Europese Raad; Notitie over nieuwe Financiële Perspectieven 2007-2013
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21501-20, nr. 239

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-03-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

21501-20 nr. 239

27-02-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamNOTITIEAGENDA 2007DE NIEUWE FINANCIËLE PERSPECTIEVEN 2007–20131. INLEIDINGDe Financiële PerspectievenDe onderhandelingen – een politiek akkoord in 2005?Belangen voor Nederland – balans tussen beleid en
middelen2. DE MEDEDELING VAN DE COMMISSIE2.1 De Financiële Perspectieven 2007–20132.1.1 .De beleidsprioriteiten voor de periode 2007–20132.1.2 De totale uitgaven voor de Unie 2007–2013Meer flexibiliteit voor de CommissieEerste appreciatieUitgavenkadersFlexibiliteit en disciplineNetto-positie2.2 Commissievoorstellen per uitgavencategorie nader bekeken2.2.1 Duurzame groei2.2.1.1. Concurrentiekracht voor groei en werkgelegenheidEerste appreciatie2.2.1.2. Cohesie voor groei en werkgelegenheidEerste appreciatie2.2.1.3. Behoud en onderhoud van de natuur: landbouw,
visserij en milieuEerste appreciatie2.2.2 Europees burgerschapEerste appreciatie2.2.3 De Unie als partner op het wereldtoneelEerste appreciatie2.3. Het Eigen Middelen BesluitEen voorstel voor een eurotax?Oplossen van excessieve betalingsposities dmv een generiek
correctie-mechanismeEerste appreciatie3. SLOT
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21501-20Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 54 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 501-20Europese Raadnr. 2391BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKEN EN VAN DE MINISTERS
VAN FINANCIËN EN VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 februari 2004Graag bieden wij u hierbij, mede namens de overige leden van het kabinet,
de notitie aan inzake de mededeling van de Commissie over de nieuwe Financiële
Perspectieven 2007–2013.De Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,A. NicolaïDe Minister van Financiën,G. ZalmDe Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. BotNOTITIEAGENDA 2007DE NIEUWE FINANCIËLE PERSPECTIEVEN 2007–20131. INLEIDINGOp 10 februari en 23 februari heeft de Commissie haar mededeling1 over de nieuwe Financiële Perspectieven 2007–2013
respectievelijk aan het Europees Parlement en aan de Raad (RAZEB) gepresenteerd.
Hiermee is het startschot gegeven voor de onderhandelingen over het nieuwe,
meerjarige begrotingskader – de Financiële Perspectieven –
voor de Unie.De Financiële PerspectievenDe huidige Financiële Perspectieven lopen tot en met 2006. De Financiële
Perspectieven hebben tot doel voor een langere periode – 7 jaar –
beleidslijnen en financiële middelen vast te leggen. Op deze manier wordt
de Unie – en de Commissie in het bijzonder – in staat gesteld
om meerjarige programma's uit te voeren ter ondersteuning van de vastgestelde
beleidslijnen. De Commissie hoopt en verwacht dat de Europese Raad in 2005
een politiek akkoord bereikt voor het nieuwe meerjarenkader 2007–2013.
Het jaar 2006, en indien mogelijk ook een deel van 2005, zou dan worden gebruikt
om het politieke akkoord van de Europese Raad om te zetten in een interinstitutioneel
akkoord met het Europees Parlement en de Commissie. Daarmee verbinden zij
zich aan de door de regeringsleiders overeengekomen financiële kaders.
Ook zou deze periode moeten worden gebruikt om een groot aantal rechtsbases
voor programma's goed te keuren. Tevens hebben de lidstaten de tijd nodig
om de nationale uitvoeringsprogramma's behorend bij het structuurbeleid op
te stellen en goedgekeurd te krijgen in Brussel. Tenslotte zal in 2006 de
EU-begroting 2007 binnen de nieuwe financiële kaders moeten worden vastgesteld.
Per 1 januari 2007 zou de Unie dan klaar zijn om meteen de overeengekomen
middelen in te zetten.De onderhandelingen – een politiek akkoord in 2005?De onderhandelingen kunnen in twee fasen worden ingedeeld. Allereerst
is er een discussie/luisterfase waarin de verschillende raadsformaties de
mededeling van de Commissie zullen behandelen. Op basis van deze eerste fase
zal de Commissie met een definitief voorstel komen voor de Financiële
Perspectieven en de onderliggende wetgevingsvoorstellen (zoals voor structuurfondsen,
landbouw en extern beleid). De Commissie wil dit pakket eind juni 2004 indienen
bij de Raad en het Europees Parlement. Dan begint de volgende fase: de onderhandelingen
die op hun beurt ook weer kunnen worden onderverdeeld in twee delen. Het eerste
deel, dat onder Nederlandse Voorzitterschap van start zal gaan, bestaat uit
het toewerken naar besluiten in december over gemeenschappelijke uitgangspunten
en politieke oriëntaties. Daaropvolgend, onder het Luxemburgse, en mogelijk
het Britse Voorzitterschap, wordt onderhandeld over een uitgewerkt akkoord
over het totaalpakket.Belangen voor Nederland – balans tussen beleid en
middelenHet is duidelijk dat er voor Nederland, net zoals voor alle andere lidstaten,
veel op het spel staat. Met de Financiële Perspectieven worden voor een
periode van 7 jaar de politiek en economische ambities voor de Unie financieel
ingekaderd, en daarmee ook inhoudelijk gestuurd. De Nederlandse regering wenst
een ambitieuze beleidsagenda voor de Europese Unie te combineren met een strak
en behoedzaam financieel kader. Anders gezegd: de Unie staat voor de uitdaging
om de balans te vinden tussen de ambities van de Unie en een stringent uitgavenkader.
Prioriteitenstelling en «nieuw voor oud» vormen hierbij voor de
regering de leidraad. Deze inzet moet ook het feit dat Nederland
al jaren de grootste relatieve netto-betaler van de Unie is adresseren. Conform
het Hoofdlijnenakkoord zal de Nederlandse regering in de komende onderhandelingen
dan ook inzetten op het reëel constant houden van de (bruto) afdrachten
van ons land aan de Europese Unie.Deze notitie zal ingaan op de belangrijkste elementen van de mededeling
van de Commissie, er een eerste appreciatie van geven en uitgangspunten formuleren
voor de Nederlandse inzet.2. DE MEDEDELING VAN DE COMMISSIESinds het publiceren van de vorige meerjarenvisie van de Commissie –
«Agenda 2000» in 1997 – is er binnen en buiten de Unie veel
veranderd. De Commissie noemt zelf de uitbreiding van de Unie met tien lidstaten
waardoor de interne verhoudingen zijn veranderd, de hervorming van het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid, de invoering van de euro, de formulering van de ambitieuze
doelstellingen van de Lissabon-strategie, de uitbreiding van de samenwerking
op het beleidsterrein van Justitie en Binnenlandse Zaken en externe factoren
als de toename van de terroristische dreiging, instabiliteit in het Midden-Oosten
en het ingrijpen in Irak. Met deze factoren moet de Unie rekening houden bij
het formuleren van haar prioriteiten en het vaststellen van een meerjarig
financieel kader.2.1 De Financiële Perspectieven 2007–20132.1.1 .De beleidsprioriteiten voor de periode 2007–2013Voor de volgende periode stelt de Commissie dat de Unie voor één
overkoepelende uitdaging staat: het realiseren van duurzame economische groei.
Dit is wat de burgers verwachten van de Unie en van de afzonderlijke lidstaten.
De toekomstige Financiële Perspectieven zouden uitdrukking moeten geven
aan dit streven. In het verlengde van deze centrale doelstelling ligt de noodzaak
om verder invulling te geven aan een volwaardig Europees burgerschap en aan
een coherent en assertief optreden van de Unie op het wereldtoneel. Tenslotte
is bij dit financieel kader rekening gehouden met de mogelijke toetreding
van Roemenie en Bulgarije tot de Unie per 1 januari 2007. De Commissie
stelt dat de regeringen van de lidstaten ook de financiële middelen beschikbaar
moeten stellen om deze ambitieuze agenda uit te voeren.2.1.2 De totale uitgaven voor de Unie 2007–2013De Commissie geeft in haar mededeling aan dat vanwege de beperkt beschikbare
financiële middelen keuzes onvermijdelijk zijn. Nu zij de prioriteiten
van de Unie heeft geformuleerd moeten er ook voldoende middelen komen. De
voorstellen zijn scherp «geprijsd» en getoetst op toegevoegde
waarde. Daarnaast stelt de Commissie dat er reeds een groot aantal besluiten
is genomen die een beslag leggen op de financiële ruimte voor de komende
periode. Belangrijkste zijn de in oktober 2002 overeengekomen plafonering
(met beperkte inflatiecorrectie) voor de landbouwuitgaven tot 2013, de toetreding
van 12 landen waarvoor geld uit het structuurbeleid beschikbaar moet komen
en de vele doorlopende interne markt programma's. Gelet op deze ontwikkelingen
is een stringent kader, gemaximeerd op 1%EUBNI, niet realistisch aldus de
Commissie.Voor de periode 2007–2013 wil de Commissie een bedrag van 133,5
miljard aan vastleggingskredieten in 2007 oplopend tot 158, 5 miljard (1,27%EUBNI) in 2013 uitgeven. Dit komt neer op een reële stijging
van 31% ten opzichte van 2006 (120,7 miljard volgens de Commissie).Meer flexibiliteit voor de CommissieDaarnaast wil de Commissie in de komende periode meer flexibiliteit om
de Financiële kaders tussentijds aan te passen dan nu het geval. Zo wil
de Commissie de mogelijkheid om elk jaar in een overleg tussen Europees Parlement,
Raad en Commissie (zgn. Triloog) over te gaan tot een «assessment of
needs». Het is niet helemaal duidelijk wat dit moet betekenen, maar
hiermee lijkt de deur te worden geopend voor een jaarlijkse discussie over
de financiële maxima. Voorts denkt de Commissie aan de introductie van
een reallocatie-mechanisme dat het mogelijk moet maken om tussen de verschillende
categorieën van uitgaven te schuiven opdat een meevaller kan worden ingezet
om een tegenvaller in een andere uitgavencategorie op te vangen. Tenslotte
wil de Commissie voor het brede palet aan structuurbeleid een reservefonds
oprichten. Dit fonds zou eventueel ook kunnen worden aangevuld met maximaal
1 miljard per jaar uit onderuitputting bij het structuurbeleid.Eerste appreciatieUitgavenkadersDe Nederlandse regering acht het zeer wel mogelijk de prioriteiten van
de Unie te financieren binnen een strak – reëel constant –
uitgavenkader. Indien de Unie nieuwe prioriteiten vaststelt als duurzame economische
groei, Europees burgerschap en een versterkt extern optreden dan dient daar
tegenover een herschikking van de middelen te staan. Op deze manier kan de
Commissie de financiële ruimte vinden. De Commissie heeft daarentegen
de uitgaven in 2006 voor een Unie van 25 landen als gegeven beschouwd en heeft
daarbovenop de middelen voor de nieuwe prioriteiten willen plaatsen. Tevens
wil zij de uitgaven voor het structuurbeleid en in mindere mate het landbouwbeleid,
verhogen. Dit voorstel laat precies zien waar het volgens de regering aan
schort. Het «oude» beleid, ook al worden de Lissabon en Göteborgdoelstellingen
hieraan gekoppeld, beslaat het merendeel van de middelen waardoor intensiveringen
voor de (deels) nieuwe prioriteiten alleen additioneel kunnen worden gefinancierd.
Kortom er worden nauwelijks keuzes gemaakt.De regering is verbaasd dat de Commissie deze insteek heeft gekozen aangezien
de Commissie maar al te goed weet hoe de begrotingssituatie in veel lidstaten
is. Het valt moeilijk te rijmen dat aan de ene kant lidstaten pijnlijke maatregelen
moeten nemen om de overheidsfinanciën op orde te krijgen en aan de andere
kant, hen gevraagd wordt om een aanzienlijke additionele financiële inspanning
ten behoeve van de EU-begroting te leveren. Het is dan ook opmerkelijk dat
de Commissie lidstaten aanmaant om de overheidsfinanciën op orde te krijgen
teneinde groei te bevorderen en in deze mededeling stelt dat additionele investeringen –
met een groter beslag op dezelfde overheidsfinanciën – op Europees
niveau eveneens nodig zijn om groei te bevorderen.De regering meent dat bij het vaststellen van nieuwe uitgavenkaders ook
goed gekeken moet worden naar de werkelijke begrotingsrealisatie bij de lopende
uitgavenkaders. Hierbij valt op dat sinds 2000, het begin van de huidige periode
van de Financiële Perspectieven, sprake is geweest van aanzienlijke onderuitputting.
Met name het structuurbeleid voor de EU-15 en de pre-accessie instrumenten
kenden een structureel lager uitgavenritme dan voorzien in de EU-begroting.
Op totaalniveau waren de uitgaven uitgedrukt in een percentage van het EUBNI
in 2000, 0.98%, in 2001, 0.90%, in 2002, 0,93%EUBNI en tot en met 2006 zijn
de prognoses vergelijkbaar met 2002. Op grond van deze gegevens alsmede het
feit dat er besparingen optreden door het wegvallen van de pre-accessie
uitgaven en de nagenoeg nominaal vastgestelde landbouwuitgaven, is er voor
de volgende periode voldoende ruimte voor financiering van de prioriteiten
van de Unie binnen het door Nederland gewenst, reëel constante uitgavenkader.Tenslotte is de regering van mening dat het structuurbeleid – meer
dan hetgeen de Commissie voorstelt – hervormd moet en kan worden en
dat, waneer de juiste hervormingen (en vereenvoudigingen) worden doorgevoerd,
de hoogte van de middelen fors neerwaarts kan worden bijgesteld. Hierdoor
zou eveneens ruimte ontstaan voor de nieuwe prioriteiten van de Unie.Flexibiliteit en disciplineDe regering wijst de voorstellen voor meer flexibiliteit af. De Financiële
Perspectieven dienen als meerjarige kaders waarbinnen het Europees Parlement
en de Raad in de jaarlijkse begrotingsprocedure de middelen moeten toebedelen
aan prioritair geacht beleid. Deze kaders fungeren niet als uitgavendoelstellingen
maar als maxima voor de EU-uitgaven. Om het hoofd te kunnen bieden aan onvoorziene
ontwikkelingen is het derhalve van belang dat voldoende marges onder financiële
kaders worden gehouden. Indien men de lijn van de Commissie zou volgen en
zou kunnen schuiven tussen majeure beleidsterreinen en bij onderuitputting
de middelen opnieuw voor ander beleid zou kunnen inzetten dan verdwijnt elke
noodzaak tot begrotings- en uitvoeringsdiscipline. De voorgestelde, jaarlijkse
triloog tussen EP, Raad en Commissie zal dan alleen maar leiden tot aanzienlijke
druk om de Financiële Perspectieven opwaarts bij te stellen. De regering
acht de huidige voorzieningen – noodhulpreserve en flexibiliteitsinstrument –
gekoppeld aan de mogelijkheid om te herschikken binnen categorieën voldoende.Netto-positieVergeleken met de Nederlandse inzet, een reëel constant uitgavenkader
(met 2006 als referentiejaar), betekenen de Commissieplannen een grote stijging
van de Nederlandse afdrachten. Zonder aanpassingen in het Eigen Middelenbesluit
(zie onder 2.3) zou Nederland geconfronteerd kunnen worden met extra bruto
afdrachten van ruim 1,5 miljard euro (prijzen 2004) in 2013 ten opzichte van
2006. De totale bruto afdrachten aan de Unie bedragen dan ruim 7,5 miljard
euro (prijzen 2004). Hierbij zal de bruto afdracht van Nederland in 2007 al
direct met 400 miljoen euro ten opzichte van 2006 kunnen stijgen.Volgens eerste berekeningen zou de Nederlandse netto-positie met de Commissieplannen
en bij een ongewijzigd Eigen Middelenbesluit zich stabiliseren op ruim – 0,80%
BNI (ter vergelijking: de Nederlandse netto-positie in 2002 was – 0,66%BNI,
ofwel – 2,9 miljard prijzen 2002).Nederlandse inzet• Conform het Hoofdlijnenakkoord wil Nederland de afdrachten aan
de Unie reëel constant houden ten opzichte van 2006.• Om deze doelstelling te bereiken wil Nederland een reëel constant
uitgavenkader vanaf 2007 (met als referentiejaar 2006).• Om de nieuwe prioriteiten van de Unie – duurzame economische
groei en interne en externe veiligheid – te financieren is ex ante beleidshervorming
nodig via herverdeling binnen een reëel constant uitgavenkader; nieuw
voor oud is het leidende principe.• Binnen de dan overeengekomen Financiële Perspectieven is Nederland
tegenstander van meer flexibiliteit. Nederland is van mening dat er harde
schotten tussen de uitgavencategorieën moeten blijven. Onderuitputting
mag niet voor andere beleidsdoeleinden ingezet worden. Nederland is tegenstander
van een jaarlijkse triloog over tussentijdse aanpassing van de Financiële
Perspectieven.• Binnen de gestelde kaders van het Hoofdlijnenakkoord wenst Nederland
een verbetering van zijn relatieve netto-positie ten opzichte van netto-posities
van landen met een vergelijkbare welvaart. Met dat doel is Nederland voorstander
van de introductie van een Generiek Correctiemechanisme.2.2 Commissievoorstellen per uitgavencategorie nader bekeken2.2.1 Duurzame groeiDe Commissie stelt dat de welvaart van de individuele Europese burger
kan worden verhoogd op een duurzame manier door:a) de Unie te veranderen in een dynamische kenniseconomie gericht op groei;b) een grotere samenhang (cohesie) na te streven in een uitgebreide Unie;c) het verhogen van de concurrentiekracht van de Europese landbouwsector,
het versterken van de plattelandsontwikkeling, het nastreven van een duurzame
exploitatie van de visbestanden en tenslotte het versterken van het milieu.2.2.1.1. Concurrentiekracht voor groei en werkgelegenheidBevorderen van duurzame economische groei door middel van ondersteuning
van nationale inspanningen om de Lissabon-afspraken uit te voeren is het centrale
uitgangspunt bij de uitgaven van de deze nieuwe categorie van de Financiële
Perspectieven. Ten opzichte van de huidige indeling kan grosso modo gesteld
worden dat de Commissie de uitgaven voor het interne beleid (thans Categorie
3) heeft opgenomen en aanzienlijk verhoogd. Voor de komende periode stelt
de Commissie voor om de nadruk te leggen op de bevordering van concurrentiekracht
van ondernemingen; het vergroten van de Europese inspanning op het gebied
van onderzoek en technologische vernieuwing; een additionele inspanning op
het terrein van de Trans Europese Netwerken, een aanzienlijke inspanning op
het gebied van onderwijs en training en tenslotte aandacht voor het realiseren
van de sociale beleidsagenda.Voor deze categorie van uitgaven voorziet de Commissie een stijging in
2013 van bijna 200% ten opzichte van 2006.Eerste appreciatieDe regering onderschrijft de noodzaak om in de komende jaren alle zeilen
bij te zetten om de Lissabon-agenda van structurele economische hervormingen
uit te voeren. Hierbij moet benadrukt worden dat de regering van mening is
dat Lissabon in essentie over structurele hervorming gaat waarbij de primaire
verantwoordelijkheid voor de uitvoering en de eventuele financiering bij de
lidstaten zelf ligt. Wel acht de regering het gerechtvaardigd dat in de komende
periode van de nieuwe Financiële Perspectieven dit streven naar duurzame
economische groei centraal staat. Hierbij kan gedacht worden aan programma's
die ondersteunend aan structurele hervormingen zijn. Het gaat dan om initiatieven
om de voorwaarden voor groei te maximaliseren. Investeringen in onderzoek,
het verbeteren van de onderlinge bereikbaarheid via harde en zachte infrastructuur
en tenslotte het investeren in kennisuitwisseling en human capital kunnen
hier onderdeel van zijn. Centrale vraag hierbij is op welk niveau de investering
het maximale rendement oplevert en in hoeverre er sprake dient te zijn van
Europees – communautair beleid – dan wel nationaal beleid. Het
gaat erom dat beleidsdoelstellingen en instrumenten beter op elkaar gaan aansluiten,
waarbij de beleidscoördinatie op Unie-niveau belangrijke
beleidsontwikkelingen in de lidstaten op gang kan brengen.Inzet Nederland• Ruimte creëren door besparingen elders om additionele middelen
in te zetten voor versterken van de concurrentiekracht• Inzet op programma's die ondersteunend en complementair zijn aan
de Lissabon-strategie behoort tot de nieuwe prioriteiten voor de Unie in de
periode 2007–2013• Het subsidiariteitsbeginsel en de eventuele toegevoegde waarde
van Europese uitgaven zullen als leidraad worden gebruikt voor de vaststelling
van de Nederlandse inzet.• De voorgestelde verdrievoudiging van de uitgaven staat in geen
enkele verhouding tot de hierboven geschetste uitgangspunten.2.2.1.2. Cohesie voor groei en werkgelegenheidDeze nieuwe categorie van uitgaven komt grosso modo overeen met het «oude»
structuurbeleid van de Unie. Om het centrale thema van duurzame economische
groei te onderstrepen en het feit dat het structuurbeleid hervormd moet worden
om aan deze doelstelling een bijdrage te leveren is gekozen voor een nieuwe
titel: cohesie voor groei en werkgelegenheid. Onder deze nieuwe categorie
zullen uitgaven worden ondergebracht voor regiosteun in de armste lidstaten
alsmede overgangssteun voor regio's die vanwege de uitbreiding niet meer voldoen
aan het welvaartscriterium. Daarnaast worden er voor alle andere regio's in
de EU middelen vrijgemaakt voor de bevordering van concurrentiekracht en werkgelegenheid
op regionaal niveau. Tenslotte moeten er middelen komen voor grensoverschrijdende
en transnationale samenwerking (zoals INTERREG). Specifieke ideeën voor
het nieuwe structuuren cohesiebeleid zijn door de Commissie zijn een apart
rapport op 18 februari gepresenteerd.Voor deze categorie van uitgaven voorziet de Commissie een stijging van
31% ten opzichte van 2006.Eerste appreciatieDe regering is van mening dat de voorstellen van de Commissie een gemiste
kans zijn om de effectiviteit en efficiëntie van het structuurbeleid
te vergroten. De regering is van mening dat het structuurbeleid hervormd moet
worden. Na de uitbreiding van de Unie met 10 en later twee veelal arme lidstaten
zouden de structuurmiddelen vooral daar ingezet moeten worden. De rijke lidstaten
in de Unie kunnen zeer wel, binnen een Europees kader, voor zichzelf zorgen.
Daarnaast lijkt het zinvol de regio als Europees oriëntatiepunt voor
het structuurbeleid en als verdelingsmechanisme aan een nader onderzoek te
onderwerpen. De Unie kent nu dusdanig grote welvaartsverschillen dat het onderscheid
op nationaal niveau veel zinvoller is. Daarnaast kan het sturen op Lissabon-doelstellingen,
dwz het optimaliseren van duurzame groei, op gespannen voet komen te staan
met de regionale focus die de Commissie voorstelt. De keuze is tussen een
focus op groeibeleid of op de overdracht van middelen op grond van solidariteit
met arme regio's of landen. De Commissie gaat deze keuze uit de weg en ontwikkelt
een nieuwe vorm van oud beleid. Concentratie van middelen in de armste lidstaten
zoals de regering bepleit zou geld vrijmaken voor nieuwe prioriteiten van
de Unie. Tot slot moet worden gesteld dat de Commissie een nuttig aanzet geeft
tot vereenvoudiging van het structuurbeleid waardoor de administratieve problemen
bij de uitvoering zouden moeten verminderen.De regering constateert dat de Commissie:a) de totale enveloppe aanzienlijk wil laten stijgen ten opzichte van
2006;b) in tegenstelling tot de huidige periode waarin de geplande uitgaven
jaarlijks afnemen, de gepland uitgaven in de volgende periode jaarlijks laat
toenemen ondanks dat veel regio's zullen uitfaseren;c) de regionale focus van het structuurbeleid voortzet;d) substantiële bedragen beschikbaar stelt voor de uitfasering van
regio's die vanwege de uitbreiding niet langer in aanmerking komen voor steun
(het «statistisch effect») en voor uitfasering overige regio's
i.v.m. gerealiseerde economische convergentie;e) ook in rijke lidstaten onder de noemer «Lissabon» het huidig
beleid wil voortzetten (doelstelling 2 en 3);f) grensoverschrijdende en transnationale programma's met een kleine stijging
wil voortzetten.g) de huidige n+2 «sunset clause» deels wil aanpassen door
maximaal 1 miljard van de jaarlijkse onderuitputting te benutten voor eigen
beleidsintensiveringen.Veel van bovenstaande beleidslijnen zijn nader uitgewerkt in het zgn «Derde
Cohesierapport» van de Commissie dat op 18 februari is verschenen.
De regering zal over dit rapport een aparte notitie opstellen waarin een volledige
reactie op de inhoud van de Commissievoorstellen wordt gegeven. Deze zal ook
ten spoedigste aan het Parlement worden gezonden. Onderhavige inzet is dan
ook op «hoofdlijnen».Inzet Nederland• Een aanzienlijk lager uitgavenplafond voor structuurbeleid.• Focus op de armste lidstaten van de Unie.• Regionaal beleid dient zoveel mogelijk omgezet te worden in beleid
gericht op lidstaten – de «cohesie benadering».• Grensoverschrijdende (zoals INTERREG) en transnationale samenwerking
met een werkelijk Europees toegevoegde waarde moet worden voortgezet.2.2.1.3. Behoud en onderhoud van de natuur: landbouw,
visserij en milieuDe Commissie geeft voor deze categorie van uitgaven te kennen dat vanwege
het akkoord van de Europese Raad van Brussel (oktober 2002), alwaar de uitgaven
voor marktmaatregelen en rechtstreekse betalingen in de landbouw (thans cat.
1a) tot 2013 nominaal werden geplafonneerd met 1% prijscorrectie per jaar,
er geen ruimte is voor uitgavenstijging. Als gevolg van deze afspraak dalen
de uitgaven voor marktmaatregelen en rechtstreekse betalingen licht. Voorts
wordt verwezen naar de overeengekomen hervormingen van het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid (juni 2003) en het Gemeenschappelijk Visserijbeleid (december
2002). De nieuwe begrotingscategorie landbouw, visserij en milieu wordt uitgebreid
met middelen uit de structuurfondsen voor het platteland en visserij en met
middelen voor natuur- en milieu die nu onder de huidige categorie 3, intern
beleid, van de Financiële Perspectieven vallen.Resultaat is dat de uitgaven in deze nieuwe, samengevoegde categorie met
ruim 3% zullen stijgen ten opzichte van 2006.Eerste appreciatieDe regering onderschrijft de noodzaak om de overeengekomen hervormingen
van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid en het Gemeenschappelijk Visserijbeleid
in de komende periode uit te voeren. De jaarlijkse uitgavenplafonds voor markmaatregelen
en rechtstreekse betalingen tot en met 2013 gelden hierbij als maxima. Dit
betekent dat de eventuele infasering van Roemenie en Bulgarije voor wat betreft
de marktmaatregelen en rechtstreekse betalingen in het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid
alsmede eventueel verdere afspraken voor hervorming onder dit
plafond moeten worden gebracht. De overeengekomen versterking van het Plattelandsbeleid
middels modulatie (overheveling) van middelen uit de voormalige categorie
1a – markmaatregelen en rechtstreekse betalingen – dient te worden
uitgevoerd. De regering onderschrijft de grote nadruk die in de mededeling
op het plattelandsbeleid wordt gelegd. Op grond van het subsidiariteitsbeginsel
zou volgens de regering op den duur het plattelandsbeleid zoveel mogelijk
op nationaal en regionaal niveau moeten worden bekostigd. De regering is daarbij
van mening dat er op den duur meer ruimte dient te komen voor nationale modaliteiten
voor plattelandsbeleid. Wel is het van belang daarbij twee zaken in het oog
te houden. Het eerste is dat er een betrouwbaar langetermijnperspectief is
voor het landschaps- en natuurbeleid, ook wanneer dit enkel op nationaal niveau
gestalte krijgt. Het tweede hangt hier nauw mee samen en dat is de notie dat
de zogeheten tweede pijler van het GLB een belangrijke functie moet vervullen
in de hervorming van het landbouwbeleid van prijssteun en inkomenssteun naar
een marktgericht beleid, waarbij een bepaalde mate van steun voor prestaties
op de verschillende gebieden van duurzame ontwikkeling mogelijk is.Binnen een algeheel reëel constant uitgavenkader voor de totale uitgaven,
betekent het GLB-plafond van Brussel dat er jaarlijkse financiële ruimte
vrij komt voor nieuwe prioriteiten van de Unie.Inzet Nederland• De jaarlijkse plafonds voor marktmaatregelen en rechtstreekse betalingen
zoals overeengekomen tijdens de Europese Raad van Brussel gelden als maxima.• Infasering Roemenie en Bulgarije dient onder deze plafonds te geschieden.• Kosten van eventuele verdere hervormingen van het GLB dienen eveneens
onder deze plafonds te worden gebracht.• Plattelandsbeleid kan worden versterkt binnen de overeengekomen
modulatie.• Er moeten duidelijke schotten worden aangebracht tussen de uitgaven
voor het markt- en prijsbeleid enerzijds en die voor het plattelandsbeleid,
visserijbeleid en natuur en milieubeleid anderzijds.• Financiële ruimte die onstaat binnen een reëel constant
uitgavenkader kan worden ingezet ten behoeve van de nieuwe prioriteiten van
de Unie.2.2.2 Europees burgerschapDe Unie is een waardengemeenschap; de burgers verwachten van de Unie dat
zij een substantiële bijdrage levert aan de aanpak van grensoverschrijdende
vraagstukken zoals asiel en migratie, op het terrein van de interne veiligheid
in de strijd tegen grensoverschrijdende misdaad en op het terrein van de interne
markt voor de kwaliteit en veiligheid van producten en diensten. De Commissie
wil met deze constatering aangeven dat de Unie activiteiten moet ondernemen
die een directe bijdrage leveren aan de kwaliteit van leven van de burger.
Voor de komende periode stelt de Commissie dat het doel moet zijn een ruimte
van vrijheid, veiligheid en rechtvaardigheid, toegang tot hoogwaardige goederen
en diensten en de jeugd meer betrekken bij de Unie. Als concrete resultaten
op het terrein van Justitie en Binnenlandse Zaken ziet de Commissie de oprichting
van een Europees grensbewakingcorps in 2010, de uitvoering van een gemeenschappelijk
asielbeleid inclusief een fonds voor het delen van de financiële lasten
en tot slot een gemeenschappelijk beleid voor migratie. Op het gebied van
de interne veiligheid stelt de Commissie de doelstelling dat 10% van het leidinggevende
politieambtenaren getraind moet zijn door het Europese Politie College en
dat er per 2013 sprake moet zijn van een 75% toename van informatie-uitwisseling
tussen Europol en de nationale autoriteiten.Voor deze categorie van uitgaven voorziet de Commissie een stijging van
162% ten opzichte van 2006.Eerste appreciatieDe regering onderschrijft de noodzaak om Europese afspraken te maken die
de kwaliteit van het leven en de veiligheid van de burgers alsmede vergroot.
De Unie zal mede als gevolg van de uitbreiding een grotere culturele en sociale
diversiteit krijgen. Samenwerking op gebieden van onderwijs en cultuur biedt
goede mogelijkheden om te werken aan de ontwikkeling van een Europese waardengemeenschap.
Met name daar waar er sprake is van grensoverschrijdende vraagstukken of verdere
verbetering van de werking van de Europese interne markt is communautair beleid
wenselijk. De inzet van financiële middelen op Unie niveau dient gelijke
tred te houden met de mate van communautarisering van het beleid. Maatregelen
op het terrein van het functioneren van de interne markt zijn veelal gebaseerd
op Europese regelgeving evenals op een aantal JBZ-terreinen, terwijl beleid
op het gebied van bijvoorbeeld grensbewaking hoofdzakelijk een nationale competentie
is. In het eerste geval is de inzet van financiële middelen uit de EU-begroting
gerechtvaardigd en in het laatste geval worden gemeenschappelijke afspraken
uitgevoerd op nationaal niveau waardoor het gros van de uitgaven op de nationale
begrotingen zou moeten rusten. Met name ten aanzien van Europees grensbewakingcorps
kan de vraag gesteld worden of dit op het Europese niveau thuishoort of dat
er gestreefd moet worden naar een betere en nauwere samenwerking van douane,
wetshandhavingsen veiligheidsdiensten van de verschillende lidstaten. De regering
is van mening dat dit laatste het geval is.Inzet Nederland• Binnen een reëel constant uitgavenkader wil de regering maximaal
gebruik maken van ruimte die ontstaat door besparingen elders teneinde een
toename van middelen mogelijk te maken voor uitgaven voor de ruimte van vrijheid,
veiligheid en rechtvaardigheid alsmede de kwaliteit en veiligheid van producten
en diensten van de interne markt.• Het subsidiariteitsbeginsel alsmede de toegevoegde waarde van Europese
uitgaven zal als leidraad worden gebruikt voor de vaststelling van de Nederlandse
inzet.2.2.3 De Unie als partner op het wereldtoneelDuurzame economische groei en veiligheid kennen ook een externe kant.
De Unie heeft een groot aantal instrumenten in handen – handelspolitiek,
hulp, multilaterale en bilaterale samenwerkingsovereenkomsten en het Gemeenschappelijk
Buitenlands en Veiligheidsbeleid – om bij te dragen aan haar interne
behoefte van duurzame economische groei en veiligheid. De Commissie meent
dat de Unie substantieel moet inzetten op het «nabuurschapbeleid»
voor landen die direct grenzen aan de uitgebreide Unie. Daarnaast zou de Unie
moeten investeren in duurzame ontwikkeling in de vele landen en regio's waarmee
zij samenwerkingsverbanden heeft. Op deze manier kan ook een bijdrage worden
geleverd aan de Millennium Development Goals en de aanvullende doelstellingen
zoals vastgesteld in Johannesburg in 2002. Tot slot geeft de Commissie aan
dat de integratie van het Europees Ontwikkelingsfonds in de begroting zo'n
4 miljard op jaarbasis extra nodig maakt. Hierdoor zouden de totale uitgaven
(vastleggingskredieten) in 2013 op 1,27%EUBNI komen.Voor deze categorie van uitgaven voorziet de Commissie een stijging van
40% ten opzichte van 2006.Eerste appreciatieDe regering vindt dat de Unie in toenemende mate de buitenlands-politieke
verantwoordelijkheid moet kunnen dragen die hoort bij haar mondiale economische
status. Zij moet een overeenkomstige bijdrage leveren aan internationale stabiliteit
en haar interne waarden kunnen veiligstellen en uitdragen. Dit vereist een
op maat toegesneden beleid dat recht doet aan verschillende typen uitdagingen
waarvoor de Unie zich gesteld ziet. Horizontale thema's als externe migratie
en bestrijding van armoede, milieuvervuiling en internationaal terrorisme
moeten op een evenwichtige wijze geïncorporeerd worden in het beleid
ten opzichte van specifieke landen en regio's en in multilateraal verband.
Bijzondere aandacht zal daarbij uit moeten blijven gaan naar de (nieuwe) buurlanden
van de uitgebreide Unie.Centraal staat de keuze uit en de mix van het beleidsinstrumentarium:
dialoog, handels- en investeringsbevordering, hulp waaronder institutionele
versterking. Het beste antwoord is niet altijd meer geld maar een effectievere
en coherentere inzet van het instrumentarium van de Unie, vooral van de hulpprogramma's.
Gemiddelde looptijd van 10 jaar alvorens een EU-hulpproject tot afronding
komt en onderuitputting van budgetten vormen een reden voor de verhoging van
de effectiviteit en coherentie van de Commissie inspanningen. Tot die tijd
is er geen aanleiding voor een intensivering van de hulp. Toch heeft de Commissie
gekozen voor een toename van de uitgaven op dit terrein. De besparingen die
optreden vanwege het wegvallen van een aparte uitgavencategorie voor pre-accessiesteun
(Categorie 7 van de huidige Financiële Perspectieven, 3 miljard op jaarbasis
in de periode 2000–2006) worden nu ingezet voor onder andere een nieuw
instrument voor de nieuwe buren van de Unie en intensivering van alle regionale
programma's (zoals MEDA, ALA, TACIS). De regering zal zich bij het beoordelen
van het voorstel van de Commissie steeds de vraag stellen wat de ideale mix
is van beleidsinstrumenten en wat dit betekent in termen van financiële
hulp. Zo is het logisch dat de regio Azië (Afrika valt grossomodo onder
het separate EOF) met veel relatief arme landen een hogere hulpintensiteit
kent dan de regio rond de Middellandse Zee alwaar handel en investeringen
belangrijker zijn. Tot slot staat de Nederlandse regering in beginsel positief
tegenover het voorstel van de Commissie om het Europees Ontwikkelingsfonds
onder te brengen in de EU-begroting. Hiermee zijn beleidsmatige voordelen
te halen en zal de betrokkenheid van het Europees Parlement bij dit fonds
aanzienlijk worden uitgebreid.Inzet Nederland• Binnen reëel constante uitgavenkaders is Nederland voorstander
van een versterking van het extern beleid• Verhoging van middelen voor bestaande regionale programma's acht
Nederland minder voor de hand liggend. De enorme achterstand in uitvoering
ic onderuitputting geeft hier geen aanleiding toe.• Daarnaast geldt dat de externe relaties niet alleen ingevuld zouden
moeten worden met hulpgelden , maar ook door een afgewogen mix van alle instrumenten
van het externe beleid.• Opname van het EOF in de EU-begroting heeft beleidsmatige en financiële
voordelen.2.3. Het Eigen Middelen BesluitHet Eigen Middelen Besluit is een verdrag tussen lidstaten waarin de maximale
hoogte van de (betalingsmiddelen) middelen die de lidstaten gezamenlijk aan
de Unie zullen bijdragen – 1,24%EUBNI – en de samenstelling van
deze bijdragen is vastgelegd. Op dit moment bestaan deze bijdragen uit landbouw-
en douaneheffingen, BTW-afdrachten en bijdragen op basis van het nationale
BNI aandeel in de totale welvaart van de Unie. Tenslotte is in dit besluit
ook de zgn VK-compensatie opgenomen en de korting daarop van
75% voor Duitsland, Zweden, Oostenrijk en Nederland. Het is goed op te merken
dat het Eigen Middelenbesluit niet noodzakelijkerwijs aangepast dient te worden
in de komende onderhandelingen. Dit besluit kent immers geen einddatum.Een voorstel voor een eurotax?In de mededeling noemt de Commissie een aantal vaak gehoorde bezwaren
tegen het huidige systeem van Eigen Middelen. Er is onvoldoende transparantie,
er is een beperkte financiële autonomie voor de EU-instellingen en het
is zeer complex. Een gedeeltelijke oplossing voor met name het gebrek aan
financiële autonomie zou kunnen liggen in het introduceren van een «eurotax».
Deze belasting zou dan een groot deel van de rechtstreekse bijdragen van de
lidstaten – middels het BNI-middel – vervangen door een bijdrage
gebaseerd op een nationaal geïnde belasting. De Commissie denkt hierbij
aan een geharmoniseerde BTW, aan een energiebelasting of aan de vennootschapsbelasting.
Uiteraard is voor elke «eurotax» de voorwaarde dat er sprake is
van een geharmoniseerde belastingsgrondslag en een constante en voldoende
opbrengst. Aangezien het verre van zeker is of er voldoende steun bij de lidstaten
te vinden is voor een verdergaande harmonisatie van de belastingen stelt de
Commissie dit vraagstuk op de langere termijn te willen bezien.Oplossen van excessieve betalingsposities dmv een generiek
correctie-mechanismeDe Commissie vindt dat er een systeem moet komen dat garandeert dat lidstaten
die een vergelijkbaar vermogen hebben om bij te dragen aan de Unie ook een
vergelijkbare netto-positie hebben. De huidige situatie met één
land dat een compensatie kent en 4 landen die daar een 75% korting op hebben,
leidt niet tot voldoende correctie van excessieve betalingsposities en evenmin
tot een eerlijke verdeling van de netto-bijdragen aan de Unie op basis de
relatieve welvaart van lidstaten. Het feit dat rijke landen meer zullen bijdragen
dan dat ze zullen ontvangen is een uiting van de solidariteit tussen lidstaten
in de Unie. De Commissie stelt echter dat er een drempel is waarboven deze
solidariteit door de burger niet meer wordt geaccepteerd. Boven deze drempel
zouden de lidstaten gecompenseerd moeten worden. Om een generiek correctie-mechanisme
te realiseren moet een groot aantal variabelen worden ingevuld die tezamen
bepalen hoe lidstaten zullen worden gecompenseerd en hoe andere lidstaten
daaraan betalen.Generiek correctie-mechanismeHoe werkt een generiek correctie-mechanisme?Een GCM is per definitie generiek van aard en geldt dus in gelijke mate
voor alle landen van de Unie. Het is een mechanisme dat automatisch in werking
treedt als de netto betalerspositie van land X, gemeten als percentage van
het BNI, op enig moment boven een bepaalde drempel komt. Van alle netto afdrachten
van land X boven die drempel wordt een bepaald percentage door de andere lidstaten
gefinancierd. Het GCM betekent dus voor land X een korting op de afdrachten
die vervolgens wordt toegerekend aan de andere (of alle) lidstaten. Dit werkt
simultaan voor verschillende landen, waardoor er een totaalbedrag «opnieuw»
gefinancierd wordt. Hoeveel landen in aanmerking komen voor compensatie is
afhankelijk van de keuze van de hoogte van de drempel.De precieze werking van een generiek correctie mechanisme (GCM) wordt
bepaald door een beleidskeuze ten aanzien van 6 verschillende variabelen:1. categorieën van EU-uitgaven die meegerekend worden bij berekening
van de nettopositie2. categorieën van EU-ontvangsten die meegerekend worden bij berekening
van de nettopositie3. hoogte van de drempel (in % BNI) waarboven de compensatie gaat werken4. percentage van excessieve afdrachten (boven de drempel) dat gecorrigeerd
wordt5. methode van financieren van de compensatie6. correctie via uitgaven-
of financieringskant van de begrotingDe Commissie zegt in de zomer van 2004 tezamen met de voorstellen voor
de Financiële Perspectieven concrete wijzigingsvoorstellen te zullen
doen voor het Eigen Middelen Besluit. De Commissie ziet een generiek correctiemechanisme
uitdrukkelijk als onderdeel van het totaalpakket van de onderhandelingen.
In de tweede helft 2004 zal de Commissie – als voorzien – haar
verslag over het functioneren van het stelsel van Eigen Middelen bekend maken.Eerste appreciatieDe Nederlandse regering heeft al vele jaren aangedrongen op maatregelen
om de extreem ongunstige betalingspositie van ons land te corrigeren. Op dit
moment is het al zo dat een Nederlander netto een kleine drie keer zoveel
aan de Unie bijdraagt als een Duitser en vijf keer zoveel als een Deen. Dit
terwijl beide landen rijker zijn dan Nederland. De Nederlandse regering is
dan ook verheugd om te vernemen dat de Commissie erkent dat er lidstaten zijn
die te maken hebben met onevenredige netto-bijdrage aan de Unie. Het feit
dat het niet meer te billijken valt dat er één lidstaat is met
een «volledige» compensatie – het Verenigd Koninkrijk –
kan de Nederlandse regering eveneens onderschrijven. Elke lidstaat die boven
een bepaalde drempel uitkomt zou (deels) gecompenseerd moeten worden. Kortom
er moet een generiek systeem komen dat openstaat voor elke lidstaat die aan
de drempelwaarden voldoet.De precieze invulling van de in bovenstaande box genoemde variabelen voor
een generiek correctiemechanisme zal bepalend zijn voor het feit of een GCM
behulpzaam zal zijn in het adresseren van de Nederlandse netto-positie. Op
hoofdlijnen kan nu worden gesteld dat de regering van mening is dat alle toerekenbare
uitgaven en alle eigen middelen meegerekend moeten worden. Tevens is de regering
van mening dat de feitelijke correctie via de afdrachten van de lidstaten
moet gebeuren.Voor de hoogte van de drempel, het compensatiepercentage en de financieringsmethode
is het nog te vroeg om een duidelijk beeld te hebben. De regering zal een
concreet voorstel van de Commissie met belangstelling bestuderen. De invulling
van bovengenoemde variabelen zal zo vorm moeten krijgen dat het de netto-positie
verbetert van landen met een excessieve betalingspositie mede in verhouding
tot de netto-positie van lidstaten met een vergelijkbaar welvaartsniveau;
een toets dus op doeltreffendheid en billijkheid.De Nederlandse regering onderschrijft de constatering van de Commissie
dat het Eigen Middelen Besluit niet transparant en wel ingewikkeld is en dat
er geen «fiscale» autonomie is voor het Europese niveau (de vierde
bestuurslaag). De regering is van mening dat op den duur een vorm van een
eurotax denkbaar is maar dat dit voor de voorzienbare toekomst niet aan de
orde is. De Nederlandse regering denkt veeleer aan een versimpeling van het
Eigen Middelen Besluit door middel van het afschaffen van het middel van de
landbouw- en douaneheffingen en het BTW-middel. Indien alle lidstaten hun
bijdragen aan de Unie bekostigen op basis van hun relatieve welvaart dan is
er sprake van de eerlijkste verdeling van de lasten: de sterkste schouders
dragen de zwaarste lasten. Een dergelijk systeem is transparant,
eerlijk en brengt de minste administratieve lasten met zich mee.Wanneer de afdrachten op deze wijze geschieden en onevenwichtigheden door
verschillen in ontvangsten door een generiek compensatiemechanisme worden
geadresseerd onstaat een billijk en houdbaar stelsel voor de financiering
van de Unie.Inzet Nederland• Nederland is van mening dat het huidig plafond aan Eigen Middelen
op 1,24%EUBNI gehandhaafd moet worden.• Nederland is voor een vergaande vereenvoudiging van het Eigen Middelen
Besluit. De bijdragen van de lidstaten aan de Unie zouden op basis van het
BNI-middel moeten worden bepaald. Op deze manier dragen de sterkste schouders
de zwaarste lasten.• Nederland accepteert dat het een netto-betaler is. Onze welvaart
rechtvaardigt een zekere solidariteit met arme lidstaten. Nederland wil het
feit dat onze relatieve netto-positie extreem ongunstig is veranderen.• Nederland acht daarom het voorstel van de Commissie voor de afschaffing
van de landenspecifieke compensatie en de introductie van een Generiek Correctie-mechanisme
een correcte uitwerking van de afspraken van de ER van Fontainebleau in 1984.• Steun aan een dergelijk mechanisme zal afhangen van de mate waarin
het de Nederlandse netto-positie verbetert en of Nederland hiermee dichter
in de buurt komt van, in welvaart, vergelijkbare landen.• Nederland acht de introductie van een Europese belasting vooralsnog
niet wenselijk.3. SLOTMet de presentatie van haar mededeling heeft de Commissie haar visie gegeven
op de beleidsmatige en financiële invulling van de nieuwe Financiële
Perspectieven. Het Europees Parlement en de Raad zullen nu aan het werk moeten
en op de hooflijnen van de voorstellen hun reacties formuleren. Op basis hiervan
wil de Commissie haar definitieve voorstellen in juni 2004 indienen.De eerste reactie van het Europees Parlement was op hoofdlijnen positief.
Een aantal lidstaten heeft eveneens overwegend positief gereageerd op het
Commissievoorstel. Andere lidstaten, waaronder Nederland, hebben aangegeven
positieve elementen in het voorstel te zien maar dat de hoogte van de voorgestelde
uitgaven alsmede de verdeling ervan over de verschillende beleidsvelden onevenwichtig
en te ruim is. Een betere prioriteitstelling is nodig.Op de verschillende onderwerpen van het voorstel: hoogte uitgaven, toekomst
structuurbeleid en gevolgen netto-posities (inclusief een generiek correctie
mechanisme) zal Nederland tezamen met bondgenoten zijn inzet uitdragen. Het
nam reeds een initiatief door met vijf andere lidstaten een duidelijk signaal
te geven aan de Commissie een realistisch uitgavenplafond te hanteren. Nederland
zal coalities vormen rond de thema's, waarvoor het medestanders kan mobiliseren.Een moeilijke, maar belangrijke opgave is het werven van de nieuwe lidstaten.
Zij moeten worden gerustgesteld en ervan overtuigd worden dat ook –
en misschien wel juist – het door Nederland voorgestane scenario aan
hun legitieme verwachtingen voldoet. Die nieuwe lidstaten moeten af van het
idee dat bij sommige van hen leeft, dat het bij uitstek de Commissie is, die
hun belangen in het oog houdt. Nederland neemt initiatieven om de nieuwe lidstaten
goed over zijn denkbeelden te informeren.XNoot1Eerder abusievelijk verschenen onder nr. 539 dat hiermee komt te vervallen.XNoot1COM (2004) 101 dd. 10/02/2004. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21501-20-239.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl