Grijze Wolven; Brief minister
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25801, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

16-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25801 nr. 1

20-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25801Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 801Grijze Wolvennr. 1BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 20 november 1997De publicatie van het boek «Grijze Wolven, een zoektocht naar Turks
extreem rechts» van Stella Braam en Mehmet Ülger heeft in de media
en ook in uw Kamer de aandacht getrokken. In aansluiting daarop heb ik de
Commissie voor de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten van uw Kamer op 22
oktober 1997 desgevraagd ingelicht over het actuele, operationele kennisniveau
van de Binnenlandse Veiligheidsdienst. Op verzoek van deze commissie en ook
in overeenstemming met de beantwoording van vragen van de leden Marijnissen
en mevr. Oedayraj Singh Varma geef ik hierbij, teneinde uw Kamer informatie
te verschaffen voor een openbare gedachtewisseling over het maatschappelijke
debat naar aanleiding van eerder benoemde publicatie, op hoofdlijnen de informatie
inzake de beweging van de z.g. «Grijze Wolven» waarover ik beschik.
Daarbij zal ik ook ingaan op de maatschappelijke en politieke context van
de in Nederland verblijvende bevolkingsgroep van Turkse afkomst, waarbinnen
de ontwikkelingen van deze beweging moeten worden beoordeeld. In het onderstaande
is ook informatie opgenomen van de Binnenlandse Veiligheidsdienst met uitzondering
van operationele gegevens: die komen, zoals bekend, niet voor openbaarmaking
in aanmerking.In de afgelopen weken heb ik nog een gesprek gevoerd met de beide schrijvers
van dit boek. Ook heb ik met het bestuur van het Inspraakorgaan Turken in
Nederland overlegd over de uitwerking van het maatschappelijk debat op de
maatschappelijke positie van van oorsprong Turkse landgenoten. Dit bestuur
constateerde groeiende tegenstellingen binnen de Turkse gemeenschap en wees
elke inmenging vanuit het herkomstland op de verhoudingen tussen mensen en
groepen binnen hun gemeenschap ten stelligste af. Het Inspraakorgaan deelde
mede mijn zorgen hierover te delen en wees er nog op, dat onvoldoende werd
onderkend dat de «Grijze Wolven» slechts een fractie vormen onder
de Turken en dat hun ideologie door de grote meerderheid wordt afgewezen.
Het waarschuwde voor het absoluut niet te rechtvaardigen effect dat nu alle personen van Turkse afkomst op die ideologie worden aangesproken
en dat elke organisatie onder de verdenking komt, zulke opvattingen te delen.1. Inzet van het regeringsbeleid in relatie tot de aanwezigheid van etnische
minderheidsgroepen is de totstandkoming van een samenleving waaraan ieder
lid, ongeacht afkomst, politieke of levensbeschouwelijke gezindheid, ras of
geslacht, als vrij burger kan deelnemen. Die samenleving is multicultureel
geworden: zij behoort plaats te bieden aan culturen en structuren van verschillende
oorsprong die elkaar binnen het Nederlandse bestel als gelijkwaardige partners
erkennen en ruimte tot ontwikkeling geven en die elk voor zich en in gezamenlijkheid
bijdragen tot de evenwichtige samenleving op basis van respect voor de in
onze Grondwet verankerde grondrechten.Zoals ik in het Wetgevingsoverleg met uw Kamer op 17 november reeds heb
betoogd, is een open interactie tussen bevolkingsgroepen op elk niveau van
onze samenleving een wezenlijk element van het integratieproces. Contacten
tussen buurtbewoners en bevolkingsgroepen en een uitwisseling van opvattingen
en ervaringen zijn van groot belang voor de verwerkelijking van een werkelijk
multiculturele samenleving. In haar beleid keert de regering zich tegen tendensen
die daaraan tegengesteld zijn.Voor een deel zijn zulke tendensen gelegen binnen het autochtone deel
van onze samenleving: de regering houdt de ontwikkelingen ter zake van extreem-rechts,
racisme en discriminatie nauwlettend in het oog. Ik mag daartoe verwijzen
naar het Algemeen Overleg met uw vaste commissie voor Binnenlandse Zaken op
30 oktober jl.Voor een ander deel komen zij voor binnen de etnische minderheidsgroepen.
In het Jaaroverzicht integratiebeleid Etnische Groepen 1998 heb ik er, niet
voor het eerst, op moeten wijzen dat er indicaties zijn «dat in sommige
minderheidsgroepen bewegingen gaande zijn die afwijken van het integratiedoel.
Wanneer men de kansen om zich de nodige vaardigheden eigen te maken niet krijgt
of niet neemt, kan het alternatief, terugvallen in traditionele of zelf-gecreëerde
monoculturen, aanlokkelijk zijn» (blz. 13).Dat is niet alleen het geval door oorzaken binnen de Nederlandse samenleving,
maar ook door het appel dat vanuit het herkomstland op de Turkse gemeenschap
in Nederland wordt gedaan. Zo werd met betrekking tot de bevolkingsgroep van
Turkse oorsprong in het verleden al een toename van de belangstelling voor
Turkse media gesignaleerd. Ikzelf heb er meermalen op gewezen, dat in Nederland
bestaande Turks-partijpolitieke en culturele tegenstellingen de totstandkoming
van een evenwichtige multiculturele samenleving met respect voor waarden als
tolerantie niet mogen frustreren. Ik laat niet na, organisaties hier te lande
die op enigerlei wijze beïnvloed worden door partijen of bewegingen in
het land van herkomst, hiervoor te waarschuwen. In dat verband mag ook herinnerd
worden aan het gegeven dat de Turkse overheid van haar ook in het buitenland
verblijvende mannelijke onderdanen voor kortere of langere tijd de vervulling
in Turkije van hun dienstplicht vergt, wat ook de in Nederland geboren Turkse
jongemannen treft. Ook heb ik er op gewezen dat het feit dat de Turks-islamitische
gemeenschappen blijven aangewezen op geestelijke bedienaren die rechtstreeks
vanuit Turkije hier voor meestal een beperkte periode worden gedetacheerd,
zonder dat zij ingevoerd zijn in de Nederlandse verhoudingen, een belemmerende
factor kan zijn in het integratieproces. 2. Zijn ook organisaties die met de verzamelnaam «Grijze Wolven»
worden aangeduid, aan te merken als organisaties wier bedoelingen de doeleinden
van het integratiebeleid belemmeren? Van oorsprong werd de jeugdbeweging van
een politieke partij (MHP, Nationalistische Actiepartij) in Turkije welke
stond onder de leiding van de inmiddels overleden militair Türkes, «Grijze
Wolven» genoemd; deze partij is van uitgesproken Turks-nationalistische
signatuur. Tot de symbolen van deze partij behoren, naast de mythische «grijze
wolf», de Osmaanse vlag met de drie wassende manen en een eigen, op
een wolfskop gelijkend handgebaar.Aanhangers van het gedachtegoed van «Grijze Wolven» treft
men overigens niet alleen aan in de Turkse partij, eertijds geleid door de
heer Türkes, maar ook binnen andere centrum-rechtse partijen in Turkije.Aan het begin van de jaren zeventig werd Nederland voor het eerst geconfronteerd
met activiteiten van de «Grijze Wolven». Met name progressieve
organisaties van personen van Turkse afkomst in Nederland wezen op allerlei
dekmantelorganisaties en trachtten bijeenkomsten te verstoren waarvan zij
vermoedden dat die door «Grijze Wolven» waren belegd. De eerste
landelijke, door «Grijze Wolven» gedomineerde vereniging in Nederland
werd opgericht in 1976 onder de Turkstalige afkorting HUTID (Vereniging van
idealistische Turkse arbeiders in Nederland). Zij was onderhevig aan onderlinge
tegenstellingen en had ook een besmet imago gekregen, reden waarom in 1982
een nieuwe federatie werd opgericht, de Federatie van Turkse verenigingen
in Nederland (HTDF). Aangezien inmiddels een Europese koepelorganisatie was
ontstaan, werd zij in 1995 omgevormd tot de Turkse federatie Nederland (TFN).In de actuele discussie wordt met name gedoeld op de laatstgenoemde federatie
en de daartoe behorende lokale en regionale organisaties. Uit de indrukken
die de journalisten mevr. Braam en de heer Ülger hebben opgedaan, maken
zij op dat aan dit soort organisaties een gedachtegoed ten grondslag ligt
waarin de superioriteit van wat zij zien als de Turkse cultuur en volksaard,
boven alle andere wereldculturen en identiteiten het leidend beginsel is.
Tot deze opvatting behoort dat de belangen van de Turkse staat in alle omstandigheden
in het oog gehouden en verdedigd dienen te worden. Hierbij is de koers die
wordt uitgezet door de landelijke, ten hoogste door de Turkse voorman, bepalend
voor ieder van haar leden.De TFN is een statutair in Nederland gevestigde organisatie, opgericht
op 16 oktober 1995. In haar geschriften keert de Turkse Federatie Nederland
(TFN, voluit: «Federatie van idealistisch democratische Turkse organisaties
in Nederland»), zich tegen deze kenschets. Met verdediging van het gebruik
van symbolen als de «grijze wolf», de Osmaanse vlag en het wolfskopgebaar
stipuleert zij niettemin haar politieke neutraliteit en haar onafhankelijkheid
van enige Turkse politieke partij, wijst zij onderscheid naar huidskleur,
religie en ras af, bepleit zij emancipatie en integratie van Turken in Nederland,
een actieve deelname van haar leden aan Nederlandse politieke partijen en
afficheert zij zich als organisatie die de belangen van haar leden wil behartigen,
waarbij zij in het bijzonder hecht aan een goede samenwerking tussen de Nederlandse
en de Turkse regering: problemen kunnen in haar zienswijze alleen opgelost
worden in goed contact tussen de beide regeringen. In een aan de Minister-President
gerichte brief d.d. 5 oktober 1997 wijst het bestuur van de TFN alle kritiek
dan ook van de hand.3. In het kader van de bescherming van de democratische rechtsstaat besteedt
de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) aandacht aan onder meer de ontwikkeling
van radicaal-islamitische en extreem-nationalistische stromingen in Nederland.
Ook onderzoekt de BVD in hoeverre er sprake is van ontoelaatbare
bemoeienis door landen met in Nederland verblijvende bevolkingsgroepen van
allochtone herkomst. Naar het fenomeen «Grijze Wolven» of de TFN
als zodanig stelt de BVD tot op heden geen stelselmatig en integraal onderzoek
in.Niettemin is mij uit de mij ter beschikking staande informatie gebleken
dat personen binnen de kring van de TFN in hun optreden een dubbele strategie
hanteren. Enerzijds geven zij aan, overeenkomstig de statutaire doelstellingen
van de federatie, een op integratie gericht beleid na te streven. Anderzijds
is gebleken dat zij intern het gedachtegoed omarmen van de MHP en in werkelijkheid
functioneren als een in Nederland gevestigd verlengstuk van deze Turkse partij.Voorts is bekend geworden dat enkele sympathisanten van de TFN zich hebben
aangemeld als lid van een Nederlandse politieke partij en reeds namens deze
partij lid zijn van vertegenwoordigende organen.Men kan er niet zonder meer van uitgaan dat opvattingen van extreem-nationalistische
aard in Nederland alleen gerepresenteerd worden binnen kringen van de Turkse
Federatie Nederland. Voorzover thans inzicht bestaat in de eigenlijke bedoelingen
van bewegingen als deze moet worden gesteld dat hun opvattingen over mens
en samenleving op gespannen voet staan met de basisgedachte van een multiculturele
Nederlandse samenleving. In werkelijkheid wil dit soort bewegingen binnen
de Nederlandse samenleving aan het behoud van een traditioneel-Turkse identiteit
bijdragen en staan zij een predominantie voor van Turkse waarden en belangen
die zij met gebruikmaking van de maatschappelijke ruimte die ons land biedt
pogen te verwerkelijken. Zulk een streven is contrair aan de doelstellingen
van het integratiebeleid zoals die de regering, en naar ik vertrouw de Nederlandse
samenleving in overgrote meerderheid, voor ogen staan.Ik ontvang sinds vorig jaar in toenemende mate signalen, dat er sprake
lijkt te zijn van organisatorische en ideologische relaties tussen vertolkers
van het extreem-nationalistische gedachtegoed in Turkije en leden van de Turkse
gemeenschap in Nederland die gerekend kunnen worden tot de TFN.Een beweging als die van de «Grijze Wolven», maar zij niet
als enige, mag in verband gebracht worden met de hierboven geciteerde passage
uit het Jaaroverzicht Minderhedenbeleid 1998.4. Over de omvang van de TFN met haar dochterorganisaties bestaat onduidelijkheid.
In het genoemde boek meldt de huidige TFN-voorzitter een ledental van 8 000.
De auteurs ervan schatten zelf het ledental op 12 000. In een recente
brief spreekt de TFN van «meer dan 19 500 leden», met meetelling
van gezinsleden 60 000.Het aantal lid-organisaties wordt in een eind 1996 gepresenteerd beleidsplan
van de TFN gesteld op 55 in 28 Nederlandse gemeenten; recent spreekt zij van
«ongeveer 60 aangesloten lidorganisaties». Het boek van Braam
en Ülger (1997) geeft een lijst van 56 plaatselijke organisaties in 30
gemeenten, waaronder ook enkele moskeeën.Over haar werfkracht is weinig met zekerheid te melden. De toename van
het aantal lid-organisaties van 34 bij haar oprichting tot het huidige aantal
kan er een aanwijzing voor zijn dat zij er in slaagt haar actieradius uit
te breiden. De indruk bestaat dat lid-organisaties van de TFN hun aanhang
vooral onder de jongeren van Turkse afkomst zoeken. Dit zijn zeker niet alleen
jongeren zonder uitzicht op een goede toekomst; integendeel, een flink deel
van hun leden spreekt goed Nederlands en heeft in ons land een behoorlijke
opleiding doorlopen. 5. Ook is gewezen op het feit dat enkele besturen van gemeenten, deelgemeenten
en stadsdelen overheidssubsidie verstrekken of verstrekten aan activiteiten
van lid-organisaties van de TFN en dat deze organisaties ook de beschikking
kregen over z.g. Melkert-banen. Vanzelfsprekend heeft dit ook politiek de
nodige aandacht getrokken. Zoals ik in mijn beantwoording van vragen van uw
leden, Marijnissen en mevr. Varma, reeds heb opgemerkt, zijn gemeenten autonoom
in het al dan niet toekennen van subsidies en in het daaraan verbinden van
voorwaarden. Organisaties dienen zich vanzelfsprekend te houden aan deze subsidievoorwaarden
en in meer algemene zin aan de geldende wet- en regelgeving. Het is aan de
subsidie verstrekkende overheid om na te gaan, of de gesubsidieerde organisatie
de subsidiegelden besteedt overeenkomstig het doel waartoe zij zijn verleend,
aan de gestelde voorwaarden beantwoordt en de geldende wet- en regelgeving
respecteert. Indien zulks niet het geval is, kan de desbetreffende overheid
besluiten de verleende subsidie terug te vorderen. Het is derhalve aan de
subsidiërende instantie, zoals een gemeentebestuur, om te bepalen of
een organisatie, c.q. een activiteit bijdraagt aan hun beleidsdoelstellingen.
Er bestaat geen aanleiding te veronderstellen dat gemeentebesturen hun verantwoordelijkheid
in deze zouden verwaarlozen.Als coördinerend minister voor het integratiebeleid acht ik het overigens
wenselijk dat overheden zich bij het verlenen van subsidies en bijdragen voor
activiteiten in relatie tot de multiculturele samenleving uitdrukkelijk laten
leiden door de doelstellingen van het integratiebeleid etnische minderheden.6. Het moge duidelijk zijn dat de verwerkelijking van een multiculturele
samenleving door activiteiten van groeperingen als hier beschreven, onder
druk staat; niet alleen overigens door de hier besproken beweging: ook andere
organisaties en tendenties, zowel binnen het autochtone deel van de samenleving,
als onder etnische minderheidsgroepen kunnen afbreuk doen aan de realisering
van de beleidsdoelstellingen van de overheden. Dat is inherent aan een open
samenleving als de onze, waarin ruimte bestaat voor diversiteit van opvattingen
en strevingen, die ook bescherming verdienen binnen de door wet- en regelgeving
bepaalde kaders.Een actieve voortzetting van een evenwichtig integratiebeleid etnische
groepen blijft geboden. Daarbij is ten volle aandacht te geven aan de positieverbetering
van leden van etnische minderheden op allerlei vitale maatschappelijke terreinen
als onderwijs, economie en arbeidsmarkt, gezondheidszorg en huisvesting, alsmede
aan de acceptatie door de gehele samenleving van de realiteit van een Nederlandse
multiculturele samenleving. Maar niet minder is te letten op de immateriële
aspecten van die samenleving, gelegen in cultuur, religie en volwaardig burgerschap.
Het lijkt mij gerechtvaardigd, de (paradoxale) stelling te opperen dat de
groeiende mondigheid van de allochtone burger tot grotere diversiteit van
politieke en sociale opvattingen leidt, waarbij opvattingen van een beweging
als die der «Grijze Wolven» niet bij voorbaat zijn uit te sluiten.
Omwille van een goed maatschappelijk evenwicht tussen allerlei bevolkingsgroepen,
belangen en opvattingen die ons land rijk is, moet dat overheidsbeleid op
het nodige draagvlak acht blijven slaan. Daartoe dienen wij de overtuiging
uit te dragen dat er voor niemand, autochtoon of lid van een etnische minderheidsgroep,
een alternatief bestaat voor de keuze tot wederzijdse aanpassing binnen een
multiculturele samenleving.De publiciteit rond een publicatie van de «Grijze Wolven»
is geen reden, te veronderstellen dat het hier om een nieuwe bedreiging gaat
van de doelstellingen van het integratiebeleid. Zoals reeds eerder aangeduid
zijn organisaties met een gedachtegoed van de «Grijze Wolven»
in deze of gene vorm reeds actief vanaf het begin van de jaren zeventig. Weliswaar is dit gedachtegoed wijder verspreid binnen Turkije. Maar evenzeer
is gebleken dat de feitelijke aanhang ervan slechts een minderheid onder de
landgenoten van Turkse afkomst vormt. Tegelijk is duidelijk geworden dat hun
optreden en het gebruik van groepsgebonden symbolen zowel binnen de Turkse
gemeenschap, als ook in de hele samenleving weerstand en wrevel oproepen en
bijdragen tot polarisatie.7. De uitkomsten van het publieke debat rond de gebleken stellingnames
van de «Grijze Wolven» vragen om een duidelijke bevestiging dat
voor de hoofdlijnen van het integratiebeleid zoals die thans gelden, geen
alternatief bestaat. In het bijzonder zal ik aandacht geven aan de tot polarisatie
en segregatie aanleiding gevende oorzaken en met kracht bijdragen aan het
blijven geven van perspectief voor alle bevolkingsgroepen om deel te hebben
aan onze samenleving. Ik ga provincie- en gemeentebesturen en ook de korpsleidingen
uitnodigen voor werkoverleg om na te gaan, hoe in gezamenlijkheid hiermee
om te gaan.Ik zal de Binnenlandse Veiligheidsdienst opdragen, in het kader van zijn
wettelijke opdracht extra nauwlettend het oog te houden op alle strevingen
van politiek-extremistische aard die de rechtsorde en de cohesie van onze
samenleving bedreigen. Indien en zodra daartoe aanleiding bestaat, zal ik
contact opnemen met de Turkse autoriteiten om ongewenste beïnvloeding
vanuit het herkomstland tegen te gaan.De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25801-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl