Uitvoering destructiewetgeving; Brief minister over evaluatie destructiewetgeving
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27495, nr. 27

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

22-11-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

27495 nr. 27

11-11-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAanleiding herziening destructiebestelBestaande destructiebestelBeoordeling beperkingen voor marktwerkingA. Veilige en verantwoorde verwerking van alle destructiemateriaalB. Verantwoordelijkheid van de aanbieder voor veilige
en verantwoorde productieC. Geen marktbeperkingen, tenzij noodzakelijk voor bescherming
volks- of diergezondheidD. Controleerbaarheid en handhaafbaarheidVervolg beleidstrajectTen slotteOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27495Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 495Uitvoering destructiewetgevingnr. 27BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEITAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 november 2004In mijn brief van 21 oktober 2003 heb ik u toegezegd om de nationale
regelgeving op het terrein van destructie te evalueren ten aanzien van bepalingen
die marktwerking in de weg kunnen staan (Kamerstukken II, 2003–2004,
27 495, nr. 15). In deze brief wil ik u informeren over de uitkomsten
van deze evaluatie.Aanleiding herziening destructiebestelDe aanleiding voor de evaluatie van de destructieregelgeving is tweeërlei.
In de eerste plaats is Verordening EG nr. 1774/2002 tot
vaststelling van gezondheidsvoorschriften inzake niet voor menselijke consumptie
bestemde dierlijke bijproducten (Verordening dierlijke bijproducten)
per 1 mei 2003 in werking getreden. De verordening vervangt de zogenaamde
Destructierichtlijn (Europese Richtlijn nr. 667/1990). In Nederland is aan
de Verordening dierlijke bijproducten uitwerking gegeven door middel van deUitvoeringsregeling E.G.-Verordening gezondheidsvoorschriften inzake
niet voor menselijke consumptie bestemde dierlijke bijproducten (Uitvoeringsregeling;
Stcrt. 2003, nr. 171).De – tijdelijke – Uitvoeringsregeling voorziet in noodzakelijke
uitvoeringsvoorschriften, zoals het toekennen aan de minister van Landbouw,
Natuur en Voedselkwaliteit van bevoegdheden die de verordening aan de bevoegde
autoriteit van de lidstaat ter uitvoering van de verordening toekent en de
strafbaarstelling van overtreding van voorschriften van de verordening.De tweede aanleiding om het destructiebestel kritisch door te lichten,
is erin gelegen dat mij gebleken is dat de huidige ordening van de destructiemarkt
vragen oproept ten aanzien van het thema «marktwerking en concurrentie».
De systematiek van werkgebieden waarin ondernemers het exclusieve recht wordt
gegeven in een bepaalde regio activiteiten ten aanzien van de verwijdering
en verwerking van dierlijke bijproducten uit te oefenen, leidt tot regionale
monopolieposities en beperkt aldus de mogelijkheden om te komen
tot reguliere marktverhoudingen waarin ondernemers hun werkzaamheden in een
concurrerende omgeving uitoefenen. Ook vanuit de Tweede Kamer en het bedrijfsleven
(primaire sector en vleesverwerkende industrie) is op de marktbeperkende aspecten
van deze systematiek van de werkgebieden gewezen.In mijn brief van 21 oktober 2003 heb ik aangegeven bij de evaluatie
van de destructieregelgeving de volgende uitgangspunten in acht te nemen:– Alle destructiemateriaal dient veilig en verantwoord te worden
verwerkt;– De aanbieder van destructiemateriaal is primair verantwoordelijk
voor veilige en verantwoorde productie. Tot deze primaire verantwoordelijkheid
hoort ook de financiële verantwoordelijkheid voor verwijdering van destructiemateriaal;– De wet- en regelgeving dient geen marktbeperkingen te bevatten,
tenzij dit uit het oogpunt van volks- of diergezondheid noodzakelijk is;– De wet- en regelgeving dient controleerbaar en handhaafbaar te
zijn.Bestaande destructiebestelTen aanzien van de verwerking van dierlijke bijproducten is de Verordening
dierlijke bijproducten het regelstellend kader. De verordening stelt veterinairrechtelijke
en volksgezondheidsvoorschriften voor ten aanzien van alle handelingen met
dierlijke bijproducten tussen het moment van ontstaan en de verwerking en
verwijdering hiervan. Dierlijke bijproducten worden door de verordening onderverdeeld
in drie categorieën. Dierlijke bijproducten van categorie 1 en 2 (zoals
kadavers en gespecificeerd risicomateriaal) mogen – ook na bewerking
of verwerking – onder geen beding terugkeren in de voedselketen. Categorie
3-materiaal, dat afkomstig is van voor humane consumptie goedgekeurde dieren,
mag ook voor enkele alternatieve toepassingen worden aangewend. Zo kan dit
worden gebruikt als grondstof in de petfoodindustrie. Ondernemers die handelingen
met dierlijke bijproducten willen verrichten, dienen te beschikken over een
erkenning op basis van de verordening.De nationale destructieregelgeving bevat bepalingen ten aanzien van onderwerpen
die in de Verordening dierlijke bijproducten niet zijn geregeld, of waarvoor
de verordening ruimte laat voor nationale invulling. Zo bevat de Destructiewet
bepalingen die betrekking hebben op de ordening van de destructiemarkt. Kenmerkend
element hierin is de reeds eerder genoemde systematiek van de werkgebieden.
Aan deze systematiek is voor de ondernemer de verplichting verbonden om al
het destructiemateriaal (waaronder ik in deze brief versta dierlijke bijproducten
die behoren tot de categorieën 1 en 2) dat bij hem wordt aangemeld, op
te halen en te verwerken (ophaalverplichting). De houder van destructiemateriaal
heeft de plicht om het materiaal aan te melden bij de ondernemer in wiens
werkgebied dit zich bevindt (meldplicht). De wetgever wilde destijds door
middel van deze systematiek de garantie inbouwen dat destructiemateriaal in
geheel Nederland zou worden aangemeld en opgehaald. De inmiddels vervallen
Destructierichtlijn gaf lidstaten expliciet de ruimte om werkgebieden aan
verwerkers van destructiemateriaal toe te wijzen. Op dit moment is in Nederland
één ondernemer erkend voor de verwerking van destructiemateriaal,
ten gevolge waarvan geheel Nederland als één werkgebied is aangewezen.Het feit dat zich binnen Nederland één ondernemer bezighoudt
met de verwerking van destructiemateriaal betekent niet dat niet meerdere
ondernemers op dit terrein actief kunnen zijn. Op het moment dat zich een
nieuwe ondernemer meldt, kan deze ook een werkgebied worden toegewezen. In
dat geval moet de werkgebiedenindeling worden aangepast.Zodra de indeling van de werkgebieden wordt aangepast, stelt de minister
van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit op grond van de Destructiewet een
aan het Rijk te betalen bedrag vast naar de mate waarin een ondernemer hiervan
voordeel ondervindt. Ook stelt de minister een door het Rijk toe te kennen
schadeloosstelling vast naar de mate waarin een ondernemer van deze wijziging
nadeel ondervindt. Van de schadeloosstellingsregeling is tot op heden geen
gebruik gemaakt. In de loop van de tijd is het aantal verwerkers van destructiemateriaal
namelijk afgenomen en heeft toetreding tot de destructiemarkt door nieuwe
partijen niet plaatsgevonden.Beoordeling beperkingen voor marktwerkingDe evaluatie van de nationale destructieregelgeving ten aanzien van marktbelemmerende
elementen heeft in samenspraak met het bedrijfsleven plaatsgevonden. Het resultaat
van de uitgevoerde analyse is terug te voeren op een tweetal aspecten in de
regelgeving die verdergaande marktwerking in de weg staan: de werkgebiedensystematiek
en de schadeloosstellingsregeling.In het bovenstaande gaf ik aan dat rechtstreekse concurrentie tussen ondernemers
binnen één werkgebied niet tot de mogelijkheden behoort. In
de evaluatie zijn ook enkele meer praktische gevolgen van deze systematiek
geïdentificeerd. Zo kunnen op basis van de Verordening dierlijke bijproducten
erkenningen worden afgegeven voor onderscheiden methoden van verwerking van
destructiemateriaal. De nationale destructieregelgeving laat de houder van
destructiemateriaal evenwel slechts toe dit materiaal aan te bieden aan een
ondernemer die over één bepaalde erkenning uit de verordening
beschikt. Ook is erop gewezen dat de nationale regelgeving bepaalt dat destructiemateriaal
niet vanuit een werkgebied daarbuiten, noch van buiten een werkgebied daarbinnen
gebracht mag worden. Deze bepaling heeft gevolgen voor de import en export
van destructiemateriaal, omdat geheel Nederland als werkgebied is aangewezen.Wat betreft de schadeloosstellingsbepaling uit de Destructiewet merk ik
op dat deze bepaling ondernemers ervan kan weerhouden zich te richten op de
verwerking van destructiemateriaal. De eventualiteit om ten gevolge van de
wijziging van de indeling van de werkgebieden een bedrag te moeten voldoen
aan de zittende ondernemer vanwege het nadeel dat deze hierdoor mogelijk ondervindt,
blijkt in de praktijk een belemmering te vormen voor nieuwe ondernemers om
toe te treden tot de destructiemarkt.De hierboven genoemde beperkingen voor verdergaande marktwerking brengt
mij in het licht van de uitgangspunten die ik stelde aan de evaluatie van
de destructieregelgeving tot de volgende opstelling.A. Veilige en verantwoorde verwerking van alle destructiemateriaalAan het belang van de bescherming van de volks- of diergezondheid kan
geen enkele concessie worden gedaan. Ik heb er reeds op gewezen dat de gezondheidsvoorschriften
die aan de destructieketen gesteld worden, zijn opgenomen in de Verordening
dierlijke bijproducten, die rechtstreeks van toepassing is in Nederland. Dit
houdt in dat iedere ondernemer die zich in Nederland richt op de verwijdering
en verwerking van destructiemateriaal, gehouden is te voldoen aan de vereisten
van de verordening.De verordening laat nationale lidstaten slechts beperkt ruimte om invulling
te geven aan vereisten die betrekking hebben op de bescherming van de
volks- of diergezondheid. De vereisten ten aanzien van veilige en verantwoorde
verwerking van destructiemateriaal gelden voor elke verwerker van destructiemateriaal.B. Verantwoordelijkheid van de aanbieder voor veilige
en verantwoorde productieDe producent van dierlijke producten, zowel in de primaire sector als
in de verwerkende industrie, draagt een integrale verantwoordelijkheid voor
zijn productieproces. Tot deze verantwoordelijkheid behoort ook de zorg voor
een adequate verwijdering van bijproducten of afvalstromen. Aan dit uitgangspunt
is voor mij inherent dat de aanbieder van dierlijk materiaal ook in de gelegenheid
gesteld moet worden om zijn verantwoordelijkheid in te invullen op een manier
die voor hem het meest gepast of wenselijk is. Binnen de huidige systematiek
is dit niet mogelijk, daar een ondernemer immers gehouden is zijn destructiemateriaal
aan te bieden aan de ondernemer in wiens werkgebied het materiaal zich bevindt.Wat betreft de in het tweede uitgangspunt verwoorde financiële verantwoordelijkheid
merk ik op dat deze past binnen het uitgangspunt «de vervuiler betaalt».
In de Communautaire richtsnoeren inzake staatssteun betreffende
TSE-tests, gestorven dieren en slachthuisafval is opgenomen dat op
grond van dit uitgangspunt de producent primair verantwoordelijk is voor het
op een behoorlijke manier afvoeren van gestorven dieren en dat hij de kosten
hiervan zelf dient te dragen. Ten aanzien van deze financiële verantwoordelijkheid
heb ik in de begroting van mijn departement voor het jaar 2005 aangegeven
dat in het najaar van 2005 een notitie zal verschijnen met voorstellen over
de financieringssystematiek van dierlijke bijproducten. In verband hiermee
heb ik besloten om in 2005 een overheidsbijdrage aan het ophalen en verwerken
van kadavers in stand te laten.C. Geen marktbeperkingen, tenzij noodzakelijk voor bescherming
volks- of diergezondheidMijn uitgangspunt is dat marktbeperkende elementen niet in de destructieregelgeving
dienen te zijn opgenomen, tenzij deze noodzakelijk zijn ter bescherming van
de volks- of diergezondheid. Toegespitst op bovengenoemde beperkingen van
de werkgebiedensystematiek en de daarbij behorende schadeloosstellingsregeling
doet zich de vraag voor of deze noodzakelijk zijn voor de bescherming van
de volks- of diergezondheid.De eisen die ter bescherming van de volks- of diergezondheid ten aanzien
van de destructieketen gelden, zijn opgenomen in de Verordening dierlijke
bijproducten. Op het moment dat een ondernemer beschikt over een erkenning
op basis van de verordening en daarmee voldoet aan de vereisten die vanuit
gezondheidsoogpunt gesteld worden, geeft de situatie waarin sprake is van
een markt mét een werkgebiedensystematiek geen extra garantie voor
de naleving door deze ondernemer van de vereisten van de verordening, ten
opzichte van de situatie waarin deze ondernemer zou functioneren in een markt
zonder werkgebiedensystematiek.Europees bezien is in meerdere lidstaten sprake van het feit dat nationale
destructiemarkten één of weinig spelers kennen. Evenwel verschilt
de onderliggende marktordening in deze lidstaten van de werkgebiedensystematiek
die in de Destructiewet is neergelegd. Zo is in de Duitse deelstaten en in
Frankrijk sprake van aanbestedingsprocedures.Daarbij is uiteindelijk sprake van één verwerker in een
bepaalde regio, maar in de aanbestedingsprocedure zelf heeft sprake kunnen
zijn van marktwerking en rechtstreekse concurrentie. In Denemarken is sprake
van één verwerker, maar zijn aanbieders in principe vrij om
te kiezen voor een alternatieve verwerker. Ook de Belgische destructiemarkt,
die een vrije markt is, kent één verwerker voor kadavers. Over
een en ander heb ik uw Kamer geïnformeerd per brief 10 juni
2004 (Kamerstukken II, 2003–2004, 27 495, nr. 21). In elk van deze
lidstaten is de Verordening dierlijke bijproducten en de daarin opgenomen
vereisten ten aanzien van de verwerking van dierlijke bijproducten van kracht.
Dit illustreert dat de bepalingen in de huidige destructieregelgeving omtrent
de inrichting van het destructiebestel niet dwingend voortvloeien uit de Verordening
dierlijke bijproducten. Een andere marktsystematiek staat naleving van de
vereisten van de Verordening dierlijke bijproducten niet in de weg en laat
het belang van de bescherming van de humane of diergezondheid onverlet.Indien de werkgebiedensystematiek niet langer zou voortbestaan, zou dit
direct gevolgen hebben voor de schadeloosstellingsverplichting. Deze verplichting
hangt in mijn optiek zo nauw samen met de in de Destructiewet opgenomen werkgebiedensystematiek,
dat het beëindigen daarvan ook het schrappen met de schadeloosstellingsverplichting
zou impliceren.D. Controleerbaarheid en handhaafbaarheidDe controleerbaarheid en handhaafbaarheid van het destructiebestel zijn
van groot belang. De waarborging van de volks- of diergezondheid staat of
valt met de mate waarin controle op en handhaving van de naleving van de relevante
voorschriften kan plaatsvinden. In het geval van de werkgebiedensystematiek
vergemakkelijkt de één-op-één-relatie tussen aanbieder
en verwerker de controle en handhaving. Dit betekent niet dat in een vrije-marktsituatie
adequate controle en handhaving onmogelijk zouden zijn. Een en ander is sterk
afhankelijk van de wijze waarop een bestel zonder werkgebieden wordt vormgegeven.
Op basis van een uitgevoerde analyse van de controle- en handhavingslast in
verschillende toekomstscenario's kom ik tot de conclusie dat in een geliberaliseerde
markt de controle- en handhavingslast ten opzichte van de huidige situatie
naar verwachting niet exceptioneel zal toenemen.Vervolg beleidstrajectOp basis van mijn evaluatie van de destructieregelgeving stel ik vast
dat de door mij aangegeven belemmerende elementen voor verdergaande marktwerking
zouden kunnen worden weggenomen zonder afbreuk te doen aan de uitgangspunten
die ik aan de evaluatie ten grondslag heb gelegd. Deze constatering is naar
mijn oordeel een belangrijke basis om een vervolgstap te kunnen zetten in
het beantwoorden van de vraag of de destructiemarkt moet worden omgevormd
van een monopoloïde naar een vrije markt.Ter beantwoording van de vraag naar de omvorming van de destructiemarkt
is naar mijn oordeel de (beleidsmatige en juridische) mogelijkheid daarvan
een noodzakelijke, maar geen voldoende voorwaarde.Nu uit het in bovenstaande weergegeven onderzoek duidelijk is dat in beginsel
de mogelijkheid bestaat om de destructiemarkt om te vormen tot een vrije markt
zonder daarmee afbreuk te doen aan de primaire doelstellingen van de destructieregelgeving,
namelijk de bescherming van de humane- en diergezondheid, wil ik – alvorens
tot een definitieve beslissing hierover te komen – meer inzicht verkrijgen
in het antwoord op de vraag welke reële perspectieven er
bestaan voor verdergaande marktwerking. Hoewel ik me terdege bewust ben van
het feit dat het bedrijfsleven primair verantwoordelijk is om van de mogelijkheid
die een geliberaliseerde destructiemarkt biedt gebruik te maken, acht ik het
mijn verantwoordelijkheid om een grondig en reëel inzicht te krijgen
in de gevolgen van vrijgave van deze markt, alvorens hiertoe een definitieve
beslissing te nemen.Om deze reden zal ik de komende maanden in beeld laten brengen of het
realistisch is te veronderstellen dat na eventuele wettelijke liberalisering
van de destructiemarkt er voldoende economische prikkels aanwezig zijn, die
een marktsituatie zouden kunnen doen ontstaan waarin sprake is van volwaardige
en betekenisvolle concurrerende verhoudingen. Op het gebied van de verwerking
van slachtafvallen wordt in het door mij gefinancierde «Programma alternatieve verwerking slachtafvallen» reeds
onderzoek gedaan naar de marktintroductie van alternatieve verwerkingssystemen.
Onlangs zijn in dat verband contracten ondertekend voor de uitvoering van
een drietal demonstratieprojecten. Daarnaast is het met name voor de verwerking
van kadavers noodzakelijk meer inzicht te verwerven.Naar aanleiding van het door mij voorgestelde nadere onderzoek zal ik
komen tot een finale beantwoording van de vraag naar verdergaande liberalisering
van de destructiemarkt. Ik zal uw Kamer hiervan in de loop van 2005 nader
informeren.De komende periode zal ik mij eveneens buigen over vraagstukken die in
verband met eventuele liberalisering van de destructiemarkt verder uitgewerkt
dienen te worden. Ik noem de volgende zaken.• De ophaalverplichting voor de verwerker van destructiemateriaal
impliceert dat deze ook bij van de uitbraak van een besmettelijke dierziekte
gehouden is om al het hem aangeboden materiaal in het kader van de bestrijding
van die dierziekte op te halen en te verwerken. In geval van liberalisering
zullen er voorzieningen moeten worden getroffen om voldoende capaciteit voorhanden
te houden voor het extra aanbod van dierlijk materiaal ten tijde van de uitbraak
van een besmettelijke dierziekte.• Het huidige bestel kent een meldplicht voor de houder en een ophaalverplichting
voor de verwerker van dierlijke bijproducten. Liberalisering van de destructiemarkt
zal verandering brengen in deze één-op-één-relatie
tussen aanbieder en verwerker. Er zal een mechanisme aanwezig dienen te zijn
waardoor het tijdig aanbieden, ophalen en verwerken van dierlijke bijproducten
afdwingbaar, controleerbaar en handhaafbaar is.• Het import- en exportregime van destructiemateriaal wordt momenteel
mede bepaald door de werkgebiedensystematiek. Dierlijke bijproducten mogen
immers niet de grens van een werkgebied – in casu de Nederlandse grens –
passeren. Bij liberalisering van de destructiemarkt moet worden nagegaan of
en, zo ja, hoe gebruik zal worden gemaakt van de nationale ruimte die de Verordening
dierlijke bijproducten geeft om import en export van destructiemateriaal te
reguleren.• De systematiek van de financiering van de kosten van het ophalen
en verwerken van destructiemateriaal zal ten gevolge van eventuele liberalisering
van de destructiemarkt aan verandering onderhevig zijn. Ik heb reeds eerder
aangegeven dat hierover een separate notitie in het najaar van 2005 zal verschijnen.• Met betrekking tot de rol van de overheid ten aanzien van de vaststelling
van de destructietarieven en het instrumentarium waarvan zij daarbij gebruik
maakt, voorzie ik mogelijke wijzigingen ingeval van liberalisering. Daarvoor
zal ik verdere voorstellen uitwerken.Ten slotteIn deze brief heb ik u mijn opvatting over de evaluatie en mogelijke richting
voor de toekomst van het destructiebestel geschetst. Mijn opvattingen zijn
besproken met vertegenwoordigers van het bedrijfsleven. De reacties van het
bedrijfsleven geven in het algemeen blijk van steun voor uitkomsten van het
tot nu toe uitgevoerde onderzoek. Wel is gewezen op praktische gevolgen van
de mogelijke keuze voor marktwerking op het terrein van destructie en voor
de vraagstukken die hiermee samenhangen. Deze heb ik in de voorgaande paragraaf
benoemd. Vanzelfsprekend zal ik het bedrijfsleven bij de verdere uitwerking
hiervan betrekken.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. Veerman 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27495-27.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl