Wijziging van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 (Landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen); Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-27076, nr. 47a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

06-12-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27076 nr. 47a

01-12-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOverzicht: Toelatingsstatus in andere lidstaten van de
11 op de bijlage bij het wetsvoorstel opgenomen werkzame stoffen (gegevens
Europese Commissie, april 1999). Bron: opgave toelatinghouders o.g.v. Regeling administratievoorschriften. Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27076Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 63 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 076Wijziging van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962 (landbouwkundig onmisbare
gewasbeschermingsmiddelen)nr. 47aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 1 december 2000Met belangstelling heb ik kennis genomen van de inbreng van de leden van
een aantal fracties. In deze memorie van antwoord ga ik, mede namens de Minister
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, de Minister van
Volksgezondheid, Welzijn en Sport en de Staatssecretaris van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid, J.F. Hoogervorst, in op de gemaakte opmerkingen en gestelde
vragen. Daarbij heb ik de vragen en opmerkingen van de leden van de verschillende
fracties over eenzelfde onderwerp zoveel als mogelijk gezamenlijk beantwoord.
Voor het overige is de opbouw van het voorlopig verslag gevolgd.De leden van de PvdA-fractie willen, onder
verwijzing naar de in hun ogen gebleken effectiviteit van het Meerjarenplan
Gewasbescherming en het plaatsen van de opmerking dat naar hun mening de actie
die nu voor de 11 middelen wordt gevoerd niet moet worden gezien als een ongeclausuleerd
gebruik van bestrijdingsmiddelen, de beweegredenen weten waarom niet sterker
is gepleit voor een zogenoemde korte remweg en een kritische beoordeling van
de betrokken middelen. Dit des te meer daar alternatieven met name voor mijten-
en onkruidbestrijding niet volledig afwezig lijken.Ik onderschrijf het standpunt van de leden van de PvdA-fractie dat het
onderhavige wetsvoorstel niet gezien mag worden als een ongeclausuleerd gebruik
van bestrijdingsmiddelen. Het onderhavige wetsvoorstel treft een tijdelijke
en beperkte voorziening voor de situatie die ontstaan is na het vervallen
van een groot aantal toelatingen van gewasbeschermingsmiddelen zoals beschreven
is in paragraaf 2 van het algemeen deel van de memorie van toelichting.
Het wetsvoorstel voorziet in de situatie waarbij er geen redelijk alternatief
voorhanden is voor de betrokken gewasbeschermingsmiddelen. Ik wijs er daarbij
voor de goede orde op dat met het wetsvoorstel uitvoering wordt gegeven aan
de door de Tweede Kamer der Staten-Generaal aanvaarde motie Geluk cs, waarin
uitdrukkelijk om een zodanige voorziening is gevraagd (kamerstukken II, 1999/2000,
21 677, nr. 56). Het wetsvoorstel schept een duidelijk kader en stelt
daarbij heldere voorwaarden waaronder de maximale termijnen waarvoor toelating
zal kunnen plaatsvinden. Naar mijn mening zal de getroffen voorziening dan
ook niet leiden tot een afwachtende houding bij het betrokken bedrijfsleven, waaronder zowel de gebruikers als de bestrijdingsmiddelenindustrie.
Vernieuwing van teeltsystemen en het zoeken naar alternatieven voor landbouwkundig
onmisbare gewasbeschermingsmiddelen zal voorop moeten staan. De toepassingen
op basis van de 11 in de bijlage bij het wetsvoorstel opgenomen werkzame stoffen
die van rechtswege tijdelijk zullen worden toegelaten, zullen door het College
voor de toelating van bestrijdingsmiddelen (CTB) op aanvraag beoordeeld moeten
worden. De eventuele beschikbaarheid van alternatieve gewasbeschermingsmethoden
zal een rol spelen bij die beoordeling en de daaruit voortvloeiende besluitvorming
door het CTB. Met een kritische beoordeling zal echter enige tijd gemoeid
zijn. Gelet op de doorgaans omvangrijke beoordelingsdossiers en de bij de
beoordeling vereiste zorgvuldigheid is de «remweg» echter zo kort
mogelijk gehouden.De leden van de PvdA-fractie stellen dat de introductie van het begrip
landbouwkundige onmisbaarheid strijdig lijkt met de achtergrond en doelstelling
van de wet. Veeleer zou er sprake moeten zijn van een per geval toe te passen
ontheffing die conform de voorstellen van de commissie Ginjaar zou moeten
worden beoordeeld door het CTB. Deze leden vragen waarom dat niet is overwogen,
te meer daar de amvb nu op dit punt onvoldoende duidelijkheid geeft.Ik merk op dat met de voorgestelde onmisbaarheidsvoorziening wel degelijk
sprake is van een beoordeling per geval. Voor elke onmisbaarheidsclaim zal
immers een aanvraag bij het CTB moeten worden ingediend, ook voor de toepassingen
op basis van de 11 werkzame stoffen die tijdelijk van rechtswege worden toegelaten
teneinde daarvoor de gelegenheid te scheppen aanvragen in te dienen. In die
zin is van tegenstrijdigheid met de achtergrond en doelstelling van de wet
dan ook geen sprake. De Commissie Beoordeling Onmisbaarheid Chemische Bestrijdingsmiddelen
in de landbouw (Commissie Ginjaar) heeft een beslismethode voorgesteld die
aansluit bij de huidige beoordelingswijze van het CTB, waarbij de aspecten
en criteria waarmee rekening zal dienen te worden gehouden, worden neergelegd
in regelgeving. Het is aan het CTB om aan de hand daarvan tot besluitvorming
omtrent elke ingediende aanvraag afzonderlijk over te gaan. Bij de bedoelde
aspecten en criteria gaat het in tegenstelling tot datgene wat de leden van
de PvdA-fractie kennelijk menen niet om een algemene maatregel van bestuur,
maar om een ministeriële regeling. Het ontwerp van die regeling is bij
brief van 9 oktober 2000 aan de Eerste en Tweede Kamer der Staten-Generaal
aangeboden (kamerstukken II, 2000/2001, 27 076, nr. 31).De leden van de PvdA-fractie vragen of verzoeken om toelating door de
betrokken fabrikanten bij het CTB zullen worden ingediend. Zo dat niet het
geval is, dan vragen zij of het kabinet daar voor zichzelf een rol ziet weggelegd.Ik heb geen inzicht in de mate waarin de betrokken fabrikanten daadwerkelijk
gebruik zullen maken van de mogelijkheid om aanvragen tot toelating op grond
van artikel 25c van het wetsvoorstel in te dienen. Bij de totstandkoming en
inwerkingtreding van het voorstel zal hiertoe in elk geval de mogelijkheid
zijn geschapen en zullen de fabrikanten op grond van eigen overwegingen, al
dan niet na overleg met belanghebbenden bij een dergelijke toelating, tot
de indiening van een aanvraag overgaan. Met betrekking tot de onderhavige
categorie van gewasbeschermingsmiddelen acht ik dit verder een zaak van het
betrokken bedrijfsleven, zodat ik geen rol zie weggelegd voor het kabinet
om verdere voorzieningen te treffen. Ik wijs er voor de volledigheid op dat
in het voorgestelde artikel 25c, eerste lid, onderdeel c, tevens is voorzien
in een mogelijkheid voor anderen dan de toelatinghouder om een aanvraag voor
een onmisbare toepassing in te dienen in gevallen waarin een middel
voor andere toepassingen (regulier) is toegelaten.De leden van de PvdA-fractie vragen voorts of de uitspraak van de rechter
en de president van de CBB door deze uitzondering niet aanleiding zal geven
tot nieuwe gedingen door o.a. VEWIN. Zij vragen hoe het kabinet hierop denkt
te reageren.Ik merk ten algemene op dat niet valt uit te sluiten dat gedingen worden
aangespannen. Elk besluit of iedere regeling kan in beginsel worden aangevochten.
Het zou echter onjuist zijn om op grond van de enkele dreiging van een geding
af te zien van een voorgenomen maatregel of besluit. Het kabinet staat vanzelfsprekend
ook in rechte voor het beleid dat het voert.Daarnaast vragen de leden van de PvdA-fractie in hoeverre de Europese
harmonisatiewet zal kunnen leiden tot een afwijzing van deze middelen nog
voor ze weer kunnen worden ingevoerd.Dienaangaande merk ik het volgende op. Gewasbeschermingsmiddelen op grond
van de 11 in de bijlage bij het wetsvoorstel opgenomen werkzame stoffen zullen
voor de daar genoemde doeleinden tot 1 juli 2001 zijn toegelaten met ingang
van de dag na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin de totstandgekomen
wet wordt geplaatst (artikelen II en IV van het wetsvoorstel). Ik ga uit van
een spoedige totstandkoming van het wetsvoorstel. Aangezien slechts drie van
de 11 werkzame stoffen thans in Europees kader in een beoordelingsprocedure
zijn opgenomen en deze procedure nog niet is afgerond, verwacht ik op voorhand
dat de betrokken op de 11 stoffen gebaseerde middelen bij inwerkingtreding
van de wet zullen zijn toegelaten. Het traject vanaf de inwerkingtreding tot
1 juli 2001 zal voor de drie stoffen (chloorpyrifos, parathion-ethyl en simazin)
kunnen worden bepaald door Europese besluitvorming. Omtrent de uitkomst van
dat traject en de tijdsduur die daarmee nog gemoeid is, zijn thans echter
nog geen concrete uitspraken mogelijk. Mocht het zo zijn dat met betrekking
tot een van deze werkzame stoffen een negatief Europees besluit zou worden
genomen, dan betekent dit inderdaad dat daarop gebaseerde gewasbeschermingsmiddelen
op grond van het onderhavige wetsvoorstel niet toegelaten zullen kunnen worden
of blijven. Ik wijs er op dat de vraag of na 1 juli 2001 nog van toelating
in Nederland sprake zal kunnen zijn niet alleen afhankelijk zal zijn van de
Europese beoordelingsprocedures, maar ook van de vraag of voor de betrokken
toepassingen aanvragen bij het CTB zullen zijn ingediend voor een toelating
op grond van artikel 25c.Tenslotte vragen de leden van de PvdA-fractie hoe gedacht wordt het genuanceerd,
terughoudende beleid ten aanzien van bestrijdingsmiddelen te kunnen realiseren
als deze noodwetgeving wordt toegepast. Zij vragen in dit verband in hoeverre
het kabinet de beeldvorming over gebruik van bestrijdingsmiddelen kan ombuigen
en in overeenstemming brengen met de realiteit.Ik benadruk dat het onderhavige wetsvoorstel niet in strijd is met het
doel dat ik met het toekomstige gewasbeschermingsbeleid voor ogen heb. Geïntegreerde
gewasbescherming op gecertificeerde bedrijven vraagt in de eerste plaats om
het gebruik van preventieve maatregelen. Het gebruik van gewasbeschermingsmethoden
moet worden gezien als het sluitstuk in een reeks van managementbeslissingen
van telers. In de nog te verschijnen beleidsnota «Zicht op gezonde teelt»
zal ik hier verder op ingaan. Het gebruik van bepaalde milieukritische middelen
kan in sommige situaties tijdelijk gerechtvaardigd zijn, bijvoorbeeld als
correctiemiddel bij een systeem van biologische bestrijding. In
dit verband verwijs ik naar het aspect innovatie zoals dat genoemd is in artikel
25c, eerste lid, onderdeel b, van het wetsvoorstel.Door de leden van een aantal fracties is het artikel van de juriste L.
Vogelezang-Stoute in Trouw van 4 oktober jl. aangehaald. De leden van de fractie
van GroenLinks vragen of hiervan kennis is genomen
en wat het commentaar op dit artikel is, in het bijzonder op de stelling dat
voorliggende wet in strijd is met de Europese richtlijn, die het begrip landbouwkundige
onmisbaarheid niet kent. De leden van de fractie van D'66 hebben hier eveneens een vraag over gesteld, waarbij zij voorts
aandacht vragen voor de speciale regeling voor noodsituaties en het door de
regering destijds gestelde ten tijde van de implementatie van de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn.
Ook de leden van de fracties van RPF/GPV en SGP vragen
naar mijn mening over het in het krantenartikel gestelde.Ik merk dienaangaande het volgende op. Met zekere regelmaat is onder andere
via de media de verenigbaarheid van het onderhavig wetsvoorstel met Richtlijn
nr. 91/414/EEG van de Raad van 15 juli 1991 betreffende het in de handel brengen
van gewasbeschermingsmiddelen (PbEG L 230; in het vervolg: de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn)
indringend aan de orde gesteld. In dit verband ken ik ook het in Trouw geplaatste
artikel van de hand van L. Vogelenzang-Stoute. Op voorhand merk ik op dat
het krantenartikel niet juridisch onderbouwd is, zodat enkel op een aantal
losse stellingen gereageerd zou kunnen worden. Ik bestrijd de geponeerde stellingen
overigens.Ik geef hierbij nogmaals aan dat de in het wetsvoorstel opgenomen voorzieningen
passen binnen de termen van de eerder aangehaalde richtlijn. Voor een uiteenzetting
over de in die richtlijn opgenomen overgangsregeling met betrekking tot bestaande
werkzame stoffen, waarvan hier sprake is, en de daaruit voortvloeiende afwijkingen
van het definitieve Europese stelsel tot aan het einde van de in de richtlijn
opgenomen overgangstermijn, verwijs ik naar het gestelde in de memorie van
toelichting bij het wetsvoorstel (kamerstukken II, 1999/2000, 27 076,
nr. 3, pag. 5). Ik voeg hier nog aan toe dat een overgangsregime dat erop
neerkomt dat tijdens de overgangsperiode aan definitieve normen getoetst zou
moeten worden, zinledig is. In de memorie van toelichting ben ik (op pag.
10–11) tevens ingegaan op de notificatie van het voorstel in het kader
van Richtlijn nr. 98/34/EG van het Europese Parlement en de Raad van de Europese
Unie van 22 juni 1998 betreffende een informatieprocedure op het gebied van
normen en technische voorschriften en regels betreffende de diensten van de
informatiemaatschappij (PbEG L 204), zoals gewijzigd bij Richtlijn nr. 98/48/EG
van 20 juli 1998 (PbEG L 217) en op het feit dat in dat kader door de Commissie
van de Europese Gemeenschappen geen opmerkingen zijn gemaakt omtrent de relatie
van het wetsvoorstel met de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn. Daarnaast
heb ik bij de behandeling van het wetsvoorstel bij verschillende gelegenheden
aangegeven dat bij de voorbereiding van het wetsvoorstel ambtelijk overleg
heeft plaatsgevonden met de betrokken dienst van de EG-Commissie omtrent die
relatie. Desalniettemin blijft – en met name ook na aanvaarding van
het wetsvoorstel op 5 september jongstleden door de Tweede Kamer der Staten-Generaal –
de vraag over de verenigbaarheid van het voorstel met de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn
gesteld worden.Inmiddels heeft – en dit voor zover nodig ter verdere bevestiging
van hetgeen eerder door mij is gesteld – de EG-Commissie geantwoord
op schriftelijke vragen gesteld door het lid van het Europese Parlement Dorette
Corbey (PSE)(vraag P-2829/00 van 28 augustus 2000) waarin in vraag 6 de EG-Commissie
onder meer wordt gevraagd of zij op de hoogte is van het onderhavige
wetsvoorstel en of het voorstel om gewasbeschermingsmiddelen toe te laten
die landbouwkundig onmisbaar zijn, verenigbaar is met de Europese regelgeving.
In haar antwoord op deze vraag (dd 29 september 2000) geeft de EG-Commissie
aan op de hoogte te zijn van het wetsvoorstel en dat Nederland nationale criteria
kan toepassen totdat een Europese beslissing is genomen omtrent de werkzame
stoffen op welk moment de Uniforme Beginselen zullen moeten worden toegepast.
Zoals bekend bevatten de Uniforme Beginselen onder andere de door Nederland
reeds overgenomen milieucriteria die tot intrekking in Nederland van de betrokken
gewasbeschermingsmiddelen aanleiding hebben gegeven. De EG-Commissie geeft
derhalve aan dat deze milieucriteria thans nog niet behoeven te worden toegepast
en dat het onderhavige wetsvoorstel verenigbaar is met de Europese regelgeving
ter zake. Met het onderhavige wetsvoorstel en de op grond daarvan vast te
stellen regels wordt overigens slechts bewerkstelligd dat de betrokken milieucriteria
slechts op een zeer beperkt aantal gewasbeschermingsmiddelen en slechts op
een enkel punt niet worden toegepast, namelijk op die middelen die voldoen
aan het aspect landbouwkundig onmisbaar, in welk geval andere en slechts beperkt
afwijkende milieucriteria worden toegepast. Voor alle overige in Nederland
toegelaten gewasbeschermingsmiddelen blijft Nederland de Europese milieucriteria
toepassen vooruitlopend op het Europese stelsel ter zake.Met betrekking tot de in artikel 16a van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962
opgenomen ontheffingsmogelijkheid voor calamiteiten merk ik op dat deze niet
bedoeld is voor situaties als de onderhavige. Van calamiteiten of onvoorziene
omstandigheden is hier geen sprake. Hieromtrent heb ik op 13 december 1999
een brief aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal gezonden,
waar ik eveneens kort naar verwijs (kamerstukken II, 1999/2000, 26 800,
nr. 77).Daar waar in het krantenartikel verwezen wordt naar eerdere rechterlijke
uitspraken, merk ik op dat deze betrekking hebben op de in het verleden getroffen
voorzieningen en stelsels en dus niet op de specifiek in het huidige wetsvoorstel
opgenomen afwijkende nieuwe bepalingen kunnen worden toegepast.Wat de alternatieventoets betreft die in het kader van de implementatie
van de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn uit de Bestrijdingsmiddelenwet 1962
is geschrapt, merk ik voorts het volgende op. De alternatieventoets was destijds
ongeclausuleerd bij de overige toelatingscriteria van artikel 3 van de wet
opgenomen. De richtlijn kent een dergelijk toelatingscriterium niet, reden
waarom dit criterium bij het wetsvoorstel tot implementatie geschrapt is.
Landbouwkundige onmisbaarheid als opgenomen in het onderhavige wetsvoorstel
is geen toelatingscriterium als bedoeld in artikel 3 van de wet, maar een
in een afzonderlijk artikel geplaatste afwijkingsmogelijkheid waarbij aan
andere normen wordt getoetst. Bovendien is deze afwijkingsmogelijkheid duidelijk
geclausuleerd in het licht van de richtlijnbepalingen: alleen voor middelen
op basis van bestaande werkzame stoffen, tijdelijk en zolang deze nog niet
Europees beoordeeld zijn. Dergelijke clausuleringen waren niet bij de alternatieventoets
opgenomen. Een vergelijking tussen het schrappen van de alternatieventoets
en de introductie van landbouwkundige onmisbaarheid gaat naar mijn mening
derhalve niet op.Ik merk naar aanleiding van de door de leden van de fracties van RPF/GPV
en SGP aangehaalde passage uit de inleidende paragraaf van de memorie van
toelichting bij wetsvoorstel 23 177 (Implementatie richtlijn gewasbe-schermingsmiddelen,
kamerstukken II, 23 177, nr. 3, blz. 1) ten slotte nog op dat die passage
op het algemene en uiteindelijke stelsel van de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn
ziet. In dat definitieve stelsel bestaat op zich geen ruimte voor de lidstaten
om keuzes te maken ten aanzien van de toelatingssystematiek en -gronden. Gedurende
de overgangsperiode tot aan dit definitieve stelsel zijn afwijkingen
echter mogelijk op grond van artikel 8 van de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn.
Hierop is bij het artikelsgewijze gedeelte van de memorie van toelichting
(artikel I, onderdeel W) ingegaan (kamerstukken II, 23 177, nr. 3, pag.
29). Voor de goede orde merk ik op dat de aldaar genoemde datum van 26 juli
2002 in het kader van de verdere behandeling van het implementatievoorstel
verbeterd is in 26 juli 2003 (stuknr. 10, pag. 3).De leden van de fractie van GroenLinks en van de fracties van RPF/GPV
en SGP stellen het begrip landbouwkundige onmisbaarheid aan de orde. De leden
van de fractie van GroenLinks vragen wat dit eigenlijk precies betekent als
bekend is dat in de biologische landbouw (EKO) alle teelten zonder gif geproduceerd
kunnen worden. De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP vragen hoe operationeel
het begrip «landbouwkundige onmisbaarheid» is. Deze leden wezen
er bijvoorbeeld op dat het merendeel van de gewassen die worden genoemd in
de bijlage van het wetsvoorstel, ook ecologisch wordt geteeld, dus zonder
chemische bestrijdingsmiddelen. Zij vragen voorts of het echt zo is dat wanneer
de bedoelde middelen niet langer zouden kunnen worden gebruikt, de betreffende
teelten in Nederland niet meer zouden kunnen worden uitgeoefend, en zo ja,
of dit voor alle in de bijlage van het wetsvoorstel genoemde middelen in gelijke
mate geldt. Tenslotte vragen zij in dit verband of er, bij wijze van spreken,
geen ui meer geteeld zou worden in Nederland, als propachloor verboden bleef.
Ook het lid van de OSF-fractie stelde een vergelijking met de biologische
land- en tuinbouw aan de orde.Ik merk op dat een groot aantal gewassen inderdaad ook biologisch of ecologisch
wordt geteeld. Het zonder meer vergelijken van gangbare teeltsystemen met
biologische of ecologische teelt is echter niet zonder meer mogelijk. Zoals
ook uit Beleidsnota Biologische Landbouw 2001–2004 «Een biologische
markt te winnen» (kamerstukken II, 1999/2000, 27 416, nrs. 1 en
2) blijkt, is de omvang van de biologische teelt thans nog relatief klein
en is de biologische sector bezig met een omslag van een pioniersnaar een
expansiefase. In die beleidsnota is de ambitie neergelegd om in 2010 een biologisch
areaal van 10 procent te bereiken. Om dit te realiseren staan de marktpartijen
gezamenlijk als eersten hiervoor aan de lat, waarbij de overheid conform het
gestelde in de eerder aangehaalde nota tijdelijk een impuls wil geven. Het
voorgaande neemt niet weg dat thans op een overgroot deel van het areaal de
landbouw met gangbare teeltsystemen bedreven wordt en dat een vergelijking
tussen de verschillende systemen niet gemaakt kan worden door een verschil
in uitgangspunten tussen die systemen. Nog afgezien van de vraag of het technisch
gezien mogelijk is om alle in Nederland geteelde gewassen ook biologisch te
telen, is het belangrijkste verschil gelegen in de eisen die thans nog door
de markt gesteld worden en de prijs die de consument bereid is daarvoor te
betalen. Zoals in de toelichting bij de tweede nota van wijziging is aangegeven
(kamerstukken II, 1999/2000, 27 076, nr. 21), wordt het al dan niet landbouwkundig
onmisbaar zijn van een bepaalde toepassing onder andere bepaald door de vraag
of het geteelde gewas zonder die toepassing naar redelijke maatstaven oogstbaar
is, dan wel kan voldoen aan redelijke eisen van de markt met betrekking tot
kwaliteit en voedselveiligheid.Naar aanleiding van de desbetreffende vraag van de leden van de fracties
van RPF/GPV en SGP wijs ik er op dat het behouden van teelten, overeenkomstig
de wens van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, een richtsnoer vormt bij
de onderhavige voorziening voor landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen.
Het behouden van teelten heeft naar mijn mening evenwel zijn grenzen. Mocht
met betrekking tot een bepaald gewasbeschermingsmiddel geconstateerd worden
dat niet kan worden voldaan aan de in dit verband opgestelde criteria en voorschriften, dan zal het beroep op landbouwkundige onmisbaarheid
van dat middel niet gehonoreerd kunnen worden.Door zowel de leden van de fractie van GroenLinks als die van de fracties
van RPF/GPV en SGP zijn opmerkingen gemaakt over de mogelijke volksgezondheidseffecten
van de betrokken werkzame stoffen. De leden van de fractie van GroenLinks
vragen hoe het mogelijk is dat middelen met dergelijke effecten nog zolang
toegestaan worden en of de bewindslieden en met name de minister van VWS niet
een onaanvaardbaar hadden moeten uitspreken. De leden van de fracties van
RPF/GPV en SGP vragen of rekening is gehouden met de jongste inzichten op
dit gebied.Ik stel voorop dat middelen alleen onmisbaar kunnen worden verklaard als
zij voldoen aan alle eisen inzake volksgezondheid en arbeidsbescherming. In
de procedure voor landbouwkundige onmisbaarheid is hierin voorzien door voor
te schrijven dat een volledige aanvraag moet worden ingediend bij het CTB
opdat (ook) deze aspecten getoetst worden. Hierbij zal, zoals dat ook bij
reguliere aanvragen tot toelating het geval is, getoetst worden op de toelatingscriteria
voor volksgezondheid en arbeidsbescherming volgens de laatste stand van wetenschap
en techniek. Er bestaan geen aanwijzingen dat toepassingen bij voorbaat al
niet voldoen aan criteria ten aanzien van volksgezondheid en arbeidsbescherming.
Gelet op het feit dat met betrekking tot de stand van wetenschap en techniek
per definitie sprake zal zijn van voortschrijdend inzicht kan echter niet
worden uitgesloten dat op basis van nieuwe inzichten bepaalde toepassingen
niet meer blijken te voldoen. Deze constatering geldt niet alleen voor landbouwkundig
onmisbare gewasbeschermingsmiddelen, maar voor alle middelen. Met betrekking
tot het door de leden van de fracties van RPF/GPV en SGP aangehaalde rapport
van de Gezondheidsraad (rapport 1999/13 van 22 juli 1999) merk ik het volgende
op. In het rapport merkt de Gezondheidsraad aangaande hormoonontregelaars
in ecosystemen op dat de raad geen aanleiding ziet de eerdere conclusie uit
1997 (rapport Hormoonontregelaars in de mens 1997/08) dat er geen aanwijzingen
zijn dat blootstelling aan hormoonontregelaars een regelrechte, acute bedreiging
vormt voor de volksgezondheid, te wijzigen. Uit dit rapport zijn in onderhavig
kader derhalve evenmin nieuwe conclusies te trekken.Voor de goede orde merk ik nog op dat de Minister van Welzijn, Volksgezondheid
en Sport mede-ondertekenaar is van het onderhavige wetsvoorstel en mede-verantwoordelijk
voor het beleid aangaande bestrijdingsmiddelen, waaronder het toelatingsbeleid.De leden van de fractie van GroenLinks en van de fractie van D'66 vragen
of voorkomen kan worden dat na ommekomst van de verlengingsperiode wederom
uitstel moet worden verleend. Voorts stellen zij vragen omtrent de duur van
de toelating.Ik merk op dat door het benoemen van criteria in het wetsvoorstel waaraan
moet worden voldaan om met succes een beroep te doen op landbouwkundige onmisbaarheid
en door het duidelijk vastleggen van de toelatingstermijnen in de toekomst
voorkomen kan worden dat de discussie als thans aan de orde, zich blijft herhalen.
De voorwaarden zijn immers helder en bij de behandeling van het voorstel in
de Tweede Kamer is duidelijk aangegeven dat voor de regering hier de grens
ligt.Met betrekking tot de vraag omtrent de duur van de toelatingen op grond
van het onderhavig wetsvoorstel deel ik mede dat daarbij onderscheid gemaakt
dient te worden tussen gewasbeschermingsmiddelen die gebaseerd zijn op een
op de bijlage bij het wetsvoorstel opgenomen werkzame stof en andere gewasbeschermingsmiddelen
met betrekking waartoe een aanvraag op grond artikel 25c gedaan zal worden. Voor de eerstgenoemde categorie gewasbeschermingsmiddelen geldt dat deze
bij inwerkingtreding van het wetsvoorstel van rechtswege zullen zijn toegelaten
tot 1 juli 2001 teneinde de betrokkenen in de gelegenheid te stellen een volledige
aanvraag op grond van artikel 25c in te dienen (artikel II, eerste lid, van
het voorstel). Bij indiening van een volledige aanvraag geldt, teneinde deze
te kunnen beoordelen ingevolge artikel II, tweede lid, een aanvullende toelatingstermijn
tot 1 juli 2002 of zoveel eerder als omtrent de aanvraag een beslissing is
genomen. Dit stelsel impliceert dat indien voor een bepaald middel als bedoeld
geen volledige aanvraag wordt ingediend, de toelating per 1 juli 2001 zal
zijn beëindigd. Wordt omtrent de ingediende aanvraag echter positief
besloten, dan kan op grond van het voorgestelde artikel 25c, derde lid, onderdeel
a, een toelating worden verleend waarvan de duur ten hoogste twee jaren bedraagt,
derhalve tot uiterlijk 1 juli 2004. Een zodanige toelating komt ingevolge
artikel 25c, derde lid, onderdeel a, éénmaal voor verlenging
in aanmerking – eveneens voor een periode van ten hoogste twee jaren;
derhalve tot uiterlijk 1 juli 2006 – indien (aan de hand van een daartoe
strekkende verlengingsaanvraag) is gebleken dat nog steeds aan de voorwaarden
voor toelating is voldaan.Gaat het om de tweede categorie van gewasbeschermingsmiddelen, dan zal
ten behoeve van het verkrijgen van een toelating eerst een aanvraag op grond
van artikel 25c moeten worden ingediend welke aanvraag zal moeten worden beoordeeld.
Op voorhand is niet aan te geven wanneer dergelijke aanvragen zullen worden
ingediend en derhalve evenmin wanneer daarop zal zijn besloten. In beginsel
zal binnen 12 maanden na de indiening van een aanvraag een besluit worden
genomen. Wordt op de aanvraag positief besloten, dan zal een toelating voor
ten hoogste twee jaar volgen (artikel 25c, derde lid, onderdeel a), welke
toelating op aanvraag eenmalig voor een periode van ten hoogste twee jaar
kan worden verlengd indien is gebleken dat nog steeds aan de voorwaarden voor
toelating wordt voldaan.Bij het voorgaande teken ik nog aan dat op de genoemde toelatingen en
toelatingstermijnen de beperkingen en voorwaarden van het tweede lid en het
derde lid, onderdeel b, van het voorgestelde artikel 25c van toepassing zijn.
Zo zal de toelating (eerder) ingetrokken worden indien bijvoorbeeld het Europese
beoordelingstraject van een werkzame stof waarvoor in het kader van onderhavig
wetsvoorstel een toelating is verleend, ertoe heeft geleid dat de lidstaten
de toelating van gewasbeschermingsmiddelen met die werkzame stof dienen in
te trekken.De leden van de fractie van GroenLinks noemen voorts een aantal voorbeelden.
Zo zijn er landbouwers, nog niet eens EKO, die de betrokken middelen, ook
vanwege hun eigen gezondheid niet meer willen gebruiken en daarom tot alternatieven
komen. In de aardbeienteelt werden egels tegen slakken ingezet en in de fruitteelt
allerlei insecten. Het blijkt vaak dat alternatieve wegen pas gevonden worden
als de gifweg wordt afgesloten. De leden van de fractie van GroenLinks vragen
of deze redenering kan worden gedeeld.Dienaangaande merk ik op dat het zoeken naar en het vinden van alternatieve
gewasbeschermingsmethoden over het algemeen bespoedigd wordt als daar enige
druk op staat. Een verbod op het gebruik van bepaalde middelen kan dus voor
de nodige druk zorgen. Anderzijds moet er wel voldoende tijd en ruimte worden
geboden om ook daadwerkelijk alternatieven te vinden. Hierin wordt met het
onderhavige wetsvoorstel voor een beperkt aantal middelen voorzien. De termijnen
zijn helder gesteld en moeten beschouwd worden als de uiterste grens. Daarover
heeft de regering bij de behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer
der Staten-Generaal geen enkele twijfel laten bestaan. De leden van de fractie van GroenLinks vragen of het waar is dat het middelen
betreft die niet voldoen aan de in 1997 vastgestelde milieucriteria (Richtlijn
97/57).Ik wijs er op dat richtlijn 97/57/EG van de Raad van Europese Unie van
22 september 1997 tot vaststelling van Bijlage VI bij Richtlijn 91/414/EEG
betreffende het op de markt brengen van gewasbeschermingsmiddelen (PbEG L
265), enkel ziet op de toetsing door de lidstaten van gewasbeschermingsmiddelen
die werkzame stoffen bevatten die na een Europese beoordeling op bijlage I
bij de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn zijn geplaatst. Bij de onderhavige
gewasbeschermingsmiddelen is hiervan nog geen sprake zodat daarop de eerderaangehaalde
overgangsbepalingen van de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn van toepassing
zijn die inhouden dat daarop afwijkende criteria mogen worden toegepast. Nederland
heeft echter vooruitlopend op dit Europese stelsel in 1995 de criteria als
opgenomen in richtlijn 97/57/EG van toepassing verklaard op de beoordeling
van alle gewasbeschermingsmiddelen, derhalve onafhankelijk van het Europese
traject. Bij de toetsing aan die criteria van middelen, waaronder middelen
met werkzame stoffen die in de bijlage bij het onderhavig wetsvoorstel zijn
opgenomen, is gebleken dat verschillende toepassingen onder de daarbij gestelde
gebruiksvoorwaarden niet voldeden aan die criteria. Voor een beperkt aantal
middelen treft het onderhavig wetsvoorstel een voorziening.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van GroenLinks
of de Scandinavische landen en Duitsland de betrokken middelen hebben verboden,
verwijs ik voor een volledig overzicht van de toelatingsstatus van de 11 werkzame
stoffen in andere lidstaten (naar de stand per 1 april 1999) naar onderstaand
overzicht. Daaruit blijkt dat enkel in de Scandinavische lidstaten relatief
veel van de onmisbare stoffen niet zijn toegelaten. Ten algemene merk ik op
dat een algemene vergelijking tussen lidstaten geen volledig inzicht geeft
in de materie, aangezien tussen de lidstaten verschillen bestaan in bijvoorbeeld
het voorkomen van teelten en ziekten en plagen in bepaalde teelten.Overzicht: Toelatingsstatus in andere lidstaten van de
11 op de bijlage bij het wetsvoorstel opgenomen werkzame stoffen (gegevens
Europese Commissie, april 1999). Werkzame stofFISEDKIRUKBELUDEAUFRESPTITGRCarbaryl   xxx   xxxxxCarbofuran  xxxxxxxxxxxxChloorpyrifos  xxxxxxxxxxxxChloridazonxx xxxxxxxxxxxDichloorvos   xxxxx*xxxxxxFenbutatinoxidex   xxxxxxx xxParathion-ethyl     xxx xx xxPenconazoolxxxxxxxxxxxxxxPirimifos-methylx  xxxxx* xxxxxPropachloorx  xxxx  xx xxSimazinx xxxxxx*xxxxxx(x = toegelaten op de peildatum 1-4-1999)*) De toelatingen in Duitsland van de op deze werkzame stoffen gebaseerde
middelen zijn recent vervallen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen voorts of het verbod reeds
in 1991 door de regering was aangekondigd.Ik merk op dat in 1991 door de toenmalige regering geen absoluut verbod
is aangekondigd. Nederland heeft in het kader van het Meerjarenplan Gewasbescherming
(MJP-G) er als algemene lijn voor gekozen om bij de beoordeling van gewasbeschermingsmiddelen
strengere dan tot op dat moment geldende milieueisen toe te passen, zulks
vooruitlopend op het Europese traject als voorzien in de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn.
Als uitzondering op bovengenoemd spoor hebben landbouwbedrijfsleven, agrochemische
industrie en de overheid in het kader van de Bestuursovereenkomst MJP-G (1993)
voor de milieukritische gewasbeschermingsmiddelen de afspraak gemaakt om de
sanering en regulering gefaseerd aan te pakken via de zogenoemde kanalisatie.
De kanalisatie hield in dat toelatinghouders van milieukritische middelen
vrijwillig de toepassingen van uiteindelijk 42 milieukritische stoffen zodanig
beperkten dat werd voldaan aan de voorlopige milieueisen van de eerste fase
van het MJP-G. Deze eisen waren minder streng dan de huidige Nederlandse milieueisen
die overeenkomen met de Europese eisen die van toepassing zijn op gewasbeschermingsmiddelen
waarvan de werkzame stof Europees is beoordeeld en op de bijlage bij de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn
is geplaatst. Als overgangsmaatregel waren de toepassingen van de betrokken
42 stoffen tot 1 januari 2000 uitgezonderd van de strengere milieueisen.De leden van de fractie van GroenLinks vragen daarnaast of het niet-overgeschakelde
deel van de agrarische sector behoort tot een kleine minderheid.Het heeft niet mijn voorkeur om in zijn algemeenheid te spreken over het
«niet overgeschakelde deel» van de agrarische sector. Onmisbare
middelen kunnen van belang zijn om in specifieke situaties ziekten en plagen
te kunnen helpen bestrijden waar andere methoden nog niet beschikbaar zijn.
Hier ligt niet per definitie een relatie met bepaalde groepen telers.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of het waar is dat de markt
(CBL en supermarkten) deze middelen niet wil.Ten algemene veronderstel ik dat een beroep op het mogen gebruiken van
landbouwkundig onmisbare stoffen van de kant van de telers mede wordt ingegeven
vanuit de wetenschap dat er een markt bestaat voor producten die behandeld
zijn met deze onmisbare middelen. Dit laat echter onverlet dat er vanuit de
markt duidelijke signalen zijn die er op wijzen dat het gebruik van milieukritische
middelen op termijn moet worden geminimaliseerd.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de fractie van GroenLinks
of uiteindelijk alle middelen bij het CTB kunnen sneuvelen, merk ik op dat
het CTB aanvragen om toelating op grond van artikel 25c zal toetsen aan de
in dat kader gestelde criteria. Ik kan thans niet op de besluitvorming van
het CTB, die zowel een toelating als een afwijzing kan inhouden, vooruitlopen.
Dit is aan het CTB.De leden van de fractie van GroenLinks vragen of het waar is dat het momenteel
de waterleidingsbedrijven 200 mln kost om het gif uit het water te halen en
of het principieel niet onjuist is dat gebruik van bestrijdingsmiddelen in
de prijs van drinkwater wordt doorberekend. Zij vragen voorts of dit de waterleidingbedrijven
niet in een lastig parket brengt omdat ze zelf weer moeten gaan investeren
in extra zuiveringsstappen.Ik merk op dat de totale kosten van monitoring, analyse en zuivering van
drinkwater van bestrijdingsmiddelen door de Vereniging van Exploitanten van
Waterleidingbedrijven in Nederland (VEWIN) zijn geschat op 200 miljoen gulden
per jaar. Het zou wenselijk zijn dat de kosten voor het schoon maken van drinkwater
door de vervuiler worden betaald in plaats van door de consument. Een beleid
gericht op het terugdringen van de emissies bij de bron is in
het algemeen het beste voor het milieu en het meest kosteneffectief. Het is
mogelijk dat op sommige winplaatsen extra geïnvesteerd moet worden nu
een aantal schadelijke stoffen langer in het grondwater of oppervlaktewater
aanwezig kan zijn dan door drinkwaterbedrijven bij hun investeringsbeslissingen
is voorzien.De leden van de fractie van GroenLinks vragen tenslotte om een reactie
op het laatste rapport van de Natuurbalans (pg.40), waarbij zij verwijzen
naar het volgende citaat : «In de regionale wateren blijven bestrijdingsmiddelen
een groot probleem: meer dan de helft van de meetpunten voldoet niet aan het
MTR. In regionale wateren worden op sommige plaatsen dodelijke effecten van
bestrijdingsmiddelen waargenomen op watervlooien, die daar in een vorm van
actieve biomonitoring in kooitjes zijn uitgezet. Omdat een aantal bestrijdingsmiddelen
landbouwkundig onmisbaar zijn verklaard zal dit beeld niet snel veranderen».
De aan het woord zijnde leden vragen of deze passage zich niet krachtig uitspreekt
tegen voorliggend wetsvoorstel.Ik onderken dat ingevolge de onmisbaarheidsregeling de milieukwaliteitsnormen
voor oppervlaktewater overschreden worden. Toch verdient de aangehaalde passage
uit de Natuurbalans enige nuancering. De voorgestelde afwijkende milieunormen
hebben ondanks hun afwijking tot doel de nadelige effecten zo beperkt mogelijk
te houden. Van belang is verder dat de afwijkende voorziening tijdelijk zal
zijn. Voorts zullen de effecten afhankelijk zijn van de mate waarin aanvragen
tot toelating zullen worden gedaan en gehonoreerd worden. Dat is nu nog niet
in te schatten. Door de uitvoering van het beleid gericht op de emissiereductie
van gewasbeschermings-middelen, bijvoorbeeld met aan de toelating verbonden
gebruiksvoorschriften en het Lozingenbesluit open teelt en veehouderij, zal
naar verwachting per saldo toch een verbetering van de waterkwaliteit optreden.De leden van de fractie van D'66 vragen onder
verwijzing naar de Bestuurovereenkomst uitvoering MJP-G van april 1993 welke
waarde nog ten principale moet worden gehecht aan het maken van bestuursafspraken
met sectoren van het bedrijfsleven, nu bij het scheiden van de markt daarvan
kennelijk afstand kan worden genomen.Ik blijf van mening dat het maken van afspraken met sectoren van het bedrijfsleven
omtrent de uitvoering van beleid waardevol kan zijn. Telkens zal aan de hand
van de aan de orde zijnde problematiek of na te streven beleidsdoelen moeten
worden afgewogen welk instrumentarium daarvoor de meest geschikte mogelijkheid
is. Tot die mogelijkheden behoort ook het convenant. Waar het bij convenanten
onder meer op aankomt is dat deze helder, ondubbelzinnig en afdwingbaar zijn.
In dit verband wijs ik ook op de per 1 januari 1996 geldende Aanwijzingen
voor convenanten. In onderhavig kader merk ik op dat de Bestuursovereenkomst
MJP-G ook goede resultaten heeft opgeleverd, bijvoorbeeld waar het gaat om
de reductie van het gebruik van gewasbeschermingsmiddelen, waarbij het name
grondontsmettingsmiddelen genoemd moeten worden. Met het onderhavige wetsvoorstel
wordt voor een beperkt aantal kanalisatiestoffen inderdaad afstand genomen
van de oorspronkelijke afspraak uit de overeenkomst om voor deze stoffen tot
uiterlijk 2000 een overgangsbeleid toe te staan. Door de sanering van een
groot deel van de kanalisatiestoffen is toch een flinke milieuwinst geboekt.
Ik wijs er voorts op dat niet zomaar afstand is genomen van de afspraken,
maar dat omtrent de problematiek van de onmisbare gewasbeschermingsmiddelen
uitgebreid overleg heeft plaatsgevonden met de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
In dit verband moge ik tevens wijzen op de door die kamer aanvaarde motie
van de heer Geluk (kamerstukken II, 1999/2000, 21 677, nr. 56). Uit de evaluatie van de bestuursovereenkomst is overigens gebleken dat
afspraken die gemaakt zijn op het niveau van de sector moeilijk te realiseren
waren omdat de individuele agrariër er onvoldoende mee werd aangesproken.
In het nieuwe gewasbeschermingsbeleid wordt het aangrijpingspunt bij de individuele
boer gelegd.De leden van de fractie van D'66 merken op dat de bewindslieden in de
«lijst van vragen en antwoorden» (stuk nr. 18) hebben aangegeven
van oordeel te zijn dat de verschillende sectoren een afwachtende houding
hebben aangenomen bij het overschakelen op meer geïntegreerde teeltwijzen
en op preventieve maatregelen. De sectoren hadden op dit laatste punt grotere
inspanningen kunnen treffen om hun afhankelijkheid van gewasbeschermingsmiddelen
af te bouwen. Zij vragen in hoeverre het kabinet, tegen de achtergrond van
de hier aangehaalde stellingname, van oordeel is dat met het verkregen uitstel
van het verbod per saldo de achterhoede van de ondernemers wordt beloond en
innovatie wordt geremd.Ik ben van oordeel dat met onderhavig wetsvoorstel geen misverstanden
kunnen bestaan over de wijze waarop de overheid aankijkt tegen het gebruik
van onmisbare middelen. Er is helder geformuleerd binnen welke tijdspanne
de zoektocht naar alternatieve methoden moet zijn afgerond en omgezet in concrete
resultaten. Gegeven het feit dat zonder een voorziening voor onmisbare gewasbeschermingsmiddelen
sprake zou zijn van landbouwkundige problemen is het niet juist om in dit
kader termen als belonen en remmen te gebruiken. Daarnaast wijs ik er op dat
innovatie in de richting van geïntegreerde bestrijding juist één
van de aspecten is waarbij het gebruik van bepaalde milieukritische middelen
in sommige situaties gerechtvaardigd is, bijvoorbeeld als correctiemiddel
bij een systeem van biologische bestrijding.De leden van de fractie van D'66 vragen in verband met de in het wetsvoorstel
voorziene duur van de toelatingen wat er overigens dient te gebeuren wanneer
blijkt dat de Europese beoordelingswerkzaamheden pas in 2007 zullen zijn afgerond.Dienaangaande merk ik op dat de systematiek van het wetsvoorstel op zich
geen grond laat voor twijfel. Voor op de bijlage bij het wetsvoorstel opgenomen
werkzame stoffen zal toelating tot uiterlijk juli 2006 kunnen plaatsvinden
of zoveel eerder als over de betrokken stof Europese besluitvorming heeft
plaatsgevonden. De verwachting dat het Europese beoordelingstraject pas in
2007 zal zijn afgerond impliceert overigens niet dat pas op dat moment besluitvorming
omtrent de werkzame stoffen zal hebben plaatsgevonden. Het Europese beoordelingsproces
en de daarbij behorende besluitvorming vindt gefaseerd plaats. Het is geenszins
uitgesloten dat de Europese beoordeling van een of meerdere van deze stoffen
eerder plaatsvindt dan juli 2006. Indien voor bedoelde stoffen de EU-beoordeling
in juli 2006 nog niet heeft plaatsgevonden, zal ingevolge het onderhavige
wetsvoorstel de toelating van die stoffen toch vervallen. Ik ben daarbij overigens
van mening dat alsdan meer dan voldoende tijd aan het bedrijfsleven zal zijn
gegeven om aan aanvaardbare alternatieven te werken.Voor andere gewasbeschermingsmiddelen, dat wil zeggen die middelen die
in eerste instantie op aanvraag op grond van artikel 25c worden toegelaten,
wordt de toelatingstermijn bepaald door het moment van toelating, onderscheidenlijk
verlenging. Voor deze middelen zal derhalve de toelatingstermijn ook tot na
juli 2006 kunnen doorlopen, namelijk in die gevallen waarin het toelatings-
of verlengingsbesluit pas na juli 2004 wordt genomen. Ook in dergelijke gevallen
zal de toelatingstermijn echter kunnen worden beïnvloed door eerdere
Europese besluitvorming. De leden van de fractie van D'66 vragen of nog eens omstandig kan worden
uitgelegd op welke wijze tot aan het moment van de inwerkingtreding van het
onderhavige wetsvoorstel de handhaving gestalte krijgt en of de contouren
van het kennelijk aanwezige gedoogbeleid kunnen worden omschreven.Ik ben gaarne bereid het gestelde bij de behandeling van het voorstel
in de Tweede Kamer der Staten-Generaal nog eens te herhalen. De Algemene Inspectiedienst
van het Ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij zal bij het aantreffen
of het constateren van gebruik van de nu verboden gewasbeschermingsmiddelen
in eerste instantie een waarschuwing geven. Indien bij een herhalingsbezoek
de betrokken middelen nog steeds worden aangetroffen, dan wel worden gebruikt,
wordt een proces-verbaal opgemaakt. Het betrokken dossier zal vervolgens aan
het Openbaar Ministerie (OM) worden overgedragen ter verdere behandeling.
De verdere afhandeling is aan het OM. Bij een en ander is nog van belang dat
het wetsvoorstel voorziet in een terugwerkende kracht. Ik wijs er voorts op
dat ik bij de behandeling in de Tweede Kamer tevens heb opgemerkt dat hoe
eerder het onderhavige voorstel tot stand wordt gebracht hoe korter de situatie
zal duren waarin omtrent de verdere gang van zaken onzekerheid zou kunnen
blijven bestaan. Ik heb daarbij derhalve de spoedige afdoening bepleit. Hoewel
met de aanvaarding van het wetsvoorstel door de Tweede Kamer reeds een belangrijk
signaal in deze is gegeven, geldt uiteraard hetzelfde voor de afdoening door
de Eerste Kamer.De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP merken op dat een belangrijke doelstelling van het
beleid inzake de gewasbescherming het verminderen van de chemie-afhankelijkheid
van de agrarisch e productie is. In dit verband vragen zij of het introduceren
van het criterium «landbouwkundige onmisbaarheid» bij de toelating
van middelen niet inhoudt dat deze doelstelling wordt losgelaten. «Landbouwkundige
onmisbaarheid» impliceert naar hun mening immers «blijvende afhankelijkheid».Dienaangaande merk ik op dat met de introductie van landbouwkundige onmisbaarheid
geen blijvende afhankelijkheid wordt gecreëerd. Een toelating die verleend
wordt op grond van landbouwkundige onmisbaarheid vervalt immers na een betrekkelijk
korte periode. Bij de besluitvorming omtrent de verlenging daarvan, eveneens
voor een korte periode, zal de onmisbaarheid opnieuw moeten zijn aangetoond.
Daarnaast wijs ik er op dat innovatie van gewasbescherming in de richting
van geïntegreerde bestrijding en het leveren van een bijdrage aan een
verminderde afhankelijkheid van chemische gewasbeschermingsmiddelen een reden
kan zijn om een toepassing landbouwkundig onmisbaar te verklaren.In de discussie rond de toelating van deze middelen is sprake van 95%
milieuwinst. De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP vragen hoe dit percentage
moet worden geïnterpreteerd en of het betrekking heeft op de totale milieubelasting
als gevolg van het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen of alleen de
kanalisatiestoffen betreft.Ik merk op dat de 95% milieuwinst als minimum doelstelling in het najaar
van 1999 is ingebracht door de Stichting Natuur en Milieu (SNM) en de VEWIN
in het overleg over de aanwijzing van onmisbare kanalisatiestoffen. De milieuhygiënische
sanering van de kanalisatiestoffen moest volgens SNM en VEWIN ruim 95% milieuwinst
opleveren. In mijn brief van 2 november 1999 aan de Voorzitter van de Tweede
Kamer der Staten-Generaal (kamerstukken II, 1999/2000, 26 800 XIV, nr.
36) heb ik gerapporteerd over de keuze van de onmisbare kanalisatiestoffen.
Daarin heb ik aangegeven dat bij de keuze voor toelating van de onmisbare
kanalisatiestoffen 90 tot 95% milieuwinst zou worden gerealiseerd ten opzichte
van het gebruik van de kanalisatie-stoffen in de afgelopen jaren.De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP merken op dat in de EU-richtlijn
het principe van de wederzijdse erkenning is opgenomen. Zij vragen of het
op grond daarvan denkbaar is dat de toelating van middelen in Nederland, op
grond van landbouwkundige onmisbaarheid, leidt tot toelating in andere EU-landen
waar deze middelen nu niet zijn toegelaten.Naar aanleiding van deze vraag wijs ik er op dat het in artikel 10 van
de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn opgenomen stelsel van de wederzijdse
erkenning slechts van toepassing is met betrekking tot gewasbeschermingsmiddelen
waarvan de werkzame stof overeenkomstig de daartoe gestelde procedures Europees
is beoordeeld en op de bijlage bij de richtlijn is geplaatst en met betrekking
waartoe in een van de lidstaten met toepassing van de Uniforme Beginselen
een toelating is verleend. Bij de onderhavige werkzame stoffen is daarvan
nog geen sprake zodat daarop ook het Europese stelsel van wederzijdse erkenning
niet van toepassing is. Toelating in andere lidstaten op grond van het stelsel
van wederzijdse erkenning is dus niet aan de orde. Voor de goede orde verwijs
ik omtrent de reguliere toelatingsstatus in andere lidstaten van de op de
betrokken werkzame stoffen gebaseerde gewasbeschermingsmiddelen naar het eerder
in deze memorie opgenomen overzicht.De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP verwijzen naar artikel 16a
van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962. Zij merken op dat het artikel de minister
de mogelijkheid biedt om, onder een aantal voorwaarden, tijdelijk vrijstelling
of ontheffing te verlenen wanneer de plantaardige productie wordt bedreigd.
De leden van deze fracties vragen zich af of het niet mogelijk zou zijn geweest
de problematiek van de landbouwkundig onmisbare middelen op te lossen met
behulp van dit artikel, al dan niet na een beperkte aanpassing. Dan zouden
naar de mening van deze leden de onderhavige, milieuschadelijke middelen in
beperkte mate en onder strenge voorwaarden kunnen worden toegelaten in gevallen
waarin het echt noodzakelijk is. Met het onderhavige voorstel is echter gekozen
voor een bredere, niet-incidentele toelating, wat volgens deze leden niet
per se noodzakelijk is voor het bereiken van het beoogde doel. De leden van
de fracties van RPF/GPV en SGP vragen om een reactie op dit punt.Ten algemene moge ik hier verwijzen naar de eerder aangehaalde brief van
13 december 1999 aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal.
Daarin gaf ik aan dat artikel 16a bedoeld is voor andere situaties dan de
onderhavige. Aanpassing van het artikel in de zin als bedoeld, zou naar mijn
overtuiging overigens een stelsel hebben opgeleverd dat sterk vergelijkbaar
is met het thans in het wetsvoorstel opgenomen stelsel. Naar mijn mening zou
dit derhalve zeker geen beperkte aanpassing van het betrokken artikel hebben
geïmpliceerd. In dit verband moge ik verwijzen naar de verschillende
beperkingen en voorwaarden als opgenomen in de onderscheiden leden van het
voorgestelde artikel 25c. Het thans voorgestelde stelsel impliceert feitelijk
ook een vrijstelling voor het gebruik van de betrokken middelen nadat deze
daartoe individueel en op basis van een aanvraag en beoordeling zijn toegelaten.
Ik wijs erop dat aan de toepassing gebruiksvoorwaarden zullen zijn verbonden,
dat daarnaast administratie- en registratieverplichtingen op grond van het
voorgestelde artikel 13a zullen gelden en voorts op het feit dat het in voorraad
hebben van de betrokken gewasbeschermingsmiddelen uitsluitend zal zijn toegestaan
indien de teelten, waarvoor zij bestemd zijn, op het bedrijf
aan de orde zijn (artikel 10, tweede lid, van de Bestrijdingsmiddelenwet 1962).
Met de in het vierde lid van artikel 25c opgenomen mogelijkheid van het stellen
van de certificeringseis op bedrijfsniveau zal voorts een verdere stap kunnen
worden gezet naar een afgestemd gebruik naar gelang de situatie op het bedrijf.Naar de mening van de leden van de fracties van RPF/GPV en SGP zou een
andere mogelijkheid, die goed aansluit bij de problematiek, zijn geweest om
de tijdelijke toelating van de onderhavige milieuschadelijke stoffen te koppelen
aan een receptensysteem. Deze leden vernemen graag waarom daarvan is afgezien.Dienaangaande merk ik op dat in de voorgestelde artikelen 13a en 25c reeds
verschillende beperkingen en voorwaarden zijn opgenomen. Ik wijs onder meer
op de te introduceren registratie- en administratieplicht en de mogelijkheid
van certificering. Het in plaats daarvan of in aanvulling daarop introduceren
van een receptuursysteem voor alle onmisbare toepassingen heeft grote (administratieve)
implicaties en zou in relatie tot de meerwaarde die een dergelijk systeem
zou kunnen bieden op dit moment te ver voeren. Hoewel ter invulling van een
receptuursysteem theoretisch gezien een aantal modellen denkbaar zijn, stuiten
deze in de praktijk nog op grote bezwaren, waaronder die van uitvoeringstechnische
en financiële aard. Er zij overigens op gewezen dat experimenteel bij
de toepassingen op basis van de stof dichloorvos wel sprake is geweest van
een systeem van gecontroleerde distributie. Vergunningen werden in dat kader
door de Plantenziektenkundige Dienst alleen afgegeven aan telers die een geïntegreerde
bestrijding uitvoeren en waarbij sprake is van borging door onafhankelijke
organisaties. Een dergelijke eis kan op dit moment echter niet aan alle andere
toelatingen en toepassingen worden gesteld omdat niet in alle gevallen sprake
is van inzet bij een geïntegreerde bestrijding.De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP vragen of het juist is dat
bij productie onder Milieukeur slechts vijf van de in de bijlage genoemde
11 stoffen (mogen) worden gebruikt, en zo ja, of dat er niet op wijst dat
althans een deel van de stoffen uit de bijlage niet onmisbaar is.Het is juist dat bij productie onder Milieukeur vijf van de in de bijlage
genoemde 11 stoffen mogen worden gebruikt. Dit wijst er overigens niet op
dat een deel van de in de bijlage genoemde stoffen niet onmisbaar zou zijn.
Ik merk voorts op dat het areaal dat onder Milieukeur geteeld wordt heel klein
is (minder dan 1%). Bovendien zijn niet voor alle gangbare teelten Milieukeur
schema's beschikbaar. Overigens merk ik nog op dat het feit dat bij teelten
die wel onder Milieukeur schema's worden uitgevoerd toch de noodzaak bestaat
tot het gebruik van de overige middelen, uitgelegd kan worden als een bevestiging
van de landbouwkundige onmisbaarheid van die middelen.In samenhang met het voorgaande vragen de leden van de fracties van RPF/GPV
en SGP of het inderdaad zo is, zoals wel gesteld wordt door het agrarisch
bedrijfsleven, dat de middelen waarop het wetsvoorstel betrekking heeft, met
name van belang zijn voor bedrijven die voorop lo-pen in milieuzorg, zoals
bedrijven waarop geïntegreerde bestrijding wordt toegepast. Zij vragen
voorts hoe groot het gebruik van de in de bijlage genoemde stoffen in de afgelopen
jaren was en of een indicatie te geven valt van het verbruik ervan in het
kader van geïntegreerde bestrijding of van het verbruik door gecertificeerde
bedrijven. Ik merk op dat een aantal toepassingen op basis van de 11 stoffen
inderdaad van belang zijn voor bedrijven die voorop lopen in de milieuzorg,
zoals bedrijven waarbij geïntegreerde bestrijding wordt toegepast. Het ontbreken van de landbouwkundig onmisbare stoffen zou voor deze bedrijven
kunnen betekenen dat zij weer over moeten gaan tot uitsluitend chemische gewasbescherming.
Hoewel de daadwerkelijke beoordeling van onmisbaarheidsaanvragen nog moet
plaatsvinden, bestaat echter de verwachting dat met name het aspect landbouwtechnische
doelmatigheid aangevoerd zal worden ter onderbouwing van ingediende aanvragen
in het kader van landbouwkundige onmisbaarheid.In onderstaande tabel is het gebruik aangegeven van de in de bijlage bij
het wetsvoorstel genoemde werkzame stoffen in de jaren 1997, 1998 en 1999
uitgedrukt in kilogrammen werkzame stof. Gegevens over het gebruik in het
kader van de geïntegreerde bestrijding of door gecertificeerde bedrijven
zijn niet beschikbaar. Ik wijs er met nadruk op dat uit deze cijfers geen
conclusies kunnen worden getrokken met betrekking tot een toekomstig gebruik
op grond van het onderhavige wetsvoorstel. Immers de cijfers geven een totaalbeeld
weer van het gebruik in de afgelopen jaren, terwijl in het kader van het wetsvoorstel
slechts een beperkt aantal toepassingen van de in de bijlage opgenomen werkzame
stoffen landbouwkundig onmisbaar is verklaard. Er bestaat derhalve geen relatie
tussen het weergegeven gebruik en het te verwachten gebruik op grond van het
onderhavige wetsvoorstel.Bron: opgave toelatinghouders o.g.v. Regeling administratievoorschriften. werkzame stof199719981999carbaryl12 79819 26026 066carbofuran9 0875 9595 720chloorpyrifos16 19815 74132 748chloridazon121 485112 103135 914dichloorvos9 2466 8971 227*fenbutatinoxide2 6702 4213 624parathion-ethyl43 47335 97737 990penconazool558604512pirimifos-methyl8 0946 9608 508propachloor103 17091 811144 248simazin48 10452 09871 431* tot mei 1999, waarna het gebruik verboden was.Naar aanleiding van onderdeel b van het eerste lid van artikel 25c en
het daarop gebaseerde ontwerp van een ministeriële regeling stellen de
leden van de fracties van RPF/GPV en SGP een aantal vragen met betrekking
tot de concrete invulling van het criterium «landbouwkundige doelmatigheid,
daaronder mede begrepen de kosteneffectiviteit».Ik wijs er op dat de concrete beoordeling aan de hand van het begrip landbouwtechnische
doelmatigheid, daaronder medebegrepen kosteneffectiviteit, op basis van een
systematische werkwijze door deskundigen zal plaatsvinden. Elementen als de
mate van oogstreductie en de kostprijs van een alternatief gewasbeschermingsmiddel
dan wel gewasbeschermingsmethode zullen daarbij betrokken worden. Naar aanleiding
van de opmerking dat kosteneffectiviteit sterk bedrijfs- en situatiegebonden
is, wijs ik er op dat de noodzaak tot het toepassen van bepaalde gewasbeschermingsmiddelen
dat vaak ook is. Een toepassingsdoeleinde met inbegrip van overige daarbij
behorende gebruiksvoorwaarden van gewas-beschermingsmiddelen is in de regel
echter nauwkeurig omschreven. Het is daarom mogelijk om in de onmisbaarheidsbeoordeling
rekening te houden met de specifieke omstandigheden waaronder een teelt wordt
uitgevoerd. Het volgende moge dit illustreren: op een gemiddeld boom-kwekerijbedrijf
van enkele hectaren komen andere alternatieve gewasbeschermingsmethoden in beeld
dan op een gemiddeld akkerbouwbedrijf van enkele tientallen hectaren. Dit
zal van invloed zijn op het deskundigenoordeel. Onderdeel d van het tweede lid van artikel 25c roept bij de leden van
de fracties van RPF/GPV en SGP de vraag op of, nu door amendering in de Tweede
Kamer de eerder in het voorstel opgenomen datum van 10 mei 1999 is geschrapt,
daarmee, mede gelet op de toelichting bij het desbetreffende amendement, feitelijk
niet een alternatieventoetsing is geïntroduceerd en of dit in overeenstemming
is met de EU-richtlijn.Dienaangaande merk ik op dat met het aanvaarde amendement onder stuk nr.
20 slechts de groep van gewasbeschermingsmiddelen wordt vergroot met betrekking
waartoe de mogelijkheid zal bestaan om een aanvraag voor landbouwkundige onmisbaarheid
in te dienen. Blijkens de toelichting op het amendement zouden de betrokken
middelen milieuvriendelijker kunnen zijn dan middelen waarvan de toelating
na de datum van 10 mei 1999 is ingetrokken of vervallen en is er dus geen
grond om een onderscheid naar datum te maken. Daarmee is echter nog geen alternatieventoetsing
geïntroduceerd. Elke aanvraag zal worden beoordeeld op de in het kader
van het onderhavig wetsvoorstel gestelde criteria. Daar behoort een alternatieventoetsing
niet toe.Naar aanleiding van artikel 25c, vierde lid, vragen de leden van de fracties
van RPF/GPV en SGP of het gebruik van milieuschadelijke middelen niet strijdig
is met de uiteindelijke bedoeling van certificatie. Zij vragen voorts of er
geen teelten zijn waarvoor de voorwaarde van certificatie al eerder kan worden
gesteld dan medio 2003.Ik wijs er op dat geïntegreerde gewasbescherming op gecertificeerde
bedrijven in de eerste plaats vraagt om het gebruik van preventieve maatregelen.
Het gebruik van gewasbeschermingsmethoden moet worden gezien als het sluitstuk
in een reeks van managementbeslissingen. In de nog te verschijnen beleidsnota
«Zicht op gezonde teelt» zal ik hier verder op ingaan. Het gebruik
van bepaalde milieukritische middelen kan daarbij in sommige situaties gerechtvaardigd
zijn, bijvoorbeeld als correctiemiddel bij een systeem van biologische bestrijding.
In het kader van de ontwikkeling van het gewasbeschermingsbeleid na 2000 wordt
onderzoek verricht naar mogelijke voorwaarden om vanaf 2003 het gebruik
van landbouwkundig onmisbare gewasbeschermingsmiddelen nog slechts toe te
staan op gecertificeerde bedrijven met geïntegreerde teeltmethoden. Het
thans voorschrijven van deze voorwaarde acht ik niet reëel. Het behoort
ingevolge de bij amendement gewijzigde tekst van artikel 25c, vierde lid,
ook niet tot de mogelijkheden. Certificering is voor bedrijven die nog niet
meedoen aan een bestaand systeem van certificering, niet op korte termijn
haalbaar, gelet op de daarvoor noodzakelijke aanpassingen in hun bedrijfsvoering.
Dit geldt voor een groot aantal teelten. Hierbij speelt tevens een rol dat
onder meer de voor een certificeringsstelsel benodigde structuren in een aantal
gevallen nog nadere uitwerking en invulling behoeven. Naar aanleiding van
de daartoe strekkende vraag van de leden van de fracties van RPF/GPV en SGP
deel ik mede dat met betrekking tot alle in de bijlage genoemde werkzame stoffen
in het verleden een of meerdere verzoeken tot toelating c.q. verlenging van
op die werkzame stoffen gebaseerde gewasbeschermingsmiddelen waren ingediend.
Artikel 25c, tweede lid, onderdeel e, werpt in deze derhalve geen beletselen
op.De leden van de fracties van RPF/GPV en SGP vragen ten slotte hoe in de
bijlage het eerste punt ad 5 (dichloorvos) moet worden gelezen. Zij vragen
of het alleen om de teelt van het uitgangsmateriaal van de genoemde gewassen
gaat of ook om de productieteelt van kropsla enz.Naar mijn mening laat de tekst van de bijlage (kamerstukken I, 1999/2000,
27 076, nr. 338) geen ruimte voor misverstanden. Dichloorvos is in de bijlage onder punt 5 opgenomen voor insectenbestrijding en als correctiemiddel,
in beide gevallen voor de onderscheidenlijk daarbij genoemde gewassen. Bij
de insectenbestrijding gaat het bij het eerste gedachtenbolletje uitsluitend
om de teelt van uitgangsmateriaal (onder glas) van – onder meer –
kropsla. De productieteelt valt daar derhalve niet onder. Onder het tweede
gedachtenbolletje bij insectenbestrijding en bij het gebruik als correctiemiddel
is kropsla niet opgenomen, zodat andere toepassingen van dichloorvos ten behoeve
van kropsla niet zullen zijn toegestaan op grond van het in de bijlage gestelde.Het lid van de OSF-fractie vraagt wat de stand
van zaken is in het onderzoek naar alternatieven voor genoemde bestrijdingsmiddelen
en of er enig zicht op minder schadelijke alternatieven is.Het meest concrete zicht op minder schadelijke alternatieven vloeit voort
uit het onderzoek dat verricht wordt naar nieuwe werkzame stoffen. Tot nu
toe heeft de agrochemische industrie circa 75 nieuwe werkzame stoffen, die
veelal een gunstiger risicoprofiel hebben dan de bestaande werkzame stoffen,
voor de Europese beoordelingsprocedure aangemeld. Consequentie van een dergelijke
aanmelding is dat de lidstaten ingevolge artikel 8, eerste lid, van de gewasbeschermingsmiddelenrichtlijn,
in afwachting van de Europese beoordeling, gewasbeschermingsmiddelen op basis
van die aangemelde nieuwe werkzame stoffen voor een periode van drie jaar
mogen toestaan, mits daartoe bij de betrokken lidstaat een aanvraag is ingediend,
het voor de aanvraag voor Europese beoordeling ingediende dossier van de betrokken
werkzame stof volledig is bevonden en de lidstaat vaststelt dat de werkzame
stof naar verwachting de Europese beoordelingsprocedure met goed gevolg zal
kunnen doorlopen en dat het middel aan de communautaire toelatingseisen voldoet.
Deze beperkte toelatingsperiode kan door de Europese Commissie worden verlengd
indien de Europese beoordelingsprocedure ten aanzien van de betrokken werkzame
stof nog niet is afgerond. Artikel 24 van de Bestrijdingsmiddelenwet kent
hiervoor een voorziening, waarvan reeds gebruik wordt gemaakt. Voor circa
70 procent van de thans ter beoordeling voorliggende nieuwe werkzame stoffen
zijn aanvragen voor een voorlopige toelating van middelen op basis van die
stoffen ingediend of in voorbereiding. Binnen de totale werkvoorraad worden
deze aanvragen zo spoedig mogelijk door het CTB afgehandeld.Verder bestaat er op dit moment in enkele gevallen concreet zicht op niet-chemische
alternatieven voor bepaalde toepassingen. Op dit terrein moeten echter nog
de nodige acties in gang worden gezet. In de beleidsnota «Zicht op Gezonde
teelt» zal ik nader ingaan op de noodzaak tot verdere ontwikkeling en
verspreiding van kennis over geïntegreerde gewasbescherming.Het lid van de OSF-fractie vraagt voorts hoe groot de schade is (globaal
in geld uitgedrukt) in andere sectoren (drinkwatervoorziening, veeteelt, visserij)
indien de betreffende bestrijdingsmiddelen voorlopig toegestaan blijven en
wie die schade betaalt.Er zijn mij, behoudens de door de VEWIN genoemde kosten voor monitoring,
analyse en zuivering van drinkwater, geen indicaties bekend van de vermeende
schade in andere sectoren.Het lid van de OSF-fractie vraagt daarnaast hoe groot de te verwachten
schade in geld uitgedrukt (globaal geschat) is bij de betrokken land- en tuinbouwbedrijven
als de wijziging van de Bestrijdingsmiddelenwet geen doorgang vindt. Dienaangaande merk ik op dat niet goed in te schatten is hoe groot de
schade bij de betrokken land- en tuinbouwbedrijven is als de onderhavige wetswijziging
geen doorgang vindt. Diverse factoren zijn daarop van invloed. In de eerste
plaats treedt schade niet per definitie op. Of er schade ontstaat wordt immers
volledig bepaald door het feit of een bepaalde ziekte of plaag op enig moment
heerst of dreigt te gaan heersen. Ten alle tijde moet echter rekening worden
gehouden met de mogelijkheid dat bepaalde problemen niet te verhelpen zijn
als bepaalde middelen niet beschikbaar zijn. Verder zal de omvang van een
eventuele schade zeer specifiek bepaald zijn. Bepalend daarbij zijn met name
de eisen die de markt aan een bepaald product stelt. De eisen die de markt
stelt aan bijvoorbeeld sierteeltproducten zijn totaal verschillend dan de
eisen die gesteld worden aan voedingsmiddelen of grondstoffen. Doordat de
eisen die de markt stelt voortdurend veranderen zal de potentiële schade
daarmee ook bij voortduring kunnen variëren. Al deze factoren maken het
niet mogelijk een onderbouwde schatting van de schade te maken.Het lid van de OSF-fractie vraagt wat de visie van de bewindslieden is
op de mogelijkheid om de financiële schade als gevolg van het verbieden
van de genoemde bestrijdingsmiddelen bij betrokken «middelen-gebruikende»
bedrijven (tijdelijk) te compenseren en of het kabinet bereid is om de niet-gebruikers
van de in de wet genoemde bestrijdingsmiddelen te belonen c.q. te compenseren
voor het productienadeel dat wordt geleden («valse» concurrentie)
wanneer de wetswijziging wel doorgaat.Ik onderschrijf de gedachte dat het onderhavige wetsvoorstel er uitsluitend
op gericht zou zijn de financiële schade te beperken als gevolg van het
verbieden van een aantal gewasbeschermingsmiddelen, niet. De suggestie om
bedrijven tijdelijk te compenseren acht ik daarmee dan ook niet aan de orde.
In dit verband wijs ik erop dat in het wetsvoorstel nadrukkelijk is aangegeven
dat bepaalde gewasbeschermingsmiddelen noodzakelijk zijn bij het instandhouden
van geïntegreerde gewasbeschermingssystemen. Het niet meer beschikbaar
zijn van deze noodzakelijke middelen kan er toe leiden dat wordt overgestapt
op een volledig chemische bestrijding. Daarbij is het denkbaar dat de chemische
methode minder kostbaar is dan het toepassen van geïntegreerde gewasbescherming.
In dat opzicht is van «valse» concurrentie in het geheel geen
sprake en ontbreekt mijns inziens elke basis voor een compensatieregeling,
ongeacht of deze gericht zou zijn op gebruikers of niet-gebruikers van onmisbare
middelen.De Staatssecretaris van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,G. H. Faber 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-27076-47a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl