Wijziging Algemene Bijstandswet en andere wetten (terugvordering en verhaal ivm herziening debiteurenbeleid); Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25661, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

13-11-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25661 nr. 5

07-11-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Redenen voor aanpassing van het debiteurenbeleid3. Maatregelen 3.1 Verruiming terugvorderingsbepalingen3.2 Wijziging van de financiële verhouding ontvangsten
terugvordering en verhaal3.3 Technische wijzigingen verhaal 3.3.1 Gebruik van verhaalsuitspraken door verschillende
gemeenten3.3.2 Verplichting tot meewerken aan de uitvoering van
een rechterlijke uitspraak/buitenland3.3.3 Vergemakkelijken van gegevensverkrijging van de
onderhoudsplichtige/wettelijke mogelijkheden3.3.4 Overige opmerkingen4. UitvoeringsaspectenArtikelsgewijze opmerkingen (Artikel I onderdeel A)(Artikel I onderdeel D)(Artikel I onderdeel F)(Artikel XV)Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25661Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 661Wijziging van de Algemene Bijstandswet, de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte werkloze werknemers, de Wet inkomensvoorziening
oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen, de Werkloosheidswet,
de Ziektewet, de Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering, de Algemene
Arbeidsongeschiktheidswet, de Toeslagenwet, de Algemene Ouderdomswet, de Algemene
Kinderbijslagwet, de Algemene nabestaandenwet, de Wet arbeidsongeschiktheidsverzekering
zelfstandigen en de Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening jonggehandicapten
met betrekking tot terugvordering en verhaal (terugvordering en verhaal in
verband met herziening van het debiteurenbeleid)nr. 5VERSLAGVastgesteld 7 november 1997De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, belast met het voorbereidend onderzoek van het wetsvoorstel, brengt
als volgt verslag uit van haar bevindingen. Indien de regering de vragen en
opmerkingen genoegzaam zal hebben beantwoord, acht de regering de openbare
beraadslaging genoegzaam voorbereid. 1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van de voorgestelde verbeteringen inzake terugvordering en verhaal. Zij kunnen
in grote lijnen instemmen met de voorgenomen wijzigingen. Op onderdelen hebben
zij echter nog vragen.De leden van de CDA-fractie constateren dat dit wetsvoorstel aansluit
bij eerdere discussies en een positieve benadering toekomt. Maar ook bij deze
leden leven een aantal vragen.Ook de leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel doch willen eveneens enkele vragen stellen. De leden van de fractie van D66, kennis genomen hebbend van het onderhavige
wetsvoorstel, beoordelen de voorgestelde maatregelen over het algemeen als
afdoende voor een efficiënt en doelmatig debiteurenbeleid.De leden van de RPF-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel. Zij willen enkele vragen stellen.De leden van de SGP-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het wetsvoorstel en de daarbij behorende toelichting. Deze leden geven aan
de doelstelling van de Wet boeten, maatregelen en terug- en invordering sociale
zekerheid van harte te kunnen onderschrijven. Zij hechten aan een goed functionerend
stelsel van sancties om ten onrechte verstrekte uitkeringen terug te kunnen
vorderen. Geconstateerd is echter, dat de huidige terugvorderingsregelingen
de gemeenten te weinig mogelijkheden bieden om een effectief en efficiënt
incassobeleid te voeren. Deze leden vinden het op zijn plaats dat de regering
wijzigingen voorstelt om die effectiviteit te bevorderen. De wijze waarop
de voorgestelde maatregelen worden ingekleurd roept bij de aan het woord zijnde
leden nog enkele vragen op.De leden van de SP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
en geconstateerd dat het de bedoeling van het wetsvoorstel is te komen tot
een doelmatiger incassobeleid via versoepeling. 2. Redenen voor aanpassing van het debiteurenbeleidMet grote instemming hebben de leden van de PvdA-fractie bemerkt dat de
regering eindelijk het aspect doelmatigheid en efficiency in de uitvoering
van het verhaal en de terugvordering een veel grotere rol heeft gegeven. Zij
vinden het jammer dat de regering nu pas tot het inzicht komt dat de voorgeschreven
uitvoering in de Verhaalswet voor verbetering vatbaar is en dat niet eerder
op signalen van de gemeenten is gereageerd. Deze leden onderschrijven de analyse
van de knelpunten die door de regering is aangegeven.De leden van de RPF-fractie hebben begrip voor het voorstel om het debiteurenbeleid
enigszins te versoepelen. Dat neemt niet weg dat de gekozen benadering opportunistisch
is en dat weinig aandacht wordt besteed aan de oorzaken van de toename van
het aantal debiteuren. Deze leden verzoeken de regering meer expliciet aandacht
te besteden aan deze oorzaken.Het is de vraag of met de versoepeling van het debiteurenbeleid het lek
boven water is. De leden van de RPF-fractie verzoeken de regering aan te geven
in welke mate momenteel door gemeenten nog inspanningen worden verricht om
na vijf jaar nog actief bezig te zijn met terugvordering. In hoeverre ondervinden
gemeenten financieel nadeel als zij op dat punt geen actief beleid ontwikkelen? 3. Maatregelen 3.1 Verruiming terugvorderingsbepalingenIs het waar, zo vragen de leden van de PvdA-fractie, dat de regering afziet
van een verschillende behandeling van fraudeschulden en andere schulden als
het gaat om de 5-jaarstermijn? Welke zijn daarvoor de redenen? Ziet de regering
in het geval van fraudeschulden nog beperkende bepalingen, zo ja, welke? In
de Faillissementswet (schuldsanering natuurlijke personen) geldt een terugbetalingstermijn
van maximaal 3 jaar met een rest-inkomen op de beslagvrije voet. In bijzondere
situaties, o.a. fraudeschulden of (na drie jaar) een rest-inkomen
boven de beslagvrije voet, geldt een maximum van 5 jaar als terugbetalingstermijn.
Is het de bedoeling van de regering om in dit wetsvoorstel een strenger regime
te hanteren dan de regeling die in de faillissementswet is voorzien inzake
de terugbetalingstermijnen? Waarom heeft de regering niet dezelfde termijn
gehanteerd? Welke argumenten zijn daarvoor gehanteerd? Is er geen risico dat
de schuldenaar de schuldsanering via de rechter verkiest boven de regeling
van de gemeente of het uitvoeringsorgaan en wordt de rechter dan niet te zwaar
belast? Ook in de praktijk van de uitvoering van de bijstandswet geldt dat,
ingeval terugbetaling van bijvoorbeeld leenbijstand na individuele toetsing
en na 3 jaar terugbetaling, kwijtschelding van de restantschuld mogelijk en
gebruikelijk is. Waarom heeft de regering deze gebruikelijke termijn niet
aangehouden?De leden van de CDA-fractie hebben geconstateerd dat gemeenten zich vaak
moeten inspannen om schulden terugbetaald derd te krijgen. Het enkele feit
van grote inspanning mag echter geen reden zijn om niet tot inning over te
gaan, zo menen zij. Ook de inspanning van de schuldenaar zal duidelijk aantoonbaar
moeten zijn.Gaat de regering ervan uit dat de 3-jaarstermijn die nu in de Abw wordt
gehanteerd tot het verleden zal behoren of is het toch mogelijk een kortere
periode dan 5 jaar vast te stellen?Op welke termijn mag worden verwacht dat het debiteurenbestand zal afnemen?
Als vergelijking van de gegevensbestanden tot de normale werkzaamheden gaat
behoren, mag die afname toch verwacht worden?Omdat LISV en SVB bevoegd en sinds 1996 verplicht zijn te innen, mag toch
verwacht worden dat zij vóór 1996 al enige ervaring hebben opgedaan
met een debiteurenbestand. Het is deze leden niet duidelijk waarom de regering
verwacht dat de financiële uitkomst nihil zal zijn.Mensen een nieuwe kans geven is één, en geen onnodig werk
verrichten is twee. De aan het woord zijnde leden hebben altijd grote moeite
gehad met kwijtschelding van fraudeschulden en zouden graag een nadere onderbouwing
willen waarom wordt voorgesteld ook fraudeschulden eventueel als oninbaar
te beschouwen.Waar wordt de stelling op gebaseerd dat van het beter uitvoerbaar maken
van een debiteurenbestand een positieve invloed uitgaat op de cliënten?
Is de regering niet bevreesd dat het op grond van in de persoon gelegen factoren
en andere omstandigheden afzien van invordering of overgaan tot 50% afkoop
of tot 5 jaar betalen, een te ruime bevoegdheid is voor de beoordelende instanties?Bij niet terug te vorderen schulden kan tot afboeking worden besloten.
Bij een schuldsanering uitgesproken door de rechter, worden ook de uitkeringschulden
gesaneerd. Ten laste van welk budget komen deze afboekingen, zo vragen de
leden van de CDA-fractie.De leden van de VVD-fractie constateren dat de regering in reactie op
het advies van de Raad van State aangeeft dat de gemeenten de bevoegdheid
houden om een eenmaal genomen besluit te herzien indien achteraf blijkt dat
onjuiste of onvolledige gegevens door de schuldenaar zijn verstrekt. Zien
deze leden het goed dat het door de Raad van State in haar advies (onder 2)
geconstateerde probleem hiermee volledig wordt ondervangen? Indien dat niet
het geval is dan vragen deze leden alsnog een toelichting hierop.In de memorie van toelichting wordt aangegeven dat de versoepeling van
de incassobepalingen ook betrekking kan hebben op fraudeschulden. De leden
van de VVD-fractie vragen waarom niet is gekozen voor een minder ruime versoepeling
ten aanzien van fraudeschulden, vanwege het speciale karakter van de oorzaak
voor de terugvordering.Deze leden constateren dat de verruiming van de terugvorderingsbepalingen
onafhankelijk wordt gesteld van de omvang van het terug te vorderen
bedrag. Is deze constatering juist of zal er in de praktijk nog wel rekening
worden gehouden met de omvang van de terugvordering?Deze leden lezen in de toelichting dat nadere regulering onder andere
t.z.t. zal worden beoordeeld op de vraag of alleen diegenen van de regeling
profiteren die zo alert zijn om er een beroep op te doen. Deze leden vragen
op welke wijze een beroep gedaan kan worden op deze bepalingen. Eén
en ander betekent toch niet dat de bepalingen een afdwingbaar recht geven
aan de cliënt? Is de gedachte van deze leden onjuist dat de beoordeling
uiteindelijk, met inachtneming van de wettelijke bepalingen, bij de individuele
gemeente behoort te liggen?Deze leden zijn het ermee eens dat een buitengerechtelijke schuldsanering
de voorkeur verdient boven een wettelijke schuldsanering. Toch vragen zij
zich af of de voorliggende bepalingen niet tever doorschieten. Gaat van het
voorliggende wetsvoorstel niet het verkeerde signaal uit? Zo wordt er ook
gesteld dat er een afweging moet worden gemaakt of nog op enig moment valt
te verwachten dat de belanghebbende zijn schuld zal kunnen afbetalen. Hiervan
kan sprake zijn, zo stelt de regering later in de artikelsgewijse toelichting,
als op andere schulden wordt afgelost en zicht bestaat dat aan de betalingsverplichting
zal worden voldaan. Deze leden vragen of de nadruk thans niet te zeer ligt
bij en rekening houdt met de schuldenaar, zeker bij de (in het verleden) frauderende
schuldenaar.De leden van de RPF-fractie vragen zich af of de voorgestelde bevoegdheid
om in bepaalde gevallen van terugvordering af te zien in de praktijk niet
grotendeels een dode letter zal blijken te zijn. Kan in dit kader bij benadering
worden aangegeven hoeveel uitstaande vorderingen betrekking hebben op een
periode van langer dan vijf jaar?Los hiervan hebben de leden van de RPF-fractie de indruk dat de regering
met de voorgestelde versoepeling in zekere zin het paard achter de wagen spant.
Zij erkennen dat gemeenten, en later ook de SVB en het Lisv, door dit wetsvoorstel
van adminstratieve rompslomp kunnen worden verlost. Het éigenlijke
probleem, het ontstaan van betalingsverplichtigen bij uitkeringsgerechtigden,
wordt echter niet aangepakt. Deze leden betwijfelen of de ambities van de
regering op dit punt wel ver genoeg gaan. Zij vragen in dit verband nadrukkelijk
aandacht voor hun al eerder gedane suggestie om een centrale gegevensbank
op te zetten, waarin de administraties van alle betrokken organisaties (sociale
diensten, uvi's, arbeidsvoorziening, belastingdienst, ziekenfonds, ed.) zijn
gekoppeld. Is niet alleen bij een dergelijke ingrijpende keuze succes te verwachten
in de strijd tegen fraude en oneigenlijk gebruik, zodat structurele terugvorderingsproblemen
tot het verleden kunnen gaan behoren? Zij verzoeken de regering dringend in
te gaan op deze suggestie en daarbij met name aan te geven welke onoverkomelijke
bezwaren bestaan tegen een dergelijke opzet. In hoeverre werken gebrekkige
bestanden van bovengenoemde organisaties belemmerend?De leden van de SGP-fractie stellen vast dat gemeenten, de SVB en het
Lisv onder bepaalde voorwaarden de mogelijkheid krijgen om na vijf jaar van
(verdere) terugvordering af te zien. Die redenen zijn persoonsgebonden en
dus niet nader vastgelegd. Zo zou volgens het voorgestelde artikel 78b Abw
een reden kunnen zijn, dat een betrokkene vijf jaar lang aan zijn terugbetalingsverplichting
heeft voldaan. Anderzijds stelt de regering, dat niet het beeld mag ontstaan,
dat wanneer maar aan de terugbetalingsverplichtingen gedurende een periode
van tenminste vijf jaar wordt voldaan, van verdere terugvordering zal worden
afgezien. Maar, zo stellen de leden van de SGP-fractie, iedere gemeente zal
op dit punt een vrije beleidsruimte hebben. In hoeverre zijn verschillen tussen
de afzonderlijke gemeenten, die ongetwijfeld zullen ontstaan, juridisch houdbaar?
Kan met een beroep op het gelijkheidsbeginsel niet al te gemakkelijk het stopzetten
van de verplichting tot verdere terugbetaling worden afgedwongen?
En in hoeverre is overeind te houden, dat hoewel in de memorie van toelichting
expliciet is uitgesproken dat dergelijke regel ten opzichte van derden geen
verwachtingen kan scheppen, van een bevoegde instantie wel een bestendige
gedragslijn op dit punt zal worden verwacht? De aan het woord zijnde leden
zien dus niet zonder meer in, dat bovenbedoelde regeling in de praktijk vlekkeloos
tot uitvoering zal kunnen worden gebracht en verwachten van de zijde van de
regering nog een nadere beschouwing op dit punt.Ook de leden van de SGP-fractie gaan nader in op de opmerking van de Raad
van State in het nader verslag omtrent het voorgestelde artikel 78b Abw. Zij
zijn met de Raad van mening, dat het artikel uitdrukkelijk dient te bepalen,
dat het afzien van terugvordering op basis van onjuiste informatie, ongedaan
moet kunnen worden gemaakt. Deze leden begrijpen heel goed, dat het wetsvoorstel
erop gericht is de gemeentelijke bevoegdheden terzake van het terugvorderingsbeleid
te verruimen. De bedoelde aanvulling van artikel 78b Abw laat die verruiming
naar hun mening evenwel onverlet. Zij delen het standpunt van de regering
dan ook niet dat een dergelijke bepaling de gemeentelijke beleidsvrijheid
beperkt. Het maken van een afweging, gebaseerd op onjuiste informatie, kan
naar het oordeel van de aan het woord zijnde leden niet tot een andere conclusie
leiden, dan dat die afweging opnieuw zal moeten worden gemaakt, maar dan op
basis van de juiste gegevens. Zij hechten er aan, dat dit uitdrukkelijk in
de wet zal worden vastgelegd. Zij nodigen de regering uit nog eens nader op
dit punt in te gaan. Zij vragen daarbij tevens aan te geven op welke wijze
een dergelijke aanvulling van het voorgestelde artikel 78b Abw een beperking
inhoudt van de beoogde verruiming van het afzien van terugvordering door gemeenten.
Tenslotte vragen zij de regering aan te geven op basis waarvan nu reeds eenmaal
genomen besluit door gemeenten in dit opzicht kunnen worden herzien.De leden van de SP-fractie hebben enkele vragen bij de verruiming van
de terugvorderingsbepalingen.Als de verhaalsplicht na 5 jaar een verhaalsbevoegdheid wordt, maakt dat
voor de verhaalsplichtige iets uit? Kan deze tegen de verhalende instantie
zeggen: er is nu geen plicht meer, waarom valt u mij nog lastig? Of betekent
een en ander slechts dat de verhalende instantie kan besluiten te stoppen
met verhalen, maar dat dit haar eigen discretionaire bevoegdheid is, die hoogstens
door de rechter marginaal getoetst kan worden?Kan de verhalende instantie na 5 jaar zeggen: we stoppen nu mits u bereid
bent 50% van het restant te betalen? Met andere woorden: kunnen de mogelijkheden
cumuleren?Kan de verhalende instantie in plaats van te beginnen met een aflossing
over 5 jaar meteen een aanbod doen om te volstaan met een betaling ineens
van 50% van het openstaande bedrag?Kan de verhalende instantie, indien zij is betrokken bij een schuldsanering,
een voorstel doen tot betaling van een bedrag ter hoogte van een verhaalsbijdrage
over 5 jaar? Of ter hoogte van 50% van het openstaande bedrag? 3.2 Wijziging van de financiële verhouding ontvangsten
terugvordering en verhaalWelke terugbetalingen vallen onder de 75%-regeling van de gemeenten, zo
vragen de leden van de PvdA-fractie? Wat is het volume in geld dat jaarlijks
wordt geboekt in het debiteutenbestand en wat is het volume in geld dat jaarlijks
wordt terugbetaald als reguliere inlossing van schuld? Wat is het volume van
uitstaande vorderingen waarop deze regeling betrekking heeft? Wat is naar
verwachting het volume in geld dat zal worden afgeboekt vanwege
de voorgestelde regeling? Wat is het volume in geld van de vorderingen op
grond van de bijstandswet voor het jaar 1996?Kan aan de Kamer een overzicht verstrekt worden waarin het drempelbedrag
per gemeente is aangegeven? Op welke wijze wordt het drempelbedrag per gemeente
vastgesteld? Wordt daarbij ook rekening gehouden met het volume van de openstaande
vorderingen? In welke mate wordt rekening gehouden met de manier waarop gemeenten
een actief fraudebestrijdingsbeleid hebben gevoerd, dat per saldo resulteert
in een groot volume van openstaande vorderingen?De leden van de VVD-fractie nemen kennis van het landelijk drempelbedrag
voor ontvangsten betreffende terugvordering en verhaal. Graag horen deze leden
waarop het bedrag van 350 mln is gebaseerd.Deze leden hebben kennis genomen van de opmerkingen van de Raad van State
terzake het drempelbedrag. De regering geeft in haar reactie aan welke alternatieven
tevens zijn onderzocht. Deze leden vragen naar een toelichting bij elk alternatief
dat is onderzocht (en dat de regering noemt in reactie op het advies van de
Raad van State) en de reden waarom een alternatief geen optie was.Vervolgens vragen deze leden waarom niet is gekozen ten aanzien van de
verdeling over gemeenten voor het relatieve aandeel in het jaar 1991.De leden van de RPF-fractie hebben moeite met het feit dat gemeenten die
in het verleden een actief verhaalbeleid hebben gevoerd, nu in mindere mate
zullen profiteren van de «incentive-regeling». Zij vragen of deze
gemeenten toch niet op enigerlei wijze een tegemoetkoming kunnen krijgen.Overigens vinden deze leden het vreemd dat gemeenten in dit voorstel als
het ware «beloond» worden voor het uitvoeren van de wet. Dreigt
hierbij bovendien niet een soort «bijstandstoerisme» te ontstaan,
naar die gemeenten die een soepel invorderingsbeleid voeren?De leden van de SGP-fractie constateren dat het aandeel van gemeenten
in de ontvangsten van de terugvordering, die liggen boven een door de minister
te bepalen drempelbedrag, wordt verhoogd van 10% naar 75%. De effectiviteit
van deze maatregel zal dus worden bepaald door de mate waarin gemeenten erin
slagen de ontvangsten van de terugvordering het drempelbedrag te laten ontstijgen.
Om te beoordelen in hoeverre gemeenten daarin zullen slagen, is het naar het
oordeel van de leden van de SGP-fractie nodig inzicht te hebben in een aantal
niet in de memorie van toelichting genoemde factoren. Zo wensen zij geïnformeerd
te worden over de jaarlijkse ontvangsten van de gezamenlijke gemeenten uit
hun terugvorderingsbeleid vanaf 1992. Voorts zien ook zij gaarne een nadere
toelichting op de totstandkoming van de hoogte van het algemene drempelbedrag
van 350 mln. gulden tegemoet. Waar is dat bedrag op gebaseerd? Bovendien stellen
de aan het woord zijnde leden dat de voorgestelde maatregel niet in alle gevallen
het gewenste resultaat zal kunnen hebben. Zo zien zij niet zonder meer in,
dat gemeenten zullen worden aangespoord om ook relatief lage onterecht toegekende
uitkeringen terug te vorderen. Dit zal geheel afhankelijk zijn van de mate
waarin het nader te bepalen drempelbedrag door de betreffende gemeente al
dan niet zal worden overschreden. Blijven gemeenten die met veel relatief
lage terug te vorderen bedragen te maken hebben niet met het bestaande probleem
kampen, zo vragen deze leden.Ook de leden van de SP-fractie zouden graag vernemen waarop het drempelbedrag
van 350 mln. gulden is gebaseerd. Is dat hoog of is dat laag? Een richtsnoer
ontbreekt immers nu het verhaal de achterliggende jaren niet van de grond
is gekomen. 3.3 Technische wijzigingen verhaal 3.3.1 Gebruik van verhaalsuitspraken door verschillende
gemeentenDe rechter in Nederland kan niet «bij wege van algemene voorziening»
een uitspraak doen, zo constateren de leden van de SP-fractie. Om die reden
is het moeilijk te aanvaarden dat een uitspraak die voor de ene gemeente geldt
in wezen voor heel Nederland gaat gelden. Maar er is nog een ander punt. Als
iemand verhuist naar een andere gemeente kan de draagkracht van de verhaalsplichtige
volkomen veranderen, b.v. omdat hij in die nieuwe gemeente voor veel hogere
lasten komt te staan. Bij het automatisch overgaan van de uitspraak van de
rechter naar de nieuwe gemeente wordt de betrokken verhaalspichtige gedwongen
meteen te gaan procederen en wijziging van de rechterlijke uitspraak te vragen,
met alle daaraan verboden kosten vandien. De leden van de SP-fractie hebben
daarom grote bezwaren tegen dit onderdeel van het wetsvoorstel. Zij vragen
de regering op hun bezwaren te reageren. 3.3.2 Verplichting tot meewerken aan de uitvoering van
een rechterlijke uitspraak/buitenlandDe leden van de SP-fractie zien ook hier grote problemen.De onderhoudsgerechtigde, meestal de vrouw (met haar kinderen), wordt
verplicht mee te werken aan verhaal in het buitenland door het tekenen van
een volmacht. Dit kan voor haar leiden tot grote consequenties omdat haar
ex-echtgenoot haar gaat beschouwen als «medeplichtige». Het is
volstrekt duidelijk tot welke ongewenste gevolgen dit kan leiden in de onderlinge
verhouding. Niet alleen voor de onderhoudsgerechtigde, maar ook voor de kinderen,
die bij laatstgenoemde verblijven.De invoering van de wet uit 1992 leidde immers al tot een reeks conflicten
doordat ex-partners tegen hun wil met elkaar geconfronteerd werden vanwege
de ingevoerde verhaalsplicht. Dat zal bij het invoeren van een volmachtsverplichting
niet anders zijn. Zij vernemen graag of de regering deze bezwaren onderschrijft. 3.3.3 Vergemakkelijken van gegevensverkrijging van de
onderhoudsplichtige/wettelijke mogelijkhedenDe leden van de PvdA-fractie zijn nog niet overtuigd van de noodzaak om
de informatieplicht af te dwingen met een strafrechtelijke sanctie van een
hechtenis van ten hoogste een maand of een geldboete van de tweede categorie.
Zij vragen de regering een meer uitvoerige onderbouwing van dit voorstel en
een vergelijking van deze sanctie met andere sancties op het niet nakomen
van de informatieplicht, die niet-fraude gerelateerd zijn.Waarom is de informatieplicht bij verhaal van onterechte betaling van
uitkeringen sociale zekerheid op derden niet in andere sociale zekerheidswetten
opgenomen, inclusief sanctie?Hoe kan de inlichtingenplicht van een schuldenaar geëffectueerd worden,
zo vragen de leden van de CDA-fractie. Wordt eraan gedacht de inlichtingenplicht
expliciet op te nemen bij het vaststellen van de alimentatieplicht?De leden van de VVD-fractie vragen tot hoever de informatieplicht strekt
(5 of 12 jaar terug)?De leden van de fractie van D66 achten het op zich logisch dat invoering
van een plicht tot gegevensverstrekking voor de onderhoudsplichtige, onnodig werk voor gemeenten voorkomt. Zij stellen echter wel vraagtekens
bij de keuze voor een strafrechtelijke sanctie boven de administratieve boete.
Leidt de strafrechtelijke sanctie niet tot een onaanvaardbare belasting van
het justitieapparaat? Ook zouden deze leden de regering willen vragen naar
de handhaafbaarheid van de informatieplicht. Hoe denkt de regering te voorkomen
dat door een juridisch-bureaucratische rompslomp, de voordelen van efficiëntie
van de informatieplicht weer teniet worden gedaan?De leden van de RPF-fractie leiden uit de reactie van de regering op het
advies van de Raad van State terzake af dat niet principiële overwegingen
ten grondslag liggen aan het afzien van het overnemen van het advies, maar
wetstechnische. Is dit een juiste taxatie? Is de optie waarvoor de Raad van
State kiest, waarbij de onderhoudsplichtige moet aantonen dat redelijkerwijs
niet van hem kan worden verlangd dat hij meewerkt aan de uitvoering van het
verhaalsverzoek, niet veel rechtvaardiger?De leden van de SP-fractie gaat het invoeren van een informatieplicht
voor de onderhoudsplichtige te ver.Laatstgenoemde heeft geen relatie met de uitkerende instantie. Hij kan
in dat opzicht daarom tot niets verplicht worden. Bovendien, moet hij zich
dan ook op de hoogte blijven houden van de verblijfplaats van de onderhoudsgerechtigde,
zodat hij ten allen tijde aan de juiste gemeente kan mededelen dat en waarheen
hij gaat verhuizen? 3.3.4 Overige opmerkingenHeeft de regering overwogen om het verhaal op nalatenschappen ook mee
te nemen in de doelmatigheidsbevorderende wijzigingsvoorstellen, zo vragen
de leden van de fractie van de PvdA. Juist vanwege de vaak uiterst moeizame
procedures die gevolgd moeten worden om tot inning van vorderingen over te
gaan, kunnen zij zich voorstellen dat ook deze verplichting versoepeld kan
worden.De vordering van alimentatie kan via het LBIO plaatsvinden in het buitenland,
mits er een rechterlijke uitspraak aan de alimentatieverplichting ten grondslag
ligt. De leden van de PvdA-fractie vragen of er bewust voor gekozen is dat
er een beperkt gebruik is van het Verdrag van New York (alleen in geval van
rechterlijke uitspraak). Betekent dit dat de gemeente bij ontstentenis van
zo'n uitspraak geen verhaalsactie kan starten? Als er een afzonderlijk executieverdrag
is gesloten met een land, behoeft het LBIO dan niet ingeschakeld te worden?
Kunnen de gemeenten van verhaal afzien als de onderhoudsplichtige buiten Nederland
woont en niet onder de werking van artikel 108 Abw valt? 4. UitvoeringsaspectenTen aanzien van de uitvoeringsaspecten wordt aangegeven dat de voorstellen
van de VNG, Divosa en gemeenten grotendeels zijn overgenomen. Graag horen
de leden van de VVD-fractie welke voorstellen níet zijn overgenomen.Voorts wordt een debiteurenstatistiek aangekondigd. Deze leden zijn benieuwd
in hoeverre er nu al een debiteurentatistiek wordt gehanteerd en wanneer de
door de regering aangekondigde statistiek volledig in werking zal zijn.De leden van de D66-fractie zouden de regering willen vragen naar het
functioneren van het LBIO. Welke knelpunten bestaan er ten aanzien van de
uitvoering van de taken van deze organisatie? Is deze organisatie bij machte
om een toename te verwerken van het aantal zaken die het invorderen van een
verhaalsbijdrage in het buitenland betreffen? Artikelsgewijze opmerkingen (Artikel I onderdeel A)De leden van de VVD-fractie vrgaen hoe de aflossingscapaciteit wordt bepaald
bij een schuld die vijf jaar onbetaald is gebleven vanwege onvoldoende aflossingscapaciteit
bij de belanghebbende. Welke factoren/criteria worden daartoe in ogenschouw
genomen? Wat betreft de afkoopsom vragen deze leden nogmaals om een toelichting.
Waarop is de 50%-grens gebaseerd? (Artikel I onderdeel D)Heeft op grond van de redactie van dit artikel de informatieplicht alleen
betrekking op verhaal, zo vragen de leden van de PvdA-fractie. Heeft de in
artikel 141 opgenomen sanctie ook alleen betrekking op de verhaalsverplichting
op derden in het kader van de Abw? (Artikel I onderdeel F)Welke verplichtingen kunnen B. en W. opleggen in verband met de uitvoering
van de rechterlijke uitspraak, zo vragen dezelfde leden. Mag uit de redactie
van dit artikel gelezen worden dat oude vorderingen niet vallen onder de voorgestelde
regeling? (Artikel XV)Wanneer treedt de voorgestelde sanctie in werking? Wie treedt op en wie
beslist, wanneer, over de hoogte van de sanctie ingeval van niet-nakomen van
de informatieverplichting, zo vragen dezelfde leden. De voorzitter van de commissie,WoltersDe griffier van de commissie,Van Dijk XNoot1Samenstelling: Leden: Wolters (CDA), voorzitter, Van Nieuwenhoven (PvdA),
Doelman-Pel (CDA), Biesheuvel (CDA), Vliegenthart (PvdA), ondervoorzitter,
Scheltema-de Nie (D66), Van Middelkoop (GPV), Schimmel (D66), Rosenmöller
(GroenLinks), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Middel (PvdA), Van
Hoof (VVD), Noorman-den Uyl (PvdA), Van Nieuwenhoven (PvdA), Adelmund (PvdA),
Dankers (CDA), Giskes (D66), Marijnissen (SP), Essers (VVD), Van der Stoel
(VVD), Van Dijke (RPF), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Van Blerck-Woerdman
(VVD), R. A. Meijer (Groep Nijpels).Plv. leden: Terpstra (CDA), Oudkerk (PvdA), Soutendijk-van Appeldoorn
(CDA), Mulder-van Dam (CDA), A. de Jong (PvdA), Visser-van Doorn (CDA), Van
der Vlies (SGP), Fermina (D66), Rabbae (GroenLinks), Van der Ploeg (PvdA),
G. de Jong (CDA), Dijksma (PvdA), M. M. H. Kamp (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Oudkerk (PvdA), Apostolou (PvdA), Heeringa (CDA), Van Boxtel (D66), vacature
CD, J. M. de Vries (VVD), B. M. de Vries (VVD), Leerkes (U55+), Van Vliet
(D66), Hofstra (VVD), Hoogervorst (VVD), Nijpels-Hezemans (Groep Nijpels). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25661-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl