Rijksbegroting van het ministerie van Financiën voor het jaar 1996; Brief minister over stand van zaken in het proces leidende tot de Europese monetaire unie (EMU)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24400-IXB, nr. 16

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

29-11-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24400-IXB nr. 16

21-11-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInleidingDe overgangsprocedures in het VerdragDe EMU-besluitvorming; rol nationale regering en parlementDe technische voorbereidingenNationale voorbereidingenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24400-IXBToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 400 IXBVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Financiën (IXB) voor het jaar 1996nr. 16BRIEF VAN DE MINISTER VAN FINANCIËNAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 november 1995 InleidingConform de toezegging tijdens de Algemene Financiële Beschouwingen
d.d. 4 en 5 oktober jl., volgt hierbij een uiteenzetting over de huidige stand
van zaken ten aanzien van het proces leidende tot de monetaire unie.
Hierbij worden verschillende onderwerpen onderscheiden. In de eerste plaats
volgt een resumé van de in het EMU-deel van het Verdrag van Maastricht
opgenomen tijdschema's en condities van overgang, van de specifieke voorwaarden
en condities waarop individuele lidstaten zullen worden beoordeeld en van
de besluitvormingsprocedures die gevolgd zullen worden. In de tweede plaats
zal bovenstaand procedureel kader specifieker worden beschouwd uit nationaal
perspectief, waarbij de rol van het nationale parlement speciale aandacht
zal krijgen. Tenslotte zal de stand van de huidige technische voorbereidingen
ten aanzien van de derde fase aan de orde komen, ook in dit geval vanuit zowel
nationaal als internationaal perspectief. Onder andere zal worden ingegaan
op de ontwikkeling van een referentiescenario ten aanzien van de introductie
van de gemeenschappelijke munt, waarover door de Raad in de samenstelling
van de staatshoofden en regeringsleiders (Europese Raad) in Madrid kan worden
besloten. De overgangsprocedures in het VerdragDe besluitvormingsprocedure in het Verdrag voorziet, volgens artikel 109J,
in twee mogelijke beslismomenten ten aanzien van de start van de derde fase
van de Economische en Monetaire Unie: eind 1996 en begin 1998. Indien eind
1997 de datum voor het ingaan van de derde fase niet is vastgesteld, begint
de derde fase op 1 januari 1999. Lidstaten zullen op de momenten van besluitvorming
worden getoetst op basis van een aantal convergentiecriteria, op de terreinen
van overheidsfinanciën, rente, inflatie en de wisselkoers. Zoals reeds
uitgebreid toegelicht in de Memorie van Toelichting op de goedkeuringswet
dienaangaande, lopen de grondslagen van de besluitvorming ten aanzien van
de twee bovenstaande momenten echter uiteen. Eind 1996 beoordeelt
de Europese Raad met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, op basis van
aanbevelingen hieromtrent van de Raad van Ministers van Financiën en
Economische Zaken (Ecofin-Raad) – welke op zijn beurt oordeelt aan de
hand van verslagen van de Europese Commissie (Cie) en het Europees Monetair
Instituut (EMI) – of een meerderheid van lidstaten al dan niet voldoet
aan de voorwaarden, en beoordeelt hij tevens of het «passend»
is dat de Gemeenschap de derde fase in gaat. Ten aanzien van het beslismoment
van 1998 zijn de condities ten aanzien van het aantal zich kwalificerende
lidstaten alsmede ten aanzien van de vraag of het passend is dat de Gemeenschap
overgaat naar de derde fase losgelaten, ten einde de onomkeerbaarheid van
het EMU-proces zoveel mogelijk te garanderen. Die lidstaten die volgens een
gekwalificeerde meerderheid van de Raad voldoen aan de toetredingscriteria,
zullen – ook als dit slechts een beperkt aantal betreft – deel
uit maken van de monetaire unie.1 Zij die geacht
worden nog niet voldoende voorbereid te zijn, krijgen een derogatie (art.
109K), hetgeen betekent dat zij hun monetaire soevereiniteit nog niet afstaan.
Tenminste eens in de twee jaar, of op verzoek van een derogatieland, zal door
de Ecofin-Raad worden beoordeeld of de lidstaten met een derogatie reeds aan
de toetredingscriteria voldoen, en of de derogaties kunnen worden ingetrokken.In het huidige EMU-Verdrag wordt het onderscheid tussen de lidstaten die
wel en zij die geen onmiddellijke deelnemer zullen zijn van de monetaire unie
zo beperkt mogelijk gehouden. Zo voorziet het Verdrag er expliciet in dat
gedurende de derde fase de bestaande coördinatie- en convergentieprocedures –
multilateraal toezicht, globale richtsnoeren en de buitensporige-tekorten-procedure –
niet alleen toegepast zullen worden op de lidstaten die deel uit maken van
de monetaire unie, maar ook op de lidstaten met een derogatie. Het enige verschil
is dat enkele sanctiemogelijkheden wel op kopgroep- maar niet op derogatielanden
van toepassing zijn.2 Met name een blijvend strikte
toepassing van de buitensporige-tekorten-procedure kan in dit kader belangrijke
impulsen verschaffen aan lidstaten met een derogatie om de noodzakelijke inspanningen
op het terrein van de overheidsfinanciën te verrichten. Dit is in ieders
belang, ook dat van de kopgroep. De baten van een monetaire unie nemen immers
toe met het aantal lidstaten dat in staat is er aan deel te nemen. De EMU-besluitvorming; rol nationale regering en parlementMet uitzondering van de specifieke bepalingen ten aanzien van het VK en
Denemarken, biedt het Verdrag niet de mogelijkheid van een zogenoemde opt-out
ten aanzien van deelname aan de derde fase. In Maastricht is uitdrukkelijk
gekozen voor het systeem dat wie te zijner tijd in staat is door te gaan naar
volledige deelname aan de monetaire unie, op voorhand bereid is dit te doen;
een bereidheid die ook uitdrukkelijk is neergelegd in het Protocol betreffende
de overgang naar de derde fase van de EMU, en dus via ratificatie van het
Verdrag is vastgelegd.Het standpunt van de Nederlandse regering ten aanzien van de besluitvorming
over de derde fase (de toetsing van de toetredingscriteria, zoals vastgelegd
in artikel 109J lid 1) dient vooraf de instemming te hebben verworven van
het nationale parlement; artikel 5 van de goedkeuringswet van het Verdrag
van Maastricht voorziet hier expliciet in. In concreto behelst dit dat voorafgaande
aan de Ecofin-Raad respectievelijk de Europese Raad waarin zal worden getoetst
op basis van de toetredingscriteria, eind 1996 en begin 1998, overleg en afstemming
met het Parlement zal plaatsvinden. Wat betreft de buitensporige-tekortenprocedure
stelt het Verdrag een begrenzing aan de aard van de bespreking
hieromtrent in het Parlement, zoals ook nadrukkelijk is besproken en onderkend
tijdens de ratificatiebesprekingen in het Parlement. Het Verdrag beoogt met
deze procedure een vertrouwelijk overleg te arrangeren tussen de lidstaten
van de Ecofin Raad, waarbij deze elkaar onderling aanspreken op hun begrotingsbeleid
en juist door middel van handhaving van de vertrouwelijkheid «peer
pressure» wordt gemaximaliseerd. In dit licht is ook voor het
Europees Parlement geen rol weggelegd in de buitensporige-tekortenprocedure.
Het zou tegen deze procedure indruisen als hetgeen in de Ecofin voorligt ter
beschikking zou worden gesteld aan het Nederlandse Parlement. Dit neemt uiteraard
niet weg dat de regering in het voortraject naar bovengenoemde toetsingsrondes
eind '96 en begin '98 het Parlement regelmatig zal informeren omtrent de feitelijke
stand van de convergentie in de EU-lidstaten. Het ligt in de rede dat mede
naar aanleiding van deze informering er regelmatig overleg zal zijn tussen
de Minister van Financiën en de vaste kamercommissie voor Financiën
omtrent het convergentieproces. Dit overleg zal zo nodig een vertrouwelijk
karakter kunnen hebben. In dat kader zal uiteraard ook de situatie omtrent
de buitensporige tekorten van de lidstaten aan de orde komen, die immers een
belangrijk element van de convergentie vormt. De technische voorbereidingenDe feitelijke overgang naar een Europese monetaire unie is een te complexe
en ingrijpende gebeurtenis om van de ene op de andere dag te bewerkstelligen.
Het behelst immers overdracht van monetaire bevoegdheden aan een nieuw op
te richten Europese instelling: de Europese Centrale Bank; alle sectoren van
de economie zullen zich administratief moeten aanpassen aan de nieuwe geldeenheid;
de puur logistieke operatie van de produktie en introductie van nieuwe Europese
munten en bankbiljetten zal dienen te worden volbracht; en niet als onbelangrijkste
element, dienen burgers en bedrijven de kans te krijgen te wennen en zich
aan te passen aan een nieuwe munteenheid. Al met al bestaat er binnen de Europese
Unie consensus dat er sprake zal moeten zijn van een overgangsperiode waarin
de deelnemende lidstaten hun monetaire soevereiniteit reeds hebben overgedragen,
maar waarin nog niet alle transacties in de economie reeds in de nieuwe munteenheid
kunnen worden uitgevoerd. Deze periode moet zo kort mogelijk zijn, maar wel
lang genoeg om een ordentelijke overgang te garanderen. Gedacht wordt aan
ruwweg drie jaar.Dit voorjaar heeft de Commissie via de publikatie van haar Groenboek haar
visie over het gewenste scenario gegeven en daarmee een bijdrage geleverd
aan de oordeelsvorming over een optimaal scenario. Mede in het licht hiervan
heeft de Europese Raad in Cannes aan de Ecofin-Raad verzocht om, in overleg
met de Europese Commissie en het Europees Monetair Instituut, een scenario
voor de introductie van de gemeenschappelijke munt op te stellen, op basis
waarvan tijdens de Europese Raad in Madrid hieromtrent een besluit kan worden
genomen. Thans wordt het rapport hierover voorbereid in het Monetair Comité,
waarna het in de Ecofin-Raad van 27 november a.s. aan de orde zal kunnen komen.
De EMI-Raad heeft medio november een rapport dienaangaande gepubliceerd.Alhoewel de discussies in de Ecofin nog niet zijn afgerond, lijkt over
een aantal belangrijke uitgangspunten van het scenario een redelijke mate
van overeenstemming te ontstaan. In tegenstelling tot hetgeen met betrekking
tot een aantal terreinen in het Groenboek werd gesuggereerd, realiseren alle
betrokkenen zich thans dat het scenario van invoering niet in alle opzichten
«maakbaar» is, maar dat het mede wordt bepaald door het tempo
waarmee burgers, banken en bedrijven bereid en vooral in staat zijn om hun
transacties in de gemeenschappelijke munt uit te voeren. In de tweede plaats
gelden gedurende de overgangsperiode zoveel mogelijk de principes van geen
dwang en geen verbod ten aanzien van het particuliere gebruik van de gemeenschappelijke
munt; er zal naar worden gestreefd om het zelf gekozen gebruik van de gemeenschappelijke
munt door burgers en bedrijven te accommoderen; de publieke acceptatie van
het proces is immers van essentieel belang. In de derde plaats lopen de economische
en financiële structuren van de lidstaten in sommige gevallen substantieel
uiteen; het scenario zal binnen zekere grenzen de ruimte moeten bieden om
deze verschillen op te vangen.Gegeven bovenstaande uitgangspunten, ontstaat een aantal contouren van
een scenario. In overeenstemming met de wensen van het EMI zal de Europese
Centrale Bank haar monetair beleid vanaf het begin van de derde fase uitvoeren
in de gemeenschappelijke valuta, waarbij het verkeer tussen de nationale centrale
bank en de commerciële banken desgewenst doorgang kan blijven vinden
in de nationale valuta's. Voorts zal er waarschijnlijk een aantal deadlines
worden gesteld die de lidstaten zullen moeten respecteren, in ieder geval
aangaande het moment van introductie van de fysieke gemeenschappelijke munt
en het moment van volledige vervanging van de nationale valuta's door de Europese
munt. Uitgaande van de deadlines, zullen de lidstaten waarschijnlijk het binnenlandse
scenario zelf in belangrijke mate vorm kunnen geven en kunnen inrichten naar
de kenmerken en de wensen van de nationale economie.Voor de lengte van de eerste overgangsperiode – die tot het moment
van introductie van de fysieke gemeenschappelijke munt – wordt thans
uitgegaan van een duur van maximaal 3 jaar; een duur die wordt bepaald door
de voorziene produktietijd van de munten en de bankbiljetten, door de tijd
die het bankwezen nodig zal hebben voor volledige omschakeling op de Europese
munt en door de periode die een aantal lidstaten nodig denkt te hebben om
de transitie van alle overheidsoperaties af te ronden. De lengte van de tweede
overgangsperiode – de periode waarin de fysieke gemeenschappelijke munt
en de nationale valuta's gezamenlijk circuleren – wordt thans voorzien
op zes maanden; de tijd die gemoeid is met de vervanging van de nationale
valuta's door de gemeenschappelijke valuta. Daarna kunnen de nationale valuta's
nog wel worden ingewisseld bij de centrale banken. Nationale voorbereidingenOok voorbereidingen in Nederland voor de introductie van de gemeenschappelijke
munt zullen zijn gericht op de startdatum van de derde fase per 1 januari
1999. De overheid zal een initiërende rol spelen ten aanzien van het
proces van maatschappelijke bewustwording van de consequenties van de transitie
naar de gemeenschappelijke munt; iedere Nederlander zal er door worden geraakt.
In de tweede plaats zal Nederland in de aanloop naar de derde fase zijn eigen
nationale overgangsscenario vorm geven, waarbij argumenten als publieke acceptatie
en efficiency in termen van minimale kosten en met zo min mogelijk vertraging
van beslissend belang zullen zijn.Ten einde ook in Nederland de concrete voorbereiding van de toekomstige
introductie van de gemeenschappelijke munt ter hand te nemen, heeft de Ministerraad
op 10 november jl. zijn accoord gegeven aan de instelling van een forum waarin
de verschillende geledingen van de samenleving (Rijk, lagere overheden en
de private sector) vertegenwoordigd zijn. Het forum zal de verschillende aspecten
verbonden aan de overgang naar de gemeenschappelijke munt in kaart
brengen en zodoende een overzicht verschaffen van mogelijke knelpunten die
zich bij de uitvoering van de verschillende maatregelen op decentraal niveau
kunnen voordoen. Tevens zal het forum als klankbord dienen voor de betrokken
organisaties.Daarnaast zal de Minister van Financiën, ten einde de overgang naar
de gemeenschappelijke munt binnen de overheid voor te bereiden, een interdepartementale
werkgroep oprichten. Het is denkbaar dat hierbij in eerste instantie vooral
die departementen participeren die nauw betrokken zullen zijn bij de introductie
van de gemeenschappelijke munt, hetzij omdat er een omvangrijke financiële
administratie moet worden omgezet hetzij omdat zij beleidsmatige betrokkenheid
hebben. Onder meer zal er gestudeerd moeten worden op de vraag op welk moment
het overheidsbudget in de gemeenschappelijke munt uitgedrukt zal moeten worden,
wanneer (bepaalde categorieën) betalingen en belastingen in de gemeenschappelijke
munt zullen worden verricht, maar ook bijvoorbeeld wanneer Nederland nieuwe
overheidsschuld in de gemeenschappelijke munt zal uitgeven. Over de samenstelling
van de werkgroep zal nader overleg worden gevoerd met de departementen.Geleidelijk zal ook nadere invulling dienen te worden gegeven aan brede
voorlichtingscampagnes. Dergelijke campagnes zullen heel concreet worden nadat
het feitelijke besluit over een start van de monetaire unie gevallen is en
er zekerheid bestaat over de specifieke modaliteiten van de overgang.De Minister van Financiën,G. Zalm XNoot1Voor zover landen geen zgn. «opt-out» hebben bedongen
(zie volgende paragraaf).XNoot2Echter, de belangrijkste sanctie, het niet mogen toetreden tot de derde
fase van de EMU, is uiteraard alleen van toepassing op derogatielanden. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24400-IXB-16.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl