Lidmaatschap Veiligheidsraad; Brief ministers met een korte terugblik op het Nederlandse lidmaatschap van de Veiligheidsraad
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26301, nr. 36

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-02-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

26301 nr. 36

29-01-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamDe voornemensFunctioneren van de VeiligheidsraadSpeelruimte niet-permanent lidNederlandse inzet1. Leveren van een gedegen, inhoudelijke bijdrage aan
de besprekingen van de RaadIrakKosovoOost-TimorEthiopië2. De brede, integrale benadering3. Afrika4 Sancties5 TransparantieSlotopmerkingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26301Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 301Lidmaatschap Veiligheidsraadnr. 36BRIEF VAN DE MINISTERS VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN VOOR ONTWIKKELINGSSAMENWERKINGAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 29 januari 2001Op 31 december 2000 is het lidmaatschap van de Veiligheidsraad, dat Nederland
in 1999 en 2000 bekleedde, tot een einde gekomen. Uw Kamer werd tijdens de
afgelopen twee jaar via maandelijkse rapportages op de hoogte gehouden van
besprekingen in de Raad en de door Nederland ingenomen standpunten en ondernomen
activiteiten. Deze werden tevens op regelmatige basis in algemeen overleg
toegelicht. Deze brief beoogt een korte terugblik te geven op de afgelopen
twee jaar en op het Nederlands optreden in de Veiligheidsraad.De voornemensMet brief 98/DVN-PZ/065 van 20 november 1998 informeerden wij U over
de Nederlandse voornemens voor dat lidmaatschap. Naast het leveren van een
gedegen, inhoudelijke bijdrage aan de dagelijkse werkzaamheden van de Raad,
wenste Nederland zich ook te richten op een brede, integrale benadering van
conflicten, op intensiveren van de aandacht voor Afrika en op de humanitaire
aspecten van conflicten. De sanctieproblematiek diende de nodige aandacht
te krijgen. Transparantie van ons eigen optreden en dat van de Raad vormde
uitgangspunt.Alvorens terug te kijken op de bijdrage die Nederland heeft kunnen leveren
aan het functioneren van de Raad, gaan wij kort in op het huidige functioneren
van de Raad en de speelruimte van een niet-permanent lid daarbij.Functioneren van de VeiligheidsraadDe Veiligheidsraad heeft van de leden van de Verenigde Naties de primaire
verantwoordelijkheid voor de handhaving van de internationale vrede en veiligheid
gekregen. Hoewel de euforie van het begin van de jaren '90 over de mogelijkheden
van de Raad aanzienlijk is afgenomen, is het naar onze ervaring niet zo somber
gesteld als tijdens ons eerdere lidmaatschap in 1984, toen werd
gemeld dat: «een oordeel over de werkwijze van de
Raad niet onverdeeld gunstig uitvalt. De oorzaak hiervan kan in de eerste
plaats worden gezocht in de afwezigheid van een goede werkverhouding tussen
de vijf permanente leden. Voor beheersing en oplossing van geschillen wordt
op beslissende momenten gebruik gemaakt van bilaterale diplomatie.». De werkverhouding tussen de vijf permanente leden is sinds die tijd
aanzienlijk verbeterd, op vele dossiers vindt intensief vooroverleg plaats
tussen de P-5 (hetgeen de niet-permanente leden overigens ook niet altijd
goed bevalt). Op een aantal belangrijke onderwerpen blijft echter de tegenstelling
tussen met name de VS aan de ene en de Russische Federatie en/of China aan
de andere kant duidelijk merkbaar. Irak en in mindere mate Kosovo zijn hier
voorbeelden van. Grootste concurrent voor de Veiligheidsraad was in 1999 niet
de bilaterale diplomatie, maar de G-8, die zich na de NAVO-acties tegen de
FRJ meester maakte van het Kosovo-dossier en dit pas weer overdroeg aan de
Raad toen binnen de G-8 overeenstemming was bereikt.Er zijn nog vele grote en kleine conflicten, in het bijzonder in Afrika,
waarover de Veiligheidsraad zich buigt. Helaas is voor vele conflicten een
oplossing nog niet nabij. Toch moet de rol van de Veiligheidsraad als crisisbeheersingsinstrument
en als permanent overlegforum niet onderschat worden. In een aantal gevallen
kon van de Raadsbemoeienis een de-escalerende invloed uitgaan (bijv. Oost-Timor),
in een aantal conflicten is sprake van positieve ontwikkelingen (bijv. op
de Balkan) of opereert de Raad in tandem met andere onderhandelingsmechanismen
(Ethiopië/Eritrea). Voorts strekt de bemoeienis van de Raad zich in toenemende
mate uit tot het proces van vredesopbouw en wederopbouw (Kosovo, Oost-Timor).Speelruimte niet-permanent lidNiet-permanente leden hebben weliswaar geen veto, maar zij zijn, als gevolg
van de consensuscultuur in de Raad, goed in staat de besluitvorming wezenlijk
te beïnvloeden. De Veiligheidsraad neemt besluiten als collectief. Een
niet-permanent lid kan door zijn analyses en voorstellen een waardevolle bijdrage
leveren aan de besluitvorming van de Raad. Een land als Nederland moet het
dus hebben van beschikken over actuele en accurate informatie, creatieve ideeën,
en de kwaliteit en inzet van zijn vertegenwoordigers. Tijdens het Voorzitterschap
van de Raad (door Nederland tweemaal bekleed), is de speelruimte groter, doordat
de voorzitter de agenda opstelt en een sturende rol heeft bij de aanpak van
concrete conflicten (Oost-Timor). Nederland heeft als niet-permanent lid,
door goede informatievoorziening (het postennetwerk heeft hieraan een zeer
substantiële bijdrage geleverd), door grote inzet van alle betrokkenen
en door de kwaliteit van de inbreng van het departement en van de Nederlandse
Permanente Vertegenwoordiging in New York een zinvolle bijdrage kunnen leveren
aan het werk van de Raad.Nederlandse inzet1. Leveren van een gedegen, inhoudelijke bijdrage aan
de besprekingen van de RaadDe agenda van de Veiligheidsraad werd de afgelopen jaren grotendeels gedomineerd
door conflicten in Afrika, de Golf, voormalig Joegoslavië en Oost-Timor.
De eerste opdracht voor het Koninkrijk, zoals in onze bovengenoemde brief
werd gesteld, was het leveren van een gedegen, inhoudelijke bijdrage aan de
discussies en de besluitvorming over dergelijke belangrijke, actuele vraagstukken.
Op een aantal onderwerpen heeft Nederland een bijzonder actieve
bijdrage geleverd, waarvan we er enkele willen uitlichten:IrakNederland heeft een geprononceerde rol gespeeld in de behandeling van
de kwestie Irak. Dit kwam onder meer tot uitdrukking in het Nederlands sponsorschap,
samen met het VK, van de belangrijkste resolutie (VR Res. 1284) inzake Irak
van de afgelopen twee jaar, het voorzitterschap van het Irak-Sanctiecomite
en, meer indirect, het voorzitterschap van de Irak Claims Commissie in Genève
en het speciale rapporteurschap inzake mensenrechten in Irak van oud-minister
Max van der Stoel (tot eind 1999).Toen Nederland begin januari 1999 tot de Raad toetrad, hadden juist de
Amerikaans-Britse luchtaanvallen op Irak plaatsgevonden. De VN-commissie die
toe moest zien op de ontwapening van Irak (UNSCOM) was in december 1998 vertrokken.
De Raad was sterk gepolariseerd. De Nederlandse inzet was van het begin af
aan gericht op het herstel van de eenheid van de Raad op basis van drie met
elkaar samenhangende dimensies: het sanctieregime, het inspectieregime en
de verbetering van de humanitaire situatie. In januari 1999 werd besloten
drie panels op te richten, die zich met respectievelijk het vraagstuk van
de ontwapening, de humanitaire situatie en Koeweitse aangelegenheden zouden
bezighouden. Door Nederland en het VK werd mede op basis van de conclusies
van de panels een ontwerp-resolutie opgesteld en in april 1999 ingediend.
China en Rusland kwamen met een tegen-resolutie waarin aanzienlijk mildere
voorwaarden aan Irak werden gesteld en ook Frankrijk kwam met een eigen tekst.
De tweede helft van 1999 heeft in het teken gestaan van intensieve onderhandelingen
over de Brits-Nederlandse tekst die uiteindelijk, met de nodige amendementen,
in december 1999 door de Raad werd aangenomen. Weliswaar onthielden Rusland,
China en Frankrijk zich van stemming, maar desondanks vormde deze tekst een
nieuwe basis voor het beleid van de Raad inzake Irak. Irak werd de mogelijkheid
geboden om door medewerking aan een nieuw inspectie-regime de sancties opgeheven
te krijgen. Daarnaast werden met deze resolutie de mogelijkheden sterk uitgebreid
om humanitaire noden in Irak te lenigen door een scala aan maatregelen, waaronder
toestemming voor onbeperkte uitvoer van olie (onder het oude sanctieregime
was de uitvoer beperkt tot een maximum hoeveelheid per 6 maanden) en daardoor
aanzienlijke toename van inkomsten voor humanitaire doeleinden en stroomlijnen
van de procedures binnen het Sanctie-comite.KosovoIn 1998 werden door de Veiligheidsraad drie resoluties inzake de FRJ aangenomen
waarin o.a. terugtrekking van militaire en politie-eenheden uit Kosovo geëist
werd, terugkeer van ontheemden moest worden toegestaan en bewegingsvrijheid
voor waarnemers en hulpverleners gegarandeerd moest worden. Aangezien de Veiligheidsraad
in alle drie deze resoluties onder Hoofdstuk VII van het Handvest handelde,
speelden deze teksten, in combinatie met de evidente niet-naleving door de
FRJ, een belangrijke rol in de constructie van de juridische basis voor het
op 24 maart 1999 aangevangen militaire optreden van de NAVO tegen de FRJ.
Het conflict kwam weer terug op de agenda van de Veiligheidsraad in mei 1999,
hetgeen leidde tot resolutie 1244 inzake o.a. de terugtrekking van Servische
troepen uit Kosovo en de oprichting van UNMIK. Vermeldenswaard is in dit kader
dat de Nederlandse Permanente Vertegenwoordiger bij aanvaarding van resolutie
1244 naar aanleiding van de NAVO-acties in Kosovo in zijn stemverklaring heeft
gewezen op de reeds eerder door de eerste ondergetekende geuite oproep (tijdens
de herdenking van de eerste Haagse Vredesconferentie) om een debat te voeren
over de balans tussen respect voor soevereiniteit en territoriale
integriteit enerzijds en respect voor mensenrechten anderzijds. Over dit onderwerp
is in de loop van 1999 een felle internationale discussie losgebarsten. Nederland
heeft het voortouw genomen bij deze discussie door het organiseren van een
drietal seminars over dit onderwerp in Scheveningen, Noordwijk en tijdens
ons voorzitterschap in november 2000 in New York. Over dit onderwerp van humanitaire
interventie zal Uw Kamer een aparte notitie toegaan.Oost-TimorNederland werd op de eerste dag van zijn voorzitterschap in de maand september
1999 geconfronteerd met de uitbarsting van geweld op Oost-Timor na afloop
van het door de VN eind augustus georganiseerde referendum over de toekomstige
status van het gebied. Op 1 september belegde Nederland het eerste spoedoverleg
over Oost-Timor, gevolgd door vele andere die maand. Door een open zitting
van de Veiligheidsraad en het zenden van een Veiligheidsraad-missie (een instrument
dat onder het Nederlands voorzitterschap nieuw leven werd ingeblazen) naar
Jakarta en Oost-Timor werd de druk op de Indonesische regering opgevoerd,
waardoor deze tenslotte een internationale vredesmacht op Oost-Timor toeliet.
Dit leidde tot het stabiliseren van de situatie. Vervolgens besloot de Raad
tot het oprichten van een VN-overgangsbestuur, UNTAET. De aanpak van de zaak
Oost-Timor toonde nog eens aan dat ook een niet-permanent lid in de rol van
Raadsvoorzitter succesvol conflictmanagement kan verrichten.EthiopiëNederland heeft bijzondere aandacht voor het conflict Ethiopië–Eritrea
gevraagd, ook vóór de escalatie van de strijd in mei 2000 en
de daarop volgende vredesovereenkomst. Al in een vroegtijdig stadium verklaarde
Nederland zich bereid een financiële bijdrage te leveren aan de demarcatie
van de grens tussen beide landen. In oktober 2000 besloot Nederland tot deelname
aan UNMEE, de in augustus 2000 door de Raad ingestelde vredesmacht. Tijdens
het Nederlandse Voorzitterschap in november 2000 nam de Raad een Voorzittersverklaring
aan waarin de door Nederland voorgestelde vertrouwenwekkende maatregelen werden
overgenomen. Nederland verwelkomde de vredesovereenkomst tussen Ethiopië
en Eritrea die in december 2000 getekend werd, maar achtte het nog te vroeg
het wapenembargo op Ethiopië en Eritrea op te heffen. Nederland heeft
zich samen met Canada tot het einde van het lidmaatschap met succes ingespannen
brede steun te vinden voor dit standpunt2. De brede, integrale benaderingNederland heeft van meet af aan ingezet op een integrale benadering waarbij
ook bredere aspecten van veiligheid en conflictbeheersing, waarvoor andere
onderdelen van de VN-familie competent zijn, worden betrokken. Naast bespreken
van de politiek-militaire aspecten van een conflict, dient ook gekeken te
worden naar de diepere oorzaken van conflicten en naar een soepele overgang
in de post-conflictfase naar vredesopbouw die op ieder conflict moet volgen.
Nederland heeft deze integrale benadering op verschillende wijze ingebracht: politieko.a. door zittingen te organiseren onder voorzitterschap
van ondergetekenden over de problematiek van de kleine wapens, de post-conflict
situatie in Guinee Bissau, vertrouwenwekkende maatregelen in het conflict
tussen Ethiopië en Eritrea;declaratoir door
twee jaar lang tijdens (open) briefings en onderhandelingen te blijven hameren
op het feit dat politieke en militaire maatregelen dienen te worden aangevuld
met sociaal-economische en humanitaire maatregelen; tekstueel door te zorgen dat in resoluties inzake vredesoperaties
sociaal-economische elementen werden opgenomen alsmede de betrokkenheid van
bijvoorbeeld Wereldbank en andere VN-instellingen; concreet door financiële bijdragen te leveren aan een scala aan initiatieven
waaronder ontwapeningsprogramma's (DDR), post-conflict wederopbouw programma's
(Guinee-Bissau, Burundi, Rwanda), conflictpreventie (ondersteuning van het
OAE conflictpreventie-mechanisme, Somalië); organisatorischdoor instellingen in het kader van conflictbeheersing in de Veiligheidsraad
bijeen te brengen (waaronder UNHCR, HCRM, OCHA) en door ook in die instellingen
zelf vanuit de brede benadering te opereren. Door Nederlands toedoen werden
voor het eerst de Bretton Woods instellingen bij het werk van de VR betrokken.Humanitaire aspecten van conflicten werden
stelselmatig door Nederland aan de orde gesteld. Aangedrongen werd op briefings
door de humanitaire VN-organisaties bij de (politieke) bespreking van conflictsituaties
zoals in Angola en Afghanistan. Tijdens het voorzitterschap in september 1999
heeft Nederland in nauwe samenwerking met Canada een open debat georganiseerd
over de bescherming van burgers in gewapend conflict. In november 2000 werden
een aantal humanitaire briefings door Nederland als voorzitter geagendeerd.
Nederland betrok doelbewust OCHA bij de politieke briefing over de situatie
in Afghanistan, met als resultaat dat een humanitair impact assessment werd
uitgevoerd alvorens over te gaan op nieuwe sancties jegens de Taliban. Ook
de bescherming van humanitaire werkers heeft de nodige aandacht gekregen in
Nederlandse interventies; hard nodig, gezien de toename van aanvallen op humanitaire
werkers met dodelijke afloop.Mensenrechtenschendingen en bestrijding van straffeloosheid werden door Nederland regelmatig aan de orde gesteld en waar mogelijk
opgenomen in resolutieteksten. Zo waren de voortdurende ernstige mensenrechtenschendingen
in Sierra Leone onderwerp van grote zorg voor en regelmatige bespreking door
de Raad. Dit heeft uiteindelijk geleid tot de oprichting van een Speciaal
Hof. Nederland heeft zich hier met succes ingespannen op het terrein van de
jurisdictie en de modaliteiten van dit Hof. Ook heeft Nederland zich bijzonder
ingezet voor de Joegoslavië- en Rwanda-Tribunalen en eraan bijgedragen
dat tijdens het Nederlands voorzitterschap in november extra personele en
financiële middelen ter beschikking werden gesteld.Het besef dat conflicten vanuit een breed perspectief aangepakt dienen
te worden is zeker doorgedrongen bij de Raad, de interactie met andere instellingen
op sociaal-economisch en humanitair gebied is aanzienlijk toegenomen vergeleken
met enkele jaren geleden en het uitvoeren van missies door de Raad (Oost-Timor,
Grote Meren Gebied, Westelijk Afrika, Ethiopië-Eritrea) is een instrument
waarvan in de periode 1999–2000 intensief gebruik werd gemaakt.3. AfrikaNederland heeft tijdens het gehele lidmaatschap inhoud trachten te geven
aan de grote betrokkenheid bij Afrika. Veel aandacht is gegaan naar de aanpak
van conflicten op het Afrikaanse continent vanuit de gedachte van de brede
benadering. Vooral tijdens de Nederlandse voorzitterschappen in september
1999 en november 2000 heeft Afrika bijzondere aandacht gekregen. Zo werd tijdens
het eerste voorzitterschap een open debat over ontwikkelingen op het Afrikaanse
continent georganiseerd, onder leiding van de Minister-President, waaraan
vele ook niet-Veiligheidsraadleden deelnamen. Tijdens het tweede voorzitterschap
zaten beide ondergetekenden open zittingen voor over respectievelijk het conflict
tussen Ethiopië en Eritrea en de stand van zaken met betrekking
tot post-conflict vredesopbouw in Guinee-Bissau. Ambassadeur van Walsum, de
Permanente Vertegenwoordiger in New York, heeft een aantal reizen naar conflictgebieden
in Afrika ondernomen, zowel als deelnemer in Veiligheidsraadmissies als op
bilaterale basis. Nederland heeft een groot aantal initiatieven op het gebied
van conflictbeheersing op het Afrikaanse continent ondersteund en gefinancierd,
waaronder, naast de hierboven al genoemde activiteiten, de opleiding van Afrikaanse
VN-waarnemers, het transport van UNAMSIL troepen naar Sierra Leone en het
vredesproces in Burundi. En tenslotte – last but not least – was
Nederland bereid om deel te nemen aan de in augustus 2000 opgerichte vredesmacht
UNMEE, die als taak heeft toe te zien op het staakt het vuren tussen beide
landen.4 SanctiesIn de discussies over verlenging van bestaande, of de instelling van nieuwe
sanctieregimes heeft Nederland consequent geijverd voor het instellen van
«slimme» sancties en aandacht gegeven aan de humanitaire aspecten
van sancties. Nederland heeft zich in meer algemene zin actief ingezet voor
de verbetering van het sanctie-instrument, met name als voorzitter van het
Sanctie-Comite Irak, maar ook als lid van de werkgroep sancties van de Veiligheidsraad.
Deze werkgroep heeft zijn werkzaamheden niet kunnen afronden tijdens het Nederlandse
lidmaatschap Er zullen nog intensieve onderhandelingen moeten plaatsvinden
om tot algemeen aanvaardbare aanbevelingen te kunnen komen. De uitgaande leden
van de Veiligheidsraad, waaronder Nederland, zijn door de voorzitter van de
werkgroep uitgenodigd deel te blijven nemen aan de informele consultaties
over dit onderwerp.5 TransparantieDe regering heeft zich tijdens het lidmaatschap steeds zo open mogelijk
willen opstellen in de eerste plaats tegenover Uw Kamer en de Nederlandse
samenleving, maar ook tegenover de EU-partners en de overige VN-lidstaten.
Er is regelmatig informatie beschikbaar gesteld over de werkzaamheden van
de Raad door middel van onder andere rapportages, briefings (in Den Haag en
in New York) van met name EU-partners en via de website van PV New York. Nederland
heeft zich ook ingezet meer openheid te bewerkstelligen in het functioneren
van de Veiligheidraad zelf met als uitgangspunt dat vergaderingen open dienden
te zijn tenzij er aanleiding was om in besloten vergadering bijeen te komen.
Tijdens het laatste voorzitterschap belegde Nederland een groot aantal open
bijeenkomsten. Naast de eerder genoemde open zittingen over Afrika gaf mevrouw
Ogata, de Hoge Commissaris voor Vluchtelingen, een afscheidsbriefing, informeerde
Speciaal Vertegenwoordiger van de SG Kouchner de VN-gemeenschap over de voortgang
van UNMIK's activiteiten in Kosovo, spraken de president en de aanklager van
het Joegoslavië Tribunaal over het functioneren van het Tribunaal en
vonden open zittingen plaats over de situatie in de DRC en op Oost-Timor.
De openheid gold eveneens de non-gouvernementele organisaties. De Nederlandse
vertegenwoordiging in New York onderhield regelmatige contacten met de NGO
gemeenschap over actuele onderwerpen die in de Raad speelden en zij maakte
gebruik van hun concrete voorstellen (bijv. inzake het Speciale Hof voor Sierra
Leone).SlotopmerkingenIn de afgelopen twee jaar is de Veiligheidsraad zich steeds meer open
gaan stellen voor andere spelers die zijn betrokken bij conflictbeheersing.
Er zijn meer open zittingen en er is meer overleg met troepenleveranciers, er is meer betrokkenheid van andere VN-instellingen bij de werkzaamheden
van de Raad. De inbreng van humanitaire organisaties als UNHCR en OCHA bij
de besluitvorming van de Raad is inmiddels gemeengoed geworden Er zijn brede
operaties in het leven geroepen met betrokkenheid van regionale organisaties
als de EU, de OVSE en de OAE. De discussie over sanctieregimes is binnen de
Raad daadwerkelijk op gang gekomen en de aandacht voor Afrika is toegenomen.Nederland heeft actief bijgedragen aan dit veranderingsproces dat zich
aan het voltrekken is in de Veiligheidsraad. Systematisch is door Nederland
aangedrongen op deelname aan Veiligheidsraadzittingen door relevante actoren
als Wereldbank, UNHCR en regionale organisaties. Tijdens voorzitterschappen
heeft Nederland van de gelegenheid gebruik gemaakt zelf organisaties uit te
nodigen. Systematisch zijn voorstellen ingebracht voor resolutieteksten waarin
ook sociaal-economische, humanitaire en mensenrechtenaspecten benadrukt werden.
Systematisch heeft Nederland Afrika op de agenda gezet. Systematisch heeft
Nederland gevraagd om open zittingen en deze zelf geagendeerd tijdens voorzitterschappen.
Maar ook is systematisch inbreng geleverd op de vele andere onderwerpen die
in de Raad aan de orde komen en waarover U maandelijks op de hoogte werd gehouden.Het geheel overziende heeft Nederland tijdens de twee jaren van het Veiligheidsraadlidmaatschap
een actieve, en gewaardeerde, bijdrage kunnen leveren op het terrein van internationale
vrede en veiligheid.Het einde van het lidmaatschap betekent niet het einde van de Nederlandse
inspanningen voor een beter functioneren van de Veiligheidsraad. Wij hebben
kunnen voortbouwen op de inzet van gelijkgezinde voorgangers als Zweden, waarmee
voorafgaand aan ons lidmaatschap overleg is gevoerd. Door middel van intensieve
contacten met opvolgers als Noorwegen, Ierland en Singapore, wordt het estafettestokje
doorgegeven en worden enkele onderwerpen die ons na aan het hart lagen en
liggen opgepakt en verder gedragen door deze nieuwe leden.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van AartsenDe Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,E. L. Herfkens 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26301-36.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl