Wijziging Wet gebruik burgerservicenummer in de zorg; Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport/Jeugd en Gezin
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31466, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-05-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31466 nr. B

15-05-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31466Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 52 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 466Wijziging van de Wet gebruik burgerservicenummer in de zorg in verband
met de elektronische informatieuitwisseling in de zorgBVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORT/JEUGD EN GEZIN1Vastgesteld 15 mei 2009Het voorbereidend onderzoek heeft de commissie aanleiding gegeven tot
het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.InleidingDe commissie wenst de regering een vraag voor te leggen naar aanleiding
van een onlangs van de Koninklijke Nederlandsche Maatschappij tot bevordering
der Geneeskunst (KNMG) ontvangen brief.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling
kennisgenomen van de voorgestelde wijziging van de Wet gebruik burgerservicenummer
in de zorg (hierna: Wbsn-z) in verband met de elektronische informatie uitwisseling
in de zorg. Deze leden zijn een voorstander van een wet die het elektronisch
patiëntendossier (hierna: EPD) stapsgewijs invoert in Nederland teneinde
de optimalisering van de beschikbaarheid van relevante medische gegevens van
patiënten ten behoeve van geregistreerde medische zorgverleners te bewerkstelligen
en teneinde zoveel mogelijk medische missers te voorkomen. Deze leden achten
het van belang dat de patiënt delen van het dossier kan afschermen die
hij niet aan andere zorgverleners dan zijn huisarts wil tonen, en dat de toegang
tot het EPD uitdrukkelijk is beperkt tot zorgverleners die als beroepsbeoefenaars
in de zin van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (hierna:
Wet BIG) zijn gekwalificeerd. Evenwel hebben de leden van de CDA-fractie nog
een aantal vragen en wensen zij opheldering over onduidelijkheden met betrekking
tot de uitwerking van het wetsvoorstel.De leden van de VVD-fractie hebben om principiële
redenen grote bezwaren tegen het wetsvoorstel, en stellen dat zij in principe
tegen het wetsvoorstel zijn. Wel vinden deze leden in het wetsvoorstel aanleiding
om op punten overwegingen met de regering te delen, waarop zij commentaar
verzoeken, en geven zij aan dat zij bereid zijn mee te denken over een zeer
beperkt algemeen dossier voor specifieke groepen patiënten, zoals diabetici,
mensen met cardio-vasculaire aandoeningen en wellicht nog enkele.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling,
maar ook met bezorgdheid kennis genomen van het wetsvoorstel. Ook na de behandeling
in de Tweede Kamer, resulterend in een aantal door de PvdA-fractie in de Eerste
Kamer nadrukkelijk onderschreven amendementen en moties, blijven naar hun
mening indringende vragen aan de orde waarop een reactie van de regering met
extra belangstelling tegemoet wordt gezien.De discussie die binnen en buiten het parlement ook na de aanvaarding
van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer is doorgegaan, heeft de leden van
de SP-fractie gesterkt in de mening met een onvoldragen,
onvoldoende doordacht wetsvoorstel van doen te hebben. Zij hopen dat door
het stellen van vragen over het wetsvoorstel de onzekerheid over de juistheid
van het wetsvoorstel zal worden weggenomen en gaan daarbij uit van de stelregel:
beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.Met belangstelling hebben de leden van de fracties van de SGP en de ChristenUnie kennis genomen
van het wetsvoorstel. Zij waarderen de voordelen voor de patiënt, zoals
de verbetering van de kwaliteit en de effectiviteit van de zorg, positief,
omdat het mogelijk wordt een betere communicatie tussen zorgverleners tot
stand te brengen, waardoor veel opnamen in ziekenhuizen als gevolg van bijwerkingen
van geneesmiddelen, voorkomen kunnen worden. Niettemin resteren er bij de
leden van deze fracties nog vragen.Ook de leden van de fractie van D66 hebben
met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Deze leden zijn op
voorhand geen tegenstander van de invoering van een landelijk EPD, maar zijn
bezorgd over de beveiliging en toegang van het EPD en de wijze van instemming
van de patiënt ten aanzien van het gebruik van het EPD.Vraag van de commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en
Sport / Jeugd en GezinOnlangs heeft de commissie een brief ontvangen van de KNMG (brief van
17 april 2009 met commentaar van de KNMG ten behoeve van de behandeling
in de Eerste Kamer van de wijziging van de Wet gebruik burgerservicenummer
in de zorg in verband met de elektronische informatieuitwisseling in de zorg
(31 466), referentie LWi/09–12609).Deze brief heeft de reeds bij de commissie levende zorgen over de uitvoerbaarheid
van het wetsvoorstel verder doen toenemen.De KNMG geeft aan, de huidige wijze van ontwikkeling en invoering onuitvoerbaar
te vinden en heeft daarom een aantal kanttekeningen gemaakt bij de tekst en
de strekking van het wetsvoorstel.De commissie verzoekt de regering een reactie te geven op de in de KNMG-brief
genoemde kanttekeningen, die zowel beleidsmatig als juridisch van aard zijn,
en vervolgens in te gaan op de reeks detailvragen die is opgenomen in de bijlagen
bij de genoemde brief.CDA-fractieDe leden van de CDA-fractie hebben een aantal
vragen en zij wensen graag opheldering over onduidelijkheden met betrekking
tot de uitwerking van het wetsvoorstel.Hoewel het landelijk EPD alleen een voorziening is waarmee bestaande EPD’s
met elkaar op landelijk niveau kunnen worden verbonden en de zorgverleners
via een vastgelegde procedure relevante medische patiëntengegevens kunnen
opvragen, blijkt de invoering van het EPD in de praktijk niet zo gemakkelijk.
Dit komt overeen met de ervaringen in het buitenland. De vraag is echter of
er een kloof is tussen wens en werkelijkheid ten aanzien van de
invoering van het EPD en ten aanzien van het niveau van de gestelde ambities.Weliswaar is er – terecht – gekozen voor een gefaseerde invoering
om de veiligheid en betrouwbaarheid van het systeem te kunnen borgen en tekortkomingen
te kunnen verbeteren, doch de gekozen regie bij de invoering van een EPD lijkt
niet aan te sluiten op de complexiteit van de problematiek. Nu is er gekozen
voor een «engineering approach» (doel, tijdpad en budget), alsof
het om een technisch probleem zou gaan. De invoering van het EPD is complexer.
Het EPD moet naadloos aansluiten bij het werken en denken van de arts. Dit
betekent veel overleggen, aanpassen, uitproberen, weer overleggen en aanpassen
enz. Het is zoeken naar een match tussen technologie en gebruiker. Een klassieke
ICT-projectmanager kan hier moeilijk mee overweg. Er zijn experts nodig met één
voet in de zorg en één voet in de ICT. De leden van deze fractie
vragen of niet het gevaar bestaat dat het EPD te zeer «ICT-driven»
is.Het zal de regering bekend zijn, dat er in EPD projecten automatiseerders
en artsen met elkaar aan tafel zitten, maar zij spreken niet dezelfde taal.
Aan beide kanten van de tafel ontwikkelen zich dan verschillende verwachtingen,
waaraan uiteindelijk niet wordt voldaan. Bovendien bestaan er reeds locale
en regionale systemen waarin gegevens van ruim 7 miljoen patiënten zijn
opgenomen. Deze EPD’s zijn sterk gericht op de inhoud. Een verdere ontwikkeling
van deze bottom-up benadering zou het EPD zeer ten goede komen, met name wanneer
deze landelijk gekoppeld zouden kunnen worden. Bij de opzet van het huidige
landelijke systeem wordt daar nauwelijks aandacht aan besteed. Deze leden
vragen of het niet in de rede ligt dat de huidige top-down benadering bijstelling
behoeft.De leden van de CDA-fractie vragen zich af of men in de EPD projecten
wel voldoende gebruik maakt van de wetenschappelijke kennis die aanwezig is
met betrekking tot inhoud en structuur van het EPD. Zoals uit de literatuur
blijkt moet de arts op een eenvoudige manier, de patiëntengegevens inhoudelijk
juist en soms genuanceerd kunnen weergeven. Hierbij moet in de spreekkamer
het arts-patiënt contact toch optimaal blijven. De patiënt is niet
geholpen met een arts die meer aandacht heeft voor het scherm en minder voor
een direct persoonlijk contact. Het komt de aan het woord zijnde leden voor
dat het accent nu teveel ligt op een snelle invoering van het EPD met veronachtzaming
van het directe contact tussen patiënt en zorgverlener. Wordt er trouwens
ook wel in voldoende mate gebruik gemaakt van de evaluatiegegevens van afgeronde
projecten, waarin gebrek aan flexibiliteit en slechte communicatie belangrijke
oorzaken van mislukking bleken te zijn?De zorg speelt zich voornamelijk loco-regionaal af en slechts incidenteel
is er een noodzaak voor een landelijke beschikbaarheid van de gegevens (alleen
in acute gevallen). De wet is uitsluitend ontworpen voor de landelijke uitwisseling
van gegevens via het Landelijk Schakelpunt (LSP). Hiermee wordt voorbij gegaan
aan de vele bestaande regionale systemen van gegevensuitwisseling (zie hierboven).
De wet als sturingsinstrument voor de toepassing van landelijke standaarden
zou toch ook moeten gelden voor regionale systemen om deze daarmee op korte
termijn te laten voldoen aan de landelijke eisen met betrekking tot kwaliteit,
veiligheid en privacy. Hiermee kunnen deze systemen, die voor de zorgpraktijk
van grote waarde zijn, functioneren binnen het kader van het landelijke EPD.
Staat de regering een dergelijke aanpak voor ogen en zo nee, waarom niet?Heeft een arts, die een patiënt behandelt in een acute situatie werkelijk
behoefte aan het volledige patiëntendossier, of volstaan de belangrijkste
relevante medische gegevens die door de hoofdbehandelaar in overleg met
de patiënt up to date gehouden worden? Dit zou ook eventuele problemen
kunnen oplossen, die gekoppeld zijn aan de mogelijkheid die de patiënt
in de wet heeft met betrekking tot het afschermen van gegevens. Het ontbreken
van relevante gegevens in het dossier kan bij een behandeling van een patiënt
riskant zijn. Zou het niet wenselijk zijn, zo vragen deze leden, dat de hoofdbehandelaar
en de patiënt gezamenlijk kunnen besluiten tot een continue update van
een «Personal Health Record»?Het komt de leden van de CDA-fractie voor, dat één generiek
EPD niet zal volstaan, om tot een adequate dossiervorming te komen. Afhankelijk
van de specialismen, waarmee de patiënt in contact komt, zullen addenda
moeten worden toegevoegd door de betreffende medebehandelaar. De samenvattende
medische brief van de medebehandelaar zou door de hoofdbehandelaar in het
hoofddossier van de patiënt moeten worden opgenomen. Het «Personal
Health Record» van de patiënt zou als zodanig kunnen functioneren.
Deze leden vragen of een dergelijke benadering in het kader van het huidige
wetsvoorstel te realiseren is.Het inzagerecht van de patiënt heeft betrekking op het hele dossier.
Dat betekent, dat hij ook zal kunnen kennisnemen van de persoonlijke aantekeningen
van de behandelaar, waaronder bijvoorbeeld veronderstellingen voor mogelijke
diagnoses of de veronderstelling dat door verstrekking van de betreffende
gegevens de persoonlijke levenssfeer van een ander zal worden geschaad (vergelijk
artikel 7:457 BW). Aangezien dergelijke gegevens «niet hard» zijn,
zal het niet in alle gevallen in het belang van de patiënt zijn deze
gegevens te vernemen, hoewel de registratie daarvan voor de zorgverlener toch
van belang is. Leidt het in het wetsvoorstel beschreven systeem er dan niet
toe, dat de zorgaanbieders met schaduwdossiers zullen gaan werken? Acht de
regering dit een goede ontwikkeling?De zorgaanbieder dient de patiënt te wijzen op de mogelijkheid bezwaar
te maken tegen de verwerking van zijn gegevens overeenkomstig artikel 13 g
lid 2 jo. artikel 13 f, lid 2 sub b. Kan dit bezwaar alleen worden gemaakt
tegen de verwerking van alle gegevens of is het ook mogelijk een gedifferentieerd
bezwaar te maken, dat wil zeggen dat de patiënt de verwerking van bepaalde
gegevens wel en van andere niet toestaat? Bovendien als een bezwaar tegen
een verwerking in het landelijk EPD-systeem wordt gemaakt, mogen de gegevens
in een locaal EPD dan wel worden verwerkt?Hoe is in dit verband de situatie van de 450 000 weigeraars, die
naar aanleiding van de bekende brief van de minister van VWS bezwaar hebben
aangetekend tegen de verwerking van «hun» gegevens in het EPD?
Geldt dit bezwaar alleen ten aanzien van het nog tot stand te brengen landelijk
EPD of ook ten aanzien van de reeds in gebruik zijnde regionale/locale EPD’s?De leden van de CDA-fractie koppelen hier de vraag aan vast of er geen
aanleiding is de «weigeraars» te bevragen naar hun beweegredenen.Deze leden vernemen ook graag van de regering waarom in deze brief van
de minister van VWS de mogelijkheid is opengesteld bezwaar te maken (een opt-out
constructie), terwijl de WGBO toch uitdrukkelijk uitgaat van de toestemming
van de patiënt (opt-in constructie). Het aan de orde zijnde wetsvoorstel
lijkt wel met het laatste in overeenstemming te zijn.De leden van de CDA-fractie achten het van belang dat – zoals bij
grote ICTprojecten gebruikelijk is – van tijd tot tijd een audit plaatsvindt
om de juiste gang van zaken bij de verwerking van de gegevens in het EPD te
controleren. Zal bij de opzet van het onderhavige grootschalige ICT-project
eenzelfde gedragslijn worden gevolgd, en zo ja, welke instantie is het meest
aangewezen om dergelijke audits uit te voeren? Of wordt er op andere wijze
in het toezicht op de werking van het EPD voorzien?Deze leden hebben geconstateerd, dat uit de parlementaire stukken niet
blijkt, dat aan het LSP rechtspersoonlijkheid wordt toegekend. Verdient het
niet de voorkeur om daar toch wel in te voorzien, al was het maar in verband
met eventuele aansprakelijkheidskwesties?Met betrekking tot de verwerking van de gegevens geven de WBP en de WGBO
in eerste instantie het normatieve kader aan, zodat het voldoen aan de bepalingen
van deze wetten een noodzakelijke voorwaarde is voor het gebruik van het EPD.Nu blijkt uit het wetsvoorstel niet wie de verantwoordelijke is in de
zin van artikel 1 sub d WBP waar het de activiteiten van het LSP betreft.
De logging van het LSP zal toch in ieder geval ook aan het toezicht van het
CBP moeten worden onderworpen. Gaarne vernemen deze leden hoe aan de hier
bedoelde eisen zal worden voldaan.Het LSP neemt een kwetsbare positie in uit een oogpunt van beveiliging.
De minister heeft toegezegd daarom ook een hackproef toe te staan. Voor het
gebruik van het EPD is vertrouwen bij patiënten en zorgaanbieders een
noodzakelijke voorwaarde. Wil de regering daarom nog eens aangeven, dat de
beveiliging van het LSP en van de communicatie tussen LSP en zorgaanbieders
aan de hoogste eisen zal voldoen?In verband met het amendement over het expliciet verbod op toegang tot
LSP en EPD voor zorgverzekeraars (Kamerstuk 31 466, nr.49) is er door
de minister op gewezen dat het feit dat er zonder expliciet verbod al voldoende
beperkende regels zijn, mogelijk strijdig is met de Europese richtlijnen inzake
het uitoefenen van het verzekeringsbedrijf. Het opzegrecht in het amendement
beperkt namelijk de vrijheid van zorgverzekeraars en aanvullende ziektekostenverzekeraars
om zelf hun polissen vorm te geven. Dit kan Europeesrechtelijk worden gezien
als inbreuk op de vrijheid van verzekeraars. Hoe is het standpunt van de regering
ten aanzien van deze problematiek?Het blijkt, dat de bekostiging in de praktijk nog problemen oplevert.
Met name de problematiek met betrekking tot de vergoeding voor het extra werk
dat huisartsen moeten verrichten lijkt nog niet te zijn opgelost. Hoe denkt
de regering hierin te voorzien?Aan CBP en IGZ worden met betrekking tot het EPD toezichthoudende taken
toebedeeld. Hoe is de onderlinge verhouding daaromtrent c.q. is er een werkverdeling,
die beide instanties voldoende mogelijkheden geeft de hen toevertrouwde taken
te vervullen?VVD-fractieDe eerste en meest belangrijke vraag bij elk wetsvoorstel is volgens de
leden van de VVD-fractie welk probleem met dit
wetsvoorstel moet worden opgelost.Volgens de memorie van toelichting bij dit wetsvoorstel is een EPD een
belangrijke voorwaarde voor verantwoorde zorg en zorg van goede kwaliteit.
Ook de doelmatigheid van de gezondheidszorg zou met een EPD worden verbeterd.
Hierom is een EPD wenselijk, «waarmee de zorgaanbieders van de patiënt
24 uur per dag overal in het land medische persoonsgegevens kunnen uitwisselen»
(memorie van toelichting, blz. 5). Aan de juistheid van dit uitgangspunt moet ernstig worden getwijfeld.
De leden van de VVD-fractie leggen de regering graag de volgende overwegingen
voor, en verzoeken om commentaar daarop.1. De minister heeft een onjuist beeld van de manier waarop geneeskundige
zorg functioneert. Het is niet zo dat het vastleggen van alle relevante (en
wat zijn dat trouwens) gegevens over een patiënt op zich diens welzijn
bevordert. Veel klachten van mensen staan betrekkelijk los van elkaar. (Over
de uitzonderingen hierna). Dit betekent dat artsen in het algemeen niet diep
in de statussen van patiënten duiken als die zich melden op een spreekuur.
Artsen plegen in het algemeen meer naar de patiënt te kijken zoals die
zich aandient, en niet meteen alles er bij te halen. Voor de meeste klachten
is dat niet nodig en niet ter zake. De meeste klachten komen voorts terecht
bij de eigen huisarts. Daarvoor is geen EPD nodig; vaak zijn er wel redelijk
functionerende eigen dossiers of regionale dossiers. De gedachte dat een volledig
medisch dossier van alle Nederlanders, in diens belang zou zijn, berust op
een onjuist mensbeeld en een onjuiste visie op de betekenis van gezondheidszorg.
De meeste mensen hebben geen grote kwalen, maar kleine ongemakken. Hoogstens
zou men van een aantal hoogbejaarden die veel medische zorg nodig hebben (dit
is minder dan een kwart) kunnen stellen dat er extra aandacht nodig is voor
hun medicatie. Hiervoor is geen EPD nodig. Een mens is bovendien veel meer
dan een dossier; het is een blijk van hubris en overmatig vertrouwen in medische
zorg, om een potentiële patiënt geheel medisch in kaart gebracht
te willen hebben. De beroepsgroep wil dit niet, de patiënten willen dit
niet en de overheid moet het zeker niet willen.2. Een EPD zou alleen nuttig zijn voor de schaarse situaties waarin mensen
zich op andere plaatsen in het land aanbieden met klachten, dus bij een spoedprobleem.
Dit zal meestal betekenen dat een vorm van eerste hulp wordt gegeven (pijnstilling,
kleine traumatologie), meestal ook onder druk van tijd. Er zal niet naar andere
gegevens kunnen worden gekeken. Patiënten krijgen meestal de opdracht
om zo snel mogelijk naar hun eigen huisarts te gaan. Bij grote trauma’s
na ongelukken ligt dit anders.3. Mensen met bekende ernstige allergieën (voor jodium, voor bepaalde
antibiotica etc.) weten dit meestal zelf heel goed. Het kan een enkele keer
voorkomen dat er met spoed behoefte is aan informatie, bijvoorbeeld vanwege
ernstig letsel, voor spoedoperaties, bloedtransfusie etc. Het is zeer de vraag
of een EPD dan werkt, of dat het beter is om telefonisch met de huisarts van
de patiënt of de waarnemer contact op te nemen. Het gaat hier bovendien
maar om een klein aantal casus per jaar. Graag commentaar van de regering
op deze opmerkingen. Ook willen de leden van de VVD-fractie graag weten in
hoeveel gevallen per jaar een patiënt groot risico loopt vanwege een
gebrek aan de informatie, zoals die uiteindelijk via het EPD verkrijgbaar
moet zijn.4. Er is uiteraard een groep chronisch zieken, die mobiel is (bij afwezigheid
van mobiliteit is een EPD niet aan de orde). Deze zijn vaak zeer goed op de
hoogte van hun medische status. Zij kunnen veelal zelf voldoende informatie
aandragen in geval van een spoedconsult buiten hun woonplaats.Al met al roepen deze overwegingen de vraag op of het wel juist is als
de regering stelt dat een EPD leidt tot meer verantwoorde zorg. De leden van
de VVD-fractie merken op dat de arts en patiënt samen verantwoordelijk
zijn voor die zorg, maar dat het EPD daarin nauwelijks een rol speelt. Een
regionaal registratiesysteem van hoofdlijnen van medisch relevante gegevens
lijkt overigens wel een rol te kunnen spelen, bijvoorbeeld in geval van het
gebruik van vele farmaka. Maar ondanks soms redelijk goed functionerende regionale
EPD’s blijkt onjuiste multimedicatie toch plaats te vinden,
soms tot schade van de patiënt. Het is veeleer de attitude van de arts
die hier bepalend is en zeker niet de aanwezigheid van een landelijk EPD.Er is dus – het zij nogmaals gezegd – veel af te dingen op
het belang van de patiënt bij een landelijk EPD.Tegenover de twijfelachtige voordelen staan grote nadelen. Veel hiervan
zijn door de Tweede Kamer uitvoerig benoemd en besproken. Uiteraard gaat het
vooral om de veiligheid van het systeem. Die is tot nu toe niet bewezen. In
tegendeel; er is aangetoond dat een EPD bijna niet te beveiligen is, omdat
er theoretisch tienduizenden artsen gebruik van zouden moeten kunnen maken.
De aangetoonde onveiligheid van het systeem ligt dus in de weegschaal met
zeer twijfelachtige of zelfs non-existente voordelen. De balans valt voor
de leden van de VVD-fractie negatief uit.In principe zijn deze leden tegen dit wetsvoorstel. Zij zouden wel mee
willen denken over een zeer beperkt algemeen dossier voor specifieke groepen
patiënten, zoals diabetici, mensen met cardiovasculaire aandoeningen
en wellicht nog een enkele.Vragen over de veiligheid en over de visie van de regering op het feitelijk
tot stand brengen van een EPD, het organiseren van de toegang, het recht van
patiënten tot inzage en tot vernietiging van gegevens die men niet in
het dossier wenst, zijn al door velen gesteld.Deze leden delen de zorg die daaruit spreekt.Zij willen er ook op wijzen dat ten aanzien van het probleem van de privacy
van burgers, het steeds meer duidelijk wordt dat de overheid hierbij zelf
een groot deel van het probleem vormt. Dit wordt opnieuw bevestigd door de
manier waarop de regering nu het EPD wil invoeren.Tenslotte wijzen deze leden op het feit dat in geen ander land een EPD
behoorlijk functioneert. Iedereen tobt er nog mee. Waarom denkt de Nederlandse
regering dat het hier wel goed kan lopen?Om principiële redenen hebben de leden van de VVD-fractie grote bezwaren.
Zoals reeds opgemerkt zouden zij wel mee willen denken over een zeer beperkt
algemeen dossier voor specifieke groepen patiënten, zoals diabetici,
mensen met cardiovasculaire aandoeningen en wellicht nog een enkele.PvdA-fractieAllereerst hebben de leden van de PvdA-fractie
kanttekeningen bij de wettelijke vormgeving van dit voorstel. De Raad van
State gaf op diverse onderdelen aan regeling bij wet te verkiezen boven delegatie
in de vorm van een algemene maatregel van bestuur. Ondanks het niets aan duidelijkheid
te wensen overlatende dictum van het Raad van State advies heeft de regering
slechts op enkele overige onderdelen het advies overgenomen. Bij de behandeling
in de Tweede Kamer werd het amendement Vermeij/Omtzigt (31 466, nr. 18)
met algemene stemmen aangenomen, waarmee de algemene maatregelen van bestuur
met betrekking tot de invoering en inrichting van het EPD een zware nahang
krijgen in beide Kamers. De minister gaf tijdens het debat aan begrepen te
hebben daarmee nieuw staatsrecht te schrijven. Kan de regering dan vervolgens
aangeven welke procedure bij dit betrekkelijk nieuwe fenomeen «zware
nahang» gevolgd zal worden? Valt deze procedure onder de noemer «voorwaardelijke
delegatie» en wat zijn daarvan de gevolgen? Het betreft dan bijvoorbeeld
kwesties als: op welk moment in het traject vindt raadpleging van de Raad
van State plaats, hebben de Kamers naast recht van amendement – ook
voor de Eerste Kamer – de mogelijkheden op onderdelen een wettelijke
status te verlangen? Welke is de visie van de regering op deze gang van zaken:
is zij voornemens toekomstige majeure regelingen wederom via de kaderwet-constructie
vorm te geven en op welke wijze dient naar de huidige inzichten
van de regering de procedure voor het vastleggen van nadere regelgeving te
zijn vormgegeven? Met andere woorden: denkt de regering hiermee een toekomstige
structurele werkwijze te ontwikkelingen? Zoals bekend vinden momenteel op
grote schaal discussies met het veld plaats ter voorbereiding van een veelomvattende
ambitieuze Wet cliëntenrechten zorg. Daarmee wordt beoogd te komen tot
grotere samenhang in en overzichtelijkheid van wetgeving inzake de positie
van de cliënt. Hoe verhoudt zich deze Wet cliëntenrechten zorg tot
de kaderwet EPD, welke afstemming vindt plaats tussen de nieuwe EPD rechten
en de klassieke rechten van de patiënt ten aanzien van vastgelegde gegevens?De minister gaf aan verrast te zijn door de omvang van de groep van 400 000
burgers die bezwaar aantekenden tegen opname van hun gegevens in het EPD.
Welke indruk leidt de regering hieruit af voor wat betreft het vertrouwen
van burgers in het EPD: was bij de beleidsvoorbereiding wel voldoende aandacht
besteed aan het opbouwen van een vertrouwensbasis bij burgers voor de invoering
en uitvoering van het EPD? Welke alternatieven komen beschikbaar voor degenen
die weigeren in het EPD te worden opgenomen? Kan de regering – zo vragen
de leden van de PvdA-fractie – garanderen dat voor deze groep het EPD
niet praktisch onontkoombaar wordt voor het verkrijgen van medische zorg?Kan de regering aangeven of gebruik van het EPD in het buitenland realiseerbaar
is in de huidige opzet? En op welke wijze worden buitenlandse patiënten
zonder burgerservicenummer geregistreerd in Nederland?Via het BSNZ is het EPD gekoppeld aan het BSN en daarmee aan een veelheid
van overige bestanden. Kan de regering schetsen welke structuur hierop van
toepassing is en met name welke schotten zijn aangebracht tussen het EPD en
overige bestanden van bijvoorbeeld justitie, de belastingdienst, het UWV en
wat dies meer zij. Kortom hoe is de burger beveiligd tegen onrechtmatig gebruik
van zijn EPD gegevens door andere overheidsinstanties? Wie ziet daarop toe
en hoe is de handhaving geregeld? Op welke wijze zullen de interne beveiliging
(welke EPD-deelnemers mogen welke rollen vervullen?) en de externe beveiliging
(wie komt het EPD in?) op elkaar afgestemd? Is een jaarlijkse, eenmalige hacker
test niet te zeer een incidentele momentopname? Hoe is de continue veiligheidsbewaking
op te zetten en welke rol heeft daarin de betrokken burger als potentieel
de beste bewaker?Het amendement Omtzigt-Vermeij dat de regiefunctie van de burger invoert
behelst naar de mening van de leden van de PvdA-fractie een fundamentele toe
te juichen koerswijziging. Wat is de visie van de regering op dit amendement,
is zij met de leden van de PvdA-fractie van mening dat dit een fundamentele
omslag teweeg brengt en hoe denkt de regering dit amendement uit te voeren?
Door dit amendement komt extra nadruk te liggen op bovengenoemde noodzakelijke
afstemming met het wetsontwerp cliëntenrechten. Deelt de regering de
mening dat de hoogste kwaliteit in informatiesystemen wordt bereikt door het
beheer van gegevens zo dicht mogelijk bij de bron, de individuele burger,
te organiseren? Op welke wijze zal de regering deze regiefunctie implementeren?De tot dusver gekozen aanpak was van boven af en gemotiveerd vanuit het
niet van de grond komen van een proces van onderop door het veld. Op welke
wijze zal de regering hier een koerswijziging in aanbrengen ter uitvoering
van het amendement: op welke wijze zullen (groepen) burgers en zorgverleners
anders worden betrokken in het proces en gepositioneerd in het systeem? Op
welke wijze is de regering voornemens het benodigde draagvlak in het veld
van zorgverleners te creëren? Op welke wijze zal de privacy van de zorgverlener
gewaarborgd zijn in het systeem? Hoe zal het disciplinaire stelsel inzake
toegang tot en gebruik van het EPD – zoals nader uit te
werken bij algemene maatregel van bestuur met zware nahang – zich verhouden
tot het relevante tuchtrecht en het strafrecht? Welke voorzieningen treft
de regering voor een meer effectieve communicatie over de EPD ontwikkeling
richting burgers en zorgverleners teneinde benodigd vertrouwen en draagvlak
op te bouwen?Op welke wijze is in de architectuur en het stelsel voorzien in een terugkoppeling
en klachtrecht door de burger, al dan niet via een daartoe ingesteld meldpunt?Welk groeipad voorziet de regering bij het vormgeven van de regiefunctie
in het bestaande ontwikkeltraject van het systeem? Hoe is overigens in de
huidige opzet van bovenaf de kwaliteit van de dossiers gewaarborgd: hoe is
de controle opgezet, hoe is traceerbaar wie op welk moment welke gegevens
heeft ingezien, welke regels gelden voor het kopiëren van gegevens en/of
dossiers? Welke extra toezicht en handhaving taken zijn hiervoor voorzien
voor de Inspectie Volksgezondheid, hoe worden die geïmplementeerd en
welke middelen zijn daarvoor beschikbaar?Wat kan naar de mening van de regering bij deze heroriëntatie de
bijdrage zijn van regionaal opgezette systemen?Is de regering bekend met systemen als Medlook en wordt op dit moment
vooral gedacht in de richting van portalen aan de buitenkant van het EPD,
of eerder aan een meer structurele revisie van de architectuur? De aorta-architectuur
documenten geven immers duidelijk aan dat de huidige opzet van het stelsel
bij de toegang voor de burger eindigt in plaats van begint: hoe is deze opzet
aan te sluiten bij de keuze voor regie bij de burger?Welke zijn naar de mening van de regering de gevolgen van deze principiële
heroriëntatie voor de gekozen identificatie waarborgen: is een Digid+
wel voldoende? Wat is vervolgens de visie op het door alle ict-giganten als
Microsoft en Google omarmde perspectief van OpenID, OpenAuth in dit verband?Welke waarborgen voor voldoende concurrentie tussen leveranciers zijn
ingebouwd bij de huidige toelating en toetsing procedures? Hoe zijn de risico’s
ingeschat en gehanteerd tegen het ontstaan van monopolies of «locked-in»
situaties op (cruciale) onderdelen dan wel het geheel van het EPD? In hoeverre
is in dit verband aandacht besteed aan in het rijksbeleid verankerde open
source toepassing? In hoeverre is de huidige technologische opzet actueel
genoeg en niet gebaseerd op verouderde toepassingen? Kunnen nieuwe technologieën
als web 2.0 aanleiding zijn tot actualisering van de architectuur en daarmee
een structurele implementatie van de burger regie?Uitgaande van de fundamentele omslag naar het perspectief vanuit de burger,
wat is dan naar de mening van de regering nog de toegevoegde waarde van een
landelijk systeem? In hoeverre is een LSP bij een op burger regie gebaseerd
stelsel nog noodzakelijk? Welke gevolgen heeft dit voor het functioneren van
het BSNZ en het BSN? Bij een burger regie benadering ook buiten het EPD zal
immers ook de afstemming van alle voor de burger relevante dossiers veranderen.Kan de regering aangeven hoe het vervolg traject is ingericht tot de daadwerkelijke
invoering van het EPD? Welke fasering inhoudelijk en in de tijd staat de regering
voor ogen bij het zenden van de algemene maatregelen van bestuur aan Tweede
en Eerste Kamer: op welke termijnen zijn welke onderdelen aan de orde? Welke
stappen op de overige uitvoering trajecten krijgen welke fasering in de tijd
opdat de veiligheid daadwerkelijk gewaarborgd is? Met instemming namen de
leden van de PvdA-fractie kennis van de nadruk in de Tweede Kamer behandeling
op het borgen van veiligheid alvorens tot operationele invoering van het EPD
over te gaan en met het oog daarop niet vast spijkeren van de
fatale datum. Niettemin blijken ook uit het bovenstaande nog zoveel openstaande
kwesties dat een verzoek aan de regering om een uitvoeringstoets te doen plaats
vinden deze leden ruimschoots gerechtvaardig overkomt.Daarnaast vergt de inrichting en aansturing van de organisatie bij het
IT-ontwikkeltraject als zodanig de nodige aandacht. Zoals bekend, onder andere
uit rapportages van de Algemene Rekenkamer, hebben IT-projecten bij de Rijksoverheid
een aanzienlijke faalkans (circa 40 %).Kan de regering aangeven welke de financiële kaders/kostenramingen
zijn, ook in termijnen, van de IT-trajecten bij de EPD ontwikkeling op dit
moment en welke gevolgen in dat opzicht worden voorzien bij de heroriëntatie
ten gevolge van bovengenoemd amendement Vermeij-Omtzigt? Hoe is effectieve
aansturing gewaarborgd bij de vormgeving van de projectorganisatie, hoe is
de verhouding externe versus interne ICT expertise en hoe is in dat kader
de rol van Nictus afgebakend? Ligt de indirecte lijn tussen de minister en
Nictus wel voor de hand gezien de politiek bestuurlijke gevoeligheid van dit
dossier? In de brief van de minister van BZK aan de Tweede Kamer (26 643,
nr. 135, blz. 5) wordt beschreven hoe 74 grote IT-projecten thans door het
ministerie van BZK worden begeleid. Ondanks dat het EPD thans niet rechtstreeks
onder de minister van VWS valt zijn blijkens genoemde brief van BZK voor dergelijke
situaties wel afspraken mogelijk. Zou het gelet op de aard en inhoud van het
EPD en uit oogpunt van risicobeheersing naar de mening van de regering niet
wenselijk zijn dit dossier de status te geven van de grote IT-projecten met
ondersteuning door BZK?De leden van de PvdA-fractie zien de antwoorden van de regering met belangstelling
tegemoet.SP-fractieHet wetsvoorstel voegt aan de Wet gebruik servicenummer in de zorg de
randvoorwaarden toe voor een veilige en zorgvuldige invoering van een Landelijk
EPD. Door het landelijk EPD zijn bepaalde medische gegevens van een patiënt
altijd beschikbaar en hoeven de gegevens maar één keer ingevoerd
te worden en kunnen ziekenhuizen, huisartsen en andere zorgverleners de actuele
gegevens van een patiënt vanuit het hele land opvragen en inzien. Hiermee
wil het kabinet de kwaliteit en de doelmatigheid van de zorg verbeteren.Met dit wetsvoorstel worden zorgaanbieders verplicht zich aan te sluiten
bij het LSP. Het LSP beheert de landelijke verwijsindex voor alle elektronische
gegevensuitwisseling voor het EPD. Deze index bevat een overzicht van alle
zorgaanbieders die een behandelrelatie met een patiënt hebben. Hierdoor
kunnen de medische gegevens door de ene zorgaanbieder worden opgevraagd bij
de andere. Het EPD bevat zelf geen medische gegevens, maar alleen een reeks
verwijzingen naar de digitale dossiers waarin deze gegevens staan. De patiënt
krijgt zelf ook inzage in zijn gegevens. Het wetsvoorstel is een soort kaderwet.
De specifieke voorwaarden worden uitgewerkt in lagere regelgeving.De leden van de SP-fractie in de Tweede Kamer hebben tegen het wetsvoorstel
gestemd omdat zij van mening waren dat er op dat moment nog veel te veel onduidelijkheden
en twijfels waren ten aanzien van de inhoud en betekenis van het wetsvoorstel.
Onduidelijkheden als het om de implementatie gaat, de verdeling van verantwoordelijkheden,
de inhoud en reikwijdte van de lagere regelgeving. Twijfels over het nut van
een landelijk EPD terwijl er regionaal al veel is ontwikkeld, twijfels over
de privacy en de positie van de patiënt en vooral twijfels over het draagvlak
bij én burgers én zorgaanbieders.De discussie die binnen en buiten het parlement ook na de aanvaarding van het wetsvoorstel is doorgegaan heeft de leden van de SP-fractie gesterkt in de mening met een onvoldragen, onvoldoende
doordacht wetsvoorstel te doen te hebben. Zij hopen dat door het stellen van
vragen over het wetsvoorstel de onzekerheid over de juistheid van het wetsvoorstel
zal worden weggenomen en gaan daarbij uit van de stelregel: Beter ten halve
gekeerd dan ten hele gedwaald.1. De minister betoogt ter onderbouwing om een landelijk patiënten
dossier in te voeren dat hierdoor de jaarlijkse 19 000 vermijdbare ziekenhuisopnames
en 1200 vermijdbare sterfgevallen fors zullen verminderen. De cijfers, die
worden genoemd haalt de minister heel vaak aan en komen uit het HARM-onderzoek
(Hospital Admissions Related to Medicatio; 2006). Het onderzoek concludeert «Therapieontrouw,
verminderde cognitie, verminderde nierfunctie, meerdere aandoeningen in de
medische voorgeschiedenis en polyfarmacie zijn geïdentificeerd als de
belangrijkste onafhankelijke risicofactoren (voor de genoemde vermijdbare
ziekenhuisopnames en sterfgevallen)». Wat doet de regering denken dat
een landelijk EPD deze risicofactoren kan beïnvloeden? Hoe kan een EPD
de therapietrouw verbeteren en de cognitie doen beïnvloeden? De leden
van de SP-fractie vinden dat de regering op onverantwoorde en onwetenschappelijke
wijze cijfers hanteert uit het HARM onderzoek en daarmee het draagvlak onder
de invoering van het EPD ondermijnt. Graag ontvangen zij daarop een reactie.2. Een ander argument om een landelijk EPD in te voeren is dat het belangrijk
is om medische gegevens direct beschikbaar te hebben als men buiten zijn regio
spoedeisende hulp nodig heeft. Is er onderzoek gedaan hoe vaak dat voorkomt
en dat gezien in relatie tot hoe vaak er binnen de regio hulp wordt gezocht?
De leden van de SP-fractie vermoeden dat het relatief weinig voorkomt dat
er behoefte is aan medische gegevens buiten de regio en dat het daarom veel
belangrijker is alle inspanningen te richten op adequate dossiervorming en
uitwisseling in de regio. Waarom is daar niet voor gekozen?3. De actie van de minister om in het najaar van 2008 alle huishoudens
in Nederland op de hoogte te stellen van het EPD, wat het inhoudt, wat de
voordelen zijn en hoe men bezwaar kan maken heeft heel wat losgemaakt.• Hoe groot is het aantal bezwaarmakers tot nu toe? Hoe vordert de
verwerking ervan? Wie is hiervoor verantwoordelijk?• Is het voor al deze mensen duidelijk waartegen ze bezwaar hebben
gemaakt? Het wetsvoorstel was nog niet uitbehandeld. Betekent dat dat na de
finale behandeling in de Eerste Kamer alle inwoners van ons land nogmaals
worden benaderd? Er zullen toch ook mensen zijn die daarop wachten zodat ze
gemotiveerd en doordacht bezwaar kunnen maken. Ook zijn er mogelijk mensen
die bezwaar maakten en die bij nader inzien en gehoord alle discussies hun
bezwaar ongedaan willen maken. Hoe gaat de regering hiermee om?• Waar zijn alle bezwaarmakers geregistreerd en wie ziet toe op de
correcte registratie en op de bewaking van hun privacy?• Is het mogelijk dat een zorgverzekeraar inzage krijgt in dit databestand
en mogelijk zijn verzekerden zal benaderen met de vraag waarom men bezwaar
heeft aangetekend? Kan een zorgverzekeraar zijn verzekerden verplichten toch
gegevensuitwisseling via het EPD toe te staan?• Hoe komt iemand te weten dat hij onterecht in het bestand staat?
Of is dat onmogelijk?• Hoe moet iemand handelen die van mening is dat hij onterecht in
het bezwaardenbestand staat? En iemand die vindt dat hij er onterecht niet
in is opgenomen? • Geldt de opname in het bezwaarregister ook voor opname in en communicatie
via regionale netwerken? Het blijkt in ieder geval dat het op Huisartsenposten
die al werken met een koppeling via het LSP (zoals in Nijmegen) niet meer
mogelijk is een zogenaamd waarneemretourbericht te sturen als het een burger
betreft die bezwaar maakte tegen het landelijk EPD.4. Regionaal zijn er al vele jaren verschillende uitwisselingsnetwerken
ontwikkeld, waarin bijvoorbeeld verwijs-, ontslag- en specialistenbrieven
en laboratoriumuitslagen worden uitgewisseld Hierbij werd tot nu toe vaak
uitgegaan van impliciete toestemming door de cliënt/patiënt. Hoe
veilig zijn deze netwerken wat betreft inloggen en inzage? Gelden hiervoor
ook identificatie, authenticatie en autorisatie procedures? Ziet de IGZ ook
nu reeds toe op naleving van een NEN-norm? Geldt hier NEN-7510? Brengt het
voorliggende wetsvoorstel daar verandering in?5. Het CBP is een onderzoek gestart naar de veiligheid van gegevensuitwisseling
op regionaal niveau omdat die zoals de voorzitter van het CBP vermeldde mogelijk
niet op orde zou zijn. Er zijn hiertoe gegevens verzameld op enige Huisartsenposten.
Zijn de resultaten van dit onderzoek al bekend? Kan de Eerste Kamer voor de
behandeling van het wetsvoorstel beschikken over de resultaten en adviezen?6. Het voorliggend wetsvoorstel is een kaderwet. De specifieke voorwaarden
worden uitgewerkt in lagere regelgeving. Hoe wordt dat verder vormgegeven?
Hoeveel algemene maatregelen van bestuur en ministeriële regelingen staan
er nog op stapel? Zijn de teksten al bekend inclusief de adviezen van de Raad
van State en het CBP? Het klopt toch dat beide instanties daartoe zullen worden
uitgenodigd? Deze leden zouden graag beschikken over zowel (ontwerp) teksten
als commentaren.7. Wil de regering nog eens uiteenzetten hoe de verantwoordelijkheden
liggen en hoe het toezicht is geregeld?• Wie is verantwoordelijk voor en wie ziet toe op de correcte invoering
van het EPD?• Wie is verantwoordelijk en ziet toe op het functioneren van het
LSP? Aansluiting op het LSP is toch niet louter een technische handeling?
Wie ziet erop toe dat uitsluitend beroepsbeoefenaren indexgegevens en patiëntgegevens
bijhouden en opvragen? Wie is aansprakelijk als de techniek van het LSP niet
werkt?• Wie is verantwoordelijk en wie ziet toe op het functioneren van
de UZI-pas, zowel wat de techniek betreft als wat het gebruik betreft?• Wie is verantwoordelijk en wie ziet erop toe dat zorgaanbieders
zich daadwerkelijk aansluiten? Wie treedt op als zorgaanbieders dit weigeren?
Wie heeft dan welke instrumenten/machtsmiddelen voorhanden? Is hierin verschil
naar gelang van financiering van de zorgaanbieder? ( Zelfstandig ondernemer,
dienstverband, lid van een maatschap etcetera).• Welke medische gegevens dienen altijd beschikbaar te zijn? Wie
bepaalt dat? Welke rol hebben de beroepsbeoefenaren daarbij? Wie controleert
casu quo bepaalt of de verantwoordelijke zorgaanbieder de juiste gegevens
heeft geleverd? Is een zorgaanbieder ook strafbaar als hij te goeder trouw
gegevens heeft overgenomen van vorige dossierhouders? Zeker in grote steden
waarin de patiëntenmobiliteit soms groot is, is het niet altijd mogelijk
om alle gegevens over bijvoorbeeld allergieën op juistheid te controleren.• Hoe wordt erop toegezien dat patiënten geen essentiële
gegevens uit het eigen dossier blokkeren? Dokters en patiënten kunnen
verschillend oordelen over de definitie van essentieel. Wie is in dit geval
verantwoordelijk?• Wie ziet erop toe dat een patiënt alleen zijn eigen dossier
inziet en eventueel daaruit gegevens blokkeert? Hoe is de identificatie, authenticatie en autorisatie in dit proces geregeld? Valt het überhaupt
te regelen?• Heeft de regering de problemen al opgelost die op 8 april
2008 tijdens de plenaire behandeling van wetsvoorstel 30 380 over het
gebruik BSN-zorg werden gesignaleerd ten aanzien van kinderen? Het ministerie
beschikt (aldus toen de minister) niet over gegevens over het niet voldoen
aan de identificatieplicht in ziekenhuizen met betrekking tot kinderen onder
veertien jaar. Beschikt het ministerie daar nu wel over?• Beschikken inmiddels alle in Nederland woonachtige Antillianen
en Arubanen over een BSN? Wat zijn de uitkomsten van het overleg van VWS met
BZK hieromtrent?• Wat zijn de uitkomsten van het overleg tussen de ministers van
VWS en Justitie, waarin bekeken zou worden in hoeverre de identificatieplicht
die bij het BSN speelt interfereert met bepalingen uit het Wetboek van Strafrecht?(toezegging
8 april 2008).• Welke taken heeft NICTIZ? Hoeveel fte heeft ze daarvoor te besteden?
Hoe veel geld gaat er in om? Wie is verantwoordelijk en ziet toe op het functioneren
van deze instantie?• Wie beheert en is verantwoordelijk voor het klantenloket? Wie ziet
toe op het adequaat functioneren ervan? Waar kan men terecht met klachten
over dit loket?• Welke taken heeft het CPB met betrekking tot de uitrol en het uiteindelijk
functioneren van het EPD? Is het college in staat om adequaat op het hele
proces toe te zien? Heeft het genoeg menskracht en kennis?• Welke taken heeft de IGZ en welke krijgt hij er mogelijk bij als
het gaat om de implementatie en het functioneren van het EPD? Kijkt de IGZ
met name naar de rol van zorgaanbieders hierbij of kijkt hij ook toe op hetgeen
is vastgelegd in het EPD? Mag de IGZ ook zonder toestemming van de patiënt
EPD’s inzien? Krijgt de IGZ daartoe een eigen UZI-pas?• Hebben IGZ en CPB al onderling afspraken gemaakt als het gaat om
de uitoefening van beider toezichthoudende taken in het kader van het EPD?
Zijn deze in te zien?• Heeft het IGZ al een handhavingskader in de maak met betrekking
tot het toezicht op het tot stand komen en gebruik van het EPD met onder meer
een overzicht van bijbehorende eventueel op te leggen bestuurlijke boetes?• Wie is verantwoordelijk voor het correct uitvoeren van het jaarlijkse
onderzoek naar de veiligheid van het EPD? Wie doet het en wie ziet erop toe?8. Onlangs werd bekend dat de UZI-pas is gekraakt. Voor techneuten was
dit geen verrassing, zij wezen erop dat iedereen hem kan kraken die een beetje
met Google overweg kan. (NRC 2 april 2009, citaat van beveiligingsexpert
Erik Westhovens) Was het voor de regering wel een verrassing? Wat zijn hiervan
de consequenties met betrekking tot de voortgang van het proces? Wat betekent
dat voor de gebruikers? De leden van de SP-fractie hebben begrepen dat hierdoor
het LSP tot juni dicht zal zijn, is dat correct en wat is daarvan het gevolg?
Wat zijn de kosten van deze tegenvaller? Deze leden betwijfelen overigens
of er ooit een kraakvrije pas is te organiseren. Graag een reactie van de
regering.9. Hoeveel UZI-passen worden er uiteindelijk uitgereikt? Hoeveel passen
zijn er al uitgereikt en hoeveel waren daarvan in gebruik? De leden van de
SP-fractie gaan ervan uit dat het tot nu toe alleen huisartsen en apothekers
betrof?10. De minister heeft voor huisartsenpraktijken die aansluiten op het
LSP 3000 euro in het vooruitzicht gesteld en 1 euro per aangesloten patiënt,
huisartsendienstenstructuren ontvangen 0.42 euro per inwoner in het werkgebied,
voor apotheken is 5000 euro per aangesloten vestiging beschikbaar. Voor 2008
was daarvoor 15 miljoen euro beschikbaar, voor 2009 gaat het om 30 miljoen.
Hoeveel geld is al uitgegeven voor dit doel, hoeveel praktijken, HAP’s
en apotheken zijn al aangesloten?11. De invoering van een landelijk EPD is een complexe operatie, zoals
ook blijkt uit ervaringen in andere landen. Nog in geen enkel land draait
een landelijk functionerend EPD. Overal wordt aangelopen tegen barrières
op het gebied van privacy en toegankelijkheid, implementatietechnieken, invoeringstempo,
geld en techniek. Wat heeft de regering geleerd van de ervaringen van andere
landen en welke ervaringen hebben gemaakt dat in Nederland de keus is gevallen
op een EPD als neergelegd in het voorliggend wetsvoorstel?12. Op welke manieren en met welke groeperingen wordt overleg gevoerd
om het draagvlak te vergroten? Zonder de onvoorwaardelijke medewerking van
de zorgaanbieders zal het niet gaan is de mening van de fractie van de leden
van de SP-fractie. Graag ontvangen zij daarop een reactie.SGP-fractie (mede namens de fractie van de ChristenUnie)Het blijkt dat er nog regelmatig fouten worden gemaakt, met vaak ernstige
gevolgen, door onjuiste of gebrekkige uitwisseling van medische gegevens.
Het EPD, mits goed benut, helpt om de relevante gegevens, op het juiste moment,
bij de juiste zorgverlener beschikbaar te hebben.Dit neemt niet weg, dat de leden van de fracties van SGP en ChristenUnie ook de nodige vragen
hebben. Zo zijn er nog steeds vragen over de veiligheid en betrouwbaarheid
van het EPD. De leden van deze fracties verzoeken de regering hierop nog eens
in te gaan.Zij vragen of de mogelijke risico’s met de invoering van het EPD,
zoals de aansprakelijkheid voldoende in kaart zijn gebracht. Vervolgens vragen
de leden van deze fracties of met de komst van het EPD de WGBO geen aanpassing
behoeft, zoals de autorisatie.Een landelijk EPD ontwikkelen is een bijzonder complexe zaak. Analyse
van grote ict-projecten laat zien dat het vaak ontbreekt aan specifieke deskundigheid
en goed doordachte ontwerpen. Deze leden bekruipt het gevoel dat het bestek
nog niet gereed is voor het EPD. Anders gezegd er zijn nog onzekerheden en
knelpunten. Graag horen de leden van deze fracties van de regering hoe zij
de realiseerbaarheid van de wet ziet.Ten slotte vernemen de leden van de fracties van SGP en ChristenUnie graag
van de regering hoe zij denkt om te gaan met de groeiende weerstand.D66-fractieDe leden van de fractie van D66 zijn op voorhand
geen tegenstander van de invoering van een landelijk EPD, maar zijn bezorgd
over de beveiliging en toegang van het EPD en de wijze van instemming van
de patiënt ten aanzien van het gebruik van het EPD.De regering stelt in de memorie van toelichting dat met de invoering van
het EPD de kwaliteit van gezondheidszorg vanwege de verbeterde informatievoorziening
wordt verhoogd. Naar het oordeel van onder meer de beroepsvereniging De Vrije
Huisarts (Vrij Nederland, 22 november 2008, p. 38) is dit geen automatisme.
Indien er een EPD beschikbaar is, zal dit «een wirwar aan informatie»
opleveren. Het nadeel daarvan is een te grote mate aan informatie die gevoelig
is voor uiteenlopende interpretaties. Bovendien is het de vraag of artsen
blind willen varen op het oordeel van collegae. Hoe beoordeelt de regering
deze problematiek?In het Tijdschrift voor Internetrecht (nr 5, november 2008, p. 119) stelt
Lommers: «De fout die vaak gemaakt wordt, is te denken dat ICT-voorzieningen
bestaande «bad practices» kunnen verbeteren. Maar wanneer een
organisatie van goede «analoge communicatie» ontbreekt, zal een
ICT-voorziening, alleen (zonder organisatorische veranderingen) geen heilzame
werking hebben. Ook het niet-gebruiken of interpreteren van aanwezige informatie
is debet aan veel fouten.» Kan de regering op dit punt verduidelijken
en specificeren op welke wijze de invoering van het EPD tot een verbetering
van de kwaliteit van de zorg leidt? Voorts vernemen de leden van de D66-fractie
graag op welke wijze de regering een «information overload» en
interpretatieproblemen denkt te voorkomen.De leden van de fractie van D66 maken zich zorgen over de toegang tot
het EPD. In een brief van de minister van VWS en de staatssecretarissen van
Defensie en Verkeer en Waterstaat aan de Tweede Kamer van 31 maart 2009
wordt melding gemaakt van een kwetsbaarheid in het rekenmechanisme van de
chip op de UZI-pas (31 466, nr. 51). In deze brief wordt gesproken over
experts die in een laboratoriumsituatie in staat zijn gebleken om de private
sleutel van een chip te achterhalen. Daags na het verschijnen van deze brief,
blijken deze experts de UZI-pas te kunnen kraken met behulp van drie computers
en een ontwikkelaarskit van het bureau voor het EPD (http://webwereld.nl/nieuws/56673/epd-pas-gekraakt-om-ongelijk-Klink-te-bewijzen.htlm#).Deze leden vinden het zorgelijk dat zo kort voor de geplande inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel een integraal onderdeel van het systeem onveilig blijkt
te zijn, en vragen de regering welke consequenties dit gegeven heeft voor
de invoering en het gebruik van de UZI-pas.Het Burger Service Nummer (BSN) zal worden gebruikt voor de juiste koppeling
van gegevens aan personen. Het nadeel hiervan is dat het nummer potentieel
gevaarlijke mogelijkheden biedt om allerlei gegevens over een persoon te koppelen.
Door de «unieke sleutel», die het BSN levert, kunnen er veelomvattende
profielen van personen worden opgesteld. Deze sleutel maakt het mogelijk om
gegevens in allerlei databanken met elkaar te combineren. De leden van de
fractie van D66 vernemen graag van de regering of de informatie, die gekoppeld
is aan het BSN, gecompartimenteerd wordt.Wat betreft de uitwisseling van gegevens zelf wordt de werkelijke reikwijdte
en invulling van het EPD bepaald bij algemene maatregel van bestuur. Op dit
moment is nog niet bekend welke gegevens er in het EPD opgenomen zullen worden.
De leden van de D66-fractie constateren dat wanneer een burger niet binnen
gegeven periode bezwaar heeft gemaakt tegen een persoonlijk EPD er sprake
is van «informed consent». Deze burgers stemmen derhalve in zonder
te weten welke informatie in het EPD opgenomen wordt. Waarom heeft de regering
de mogelijkheid om bezwaar te maken geboden op een moment dat nog niet bekend
is welke persoonlijke gegevens in het EPD opgenomen worden? De leden van de
fractie van D66 vragen of er dan nog wel sprake is van informed consent. Voorts
wordt ook bij algemene maatregel van bestuur vastgesteld wie toegang heeft
tot welke gegevens. Kan de regering deze leden verzekeren dat de toegang tot
het EPD slechts voorbehouden blijft aan zorgverleners? De leden van commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport/Jeugd en
Gezin zien de beantwoording met belangstelling tegemoet.De voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport/Jeugd en Gezin,Slagter-RoukemaDe griffier van de vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn
en Sport/Jeugd en Gezin,Warmolt de BoerXNoot1Samenstelling:Werner (CDA), Van den Berg (SGP), Dupuis (VVD), (vice-voorzitter), Rosenthal
(VVD), Swenker (VVD), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), Slagter-Roukema (SP),
(voorzitter), Linthorst (PvdA), Biermans (VVD), Putters (PvdA), Leijnse (PvdA),
Engels (D66), Thissen (GL), Goyert (CDA), Peters (SP), Quik-Schuijt (SP),
Klein Breteler (CDA), Huijbregts-Schiedon (VVD), Laurier (GL), Ten Horn (SP),
Meurs (PvdA), Leunissen (CDA), De Vries-Leggedoor (CDA), Koffeman (PvdD),
Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), De Boer (CU) en Yildirim (Fractie-Yildirim) 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31466-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl