Financiering uitvoer. sociale zekerheid door intergemeentel. samenwerkingsverbanden en voorschotten Wet werk en bijstand; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30679, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-09-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30679 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. GEMEENSCHAPPELIJKE UITVOERING VAN SOCIALE ZEKERHEIDSWETTENHistorisch aandeel bepalenVoorbeeld:Voorbeeld:2. VOORSCHOTTEN IN DE WWB2.1 Aanleiding2.2 Doel en strekking2.3 Financiële gevolgen2.4 ArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel BOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30679Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 679Regels inzake de financiering bij uitvoering van socialezekerheidswetten
door intergemeentelijke samenwerkingsverbanden en inzake voorschotverstrekking
op grond van de Wet werk en bijstandnr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. GEMEENSCHAPPELIJKE UITVOERING VAN SOCIALE ZEKERHEIDSWETTENMet de Wet werk en bijstand (WWB) hebben de colleges van burgemeester
en wethouders een grotere vrijheid en financiële verantwoordelijkheid
gekregen voor de uitvoering van de bijstand. Ook de rol van de gemeenteraad
is belangrijker geworden: deze raad stelt de kaders vast voor de WWB, en controleert
de uitvoering hiervan door het college van burgemeester en wethouders (hierna:
het college).Samenwerking tussen gemeenten kan bijdragen aan een doelmatiger en doeltreffender
uitvoering van de WWB. Gemeenten kunnen zelf kiezen of zij de WWB gezamenlijk
met andere gemeenten willen uitvoeren en in welke vorm. Zij kunnen bijvoorbeeld
samenwerken in een gemeenschappelijke regeling in de vorm van een openbaar
lichaam met volledige overdracht van bevoegdheden en verantwoordelijkheden.
Dat kan op basis van de Wet gemeenschappelijke regelingen (Wgr).Om de betrokkenheid van de individuele gemeenten bij de gemeenschappelijke
uitvoering te waarborgen wordt met dit wetsvoorstel geregeld dat ook in de
situatie waarin sprake is van een openbaar lichaam op grond van de Wgr waaraan
de uitvoering van de WWB volledig is overgedragen, het WWB-budget wordt verstrekt
aan de individuele gemeenten. Gelet op artikel 7 van de Invoeringswet Wet
werk en bijstand is dit ook van toepassing op de financiering van bijstand
die is verleend op grond van het Besluit bijstandverlening zelfstandigen 2004
(Bbz 2004).Met het voorstel van wet tot wijziging van de Wet sociale werkvoorziening
in verband met een betere realisering van de met die wet beoogde doelen, zal
in de Wet sociale werkvoorziening een overeenkomstige regeling worden opgenomen.
Ook voor de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk arbeidsongeschikte
werkloze werknemers (IOAW) en Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen (IOAZ) wordt een en ander overeenkomstig
geregeld.Samenwerking in Wgr-verband blijft mogelijk. Door het WWB-budget aan de
gemeente te geven, dat zij desgewenst zelf kan inbrengen in het samenwerkingsverband,
is gegarandeerd dat het college, de verantwoordelijke wethouder
en de gemeenteraad betrokken zijn bij de uitvoering van de WWB en daarop meer
invloed en controle blijven uitoefenen. Daarnaast krijgen gemeenten die (besluiten
tot) samenwerken in de vorm van een openbaar lichaam zekerheid over de omvang
van het budget. Immers, gemeenten die samenwerken in de vorm van een openbaar
lichaam krijgen niet meer te maken met een overgang van een historisch bepaald
budget naar het objectief verdeelmodel. Bijkomend voordeel van deze nieuwe
wijze van financiering is dat de verdelende werking van het verdeelmodel verbeterd
wordt. Dit blijkt uit analyses die zijn uitgevoerd in het kader van het onderhoudstraject
voor de verdeelmodellen WWB.De Raad voor de Financiële Verhoudingen heeft op 25 april jl.
advies uitgebracht over de wijze van financiering van samenwerkingsverbanden.
De Raad adviseert als volgt:Door samenwerkingsverbanden buiten het objectief verdeelmodel te houden
wordt voorkomen dat zij een oneigenlijke invloed uitoefenen op de uitkomsten
van de budgettering. De Raad gaat daarom akkoord met het buiten de geobjectiveerde
verdeling houden van samenwerkingsverbanden. Wel dient te worden bezien op
welke wijze deze gemeenten een overgangstraject geboden kan worden om nadelige
herverdeeleffecten te kunnen opvangen. Het uitgangspunt van de ex-ante aftopping
lijkt daarbij in de rede te liggen.Met dit wetsvoorstel is rekening gehouden met deze advisering van de Raad.
Het advies van de Raad een overgangstraject voor samenwerkingsverbanden te
bieden is niet overgenomen, om de volgende redenen:• Door een wijziging van het verdeelmodel ondervinden sommige gemeenten
altijd nadelen ten opzichte van het eerder gebruikte model. Compensatie daarvoor
is nooit aan de orde geweest.• Gemeenten die er door de nieuwe financieringswijze op achteruit
gaan, zullen veelal in het verleden voordeel hebben gehad van de oude financieringswijze.• Een berekend nadeel is een momentopname, en kan op andere momenten
weer een voordeel zijn. Bepalen wie voor compensatie in aanmerking komt zou
dus enigszins willekeurig zijn.Parallel aan dit wetsvoorstel zal conform het kabinetsstandpunt over de
aanbevelingen van de stuurgroep Doorlichting specifieke uitkeringen (de commissie
Brinkman) het principe van single audit en single information voor de WWB,
IOAW, IOAZ en Bbz 2004 worden ingevoerd. Dat betekent voor deze wetten dat
het rijk voldoende heeft aan het jaarverslag inclusief de jaarrekening van
een gemeente. Bij de jaarrekening wordt een bijlage van iedere medeoverheid
opgenomen. In deze bijlage wordt alleen de noodzakelijke verantwoordingsinformatie
per specifieke uitkering opgenomen, zodat het rijk haar verantwoordelijkheid
voor het beheer van specifieke regelingen kan waarmaken. Gemeenten hoeven
niet langer een apart verantwoordingsverslag in te dienen, maar kunnen de
benodigde gegevens opnemen in de gemeentelijke jaarrekening. Met deze regeling
dalen de administratieve lasten voor gemeenten aanzienlijk. In verband hiermee
bevat het onderhavige wetsvoorstel geen bepaling waarin de gevolgen voor de
verantwoording over de uitvoering worden geregeld.Historisch aandeel bepalenVoor gemeenten in samenwerkingsverbanden die zich in een jaar (vóór
2007) gezamenlijk hebben verantwoord voor de WWB, IOAW, IOAZ en Bbz (2004),
zijn alleen de uitgaven voor het gehele samenwerkingsverband bekend, de uitgaven
van de individuele gemeenten niet. Deze gegevens zijn echter noodzakelijk
om ten behoeve van het budget voor de jaren 2007, 2008 en 2009
het historisch budgetaandeel van deze gemeenten te kunnen berekenen.Om voor deze gemeenten de historische uitgaven over de jaren waarvoor
deze gegevens niet beschikbaar zijn toch te kunnen bepalen, zullen de historische
uitgaven benaderd worden door gebruik te maken van volumerealisaties. Daardoor
worden de uitgaven van het samenwerkingsverband in jaar t verdeeld over de
gemeenten in het samenwerkingsverband, op basis van het aandeel per gemeente
in het totale volume van het samenwerkingsverband.Voorbeeld:Samenwerkingsverband 1 bestaat uit de gemeenten A, B en C.De totale uitgaven aan de WWB in 2004 voor het gehele samenwerkingsverband
bedroegen € 40 mln.Het totale WWB-volume in 2004 voor het gehele samenwerkingsverband was
10 000.De volume-verdeling per gemeente was in 2004:Gemeente A: 5 000Gemeente B: 2 000Gemeente C: 3 000Dit betekent dat het volume in gemeente A 50% van het totale volume
van het samenwerkingverband omvatte, zodoende wordt 50% van de WWB-lasten
toegerekend aan gemeente A (is € 20 mln). Gemeente B krijgt dan
20% toegerekend (is € 8 mln), en gemeente C 30% (is € 12
mln).Deze berekeningswijze wordt gehanteerd zolang het historisch aandeel is
gebaseerd op de uitgaven in 2006 of eerder. Daarna zijn voor alle gemeenten
weer gegevens over uitgaven beschikbaar op gemeenteniveau.Als bron voor de volumecijfers zal gebruik gemaakt worden van CBS-cijfers
over het gemiddelde jaarvolume, uit hetzelfde jaar als gebruikt wordt voor
de uitgaven. Voor de voorlopige budgetten 2007 zullen de volumes 2004 als
basis dienen.Samenwerkingsverbanden kunnen in het kader van de meeneemregeling budget
uit het W-deel hebben doorgeschoven naar een volgend jaar, of uitgaven hebben
gedaan ten laste van het volgende jaar. Zo kan er een vermogen of schuld zijn
opgebouwd. Indien sprake is van vermogen of schuld bij een samenwerkingsverband,
dan zal dit worden verdeeld over de gemeenten via een verdeelsleutel naar
rato van het toegekende budget per gemeente.Voorbeeld:Samenwerkingsverband 1 bestaat uit de gemeenten A, B en C.Samenwerkingsverband 1 heeft een totaal vermogen uit het W-deel opgebouwd
van € 2 mln.Per 1-1-2007 krijgen de gemeenten A, B en C het volgende voorlopige budget
W-deel toegekend door SZW:Gemeente A: 5 000Gemeente B: 2 000Gemeente C: 3 000Totaal: 10 000Het opgebouwde vermogen wordt dan op de volgende wijze over de gemeenten
verdeeld:Gemeente A: 5 000/10 000 * € 2 mln = € 1
mlnGemeente B: 2 000/10 000 * € 2 mln = € 0,4
mlnGemeente C: 3 000/10 000 * € 2 mln = € 0,6
mln De voorstellen voor het bepalen van de historische aandelen en het verdelen
van vermogen en schulden zullen zo spoedig mogelijk geregeld worden in het
Besluit WWB.2. VOORSCHOTTEN IN DE WWB2.1 AanleidingVanuit de Tweede Kamer is meerdere malen, onder meer via Kamervragen van
het lid De Wit (Aanhangsel Handelingen II nr. 70, vergaderjaar 2005–2006)
en de leden Verburg en Mosterd (Aanhangsel Handelingen II nr. 468, vergaderjaar
2005–2006) aandacht gevraagd voor de wijze waarop gemeenten de bijstand
bevoorschotten. Inkomensonzekerheid bij de bevoorschotting wordt gezien als één
van de oorzaken voor het ontstaan van schulden en een toename van het beroep
op voedselbanken. Ik heb met de VNG en Divosa overleg gevoerd over een mogelijke
oplossingsrichting. De VNG heeft, mede namens Divosa, daarbij kenbaar gemaakt
van mening te zijn dat de uitvoering van bevoorschotting niet tot noemenswaardige
problemen leidt bij gemeenten. Volgens de VNG en Divosa is er over het algemeen
géén sprake van lange wachttijden, voordat een voorschot is
geregeld. Nadere regelgeving of handreikingen zijn daarom naar oordeel van
de VNG en Divosa niet nodig. Hoewel de regering op basis van deze informatie
niet de indruk heeft dat er op dit moment van een acuut en omvangrijk probleem
sprake is, acht zij het niettemin wenselijk om voor de situaties waarin trage
bevoorschotting wel tot problemen kan leiden de wet zodanig aan te passen
dat deze problemen ook voor de toekomst worden voorkomen. In paragraaf 2.2
wordt hierop nader ingegaan.Het Uitvoeringspanel gemeenten (UP) is van mening dat het ter advisering
voorgelegde voorstel een groot aantal nadelige gevolgen heeft voor de gemeentelijke
uitvoering en dat het op onaanvaardbare wijze tot beknotting van de gemeentelijke
beleidsvrijheid bij voorschotverlening leidt. Om deze redenen adviseert het
UP af te zien van de voorgenomen wijziging. Naar het oordeel van het UP biedt
het huidige artikel 52 van de WWB gemeenten voldoende ruimte om een adequaat
voorschotbeleid te formuleren en uit te voeren en levert de huidige voorschotpraktijk
weinig problemen op. De regering merkt op dat dit laatste niet aansluit bij
de signalen die in deze toelichting aan de orde komen. De afweging tussen
het bieden van rechtszekerheid ten aanzien van bevoorschotting op de wijze
die de wetgever met de invoering van de WWB heeft beoogd en het gestelde door
het UP, geeft de regering geen aanleiding om de huidige gemeentelijke beleidsvrijheid
bij voorschotverlening ongewijzigd te handhaven. Wel heeft de regering, in
lijn met het advies van de Raad van State, in de uitwerking van het voorstel
rekening gehouden met uitvoeringsproblemen van praktische aard. Het wetsvoorstel
voorziet er in dat de gemeente geen voorschot behoeft te verlenen, als onmiddellijk
duidelijk is dat er geen recht op bijstand bestaat, maar de formele beslissing
daarover nog niet rond is vanwege late gegevensverstrekking door de aanvrager.
Dit voorkomt dat, indien later blijkt dat geen recht op bijstand bestaat,
er invorderingsproblemen ontstaan voor zowel het uitvoeringsorgaan als de
aanvrager.Inspectie Werk en Inkomen (IWI) van het Ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid is advies gevraagd om het voorstel te toetsen op toezichtbaarheid.
Naar aanleiding van het commentaar van IWI wordt de toepassing van artikel
52 van de WWB in relatie tot artikel 4:5 van de Algemene wet bestuursrecht
(Awb) in de artikelsgewijze toelichting uiteengezet. 2.2 Doel en strekkingIn een recent onderzoek van Regioplan naar het gebruik van voedselbanken
wordt aangeven dat een reden, die door zowel respondenten van de sociale dienst,
hulpverleners als oprichters vaak wordt genoemd voor het gebruik van voedselbanken,
is dat mensen periodes zonder inkomen zitten omdat hun aanvraag voor een uitkering
nog loopt1. Voor mensen die voor de voorziening
in het bestaan op bijstand zijn aangewezen dient inkomenszekerheid maximaal
gewaarborgd te zijn. Betalingsachterstanden die ontstaan in een periode dat
niet over voldoende middelen kan worden beschikt, kunnen bij deze kwetsbare
groep tot structurele financiële problemen leiden. Om zeker te stellen
dat een belangenhebbende na een bijstandsaanvraag in alle gevallen tijdig
over een voorschot kan beschikken, wordt voorgesteld een expliciete termijn
voor bevoorschotting in de WWB vast te leggen. Het gaat daarbij niet om de
reguliere afhandelingstermijn van acht weken van de aanvraag om bijstand,
maar specifiek om tijdige bevoorschotting van algemene bijstand, teneinde
risico’s op het ontstaan van schulden en de gang naar eerder genoemde
voedselbanken te voorkomen. Het wetsvoorstel beoogt om inkomenszekerheid te
bieden in de periode totdat het recht op bijstand is vastgesteld.Een tijdig vastgesteld recht op bijstand betekent niet vanzelfsprekend
dat de belanghebbende ook feitelijk binnen een redelijke termijn over bestaansmiddelen
beschikt. De maximale wettelijke afhandelingsperiode voor een uitkeringsaanvraag
van acht weken is voor mensen die op bijstand zijn aangewezen dikwijls te
lang om verstoken te blijven van bestaansmiddelen, daarbij mede gelet op de
vaste lasten die veelal op maandbasis zijn. Een bekorting van de wettelijke
afhandelingstermijn ziet de regering niet als middel om het beoogde doel te
bereiken omdat dit voorbij gaat aan de tijd die gemeenten nodig hebben om
een aanvraag af te wikkelen.In onderhavig wetsvoorstel wordt geregeld dat het college verplicht is
om uiterlijk binnen vier weken na de datum van aanvraag en vervolgens telkens
uiterlijk na vier weken, bij wijze van voorschot algemene bijstand in de vorm
van een renteloze geldlening te verlenen, zolang nog onzekerheid bestaat over
het recht op algemene bijstand. Het voorschot heeft een hoogte van minimaal
90% van de algemene bijstandsuitkering.Wanneer het een aanvraag om bijzondere bijstand betreft, blijft de gemeente
de bestaande bevoegdheid behouden om voorschotten te verstrekken. Omdat de
regering geen aanwijzingen heeft dat zich bij de bijzondere bijstand structurele
knelpunten voordoen, en mede gezien de aard van de kosten waarvoor bijzondere
bijstand wordt verleend, het in de regel incidentele karakter en de hoogte
van deze kosten, is er geen aanleiding om ook de voorschotverlening voor bijzondere
bijstand een verplichtend karakter te geven.2.3 Financiële gevolgenHet onderhavige wetsvoorstel voorziet er in de belanghebbende rechtszekerheid
te bieden ten aanzien van bevoorschotting op de wijze die de wetgever met
de invoering van de WWB heeft beoogd. Omdat het volume aan uitkeringsgerechtigden
en de prijs niet wijzigen met dit wetsvoorstel, zal er geen effect zijn op
de uitkeringslasten.Voor gemeenten die de bevoorschotting reeds op deze wijze uitvoeren, leidt
het wetsvoorstel tevens niet tot extra uitvoeringskosten. In de reguliere
middelen die nu al voor gemeenten beschikbaar zijn voor de uitvoering van
de WWB is al rekening gehouden met het wetsonderdeel bevoorschotting
van bijstand. Mijn inschatting is vooralsnog dat het onderhavig voorstel geen
noemenswaardig effect op de uitvoeringskosten zal hebben. Deze verwachting
is in lijn met de inschatting van de VNG, dat de huidige praktijk van bevoorschotting
niet tot problemen leidt voor de gemeenten zelf en geen lange wachttijden
oplevert. Wel monitoren de gemeentefondsbeheerders jaarlijks of de verdeling
van het gemeentefonds nog spoort met de uitgaven van de afzonderlijke kostenposten.
Een van de kostenposten betreft de uitgaven in het cluster Werk en Inkomen,
waarin ook de uitvoeringskosten zitten.2.4 ArtikelsgewijsArtikel I, onderdeel BIn artikel 52, eerste lid, van de WWB wordt geregeld dat het college bij
wijze van voorschot algemene bijstand verleent in de vorm van een renteloze
geldlening, zolang het recht op algemene bijstand niet is vastgesteld. Uit
het karakter van de voorschotverlening volgt dat deze tot een zo kort mogelijke
periode beperkt dient te worden. Over het recht op bijstand dient op zo kort
mogelijke termijn zekerheid te bestaan. Dit voorschot wordt uiterlijk binnen
vier weken na de datum van aanvraag verleend en daarna telkens uiterlijk na
vier weken. Het voorschot wordt verleend in de vorm van een renteloze geldlening.
Dit illustreert het voorlopige karakter van het voorschot en het gegeven dat
dit moet worden terugbetaald. Als het onderzoek is afgerond en de belanghebbende
voor bijstand in aanmerking blijkt te komen, wordt het voorschot verrekend
met de toegekende bijstand. Is het voorschot ten onrechte of tot een te hoog
bedrag verleend, dan kan dit van de belanghebbende worden teruggevorderd (artikel
58, eerste lid, onderdeel b, van de WWB). De gemeente kan bij het toekennen
van een voorschot besluiten om gefaseerd te betalen binnen vier weken, bijvoorbeeld
eens per week.Zodra het recht op bijstand is vastgesteld, is er geen aanspraak op een
voorschot. Er bestaat geen recht op een voorschot indien de belanghebbende
de voor de vaststelling van het recht op bijstand van belang zijnde gegevens
of de gevorderde bewijsstukken niet, niet tijdig of onvolledig heeft verstrekt
en hem dit te verwijten valt, dan wel indien de belanghebbende anderszins
onvoldoende medewerking verleent. Evenmin bestaat er recht op een voorschot
indien bij een aanvraag onmiddellijk duidelijk is dat er geen recht op bijstand
is, zodat de aanvraag zal moeten worden afgewezen. Hiervan is bijvoorbeeld
sprake indien de aanvrager is uitgesloten van het recht op bijstand op grond
van artikel 13 WWB of een beroep kan doen op een toereikende en passende voorliggende
voorziening als bedoeld in artikel 15 WWB. Indien de gemeente op grond van
artikel 4:5 van de Awb de belanghebbende heeft gevraagd de aanvraag aan te
vullen neemt dat niet weg dat zij een beslissing dient te nemen over de voorschotverstrekking.
Het feit dat de gemeente de belanghebbende gedurende een termijn in de gelegenheid
heeft gesteld om de aanvraag aan te vullen betekent dan dat er gedurende die
termijn géén sprake zal zijn van een verwijtbaarheid in de zin
van artikel 52 van de WWB.De hoogte van het voorschot op de algemene bijstand bedraagt in ieder
geval 90% van de hoogte van de algemene bijstand, bedoeld in artikel
19, tweede lid, van de WWB. Dit om te bewerkstelligen dat de belanghebbende
in ieder geval over voldoende inkomen beschikt, terwijl voorts rekening kan
worden gehouden met eventueel aanwezig inkomen van de belanghebbende. Bedoeld
voorschot sluit immers aan bij het niveau van de beslagvrije voet. Om uitvoeringstechnische
redenen is ervoor gekozen om het voorschot in ieder geval 90%
van de hoogte van de algemene bijstand te laten bedragen, zodat gemeenten
in voorkomende gevallen eenvoudigweg kunnen bevoorschotten op afgeronde bedragen.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,H. A. L. van HoofXNoot1Klantanalyse Voedselbanken, Onderzoek uitgevoerd door Regioplan in opdracht
van het ministerie van SZW, maart 2006, p. 9. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30679-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl