Ontwerpbesluiten Unie-Verdrag; Brief minister inzake de ontwerp-overeenkomst betreffende de oprichting van "Eurodac" voor vergelijking vingerafdrukken van asielzoekers
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23490, nr. 92

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

23490 nr. 92

16-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Belangrijkste punten uit het commentaar van de Permanente
Commissiea. vermeende strijdigheid met art. 8, EVRMb. toegang tot dactyloscopische expertise3. Overige punten4. ConclusieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23490Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 490Ontwerpbesluiten Unie-Verdragnr. 92BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 16 maart 1998 1. InleidingOp 24 februari jl. zond de Permanente Commissie van deskundigen in internationaal
vreemdelingen- vluchtelingen- en strafrecht (hierna: de Permanente Commissie)
een commentaar inzake het voorstel van de Raad voor een overeenkomst
betreffende de oprichting van «Eurodac» voor het vergelijken van
vingerafdrukken van asielzoekers (hierna: de ontwerp-overeenkomst).
De Staatssecretaris van Justitie en ik hebben beiden een afschrift van deze
brief ontvangen en van de inhoud daarvan kennis genomen.De ontwerp-overeenkomst voor Eurodac1 is geagendeerd
voor de komende JBZ-Raad van 19 maart a.s.. Voorafgaand aan deze JBZ-Raad
zal een algemeen overleg plaatsvinden op 17 maart a.s.. Gaarne zend ik u ten
behoeve van dat algemeen overleg een reactie op het eerdergenoemde commentaar
van de Permanente Commissie. Voor de goede orde herinner ik u eraan dat de
JBZ-Raad op 4 en 5 december 1997 overeenkwam de tekst van een aantal bepalingen
van de ontwerp-overeenkomst voor Eurodac te bevriezen: het betreft met name
de artikelen 1, 2, 3, 5, 6, 6bis, 7, 8, 13, 18, 19 en 21. De JBZ-Raad heeft
bij die gelegenheid bovendien een besluit genomen over de afscherming van
gegevens van personen die als vluchteling zijn toegelaten (art. 6ter).22. Belangrijkste punten uit het commentaar van de Permanente
CommissieDe Permanente Commissie heeft twee principiële bezwaren tegen de
huidige opzet van de Eurodac-overeenkomst geformuleerd: ten eerste acht zij
de verplichting om van iedere asielzoeker vingerafdrukken af te nemen strijdig
met art. 8, EVRM (zie onder a) en ten tweede meent zij dat de bescherming
van persoonsgegevens in geval van vingerafdrukken nadere waarborgen vereist
dan bij gewone persoonsgegevens (zie onder b). Met name betreft het in de
ogen van de Permanente Commissie daarbij de noodzaak te kunnen
beschikken over dactyloscopische expertise. a. vermeende strijdigheid met art. 8, EVRMWat het eerste punt van de Permanente Commissie betreft, deel ik niet
haar mening van dat de systematische afname van vingerafdrukken van asielzoekers
strijd zou opleveren met art. 8, EVRM. Daartoe diene het volgende.Art. 8 van het EVRM bepaalt in het eerste lid onder meer: «Een ieder
heeft recht op respect voor zijn privé-leven (...)». Het tweede
lid van deze bepaling maakt uitzonderingen op dit uitgangspunt mogelijk: «Geen
inmenging van enig openbaar gezag is toegestaan in de uitoefening van dit
recht, dan voorzover bij de wet is voorzien en in een democratische samenleving
noodzakelijk is in het belang van de nationale veiligheid, de openbare veiligheid
of het economisch welzijn van het land, het voorkomen van wanordelijkheden
en strafbare feiten, de bescherming van de goede gezondheid of de goede zeden
of voor de bescherming van de rechten en vrijheden van anderen.»Het nemen van vingerafdrukken en het verspreiden daarvan vergroot de kans
op inmenging in het recht op respect voor eenieders privé-leven als
omschreven in art. 8, eerste lid, EVRM.1 Dat is
wat mij betreft geen punt van discussie. De vraag rijst alsdan of deze maatregel
wenselijk is in het licht van de hiervoor aangehaalde bepalingen van het tweede
lid van dit artikel. Ik meen om de hiernavolgende redenen dat dit wel het
geval is. Blijkens de achtste overweging in de preambule van de ontwerp-overeenkomst
voor Eurodac is het voor de toepassing van de Overeenkomst van Dublin2 noodzakelijk de identiteit van de asielzoekers vast te
stellen. Vingerafdrukken, zo blijkt uit de negende overweging van de preambule,
vormen een belangrijk element om de exacte identiteit van asielzoekers vast
te stellen. Daarom moet er een Europees systeem voor het vergelijken van hun
vingerafdrukken in het leven worden geroepen.De oprichting van het Eurodac-systeem is in concreto geregeld in art.
1, eerste lid van de ontwerp-overeenkomst. Het is in dit verband van belang
te wijzen op de nauwe relatie tussen de toepassing van de Overeenkomst van
Dublin en het Eurodac-verdrag. Art. 1, derde lid van de ontwerp-overeenkomst
bevat de zgn. doelbepaling voor Eurodac: «Onverminderd het gebruik dat
de lidstaat van oorsprong kan maken van de voor Eurodac bestemde gegevens
in overeenkomstig zijn nationaal recht ingestelde gegevensbestanden, mag de
verwerking in Eurodac van vingerafdrukken en andere persoonsgegevens uitsluitend
plaatsvinden ten behoeve van de in artikel 15, lid 1, van de Overeenkomst
van Dublin vermelde doeleinden.»De 15 Lid-Staten van de Europese Unie zijn van mening dat het Eurodac-systeem
een noodzakelijke voorwaarde is voor een effectieve toepassing van de Overeenkomst
van Dublin en hebben daarom begin 1996 de onderhandelingen over de tekst van
de ontwerp-overeenkomst geopend. De praktijk sinds de inwerkingtreding van
deze Overeenkomst op 1 oktober 1997 heeft de noodzaak van de totstandkoming
van Eurodac onderstreept; de vaststelling van het verantwoordelijke Dublinland
wordt immers doorgaans in ernstige mate bemoeilijkt of zelfs onmogelijk gemaakt
als gevolg van het feit dat veel asielzoekers niet of niet langer beschikken
over documenten waaruit hun identiteit of hun reisroute blijkt.3In dit verband wil ik nog eens één de achtergronden voor
de totstandkoming van de Overeenkomst van Dublin onderstrepen: deze Overeenkomst
is tot stand gekomen om te voorkomen dat asielzoekers te lang in het ongewisse
blijven over het gevolg dat aan hun asielverzoek kan worden gegeven, te waarborgen
dat elk asielverzoek door een van de Lid-Staten wordt behandeld en te voorkomen
dat asielzoekers successievelijk van de ene Lid-Staat naar de andere worden
gestuurd, zonder dat een van deze staten zich bevoegd verklaart voor de behandeling
van het asielverzoek. De Overeenkomst van Dublin bevat onder meer criteria
aan de hand waarvan dat verantwoordelijke land kan worden vastgesteld.Kortom, het is in het belang van de asielzoeker dat zo snel mogelijk wordt
vastgesteld welk Dublinland gehouden is zijn asielverzoek te behandelen. Het
vergelijken van vingerafdrukken vormt daartoe naar mijn overtuiging een verantwoord,
efficiënt en snel hulpmiddel. Het is de bedoeling dat de Centrale Eenheid
van Eurodac zo snel mogelijk, doch uiterlijk binnen 24 uur, uitsluitsel biedt
over de vraag of de betrokken asielzoeker reeds elders een asielverzoek heeft
ingediend.1 Andere vormen van onderzoek ter vaststelling
van de verantwoordelijkheid zullen over het algemeen veel tijdrovender en
belastender voor de betrokken asielzoeker uitvallen.Dankzij het Eurodac-systeem zal bovendien het verschijnsel van «asylum
shopping» kunnen worden voorkomen. Ook dat acht ik in dit verband van
groot belang. Door het tegengaan van oneigenlijk gebruik van asielprocedures,
met name in de vorm van meervoudige indiening van asielverzoeken door dezelfde
persoon, blijft de verlening van bescherming immers voorbehouden aan diegenen
die daar met recht aanspraak bij ons op maken, d.w.z. personen die een gegronde
reden hebben voor vervolging te vrezen of die anderszins voor een verblijfstitel
in aanmerking komen.Op grond van al de voorgaande overwegingen ben ik van mening dat de verplichting
tot systematische afname van vingerafdrukken van asielzoekers in art. 4, eerste
lid van de ontwerp-overeenkomst geoorloofd is in het licht van art. 8, tweede
lid, EVRM. Met andere woorden, ik meen dat het hier om een gerechtvaardigde
inmenging in het recht op privé-leven van art. 8, eerste lid, EVRM
gaat, die aan de eisen van subsidiariteit en proportionaliteit voldoet. In
de ontwerp-overeenkomst wordt bovendien een behoorlijke juridische basis voor
het stelselmatig afnemen van vingerafdrukken gecreëerd. De ontwerp-overeenkomst
bevat naar mijn mening verder afdoende waarborgen tegen misbruik van de gegevens
die in Eurodac zijn opgenomen.2Het arrest van de Hoge Raad van 19 februari 1993, waarnaar de Permanente
Commissie in haar commentaar verwijst, doet niet af aan dat standpunt, gezien
de afwijkende casus die onderwerp van deze beslissing was. Overigens wil ik
er, voor zover nodig, nog op wijzen dat het in Nederland al enige jaren vaste
praktijk is om vingerafdrukken van asielzoekers te nemen.3 Dat heeft bij mijn weten nooit aanleiding gegeven tot fundamentele
bezwaren aan uw zijde of aan de zijde van de rechterlijke macht. b. toegang tot dactyloscopische expertiseWat het tweede punt van bezwaar betreft, kan ik kort zijn. De Permanente
Commissie heeft erop gewezen dat voor de registratie en verwerking van vingerafdrukken
bijzondere, dactyloscopische expertise vereist is. Zij meende ten tijde van
de opstelling van haar commentaar dat de bepalingen in de ontwerp-overeenkomst
op het vlak van gegevensbescherming onvoldoende rekening hielden met deze
omstandigheid. Dat is begrijpelijk, aangezien de tekst van de
ontwerp-overeenkomst waarop de Permanente Commissie haar commentaar baseerde
daar nog niet in voorzag. In de nu voorliggende versie van de ontwerp-overeenkomst
is inmiddels in die lacune voorzien. In overeenstemming met de wensen van
het Europees Parlement, zoals geformuleerd in een Wetgevingsresolutie van
15 januari 19981, is aan art. 12 een nieuw lid
1bis toegevoegd, waarmee is gewaarborgd dat het nationale controleorgaan advies
kan inwinnen bij dactyloscopische experts. Datzelfde geldt blijkens het nieuwe
lid 4bis in art. 13 ook voor het gemeenschappelijke controleorgaan. Ik ga
er, gezien deze beide wijzigingen van de ontwerp-overeenkomst, vanuit dat
de grond aan dit bezwaar van de Permanente Commissie is komen te ontvallen. 3. Overige puntenDe Permanente Commissie heeft in haar commentaar nog een aantal andere
punten met betrekking tot de ontwerp-overeenkomst aangestipt. Al deze punten
zijn ook terug te vinden in de Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement
betreffende Eurodac, waaraan ik onder punt 2 al refereerde. Het betreft achtereenvolgens
de mogelijke uitbreiding van de werkingssfeer van de ontwerp-overeenkomst,
de bewaring van gegevens, het beheer van de Eurodac door de Commissie, de
jaarlijkse rapportage door het gemeenschappelijke controle-orgaan en de bevoegdheid
van het Hof van Justitie ten aanzien van prejudiciële vragen. In reactie
op deze vijf punten kan ik het volgende aangeven:Evenals het Europees Parlement is Nederland er, zij het vooral op praktische
gronden, voorstander van dat de Commissie Eurodac gaat beheren2. Nederland heeft zich daarnaast tijdens de onderhandelingen over de
ontwerp-overeenkomst voortdurend beijverd voor een zo ruim mogelijke bevoegdheid
van het Hof van Justitie ten aanzien van prejudiciële vragen.3Anders dan het Europees Parlement is Nederland daarentegen in beginsel
voorstander van de uitbreiding van de werkingssfeer van de ontwerp-overeenkomst
tot illegale immigranten, zij het dat deze categorie nog nader moet worden
gedefinieerd. Zij meent dat een dergelijke uitbreiding binnen de doelbepaling
van de ontwerp-overeenkomst voor Eurodac valt, voor zover het gaat om de toepassing
van de Overeenkomst van Dublin. Nederland heeft verder tijdens de JBZ-Raad
van 4 en 5 december 1997 reeds ingestemd met de bevriezing van de tekst van
art. 6, 6bis en 6ter, die betrekking hebben op de bewaartermijn van gegevens
in Eurodac, onderscheidenlijk de afscherming van gegevens van personen die
als vluchteling zijn toegelaten. Nederland acht de maximale bewaartermijn
van 10 jaar niet onredelijk lang en heeft het na lange, moeizame onderhandelingen
bereikte politieke compromis over het bewaren van gegevens van vluchtelingen
onderschreven.Wat de jaarlijkse rapportage van het gemeenschappelijke controle-orgaan
betreft, ten slotte, wil ik wijzen op art. 13, zevende lid van de ontwerp-overeenkomst:
het gemeenschappelijke controleorgaan rapporteert aan de autoriteiten waaraan
de nationale controleorganen rapporteren en voorts ter informatie aan de Raad. 4. ConclusieIn conclusie, de totstandkoming van het Eurodac-systeem is een onontbeerlijke
voorwaarde voor een effectieve toepassing van de Overeenkomst van Dublin.
De systematische afname van vingerafdrukken van asielzoekers ten behoeve van
Eurodac is daarvoor noodzakelijk. Bij toetsing aan de eisen van
art. 8, tweede lid, EVRM acht ik een dergelijke systematische afname van vingerafdrukken
juridisch verantwoord. De ontwerp-overeenkomst bevat bovendien voldoende waarborgen
om oneigenlijk gebruik van de in Eurodac opgeslagen persoonsgegevens tegen
te gaan en anderszins bescherming van de personen wier gegevens het betreft
zeker te stellen.Ik vertrouw erop u hiermee van dienst te zijn geweest. De Minister van Justitie,W. Sorgdrager XNoot1Doc. 6191/98 ASIM 46 REV 1. Het commentaar van de Permanente Commissie
is gebaseerd op een eerdere versie van de ontwerp-overeenkomst, te weten Doc.
10 191/3/97 ASIM 160 Rev 3.XNoot2Zie het verslag van de JBZ-Raad van 4 en 5 december 1997, TK, 1997 –
1998, 23 490, nr. 86, p. 7.XNoot1Zie ook Hoge Raad, 19 februari 1993, NJ 1993, 624XNoot2Overeenkomst van 15 juni 1990 betreffende de vaststelling van de staat
die verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek dat bij een
van de lidstaten van de Europese Gemeenschappen wordt ingediend, gepubliceerd
in Trb. 1991, 129XNoot3Zie verder over de bewijsproblematiek onder de werking van de Overeenkomst
van Dublin de brief van de Staatssecretaris van l20 november 1997 over ongedocumenteerde
asielzoekers, TK, 1997–1998, 19 637, nr. 291, p. 3–7.XNoot1Zie art. 4, lid 5 van de ontwerp-overeenkomst.XNoot2Zie buiten art. 1, derde lid bijvoorbeeld artt. 8, 9, 11, 12 en 13 van
de ontwerp-overeenkomst.XNoot3De wettelijke basis voor deze verplichting is gelegen in art. 17a, Vw.
Zij is verder uitgewerkt in art. 52a, Vb en Hoofdstuk B.7, onder punt 3.6.XNoot1Zie de Wetgevingsresolutie van het Europees Parlement terzake van Eurodac
11 079/97 – C4–0506/97 – 97/0915 (CNS), aangenomen
op 15 januari 1998, met name de amendementen 29 en 30.XNoot2Zie art. 14, ontwerp-overeenkomst.XNoot3Zie art. 16, ontwerp-overeenkomst. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23490-92.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl