Wijziging van o.a. Wetboek van Strafrecht i.v.m. strafbaarstelling van witwassen van opbrengsten misdrijven; Voorlopig verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20002001-27159, nr. 228

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

05-06-2001

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27159 nr. 228

28-05-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27159Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 159Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en enkele andere wetten in
verband met de strafbaarstelling van het witwassen van opbrengsten van misdrijvennr. 228VOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE1Vastgesteld 28 mei 2001Het voorbereidend onderzoek van dit wetsvoorstel heeft de commissie aanleiding
gegeven tot het maken van de onderstaande opmerkingen en het stellen van de
navolgende vragen.De leden van de CDA-fractie hadden met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel. De bestrijding van georganiseerde criminaliteit
heeft de warme instemming van de leden van deze fractie en wetsvoorstellen
die bijdragen aan die bestrijding kunnen dan ook in beginsel op steun rekenen.Niettemin heeft het voorliggende wetsvoorstel, als ook de toelichting
daarop en de beantwoording van vragen bij behandeling in de Tweede Kamer de
leden hier aan het woord aanleiding gegeven tot het stellen van nadere vragen.In de eerste plaats de grondslag van het wetsvoorstel. Op zich kan worden
onderschreven, dat witwassen als verschijnsel een bedreiging vormt voor of
een aantasting van de integriteit van de financiële sector en aanpalende
beroepen als die notaris en advocaat.Het gaat per definitie immers om overheveling van in hoofdzaak geldmiddelen
verkregen uit een criminele activiteit naar het legale circuit van geld en
goederen, zonder dat die opbrengsten uit criminele activiteiten kunnen worden
gerecupereerd door de benadeelden, zonder dat voordeelsontneming door de overheid
kan plaatsvinden en zonder dat de fiscus het haar toekomende kan verhalen.
Zoals ook opgemerkt in de stukken brengt de aanpak van witwassen met zich
mee, dat als het ware omgekeerd gerechercheerd wordt. Niet het gronddelict
(handel in drugs of handel in mensen), maar de activiteiten waarbij de opbrengst
in het legale circuit wordt gebracht, vormen het aangrijpingspunt voor een
opsporingsonderzoek.Dit roept de vraag op of de aanpak van witwassen niet een erkenning inhoudt
van het onvermogen van de overheid om in voldoende mate de gronddelicten zelf
te ontdekken en de daders ervan op te sporen. Andersgeformuleerd:
brengt de aard van de gronddelicten met zich mee, dat een effectieve bestrijding
daarvan in feite alleen mogelijk is door witwassen strafbaar te stellen en
zodoende een ingangsmogelijkheid te vinden die kan leiden tot vervolging voor
het gronddelict? Of moet het zo gezien worden, dat de aanpak van witwassen
een ontmoediging inhoudt voor degene die profijt trekken van de strafbare
feiten die zijn begaan door de daders van de gronddelicten, om zodoende te
proberen het plegen van die gronddelicten zelf te ontmoedigen? Indien dit
laatste het rechtspolitieke doel zou zijn van dit wetsvoorstel, zou het op
zich meer voor de hand hebben gelegen om geen afzonderlijke titel voor witwassen
in te voeren, maar de desbetreffende bepaling in de titel over begunstiging
op te nemen. Dat is welbewust niet voorgesteld.Gezien de relatie tussen witwassen en georganiseerde criminaliteit verontrustte
het in de Tweede Kamer plenair genoemde voorbeeld van de museumdirecteur die
een kunstwerk ontvreemd en dan ook witwassen te laste gelegd kan worden. Indien
hier sprake is van een incidentele misdaad, ligt het toch niet voor de hand
witwassen te laste te leggen? Hoe denkt de minister over de wenselijkheid
om een te ruime toepassing tegen te gaan met behulp van een vervolgingsrichtlijn?In dit verband vroegen de leden van de CDA-fractie zich ook af in hoeverre
er sprake is van voldoende kwantitatief inzicht in het verschijnsel. In de
stukken wordt wel veelvuldig verwezen naar allerlei rapporten die duiden op
een toegenomen belangstelling voor het verschijnsel en een grote nadruk vanuit
politie en justitie om witwassen strafbaar te stellen, maar veel concrete
gegevens over het vóórkomen van witwassen in Nederland, respectievelijk
lidstaten van de Europese Unie, zijn in de stukken bij dit wetsvoorstel niet
vermeld. De leden hier aan het woord zouden regering graag willen uitnodigen
om daarover enige informatie te verschaffen. Daarbij zijn zij zich –
gelezen de handelingen van de plenaire behandeling in de Tweede Kamer –
ervan bewust, dat er wel gegevens bestaan over de omvang van de financiële
belangen die gemoeid zijn bij met name georganiseerde criminaliteit. Dat gegeven
op zich doet het vermoeden rijzen, dat er op grote schaal witwaspraktijken
moeten plaatsvinden, maar inzicht in de omvang van allerlei typen witwaspraktijken
kan daar nog niet uit worden afgeleid. In dit verband vroegen de leden van
de fractie hier aan het woord zich met name af wat de ervaringen zijn met
de strafbaarstelling van witwassen in andere landen, met name lidstaten van
de Europese Unie. Zijn er gegevens voorhanden over aantallen zaken die zijn
vervolgd, het succes van vervolging bij de rechter, consequenties voor het
vervolgens opsporen van gronddelicten en eventueel ook voor resultaten van
daaruit voortvloeiende voordeelsontneming?De grondslag voor het wetsvoorstel wordt mede gevonden in de in de stukken
genoemde Europese richtlijn en het verdrag van de Raad van Europa. De richtlijn
gebiedt niet (direct) invoering van deze strafbepalingen; het verdrag gebiedt
slechts het opzet-delict strafbaar te stellen, het schuld-witwassen is louter
facultatief. Gelet op de complicaties die schuld-witwassen – met name
in de bewijssfeer – kan opleveren, zouden de leden van de CDA-fractie
gaarne vernemen welke redenen de minister had om toch ook schuld-witwassen
strafbaar te stellen.In aansluiting op deze vragen met betrekking tot de grondslag van het
wetsvoorstel zouden de leden van de CDA-fractie ook enkele vragen willen stellen
met betrekking tot de reikwijdte in territoriale zin. De handelingen met betrekking
tot voorwerpen, respectievelijk het voorhanden hebben van voorwerpen kunnen
zich afspelen buiten Nederland of effect hebben buiten Nederland. Casus 1:
twee Nederlandse vennootschappen hebben bankrekeningen met op in ieder geval
een opbrengsten van criminele activiteiten op een Antilliaans
eiland. Vanuit Nederland wordt opdracht gegeven tot overboeking van de ene
rekening naar de andere rekening. Casus 2: notaris met standplaats in een
land buiten Nederland of de Europese Unie maakt een onderhandse akte op betreffende
een transactie die vervolgens in Nederland volledig effect sorteert, bijvoorbeeld
de vestiging middels die onderhandse akte van een pandrecht op een zaak of
een vorderingsrecht in Nederland ten laste van de in Nederland gevestigd of
woonachtige partij en ten gunste van een in Nederland gevestigde of woonachtige
partij. In hoeverre is die notaris dan naar Nederlands recht strafbaar? Maakt
het daarbij uit of deze de Nederlandse nationaliteit heeft of niet? Casus
3: een Nederlandse bank met een vestiging in Marokko. Het kan daarbij zowel
gaan om een Nederlandse holdingvennootschap die volledig aandeelhoudster is
van een Marokkaanse vennootschap die de bank exploiteert; het kan ook gaan
om een Amerikaanse holding met dochtervennootschappen in Nederland en Marokko.
In Nederland beschikt een BV over een bankrekening bij de Nederlandse vestiging
waarop er vanuit Nederland legale betalingen worden gedaan en ook legale inkomsten
worden ontvangen. De Nederlandse vennootschap stuurt echter naar Marokko ten
name van een natuurlijk persoon of een vennootschap een rekening voor verleende
diensten die niet werkelijk zijn verricht en krijgt daarvoor betaald uit die
Marokkaanse vestiging van de bank met middelen die op die Marokkaanse bankrekening
zijn gestort en die uit criminele activiteiten zijn verkregen.Hoe zit het in die situatie met de verantwoordelijkheid van de Nederlandse
holding voor de zorgvuldigheid van de werkwijze van de vestiging in Marokko
en hoe zit het met de verantwoordelijkheid van een eventuele Amerikaanse holding
voor de werkwijze in Nederland en Marokko? Zou het daarbij van betekenis kunnen
zijn of bijvoorbeeld een bank in Marokko opvallend veel filialen heeft waar
weinig anders lijkt te gebeuren dan het aanhouden door klanten van tegoeden
en het overmaken van gelden daaruit naar landen van de Europese Unie? Kent
de bancaire wetgeving voldoende mogelijkheden voor politie en justitie, respectievelijk
de Centrale Bank-autoriteiten om inzicht te krijgen in gegevens van bancaire
activiteiten buiten de lidstaten van de Europese Unie?In samenhang met kwalificatie van witwassen als een zelfstandige categorie
naast begunstiging rees bij de leden van de CDA-fractie de vraag waarom geen
hogere straf is gesteld op de strafbare feiten van schuld-witwassen en opzet-witwassen.
In de plenaire behandeling door de Tweede Kamer is daar al over gedebatteerd,
maar de leden hier aan het woord zouden nog op de volgende invalshoek willen
wijzen Gelet op de rechtsgoederen die in het geding zijn bij witwassen is
er alle aanleiding om dit verschijnsel als maatschappelijk ernstiger te beoordelen
dan bijvoorbeeld heling. In te zien valt, dat heling op zich een aanmoediging
vormt voor de dader van een gronddelict van bijvoorbeeld diefstal, omdat deze
daardoor een afzetmogelijkheid krijgt, terwijl dat directe uitnodigende verband
tussen het bestaan van witwasmogelijkheden en het plegen van gronddelicten
niet zo duidelijk is. Anderzijds kan bij het verschijnsel heling niet gesteld
worden, dat deze een bedreiging vormt voor of een aantasting van een hele
sector van de samenleving, zoals bij witwassen het geval is in relatie tot
de financiële sector en aanpalende vrije beroepen. Het belang om de integriteit
van dit deel van de samenleving te beschermen is zodanig van betekenis, dat
daarin ook een rechtvaardiging kan worden gezien voor een onderscheid tussen
witwassen en heling in termen van strafmaxima. De leden van de CDA-fractie
zouden dan ook de regering willen vragen nog eens uiteen te zetten waarom
zij denkt, dat de rechter mogelijk er problemen mee zou hebben, indien het
Openbaar Ministerie een zwaardere witwasbepaling ten laste zou
leggen, zoals vermeld op pagina 17 van de memorie van toelichting (juncto
pagina 5 memorie van toelichting).De problematiek van het bewijs van witwassen gaf de leden van de CDA-fractie
aanleiding tot de volgende vragen. De memorie van toelichting achtten de leden
hier aan het woord tamelijk helder, op één punt na. Aan het
slot (pagina 10) wordt genoemd bij wijze van voorbeeld als omstandigheid die
dragend kan zijn voor de overtuiging van de rechter, dat de verdachte het
delict van witwassen heeft begaan, de vaststelling dat de betrokken verdachte
in de ten laste gelegde periode nauwe contacten onderhield met personen die
van drugshandel worden verdacht. Dit lijkt geen gelukkig voorbeeld, zeker
indien die andere verdachte personen niet vervolgd zouden zijn of worden,
respectievelijk van het hen ten laste gelegde vrijgesproken zouden zijn of
worden. Zou de regering kunnen uitleggen waarom het enkel van drugshandel
verdacht zijn van personen waarmee een verdachte contacten onderhield, dragend
zou kunnen zijn voor het overtuigen van de rechter dat de verdachte het strafbare
feit van witwassen heeft begaan?In het kader van de bewijsproblematiek doet zich met betrekking tot de
witwasdelicten de bijzondere omstandigheid voor, dat in de opsporings- en
vervolgingsfase er een omkering in belang optreedt bij zowel politie en justitie
als de verdachte wanneer het gaat om het verbergen en verhullen. Zoals opgemerkt
onderaan op bladzijde 14 en bovenaan bladzijde 15 van de memorie van toelichting
zal van een volstrekt onzichtbaar maken van de werkelijke aard, herkomst,
vindplaats enzovoorts geen sprake behoeven te zijn, omdat het anders nooit
tot een strafvervolging zou kunnen komen. Het spreekt wel vanzelf, dat criminelen
er nu juist naar zullen streven om inderdaad die volstrekte onzichtbaarheid
te bewerkstelligen, terwijl politie en justitie ieder los eindje zullen proberen
aan te grijpen om aan te tonen, dat er iets te verbergen of verhullen viel.
Hebben politie en justitie eenmaal greep gekregen op de witwasoperatie, heeft
met name de verdachte – met name hij die zelf als dader van het gronddelict
heeft te gelden – er belang bij om te stellen en aannemelijk te maken,
dat er helemaal niets te verhullen of verbergen viel, resp. dat alles volstrekt
doorzichtig was, hetgeen ook bleek uit het feit dat de politie uiteindelijk –
volgens de verdachte ongetwijfeld: heel gemakkelijk – heeft kunnen achterhalen
wat er aan de hand was. Het Openbaar Ministerie zal echter in met name de
fase van het strafproces willen aantonen, dat er wel degelijk sprake was verbergen
en verhullen. Er zit dus iets paradoxaals in het rollenspel tussen overheid
en crimineel wanneer het gaat om dit witwassen in de periode dat er nog sprake
is van een niet ontdekt feit of een feit waarvan politie nog doende is met
de opsporing en de periode waarin de opsporing is overgegaan in vervolging.
Kan de minister aangeven of er vergelijkbare strafbare feiten bestaan waarin
zich na het begin van de vervolging een dergelijke rolwisseling kan voordoen?
Zo ja, hoe pakt dit uit in het beleid van politie en Openbaar Ministerie en
in de rechtspraak? Samenhangend met de bewijsproblematiek: acht de minister
het wenselijk of nodig, dat bij het opsporen van witwassen ook gebruik wordt
gemaakt van undercover-agenten en/of een middel van gecontroleerde «doorlating»?Bij de teksten van de wetsbepalingen zelf hadden de leden van de CDA-fractie
nog de volgende vragen. In de memorie van toelichting is op bladzijde 14 met
betrekking tot de kwestie van de doelgerichtheid van het verbergen of verhullen
opgemerkt, dat veelal bij de enkele handeling nog niet van een dergelijke
doelgerichtheid gesproken zal kunnen worden. Aan het slot van de desbetreffende
passage wordt opgemerkt, dat het voorgaande niet uitsluit, dat door omstandigheden
ook een enkele handeling verbergen of verhullen zou kunnen opleveren, hoewel
in zo'n geval waarschijnlijk eerder gesproken kan worden van één
van de gedragingen genoemd in het eerste lid, onderdeel b, van de artikelen
420bis en 420quater. Daarbij wordt verwezen naar het vervolg van de memorie,
doch daarin hebben de leden van de fractie hier aan het woord geen voorbeeld
aangetroffen van zo'n enkele handeling.De passage op bladzijde 15 met betrekking tot het begrip «gebruikmaken»
en de daar genoemde voorbeelden geven aanleiding tot de vraag wie in deze
voorbeelden dan de verdachte is van witwassen: verkoper, koper of verkrijger
van de auto? Kan de vestiging van een pandrecht voor een bancair krediet op
bijzondere objecten (bijvoorbeeld kunstvoorwerpen of dure auto's) ook medewerking
aan witwassen in de zin van «gebruikmaken» opleveren?Indien het gaat om voorwerpen afkomstig uit enig misdrijf is er, aldus
de memorie van toelichting op pagina 16, geen verplichting voor het Openbaar
Ministerie om in de tenlastelegging een specificatie te geven van het delict
of de delicten waaruit bijvoorbeeld gelden afkomstig zijn. Hierbij rijst de
vraag wat de situatie is, indien geldmiddelen vermengd zijn met middelen uit
legale activiteiten. Ook bij giraal geld kan sprake zij van een dergelijke
vermenging.De leden hier aan het woord hadden de indruk, dat er bij de beantwoording
van vragen van de VVD-fractie en de D66-fractie in de Tweede Kamer enige onduidelijkheid
is ontstaan met betrekking tot het element wetenschap in artikel 420bis en
de betekenis van verbergen of verhullen in artikel 420quater. In dit verband
wezen de leden hier aan het woord op de desbetreffende passage op bladzijde
11 van de nota naar aanleiding van het verslag (paragraaf 3, derde volle
alinea) en pagina 17 (eerste alinea van de paragraaf artikelsgewijze
behandeling). In de eerst bedoelde passage wordt opgemerkt, dat in
de schuldvariant het uitsluitend gaat om wetenschap omtrent de herkomst van
voorwerpen, terwijl bij de begrippen verbergen of verhullen in artikel 420quater
opzet ook aanwezig moet zijn, omdat deze handelingen «moeilijk anders
dan opzettelijk worden gedaan», aldus de nota naar aanleiding van het
verslag. In de tweede hierboven genoemde passage op bladzijde 17 van de nota
naar aanleiding van het verslag wordt echter gezegd, dat de woorden verbergen
en verhullen niet gerelateerd moeten worden aan het doel, c.q. de intentie
van de verdachte maar aan «de objectieve strekking van het handelen».
Dit alles roept de vraag op wat nu precies de bedoeling is van de minister
met artikel 420quater in relatie tot artikel 420bis wanneer het gaat om het
verhullen of verbergen. De situatie van verhullen of verbergen met ingeblikt opzet zou – systematisch bezien –
toch uitsluitend aan de orde moeten zijn in het kader van artikel 420bis en
niet in het kader van schuldwitwassen als geregeld in artikel 420quater, zo
komt dat de leden hier aan het woord voor. Het lijkt dus van tweeën één:
of verbergen en verhullen impliceren opzet, respectievelijk voorwaardelijk
opzet en dan horen deze begrippen niet thuis in artikel 420quater; of verbergen
en verhullen wordt uitsluitend als feitelijke handeling, respectievelijk toestand
gezien, welke toestand in het leven geroepen wordt of gehandhaafd wordt door
een verdachte die redelijkerwijs had moeten vermoeden dat het voorwerp afkomstig
is uit enig misdrijf. In deze tweede betekenis kan verbergen of verhullen
ook onderdeel uitmaken van de delict-omschrijving van artikel 420quater lid
1 sub a. Gaarne vernemen de leden hier aan het woord de visie van de minister.De omschrijving van artikel 420bis lid 1 sub a. en 420quater lid 1 sub
a. is zodanig, dat de wetenschap, respectievelijk het vermoeden aanwezig moeten
zijn voordat de feitelijke handeling plaatsvindt die voldoet aan de desbetreffende
delictomschrijving. Dit wordt tot uitdrukking gebracht door het
voegwoord van tijd «terwijl». In de artikelen 420bis lid 1 sub
b. en de 420quater lid 1 sub b. komt echter naast een actieve handeling van
de verdachte ook een passieve situatie voor, te weten het voorhanden hebben.
In die situatie kan het voorkomen, dat de wetenschap, respectievelijk het
vermoeden pas opkomt, nadat de betrokkene het voorwerp al enige tijd voorhanden
heeft. In artikel 416 en 417bis Sr is telkens in lid 1 sub a. het ontstaan
van een strafbaar feit gekoppeld aan wetenschap, respectievelijk vermoeden
ten tijde van het voorhanden krijgen van een uit misdrijf afkomstig goed.
Die beperking is in de thans voorgestelde witwasartikelen niet overgenomen.
De leden van de CDA-fractie vragen zich af waarom dat niet is gebeurd. Was
het niet beter geweest om met betrekking tot het voorhanden hebben een vergelijkbare
regeling op te nemen als in artikel 416 lid 1 sub b. en 417bis lid 1 sub b
Sr door een doleus of culpoos voorhanden hebben uit winstbejag strafbaar te
stellen?Tot slot een opmerking met betrekking tot het begrip voorwerp en vragen
met betrekking tot de kwestie van de advocatenhonoraria. Het is de leden van
de CDA-fractie uit de stukken niet duidelijk geworden waarom de minister met
zoveel nadruk vast is blijven houden aan het begrip voorwerp. Het begrip goed
is in boek 3 van het Burgerlijk Wetboek gedefinieerd als verzamelbegrip voor
alle vermogensrechten en zaken samen, waarbij onder zaken worden verstaan
alle voor menselijke beheersing vatbare stoffelijke objecten. Het begrip voorwerp
heeft in ieder geval in het dagelijks spraakgebruik meer verwantschap met
het juridische begrip zaak dan met het ruimere goed, dat kennelijk ook de
minister bedoeld wordt. Verwijzing naar artikel 3:1 Burgerlijk Wetboek was
dus afdoende geweest. Overigens wordt het begrip zaak – in tegenstelling
tot wat op bladzijde 16 in de memorie van toelichting staat – in boek
3 niet gedefinieerd in artikel 3, maar in artikel 2. Volledigheidshalve: er
is geen twijfel mogelijk, dat elektriciteit ook in civielrechtelijke zin een
goed is. Zou de minister kunnen bevestigen, dat onder voorwerp in feite moet
worden verstaan een goed in de zin van artikel 3:1 BW?Betreffende de advocatenhonoraria rees bij de leden van de CDA-fractie
met name de vraag wat de achterliggende bedenking is bij een – overigens
girale – betaling van een buitengewoon hoog honorarium aan een advocaat
die er kennelijk in slaagt om een crimineel de overtuiging te bezorgen, dat
alleen deze advocaat hem effectief strafrechtelijk terzijde kan staan en die
advocaat gewoon is om een aanzienlijk meer dan gemiddeld honorarium te verlangen.
Een bedenking zou kunnen zijn, dat in het geval een gemiddelde advocaat voor
een redelijk ingewikkelde strafzaak bijvoorbeeld f 50 000,00 zou
vragen en een zich goed verkopende advocaat f 300 000,00 door deze
opstelling die tweede advocaat de verdachte zou kunnen aanmoedigen om nieuwe
strafbare feiten te plegen, teneinde het geld bij elkaar te krijgen dat voor
die veel duurdere advocaat moet worden betaald. Gelet op de financiële
belangen die gemoeid zijn met strafzaken in de sfeer waar het bij dit wetsvoorstel
om gaat, is dat niet erg waarschijnlijk. De enkele omstandigheid, dat dat
geld indirect afkomstig zou kunnen zijn van een strafbaar feit is op zich
geen aanleiding om te concluderen, dat er sprake is van een onoorbaar gedrag
van die advocaat die die f 300 000,00 als honorarium verlangt. Ten
principale doet zich die mogelijkheid immers eveneens voor bij een honorarium
van f 50 000,00: ook dat zou wel eens geheel betaald kunnen worden
uit middelen die indirect door strafbare feiten zijn verkregen. Omgekeerd,
indien goed in de markt liggende advocaten gedwongen zouden worden om genoegen
te nemen met een lager honorarium dan zij zouden kunnen bedingen, kan van
die situatie een bedreiging uitgaan voor de integriteit van de advocatuur.
Verdachte criminelen die de bijstand van dergelijke advocaten inroepen, zouden
dan immers ertoe kunnen overgaan om allerlei aanbiedingen te doen die daadwerkelijk
de desbetreffende advocaat aan de verkeerde kant van de lijn brengen,
door bijvoorbeeld stortingen op buitenlandse bankrekeningen toe te zeggen
of andere onoorbare begunstigingen. Advocaten die eenmaal voor zo'n aanbod
zouden zijn gezwicht, zijn nadien natuurlijk uiterst vatbaar voor inlijving
in een criminele organisatie. Het komt de leden van de CDA-fractie ook voor,
dat het beperkte aantal advocaten dat het marketingsucces van Microsoft op
de computermarkt in de advocatuur weet te evenaren op zich geen aanleiding
mag zijn om dergelijke hoge honoreringen als witwassen te bestempelen. Gaarne
vernemen de leden hier aan het woord de visie van de minister daarop.De voorzitter van de commissie,Timmerman-BuckDe wnd.griffier van de commissie,BaljéXNoot1Samenstelling: Holdijk (SGP), Rensema (VVD), Jurgens (PvdA), Le Poole
(PvdA), Ruers (SP), Rosenthal (VVD) (plv. voorzitter),
Dölle (CDA), Kohnstamm (D66), Kneppers-Heijnert (VVD), Timmerman-Buck
(CDA) (voorzitter), De Wolff (GL), V.d. Beeten
(CDA) 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20002001-27159-228.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl