Instelling van een Raad voor de transportveiligheid; Brief minister over organisatie van het ongevallenonderzoek op het terrein van Verkeer en Waterstaat
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23674, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

10-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

23674 nr. 2

06-03-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Voorzittersoverleg3. Alleen samenwerking of ook één raad?4. Keuze5. Ongevallen wegverkeer6. Beleidsadvisering veiligheid wegverkeer7. TransportongevallenraadOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23674Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 674Instelling van een Raad voor de transportveiligheidnr. 2BRIEF VAN DE MINISTER VAN VERKEER EN WATERSTAATAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 6 maart 1995 1. InleidingBij brief van 28 maart 1994 (kamerstukken II, 1993–1994, 23 674)
informeerde mijn ambtsvoorgangster u over haar visie inzake de toekomstige
organisatie van het ongevallenonderzoek op het terrein van Verkeer en Waterstaat.
In deze brief bericht ik u over mijn standpunt terzake. 2. VoorzittersoverlegAlvorens op mijn standpunt in te gaan, wil ik kort stilstaan bij de uitkomsten
van het voorzittersoverleg. De voorzitters van de onderscheiden ongevallenraden
op het terrein van de transportveiligheid zagen voordelen op het gebied van
een nadere praktisch gerichte samenwerking. Ook zag men mogelijkheden om tot
een gezamenlijke aanpak te komen ter verbetering van het vooronderzoek met
als doel dit volledig onafhankelijk te maken.De vraag of de voorgestane samenwerking ook zou moeten leiden tot één
Raad voor de transportveiligheid werd evenwel niet eensluidend beantwoord.
De voorzitter van de Raad voor de Verkeersveiligheid en van de Spoorwegongevallenraad
toonde zich voorstander van een dergelijke integratie. De voorzitters van
de Raad voor de Scheepvaart, de Commissie Binnenvaartrampenwet en van de Raad
voor de Luchtvaart echter deden destijds nog geen uitspraak over de wenselijkheid
van een geïntegreerde raad. Wel bogen alle betrokken voorzitters zich
constructief over de hoofdlijnen van een dergelijke raad.Mijn ambtsvoorgangster beoordeelde deze tussenstand van het voorzittersoverleg
positief. Daardoor gesterkt deed zij u, onder referte aan de ter zake door
uw Kamer op 14 december 1993 breed gesteunde motie van de heer Van Vlijmen,
bij vorengenoemde brief een notitie toekomen waarin zij de haar voor ogen
staande hoofdlijnen schetste van een (wet tot instelling van een) Raad voor
de transportveiligheid. Inmiddels heeft opnieuw voorzittersoverleg plaatsgevonden. De voorzitters
hebben zich gebogen over de onderhavige voorstellen. Door het voorzittersoverleg
is op bovenstaand voorstel gereageerd bij brief van 14 februari 19951. Naast opmerkingen over het tuchtrecht wordt aandacht
besteed aan de positie van het luchtvaartongevallenonderzoek in Europees verband,
het samenvoegen van de onderzoekstaken van de Raad voor de Scheepvaart en
de Commissie Binnenvaartrampenwet en de positie van de Raad voor de Verkeersveiligheid.
Voor mijn reactie hierop verwijs ik naar mijn eveneens bij deze nota gevoegde
brief aan de voorzitter van het voorzittersoverleg1.
De opmerkingen uit het voorzittersoverleg heb ik in deze nota meegenomen. 3. Alleen samenwerking of ook één raad?Reeds kort na mijn aantreden heb ik mij beraden over de vraag in hoeverre
ik het voornemen van mijn ambtsvoorgangster ten volle zou willen overnemen.
Vooropgesteld zij, dat ook ik meerwaarde zie in een optimale stroomlijning
van de onderzoeksopzet, voor zover aard en omvang van de ongevallen in de
diverse sectoren dit toelaten. Evenzeer ben ik een voorstandster van het scheiden
van onderzoeksbevoegdheden en tuchtrechtelijke bevoegdheden. Ook steun ik
de intensivering van praktisch gerichte onderlinge samenwerking.Dit alles leidt echter naar mijn opvatting nog niet tot de instelling
van een Transportongevallenraad, zoals ik de door mijn ambtsvoorgangster voorgestane
Raad voor de transportveiligheid zou willen omdopen. Immers ook bij het afzonderlijk
voortbestaan van de bestaande ongevallenraden kunnen vorengenoemde voordelen
worden gerealiseerd. Daartoe zou dan de relevante regelgeving – door
middel van een zgn. «verzamelontwerp» – moeten worden aangepast
in die zin dat de onderzoeksopzet van de onderscheiden raden wordt geharmoniseerd
en de tuchtrechtelijke bevoegdheden van de Raad voor de Scheepvaart worden
geschrapt. De gewenste intensivering van de praktische samenwerking zou gestalte
kunnen krijgen door middel van onderlinge werkafspraken.Voor het initiëren van een (voor)ontwerp van wet tot instelling van
een Transportongevallenraad achtte ik dus nader inzicht gewenst in de toegevoegde
waarde die instelling van een dergelijke overkoepelende raad zou kunnen hebben
ten opzichte van het afzonderlijk laten voortbestaan van de thans bestaande
raden die daarin zouden opgaan. Zoals bekend, gaat het daarbij niet alleen
om de bestaande ongevallenraden op het terrein van Verkeer en Waterstaat,
maar tevens om de Raad voor de Verkeersveiligheid. Mijn aandacht heeft zich
met name gericht op het ongevallenonderzoek met betrekking tot het wegverkeer.
Ook mijn voorgangster signaleerde overigens reeds de nodige vragen op dit
terrein.Allereerst ga ik in op de keuze tussen het voortbestaan van de geharmoniseerde
ongevallenraden dan wel het integreren van deze raden in een overkoepelende
Transportongevallenraad. Indien laatstbedoelde optie de voorkeur krijgt is
het van belang om na te gaan op welke wijze, met name door de inrichting van
de Transportongevallenraad, aan de integratie het beste vorm kan worden gegeven. 4. KeuzeDe hier te maken keuze gaat tussen enerzijds het laten voortbestaan van
de bestaande ongevallenraden met aanvulling van de diverse wettelijke regelingen
op het punt van de onafhankelijkheid van het vooronderzoek, alsmede voor wat
betreft de uniforme aanpak van het onderzoek, en anderzijds het
vormen van één overkoepelende raad. Het betreft in deze met
name een organisatievraagstuk. De vraag is dan binnen welke organisatievorm
het ongevallenonderzoek optimaal georganiseerd kan worden.Weliswaar leidt de eerstgenoemde mogelijkheid die uitgaat van het voortbestaan
van de bestaande ongevallenraden tot het resultaat dat het vooronderzoek onafhankelijk
wordt uitgevoerd en de uniformiteit in de aanpak van het onderzoek verzekerd
is, maar aan deze keuze zijn enige belangrijke nadelen verbonden.Het belang van de transportsector brengt met zich mee dat daarin een hoge
mate van kwaliteit wordt gewaarborgd. Kwaliteit en veiligheid lopen daarbij
hand in hand. Ik vind het om die reden van belang, dat de door alle betrokkenen
nuttig geachte samenwerking en eenheid van procedure worden versterkt. De
nuttig geachte samenwerking verdient een stevig organisatorisch verband. Het
intensieve en structurele karakter daarvan geeft een positieve impuls aan
de kwaliteit van het ongevallenonderzoek. In meerdere sectoren van het ongevallenonderzoek
kunnen zich immers dezelfde of vergelijkbare problemen voordoen. Een kruisbestuiving
op het punt van de veiligheidszorg heeft meerwaarde en is daarom zinvol. Ook
is het van belang bijvoorbeeld de ervaringen die worden opgedaan bij de hulpverlening
bij rampen onderling tussen de transportsectoren uit te wisselen. De vorming
van één organisatie garandeert dit het beste. Deze organisatie
kan dan uitgroeien tot een expertise centrum op het terrein van ongevallenonderzoek
in de transportsector.Voorts acht ik een aantal praktische voordelen verbonden aan de vorming
van één Transportongevallenraad. Het laten voortbestaan van
de bestaande ongevallenraden zou leiden tot zeer kleine bureaus die met het
vooronderzoek belast worden, alsmede tot het continueren van de afzonderlijke
secretariaten van beperkte omvang. Gezien de schaarste aan deskundige vooronderzoekers
en de noodzaak tot een efficiënt gebruik van de onderscheiden secretariaten
is het wenselijk dat de inzet daarvan gebundeld en door één
organisatie gestuurd wordt.Daarboven worden de mogelijkheden vergroot tot onderlinge uitwisseling
tussen de op de verscheidene onderzoeksterreinen werkzame leden met een generalistische
achtergrond, wanneer deze werkzaam zijn binnen dezelfde organisatie. Bundeling
van krachten in één organisatorische eenheid betekent ook dat
de kwetsbaarheid van het ongevallenonderzoek wordt verminderd. Door de hierbedoelde
bundeling wordt een te grote afhankelijkheid van een beperkt aantal personen
voorkomen.Mede gezien de uitdrukkelijke wens van de Kamer, zoals deze is verwoord
in de motie Van Vlijmen, heeft – e.e.a. overwegende – één
overkoepelende raad mijn voorkeur. In deze opvatting word ik gesterkt nu mij
tevens is geadviseerd om de Raad voor de Scheepvaart en de Commissie Binnenvaartrampenwet
samen te voegen. Het onderzoek naar scheepvaartongevallen in de zeevaart en
in de binnenvaart wordt geconcentreerd in één kamer van de raad.
Dit biedt naast de hiervoor vermelde voordelen nog de volgende specifieke
voordelen.1. Bij het behandelen van ongevalsonderzoeken in de zeevaart en de binnenvaart
zal men uit elkaars expertise kunnen putten, zoals thans reeds het geval is
ten aanzien van het vooronderzoek dat voor beiden plaats vindt door één
afdeling van de Scheepvaartinspectie. 2. Ook bij het trekken van lering uit ongevalsonderzoeken biedt integraliteit
van aanbevelingen voor zee- en binnenvaart door één kamer van
de raad uit beleidsmatig oogpunt duidelijk voordelen.3. Met betrekking tot scheepvaartongevallen op de Nederlandse binnenwateren,
waarbij ook een zeeschip is betrokken, wordt één kamer bevoegd, zodat er geen kans bestaat op competentiegeschillen tussen
de verschillende onderzoeksinstanties.De geschetste voordelen van één kamer voor het onderzoek
van ongevallen in zee- en binnenvaart brengen uiteraard met zich mede, dat
bij de personele samenstelling van de kamer met de expertise van beide sectoren
rekening wordt gehouden.Ik wil niet verhullen dat bij deze keuze voor één Transportongevallenraad
niet voorbij gegaan kan worden aan de eigenheid van de betrokken onderzoeksterreinen.
Deze eigenheid geeft mij aanleiding om het voorstel van mijn ambtsvoorgangster
over te nemen, de Transportongevallenraad onder te verdelen in aparte kamers
voor de terreinen lucht, water en rail. Op het onderzoek naar ongevallen in
het wegverkeer kom ik hierna nog terug.Met de hier geschetste opzet meen ik voldoende recht te kunnen doen aan
de op het punt van het ongevallenonderzoek na te streven eenheid met inachtneming
van de verscheidenheid in beleidsterreinen. Ook kunnen hierdoor internationale
ontwikkelingen op het terrein van het ongevallenonderzoek adequaat worden
gevolgd. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan hetgeen in Europees verband aan
de orde is op het terrein van het onderzoek van ongevallen en incidenten in
de burgerluchtvaart en de mogelijke ontwikkeling naar een Europese instantie
op het gebied van ongevallen in de burgerluchtvaart. 5. Ongevallen wegverkeerAan de genoemde vervoerwijzen ontbreekt nog één en wel het
verkeer en vervoer over de weg.Op zich zou er veel voor pleiten – ik denk dan aan de toenemende
logistieke samenhang tussen de verschillende vervoerwijzen, het aandeel dat
met name het vrachtverkeer in de verkeersonveiligheid heeft, de veelheid van
ongevallen en het accent dat derhalve de veiligheid op de weg behoeft –
de transportongevallenraad van een vierde kamer «weg» te voorzien.De genoemde veelheid levert juist ook een probleem op. In het wegverkeer
komen enkele grote ongevallen en veel kleinere voor.Op welke wijze hierbinnen een realistische taak voor het onderzoek naar
ongevallen praktisch te realiseren valt, moet nog nader onderzocht worden.Op het terrein van het wegverkeer wordt naast het justitieel onderzoek,
dat ik hier verder buiten beschouwing laat, door overheden met verschillende
oogmerken ongevallenonderzoek in het wegverkeer gedaan danwel opgedragen aan
diverse instituten.Of en zo ja, in hoeverre naast dit bestaande onderzoek ruimte bestaat
voor een vierde kamer van de Transportongevallenraad, ten behoeve van het
wegverkeer dient – zoals gezegd – nog nader te worden bezien.
Op dit moment laat ik het derhalve nog open of een vierde kamer bestaansrecht
zal hebben. Mede gezien de afbakening met het justitiële ongevallenonderzoek
zal een beslissing tot het instellen van een vierde kamer in overleg met de
Minister van Justitie genomen worden.Indien er een kamer t.b.v. het ongevallenonderzoek op de weg wordt ingesteld,
dan zal deze mede aanbevelingen in het kader van (bijna)ongevallen kunnen
geven. 6. Beleidsadvisering veiligheid wegverkeerMet het voorafgaande punt hangt nauw samen de wijze, waarop de beleidsadvisering
inzake de veiligheid van het wegverkeer georganiseerd is.De advisering op dit terrein vindt langs verschillende wegen plaats. Zo wordt door mijn ministerie de deskundigheid van diverse wetenschappelijke
en technologische instituten ingeroepen, waaronder die van de Stichting Wetenschappelijk
Onderzoek Verkeersveiligheid (SWOV).Deze laatste instelling heeft tot doelstelling door middel van wetenschappelijk
onderzoek bij te dragen aan de bevordering van de verkeersveiligheid in de
meest ruime zin.Behalve deze vormen van advisering wordt thans de Raad voor de Verkeersveiligheid
(RVV) als onafhankelijk adviescollege van de regering om advies gevraagd of
adviseert hij eigener beweging over de verkeersveiligheid op de weg.Ingevolge de «Woestijnwet» zal de RVV worden opgeheven. De
behoefte voor Verkeer en Waterstaat aan strategische beleidsadvisering op
het gebied van de verkeersveiligheid zal echter blijven bestaan, vooral daar
waar verkeersveiligheid op de weg en infrastructurele voorzieningen in het
geding zijn.Om hierin te voorzien kan naar mijn mening de advisering terzake geschieden
door de Raad voor verkeer en waterstaat.Deze raad kan de verkeersveiligheid op de weg op zichzelf bezien, alsook
als onderdeel bij zijn advisering in meer algemene zin over beleidsvragen
op het verkeers- en vervoersterrein betrekken. 7. TransportongevallenraadHet bovenstaande leidt tot een Transportongevallenraad, bestaande uit
drie, wellicht vier, kamers ten behoeve van het onderzoek van (bijna) ongevallen
op de terreinen lucht, water respectievelijk rail en mogelijk wegverkeer.
Deze raad zal beschikken over één bureau ten behoeve van het
vooronderzoek en één secretariaat.De raad verricht onderzoek naar de oorzaken van ongevallen of bijna ongevallen
op de eerdergenoemde drie terreinen. Op basis van de uitkomsten van de hier
bedoelde onderzoeken doet de raad aanbevelingen aan de Minister van Verkeer
en Waterstaat.De Transportongevallenraad zal, zoals reeds eerder geschetst, geen adviesorgaan
vormen in de zin van artikel 79 van de Grondwet. Advisering door de raad zal
altijd op enigerlei wijze een relatie moeten bezitten met onderzoek naar een
(bijna) ongeluk, incident of gevaarssituatie danwel een reeks daarvan, conform
artikel 30 Luchtvaartongevallenwet.De regeling van de Raad voor de Luchtvaart zal, ook overigens als meest
recent gewijzigde ongevallenraad, model staan voor de onderzoeksopzet van
de Transportongevallenraad.Uiteraard zal de inmiddels met deze wet opgedane ervaring worden meegenomen
in de nieuwe wetgeving.De wet tot instelling van de Transportongevallenraad zal onder intrekking
van de instellingswetten van de bestaande ongevallenraden het wettelijk kader
in deze gaan vormen.In de brief van 28 maart 1994 werd melding gemaakt van enige aandachtspunten
die nadere uitwerking behoeven. Deze punten vormen nog onderwerp van overleg
binnen het ministerie, alsmede met het ministerie van Justitie. Een beslissing
over deze punten zal u in het kader van het wetsvoorstel tot instelling van
de Transportongevallenraad bereiken.Het tuchtrecht, zoals dat nu nog behoort tot de bevoegdheid van de Raad
voor de Scheepvaart zal geen onderdeel vormen van de werkzaamheden van de
Transportongevallenraad. De voorzitters van de ongevallenraden hebben aangedrongen
om het tuchtrecht in stand te houden en daar waar geen tuchtrechtregeling
bestaat, deze opnieuw in te voeren. Het eventueel instellen van tuchtrecht
zal – zoals u zult begrijpen – onderdeel zijn van een bredere
afweging. Over de vraag of er – separaat van het ongevallenonderzoek –
anderszins nog een rol voor het tuchtrecht behoort te zijn weggelegd, wordt
in overleg met het Ministerie van Justitie nog binnen mijn ministerie gestudeerd. De Minister van Verkeer en Waterstaat,A. Jorritsma-Lebbink XNoot1Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23674-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl