Mijnbouwwet; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20012002-26219, nr. 313a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-07-2002

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

26219 nr. 313a

09-07-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26219Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 219Regels met betrekking tot het onderzoek naar en het winnen van delfstoffen
en met betrekking tot met de mijnbouw verwante activiteiten (Mijnbouwwet)nr. 313aVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR ECONOMISCHE ZAKEN1Vastgesteld 9 juli 2002Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel heeft de commissie aanleiding
gegeven tot het maken van de navolgende opmerkingen en het stellen van de
navolgende vragen.De leden van de CDA-fractie deelden mee met
belangstelling en in zijn algemeenheid met instemming kennis te hebben genomen
van dit wetsvoorstel.Deze wet zal in de plaats komen van een wel zeer versnipperde regelgeving
in maar liefst 14 afzonderlijke wetten.De langdurige en intensieve behandeling in de Tweede Kamer heeft tot veel
verandering, veelal verbeteringen geleid. Na de indiening in september 1998
volgden er 4 nota's van wijziging en in de eindfase van de behandeling werden
nog maar liefst 16 amendementen aangenomen. Dankzij al deze aanpassingen is
het wetsvoorstel aanmerkelijk beter in balans gekomen.Dat alles neemt niet weg dat er bij de leden van de CDA-fractie nog enige,
soms prangende, vragen leven.In de artikelen 2 en 3 van het wetsvoorstel wordt geregeld dat delfstoffen
op een diepte vanaf 100 meter eigendom worden van de Staat. Deze feitelijke
onteigening, die in artikel 14 van de Grondwet aan voorwaarden is gebonden,
wordt slechts marginaal toegelicht met de zin (memorie van toelichting blz.
9) dat deze bepaling voortvloeit uit de «thans algemene opvatting, dat
in de loop van de geologische geschiedenis gevormde voorkomens van delfstoffen
in de bodem toebehoren aan de gemeenschap».Delfstoffen zijn echter, totdat deze wet in werking treedt, eigendom van
de grondeigenaren (zie Arrest Hoge Raad in 1907)2.Deze eigendommen worden nu plotseling tot Staatseigendommen verklaard
en daarmee is er toch feitelijk sprake van ontneming van eigendom en derhalve
van onteigening? Wil de minister hierop ingaan? Volgens de Grondwet, nader
geregeld in het BW, zou dan toch schadevergoeding moeten volgen? Erkent de
minister het principe van deze schadevergoedingsplicht en het zelfstandige
recht op een schadevergoedingsclaim? Hoe is dit in andere EG-landen
geregeld? Schadevergoeding geldt toch ook waar het positieve belang van de
eigendom, t.w. het exclusieve gebruiksrecht, slechts tot gelding kan worden
gebracht na een winningsvergunning?Hoe gaat het verder met het zgn. negatieve belang, nl. dat een ander moet
afzien van de gebruik van je eigendom? Hoe verhouden deze rechten zich met
de in artikel 4 geregelde gedoogplicht van de eigenaren?Wil de minister ook meedelen wat onder de huidige regelgeving de rechten
zijn van de eigenaren en wat, in oogmerking nemende de gedoogplicht, zijn
toekomstige rechten zouden zijn? Vloeit uit de Mijnbouwwet voort dat de in
artikel 4 bedoelde rechthebbende zonder meer als belanghebbende in de zin
van artikel 1:2 Algemene wet bestuursrecht wordt aangemerkt? Zo nee, kan de
minister dan de criteria noemen, die hieraan ten grondslag liggen? Is de grondeigenaar
zonder meer belanghebbende bij een vergunning tot de opslag van stoffen, als
bedoeld in artikel 25 of moet hij ook hier gedogen? Welke criteria worden
hierbij gehanteerd?Degene die stoffen opslaat, blijft eigenaar van die stoffen. Wat gebeurt
er exact als deze stoffen door welke oorzaak dan ook omhoog gestuwd zouden
worden tot op een diepte van minder dan 100 m? Wie is dan de eigenaar van
die stoffen? Is de oorspronkelijke eigenaar van de stoffen dan schadeplichtig
aan de grondeigenaar? Zo ja, voor hoeveel jaren?Is de grondeigenaar via wiens grond die stoffen in een belendend perceel
terechtkomen, dan jegens zijn buurman aansprakelijk? Zo nee, waarom niet?
Zo ja, is dat wel redelijk?In de artikelen 44 en 45 wordt inzake de opruiming van oude installaties,
van kabels en pijpleidingen, een exclusieve bevoegdheid gegeven aan de minister
van Economische Zaken.Waarom is hier geen medebevoegdheid geregeld van andere bewindslieden,
zoals dat bijv. wel het geval is bij de milieuvoorschriften en de Arbo, waar
generieke wetgeving alle ruimte heeft gekregen, resp. behouden? Toegespitst:
waarom wordt geen ruimte gegeven aan de Wet beheer rijkswaterstaatswerken
en aan de Wet verontreiniging zeewater?In hoeverre zijn de voor deze wetten verantwoordelijke bewindslieden hierbij
betrokken? Is de minister bereid alsnog medebevoegdheid te regelen bij wijziging
van een van de genoemde wetten, uiteraard incl. de Mijnbouwwet?In de beraadslagingen in de Tweede Kamer is relatief veel aandacht besteed
aan het kleineveldenbeleid. Dat ligt ook in de rede vanwege het grote belang
dat hiermee gemoeid is, omdat momenteel meer dan 50% van de jaarlijkse winning
in ons land daar plaatsvindt. Daarmee kan «Groningen» zoveel mogelijk
gespaard worden voor de toekomst. In de Gaswet is geregeld dat de Gasunie
verplicht is het gas van de kleine velden af te nemen en te mengen met het
Groninger gas, waardoor een evenwichtig mengsel ontstaat en waarbij tevens
flexibiliteit en balans kan worden gebracht in het totale aanbod van gas.
Deze verplichte afname door Gasunie maakt de winning uit kleine velden haalbaar
en verkoopbaar.De Gasunie en met name de handelspoot is steeds meer een commerciële
partij en zou het publieke belang, dat is gediend met de winning uit kleine
velden, gemakkelijk wat uit het oog kunnen verliezen, hetzij door eigen gas
voorrang te geven, dan wel door commerciële risico's af te wentelen op
de gemeenschap, c.q. op de kleine velden.Wordt het niet de hoogste tijd een duidelijke scheiding aan te brengen
in de verantwoordelijkheden, waarbij de minister staat voor het publieke belang?Het amendement-Blaauw (nr. 49) gaf daartoe een goede aanzet, maar is ingetrokken
omdat de minister het sterk ontraadde. Wil de minister de eventuele
nadelen en ook de voordelen van een mogelijke scheiding van verantwoordelijkheden,
liefst uitvoerig, aangeven? Hoe verhoudt het huidige regime zich met de ontwikkelingen
in EG-verband? Wil de minister de wijziging van de Gasrichtlijn hierbij betrekken?In de artikelen 137 t/m 141 is een mogelijke schadevergoeding en zijn
mogelijke voorschotten geregeld, beide in aparte paragrafen. Zijn het vanwege
die aparte paragrafen ook twee op zichzelf staande regelingen, die onafhankelijk
van elkaar kunnen worden toegepast? Waarom is de naamgeving van par. 9.2 «Schadevergoeding
bij insolventie» en waarom niet kortweg «Schadevergoeding»?Wil de minister lid c. van art. 137 nader toelichten en daarbij ook ingaan
op het in de tekst genoemde woordje «reeds»?Om welk tijdsmoment gaat het daarbij?Is aan de voorwaarde van lid c. voldaan als, gebruikmakend van het advies
van de Technische Commissie Bodembeweging-TCCB-, de schade geclaimd wordt
bij het betreffende Mijnbedrijf en er ofwel geen antwoord, ofwel een onduidelijk
antwoord ofwel een weigering komt?Kan de minister al enig licht laten schijnen over de mogelijke algemene
maatregel van bestuur, zoals genoemd in artikel 141, lid 2? Welke onderwerpen
wil de minister hierin regelen?In artikel 76 wordt geregeld dat er een eenmalige afdracht verschuldigd
is aan de provincie voor het winnen van koolwaterstoffen. Waarom heeft deze
afdracht uitsluitend betrekking op koolwaterstoffen en niet op andere stoffen,
zoals zout of mogelijke in de toekomst nog te ontdekken bodemschatten?Acht de minister het wel redelijk, dat in artikel 138, lid 1 sub b, door
de objectiverende passage «of redelijkerwijs bekend had kunnen zijn»
op de benadeelde de bewijslast van het tegendeel wordt gelegd? Temeer daar
van het waarborgfonds moeilijk gezegd kan worden dat dit een partij in het
rechtsverkeer is, die aanspraak kan maken op duidelijkheid over haar juridische
positie. Immers, deze passage vermindert voor het Waarborgfonds het risico
aangesproken te worden en vermindert voor de benadeelde de mogelijkheid op
dit fonds verhaal te halen.Leidt deze bepaling bovendien en onder omstandigheden tot een verkorting
van de algemene verjaringstermijn uit artikel 3:310 BW, ook zoals deze op
grond van artikel 176 van dit wetsvoorstel zal komen te luiden? Deze leden
zouden graag een reactie van de minister ontvangen.De leden van de VVD-fractie hadden met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel.Een aantal vragen zouden deze leden voorafgaand aan de plenaire behandeling
beantwoord willen zien.Met dit wetsvoorstel is een poging gedaan de complexiteit en veelheid
van financiële voorwaarden en heffingen voor mijnbouwactiviteiten te
verminderen. Dit sluit aan bij het streven van de regering om de uit wet-
en regelgeving voortvloeiende administratieve lastendruk op het bedrijfsleven
te verminderen.Kan de minister aangeven of terzake van deze vermindering over dit wetsvoorstel
advies is gevraagd aan de ACTAL? Niet uit te sluiten is immers dat verdergaande
vermindering denkbaar ware geweest, nu het wetsvoorstel duidelijk de kenmerken
vertoont van het voortborduren op een lange voorgeschiedenis.Zodra de winstmarge hoger is dan 25% is de vergunninghouder naast Vpb
ook winstaandeel verschuldigd. Deze maatregel lijkt ongunstig uit te werken voor de vergunninghouder, wiens winstmarge zich net boven de
25% bevindt. Graag ontvangen een reactie van de minister op deze zaak.Gemeenten heffen OZB over winningslocaties op hun grondgebied. Dit maakt
de sinds 1967 vereiste afdrachten van concessionarissen over hun locaties
aan de betreffende gemeenten overbodig. Kan de minister aangeven welke grondslag
gemeenten hanteren voor de waardebepaling OZB en hoe die bedragen zich verhouden
tot de voormalige afdrachten?De vijf concessies, die zijn verleend vóór 1 januari 1965,
hebben en houden hun specifieke afdrachtbepalingen, zoals die zijn vastgelegd
in de overeenkomsten tussen de Staat en de concessionaris. Die voorschriften
wijken fundamenteel af van de financiële bepalingen, die daarna tot stand
zijn gekomen. Op grond van artikel 18 kan diezelfde vergunning slechts op
aanvraag van de houder gewijzigd worden. Is de minister van mening dat in
het kader van de eerbiedigende werking van artikel 18 nog gesproken kan worden
van een level playingfield, wanneer de bevoorrechten positie van deze concessionarissen
wordt vergeleken met die van de vergunninghouders, die nà hen kwamen
of komen?Kan de minister aangeven hoe de relatie tot stand komt tussen het door
de overheid gewenste productieniveau enerzijds en de vergunningverlening anderzijds?Op de wenselijkheid van een aantrekkelijke mijnbouwklimaat en de aandacht
voor adequate uitputting en het kleine veldenbeleid wordt in de memorie van
toelichting voldoende ingegaan.Welke instrumenten heeft de overheid als er sprake zou zijn van dreigende
overcapaciteit; d.w.z. snellere uitputting van onze delfstoffen, dan door
de overheid beoogd? (bijv. 80 mrd m3 aardgas per jaar). Blijkens
de weigeringsgronden ex artikel 7–8-9–10 is het niet mogelijk
een vergunning te weigeren op grond van criteria afgeleid van het lange termijn
energiebeleid.Voor de opsporing en winning van delfstoffen (en opslag) moet de aanvrager
een aantal vergunningen verwerven. Kan de minister meedelen hoe de hiërarchie
en/of volgorde geregeld is ten aanzien van de verschillende procedures?Hoe wordt voorkomen dat de verplichtingen ex Mijnbouwwet in de toekomst
niet meer synchroon lopen met bijvoorbeeld Europese richtlijnen en mogelijk
nieuwe sectorale wetgeving?Ondergrondse gasopslag is ook geregeld in de Gaswet. Ware het niet verstandiger
dit onderwerp uitsluitend in de Mijnbouwwet te regelen?Wordt met dit wetsvoorstel op enigerlei wijze voorzien in de ondergrondse
opslag van warmte, niet zijnde aardwarmte? Wordt warmte in de terminologie
van de wet onder «stof» begrepen?Valt radioactief afval onder het begrip stof?Bodembeweging moet gedurende 30 jaar na het beëindigen van de winning
gemeten worden door de (voormalige) vergunninghouder. Kan de minister meedelen
wat de praktijk t.a.v. bodembeweging laat zien? Is het aannemelijk dat zich
zó lang na het beëindigen van de winning nog bodembeweging zal
voordoen? En zo ja, is er dan nog sprake van een aantoonbaar causaal verband?De leden van de PvdA-fractie spraken hun tevredenheid
uit over de behandeling van dit wetsvoorstel tot nu toe. Informatie van de
kant van de minister was snel beschikbaar, helder, inzichtelijk, uitstekend
verzorgd. Toch hadden de leden van deze fractie nog enkele vragen. Zo is bij amendement de termijn van meten door de «commissie Tommel»
verlengd tot 30 jaar. De leden van de PvdA-fractie maakten hieruit op dat
deze termijn ook geldt voor eventuele gevallen van aansprakelijkheid. Indien
dit niet het geval is, kan de minister dan uiteenzetten waarom het redelijk
is met een kortere termijn van aansprakelijkheid te werken? De leden van de
PvdA-fractie vroegen zich dit met name af in verband met schade door bodemzettingen,
die een zeer lange termijn karakter hebben en die niet alleen veroorzaakt
worden door winning van grondstoffen, waarmee inmiddels ruime ervaring is
opgedaan, maar ook door nieuw gebruik van (holle ruimten in-) ondergrond voor
opslag van gas en warmte, waarmee aanzienlijk minder ervaring werd opgedaan.Voor alle zekerheid: Naar het oordeel van deze leden kan de rechter op
grond van algemene regels van bewijsrecht de bewijslast met betrekking tot
de oorzaak van schade omkeren als het gaat om schade die typisch het gevolg
is van bodembeweging; indien deze voorkomt in een gebied waarin sprake is
van mijnbouwactiviteiten. Deelt de minister deze opvatting?Tot slot waren de leden van de PvdA-fractie van mening dat het verstandig
is toch over te gaan tot het instellen van een financiële voorziening
voor schade veroorzaakt door deze en gelijksoortige activiteiten. Het is immers
niet zeker of de onderneming welke de mijnbouwactiviteiten uitvoert nog bestaat
ten tijde van het optreden van schade. Het faillissement van Frima b.v. is
hier een goed voorbeeld van. Het zou naar het oordeel van deze leden de Rijksoverheid
niet misstaan in een dergelijke voorziening deel te nemen, waar de voordelen
van deze activiteiten voor een substantieel deel toevloeien aan het Rijk.Een dergelijke voorziening zou bijvoorbeeld door de betrokken provincie
beheerd kunnen worden en na het verstrijken van 30 jaar kunnen terugvloeien
naar de (rechtsopvolger van de) betrokken onderneming en/of het Rijk. Kan
de minister haar opvatting dat een dergelijke voorziening niet nodig zou zijn
nog eens toelichten, rekening houdend met het bovenstaande?De leden van de fractie van GroenLinks merkten
op dat volgens artikel 9 een vergunning slechts op een aantal omschreven gronden
kan worden geweigerd. Het milieubelang wordt in dat artikel niet genoemd.
Hoe denkt de minister het belang van het milieu en van natuurgebieden te (kunnen)
beschermen bij een aanvraag voor mijnbouwactiviteiten?» Volgens lid
1, c kan een vergunning worden geweigerd op grond van het gebrek aan maatschappelijke
verantwoordelijkheidszin. Hoe wordt (gebrek aan) maatschappelijke verantwoordelijkheidszin
gemeten. Wat zijn daarvoor de criteria?Blijft de TCBB net zo lang bestaan als er mijnbouwactiviteiten plaatsvinden?
Of blijft zij zoveel jaar na afloop daarvan nog bestaan. Indien dat laatste
het geval is zijn daarvoor dan structureel gelden gereserveerd?Voor opslag van nucleair afval is naast een opslagvergunning in het kader
van de Mijnbouwwet een vergunning nodig in het kader van de Kernenergiewet.
In welk stadium bevindt zich het regeringsstandpunt inzake het advies van
de commissie Ilona?De leden van de fractie van D66 hadden met
belangstelling kennis genomen van bovengenoemd wetsvoorstel. De Mijnbouwwet
kent een lange parlementaire geschiedenis en de fractie van D66 is verheugd
om te zien dat de wet nu ter behandeling is aangeboden aan de Eerste Kamer.Naar aanleiding van het wetsvoorstel hadden zij nog de volgende vragen.In het voorliggende voorstel is opgenomen dat gebieden waarin historische
en oudheidkundige vondsten zijn aangetoond, dan wel redelijkerwijs
worden vermoed, kunnen worden gesloten voor mijnbouwactiviteiten (amendement
Atsma). Hoe wordt dit naar de praktijk vertaald? Hoe wordt omgegaan met het
verlenen van mijnbouwvergunningen in gebieden waar deze vondsten (vermoedelijk)
aanwezig zijn? In hoeverre kunnen mijnbouwactiviteiten plaatsvinden in de
buurt van dergelijke (vermoedelijke) vondsten?Op het onderwerp van de omkering van de bewijslast staan de argumenten
van de minister en die van professor J. M. van Dunné recht tegenover
elkaar. Zo komt volgens Van Dunné omkering van de bewijslast in buitenlandse
wetgeving voor. De minister geeft in haar brief van 1 maart 2002 aan
hier anders tegenaan te kijken. Hoe is het mogelijk dat beide partijen op
dit punt zo fundamenteel van mening verschillen? Kan de minister dieper ingaan
op de punten waar beiden specifiek van mening verschillen? Een voorbeeld hiervan
is de paragraaf 120 van de Bundes-Berggesetz en of deze ook betrekking
heeft op olie en gaswinning.In de Mijnbouwwet is een (nieuwe) wettelijke regeling opgenomen voor de
opslag van stoffen in de diepe ondergrond. Naast de mogelijkheden voor de
opslag van bijvoorbeeld CO2, biedt de wet in de toekomst echter
ook een mogelijkheid voor de opslag van kernafval.De milieuvergunningverlening voor opslag van ondergrondse opslag van afvalstoffen
zal na aanname van de Mijnbouwwet van provinciaal niveau (gedeputeerde staten)
naar rijksniveau (minister van Economische Zaken) overgaan. De overheveling
naar rijksniveau is het gevolg van het kabinetsstandpunt naar aanleiding van
het advies van de Commissie Toekomstige Organisatie Afvalverwijdering (Commissie
Epema), waarin is opgenomen dat de verantwoordelijkheid voor de sturing van
de afvalstoffen meer centraal moet komen te liggen.Maar opvallend is dat de milieuvergunning én de vergunning voor
de opslag van stoffen in de diepe ondergrond nu in handen komen van één
ministerie, namelijk het ministerie van Economische Zaken.Bij de milieuvergunningen voor ondergrondse opslag van afvalstoffen is
alleen een verklaring van geen bezwaar (VVGB) van de minister van VROM nodig.
Hoe verhoudt zich dit met het spanningsveld economie – milieu? Hoe wordt
in dit geval nu een goede afweging (checks and balances) gegarandeerd? Waarom
is de milieuvergunningverlening, zeker op het gebied van opslag van afval
in de diepe ondergrond, eigenlijk niet ondergebracht bij het ministerie van
VROM? Dit temeer omdat onlangs het onderzoek over kernafval van EZ is overgeheveld
naar VROM.Voor het opslaan van radioactief afval is ook een vergunning op grond
van de kernenergiewet vereist. Om wat voor een soort vergunning gaat het hier
en hoe verhouden beide vergunningen zich tot elkaar? Graag uitleg hierover.De verplichting tot het verrichten van metingen is bij amendement verlengd
van 5 naar 30 jaar. Welke toegevoegde waarde is te verwachten van deze verlenging?
Het is denkbaar dat in bepaalde gevallen al na vijf tot tien jaar volstrekt
duidelijk is dat er geen enkele bodembeweging meer is te verwachten als gevolg
van een mijnbouwkundige activiteit. Met welke kosten gaat deze verlenging
gepaard?De leden van de Technische Commissie Bodembeweging (TCBB) worden benoemd
op basis van deskundigheid en onafhankelijkheid. Het deskundigheidscriterium
is opgenomen in de wet. Het onafhankelijkheidscriterium wordt wel genoemd
in de memorie van toelichting, maar is niet opgenomen in de wet. Waarom is
hiervoor gekozen?Voor een goed functioneren van de TCBB is het van belang dat de burger
vertrouwen heeft in haar advies. Elke schijn van belangenverstrengeling van
de leden moet om die reden voorkomen zien te worden. Kan de minister
meedelen op welke wijze de onafhankelijkheid van de leden van de TCBB gegarandeerd
wordt?De leden van de fracties van SGP en CU hadden met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel.
De inzet, om het huidige stelsel van verschillende wetten, uitvoeringsregelingen
en besluiten inzake onderzoek naar en winning van delfstoffen, te herzien
had hun instemming.Wel hadden zij nog de volgende vragen.Naar de mening van deze leden ligt het accent op het bedrijfseconomisch
zo aantrekkelijk mogelijk maken van het onderzoek naar en winning van delfstoffen.
Als hun zienswijze juist is, hoe is een afdoende bescherming van natuur- en
milieuwaarden gewaarborgd?Over het waarborgfonds bestond bij deze leden nog onduidelijkheid. Is
er al overeenstemming met de betrokken partijen over de voorwaarden die zullen
worden gehanteerd?Als een mijnexploitant in gebreke blijft bij een uit te keren schadevergoeding,
bijvoorbeeld als gevolg van een faillissement, is er dan een subsidiaire verantwoordelijkheid
voor de staat?Heeft de minister zicht op het aantal ondernemingen dat een eigen schadefonds
heeft? Hoe is de verhouding dan tussen eigen schadefondsen en het Waarborgfonds?Kan de minister deze leden informeren over de inhoud van het bij deze
wet behorende mijnbesluit?De Technische Commissie Bodembeweging (TCBB) heeft een algemene adviesfunctie
over schadeoorzaken van mijnbouw. Is het de bevoegdheid van de TCBB ook te
adviseren aan burgers met concrete vragen over het oorzakelijk verband van
mijnbouwschade? Met name bij erg gecompliceerde schadegevallen, waarbij sprake
is van meervoudige causaliteit? Dit is ook het geval bij het Engelse mijnrecht,
waarbij men bewijslastomkering combineert met een technische adviseur, die
particulieren met bodemschade bijstaat.De beantwoording wachtten deze leden met belangstelling af.Het lid van de Onafhankelijke Senaatsfractie
(OSF) vroeg hoe de minister de kans beoordeelt dat particulieren onder de
nieuwe wet toch nog voor hoge kosten komen te staan door bodemdaling die enig
verband heeft met delfstoffenwinning, en/of lang op (duidelijkheid over) een
schadevergoeding moeten wachten? Schadefonds; overheidsgarantie?Kan de CTBB naast deskundigheid ook in voldoende mate over andere benodigde
middelen beschikken om de waarschijnlijk soms zeer complexe taak naar behoren
te kunnen uitvoeren?Wanneer eindigt het bestaan van de CTBB?De voorzitter van de commissie,LuijtenDe griffier van de commissie,NieuwenhuizenXNoot1Samenstelling: Stevens (CDA), Van Leeuwen (CDA), Schoondergang-Horikx
(GL), Van den Berg (SGP), Hofstede (CDA (plv.voorzitter), Bierman (OSF), Luijten
(VVD) (voorzitter), Ruers (SP), Terlouw (D66), Bierman-Beukema toe Water (VVD),
Doesburg (PvdA), Kneppers-Heijnert (VVD) en Maas-de Brouwer (PvdA).XNoot2Uitspraak HR 25 oktober 1907, weekblad van het recht, nr. 8606, 27
november 1907. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20012002-26219-313a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl