van de Europese Coöperatieve Vennootschap
(ECV) met betrekking tot de rol van werknemersDocument: 9 924/2002CommissievoorstelNederlandse opstellingAgendapunt 10 Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van
het Europees Parlement en de Raad betreffende minimumvoorschriften inzake
gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers
aan de risico's van fysische agentia (elektromagnetische velden en golven)Document: 8 600/03 SOC 167Aard van de bespreking: Stand van zakenCommissievoorstelNederlandse opstellingAgendapunt 11 Voorstel voor een Raadbesluit inzake de
instelling van een Raadgevend Comité voor veiligheid, hygiëne
en de gezondheidsbescherming op de werkplekDocument: COM(2002) 486 defAard van de bespreking: Goedkeuring en besluitvorming
tot instelling van het nieuwe comité.CommissievoorstelNederlandse opstellingAgendapunt 12 Concept-Raadsresolutie inzake Sociaal en
Menselijk Kapitaal – Het opbouwen van sociaal en menselijk kapitaal
in de kennissamenleving: leren, de werkplaats, sociale cohesie en gelijke
kansen van mannen en vrouwenDocument: SOC 186; MI99; EDUC 87; TELECOM 69ToelichtingNederlandse opstellingAgendapunt 13 Voorstel voor een verordening (EG) van het
Europees Parlement en de Raad voor de coördinatie van de sociale zekerheidssystemen
(herziening van Verordening 1408/71)Document: COM(1998) 779 defCommissievoorstelNederlandse opstellingAgendapunt 14 (mogelijk) Resolutie over de bescherming
en integratie van mensen met een handicapDocument: Nog niet bekendCommissievoorstelNederlandse opstellingAgendapunt 15 Andere zaken• Voorstel tot een raadsaanbeveling inzake kankerscreeningDocument: COM(2003) 230 defToelichtingNederlandse opstelling• Europese ziekteverzekeringskaartDocument: COM(2003) 73ToelichtingNederlandse opstelling• Herziening van Verordening 1035/97 betreffende
het Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat (EUMC)Document: Nog niet bekendCommissievoorstelNederlandse opstelling• Europees jaar van mensen met een handicap –
voorgangsverslagDocument: nog niet bekendNederlandse opstellingVoorjaarsraad 20–21 maart 2003Document: 8 410/03Follow up conclusie van de Europese Raad (ER Brussel,
maart 2003) over speciale studies gericht op gemeenschappelijke uitdagingen
voor pensioensystemen – Informatie door de CommissieDocument: Nog niet bekendToelichtingNederlandse opstellingActiviteiten van het Voorzitterschap met betrekking tot
gelijke kansen van mannen en vrouwen («gender»)Document: Nog niet bekendToelichtingNederlandse opstelling:BIJLAGEMR STANDPUNT INZAKE DE WERKGELEGENHEIDSRICHTSNOEREN1. Inleiding2. Procedure van behandeling3. Algemene lijn van het voorstel voor nieuwe werkgelegenheidsrichtsnoeren3.1 InleidingNederlandse inzet 3.2 Overkoepelende doelstellingenNederlandse inzet 3.3 RichtsnoerenNederlandse inzet 3.4 Doelstellingen en indicatorenNederlandse inzet 3.5 GovernanceNederlandse inzet 3.6 Landenspecifieke aanbevelingenNederlandse inzet 
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-31Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 84 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-31Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzakennr. 16BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 16 mei 2003Hierbij zend ik u, mede namens Staatssecretaris Phoa en Staatssecretaris
Rutte, de Geannoteerde Agenda ten behoeve van de Raad voor de Werkgelegenheid
en Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 2 en 3 juni
aanstaande in Luxemburg. Deze agenda zal tijdens het Algemeen Overleg met
uw Kamer op 22 mei aanstaande worden besproken.Het verslag van de Raad voor de Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, Volksgezondheid
en Consumentenzaken, die op 6 maart 2003 heeft vergaderd over de onderwerpen
Werkgelegenheid en Sociaal Beleid, heb ik u reeds eerder toegezonden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,A. J. de GeusGeannoteerde Agenda van de Raad voor Werkgelegenheid en
Sociaal Beleid, Volksgezondheid en Consumentenzaken van 2 en 3 juni te
LuxemburgAgendapunt 1 Voorstel voor een richtlijn van het Europees
Parlementen de Raad tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen
voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van
menselijke weefsels en cellenDocument: COM(2002) 319 defAard van de bespreking: Politiek akkoord (openbaar
debat)De Raad zal streven naar een politiek akkoord op het voorstel voor een
richtlijn tot vaststelling van kwaliteits- en veiligheidsnormen voor het doneren,
verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren van menselijke weefsels
en cellen.CommissievoorstelIn dit voorstel voor een richtlijn worden kwaliteits- en veiligheidseisen
gesteld voor het doneren, verkrijgen, testen, bewerken, bewaren en distribueren
van menselijke weefsels en cellen om zo de volksgezondheid te beschermen en
overdracht van ziekten te voorkomen, dit mede gelet op het vrije verkeer van
personen en goederen binnen de EU. Weefsels en cellen die worden gebruikt
als grondstof voor medische producten dienen, naast de op het productieproces
van toepassing zijnde regels, te voldoen aan de eisen van deze richtlijn.
Om een hoog kwaliteits- en veiligheidsniveau te kunnen handhaven worden tevens
regels gesteld ten aanzien van de invoer vanuit derde landen. Ingevoerde weefsels
en cellen dienen aan tenminste gelijkwaardige normen te voldoen.Binnen de mogelijkheden die artikel 152 (EG-Verdrag) heeft, zijn bepalingen
opgenomen omtrent de vrijwillige onbetaalde donatie van weefsels en cellen.
Bij verschillende bepalingen (o.a. het verkrijgen van donor consent, privacy
en publiciteit) verwijst het voorstel naar de nationale wetgeving.Vanuit het Europees Parlement (EP) zijn amendementen op het commissievoorstel
(van 20 juni 2002) ingediend. Het EP is van mening dat de reikwijdte
dient te worden uitgebreid tot alle gebruik (zoals onderzoek en onderwijs)
van weefsels en cellen en stelt tevens voor het gebruik van bepaalde cellen
en methodes te verbieden. De Europese Commissie en de raadswerkgroep waren
het vrijwel unaniem oneens met deze voorstellen van het EP.Nederlandse opstellingHet huidige voorstel sluit aan bij de Nederlandse (voorgenomen) wetgeving
en de bestaande Nederlandse praktijk en Nederland kan dan ook instemmen met
de aanname van een eventueel Politiek Akkoord.Het o.a. van Nederland afkomstige voorstel om cellen en weefsels die zijn
afgenomen voor autologe toepassing in de richtlijn op te nemen, is overgenomen.Nederland was er geen voorstander van om reproductieve cellen bestemd
voor het tot stand komen van een zwangerschap, op te nemen binnen de reikwijdte
van deze richtlijn. Uiteindelijk is besloten deze cellen wel op te nemen maar,
de voor dit specifieke gebruik, eventueel benodigde nadere eisen te stellen
in een bijlage.Binnen de Raadswerkgroep bleek nog onvoldoende duidelijk hoe deze richtlijn
zich tot andere (voorgenomen) EU regelgeving verhoudt. Er is aangedrongen
op meer duidelijkheid van de Commissie hierover. Toegezegd is
dat de discussie hierover nog binnen Raadswerkgroep gevoerd gaat worden.Agendapunt 2 Ernstige atypische longontsteking (SARS)Document: Nog niet bekendAard van de bespreking: Uitwisseling van informatie
en opvattingenTijdens de Raad zal een gedachtewisseling plaatsvinden inzake SARS.Rol Europese CommissieDe Europese Commissie zorgt voor internationale afstemming van de preventieve
maatregelen met betrekking tot SARS. Hiervoor organiseert de Europese Commissie
op de eerste plaats regelmatige bijeenkomsten van experts uit de verschillende
lidstaten voor een meest recent overzicht van het ziekteverloop. Daarnaast
draagt de Europese Commissie zorg voor een goed internationaal surveillance
systeem, waardoor alle mogelijke en definitieve gevallen centraal worden geregistreerd.Tijdens de extra EU-Gezondheidsraad van 6 mei jl. is de stand van zaken
m.b.t. SARS (en de bestrijding ervan) besproken en zijn tevens afspraken gemaakt
over aanvullende, toekomstige Europese maatregelen inzake SARS. Hierbij is
benadrukt dat het van groot belang is dat alle lidstaten één
koers varen. Experts dienen het voortouw te nemen bij het bepalen van de maatregelen.
De WHO werd door alle lidstaten aangewezen als de belangrijkste expert. Adviezen
van de WHO dienen dan ook onverkort opgevolgd te worden. Nieuwe maatregelen
ten aanzien van screening van passagiers bij aankomst werden verworpen daar
dit weinig toevoegt aan de huidige beleidsmaatregel van exit screening en
slechts schijnveiligheid betreft.Tegen de achtergrond van Europese SARS-bestrijding bepleitte de Commissie
nogmaals de noodzaak tot uitbreiding van de bevoegdheden van de Commissie
en de toegevoegde waarde van het instellen van een Europees Agentschap voor
Infectieziekten.Beleid van NederlandHet Severe Acute Respiratory Syndrom (SARS) is een ernstige acute atypische
longontsteking. De ziekte werd voor het eerst gesignaleerd in Guandong (China)
en heeft zich thans ook verspreid naar andere landen. Tot op heden (8 mei
2003) zijn in Nederland geen gevallen van SARS geconstateerd. Het is echter
niet onwaarschijnlijk dat in de toekomst SARS ook in Nederland zal optreden.
Nederland heeft maatregelen getroffen om verspreiding van SARS in Nederland
te voorkomen. Nederland volgt hierbij de maatregelen die de WHO adviseert.De WHO heeft de luchtvaartmaatschappijen geadviseerd om vertrekkende passagiers
in gebieden waar SARS voorkomt, te screenen op SARS. Het ministerie heeft
bij de betreffende luchtvaartmaatschappijen die Schiphol aandoen, sterk aangedrongen
op een zorgvuldige uitvoering van de maatregelen die de WHO adviseert. Aan
Nederlanders in het buitenland met een (vermoeden van een) SARS-infectie wordt
geadviseerd aldaar te verblijven totdat zij 10 dagen klachtenvrij zijn of
totdat SARS is uitgesloten. Met de medische dienst van Schiphol en het AMC
in Amsterdam zijn afspraken gemaakt over de opvang van zieke passagiers.Sinds 1 april 2003 moet iedere arts in Nederland een waarschijnlijk geval
van de ziekte SARS direct melden bij de GGD. De GGD meldt aan de Inspectie
voor de Volksgezondheid. Het succes van de monitoring staat of valt met de
alertheid van artsen. Deze worden door de Inspectie op de hoogte
gehouden van de te hanteren casusdefinitie. Nederland volgt hierbij de casusdefinitie
zoals geformuleerd door de WHO. Vermoedelijke SARS-patiënten moeten in
strikte isolatie worden verpleegd. In Nederland is ieder ziekenhuis in staat
een beperkt aantal patiënten op te vangen.Voorlichting aan het publiek moet voorkomen dat mensen onnodige risico's
lopen. Tevens voorkomt voorlichting onnodige paniek en belasting van het zorgsysteem.
Het ministerie stelt actuele informatie beschikbaar via haar website en de
reguliere telefonische publieksvoorlichting. Regelmatig verzorgt het ministerie
een persbriefing. Ten behoeve van de Chinese bevolkingsgroepen in Nederland
is een voorlichtingsfolder in hun moedertaal beschikbaar. De Inspectie en
het Landelijk Centrum Infectieziekten stellen informatie beschikbaar t.b.v.
medische professionals.Bovendien draagt Nederland via de Erasmus Universiteit bij aan onderzoek
naar de oorzaak van de ziekte.Nederlandse opstellingNederland is van mening dat de huidige maatregelen zoals getroffen in
Nederland voldoende zijn om verspreiding van SARS in Nederland te beperken.
Vanwege het sterke dynamische karakter van de ziekte zal regelmatige bijstelling
plaatsvinden van het Nederlandse beleid.De intensieve uitwisseling van informatie die plaatsvindt en de melding
van het aantal SARS-gevallen via de Europese Commissie stelt Nederland zeer
op prijs. Nederland is van mening dat met name ook het Netwerk Comité
voor besmettelijke ziekten een nuttige bijdrage heeft geleverd aan de bestrijding
van SARS in Europa en aan de Europese afstemming van maatregelen.Nederland stemt tevens in met de rol van de WHO als belangrijkste expert.
De adviezen van de WHO dienen dan ook opgevolgd te worden en apart beleid
op EU-niveau, zoals de opstelling van Italië, acht Nederland niet wenselijk.
Daarnaast is Nederland van mening dat een (klein en daadkrachtig) Europees
Agentschap voor infectieziekten met een coördinerende taak bij kan dragen
aan de verbetering van de beheersing van besmettelijke ziekten.Agendapunt 3 Kaderverdrag van de WHO ter bestrijding van
tabaksgebruikDocument: Nog niet bekendAard van de bespreking: Informatie door voorzitter
van de Raad en de Europese Commissie. Mogelijke aanvaarding van besluit tot
tekenen van «Framework Convention»Na een briefing door het Griekse Voorzitterschap en de Europese Commissie,
waarin zeker zal worden ingegaan op de behandeling van de FCTC tijdens de
World Health Assembly (19–28 mei), zal tijdens de Raad worden gestreefd
naar een besluit om de FCTC te tekenen.Commissaris Byrne heeft tijdens de extra Gezondheidsraad op 6 mei
gezegd dat hij hiertoe een voorstel zal voorleggen (dit voorstel wordt afgewacht).WHO-voorstelOnder de vlag van de Word Health Organisation (WHO) wordt gewerkt aan
de totstandkoming van een wereldwijde «WHO Framework Convention on Tobacco
Control (FCTC)». Dit wereldwijde verdrag tegen het roken is een verdrag
waar de afzonderlijke lidstaten van de EU slechts tot kunnen toetreden wanneer
alle lidstaten alsmede de Europese Unie ook toetreden (na ondertekening
en ratificatie van de verdragstekst). Dit betekent dat één lidstaat
alles kan blokkeren.Van de lidstaten van de EU heeft Duitsland tot nu toe als enige een krachtige
EU-positie belemmerd, als gevolg van de problemen die Duitsland heeft met
art. 13 van de concept verdragstekst (tabaksreclame). De overige lidstaten
zijn uitgesproken voorstanders van toetreding tot de FCTC. Het ziet er nu
naar uit dat Duitsland tijdens de World Health Assembly (WHA) in mei een gemeenschappelijke
verklaring van de Europese Unie ten gunste van de FCTC niet zal blokkeren.
Of Duitsland ook de vereiste vervolgstappen zal zetten blijft onduidelijk.Nederlandse opstellingNederland is sinds het starten van de onderhandelingen over een FCTC in
1999/2000 voorstander van een krachtige verdragstekst. Met de thans voorliggende
ontwerptekst is Nederland redelijk tevreden: het had beter gekund, maar ook
veel slechter.Door de recente wijzigingen van de Tabakswet (Stb. 2002, 201 en Stb. 2003,
89) hoeft Nederland zijn wetgeving niet substantieel aan te passen om aan
de verdragsverplichtingen te kunnen voldoen. Veel van wat de FCTC behelst,
is in Nederland al wettelijk of anderszins verankerd. Mede hierom kan Nederland
zonder meer instemmen met de voorliggende tekst. Daarnaast onderschrijft Nederland
de noodzaak van een mondiaal afgestemde en gecoördineerde aanpak van
de tabaksepidemie.Agendapunt 4 Raadconclusies geestelijke gezondheidszorgDocument: SAN 88Aard van de bespreking: AannameDe Raad zal streven naar de aanname van de Raadsconclusies «mental
health».AchtergrondIn april 1999 is de samenwerking tussen de Europese Unie en de World Health
Organisation (WHO) op het gebied van Mental Health gestart tijdens de conferentie
«Balancing Mental Health Promotion and Mental Health Care». Daarop
volgend is eind 1999, tijdens het Finse Voorzitterschap, mental health voor
het eerst op de politieke agenda van de EU gekomen. Begin maart 2003 is door
het Griekse voorzitterschap een «mental health» conferentie in
Athene georganiseerd. Deze conferentie vormde een voortzetting van de hiervoor
genoemde lijn aangezien ook hier de EU gezamenlijk optrok met de WHO. Het
accent ligt hierbij op social inclusion (vermaatschappelijking) en het bestrijden
van stigma (reïntegratie in de arbeidsmarkt en bestrijding van armoede).Naar aanleiding van de conferentie in Athene zijn conclusies opgesteld
die zijn besproken in deraadswerkgroep Santé.Nederlandse opstellingNederland staat positief tegenover het initiatief van het voorzitterschap
om mental health op de agenda te zetten. De conclusies kunnen worden aangenomen.Agendapunt 5 Mobiliteit van patiënten en de ontwikkelingen
in de gezondheidszorg in de EUDocument: Nog niet bekendAard van de bespreking: DebatEr zal tijdens de Raad een gedachtewisseling plaatsvinden over patiëntmobiliteit
en andere gezondheidsontwikkelingen in de EU.AchtergrondOp 29 oktober 2002 is in Brussel het overleg van start gegaan van de «personal
representatives» van de ministers die gaan deelnemen aan het «high
level process of reflection on patient mobility and health care devel-opments
in the European Union». Het overleg geeft gevolg aan de raadsconclusies
van 26 juni 2002 waarin werd opgeroepen dat ministers zich in een «high
level process of reflection» gaan buigen over vraagstukken die samenhangen
met het feit dat patiënten zorg krijgen dan wel zoeken in een andere
lidstaat. Het gaat om een informele brainstorm waarvan de uitkomsten (planning
is zomer 2003) niet bindend zijn. De ministersbijeenkomsten worden voorbereid
door zgn sherpabijeenkomsten («personal representatives» van de
minister). Op 3 februari is de eerste ministersbijeenkomst geweest. De
ministers hebben besloten om de volgende ministersbijeenkomst (7 juli
2003) voor te laten bereiden door 4 werkgroepen met de volgende thema's:• Europese samenwerking om beter gebruik te maken van beschikbare
bronnen;• Informatievereisten voor patiënten, professionals en beleidsmakers;• Toegang en kwaliteit van zorg;• Het op elkaar afstemmen van nationaal gezondheidsbeleid en Europese
verplichtingen.Nederland neemt deel aan de laatst genoemde werkgroep, waarin momenteel
een vragenlijst voor de Lidstaten « National health care systems in
an integrated Europe» wordt voorbereid. Vanuit de 4 werkgroepen zijn
verder nog geen papers gereed.Nederlandse opstellingTen aanzien van de voortgang van het High Level process on patient mobility
is Nederland tot nog toe tevreden. De resultaten zullen echter pas in een
later stadium zichtbaar worden. Voor het overige is het nu nog onduidelijk
wat het voorzitterschap en/of Commissie beoogt met de gedachtewisseling op
dit agendapunt.Agendapunt 6 Herziening geneesmiddelenregelgeving6a. Voorstel voor een VERORDENING VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot vaststelling van communautaire procedures voor het verlenen
van vergunningen, het toezicht en de geneesmiddelenbewaking met betrekking
tot geneesmiddelen voor menselijk en diergeneeskundig gebruik en tot oprichting
van een Europees Bureau voor de geneesmiddelenbeoordeling6b. Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 2001/83/EG tot vaststelling van een
communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor menselijk gebruik6c. Voorstel voor een RICHTLIJN VAN HET EUROPEES PARLEMENT
EN DE RAAD tot wijziging van Richtlijn 2001/82/EG tot vaststelling van een
communautair wetboek betreffende geneesmiddelen voor diergeneeskundig gebruikDocumenten: COM(2003) 404–1, 404–2, 404–3Aard van de bespreking: 6a en 6b: debat en
besluitvorming met gekwalificeerde meerderheid. Inzake 6c een vooruitgangsrapportage.Gestreefd wordt naar een politiek akkoord over het voorstel voor de Verordening
en de Richtlijn 2001/83 voor humane geneesmiddelen De RL 2001/82 voor dieren
is onvoldoende aan de orde geweest in de Raadwerkgroep geneesmiddelen met
als gevolg dat wordt volstaan met een voortgangsrapportage. In december 2002
is al, tevergeefs, een eerste poging gedaan om een politiek akkoord over de
Verordening te bereiken.CommissievoorstelHet voorstel van de Europese Commissie tot herziening van de Verordening
2309/93 en de wijziging van de Richtlijnen 2001 83 en 2001/82 is gericht op
een herziening en verbetering van de Europese regelgeving voor geneesmiddelen
voor menselijk gebruik en voor dieren. De wijzingen hebben als doelstelling
de bestaande obstakels voor de farmaceutische industrie in de interne markt
te elimineren; het concurrentievermogen van de farmaceutische industrie voor
innovatieve producten en generieke geneesmiddelen te vergroten, waarbij een
hoog niveau van de volksgezondheid wordt gegarandeerd. De wijzigingsvoorstellen
beogen verbeteringen te bewerkstelligen voor enerzijds de centrale Europese
procedure, geregeld in de Verordening en anderzijds voor de nationale- en
zogenaamde wederzijdse erkenningsprocedure, geregeld in de respectievelijke
richtlijnen. De laatstgenoemde procedure is van toepassing op aanvragen voor
een handelsvergunning in één of meerdere Lidstaten.Nederlandse opstelling:• Agendapunt 6a (Verordening 2309/93)Rechtsbasis van de Verordening artikel 95 of 308
van het EG VerdragNederland kan zich op juridische en beleidsmatige gronden verenigen met
de keuze voor artikel 95 EG Verdrag als rechtsbasis voor de Verordening. Hierbij
geldt echter als voorwaarde dat de Commissie aantoont dat belemmeringen op
de interne markt worden weggenomen en dat hiervoor de gecentraliseerde procedure
noodzakelijk is. Met name dient de Commissie aan te tonen dat voldaan is aan
het proportionaliteitsbeginsel en het subsidiariteitsbeginsel. Dit dient tot
uitdrukking te komen in de considerans van de verordening.Verplichte centrale registratie van «nieuwe geneesmiddelen»
(art. 3/annex 1)Het voorstel van de Commissie om centrale registratie van geneesmiddelen
met nieuwe actieve stoffen verplicht te stellen, is door het EP overgenomen;
echter bij de Lidstaten zijn de meningen hierover verdeeld voor zowel dier-
als humane geneesmiddelen.Nederland heeft zich tot nu toe tegen verplichting van centrale registratie,
voor zowel nieuwe humane- als diergeneesmiddelen, gesteld. Het belangrijkste
argument van Nederland is dat de centrale procedure qua kosten en complexheid
een te groot obstakel kan zijn voor de kleinere farmaceutische bedrijven,
waardoor de beschikbaarheid van geneesmiddelen in gevaar zou kunnen komen.
Echter, er is in Nederland niet zoveel innovatieve industrie, die door deze
verplichting gedupeerd zou worden, waardoor Nederland, met het oog op het
bereiken van een akkoord, voor de humane geneesmiddelen in kan stemmen met
het voorgestelde compromis van het Grieks voorzitterschap, te weten een uitbreiding
van de verplichting voor een aanvraag voor geneesmiddelen voor een drietal
aandoeningen.Voor diergeneesmiddelen geldt dat als onder «nieuwe farmacologisch
actieve stof ieder vaccin moet worden verstaan, Nederland tegen een verplichte
centrale registratie is. Voor de overige nieuwe diergeneesmiddelen ondersteunt
Nederland het standpunt met betrekking tot de humane geneesmiddelen.Verlenging van een handelsvergunning (art. 13, lid 1)De huidige regeling is dat iedere 5 jaar de handelsvergunning verlengd
wordt. De Europese Commissie stelde een vergunning van onbeperkte duur voor.
Dit stuitte, vanwege veiligheidsredenen, op bezwaar bij meerdere lidstaten.
Het Europees Parlement komt met een compromis :1x verlenging na 5 jaar; daarna
geldt de vergunning permanent. Dit amendement is door de Europese Commissie
overgenomen en wordt door een meerderheid van de lidstaten ondersteund. Nederland
kan zich hiermee verenigen, temeer nu de frequentie van overlegging van de
periodieke veiligheidsrapporten wordt verhoogd.Samenstelling Raad van Beheer (art. 58)Voor wat betreft de samenstelling van de Raad van Beheer van het Europese
agentschap heeft de Europese Commissie wijzigingen voorgesteld om, ook na
toetreding van kandidaat-lidstaten, efficiënt te kunnen werken. Op dit
moment zijn er per lidstaat 2 vertegenwoordigers in de Raad van Beheer. Het
primaire voorstel van de Europese Commissie beoogde dat aantal terug te brengen
naar 4 leden voor alle lidstaten; 4 voor het EP, 4 voor de Europese Commissie
en 4 voor patiëntenorganisaties en industrie. Alle lidstaten hebben bezwaar
tegen de beperking tot 4 lidstaatleden. Over de vertegenwoordiging van industrie-
en patiëntenorganisaties zijn de meningen verdeeld. Nederland sluit zich
aan bij de meerderheid, dat elke lidstaat in de Raad van Beheer van het Europees
agentschap vertegenwoordigd moet zijn. Dit is van belang omdat besluiten van
het Agentschap direct de werkprogramma's en begrotingen van de nationale registratieautoriteiten
raken. Vanwege de belangenverstrengeling, bijvoorbeeld bij besluiten over
de hoogten van de kosten voor vergunningen, is volgens Nederland vertegenwoordiging
van industrie- en patiëntenorganisaties en overigen niet op zijn plaats.• Agendapunt 6b (Richtlijn 2001/83 inzake humane
geneesmiddelen)De richtlijn 2001/83 bevat regels voor de (nationale) handelsvergunning
en de daarmee samenhangende wederzijdse erkenningprocedure op decentraal niveau.
Tevens worden regels getroffen voor de fabrieksvergunning, geneesmiddelenbewaking,
distributie, classificatie, verpakkingen, reclame etc. In de Raadswerkgroep
is, in vervolg op de eerste lezing in het EP, het gewijzigd voorstel van de
Europese Commissie in zijn totaliteit aan de orde geweest.Voor Nederland zijn de volgende onderwerpen van belang:Reikwijdte (artikel 2)In het voorstel van de EC wordt uitgegaan van hiërarchie van de geneesmiddelenwetgeving
(RL 2001/83). In geval van twijfel of het product een geneesmiddel is, is
de geneesmiddelenwetgeving van toepassing. Ten aanzien van de gereguleerde
producten creëert deze bepaling een hiaat. In de specifieke Europese
regelingen is namelijk voor die producten (bijvoorbeeld medische hulpmiddelen,
voedingssupplementen en cosmetica) bepaald dat richtlijn 2001/83 op deze producten
niet van toepassing is. Bovendien is de procedure voor registratie van geneesmiddelen
niet op deze producten toegesneden. Nederland heeft daarom voorgesteld om
de hiërarchiebepaling in artikel 2, tweede lid, te schrappen en om een
bepaling in de Richtlijn op te nemen, inhoudende dat producten waarvoor een
separate Europese regeling bestaat, zijn uitgezonderd van RL 2001/83. De Europese
Commissie handhaaft in het gewijzigd voorstel de hiërarchiebepaling,
maar is bereid om in de overwegingen van de Richtlijn te verduidelijken dat
op díe producten (o.a. medische hulpmiddelen, voedingssupplementen
en cosmetica) die onder de definitie vallen van een specifieke
Europese regeling, richtlijn 2001/83 niet van toepassing is.Nederland kan akkoord gaan met de reikwijdtebepaling in artikel 2, tweede
lid, onder voorwaarde dat er in de overwegingen een verduidelijking komt over
de uit te zonderen producten van de geneesmiddelenrichtlijn.Generieke geneesmiddelen (art. 10)Voor Nederland is het van essentieel belang dat generieke (goedkope) geneesmiddelen
snel op de markt kunnen komen, waarbij een evenwicht wordt bewaard voor de
bevordering van innovaties. De huidige regelgeving op dit terrein bevat teveel
mazen waardoor de innovatieve industrie steeds weer toelating tot de markt
van een generiek geneesmiddel weet te blokkeren. Bijvoorbeeld via terugtrekking
van het referentieproduct voor commerciële doeleinden, waardoor er geen
generieke variant mogelijk is.Harmonisatie van de termijn van dossierbescherming van
innovatieve geneesmiddelen tot 10 jaarDe primaire voorstellen van de Europese Commissie behelzen een harmonisatie
van de periode van dossierbescherming (bescherming van gegevens van klinische
proeven) tot 10 jaar. In Nederland is de periode van dossierbescherming thans
10 jaar. Echter, om het gebruik van generieke geneesmiddelen te bevorderen,
staat Nederland niet onwillig tegen een reductie van deze termijn, zoals andere
lidstaten dit wensen. Ook lidstaten, waar de huidige termijn voor dossierbescherming
6 jaar is, opteren weliswaar voor behoud van die 6 jaar, maar staan open voor
een compromis van 8+2 jaar.«Europees generiek»Voor de toelating van een generiek product is het volgens Nederland niet
nodig dat het referentieproduct ook in die zelfde lidstaat op de markt is
gebracht. Immers de gegevens over dat product zijn bekend en kunnen worden
opgevraagd bij de registratieautoriteit van de lidstaat waarin de vergunning
voor het referentieproduct is afgegeven. De voorzitter heeft in vervolg op
een amendement van het EP (36) in het eerste lid van artikel 10 een alinea
toegevoegd zodat hieraan tegemoet gekomen wordt. Nederland kan hiermee akkoord
gaan.Nieuwe indicatiesHet voorstel van de EC is om voor nieuwe indicaties, een jaar extra dossierbescherming
te geven, ingeval gedurende de eerste 8 jaar van die 10 jaar, de fabrikant
een handelsvergunning krijgt voor een indicatie die een belangrijk klinisch
voordeel behelst. Nederland is voorstander van het stimuleren van de ontwikkeling
van nieuwe indicaties. Het belonen via een jaar extra dossierbescherming is
hiervoor een goed instrument.Informatie aan patiënten (art. 88–100)In de EU geldt een verbod op publieksreclame voor geneesmiddelen op recept.
Het reclameverbod wordt door de Europese Commissie uitgelegd als een verbod
op elke vorm van informatie aan patiënten. Om toch patiënten van
de benodigde informatie te voorzien, stelt de EC in haar primaire voorstel
de fabrikant in de gelegenheid om voor een proefperiode van 5 jaar drie groepen
chronische patiëntengroepen (Aids, Astma en Diabetes) actief te benaderen
met informatie. Gezien de ongewenste effecten voor gebruik en het budget van
geneesmiddelen, hecht Nederland sterk aan het verbod op publieksreclame van
middelen op recept. Aan de andere kant erkent Nederland de behoefte van patiënten
aan objectieve en betrouwbare informatie over het gebruik en de werking van
geneesmiddelen. Het geldende reclameverbod voor geneesmiddelen op recept laat,
volgens Nederland, in tegenstelling tot wat de Europese Commissie,
in de toelichting stelt, hiervoor de ruimte. Het beperken van informatieverstrekking
tot 3 aandoeningen ziet Nederland dan ook als een verkeerde stap terug.• Agendapunt 6c (Richtlijn 2001/82)Cascade bij ontbreken geschikte middelen (art. 10)Het betreft hier mogelijkheden voor gebruik van alternatieven bij het
ontbreken van geschikte diergeneesmiddelen voor de toepassing bij voedselproducerende
dieren. De voorgestelde »cascade» is interessant en komt voor
een belangrijke deel overeen met de huidige Nederlandse regelgeving bij ontbreken
van geschikte middelen, zoals in de Diergeneesmiddelenwet is opgenomen. Gezien
de omvang en kennelijke noodzaak van de toepassing van deze alternatieve gebruiksmogelijkheden,
is Nederland voor een formulering die geen of nauwelijks beperkingen stelt
aan de omvang van het gebruik. Het voorstel om bij ontbreken van geschikte
middelen ook diergeneesmiddelen te mogen gebruiken, die in andere lidstaten
voor dezelfde of een andere aandoening zijn geregistreerd, zal naar verwachting
nationaal wel de nodige eisen stellen aan controle en handhaving. Dit neemt
echter niet weg dat Nederland deze verruimingsmogelijkheid toejuicht.Ditzelfde geldt voor de voorstellen om paarden onder bepaalde voorwaarden
als niet-consumptiedieren te behandelen. Nederland stemt hiermee in mits een
goed I&R paardenpaspoort en handhaving de scheiding mogelijk maakt tussen
paarden die wel en niet in het consumptiecircuit belanden. Nederland zou tenslotte
graag de minimumwachttermijn voor eieren in het kader van deze regeling willen
beperken tot 7 dagen i.t.t. de voorgestelde 10 dagen.Middelen voor voedselproducerende dieren op recept (art
67)Het betreft een verplichting om alle diergeneesmiddelen voor voedselproducerende
dieren en alle diergeneesmiddelen, die actieve bestanddelen bevatten, die
minder dan 7 jaar op de markt zijn, uitsluitend onder voorschrift van een
dierenarts af te leveren. Nederland is van mening dat alleen diergeneesmiddelen,
die een risico vormen voor de volksgezondheid en/of dierenwelzijn onder voorschrift
van een dierenarts moeten vallen.Agendapunt 7 Werkgelegenheidspakket 2003Ieder jaar worden in het kader van de werkgelegenheidsstrategie de richtsnoeren
voor het daarop volgende jaar vastgesteld door de raad en de aanbevelingen
aan de lidstaten. Als bijlage aan de geannoteerde agenda is het standpunt
van de Nederlandse regering toegevoegd zoals dat, op basis van een CEC-advies
en als onderdeel van de CoCo conclusies, op 9 mei 2003 is goedgekeurd
door de Ministerraad.In maart heeft de Europese Raad besloten tot oprichting van een Europese
Taskforce Werkgelegenheid. Deze Taskforce heeft tot doel, voorstellen te doen
voor concrete hervormingsmaatregelen die de lidstaten kunnen helpen bij het
implementeren van de Europese Werkgelegenheidsrichtsnoeren en bij het behalen
van de daarin vervatte doelstellingen. Oud-premier Wim Kok is benoemd tot
voorzitter. Inmiddels is door de Europese Commissie de verdere samenstelling
van de Taskforce bekend gemaakt. De analyses van de Taskforce zijn onafhankelijk
van de Europese instellingen en de lidstaten. De Taskforce biedt een unieke
kans om aanbevelingen te doen die nauw aansluiten bij de beleidsvorming op
het niveau van de lidstaten en die bruikbaar zijn om het moderniseringsproces
van de arbeidsmarkten te stimuleren. Het werk van de Taskforce staat los van
de Europese Werkgelegenheidsstrategie. Ze neemt geen deel aan het besluitvormingsproces
rond de nieuwe Werkgelegenheidsrichtsnoeren of aan de opstelling van de Nationale
Actieplannen van de lidstaten. Deze processen staan beschreven in het Verdrag
en blijven onverminderd van kracht. Na publicatie eind 2003 zullen de aanbevelingen
in EU-verband worden besproken en zullen hieraan conclusies verbonden worden.Agendapunt 7a Commissievoorstel Europese Werkgelegenheidsrichtsnoeren
voor 2003Document: COM(2003) 176 defAard van de bespreking: Debat en besluitvorming
met gekwalificeerde meerderheidDe werkgelegenheidsstrategie is in 1997 van start gegaan (Luxemburg).
Sinds de Europese Raad van 2002 (Barcelona) is het doel van de werkgelegenheidsstrategie
gekoppeld aan de doelstellingen zoals geformuleerd in Lissabon (verhoging
van de arbeidsparticipatie, en in het bijzonder die van vrouwen en ouderen).
De richtsnoeren voor 2003 zijn de eerste richtsnoeren na de evaluatie van
de werkgelegenheidsstrategie in 2002 en zijn dan ook mede gebaseerd op de
uitkomsten van deze evaluatie en de ervaringen van de lidstaten. Kern van
de evaluatie is dat de richtsnoeren een middellange termijn karakter krijgen
en meer gericht zullen worden op de implementatie en resultaten van beleid.Ten tijde van de raad WSBVC een opinie van Europees Werkgelegenheidscomité
(EMCO) voorliggen. Deze opinie wordt vastgesteld tijdens de EMCO-vergadering
van 14–15 mei 2003. Omdat het Europees Parlement het Commissievoorstel
voor de nieuwe werkgelegenheidsrichtsnoeren niet voor de Raad WSBVC kan behandelen,
zal ten tijde van de Raad alleen een politiek akkoord kunne worden bereikt.Commissievoorstel Werkgelegenheidsrichtsnoeren 2003De overkoepelende doelstelling van Lissabon van «meer banen, betere
en productievere banen en grotere sociale insluiting» wordt in de werkgelegenheidsstrategie
geoperationaliseerd in de volgende drie overkoepelende doelstellingen, die
onderling verweven zijn en elkaar ondersteunen:• het bereiken van een hoge graad van werkgelegenheid (volledige
werkgelegenheid);• verbeteren van de kwaliteit en productiviteit van arbeid;• verbeteren van sociale cohesie en een insluitende arbeidsmarkt.Om deze doelstellingen te verwezenlijken, stelt het Commissievoorstel
richtsnoeren voor met de volgende tien prioriteiten:1. Actief en preventief arbeidsmarktbeleid voor werklozen en inactieven;2. Bevordering van baancreatie door middel van ondernemerschap;3. Omgaan met veranderingen en het verbeteren van het aanpassingsvermogen
van de arbeidsmarkt (flexibilisering);4. Meer en betere investeringen in «human capital» en leven
lang leren;5. Vergroting van arbeidsaanbod en bevorderen van actief ouder worden;6. Gelijke kansenbeleid;7. Bevorderen van de integratie en het tegengaan van discriminatie op
de arbeidsmarkt van mensen met een achterstand;8. «Werk moet lonen»;9. Omzetten van zwartwerken in reguliere arbeid;10. Bevorderen van (geografische en beroeps-)mobiliteit en verbeteren
aansluiting van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt.Onder deze tien richtsnoeren geeft de Commissie een verdere, meer gedetailleerde uitwerking van het beleid dat Lidstaten zouden moeten gaan
voeren.Doelstellingen en indicatorenDeze richtsnoeren worden vertaald in een aantal kwantitatieve doelstellingen
en indicatoren, waarbij de reeds afgesproken participatiedoelstellingen in
het kader van de Lissabonstrategie de belangrijkste zijn.Ook stelt de Commissie een een aantal nieuwe kwantitatieve doelstellingen
voor, zoals:• Alle werklozen krijgen voor de 4e maand van werkloosheid een persoonlijk
actieplan met ingang van 2006;• 30% van alle langdurig werklozen moeten in 2010 in een werkervarings-
of trainingsprogramma zitten;• Verhogen van de investering van werkgevers in opleidingen van werknemers
tot 5% van de totale arbeidskosten in 2010;• Halvering in elke lidstaat van het werkloosheidsverschil van achtergestelde
groepen met de totale werkloosheid en van werklozen van buiten de EU ten opzichte
van werklozen van binnen de EU.De Europese Commissie stelt verder voor dat lidstaten bij een aantal richtsnoeren
kwantitatieve doelstellingen voor hun land vaststellen.GovernanceEen laatste onderdeel van het Commissievoorstel voor nieuwe richtsnoeren
is het verbeteren van de «governance» van de werkgelegenheidsstrategie,
om ook via deze weg de implementatie en de resultaten van de werkgelegenheidsstrategie
te verbeteren. Belangrijke elementen van het Commissievoorstel ter verbetering
van de governance zijn:• Grotere betrokkenheid van parlementen in de implementatie van de
richtsnoeren en deelname van regionale en lokale actoren in het ontwikkelen
en uitvoeren van de strategie;• Goede samenwerking met sociale partners bij het implementeren en
monitoren van de werkgelegenheidsstrategie;• Zorgen voor effectieve en efficiënte arbeidsvoorzieningsorganisaties,
reïntegratie-instanties en arbeidsinspecties;• Voldoende financiële middelen, ook vanuit de Europese structuurfondsen
(waaronder het ESF).Nederlandse opstellingHet kabinet is voorstander van het versterken van de Europese werkgelegenheidsstrategie
(EWS) door deze meer te richten op de implementatie van beleid en het behalen
van resultaten. Tevens is het kabinet voorstander van de drie overkoepelende
doelstellingen van meer banen, betere en productievere banen en sociale insluiting.Nederland onderschrijft in grote lijnen de meeste van de tien prioriteiten
die de Commissie voorstelt, maar staat kritisch tegenover de nieuwe kwantitatieve
doelstellingen die de Commissie voorstelt. In het algemeen zijn deze teveel
gericht op input en te weinig op resultaat. Sommige van deze doelstellingen
zijn niet voldoende gevoelig voor overheidsbeleid en bestaat er het risico
dat nieuwe inputdoelstellingen een verdere bureaucratisering en administratieve
lastendruk met zich meebrengt.Voor wat betreft de indicatoren om de voortgang van de implementatie te
meten is het kabinet voorstander van één sleutelindicator per
richtsnoer, zonder dat hier streefcijfers aan worden verbonden. Voorbeelden
van dergelijke sleutelindicatoren zijn de ontwikkeling van de werkloosheidspercentages
van specifieke achtergestelde groepen als indicator voor de werking van het
integratiebeleid.In het algemeen is het kabinet van mening dat lidstaten vrij moeten zijn
om nationale kwantitatieve doelstellingen vast te stellen op terreinen waar zij dit wenselijk en noodzakelijk achten. Het kabinet is terughoudend
ten aanzien van het Commissievoorstel in deze omdat in een aantal gevallen
de realisatie van deze doelstellingen in onvoldoende mate door overheidsbeleid
kan worden beïnvloed.Het kabinet ondersteunt dan ook de algemene oproep in de Werkgelegenheidsrichtsnoeren
om deze partners te betrekken bij het realiseren van werkgelegenheidsbeleid.
Hoe deze betrokkenheid specifiek wordt ingevuld, moet echter aan de lidstaten
worden gelaten.Het kabinet is voorts van mening dat de werkgelegenheidsstrategie zich
moet blijven richten op het verbeteren van de resultaten van beleid, en niet
te zeer op de inzet van financiële middelen.Agendapunt 7b Commissievoorstel aanbevelingen over de
uitvoering van het werkgelegenheidsbeleid aan de lidstatenDocument: COM(2003) 177 defAard van de bespreking: Goedkeuring en besluitvorming
met gekwalificeerde meerderheid.Ieder jaar wordt door de lidstaten, op basis van de werkgelegenheidsrichtsnoeren,
een Nationaal Actieplan Werkgelegenheid (NAP) opgesteld. Op basis hiervan
wordt een Gezamenlijk Verslag voor de Werkgelegenheid vastgesteld door de
Europese Raad. Dit verslag vormt de basis voor het opstellen van aanbevelingen
aan de lidstaten inzake het werkgelegenheidsbeleid.Commissievoorstel aanbevelingen 2003Voor Nederland heeft de Commissie de volgende landenspecifieke aanbevelingen
voorgesteld:1. Leven lang leren: In samenwerking met de sociale partners moet Nederland
het beleid op het terrein van leven lang leren beter aansluiten op de vraag
uit de arbeidsmarkt;2. Beloningsverschillen man/vrouw: Nederland moet, in samenwerking met
de sociale partners, de strategie voor het bestrijden van de onderliggende
factoren van beloningsverschillen verder uitwerken;3. Nederland moet de transparantie van het sociale zekerheidssysteem verbeteren
door meer gebruik te maken van belastingmaatregelen in plaats van subsidies
en door een betere coördinatie van nationaal en lokaal inkomensbeleid.
Daarnaast moet Nederland ervoor zorgen dat het arbeidsongeschiktheidsstelsel
zowel de instroom in de WAO beperkt als de reïntegratie van bestaande
gevallen bevordert.Nederlandse opstellingNederland stemt in met de concept-aanbevelingen van de Commissie. Het
verminderen van het aantal mensen in de WAO is een van de hoofdprioriteiten
van het Nederlandse werkgelegenheidsbeleid en Nederland zal verder gaan met
het reeds ingezette beleid. Bestrijding van de armoedeval of «werk moet
lonen» is een belangrijk onderwerp in het Nederlandse beleid. Nederland
onderschrijft ook het belang van een goede aansluiting van scholing en leven
lang leren op de behoeften van de arbeidsmarkt. Hierin is in de afgelopen
jaren vooruitgang geboekt, maar verdere verbetering is noodzakelijk, met name
op het terrein van leven lang leren. Uit onderzoek blijkt nog steeds dat onverklaarde
beloningsverschillen tussen mannen en vrouwen bestaan. Nederland richt zich
in het beleid met name op de beloningsverschillen die niet samenhangen met
objectieve factoren (zoals verschillen in ervaring en sectorale verschillen).Agendapunt 8 Voorstel voor een EU-richtlijn van de Raad
en het Parlement inzake uitzendarbeidDocument: COM(2002) 701 defAard van de bespreking: Politiek akkoord (openbaar
debat)De Raad zal proberen tot een politiek akkoord te komen tussen de lidstaten
over het (gewijzigde) richtlijnvoorstel inzake uitzendarbeid. Op 22 maart
2002 heeft de Europese Commissie een richtlijnvoorstel ingediend betreffende
de arbeidsvoorwaarden van uitzendkrachten. Op 28 november 2002 heeft de Europese
Commissie dit richtlijnvoorstel op onderdelen gewijzigd en aangevuld, rekening
houdende met door het Europese Parlement voorgestelde amendementen.CommissievoorstelDe voorgestelde richtlijn inzake uitzendarbeid beoogt een gemeenschappelijk
beschermend kader te scheppen voor uitzendarbeid, met als doel de kwaliteit
van uitzendarbeid te verbeteren en een geschikt kader te creëren voor
het gebruik van uitzendarbeid. Daarmee zal kunnen worden bijgedragen aan een
goede werking van de arbeidsmarkt en de werkgelegenheid. Hiertoe wordt onder
meer voorgesteld dat voor uitzendkrachten bepaalde essentiële arbeidsvoorwaarden
(het loon, de arbeidstijden, betaalde vakantie en feestdagen), tenminste dezelfde
dienen te zijn als die welke voor hen zouden gelden als zij rechtstreeks door
de inlenende onderneming voor dezelfde functie in dienst zouden worden genomen.Van dit beginsel van gelijke behandeling mag worden afgeweken als de uitzendkracht
met het uitzendbureau een contract voor onbepaalde tijd heeft gesloten en
tussen verschillende uitzendingen in wordt doorbetaald, dan wel bij CAO. Ook
kunnen lidstaten bepalen, dat het beginsel niet geldt voor kortdurende uitzendarbeid
van maximaal 6 weken. Voorts dienen eventuele beperkingen of verboden op het
gebruik van uitzendkrachten geregeld opnieuw te worden beoordeeld en te worden
opgeheven als ze niet meer gerechtvaardigd zijn.Nederlandse opstellingBij brief van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, van 1 oktober
2002, (Kamerstukken II, 2002/03, 21 501–31, nr.1), werd de Tweede
Kamer over het richtlijnvoorstel en de Nederlandse inzet daarbij reeds geïnformeerd.
Het voorstel komt op hoofdzaken in grote mate overeen met het Nederlandse
wettelijke stelsel voor uitzendarbeid. Nederland staat in beginsel dan ook
positief tegenover het voorstel. Bij de besprekingen over het richtlijnvoorstel
in de Raadswerkgroep volgende op de Raad van 6 maart jl. is gebleken
dat tussen de lidstaten (nog steeds) geen overeenstemming kon worden bereikt,
met name over de volgende twee punten:• Het voorstel om de lidstaten te verplichten beperkingen en verboden
van uitzendarbeid die niet meer gerechtvaardigd zijn op te heffen en de Europese
Commissie hiervan op de hoogte te stellen (dit laatste met name ook als beperkingen
of verboden gehandhaafd blijven).Nederlands standpunt: voorstander van het
Commissievoorstel om ongerechtvaardigde verboden en beperkingen op te heffen.• het voorstel dat gelijke behandeling met betrekking tot het loon
niet van toepassing is als de uitzendarbeid korter duurt dan 6 weken («wachttermijn»).Nederlands standpunt: tegenstander van een
wachttermijn, maar eventueel gedurende een beperkte overgangsperiode wel acceptabel.Op basis van een compromisvoorstel van het voorzitterschap van de Raad
(8812/03) wordt thans getracht overeenstemming tussen de lidstaten te bereiken, opdat in de Raad op 2 juni a.s. een politiek akkoord
over het richtlijnvoorstel tot stand kan komen.Agendapunt 9 Europese Coöperatieve Vennootschap (ECV)9a. Voorstel voor een verordening van het Europees Parlement
en de Raad betreffende het statuut van de Europese Coöperatieve Vennootschap
(ECV)Document: 9 923/20029b. Voorstel voor een ontwerprichtlijn van de Raad tot
aanvulling van het statuut van de Europese Coöperatieve Vennootschap
(ECV) met betrekking tot de rol van werknemersDocument: 9 924/2002Aard van bespreking: AanvaardingDe Commissie Juridische zaken en interne markt van het Europese Parlement
(EP) heeft geen amendementen ingediend inzake 9923/2002, maar wil de rechtsgrondslag
(Statuut) aanvechten. De Commissie werkgelegenheid en sociale zaken van het
EP wil niet zover gaan maar eist wel dat de Raad haar amendementen inzake
9924/2002 aanneemt. Het EP heeft op 13 mei 2003 plenair vergaderd over
de verordening en de richtlijn. De uitslag is op dit moment nog niet bekend.
Afhankelijk van de uitkomsten van de stemming in het EP zou de behandeling
van de verordening en de richtlijn in de Raad kunnen worden uitgesteld.CommissievoorstelIn de richtlijn gaat het om medezeggenschap van werknemers in de vorm
van informatie en raadpleging, alsmede om participatie.Nederlandse opstellingDe Raad, waaronder Nederland, heeft een eind 2002 akkoord bereikt over
de verordening (Statuut) en de richtlijn (rol werknemers).Agendapunt 10 Gewijzigd voorstel voor een richtlijn van
het Europees Parlement en de Raad betreffende minimumvoorschriften inzake
gezondheid en veiligheid met betrekking tot de blootstelling van werknemers
aan de risico's van fysische agentia (elektromagnetische velden en golven)Document: 8 600/03 SOC 167Aard van de bespreking: Stand van zakenBasis van dit voorstel is een voorstel uit 1994 dat toen in het Europese
Parlement is besproken. De voortgang van deze richtlijn is moeizaam omdat
de standpunten tussen de landen onderling en ook met de Commissie op sommige
punten ver uiteen liggen. Het Grieks voorzitterschap heeft met grote voortvarendheid
deze richtlijn opgepakt.CommissievoorstelOorspronkelijk heeft de Europese Commissie in 1993 een Richtlijn fysische
agentia opgesteld. In het Europees Parlement is toen voorgesteld om die te
splitsen in drie separate richtlijnen voor geluid, trillingen en elektromagnetische
velden. Het gaat in dit geval om elektromagnetische velden.Nederlandse opstelling• De benadering van bescherming:Nederland heeft zich op het standpunt gesteld om zoveel mogelijk aan te
sluiten bij de internationale aanbevelingen van ICNIRP (International Commission
on Non Ionising Radiation) en de adviezen van de Gezondheidsraad hierover.• De hoogte van de normen.De door de ICNIRP opgestelde normen zijn enigszins verouderd en te strikt.
De Gezondheidsraad heeft recentere (hogere) normen. Nederland heeft voorgesteld
om de Gezondheidsraad normen internationaal over te nemen, maar hiervoor is
geen steun te verwachten. De meeste landen willen het risico niet lopen om
daarmee in allerlei discussies te belanden. Gezien het belang van internationale
overeenstemming zal Nederland niet verder aandringen op andere normen.• Er bestaan geen protocollen om de normen te meten.Er zijn geen internationale standaarden om de elektromagnetische velden
te meten. De Europese Commissie heeft aan Cenelec gevraagd om meetprotocollen
op te stellen. Naar verwachting zijn die over enige jaren gereed. Nederland
steunt deze aanpak.• De toepassing van MRI in de gezondheidszorg kan in de knel komen.Vanuit de industrieproducenten uit de medische sector wordt aangegeven
dat met name de toepassing van MRI in de gezondheidszorg in het geding komt
bij deze strikte normen. De deskundige van de Gezondheidsraad op dit terrein
erkent dit. Nederland heeft dit ingebracht en krijgt hierover in toenemende
mate steun van andere landen.Agendapunt 11 Voorstel voor een Raadbesluit inzake de
instelling van een Raadgevend Comité voor veiligheid, hygiëne
en de gezondheidsbescherming op de werkplekDocument: COM(2002) 486 defAard van de bespreking: Goedkeuring en besluitvorming
tot instelling van het nieuwe comité.CommissievoorstelMede ingegeven door de uitbreiding heeft de Commissie om een beperkte
wijziging in van de adviesstructuur op arbeidsomstandighedenterrein voorgesteld.
Het Permanent Orgaan voor de veiligheid en de gezondheidsvoorwaarden in de
steenkoolmijnen en andere winningindustrieën gaat op in (een Permanente
werkgroep van) het Raadgevend Comité voor de veiligheid, hygiëne
en de gezondheidsbescherming op de werkplek. Dit gebeurt via de goedkeuring
van een nieuw raadsbesluit ter vervanging van de oude waarbij het huidige
Permanent Orgaan en Raadgevende Comité zijn ingesteld.De taken van het Raadgevend Comité, dat tripartiet is samengesteld,
blijven nagenoeg ongewijzigd: het geven van advies over alle communautaire
initiatieven die de veiligheid en gezondheid op het werk beïnvloeden.
De huidige uitzondering voor gevaren i.v.m. ioniserende straling wordt geschrapt.De al bestaande banden tussen het Raadgevend Comité en het Agentschap
voor de veiligheid en gezondheid op het werk, het Comité van hoge functionarissen
van de Arbeidsinspectie en het Wetenschappelijk comité inzake grenswaarden
voor beroepsmatige blootstelling aan chemische agentia worden geformaliseerd.
Het aantal leden van dit tripartiete adviesorgaan wordt met het oog op de
komende uitbreiding van de gemeenschap teruggebracht van twee naar één
per geleding per lidstaat. Voor elk lid zullen echter wel twee plaatsvervangers
mogen worden aangewezen.Nederlandse opstellingNederland kan akkoord gaan met het voorliggend voorstel.Agendapunt 12 Concept-Raadsresolutie inzake Sociaal en
Menselijk Kapitaal – Het opbouwen van sociaal en menselijk kapitaal
in de kennissamenleving: leren, de werkplaats, sociale cohesie en gelijke
kansen van mannen en vrouwenDocument: SOC 186; MI99; EDUC 87; TELECOM 69Aard van de bespreking: Aanvaarding concept-resolutieToelichtingDe concept-Raadsresolutie is op voorstel van het EU-voorzitterschap ingediend.
De tekst onderkent dat kennis belichaamd in individuele bekwaamheden en in
sociale netwerken een sleutelrol speelt bij het realiseren van de doelstellingen
van de Lissabon-strategie. De lidstaten worden opgeroepen elementen van sociaal
en menselijk kapitaal mee te wegen bij planning, ontwikkeling en implementatie
van beleid en initiatieven, in het bijzonder met betrekking tot de terreinen
van leren, werken, sociale cohesie en gelijke kansen van mannen en vrouwen.
De tekst erkent dat sociale partners uit eigen beweging al de nodige verplichtingen
zijn aangegaan maar formuleert niettemin – rekening houdend met nationale
tradities en gebruiken – voor hen enkele aanbevelingen. Ten slotte wordt
de Commissie uitgenodigd speciale aandacht te schenken aan aspecten van sociaal
en menselijke kapitaal in al haar lopende beleid en concrete beleidsinitiatieven.De concept-resolutie bestrijkt een breed terrein en mist daardoor enigszins
focus. Het betreft een algemene tekst, die op een groot aantal punten kwalitatief
stelling neemt, zonder de lidstaten overigens concreet te committeren aan
beleidsintensiveringen, c.q. legislatieve inspanningen.Nederlandse opstellingNederland kan instemmen met aanvaarding van de concept-resolutie. Agendapunt 13 Voorstel voor een verordening (EG) van het
Europees Parlement en de Raad voor de coördinatie van de sociale zekerheidssystemen
(herziening van Verordening 1408/71)Document: COM(1998) 779 defAard van de bespreking: VoortgangsverslagCommissievoorstelOp 21 december 1998 is door de Commissie bij de raad een voorstel ingediend
voor een Verordening betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels.
Dit voorstel beoogt de huidige Verordening te moderniseren en te vereenvoudigen.De afgelopen jaren is het Commissievoorstel besproken in de Raadswerkgroep
Sociale Vraagstukken, waarbij ieder voorzitterschap één of meerdere
hoofdstukken voor zijn rekening heeft genomen. Deze besprekingen hadden een
inventariserend karakter. Onder het Zweeds voorzitterschap (eerste helft 2001)
is deze inventariserende ronde afgesloten. Gebleken is dat op tal van onderdelen
van het voorstel de lidstaten met elkaar en met de Commissie van mening verschillen.
Tijdens de Top van Stockholm van maart 2001 kwamen de regeringsleiders overeen
dat de Raad voor het einde van 2001 zogenaamde parameters met betrekking tot
de modernisering van de Verordening zou vaststellen. Deze parameters zouden
dienen als richtinggevende uitgangspunten voor de herzieningsoperatie.
Tijdens de Sociale Raad van Laeken van december 2001 zijn deze vastgesteld.
Onder het Spaanse voorzitterschap (eerste helft 2002) is op basis van deze
parameters onderhandeld over nieuwe tekstvoorstellen voor de herziening van
Titel I en II van de Verordening. Tijdens de Sociale Raad van 3 juni
2002 werd een voorlopig akkoord over deze hoofdstukken voorgelegd. Hierbij
is door alle lidstaten wel een belangrijk voorbehoud gemaakt, namelijk dat
de tekst pas definitief kan worden vastgesteld, nadat overeenstemming is bereikt
over de wijziging van de gehele Verordening. Naar aanleiding van de onderhandelingen
over de volgende hoofdstukken kunnen immers nog wijzigingen in Titel I en
II nodig blijken. Onder het Deense voorzitterschap, gedurende de tweede helft
van 2002, werd onderhandeld over de eerste drie hoofdstukken van Titel III,
betreffende de uitkeringen bij ziekte, moederschap en vaderschap, bij arbeidsongevallen
en beroepsziekten en bij overlijden. Over deze tekst werd voor de Raad van
december 2002 overeenstemming bereikt.Onder het Griekse voorzitterschap, gedurende de eerste helft van 2003,
zijn de hoofdstukken 4, 5 en 8 aan de orde geweest. Deze hebben betrekking
op invaliditeits- en ouderdomspensioenen en op speciale, niet op premie- of
bijdragebetaling berustende uitkeringen.Nederlandse opstellingDe voor Nederland belangrijkste wijziging ten opzichte van de huidige
Verordening is de wijziging van de coördinatie tussen de opbouw- en risicostelsels
met betrekking tot de invaliditeitsuitkeringen. De hoofdregel wordt dat in
alle gevallen een pro rata-berekening toegepast zal worden, wat inhoudt dat
op basis van de verzekerde tijdvakken onder beide typen stelsel naar rato
een uitkering wordt verstrekt. Dit is niet het geval als lidstaten het eigen
risicostelsel hebben laten opnemen op een Bijlage. De lidstaten die op deze
Bijlage vermeld staan kunnen dan onderling de risicostelsel-coördinatie
blijven toepassen, wat inhoudt dat de lidstaat waar het verzekerde risico
intreedt de gehele uitkering betaalt. Nederland wordt niet opgenomen op de
Bijlage en zal dus in alle gevallen geprorateerde uitkeringen verstrekken.Verder zijn op basis van een Nederlands voorstel vereenvoudigde regels
opgenomen voor gevallen van verergering van invaliditeit en herberekening
van pensioenen.De voor Nederland relevante speciale, niet op premie- of bijdragebetaling
berustende uitkeringen zijn de Wajong en de TW. De Wajong is onder de werking
van de huidige Verordening al uitgezonderd van de verplichting tot exporteren,
voor de TW zal dat binnen afzienbare tijd ook het geval zijn.Daarnaast is de formulering van de bepalingen op een groot aantal punten
vereenvoudigd, dan wel aangepast aan de jurisprudentie van het Europese Hof
van Justitie.Nederland kan – onder handhaving van het algemeen voorbehoud over
het geheel – instemmen met de voorgestelde wijzigingen met betrekking
tot de hoofdstukken 4, 5 en 8.Agendapunt 14 (mogelijk) Resolutie over de bescherming
en integratie van mensen met een handicapDocument: Nog niet bekendAard van de discussie: AannemingCommissievoorstelDe ontwerpresolutie moet worden gezien in het licht van Europese regelgeving
en standpunten ten aanzien van gehandicapten. De lidstaten wordt verzocht
economische en sociale integratie van gehandicapten na te streven
via wetgeving en andere aanvullende maatregelen. Daarnaast moet vóór
eind 2003 uitvoering worden gegeven aan Richtlijn 2000/78/EG (Gelijke behandeling
in arbeid en beroep) en Richtlijn 2000/43/EG (toepassing van het beginsel
van gelijke behandeling van personen ongeacht ras of etnische afstamming).Nederlandse opstellingNederland ondersteunt de nu voorliggende ontwerpresolutie op alle onderdelen.
Momenteel wordt er al op verschillende manieren uitvoering gegeven aan de
geest van de ontwerpresolutie en gewerkt aan (de verbetering van) het gehandicaptenbeleid,
door middel van regelgeving en niet-juridische maatregelen. Alhoewel de ontwerpresolutie
economische én sociale integratie nastreeft, lijkt de nadruk sterk
op werk en inkomen te liggen. Nederland erkent dat dit belangrijke middelen
zijn om de maatschappelijke positie van gehandicapten te verbeteren. Maar
dat neemt niet weg, dat Nederland ook op andere terreinen van het maatschappelijk
leven maatregelen zal nemen om de positie van gehandicapten in de samenleving
te verbeteren. Overigens hanteert Nederland daarbij een ruime definitie van
het begrip «handicap»: niet alleen lichamelijke en zintuiglijke
aandoeningen vallen onder de definitie, maar ook verstandelijke en psychische
aandoeningen en chronische ziekten. Het Nederlandse beleid is er op gericht
discriminatie van mensen met een handicap te bestrijden en (materiële
en immateriële) belemmeringen in het dagelijkse leven weg te nemen, zodat
gehandicapten gelijkwaardig aan niet-gehandicapten aan de samenleving kunnen
deelnemen. Hiertoe worden maatregelen genomen op economisch, sociaal en cultureel
gebied (werk, inkomen, onderwijs, recreatie, sport, vervoer etc.).Agendapunt 15 Andere zaken• Voorstel tot een raadsaanbeveling inzake kankerscreeningDocument: COM(2003) 230 defAard van de bespreking: InformatievoorzieningDe Raad zal kennisnemen van de informatie van het Voorzitterschap over
kankerscreening.ToelichtingEr ligt een document voor inzake kankerscreening van het Voorzitterschap.
De aanbevelingen stemmen overeen met het Nederlandse beleid en praktijk inzake
bevolkingsonderzoek voor wat betreft borstkanker en baarmoederhalskanker.Nederland neem met betrekking tot de bevolkingsonderzoeken waarover het
voorstel van de Raad «screening for cancer» gaat een vooraanstaande
positie in Europees verband in. De screeningen zijn in Nederland goed georganiseerd,
kennen een goede opkomst (borstkanker: 80% en baarmoederhalskanker: 65%) en
de jaarlijkse evaluaties laten goede resultaten zien die ook internationaal
de aandacht trekken.Nederlandse opstellingHet is een prima document dat met betrekking tot screening van borstkanker
en baarmoederhalskanker het Nederlandse beleid volledig ondersteunt.• Europese ziekteverzekeringskaartDocument: COM(2003) 73Aard van de bespreking: InformatievoorzieningDe Raad zal kennisnemen van de informatie van het Voorzitterschap.ToelichtingDe Europese Raad te Barcelona van 20 maart 2002 besloot tot invoering
van een Europese ziekteverzekeringskaart. Hiermee zou op elektronische wijze
de verzekeringsgerechtigdheid van de houder kunnen worden vastgesteld zodat
deze overal in Europa met die kaart medische zorg kan krijgen ten laste van
zijn nationale verzekering. De Raad stelde als beoogde invoeringsdatum juni
2004.Op technische niveau is inmiddels vastgesteld dat de gestelde termijn
te kort is. De Commissie lost dit op door de invoering van de electronische
kaart naar een later tijdstip (2008) te verschuiven en per 2004 een met het
oog leesbare kaart in te voeren. Evenals bij de huidige papierenprocedure
(E-111 formulier) blijft bij zo'n kaart die met het oog leesbaar is afzonderlijke
controle op het verzekerd zijn nodig. Het doel om het inroepen van zorg in
het buitenland makkelijker te maken wordt daarmee niet bereikt. De invoering
van een met het oog leesbare kaart wordt door de Nederlandse uitvoeringsorganisatie
als weggegooid geld beschouwd.De Europese Commissie lijkt vast te houden aan het voornemen om in ieder
geval per 2004 met iets naar buiten te komen, ongeacht of dat een feitelijke
verbetering van de administratieve procedures betekent. Daarenboven heeft
ook de Raad van regeringsleiders van maart 2003 erop aangedrongen dat de nodige
besluiten worden getroffen om ervoor te zorgen dat de Europese ziekteverzekeringskaart
vanaf de zomer van 2004 zou kunnen worden gebruikt.De eerste besprekingen op ambtelijk niveau laten zien dat alle landen
moeite hebben met het beoogde invoeringstraject. De één vindt
het tekort, de ander vindt het technisch moeilijk. Tot op heden is er echter
nog geen delegatie geweest die het plan van de Europese Commissie voor de
invoering van een met het oog leesbare kaart voor 2004 ronduit afwijst (ook
Nederland niet).Het College voor zorgverzekeringen (CVZ) en Zorgverzekeraars Nederland
(ZN) hebben laten weten te verwachten dat de huidige voorstellen van de Europese
Commissie leiden tot te hoge kosten in relatie tot de toegevoegde waarde voor
de Nederlandse verzekerden en verzekeraars. CZV en ZN zijn bezig met het opstellen
van een voldragen financiële analyse over de invoering van deze kaart.
Na ontvangst hiervan kan een afgewogen besluit worden genomen op het feitelijke
moment waarop dit nodig is.Nederlandse opstellingNederland is in beginsel positief waar het de invoering van een electronische kaart betreft en kritisch waar het een met het oog leesbare kaart betreft. Meewerken aan een
dergelijke optie heeft geen meerwaarde voor de verzekerde en leidt slechts
tot hogere uitvoeringskosten en veel administratieve rompslomp bij de uitvoeringsorganen.
Op een later moment zal de afweging moeten worden gemaakt in hoeverre deze
negatieve aspecten ondergeschikt moeten worden gemaakt aan het versterken
van het «Europese» gevoel. Nederland zal kennis nemen van de informatie
van de Commissie.• Herziening van Verordening 1035/97 betreffende
het Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat (EUMC)Document: Nog niet bekendAard van de bespreking: Eerste presentatie
van de voorstellen van de CommissieOp 2 juni 1997 heeft de Raad Verordening (EEG) nr. 1035/97 goedgekeurd,
houdende oprichting van een Europees Waarnemingscentrum voor Racisme en Vreemdelingenhaat
(EUMC). Wenen is als vestigingsplaats van het Waarnemingscentrum bepaald.Hoofddoel van het EUMC is het verstrekken van objectieve, betrouwbare
en vergelijkbare gegevens over verschijnselen van racisme, vreemdelingenhaat
en antisemitisme in Europa aan de Gemeenschap en haar lidstaten.Verordening 1035/97 bevat een evaluatiebepaling. In 2001/2002 hebben externe
deskundigen een – onafhankelijke – evaluatie van het EUMC uitgevoerd.
Hun rapport is in juni 2002 gepubliceerd. Uit de evaluatie is duidelijk naar
voren gekomen dat de algehele efficiëntie en effectiviteit van de structuur
van de besluitvorming (c.q. management board) van het EUMC te wensen over
laat.CommissievoorstelDe Europese Commissie is van plan inzake het EUMC een Mededeling en voorstellen
tot mogelijke amendering van de instellingsverordening op te stellen. Deze
teksten zullen in belangrijke mate gebaseerd worden op de resultaten van de
evaluatie van het EUMC. Daarnaast heeft de Commissie informeel overleg gevoerd
met de stakeholders van het Waarnemingscentrum (regeringen van lidstaten en
NGO's).Eerder dit jaar achtte de Commissie aanpassingen van de instellingsverordening
vooral wenselijk met betrekking tot de management-, c.q. besluitvormende structuur,
het mandaat en de naam van het EUMC. Ook toonde zij zich bezorgd over de centrale
conclusie van de evaluatie dat het Waarnemingscentrum zijn geld nog niet waard
is geweest.De EUMC-management- c.q. besluitvormingsstructuur zal de centrale kwestie
zijn bij de voorgenomen herziening van Verordening 1035/97. Deze structuur
functioneert volgens de Commissie niet effectief en efficiënt genoeg.
De onafhankelijke status van de bestuursleden wordt in dit verband als complicerende
factor genoemd. De Commissie zoekt verbetering in de richting van versterking
van de samenwerking tussen regeringen van lidstaten en het EUMC, met behoud
van waarborgen voor de onafhankelijke deskundigheid van het Waarnemingscentrum.
In informeel ambtelijk overleg met de lidstaten zijn onlangs opties voor mogelijke
herziening van de management- c.q. besluitvormingsstructuur besproken. De
Commissie zal waarschijnlijk voorstellen om leden van de Raad van Bestuur
van het EUMC voortaan te rekruteren uit de onafhankelijke gelijke behandelingsinstanties
van de lidstaten.Nederlandse opstellingNederland is van mening dat gestreefd moet wordt naar een verbetering
van het functioneren van het EUMC.Nederland staat terughoudend tegenover een grootschalige reorganisatie
van de management-, c.q. besluitvormingsstructuur van het EUMC. Deze zal niet
bijdragen tot een spoedige, verbeterde kwaliteit van het werk van het Waarnemingscentrum.
Recent gesignaleerde, lichte kwalitatieve verbeteringen kunnen er veeleer
door gefrustreerd worden.Nederland acht het niet opportuun om op dit moment nieuwe, c.q. uitgebreidere
activiteiten aan het mandaat van het EUMC toe te voegen. De nadruk
dient vooralsnog te liggen bij het verder versterken, verbeteren en consolideren
van de huidige activiteiten.Nederland is in principe voor het handhaven van de status quo, met dien
verstande dat verbeteringen in de aansturing van het feitelijk werk van het
EUMC mogelijk moeten zijn.• Europees jaar van mensen met een handicap –
voorgangsverslagDocument: nog niet bekendAard van de discussie: Informatie door de
CommissieNederlandse opstellingNederland geeft uitvoering aan het Europees Jaar door activiteiten die
speciaal in het kader van het Jaar zijn ondernomen en door activiteiten die
reeds gestart of gepland waren en die niet speciaal in het kader van het Jaar
zijn ondernomen, maar wel goed in het Jaar passen.De Ministeries van VWS, SZW en OC&W hebben een Nationaal Comité
van het Europees Jaar opgericht dat onder voorzitterschap staat van Job Cohen,
burgemeester van Amsterdam. Op gemeentelijk niveau zijn door burgers en belangenorganisaties
Lokale Comités opgericht, die op lokaal niveau activiteiten organiseren
waar gehandicapten en niet-gehandicapten elkaar kunnen ontmoeten. Het Nationaal
Comité geeft landelijk bekendheid aan het Europees Jaar, coördineert
activiteiten en verstrekt (bescheiden) subsidies aan de Lokale Comités.
Het Ministerie van SZW heeft een zogenaamd Supportteam van het Europees Jaar
opgericht, bestaande uit vertegenwoordigers van SZW, VWS, UWV, CWI, Commissie
het Werkend Perspectief (samenvoeging van Commissie Arbeidsgehandicapten en
Werk en Commissie Psychische Arbeidsongeschiktheid), Servicepunt Arbeidsmarkt
MKB en MKB Nederland. De deelnemers wordt gevraagd in hun beleid speciale
aandacht te besteden aan gehandicapten, dan wel het bestaande beleid te verbeteren.De Wet gelijke behandeling gehandicapten en chronisch zieken (Wgbh/cz)
is door het parlement aangenomen. Met de Wgbh/cz wordt uitvoering gegeven
aan Richtlijn 2000/78/EG (Gelijke behandeling bij arbeid en beroep). Naar
verwachting zal op 24 september 2003 een voorlichtingsdag over de nieuwe wet
worden georganiseerd, die gecombineerd wordt met het bezoek van de speciale
tourbus van het Europees Jaar die dan in Nederland is. SZW en Sdu uitgeverij
werken aan een Arbo-Informatieblad Arbeidsgehandicapten voor werkgevers over
het in dienst nemen en houden van gehandicapten, met daarin alle wettelijke
verplichtingen van werkgevers en praktische oplossingen voor werkaanpassing.
Stichting Kroon op het Werk geeft ieder jaar een prijs (de Kroon op het Werk)
aan een bedrijf dat een goed gehandicaptenbeleid heeft.Voorjaarsraad 20–21 maart 2003Document: 8 410/03Aard van de bespreking InformatievoorzieningVoorzitterschap zal nadere toelichting geven op de conclusies van de voorjaarsraad
voor zover relevant voor de Raad WSBVC.Follow up conclusie van de Europese Raad (ER Brussel,
maart 2003) over speciale studies gericht op gemeenschappelijke uitdagingen
voor pensioensystemen – Informatie door de CommissieDocument: Nog niet bekendAard van de discussie: InformatievoorzieningToelichtingOp de Europese voorjaarstop in maart 2003 is afgesproken dat «de
Raad en de Commissie de samenwerkingsdynamiek in stand houden door speciale
studies te laten uitvoeren naar de gemeenschappelijke uitdagingen voor de
pensioenstelsels».In december 2002 is in het comité van de sociale bescherming (SPC)
reeds gesproken over de open coördinatie methode in de periode tussen
de twee nationale actieplannen pensioenen.Toen is de vraag voorgelegd of de lidstaten iets voelden voor behandeling
van specifieke onderwerpen.Nederlandse opstellingNederland heeft in dat kader aangegeven dat het zinvol zou zijn om in
EU-verband de houdbaarheid en effectiviteit van pensioenfondsen te bespreken.
Daarbij hoort voor Nederland dan ook de discussie over verplichtstelling en
marktwerking. Een ander onderwerp waar Nederland zich hard voor wil maken
is latere uittreding. De financiële houdbaarheid van de pensioenstelsels
staat onder druk en het beste voor de verbetering van de financiële houdbaarheid
is latere uittreding/pensionering.Nederland is zich ervan bewust dat niet al deze onderwerpen dit en komend
jaar kunnen worden behandeld. In 2004 wordt namelijk ook weer gestart met
de voorbereidingen van het tweede NAP-pensioenen, waaronder vaststelling van
de indicatoren. Het SPC gaat over meer dan alleen het onderwerp «pensioenen»
en met de beperkte tijd zal dan ook rekening gehouden moeten worden. Bovendien
zal ook afstemming met het EPC moeten plaatsvinden, in ieder geval op een
aantal onderwerpen.Nederland pleit voor het opnemen van een jaarlijkse rapportage aan de
Europese Raad van de uitkomsten en/of voortgang van de studies. Het is immers
de Raad die heeft verzocht om speciale studies en bovendien wordt met de verplichting
tot rapporteren voorkomen dat de studies een vrijblijvend karakter hebben.Activiteiten van het Voorzitterschap met betrekking tot
gelijke kansen van mannen en vrouwen («gender»)Document: Nog niet bekendAard van de bespreking: Instemming met conclusiesToelichtingOp 5 en 6 mei jl. vond in Athene een informele ministeriële conferentie
plaats over het onderwerp «Gender and Information Society». De
discussie tijdens de informele ministeriële conferentie richtte zich
vooral op de sleutelrol van gelijke kansen voor mannen en vrouwen bij het
realiseren van de doelstellingen van de Lissabon-agenda. De conferentie onderstreepte
het grote belang om voor vrouwen een gelijke deelname in de kennissamenleving
te verzekeren.De conferentie leidde tot – breedgedragen – concept-conclusies
van het Voorzitterschap over dit onderwerp in relatie tot de
terreinen «sociale en geografische insluiting», «educatie
en training» en«ondernemerschap en werkgelegenheid». De
tekst van het Voorzitterschap roept vooral op om eerder genomen besluiten
ofwel te intensiveren, ofwel alsnog uit te voeren. Tijdens de conferentie
is bepaald dat de concept-conclusies door het Voorzitterschap voor instemming
zullen worden voorgelegd aan de Raad van 2–3 juni 2003.Nederlandse opstelling:Nederland kan op hoofdlijnen met de concept-conclusies van de conferentie
instemmen.BIJLAGEMR STANDPUNT INZAKE DE WERKGELEGENHEIDSRICHTSNOEREN1. InleidingDe lidstaten van de Europese Unie hebben in Luxemburg in 1997 de Europese
Werkgelegenheidsstrategie geformuleerd. Sinds de ER van Barcelona in 2002
is het doel van de werkgelegenheidsstrategie gekoppeld aan de Lissabondoelstelling
om de algemene arbeidsparticipatie, en in het bijzonder de arbeidsparticipatie
van vrouwen en ouderen, te verhogen. In dit kader wordt door de lidstaten
elk jaar, op basis van de werkgelegenheidsrichtsnoeren, een Nationaal Actieplan
Werkgelegenheid (NAP) opgesteld. De richtsnoeren voor 2003 zijn de eerste
richtsnoeren na de evaluatie van de werkgelegenheidsstrategie in 2002 en zijn
dan ook mede gebaseerd op de uitkomsten van deze evaluatie en de ervaringen
van de lidstaten. Kern van de evaluatie is dat de richtsnoeren een middellangetermijn
karakter krijgen en meer gericht zullen worden op de implementatie en resultaten
van beleid.In het kader van de stroomlijning van de economische beleidscoördinatie
in de EU, is in 2003 worden de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor het eerst
samen met de globale richtsnoeren voor economisch beleid (BEPG) als één
pakket gepresenteerd. De consistentie tussen de beide processen is hiermee
ten opzichte van voorgaande jaren verbeterd. Toch zal ook in de toekomst voldoende
aandacht moeten blijven voor het stroomlijnen van de verschillende coördinatieprocessen.
De Europese Commissie heeft op 8 april dit concept richtsnoerenpakket
gepresenteerd voor 2003. De werkgelegenheids-richtsnoeren zullen, na bespreking
en vaststelling in de Raad WSBVC, als basis dienen voor de Nationale Actieplannen
Werkgelegenheid van de lidstaten voor 2003. Daarnaast heeft de Commissie,
ook in het kader van de werkgelegenheidsstrategie, landenspecifieke aanbevelingen
opgesteld die gelijktijdig met de richtsnoeren zullen worden behandeld.2. Procedure van behandelingHet initiatief voor het behandelen van de werkgelegenheidsrichtsnoeren
ligt bij de Raad WSBVC. De ambtelijke voorportalen van de Raad WSBVC, het
Werkgelegenheidscomité (EMCO) en het Sociale Beschermingscomité
(SPC) zullen een opinie over de werkgelegenheidsrichtsnoeren opstellen. Daartoe
bespreekt het EMCO de werkgelegenheidsrichtsnoeren op 23 april en op
14–15 mei en het SPC op 20 mei. Het Comité voor de
Economische Politiek (EPC), een ambtelijk voorportaal van de EcoFin Raad,
zal de richtsnoeren bespreken op 20 mei. De Raad WSBVC zal op 2 en 3 juni
met gekwalificeerde meerderheid van stemmen de landenspecifieke aanbevelingen
en de werkgelegenheidsrichtsnoeren voor 2003 vaststellen. Dit CEC-advies zal
leidend zijn voor de inbreng van Nederland in de bovenstaande fora.3. Algemene lijn van het voorstel voor nieuwe werkgelegenheidsrichtsnoeren3.1 InleidingConform de conclusies van de Europese Voorjaarsraden van 2002 en 2003,
zal de herziene werkgelegenheidsstrategie een middellangetermijn focus krijgen,
met meer aandacht voor implementatie en resultaten. Concreet houdt dit in:• De richtsnoeren worden slechts eens in de drie jaar herzien, met
eventueel kleine veranderingen in de tussenliggende jaren;• De NAPs van de Lidstaten richten zich sterker op het rapporteren
van de daadwerkelijke implementatie van nieuw beleid en de resultaten daarvan,
en niet meer op een complete beschrijving van het nationale werkgelegenheidsbeleid;• De werkgelegenheidsstrategie wordt gericht op de doelen van de
Lissabonstrategie voor 2010; en met name op de participatiedoelstellingen
van Lissabon en Stockholm en de doelstelling van «meer banen, betere
en productievere banen en grotere sociale insluiting».Nederlandse inzet Het kabinet is voorstander van het versterken van de Europese werkgelegenheidsstrategie
(EWS)door deze meer te richten op de implementatie van beleid en het behalen
van resultaten. De stroomlijning van de werkgelegenheidsrichtsnoeren en de
globale richtsnoeren voor economisch beleid (BEPGs), waartoe tijdens de Europese
Raad van Barcelona is besloten, is reeds goed te herkennen in dit richtsnoerenpakket.
De consistentie tussen de beide processen wordt hiermee verder verbeterd.Implementatie en het behalen van resultaten moeten centraal staan in het
beoordelen van de lidstaten. De focus op implementatie wordt gediend door
het opstellen van korte, heldere werkgelegenheidsrichtsnoeren, die de lidstaten
vrijlaten om beleid naar eigen inzicht en behoefte in te vullen. De werkgelegenheidsstrategie
zal zich daarbij vooral moeten richten op de structurele verbetering van de
arbeidsmarkten en verhoging van de arbeidsparticipatie, conform de Lissabon
doelstellingen.Nederland is voorstander van een korte en heldere werkgelegenheidsstrategie.
Het aanhalen van de conclusies van voorgaande Europese Raden is daarbij niet
noodzakelijk en kan onduidelijkheid creëren over de concrete doelstellingen
van de strategie, zoals die zijn neergelegd in de drie overkoepelende doelstellingen
en de tien richtsnoeren. De werkgelegenheidsstrategie wordt versterkt door
beknopte en heldere NAPs. Het voorstel van de Commissie in artikel 2 om elk
jaar een uitgebreid NAP te schrijven past hier niet in.3.2 Overkoepelende doelstellingenDe doelstelling van «meer banen, betere en productievere banen en
grotere sociale insluiting» wordt in de werkgelegenheidsstrategie geoperationaliseerd
in de volgende drie overkoepelende doelstellingen, die onderling verweven
zijn en elkaar ondersteunen:• het bereiken van een hoge graad van werkgelegenheid (volledige
werkgelegenheid);• verbeteren van de kwaliteit en productiviteit van arbeid;• verbeteren van sociale cohesie en een insluitende arbeidsmarkt.Nederlandse inzet Het kabinet is voorstander van de overkoepelende doelstellingen van meer
banen, betere en productievere banen en sociale insluiting. Daarbij moet benadrukt
worden dat deze doelstellingen wederzijds afhankelijk van elkaar zijn en derhalve
niet los van elkaar gezien kunnen worden. Het specifiek onderbrengen van bepaalde
richtsnoeren bij een van deze drie doelstellingen moet dan ook worden vermeden.
Nederland is geen voorstander van de voorgestelde doelstelling om het aantal
«werkende armen» te verminderen. Er bestaat in Europa geen overeenstemming
over wat het begrip werkende armen inhoudt. Daarnaast garandeert het Nederlandse
minimumloon dat alle werkenden een voldoende bestaansniveau hebben.3.3 RichtsnoerenOm deze doelstellingen te verwezenlijken, stelt het Commissievoorstel
richtsnoeren voor met de volgende tien prioriteiten:11. Actief en preventief arbeidsmarktbeleid voor werklozen en inactieven;12. Bevordering van baancreatie door middel van ondernemerschap;13. Omgaan met veranderingen en het verbeteren van het aanpassingsvermogen
van de arbeidsmarkt (flexibilisering);14. Meer en betere investeringen in «human capital» en leven
lang leren;15. Vergroting van arbeidsaanbod en bevorderen van actief ouder worden;16. Gelijke kansenbeleid;17. Bevorderen van de integratie en het tegengaan van discriminatie op
de arbeidsmarkt van mensen met een achterstand;18. «Werk moet lonen»;19. Omzetten van zwartwerken in reguliere arbeid;20. Bevorderen van (geografische en beroeps-)mobiliteit en verbeteren
aansluiting van vraag en aanbod op de arbeidsmarkt.Onder deze tien richtsnoeren geeft de Commissie een verdere, meer gedetailleerde
uitwerking van het beleid dat Lidstaten zouden moeten gaan voeren.Nederlandse inzet Nederland onderschrijft de prioriteiten die in de meeste van de richtsnoeren
worden neergelegd. Nederland is daarbij van mening dat de richtsnoeren kort
en helder geformuleerd moeten worden, waarbij de lidstaten de ruimte houden
om een eigen invulling aan het beleid te geven. De richtsnoeren moeten de
doelstellingen van beleid neerzetten, niet de instrumenten.Nederland is een voorstander van de uitgangspunten van de sluitende aanpak,
waarbij alle werklozen geholpen worden bij het verkrijgen van werk. In dit
beleid moet echter wel de nadruk liggen op de resultaten van beleid, en niet
op de input. Daarom is Nederland is geen voorstander van deze doelstelling
bij de eerste richtsnoer, die scherpere eisen stelt aan de uitvoerder, om
werkzoekenden reeds voor de 4e maand van werkloosheid in de sluitende aanpak
op te nemen. Ook is Nederland vanuit dezelfde gedachte geen voorstander van
de doelstelling om in 2010 minimaal 30% van de langdurige werklozen in een
actief arbeidsmarktprogramma te hebben. Daarnaast sluit deze doelstelling
niet aan bij het Nederlandse beleid, waar er voor gekozen is om gemeenten
een grotere beleidsvrijheid te geven om werkzoekenden te begeleiden naar werk.Bij richtsnoer 2 wordt voorgesteld om baancreatie te verbeteren door het
bevorderen van ondernemerschap. Nederland is van mening dat deze richtsnoer
gefocust moet worden op het doel van het beleid, zijnde baancreatie en niet
op het instrument ondernemerschap.Nederland is geen voorstander van de doelstelling bij richtsnoer 4 om
de publieke en private investeringen in menselijk kapitaal te verhogen tot
ten minste 5% van de loonkosten in de EU. Ten eerste heeft de overheid onvoldoende
beleidsinstrumenten om dit te bewerkstelligen, omdat de beleidsinstrumenten
voor een belangrijk deel in handen zijn van de sociale partners. Zij zijn
ook primair verantwoordelijk voor postinitiële scholing van hun personeel.
Daarnaast betreft het hier een inputdoelstelling, waardoor het doel van dit
beleid, verhoging van het scholingsniveau en betere aansluiting van scholing
op de wensen van de arbeidsmarkt, uit het oog wordt verloren. Tot slot zou
een dergelijke doelstelling de loonkosten in de EU opdrijven, met nadelige
effecten voor de werkgelegenheid.Het Commissievoorstel benoemt immigratie als mogelijke bron van arbeidsaanbod,
en noemt dit specifiek in de richtsnoeren 5 (vergroten arbeidsaanbod en actief
ouder worden) en 10 (regionale en beroepsmobiliteit). Nederland
is er geen voorstander van om het onderwerp migratie op deze wijze op te nemen
in de werkgelegenheidsstrategie, uitgezonderd de problematiek aan de bovenkant
van de arbeidsmarkt (tekorten aan hoogwaardige onderzoekers en technici).
Migratie is namelijk geen oplossing voor de structurele problemen waarmee
de Europese arbeidsmarkten op dit moment kampen, zoals onvoldoende prikkels
in de sociale zekerheid om te gaan werken en rigide arbeidsmarkten diehoge
(langdurige) werkloosheid in de hand werken. Een belangrijk aspect van migratie
dat wel aan de orde dient te komen in de werkgelegenheidsstrategie, betreft
de integratie van bestaande migranten en etnische minderheden. Dit valt onder
richtsnoer 7 over het bevorderen van integratie en het tegengaan van discriminatie.
Bij dit richtsnoer 7 wil Nederland overigens nadrukkelijk wijzen op de noodzaak
van een goede integratie in de arbeidsmarkt van mensen met een arbeidshandicap.Nederland is van mening dat het tiende richtsnoer, betreffende de bevordering
van regionale en beroepsmobiliteit, duidelijker moet worden gericht op de
doelstelling om de regionale werkgelegenheidsverschillen te verkleinen, conform
de conclusies van de Europese Voorjaarsraad. Het tegengaan van regionale werkloosheidsverschillen
is een belangrijke prioriteit, omdat dit een voortdurend en structureel probleem
is voor de Europese Unie, zowel in een aantal huidige lidstaten alsook in
sommige toetredende landen. Het thema (geografische en beroeps) mobiliteit,
wat in het Commissievoorstel in dit richtsnoer de nadruk krijgt, kan beter
aan de orde komen in richtsnoer 3 (aanpassingsvermogen van de arbeidsmarkt)
en 4 (scholing en leven lang leren).3.4 Doelstellingen en indicatorenDeze richtsnoeren worden vertaald in een aantal kwantitatieve doelstellingen
en indicatoren, waarbij de reeds afgesproken participatiedoelstellingen in
het kader van de Lissabonstrategie de belangrijkste zijn. De bestaande doelstellingen
zijn:• Arbeidsparticipatiedoelstellingen voor 2010 van 70% in totaal (en
67% in 2005), 60% voor vrouwen (57% in 2005) en 50% voor ouderen;• Verhoging van de effectieve uittreedleeftijd met 5 jaar in 2010;• Kinderopvang doelstelling van 33% voor kinderen van 0–3 jaar,
90% voor kinderen vanaf drie jaar tot de schoolgaande leeftijd in 2010.Daarnaast stelt de Commissie een aantal nieuwe kwantitatieve doelstellingen
voor, zoals:• Alle werklozen krijgen voor de 4e maand van werkloosheid een persoonlijk
actieplan met ingang van 2006;• 30% van alle langdurig werklozen moeten in 2010 in een werkervarings-
of trainingsprogramma zitten;• Verhogen van de investering van werkgevers in opleidingen van werknemers
tot 5% van de totale arbeidskosten in 2010;• Halvering in elke lidstaat van het werkloosheidsverschil van achtergestelde
groepen met de totale werkloosheid en van werklozen van buiten de EU ten opzichte
van werklozen van binnen de EU.De Europese Commissie stelt verder voor dat lidstaten bij een aantal richtsnoeren
kwantitatieve doelstellingen voor hun land vaststellen.Nederlandse inzet Een goede implementatie van beleid via de Europese werkgelegenheidsstrategie
vraagt ook om een goede kwantitatieve onderbouwing van de Europese beleidscoördinatie
en de benchmarking van de resultaten. De bestaande indicatoren voor de werkgelegenheidsstrategie
zullen opnieuw moeten worden beoordeeld om te zien in hoeverre zij daadwerkelijk
de implementatie van beleid ondersteunen en outputgericht zijn. Verder is
belangrijk dat indicatoren in de werkgelegenheidsstrategie goed aansluiten
bij indicatoren die in andere Europese beleidsprocessen zijn afgesproken.Het kabinet is van mening dat ook het aantal kwantitatieve doelstellingen
beperkt moet blijven, om de focus van de strategie op de participatiedoelstellingen
van Lissabon te behouden. Verder zullen eventuele nieuwe kwantitatieve doelstellingen
resultaatgericht moeten zijn en zullen zij gevoelig moeten zijn voor overheidsbeleid.
Dit om te voorkomen dat met het stellen van kwantitatieve doelstellingen,
verwachtingen worden gewekt die niet waargemaakt kunnen worden. De in het
voorstel genoemde nieuwe indicatoren voldoen niet altijd aan deze voorwaarden.
Daarnaast bestaat er het risico dat de meting van de door de Commissie voorgestelde
(inputgerichte) doelstellingen bureaucratie en administratieve lastendruk
met zich meebrengt. Tot slot is het aantal indicatoren dat wordt voorgesteld
te groot voor een effectieve bewaking van de implementatie van de werkgelegenheidsstrategie.Om de implementatie te versterken is het kabinet er voorstander van om
per richtsnoer slechts één sleutelindicator vast te stellen
waaraan de voortgang kan worden afgemeten, zonder dat hier streefcijfers aan
worden verbonden. Voorbeelden van dergelijke sleutelindicatoren zijn de ontwikkeling
van de scholingsgraad van de beroepsbevolking als indicator voor het scholings-
en leven lang leren beleid. Ook kan gedacht worden aan de ontwikkeling van
de werkloosheidsgraden van specifieke achtergestelde groepen als indicator
voor de werking van het integratiebeleid.Het Commissievoorstel stelt ook voor aan de lidstaten om op meer terreinen
nationale kwantitatieve doelstellingen vast te stellen, zoals bij de totale
arbeidsparticipatie en de hoogte van publieke en private investeringen in
«human resources». Nederland staat hier terughoudend tegenover.
In veel gevallen kan de realisatie van deze doelstellingen in onvoldoende
mate door beleid worden beïnvloed, terwijl lidstaten daarop wel zouden
worden afgerekend. Lidstaten blijven uiteraard wel vrij om nationale kwantitatieve
doelstellingen vast te stellen op terreinen waar zij dit wenselijk en noodzakelijk
vinden.3.5 GovernanceEen laatste onderdeel van het Commissievoorstel voor nieuwe richtsnoeren
is het verbeteren van de «governance» van de werkgelegenheidsstrategie,
om ook via deze weg de implementatie en de resultaten van de werkgelegenheidsstrategie
te verbeteren.Belangrijke elementen van het Commissie-voorstel ter verbetering van de
governance zijn:• Grotere betrokkenheid van parlementen in de implementatie van de
richtsnoeren en deelname van regionale en lokale actoren in het ontwikkelen
en uitvoeren van de strategie;• Goede samenwerking met sociale partners bij het implementeren en
monitoren van de werkgelegenheidsstrategie;• Zorgen voor effectieve en efficiënte arbeidsvoorzieningsorganisaties,
reïntegratie-instanties en arbeidsinspecties;• Voldoende financiële middelen, ook vanuit de Europese structuurfondsen
(waaronder het ESF).Nederlandse inzet Het kabinet betrekt het parlement, de sociale partners en de andere actoren
op het terrein van werkgelegenheid volgens de bestaande procedures bij de
realisatie van de doelstellingen van de werkgelegenheidsstrategie. De sociale
partners worden met name betrokken op de punten waar zij eigen instrumenten
hebben om doelstellingen te verwezenlijken. Het kabinet ondersteunt dan ook
de algemene oproep in de Werkgelegenheidsrichtsnoeren om deze partners te
betrekken bij het realiseren van werkgelegenheidsbeleid.Hoe deze betrokkenheid specifiek wordt ingevuld, moet echter aan de lidstaten
worden gelaten. Er bestaan immers wezenlijke verschillen tussen de lidstaten
wanneer en opwelke wijze deze actoren worden betrokken bij de beleidsvorming.
Ook wat betreft de participatie van regionale en lokale actoren moeten de
lidstaten de vrijheid houden om dit naar eigen behoefte in te vullen.Vermeden
moet worden dat de werkgelegenheidsstrategie zich sterk gaat focussen op de
financiële middelen voor werkgelegenheidsbeleid. De werkgelegenheidsstrategie
moet zich blijven richten op het verbeteren van de resultaten van beleid,
en niet op de inzet van financiële middelen. Dit beleid dient te allen
tijde binnen de grenzen van het Stabiliteits- en Groeipact plaats te vinden,
met het oog op de noodzaak van gezonde overheidsfinanciën.3.6 Landenspecifieke aanbevelingenVoor Nederland heeft de Commissie de volgende landenspecifieke aanbevelingen
voorgesteld:4. Leven lang leren: In samenwerking met de sociale partners moet Nederland
het beleid op het terrein van leven lang leren beter aansluiten op de vraag
uit de arbeidsmarkt;5. Beloningsverschillen man/vrouw: Nederland moet, in samenwerking met
de sociale partners, de strategie voor het bestrijden van de onderliggende
factoren van beloningsverschillen verder uitwerken;6. Nederland moet de transparantie van het sociale zekerheidssysteem verbeteren
door meer gebruik te maken van belastingmaatregelen in plaats van subsidies
en door een betere coördinatie van nationaal en lokaal inkomensbeleid.
Daarnaast moet Nederland ervoor zorgen dat het arbeidsongeschiktheidsstelsel
zowel de instroom in de WAO beperkt als de reïntegratie van bestaande
gevallen bevordert.Nederlandse inzet Nederland stemt in met de concept-aanbevelingen van de Commissie. Het
verminderen van het aantal mensen in de WAO is een van de hoofdprioriteiten
van het Nederlandse werkgelegenheidsbeleid en Nederland zal verder gaan met
de reeds geplande en deels ingevoerde hervormingen. Bestrijding van de armoedeval
of «werk moet lonen» is een onderwerp dat aandacht verdient in
het Nederlandse beleid. Nederland onderschrijft ook het belang van een goede
aansluiting van scholing en leven lang leren op de behoeften van de arbeidsmarkt.
Hierin is in de afgelopen jaren vooruitgang geboekt, maar verdere verbetering
is noodzakelijk, met name op het terrein van leven lang leren. Uit onderzoek
blijkt nog steeds dat onverklaarde beloningsverschillen tussen mannen en vrouwen
bestaan. Nederland richt zich in het beleid met name op deze beloningsverschillen
die niet samenhangen met objectieve factoren, zoals verschillen in ervaring
en sectorale verschillen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-31-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl