Wet investeren in jongeren; Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31775, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

11-06-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31775 nr. B

09-06-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31775Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 775Bevordering duurzame arbeidsinschakeling jongeren tot 27 jaar (Wet investeren
in jongeren)BVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID1Vastgesteld 9 juni 2009Het voorbereidend onderzoek heeft de commissie aanleiding gegeven tot
het maken van de volgende opmerkingen en het stellen van de volgende vragen.InleidingDe leden van de fractie van het CDA hebben
met belangstelling doch ook met enige bevreemding kennis genomen van het onderhavige
wetsvoorstel. Zij ondersteunen gaarne de hoofdlijn die aan het wetsvoorstel
ten grondslag ligt om voor jongeren tot 27 jaar te komen tot een samengestelde
leerwerkplicht die, zoals in het Regeerakkoord is vermeld, bestuurlijk kan
worden gehandhaafd door middel van verplichtende begeleidingstrajecten die
zijn gericht op scholing met als sanctie de inhouding van een eventuele uitkering.
Ook onderschrijven zij de uitwerking daarvan met behulp van een werkleerrecht
en de consequentie, dat jonge gezonde mensen die niet willen leren of werken
geen recht kunnen doen gelden op een inkomensvoorziening. De uitvoering van
de beoogde maatregelen zal decentraal moeten plaatsvinden teneinde zoveel
mogelijk maatwerk te kunnen leveren en de primaire verantwoordelijkheid daarvoor
dient te liggen bij de gemeenten. Over de opzet en uitvoering van het hier
bedoelde plan van de regering hebben de aan het woord zijnde leden toch nog
een aantal vragen die in de voorgaande parlementaire behandeling huns inziens
nog niet naar tevredenheid zijn beantwoord.De leden van de VVD-fractie hebben kennis
genomen van het onderhavige wetsvoorstel en hebben een aantal vragen.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het Wetsvoorstel Investeren in Jongeren (WIJ). De problematiek
die door middel van deze voorliggende wet wordt aangepakt is naar het oordeel
van de leden van de PvdA-fractie SZW-overstijgend. Waaruit blijkt dat deze
wet er ook toe leidt dat de problematiek SZW-overstijgend wordt aangepakt?
Zij hebben daarnaast overigens nog een aantal vragen.De leden van de SP-fractie hebben met zorg
kennis genomen van het wetsvoorstel. Deze leden hebben ondermeer twijfels
ten aanzien van de noodzakelijkheid van de wet, de uitvoerbaarheid en de juridische
wenselijkheid (van een aparte wet), en de haalbaarheid. Voorafgaand aan het
vellen van een definitief oordeel hebben deze leden echter behoefte enkele
zaken opgehelderd te krijgen en stellen daartoe enige vragen.De leden van de fracties van ChristenUnie
en SGP hebben gemengde gevoelens ten aanzien van
dit wetsvoorstel. Enerzijds ondersteunen zij de beoogde paradigmawisseling,
inhoudende het recht van een jongere op een aanbod gericht op duurzame arbeidsparticipatie,
met als afgeleide een inkomensvoorziening in bepaalde limitatief omschreven
situaties. Anderzijds vragen zij zich met de Raad van State af waarom er niet
voor gekozen is de voorgestelde wijzigingen door te voeren binnen het kader
van de WWB, met name gelet op de succesvolle uitvoering van deze wet. De reactie
van de regering op deze kritiek van de Raad van State overtuigt deze leden
vooralsnog niet. Ook de VNG en het UP leveren forse kritiek op dit wetsvoorstel.
Het wetsvoorstel zou geen nieuwe instrumenten bieden, terwijl wel veel aanvullende
regels worden gesteld.De leden van de fractie van GroenLinks hebben
met veel interesse kennis genomen van de Wet Investeren in Jongeren, de discussies
en debatten hierover zowel in de Tweede Kamer als in en met de samenleving.
In het navolgende brengen zij de volgende vragen en kwesties in ter voorbereiding
van het finale debat in de Eerste Kamer.Relatie met de Wet werk en bijstandDe leden van de CDA-fractie vernemen graag
van de regering overtuigende argumenten waarmee kan worden aangetoond, dat
er een noodzaak bestaat om voor de in deze wet beoogde doelgroep een afzonderlijke
wet in te voeren en waarom het door de regering beoogde doel niet kan worden
bereikt door een – relatief – eenvoudige wijziging van de WWB,
welke dan in samenhang kan worden gebracht met bestuurlijke afspraken om voldoende
draagvlak te verwezenlijken. Als de keuze voor een afzonderlijke wet uitsluitend
wordt gestoeld op de zogenaamde «paradigmawisseling» van «uitkering,
mits» naar «geen uitkering, tenzij» , vragen de aan het
woord zijnde leden of met een dergelijke term niet een veel wijdere strekking
wordt beoogd dan de in wezen duidelijke uitzondering op een gevestigde regel,
die in het onderhavige wetsvoorstel aan de orde komt.Dit wetsvoorstel legt aan de gemeenten de plicht op om jongeren die geen
eigen inkomen hebben te voorzien van een werkleeraanbod, indien zij niet (terug)
naar school kunnen gaan. Indien dat alles niet mogelijk is wordt in een inkomen
voorzien.De leden van de VVD-fractie vragen de staatssecretaris
waarom voor deze doelstelling een apart wetsvoorstel noodzakelijk is. Evenals
de Raad van State en anderen, waaronder de VNG, zijn deze leden van mening
dat dit wetsvoorstel te weinig onderscheidend vermogen heeft ten aanzien van
de Wet werk en bijstand (WWB). Immers de WWB voorziet de gemeenten van alle
instrumenten, terwijl het participatiebudget de financiële middelen geeft
om de taak zoals bedoeld in dit wetsvoorstel uit te voeren. Dit wetsvoorstel
voegt hieraan niets toe.Voor zover de leden van de VVD-fractie kunnen overzien is het enige waarin
dit wetsvoorstel zich wezenlijk onderscheid van de WWB het feit dat aan de
gemeente een uitdrukkelijke plicht wordt opgelegd
om jongeren een leer-werkovereenkomst/participatieovereenkomst aan te bieden. Deze plicht ligt weliswaar niet in een expliciete bewoording
vast in de WWB, maar in de WWB ligt wel uitdrukkelijk vast dat de gemeenten
bij het verlenen van bijstand verplichtende voorwaarden kunnen stellen over
het volgen van scholing, re-integratie etc. Toevoeging van het aanbieden van
een leer-werkovereenkomst in de WWB zou naar mening van de leden van de VVD-fractie
niet eens nodig zijn, maar wellicht ten overvloede kunnen worden toegevoegd.Het blijkt ook dat in de afgelopen jaren de gemeenten reeds inspanningen
hebben gepleegd om deze beoogde doelgroep aan het werk te helpen. De staatssecretaris
vindt dit, niet helemaal ten onrechte, onvoldoende. Maar waarom, vragen de
leden van de VVD-fractie, is dan niet gekozen voor een wijzigingsvoorstel
van de WWB om deze plicht uitdrukkelijk in te voeren en de termijn vast te
leggen waarin de gemeente deze plicht moet hebben vervuld? Dit voorkomt dat
gemeenten voor de betreffende groep extra administratieve en beleidsmatige
taken krijgen omdat zij nieuwe verordeningen etc. moeten opstellen.De staatssecretaris stelt dat het uitgangspunt van dit wetsvoorstel omgekeerd
is aan dat van de WWB namelijk «geen uitkering, tenzij» tegenover «bijstand,
mits». De leden van de VVD-fractie achten dit uiterst discutabel. Zij
zijn van mening dat er volgens de WWB «geen recht op bijstand, tenzij»
bestaat.De staatssecretaris heeft bij de plenaire behandeling ook gesteld dat
de gemeenten ten aanzien van deze groep een «tandje zouden moeten bijzetten».
Echter, de gemeenten zijn niet degenen die leerwerkplekken voorradig hebben,
aangezien zij afhankelijk zijn van met name werkgevers. In hoeverre zorgt
het hebben van een «plicht» er nu voor dat gemeenten er wèl
in slagen voor deze doelgroep, beter dan op basis van de WWB, werkplekken
te creëren?De leden van de PvdA-fractie vernemen graag
hoe de WIJ zich verhoudt tot de altijd beleden decentralisatie, die ook sterk
de WWB kleurt. Kan het kabinet nog eens uiteenzetten waarom met dit decentralisatieprincipe
ogenschijnlijk gebroken is. Wil het kabinet nog eens helder uiteen zetten
waarom de aanpak die in de WIJ wordt voorgesteld niet via de WWB kan?De leden van de SP-fractie zetten vraagtekens
bij de noodzaak om tot een aparte wet te komen. In antwoord op de Raad van
State schrijft de regering dat zij met de Raad de overeenkomsten met de WWB
ziet, maar dat de paradigmawisseling leidt tot een andere «aanvliegroute»,
waaraan zij veel waarde hecht. Het verschil zit in de voorwaarden waaraan
moet worden voldaan om voor de inkomensvoorziening in aanmerking te komen.
De leden van de SP-fractie vragen de regering of de voorwaarden niet binnen
de WWB hadden kunnen worden aangepast.Waarom is er niet overwogen om hetgeen het kabinet wil, – geen jongere
verloren laten gaan – geen jongere parkeren en laten wennen aan een
bestaan in een sociale voorziening- en jongeren het recht te geven op scholing
en werk, te regelen via het toevoegen van daartoe strekkende artikelen in
de WWB? Het lijkt de leden van de GroenLinks-fractie
volstrekt overbodig om het in aparte wetgeving te gieten. Zij zijn het met
de Raad van State eens dat deze wet WIJ weinig tot geen meerwaarde heeft ten
opzichte van de WWB. Graag een reactie.Gemeenten hebben aangegeven dat het onderbrengen van de uitkering aan
jongeren in een aparte wet tot veel extra administratieve last leidt. Een
van de peilers van de WWB was deregulering. Verlaat de staatssecretaris met
de invoering van de WIJ bewust deze peiler? Als je gemeenten al een plicht zou willen opleggen voor een specifieke
doelgroep, wat contraproductief werkt op de beleidsvrijheid van gemeenten
om binnen hun eigen gemeentegrenzen te kunnen bepalen wat in hun regio het
beste werkt en voor welke doelgroep, heb je daar geen aparte wet voor nodig.
Als je al een plicht wilt, dan kan deze gewoon binnen de WWB passen, stellen
de leden van de GroenLinks-fractie. Dit is wetstechnisch makkelijker, levert
weliswaar geen «paradigma shift» op, maar belangrijker: zadelt
gemeenten niet op met uitvoeringsproblemen, verordeningen, laat staan ICT-drama’s
in de komende jaren.Binnen de WWB kan alles, wat gemeenten met deze wet ook kunnen. Het enige
verschil is dat ze dit voortaan moeten. In ruil
daarvoor wordt de bijstand voor jongeren onder 27 jaar afgeschaft. Wat de
leden van de GroenLinks-fractie betreft is dat een slechte ruil. Dit is geen
goede deal voor jongeren.In korte tijd is het principe van de WWB, dat niemand op basis van arbitraire
kenmerken vooraf, een afwijkend regime krijgt, verlaten. Geen aparte doelgroepen
met aparte regels. Het uitgangspunt van de WWB is treffend van eenvoud. Iedereen
die kan werken, zal werken als dat werk voorhanden is, en begeleiding krijgen
bij het vinden van werk. Iedereen die nog niet kan werken, zal ondersteuning
krijgen gericht op geschiktheid voor de arbeidsmarkt, iedereen die niet kan
werken, krijgt ondersteuning bij het participeren. Of mensen jong of oud zijn,
met of zonder kinderen, vrouw of man, wit of zwart, de klantmanager kijkt
bij iedereen naar de mogelijkheden, en voor iedereen geldt: wie kan werken,
werkt.De alleenstaande ouders met jonge kinderen zijn hier echter twee jaar
geleden via het regeerakkoord uit gehaald, apart gezet, mogen zich onttrekken
aan die kans op werk, moeten zich scholen. En nu wordt op volstrekt willekeurige
gronden een streep getrokken bij 27 jaar. Geen recht meer op bijstand zoals
iemand van 27 jaar of ouder. En omgekeerd: een recht op werk en scholing als
je jong bent.DoelgroepHebben de leden van de PvdA-fractie het goed
begrepen, als ze de Wet zo interpreteren dat een jongere van 26 jaar met een
afgeronde HBO-oplei- ding, die na enkele weken werken in verband met de crisis
op straat wordt gezet, ook een leerwerkaanbod krijgt? Zo ja, waar bestaat
dat dan uit?De leden van de SP-fractie hebben gezien dat
de regering paragraaf 6.2 van de memorie van toelichting heeft aangepast
na de kritiek van de Raad van State. De keuze voor de leeftijdsgrens van 27
jaar is daarmee weliswaar iets beter toegelicht, maar de kern van de kritiek
is niet weggenomen. Deze leden herhalen het advies van de Raad: «De
keuze voor een afzonderlijk wetsvoorstel, met een van de WWB afwijkende systematiek,
kan leiden tot ongelijke behandeling tussen personen onder de 27 jaar en personen
vanaf die leeftijdgrens. Deze ongelijkheid van behandeling vergt een toereikende
rechtvaardiging, die de Raad mist. Bijzondere aandacht voor de activering
of scholing juist van jongeren, en het waar geboden met nog meer nadruk opleggen
van verplichtingen aan deze categorie kan zeer wel in de rede liggen. Dat
rechtvaardigt op zichzelf echter nog niet een verschil in behandeling tussen
personen onder de 27 jaar en personen vanaf die leeftijdgrens indien betrokkene
niet voldoet aan eenmaal opgelegde verplichtingen,» en vragen de regering
daar alsnog op in te gaan.De categorie jongeren die recht hebben op een Wajong-uitkering vallen
niet onder dit wetsvoorstel. Zij kunnen immers aanspraak maken op de bij de
Wajong behorende reïntegratievoorzieningen. De leden van de fracties
van ChristenUnie en SGP
merken op dat het aanspraak maken op een reïntegratievoorziening
minder uitzicht op een baan biedt dan een tegen de gemeente afdwingbaar recht
op een werkaanbod. Met andere woorden, de Wajongers, die een zeer kwetsbare
positie op de arbeidsmarkt innemen, worden uitgezonderd van dit tegen de gemeente
afdwingbare recht, terwijl dit juist voor hen zo gewenst kan zijn. Waarom
heeft de staatssecretaris er niet voor gekozen de keuze tussen de bij de Wajong
behorende reïntegratievoorzieningen en het tegen de gemeente afdwingbare
recht op een werkleeraanbod bij de Wajonger zelf te leggen, in plaats van
deze groep categorisch uit te sluiten? Is de staatssecretaris bereid dit op
korte termijn te wijzigen, in die zin dat de mogelijkheid van een werkleeraanbod
facultatief wordt uitgebreid voor Wajongers?Bijstand is een recht voor alle volwassenen in Nederland. De leden van
de fractie van GroenLinks vinden het principieel
onjuist om daar groepen (welke dan ook) van uit te sluiten. De vermeende financiële
prikkel die zou uitgaan van het nieuwe systeem werkt niet stimulerend, eerder
afstotend. Wilden we juist niet meer jongeren in beeld krijgen en meer jongeren
helpen? Bijstand afschaffen brengt dat doel niet dichterbij. Plichten met
betrekking tot scholing en/of werk hebben hun valide waarde ten opzichte van
een onvervreemdbaar recht. In dit geval een recht op bijstand. Zoals minister
Klompé het ooit bij invoering van de Bijstandswet bedoeld heeft. Niet
langer meer afhankelijk van gunst of caritas of de goedgeefsheid van de gegoede
burgerij, maar een in een beschaafd land wettelijk verankerd recht waar je
je zonder schaamte tot kunt wenden als je even geen mogelijkheid hebt om in
eigen levensonderhoud te voorzien. De staatssecretaris wijst er op dat het
niet uitmaakt of je nu een inkomensvoorziening krijgt als gevolg van de WWB
of de WIJ, maar deze leden vinden het een meer dan gradueel verschil. Bijstand
wordt voor de groep 18–27 jarigen afgeschaft. En daarmee wordt het risico
tot een glijdende schaal ingezet. Het lijkt erop dat de «paradigma shift»
een voorloper wordt van toekomstige wetgeving. Waarom is er een noodzaak voor
jongeren voor een aparte wet, die uitsluit van de bijstand? Die noodzaak is
er niet. Deze nieuwe wet maakt het echter wel makkelijker (makkelijker dan
het afschaffen van de WWB) om in de toekomst andere groepen uit te sluiten
van het recht op bijstand. De leden van de fractie van GroenLinks zouden dat
schandalig vinden. Graag hierop een reactie.Je bent alleenstaande moeder of vader met een jong kind. Hoe legt de staatssecretaris
aan deze groep mensen uit dat wie in de WW belandt gewoon keihard moet solliciteren,
wie in de bijstand belandt juist niet hoeft te solliciteren maar verplicht
naar school moet, en wie in de WIJ belandt.....? Ja, wat doen we met de jonge
alleenstaande ouders, het zijn meestal altijd moeders, onder de 27 jaar? Een
recht op scholing en werk, of een scholingsplicht? Welke maatregel prevaleert?
Maar bovenal, kan de bewindspersoon uitleggen waarom ze verschillende doelen
nastreeft voor ogenschijnlijk identieke jonge mensen?Zo willen de leden van de fractie van GroenLinks de staatssecretaris nog
een aantal voorbeelden voorleggen met het verzoek daarop te reageren.Wat is volgens de staatssecretaris het verschil tussen een werkloze 30-jarige,
een werkloze 55-jarige en een werkloze 24-jarige dat de andere behandeling
voor de laatste rechtvaardigt? Waarom de eerste twee wel een recht op bijstand
en de laatste niet, waarom de laatste wel een recht op scholing en werk en
de eerste twee niet? Kan de staatssecretaris dit uitleggen aan de Nederlandse
bevolking?Drie jonge mensen, de eerste 25 jaar en VMBO afgemaakt, de ander 26 jaar
met een afgeronde HBO en tot slot een 27-jarige met een MBO-diploma, worden
als gevolg van de huidige crisis werkloos. De 25-jarige heeft
aanvankelijk als BBL-er altijd gewerkt naast de studie en heeft recht op WW,
de 26-jarige heeft altijd bestuursfuncties naast zijn studie bekleed, heeft
geen WW-rechten opgebouwd en heeft als gevolg van de WIJ ook geen bijstandsrecht.
De 27-jarige heeft een tekort arbeidsverleden voor WW en komt in aanmerking
voor bijstand. Hoe legt de staatssecretaris dit uit aan deze drie jonge mensen?
Hoe legt u uit aan de 25-jarige met WW en alleen VMBO dat zijn HBO-vriend
een recht op werk en scholing krijgt en de derde geen WW krijgt maar wel bijstand?Met welk breekijzer kan de gemeente volgens SZW tegemoet komen aan het
recht op scholing en werk van de goed opgeleide jongere, terwijl hij/zij,
als gevolg van de crisis, juist werkloos is geworden vanwege een (tijdelijk)
gebrek aan werk?Het kabinet wil een aparte wet voor jongeren. Is het kabinet ontevreden
over wat gemeenten met behulp van de WWB voor jongeren doen? Kan het kabinet
dat onderbouwen? Hoe ziet het kabinet dat in het licht van de CBS-cijfers
over de bijstand onder jongeren?Zijn de verantwoordelijke bewindspersonen, zo vragen de leden van de GroenLinks-fractie, niet bang dat gemeenten als gevolg
van de aparte behandeling van jongeren, namelijk de scholing en het werk die
zij kunnen opeisen, oudere bijstandsgerechtigden minder aandacht gaan geven,
omdat er altijd een grens zit aan wat je maximaal kan doen? Zoals de financiële
prikkel aanvankelijk aanzette tot een overmatige aandacht voor de meest kansrijken,
zo zou de apartheid die het kabinet middels de WIJ nu wil invoeren, tot onevenwichtige
aandacht kunnen leiden, die niet wordt ingegeven door de vraag «wat
hebben mensen nodig», maar door de vraag «waar rekent het rijk
mij het scherpst op af».Het kabinet legt met het wetsvoorstel een sterk accent op jongeren en
stuurt daarmee meer dan tot nu de gemeentelijke aandacht naar deze groep binnen
de totale gemeentelijke doelgroep. Hoe kijkt u aan tegen gemeenten die zeggen:
ik leg mijn accent op ouderen, allochtonen, mensen met een beperking, mensen
zonder scholing, sociaalzwakkeren die zelfs in hoogconjunctuur al niet of
nauwelijks hun plek wisten te krijgen. Hen moet ik optimaal fit houden voor
de arbeidsmarkt; die jongeren zijn over een paar jaar als de crisis voorbij
is, niet aan te slepen, maar deze mensen moeten dan in de etalage. Kortom:
grijpt u niet teveel in in de gemeentelijke vrijheid om accenten te leggen?
Een doelgroeploze WWB was daarvoor ideaal.Er was een participatieagenda, want iedereen, ook die mensen waar we jarenlang
niet naar om hadden gekeken waren hard nodig, tot de crisis kwam. Toen kwam
er een mobiliteitsagenda, van werk naar werk werd het adagium, en dat een
groep niet meer vooraan zou staan bij het uitdelen van het schaarse werk,
moesten we van collega Donner voor lief nemen, en dan buitelt daar nu de jongerenagenda
overheen, waarin de WIJ als totempaal. In zeer korte tijd geeft u drie verschillende
signalen af aan gemeenten. Waarop baseert u deze keuzes in het licht van de
arbeidsmarkt nu en in de nabije toekomst?Niet-meldersDe leden van de CDA-fractie vragen of het
afschaffen van de bijstand tot 27 jaar succesvol zal zijn ten aanzien van
met name de groep jongeren, die voor de uitkeringsinstanties onzichtbaar zijn
gebleven. Te denken valt aan de zwerfjongeren, jongeren met psychiatrische
problemen, alleenstaande ouders. Zal die groep niet groeien als het vangnet
van de WWB wegvalt? De Raad van State, de Algemene Rekenkamer en de VNG hebben zich in hun
commentaren en hun onderzoek zorgen gemaakt over de niet-melders. De Raad van State vraagt zich in zijn commentaar af of het aantal
niet-melders onder deze nieuwe wet niet groter zal zijn dan onder de WWB.
De VNG en overigens ook de FNV wijzen op hetzelfde risico, waarbij de VNG
er nog op wijst dat de gemeenten met de «Work First» aanpak nu
juist op de goede weg zijn.De Rekenkamer spreekt in een rapport over de noodzaak van verbetering
van samenwerking tussen gemeente, onderwijs en zorginstellingen. Ze wijst
erop dat aan die samenwerking nog veel schort. En dat op die samenwerking
veel energie gericht moet worden om het probleem van de niet-melders aan te
pakken. De leden van de PvdA-fractie vragen of
het kabinet kan toelichten hoe het op het ogenblik zit met de niet-melders.
Pakken de gemeenten deze problematiek nu actief aan? Hoeveel jongeren vallen
er nu nog buiten de boot naar schatting en werken gemeenten nu ten aanzien
van de niet-melders ook goed samen met onderwijs en zorginstellingen, of is
er naar het oordeel van het kabinet ruimte voor verbetering? Hebben alle gemeenten
een actief beleid met betrekking tot het bereiken van de niet-melders? Hoe
ziet dit beleid er in grote lijnen uit? Verwacht het kabinet op grond hiervan
een verbetering of verslechtering van het bereiken van niet-melders onder
de nieuwe Wet?Beschikkende de gemeenten naar het oordeel van het kabinet over voldoende
diagnosevaardigheden om tot een adequaat aanbod aan niet-melders te komen
en om goed samen te werken met onderwijs en vooral zorginstellingen? Welke
inspanningen hebben de gemeenten zich de laatste jaren getroost om de diagnosevaardigheden
van haar medewerkers te verbeteren, als er op dit punt nog veel ruimte voor
verbetering is? Hoe verhoudt zich dat dan naar het oordeel van het kabinet
tot de zorgen die gemeenten met betrekking tot niet-melders hebben?De staatssecretaris vindt de leden van de GroenLinks-fractie aan haar zijde. Zij willen de lat heel hoog leggen. Geen
jongere meer verloren. Geen talent meer onbenut. Geen enkele jongere meer
van school zonder minstens een deugdelijke startkwalificatie. Geen jongere
meer parkeren in een uitkering zonder uitzicht. GroenLinks wil meer investeren
in jongeren. Dat doet het kabinet echter niet. Gemeenten krijgen een korting,
omdat verwacht wordt dat minder jongeren aankloppen bij gemeenten. Omdat zij
allemaal werken of een opleiding volgen, of door een combinatie hiervan? GroenLinks
vreest dat deze wet eerder jongeren afschrikt. Vooral de groep jongeren die
nu al lastig te bereiken is door jeugdzorg, sociaal cultureel werk, onderwijs,
sociale diensten, zal, zo valt te vrezen, uit het zicht verdwijnen. Het probleem
is dat sommige jongeren zich niet melden en niet in beeld zijn. Zij komen
met deze wetgeving niet beter in beeld. Zij komen door deze wetgeving in grotere
getale voor en dat geeft de staatssecretaris met zoveel woorden ook wel toe.
Laten wij eens meten of de arbeidsparticipatie toeneemt de komende jaren en
of het aantal niet-participerende jongeren afneemt.Nut en noodzaakJongeren hebben recht op jeugdzorg. Dit leidt tot wachtlijsten, evenals
vele andere rechten. Jongeren hebben recht en plicht op scholing, leidt dit
altijd tot het beste onderwijs? Een recht op werken/leren klinkt op zich zo
slecht nog niet, maar uiteindelijk gaat het om de vraag of dit leidt tot betere
dienstverlening aan jongeren. Krijgen jongeren hierdoor meer kansen op een
betere toekomst, waarin ze beter voorbereid zijn op wat hen te wachten staat
en in staat zijn om hun dromen waar te maken. De leden van de fractie van GroenLinks twijfelen hieraan. Zeker als het kabinet hiermee
denkt een structurele besparing te behalen. Meer geld levert niet
altijd betere resultaten op, maar gemeenten beknellen in hun uitvoering ook
niet. Of jongeren beter af zijn met een recht is dus de vraag.De noodzaak van de WIJ wordt regelmatig onderbouwd met de jaren tachtig.
Kan de staatssecretaris de leden van de GroenLinks-fractie uitleggen aan de
hand van een deugdelijke vergelijking van de demografie van de jaren tachtig
en nu en aan de hand van de oorzaken van de crisis van de jaren tachtig en
nu waarom zo’n vergelijking zou opgaan?Er is geen periode in de naoorlogse geschiedenis geweest waarin zoveel
jongeren een opleiding volgen en deze combineren met werk. We staan daarin
in vergelijking met andere Europese landen alleen. In Frankrijk werkt er nauwelijks
een jongere naast zijn studie. Kan de staatssecretaris tegen deze achtergrond
uitleggen, waarom ze desondanks meent de jongeren zo apart te moeten zetten
buiten de bijstand, als zouden zij niet het verantwoordelijkheids-besef hebben
van 27-jarigen of ouder?Recht geeft geen garantie op goede uitvoering. Goede uitvoering is gebaat
bij een zo groot mogelijke vrijheid in verbondenheid. Verbondenheid is gebaat
bij helder omschreven doelen. En het zicht op doelen raakt verloren door teveel
administratieve rompslomp door aparte regelingen.De leden van de fractie van GroenLinks vinden het van groot belang dat
zoveel mogelijk jongeren goed terechtkomen, via opleiding, werk of een combinatie.
Sinds de invoering van de WWB is de arbeidsparticipatie van jongeren toegenomen
en de jeugdwerkloosheid is de afgelopen jaren ook enorm gedaald.Gaat deze wet hier iets aan toevoegen? Materieel verandert er weinig aan
de manieren waarop gemeenten jongeren kunnen helpen, terwijl er wel allerlei
technische wijzigingen in de wet zitten die de uitvoering de komende jaren
dwars zullen zitten. Net nu de economische crisis onder veel leden van de
beroepsbevolking grote slachtoffers maakt, worden gemeenten gedwongen om de
uitvoering aan te passen aan nieuwe regels speciaal voor de doelgroep jongeren.
Als je het rapport van de Commissie Bakker goed leest (die overigens in zijn
rekensom van wie nodig zijn in de toekomst accepteert dat er 900 000
leden van de beroepsbevolking niet meer kunnen meedoen aan de arbeidsmarkt)
en je kijkt door je oogharen naar de nabije toekomst dan zijn de jongeren
niet de grootste probleemgroep. Wel de 45+ en de mensen met een arbeidsbeperking,
maar met veel eigen mogelijkheden en in elk geval dromen om mee te doen. Waarom
daarop geen forse inzet?De vorige staatssecretaris van SZW, de heer Aboutaleb, zei najaar 2008
op het VNG-Divosa congres dat het aantal jongeren in de bijstand historisch
laag is. Het CBS bevestigde dit bij de presentatie van de bijstandscijfers
over 2008. Het bijstandsniveau was niet alleen heel laag, het was ook het
gevolg van een spectaculaire daling. Dat kan duiden op zeer gunstige economie,
op grote werklust onder jongeren en/of op goed werk van de gemeenten door
middel van de WWB. De heer Aboutaleb zei ook dat voor ieder van die 25 000
jongeren die toen nog in de bijstand zaten een verhaal was waarom zij bijstand
kregen en (nog) niet werkten. Wat is er sinds vorig najaar veranderd dat de
staatssecretaris nu van mening is dat er voor 143 miljoen euro teveel jongeren
door gemeenten in de bijstand worden gelaten?Wat willen de leden van de GroenLinks-fractie dan wel? Deze leden willen
een sluitende aanpak voor jongeren, waarbij uitgegaan wordt van de wensen
en dromen van jongeren. Zij kennen maar al te goed de pijn van jongeren en
hun ouders van het vele wachten op adequate hulp en begeleiding, van het sturen
van het kastje naar de muur, van het niet aanslui- ten van direct startende
werk- leertrajecten op afgeronde jeugdzorgtrajecten, van scholen
die uitsluiten in plaats van alles uit de kast te halen om geen talent verloren
te laten gaan, de pijn van de schuld altijd bij de jongere te leggen en niet
bij falende systemen en regels en wetten. Zij stellen, zoek het niet weer
in een nieuwe wet. Zorg ervoor dat de organisaties die er zijn voor jeugdigen
en hun emancipatie eindelijk eens met vereende krachten doen waar ze voor
zijn.Als jongeren ergens een opleiding willen beginnen, al dan niet met hulp
van de gemeente, dan moeten ze niet eerst vier maanden moeten wachten op een
nieuw schooljaar of op een nieuwe teldatum. In plaats van geld weghalen bij
de gemeenten vanwege een vermeende besparing op het Inkomensdeel, moet er
structureel geld bij de aanpak van risicojongeren. Niet 250 miljoen voor jeugdwerkloosheid
eenmalig, zoals het kabinet voorstelt, maar werken aan een structurele oplossing
waar gemeenten, scholen en werkgevers gestimuleerd worden om samen te werken
voor de jongere. Want dat het om de toekomst van de jongeren gaat, daarover
zijn we het in elk geval wel eens. Maar zoals het voor iedereen geldt, zo
geldt het zeer zeker voor de jeugd: een dag niet geïnvesteerd in jongeren
is een verloren dag! Laten we het samen zoeken in de juiste drive en het gevoel
van urgentie in plaats van het complexer maken door weer een nieuwe wet. Een
wet die bovendien niets toevoegt dat ook al niet via de WWB kan.Plicht tot werkleeraanbod en arbeidsmarktIn de memorie van toelichting wordt gesteld dat in de gemeenten die een
Work First aanpak hanteren het aantal WWB uitkeringen meer dan gemiddeld afneemt.
Ten aanzien van deze succesvolle praktijk, die ook blijkt uit de evaluatie
van de WWB, spelen de financiële verantwoordelijkheid en de grote beleidsvrijheid
van de gemeenten een belangrijke rol. Daarnaast kunnen de gemeenten ook het
beste maatwerk aanleveren. De leden van de CDA-fractie
vragen of het onderhavige wetsvoorstel wel voldoende draagvlak heeft bij de
gemeenten. Het verplichtende karakter van het in het wetsvoorstel genoemde
werkleeraanbod zou belemmerend kunnen werken, aangezien hierdoor een inperking
plaatsvindt van de verantwoordelijkheden van de organen die het dichtst bij
de burger zijn gesitueerd en deze organen hierdoor de mogelijkheid wordt ontnomen
om tot een optimale selectieve inzet van middelen te komen.De staatsecretaris acht de WWB een vangnet terwijl dit wetsvoorstel het
recht op een werkplek vastlegt. Maar de VNG signaleert dat het vooral gaat
om jongeren met een meervoudige problematiek. In hoeverre is het reëel
te veronderstellen dat ten aanzien van deze jongeren niet gewoon gestart moet
worden met een re-integratie traject, conform de WWB, omdat zij waarschijnlijk
een te grote afstand van de arbeidsmarkt hebben, vragen de leden van de VVD-fractie.In hoeverre is het ook vanwege andere factoren reëel te veronderstellen
dat de gemeenten aan deze plicht kunnen voldoen? De leden van de VVD-fractie
doelen hier zowel op de economische crisis met oplopende werkloosheid, met
als gevolg dat er ook minder werkleerplekken ter beschikking komen, als op
het feit dat er nog steeds een hardnekkige groep ongekwalificeerde jongeren
is die werkloos blijft. Daarnaast ligt er het wetsvoorstel dat ook Wajongers
veel meer dan nu het geval is toegeleid moeten worden naar een reguliere werkplek.
Naar verwachting gaat het in het onderhavige wetsvoorstel voor het merendeel
om jongeren met dezelfde c.q. vergelijkbare problematiek. Waarom denkt de
staatsecretaris dat het nu op grond van dit wetsvoorstel wel zal lukken, met
name omdat er «aan de onderkant van de arbeidsmarkt» steeds minder
banen beschikbaar komen? De leden van de PvdA-fractie maken zich enigszins
zorgen in hoeverre een goed aanbod afdwingbaar is voor jongeren. Via Bezwaar
en Beroep is daar weliswaar in voorzien, maar voor een wat zwakstaande jongere
is dit wel een heel bureaucratische weg, die een zekere bureaucratische vaardigheid
vraagt. Een bureaucratische vaardigheid die lang niet alle kwetsbare jongeren
hebben. Hoe ziet de regering dit?Acht de regering het realistisch om te veronderstellen dat in de huidige
laagconjunctuur gemeenten in staat zijn jongeren een adequaat school- en werkaanbod
aan te bieden?De leden van de PvdA-fractie vragen zich af of gemeenten in staat zijn
in deze tijd een adequaat aanbod aan te bieden en verzoeken het kabinet haar
opvatting uitgebreid toe te lichten. Hoe verhoudt een en ander zich met het
in de maand mei aan de Tweede Kamer aangeboden plan met betrekking tot de
jeugdwerkloosheid.Als er 25 000 jongeren in de bijstand zijn, wordt het aanbod van
leer- en werkmogelijkheden op dit moment dan niet adequaat ingezet? Had het
gezien de laagconjunctuur niet voor de hand gelegen om de Wet voorshands te
beperken tot jongeren t/m 23 jaar en later deze categorie uit te bouwen tot
27 jaar. Ligt bij jongeren tot 23 jaar niet de kern van de problematiek? Kan
het kabinet nog eens uiteenzetten hoe een bezuinigingsvoorstel leidt tot meer
investering in jongeren? Waarom wordt de opbrengst teruggeploegd ten bate
van deze categorie? Of gebeurt dat ook middels het bovengenoemde aangeboden
plan?Het wetsvoorstel biedt gemeenten volgens de VNG geen nieuwe instrumenten.
De gemeenten zetten liever de huidige aanpak voort, die volgens de gemeenten
vruchten af gaat werpen. Kan het kabinet voor de leden van de PvdA-fractie
nog eens uiteenzetten welke ambities zij heeft met betrekking tot 2010 en
2011. Hoeveel van de 25 000 zijn er dan nog over? Het voor de hand liggende
antwoord nul lijkt deze leden overambitieus en nauwelijks realiseerbaar, maar
uiteraard wel nastrevenswaard.De leden van de SP-fractie vragen het kabinet
inzicht te verschaffen in de meest recente cijfers met betrekking tot de ontwikkeling
en voorspelling van jeugdwerkloosheid, totale werkloosheid, werkgelegenheid,
(openstaande) vacatures, aantallen schoolverlaters over het afgelopen jaar,
dit jaar, 2010 en 2011. In paragraaf 4 van de memorie van toelichting
geeft de regering aan dat eind 2006 11% van de jongeren in de bijstand
een ontheffing van de arbeidsverplichting had. De leden van de SP-fractie
vragen de regering aan te geven waar deze jongeren straks blijven.Met dit wetsvoorstel krijgen jongeren van 18 tot 27 jaar een tegen de
gemeente afdwingbaar recht op een werkleeraanbod. Volgens de memorie van toelichting
wordt onder een werkleeraanbod verstaan het aanbieden van algemeen geaccepteerde
arbeid of een voorziening gericht op arbeidsinschakeling, waaronder begrepen
scholing of opleiding, of sociale activering. Het staat de leden van de fracties
van ChristenUnie en SGP
na deze definitie niet helder voor ogen wat exact van de gemeente wordt verwacht.
Zij willen de staatssecretaris het volgende voorbeeld voorleggen. Een jongere
heeft met succes een HBO-opleiding afgerond. In deze economisch moeilijke
tijd lukt het hem niet een baan te vinden. Wat wordt dan van de gemeente verwacht?
Ons lijkt dat deze jongere geen aanvullende scholing of opleiding meer hoeft
te volgen. Zij gaan ervan uit dat het met zijn sociale vaardigheden goed zit,
zodat hij evenmin sociale activering behoeft. Betekent dit dat de gemeente
deze jongere een baan moet aanbieden? Zo ja, waar haalt de gemeente deze banen
vandaan?Wanneer kunnen de leden van de fracties van ChristenUnie en SGP het toegezegde
Actieplan jeugdwerkloosheid tegemoet zien? Het kabinet boekt bij de invoering van de WIJ een korting in van netto
143 miljoen euro. Met hoeveel jongeren minder in de bijstand houdt het kabinet
dan rekening, vragen de leden van de fractie van GroenLinks? Klopt die rekensom van voorjaar 2007 nog met de situatie nu? Over
hoeveel jongeren minder in de bijstand of in de inkomensvoorziening hebben
we het dan?Waarop is deze bezuiniging gebaseerd? Het bedrag van € 143 000 000
komt overeen met circa 12 000 uitkeringen. Hoe is de staatssecretaris
tot dit aantal gekomen en om welke uitkeringen aan jonge mensen gaat het dan,
die nu dus onterecht zouden worden uitgekeerd?Natuurlijk, wie wil niet dat er sluitende aanpak is. De leden van de fractie
van GroenLinks zijn dus ook hartstochtelijk voorstander van een sluitende
aanpak. Maar deze dwing je niet af door één van de ketenpartners
een plicht op te leggen om een leerwerkaanbod te doen voor die jongeren –
ja, alleen die jongeren – die zichzelf melden. Dat vormt geen sluitende
aanpak, maar een gatenkaas. Welk breekijzer biedt u gemeenten om werk op te
eisen bij werkgevers voor werkloze jonge mensen? Wat zijn de gevolgen als
de gemeente niet aan het recht van de jongere kan voldoen?Welk breekijzer biedt u gemeenten om een jongere die zich vandaag meldt,
morgen op een opleidingsplaats van het ROC te krijgen? Is het geluk als je
als gemeente in het verzorgingsgebied van een ROC zit dat al zes instapmomenten
per jaar kent, is het pech als je als gemeente in het verzorgingsgebied van
een ROC zit dat er slechts twee kent?Heeft de staatssecretaris een overzicht van de toegankelijkheid van scholen
in Nederland? Hoeveel procent van de scholen voor voortgezet en beroepsonderwijs
voldoen aan het in de WIJ verankerde recht van jongeren om hun plek op een
opleiding vandaag op te eisen?Uitvoerbaarheid/invoeringstermijnDe leden van de CDA-fractie vragen wat het
antwoord van de regering is op het al eerder door de VNG gehanteerde argument
dat de uitvoering van dit wetsvoorstel grote administratieve lasten zal opleveren,
zoals het aanpassen van beschikkingen, verordeningen, automatiseringssystemen
en werkprocessen die als zodanig niet (expliciet) zijn meegewogen in het Actal-advies
en de bespreking daarvan in paragraaf 15 van de memorie van toelichting.De manager van het Coördinatiepunt ICT-gemeenten heeft in een e-mail
aan de Vaste Kamer commissie voor SZW d.d. 26 april 2009 met klem van
redenen betoogd, dat er reële problemen zullen rijzen met betrekking
tot de ICT ondersteuning wanneer de wet per 1 juli 2009 in werking zal
treden. De opgegeven redenen komen de leden van de CDA-fractie juist en overtuigend
voor. Immers zolang niet duidelijk is hoe de uitvoeringsvoorschriften voor
wat betreft administratie, statistiek, rekenregels, verantwoording enz. er
uitzien, zullen ICT-leveranciers en gemeenten geen investeringen doen in de
benodigde apparatuur en programmatuur. Alle specificaties die voortvloeien
uit de uitvoeringsvoorschriften zullen bekend moeten zijn alvorens een functioneel
ontwerp – de basis van een automatiseringssysteem – kan worden
vastgesteld. Een abrupte invoering zou tot haastwerk met de daarbij horende
fouten en meerkosten leiden, hetgeen toch niet de bedoeling kan zijn.De gemeenten, zeker de grotere, maken zich grote zorgen over de uitvoerbaarheid
van deze wet per 1 juli a.s. Qua ICT zijn ze ervan overtuigd dat zij
een en ander niet voor 1 januari 2010 voor elkaar krijgen. Zij stellen
voor om de WIJ wel in te voeren per 1 juli 2009, behalve hoofdstuk 4,
de inkomensvoorziening. Dat zou dan op 1 januari 2010 moeten ingaan. Gemeenten kunnen dan wel al vast aan de slag met het leerwerkrecht,
maar krijgen tijd om de ICT etc. te regelen. Dit kan ook, zo stellen de leden
van de PvdA-fractie, op grond van artikel 93: «De
artikelen van deze wet treden in werking op een bij koninklijk besluit te
bepalen tijdstip, dat voor verschillende artikelen en onderdelen daarvan verschillend
kan worden vastgesteld».Waarom kiest de regering ervoor, zo vragen de leden van de fracties van ChristenUnie en SGP, een
wetsvoorstel in te dienen, dat tot veel kritiek en weerstand leidt van degenen
die deze wet te zijner tijd uit moeten voeren? Waarom heeft de regering ervoor
gekozen reeds nu in te grijpen in de (decentrale) WWB met een centraal geregelde
regeling? Hoe kijkt de regering aan tegen de mogelijkheid, onder meer gelet
op de gewijzigde economische omstandigheden ten opzichte van de datum waarop
dit wetsvoorstel bij de Tweede Kamer is ingediend, om bij aanname van de wet
de wet voorlopig niet in werking te laten treden, zodat de WWB een langere
tijd de ruimte krijgt op de uitvoering te optimaliseren? Kan de regering bij
haar beantwoording de problemen ten aanzien van de uitvoering van de wet betrekken?
Deze leden hebben namelijk begrepen dat er een heel nieuwe verantwoordingssystematiek
moet worden opgetuigd en dat automatiseringssystemen moeten worden aangepast.
De wet zou daarnaast gevolgen hebben voor de uitkerings- en debiteurenadministratie
en de loonaangifte. Is het realistisch te veronderstellen dat dit wetsvoorstel
dat mogelijk op 29 juni wordt aangenomen en op 30 juni in het Staatsblad
wordt gepubliceerd, op 1 juli uitgevoerd kan worden?De leden van de fractie van GroenLinks volgen
hieronder de exacte passage uit de brief ondertekend door Divosa, Federatie
Opvang, FNV Jong, FNV en de VNG, d.d. 28 mei 2009. Zij zien hierop graag
een klip en klaar antwoord tegemoet:«De Staatssecretaris meent dat de Wet WIJ nauw aansluit bij de WWB.
Veel regelingen zouden conform WWB zijn. Uit een analyse door een aantal gemeenten
zijn echter nogal wat verschillen tussen Wet WIJ en Wet Werk en Bijstand naar
boven gekomen. Ook zijn er enkele weeffouten in de Wet WIJ geslopen. (..................)
Op deze plaats volstaan we met een aantal knelpunten:• de inkomensvoorziening is in sterke mate geïndividualiseerd;• de vermogensstaffeling is niet van overeenkomstige toepassing verklaard;• de inkomensvoorziening kan niet als lening of in de vorm van borgtocht
worden verstrekt;• premies voor werkaanvaarding en onkostenvergoeding voor vrijwilligerswerk
worden niet vrijgelaten;• het is niet mogelijk om verplichtingen aan de inkomensvoorziening
te verbinden die ertoe strekken om voorzieningen te benutten of om de inkomensvoorziening
anderszins in duur te beperken of te beëindigen;• het is niet mogelijk de inkomensvoorziening te verlagen of te weigeren
op grond van verwijtbare werkloosheid en het onverantwoord interen van vermogen;• de WIJ bevat aanzienlijk meer uitsluitingsgronden dan de WWB;• de territorialiteitseis is voor jongeren soepeler dan voor bijstandsgerechtigden
met arbeidsverplichting;• verrekening van vorderingen op grond van de WIJ en van de WWB met
een lopende inkomensvoorziening is niet geregeld.Deze verschillen zijn niet uitvoerbaar. Het is onwenselijk dat er op voorhand
al veel discussie bestaat over de wijze waarop wetsartikelen van de nieuwe
wet moeten worden uitgelegd. Een gemeente kan dergelijke verschillen ook niet
negeren in afwachting van een latere wetswijziging. Dat levert problemen op
in bezwaar en beroepsprocedures. Voorkomen zou moeten worden
dat er onmiddellijk herstelwetgeving moet worden doorgevoerd.»Het Coördinatiepunt ICT (CP-ICT Inwonerszaken Gemeenten), gemeenten,
Divosa en VNG hebben de staatssecretaris de afgelopen maanden regelmatig geïnformeerd
over de consequenties in administratie en ICT van de WIJ. Het gaat dan zowel
om personele inzet als om kosten. Kunt u deze leden informeren over de kosten
en personele belasting die gemeenten moeten maken om deze wet in te voeren?
Kunt u deze leden ook informeren over de tijd die gemeenten hiervoor minimaal
nodig hebben, mede gelet op afspraken die uw ministerie hierover met gemeenten
heeft gemaakt als er aanpassingen in ICT-systemen moeten worden gedaan?Invoering per 1 juli is onmogelijk. VNG, Ingrado, FNV-Jong, FNV,
Federatie Opvang en Divosa, hebben bij brief van 15 januari 2009 aan
de Tweede Kamer al aangegeven dat dit wetsvoorstel een grote extra administratieve
inzet vraagt van gemeenten. Ter illustratie wijzen eerder genoemde organisaties
op een aantal werkzaamheden die op gemeenten afkomen met de wet WIJ.De leden van de fractie van GroenLinks citeren hier letterlijk uit de
brief d.d. 28 mei 2009 van de zojuist genoemde organisaties en het betreft
een opsomming van noodzakelijke werkzaamheden waardoor invoering per 1 juli
2009 schier onmogelijk zal zijn:«– Aanpassen van beschikkingen: In het kader van de WIJ bestaan
nog geen beschikkingen of brieven. Gemeenten moeten echter vanaf de invoeringsdatum
de WIJ volledig uitvoeren. Dat betekent bijvoorbeeld voor de inkomensvoorziening
dat de beschikkingen en brieven ondersteuning moeten bieden voor onder meer
toekenning, afwijzing, uitsluiting, verrekening, verhoging, verlaging, opschorting,
herziening, intrekking, afstemming, terugvordering, verhaal en beslag.– Aanpassen van verordeningen: het gaat hierbij om de verordening
werkleeraanbod, de handhavings- en clientenparticipatieverordening en de toeslagen-
en maatregelverordening– Aanpassen automatiseringssystemen: de invoering van de WIJ vraagt
om een aparte uitkeringsregeling naast de WWB. Dit heeft bij sociale diensten
gevolgen voor de automatisering in de uitkeringsadministratie, de debiteurenadministratie,
de koppeling naar de nieuwe beschikkingen, de loonaangifte, de aanlevering
van gegevens aan en het tonen daarvan in het Digitaal Klantdossier, de doorgifte
van die gegevens door het Inlichtingenbureau en de statistieken over uitkeringen,
debiteuren en fraude. Ook voor het doorschuiven van niet benutte algemene
heffingskortingen over de twee regelingen heen zijn technisch complexe oplossingen
noodzakelijk.– Invoeren nieuwe werkprocessen: de Wet WIJ stelt (aanvullende)
eisen aan gemeenten ten opzichte van de WWB en leidt tot nieuw in te regelen
werkprocessen.– Aanpassen van contracten met re-integratiebedrijven. Voor vele
re-integratieactiviteiten voor de WWB hebben gemeenten via (openbare)aanbestedingen
re-integratiebedrijven gecontracteerd. De contracten zijn vaak uitsluitend
op de WWB gericht en misschien ook op de IOAW en IOAZ, maar niet op de WIJ.
In veel gevallen kunnen de gemeenten via een side-letter de contracten verruimen,
maar dat geeft bureaucratische rompslomp. Hoe dan ook zullen per 1 juli
de gecontracteerde re-integratiebedrijven niet naadloos kunnen klaarstaan
voor de WIJ. Gemeenten lopen zonder nadere afspraken hieromtrent risico’s
bij de accountantscontrole op de uitvoering van de re-integratiecontracten.»De leden van de fractie van GroenLinks sluiten zich uitdrukkelijk aan
bij de gerechtvaardigde vraag vanuit de uitvoering om te bevorderen dat de implementatie kan plaatsvinden. De uitvoerders wijzen een snelle of
gedeeltelijke invoering af.Gelet op bovenstaande, wat is volgens de staatssecretaris een voor gemeenten
haalbare invoeringstermijn?De leden van de commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid zien met
belangstelling de antwoorden van de staatssecretaris tegemoet.De voorzitter van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,Van DrielDe griffier van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid,Kim van Dooren XNoot1Samenstelling:Van den Berg (SGP), Swenker (VVD), Terpstra (CDA), vice-voorzitter, Meulenbelt
(SP), Ten Hoeve (OSF), Vedder-Wubben (CDA), Kneppers-Heijnert (VVD), Westerveld
(PvdA), Biermans (VVD), Schouw (D66), Van Driel (PvdA), voorzitter, Leijnse
(PvdA), Hillen (CDA), Thissen (GroenLinks), Goyert (CDA), Quik-Schuijt (SP),
Klein Breteler (CDA), Huijbregts-Schiedon (VVD), Koffeman (PvdD), Strik (GL),
Kuiper (CU), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA), Elzinga (SP), Vac.
(SP) en Yildirim (Fractie-Yildirim). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31775-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl