Wijziging van o.m. enige bepalingen in het Burgerlijk Wetboek omtrent de geneeskundige behandelingsovereenkomst; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30049, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30049 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenArtikelenArtikel IOnderdeel AOnderdeel BArtikel IIArtikel IIIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30049Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 049Wijziging van enige bepalingen van het Burgerlijk Wetboek omtrent de
overeenkomst inzake geneeskundige behandeling en van artikel IV van de wet
van 17 november 1994, Stb. 837nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTINGAlgemeenBlijkens artikel 7:454, derde lid, van het Burgerlijk Wetboek (BW) dient
de medische hulpverlener de gegevens die zich in zijn dossier met betrekking
tot de behandeling van de patiënt bevinden, gedurende tien jaren te bewaren,
te rekenen vanaf het tijdstip waarop zij zijn vervaardigd, of zoveel langer
als redelijkerwijs uit de zorg van een goed hulpverlener voortvloeit. Een
termijn van tien jaren voor het bewaren van de in artikel 7:454, derde lid,
BW bedoelde bescheiden komt ook voor in de overgangsbepaling van artikel IV
van de wet van 17 november 1994, Stb. 837 (de wet waarbij de BW-bepalingen
omtrent de overeenkomst inzake geneeskundige behandeling zijn vastgesteld).
Op grond van die overgangsbepaling kunnen patiëntgegevens, die voorhanden
waren op het tijdstip waarop de wet van 17 november 1994 in werking trad
(te weten op 1 april 1995) nog gedurende tien jaren na dat tijdstip worden
bewaard met het oog op verstrekking ten behoeve van statistiek of wetenschappelijk
onderzoek op het gebied van de volksgezondheid.Met betrekking tot deze wettelijke termijnen voor het bewaren van patiëntgegevens
zijn op 1 april 2004 door de Gezondheidsraad in zijn rapport «Bewaartermijn
patiëntengegevens» voorstellen gedaan. Deze voorstellen behelzen
afzonderlijke bewaartrajecten voor zorg aan de patiënt, medisch-wetenschappelijk
onderzoek en erfelijke gegevens. Alle zijn zij van dien aard dat de geldende
termijnen van tien jaren worden vervangen door een substantieel langer bewaarregime.
Besluitvorming omtrent die voorstellen, die ook recht zal doen aan alle hier
aan de orde zijnde belangen, vergt meer tijd dan de periode die rest tot 1 april
2005, het tijdstip waarop, gelet op de overgangsbepaling van genoemd artikel
IV, aan de bevoegdheid tot bewaren van de daarbedoelde patiëntengegevens
een einde komt. Daarom wordt, in overeenstemming met de Gezondheidsraad, voorgesteld
de termijn van tien jaren, die voorkomt in artikel IV van de wet van 17 november
1994, Stb 837, in eerste instantie en bij wijze van voorlopige maatregel te
verlengen tot vijftien jaren. Het wetsvoorstel voorziet er in dat aan deze
wijziging zo nodig terugwerkende kracht kan worden verleend. Verlenging met
vijf jaren wordt ook voorgesteld ten aanzien van de termijn van tien jaren
in artikel 7:454, derde lid, BW. De verlenging van de bewaartermijn heeft
geen gevolgen voor de administratieve lasten. Het invoeren en bewaren van
patiëntgegevens gebeurt in het overgrote deel van de gevallen
via computersystemen. De kosten voor het langer digitaal beschikbaar houden
van de gegevens zijn verwaarloosbaar. Zie verder artikel II onderscheidenlijk
artikel I, onderdeel A, van het wetsvoorstel.Het wetsvoorstel strekt in de tweede plaats tot uitvoering van het voornemen
van de toenmalige ministers van Justitie en van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport om het blokkeringsrecht van de keurling definitief te beperken tot keuringen
in verband met nog niet tot stand gekomen arbeidsverhoudingen en burgerrechtelijke
verzekeringen en tot keuringen voor opleidingen waarmee nog een aanvang moet
worden gemaakt. Het blokkeringsrecht, vervat in artikel artikel 7:464, tweede
lid, onder b, BW, is het recht dat degene die een keuring ondergaat, heeft,
om na kennis te hebben genomen van de uitslag van de keuring en de gevolgtrekking
die daaraan wordt verbonden, de doorgifte daarvan, bij voorbeeld aan de verzekeraar
of aan de uitkeringsinstantie, tegen te houden.Aldus artikel I, onderdeel B, van het wetsvoorstel (wijziging van artikel
7:464, tweede lid, onder b, BW). Zie voor het voornemen tot wetswijziging
nader de toelichting, onder 4, op het Besluit van 13 maart 2000, houdende
aanwijzing van situaties, bedoeld in artikel 464 van Boek 7 van het Burgerlijk
Wetboek, waarvoor dit artikel later dan met ingang van 1 mei 2000 (en
wel op 1 mei 2005) in werking zal treden (Stb. 121).Ten slotte. In het enig artikel, onder b, van eerder genoemd Besluit van
13 maart 2000 zijn situaties vermeld, die betrekking hebben op handelingen
op het gebied van de geneeskunst die worden verricht in verband met de uitvoering
van wettelijke voorschriften op het terrein van de arbeidsomstandigheden,
de sociale zekerheid en de sociale voorzieningen, alsmede van pensioenregelingen
en collectieve arbeidsovereenkomsten. Voor zover het betreft de overeenkomstige
toepassing in die situaties, van de artikelen 457 en 464, tweede lid, onder
b, van Boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, is de inwerkingtreding van artikel
7:464 BW nader bepaald op 1 mei 2005. Een en ander is uitvoerig toegelicht
in paragraaf 3 van de toelichting op het Besluit van 13 maart 2000:
met dit uitstel tot 1 mei 2005 werd beoogd ruimte te scheppen om te voorzien
in formele wetgeving die een blijvende niet-toepasselijkheid van beide wetsartikelen
met betrekking tot genoemde beleidsterreinen bewerkstelligt. Deze specifieke
wetgeving zal evenwel niet voor 1 mei 2005 gereed zijn. Op de beleidsterreinen
waarvoor de overeenkomstige toepasselijkheid van beide artikelen tot 1 mei
2005 is uitgesteld, hebben zich namelijk na 2000 vele en ingrijpende beleidsontwikkelingen
voorgedaan. Ook thans worden op deze terreinen nog ingrijpende wetswijzigingen
voorbereid.Sedert 1 mei 2000 hebben zich overigens ook geen wezenlijke veranderingen
voorgedaan ten aanzien van de beleidsterreinen waarvoor in het Besluit van
13 maart 2000 een uitzondering met betrekking tot de overeenkomstige
toepasselijkheid van de artikelen 7:457 en 7:464, tweede lid, onder b, BW
werd gemaakt. Het is daarom nog steeds nodig om de overeenkomstige toepassing
van die artikelen voor bedoelde beleidsterreinen uit te zonderen. Het voornemen
is dan ook – voor de tussentijd en daarbij rekening houdend met de tijd
die in de regel met de totstandbrenging van wetgeving gemoeid is – een
wijziging van het Besluit van 13 maart 2000 te bevorderen, inhoudend
een nader uitstel tot 1 mei 2010. Indien een formeel wettelijke regeling
op een vroeger tijdstip in werking kan zijn getreden, zal het beoogde uitstel
uiteraard eerder een einde nemen. ArtikelenArtikel IOnderdeel AArtikel 7:454, derde lid, BW bepaalt dat de hulpverlener de bescheiden
omtrent de patiënt, bedoeld in het eerste en tweede lid van dat artikel
(dus met name de aantekeningen omtrent de gezondheid van de patiënt en
de te diens aanzien uitgevoerde verrichtingen alsmede eventuele verklaringen
van de patiënt daaromtrent) gedurende tien jaren, te rekenen vanaf het
tijdstip waarop zij zijn vervaardigd, moet bewaren. Langer bewaren is mogelijk
indien en voor zover zulks uit de zorg van een goed hulpverlener voortvloeit
of wanneer de patiënt hierom heeft verzocht.De Gezondheidsraad acht het nodig om door middel van wetswijziging ruimte
te scheppen voor een substantieel langer bewaren van patiëntgegevens.
Ter onderbouwing wijst de Gezondheidsraad op ontwikkelingen in de geneeskunde
die sinds de periode van wetsvoorbereiding steeds nadrukkelijker op de voorgrond
zijn getreden. Zo zijn ziekten waaraan mensen vroeger kwamen te overlijden
niet zelden nu behandelbaar, maar wel moet men dan vaak levenslang rekening
houden met een verhoogd risico opnieuw ziek te worden. Bij steeds meer aandoeningen
blijkt een erfelijke factor een rol te spelen. Familieleden van de patiënt
kunnen er dan belang bij hebben dat gegevens over eerdere ziektegeschiedenissen
in de familie niet al na tien jaar worden vernietigd. Verder is er meer inzicht
in en aandacht voor diverse correlaties tussen eerder doorgemaakte ziektes
of ondergane behandelingen en de kans op later in het leven optredende aandoeningen.
Zowel voor onderzoek daarnaar als voor verdere zorg aan patiënten die
blootgesteld zijn geweest aan behandelingen waarvan latere complicaties aan
het licht zijn gekomen, is het van belang dat medische gegevens langer dan
tien jaar worden bewaard, aldus de Gezondheidsraad.Voor een op te stellen nieuwe wettelijke regeling doet de Gezondheidsraad
de volgende aanbevelingen. In de eerste plaats dient er voor de zorg aan de
patiënt een aanmerkelijk langere bewaartermijn te komen, bij voorbeeld
van dertig jaren. In de tweede plaats moet het bewaren ten behoeve van medisch-wetenschappelijk
onderzoek een wettelijke basis krijgen, zodat gegevens die niet meer voor
de zorg aan de patiënt nodig zijn overgaan naar een apart regime. Voorts
bepleit de Gezondheidsraad aanvullende wettelijke bepalingen op te nemen die
het mogelijk maken erfelijke gegevens zo lang te bewaren als gelet op het
belang van de familie nodig is. Daarbij heeft de Gezondheidsraad ook oog voor
de noodzaak van privacybescherming. Volgens de Gezondheidsraad behoeft een
langere bewaartermijn die nodig is om patiënten goede zorg te bieden,
geen spanning op te leveren met de uitgangspunten van privacybescherming.
Wel kunnen aanvullende maatregelen nodig zijn om het grotere risico van ongewenst
gebruik en de mogelijke gevolgen daarvan tegen te gaan.De door de Gezondheidsraad voorgestelde maatregelen vergen nader beraad
en onderzoek en betreffen een zodanige complexe materie, dat dergelijk beraad
en onderzoek niet in enkele maanden kunnen zijn afgerond. Zij betreffen, behalve
de overgangsbepaling van artikel IV van de wet van 17 november 1994,
Stb. 837, ook de tien jarentermijn van artikel 7:454, derde lid BW. Voorgesteld
wordt een verlenging van de bewaartermijn, in eerste instantie met vijf jaar.
Inmiddels zijn voorbereidingen getroffen voor de instelling van een commissie
van deskundigen, die gevraagd wordt op zo kort mogelijke termijn voorstellen
te doen voor een meer structurele oplossing, zo mogelijk in de vorm van concrete
teksten.Ons voorstel geniet ook de steun van patiëntenorganisaties, zoals
de Vereniging Samenwerkende Ouder- en Patiëntenorganisaties (VSOP), die
ons bij brief van 16 juni 2004 in deze zin heeft bericht. Door de werking van artikel 7:464, eerste lid, BW (en behoudens indien
een van artikel 7:454 BW afwijkende bewaartermijn geldt: zie voor medische
keuringen, artikel 7:464, tweede lid, onder a, BW) heeft de voorgestelde verlenging
van de bewaartermijn met vijf jaren ook betrekking op gegevens over medische
handelingen die worden verricht in niet-contractuele relaties. Daarbij kan
met name worden gedacht aan medische handelingen in penitentiaire inrichtingen.
De toepasselijkheid van artikel 7:454 BW is immers in de Penitentiaire beginselenwet
niet uitgesloten. Ook in zulke situaties is het goed denkbaar dat de zo-even
vermelde belangen die de Gezondheidsraad noemt en de gronden die deze voor
een ruimere bewaartermijn ter zake aanvoert, gelden. Ook hier is van belang
dat de patiënt te allen tijde kan verzoeken om vernietiging van de gegevens
op een eerder tijdstip. De eerder vermelde commissie van deskundigen zal aan
de wenselijke, te zijner tijd definitief te hanteren bewaartermijn van medische
gegevens verkregen uit een behandeling die niet op een overeenkomst met de
patiënt is gebaseerd, nog in het bijzonder aandacht besteden.Onderdeel BAllereerst zij verwezen naar de uitvoerige beschouwingen in de toelichting,
onder 4, bij het meergenoemde Besluit van 13 maart 2000, waaraan het
hiernavolgende ook grotendeels is ontleend.Het alsnog van toepassing worden van het in artikel 7:464, tweede lid,
onder b, BW neergelegde blokkeringsrecht op lopende arbeidsverhoudingen en
lopende burgerrechtelijke verzekeringen is niet gewenst. Wat betreft de arbeidsverhouding
zou zo'n recht er immers toe kunnen leiden dat degene die volgens de keuringsarts
geheel of gedeeltelijk zou moeten stoppen met werken, onder gebruikmaking
van zijn recht om de resultaten van het onderzoek niet aan zijn werkgever
of opdrachtgever door te geven, toch onverminderd zou kunnen blijven doorwerken.
Daarmee zou hij een gevaar voor zichzelf of voor derden kunnen opleveren.
Daar komt bij dat aangenomen kan worden dat degene die werk heeft aanvaard
waarvoor periodieke medische keuring een voorwaarde vormt, bij die aanvaarding
er ook ten minste impliciet mee akkoord is gegaan dat de uitslag en de gevolgtrekking
van deze keuringen aan zijn werk- of opdrachtgever worden doorgegeven.Wat betreft burgerrechtelijke verzekeringen geldt, dat een blokkeringsrecht
gedurende de looptijd van de verzekering ertoe zou kunnen leiden dat de verzekeraar
niet in staat is het uitkeringspercentage aan te laten sluiten op de werkelijke
mate van arbeidsongeschiktheid. Voorts zij gewezen op artikel 7.17.1.4 van
het wetsvoorstel tot vaststelling van titel 1.17 (verzekering) en titel 1.18
(lijfrente) van het nieuwe Burgerlijk Wetboek (kamerstukken I, vergaderjaar
2002–2003, 19 529, nr. 206). Krachtens het tweede lid van dat artikel
zijn de verzekeringnemer en de uitkeringsgerechtigde verplicht binnen redelijke
termijn de verzekeraar alle inlichtingen en bescheiden te verschaffen die
voor deze van belang zijn om zijn uitkeringsplicht te beoordelen. Het van
toepassing worden van een blokkeringsrecht op lopende burgerrechtelijke verzekeringen
zou haaks staan op de strekking van deze bepaling. Eenzelfde bezwaar bestaat,
indien iemand die tot een opleiding is toegelaten en gedurende die opleiding
in verband daarmee een medische keuring moet ondergaan welke voor een verder
mogen vervolgen van de opleiding van belang is, de uitslag en de gevolgtrekking
daarvan zonder enige consequentie voor zich zou kunnen houden.Gelet op het voorgaande wordt in onderdeel B van artikel I voorgesteld
het tweede lid, onder b, van artikel 7:464 BW zodanig te wijzigen, dat het
blokkeringsrecht voortaan uitsluitend betrekking heeft op handelingen omschreven
in artikel 7:446, vijfde lid, BW, die worden verricht in verband met een beoogde
arbeidsverhouding, een beoogde burgerrechtelijke verzekering dan wel de toelating
tot een opleiding. De keurling dient volgens de voorgestelde bepaling,
terzake van keuringen in verband met lopende arbeidsverhoudingen,
burgerrechtelijke verzekeringen e.d. wel in de gelegenheid gesteld om mee
te delen, dát hij de uitslag en de gevolgtrekking van het onderzoek
wenst te vernemen. Een blokkeringsrecht kan hij daaraan evenwel niet ontlenen.Onder ogen is nog gezien of de beslissing van de Hoge Raad van 26 maart
2004, RvdW, 54 (Levob), tot nadere voorzieningen aanleiding zou moeten geven.
Over deze beslissing is inmiddels reeds uitvoerig bericht, bij voorbeeld in
het Tijdschrift voor Gezondheidsrecht 5–2004.In deze zaak stond centraal de vraag of iemand die vergoeding van letselschade
vordert en zich in dat kader onderwerpt aan een door de rechter gelast deskundigenonderzoek
door een arts, op grond van artikel 7:464, tweede lid, onder b, BW het recht
heeft als eerste kennis te nemen van de uitslag en de gevolgtrekking van dat
onderzoek teneinde te kunnen beslissen of daarvan mededeling aan anderen wordt
gedaan. Volgens de Hoge Raad gaat het hier niet om in artikel 7:446, vijfde
lid, BW omschreven handelingen in verband met een tot stand gekomen burgerrechtelijke
verzekering, maar om het daarvan te onderscheiden geval van zodanige handelingen
verricht in verband met een door de rechter gelast voorlopig deskundigenonderzoek
met het oog op de bepaling van de omvang van de aansprakelijkheid van de verzekeraar
voor door zijn verzekerde aan een derde toegebracht letsel. Volgens de Hoge
Raad is artikel 7:464, tweede lid, onder b, BW voor de uitkomsten van een
door de rechter gelast deskundigenonderzoek derhalve op 1 mei 2000 in
werking getreden en heeft de keurling in die situatie dus vanaf dat tijdstip
het in genoemde bepaling bedoelde blokkeringsrecht. Gebruikmaking van het
blokkeringsrecht heeft volgens de Hoge Raad echter wel tot gevolg dat niet
is voldaan aan de verplichting van artikel 198, derde lid, Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering, om mee te werken aan een door de rechter gelast deskundigenonderzoek.
De rechter kan daaruit vervolgens de gevolgtrekking maken die hij in de omstandigheden
van het geval geraden acht.Inhoudelijk gezien is er onzes inziens geen goede reden om terzake van
het door de rechter bevolen deskundigenonderzoek het blokkeringsrecht van
de keuring alsnog uit te sluiten. Nu de Hoge Raad aanneemt dat op door de
rechter bevolen deskundigenonderzoek het Besluit van 13 maart 2000 niet
van toepassing is geweest, en in die situatie het blokkeringsrecht van de
keurling dus alweer vanaf 1 mei 2000 bestaat, ligt het uit een oogpunt
van rechtszekerheid evenmin voor de hand dat de wetgever hier een andere koers
zou volgen.Wellicht ten overvloede zij nog opgemerkt dat niet als een keuring in
verband met een tot stand gekomen burgerrechtelijke verzekering valt aan te
merken een keuring van een benadeelde in opdracht van een aansprakelijkheidsverzekeraar,
zoals ook door de Hoge Raad in de zojuist genoemde beslissing is uitgemaakt.
Naar de bedoeling van artikel 7:464, tweede lid, onder b, BW kan de benadeelde
immers (ook) het blokkeringsrecht inroepen tegenover de aansprakelijke partij,
indien de keuring in zijn opdracht plaatsvindt. Daarmee valt het niet te rijmen
dat de benadeelde het blokkeringsrecht niet zou toekomen indien de aansprakelijke
partij zijn aansprakelijkheid door een verzekering heeft gedekt en dientengevolge
de verzekeraar de opdracht tot de keuring heeft gegeven. Dit temeer omdat
de verzekeraar krachtens de polis alsdan doorgaans als vertegenwoordiger van
de aansprakelijke partij handelt. Daarbij moet worden bedacht dat de benadeelde
ook geen partij is bij de tot stand gekomen verzekering, en dat de keuring
in dit geval dan ook plaatsvindt om de (omvang van de) contractuele verplichtingen
van de verzekeraar ten opzichte van de verzekerde vast te stellen. Artikel IIArtikel IV van de met ingang van 1 april 1995 in werking getreden
wet van 17 november 1994, Stb. 837, bevat een overgangsbepaling op grond
waarvan gegevens en bescheiden omtrent de patiënt als in artikel 7:454,
derde lid, BW bedoeld, die op 1 april 1995 voorhanden waren, nog gedurende
tien jaren na dat tijdstip kunnen worden bewaard met het oog op mogelijke
verstrekking overeenkomstig artikel 7:458 BW, dus ten behoeve van statistiek
of wetenschappelijk onderzoek op het gebied van de volksgezondheid en, mits
aan de overige in dat artikel gestelde voorwaarden is voldaan, ook zonder
toestemming van de patiënt. Dit is alleen anders, bewaren van gegevens
als hier bedoeld is niet meer mogelijk, indien de patiënt een verzoek
om vernietiging van de gegevens als bedoeld in artikel 7:455 BW heeft gedaan.Voorgesteld wordt die termijn vooreerst te verlengen met vijf jaren. Zie
daarvoor hiervoor, onder Algemeen en bij artikel I, onderdeel A. (Tijdige)
verlenging van de tien jarentermijn van artikel IV is met name van belang
omdat, indien daartoe niet zou worden overgegaan, de desbetreffende patiëntgegevens
anders niet meer bevoegdelijk kunnen worden bewaard.Artikel IIIMet betrekking tot artikel I, onderdeel A, en artikel II is voorzien in
inwerkingtreding met ingang van 1 april 2005. Het is voor artikel II
aangewezen deze datum aan te houden aangezien de bepaling waarvan in artikel
II wijziging wordt voorgesteld, op 1 april 1995 in werking is getreden
(Stb. 1994, 845) en dus op 1 april 2005 is uitgewerkt. Het ligt, gelet
op de voorstellen van de Gezondheidsraad en hetgeen daaromtrent in de toelichting
bij dat artikelonderdeel reeds is vermeld, voor de hand om ook met betrekking
tot artikel I, onderdeel A, te voorzien in terugwerkende kracht tot en met
1 april 2005.De voorgestelde mogelijkheid om aan deze bepalingen van de wet terugwerkende
kracht te verlenen betekent dat, indien de wet niet op 1 april 2005 in
werking zou zijn getreden, een desondanks voortgezet bewaren van patiëntgegevens
achteraf zal blijken in overeenstemming met de wet te zijn geweest. Terugwerkende
kracht is hier verantwoord: de ziekenhuizen en de andere instellingen die
het aangaat zullen tijdig door het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport van de voorstellen omtrent de verruiming van de bewaartermijnen van
patiëntengegevens, en in meer algemene zin van het grote belang van die
voorstellen (die in alle varianten ervan de strekking hebben dat de bewaartermijnen
substantieel dienen te worden te verhoogd) op de hoogte worden gesteld met
het verzoek om, indien artikel I, onderdeel A, en artikel II, van de wet later
dan op 1 april 2005 in werking zouden treden, desalniettemin overeenkomstig
het wetsvoorstel te handelen.Onderdeel B van artikel I treedt in werking met ingang van de eerste dag
van de tweede kalendermaand na de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin
de wet wordt geplaatst. Terugwerkende kracht is hier niet aan de orde. De
hiervoor, in het slotgedeelte van Algemeen, aangekondigde wijziging van het
Besluit van 13 maart 2000 zal namelijk tevens een wijziging bevatten
van het bepaalde onder c van het enig artikel van dat besluit. De aldaar genoemde
datum «(met ingang van) 1 mei 2005» zal worden vervangen
door: (op) het tijdstip waarop het onderhavige wetsvoorstel, nadat het tot
wet is verheven, in werking treedt.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30049-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl