Bestrijding (langdurige) werkloosheid; Verslag algemeen overleg van 2 april 2003 over de voortgang van het sluitende aanpakbeleid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23972, nr. 59

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-05-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

23972 nr. 59

28-04-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de ministerNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23972Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 972Bestrijding langdurige werkloosheidnr. 59VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 28 april 2003De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1 heeft op 2 april 2003 overleg gevoerd met minister De Geus van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid over:– de voortgang van het sluitende aanpakbeleid
(23 972, nr. 58).Van dit overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Aptroot (VVD) vindt de sluitende aanpak
zeker ook in een tijd van toenemende werkloosheid van groot belang. Het beleid
terzake, inclusief de doelstellingen, wordt dan ook in grote lijnen ondersteund.De kwantitatieve data over het jaar 2002 zouden volgens de minister in
februari 2003 beschikbaar komen voor de Kamer. Zijn deze cijfers inmiddels
bekend? Kan de minister de tendens in de cijfers aangeven?De heer Aptroot merkt op dat voor jongeren een voor 100% sluitende aanpak
is overeengekomen. Zijn er getallen te noemen van de aantallen jongeren die
niet in een traject mee willen of kunnen? Voor volwassenen wordt het streven
van 100% niet gehaald, maar blijft de inzet rond de 85% steken. Wat is hiervan
de oorzaak? Beschikt de minister over verbetermogelijkheden? Welk percentage
is volgens de minister haalbaar, als 100 te hoog gegrepen is? Na het doorlopen
van een traject blijkt dat 50% van de deelnemers duurzaam aan werk is geholpen.
De andere helft heeft geen werk of zit na een half jaar weer zonder werk.
Wat stelt de minister voor aan additionele maatregelen op dit vlak?In de stukken is sprake van een gemeentelijk knelpunt bij moeilijk bereikbare
en moeilijk te reïntegreren deelnemers. Het gaat om formele ontheffingen
en arbeidsgehandicapten. Kan de minister overigens aangeven hoe vaak er gebruik
wordt gemaakt van materiele ontheffingen? Wat kan er gedaan worden als mensen
zich via agressief of anderszins ongewenst gedrag proberen te onttrekken aan
een traject richting werk?De heer Aptroot merkt op dat volgens de minister nog niet goed is gekeken
naar doelmatigheid en effectiviteit. Van de volwassen werklozen gaat 15% in
een traject, waarna na een jaar 7% aan het werk is en 8% in het traject blijft
of werkloos is. Zijn er percentages bekend van de aantallen mensen die tussentijds
uitvallen? Zicht op de kosten van de trajecten in verhouding tot de resultaten
is van belang met het oog op de effectiviteit. Dergelijke cijfers
moeten beschikbaar komen voor de diverse categorieën werklozen, bijvoorbeeld
moeilijk en gemakkelijk bemiddelbaar. Ook moet duidelijk worden hoe de verschillende
gemeenten, uitvoeringsinstellingen en reïntegratiebedrijven bij de verschillende
categorieën scoren.Mevrouw Van Gent (GroenLinks) wijst erop dat
het moeilijke tijden zijn voor mensen die (wederom) op zoek zijn naar een
plek op de arbeidsmarkt. Gezien de economische situatie is het beleid van
de sluitende aanpak dan ook nog belangrijker geworden. De cijfers van de jaren
1999–2001, de jaren van hoogconjunctuur en opbouw van werkgelegenheidsbeleid,
laten een redelijk succesvolle aanpak zien. Volgens de data stroomt 85% van
de werklozen door, waarvan 50% naar een reguliere baan. De huidige laagconjunctuur
en de afbreuk van werkgelegenheidsbeleid doen echter bange vermoedens rijzen
voor de toekomst. Het aantal ingeschreven werklozen bedraagt inmiddels 575 000
en dreigt voor het einde van dit jaar op te lopen tot ongeveer 700 000.
De werkgevers krijgen dan ook meer keuze, wat kan betekenen dat mensen met
de grootste afstand tot de arbeidsmarkt het laatst aan bod komen. Hoe ziet
de minister de oploop van het arbeidsaanbod in relatie tot het beleid van
een sluitende aanpak?De paarse kabinetten hebben er redelijk hard aan getrokken om ook mensen
met een grote afstand tot de arbeidsmarkt te activeren van een uitkering naar
een opleiding of werk. Enkele maanden Balkenende-I laten het volgende zien:
forse bezuinigingen op de specifieke afdrachtskorting (SPAK), afschaffing
van VLW (afdrachtvermindering langdurig werklozen), verlies van tienduizenden
WIW- en ID-banen (Wet inschakeling werkzoekenden en instroom/doorstroom) en
een verslechterende economie en werkgelegenheid. De brieven zijn bekend van
mensen wiens ID-baan op het laatste moment is komen te vervallen door een
vacaturestop. Hoe waardeert de minister deze uiterst wrange situatie? Deze
mensen verrichten toch zeer nuttig werk?Mevrouw Van Gent wijst erop dat de cijfers over het jaar 2002 nog niet
bekend zijn. Wanneer komen die data? Geven die overigens aanleiding tot een
extra inzet? Is de minister het eens met de stelling dat het uitkleden van
het werkgelegenheidsbeleid de sluitende aanpak zal bemoeilijken? Dit vraagt
toch om stimulering van de werkgelegenheid en een wederopbouw van het arbeidsmarktbeleid
als prioriteit nummer een voor het nieuwe kabinet?De fractie van de PvdA heeft samen met die van GroenLinks gestreden voor
behoud en verbetering van de gesubsidieerde arbeid. Kan de politiek rekenen
op de steun van de PvdA-fractie bij de reparatie van de kaalslag van Balkenende-I?
Kan de PvdA-fractie garanderen dat het nieuwe kabinet alles op alles zet,
bijvoorbeeld via gerichte lastenverlichting, om te voorkomen dat de teller
bij de werkloosheid over een jaar op 700 000 staat?De uitvoering van de sluitende aanpak en het werkgelegenheidsbeleid wekt
enige zorg bij mevrouw Van Gent. Gemeenten en UWV's (Uitvoering werknemersverzekeringen)
verantwoordelijk voor die uitvoering. Net als de CWI's (Centrum voor werk
en inkomen) blijken de UWV's overbelast. Men is vooral bezig met het afhandelen
van nieuwe aanvragen voor WW- en WAO-uitkeringen. Volgens de minister was
bovendien in de jaren 2000 en 2001 de caseload van consulenten te hoog. Hoe
garandeert de minister dat deze hogere werkdruk niet ten koste gaat van hun
inspanningen voor een sluitende aanpak? Wat is de reactie van de minister
op het FNV-plan Van werk naar werk, met de verplichting voor werkgevers om
werknemers na ontslag naar ander werk te geleiden? Wat te denken van een plan
Van school naar werk, om jongeren van een opleiding naar werk te sluizen?
Kan de minister aangeven of de herintreders van de afgelopen jaren, voornamelijk
vrouwen, sterker getroffen worden door de economische recessie? Ook hier is
de sluitende aanpak van groot belang. De heer Bruls (CDA) steunt ook in de nieuwe
parlementaire periode het beleid van de sluitende aanpak. Daarbij moet het
overigens niet gaan om een wederopbouw, maar om een ombouw bij het arbeidsmarktbeleid
in het algemeen en de sluitende aanpak in het bijzonder. De verantwoordelijkheden
die nu in Den Haag rusten, moeten meer komen te liggen bij de mensen die er
zicht op hebben.De inzet van Rijk, gemeenten, UWV en CWI moet erop gericht zijn om nieuwe
en langdurig werklozen zo snel mogelijk aan werk of een traject naar werk
te helpen. Bij deze sluitende aanpak hoort dat mensen snel in staat worden
gesteld om in het eigen levensonderhoud te voorzien. Die opgave heeft in deze
economisch barre tijden nog meer aan gewicht gewonnen en vraagt om een wellicht
nog kritischer blik.De heer Bruls merkt op dat de brief van de minister laat zien dat het
beter gaat met de sluitende aanpak. Die werkt echter nog steeds niet goed.
Het doel van de sluitende aanpak was een volledige realisatie voor nieuwe
werklozen ultimo 2002 en voor het zittende bestand ultimo 2003. In de begroting
voor het jaar 2003, in december vastgesteld, worden die doelstellingen onverkort
gehandhaafd. Wat is echter de houdbaarheid van de sluitende aanpak in huidige
vorm bij de sterk oplopende werkloosheid, die overigens zowel structurele
als conjuncturele aspecten kent? De doelstellingen wordt niet gehaald. In
het jaar 2001 was er geen enkele verbetering waar te nemen ten opzichte van
het startjaar, 1999. In het jaar 2003 moet volgens afspraak tenminste twee
derde deel van de gemeenten de sluitende aanpak voor het zittende bestand
realiseren. Dit beeld stemt uiterst ontevreden, zonder dat de tegenvallende
prestaties verklaard kunnen worden door de reorganisatie middels de SUWI-wetgeving
(Structuur uitvoering werk en inkomen). Zijn de cijfers over het jaar 2002
inmiddels bekend? Wat is de minister van zins om het percentage van 85 op
te krikken? De doelstelling van 100% begeleiding naar een traject moet gehaald
worden. Als de doelstellingen aangepast worden, moet duidelijk zijn hoe hard
die nieuwe doelstellingen vervolgens zijn. Welke sancties heeft de minister
overigens in petto voor gemeenten die zich niet aan de afspraken houden? Het
toepassen van sancties brengt duidelijkheid en bevordert het oppakken van
de verantwoordelijkheid. Wat is daarnaast de haalbaarheid van de afspraken
in het jaarplan van de UWV inzake een voor 100% sluitende aanpak in het jaar
2003?Duurzame reïntegratie is een belangrijk streven. Draaideurwerklozen,
mensen die zich na zes maanden werk opnieuw bij een CWI inschrijven, is geen
wenselijk fenomeen. Nu leidt 50% van de gestarte trajecten tot duurzame plaatsing.
In het geval van draaideurwerklozen wordt na zes maanden het gehele traject
opnieuw doorlopen, soms zelfs drie tot vier keer. Heeft de minister zicht
op de omvang van deze praktijk? Leven er ideeën voor een aanpak? Ligt
hier een relatie met de huidige praktijk van aanbesteding bij reïntegratiebedrijven?
Leidt het opereren van sommige reïntegratiebedrijven, met enorme bestanden
werkzoekenden, wel tot maatwerk bij de trajecten?De heer Bruls wijst erop dat in de brief van de minister met het oog op
de klanttevredenheid wordt verwezen naar de komende SUWI-evaluatie van mei
2003. Die evaluatie is van belang, gelet op de vele kritiek op allerlei onderdelen
van de SUWI-operatie. Er bestaan grote zorgen over het functioneren van het
samenspel CWI-gemeenten-UWV-reïntegratiebedrijven. Er is sprake van een
gebrekkige samenwerking vanaf de intake bij het CWI. De centralistische bureaucratieën
van CWI en UWV spelen daarnaast onvoldoende in op de regionale arbeidsmarktverschillen.
Ook de aanbestedingspraktijken bij de reïntegratiebedrijven verdient
nadrukkelijk aandacht bij de aangekondigde evaluatie. Het onderzoek van Regioplan
laat zien dat de uitvoerende instellingen erkennen dat er knelpunten bestaan
in de samenwerking. Naast enkele goede voorbeelden gaat het vooral om cultuurverschillen,
differentiatie en zelfs ruzie op regionaal niveau. Dit is onaanvaardbaar in
een periode waarin sprake moet zijn van alle hens aan dek. Anders
gezegd mogen werkzoekenden niet de dupe worden van een decennium van bureaucratisch
en organisatorisch gekrakeel. Dat dreigt echter nu er geen verbetering lijkt
op te treden ten opzichte van het oude systeem. Drie intakes per werkzoekende,
bij CWI, gemeente of UWV en een reïntegratiebedrijf, is immers te veel
van het goede. Bestaan er verbetervoorstellen op dit vlak? In welke mate kan
het persoonsgebonden reïntegratiebudget hierbij een rol spelen? Hoe wil
de minister omgaan met de op dit vlak niet altijd hoopvol en soms ook rommelig
afgesloten experimenten?De regionale dimensie wordt ondergewaardeerd in het beleid omtrent de
sluitende aanpak. Afspraken met individuele gemeenten hebben immers weinig
effect zonder erkenning dat de arbeidsmarkt tegenwoordig meer regionaal dan
lokaal is georiënteerd. Dit vraagt om het stimuleren van regionale samenwerking.
Hoe staat het met de voortgang van de regionale platforms arbeidsmarktbeleid?
Blijft de minister die platforms stimuleren?De heer Bruls geeft aan dat bij de behandeling van de begroting voor 2003
een motie is aangenomen die wil dat er een indicator wordt toegevoegd aan
de monitor, op de uitstroom van ABW (Algemene bijstandswet) naar reguliere
arbeid. De meest wezenlijke indicator ontbrak tot nu toe simpelweg. Die is
echter van groot belang voor de controle door de Kamer als in een nieuw systeem
de gemeenten meer verantwoordelijkheid wordt toebedeeld.Naast de SUWI-evaluatie komen er kwantitatieve onderzoeken naar de sluitende
aanpak alsook het Nationaal actieplan werkgelegenheid 2003, de financiële
verantwoording 2002, de eindevaluatie sluitende aanpak 1999–2002, een
vacatureoffensief en een aparte aanpak van jongeren. Deze vloed aan documenten,
die zal leiden tot veel overleggen met vaak bijna hetzelfde onderwerp, houdt
het risico in zich dat in de Kamer een gevoel van voortdurende verwarring
gekoppeld aan een gevoel van duurzame urgentie ontstaat. Het is aan het ministerie
om meer structuur in de zaken aan te brengen, zodat er met meer lijn gesproken
kan worden over de sluitende aanpak. Een van de vragen daarbij is hoe de sluitende
aanpak aangepast wordt aan de komende wet over werk en bijstand, met meer
verantwoordelijkheid voor gemeenten en sociale partners en minder verantwoordingseisen
van Den Haag.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) merkt op dat
er in 1999 sprake was van een doelstelling van een 100% sluitende aanpak voor
de nieuwe instroom in het jaar 2002. De cijfers over dat jaar ontbreken nog,
maar gezien de recente informatie aan de Kamer zal die 100% sluitende aanpak
niet gehaald worden. Dat zou uiterst betreurenswaardig zijn. Kan de minister
dit verklaren? Zijn er groepen mensen aan te wijzen die niet passen in het
systeem van de sluitende aanpak? Een dergelijke analyse is nodig omdat de
brief van de minister slechts cijfers zonder samenhang biedt en bovendien
niet precies is en niet gericht op het afleggen van verantwoording inzake
doelmatigheid, doeltreffendheid, kwaliteit, resultaat en niet-gebruik. De
rapportage voldoet dan ook niet aan de criteria van de Algemene Rekenkamer.
Kan de minister toezeggen dat dit voor volgende rapportages niet meer geldt?De sluitende aanpak voor het zittende bestand moet afgerond zijn in het
jaar 2003. De realisatie daarvan stelt echter niet gerust, gezien de sterk
groeiende werkloosheid. Er zullen zich dan ook over enige tijd veel mensen
melden bij de sociale diensten, terwijl er nu reeds wachtlijsten bestaan voor
gesubsidieerd werk voor moeilijk plaatsbare werklozen. Over de sluitende aanpak
bij jongeren vallen reeds geluiden te horen dat die niet gerealiseerd kan
worden. Bij herintreders, ook vanuit de ANW (Algemene nabestaandenwet), heeft
de gemeente eveneens een verantwoordelijkheid voor de sluitende aanpak. Zowel
SVB, UWV als anderen blijken onvoldoende op de hoogte te zijn dat de gemeente
daarvoor verantwoordelijk is. Meer in het algemeen kan worden
gesteld dat er weinig terechtkomt van de doelgroepenaanpak, mede veroorzaakt
door het niet beschikbaar komen van budgetten.Mevrouw Noorman spreekt de minister aan op de toezeggingen die bij de
SUWI zijn gedaan. Het is wellicht nodig om tussen UWV en gemeente een financiële
prikkel in te lassen. Zo krijgt de UWV voldoende belang om mensen pro-actief
te bemiddelen naar de arbeidsmarkt in plaats van af te wachten totdat mensen
doorstromen naar de ABW. Op dit vlak zijn dan ook aanvullende maatregelen
nodig. Zo kan men de UWV verplichten de bijstandsuitkering gedurende een jaar
betalen of men kan de UWV verplichten om bij de overdracht van NAW naar bijstand
bij de gemeente gelden te storten die een reële integratie mogelijk maken.Een duurzame plaatsing komt overeen met een arbeidsplaats van minimaal
12 maanden. Het verschijnsel van draaideurwerklozen maakt duidelijk dat de
minister hierop alsnog in moet zetten. Een duidelijk onderdeel van de sluitende
aanpak is overigens de sociale activering. Op dit vlak vindt verbazingwekkend
genoeg rapportage noch registratie plaats. Afspraken tussen de Kamer en de
minister betekenen echter dat de minister hierover verantwoording af moet
leggen. De rapportage wordt dan ook graag tegemoet gezien.Mevrouw Noorman wijst op de grote en acute problemen met de sluitende
aanpak bij het CWI. Zo blijken er in Oost-Groningen bij drie CWI's 7700 werklozen
ingeschreven te staan voor precies 80 vacatures. Wat betekent dit gebrek aan
vacatures voor de sluitende aanpak vanuit het oogpunt van het CWI, ook voor
gemakkelijk plaatsbare werklozen? Het kabinet moet garant staan voor voldoende
instrumentarium, zodat de uitvoeringsorganisaties hun opdracht waar kunnen
maken. Dergelijke problemen doen zich overigens ook bij de UWV voor. Als er
geen trajecten of gesubsidieerde banen zijn of als er geen personeel of geld
voor handen is, blijft het immers een papieren tijger. De PvdA hecht eraan
dat er in voldoende mate (gemoderniseerde) gesubsidieerde arbeid voorhanden
is.De SUWI-structuur is geen mooi weer-structuur. Het primaire doel van SUWI
is arbeidstoeleiding naar aanleiding van een aanvraag tot een uitkering, oftewel
de basisintake conform het Pact van Nijmegen. In de uitvoering blijkt echter
dat het CWI de volledige bijstandsaanvraag uitvoert, wat in tijden van weinig
economische groei betekent dat er te weinig personeel beschikbaar is voor
een kwalitatief goede uitvraag op de bijstand met een doorlooptijd van acht
dagen. De SUWI heeft een te grote broek aangetrokken. De minister heeft dan
ook gekozen voor een invulling tegen de wens van de Kamer in, die uitging
van een basisuitvraag met mogelijkheid tot uitbreiding.Mevrouw Noorman sluit zich aan bij de vragen over het persoonsgebonden
reïntegratiebudget (PRB) en de financiering van de regionale platforms.
Een PRB zal in geval van afstand tot de arbeidsmarkt een zelfde hoogte moeten
hebben als bij een opdrachtverlening aan reguliere of kleinschalige reïntegratiebedrijven.
Het moet de keuze van de werkzoekende zijn, in goed overleg met UWV, welke
vorm wordt gekozen. Daarnaast moet er een registratie van het aantal duurzame
banen komen. Ook moet duidelijk zijn dat gesubsidieerd werk onmisbaar is om
de uitvoeringsorganisatie in staat te stellen een sluitende aanpak te effectueren.Antwoord van de ministerDe minister heeft zorgen over de stand van
zaken omtrent de sluitende aanpak. Die aanpak is bovendien zeer urgent met
het oog op de oplopende werkloosheid. Het doel van de sluitende aanpak wordt
breed gedeeld. De vraag daarbij is of die aanpak houdbaar is in het licht
van de slechte economische situatie. De sluitende aanpak is staand beleid.
De realisatie daarvan wordt door de minister niet opgegeven. De minister deelt de ontevredenheid over de cijfers over het jaar 2002,
aangezien die nog niet beschikbaar zijn. Deze data moeten opgehaald worden
bij CWI, gemeenten, UWV en CBS –waarvan sommige organisaties midden
in een herstructurering zitten – en worden vervolgens verwerkt door
Regioplan. Het concept-rapport is niet goedgekeurd, omdat de cijfers onbetrouwbaar
blijken. Het cijfer voor de sluitende aanpak voor het jaar 2002 kwam uit op
91%, maar bleek opgebouwd uit data die door het ministerie niet goedgekeurd
konden worden. De uiteindelijke getallen worden geleverd bij de financiële
verantwoording over het jaar 2002 in de maand mei. Zo mogelijk worden de cijfers
eerder verstrekt aan de Kamer. De oorzaak van een en ander ligt overigens
niet in bureaucratische rompslomp, maar in het vergaren van de informatie
uit de verschillende bronnen en bestaande systemen.Een verbeteringsslag bij dit alles kan liggen in het per kwartaal beschikbaar
krijgen van de cijfers. Het gaat bij de sluitende aanpak om een wezenlijk
pakket van beleidsinstrumenten, zeker bij een oplopende werkloosheid. Het
is van belang zicht te hebben op de bestaande trends en of de verschillende
partijen die kunnen beantwoorden. Met die partijen zijn overigens afspraken
gemaakt om prestaties per kwartaal te indiceren. De vraag of de onbetrouwbaarheid
van de cijfers over het jaar 2002 ook iets zegt over het beeld van de jaren
daarvoor zal door de minister op een nader moment onderzocht worden. Vooralsnog
zijn de inspanningen gericht op de gegevens over het jaar 2002. Naar verwachting
zal over dat jaar een 100% sluitende aanpak nog niet zijn gehaald. Een analyse
daarvan ontbreekt vooralsnog, alhoewel vastgesteld kan worden dat bij de gemeenten
sprake is van onderuitputting. In het kader van de Agenda van de toekomst
zijn met de gemeenten harde afspraken gemaakt over prestaties. Dergelijke
afspraken zijn ook gemaakt met UWV en CWI. In een systeem van managementafspraken
over prestatie-indicatoren heeft dat gevolgen voor de budgetten en zelfs voor
de beloning van de raden van bestuur. De minister ziet in dit verband de eerste
kwartaalrapportages van de betreffende instanties met veel interesse tegemoet.De minister stelt vast dat met de sluitende aanpak een zeer verstandig
maar ook zeer ambitieus beleid is neergezet, inclusief goede afspraken met
de verschillende partijen. De economische tegenslag vanaf het jaar 2002 leidt
ertoe dat een percentage van 100 niet gehaald wordt. In de opzet van de sluitende
aanpak is geen aandacht besteed aan een analyse van doelmatigheid en doeltreffendheid.
Het beleid is doeltreffend, omdat het geld weldegelijk besteed wordt aan de
bedoelde trajecten. Op doelmatigheid, bijvoorbeeld de mate van duurzaam werk,
bestaat echter geen zicht. Bij de uitval is sprake van niet-probleemuitval
en probleemuitval. Mensen die 65 jaar worden of mensen die arbeidsongeschikt
raken, moet men onderscheiden van mensen die steeds terugkeren bij het CWI
met de vraag voor een baan.Het beleid van het kabinet Balkenende-I valt nog steeds in goede aarde
bij de minister. Doel is versterking van het arbeidsaanbod en het gericht
omzetten van gesubsidieerde arbeid in regulier werk. De slechte economische
situatie is daarbij van belang. Duidelijk is echter dat ook in economisch
goede tijden de doorstroom vanuit gesubsidieerde arbeid niet op gang is gekomen.
De inzet is dan ook het omzetten van gesubsidieerde arbeid naar regulier werk
en afschaffing op termijn van een aantal loonkostensubsidies. In het licht
van de huidige conjunctuur zal die afschaffing opnieuw worden bekeken. Werkgevers
laten immers horen, bijvoorbeeld in het afgelopen overleg van januari, dat
een dergelijke subsidie van belang is bij het aannemen van mensen met een
afstand tot de arbeidsmarkt. Er zal dan ook waarschijnlijk een loonkostensubsidie
in het beleid opgenomen worden. Wellicht dat in afwijking van het geldende
strategische akkoord besloten kan worden om de afbouw van de SPAK niet door
te zetten. Ook kan eventueel besloten worden om in het nieuwe regeerakkoord
een vorm van loonkostensubsidie op te nemen. Voor het jaar 2003
hoeft de Kamer echter geen voorstellen te verwachten. Meer in het algemeen
is het wachten op het nieuwe regeerakkoord.De minister erkent dat de veelheid aan rapportages en het permanente gevoel
van urgentie tot verwarring kan leiden bij de Kamer. Een uitweg kan liggen
in het zoveel mogelijk bundelen van rapportages en het overleg niet incidenteel
maar structureel te regelen, bijvoorbeeld door periodiek, per kwartaal, over
werkloosheidsbestrijding en werkgelegenheidsbeleid te spreken. Hiervoor zal
overleg met de Kamer worden aangegaan. De analyses moeten op tijd afgerond
zijn, zodat de Kamer die vervolgens grondig kan bediscussiëren met de
regering.In de brief is gesignaleerd dat de hoge caseload een knelpunt was. De
minister heeft zich ervan vergewist dat het niet om financiële problemen
gaat. In het kader van de Agenda van de toekomst zijn prestatieafspraken gemaakt
met de gemeenten. De UWV is gevraagd de taakstelling op het gebied van de
sluitende aanpak in de jaarplannen mee te nemen. De problematiek van de caseload
zal dan ook naar verwachting niet meer doorwerken in het jaar 2003. De analyse
van de cijfers over het jaar 2002 zal laten zien of men op de goede weg is.De minister vindt het FNV-plan Van werk naar werk sympathiek. Het is goed
als werkgevers betrokken worden bij de toekomstkansen van werknemers die het
ontslag krijgen. De overheid als wetgever of als facilitator wordt hierbij
niet aangesproken. Een garantie van werk naar werk zal overigens in de huidige
economische situatie voor werkgevers een drempel kunnen vormen voor het aannemen
van personeel. Als de sociale partnes afspraken kunnen maken op dit vlak,
kunnen zij overigens altijd de overheid aanspreken op dit vlak.Het persoonsgebonden budget kan een grote bijdrage leveren bij reïntegratie
als er iets te kiezen of te beïnvloeden valt voor de werkzoekenden. Het
belangrijkste is niet het sluiten van een contract met een reïntegratiebedrijf.
Het belangrijkste is het uitoefenen van invloed op indicatie en traject. Aan
de landelijke cliëntenraad is daarom een bijdrage gevraagd aan de komende
evaluatie. Daarin wordt specifiek gekeken naar hoe cliënten hun verantwoordelijkheid
en sturing beleven. De bijdrage zal voor 1 mei afgerond worden. De eigen verantwoordelijkheid
van mensen is een groot goed. Dat betekent nog niet dat een PRB het juiste
middel is bij reïntegratietrajecten.De minister beaamt dat de regionale platforms worden gesubsidieerd. In
de zojuist besproken SUWI-evaluatie wordt ook een evaluatie van deze platforms
besproken. Daarna valt het besluit over deze subsidie. Meer in het algemeen
wordt de regionale dimensie van het arbeidsmarktbeleid benadrukt via samenwerking
op regionaal niveau tussen CWI, UWV en de gemeenten. Die samenwerking is in
het SUWI-systeem impliciet gedefinieerd als een kritische succesfactor. Zij
vormt een testcase in de vorm van door het ministerie gefaciliteerde bedrijfsverzamelgebouwen.
Het realiseren van samenwerking en aansluitende gegevensstromen blijkt in
de praktijk overigens een moeilijke geschiedenis. Als die samenwerking niet
slaagt, is SUWI op dit onderdeel voor niets gebleken. Er moet dan ook alles
op alles gezet worden om aanpak en samenwerking op dit punt te realiseren.
De houding van de partijen is vertrouwenwekkend. De praktische mogelijkheden
en het tempo baren echter zorgen. De doelstelling van de regionale dimensie
moet dan ook expliciet worden gemaakt. De verantwoording over de sturing zal
plaatsvinden bij de SUWI-evaluatie.De sluitende aanpak voor jongeren is in enkele gemeenten in gevaar volgens
mevrouw Noorman. Concrete signalen of gegevens hierover ziet de minister graag
in zijn bezit, opdat actief en alert gestuurd kan worden op oplossing van
de problemen. Het eventuele knelpunt van onvoldoende doorverwijzing door de
SVB van ANW'ers naar de gemeenten wordt onderzocht. De minister zal zich hierover
expliciet verstaan met de SVB. De vraag of het instrumentarium van CWI en
UWV op het moment voldoende is, is niet gemakkelijk te beantwoorden. Er kunnen
reïntegratietrajecten gekocht worden, er kunnen en worden
sancties uitgedeeld worden en jongeren kan een WIW-baan aangeboden worden.
Het zicht op de link naar regulier werk ontbreekt echter voor jongeren. De
instrumenten op dit vlak moeten dan ook verbeterd worden.Nadere gedachtewisselingMevrouw Van Gent (GroenLinks) vindt het positief
dat het afschaffen van de loonkostensubsidies met het oog op de huidige conjunctuur
opnieuw wordt bezien. Wellicht dat over de concrete maatregel terzake helderheid
moet worden verschaft middels een motie.De sluitende aanpak baart de nodige zorgen. Volgens de minister zal het
probleem van de hoge caseload in 2003 niet meer opduiken. Het is cruciaal
dat bij organisaties die reeds een herstructurering kennen ook in slechte
tijden en dus bij hoge werkdruk sprake is van soepel functioneren. Het aanleveren
van gegevens per kwartaal is van belang, omdat zo sneller ingespeeld kan worden
middels bijstelling van beleid. De minister vindt het FNV-plan Van werk naar
werk sympathiek, maar ziet blijkbaar geen rol weggelegd voor de overheid.
De overheid heeft bij een dergelijk specifiek plan echter weldegelijk een
rol.De heer Aptroot (VVD) vindt het van belang
dat de cijfers over het jaar 2002 zo snel mogelijk beschikbaar komen. De wens
van de minister om per kwartaal over specifiekere cijfers te beschikken wordt
onderstreept. De verhalen over hoge caseload bij de uitvoeringsorganisaties
mogen waar zijn, maar bijvoorbeeld UWV en CWI laten zien dat daar nog behoorlijk
wat te halen valt aan efficiency op de werkvloer. De overheid moet ervoor
waken direct extra budget uit te trekken.Het plan Van werk naar werk oogt sympathiek. Aangezien bij met name het
midden- en kleinbedrijf het banenverlies groot is, moeten er vraagtekens gezet
worden bij de werking ervan. Meer in het algemeen is verlaging van de werkgeverslasten,
bijvoorbeeld via de SPAK, wellicht een oplossing.De heer Bruls (CDA) is verheugd te horen dat
de minister vasthoudt aan de doelstelling van de sluitende aanpak. De minister
blijkt tevens bereid sancties te hanteren in het geval bijvoorbeeld de gemeenten
de gestelde prestaties niet halen. Overigens moet duidelijk zijn dat gesubsidieerde
arbeid tot principe verheffen absoluut geen oplossing biedt.Mevrouw Noorman-den Uyl (PvdA) waardeert dat
de minister, via verschillende toezeggingen, de sluitende aanpak met volle
kracht wil doorzetten. De cruciale functie van de bedrijfsverzamelgebouwen
voor de verdere uitrol van SUWI wordt onderschreven. Bij de SUWI-evaluatie
van mei moet het duurzaamheidscriterium voor de arbeid herijkt worden op een
jaar. Bij die evaluatie moet eveneens betrokken worden dat bij het CWI niet
is vastgehouden aan de oorspronkelijk afgesproken basisintake. Het persoonsgebonden
reïntegratie-instrument kan en moet een wezenlijk instrument betekenen.
Het oordeel van de cliëntenorganisaties over de evaluatie van het beleid
is dan ook van belang.De minister erkent de neiging van organisaties
met een budget uit Den Haag om de behoefte aan middelen op te blazen. Daarbij
wordt door het Rijk niet met de geldbuidel gerammeld, zeker omdat er reeds
sprake is van een uitgavenprobleem. In de budgetafspraken is voorzien dat
variaties in de volumina, bijvoorbeeld in de kwartaalrapportages, kunnen leiden
tot bijstelling van budgetten. In de afspraken over beloning van raden van
bestuur, een eigentijds managementcontract, is tevens voorzien in een verdiscontering
van het presteren. Bij CWI en vooral UWV is een grote efficiencyslag te maken. Die slag is
door UWV en minister gezet op een taakstelling van 25%, waarvan 10% geherinvesteerd
mag worden in kwaliteitsverbetering van de dienstverlening.De faciliterende rol van de minister bij het FNV-plan Van werk naar werk
moet niet verward worden met een initiërende rol. Faciliteiten kunnen
in dit verband zowel regelgeving als coördinatie betekenen. Bij de werkgevers
is overigens de nodige kritiek te horen. De verplichting om mensen na ontslag
elders aan werk te helpen, kan een drempel zijn om mensen in dienst te nemen.Bij de SUWI-evaluatie zal ook de herijking ter sprake komen. De gebruikte
definities moeten echter met het oog op de hanteerbaarheid en meetbaarheid
niet lichtvaardig gewijzigd worden. Gezien het fenomeen van de zes-maanden-draaideurwerklozen
kan het echter zijn dat het begrip duurzaam verkeerd is gedefinieerd.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,HamerDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,Nava XNoot1Samenstelling: Leden: Noorman-den Uyl (PvdA), Bakker (D66), Rouvoet (ChristenUnie),
De Wit (SP), Van Gent (GroenLinks), Verburg (CDA), Hamer (PvdA), voorzitter,
Bussemaker (PvdA), Vendrik (GroenLinks), Mosterd (CDA), Nicolaï (VVD),
Blok (VVD), Smits (PvdA), Rambocus (CDA), De Ruiter (SP), Ferrier (CDA), ondervoorzitter,
Vietsch (CDA), Bruls (CDA), Varela (LPF), Algra (CDA), Smeets (PvdA), Douma
(PvdA), Stuurman (PvdA), Rutte (VVD), Kraneveldt (LPF), Hirsi Ali (VVD) en
Schultz van Haegen-Maas Geesteranus (VVD).Plv. leden: Depla (PvdA), Dittrich (D66), Van der Vlies (SGP), Kant (SP),
Halsema (GroenLinks), Koopmans (CDA), Verbeet (PvdA), Timmer (PvdA), Tonkens
(GroenLinks), Ross-van Dorp (CDA), Aptroot (VVD), Remkes (VVD), Tichelaar
(PvdA), Wijn (CDA), Lazrak (SP), Van Geel (CDA), Van Ardenne-van der Hoeven
(CDA), Hessels (CDA), Hermans (LPF), Van Oerle-van der Horst (CDA), Van Dijken
(PvdA), Blom (PvdA), Kalsbeek (PvdA), Wilders (VVD), Eerdmans (LPF), De Vries
(VVD) en De Grave (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23972-59.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl