Wijziging artikel 141 Wetboek van Strafrecht; Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Jusititie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26519, nr. 199

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-03-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26519 nr. 199

28-03-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikel 141 en medeplegenHet openlijke van de geweldplegingDe interpretatie van «in vereniging geweld plegen»De onschuldige passant; demonstratiesEvaluatieUitvoeringslastOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26519Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 519Wijziging van artikel 141 van het Wetboek van Strafrechtnr. 199VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 28 maart 2000Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel gaf de commissie aanleiding
tot het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.AlgemeenDe leden van de CDA-fractie merkten op dat
het onderhavige wetsvoorstel tezamen met de wetsvoorstellen inzake bestuurlijke
ophouding (26 735) en rechterlijke bevelen tot handhaving van de openbare
orde (26 825) een drieluik vormen. Een drieluik dat ten doel heeft het
wettelijk instrumentarium uit te breiden dat bestuur, politie en justitie
ten dienste staat in de bestrijding en preventie van ordeverstoringen, al
dan niet grootschalig, en vooral die ordeverstoringen die met openlijke geweldpleging
gepaard gaan. De wenselijkheid van deze uitbreiding is de laatste jaren, sinds
vooral Eurotop en Rotterdamse bekerfinale van veel kanten bepleit. De leden
hier aan het woord onderschreven deze wenselijkheid vanuit het standpunt dat
de (gerechtvaardigde) behoefte van burgers naar veilige omstandigheden ook
bij massale evenementen, demonstraties etc. meer waarborgen vergt maar dat
slagvaardig, preventief en repressief optreden evenzeer binnen wettelijke
waarborgen dient plaats te vinden. Zij toonden zich verheugd over het feit
dat de voorliggende voorstellen nog tijdig voor de komende EK2000 zijn ingediend,
zodat zij hun waarde reeds dan kunnen bewijzen. Deze leden deelden echter
de mening van de beide bewindslieden dat het hier niet gaat om gelegenheidswetgeving.De leden hier aan het woord vroegen in hoeverre bij de bestrijding en
preventie van grootschalige ordeverstoringen gebruik wordt gemaakt van de
identificatieplicht bij sportevenementen, en hoe beoordelen de bewindslieden
in dit verband de bruikbaarheid en wenselijkheid van een algemene identificatieplicht?De leden van de VVD-fractie hadden kennis
genomen van het wetsvoor- stel tot wijziging van artikel 141 WvSr. Zij onderkenden
de wenselijkheid de strafbaarstelling van openlijke geweldpleging meer op
een lijn te brengen met de strafrechtelijke aansprakelijkheid wegens medeplegen van andere delicten, en daarmee ook een bijdrage te leveren aan de
strafrechtelijke bestrijding van ordeverstoringen die met openlijke geweldpleging
gepaard gaan. Deze leden zeiden, gezien de toenemende ernst van groepsgewijze
gewelddadige openbare ordeverstoringen, heel wel te begrijpen dat de behoefte
bestaat de strafrechtelijke aansprakelijkheid te verruimen tot diegenen die
in vereniging met anderen openlijk geweld plegen. Zij zagen met bezorgdheid
hoe steeds vaker medeschuldigen aan openbare geweldpleging de dans dreigen
te ontspringen doordat zij zelf geen geweld plegen. Zij waardeerden de wijze
waarop het wetsvoorstel deze problematiek aanpakt zonder de individuele strafrechtelijke
aansprakelijkheid voor toerekenbaar strafbaar gedrag (voorwaardelijke opzet)
aan te tasten.De leden van de PvdA-fractie hadden met belangstelling
kennis genomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij ondersteunden de wens
van de regering om zorg te dragen voor een bevredigende strafrechtelijke afhandeling
van geweldpleging tijdens rellen. De uitvoerige behandeling in de Tweede Kamer
heeft bijgedragen aan de verduidelijking van de mogelijkheden die deze wet
in dat verband biedt.De leden van de fractie van D66 hadden kennis
genomen van het voorstel van wet strekkende tot wijziging van artikel 141
van het WvSr. Zij konden na lezing van de relevante stukken begrip opbrengen
voor het feit dat gemeend is dit wijzigingsvoorstel in te dienen. Echter in
samenhang met een tweetal andere wetsvoorstellen die zagen op wijziging van
de Gemeentewet (26 735) en van het Wetboek van Strafvordering (26 825) –
gericht op verbetering van de bestrijding van grootschalige verstoringen van
de openbare orde resp. verruiming van de strafrechtelijke handhaving van de
openbare orde met het oog op grootschalige ordeverstoringen – konden
deze leden zich niet aan de indruk onttrekken dat sprake was van een (overigens
niet strafbare vorm van) overkill aan wetgeving op dit terrein. Ter gelegenheid
van de plenaire behandeling van de drie genoemde wetsvoorstellen namen deze
leden zich voor daarop nog nader te komen spreken.Deze leden constateerden dat tijdens de behandeling van het wetsvoorstel
in de Tweede Kamer veelvuldig is geprobeerd om via gefingeerde casuïstiek
meer duidelijkheid te verkrijgen over de precieze betekenis van het wetsvoorstel.
Moet het er op grond daarvan niet voor gehouden worden dat de wettekst en
de memorie van toelichting tezamen onvoldoende duidelijkheid verschaffen over
hetgeen beoogd wordt met het wetsvoorstel? Of is de angst voor een te ruim
gebruik in de praktijk van de nieuwe wetsbepaling op andere gronden aanwezig?De leden van de fracties van SGP en RPF/GPV
hadden met belangstelling kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij waren de
mening toegedaan dat de meerwaarde van het voorstel in de praktijk zal moeten
blijken, iets waarover de Raad van State twijfels blijkt te hebben.Deze leden vroegen of het toegezegde overleg tussen de minister van Justitie
en die van Binnenlandse Zaken over rugnummers voor de ME reeds heeft plaatsgevonden
en zo ja, tot welke resultaten dit heeft geleid?Artikel 141 en medeplegenDe leden van de CDA-fractie memoreerden dat
uit de wetsgeschiedenis en het daarop gebaseerde standpunt van de Hoge Raad
(HR 9.10.1990 NJ 1991) blijkt dat art. 141 WvSr ongeschikt is om medeschuldigen
van openlijke geweldpleging strafrechtelijk aansprakelijk te stellen: de werkingssfeer
van het artikel beperkt zich tot degene die zelf gewelddadige handelingen
verricht. Lagere rechters hebben blijk gegeven van een ruimtere interpretatie
en volgens de memorie van toelichting is daar gezien de maatschappelijke
ontwikkeling in relatie tot de gedachteontwikkeling van de strafrechtelijke
aansprakelijkheid ook behoefte aan.Afwachten tot de Hoge Raad op zijn standpunt terugkomt en de ruimere interpretatie
deelt, bevordert, aldus de memorie van toelichting niet de gewenste duidelijkheid,
en waar het vooral de wetshistorie is die aan een ruime uitleg in de weg staat,
is het aan de wetgever die ruimte te creëren. De leden van de CDA-fractie
zeiden deze opvatting te delen en onderschreven de redenering van de minister
waarin hij de wenselijkheid ervan onderbouwt.De leden van de VVD-fractie hadden kennis
genomen van de reeks voorbeelden van situaties waarin de voorgestelde wijziging
van artikel 141 WvSr volgens de minister bruikbaar is (krakersrellen, supporters
rellen zoals bij Beverwijk). Zij hadden ook gezien dat het wetsvoorstel volgens
de minister niet tot een andere strafrechtelijke reactie had kunnen leiden
op de gebeurtenissen rond de dood van Meindert Tjoelker (26 519, nr.
6, blz. 7). Deze leden zeiden dit standpunt te delen. Dat neemt echter niet
weg dat zij zich goed konden voorstellen dat het wetsvoorstel wel degelijk
een effectievere strafrechtelijke reactie mogelijk maakt op het optreden van
groepen die zich te buiten gaan aan zogenaamd zinloos geweld. Is de minister
het ermee eens dat het wetsvoorstel ook medeplegers van dat soort geweld strafbaar
stelt?Het was de leden van de VVD-fractie opgevallen dat bij de behandeling
tot dusverre van dit wetsvoorstel een buitengewoon groot aantal andere wetsartikelen
uit het wetboek van Strafrecht de revue zijn gepasseerd. Deze leden constateerden
daarbij in de vigerende wetgeving het naast elkaar bestaan van begaan, plegen,
medeplegen, doen plegen en uitlokken (vgl de kritiek van de NVvR). Zij vroegen
in dit verband of bij het in vereniging met anderen plegen van openlijk geweld
uitsluitend het leerstuk van het medeplegen van toepassing is.De leden van de fractie van GroenLinks constateerden
dat de minister zich in de toelichting beijvert duidelijk te maken dat dit
wetsvoorstel de innerlijke consistentie van de systematiek van het wetboek
van Strafrecht bevordert (zie memorie van toelichting Kamerstukken II, 26 519,
nr. 3, blz. 4). De minister beroept zich daarbij op de «heersende opvatting»
over strafrechtelijke aansprakelijkheid, volgens welke niet alleen fysieke,
maar ook andere bijdragen aan een strafbaar feit bestraffing kunnen rechtvaardigen.
Is die heersende opvatting van algemene aard en heeft deze betrekking op strafbare
feiten in het algemeen of beperkt zij zich tot ernstige misdrijven? Zijn er
in verband met deze heersende opvatting nog andere uitbreidingen in het materiële
strafrecht te verwachten?Het openlijke van de geweldplegingDe leden van de fractie van GroenLinks vroegen
of het de minister bij nader inzien niet te ver voert dat het verschaffen
van proviand aan (aanstaande) geweldplegers getypeerd moet kunnen worden als
openlijke geweldpleging die gepleegd wordt door personen die zich op dezelfde
wijze hebben uitgedost? Zijn bewijsproblemen in verband met de huidige tekst
van artikel 141 niet zozeer uitvergroot dat de minister is doorge- schoten
en straks iedereen die zich min of meer solidariseert of afgeeft met geweldplegers
nu in de kring van wetsovertreders worden getrokken? Leidt dat overigens niet
weer tot nieuwe bewijsproblemen, met name waar het gaat om het bewijzen van
opzet bij de «meelopers»? De minister geeft zelf immers ook reeds
aan (memorie van toelichting blz. 6) dat bij grootschalige ordeverstoringen
de individuele bijdrage van iedere verdachte moeilijk traceerbaar zal zijn. De leden van de fractie van D66 dachten daarbij
in het bijzonder aan het feit dat de verruiming van strafbaarstelling van
openlijke geweldpleging en de daarmee gepaard gaande verlichting van de bewijslast
aan de zijde van de politie en het openbaar ministerie een (groot) risico
met zich zou kunnen meebrengen op het hanteren van een te groot «schepnet»
door de politie bij het aanhouden van mensen. Op welke wijze kan die –
naar het oordeel van deze leden niet onbegrijpelijke – angst worden
weggenomen?Kan bijvoorbeeld duidelijker dan totnogtoe in de stukken is gebeurd, paal
en perk gesteld worden aan de eventuele mogelijkheid van generiek politie-ingrijpen
(«alle mensen met bivakmutsen aanhouden») terwijl het specifieke
ingrijpen («bepaalde mensen met bivakmutsen aanhouden») volgens
zeggen van het kabinet en de leden van de Tweede Kamer wordt nagestreefd.
De mogelijkheid achteraf schadevergoeding te eisen en te krijgen is ten deze
natuurlijk inadequaat, want als het ware repressief in plaats van preventief.De leden van de fracties van SGP en RPF/GPV
vroegen of kan worden toegelicht op welke wijze kleding die door haar gelijkenis
de opsporing bemoeilijkt, als een zelfstandige bijdrage aan het strafbare
feit van artikel 141 Sr. kan worden beschouwd?Vervolgens vroegen deze leden of het nu wel of niet de bedoeling is van
het voorstel om de bewijsproblemen voor het openbaar ministerie te verminderen?
Bestaat ook niet de kans dat die bewijsproblemen worden vergroot?De interpretatie van «in vereniging geweld plegen»Het wetsvoorstel ziet, aldus de leden van de VVD-fractie,
op een «wezenlijke» bijdrage aan groepsgeweld. Die wezenlijke
bijdrage kan zeer uiteenlopende vormen aannemen, met inbegrip van juichen,
joelen, het dragen van bivakmutsen waardoor herkenning wordt bemoeilijkt,
het aanreiken van stokken of stenen, en het vormen van een cordon ter afscherming
van anderen die fysiek geweld plegen. Is het altijd gezegd dat dergelijke
bijdragen een minder wezenlijke bijdrage aan het groepsgeweld plegen c.q.
minder verantwoordelijkheid voor de omvang en intensiteit van het groepsgeweld
met zich brengen dan het zelf plegen van daadwerkelijk geweld tegen personen
of goederen? Waarom worden die «bijdra- gen» dan onverkort gevrijwaard
van de strafverzwarende omstandigheden van artikel 141, tweede lid? Het is
toch, anders dan artikel 141, tweede lid, thans stelt, allerminst onbillijk
de verzwaring toe te passen op medeplegers die, bijvoorbeeld door ophitsing
of regissering vanuit «de tweede ring», anderen tot de desbetreffende
gewelddaden hebben aan- gezet?De leden van de PvdA-fractie merkten op dat
zowel binnen als buiten de Staten-Generaal het wetsvoorstel is bekritiseerd,
omdat onvoldoende duidelijk is, wanneer een wezenlijke bijdrage aan het geweld
is geleverd. De memorie van toelichting schept op dit punt weinig duidelijkheid.
Kan een nadere toelichting worden gegeven op de betekenis van dit begrip in
het licht van het debat zoals dat tot nu toe heeft plaats gehad?Het wetsvoorstel beoogt, zo merkten de leden van de fractie van GroenLinks op, niet alleen personen strafbaar te stellen
wegens overtreding van artikel 141 die zelf geweld hebben gepleegd, maar ook
degenen die een belangrijke bijdrage aan dat geweld hebben gepleegd. Elders
wordt gesproken van een substantiële of wezenlijk bijdrage aan dat geweld.
Betekenen deze aanduidingen dat de bijdrage conditio sine qua non moet zijn
geweest voor de openlijke geweldpleging? Zo niet, leidt dit voorstel er dan
niet toe dat op zichzelf niet-strafbare feiten en handelingen in de sfeer
van het strafrecht worden getrokken afhankelijk van de vraag naar de toelaatbaarheid van het handelen van anderen en dat juist degenen die
deze op zichzelf onschuldige feiten hebben gepleegd aangepakt worden terwijl
wellicht de notoire geweldplegers vrijuit (blijven) gaan?Deze leden waren van mening dat het probleem dat geweldplegers zich aan
vervolging onttrekken nu dreigt te worden afgewenteld op personen die zelf
niet gewelddadig zijn, maar op die manier wellicht onder druk gezet worden
om informatie over anderen te verschaffen. Kan dat de bedoeling zijn? Deze
leden zeiden vooralsnog de visie te zijn toegedaan dat de door de minister
tot dusverre gegeven voorbeelden van het leveren van een bijdrage in een dermate
ver verwijderd verband staan tot die openlijke geweldpleging dat de vraag
rijst of nog wel in alle redelijkheid kan worden volgehouden dat betrokkenen
zich zelf strafbaar maken aan openlijke geweldpleging.De leden van de fractie van D66 memoreerden
dat de minister in reactie op een vraag van de woordvoerder van de PvdA-fractie
in de Tweede Kamer, de heer Santi, naar voren heeft gebracht dat het wetsvoorstel
niet in strijd komt met het nemo-teneturbeginsel (Handelingen II, 1999–2000,
nr. 44 blz. 3342): «Bewezen moet worden het opzet op de openlijke geweldpleging
en het daadwerkelijk daarvan leveren van een significante bijdrage. Het bewijs
daarvan kan niet uit het zwijgen van de verdachte worden afgeleid. Er moeten
verklaringen van anderen of bijvoorbeeld videobanden zijn waaruit zulks blijkt. Als deze verklaringen of banden het bewijs van een significante
bijdrage lijken te leveren, ligt het evenwel voor de hand dat de betrokkene
zal aangeven waarom deze conclusie niet mag worden getrokken.»
Wat heeft de minister met deze cursief weergegeven uitlating bedoeld te zeggen?
Kan hieruit direct of indirect niet worden afgeleid dat er wel degelijk strijd
is met het nemo-teneturbeginsel? En in datzelfde kader heeft de minister op
blz. 44–3345 van de Handelingen naar voren gebracht: «Uit het
zwijgen van de verdachte en zijn aanwezigheid bij geweldpleging kan deze voldoende bijdrage nog niet
worden afge- leid». Zou hier niet hebben moeten staan dat uit het zwijgen
van iemand en zijn aanwezigheid bij de geweldpleging geen enkele conclusie
kan worden getrokken ten aanzien van de vraag of sprake is van overtreding
van artikel 141 van het Wetboek van Strafrecht? Zo niet, dan suggereert de
minister toch dat het wetsvoorstel uitgaat van de gedachte: «Je was
erbij, dus je bent erbij». De leden van de D66-fractie stelden een reactie
op deze citaten op prijs.De onschuldige passant; demonstratiesDe leden van de CDA-fractie hadden nog een
vraag met de betrekking tot de onschuldige passant. De memorie van toelichting
erkent dat de voor- gestelde verruiming het risico vergroot dat een «werkelijk
onschuldige» in een strafproces betrokken raakt. Dan volgt echter een
redenering die uitmondt in de uitgesproken verwachting dat het risico in de
praktijk slechts zeer gering zal zijn, terwijl tegelijkertijd wordt opgemerkt
dat bij massale ordeverstoringen nauwelijks valt na te gaan wie wat heeft
gedaan en de bewijslast vaak een probleem vormt. Deze redenering wringt naar
het oordeel van deze leden. Zij zagen deze dan ook graag nader toegelicht.De leden van de PvdA-fractie merkten op dat
zowel binnen als buiten de Staten-Generaal is gesproken over het risico dat
onschuldigen zullen worden aan- en vastgehouden. Acht de minister het mogelijk
en wen- selijk, dat door richtlijnen van het openbaar ministerie of door instructies
aan de politie nadere duidelijkheid wordt geschapen en onbedoeld gebruik van
de wetsbepaling wordt voorkomen? De leden van de fractie van GroenLinks gingen
in dit verband in op de mogelijke vervolging van organisatoren van demonstraties
op grond van het beginsel van het voorwaardelijk opzet. Bestaat bij aanname
van dit wetsvoorstel niet het risico dat bona fide organisaties veroordeeld
worden indien zij niet op voorhand al het mogelijke hebben gedaan om te voorkomen
dat een demonstratie ongewild uit de hand loopt door de aanwezigheid van enkele
raddraaiers? Waar ligt hier de grens van strafbaarheid en dreigt hier de vrijheid
van meningsuiting niet onbedoeld te sterk te worden aangetast?De leden van de fracties van SGP en RPF/GPV wilden
weten of door de combinatie van daadwerkelijke handhaving van de openbare
orde en strafrechtelijke aansprakelijkstelling het risico niet wordt vergroot
dat onschuldigen worden opgepakt, die vervolgens weer zullen (moeten) worden
vrijgelaten? Vergelijk de toepassing van artikel 140 Sr. bij de Eurotop in
Amsterdam.EvaluatieOndanks dat de leden van de CDA-fractie van
mening waren dat het hier, zoals gezegd geen gelegenheidswetgeving betreft,
waren deze leden niettemin van mening dat de voorgenomen evaluatie, waarop
ook uit de Tweede Kamer sterk is aangedrongen, gezien de ingrijpendheid van
de voorstellen zeer wezenlijk is. De ontwikkelingen in de (Nederlandse) samenleving
die eraan ten grondslag liggen, moeten ook in dit opzicht op de voet worden
gevolgd. Waarom is dan toch gekozen voor een evaluatie op vrij lange termijn,
nl. vijf jaar?De leden van de PvdA-fractie memoreerden dat
de minister in de Tweede Kamer heeft toegezegd, dat de wet na vijf jaar zal
worden geëvalueerd. Is deze termijn niet ruimer dan nodig en wenselijk
is? Ligt het niet voor de hand aansluiting te zoeken bij de evaluatie binnen
twee jaar van wets- voorstel 26 735 (bestuurlijke ophouding)? UitvoeringslastDe leden van de CDA-fractie wilden weten hoe
de bewindslieden met het oog op de mogelijk brede inzet (bijvoorbeeld ten
tijde van het EK2000) van het nieuwe bestuurlijke en strafrechtelijke instrumentarium
de huidige capaciteit van het justitieel en rechterlijk apparaat beoordelen?
Is die voldoende en is het apparaat voldoende toegerust? Welke maatregelen
zijn hiervoor genomen, ook in financiële zin?De leden van de VVD-fractie meenden dat dit
wetsvoorstel niet los te zien is van de wetsvoorstellen inzake bestuurlijke
ophouding (26 735) en rechterlijke bevelen tot handhaving van de openbare
orde (26 825), alsook van allerlei initiatieven met betrekking tot (super)snelrecht.
Het gaat bij elk van de drie wetsvoorstellen om wijzigingen die het nodige
vergen van de uitvoerenden. Daarbij is ook de capaciteit van bestuur, justitie,
zittende magistratuur en politie in het geding. Deze leden zouden graag een
omvattend overzicht zien van de uitvoeringslast, dit temeer in het licht van
de behoefte de nieuwe arrangementen bij de EK2000 te benutten.De voorzitter van de commissie,Hirsch BallinDe griffier van de commissie,HordijkXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Jurgens (PvdA), Le Poole
(PvdA), Hirsch Ballin (CDA) (voorzitter), Ruers
(SP), Lodders-Elfferich (CDA), Rosenthal (VVD) (plv. voorzitter), Kohnstamm (D66), Kneppers-Heijnert (VVD), Timmerman-Buck (CDA), De
Wolff (GL). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26519-199.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl