Goedkeuring van op 8 juli 2005 te Wenen tot stand gekomen Wijziging Verdrag inzake fysieke beveiliging kernmateriaal (Trb. 2006, 81); Memorie van Toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-23 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31449, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

16-05-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2007-2008

31449-(R1857) nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Fysieke beveiliging3. Reikwijdte van het Verdrag inzake de fysieke beveiliging
van kernmateriaal4. Wijziging van het Verdrag inzake de fysieke beveiliging
van kernmateriaal5. Koninkrijkspositie6. Toelichting bij de onderdelen van het wijzigingsverdragOnderdeel 1Onderdeel 2Onderdeel 3Onderdeel 4Onderdeel 5Onderdeel 6Onderdeel 7Onderdeel 8Onderdeel 9Onderdeel 10Onderdeel 11Onderdeel 12Onderdeel 13Onderdelen 14 en 15Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31449Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 449 (R 1857)Goedkeuring van de op 8 juli 2005 te Wenen tot stand gekomen Wijziging
van het Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal (Trb. 2006,
81)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. InleidingHet advies van de Raad van State van het Koninkrijk wordt niet openbaar
gemaakt, omdat het zonder meer instemmend luidt (artikel 25a, vijfde lid jo
vierde lid, onder b, van de Wet op de Raad van State).Op 3 maart 1980 is te Wenen/New York het Verdrag inzake de fysieke
beveiliging van kernmateriaal, met Bijlagen (Trb. 1980, 166 en 1981, 7; hierna
ook genoemd: het verdrag) tot stand gekomen. Tijdens de Conferentie te Wenen
van 5 tot en met 8 juli 2005 is door de verdragspartijen een aantal wijzigingen
op het verdrag overeengekomen, waardoor de reikwijdte van het verdrag wordt
uitgebreid. Door de wijziging is het verdrag niet meer alleen gericht op de
beveiliging van kernmateriaal, maar eveneens op de beveiliging van kerninstallaties.2. Fysieke beveiligingHet voorkomen van misbruik van kernenergie blijft nationaal en internationaal
een aangelegenheid van het grootste belang. Om verdere proliferatie van kernwapens
door staten tegen te gaan, bestaat het waarborgenstelsel van de Internationale
Organisatie voor Atoomenergie (IAEA) te Wenen. Behalve tegen staten moet ook
opgetreden kunnen worden tegen mogelijk misbruik door groepen of individuele
personen. Het geheel van maatregelen, dat bedoeld is om te voorkomen dat installaties
en/of splijtstoffen al dan niet op gewelddadige wijze in onbevoegde handen
geraken, dat daarmee geweld wordt gepleegd of schade wordt veroorzaakt of
dat daaraan schade wordt toegebracht (sabotage), dan wel dat daarmee wordt
gedreigd (chantage), noemt men fysieke beveiliging.
Door het toenemend gebruik van kernenergie is ook de zorg over de kwetsbaarheid
ervan toegenomen, vooral vanwege de risico’s van terroristische acties.
Kwetsbaarheid bestaat bij transport van kernmateriaal, dat meestal grensoverschrijdend
is, en in verband met mogelijke aanslagen op installaties waar zich kernmateriaal
bevindt. Dit gegeven verklaarde de behoefte aan een internationale aanpak
van de beveiligingsproblematiek en van de bestrijding van criminaliteit op
dit gebied. 3. Reikwijdte van het Verdrag inzake de fysieke beveiliging
van kernmateriaalOp 26 oktober 1979 werden de onderhandelingen over het verdrag afgerond
door ondertekening van de slotakte door de 58 landen die aan de voorbereidende
besprekingen hadden deelgenomen. Het verdrag is op 3 maart 1980 voor
ondertekening opengesteld en is op 13 juni 1980 voor het Koninkrijk ondertekend,
tegelijkertijd met de toenmalige overige lidstaten van de Europese Gemeenschap
en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom). Het verdrag vormde
een goede aanzet voor het voorkomen van misbruik van kernenergie, maar al
tijdens de onderhandelingen bleek dat moeilijk overeenstemming kon worden
bereikt over de reikwijdte van het verdrag. Verscheidene delegaties, waaronder
die van het Koninkrijk, hebben geprobeerd het verdrag een zo ruim mogelijke
werking te geven, zodat het onder andere ook van toepassing zou zijn op de
kerninstallaties zelf en op zuiver binnenlands vervoer. Omdat veel landen
beducht waren voor internationale verplichtingen in de nationale sfeer op
dit terrein, bleek dat evenwel niet haalbaar en richtte het verdrag zich uiteindelijk
alleen op kernmateriaal. Wat betreft het transport strekken de veiligheidsvoorschriften
van de artikelen 3, 4 en 5, derde lid, van het verdrag zich slechts uit tot «kernmateriaal,
gebruikt voor vreedzame doeleinden, tijdens het internationaal vervoer ervan» (zie artikel 2, eerste lid, van het verdrag).
De overige bepalingen uit het verdrag hebben daarentegen ook betrekking op
het gebruik, de opslag en het vervoer van voornoemd materiaal uitsluitend
op het nationale grondgebied. Ondanks het feit dat het niet mogelijk was gebleken
het verdrag de ruimere reikwijdte te geven die het Koninkrijk en een aantal
andere landen hadden gewenst, betekende de totstandkoming van een verdrag
inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal een belangrijke stap vooruit
in de richting van een versterking van de internationale rechtsorde en de
eliminering van bepaalde risico’s, samenhangend met het vreedzaam gebruik
van kernenergie.4. Wijziging van het Verdrag inzake de fysieke beveiliging
van kernmateriaalTer gedeeltelijke tegemoetkoming – de bepalingen dat het verdrag
alleen gelding heeft voor het internationaal vervoer (de artikelen 3, 4 en
5, vierde lid) zijn overeind gebleven – aan de eerdergenoemde kritiek
op de beperkte reikwijdte van het verdrag is tijdens de conferentie te Wenen
van 5 tot en met 8 juli 2005 een aantal ingrijpende wijzigingen overeengekomen.
Een van de belangrijkste wijzigingen is dat het verdrag niet meer alleen is
gericht op de beveiliging van kernmateriaal, maar eveneens op de beveiliging
van kerninstallaties. Verder is een geheel nieuwe bepaling (artikel 2A, eerste
lid) in het leven geroepen met de verplichting voor de verdragspartijen om
kernmateriaal en kerninstallaties te beveiligen tegen diefstal van kernmateriaal,
om ontvreemd kernmateriaal te achterhalen en om kernmateriaal en kerninstallaties
te beveiligen tegen sabotage en aanslagen. Bij het implementeren van deze
verplichtingen dienen de verdragsluitende partijen, voor zover redelijk en
uitvoerbaar, de in het wijzigingsverdrag (artikel 2A, derde lid) gedefinieerde
grondbeginselen toe te passen. Voorts zijn er nieuwe bepalingen voorzien over
samenwerking tussen de verdragspartijen ter voorkoming van aanslagen, informatievoorziening
over mogelijke gevolgen van aanslagen en sabotage, en strafbaarstelling van
diefstal van kernmateriaal en andere moedwillige handelingen die (kunnen)
leiden tot persoonsschade of tot aanzienlijke schade aan goederen of het milieu
als gevolg van het vrijkomen van straling. Uitdrukkelijk is opgenomen dat
het verdrag geen betrekking heeft op militaire installaties en militaire activiteiten. Al deze wijzigingen zijn samengevoegd tot het onderhavige wijzigingsverdrag.
Het is tot stand gekomen met toepassing van de procedure van artikel 20, eerste
lid, van het verdrag. Zoals in de memorie van toelichting bij de oorspronkelijke
goedkeuringswet is aangegeven (Kamerstukken II 1983/84, 18 435 (R 1259),
nrs. 1–3, blz. 16), betekent de wijzigingsprocedure van artikel
20 dat wijzigingen van het verdrag hier te lande parlementaire goedkeuring
behoeven alvorens voor het Koninkrijk aanvaard te kunnen worden. Het Koninkrijk
dient voorts over te gaan tot implementatie daarvan in de betrokken regelgeving,
voor Nederland in het bijzonder de Kernenergiewet, de Uitleveringswet en het
Wetboek van Strafvordering alsmede enkele op de Kernenergiewet gebaseerde
algemene maatregelen van bestuur. Een daartoe strekkend voorstel van wet wordt
tegelijk met het onderhavige wetsvoorstel bij de Tweede Kamer der Staten-Generaal
aanhangig gemaakt. Na incorporatie van onderhavige wijziging wordt de titel
van het verdrag gewijzigd in: Verdrag inzake de fysieke beveiliging van kernmateriaal en kerninstallaties.Het wijzigingsverdrag is nog niet in werking getreden. Het treedt op grond
van artikel 20, tweede lid, van het verdrag, in werking op de dertigste dag
na de datum waarop tweederde van de verdragsluitende staten het wijzigingsverdrag
hebben bekrachtigd. Tot op heden hebben slechts 11 van de 128 verdragsluitende
staten het wijzigingsverdrag bekrachtigd.5. KoninkrijkspositieGezien de ligging van de Nederlandse Antillen, met de verschillende internationale
zee- en luchthavens waar veel internationaal transport plaatsvindt alsmede
mondiale bezorgdheid over de toeneming van daden van terrorisme in al zijn
daden en verschijningsvormen, acht de Regering van de Nederlandse Antillen
de medegelding van het wijzigingsverdrag voor haar land wenselijk. De fysieke
beveiliging speelt een belangrijke rol bij het ondersteunen van de doelstellingen
met betrekking tot de niet-verspreiding van kernwapens en het bestrijden van
terrorisme. De nieuwe maatregelen om het toepassingsgebied van het moederverdrag
uit te breiden worden dan ook onderschreven. Ten aanzien van eventuele noodzakelijke
uitvoeringswetgeving kan geconstateerd worden dat de wijzigingen grotendeels
bedoeld zijn voor de fysieke bescherming van kerninstallaties. Wegens het
ontbreken van dergelijke installaties op de Nederlandse Antillen zal op dit
gebied geen nieuwe dan wel wijziging van wetgeving nodig zijn. De uitbreiding
van artikel 7 zal daarentegen wel uitvoeringswetgeving behoeven welke meegenomen
zal worden in de wijziging van het Wetboek van Strafrecht van de Nederlandse
Antillen.De Regering van Aruba beraadt zich met betrekking tot onderhavig wijzigingsverdrag
nog over de wenselijkheid van medegelding voor haar land.Thans wordt de goedkeuring voor het gehele Koninkrijk gevraagd, om medegelding
direct tot stand te kunnen brengen wanneer in de benodigde uitvoeringswetgeving
van de Nederlandse Antillen zal zijn voorzien en Aruba medegelding wenselijk
acht.6. Toelichting bij de onderdelen van het wijzigingsverdragHieronder wordt ingegaan op de wijzigingen die het wijzigingsverdrag aanbrengt
in het verdrag. Waar relevant wordt daarbij in globale zin aangegeven wat
de gevolgen zijn voor de Nederlandse wetgeving. Een gedetailleerd overzicht
van die gevolgen is opgenomen in de transponeringstabel die als bijlage is
gevoegd bij de memorie van toelichting bij het wetsvoorstel tot
uitvoering van deze verdragswijziging, dat gelijktijdig met onderhavig wetsvoorstel
bij de Tweede Kamer wordt ingediend.Onderdeel 1Dit onderdeel vervangt de titel van het verdrag door een titel die de
verruimde werkingssfeer aangeeft. De nieuwe titel luidt: Verdrag inzake de
fysieke beveiliging van kernmateriaal en kerninstallaties.Onderdeel 2Dit onderdeel bevat een gewijzigde tekst van de preambule tot het verdrag.
De preambule is aangevuld met overwegingen over de uitbreiding van de werkingssfeer
van het verdrag tot de fysieke beveiliging van kerninstallaties en met overwegingen
over de rol die de fysieke beveiliging van kernmateriaal en kerninstallaties
kan spelen bij het bestrijden van (internationaal) terrorisme.Onderdeel 3Dit onderdeel bevat een uitbreiding van de definitiebepaling van het verdrag
(artikel 1). Er worden twee begrippen en daarbij behorende begripsomschrijvingen
toegevoegd. Het gaat om de begrippen «kerninstallatie» en «sabotage».
Een kerninstallatie wordt omschreven als een installatie (met inbegrip van
daarbij behorende gebouwen en apparatuur) waarin kernmateriaal wordt vervaardigd,
verwerkt, gebruikt, behandeld, opgeslagen of afgevoerd, indien schade aan
of verstoring van een dergelijke installatie zou kunnen leiden tot het vrijkomen
van aanmerkelijke hoeveelheden straling of radioactief materiaal. Van kernmateriaal
is reeds een definitie opgenomen in het huidige artikel 1 van het verdrag.
Voor Nederland geldt dat het nieuwe begrip «kerninstallatie» uit
het wijzigingsverdrag valt onder het begrip inrichting, zoals dat wordt gehanteerd
in het kader van de Kernenergiewet. Het betreft een inrichting waarin kernenergie
kan worden vrijgemaakt, splijtstoffen kunnen worden vervaardigd, bewerkt of
verwerkt, dan wel opgeslagen. In artikel 1, onder c, van het verdrag wordt
het begrip «sabotage» gedefinieerd als «elk opzettelijk
handelen gericht tegen een kerninstallatie of kernmateriaal dat wordt gebruikt,
opgeslagen of vervoerd, dat direct of indirect de gezondheid en de veiligheid
van personeel, het publiek of het milieu in gevaar zou kunnen brengen door
blootstelling aan straling of het vrijkomen van radioactieve stoffen».
De strafbaarstelling van deze gedraging kan worden gevonden in de artikelen
161quater en 173a van het Wetboek van Strafrecht en in artikel 80 van de Kernenergiewet.Onderdeel 4Dit onderdeel voegt een nieuw artikel 1A in het verdrag in. Artikel 1A
beschrijft de doelstellingen van het gewijzigde verdrag. Deze bepaling vergt
geen expliciete omzetting in nationale wetgeving.Onderdeel 5Dit onderdeel bevat de herziene tekst van artikel 2 van het verdrag. Die
bepaling regelt het toepassingsbereik van het verdrag. Dat bereik wordt uitgebreid
tot de fysieke beveiliging van kerninstallaties. Het nieuwe eerste lid is
een samenvoeging en herformulering van het oude eerste en tweede lid. Het
tweede lid (nieuw) bepaalt dat de verantwoordelijkheid voor de instelling,
uitvoering en handhaving van een stelsel van fysieke beveiliging volledig
berust bij de betrokken staat. Het derde lid is opnieuw geformuleerd. Het
vierde en vijfde lid zijn nieuw en regelen verschillende rechten,
verplichtingen en verantwoordelijkheden die onverlet blijven respectievelijk
een uitzondering voor militaire doeleinden. De uitzondering met betrekking
tot militaire doeleinden is neergelegd in het Vrijstellingsbesluit defensie
Kernenergiewet.Onderdeel 6Dit onderdeel voegt een nieuw artikel 2A in het verdrag in. Ingevolge
artikel 2A, eerste lid, is elke verdragsluitende staat verplicht een passend
stelsel voor de fysieke beveiliging van kernmateriaal en kerninstallaties
die onder zijn rechtsmacht vallen, uit te voeren en te handhaven, met het
oog op onder meer de beveiliging tegen wederrechtelijke toe-eigening van kernmateriaal
bij het gebruik, de opslag en het vervoer ervan en de beveiliging van kernmateriaal
en kerninstallaties tegen sabotage.Het tweede lid van artikel 2A geeft meer concreet aan welke maatregelen
elke verdragsluitende staat ter uitvoering van het eerste lid moet nemen.
Zo wordt voorgeschreven dat een wet- en regelgevend kader moet worden ingesteld
en gehandhaafd dat op fysieke beveiliging van toepassing is (onderdeel a).
Voorts moet een bevoegde autoriteit worden opgericht of aangewezen die verantwoordelijk
is voor de uitvoering van dat wet- en regelgevend kader (onderdeel b). In
Nederland wordt met de Kernenergiewet en de daarop gebaseerde regelgeving
en met de daarin neergelegde bevoegdheidstoedeling reeds aan deze fundamentele
eisen van het wijzigingsverdrag voldaan. Ten einde invulling te geven aan
de verplichtingen uit het gewijzigde verdrag om een wet- en regelgevend kader
in te stellen met betrekking tot de fysieke beveiliging is het noodzakelijk
de Kernenergiewet en de daarop gebaseerde regelgeving (zoals het Besluit kerninstallaties,
splijtstoffen en ertsen en het Besluit vervoer splijtstoffen, ertsen en radioactieve
stoffen) op enkele punten te wijzigen of aan te vullen.Het derde lid noemt een aantal grondbeginselen inzake fysieke beveiliging
van kernmateriaal en kerninstallaties, die elke verdragsluitende staat ter
nakoming van de verplichtingen uit hoofde van het eerste en tweede lid, voor
zover redelijk en praktisch uitvoerbaar, moet toepassen. Dit geldt onverminderd
andere bepalingen van het verdrag. Onder A tot en met L zijn grondbeginselen
opgenomen over de volgende onderwerpen: de verantwoordelijkheid van de staat
(A), de verantwoordelijkheden tijdens internationaal transport (B), het wet-
en regelgevend kader (C), de bevoegde autoriteit (D), de verantwoordelijkheid
van de vergunninghouders (E), de veiligheidscultuur (F), dreiging (G), een
gradatiesysteem (H), verdediging in de diepte (I), kwaliteitsborging (J),
rampenplannen (K) en vertrouwelijkheid (L). De grondbeginselen C, tweede en
derde volzin, en D tot en met L zijn geformuleerd op een wijze die niet juridisch
verbindend is. Deze grondbeginselen bevatten daarom geen internationaal verbindende
verplichtingen voor de verdragsluitende staten, maar dragen slechts het karakter
van aanbevelingen. De grondbeginselen A, B en C, eerste volzin, behelzen wel
een internationaal verbindende verplichting. Deze bepalingen voegen in juridische
zin echter niets toe aan verplichtingen die reeds elders in het wijzigingsverdrag
zijn opgenomen. Grondbeginsel A is namelijk een kopie van artikel 2, tweede
lid, en beginsel C, eerste volzin, van artikel 2A, tweede lid. De inhoud van
grondbeginsel B verwoordt de inhoud van artikel 4, eerste tot en met derde
lid.In Nederland zijn genoemde grondbeginselen grotendeels al verwerkt in
de vigerende kernenergiewetgeving. Met de aanbevelingen zal, voor zover nodig,
rekening worden gehouden bij het opstellen van de in verband met deze verdragswijziging
vereiste uitvoeringswetgeving. Het vierde lid, onderdeel a, bevat de mogelijkheid bepaald kernmateriaal
vrij te stellen van de bepalingen van artikel 2A, rekening houdend met onder
meer de aard van het materiaal en de mogelijke radiologische en andere gevolgen
van elk ongeoorloofd handelen gericht tegen dat kernmateriaal. In Nederland
is van deze mogelijkheid gebruik gemaakt. Het Besluit kerninstallaties, splijtstoffen
en ertsen (artikelen 41, 42 en 43) en het Besluit vervoer splijtstoffen, ertsen
en radioactieve stoffen (artikelen 2, eerste lid, 13, 17 en 23, eerste lid)
bevatten reeds een vrijstelling van het verbod van artikel 15, onder a, van
de Kernenergiewet om zonder vergunning handelingen met splijtstoffen te verrichten.
Ingevolge onderdeel b moet vrijgesteld kernmateriaal worden beschermd overeenkomstig
zorgvuldige beheersmethoden. Dit is in Nederland gewaarborgd (vgl. artikel
42, vierde lid, van het Besluit kerninstallaties, splijtstoffen en ertsen).Onderdeel 7Dit onderdeel bevat een gewijzigde tekst van artikel 5 van het verdrag,
dat handelt over onderlinge samenwerking tussen de verdragsluitende staten.
Deze bepaling is uitgebreid met voorschriften met betrekking tot kerninstallaties
en gevallen van (dreigende) sabotage en is voor het overige beperkt aangepast.
Ingevolge het eerste lid moeten de verdragsluitende staten elkaar in kennis
stellen van hun contactorgaan («focal point») met betrekking tot
aangelegenheden die onder dit verdrag vallen. In Nederland is dat het Ministerie
van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, dat verantwoordelijk
is voor het voorschrijven van beveiligingsmaatregelen bij nucleaire transporten
en voor kerninstallaties. In geval van wederrechtelijke toe-eigening van kernmateriaal
of bij reëel gevaar daarvoor moeten de verdragsluitende staten aan iedere
staat die daarom verzoekt, naar hun beste vermogen medewerking en hulp verlenen
bij het terugkrijgen en beveiligen van dit materiaal, zo bepaalt het tweede
lid, dat marginaal is gewijzigd. De coördinatie van de maatregelen voor
het terugkrijgen van ontvreemd kernmateriaal en van de opsporing van ten aanzien
van zulk materiaal gepleegde strafbare feiten is gecentraliseerd bij de Dienst
Nationale Recherche Informatie van het Ministerie van Justitie. Het derde
lid introduceert een samenwerkingsplicht in geval van sabotage of reëel
gevaar voor sabotage. Het vierde lid bevat een ongewijzigde samenwerkings-
en consultatieplicht met betrekking tot de fysieke beveiliging van kernmateriaal
tijdens internationaal vervoer (voorheen opgenomen in het derde lid). Het
nieuw ingevoegde vijfde lid voert een bevoegdheid in tot samenwerking en consultatie
met betrekking tot onder meer de fysieke beveiliging van kerninstallaties.Onderdeel 8Onderdeel 8 bevat een gewijzigde tekst van artikel 6 van het verdrag.
De verdragsluitende staten zijn ingevolge artikel 6 verplicht de vertrouwelijkheid
van gegevens, die zij in het kader van het verdrag verkrijgen, in acht te
nemen. Aan het eerste lid is een volzin toegevoegd met een toestemmingsvereiste
voor de overdracht van informatie. Het tweede lid breidt het bestaande recht
tot het achterhouden van informatie uit tot gevallen waarin het verstrekken
van informatie de fysieke beveiliging van kerninstallaties in gevaar zou brengen.
In Nederland is aan artikel 6 uitvoering gegeven door middel van de geheimhoudingsverplichtingen
van artikel 125a van de Ambtenarenwet en artikel 68 van de Kernenergiewet
in verbinding met het Geheimhoudingsbesluit Kernenergiewet. De Wet openbaarheid
van bestuur bevat reeds een toestemmingsvereiste (artikel 10, tweede lid,
onder a en g). Artikel 272 van het Wetboek van Strafrecht bevat de strafrechtelijke
sanctie op het overtreden van een ingevolge ambt, beroep of wettelijk voorschrift
geldende geheimhoudingsplicht. Onderdeel 9Onderdeel 9 bevat een nieuwe tekst van artikel 7, eerste lid, van het
verdrag. Die bepaling verplicht de verdragsluitende staten de daar omschreven
opzettelijk gepleegde gedragingen strafbaar te stellen in hun nationale wetgeving.
In de nieuwe tekst van onderdeel a, dat ziet op het zonder vergunning verrichten
van handelingen met kernmateriaal, is bij de aanduiding van de gevolgen het
element «schade aan het milieu» toegevoegd. Uitbreiding van de
strafbaarstelling vindt plaats in de onderdelen d (het zonder vergunning vervoeren,
verzenden of verplaatsen van nucleair materiaal naar of vanuit een staat),
e (rechtstreeks tegen een kerninstallatie gericht handelen of handelen dat
de exploitatie daarvan belet, indien de dader daardoor opzettelijk dood, letsel
of schade veroorzaakt of weet dat deze gevolgen waarschijnlijk intreden, door
blootstelling aan straling of het vrijkomen van radioactieve stoffen), g (uitbreiding
van de strafbaarstelling van bedreiging tot kerninstallaties), j (doen plegen,
uitlokken en medeplegen) en k (deelneming aan een criminele organisatie).
De in artikel 7, eerste lid, bedoelde gedragingen zijn in de Nederlandse wetgeving
strafbaar gesteld in het Wetboek van Strafrecht en in de Kernenergiewet in
verbinding met de Wet op de economische delicten.Onderdeel 10Dit onderdeel voegt na artikel 11 van het verdrag twee nieuwe artikelen
in. Ingevolge het nieuwe artikel 11A mag, ten behoeve van uitlevering of wederzijdse
rechtshulp, geen van de in artikel 7 omschreven strafbare feiten worden aangemerkt
als een politiek delict, een met een politiek delict samenhangend feit of
een feit ingegeven door politieke motieven. Het nieuwe artikel 11B bepaalt
dat niets in dit verdrag zo mag worden uitgelegd dat het verplicht tot uitlevering
of tot het verlenen van wederzijdse rechtshulp in gevallen waarin de aangezochte
verdragsluitende staat ernstige redenen heeft om aan te nemen dat het verzoek
is gedaan met de bedoeling een persoon te vervolgen of te bestraffen op grond
van zijn ras, godsdienst, nationaliteit, etnische afkomst of politieke overtuiging.
Artikel 11A wordt, voor zover het uitlevering betreft, uitgevoerd door een
aanvulling van artikel 11 van de Uitleveringswet en artikel 552m van het Wetboek
van Strafvordering. Wat het verlenen van rechtshulp betreft, wordt artikel
11A van het wijzigingsverdrag uitgevoerd in artikel 552m, eerste lid, van
het Wetboek van Strafvordering.Onderdeel 11Dit onderdeel voegt een artikel 13A in het verdrag in. Daarin is bepaald
dat dit verdrag onverlet laat de overdracht van nucleaire technologie voor
vreedzame doeleinden bedoeld om de fysieke beveiliging van kernmateriaal en
kerninstallaties te versterken.Onderdeel 12Dit onderdeel bevat een aangevulde tekst van artikel 14, derde lid, van
het verdrag. Artikel 14, derde lid, bepaalt dat wanneer een strafbaar feit
betrekking heeft op het gebruik, de opslag of het vervoer op het nationale
grondgebied van kernmateriaal, waarbij zowel de vermoedelijke dader als het
kernmateriaal zich bevinden op het grondgebied van de verdragsluitende staat,
niets in het verdrag mag worden uitgelegd als een verplichting van deze staat
om inlichtingen te verstrekken omtrent de strafrechtelijke procedures met
betrekking tot dit strafbare feit. De aanvulling betreft het toevoegen van
een identieke norm voor strafbare feiten met betrekking tot kerninstallaties. Onderdeel 13Dit onderdeel bevat een herziene tekst van artikel 16 van het verdrag
inzake de organisatie van de herzieningsconferentie.Onderdelen 14 en 15De tekst van de voetnoten b en e van Bijlage II bij het verdrag wordt
in dit onderdeel vervangen. Het betreft een puur technische aanpassing van
de aanduiding van het stralingsniveau van splijtstof.De minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. M. CramerDe minister van Buitenlandse Zaken,M. J. M. VerhagenDe minister van JustitieE. M. H. Hirsch Ballin 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31449-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl