Verslag van een algemeen overleg, gehouden op 23 november 2011, over de Dienst Regeling
Staten-Generaal — Kamerstuk Verslag
Datum: 2014-06-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2011-2012
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 29 246
 
 Agentschap Dienst Regelingen LNV (DRL)
 
 
 Nr. 29
 VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEG
 Vastgesteld 
		2 januari 2012
 
 
 
 
 De vaste commissie voor Economische Zaken, Landbouw en
				 Innovatie1Samenstelling:Leden: Dijksma (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD), Verburg (CDA), Koopmans (CDA), Van der Ham (D66), voorzitter, Smeets (PvdA), Samsom (PvdA), Paulus Jansen (SP), ondervoorzitter, Jacobi (PvdA), Koppejan (CDA), Graus (PVV), Thieme (PvdD), Gesthuizen (SP), Wiegman-van Meppelen Scheppink (ChristenUnie), Van Tongeren (GroenLinks), Ziengs (VVD), Braakhuis (GroenLinks), Gerbrands (PVV), Lodders (VVD), Van Vliet (PVV), Dijkgraaf (SGP), Schaart (VVD) en Verhoeven (D66).Plv. leden: Jadnanansing (PvdA), Elias (VVD), Ormel (CDA), Blanksma-van den Heuvel (PvdA), Koolmees (D66), Dikkers (PvdA), Dekken (PvdA), Irrgang (SP), Groot (PvdA), Van der Werf (CDA), Tony van Dijck (PVV), Ouwehand (PvdD), Van Gerven (SP), Schouten (ChristenUnie), Van Gent (GroenLinks), Leegte (VVD), Grashoff (GroenLinks), De Mos (PVV), Taverne (VVD), Van Bemmel (PVV), Van der Staaij (SGP), Houwers (VVD) en Van Veldhoven (D66). heeft op 23 november 2011 overleg gevoerd met
				 staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie over:
 
 
 –
 
 de brief van de staatssecretaris van
						Economische Zaken, Landbouw en Innovatie d.d. 13 juli 2011 ter aankondiging
						van een voorschotbetaling inzake de Bedrijfstoeslagregeling (BTR) 2011
						(
 
 21 501-32, nr. 506
 
 );
 
 
 
 –
 
 de brief van de staatssecretaris van
						Economische Zaken, Landbouw en Innovatie d.d. 13 oktober 2011 over het
						betaalschema voor de Bedrijfstoeslagregeling (BTR 2011) (
 
 21 501-32, nr.
						525
 
 );
 
 
 
 –
 
 de brief van de staatssecretaris van
						Economische Zaken, Landbouw en Innovatie d.d. 24 oktober 2011 over de stand
						van zaken inzake de hoeveelheid bezwaarschriften bij Dienst Regelingen en waar
						deze in het traject van bezwaar zitten (
 
 29 246, nr. 22
 
 );
 
 
 
 –
 
 de brief van de staatssecretaris van
						Economische Zaken, Landbouw en Innovatie d.d. 8 november 2011 over de stand
						van zaken inzake de bezwaarschriften met betrekking tot de bedrijfstoeslag 2010
						bij de Dienst Regelingen (
 
 29 246, nr. 23
 
 );
 
 
 
 –
 
 de brief van de staatssecretaris van
						Economische Zaken, Landbouw en Innovatie d.d. 10 november 2011 ter aanbieding
						van het advies «DR tot uw Dienst» (
 
 29 246, nr. 24
 
 ).
 
 
 
 Van dit overleg brengt de commissie bijgaand geredigeerd
				 woordelijk verslag uit.
 
 
 
 
 
 De voorzitter van de vaste commissie voor
			 Economische Zaken, Landbouw en Innovatie,
 
 Van der Ham
 
 
 
 De griffier van de vaste commissie voor
			 Economische Zaken, Landbouw en Innovatie,
 
 Franke
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 Voorzitter: Snijder-Hazelhoff
 
 
 Griffier: Blacquière
 
 
 Aanwezig zijn zes leden der Kamer, te weten: Snijder-Hazelhoff,
				Jacobi, Koopmans, Van Gerven, Dijkgraaf en Graus,
 en staatssecretaris Bleker van Economische Zaken, Landbouw en
				Innovatie, die vergezeld is van enkele ambtenaren van zijn ministerie.
 De voorzitter: Ik heet de
				staatssecretaris en zijn staf, net als de leden van de Kamer, de aanwezigen op
				de publieke tribune en de mensen thuis, welkom voor dit overleg over de Dienst
				Regelingen in de breedste zin van het woord. De spreektijd is zes minuten in
				eerste termijn, zonder interrupties. Het woord is als eerste aan de heer Van
				Gerven.
 
 De heer Van Gerven (SP):
				 Voorzitter. Mijn verontschuldiging voor het feit dat ik na mijn inbreng in
				 eerste termijn meteen weg moet vanwege andere verplichtingen.
 Voorzitter. DR dient op een dienstbare, correcte en
				 niet-bureaucratische manier zijn taak uit te voeren. Boeren die recht hebben op
				 toeslagen, moeten die op tijd uitbetaald krijgen. Bezwaarschriften van boeren
				 moeten tijdig en eerlijk beoordeeld worden en de houding in de communicatie
				 naar alle agrariërs moet vriendelijk en dienstbaar zijn. Bij geconstateerde
				 problemen dient de staatssecretaris maatregelen ter verbetering te treffen. Er
				 ligt een goed adviesrapport met de titel DR tot uw dienst. Ik vraag de
				 staatssecretaris dan ook de benodigde maatregelen zo spoedig mogelijk uit te
				 voeren. De inzet op het verbeteren van de dienstverlening en het verkrijgen van
				 het predicaat «bewijs van goede dienst» is een mooie insteek. Wij zullen met
				 interesse de resultaten volgen.
 Eerder zagen we grote problemen met de dienstverlening, met
				 name bij de perceelsregistratie. We zien dan ook dat dit jaar een veel groter
				 aantal bezwaarschriften is ingediend. Ik vraag de staatssecretaris deze nog dit
				 jaar af te handelen, voor zover ze niet wachten op een uitspraak van het
				 College van Beroep voor het bedrijfsleven. Gps-metingen zijn in principe
				 correcter dan luchtfoto's. Wil de staatssecretaris bij de behandeling van
				 bezwaren ten aanzien van de perceelsregistratie correct uitgevoerde
				 gps-metingen overnemen en niet weer terugvallen op dezelfde luchtfoto's? En
				 hoever staat het met de afhandeling van de 20 000 dubbele claims bij
				 perceelsregistratie?
 Nederland heeft een prachtig agrarisch cultuurlandschap. Een
				 mooie boom in een akker, een bosje of houtwal om een weide. Deze waardevolle
				 landschapselementen moeten behouden blijven. In het vorig overleg over
				 perceelsregistratie heb ik mijn zorgen uitgesproken over de landschapselementen
				 die vaak niet worden meegerekend bij de nieuwe perceelsregistratie, waardoor de
				 boer minder toeslag krijgt dan waar hij recht op heeft. Dan is hij wellicht
				 geneigd om die landschapselementen weg te halen. Kan de staatssecretaris
				 aangeven hoe dit in de praktijk werkt? Tegelijkertijd wordt er in het nieuwe
				 Europese landbouwbeleid gevraagd om 7% van het land voor dergelijke ecologische
				 elementen te bestemmen. Onduidelijkheid op dit punt kan leiden tot
				 tegenstrijdige prikkels en dat moeten we voorkomen. Wellicht zijn er boeren die
				 na het bekijken van de perceelsregistratie door DR, bomen, struiken en andere
				 landschapselementen hebben weggehaald, die ze dan later weer moeten inplanten.
				 Dat lijkt mij een beetje een rare gang van zaken.
 Staatsbosbeheer beheert veel van dergelijke
				 landschapselementen, die het straks wellicht moet verkopen. Wie wil ze kopen en
				 onderhouden? Wie wil ze omploegen tot akkerland? Ik vraag om een integrale
				 visie op het behoud van het Hollandse boerenlandschap met heggetjes, bomen en
				 houtwallen. Vorige week vrijdag zijn wij op werkbezoek geweest in Friesland en
				 daar hebben wij heel mooie voorbeelden van boerenlandschappen gezien.
 Ook moeten wij af van de complexiteit en de grote
				 uitvoeringslasten bij het agrarisch natuurbeheer. Hoe gaat de staatssecretaris
				 dat bewerkstelligen?
 Verder wil ik bezwaar maken tegen het schrappen van
				 natuursubsidies beneden de € 1000. Zo worden de kleintjes gepakt en de
				 groten bevoordeeld.
 Hoe is het gesteld met het voortbestaan van de agrarische
				 natuurverenigingen en de natuurvriendelijke boeren, die vanwege de absurde
				 natuurbezuinigingen en de herziening van het Europees landbouwbeleid tussen wal
				 en schip dreigen te vallen?
 De oormerkweigeraars worden onterecht gekort op subsidies. Ik
				 hoorde onlangs dat de Europese Commissie pas wat gaat doen als er een
				 officiële vraag komt van de staatssecretaris. Volgens onze informatie is dat
				 nog niet gebeurd. Klopt dat? Wat heeft de staatssecretaris op dat punt precies
				 gedaan of wat gaat hij nog doen?
 Tot slot hoor ik graag wat de stand van zaken is met betrekking
				 tot de experimenteerders met mosselzaadvanginstallaties, aangezien de
				 bemiddeling nu is opgeheven.
 
 De heer Koopmans (CDA): Voorzitter.
				Ik moet ook melden dat ik wat eerder weg moet vanwege een andere bijeenkomst in
				dit huis.
 Staatssecretaris Bleker: Daarom hebt
				u zo'n mooi pak aan.
 
 De heer Koopmans (CDA): Nee, dat
				 pak heb ik aan om de staatssecretaris goed te kunnen toespreken.
 Voorzitter. Het is weer eens bewezen. Zet wat nuchter
				 boerenverstand in en het wordt een beter land. Ik dank de heer Blauw maar ook
				 de heer Korff, die met zijn accountancykennis nuchtere, verstandige en voor de
				 hand liggende oplossingen heeft beschreven. Daaraan sluit mijn eerste en
				 cruciale vraag aan. Hoe is het mogelijk dat dit soort voor de hand liggende
				 zaken niet gewoon door DR worden verzonnen? Achter de titel van het rapport
				 «Tot uw dienst» moet elke dienst in Nederland te allen tijde staan. De titel
				 is prima, maar eigenlijk wordt hiermee aan iedereen een klap uitgedeeld. Dat
				 gold ook voor het zwartboek. Wat daar allemaal binnenkwam, was
				 ontluisterend.
 De Kamer heeft er drie jaar lang over gesproken. Dat gaan wij
				 niet nog een keer doen. Voor deze maar ook voor andere diensten geldt dat
				 signalen eerder moeten worden opgepakt. Nu ligt er een rapport, maar het is van
				 belang om dit te blijven constateren. De overheid moet problemen namelijk niet
				 alleen oplossen als zij heel groot en diep zijn.
 Het verbaast mij dat de heren Blauw en Korff de brief van de
				 Europese Commissie over de boete en het antwoord van het kabinet daarop, niet
				 gelezen hebben. Ik vraag de staatssecretaris om die brief alsnog ter
				 beschikking te stellen aan de heren, omdat zij ook bij de verdere implementatie
				 van het traject betrokken zijn. Dat is heel belangrijk, want daar is het
				 begonnen en zit het kwaad. Wij hadden iets ingewikkelds bedacht, vervolgens
				 werden wij op de vingers getikt door Europa en daarna maakten wij het nog
				 ingewikkelder. Dat is een typisch Nederlandse reactie, maar toen functioneerde
				 het helemaal niet meer.
 Ook krijg ik van de staatssecretaris graag een nadere
				 overweging bij de implementatie van de conclusies die zijn getrokken op basis
				 van die brief. Deelt de staatssecretaris mijn mening dat dit foute conclusies
				 waren? Over de inhoud zijn wij het met alles eens, behalve met die € 1000.
				 Wij vinden die grens te hoog. Ik snap het advies heel goed – het levert
				 absoluut een versimpeling op – maar wij vinden dat het € 500 moet
				 worden.
 Ik heb nog een aantal andere servicepunten aangedragen
				 gekregen. Sommige daarvan zitten ook in het rapport. Er zouden standaard
				 bezwaarformulieren geïntroduceerd kunnen worden. Dat doet België ook. Daar
				 hebben ze een heel interessant soort aanrijdingsformulier bedacht. Als twee
				 percelen elkaar overlappen, gaat er een piepje en vervolgens gaat er naar
				 beiden een formulier toe. Wij krijgen dan misschien weer last van de heer
				 Kohnstamm, maar daar moeten wij ons niets van aantrekken. Het gaat om de
				 service. Die boeren interesseert dat niets. Die weten heel goed dat het de
				 buurman is als het piepje gaat. En die buurman weet ook dat het zijn buurman
				 is. Dat is dus allemaal niet zo moeilijk. Zo moeten we dat soort problemen
				 oplossen.
 Tijdens ons werkbezoek heb ik gehoord dat de betaalorganen niet
				 betrokken zijn bij de voorbereiding van het GLB. Dat is jammer en hartstikke
				 slecht. Ik vraag de staatssecretaris om dat nogmaals met zijn collega's te
				 bespreken, want anders maken we dadelijk weer iets wat niet werkt. Die 7%
				 gewasdiversificatie is natuurlijk totaal onuitvoerbaar. Dat weten we nu al. Dus
				 moeten wij dat niet doen en moeten die betaalorganen meepraten. Voor 1 januari
				 2013 moet het gereed zijn, want als er een nieuw GLB komt en wij nog niet klaar
				 zijn met de oude handel, weten we zeker dat we tegen de muur aanrijden. Dat
				 lijkt ons geen goed idee.
 De sanctionering is ook verschrikkelijk. We krijgen vele
				 voorbeelden binnen van mensen die zich gepakt voelen. Ik noem het voorbeeld van
				 een AID'er, die had geconstateerd dat er bij iemand bovengronds mest was
				 uitgereden. Daarna komt er een boete, terwijl er geen proces-verbaal is
				 opgemaakt. Dat werkt allemaal niet. Gelukkig ken ik ook goede voorbeelden.
				 Recentelijk werd ik in kennis gesteld van het feit dat de AID ook wel eens
				 waarschuwt. Dat moet allemaal veel meer gebeuren, want de boetes zijn zo bizar
				 hoog dat wij dat mensen niet zomaar moeten aandoen. Ik vind niet dat wij
				 iedereen helemaal de vrijheid moeten geven, maar lang niet alles is even
				 eendimensionaal aan te tonen.
 Ik geloof dat het beter kan worden met deze adviezen in de
				 hand. Tijdens het werkbezoek heb ik ook een positief beeld gekregen, maar de
				 achterstand is natuurlijk enorm. Voor de staatssecretaris zou het een soort van
				 erezaak moeten zijn om ervoor te zorgen dat deze dienst voor 1 januari 2013 de
				 meest flitsende van het Rijk wordt. Op weg daarheen willen wij er met een
				 aantal rapportages over geïnformeerd worden hoe dat gebeurt, zodat iedereen
				 zijn formulieren naar DR wíl sturen omdat hij weet dat hij op tijd zijn geld
				 krijgt.
 Tot slot vraag ik de staatssecretaris om een soort
				 Kerstmansfeer rond zichzelf te creëren. Hij moet ervoor zorgen dat de mensen
				 altijd vóór kerst de centen hebben zodat iedereen, denkend aan
				 staatssecretaris Bleker, «joho» roept.
 
 
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Voorzitter.
				 Het is volgens mij voor het eerst dat ik het zo eens ben met de heer Koopmans.
				 Wij worstelen inderdaad al jaren met dit vraagstuk en het moest blijkbaar eerst
				 heel raar gaan voordat het beter kon worden. Het is zorgelijk dat de mensen in
				 het land niet alleen over DR maar ook over heel veel andere diensten van de
				 overheid zeer ontevreden zijn. Wel heb ik boeren horen zeggen dat zij liever de
				 Belastingdienst hebben dan DR. De Belastingdienst betaalt volgens hen sneller
				 uit dan die dienst in Assen.
 Gelukkig zijn er heel wat slagen gemaakt in het afgelopen half
				 jaar. Tijdens het werkbezoek ben ik onder de indruk geraakt van de inbreng van
				 het panel. Ik heb er heel vaak voor gepleit om de gebruikers er veel meer aan
				 de voorkant bij te halen. Een panel is een goede start, maar er mogen nog wel
				 wat intensere vormen en methoden worden toegepast, waarbij meer dan alleen
				 panelleden aan de gebruikerskant zaken doorspreken. Welke ontwikkelingen ziet
				 de staatssecretaris daarin nog?
 De systematiek komt aardig op orde, maar er zijn nog heel wat
				 punten waar we politiek het nodige mee moeten doen. Allereerst heeft een grote
				 groep boeren vanaf 2009 niet betaald gekregen. Graag hoor ik van de
				 staatssecretaris hoeveel dat er zijn. Als de staatssecretaris zegt dat dit niet
				 zo is, kan ik bewijzen dat dit wél zo is.
 Heel veel zaken liggen bij het College van het Beroep voor het
				 bedrijfsleven, maar ik vind dat het wel erg gejuridiseerd is. Qua casuïstiek
				 gaat het namelijk heel vaak om gedoe over inmetingen, waarbij een AID-inmeting
				 niet wordt geaccepteerd. Dat is nota bene een meting van de eigen dienst; het
				 moet niet gekker worden. Mensen weten gewoon niet meer waar ze van uit moeten
				 gaan omdat het ook nog eens elk jaar wisselt. Ik vraag de staatssecretaris om
				 erop aan te sturen het probleem van die groep via een intermediair op te lossen
				 en het uit de juridische sfeer te halen en om te bekijken welk systeem daarop
				 gezet kan worden dat wel werkt. Ik kom zelf uit Friesland, waar je veel dijken
				 hebt. Op luchtfoto's worden deze dijken plat, waardoor de mensen benadeeld
				 worden. Dat is typisch zo'n voorbeeld waarbij maatwerk nodig is. Boeren die
				 heel veel aan weidevogelbeheer doen en de randen gebruiken en meemaaien, hebben
				 daar altijd veel gedoe mee. Horen ze bij de beplanting of bij de sloot? In de
				 praktijk gaan ze gewoon met het voer mee. Dat zijn zaken waar een intermediair
				 op gezet moet worden. Als je dat oplost, kun je echt zeggen: tot uw dienst.
				 Specifiek de natuurboeren zouden daar erg mee geholpen zijn.
 Dan kom ik bij het SNL-pakket. Ik vind het te simpel om er een
				 heel aantal uit te trekken en alleen nog maar vanaf € 1 000 subsidie te
				 geven. € 1 000 is ongeveer vier kilometer perceelsrand van twee meter
				 breed. Bij de Friese Wouden, waar we vorige week vrijdag waren, is dat best
				 veel. Ook de biodiversiteit speelt daarbij een rol enzovoorts. Ik bepleit om de
				 kleine subsidies erin te houden. Er zijn een paar provincies die werken met een
				 consulent, die deze problematiek van de SNL-pakketten en het agrarisch
				 natuurbeheer bedient voor een heel grote groep boeren voor wie de problematiek
				 lang niet zo groot is als bij een aantal agrarische natuurboeren die ik ken.
				 Die zeggen dat het heel erg zou helpen als provincies daar zelf op sturen. Dan
				 hoeven ze namelijk niet zo ingewikkeld te doen over de pakketten. Er zijn
				 ongeveer 50 natuurpakketten en 40 landschapspakketten. In de praktijk zijn die
				 best goed toe te passen en transparant te maken. Qua administratieve lasten kan
				 het best meevallen met die pakketten, als het maar transparant is en de
				 samenhang en de samenwerking met de provincies verbetert. Van DR hoor ik steeds
				 dat het aan de provincies ligt en van de provincies dat het aan DR ligt. Daar
				 kunnen we niet verder mee.
 Dan heb ik nog iets over de bevoorschotting. Daar hebben wij
				 samen met het CDA en de VVD altijd voor gepleit. Minister Verburg zei destijds
				 dat dit niet kon van Europa. Nu blijkt dat het wel kan. Heeft voormalig
				 minister Verburg, die ik overigens zeer waardeerde, het mooier gemaakt dan het
				 in werkelijkheid was? Of is deze bevoorschotting misschien toch een dooie mus
				 en mag het echt niet?
 De beboeting door Europa is eigenlijk on-Nederlands. De heer
				 Koopmans heeft er ook al iets over gezegd. We moeten daarvan af. Men moet meer
				 waarschuwen en duidelijke trajecten maken, waardoor mensen geen boetes meer
				 krijgen die ook nog eens inkomensafhankelijk zijn. Welke inspanningen gaat de
				 staatssecretaris plegen om deze boetes die tot veel ellende leiden, er in
				 Europa uit te krijgen? Ik kreeg een briefje van een gewetensbezwaarde waarop in
				 het Fries stond dat de staatssecretaris nog niets had gedaan. Wanneer gaat de
				 staatssecretaris naar Europa om voor deze groep tot een aangepast traject te
				 komen waarbij de elektronische identificatie een rol speelt? Ons land heeft
				 zelf geregeld dat het aan protocollen moet voldoen. Dan kun je de
				 gewetensbezwaarden niet meer met boetes bedienen.
 Tot slot. Wij krijgen vaak te horen «het moet van Europa».
				 Volgens mij zit daar heel veel ruimte in. Ik vraag de staatssecretaris hoe in
				 internationaal perspectief naar dit traject moet worden gekeken en hoe de
				 inmetingen in andere landen worden gedaan.
 
 
 De heer Dijkgraaf (SGP):
				 Voorzitter. Als je met boeren en adviseurs praat over Dienst Regeling, hoor je
				 vaak gezucht. Als ik hun verhaal hoor, kan ik dat goed begrijpen. Ik ga niet DR
				 in een hoek zetten, want ook daar wordt hard gewerkt en gepoogd om meters te
				 maken. Uit het advies van de heren Korff en Blauw blijkt echter dat dingen
				 anders, beter en sneller georganiseerd kunnen en moeten worden. Ik waardeer
				 daarom dat de staatssecretaris door wil pakken. De vraag is echter of er veel
				 nieuws onder de zon is. De staatssecretaris herkent die vraag wel. De titel Tot
				 uw dienst is plagiaat, want zo heette ons verkiezingsprogramma voor 2002–2006
				 ook. Waarom is het dus in de tussentijd niet gebeurd? Wij waren ook niet
				 origineel, dus als ik de staatssecretaris van plagiaat beschuldig, dan
				 beschuldig ik mijzelf daar ook van; we mogen dat gebruiken.
 Mijn complimenten voor het heldere rapport. Het is mooi dat het
				 er ligt, maar tegenover het optimisme van de staatssecretaris wil ik een
				 winstwaarschuwing plaatsen. Bij veel aanbevelingen denk ik dat het een open
				 deur is. Waarom is dat niet allang gebeurd? Als bepaalde maatregelen een open
				 deur en eenvoudig lijken, zit er meestal een adder onder het gras. Zo eenvoudig
				 is het dan meestal niet. Aanpassing van structuur betekent lang niet altijd een
				 aanpassing van cultuur. Dat geldt voor de Tweede Kamer maar ook voor Dienst
				 Regelingen. Hoe gaat de staatssecretaris de vinger aan de pols houden om ervoor
				 te zorgen dat wij meters maken? Is hij bereid om de Kamer regelmatig te
				 informeren, misschien halfjaarlijks, zodat wij op de hoogte blijven?
 In het advies van Blauw en Korff wordt terecht om een
				 rechtvaardiger sanctiebeleid gevraagd. De staatssecretaris gaat erin mee. Hij
				 wil het in Europees verband aan de orde stellen. Dat is positief. Wij willen
				 echter enkele stappen sneller en breder maken. Ik noem een ondernemer wiens
				 dieren meer oormerken hadden verloren dan was toegestaan. Hij kreeg een boete
				 van € 4 000 opgelegd en daarbovenop een korting van 20% op zijn
				 toeslagrechten. Alles bij elkaar ging het om € 20 000. Die boete staat niet
				 meer in verhouding tot de zwaarte van de overtreding. Ik kan mij niet
				 voorstellen dat Europese regels geen enkele ruimte laten voor meer billijke
				 sanctionering. Erkent de staatssecretaris dat en kan hij sneller opereren? Een
				 aantal ondernemers is geconfronteerd met vergelijkbare kortingen onder het mom
				 van opzettelijke tekortkomingen, terwijl er niet eens een proces-verbaal is
				 opgemaakt. Dat lijkt mij een heel rare interpretatie van opzet. Wil de
				 staatssecretaris dit aanpakken?
 Ik noem ook een ondernemer die in 2009 43 varkensrechten te
				 weinig had, maar dat in 2010 ruimschoots compenseerde met een overschot van 60.
				 Toch kreeg hij de AID over de vloer en een proces-verbaal. Ik noem de
				 gepensioneerde met 7 ha grond en wat schapen. Hij had onbewust te veel mest
				 laten uitrijden en kreeg daarvoor een onwrikbare boete van € 30 000. Bij
				 eenzelfde fout op een groter aantal hectares kan de boete oplopen tot
				 € 140 000. Zo zijn er meer voorbeelden. Als de staatssecretaris daar
				 behoefte aan zou hebben, leveren we die graag. Ik heb twee hoofdvragen. Erkent
				 de staatssecretaris dat een rechtvaardige verhouding tussen overtreding en
				 sanctie zoekraakt? Wil hij het sanctieregime in de breedte doorlichten en ons
				 daarover rapporteren? Dan kan er weer een rechtvaardige verhouding
				 ontstaan.
 Een van de aanbevelingen is om in de uitbetalingsbeschikking
				 alleen de totale oppervlakte op te nemen en niet de aangevraagde en
				 geconstateerde oppervlakte. Wij hebben daar grote moeite mee. Ze hebben nu al
				 moeite om bezwaar te maken tegen de beschikking en dit wordt moeilijker als
				 alleen de totale oppervlakte vermeld wordt. Dit maakt het voor boeren lastiger
				 om de onderbouwing van de beschikking te beoordelen en eventueel bezwaar te
				 maken. Voordat we daarover nadenken, moet Dienst Regelingen eerst een aantal
				 zaken op orde hebben.
 Dan kom ik bij de perceelregistratie. Er zijn veel bezwaren
				 ingediend. Eerder is gesproken over het overnemen van veldmetingen met gps. Het
				 komt te vaak voor dat Dienst Regelingen deze metingen negeert en de luchtfoto
				 als uitgangspunt blijft nemen, terwijl we weten dat gps-metingen technisch veel
				 betrouwbaarder zijn. Het is aan boeren niet uit te leggen waarom die dan niet
				 gebruikt worden. Het is niet uit te leggen dat de feiten worden genegeerd en
				 vervangen door iets wat minder betrouwbaar is. Gaat de staatssecretaris ervoor
				 zorgen dat dit niet meer gebeurt?
 Tot slot legt de SGP de vinger op een wijzing van de Regeling
				 GLB-inkomenssteun van maart jongstleden. Aan de regeling is een artikel
				 toegevoegd waarin geëxpliciteerd wordt wanneer een perceel niet in
				 landbouwkundig gebruik is en daarom niet voor toeslagrechten in aanmerking
				 komt. Wij krijgen signalen uit het veld dat deze wijziging door DR onredelijk
				 uitgevoerd wordt. Ondernemers hebben met terugwerkende kracht kortingen
				 opgelegd gekregen voor toeslagen van 2010, terwijl zij wel degelijk
				 landbouwkundig gebruik maken van hun percelen. Ik noem een ondernemer met
				 percelen naast de landingsbaan van een vliegveld die de strook naast de
				 landingsbaan gebruikt. Dan kan DR wel zeggen dat de ondernemer niet voor
				 toeslagrechten in aanmerking komt omdat het land naast de landingsbaan ligt,
				 maar die ondernemer gebruikt het feitelijk wel. Wat telt dan, de theorie of de
				 praktijk? Hij ziet zich met een stevige korting geconfronteerd en gaat nu de
				 bezwaarprocedure in. Dat is tijdrovend en onnodig. Wij hebben schriftelijke
				 vragen over de kwestie gesteld maar de antwoorden zijn niet bevredigend. Ik
				 noem ook een bericht uit Flevoland, waar met erg brede bermen, zo'n 200 meter
				 berm, gerekend wordt voor landbouwkundig gebruik. Mijn kernvraag is of de
				 staatssecretaris bereid is om met Dienst Regelingen, LTO en betrokken
				 adviesbureaus alle ingediende bezwaren en ingebrachte knelpunten met betrekking
				 tot de genoemde wijziging bij elkaar te vegen en gezamenlijk tot een oplossing
				 te komen.
 
 
 De heer Graus (PVV): Voorzitter.
				 Complimenten van de PVV voor de adviezen van de heren Blauw en Korff. Het is te
				 hopen dat mensen met verstand van zaken ook nog eens een alternatief vinden
				 voor die verschrikkelijke oormerken. Ik ben vijf jaar Kamerlid. Wij hebben het
				 hierover vaak gehad. Ik kan mij aansluiten bij alles wat gezegd is en dat komt
				 niet vaak voor, maar heb nog een aantal additionele vragen die met
				 dierenwelzijn te maken hebben. Het gaat immers om levende wezens en dat wordt
				 vaak vergeten. Dienst Regelingen heeft zeer ernstig gefaald bij de opvang van
				 die dieren en ik word als Kamerlid geweigerd om bij die dieren te komen. Als
				 Kamerlid eis ik toegang tot in beslag genomen dieren. Ik heb mijn eigen
				 dierenartsen die mij daarin steunen. Ik kom er dus ook met mensen die
				 veterinair deskundig zijn. Ik wil als Kamerlid niet geweigerd worden bij in
				 beslag genomen dieren. Onlangs is dat gebeurd in Limburg. Een van mijn
				 dierenpolitieridders nam meer dan 30 paarden in beslag. Vervolgens wilde ik
				 daarbij en werd ik geweigerd. Dan wordt gezegd: het is onder Justitie. Dat kan
				 natuurlijk niet. Als Kamerlid, als dierenvertegenwoordiger en -ambassadeur, als
				 lid van de Staten-Generaal, wil ik toegang krijgen tot in beslag genomen
				 dieren. In het verleden heb ik namelijk zelf heel veel ellende gezien. Ik ben
				 vaak in een laserasiel geweest, ook vóór de tijd van mijn Kamerlidmaatschap.
				 Ik heb doffe ellende gezien, bebloede dieren die op betonnen vloeren lagen. Het
				 was erbarmelijk. Ik heb toenmalig minister Verburg herhaaldelijk verzocht om
				 daar iets aan te doen. Ik zie echter geen verbetering, terwijl het aantal in
				 beslag genomen dieren door het alarmnummer «114, red een dier» en de
				 dierenpolitie gigantisch zal toenemen. Als ze niet voor die zeven dieren en een
				 paardenhoofd kunnen zorgen, maak ik mij ernstig zorgen als het straks om
				 duizenden dieren gaat. Onder ons toeziend oog en dat van de staatssecretaris
				 gaat daar ellende en dierenleed ontstaan. Dat kan natuurlijk niet. Dus
				 nogmaals, ik wil toegang tot de in beslag genomen dieren. Ik wil dat zelf
				 kunnen zien en controleren, anders slaap ik daar niet goed van.
 Ik heb eens even gekeken op de site van de Dienst Regelingen.
				 Dat moet je ook af en toe doen, anders stomp je af als je hier lang zit. Op die
				 site staat te lezen dat de dienstverlening zich kenmerkt door een vermindering
				 van administratieve lasten. Niets is natuurlijk minder waar. Ik vervang mevrouw
				 Gerbrands, want inmiddels ben ik geen woordvoerder meer op dit dossier, maar
				 wij hebben al heel wat aan administratieve lasten voorbij zien komen vanwege
				 Dienst Regelingen. Wij zitten hier als een stel papegaaien al jarenlang over
				 hetzelfde te klagen, net als de boeren en de vissers. Dat kan natuurlijk niet.
				 Wat gaat er gebeuren? Ik zal het verder heel kort houden, maar ik wil graag van
				 de staatssecretaris vernemen waarom DR pas na al die jaren van ellende tot
				 actie is overgegaan. Waarom kon het niet al veel eerder en waarom loopt het nu
				 nog steeds niet zoals het moet?
 Ik moet de staatssecretaris prijzen voor de vervroeging van
				 twee maanden. Hij heeft zijn best gedaan. Dat er daadwerkelijk twee maanden
				 eerder wordt uitbetaald, is immers al een vooruitgang. Maar waarom kan het niet
				 net als Duitsland en België veel eerder, al in december? Mogelijk kan
				 Nederland stage lopen bij de Belgen als het om dit soort zaken gaat, en kunnen
				 de Belgen bij ons stage lopen als het om het samenstellen van een regering
				 gaat. Dat zou een goed voorstel zijn.
 Ook de visserijsector is helemaal niet blij met die laconieke
				 houding. Van mij kwam de motie «red de roem van Yerseke, red de
				 mosselmannen». Door natuur- en milieuterrorisme werden die gezinnen allemaal
				 aan de kant gehouden en nu worden zij gedwongen tot innovatie; ik heb het dan
				 over de mosselzaadinstallaties. Vervolgens zouden ze daar een opstartsubsidie
				 voor krijgen, waar ze vervolgens weer heel lang op moeten wachten. En dat in
				 tijden van zware crisis en dan ook nog met al die natuur- en milieuterroristen
				 in je nek. Die mensen hebben het ook niet gemakkelijker gekregen, dus die wil
				 ik nog een keer specifiek noemen. Het gaat dus niet alleen om de agrarische
				 sector maar zeker ook om de visserijsector. Wij willen dat de Dienst Regelingen
				 adequater, sneller en efficiënter gaat reageren en handelen. Er moet direct
				 worden ingegrepen als het mis dreigt te gaan. Ik wil net als collega Dijkgraaf
				 vaker en beter op de hoogte worden gehouden van de gang van zaken.
 
 
 Voorzitter: Jacobi
 
 
 Mevrouw Snijder-Hazelhoff (VVD):
				 Voorzitter. Ik wil beginnen met de brief van de staatssecretaris van
				 24 oktober over het grote aantal bezwaren en de afhandeling daarvan.
 Wij hebben een prachtig overzicht gekregen van de bezwaren die
				 zijn binnengekomen, met daarachter een lijstje met de bezwaren die zijn
				 afgedaan. Gaat het hierbij om dezelfde bezwaren? Gaat het om bezwaren die vanaf
				 het traject zijn binnengekomen en in datzelfde traject zijn afgedaan? Of is het
				 een opsomming van in het verleden afgedane bezwaren? Dat blijkt namelijk niet
				 uit het staatje. We zouden kunnen constateren dat 50% à 75% is afgedaan. Als
				 het echter om oude bezwaren gaat, helpt dat allemaal niet.
 Dan kom ik bij het punt waar het vandaag om gaat: het rapport
				 Tot uw dienst. Ook ik sluit mij aan bij de complimenten aan de heren Blauw en
				 Korff. Zij hebben gedegen werk geleverd. Zij hebben echt even met «de poten in
				 de klei» gestaan. Zij hebben echt gekeken hoe het zit en werkt en met iedereen
				 gesproken, waarna ze tot een aantal conclusies zijn gekomen. Hoe is het
				 mogelijk, na zo veel jaren van discussie in de Kamer, ook gezien het aantal van
				 75 aanbevelingen dat de heren op een lijst hebben geschreven? De ene
				 aanbeveling is wat heftiger dan de andere. Nu ligt het complete advies en
				 rapport voor. Het is verheugend om te lezen dat de staatssecretaris het advies
				 integraal overneemt. Dat klinkt natuurlijk fantastisch – daarmee sluit ik mij
				 een beetje aan bij de heer Dijkgraaf – maar nu moet het wel beginnen. Het
				 komt nu namelijk wel aan op de uitwerking en de uitvoering. Daar gaat het
				 natuurlijk om. Het is nu zaak om de 75 aanbevelingen, de ene wat heftiger dan
				 de andere, uit te voeren.
 Ik pak er een aantal zaken uit. Leidend moet zijn dat er in een
				 lopend jaar uitbetaald wordt. Beide heren schrijven voor de kerst, maar het mag
				 ook voor Sinterklaas, dus rond 1 december. Een groot aantal lidstaten in
				 Europa haalt dat gewoon. Verder vinden wij dat de bezwaren op de toeslagrechten
				 actiever en efficiënter moeten worden afgehandeld, binnen zes weken, en
				 bezwaren op subsidies binnen twaalf weken. Laat duidelijk zijn dat boeren geen
				 maanden en maanden uitstel kan worden gevraagd op de bezwaren.
 De heren hebben ook de lijst met vragen bekeken die moet worden
				 ingevuld voor de landbouwtelling. Zij hebben voorgesteld het aantal vragen met
				 60% te verminderen, omdat een groot aantal zaken al voorhanden is bij Dienst
				 Regelingen. De VVD-fractie ondersteunt dat van harte. Met het oog op het
				 financiële plaatje zorgt dat voor vermindering van de
				 administratievelastendruk.
 Ook de perceelregistratie moet beter. Kleine afwijkingen moeten
				 niet meer worden meegenomen en grotere moeten worden ingelogd. Een ander punt
				 is de bijzondere procedure voor moeilijke zaken. Ga eens even om de tafel voor
				 een zogenaamde rodeknopprocedure. Wij vinden dat geweldig, want daarmee voorkom
				 je escalatie.
 Dan duik ik echt in de organisatie. Bij meerdere
				 subsidieaanvragen moet je één relatiebeheerder als aanspreekpunt hebben,
				 zodat je niet van de ene naar de andere telefoon hoeft te pluggen. Ook het
				 sanctiebeleid moet anders. Ik kan een aantal voorbeelden noemen van
				 buitenproportioneel hoge boetes. Ik heb hier een mailtje liggen van iemand die
				 bij het emissiearm aanwenden van mest een boete van € 90 000 heeft
				 gekregen, omdat zijn gleufje van vijf centimeter bij de harde grond van
				 afgelopen voorjaar niet helemaal de diepte had die hij zou moeten hebben. Het
				 kan toch niet waar zijn dat dit soort boetes wordt uitgedeeld aan boeren die
				 welwillend hun mest hebben uitgereden?
 Mijn laatste punt betreft de subsidiemogelijkheden voor
				 natuurregelingen. Door een aantal woordvoerders is al iets gezegd over de
				 ondergrens van € 1000. Omdat de natuurregelingen voor een groot deel aan de
				 provincies worden overgedragen, zijn wij er voorstander van om ze samen te
				 voegen. Als we ze samenvoegen, zouden we wellicht de slag kunnen maken om de
				 ondergrens naar € 1 000 te verleggen. Sommige woordvoerders zeggen dat
				 € 1 000 te hoog is, maar laat de staatssecretaris uitzoeken of er
				 mogelijkheden zijn om een aantal regelingen samen te voegen, zodat die
				 ondergrens wel omhoog kan en de geweldige administratievelastendruk verminderd
				 wordt.
 Afrondend kom ik tot de vraag waar wij nu staan. Ons voorstel
				 is om de heren, die nu veel inzicht hebben in de materie van Dienst Regelingen,
				 te betrekken bij de uitvoering en de implementatie, zodat zij de vinger aan de
				 pols kunnen houden. Zij zijn goed op de hoogte van de materie en kunnen
				 inschatten of het goed loopt. De VVD-fractie is van mening dat geprobeerd moet
				 worden zo veel mogelijk van deze zaken te implementeren voordat de volgende
				 BTR-procedure start. Dat betekent dat deze zaken voor een groot deel vóór
				 15 mei geïmplementeerd kunnen worden. Volgens onze inschatting kan dat. Wij
				 verzoeken de staatssecretaris dan ook om half april met een brief naar de Kamer
				 te komen, waarin hij uiteenzet waar we staan en hoever we met het uitbrengen en
				 uitrollen van het advies van beide heren zijn.
 
 
 Voorzitter: Snijder-Hazelhoff
 
 De voorzitter: Ik heb nog één punt.
				Wij hebben de staatssecretaris gisteren via de procedurevergadering verzocht om
				een antwoord op de vraag hoe de reductie in de uitvraag landbouwtelling voor
				2012 gerealiseerd wordt. Dat antwoord hebben we nog niet. Ik ga ervan uit dat
				hij zijn beantwoording daarmee begint. Ik stel twee interrupties per
				woordvoerder voor, al naargelang hoe het loopt.
 
 Staatssecretaris Bleker:
				 Voorzitter. Ik heb vier blokjes. Blokje een: algemeen, hoe verder met het
				 rapport. Blokje twee: bezwaren, sancties. Blokje drie: de natuurregelingen.
				 Blokje vier: overige. Ik begin met de toezegging om voor het AO met informatie
				 te komen over de reductie van het aantal vragen over de landbouwtelling ten
				 behoeve van een verlichting van de administratieve lasten.
 Het is heel goed om de vragen over de landbouwtelling op nut en
				 noodzaak te bezien en waar nodig te verminderen. 84% van de landbouwtelling
				 2012 is echter Europees verplicht. Ik moet met het Centraal Bureau voor de
				 Statistiek en Europa aan de bak om te bekijken of we het aantal vragen kunnen
				 verminderen. De nationale vragen in de landbouwtelling 2012 worden gereduceerd
				 met 35%. Van de totale vraaglast van de landbouwtelling 2012 is dat overigens
				 maar 6%, omdat het overgrote deel Europees voorgeschreven vraagstellingen
				 betreft. Interessant is dat het advies voorstelt om die informatie slimmer te
				 verwerven. Ik zie het dan ook als een inspanningsverplichting om de
				 aanbevelingen van Blauw en Korff op dat punt te realiseren. Op dit moment
				 onderzoeken we of het mogelijk is om landbouwtellingsvragen via andere bronnen,
				 bijvoorbeeld coöperaties of het productschap, te beantwoorden en ze daarmee
				 dus te vervangen. Ook bekijken we de mogelijkheid – de heren Blauw en Korff
				 hebben het al aangegeven – om te werken met een systeem waarbij de betrokken
				 ondernemer het verzoek krijgt om wijzigingen in de verkregen informatie aan te
				 brengen. De ziektekostenverzekeraar doet dat bijvoorbeeld ook. Die stuurt
				 burgers elk jaar een brief met het verzoek om eventuele wijzigingen in de
				 persoonlijke situatie aan te geven. Dat zou het een stuk makkelijker maken.
				 Langs die wegen zijn wij bezig om de administratieve lasten te verminderen die
				 het gevolg zijn van de beantwoording van de vragen voor de landbouwtelling. Ik
				 zal de Kamer rond april informeren over de vraag hoever we daarmee uiteindelijk
				 zijn gekomen.
 Daarmee kom ik op het algemene punt van het rapport van de
				 heren Blauw en Korff. Het is positief om te horen dat de Kamer daar in het
				 algemeen heel positief op reageert. Wie al langer bij deze zaak betrokken is,
				 valt het wellicht op dat de twee externen in relatief korte tijd de vinger op
				 de zere plek hebben gelegd en met aanbevelingen zijn gekomen waarvan men zelf
				 al eerder heeft gedacht: die kant moet het op. Dat is op zich niet
				 verwonderlijk. Het komt vaker voor dat externen die in korte tijd naar een
				 situatie kijken, een doorbraak in het denken en de beeldvorming realiseren. Dat
				 gebeurt hier ook. Zelf ben ik 15 jaar lang organisatieadviseur geweest. Toen
				 dacht ik ook wel eens: hoe is het toch mogelijk dat men mij voor dit rapport
				 een bepaald bedrag betaalt, terwijl men het gedeeltelijk ook zelf had kunnen
				 bedenken? Juist het feit dat het van de buitenkant wordt bekeken en daarbij
				 niet van de onmogelijkheden maar van de mogelijkheden wordt uitgegaan, kan een
				 belangrijke stap zijn om de verandering in gang te zetten. Ik denk ook dat dit
				 zo moet zijn. Mijn ambitie is het om dit rapport echt te benutten om wezenlijke
				 veranderingen, zowel in de regelgeving als in het functioneren van de dienst,
				 te realiseren.
 Daarbij maak ik wel één kanttekening. Het is heel goed dat de
				 heren Blauw en Korff hebben gezegd dat de werklast en het functioneren van een
				 dienst voor een belangrijk deel bepaald worden door de regels en de instructies
				 die men moet volgen. Die regels en instructies komen voor een deel bij ons zelf
				 vandaan, voor een deel van de provincies en voor een deel van Europa. Voor
				 zover ze van onszelf komen, moeten we maximale inspanning leveren om de
				 vereenvoudiging te realiseren. Dat hebben we grotendeels zelf in de hand. De
				 provincies hebben dat in de hand ten aanzien van de natuurregelingen. We kunnen
				 werken met het minimumbedrag van € 500, € 1 000 of wat het ook mag zijn.
				 Dat zijn allemaal manieren om de werklast te verminderen en de snelheid van
				 handelen te vergroten. In de Europese instructies en regelgeving is echter een
				 aantal zaken gegeven, die wij niet in de hand hebben; daar moeten wij nuchter
				 in zijn.
 Ik zal de Kamer in april over de voortgang rapporteren. Dat
				 klinkt een beetje slap, want je kunt elk half jaar rapporteren over de
				 voortgang. Er is voortgang of geen voortgang, dat is dan de rapportage. Ik wil
				 de Kamer in april laten zien wat wij op welk moment werkelijk hebben
				 geëffectueerd van het advies en welke externe betekenis dit heeft voor de
				 klanten. Ik vind dat wij maar twee voortgangsrapportages moeten hebben, in
				 april en in november, en dat het dan goed moet zijn. Wij moeten niet gedurende
				 deze gehele kabinetsperiode elk halfjaar over de voortgang rapporteren. Dat is
				 mijn voorstel voor de algemene aanpak van dit advies.
 Ook is gevraagd of ik bereid ben om de brief rond de
				 boetekwestie met de Europese Commissie ter beschikking te stellen aan de heren
				 Blauw en Korff. Het antwoord daarop is «ja». Het duo heeft verzocht om als
				 een soort implementatiewaakhond beschikbaar te blijven. Het krijgt alle
				 informatie die het daarvoor nodig heeft en alle gelegenheid om mij op welk
				 moment dan ook aan te spreken als er hobbels zijn die ten onrechte niet genomen
				 worden. Dat is de werkwijze.
 Dan kom ik bij het volgende blokje, over bezwaarschriften en
				 sancties. Ons streven is om alle bezwaarschriften ten aanzien van de
				 Bedrijfstoeslagregeling (BTR) dit jaar af te handelen. De bezwaarschriften met
				 financiële consequenties willen wij daarbij prioriteit geven, omdat het
				 consequenties heeft voor de liquiditeit van de aanvragers. Mevrouw Snijder
				 heeft gevraagd om welke bezwaarschriften het gaat. De brief van 24 oktober
				 betreft alle tot dat moment ingediende bezwaarschriften. De brief van
				 8 november bevat een overzicht van de bezwaren uit 2011.
 De heer Van Gerven heeft gevraagd hoe het staat met de
				 afhandeling van de 20 000 dubbele claims. Voor de BTR 2011 zijn deze zo goed
				 als afgehandeld. Voor 2012 worden de dubbele claims zo veel mogelijk afgevangen
				 in de GDI 2012.
 Mevrouw Jacobi stelde een lastige vraag en verschafte daar
				 meteen enige informatie bij. Alle betalingen voor de BTR 2009 en 2010 zijn
				 uitgevoerd. Er staat nog wel een aantal bezwaren op de BTR 2010 open. Daar
				 heeft mevrouw Jacobi gelijk in en daar refereerde zij aan. Daarvan heb ik
				 zojuist gezegd dat wij die met prioriteit zullen afhandelen.
 De heer Van Gerven heeft het punt van de agrarische
				 natuurverenigingen aangekaart. In het kader van het nieuwe Gemeenschappelijk
				 Landbouwbeleid zet ik mij er voor in dat die collectieven een positie krijgen
				 in de eerste pijler. Dat is een manier van vereenvoudigen, omdat je daarmee de
				 administratieve lasten via de collectieven, de agrarische natuurverenigingen,
				 kunt drukken. Tot 2014 zijn de provincies verantwoordelijk, zowel binnen als
				 buiten de ecologische hoofdstructuur. Wat de plaats van de agrarische
				 natuurverenigingen betreft zijn wij dan afhankelijk van de manier waarop de
				 provincies dat doen. Ik kom daar morgen in het AO over het
				 onderhandelingsakkoord ten aanzien van de natuur op terug.
 Dan kom ik bij het punt van de pakketten SNL...
 
 De voorzitter: Wij gaan dus naar een
				nieuw blokje. Zijn er nog vragen over het vorige blokje?
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Die
				langlopende bezwaren zullen wel lastig zijn, want daar zit natuurlijk een hele
				complexiteit omheen. Het antwoord dat het dit jaar afgehandeld wordt, is echter
				een beetje kort door de bocht. De achtergrond van mijn verzoek om een
				intermediair was om het uit de juridische sfeer te halen. De mensen die deze
				bezwaren in 2009 of soms zelfs nog eerder hebben ingediend, zeggen dat de
				AID-inmeting helemaal niet voldoet. Juridisch zullen deze mensen aan het
				kortste eind trekken, maar ik wil af van deze juridische ellende. Hoe gaat de
				staatssecretaris dit probleem oplossen? In hoeverre wordt erkend dat de
				AID-inmetingen minstens zo zorgvuldig zijn als de luchtfoto's? Dit speelt
				vooral voor die bijzondere gebieden, waarbij heel veel aan weidevogelbeheer
				wordt gedaan, bij de taludverschillen en de geschillen over zeedijken et
				cetera. Dat houdt allemaal verband met elkaar. Hoe wordt dat opgelost?
 Staatssecretaris Bleker: Daar kom ik
				straks op.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Dat is dan de
				helft van het antwoord.
 Staatssecretaris Bleker: Het kan best
				zijn dat mevrouw Jacobi daarmee heel tevreden is.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Gaat de
				staatssecretaris ze uit de juridische sfeer proberen te trekken?
 Staatssecretaris Bleker: Ook daar kom
				ik straks op.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Ik heb een
				vraag gesteld over het voorbeeld dat men gebruikmaakt van opzettelijke
				tekortkomingen, terwijl er niets eens een proces-verbaal is. Ook heb ik een
				vraag gesteld over de verhouding tussen overtredingen en sancties, die uit het
				lood is.
 Staatssecretaris Bleker: Ja, daar kom
				ik zo op.
 De voorzitter: Dat is dus nog een
				ander blokje? Wanneer komt het blokje sancties?
 Staatssecretaris Bleker: Dit was nog
				het blokje bezwaarschriften en boetes. Ik kom nu op het blokje natuur en daarna
				op het blokje sancties.
 De voorzitter: Dan hebben wij de
				blokjes helder.
 
 Staatssecretaris Bleker: We moesten
				 hier even de perceelregistratie op orde brengen!
 Voorzitter. Mevrouw Jacobi doet eigenlijk iets dat de heren
				 Korff en Blauw ons ontraden. Zij wil namelijk toch een aantal specifieke
				 gevallen benoemen. Ook vraagt ze of de € 1 000 niet naar € 500 moet. Ook
				 de heer Koopmans doet dat trouwens. Hier zitten we dus wel meteen bij het
				 dilemma dat we minder uitvoeringslast willen, dat het transparanter en
				 eenvoudiger moet, maar toch weer de behoefte hebben om het te verbijzonderen.
				 Daar moeten we naar mijn mening mee oppassen. Ik kom er in de rapportage van
				 april op terug hoe we dit verder uitwerken, maar mevrouw Jacobi loopt daar voor
				 een deel in haar eigen zwaard.
 Laten wij beginnen met de provincies. In het overleg dat ik heb
				 gehad met de provincies, dat heeft geleid tot het onderhandelingsakkoord, is
				 uitdrukkelijk afgesproken dat we gaan versoberen. Datgene dat binnen de
				 ecologische hoofdstructuur (ehs) speelt, ook aan agrarisch natuurbeheer, is een
				 zaak van de provincies. Voor het agrarisch natuurbeheer buiten de ehs hebben we
				 in principe de afspraak dat dit via het systeem van het Gemeenschappelijk
				 Landbouwbeleid, via de eerste of de tweede pijler, gaat lopen. Ik zie dit zelf
				 als een mogelijkheid om te vereenvoudigen, omdat je de boer dan niet op twee
				 manieren aanspreekt, namelijk als agrarische ondernemer en tegelijkertijd in
				 dezelfde administratieve procedure zijn of haar prestatie op het groene domein
				 administratief meeneemt. In het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid moet
				 dat dus uitvoering krijgen. Er is gevraagd of de uitvoeringsorganen hier
				 voldoende zijn betrokken bij de voorstellen van de heer Cioloş. Ook tijdens de
				 laatste Landbouwraad heeft de heer Cioloş mij verzekerd dat er twee keer een
				 overleg is geweest met de leiding van de 27 uitvoerings- en betalingsorganen in
				 Europa. In de Landbouwraad leefde echter breed het gevoelen dat daar toch nog
				 wel wat meer te doen is. Hij heeft toegezegd dat er een vervolgoverleg
				 komt.
 De heer Van Gerven vroeg naar de percelen die in beheer zijn
				 bij Staatsbosbeheer. Dat zijn de kleinere landschapselementen van
				 Staatbosbeheer, overigens vaak tot stand gekomen in de
				 ruilverkavelingsoperaties. Die kunnen in beginsel aangeboden worden aan
				 particulieren, als ze buiten de ehs liggen. Dat is het uitgangspunt. Het zijn
				 trouwens kleine percelen, die heel moeilijk te beheren zijn door een grote
				 organisatie als Staatsbosbeheer. Er is eigenlijk wel veel voor te zeggen om ze
				 in de handen te stellen van de mensen in de regio zelf. Wij komen over enige
				 tijd met een nadere uitwerking van de Grondnota ten aanzien van de vraag hoe we
				 dit gaan doen. Het boerenverstand staat overigens op dit punt niet stil. Ik ben
				 in vergaderingen al drie keer geconfronteerd met agrarische ondernemers die
				 zeggen dat zij wel interesse hebben voor de percelen van Staatsbosbeheer, omdat
				 zij namelijk voldoen aan de groene verplichting van bijvoorbeeld 6% of 7% als
				 zij die koppelen aan hun eigen areaal. Ik weet niet of het zo gaat werken, maar
				 er is op zichzelf dus ook in de streek wel interesse voor die
				 landschapselementen. Hoever die interesse strekt weet ik niet, maar zij is er
				 nu wel. We komen daar later op terug. Ook bij het AO Natuur zal dit verder aan
				 de orde komen.
 Mevrouw Snijder vraagt of die ondergrens van € 1 000
				 acceptabeler gemaakt kan worden door regelingen samen te laten vallen. Dat zou
				 kunnen. Ik zal de provincies vragen om die mogelijkheid goed te bezien. Ook
				 hier geldt weer dat de verantwoordelijkheid bij de provincie ligt. De
				 provincies bepalen ieder voor zich en zelfs ieder op hun eigen gebied welke
				 natuurregelingen er komen, hoeveel, hoe complex enzovoorts. De uitvoeringslast
				 moet worden betaald aan de Dienst Regelingen als zij vinden dat de Dienst
				 Regelingen het moet uitvoeren. Bij de cofinanciering van Europese regelingen is
				 het verplicht dat de Dienst Regelingen het uitvoert. De bal ligt echter op het
				 erf van de provincie.
 
 Mevrouw Jacobi (PvdA): De
				staatssecretaris schetst een goed dilemma, namelijk de administratieve lasten
				in relatie tot maatwerk. Ik neem het advies niet integraal over, terwijl de
				staatssecretaris dat wel doet. Ten aanzien van de kleine subsidies vind ik het
				te kort door de bocht als je zegt dat je de kleintjes er vanwege de
				administratieve last maar uitgooit ten gunste van de grote. In mijn beleving
				moet je er alles aan doen om juist eerst te kijken naar de bestaande
				regelingen. Misschien kun je een specifieke regeling maken juist voor de
				kleintjes die rond deze norm zitten. Daarnaast kun je bijvoorbeeld ook mijn
				voorstel bekijken om er een consulent tussen te zetten om de provincies zelf
				heel veel sturing te geven op de administratieve lasten waardoor de uitbetaling
				daarna bijna vloeiend doorgaat. Alle problemen die er nu met de SNL-pakketten
				zijn, kunnen volgens mij heel anders en efficiënter aangestuurd worden. Ik ga
				niet op voorhand zeggen dat de kleintjes er uit kunnen worden gegooid. Ik ben
				wel van het eerlijk delen.
 Staatssecretaris Bleker: Dat is een
				stellingname, geen vraag. Het voorstel van een ondergrens vind ik heel
				interessant. Over de hoogte van de ondergrens kun je nader spreken. Mevrouw
				Snijder heeft er gelijk in dat dit ook wordt bepaald door de vraag of het de
				ondergrens is voor een heleboel kleine regelingen of voor gebundelde
				regelingen. Dat maakt nogal uit. Geef ons de gelegenheid om daar inbreng voor
				te leveren aan de provincies. Onze eigen verantwoordelijkheid gaat vooral mee
				in het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid.
 De voorzitter: Als VVD-woordvoerder
				wil ik een nadere duiding op dit punt. De staatssecretaris zei namelijk in
				eerste instantie dat de natuurregelingen versoberen. Vervolgens zei hij dat het
				hem goed lijkt om te kijken naar de ondergrens. En nu zegt hij dat wat straks
				binnen de ehs ligt, allemaal aan de provincies is en dat zij maar moeten
				uitzoeken welke pakketten ze willen nemen. Ik vind dat iets te gemakkelijk,
				want ik denk dat de staatssecretaris daar op kan sturen. De staatssecretaris
				kan adviseren dat dit simpeler moet dan we in het verleden hebben gedaan. Om de
				provincies nu de vrijheid te geven om met maar dertig regelingen te komen,
				lijkt mij niet handig, helemaal niet als we met elkaar vinden dat we de
				administratieve lastendruk naar beneden moeten brengen. Ik vind dat de
				staatssecretaris daar dus iets meer stelling in mag nemen en daar iets meer op
				mag sturen. Daar hebben we allemaal baat bij, ook de boeren.
 Staatssecretaris Bleker: Ja, maar dat
				is decentralisatie.
 De voorzitter: Ik spreek weer even
				als VVD-woordvoerder. De staatssecretaris decentraliseert, maar hij kan dat wel
				degelijk aangeven en ze die boodschap meegeven.
 Mevrouw Jacobi (PvdA):
				Decentraliseren is over de schutting gooien.
 Staatssecretaris Bleker: Nee,
				decentraliseren is niet iets over de schutting gooien.
 De voorzitter: Volgens mij geef je ze
				wel een boodschap mee.
 Staatssecretaris Bleker: Ja, maar
				provincies zijn medeoverheden die mans genoeg zijn, lezende dit advies, te
				handelen. Het is een keuze van de provincies om dit te doen. Dat hoort bij
				decentralisatie en bij het neerleggen van verantwoordelijkheden bij de
				provinciale democratie.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Dat is een
				interessant standpunt. De praktijk heeft namelijk uitgewezen dat
				decentraliseren zonder enige randvoorwaarden meestal tot grote chaos leidt. De
				kernvraag is altijd welke randvoorwaarden je meegeeft. Een heel simpele
				randvoorwaarde is dat het in ieder geval eenvoudiger moet worden. Als
				decentralisatie tot een wildgroei van allerlei regelingen leidt, kun je wel
				zeggen dat het gedecentraliseerd is en daarmee versimpeld is, maar zo werkt het
				niet.
 Staatssecretaris Bleker: Het is de
				crux van wel of niet decentraliseren. Ten aanzien van beheersvergoedingen
				decentraliseren wij ook voor agrariërs binnen de ecologische hoofdstructuur.
				Het is vervolgens aan de provincie om het beleid te bepalen en hoe de regeling
				eruit ziet. De uitvoeringskosten worden daarom ook door de provincie bepaald en
				betaald. De provincie krijgt daar in het Provinciefonds een bedrag voor. Die
				uitvoeringslasten gaan op een gegeven moment in financiële zin over. Dan is
				het echt iets van de provinciale democratie. Er is wel iets anders aan de hand.
				Wij hebben een akkoord waarin staat dat wij het willen vereenvoudigen en dat we
				de administratieve lasten naar beneden willen hebben. Er zijn nu regelingen
				waarbij als je € 1 uitbetaalt aan de boer, je € 0,60 aan
				administratiekosten maakt. Dat willen we anders hebben, maar de essentie is dat
				de provincie op dit punt verantwoordelijk wordt. Dat is terecht. Misschien gaan
				zij het wel beter doen dan wij. Dat kan ook nog.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Ik bestrijd
				niet dat het naar de provincie gaat en dat de provincie beslist hoe het in
				elkaar zit, maar bij elke decentralisatie van het Rijk naar provincies en
				gemeenten stelt het Rijk randvoorwaarden. Vaak zijn dat er te veel, maar tot
				mijn verbazing worden hier helemaal geen randvoorwaarden gesteld.
 Staatssecretaris Bleker: De
				randvoorwaarden staan in het decentralisatieakkoord, het voorstel inzake de wet
				over natuur en de nieuwe Wilg. Als een provincie om specifieke redenen de
				regeling ingewikkelder maakt, is dat haar verantwoordelijkheid. Daarin staan de
				randvoorwaarden. In het decentralisatieakkoord is het een en ander bepaald over
				met name de uitvoeringslast en de financiële arrangementen daaromheen. Als een
				provincie, ondanks het feit dat zij om specifieke redenen die bij die provincie
				spelen budget X krijgt voor de uitvoering van een regeling, die regeling
				ingewikkelder maakt, de uitvoeringslast X plus 50% maakt en daar het geld voor
				op tafel legt, dan is dat de verantwoordelijkheid van de provincie.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Als dit tot
				uitvoeringslast leidt bij de provincie en de provincie daarmee degene is die de
				rekening betaalt, vindt het kabinet dat prima, omdat de provincie daarover
				beslist. Dat mag echter toch niet leiden tot een uitvoeringslast voor betrokken
				boeren en ondernemers? Het kabinet staat er toch voor dat de administratieve
				lasten voor die mensen en die bedrijven drastisch naar beneden gaan, inclusief
				datgene wat gedecentraliseerd is naar de provincies?
 Staatssecretaris Bleker: Daarom staat
				in het decentralisatieakkoord dat agrarisch natuurbeheer buiten de ehs – daar
				zijn altijd nog vele malen meer ondernemers en is meer gebied dan binnen de ehs
				– in beginsel een zaak van het Rijk is. Dat willen we namelijk uniform en
				eenvoudig geregeld hebben voor heel Nederland. Dat is daarvoor de reden.
 De voorzitter: Ik denk, als
				VVD-woordvoerder, dat wij dit punt even goed uit moeten spitten. Ik lees in het
				rapport dat er 75 pakketten zijn. Dat moet eenvoudiger kunnen. Ik sluit me aan
				bij wat de heer Dijkgraaf zegt. Die boodschap moeten we dan meegeven. Het
				decentralisatieakkoord ligt er al even. Dit rapport is nu anderhalve week oud.
				Ik kan niet inschatten wat de staatssecretaris allemaal exact in het
				decentralisatieakkoord heeft geschreven, maar ik denk niet dat het zo expliciet
				is. Verder zeggen beide heren dat we moeten bekijken of Europese cofinanciering
				steeds nodig is. Daar ligt namelijk een heel grote administratieve controlelast
				op. Is de staatssecretaris van plan om dat nog eens te bekijken met de
				provincies? Als de staatssecretaris dat kan vereenvoudigen, kan hij daar een
				enorme slag maken, ook naar onszelf.
 Staatssecretaris Bleker: Dat laatste
				klopt wel. Ik heb gesproken met de heren Blauw en Korff. Zij zeggen dat het
				veel beter was geweest om de verantwoordelijkheid voor de vormgeving van de
				natuurregelgeving en voor het SNL niet bij de provincies te leggen. De heer
				Blauw knikt zijn wijze hoofd dat hij dat inderdaad heeft gezegd. Ik heb daarop
				gezegd dat dit haaks staat op het regeerakkoord, waarin staat dat we de
				verantwoordelijkheid voor de natuur decentraal bij de provincies leggen. Daar
				kunnen wij niet onderuit, de regering niet en ook de partijen die de regering
				steunen niet.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Ter
				voorkoming van een motie zeg ik het volgende. Volgens mij hebben we hier achter
				de tafel dik 100 zetels die zeggen dat het op basis van het regeerakkoord en
				gelet op de toekomst van Nederland en die van die ondernemingen aan de eind van
				de rit simpeler moet. Wij kunnen altijd eisen stellen aan decentralisatie. Onze
				eis is volgens mij heel simpel geformuleerd: de provincies moeten over de
				inhoud gaan en over hoe ze dat invullen, maar aan het eind van de rit moet het
				simpeler worden in plaats van ingewikkelder. Als de staatssecretaris zegt dat
				hij behoefte heeft aan een motie, dan kunnen wij dat gemakkelijk regelen, maar
				ik denk dat dit niet nodig is. Volgens mij is het namelijk volstrekt in lijn
				met het regeerakkoord.
 De voorzitter: De boodschap is
				duidelijk.
 Staatssecretaris Bleker: Wij hebben
				morgen het overleg over het onderhandelaarsakkoord Natuur. Daar komt dit punt
				ook aan de orde. Nogmaals, ik vind het niet verstandig als de Kamer op de stoel
				van de provincies gaat zitten, ook op dit punt niet.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Mag ik een
				toelichtende vraag stellen?
 De voorzitter: Ik denk dat het goed
				is dat wij naar het volgende blokje gaan. Wellicht is het toch nodig dat er een
				motie komt. Blijft de toezegging van de staatssecretaris om te kijken naar de
				cofinanciering over de Europese regels wel staan?
 Staatssecretaris Bleker: Ja.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Ik heb een
				toelichtende vraag. De positie van collectieven in de eerste pijler,
				enzovoorts, hangt een-op-een samen met het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, zo
				begrijp ik de staatssecretaris. Hoe kan de staatssecretaris dan zeggen het
				uiteindelijk allemaal aan de provincie over te laten, ook de kosten van de
				baten- en lastendienst? Hier is alles toch zo met elkaar verweven dat één
				simpele administratieve regeling wordt bedacht en de uitvoering aan de
				provincies is? Decentraliseren kan toch op alle niveaus? De staatssecretaris is
				stellig, maar volgens mij is er veel maatwerk nodig.
 Staatssecretaris Bleker: Volgens mij
				is dat een misverstand. In het akkoord dat met de provincies is gesloten, staat
				dat regelingen voor natuurbeheer, ook agrarisch natuurbeheer, binnen de straks
				opnieuw begrensde ecologische hoofdstructuur een zaak voor de provincies zijn.
				Er is ook heel veel agrarisch natuurbeheer buiten de ehs. Ik noem
				akkervogelbeheer en weidevogelbeheer. Dat vindt allemaal plaats buiten de ehs
				en gaat niet naar de provincies. Dat blijft bij het Rijk. Ik wil daar
				eenvoudige, transparante, goed uitvoerbare regelingen, zo veel mogelijk bij
				hetzelfde loket, net als voor de eerste pijler. Dat is het verhaal.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): De
				staatssecretaris gaat volledig voorbij aan mijn vraag. Het gaat over de
				samenhang met het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, en alles wat daarbij
				speelt, en de noodzaak om gezamenlijk te regelen en te sturen. Het excuus dat
				er niets hoeft te gebeuren omdat er gedecentraliseerd wordt, is niet aan de
				orde. Ik krijg daar geen reactie op. Dat vraagt om een VAO.
 
 Staatssecretaris Bleker: Ik kan nu
				 ingaan op het GLB, maar er is een heel heldere taakverdeling afgesproken. De
				 verantwoordelijkheid, ook voor de regelingen en de betalingen voor
				 natuurprestaties buiten de ehs, ligt in principe bij de rijksoverheid.
 Dan de vraag voor welke doelen en in welke gebieden er extra
				 betaald wordt voor groene prestaties. Natuurlijk gaan wij dat met de provincies
				 bespreken. Ook nu wijzen provincies gebieden aan die meer of minder geschikt
				 zijn voor weidevogelbeheer, akkervogelbeheer enzovoorts. Dat kunnen wij met de
				 provincies bespreken. Zoals het primaat binnen de ehs heel nadrukkelijk bij de
				 provincies ligt, zo ligt het primaat voor betalingen voor groene prestaties
				 buiten de ehs aan agrarische ondernemers bij het Rijk. Dat is op basis van het
				 systeem van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Dat is gebeurd om het simpel
				 te maken. Voor mij was dat een heel belangrijk punt in het overleg met de
				 provincies. Anders krijgen wij de situatie dat buiten de ehs langs twee lijnen
				 voor groene prestaties betaald wordt, vanuit de provincies en vanuit het
				 Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Ik heb gezegd dat niet te willen. Zowel voor
				 de ondernemer als voor het uitvoeringsorgaan is het het simpelst als voor
				 groene prestaties buiten de ehs wordt betaald langs één lijn. Volgens mij is
				 dit zo helder als glas. Het komt volledig tegemoet aan wat de heer Dijkgraaf
				 wil.
 Dan kom ik bij gps en veldmetingen, waarnaar is gevraagd door
				 de woordvoerder van de SGP. De gegevens van gps worden op luchtfoto's gelegd en
				 worden dus wel degelijk gebruikt. Uiteindelijk gelden de grenzen van de
				 luchtfoto's. Deze systematiek wordt door nagenoeg alle lidstaten
				 gehanteerd.
 Mevrouw Jacobi stelt vast dat bevoorschotting nu wel mogelijk
				 is. Hoe ging het dan vroeger? In speciale omstandigheden, en na toestemming van
				 de Europese Commissie, kan er bevoorschotting toegestaan worden. Dat is nu twee
				 keer gebeurd. Dit jaar gebeurt het opnieuw. Het is ook gehonoreerd. Daar zijn
				 wij blij om. Mevrouw Verburg had gelijk en wij ook. Het kan in uitzonderlijke
				 omstandigheden.
 
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Ik weet niet
				bij welk blokje de staatssecretaris inmiddels is aangekomen. Ik heb een vraag
				over de AID-inmetingen. De staatssecretaris zegt dat die wel gebruikt worden,
				maar dat uiteindelijk de luchtfoto bepaalt. Er zijn echter situaties aan te
				wijzen waarbij de inmeting een correctere weergave van de zaak geeft dan de
				luchtfoto. Het kan toch niet zo zijn dat vervolgens de luchtfoto bepaalt?
				Mevrouw Verburg heeft volgens mij helemaal geen gelijk. Die zei gewoon dat
				bevoorschotting niet mocht van Europa. De staatssecretaris zegt dat het in
				uitzonderlijke gevallen mogelijk is, maar nu wordt er een algemene regel van
				gemaakt. Ik vind hier allemaal tegenstrijdigheden aan de orde. Ik wil graag de
				feiten op tafel.
 Staatssecretaris Bleker: Er zijn geen
				tegenstrijdigheden. De uitzondering van bevoorschotting moet aangevraagd
				worden. In het verleden kon dat ook. In een enkel jaar is het ook eerder
				gebeurd en nu gebeurt het opnieuw. In 2008, 2009, ten tijde van de economische
				crisis, is het ook gebeurd. Dat was onder het bewind van mevrouw Verburg.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Dit is een
				dode mus. De staatssecretaris zegt dat Nederland in uitzonderlijke situaties
				opnieuw aan Europa moet vragen of het mag. Wij willen toch naar een regeling
				toe dat het altijd is toegestaan? Dat is de inzet. Dat is toch een dode mus,
				als de staatssecretaris nu zegt dat mevrouw Verburg gelijk had?
 Staatssecretaris Bleker: Nee, voor
				dit jaar vliegt de mus. Wij proberen de mus echter voor altijd in de lucht te
				houden. Dat is de inzet.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Dan moeten wij
				toch af van die bijzondere situatie?
 Staatssecretaris Bleker: Wat mij
				betreft wel. Onze inzet bij de Eurocommissaris is om in beginsel
				bevoorschotting mogelijk te maken.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): De
				staatssecretaris zit er heel relaxed bij en doet alsof het gewoon geregeld gaat
				worden!
 Staatssecretaris Bleker: Ik zeg
				helemaal niet dat het zomaar geregeld wordt. Er zijn strenge voorschriften van
				de Europese Commissie ingeval van bevoorschotting. Wij hebben het nu geregeld.
				Wij proberen het structureel geregeld te krijgen. Ik heb daar geen garantie
				voor.
 De voorzitter: Volgens mij, weer even
				als VVD-woordvoerder, heeft de Tweede Kamer een aantal keren om bevoorschotting
				gevraagd omdat er bijzondere situaties waren. In het afgelopen jaar was dat het
				geval vanwege het droge voorjaar, met alle risico's van dien. De
				staatssecretaris gaat nu proberen om alles in één keer uit te betalen en niet
				meer over te hoeven gaan tot bevoorschotting. Dat is de kern.
 Staatssecretaris Bleker: Nee, wij
				willen naar een systeem toe waarin de Europese Commissie landen toestaat om,
				zonder dat er van uitzonderlijke omstandigheden sprake is, met het systeem van
				bevoorschotting te werken. Daar willen wij graag naartoe. Dat is het algemene
				deel. De Kamer heeft een brief gekregen over de prognose van bevoorschotting.
				Daarin staat dat ten minste 53% van de landbouwers voor 1 december een
				voorschot ontvangt ter hoogte van 5% van het bedrag. Dezelfde groep ontvangt
				het tweede deel omstreeks 11 december. Iets meer dan 50% van de landbouwers
				kan dus in aanmerking komen. Dat is de huidige situatie.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Nog even een
				vraag over gps. Volgens mij klopt wat de staatssecretaris zegt. De gegevens van
				de gps worden op de foto gelegd. Vervolgens negeert men de gegevens van de gps
				en beslist de foto. De staatssecretaris zei het iets anders, maar volgens mij
				is dit de praktijk. Vindt de staatssecretaris dat als de gps iets uitwijst, dit
				dan ook meegenomen moet worden? Of moeten de gps-gegevens genegeerd
				worden?
 Staatssecretaris Bleker: Nee. Bij
				evidente verschillen vindt er als het ware een soort fysieke inspectie plaats
				om te bekijken over welk areaal het werkelijk gaat.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Dat kan ik
				mij voorstellen. Bij fysieke inspectie denk ik aan inspectie ter plekke. Staat
				die boom, dat huis of die dijk er wel?
 
 Staatssecretaris Bleker: Bij
				 evidente verschillen wordt naar kadastrale gegevens gekeken of vindt een
				 fysieke inspectie plaats om te bekijken wat de werkelijkheid is.
 Er is gevraagd of er intermediairs kunnen worden ingezet bij
				 moeilijke metingen. Er zijn ook dingen die wij niet moeten willen regelen. Dat
				 is de vraag of er intermediaris ingezet moeten worden. Dat moeten de partijen
				 zelf regelen. Ik wil geen regeling of een verplichting. Er is geen verbod op
				 het inzetten van intermediairs. Het is echter niet iets wat de overheid behoort
				 te doen.
 Meerdere woordvoerders hebben gesproken over de duizend euro.
				 Alle smaken zijn daarbij de revue gepasseerd. Mevrouw Snijder vond € 1 000
				 misschien wel acceptabel. De heer Koopmans vindt € 500 het maximum. Mevrouw
				 Jacobi vindt € 1 000 als ondergrens sowieso niet oké. Wij komen hierop
				 terug in de brief van april.
 Het boetebeleid is on-Nederlands. Dat klopt, want het is
				 Europees! Ik weet trouwens niet wat een typisch Nederland boetebeleid is.
 
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Wij kennen
				geen inkomensafhankelijk boetesysteem. Dat moet de staatssecretaris toch
				weten?
 
 Staatssecretaris Bleker: Overigens
				 heb ik de indruk dat ook van het Nederlandse boetebeleid wordt gezegd dat het
				 niet op alle terreinen helemaal oké is. Maar goed, dat laten wij voor wat het
				 is. Het boetebeleid is vastgelegd in de Europese verordeningen. Voor het nieuwe
				 Gemeenschappelijk Landbouwbeleid moeten die opnieuw opgesteld worden. Wij doen
				 nu wat volgens deze verordeningen geboden is. Dat is ook noodzakelijk. Doen wij
				 dat niet, dan worden Nederland als lidstaat en de belanghebbenden daarvan de
				 dupe. In de onderhandelingen over het nieuwe Gemeenschappelijk Landbouwbeleid
				 willen wij kritisch kijken naar bestaande boeteregels. Hoe staat het met de
				 proportionaliteit? Is het uitvoerbaar? Is de overtreding redelijk in verhouding
				 tot de boete? Wij hebben geen ruimte om af te wijken van de Europese regels.
				 Wij zijn natuurlijk niet doof voor bezwaren. Ik heb mij ook vanochtend nog
				 laten informeren over een enkel bezwaar over de hoogte en de duur van de boete.
				 Door de gevolgde bezwaarprocedure heeft een substantiële verlaging van de
				 boete plaatsgevonden. Het is niet zo dat als er redelijke bezwaren worden
				 ingediend wij doof en blind zijn voor die bezwaren. Het moet uiteindelijk wel
				 binnen de Europese regels passen.
 Een belangrijk punt is de opzet. Enkele leden, zoals de heer
				 Dijkgraaf, zijn daarop ingegaan. Dat gaat over opzettelijke tekortkomingen
				 terwijl er geen proces-verbaal is opgemaakt. Bij afwijkingen die direct te
				 maken hebben met het registreren van percelen komt de nVWA er niet aan te pas.
				 Die waarnemingen kunnen wij doen op basis van onze gegevens enzovoorts. Als
				 opzettelijk te grote percelen zijn opgegeven, volgen er sancties. Dan moet die
				 opzet wel aangetoond kunnen worden. Het moet dan niet gaan om misverstanden of
				 om wat dan ook. Uiteindelijk is dat een bestuursrechtelijke sanctie. Daarvoor
				 geldt de normale bezwaar- en beroepsprocedure. Het is dus niet zo dat als de
				 Dienst zegt dat er sprake is van opzet daarmee die opzet ook is bewezen. Er is
				 een vervolgstap mogelijk in de rechtelijke procedure. Dat is ook terecht. Ik
				 heb net een voorbeeld genoemd van een situatie waarbij dit punt is
				 gecorrigeerd.
 Overigens vind ik het wel lastig dat er een hele hoop concrete
				 gevallen worden genoemd. Het verbaast mij ook een beetje dat deze opmerking van
				 de heer Dijkgraaf komt. Het gaat niet om gevallen met naam en toenaam, maar ik
				 zeg er toch het volgende van. Wij kijken naar deze specifieke gevallen. Daarvan
				 kan de heer Dijkgraaf op aan. Het is geen zaak om die hier uit te spitten. Dat
				 past niet in de algemene opvatting van de SGP om niet te spreken over
				 individuele gevallen, zelfs bij boetes.
 
 De heer Dijkgraaf (SGP): Dat is ook
				niet wat ik verzoek. Daarover wil ik helder zijn. Ik zou dat ook volstrekt
				onterecht vinden, want niet in lijn met onze inbreng. Ik gebruik de voorbeelden
				alleen om een algemeen punt aan te duiden van de verhouding tussen overtreding
				en sanctie die zoek is. Dan zijn er soms concrete voorbeelden nodig om dat te
				illustreren.
 Staatssecretaris Bleker: Dat is waar.
				Er wordt serieus gekeken naar bezwaren tegen de nu opgelegde boetes en of die
				naar recht en reden zijn opgelegd. Opzet moet er echt wel zijn. Die kan de
				Dienst niet zomaar even veronderstellen. Wij vinden, als het gaat om de nieuwe
				regelgeving voor het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid, dat kritisch naar
				onderbouwing van de boetes moet worden gekeken.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Het gaat
				hierbij ook wat breder over de verhouding tussen sancties en boetes. De
				staatssecretaris zegt dat het een-op-een volgt uit Europese regelgeving. Wij
				gaan daarnaar kijken, zegt hij. Dank daarvoor. Dat is een goede zaak. Wij
				hebben nog wel onze twijfels of het altijd een-op-een uit Europese regels
				volgt. Zou de staatssecretaris ons daarover nog eens kunnen informeren, kijkend
				naar het beleid van de Dienst en de Europese regels? Is het echt in alle
				gevallen zo? Als dat zo is, moeten wij daarvoor buigen. Dan moeten wij de
				strijd in Brussel aangaan.
 Staatssecretaris Bleker: Laten wij
				afspreken dit punt mee te nemen in de brief van april. Volgens mij heb ik de
				Kamer al eens een brief gestuurd over de boetesystematiek. Een nieuwe brief
				lijkt mij echter de goede weg.
 De heer Graus (PVV): Ik wil mijn
				collega Dijkgraaf steunen. Ik heb een keer een persoonlijk gesprek gehad met
				een Eurocommissaris waarin werd gezegd dat Nederland alles veel te strikt
				uitvoert. Dat is mij echt door een Eurocommissaris verteld. Ik heb er zelf
				sterke twijfels over, moet ik eerlijk zeggen.
 Staatssecretaris Bleker: Ik heb een
				beetje dubbele gevoelens over die gesprekken met Eurocommissarissen. Er zijn
				Kamerleden die gesprekken hebben gehad met Eurocommissarissen die zeggen dat
				als ik vandaag niet zus en zo doe met de Westerschelde ik overmorgen een boete
				te pakken heb. Er zijn Kamerleden die gesprekken voeren met Eurocommissarissen
				die weer met een geheel ander verhaal komen. Wij moeten zelf op basis van de
				documenten beoordelen wat hoort en wat moet. Dat is mijn lijn.
 De voorzitter: Een vraag van mij als
				woordvoerder van de VVD. De heer Dijkgraaf gaf een aantal voorbeelden met een
				geweldige impact. Ik heb ook een voorbeeld genoemd. De beide heren doen een
				aantal aanbevelingen. Die zeggen dat voordat een sanctie opgelegd wordt eerst
				de zaak goed bekeken moet worden, of sprake is van opzet of dat sprake is van
				gemengd belang. Men moet ook beter communiceren. Niet dus een briefje met een
				proces-verbaal sturen en de indruk wekken dat er geen boete volgt als men
				direct betaalt. Dat soort situaties kennen wij nu. Mensen schrikken dan een
				half jaar na dato geweldig en kunnen geen verweer meer leveren omdat zij de
				situatie niet meer goed voor ogen hebben. Het enige waarmee ik blijf zitten is
				dat het in het afgelopen half jaar wel zo is gegaan. Wij zitten nu wel met zo
				veel bezwaren, voor een heel groot deel over het uitrijden van mest. Ik roep de
				staatssecretaris op om in het licht daarvan nog eens goed naar alle bezwaren te
				kijken. Zijn die wel allemaal goed tegen het licht gehouden? Zijn er straks
				geen mensen die onder druk van het scherp laveren van het sanctiebeleid hun
				bedrijf half te gronde zien gaan? Naar mijn beleving is dat in een aantal
				gevallen gewoon zo. Ik vraag de staatssecretaris om te bekijken of hij het wel
				allemaal goed heeft gedaan door de mensen op te leggen wat zij opgelegd hebben
				gekregen.
 Staatssecretaris Bleker: Die
				bezwaarschriftenprocedures worden gewoon zorgvuldig doorlopen. Daarover vindt
				trouwens ook contact plaats met degenen waarvan het vermoeden van opzet en dat
				soort dingen meer bestaat. Het is dus niet zo dat de boetes lichtvaardig worden
				verstuurd. Die suggestie moeten wij niet wekken. Mensen die het opzettelijk
				niet goed hebben gedaan, moeten een boete krijgen. Daarvoor moeten wij niet
				weglopen.
 De voorzitter: Daarover zijn wij het
				eens.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Wij krijgen
				de indruk dat het juridisch wel klopt, wat belangrijk is, maar dat het leidt
				tot een soort juridisering. Ik steun dit punt van de VVD dus wel. Kan de
				staatssecretaris hier in overleg met LTO en de verschillende betrokken clubs
				niet naar kijken? Als je inhoudelijk naar de claims kijkt, zegt mijn gezond
				verstand dat geen sprake meer is van een goede verhouding.
 Staatssecretaris Bleker: Dat kan de
				heer Dijkgraaf zo vinden, maar je kunt niet onderhandelen over boetes. De
				overheid moet zich goed laten informeren of zich een situatie voordoet die
				aanleiding geeft tot een boete. Daarna is geen sprake van een
				onderhandelingsproces. Dat kan ook niet als iemand 13 km te snel heeft gereden.
				Normaal gesproken is dat een boete van een X bedrag. Dan kun je niet zeggen:
				kunnen wij daar niet wat anders van maken? Over boetes valt niet te
				onderhandelen. De situatie moet beoordeeld worden. Daarover moet contact
				opgenomen worden met degenen die de overtreding heeft begaan. Dat is het. Deze
				discussie bevalt mij gedeeltelijk niet, moet ik eerlijk zeggen.
 De voorzitter: Als VVD-woordvoerder
				zeg ik het volgende. Kamerleden moeten wat met dit dilemma. Wij zien in een
				aantal gevallen dat de boete buitenproportioneel is. Dat hebben beide heren ook
				vastgesteld. De minister noemt een mooi voorbeeld. Iedereen die 13 km te hard
				rijdt, krijgt dezelfde boete. In deze gevallen is dat niet zo. Het hangt heel
				erg af van hoeveel hectare iemand in bezit heeft. Dat werkt in een aantal
				gevallen buitenproportioneel uit, terwijl men geen verweer kan leveren. Ik
				vraag de staatssecretaris naar de wijze waarop het is gegaan. Wij hebben
				allemaal heel nadrukkelijk het beeld dat er soms wel, soms niet een
				proces-verbaal wordt opgemaakt en dat vervolgens zomaar een boete op de deurmat
				valt. Wij vragen ons af of de staatssecretaris daarover opnieuw zijn licht kan
				laten schijnen.
 Staatssecretaris Bleker: Ik vind dat
				wij niet de goede weg opgaan als wij suggereren dat er zomaar een boete op de
				deurmat valt. Zo gaat dat niet. Het gebeurt ook niet zonder grond. Als
				onvoldoende gemotiveerd, onvoldoende gegrond en in strijd met de Europese
				voorschriften boetes worden opgelegd in Nederland, zouden wij snel door de
				rechter teruggefloten worden. Ik vind dat wij, als de overheid zware boetes
				oplegt bij zware overtredingen, heel goed moeten informeren over wat er aan de
				hand is. Het gaat hier om het bedrijfsmatige proces. Wij moeten niet
				lichtvaardig te werk gaan. Als de situatie is vastgesteld, en de
				boetebepalingen van de Europese regels worden bekeken, moet daaraan gevolg
				gegeven worden. Dat is ook fair naar al degenen die zich wel aan de regels
				hebben gehouden. Dat is overigens gelukkig nog steeds de overgrote meerderheid.
				Wij kunnen niet gaan wheelen en dealen over de hoogte van de boetes. Ik wil die
				suggestie niet horen. Het is misschien niet gezegd. Er is mij gevraagd er nog
				eens naar te kijken en er nog eens over te praten. Het beeld van zomaar een
				boete op de deurmat doet deze overheidsdienst geen recht.
 De heer Dijkgraaf (SGP): De
				staatssecretaris is degene die dit beeld creëert, niet wij. Wij vragen niet
				naar individuele gevallen. Wij zeggen helemaal niet dat er gedeald en gewheeld
				moet worden over boetes, want dan zou Nederland geen rechtsstaat meer zijn. Dat
				is niet wat wij vragen.
 Staatssecretaris Bleker: Er wordt
				gezegd dat er zomaar een boete op de deurmat valt.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Dat heeft de
				Kamer niet op die manier gezegd.
 De voorzitter: Ik heb het heel bewust
				zo gezegd. Ik ken een aantal gevallen. De boeren weten ons als Kamerleden goed
				te vinden. Wij zijn blijkbaar goede volksvertegenwoordigers. Wij hebben
				allemaal een groot aantal voorbeelden. Ik noem het zwartboek van de heer
				Koopmans. Ook nu is er een groot aantal voorbeelden. Er zijn gewoon voorbeelden
				van boeren die schrikken, of er nu een zaak is opgelegd of niet, omdat zij na
				betaling niet van de zaak af zijn. Er moet beter gecommuniceerd worden. Er moet
				overlegd worden. Dat staat ook in de aanbevelingen.
 Staatssecretaris Bleker: In de brief
				van april krijgt de Kamer een rapportage over hoe het proces verloopt en hoe
				ver wij in Europa zijn met het aanpassen van de boetebepalingen enzovoort.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Als zo'n
				groot deel van de Kamer zegt dat er ongelofelijk veel vragen leven over
				interpretatie van regels, hoe verhouden de nationale regels zich dan ten
				opzichte van de Europese regels, terwijl er een stapel aan bezwaren ligt over
				zaken die mensen treffen? Als de staatssecretaris keihard kan zeggen dat de
				juiste procedures gevolgd zijn en dat dit rechtstreeks uit Europese regels
				volgt, en dat die veranderd moeten worden om er structureel wat aan te doen,
				dan heeft hij een punt. Onze vraag is om met de betrokken organisaties nog eens
				goed naar die stapel te kijken of de analyse correct is. Of zijn er wel
				degelijk dingen gebeurd waarvan wij moeten constateren dat die meer te maken
				hebben met interpretatie van regels? Misschien is het zo niet bedoeld. Het gaat
				niet om zwartepieten richting de Dienst. Het is allemaal ingewikkeld. Dat weten
				wij. Het gaat wel ergens over.
 De heer Graus (PVV): De PVV is als
				geen ander voor hard straffen en boeten als het nodig is. Nu gaat het om
				onwelwillenden. Bij welwillende mensen heeft het ermee te maken dat het vaak
				buitenproportionele boetes zijn. De voorzitter heeft zelf de gleuvenboete
				aangehaald. Dat is een boete als een gleufje of een richel niet diep genoeg is.
				Als het om een centimeter gaat, is dat natuurlijk te gek voor woorden. Daarop
				doelen wij. Het heeft er niet mee te maken dat onwelwillenden geen boetes mogen
				krijgen. Het gaat erom dat het buitenproportioneel is voor de welwillenden. Dat
				punt willen wij maken.
 
 Staatssecretaris Bleker: In april
				 krijgt de Kamer een overzicht van hoe het met de boetes loopt. Misschien ook
				 een overzicht van de boetes die na bezwaar- en beroepprocedures teruggenomen
				 zijn. Al die informatie krijgt de Kamer, inclusief de stand van zaken in de
				 Europese discussie. Wat mij betreft moet er op een verstandige manier naar
				 toepassing van boetebepalingen worden gekeken. Ik ben ervan overtuigd dat in
				 een beperkt aantal situaties forse boetes uitgedeeld moeten blijven. Daar is
				 niet aan te ontkomen.
 Ik heb nog een paar bijzondere punten, zoals de bijzondere
				 procedure voor ingewikkelde zaken. Ik neem het voorstel van de commissie, het
				 duo, over. De VVD-woordvoerder heeft een aantal punten genoemd die in dat
				 advies staan. Daarmee gaan wij aan de slag. Ik noem bijvoorbeeld één
				 relatiebeheerder voor meerdere subsidieaanvragen. Dat gaan wij doen waar dat
				 maar kan.
 De heer Graus vraagt om toegang tot in beslag genomen dieren.
				 Het gaat om dieren die op het gezag van het Openbaar Ministerie in beslag zijn
				 genomen en op een plek zijn ondergebracht. Het zijn meestal locaties van
				 organisaties die voor de nVWA werken. Die zijn door de nVWA gecontracteerd om
				 in beslag genomen dieren tijdelijk onder te brengen. Daarop krijgt de Kamer een
				 formele reactie. De heer Graus wil toegang hebben en zien hoe de dieren
				 verzorgd worden.
 
 De heer Graus (PVV): Ik
				vertegenwoordig burgers en dieren. Ik ben een Kamerlid. Als iemand in de
				gevangenis wordt gegooid, in Nederland is dat een vijfsterrenhotel, mag een
				Kamerlid daar naartoe. Die mag wel op bezoek bij een of andere hufter uit de
				maatschappij, maar mag niet een dier bezoeken dat buiten de eigen wil om
				gevangen wordt gezet. Laten wij eerlijk zijn. Het schortte nogal aan de opvang
				door Dienst Regelingen. De beelden van de geheime camera's zijn op tv
				uitgezonden. Het is schandalig wat daar is gebeurd. Ik wil daar als
				dierenvertegenwoordiger, als volksvertegenwoordiger, een en ander kunnen
				controleren. Sinds ik Kamerlid ben, word ik geweigerd. Vroeger kwam ik er wel
				binnen en nu word ik opeens geweigerd. Dat kan natuurlijk niet.
 
 Staatssecretaris Bleker: Twee
				 punten. In de eerste plaats heeft de heer Graus gelijk als hij stelt dat de
				 kans groot is dat er door de komst van de dierenpolitie meer dieren in de door
				 het ministerie bekostigde opvangcentra worden opgenomen. Laat ik eerst in
				 algemene zin de Kamer informeren welke eisen er worden gesteld aan die centra.
				 Het zijn particulieren die een meerjarig contract met ons hebben. Ik zal de
				 Kamer informeren over aan welke eisen de centra moeten voldoen. Ik zal de Kamer
				 informeren over de wijze waarop de nVWA toezicht houdt op het goed
				 functioneren, het goed verzorgen van de dieren ter plekke en over de goede
				 huisvesting. Ik zal de Kamer informeren over de manier waarop de nVWA dit
				 inspecteert. Dat zal ik in ieder geval doen.
 In de tweede plaats moet ik even overleggen met de collega van
				 Veiligheid en Justitie om te zien hoe het formeel zit met in beslag genomen
				 dieren en de toegang van derden om die dieren te inspecteren. Daarop krijgt de
				 Kamer een afzonderlijke reactie. Dat gaat snel gebeuren.
 
 De heer Graus (PVV): Voorzitter. Een
				punt van orde. Ik ben geen derde. Ik ben een volksvertegenwoordiger, een lid
				van de Staten-Generaal. Ik moet het recht kunnen hebben om die dieren zelf te
				kunnen aanschouwen. Dat stond op mijn oude pasje. Dat recht heb ik als
				Kamerlid.
 
 Staatssecretaris Bleker: De Kamer
				 krijgt hierover bericht.
 Dan het punt van de Kerstman. De bemiddeling van de
				 mzi-experimenteerders en -vergunninghouders heeft niet tot overeenstemming
				 geleid. De heer Van Gerven heeft daarnaar gevraagd. Er loopt nog een aantal
				 bezwaar- en beroepsprocedures. Ik heb de Kamer daarover voor de zomer
				 geïnformeerd. Daarover is verder geen nieuws te melden.
 De heer Koopmans en enkele anderen vragen naar 2013. Is het
				 haalbaar om de dienst op 1 januari 2013 operationeel te hebben op de manier
				 zoals in het rapport is vermeld? Dat zie ik als een inspanningsverplichting.
				 Dan de mogelijkheid om voor kerst 2012 iedereen uit te betalen inzake de
				 toeslagrechten. Ook dat zie ik als een inspanningsverplichting. Daaraan gaan
				 wij volop werken.
 
 De voorzitter: Iedereen krijgt de
				gelegenheid een eindconclusie uit te spreken.
 Mevrouw Jacobi (PvdA): Voorzitter. Ik
				ben niet tevreden over een aantal onderdelen. Ik wil graag een VAO
				aanvragen.
 De heer Dijkgraaf (SGP): Voorzitter.
				Ik ben het eens over het VAO. Rest mij een detailvraag, die over de beschikking
				waar nu alleen de totale oppervlakte op vermeld wordt. Mijn verzoek is om, net
				als vroeger, de aangevraagde en geconstateerde oppervlakte te vermelden.
 Staatssecretaris Bleker: Voorzitter.
				Die vraag heb ik inderdaad niet beantwoord. Ik wil daar nog naar laten
				kijken.
 De heer Graus (PVV): Voorzitter. Ik
				ben het zeker eens met een VAO wat betreft de administratieve
				lastenverlichting. Wij waren immers degenen die zeiden: een regel erbij, twee
				regels eraf. Het volgende punt is de toegang tot in beslag genomen dieren. Ik
				hoop dat ik hierover iets hoor voor het VAO. Anders dien ik er een motie over
				in. Die gaat het gewoon grandioos halen. Iedereen is het met mij eens. Als een
				Kamerlid toegang krijgt tot een gevangene, moet die toch ook toegang krijgen
				tot een onschuldig dier? Wat krijgen wij nou? Dat is te gek voor woorden.
 
 De voorzitter: Bij afwezigheid van
				 een plaatsvervangend voorzitter zeg ik het volgende namens de VVD. Ik ben
				 redelijk content. De staatssecretaris is van plan om alle genoemde zaken uit te
				 voeren. Wat betreft de landbouwtelling versimpelen is er volgens de
				 staatssecretaris 35% reductie mogelijk. Daar mag een tandje bij, ook gezien de
				 aanbevelingen van de heren Blauw en Korff. Ik ben blij dat de staatssecretaris
				 zegt dat die met het proces meegaan. De Kamer hoort in april wat er werkelijk
				 is gepresteerd en in november komt het volgende punt.
 Nog een opmerking over de bezwaren. De staatssecretaris
				 schrijft in de brief van 8 november dat de bezwaren in 2012 afgehandeld
				 worden. Ik denk dat het hier gaat om een verplichting. Deze ondernemers wachten
				 tot dat moment met de afrekeningen van hun BTR. Ik blijf erbij dat volgend jaar
				 geprobeerd moet worden om zo snel mogelijk de zaak totaal uit te betalen. Dat
				 geeft administratieve lastenverlichting omdat bevoorschotten een extra stap
				 is.
 
 Staatssecretaris Bleker: Voorzitter.
				Ik heb over de bezwaarschriften met financiële consequenties gezegd dat die
				voor 1 januari 2012 worden afgehandeld. Er komt heel snel een brief over de
				opvanglocaties. In april komt de eerste en een-na-laatste voortgangsrapportage.
				Over de boetes komt in die rapportage een schets van functioneren en
				werking.
 
 De voorzitter: De volgende
				 toezeggingen zijn gedaan.
 De staatssecretaris zal de Kamer in april en november 2012
				 informeren over de uitvoering van de adviezen uit het rapport «DR tot uw
				 dienst» van Blauw en Korff en de uitwerking daarvan op de eindgebruikers. De
				 staatssecretaris zal in de brief die in april 2012 naar de Kamer wordt gezonden
				 terugkomen op de ondergrens voor de natuurregelingen in de uitvoering van de
				 Europese boetesystematiek, met een uitgebreid overzicht en een stand van zaken
				 op dat gebied. De staatssecretaris zal schriftelijk terugkomen op de
				 toegangverlening tot in beslag genomen dieren.