Uitkeringswet tegemoetkoming twee tot vijfjarige diensttijd veteranen; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25447, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

24-07-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25447 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De hoofdlijnen en achtergronden van het wetsvoorstel 2.1. Aanleiding wetsvoorstel2.2. Doelgroep van het wetsvoorstel3. De uitvoering van het wetsvoorstel4. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikelen 6 tot en met 8Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25447Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 447Eenmalige uitkering aan gewezen militairen die meer dan twee doch minder
dan vijf jaren hebben gediend (Uitkeringswet tegemoetkoming twee tot vijfjarige
diensttijd veteranen)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. InleidingIn de afgelopen jaren is in toenemende mate sprake van aandacht, begrip
en waardering voor de inzet van veteranen voor de belangen van het Koninkrijk
en de daarbij door hen gebrachte offers. Gebleken is dat oorlogservaringen
het verdere leven van veel (gewezen) militairen sterk beïnvloeden. Uitgangspunt
voor het veteranenbeleid, zoals dat voor het eerst is vastgelegd in de Defensienota
1991, «Herstructurering en verkleining, de Nederlandse krijgsmacht in
een veranderende wereld», (kamerstukken II 1990/91, 21 991, nr.
3, p. 175), is dat veteranen recht hebben op respect en waardering voor hun
inzet en voor de door hen gebrachte offers. Het beleid heeft ten doel de veteranen
erkenning te tonen en de nadelige gevolgen van dienst onder oorlogsomstandigheden
zo draaglijk mogelijk te maken. Om de erkenning te bevorderen is inmiddels
een groot aantal uiteenlopende maatregelen, zoals die bijvoorbeeld zijn genoemd
in de nota «Zorg voor veteranen in Samenhang» (kamerstukken II
1989/90, 21 490, nrs. 1–2), getroffen. Daarnaast zijn ter zake
van de materiële aspecten eveneens maatregelen getroffen. Dit komt onder
meer tot uiting in de pensioenvervangende uitkeringen die reeds hebben plaatsgevonden.
In dit verband zij gewezen op de Uitkeringswet financiële compensatie
voor langdurige militaire dienst, waarbij aan veteranen van de Nederlandse
krijgsmacht, die reservist of dienstplichtige waren in de zin van de Algemene
militaire pensioenwet, of daarmee waren gelijkgesteld, alsmede een diensttijd
konden aantonen van langer dan vijf jaar, liggend in de periode 1936–1962,
en daarvoor in de overheidspensioenwetgeving geen uitzicht hadden op een financiële
compensatie, een eenmalige uitkering is toegekend. Naast de eenmalige uitkering
die gewezen dienst- of reserveplichtige militairen van de Nederlandse krijgsmacht
hebben ontvangen, kan voorts worden gewezen op de eenmalige uitkering die
ingevolge de Uitkeringswet KNIL-dienstplichttijd is toegekend aan gewezen
militairen die ten minste vijf jaren als dienst- of reserveplichtige bij het
voormalige Koninklijk Nederlands-Indisch Leger (KNIL) in dienst zijn geweest
en daarvoor in de overheidspensioenwetgeving geen financiële compensatie
hebben ontvangen. 2. De hoofdlijnen en achtergronden van het wetsvoorstel 2.1. Aanleiding wetsvoorstelDoor de Tweede Kamer der Staten-Generaal is aangedrongen op een financiële
tegemoetkoming voor degenen die als militair zijn uitgezonden geweest en/of
die onder buitengewoon moeilijke omstandigheden langer dan twee doch korter
dan vijf jaar hun werkelijke dienst hebben moeten verrichten. Dit is uiteindelijk
uitgemond in de met algemene stemmen aangenomen motie-Zijlstra (kamerstukken
II 1994/95, 21 490, nr. 18), waarin de regering is verzocht terzake een
wettelijke regeling te treffen. Juist de achtergestelde positie van deze categorie
personeel ten opzichte van de veteranen die langer dan vijf jaar hebben gediend,
vormde voor de Kamer de aanleiding om ook hen een erkenning te geven in de
vorm van een éénmalige uitkering. Het voorliggende voorstel
van wet strekt tot uitvoering van die motie.Bij de uitwerking van de motie tot het onderhavige voorstel heeft de structuur
van de eerdergenoemde Uitkeringswet financiële compensatie voor langdurige
militaire dienst en de Uitkeringswet KNIL-dienstplichttijd zoveel mogelijk
model gestaan. 2.2. Doelgroep van het wetsvoorstelHet voorliggende wetsvoorstel ziet in de eerste plaats op degenen die
als dienst- of reserveplichtig militair tijdens de Tweede Wereldoorlog hebben
gediend, of naar het voormalig Nederlands-Indië, Korea of het voormalig
Nederlands Nieuw-Guinea zijn uitgezonden, militaire dienst hebben verricht
en in totaal meer dan twee jaren doch korter dan vijf jaren onder de wapenen
zijn geweest. Aan hen zal een éénmalige financiële tegemoetkoming
worden toegekend van f 1000 netto. Voorts komen, overeenkomstig de in
de Uitkeringswet KNIL-dienstplichttijd gehanteerde overwegingen, eveneens
voor de uitkering in aanmerking dienstplichtigen die op grond van het Dienstplichtbesluit
voor Nederlands-Indië bij de Nederlandse strijdkrachten zijn ingezet
alsmede degenen die onder de vlag van het Koninkrijk der Nederlanden de dienst-
of reserveplicht bij het KNIL hebben vervuld. In afwijking van de meergenoemde
uitkeringswetten behoren de uitgezonden oorlogsvrijwilligers, aangezien zij
in dezelfde moeilijke omstandigheden hebben verkeerd als de dienst-of reserveplichtigen,
ook tot de doelgroep van het onderhavige wetsvoorstel. Dit laatste geldt,
mutatis mutandis, eveneens voor de schutterplichtigen uit Suriname en de Nederlandse
Antillen. Ondergetekenden hebben voor een voor iedereen gelijk en vast (netto)bedrag
gekozen om te benadrukken dat het hier een erkenning betreft van de buitengewoon
moeilijke (oorlogs-)omstandigheden waaronder de bedoelde groep militairen
heeft moeten functioneren. Daarbij zij benadrukt dat het onderhavige wetsvoorstel
in tegenstelling tot de ingevolge de Uitkeringswet financiële compensatie
voor langdurige militaire dienst en de Uitkeringswet KNIL-dienstplichttijd
verstrekte uitkeringen niet de financiële compensatie van het pensioennadeel
voorop staat, maar de erkenning wegens extra langdurige dienst onder bijzondere
omstandigheden. In verband daarmee is, teneinde elk mogelijk misverstand te
dienaangaande te voorkomen, de aard van de te verstrekken uitkering in de
citeertitel van het voorliggende voorstel tot uitdrukking gebracht. De tegemoetkoming
is een blijk van erkenning en respect voor hetgeen de militairen destijds
loyaal hebben gedaan ten behoeve van het koninkrijk.Buiten de reikwijdte van het voorliggende voorstel vallen de veteranen
die reeds uit andere hoofde een financiële compensatie voor langdurige
verrichtte diensttijd tijdens de Tweede Wereldoorlog, of in het voormalig
Nederlands-Indië, Korea of het voormalig Nederlands Nieuw-Guinea hebben ontvangen of aanspraken daarop geldend konden maken. Dat kunnen
veteranen zijn die langer dan 5 jaar in werkelijke dienst zijn geweest en
daarvoor een financiële compensatie in de vorm van enig pensioen van
overheidswege hebben ontvangen. Ook degenen die reeds een uitkering hebben
ontvangen op grond van de Uitkeringswet financiële compensatie langdurige
militaire dienst of de Uitkeringswet KNIL-dienstplichttijd dan wel daarop
aanspraak zouden hebben, maar hebben verzuimd deze uitkering aan te vragen
vallen buiten het bestek van dit wetsvoorstel. Derhalve komen alleen degenen
voor wie de betreffende tijd niet in hun ouderdomspensioen of op andere wijze
in financiële zin is gecompenseerd in aanmerking voor de éénmalige
uitkering op basis van dit wetsvoorstel.Buiten de doelgroep van deze of enige andere uitkeringsregeling vallen
uiteraard ook alle dienst- en reserveplichtige militairen die minder dan twee
jaar of meer dan twee jaar maar niet onder de bedoelde bijzondere omstandigheden
werkelijke dienst hebben verricht. Deze militairen hebben hun dienst- of reserveplicht
getrouw vervuld en daarvoor verdienen ze waardering. Het voert echter te ver
om voor militairen die hun dienst- of reserveplicht op reguliere wijze vervulden –
buiten het veteranenbeleid om – een apart beleid te voeren. 3. De uitvoering van het wetsvoorstelDe uitvoering van het voorliggende voorstel zal, net zoals in het geval
van de Uitkeringswet financiële compensatie voor langdurige militaire
dienst, geschieden door het Ministerie van Defensie. Voor de voormalige KNIL-militairen
wordt de regeling uitgevoerd door de Stichting Administratie Indonesische
Pensioenen (SAIP). De SAIP is al beheerder van de KNIL-stamboeken en is als
uitvoerder van de pensioenregelingen voor gewezen KNIL-militairen als de meest
deskundige en ervaren uitvoeringsorganisatie voor KNIL-militairen aan te merken.
Door deze aanpak wordt optimaal gebruik gemaakt van bestaande deskundigheid
en van bestaande organisatorische netwerken en contacten. De tijdelijke uitvoeringslasten
voor de overheid zullen bestaan uit procedureel-administratieve werkzaamheden.
Verder zullen de Minister van Defensie en de Stichting Administratie Indonesische
Pensioenen uiteindelijk worden belast met het nemen van de besluiten die een
toekenning of afwijzing inhouden van de aanvragen om een eenmalige uitkering
en daarmee samenhangende bezwaar- en beroepsprocedures. De totale uitgaven
voor de uitkering, inclusief de daarmee verbandhoudende uitvoeringskosten
en fiscalisering worden geraamd op circa 95 miljoen gulden. 4. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Voor de begrippen militair en werkelijke dienst is aansluiting gezocht
bij de omschrijvingen in de wettelijke regeling op grond waarvan werkelijke
dienst is verricht. De werkelijke dienst moet voor de dienst- of reserveplichtige
en de oorlogsvrijwilliger van de Nederlandse krijgsmacht liggen in de periode
1 januari 1938 tot en met 31 december 1962. Dit betekent dat niet alleen de
tijd doorgebracht tijdens de Tweede Wereldoorlog, of in het voormalig Nederlands-Indië,
Korea of het voormalig Nederlands Nieuw-Guinea meetelt voor de vaststelling
van de periode van werkelijke dienst, maar dat ook rekening wordt gehouden
met de mobilisatietijd, met eventuele krijgsgevangenschap respectievelijk
de tijd welke geacht wordt onder de wapenen te zijn doorgebracht in het kader
van de Wet verbetering rechtspositie verzetsmilitairen. Ten aanzien van de mobilisatietijd is een ruime marge aangehouden. Hierdoor kan voor bepaling
van de periode eveneens rekening worden gehouden met de periode van eerste
oefening van dienstplichtigen gelegen voor de mobilisatietijd.De werkelijke dienst als dienst- of reserveplichtige bij het KNIL vervuld,
ligt vóór 26 juli 1950, aangezien op die datum het KNIL werd
opgeheven. Voor de vaststelling van de periode van werkelijke dienst wordt
gebruik gemaakt van de gegevens uit het KNIL-stamboek.Onder het begrip militair wordt mede verstaan de dienstplichtige, die
als militair van de Nederlandse krijgsmacht heeft gediend krachtens het Dienstplichtbesluit
voor Nederlands-Indië. Betrokkenen hebben in dezelfde periode en onder
dezelfde omstandigheden hun dienstplicht vervuld als de dienstplichtigen van
het KNIL en de overige dienstplichtigen van de Nederlandse krijgsmacht. Uit
een oogpunt van gelijke behandeling wordt deze categorie militairen expliciet
onder de werking van dit voorstel van wet gebracht. Overigens wordt opgemerkt,
dat dit geen wijziging brengt in de rechtspositionele aanspraken van de Indische
dienstplichtigen. Betrokkenen moeten in de periode dat zij de dienst- of reserveplicht
vervulden, Nederlander zijn geweest en na afloop van de dienstvervulling naar
Nederland zijn vertrokken of teruggekeerd.De eis van Nederlanderschap wordt hier gesteld omdat in de periode waarop
het wetsvoorstel ziet, op grond van de Wet op het Nederlanderschap en ingezetenschap
onderscheid werd gemaakt tussen Nederlanders en Nederlandse onderdanen niet-Nederlander.
Ook de rechtspositie van militairen werd daardoor mede bepaald. Voorbijgaan
aan de destijds geldende verschillen zou geen recht doen aan het bijzondere
karakter van deze wet. Verder vallen ook de gewezen dienstplichtige Molukse
KNIL-militairen die door de zorg van de Nederlandse regering naar Nederland
zijn overgebracht en thans op grond van de Wet betreffende de positie van
Molukkers bij de toepassing van de Nederlandse wetgeving als Nederlander worden
behandeld, onder het begrip militair als bedoeld in dit wetsvoorstel. De kring
van rechthebbenden blijft beperkt tot degenen die na afloop van hun militaire
dienst naar Nederland zijn gegaan. Deze beperking vloeit voort uit het feit
dat de Nederlandse verantwoordelijkheid zich niet uitstrekt tot degenen die
na de soevereiniteitsoverdracht van Nederlands-Indië aan de Republiek
Indonesië geen deel zijn gaan uitmaken van de Nederlandse samenleving.In het artikel worden onder het begrip militair ook de niet-vrijwillig
dienenden schutterplichtigen van Suriname en de Nederlandse Antillen gerekend.
Deze militairen hebben onder dezelfde omstandigheden als de hierboven beschreven
groepen militairen gediend. Het komt de ondergetekenden billijk voor deze
beperkte groep veteranen eveneens in aanmerking te laten komen voor een uitkering
ingevolge dit wetsvoorstel. Deze uitkering brengt geen wijziging in de rechtspositie
van deze of andere militairen.De werkelijke dienst behoeft niet onafgebroken te zijn vervuld. De werkelijke
dienst moet tenminste voor een gedeelte zijn vervuld tijdens de Tweede Wereldoorlog,
of in het voormalig Nederlands-Indië, Korea of het voormalig Nederlands
Nieuw-Guinea.Tijd doorgebracht in hechtenis of die van ongeoorloofde afwezigheid wordt
niet meegeteld bij de berekening van de periode van werkelijke dienst.De omschrijving van het begrip weduwe is beperkt en komt materieel overeen
met de omschrijving daarvan in de Uitkeringswet financiële compensatie
militaire dienst en de Uitkeringswet KNIL-dienstplichttijd. Indien
de betrokken militair is overleden, komt alleen de weduwe die ten tijde van
de werkelijke dienst van de militair was gehuwd in aanmerking voor een éénmalige
uitkering.De reden voor de beperkte omschrijving van het begrip weduwe is, nog afgezien
van de (rechts)historische context waartegen het voorliggend voorstel moet
worden bezien, gelegen in de toetsingsproblemen die ontstaan indien ook personen
die tijdens de diensttijd-periode ongehuwd hebben samengewoond met de militair
aanspraak zouden kunnen doen gelden op een éénmalige uitkering.
Omdat op grond van de Surinaamse Schutterijverordening 1941 ook vrouwelijke
Nederlandse onderdanen vrijwilliger konden worden en het in de rede ligt hun
weduwnaars op dezelfde voet te behandelen als weduwen is een bepaling terzake
opgenomen in artikel 1. Artikel 2In navolging van de Uitkeringswet KNIL-dienstplichttijd is in het eerste
lid aan de aanspraak op een éénmalige uitkering voor de in artikel
1, onderdeel a, onder 4, bedoelde militairen de voorwaarde verbonden dat de
militair zich na afloop van de vervulling van zijn dienstplicht duurzaam in
Nederland moet hebben gevestigd.Dit houdt in, dat geen recht op een uitkering bestaat voor degene, die
niet wezenlijk (minimaal een jaar) deel heeft uitgemaakt van de Nederlandse
samenleving, maar zijn bestemming heeft gevonden in een andere samenleving.Aangezien de deelname aan de Nederlandse samenleving een duurzaam karakter
moet dragen, wordt een onafgebroken vestiging geëist. De weduwe van de
militair behoeft niet te voldoen aan bovengenoemde vestigingsvoorwaarde om
in aanmerking te komen voor de éénmalige uitkering. De militair
die tijdens zijn vestiging in Nederland is overleden en op het tijdstip van
overlijden nog geen jaar in Nederland was gevestigd, wordt geacht te hebben
voldaan aan de vestigingsvoorwaarde.In enkele gevallen kan het voorkomen dat een militair langer dan vijf
jaren onder de wapenen is geweest doch een gedeelte van die diensttijd niet
telt voor een uitkering ingevolge de Uitkeringswet financiële compensatie
langdurige militaire dienst of de Uitkeringswet KNIL-dienstplichtigen, bijvoorbeeld
omdat een gedeelte van de werkelijke dienst voor het achttiende levensjaar
ligt, waardoor geen aanspraak op die uitkering bestaat. Het komt de ondergetekenden
billijk voor deze beperkte groep veteranen in aanmerking te laten komen voor
een uitkering ingevolge dit wetsvoorstel. In het tweede lid is daarvoor een
voorziening getroffen. In dit lid wordt tevens een voorziening getroffen voor
Surinaamse en Antilliaanse schutterplichtigen die meer dan vijf jaar werkelijke
dienst hebben verricht. Deze verhoudingsgewijs kleine categorieën vallen
eveneens niet onder de Uitkeringswet financiële compensatie langdurige
militaire dienst of de Uitkeringswet KNIL-dienstplichtigen. Het zou onjuist
zijn nu een uitkering toe te kennen aan gewezen militairen die meer dan twee
doch minder dan vijf jaar hebben gediend en niet aan degenen die tenminste
vijf jaar hebben gediend omdat zij niet onder een van die uitkeringswetten
zijn gebracht.In het derde lid wordt gesproken van «enig pensioen, of een pensioenvervangende
of pensioengerelateerde uitkering», omdat de afgelopen jaren een aantal
overheidspensioenfondsen is geprivatiseerd, zoals bijvoorbeeld het Spoorwegpensioenfonds
en het Algemeen Burgerlijke Pensioenfonds. Dit betekent dat degene
die deze tijd financieel gecompenseerd heeft gekregen als bijvoorbeeld oud-spoorwegmedewerker,
PTT-medewerker of ambtenaar geen recht heeft op de éénmalige
uitkering.Ook degene die inmiddels een pensioenvervangende of pensioengerelateerde
uitkering heeft ontvangen zoals bijvoorbeeld de uitkering krachtens de Uitkeringswet
KNIL-dienstplichttijd of de Uitkeringswet financiële compensatie langdurige
militaire dienst heeft geen recht op de éénmalige uitkering
ingevolge het onderhavige voorstel van wet. Uiteraard heeft ook de militair
die zich schuldig heeft gemaakt aan desertie of dienstweigering geen recht
op de uitkering. Artikel 3Uit artikel 1 volgt dat uitsluitend de weduwe in aanmerking kan komen
voor de éénmalige uitkering die ten tijde van de werkelijke
dienst met de militair was gehuwd. Indien zij naast een uitkering op grond
van de Algemene nabestaandenwet dan wel krachtens de Algemene ouderdomswet
in het genot is van een aanvullend pensioen over de periode van werkelijke
dienst, is zij geen rechthebbende in de zin van het onderhavige voorstel. Artikel 4Aangezien de uitkeringsgerechtigden niet bekend zijn, is erin voorzien
dat de uitkering wordt verleend op aanvraag.Gezien de gescheiden verantwoordelijkheid voor de in artikel 2 onderscheiden
categorieën militairen dienen de betrokken militairen of hun weduwen
de aanvraag ofwel bij Defensie ofwel bij de Stichting Administratie Indonesische
Pensioenen in te dienen. Overigens zullen de gebruikelijke mogelijkheden van
bezwaar en beroep ingevolge de Algemene wet bestuursrecht openstaan voor de
belanghebbende, indien hij zich niet kan vinden in een ten aanzien van hem
genomen beslissing op een aanvraag. Ofschoon naar verwachting een aanzienlijk
deel van de belanghebbenden buiten Nederland woonachtig zijn, is in het licht
van de hedendaagse communicatiemiddelen afgezien van een afzonderlijke bepaling,
waarin is voorzien in langere – en daarmee van de Algemene wet bestuursrecht
afwijkende – bezwaar- en beroepstermijnen. Artikel 5In een aantal gevallen zal het noodzakelijk zijn om gegevens van de aanvrager
bij gemeenten te verifiëren. Dit artikel waarborgt een kosteloze medewerking. Artikelen 6 tot en met 8In verband met het speciale karakter van de toe te kennen uitkering wordt
het bedrag van f 1000 netto uitgekeerd. De over de uitkering verschuldigde
bedragen aan loon- en inkomstenbelasting en premie volksverzekeringen komen
voor rekening van het Rijk (artikel 6).Voor de relatie met inkomensafhankelijke uitkeringen zoals bijvoorbeeld
individuele huursubsidie alsmede inkomensafhankelijke bijdragen zoals bijvoorbeeld
ten behoeve van het verblijf in bejaardenoorden of verpleeginrichtingen, de
Algemene nabestaandenwet, de Toeslagenwet en kwijtscheldingsregelingen voor
heffingen is een gelijke voorziening getroffen in artikel 7. In verband met
het aldus aan de uitkeringen gegeven netto karakter behoeven de genieters
daarvan de ontvangen bedragen niet aan te geven bij hun aangifte
inkomstenbelasting. Voor de relatie met bijstandsuitkeringen is middels een
afzonderlijke bepaling (artikel 8) geregeld dat de uitkering buiten beschouwing
blijft voor het recht op bijstand.Om die reden is aan artikel 43, tweede lid, van de Algemene bijstandswet
een nieuw onderdeel toegevoegd. De wijziging voorziet er in dat de éénmalige
uitkering niet tot de in mindering te brengen middelen wordt gerekend.Tot slot zij erop gewezen dat ten aanzien van de relatie ingevolge deze
wet verleende uitkering met de Wet inkomensvoorziening oudere en gedeeltelijk
arbeidsongeschikte werkloze werknemers en de Wet inkomensvoorziening oudere
en gedeeltelijk arbeidsongeschikte gewezen zelfstandigen eveneens een voorziening
als bedoeld in de artikelen 7 en 8 zal worden getroffen. In verband daarmee
zal in overleg met het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een
wijziging van de Inkomensbesluiten die ingevolge beide wetten getroffen zijn,
worden geëntameerd. Deze wijziging zal gelijktijdig met het voorliggende
voorstel van wet in werking treden.De Staatssecretaris van Defensie,J. C. Gmelich MeijlingDe Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. Dijkstal 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25447-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl