Wet op de jeugdzorg; Brief staatssecretaris met antwoorden op vragen en reactie op amendementen en motie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28168, nr. 27

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

11-06-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2002-2003

28168 nr. 27

03-06-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanpak bureaucratie – Commissie De BeerEén financieringsstroom voor het aanbod aan jeugdzorg?Gezinscoach, casemanager en gezinsvoogdAanspraak op jeugdzorg van niet rechtmatig in Nederland
verblijvende minderjarigenAfzonderlijke organisatorische eenheidAanvang van zorg voor jeugdigen rond de meerderjarigheidsleeftijdDecentralisatie Hoenderloo en Harreveld naar drie provinciesReactie op de brief van de Nationale OmbudsmanReactie op de ingediende amendementenAmendement 28 168, nummer 11 ingediend door het lid
TonkensAmendementen 28 168 nummer 12 en nummer 15 ingediend
door respectievelijk het lid Tonkens en het lid KantAmendement 28 168, nummer 13 ingediend door het lid
KantAmendementen 28 168, nummer 14 en nummer 17 ingediend
door respectievelijk het lid Tonkens en het lid KalsbeekAmendement 28 168, nummer 16 ingediend door het lid
Van der VliesAmendement 28 168, nummer 18 ingediend door het lid
KalsbeekAmendement 28 168, nummer 19 ingediend door het lid
KantAmendement 28 168, nummer 20 ingediend door het lid
ÖrgüAmendement 28 168, nummer 21 ingediend door het lid
KantAmendement 28 168, nummer 22 ingediend door het lid
KantMotie 28 168, nummer 23 motie ingediend door het
lid ÖrgüOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28168Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 45 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 168Regeling van de aanspraak op, de toegang tot en de bekostiging van jeugdzorg
(Wet op de jeugdzorg)nr. 27BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 3 juni 2003In het wetgevingsoverleg Wet op de jeugdzorg (hierna ook: Wjz) van 19 mei
jongstleden is afgesproken dat de Tweede Kamer op een aantal gestelde vragen
schriftelijk een nadere uitleg krijgt. Tevens is een schriftelijke reactie
toegezegd op de ingediende amendementen en de ingediende motie. Hierbij bied
ik u deze brief, mede namens de minister van Justitie, aan.Om het vernieuwingsproces voortvarend te kunnen doorzetten is inwerkingtreding
van de Wet op de jeugdzorg per 1 januari 2004 wenselijk. Indien de plenaire
behandeling van de wet na het zomerreces plaatsvindt, halen we de datum 1
januari 2004 hoogst waarschijnlijk niet. Wij dringen er dan ook bij u op aan
de plenaire behandeling van de Wet op de jeugdzorg nog voor het zomerreces
te doen plaatsvinden.De opbouw van de brief is als volgt. Alvorens in te gaan op de ingediende
amendementen krijgt u nog op een aantal vragen antwoord. In een aantal gevallen
zijn gestelde vragen beantwoord bij de reactie op een ingediend amendement.Aanpak bureaucratie – Commissie De BeerDe Kamer heeft gevraagd voor de jeugdzorg een vergelijkbaar traject in
te zetten, zoals dat is uitgevoerd voor zorgsectoren met de Commissie terugdringing
administratieve lasten zorgsector, kortweg Commissie De Beer. Het rapport
en het Implementatieplan van de Commissie De Beer gaan alleen over de zorgsector
(zie brief d.d. 28 november 2002, TK 24 036 nr. 272). Wel is aangekondigd
dat er een inventariserend onderzoek uitgevoerd wordt naar de niet-zorgterreinen
binnen het ministerie van VWS. Dat onderzoek is inmiddels uitgevoerd. Onder
meer op basis van dat onderzoek is onlangs besloten elf wetten op diverse
VWS-terreinen door te lichten. Daaronder valt ook de Wet op de jeugdzorg.
In lijn met de interdepartementaal afgesproken methodiek wordt voor deze wet
eerst een nulmeting uitgevoerd. De resultaten daarvan komen naar
verwachting eind 2003 beschikbaar en worden gebruikt om samen met het veld
na te gaan waar lastenverlichting mogelijk is.De aanpak à la Commissie De Beer waar de Kamer naar vraagt, is
derhalve reeds in gang gezet. Wij vatten de inbreng van de Kamer op het punt
van terugdringing van bureaucratie echter ook breder op. Klantvriendelijkheid
en professionele kwaliteit vormen daarvan de kern. Juist op dat vlak zijn
er al de nodige initiatieven genomen, zoals:– het uniformeren en vereenvoudigen van werkprocessen van de bureaus
jeugdzorg;– het bijscholen van medewerkers van de bureaus jeugdzorg ter verhoging
van de kwaliteit van indicatiestelling;– het afstemmen van de indicatiestelling voor de LVG-sector, het
speciaal onderwijs en de jeugdzorg;– het ontwikkelen en invoeren van een cliënttoets;– het verbetertraject van de gezinsvoogdij («Deltaplan»);– het verbeteren van de hulpverleningsplanning vanuit het cliëntperspectief.Deze initiatieven zijn onder meer gericht op het tegengaan van bureaucratie
en op een optimaal klantgerichte werkwijze.Zoals toegezegd in het wetgevingsoverleg lichten wij u jaarlijks (te beginnen
in september 2003) in over de voortgang en wel in een aparte paragraaf van
het landelijk beleidskader jeugdzorg en de voortgangsrapportages.Eén financieringsstroom voor het aanbod aan jeugdzorg?Alle fracties hebben in het overleg gevraagd of de door de regering voorgestelde
harmonisatie van bestaande financieringsstromen voor het aanbod aan jeugdzorg
toereikend is uit oogpunt van de beoogde eenduidige aansturing en financiering
van de jeugdzorg, of dat het samenvoegen van de financieringsstromen voor
het aanbod in één financieringsbron toch noodzakelijk is. Het
lid Örgü heeft in dit kader gevraagd om bijvoorbeeld na twee jaar
een evaluatie uit te voeren of het harmoniseren van de financieringsstromen
voldoende is. Het lid Van der Vlies wil weten wat de cliënt merkt van
het in stand houden van verschillende financieringsstromen voor het aanbod.
Tenslotte heeft het lid Van der Ham de vraag gesteld of jeugdzorg niet een
aanspraak kan worden in het nieuwe ziektekostenstelsel.Naar onze mening wordt met de Wet op de jeugdzorg, gegeven de ontwikkelingen
in de jeugdzorg en de aangrenzende terreinen, de op dit moment optimale harmonisatie
en samenvoeging van financieringsstromen bereikt. Wanneer het aanbod aan jeugdzorg
uit één financieringsbron moet worden bekostigd, betekent dit
dat alle jeugdzorg óf begrotingsgefinancierd óf premiegefinancierd
moet worden. Beide mogelijkheden leveren uit een oogpunt van de gewenste samenhang
binnen de jeugdzorg, zeker op korte termijn, meer risico's dan voordelen op.
Mede in reactie op de vraag van het lid Van der Ham, of jeugdzorg een aanspraak
zou kunnen worden in het nieuwe ziektekostenstelsel, zijn wij van mening dat
een belangrijk nadeel hiervan is dat zich dit slecht verhoudt met de integratie
van de uitvoering van de jeugdbescherming en de jeugdreclassering in het bureau
jeugdzorg.Indien alle jeugdzorg via de begroting gefinancierd wordt, heeft dit ingrijpende
gevolgen voor met name de geestelijke gezondheidszorg en op termijn mogelijk
ook voor andere vormen van jeugdzorg in de premiegefinancierde zorg.Gelet op bovenstaande kiezen wij niet voor het samenvoegen van de financieringsstromen
voor het aanbod van de jeugdzorg, maar voor het harmoniseren daarvan. Wij
kiezen voor het model van de zogenaamde functionele bekostiging vergelijkbaar
met de bekostiging, zoals dit in het kader van de modernisering AWBZ in ontwikkeling
is. De thans bestaande financieringssystematiek op grond van de Wet op de
jeugdhulpverlening wordt vervangen door de in het wetsvoorstel genoemde «pxq-systematiek».
Momenteel is deze systematiek nog volop in ontwikkeling. Invoering wordt voorzien
per 1 januari 2005. Gelet op de vraag van het lid Örgü zijn wij
bereid over twee jaar een beperkte evaluatie uit te voeren op basis van de
vraag of het harmoniseren van de financieringsstromen feitelijk is gerealiseerd.
Na twee jaar is het dan echter nog te vroeg om te evalueren of de harmonisatie
van de financieringsstromen voldoende is voor de beoogde eenduidige aansturing
en financiering. Er moet namelijk eerst enige tijd met de geharmoniseerde
systemen gewerkt zijn. Wij stellen dan ook voor om vervolgens bij de evaluatie
van de Wet op de jeugdzorg, die binnen vijf jaar na inwerkingtreding moet
plaatsvinden, de vraag aan de orde te stellen of uit oogpunt van gewenste
eenduidige aansturing en financiering de ingezette harmonisatie volstaat,
of dat integratie van verschillende financieringsstromen in één
financieringsbron noodzakelijk is.Gezinscoach, casemanager en gezinsvoogdIn het wetgevingsoverleg van 19 mei jongstleden hebben verschillende leden
nadere uitleg gevraagd over de taak en positie van de gezinscoach in de jeugdzorg
mede in relatie tot de casemanager en de gezinsvoogd.Gezinscoaching is van belang in situaties, waarin gezinnen (soms al gedurende
langere periode) kampen met diverse problemen en in verband daarmee omringd
worden door verschillende hulpverleners en zelf de situatie niet meer overzien.
In deze situaties moet het gezin direct worden ondersteund, de benodigde hulpverlening
op elkaar worden afgestemd en de uitvoering ervan gecoördineerd. Dit
noemen wij gezinscoaching.Het gaat vaak om gezinnen die in alle opzichten de greep op de inrichting
van hun leven kwijt zijn. Deze gezinnen hebben behoefte aan hulp bij het weer
greep krijgen op hun situatie. Daarvoor is niet alleen hulpverlening op de
diverse probleemgebieden nodig (zoals bijvoorbeeld verslavingszorg en schuldsanering),
maar ook het met alle beschikbare middelen motiveren en stimuleren om van
hulp gebruik te maken (bijvoorbeeld het aanmelden bij een verslavingsinstelling).
Ook dit hoort bij gezinscoaching. Als het gaat om deze gezinscoaching –
gericht op het functioneren van het gezin – zien wij diverse aanbieders
binnen en buiten de jeugdzorg die deze hulpverlening in hun pakket hebben.
Thuiszorginstellingen, algemeen maatschappelijk werk en allerlei projecten
waaronder die van het Leger des Heils bieden dergelijke hulp. Ook de jeugdzorg
biedt dergelijke programma's aan.Het hangt van de situatie en de keuze van het gezin af welke hulpverleningsinstantie
het beste de gezinscoaching kan verzorgen. Dit kan dus een lokale instelling
als het maatschappelijk werk zijn, maar ook de aanbieder van jeugdzorg als
er sprake is van ernstige opgroei- en opvoedingsproblematiek. Voor een goede
uitvoering van gezinscoaching is een vertrouwensrelatie tussen het gezin en
de hulpverlener van essentieel belang. Bij de keuze van de instantie die de
gezinscoaching gaat verzorgen, is dit een doorslaggevende factor. Als zich
binnen het probleemgezin ook zware opgroei- en opvoedingsproblematiek voordoet,
zal het gezin aangewezen zijn op jeugdzorg waarop aanspraak bestaat ingevolge
de Wjz. Ook de aanbieder van jeugdzorg moet gezinscoaching kunnen
bieden. Een aanspraak op jeugdzorg ingevolge de Wjz zal dan ook gezinscoaching
moeten kunnen inhouden. Dit is binnen de omschrijvingen van de aanspraken
in het Besluit zorgaanspraken jeugdzorg mogelijk. Overigens zijn wij van mening
dat gezinscoaching voor een belangrijk deel door lokale voorzieningen aangeboden
dient te worden. Dit wordt om die reden dan ook meegenomen in de studie naar
de minimale functies die op lokaal niveau aanwezig dienen te zijn.Gezinscoaching is op dit moment nog onvoldoende aanwezig binnen het beschikbare
aanbod. Om te bereiken dat gezinscoaching geboden wordt als het wel noodzakelijk
is, mag het bureau jeugdzorg onder de noemer van ambulante hulp gezinscoaching
uitvoeren, waarvoor ook de gezinsvoogd in aanmerking komt. Deze activiteit
moet worden afgebouwd als de aanbieders een voldoende aanbod hebben ontwikkeld.Het bureau jeugdzorg heeft tot taak te bezien of een cliënt is aangewezen
op zorg in brede zin. Daarbij kan het tot de conclusie komen dat een cliënt
(gezin) is aangewezen op één of meer vormen van zorg waarvoor
het bureau de indicatietaak heeft, en ook dat daarnaast of uitsluitend andere
zorg nodig is. De Wjz vraagt van het bureau dat het in alle gevallen waarin
verschillende vormen van zorg nodig zijn, aangeeft of coördinatie van
de zorg nodig is en wie dat het beste kan doen (de artikelen 5a, tweede lid
en 5c, tweede lid Wjz). De coördinatie kan het beste berusten bij die
hulpverlener die het meest intensief contact heeft met het gezin. Die kan
het beste overzien of de verschillende instanties doen wat afgesproken is
en of wellicht nieuwe afspraken moeten worden gemaakt.Het bureau jeugdzorg opereert vervolgens niet anders dan bij andere vormen
van (geïndiceerde) zorg. Het bureau jeugdzorg heeft de taak de zorg te
volgen en te evalueren. Dit wordt ook wel casemanagement genoemd. Vanuit de
casemanagementtaak onderhoudt het bureau jeugdzorg contact met de hulpverlener
die aangewezen is als gezinscoach. Ook de gezinsvoogd kan de casemanagementtaak
uitvoeren.Gezinscoaching is van belang, maar dient op een aantal terreinen nog verder
ontwikkeld te worden. Er lopen in de provincie Limburg pilots – mede
gefaciliteerd door VWS – om over een aantal uitwerkingsvragen rondom
bijvoorbeeld de coördinatie van zorg en de rol van het bureau jeugdzorg
kennis te verkrijgen en daar ervaring mee op te doen.Aanspraak op jeugdzorg van niet rechtmatig in Nederland
verblijvende minderjarigenVerschillende leden hebben gevraagd om een nadere toelichting op de voorgestelde
regeling betreffende de aanspraken van niet rechtmatig in Nederland verblijvende
minderjarigen mede in het licht van het VN-verdrag voor de rechten van het
kind en de Koppelingswet.De Koppelingswet bepaalt dat niet rechtmatig in Nederland verblijvende
vreemdelingen geen aanspraak maken op toekenning van verstrekkingen, voorzieningen
en uitkeringen bij wege van een beschikking van een bestuursorgaan (artikel
10 Vreemdelingenwet 2000). Hiervan kan worden afgeweken bij een aanspraak
op onderwijs, het verlenen van medisch noodzakelijke zorg, het voorkomen van
inbreuken op de volksgezondheid of de rechtsbijstand aan de vreemdeling. Overeenkomstig
deze bepaling is in artikel 3 van de Wet op de jeugdzorg opgenomen dat niet
rechtmatig in Nederland verblijvende vreemdelingen geen aanspraak hebben op
jeugdzorg. Tegelijkertijd is in het negende lid van dit artikel bepaald dat
bij of krachtens algemene maatregel van bestuur en zo nodig in afwijking van
artikel 10 van de Vreemdelingenwet 2000 wel aanspraken voor deze vreemdelingen
kunnen worden gevestigd. Wij zijn van plan met deze algemene maatregel
van bestuur ook voor niet rechtmatig verblijvende vreemdelingen een aanspraak
op jeugdzorg te creëren waarbij wel rekening wordt gehouden met de aard
van het verblijf in Nederland.Wij doen dit niet, omdat het VN-verdrag van de rechten van het kind en
de uitzondering van medisch noodzakelijk zorg in artikel 10 Vreemdelingenwet
2000 ons daartoe dwingt, maar wij vinden het onverantwoord om deze jeugdigen
met ernstige problemen jeugdzorg te onthouden. Een en ander laat onverlet
dat een aanspraak op jeugdzorg geen titel voor rechtmatig verblijf oplevert.Wat betreft de lezing van het verdrag blijven wij van mening dat het recht
op jeugdzorg, zoals neergelegd in dit wetsvoorstel, niet is opgenomen in het
VN-verdrag. Het non-discriminatiebeginsel van artikel 2 van het verdrag is
derhalve niet van toepassing. Wat betreft de uitleg van het begrip medisch
noodzakelijke zorg verwijzen wij naar de brief van de minister van VWS (Kamerstukken
II 1999/2000, 19 637, nr. 518).Afzonderlijke organisatorische eenheidDe leden Çörüz en Kalsbeek hebben gevraagd om een nadere
toelichting op artikel 6a, waarin is bepaald dat de stichting die het bureau
jeugdzorg in stand houdt voor het fungeren als advies- en meldpunt kindermishandeling
(hierna ook: AMK) en voor de uitvoering van de jeugdreclassering een afzonderlijke
organisatorische eenheid in moet richten. Beide leden vragen zich af of dit
niet betekent dat schotten worden opgetrokken die belemmerend werken voor
de hulpverlening aan cliënten. Zij vrezen dat informatie-uitwisseling
tussen de verschillende eenheden niet mogelijk is.Om een aantal redenen is gekozen het AMK en de jeugdreclassering onder
te brengen in twee afzonderlijke organisatorische eenheden binnen het bureau
jeugdzorg. Daarvoor bestaan beleidsmatige argumenten. Tevens liggen daaraan
eisen ten aanzien van bescherming van (bijzondere) persoonsgegevens ten grondslag.Voor het goed functioneren van het AMK dienen neutraliteit en specificiteit
te zijn gewaarborgd en moet het AMK duidelijk, herkenbaar en eenvoudig toegankelijk
zijn. Dit bevordert het doen van meldingen van vermoedens van kindermishandeling
bij het AMK, hetgeen noodzakelijk is in het belang van jeugdigen. Als afzonderlijke
organisatorische eenheid kan het AMK zich naar buiten toe profileren. Om die
reden is het AMK ook via een apart landelijke telefoonnummer bereikbaar.Verder verwerkt het AMK persoonsgegevens, die vaak zijn verkregen zonder
toestemming van degene die het betreft (artikel 48 Wjz). Dit zijn privacygevoelige
persoonsgegevens. Deze mogen niet voor andere doelen worden gebruikt dan waarvoor
ze zijn verzameld. Het AMK ontvangt ook gegevens uit de Gemeentelijke Basisadministratie
om hun werkzaamheden mogelijk te maken (artikel 48, vierde lid, Wjz). Het
onderbrengen van het AMK in een afzonderlijke organisatorische eenheid bevordert
dat deze gegevens alleen voor het doel worden gebruikt waarvoor zij zijn verzameld.De jeugdreclassering is ondergebracht in een afzonderlijke organisatorische
eenheid, omdat de jeugdreclassering primair onderdeel is van de jeugdstrafrechtsketen.
Samenwerking met onder meer de politie, het openbaar ministerie en de raad
voor de kinderbescherming wordt bevorderd als de jeugdreclassering eenvoudig
rechtstreeks bereikbaar is. Daarbij speelt ook dat de jeugdreclassering een
relatief jonge sector is, waardoor nog veel zaken ontwikkeld moeten worden.
Zo zijn bijvoorbeeld op het terrein van methodiekontwikkeling in relatie tot
de verschillende doelgroepen nog verbeteringen mogelijk. Deze ontwikkeling
kan het beste plaatsvinden in een speciaal op die taak gerichte organisatorische
eenheid binnen het bureau jeugdzorg.Voorts worden ook binnen de jeugdreclassering gevoelige persoonsgegevens
verwerkt, die niet «zo maar» voor iedere taak van het bureau jeugdzorg
gebruikt mogen worden. Het gaat bijvoorbeeld om gegevens over het gepleegde
delict. Het onderbrengen van de jeugdreclassering in een afzonderlijke organisatorische
eenheid bevordert dat op een juiste wijze met de gegevens wordt omgegaan.Het creëren van afzonderlijke organisatorische eenheden binnen het
bureau jeugdzorg betekent niet dat er schotten ontstaan die belemmeren dat
de jeugdige op adequate wijze wordt geholpen. Artikel 47, derde lid, Wjz maakt
het mogelijk gegevens binnen het bureau jeugdzorg uit te wisselen en te verstrekken
aan «degene die beroepshalve bij de jeugdzorg betrokken is». Deze
gegevens mogen worden uitgewisseld zonder toestemming van de cliënt,
mits de gegevens noodzakelijk zijn voor de uitoefening van de taak. Indien
bijvoorbeeld voor het nemen van het indicatiebesluit gegevens noodzakelijk
zijn die door het AMK zijn verzameld, worden die gegevens die daar voor nodig
zijn, verstrekt, maar ook niet meer dan die gegevens. Op vergelijkbare wijze
kunnen gegevens aan een zorgaanbieder worden verstrekt. De afzonderlijke organisatorische
eenheid belemmert niet dat functionarissen verschillende functies binnen het
bureau jeugdzorg vervullen. Een medewerker AMK of jeugdreclassering kan ook
betrokken zijn bij de indicatiestelling of als casemanager of gezinsvoogd
optreden.Aanvang van zorg voor jeugdigen rond de meerderjarigheidsleeftijdTijdens het overleg vroeg het lid Tonkens aandacht voor de positie van
de jongeren vanaf een jaar of zestien. De bureaus jeugdzorg zouden weigeren
indicatie te stellen voor jongeren uit deze leeftijdscategorie, omdat de noodzakelijke
zorg toch niet tijdig gerealiseerd zou kunnen worden. Zoals ik tijdens het
overleg al opmerkte, achten wij een dergelijke opstelling van de bureaus jeugdzorg
onjuist. Ongeacht de leeftijd van de cliënt moet vastgesteld worden of
hij is aangewezen op zorg waarop aanspraak bestaat. De situatie verandert
met de wet overigens in die zin dat een cliënt altijd een aanvraag tot
het geven van een indicatiebesluit kan doen. Hierop moet het bureau jeugdzorg
binnen de termijn die daarvoor in de Algemene wet bestuursrecht is gesteld,
besluiten. Tegen het niet (tijdig) nemen van een besluit of tegen een afwijzend
besluit staat bezwaar en beroep open.Iets anders is dat een jeugdige vrij kort voor het bereiken van de meerderjarigheidsleeftijd
voor het eerst in aanmerking kan willen komen voor jeugdzorg. Zoals ik al
meldde, achten wij de kans daarop zeer gering, maar hij mag niet worden uitgesloten.
Het wetsvoorstel eist thans dat de zorg moet zijn aangevangen vóór
de achttiende verjaardag van de jeugdige. Het lid Tonkens vraagt het moment
van aanvang van het indicatieproces bepalend te laten zijn. Wij kiezen ervoor
een formeel moment in de procedure bepalend te laten zijn, zodat over het
moment geen discussie ontstaat. Bij nota van wijziging zullen wij erin voorzien
dat het moment van de aanvraag van het indicatiebesluit het tijdstip zal zijn
waarop de jeugdige nog geen achttien is.Decentralisatie Hoenderloo en Harreveld naar drie provinciesDoor de leden Kalsbeek en Örgü is gevraagd naar de reden van
decentralisatie van de thans als landelijke voorziening door het Rijk gesubsidieerde
jeugdhulpverleningsvoorzieningen Hoenderloo en Harreveld naar drie provincies.
De overheden hebben bij het formuleren van opties voor de decentralisatie
van Hoenderloo en Harreveld gekozen voor een model, waarin de planning en
financiering door een beperkt aantal provincies (en dus niet alle
provincies) wordt uitgevoerd. Voor de goede orde, deze drie provincies financieren
daarmee wel plekken, waar jeugdigen uit het gehele land gebruik van kunnen
maken. Bij de keuze voor de drie provincies, Gelderland, Zuid-Holland en het
Regionaal Orgaan Amsterdam, is rekening gehouden met de herkomst van de cliënten
(uit deze provincies komen de meeste cliënten) en de voorkeur van de
instellingen zelf.De meerwaarde van drie provincies boven één ligt in de afspraak
dat de drie provincies elk voor een gebiedsdeel de afstemming van vraag en
aanbod zullen gaan coördineren. Dit vraagt wel om een actieve betrokkenheid
van alle provincies. Hierdoor kan ook beter worden rekening worden gehouden
met de specifieke behoeften en ontwikkelingen in de regio's.Alle provincies worden op deze wijze gestimuleerd kennis te nemen van
het specifieke aanbod en kunnen in hun beleidsontwikkeling inspelen op de
situatie, waarin zij nagaan hoeveel capaciteit zij van Hoenderloo en Harreveld
nodig hebben.Met het IPO is afgesproken dat voor de voorzieningen werkbare constructies
voor de planning en financiering worden gemaakt.Reactie op de brief van de Nationale OmbudsmanDe Nationale Ombudsman heeft in zijn brief van 13 mei 2003 aangegeven
dat het niet van toepassing zijn van hoofdstuk 9 van de Awb een weinig gelukkig
voorstel is. Het lid Kalsbeek heeft hierop een schriftelijke reactie gevraagd.
De Nationale Ombudsman geeft er de voorkeur aan de klachtregeling van de Wet
op de jeugdzorg uitsluitend van toepassing te doen zijn op zorgaanbieders.
Hoofdstuk 9 van de Awb zou dan van toepassing zijn op de stichtingen, en van
overeenkomstige toepassing moeten worden verklaard op gedragingen van de stichting,
voor zover deze niet als bestuursorgaan optreedt.De keuze die in het wetsvoorstel is gemaakt, berust op het volgende. Hoofdstuk
9 van de Awb is beperkt tot klachten over gedragingen van bestuursorganen.
Zorgaanbieders zijn (behalve voor zover het gaat om aanbieders van pleegzorg
bij het vaststellen van de pleegvergoeding) geen bestuursorganen. Een aparte
regeling vinden wij, in tegenstelling tot de Nationale Ombudsman, niet wenselijk.
De stichting is alleen bestuursorgaan voor zover zij besluiten neemt in de
zin van de Awb. De klachtenregeling in de Wet op de jeugdzorg zou dus slechts
in zoverre op de stichting van toepassing moeten zijn. Voor klachten over
gedragingen van de stichting en een aanbieder van pleegzorg zouden dan twee
wetten gelden, zonder dat onmiddellijk duidelijk is welke wet in een bepaalde
situatie van toepassing is.Er zijn relevante verschillen tussen hoofdstuk 9 van de Awb en hoofdstuk
XI van de Wet op de jeugdzorg. Inmiddels heeft een evaluatie van de klachtenregeling
van de Wet op de jeugdhulpverlening plaatsgevonden. De resultaten daarvan
hebben geleid tot aanpassing van het wetsvoorstel die de tijdelijke duur van
het niet van toepassing zijn van de Awb niet meer in de rede doen liggen.
Het gaat om:– De klachtencommissie in de jeugdzorg zal qua personele samenstelling
geheel onafhankelijk zijn, anders dan artikel 9:7, tweede lid, Awb aangeeft;– Omtrent het klachtenjaarverslag zijn specifieker voorschriften
gegeven dan die van artikel 9:12a, Awb;– «Bagatelzaken» moeten ook worden behandeld, anders
dan in artikel 9:8, tweede lid, Awb is voorgeschreven.Een uniforme klachtenregeling voor alle in de jeugdzorg werkzame instanties
is een dragend argument om op de bij de derde nota van wijziging ingeslagen
weg verder te gaan. De stichting zal immers niet altijd als bestuursorgaan
optreden, en als er dan van klachtwaardige gedragingen sprake
zou zijn, zou, zo merkt de Nationale ombudsman toch ook op, de Awb daartoe
toch weer van overeenkomstige toepassing moeten worden verklaard.Er zijn geen bezwaren om, zoals de Nationale ombudsman suggereert, zeker
te stellen, dat ingeval het bestuursorgaan – dus de stichting –
zijn reactie op de bevindingen van de klachtencommissie geeft, daarbij tevens
handelt overeenkomstig artikel 9:12, tweede lid, Awb, er dus op wijst dat
een klacht bij de Nationale ombudsman nog kan worden ingediend.Uiteraard moet het niet zo zijn, dat de bepaling van artikel 12, tweede
lid van de Wet Nationale ombudsman geen toepassing kan vinden. Echter, ook
indien hoofdstuk 9 van de Awb niet van toepassing is, kan degene die de Nationale
ombudsman verzoekt een onderzoek in te stellen, wel degelijk op grond van
die bepaling door de Nationale ombudsman worden verplicht om, voor zover dit
nog niet gebeurd zou zijn, de stichting eerst in kennis te stellen van zijn
bezwaar tegen de gedraging en in de gelegenheid te stellen haar zienswijze
daarop te geven. De Nationale ombudsman behoeft hiertoe slechts toepassing
te geven aan zijn «eigen» wet; hij kan dus, naar het ons voorkomt,
de functie van vangnet op het terrein van klachten tegen gedragingen blijven
vervullen.Reactie op de ingediende amendementenAmendement 28 168, nummer 11 ingediend door het lid
TonkensVoor reactie op dit amendement inzake jeugdzorg aan niet rechtmatig in
Nederland verblijvende vreemdelingen verwijzen wij naar de toelichting hiervoor.
Wij ontraden om de daar genoemde redenen dit amendement.Amendementen 28 168 nummer 12 en nummer 15 ingediend
door respectievelijk het lid Tonkens en het lid KantDeze amendementen beogen te garanderen dat een cliënt die een aanspraak
heeft op jeugdzorg ingevolge de Wet op de jeugdzorg deze aanspraak ook binnen
een acceptabele termijn tot gelding kan brengen. Amendement nummer 12 stelt
in verband hiermee voor in de wet vast te leggen dat cliënten hun aanspraak
binnen redelijke termijn tot gelding kunnen brengen. Wat voor diverse aanspraken
de redelijke termijn is, zal volgens het amendement bij algemene maatregel
van bestuur worden vastgesteld.Amendement nummer 15 stelt voor in de wet te bepalen dat de cliënten
hun aanspraak tot gelding moeten kunnen brengen binnen een in het indicatiebesluit
op te nemen termijn.Hoewel wij de strekking van dit amendement kunnen begrijpen bestaan tegen
beide amendementen onzerzijds bezwaren. In het voorstel van Wet op de jeugdzorg
ontstaat de aanspraak onmiddellijk bij het vaststellen van het indicatiebesluit.
Hoewel de amendementen beogen te waarborgen dat de cliënt niet te lang
na de vaststelling van het indicatiebesluit behoeft te wachten voor hij de
daarin voorziene zorg ook daadwerkelijk krijgt, bewerkstelligen zij het tegendeel.
Met beide amendementen wordt het moment van tot gelding brengen van de aanspraken
in feite op termijn gesteld. De kans is groot dat het stellen van een termijn
er automatisch toe leidt dat die termijn in alle gevallen volledig zal worden
gebruikt ook als dit niet nodig is.Wij ontraden dan ook beide amendementen.Tot slot, ook bij de discussie die over ditzelfde punt is gevoerd met
betrekking tot de Ziekenfondswet en de AWBZ is een dergelijke clausule niet
opgenomen. In dat verband wijs ik op de brief die op 24 maart 2003 aan de voorzitter van de Tweede Kamer is gezonden over aanpak tijdige zorgverlening.
De oplossing is ook daar ook niet gezocht in een wetswijziging.Amendement 28 168, nummer 13 ingediend door het lid
KantIn dit amendement wordt voorgesteld de regeling van de bijdragen in de
kosten van jeugdzorg te schrappen. Het gaat zowel om de ouderbijdrage als
om de eigen bijdrage van de jeugdige.Wij zien momenteel geen aanleiding om de huidige regeling ten aanzien
van de ouderbijdrage te wijzigen. Wij achten het redelijk dat ouders die onderhoudsplichtig
zijn, bijdragen in de kosten van de verzorging wanneer deze voor rekening
van de overheid komen.Wat betreft de eigen bijdrage van de jeugdige vinden wij het juist dat
jeugdigen die volledige huisvesting en verzorging krijgen daaraan meebetalen
als zij een substantieel eigen inkomen hebben. Wij vinden wel van belang dat
jongeren in de jeugdzorg zo veel als mogelijk op een zelfde manier aan het
maatschappelijk leven kunnen deelnemen als de bij hun ouders wonende jongeren.
De meeste jongeren hebben een (bij)baantje om in de kosten van extra's te
kunnen voorzien. De eigen bijdrageregeling moet hen daarin niet belemmeren.
Deelname aan het arbeidsproces heeft bovendien een pedagogische functie. Op
dit punt wordt de huidige regeling aangepast.Wij ontraden dan ook het amendement.Amendementen 28 168, nummer 14 en nummer 17 ingediend
door respectievelijk het lid Tonkens en het lid KalsbeekAmendement nummer 14 strekt er toe dat aan het bureau jeugdzorg wordt
voorgeschreven voor iedere cliënt een mentor aan te wijzen die belast
is met de uitvoering van de diverse taken die het bureau ten aanzien van die
cliënt uitvoert.Amendement nummer 17 stelt als wijziging voor dat het bureau jeugdzorg
er op moet toezien dat de indicatiestelling zo veel mogelijk door dezelfde
persoon of personen wordt uitgevoerd en wel gedurende een langere periode.Tegen beide amendementen bestaan onzerzijds bezwaren. Wij delen het uitgangspunt
dat aan beide amendementen ten grondslag ligt, namelijk dat een cliënt
met zo weinig mogelijk hulpverleners te maken moet krijgen, ook in het licht
van het opbouwen van een vertrouwensrelatie. De wet regelt de taken van het
bureau, maar laat open wie een taak uitvoert. De wet laat daardoor de ruimte
dat één persoon verschillende taken kan uitvoeren. Een belangrijke
beperking daarbij in de praktijk is de deskundigheid die voor een functie
nodig is. De diverse taken van het bureau vereisen verschillende deskundigheden
die niet allemaal in één persoon verenigd kunnen zijn. Denk
bijvoorbeeld aan de vertrouwensarts, de gezinsvoogd en de gedragswetenschapper
die specifiek diagnostisch onderzoek uitvoert.De wettelijke eis dat sprake moet zijn van een verantwoorde uitvoering
van de taken brengt mee dat het bureau jeugdzorg ervoor moet zorgen dat de
cliënt met zo weinig mogelijk personen te maken heeft. Bovendien zijn
wij met het oog op de noodzakelijke continuïteit voor de cliënt
voornemens in de algemene maatregel van bestuur, die de werkwijze en kwaliteit
van de bureaus jeugdzorg regelt, voor te schrijven dat elke cliënt één
vaste contactpersoon krijgt. Deze kan de cliënt ook als hij te maken
heeft met verschillende medewerkers zodanig begeleiden dat de cliënt
het waarom daarvan begrijpt en weet wat de taak van de diverse medewerkers is. De contactpersoon kan ook door interne communicatie bevorderen
dat de cliënt niet onnodig steeds hetzelfde verhaal hoeft vertellen.Het is niet de bedoeling dat de contactpersoon weer een nieuwe functionaris
is waarmee de cliënt te maken heeft. Een combinatie van functies is gewenst.Gezien het vorenstaande ontraden wij de amendementen.Amendement 28 168, nummer 16 ingediend door het lid
Van der VliesHet amendement strekt er toe in de tekst van artikel 5 vast te leggen
dat uitgangspunt bij de indicatietaak van het bureau jeugdzorg niet alleen
het belang van een onbedreigde ontwikkeling van een jeugdige dient, maar ook
aansluit bij de behoefte van de cliënt.De verwijzing naar de behoefte van de cliënt is vervallen toen bij
de derde nota van wijziging het criterium «belang van een onbedreigde
ontwikkeling van een jeugdige« is geïntroduceerd. De achtergrond
is dat dit criterium de behoefte van de cliënt omvat. Wij hebben er geen
moeite mee dat dit expliciet in de tekst tot uitdrukking wordt gebracht.Amendement 28 168, nummer 18 ingediend door het lid
KalsbeekIn dit amendement wordt voorgesteld de eis van de afzonderlijke organisatorische
eenheid voor de taken van het AMK en de jeugdreclassering te laten vervallen.
Wij wijzen voor de noodzaak van een afzonderlijke organisatorische eenheid
naar de toelichting hiervoor.Wij ontraden dit amendement.Amendement 28 168, nummer 19 ingediend door het lid
KantHet amendement creëert een ongeclausuleerde acceptatieplicht voor
zorgaanbieders vanuit de gedachte dat gebrek aan geld bij de zorgaanbieder
de aanspraak van de cliënt illusoir zou maken.Het amendement lijkt er van uit te gaan dat de cliënt een aanspraak
heeft jegens de zorgaanbieder. Dit is niet juist. De aanspraak bestaat jegens
de provincie en wordt tot gelding gebracht bij een door de provincie gesubsidieerde
zorgaanbieder. De zorgaanbieder krijgt subsidie voor het leveren van bij de
subsidiëring bepaalde producten in een bij die subsidiëring bepaalde
omvang. De wet bepaalt dat een cliënt die aanspraak heeft op die gesubsidieerde
zorg niet door de zorgaanbieder mag worden geweigerd. Subsidieert de provincie
te weinig zorg om alle aanspraken te kunnen honoreren dan kan dit niet leiden
tot de verplichting van een zorgaanbieder om ongesubsidieerd zorg te verlenen.
Dit moet leiden tot extra subsidie van de provincie aan een zorgaanbieder
die nodig is om de aanspraak te realiseren. Wordt extra subsidie verleend,
dan is daarmee automatisch de acceptatieplicht van de zorgaanbieder uitgebreid.Wij ontraden dan ook dit amendement.Amendement 28 168, nummer 20 ingediend door het lid
ÖrgüHet amendement beoogt te benadrukken dat een genoegzaam aanbod aan voorliggende
voorzieningen op lokaal niveau van groot belang is voor het voorkomen van
jeugdzorg waarop aanspraak bestaat. Wij onderschrijven dit belang.De wijze waarop het amendement is geformuleerd stuit echter op juridische
bezwaren. Het is moeilijk voorstelbaar dat een particuliere stichting bepaalde
taken opdraagt aan de gemeente.Het amendement wordt dan ook in verband hiermee ontraden.Amendement 28 168, nummer 21 ingediend door het lid
KantHet amendement versterkt de taak van het bureau jeugdzorg om de cliënt
bij te staan bij het tot gelding brengen van zijn aanspraak door een actieve
opstelling te eisen. Wij vinden dit een goede toevoeging. Wij willen het amendement
overnemen als het door de Kamer wordt aanvaard.Amendement 28 168, nummer 22 ingediend door het lid
KantDit amendement beoogt de mogelijkheid te creëren dat cliënten
een klacht kunnen indienen bij de provinciale klachtencommissie. Deze mogelijkheid
is bij de derde nota van wijziging vervallen.Wij ontraden dit amendement om de volgende redenen. Bij de derde nota
van wijziging is de mogelijkheid van het indienen van klachten bij de provinciale
klachtencommissie vervallen. Daarentegen is bepaald dat de klachtencommissie
bij de stichting en de klachtencommissie bij de zorgaanbieder geheel onafhankelijk
is. Verder moet volgens de nieuwe bepalingen omtrent het klachtenjaarverslag
(artikel 63 zeven tot en met het negende lid, Wjz) de strekking worden vermeld
van de oordelen en aanbevelingen van de klachtencommissie en van de aard van
de maatregelen die de stichting dan wel de zorgaanbieder vervolgens heeft
genomen. Dit verhoogt naar verwachting de effectiviteit van de behandeling
van klachten en leidt er ook toe dat de oordelen en aanbevelingen ook daadwerkelijk
worden opgevolgd en dat deze, anders dan in de praktijk nu soms het geval,
als verplichtend zullen worden ervaren. Het bestaansrecht van de provinciale
klachtencommissie lag vooral in de omstandigheid dat de «eerste»
instantie niet geheel onafhankelijk is (alleen de voorzitter is een externe).
Nu beide redenen vervallen, is er aan de provinciale klachtencommissie geen
reële behoefte meer. Hiermee wordt ook aan de aard van het klachtrecht –
een «recht op antwoord» – recht gedaan. Een tweede instantie
doet nogal denken aan een gerechtelijke procedure, iets wat de klachtenregeling
uitdrukkelijk niet is. Het laten vervallen van de provinciale klachtencommissie
draagt dus ook nog bij aan het verminderen van juridisering.Motie 28 168, nummer 23 motie ingediend door het
lid ÖrgüDe ingediende motie bewerkstelligt dat de Tweede Kamer inzage krijgt in
de inhoud en stand van zaken met betrekking tot een aantal essentiële
algemene maatregelen van bestuur, zoals de algemene maatregel van bestuur
inzake de aanspraken jeugdzorg, de uitkeringen en het indicatiebesluit.De Wet op de jeugdzorg regelt dat alle algemene maatregelen van bestuur
een voorhangprocedure krijgen. Aangezien wij de Wet op de jeugdzorg op 1 januari
2004 in willen laten gaan, streven wij er naar de voorhangprocedure van in
ieder geval de essentiële algemene maatregelen van bestuur voor het zomerreces
van de Tweede Kamer te laten beginnen. Het betreft in ieder geval het Besluit
Uitkeringen jeugdzorg, het Besluit Zorgaanspraken jeugdzorg, het Besluit Indicatie
jeugdzorg en het Besluit Kwaliteit en werkwijze bureau jeugdzorg.Ik vertrouw erop u, mede namens de minister van Justitie, voldoende geïnformeerd
te hebben over ons standpunt inzake de ingediende amendementen en met de antwoorden
op de gestelde vragen.De Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,C. I. J. M. Ross-van Dorp 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28168-27.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl