Wet inzake de geldtransactiekantoren; Memorie van toelichting bij wetsvoorstel inzake de geldtransactiekantoren
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28229, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

26-02-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28229 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Doelstellingen en hoofdlijnen van de wet3. Toezicht en handhaving4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1Artikel 2Artikelen 3 en 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Administratieve lastenArtikelen 8 en 9Artikel 10Artikel 11Artikel 12Artikel 13Artikelen 14 tot en met 17Artikel 18Artikel 19Artikelen 20 tot en met 36Artikelen 37 tot en met 43Artikelen 44 tot en met 48Artikelen 49 tot en met 51Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28229Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 65 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 229Wet inzake de geldtransactiekantorennr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. InleidingOp 1 januari 1995 is de Wet inzake de wisselkantoren1 (Wwk) in werking getreden. Tot die tijd bestond er, in tegenstelling
tot andere delen van de financiële sector, geen specifieke regelgeving
voor wisselkantoren. Hoewel het wisselen van valuta op zichzelf een volstrekt
legale vorm van economische bedrijvigheid is, werd steeds duidelijker dat
in een gedeelte van de bedrijfstak misdaadgeld werd witgewassen. Aangezien
niet-bonafide instellingen het vertrouwen in de financiële dienstverlening
schaden en de integriteit van het financiële stelsel aantasten, was de
invoering van de Wwk, met als hoofddoel het tegengaan van het witwassen van
misdaadgelden, noodzakelijk.Sinds de inwerkingtreding van de Wwk zijn vele malafide wisselkantoren
aangepakt. Op deze wijze heeft een sanering van de bedrijfstak plaatsgevonden,
hetgeen heeft bijgedragen aan de integriteit van het financiële stelsel
in Nederland. Niet alleen wisseltransacties worden echter gebruikt voor het
witwassen van misdaadgelden. Uit zowel Nederlandse als buitenlandse onderzoeken
is gebleken dat ook andere geldtransacties zoals geldtransfers (artikel 1,
eerste lid, onderdeel c, onder 3°), alsmede het inwisselen van rentecoupons
(artikel 1, eerste lid, onderdeel c, onder 2°), voor het witwassen van
misdaadgelden worden gebruikt. Daarom is besloten specifieke regelgeving in
te voeren voor het toezicht op instellingen die dergelijke transacties uitvoeren.
Gezien de aard van de activiteiten is ervoor gekozen aansluiting te zoeken
bij de systematiek van de Wwk.De terroristische aanslagen die op 11 september 2001 in New York en Washington
hebben plaatsgevonden bevestigen nogmaals dat het versterken van het toezicht
op geldtransactiekantoren noodzakelijk is. Door middel van geldtransactiekantoren
kan op snelle en goedkope wijze geld verplaatst worden. Hierbij is het papierenspoor
en het administratieve traject niet altijd goed te volgen. Terroristen zullen
hier gebruik van maken.Het waarborgen van de integriteit van het financiële stelsel, door
onder meer het tegengaan van het financieren van terroristische misdrijven,
is van groot belang. Door als doelstelling ook het tegengaan van het financieren van terroristische misdrijven op te nemen, wordt het toezicht
structureel verbreed en zal het bestrijden van terroristische misdrijven een
duurzaam karakter krijgen. Als terroristische misdrijven in de zin van deze
wet worden beschouwd misdrijven die uit hoofde van internationale verplichtingen
inzake terrorismebestrijding strafbaar zijn gesteld, bijvoorbeeld de strafbare
feiten genoemd in artikel 1 van het Europees Verdrag tot bestrijding van terrorisme1.Op 17 december 2001 zijn door de Eerste Kamer twee wetsvoorstellen behorende
bij twee verdragen inzake terrorisme aangenomen2.
Het betreft hier het op 15 december 1997 te New York totstandgekomen Verdrag
inzake de bestrijding van terroristische bomaanslagen (Trb. 1998, 84) en het
op 9 december 1999 te New York totstandgekomen Internationaal Verdrag
ter bestrijding van de financiering van terrorisme (Trb. 2000, 12). Op grond
van artikel 2 van dit laatste verdrag maakt een persoon zich schuldig aan
de financiering van terrorisme, indien hij met enig middel, rechtstreeks of
onrechtstreeks, wederrechtelijk en opzettelijk fondsen verstrekt of vergaart
met de bedoeling die fondsen te gebruiken of met de wetenschap dat die, geheel
of gedeeltelijk, gebruikt zullen worden ter uitvoering van strafbaar gestelde
terroristische handelingen.Verder heeft de Ministerraad op voorstel van de Minister van Justitie
op 21 december 2001 ingestemd met het wetsvoorstel terroristische misdrijven.
Dit wetsvoorstel strekt tot uitvoering van het EU-kaderbesluit inzake terrorismebestrijding.
In dat wetsvoorstel worden de zogenoemde terroristische misdrijven in het
Wetboek van Strafrecht geïntroduceerd. De maximale gevangenisstraffen
voor misdrijven worden hoger als zij met een «terroristisch oogmerk»
worden gepleegd. Dit betekent het oogmerk om de bevolking van een land vrees
aan te jagen, dan wel een overheid of internationale organisatie te dwingen
iets te doen, niet te doen of te dulden. Ook ernstige destabilisatie of vernietiging
van economische, politieke of sociale structuren van een land of internationale
organisatie gelden als terroristisch oogmerk.Aangezien op grond van het onderhavige wetsvoorstel ook andere transacties
dan wisseltransacties onder het toezicht zullen vallen, is het ongewenst de
instellingen die deze transacties verrichten nog langer als wisselkantoor
aan te merken. In het wetsvoorstel wordt als verzamelnaam voor de verschillende
instellingen dan ook de term geldtransactiekantoor geïntroduceerd. De
Wwk zal worden ingetrokken en vervangen door de Wet inzake de geldtransactiekantoren
(Wgt). De opzet en de meeste bepalingen van dit wetsvoorstel stemmen echter
overeen met de Wwk. Naast uitbreiding van de wet tot de bovengenoemde financiële
transacties en de hiermee verband houdende aanpassing van verscheidene artikelen
worden, daar waar de toezichtspraktijk daartoe aanleiding heeft gegeven, enkele
wijzigingen ten opzichte van de Wwk aangebracht.2. Doelstellingen en hoofdlijnen van de wetHet hoofddoel van de voorgestelde wet is het beschermen van de integriteit
van het financiële stelsel, het tegengaan van het witwassen van misdaadgelden
en het tegengaan van het financieren van terroristische misdrijven. De integriteit
van het financiële stelsel kan alleen worden gewaarborgd indien malafide
instellingen die financiële diensten verlenen de toegang tot de markt
wordt ontzegd. Door invoering van de Wgt kunnen naast malafide wisselkantoren
ook malafide instellingen die geldtransfers uitvoeren en/of rentecoupons inwisselen
beter dan voorheen worden aangepakt.Daarnaast dient de voorgestelde wet ook het belang van consumentenbescherming.
Geldtransactiekantoren die geldtransfers uitvoeren houden voor korte of langere
tijd geld onder zich van derden. Hierdoor loopt de consument risico
als het kantoor zijn werkzaamheden beëindigt of de inschrijving wordt
doorgehaald. Ter verkleining van dit risico moet een bankgarantie worden afgegeven
door een geregistreerde kredietinstelling op grond van artikel 52, tweede
lid, Wet toezicht kredietwezen 1992 (Wtk 1992).In deze toelichting wordt de term geldtransfer gebruikt om de in artikel
1, eerste lid, onderdeel c, onder 3°, gedefinieerde dienst aan te duiden.
In de praktijk wordt doorgaans echter de Engelse term «money transfer»
gehanteerd. Deze term heeft echter het nadeel dat een money transfer ook een
productnaam is, die naast verschillende andere productnamen, zoals onder andere
moneygram, money order, remittance en telegraphic transfer, wordt gebruikt
om de in artikel 1, eerste lid, onderdeel c, onder 3°, gedefinieerde dienst
aan te bieden. Door in deze toelichting de term geldtransfer te gebruiken
wordt nagestreefd dat geen enkele twijfel kan bestaan dat alle bovengenoemde
producten onder de definitie van artikel 1, eerste lid, onderdeel c, onder
3°, van deze wet vallen.In de praktijk is gebleken dat geldtransfers witwasgevoelig zijn en ook
voor het witwassen van misdaadgelden worden gebruikt. Ook in het buitenland
en bij overleggen van organisaties als de Financial Action Task Force on money
laundering (FATF) zijn deze problemen gesignaleerd. Tijdens het overleg van
ondergetekende op 17 oktober 1996 met de vaste commissies voor Financiën
en voor Justitie uit de Tweede Kamer heeft ondergetekende toegezegd dit probleem
aan te pakken door geldtransfers onder de Wet melding ongebruikelijke transacties
(Wet MOT) te brengen1. Op grond van de Wet MOT
is de geldtransfer bij algemene maatregel van bestuur2 aangewezen als financiële dienst. De instelling die geldtransfers
uitvoert, is verplicht ongebruikelijke transacties onverwijld te melden aan
het Meldpunt Ongebruikelijke Transacties.Doordat met de invoering van onderhavig wetsvoorstel geldtransactiekantoren
die geldtransfers uitvoeren onder toezicht komen, wordt voldaan aan de wens
dat controle kan worden uitgeoefend op het melden van ongebruikelijke transacties
op grond van de Wet MOT.Verder zal voor de Wet identificatie bij dienstverlening bij algemene
maatregel van bestuur de geldtransfer als dienst en het geldtransactiekantoor
dat geldtransfers uitvoert als instelling worden aangewezen. De instelling
die de geldtransfer uitvoert is hierdoor verplicht de opdrachtgevers en begunstigden
overeenkomstig de bepalingen van die wet te identificeren.Er bestaat echter ook behoefte aan een kader voor het toezicht op de instellingen
die deze activiteiten verrichten. Indien geldtransfers door kredietinstellingen
worden uitgevoerd, is een toezichtskader aanwezig, aangezien kredietinstellingen
voor de activiteiten die ze verrichten op grond van de Wtk 1992 onder toezicht
staan van De Nederlandsche Bank N.V. (DNB). Het uitvoeren van geldtransfers
door niet-kredietinstellingen wordt enkel verboden door artikel 82 Wtk 1992.
Het aantrekken van gelden ten behoeve van geldtransfers valt onder het in
dat artikel neergelegde verbod om bedrijfsmatig al dan niet op termijn opvorderbare
gelden van het publiek aan te trekken. Van dit verbod kan vrijstelling of
ontheffing worden verleend. Bij inwerkingtreding van de voorgestelde wet wordt
de huidige vrijstellingsregeling van artikel 82 Wtk 19923 uitgebreid. Hierdoor worden instellingen die op grond van dit wetsvoorstel
zijn ingeschreven, van het verbod van artikel 82 Wtk 1992 vrijgesteld voor
zover zij gelden aantrekken ten behoeve van geldtransfers.Eén van de mogelijkheden om ook een toezichtskader voor niet-kredietinstellingen
te creëren, was wijziging van de Wtk 1992. Een andere mogelijkheid was
een nieuwe wet die inhoudelijk grote gelijkenis vertoont met de
Wwk. Evenals indertijd bij de wisselkantoren het geval was, is geconstateerd,
dat het gehele toezichtsinstrumentarium van de Wtk 1992 te zwaar is voor instellingen
die uitsluitend geldtransfers uitvoeren. De Wwk daarentegen kent reeds een
adequaat instrumentarium toe aan DNB om toezicht te houden op wisselkantoren.
Het lag derhalve voor de hand aansluiting te zoeken bij de Wwk, mede gezien
het feit dat in tegenstelling tot de Wtk 1992, de Wwk primair is bedoeld als
sluitstuk van de anti-witwaswetgeving. Het onder toezicht brengen van kantoren
die geldtransfers uitvoeren en/of rentecoupons inwisselen dient, zoals reeds
gesteld, met name dit laatste doel. Door invoering van de Wgt kan toezicht
worden uitgeoefend op elk geldtransactiekantoor dat transacties als bedoeld
bij dit wetsvoorstel verricht, tenzij het kantoor op grond van artikel 4 Wgt
is vrijgesteld of een ontheffing heeft verkregen.Na inwerkingtreding van de Wwk is de vraag opgekomen of de uitbetaling
van rentecoupons in andere valuta dan de valuta waarin de coupon luidt als
wisseltransactie in de zin van de Wwk kon worden aangemerkt. Voorts is gebleken
dat ook het uitbetalen van rentecoupons in dezelfde valuta als de valuta waarin
de coupon luidt, witwasgevoelig is. Om elke twijfel omtrent toepasselijkheid
van deze wet op dergelijke transacties uit te sluiten, wordt in de Wgt de
uitbetaling van rentecoupons expliciet vermeld als één van de
transacties waarop de wet van toepassing is.Zoals reeds is vermeld, is de systematiek van de Wgt overgenomen uit de
Wwk. De inschrijvingsplicht van de Wgt strekt zich uit tot alle geldtransactiekantoren.
Het werkzaam zijn als geldtransactiekantoor door niet-ingeschreven instellingen
is verboden. Omdat de eisen die worden gesteld aan de geldtransactiekantoren
verschillend zijn al naar gelang het soort geldtransacties dat zij uitvoeren,
zal bij inschrijving in het register een geldtransactiekantoor moeten aangeven
welke transacties het geldtransactiekantoor uitvoert. Daarnaast zullen de
bestuurders van het geldtransactiekantoor, degenen die het dagelijks beleid
van het geldtransactiekantoor (mede) bepalen, degenen die rechtstreeks of
middellijk bevoegd zijn genoemde personen te benoemen of te ontslaan, alsmede
degenen die een gekwalificeerde deelneming in het geldtransactiekantoor houden,
worden getoetst op hun betrouwbaarheid. Ook bij een verzoek om ontheffing
van het verbod om als geldtransactiekantoor werkzaam te zijn, zal de betrouwbaarheid
van bovengenoemde personen worden getoetst. Deze betrouwbaarheidstoetsing
is een hoeksteen van het toezicht. Het beleidskader daarvoor is vastgelegd
in de beleidsregel inzake de betrouwbaarheidstoetsing van (kandidaat) (mede)beleidsbepalers
van en houders van gekwalificeerde deelnemingen in onder toezicht staande
instellingen1.Net als de Wwk stelt de Wgt bepaalde eisen aan bedrijfsvoering en administratieve
organisatie van de kantoren en zijn er mogelijkheden om in bepaalde gevallen
de inschrijving van een geldtransactiekantoor in het register door te halen.Op grond van de Wwk zijn de taken en bevoegdheden voor het houden van
het register en het uitoefenen van toezicht op wisselkantoren rechtstreeks
aan DNB toegekend.Om beter aan te sluiten bij de huidige systematiek van toezichtwetgeving
worden de diverse taken en bevoegdheden op grond van de Wgt aan de Minister
van Financiën geattribueerd. In artikel 18 Wgt wordt de mogelijkheid
gelaten een aantal bevoegdheden bij algemene maatregel van bestuur over te
dragen aan een of meer rechtspersonen. Met deze delegatiemogelijkheid kan
ondergetekende flexibel inspelen op de ontwikkelingen die, ook internationaal,
op het gebied van toezicht gaande zijn en op wijzigingen in taakverdeling
tussen toezichthouders.Gezien de deskundigheid van DNB en de ruime ervaring die zij heeft opgebouwd
met het toezicht op wisselkantoren bestaat het voornemen van de minister om
het houden van het register en het uitoefenen van toezicht op geldtransactiekantoren
over te dragen aan DNB. Over onderhavig wetsvoorstel is intensief overleg
gevoerd met DNB en zij heeft te kennen gegeven bereid te zijn ook deze taak
op zich te nemen.3. Toezicht en handhavingNa de invoering van de Wwk is gebleken dat er een preventieve werking
van het toezicht op wisselkantoren is uitgegaan. Het ligt in de verwachting
dat het toezicht op de geldtransactiekantoren die geldtransfers uitvoeren
dan wel rentecoupons inwisselen ook een preventieve werking zal hebben. Om
de integriteit van de financiële sector te waarborgen is het belangrijk
dat er een wettelijk kader bestaat waarbinnen informatie tussen toezichthouders
en opsporingsinstanties kan worden uitgewisseld. In dat licht is in artikel
12, tweede lid, bepaald dat de bepalingen van het Wetboek van Strafvordering
in zijn algemeenheid gelden. Hierdoor kunnen gegevens en inlichtingen die
op grond van het toezicht zijn verkregen worden verstrekt aan opsporingsautoriteiten
in de gevallen waarin er sprake is van een redelijk vermoeden van schuld aan
een strafbaar feit, een strafrechtelijk onderzoek of een (straf)rechtszaak.
Door deze verruiming van mogelijkheden om informatie uit te wisselen wordt
het voor de toezichthouder ook mogelijk om – meer dan in de huidige
situatie – bijvoorbeeld in het kader van het Financieel Expertisecentrum
informatie uit te wisselen.Om wederkerigheid in de informatie-uitwisseling te bewerkstelligen is
op 1 september 2001 de «Aanwijzing verstrekking van strafrechtelijke
gegevens aan derden voor buiten de strafrechtspleging gelegen doeleinden»
van het College van procureurs-generaal in werking getreden1. De aanwijzing regelt in welke gevallen en op welke wijze informatie
kan worden verstrekt uit strafdossiers en de Compasregistratie van het Openbaar
Ministerie. Ten behoeve van het toezicht kunnen de daarvoor benodigde persoonsgegevens
over een individuele strafzaak worden verstrekt aan onder andere de financiële
toezichthouders.Anticiperend op de gegevensuitwisseling die nodig zal zijn bij het bestrijden
van terrorisme, is het tegengaan van het financieren van terroristische misdrijven
als een van de doelen van dit wetsvoorstel opgenomen. Op deze manier valt
het te verwachten dat er in de toekomst geen wettelijke belemmeringen zullen
optreden bij de gegevensuitwisseling tussen toezichthoudende en opsporingsinstanties
op het gebied van terrorismebestrijding.In artikel 9, eerste lid, is bepaald dat regels kunnen worden gesteld
die er op zijn gericht dat door het geldtransactiekantoor een integere bedrijfsvoering
wordt bevorderd en gehandhaafd.Deze regels hebben in ieder geval betrekking op maatregelen en waarborgen
die moeten worden getroffen om bewust of onbewust medewerking aan financiering
van terroristische misdrijven te voorkomen. Verder zullen regels worden gesteld
omtrent het gedrag van de financiële instelling in haar relatie tot derden
of tot medewerkers, zoals regels die betrekking hebben op de toetsing of opleiding
van medewerkers, of de naleving van de meldings- en identificatieplicht door
de geldtransactiekantoren in het kader van de Wet MOT en de Wet identificatie
bij dienstverlening.Omdat het bevorderen en handhaven van de integriteit van de financiële
sector nader geëxpliciteerd is als een van de toezichtstaken, wordt de
verstrekking van gegevens en inlichtingen door de toezichthouder aan opsporings-
en vervolgingsautoriteiten voor de uitoefening van deze taak mogelijk.Daarnaast worden door de verschillende partijen die bij het toezicht en
de handhaving betrokken zijn afspraken gemaakt omtrent de informatie-uitwisseling
en repressieve handhaving. In hoofdstuk zeven van het onderhavige voorstel
zijn de dwangsom en bestuurlijke boetebepalingen opgenomen. Deze bepalingen
geven de mogelijkheid tot bestuursrechtelijke handhaving en zijn een additioneel
middel bij de handhaving van de regels in dit wetsvoorstel.Voorts heeft de toezichthouder – in afwijking van de geheimhoudingsplicht –
op grond van artikel 13 de plicht ongebruikelijke transacties te melden bij
het Meldpunt Ongebruikelijke Transacties indien hij bij de uitoefening van
de toezichtstaak feiten ontdekt die duiden op witwassen of heling van geld.4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel 1In het eerste lid, onderdeel a, wordt een geldtransactiekantoor gedefinieerd
als de natuurlijke persoon, rechtspersoon of vennootschap die beroeps- of
bedrijfsmatig ten behoeve van of op verzoek van een derde geldtransacties
uitvoert, dan wel beroepsof bedrijfsmatig werkzaam is bij de totstandkoming
daarvan. Niet iedere natuurlijke persoon, rechtspersoon of vennootschap die
deze transacties uitvoert of werkzaam is bij de totstandkoming daarvan is
derhalve een geldtransactiekantoor. Alleen in geval van het beroeps- of bedrijfsmatig
uitvoeren van geldtransacties of beroeps- of bedrijfsmatig daarbij bemiddelen,
dient inschrijving als geldtransactiekantoor plaats te vinden.Onder bemiddelen kunnen de volgende activiteiten worden gerekend: het
op eigen naam maar voor rekening en risico van derden verrichten van geldtransacties;
het op naam en voor rekening en risico van derden verrichten van geldtransacties;
het als gevolmachtigde voor derden aanbrengen van geldtransacties bij bemiddelaars;
en het aanbrengen van derden bij bemiddelaars. Dit houdt in dat tussenpersonen,
intermediairs, agenten en andere bemiddelaars die voor een geldtransactiekantoor
ten behoeve van of op verzoek van derden geldtransacties uitvoeren of overeenkomsten
afsluiten zelf in het register ingeschreven zullen moeten zijn. De genoemde
activiteiten behoeven niet de hoofddoelstelling te zijn van het beroep of
bedrijf van de bemiddelaar. Indien niet beroeps- of bedrijfsmatig wordt bemiddeld
of door een bijkantoor, zoals een filiaal of nevenvestiging, geldtransacties
worden uitgevoerd, zijn de transacties voor rekening en risico van het geldtransactiekantoor
zelf en hoeft degene die de transacties uitvoert niet zelfstandig ingeschreven
te staan. Hierbij wordt opgemerkt dat het geldtransactiekantoor verplicht
is melding te maken van zijn bijkantoren.In onderdeel a is uitdrukkelijk bepaald dat het om een geldtransactie
ten behoeve van of op verzoek van een derde moet
gaan. Hiermee wordt op zowel de opdrachtgever als de begunstigde van de transactie
gedoeld. Een derde is in onderdeel b gedefinieerd als de natuurlijke persoon,
rechtspersoon of vennootschap die geen onderdeel uitmaakt van dezelfde groep,
als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onder o, Wtk 1992, waartoe het geldtransactiekantoor
behoort. Door het opnemen van deze definitie wordt beoogd buiten twijfel te
stellen dat ondernemingen die uitsluitend geldtransacties
voor andere ondernemingen binnen een groep uitvoeren niet onder deze wet vallen.
Zo wordt voorkomen dat de wet onbedoeld ook van toepassing is op onder andere
intraconcern overboekingen.Artikel 1, eerste lid, onder o, Wtk 1992 is ruimer dan de bepaling van
een groep als bedoeld in artikel 24b van Boek 2 van het Burgerlijk Wetboek,
in die zin dat op grond van de Wtk 1992 ook natuurlijke personen
kunnen worden aangemerkt als een groep.Op grond van onderdeel c zijn als geldtransactie aan te merken iedere
daaronder genoemde transactie, alsmede iedere andere bij algemene maatregel
van bestuur aan te wijzen activiteit. De geldtransacties zijn:• het wisselen van munten of bankbiljetten. Hieronder valt zowel
het wisselen van één valuta in munten of bankbiljetten van een
andere valuta, als het inwisselen van munten of bankbiljetten van een bepaalde
valuta in munten of bankbiljetten van diezelfde valuta, bijvoorbeeld in geval
van het inwisselen van kleine in grote coupures of omgekeerd;• het uitbetalen van munten of bankbiljetten op vertoon door de derde
van een creditcard, in ruil voor een cheque of betaalkaart of tegen inlevering
van een of meer onderdelen van het couponblad van een waardepapier aan toonder
tegen inlevering waarvan de rente op dit waardepapier kan worden geïnd.
Onder cheques worden ook begrepen reischeques, persoonlijke cheques, handelscheques,
of welke andere cheques of vergelijkbare waardepapieren met andere namen dan
ook, uitgegeven door binnenlandse of buitenlandse instellingen;• het in het kader van een geldelijke overmaking ter beschikking
krijgen van gelden of geldswaarden, teneinde deze gelden of geldswaarden al
dan niet in dezelfde vorm aan een derde elders betaalbaar te stellen of te
doen stellen, dan wel het betalen of betaalbaar stellen van gelden of geldswaarden,
nadat deze gelden of geldswaarden elders al dan niet in dezelfde vorm ter
beschikking zijn gesteld, waarbij deze geldelijke overmaking een op zichzelf
staande dienst is.In onderdeel c, onder 2°, is onder andere het inwisselen van rentecoupons
gedefinieerd als het uitbetalen van munten of bankbiljetten tegen inlevering
van een of meer onderdelen van het couponblad van een waardepapier aan toonder
tegen inlevering waarvan de rente op dit waardepapier kan worden geïnd.
Onder deze definitie vallen zowel rentecoupons van binnenlandse als van buitenlandse
waardepapieren aan toonder. De contante uitbetaling van rentecoupons kan plaatsvinden
zowel in dezelfde als in andere valuta dan de valuta waarin de coupon luidt.In onderdeel c, onder 3°, wordt een geldtransfer omschreven als het
in het kader van een geldelijke overmaking ter beschikking krijgen van gelden
of geldswaarden, teneinde deze gelden of geldswaarden al dan niet in dezelfde
vorm aan een derde elders betaalbaar te stellen of te doen stellen, dan wel
het betalen of betaalbaar stellen van gelden of geldswaarden, nadat deze gelden
of geldswaarden elders al dan niet in dezelfde vorm ter beschikking zijn gesteld,
waarbij deze geldelijke overmaking een op zichzelf staande dienst is.De geldelijke overmaking naar een derde wordt bewerkstelligd doordat het
geldtransactiekantoor dat de transactie in opdracht van of namens de opdrachtgever
uitvoert een betalingsinstructie doet toekomen aan het kantoor dat de uitbetaling
aan de begunstigde zal uitvoeren. De begunstigde, zijnde degene aan wie de
gelden of geldswaarden worden betaald of betaalbaar worden gesteld, kan een
ander zijn, maar ook dezelfde persoon als de opdrachtgever.Aan een geldtransactiekantoor kunnen voor het uitvoeren van geldtransfers
gelden of geldswaarden ter beschikking worden gesteld door de opdrachtgever
in de vorm van chartaal geld, in cheques, door middel van een overboeking
naar een rekening van het geldtransactiekantoor en door middel van een credit-
of debetkaart. Onder geldswaarden worden ook edelstenen en edele metalen begrepen.
Hoe, waar en in welke vorm deze gelden of geldswaarden vervolgens
worden uitbetaald of betaalbaar worden gesteld, is in dit geval niet van belang.
De gelden of geldswaarden kunnen door een geldtransactiekantoor aan de begunstigde
worden uitbetaald of betaalbaar worden gesteld in de vorm van chartaal geld,
in cheques of door storting op of overboeking naar een rekening. Hoe, waar
en in welke vorm deze gelden of geldswaarden oorspronkelijk ter beschikking
zijn gesteld, is in dit geval niet van belang.De geldtransfer is een op zichzelf staande dienst en niet een betaling
of geldstroom die verband houdt met een andere dienst die door het geldtransactiekantoor
wordt verleend. Als een advocaat, notaris of assurantietussenpersoon geld
of geldswaarden ter beschikking krijgt met het doel dit geld of deze geldswaarden
elders weer uit te betalen, zal de geldelijke overmaking plaatsvinden ten
behoeve van een andere dienst, zoals de verkoop van onroerende zaken of aandelen,
of het afsluiten of uitbetalen van een verzekering. Bij een geldtransfer is
er geen andere dienst die aan de geldelijke overmaking ten grondslag ligt.Zonder de bepaling dat de geldtransfer een op zichzelf staande dienst
is, zou het ter beschikking krijgen van gelden of geldswaarden ter betaling
van een verzekeringspremie, alsmede het betalen of betaalbaar stellen van
een uitkering uit hoofde van een verzekeringsovereenkomst onder de definitie
van geldtransfer vallen. De ratio achter dit wetsvoorstel is echter niet om
assurantietussenpersonen die contante premiebetalingen aan en uitbetalingen
door verzekeringsbedrijven uitvoeren onder toezicht te stellen uit hoofde
van de Wgt. Op deze assurantietussenpersonen is immers reeds de Wet assurantiebemiddelingsbedrijf
van toepassing.Ook notarissen en advocaten verrichten binnen het kader van hun beroepsuitoefening
diensten die voldoen aan de definitie van geldtransfer. Hierbij kan onder
meer worden gedacht aan de werkzaamheden die worden uitgevoerd ten aanzien
van de bewaring van derdengelden. Hiertoe worden gelden van een derde in ontvangst
genomen met als doel de gelden te zijner tijd uit te keren aan de rechthebbenden.
Deze bewaring van derdengelden gebeurt echter ten behoeve van een andere dienst
en zal niet als zelfstandige dienst verleend worden. Het is dus niet de bedoeling
om advocaten en notarissen onder de werking van deze wet te brengen.De geldtransfer is ook op grond van de Wet MOT bij algemene maatregel
van bestuur als dienst aangewezen1. Een geldtransfer
is daar gedefinieerd als: het in het kader van een geldelijke overmaking in ontvangst nemen van gelden of geldswaarden, teneinde
deze gelden of geldswaarden al dan niet in dezelfde vorm elders betaalbaar
te stellen of te doen stellen, dan wel het in het kader van een geldelijke
overmaking betalen of betaalbaar stellen van gelden of geldswaarden, nadat
deze gelden of geldswaarden elders al dan niet in dezelfde vorm ter beschikking
zijn gesteld.In bovengenoemde algemene maatregel van bestuur is voor de term «in
ontvangst nemen» gekozen, aangezien overboekingen ten laste van een
op naam gestelde rekening naar een rekening van het geldtransactiekantoor
niet onder de definitie van geldtransfer in de zin van de Wet MOT dienen te
vallen.Een geldtransactiekantoor dient echter voor alle geldtransferactiviteiten
onder het toezicht te staan. Voor de definitie van geldtransfer in dit wetsvoorstel
is derhalve voor de term «ter beschikking krijgen» gekozen. Door
het gebruik van deze term is het bereik van de definitie ten opzichte van
de Wet MOT ruimer. Gelden of geldswaarden die worden verkregen door overboekingen
ten gunste of ten laste van een op naam gestelde rekening, zijn ter beschikking
gekregen en vallen derhalve onder de in dit wetvoorstel gebruikte definitie
van geldtransfer. Als een geldtransactiekantoor slechts voor een deel van
zijn geldtransferactiviteiten – alleen contante aanlevering of uitbetaling
van gelden en niet de girale aanlevering of uitbetaling –
onder de voorgestelde wet zou vallen, zou het toezicht worden bemoeilijkt.Onderdeel c, onder 4°, geeft de mogelijkheid om bij algemene maatregel
van bestuur andere verwante activiteiten aan te wijzen als een geldtransactie.Artikel 2In principe wordt ieder geldtransactiekantoor dat daarom verzoekt ingeschreven
in het register, tenzij uit onderzoek is gebleken dat inschrijving van het
desbetreffende geldtransactiekantoor een gevaar voor de integriteit van het
financiële stelsel zal opleveren.Een geldtransactiekantoor wordt ingeschreven in het register tenzij op
grond van het gebrek aan betrouwbaarheid van één of meer van
de bestuurders van het geldtransactiekantoor, of van degenen die het dagelijks
beleid van het geldtransactiekantoor bepalen of mede bepalen, of van degenen
die rechtstreeks of middellijk bevoegd zijn de bedoelde personen te benoemen
of te ontslaan (om het gebruik van stromannen te ondervangen), of van degenen
die een gekwalificeerde deelneming houden in het geldtransactiekantoor, of
op grond van de voorziene bedrijfsvoering of de voorziene administratieve
organisatie: (a) het oordeel is dat de integriteit van het financiële
stelsel wordt aangetast of aannemelijk is dat deze zou kunnen worden aangetast,
waarvan in elk geval sprake is indien er een redelijk vermoeden is dat het
geldtransactiekantoor of de bestuurders daarvan of degenen die het dagelijks
beleid van het geldtransactiekantoor bepalen of mede bepalen, of degenen die
rechtstreeks of middellijk bevoegd zijn de bestuurders of degenen die (mede)
het dagelijks beleid bepalen, te benoemen of te ontslaan, of degenen die een
gekwalificeerde deelneming houden in het geldtransactiekantoor zich schuldig
maken of schuldig zullen maken aan witwassen of heling van geld dan wel betrokken
zijn of zullen zijn bij de financiering van misdrijven die uit hoofde van
internationale verplichtingen inzake terrorismebestrijding strafbaar zijn
gesteld, of (b) het oordeel is dat de bedrijfsvoering of de administratieve
organisatie onvoldoende is om een integere bedrijfsvoering te bevorderen en
te handhaven of om aan de op het geldtransactiekantoor rustende overige wettelijke
verplichtingen te voldoen.Ten opzichte van de Wwk is toegevoegd dat ook de houder van een gekwalificeerde
deelneming bij een verzoek om inschrijving moet worden opgegeven, opdat ook
deze op betrouwbaarheid kan worden getoetst. Omdat het wenselijk is bekend
te zijn met alle belanghebbenden die invloed op de bedrijfsvoering van een
geldtransactiekantoor kunnen hebben of een financieel belang hebben bij een
onderneming, moet bij een verzoek om inschrijving ook de identiteit van degenen
die een gekwalificeerde deelneming houden in het geldtransactiekantoor, alsmede
de omvang van de desbetreffende gekwalificeerde deelneming, worden verstrekt.Bij het uitvoeren van geldtransfers trekt een geldtransactiekantoor al
dan niet op termijn opvorderbare gelden van het publiek aan. Ter bescherming
van de consument is het daarom van essentieel belang en in overeenstemming
met het beleid zoals dat thans wordt gehanteerd bij het verlenen van een ontheffing
van artikel 82 Wtk 1992 voor het uitvoeren van geldtransfers, dat een geldtransactiekantoor
dat geldtransfers uitvoert over een bankgarantie beschikt, zoals gedefinieerd
in onderdeel d van artikel 1, eerste lid. Een bankgarantie geeft de waarborg
dat de ter beschikking verkregen, nog niet overgeboekte of nog niet aan de
begunstigde betaalde of betaalbaar gestelde gelden of geldswaarden, bijvoorbeeld
in geval van faillissement of ontbinding van het geldtransactiekantoor,
kunnen worden betaald. Hiertoe dient een op grond van artikel 52, tweede lid,
Wtk 1992 geregistreerde kredietinstelling een onherroepelijke en onvoorwaardelijke
bankgarantie af te geven ten behoeve van de opdrachtgevers van het geldtransactiekantoor.
Een model voor de bankgarantie zal worden opgesteld. In de bankgarantie wordt
opgenomen, dat slechts op de bankgarantie kan worden getrokken na toestemming
van de toezichthoudende instantie. Wordt de bankgarantie voor een bepaald
bedrag afgegeven dan mag op enig moment het totale bedrag van de financiële
verplichtingen (ter beschikking verkregen, maar nog niet uitgekeerde bedragen)
nooit groter zijn dan het bedrag waarvoor de garantie is afgegeven.In onderdeel i van het derde lid is bepaald dat een verzoek tot inschrijving
van een geldtransactiekantoor dat geldtransfers uitvoert, vergezeld gaat van
de bankgarantie, als bedoeld in artikel 1, eerste lid, onderdeel d. Pas na
ontvangst van de bankgarantie zal tot inschrijving van het betreffende geldtransactiekantoor
in het register worden overgegaan.Om een juiste beoordeling door de toezichthoudende instantie te bewerkstelligen,
zal het verzoek tot inschrijving vergezeld moeten gaan van een aantal gegevens.Voor het uitoefenen van adequaat toezicht en met het oog op de verschillende
eisen die aan de inschrijving, de bedrijfsvoering en de administratieve organisatie
worden gesteld, moet op grond van het derde lid, onderdeel h, het geldtransactiekantoor
bij inschrijving aangeven welke van de geldtransacties als genoemd in artikel
1, eerste lid, onderdeel c, worden uitgevoerd. Voor de duidelijkheid tegenover
derden zullen de gegevens omtrent de soort geldtransacties, die het geldtransactiekantoor
uitvoert of voornemens is uit te voeren, in het register worden opgenomen.
Hiertoe is het vierde lid ten opzichte van de Wwk gewijzigd.Onderdeel j is het sluitstuk van artikel 2, derde lid. Dit onderdeel regelt
de bevoegdheid om overlegging van overige gegevens en bescheiden te verzoeken,
indien dit noodzakelijk is bij de beoordeling of het verzoek tot inschrijving
van een geldtransactiekantoor dient te worden gehonoreerd.Indien bijvoorbeeld uit de verstrekte gegevens de structuur van het kantoor
dan wel de zeggenschapsverhouding niet duidelijk is geworden, kan om verdere
informatie worden verzocht opdat de organisatie van het in te schrijven geldtransactiekantoor
transparant wordt.Ten opzichte van de Wwk is het vijfde lid gewijzigd en zijn een nieuw
zesde en zevende lid toegevoegd. Hiermee is de bepaling in lijn gebracht met
hetgeen over dit onderwerp in de Wtk 1992 wordt bepaald. De wijziging houdt
in dat indien zich een wijziging in de gegevens bedoeld in het derde lid,
onder a, b of c, voordoet betreffende het aantal en de identiteit van de daar
genoemde personen, het geldtransactiekantoor de wijziging vooraf dient voor
te leggen en deze niet slechts achteraf mag melden. Een wijziging in deze
gegevens mag niet worden doorgevoerd, indien de toezichthoudende instantie
het voornemen daartoe afwijst binnen zes weken na ontvangst van de melding
vooraf, of, indien om nadere gegevens of inlichtingen wordt verzocht, binnen
zes weken na de ontvangst van die informatie. Zo kan de preventieve betrouwbaarheidstoets
effectiever worden uitgeoefend. Wat betreft de antecedenten blijft de situatie
als voorheen en dient het geldtransactiekantoor de toezichthoudende instantie
daarvan onverwijld schriftelijk in kennis te stellen. Indien door de wijziging
van de antecedenten de betrouwbaarheid van de bestuurders niet meer buiten
twijfel staat of het geldtransactiekantoor deze of andere wijzigingen niet
doorgeeft, voldoet het geldtransactiekantoor niet aan zijn wettelijke verplichtingen
als bedoeld in artikel 5, tweede lid, onderdeel b, en kan de inschrijving
worden doorgehaald.Daarnaast is aan het vijfde lid toegevoegd dat ook wijzigingen in het
soort transacties dat het geldtransactiekantoor uitvoert of voornemens is
uit te voeren, vooraf dienen te worden voorgelegd. Hierdoor heeft de toezichthoudende
instantie de mogelijkheid om andere regels te stellen voor de bedrijfsvoering
en administratieve organisatie.Artikelen 3 en 4Het is verboden om als geldtransactiekantoor werkzaam te zijn zonder in
het register te zijn ingeschreven.Het verbod is niet van toepassing op kredietinstellingen en financiële
instellingen die ingevolge artikel 52 Wtk 1992 zijn ingeschreven. De vergunning
en inschrijving in een register wordt voor deze instellingen in die wet geregeld.
Tevens zijn deze ondernemingen en instellingen al onderworpen aan toezicht.
Alleen als een krediet- of financiële instelling, die in andere Europese
lidstaat is gevestigd van de toezichthoudende autoriteiten in deze lidstaat
geen vergunning heeft om geldtransacties uit te voeren, valt deze instelling
niet onder de vrijstelling van het verbod. Het verbod is evenmin van toepassing
op De Nederlandsche Bank N.V.Er is tevens voorzien in een (categoriale) vrijstellingsmogelijkheid en
een (individuele) ontheffingsmogelijkheid. Aan de vrijstelling en de ontheffing
kunnen bepaalde voorschriften worden verbonden en beperkingen worden gesteld.De aan te wijzen categorieën zullen in ieder geval ondubbelzinnig
definieerbaar moeten zijn, op een wijze die een relatief eenvoudige controle
toelaat of een onderneming of instelling inderdaad tot de betrokken categorie
behoort. Daarbij moet worden bedacht dat criminelen bij een te ruimhartig
vrijstellings- of ontheffingsbeleid hun toevlucht zouden kunnen nemen tot
de vrijgestelde instellingen of de instellingen die over een ontheffing beschikken.Aan het tweede lid van artikel 4 is toegevoegd dat een ontheffing van
het in artikel 3 neergelegde verbod wordt geweigerd, indien de toezichthoudende
instantie op grond van de betrouwbaarheid van één of meer bestuurders
van het geldtransactiekantoor, of van degenen die het dagelijks beleid van
het geldtransactiekantoor bepalen of mede bepalen, of van degenen die rechtstreeks
of middellijk bevoegd zijn de bedoelde personen te benoemen of te ontslaan,
of van degenen die een gekwalificeerde deelneming houden in het geldtransactiekantoor,
of op grond van de bedrijfsvoering of de administratieve organisatie (a) van
oordeel is dat hierdoor de integriteit van het financiële stelsel wordt
aangetast of aannemelijk is dat deze zou kunnen worden aangetast, waarvan
in elk geval sprake is indien de toezichthoudende instantie een redelijk vermoeden
heeft dat het geldtransactiekantoor of een of meer van de genoemde personen
zich schuldig maken of schuldig zullen maken aan witwassen of heling van geld
dan wel betrokken zijn of zullen zijn bij de financiering van misdrijven die
uit hoofde van internationale verplichtingen inzake terrorismebestrijding
strafbaar zijn gesteld, of (b) van oordeel is dat de bedrijfsvoering of de
administratieve organisatie onvoldoende is om een integere bedrijfsvoering
te bevorderen of te handhaven of om aan de op het geldtransactiekantoor rustende
overige wettelijke verplichtingen te voldoen. Reden hiervoor is dat wordt
gemeend dat geen ontheffing dient te worden verleend, indien het belang van
de integriteit van het financiële stelsel onvoldoende is gewaarborgd.De bevoegdheid tot het verlenen van vrijstellingen zal niet door de Minister
van Financiën worden overgedragen.Door het inwisselen van rentecoupons te brengen onder het door dit wetsvoorstel
in te voeren toezicht, wordt het in artikel 3, eerste lid, vervatte verbod
als geldtransactiekantoor werkzaam te zijn ook van toepassing op effecteninstellingen
die het inwisselen van rentecoupons als nevenactiviteit uitvoeren. Hoewel
effecteninstellingen voor het inwisselen van rentecoupons niet onder toezicht
staan op grond van de Wet toezicht effectenverkeer 1995, staan zij dit voor
hun overige werkzaamheden wel. Door de voorgestelde wet zonder meer op effecteninstellingen
van toepassing te laten zijn, komen deze instellingen onder twee verschillende
toezichtregimes te staan, hetgeen niet wenselijk is. In de ministeriële
regeling op grond van artikel 4 zal dan ook vrijstelling voor het inwisselen
van rentecoupons aan effecteninstellingen worden verleend.Artikel 5De inschrijving van een geldtransactiekantoor zal worden doorgehaald op
verzoek, of ingeval van overlijden, faillissement, ontbinding of bij beëindiging
van de werkzaamheden als geldtransactiekantoor. Bovendien heeft de toezichthoudende
instantie op grond van artikel 5, tweede lid, de bevoegdheid om in een aantal
gevallen de inschrijving door te halen. De gronden voor doorhaling komen grotendeels
overeen met die op grond waarvan inschrijving kan worden geweigerd.Met doorhaling hoeft niet te worden gewacht op een uitspraak in een strafzaak
tegen het geldtransactiekantoor of tegen de in artikel 2, derde lid, onder
a, b, c of d, bedoelde personen. Er is voorts van afgezien om te bepalen dat
de inschrijving van het geldtransactiekantoor niet wordt doorgehaald voordat
de beslissing van de toezichthoudende instantie onherroepelijk is geworden.
Een dergelijke bepaling zou er namelijk toe kunnen leiden dat criminele activiteiten
tijdens de beroepsprocedure worden voortgezet. Gezien de ernstige repercussies
van het voortbestaan van dit soort activiteiten is het noodzakelijk tot onmiddellijke
stopzetting daarvan te kunnen overgaan. De toezichthoudende instantie mag
de inschrijving met onmiddellijke ingang doorhalen in die situaties waar ernstige
bezwaren zijn gerezen tegen het geldtransactiekantoor of de in artikel 2,
derde lid, onder a, b, c of d, bedoelde personen. Gelet op het bedrijfseconomisch
belang van belanghebbenden bij beschikkingen van de toezichthoudende instantie
zal van deze bevoegdheid met terughoudendheid gebruik moeten worden gemaakt.
Bovendien staat voor belanghebbenden de mogelijkheid open om bij de president
van de rechtbank te Rotterdam een voorlopige voorziening te verzoeken.Uit het tweede lid, onderdeel b, vloeit voort dat de inschrijving kan
worden doorgehaald indien de bankgarantie vervalt. Een kantoor dat geldtransfers
uitvoert, moet op grond van artikel 2, tweede lid van het wetsvoorstel immers
over een bankgarantie beschikken. Indien deze bankgarantie vervalt, wordt
niet langer aan alle wettelijke verplichtingen voldaan.Indien de toezichthoudende instantie op de hoogte komt van informatie
die, was zij haar bekend geweest op het moment dat zij het verzoek om inschrijving
behandelde en die er toe geleid zou hebben dat het verzoek om inschrijving
niet zou zijn ingewilligd, dan kan de toezichthoudende instantie op grond
van het tweede lid, onder d, de inschrijving alsnog doorhalen. Het gaat hierbij
om informatie die bijvoorbeeld tijdens het uitoefenen van het toezicht op
een ingeschreven geldtransactiekantoor aan het licht komt. Het is niet de
bedoeling dat de toezichthouder een permanente controle uitvoert op de bewegingen
en de acties van de geldtransactiekantoren en hun beleidsbepalers.Het wisselen van munten of bankbiljetten en het uitbetalen van munten
of bankbiljetten op vertoon van een creditcard of tegen inlevering van cheques
of rentecoupons zijn geldtransacties, die binnen korte tijd geheel worden
afgerond. Dit is niet het geval bij geldtransfers. Daarom bepaalt artikel
5, derde lid, dat aanwijzingen zullen worden gegeven met betrekking tot de
afwikkeling van een geldtransfer, indien de inschrijving wordt doorgehaald
op het moment dat het geldtransactiekantoor gelden of geldswaarden ter beschikking
heeft gekregen, maar deze nog niet heeft uitgekeerd. Het geldtransactiekantoor
dient deze aanwijzingen op te volgen.Artikel 6Van inschrijvingen en doorhalingen wordt binnen twee weken mededeling
gedaan in de Staatscourant. Het register is openbaar en kan door iedereen
kosteloos – bijvoorbeeld via internet worden geraadpleegd. De toegankelijkheid
van de gegevens van het register wordt mede noodzakelijk geacht met het oog
op het verbod om financiële diensten te verlenen aan niet-ingeschreven
geldtransactiekantoren.Er is gekozen voor een openbaar register dat tevens door middel van publicatie
in een digitaal register via internet ter beschikking van het publiek wordt
gesteld. In artikel 7, tweede lid, Wwk is nog bepaald dat jaarlijks in januari
een afschrift van het register naar de stand van zaken van 31 december van
het voorgaande jaar in de Staatscourant wordt geplaatst. Door middel van publicatie
via internet – hetgeen door de toezichthoudende instantie op zorgvuldige
wijze aan het publiek duidelijk wordt gemaakt – kan te allen tijde een
actuele stand van zaken bevraagd worden. Hiermee wordt de kenbaarheid van
de gegevens gediend.Artikel 7De wet heeft geen gevolgen voor de Rijksbegroting.Een geldtransactiekantoor is ter zake van het verzoek tot inschrijving
een bedrag verschuldigd. Het verzoek tot inschrijving wordt in behandeling
genomen nadat dat bedrag is voldaan en de vereiste gegevens zijn overgelegd.
Daarnaast is een jaarlijkse bijdrage verschuldigd voor ingeschreven geldtransactiekantoren.
Deze jaarlijkse bijdrage dient ten hoogste kostendekkend te zijn. Aangezien
het toezicht intensiever kan zijn al naar gelang het soort geldtransacties
dat door een geldtransactiekantoor wordt uitgevoerd of als er combinaties
van geldtransacties worden uitgevoerd, is het mogelijk dat deze jaarlijkse
bijdrage kan verschillen per soort geldtransactiekantoor. De bedragen worden,
na overleg met de toezichthoudende instantie, bij ministeriële regeling
door ondergetekende vastgesteld.Omdat het in voorkomende gevallen mogelijk is dat een geldtransactiekantoor
de kosten voor het toezicht niet betaalt of dat bij doorhaling van de inschrijving
verhaal niet meer mogelijk is, kan de toezichthoudende instantie de verschuldigde
kosten bij dwangbevel invorderen. Op deze manier krijgt de toezichthouder
beter grip op de betalingen door de geldtransactiekantoren.Administratieve lastenOp grond van artikel 8 Wwk bedragen de eenmalige kosten voor inschrijving € 1 815,12
en bedraagt het uurtarief voor het directe toezicht € 88,501.De inschrijving van een geldtransactiekantoor gaat gepaard met aanloopkosten.
De reeds ingeschreven wisselkantoren zullen deze kosten niet opnieuw hoeven
te maken.Nieuwe geldtransactiekantoren zullen bij hun verzoek om inschrijving een aantal gegevens en bescheiden moeten overleggen. Zo zal met het invullen
van inschrijvingsformulier (gegevens van bestuurders en andere beleidsbepalers;
gegevens over het geldtransactiekantoor en bijkantoren) ongeveer een uur gepaard
gaan. Daarnaast moet een geldtransactiekantoor de voorziene bedrijfsvoering
aangeven. In de documentatieset die DNB verstrekt, staan duidelijke richtlijnen
omtrent de bedrijfsvoering. Het opstellen van een voorziene bedrijfsvoering
zal derhalve slechts enkele uren in beslag nemen.Tevens zullen geldtransactiekantoren die geldtransfers uitvoeren over
een bankgarantie moeten beschikken. De kosten die gemoeid zijn met het verkrijgen
van een bankgarantie zijn zeer gering.DNB heeft over 2000 op jaarbasis ongeveer € 59 000 aan
de 43 ingeschreven wisselkantoren gefactureerd. Dit houdt in dat gemiddelde
kosten voor het directe toezicht op € 1 372,= per wisselkantoor
uitkomen. Daarnaast zijn er indirecte kosten voor de periodieke rapportages,
jaarverslagen en accountantscontroles (voor zover een geldtransactiekantoor
deze al niet op grond van het Burgerlijk Wetboek laat verrichten). Aan de
maandelijkse rapportage zal gemiddeld een dag per maand gewerkt worden, het
opstellen van de halfjaarlijkse en jaarlijkse rapportages kost gemiddeld drie
dagen per keer. Bij beroepskosten van € 34,– per uur, komt
dit per jaar op ongeveer € 5712,– neer voor alle periodieke
rapportages. Daarnaast wordt het jaarverslag door een accountant gecontroleerd.
Kosten hiervoor bedragen ongeveer € 1360,–.De kosten die gepaard gaan met het toezicht komen daarmee op grond van
de huidige Wwk per wisselkantoor op ongeveer € 8444 per jaar. Het
ligt in de verwachting dat deze kosten voor de geldtransactiekantoren gelijk
zullen zijn.De periodieke rapportages worden nu nog allemaal op papier aangeleverd,
maar DNB is bezig met een onderzoek naar de mogelijkheden van elektronische
aanlevering. Door de tijdbesparing die dit zal opleveren, is het mogelijk
de kosten voor de rapportages te verminderen.Naast de 43 reeds ingeschreven geldtransactiekantoren die wisseltransacties
uitvoeren, zijn er ongeveer 30 kantoren die geldtransfers uitvoeren en die
momenteel op grond van artikel 82 Wtk 1992 een ontheffing hebben dan wel hebben
aangevraagd. Aangezien er overlap bestaat en er tevens een sanerende werking
van dit wetsvoorstel zal uitgaan, zal het aantal ingeschreven geldtransactiekantoren
op ongeveer 60 uitkomen.De totale lasten die voor het bedrijfsleven uit dit wetsvoorstel voortvloeien,
bedragen ruim € 500 000.Artikelen 8 en 9In artikel 8 van onderhavig wetsvoorstel is, in overeenstemming met de
inlichtingenbepalingen in de andere financiële toezichtwetten, een plicht
voor ingeschreven, ontheven en vrijgestelde geldtransactiekantoren opgenomen
om desgevraagd inlichtingen aan de toezichthoudende instantie te verschaffen.
De te verkrijgen gegevens dienen er mede toe om te kunnen oordelen of het
geldtransactiekantoor (mede) gebruikt wordt ten behoeve van, of zich schuldig
maakt aan, overtreding van wettelijke verplichtingen. Voorts kan aan de hand
van deze gegevens worden beoordeeld of de integriteit van het financiële
stelsel door de activiteiten van het geldtransactiekantoor wordt aangetast
of aannemelijk is dat deze zou kunnen worden aangetast. Een en ander kan leiden
tot de doorhaling van de inschrijving door de toezichthoudende instantie of
tot opsporing door Justitie.Mede gezien de preventieve werking die van het toezicht uitgaat en de
consumentenbescherming die een rol speelt bij bijvoorbeeld faillissementen
van geldtransactiekantoren die geldtransfers uitvoeren, krijgt de toezichthoudende
instantie op grond van artikel 8, eerste lid, onder d, de bevoegdheid om bij
natuurlijk personen, rechtspersonen of vennootschappen, waarvan zij een redelijk
vermoeden heeft dat zij in strijd handelen met de bij of krachtens deze wet
gestelde regels, inlichtingen in te winnen of te doen inwinnen. Dit betreft
dus onder andere het redelijke vermoeden dat er sprake is van een geldtransactiekantoor.
Doel van dit inlichtingenrecht is primair om vast te stellen of het verbod
van artikel 3 van deze wet wordt overtreden.Artikel 8, tweede lid, is uitgebreid ten opzichte van artikel 12, eerste
lid, Wwk. Naast de bevoegdheid kredietinstellingen en financiële instellingen
te verzoeken inlichtingen te verstrekken met betrekking tot door hen met geldtransactiekantoren
verrichte transacties, is er nu ook de bevoegdheid bij ingeschreven geldtransactiekantoren
inlichtingen in te winnen over door hen met andere geldtransactiekantoren
verrichte transacties. Aangezien geldtransactiekantoren niet alleen met het
reguliere bankwezen zaken zullen doen, maar ook met elkaar, wordt door deze
bepaling de mogelijkheid gecreëerd om de door een geldtransactiekantoor
aangeleverde gegevens te controleren.De toezichthoudende instantie kan, voor zover dat voor de uitoefening
van haar taak uit hoofde van deze wet noodzakelijk is, regels stellen met
betrekking tot de bedrijfsvoering en de administratieve organisatie van geldtransactiekantoren.
De regels inzake de administratieve organisatie hebben onder meer tot doel
te verzekeren dat aan de inlichtingenverplichting en de rapportageverplichting
ingevolge artikel 9, tweede lid, kan worden voldaan en mogelijk te maken dat
daarop controle kan worden uitgeoefend. Hieronder is uitdrukkelijk begrepen
dat voorgeschreven kan worden dat de administratieve organisatie zodanig moet
zijn ingericht dat de toezichthoudende instantie een adequate controle kan
verrichten.In het eerste lid van artikel 9 is bepaald dat onder de regels die de
toezichthoudende instantie kan stellen met betrekking tot de bedrijfsvoering
ook worden begrepen regels met het oog op een integere bedrijfsvoering. Onder
deze regels voor een integere bedrijfsvoering worden in ieder geval begrepen
regels ter zake van het tegengaan van verstrengeling van tegenstrijdige belangen,
het voorkomen van betrokkenheid van het geldtransactiekantoor en van haar
werknemers bij strafbare feiten die het vertrouwen in het geldtransactiekantoor
of in de financiële markten in het algemeen schaden (zoals het bewust
of onbewust medewerking verlenen aan de financiering van terroristische misdrijven),
het voorkomen van betrokkenheid van het geldtransactiekantoor en van haar
werknemers bij handelingen die anderszins in het maatschappelijk verkeer zodanig
onaanvaardbaar zijn, dat deze het vertrouwen in het geldtransactiekantoor
of in de financiële markten in het algemeen schaden en het vaststellen
van de identiteit, de aard en de achtergrond van de cliënten van het
geldtransactiekantoor (de toepassing van het ken-uw-klant principe oftewel
customer due diligence).Door het stellen van deze regels omtrent onder meer de betrouwbaarheidstoetsing
van medewerkers, de uitvoering van het bepaalde in de Wet MOT en de Wet identificatie
bij dienstverlening en het voorkomen van bewuste of onbewuste medewerking
aan financiering van terroristische misdrijven wordt het bevorderen van de
integriteit van de financiële sector beoogd.In artikel 15 van de Wwk is bepaald dat DNB aanbevelingen en algemene
richtlijnen met betrekking tot de bedrijfsvoering kan geven. De reden dat
in het overeenkomstige artikel 9, eerste lid, van dit wetsvoorstel wordt gesproken
van regels is omdat regels beter afdwingbaar zijn dan aanbevelingen
en algemene richtlijnen. Ook omdat het wenselijk is een last onder dwangsom
of een bestuurlijke boete te kunnen opleggen ter zake van het overtreden van
deze voorschriften, is de systematiek gewijzigd. Naar gebruik worden algemeen
verbindende voorschriften, die kunnen worden gesanctioneerd, aangeduid als
«regels». Voor de goede orde wordt opgemerkt dat de toezichthouder
altijd – niet bindende – aanbevelingen kan doen en circulaires
kan uitsturen. Aan het overtreden van dergelijke voorschriften kunnen geen
sancties worden verbonden.In artikel 9, tweede lid, is voor geldtransactiekantoren een plicht opgenomen
om periodiek te rapporteren omtrent de bedrijfsvoering en de administratieve
organisatie.Bij de inlichtingen die op grond van artikel 8 kunnen worden ingewonnen,
dan wel de rapportages die op grond van artikel 9, tweede lid, worden verstrekt,
kan bijvoorbeeld worden gedacht aan informatie over de manieren waarop het
geldtransactiekantoor dat geldtransfers uitvoert zijn geldstromen vereffent,
dan wel het aangeven van de samenhang tussen de inkomende en uitgaande betalingen
aan derden en de hiervoor bedoelde vereffening.Artikel 10In artikel 10 wordt de mogelijkheid gecreëerd om in de vorm van een
aanwijzing maatregelen te nemen, indien zich bij een geldtransactiekantoor
een omstandigheid voordoet als bedoeld in artikel 2, eerste lid, onder a of
b, of als bedoeld in artikel 5, tweede lid, onder b tot en met f. Hierdoor
behoeft niet onmiddellijk te worden overgegaan tot doorhaling van de inschrijving
van het geldtransactiekantoor. Het doorhalen van de inschrijving zou onder
omstandigheden een te ingrijpend middel zijn. Dit artikel laat de mogelijkheid
onverlet om de inschrijving van het geldtransactiekantoor zonder voorafgaande
aanwijzing door te halen, indien de omstandigheden daartoe aanleiding geven.In dit artikel wordt niet verwezen naar artikel 5, tweede lid, onderdeel
a. Op grond van dat onderdeel kan de inschrijving worden doorgehaald, indien
een geldtransactiekantoor kennelijk niet langer geldtransacties uitvoert of
werkzaam is bij de totstandkoming daarvan. Indien een kantoor geen geldtransacties
meer verricht, is het niet nodig een aanwijzing te geven om een bepaalde gedragslijn
te volgen. Op grond van de wet kunnen inlichtingen worden ingewonnen bij het
kantoor. Indien blijkt dat feitelijk geen geldtransacties meer worden verricht
kan de inschrijving worden doorgehaald op grond van artikel 5, tweede lid,
onderdeel a.Artikel 11Het is voor instellingen, als bedoeld in de Wet identificatie bij dienstverlening,
verboden om diensten te verlenen aan een geldtransactiekantoor waarvan de
instelling weet of redelijkerwijs kan vermoeden dat het illegaal opereert.
Een uitzondering is gemaakt voor handelaren in zaken van grote waarde. Hierbij
gaat het om de beroeps- of bedrijfsmatig handelende verkoper, alsmede degene
die beroeps- of bedrijfsmatig bemiddeling verleent bij verkoop, van voertuigen,
schepen, kunstvoorwerpen, antiquiteiten, edelstenen, edele metalen, sieraden,
juwelen, dan wel andere bij algemene maatregel van bestuur aan te wijzen zaken
van grote waarde, voor zover betaling van deze zaken in contanten plaatsvindt.Met dit artikel wordt beoogd illegaal opererende geldtransactiekantoren
uit te sluiten van het reguliere financiële systeem. Degenen die als
geldtransactiekantoor werkzaam zijn, zullen doorgaans bij hun bankrelatie
de verworven munten en/of bankbiljetten afstorten, de benodigde munten en/of bankbiljetten verwerven, dan wel de vereffening van de geldtransfers
regelen. Het Openbaar Ministerie zal bij een eventuele vervolging wegens overtreding
van deze bepaling moeten bewijzen dat de verdachte wist of redelijkerwijs
had kunnen vermoeden dat de wederpartij een illegaal geldtransactiekantoor
was.Artikel 12In het wetsvoorstel is een strikte geheimhoudingsbepaling opgenomen. Gelet
op de aard van de gegevens die bij het uitvoeren van het toezicht op grond
van dit wetsvoorstel beschikbaar komen, ligt een goede bescherming daarvan
voor de hand. Aan artikel 12 is ten opzichte van artikel 17 Wwk een tweede
lid toegevoegd. In dit lid is bepaald dat de strikte geheimhouding niet geldt
indien de bepalingen van het Wetboek van Strafvordering van toepassing zijn.
Door de toevoeging van deze bepaling wordt het mogelijk voor de toezichthoudende
instantie om informatie te verstrekken indien er bijvoorbeeld sprake is van
een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit.Artikel 13Indien bij de uitoefening van de taken en bevoegdheden uit hoofde van
deze wet feiten worden ontdekt die duiden op witwassen of heling van geld,
wordt het Meldpunt Ongebruikelijke Transacties als bedoeld in artikel 2, Wet
MOT ingelicht. Een analoge bepaling is opgenomen in de Wet MOT voor feiten
die door de toezichthouders bij het toezicht op financiële instellingen
worden ontdekt. Bij het inlichten van het meldpunt worden alle gegevens aan
het meldpunt verstrekt die tot de conclusie hebben geleid dat er sprake zou
kunnen zijn van witwassen of heling van geld, alsmede alle andere gegevens
die nodig worden geacht om het meldpunt in de gelegenheid te stellen om te
beoordelen of het meldpunt transacties uit het register van het meldpunt moet
doormelden aan de politie.Artikelen 14 tot en met 17Om het toezicht op geldtransactiekantoren goed te kunnen uitvoeren is
samenwerking met andere, Nederlandse of buitenlandse, toezichthoudende instanties
van groot belang. Vooral ook omdat witwassen van misdaadgelden zich niet tot
een sector beperkt of zich alleen binnen Nederland afspeelt, is het bij de
vervulling van de toezichthoudende taak mogelijk om aan andere relevante toezichthoudende
instanties informatie te verstrekken.Artikel 18Om te voldoen aan de huidige systematiek van toezichtwetgeving zijn de
diverse taken en bevoegdheden in de Wgt bij de Minister van Financiën
gelegd. In artikel 18 Wgt wordt de mogelijkheid gelaten een aantal bevoegdheden
bij algemene maatregel van bestuur over te dragen aan een of meer rechtspersonen.
Met deze delegatiemogelijkheid kan de minister flexibel inspelen op de ontwikkelingen
die, ook internationaal, op het gebied van toezicht gaande zijn en op wijzigingen
in taakverdeling tussen toezichthouders.Gezien het feit dat DNB reeds het toezicht op de wisselkantoren uitvoert,
ligt het in de rede het toezicht op de geldtransactiekantoren aan DNB over
te dragen.Artikel 19In onderhavig wetsvoorstel is voor zaken in eerste aanleg de rechtbank
te Rotterdam aangewezen als rechtbank. Deze rechtbank is ook in andere financiële
wetgeving aangewezen als centrale rechtbank.Artikelen 20 tot en met 36De artikelen 20 tot en met 36 bevatten de bepalingen inzake de dwangsommen
en bestuurlijke boeten en het ter openbare kennis brengen van een feit ter
zake waarvan een last onder dwangsom of een bestuurlijke boete is opgelegd.
Vergelijkbare bepalingen gelden ook voor de andere financiële toezichtwetten1. Deze bepalingen zijn in dit wetsvoorstel opgenomen
om de effectiviteit van de bestuursrechtelijke handhaving te versterken. Alleen
als een overtreding van de bij wet gestelde regels direct en effectief kan
worden aangepakt, is wetgeving doeltreffend.De toezichthouder is belast met de uitvoering van de bepalingen in onderhavig
voorstel. Hij is daarom ook zelf primair verantwoordelijk voor de handhaving
van de desbetreffende regels. Voor de goede orde wordt opgemerkt dat de bevoegdheid
om nadere regels te stellen een bevoegdheid van de Minister van Financiën
betreft, die niet aan de toezichthouder kan worden gedelegeerd.De dwangsom en de bestuurlijke boete zijn twee onderscheiden bestuurlijke
handhavingsmiddelen. De keuze van het meest effectieve handhavingsinstrument
is afhankelijk van de aarde van de bepaling die is overtreden, de ernst van
de overtreding en de omstandigheden waaronder deze is begaan.Bij de dwangsom geeft de toezichthouder aan de overtreder van een bepaalde
norm een last. Een last onder dwangsom strekt ertoe de overtreding ongedaan
te maken of voortzetting van de overtreding te voorkomen. Dit instrument is
bij uitstek geschikt voor doorlopende overtredingen die op het moment van
constatering nog plaatsvinden en voor overtredingen waarvan de gevolgen door
het geldtransactiekantoor ongedaan kunnen worden gemaakt.De bestuurlijke boete heeft een zuiver repressief karakter en is meer
geschikt voor overtredingen met een niet-doorlopend karakter en voor overtredingen
die in het verleden hebben plaatsgehad.De effectieve handhaving van de regels uit deze voorgestelde wet kan verder
worden versterkt door de mogelijkheid dat de opgelegde dwangsommen en bestuurlijke
boeten kunnen worden gepubliceerd. Van de mogelijkheid van artikel 31 kan
gebruik worden gemaakt indien het, gelet op de omstandigheden van het concrete
geval, in het belang is van de bescherming van het financiële stelsel,
van het tegengaan van witwassen en helen van geld en het tegengaan van het
financieren van terroristische misdrijven.Het feit ter zake waarvan de last onder dwangsom of de bestuurlijke boete
is opgelegd, het overtreden voorschrift, de naam, het adres en de woonplaats
van degene aan wie de last onder dwangsom of de bestuurlijke boete is opgelegd,
kunnen ter openbare kennis worden gebracht.Deze bevoegdheid kan in bepaalde gevallen voor de toezichthouder een effectief
additioneel handhavingsinstrument zijn omdat de openbaarmaking de goede naam
van de betrokken instelling zal schaden, terwijl een goede naam voor instellingen
die werkzaam zijn op de financiële markten juist van het grootste belang
is.In dit verband wordt ook voorgesteld om duidelijker tot uitdrukking te
brengen dat het gaat om een handhavingsinstrument, dat wordt gebruikt in geval
van overtredingen van een toezichtswet. Daarom is het sanctionerend karakter
van de bevoegdheid nu uitdrukkelijk in de bepaling verwoord. Ook met het oog
op het sanctionerend karakter lijkt het passend om aan de bevoegdheid enkele
bepalingen toe te voegen ter bescherming van degene, wiens handelen
of nalaten openbaar wordt gemaakt.Het zal evenwel niet mogelijk zijn om deze overtreder altijd waarborgen
te bieden. In het geval van de overtreder, die geen bekend adres heeft of
die zijn identiteit verhult, kan van de toezichthoudende instantie redelijkerwijs
niet gevergd worden, dat zij de overtreder toch alle waarborgen biedt voordat
zij de noodzakelijke handhavingsmaatregelen neemt.Artikelen 37 tot en met 43Door middel van de artikelen 37 tot en met 43 worden andere wetten waarin
verwezen wordt naar de Wwk gewijzigd. Met inwerkingtreding van onderhavig
voorstel zullen de woorden «Wet inzake de wisselkantoren» vervangen
worden door «Wet inzake de geldtransactiekantoren».Tevens wordt het illegaal opereren als geldtransactiekantoor, het overtreden
van de aan een vrijstelling of ontheffing verbonden voorschriften en beperkingen,
het niet opvolgen van aanwijzingen, het niet verstrekken van inlichtingen
en het door een instelling verlenen van diensten aan illegale geldtransactiekantoren
tot economische delicten bestempeld. De Belastingdienst/Fiscale Inlichtingen-
en Opsporingsdienst – Economische Controledienst is belast met de controle
op de naleving ervan. Indien deze handelingen opzettelijk worden verricht
zijn zij een misdrijf; in andere gevallen een overtreding.Artikelen 44 tot en met 48Aangezien de Wgt de huidige Wwk opvolgt, is het noodzakelijk een overgangsregeling
te treffen voor die wisselkantoren die op grond van de Wwk reeds bij DNB zijn
ingeschreven en voor geldtransactiekantoren die geldtransfers uitvoeren aan
wie op grond van artikel 82 Wtk 1992 ontheffing is verleend.Wisselkantoren die op grond van de Wwk zijn ingeschreven dan wel een ontheffing
hebben, worden ingeschreven dan wel geacht een ontheffing te hebben als geldtransactiekantoor
als bedoeld in onderhavig wetsvoorstel. Deze kantoren dienen wel voor de eerste
dag van de tweede kalendermaand na de datum van inwerkingtreding van deze
wet aan te geven welke geldtransacties als bedoeld in artikel 1, eerste lid,
onderdeel c, het kantoor als geldtransactiekantoor uitvoert.Verzoeken tot ontheffing op grond van artikel 82 Wtk 1992 van geldtransactiekantoren
die geldtransfers uitvoeren of verzoeken om ontheffing of inschrijving op
grond van de Wwk, waarop nog niet is beslist, zullen worden overgedragen aan
de toezichthoudende instantie alsof het een verzoek om inschrijving of ontheffing
is op grond van dit wetsvoorstel.Daarbij blijft het verbod van artikel 3 van onderhavig voorstel buiten
toepassing tot twee maanden na inwerkingtreding van dit voorstel voor geldtransactiekantoren
die op grond van artikel 82 Wtk 1992 beschikken over een ontheffing voor het
uitvoeren van geldtransfers. Deze geldtransactiekantoren dienen bij inwerkingtreding
van dit wetsvoorstel een verzoek tot inschrijving ingevolge dit wetsvoorstel
te doen. Voor geldtransactiekantoren die tijdig een verzoek tot inschrijving
hebben ingediend, blijft het verbod van artikel 3 buiten toepassing tot de
tweede dag nadat de beslissing op het verzoek is verzonden.Indien reeds beroep is ingesteld tegen besluiten die op grond van de Wwk
of artikel 82 Wtk 1992 ter zake van geldtransferactiviteiten zijn genomen,
wordt op dat beroep beslist met toepassing van het voor dat tijdstip geldend
recht.Artikelen 49 tot en met 51Aangezien er sinds de gebeurtenissen van 11 september in de Verenigde
Staten veel aandacht is voor het verplaatsen van geld door terroristische
organisaties door middel van geldtransfers, is het noodzakelijk het toezicht
op geldtransactiekantoren die geldtransfers uitvoeren snel te regelen. Ook
de FATF dringt aan op regelgeving voor dit soort instellingen. In juni 2002
zal de FATF evalueren in hoeverre onder andere Nederland maatregelen heeft
getroffen om de financiering van terrorisme tegen te gaan. Gezien deze evaluatie
is het noodzakelijk dat dit wetsvoorstel zo spoedig mogelijk, in ieder geval
voor juni 2002, in werking treedt. Met het oog daarop wordt gebruik gemaakt
van de procedure die artikel 16 van de Tijdelijke referendumwet biedt voor
het regelen van de inwerkingtreding van wetten waarvan de inwerkingtreding
geen uitstel kan lijden.Daarbij zal de Wet inzake de wisselkantoren worden ingetrokken.De Minister van Financiën,G. ZalmXNoot1Staatsblad 1994, 903.XNoot1Verdrag van 27 januari 1977, Trb. 1977, 63 en Trb. 1985, 66.XNoot2Kamerstukken I, 2001/2002, 28 028, 28 029, 28 030, 28 031.XNoot1Kamerstukken II, 1996/1997, 25 000 VI, nr. 128.XNoot2Besluit van 22 april 1998, houdende aanwijzing financiële diensten
als bedoeld in artikel 1, onderdeel a, van de Wet melding ongebruikelijke
transacties (Stb. 1998, 391).XNoot3Regeling van de Minister van Financiën van 23 december 1992 tot uitvoering
van artikel 82, derde en vierde lid, van de Wet toezicht kredietwezen 1992
(Stcrt. 1992, 253), laatstelijk gewijzigd bij ministeriële regeling van
15 mei 1996 (Stcrt. 1996, 96).XNoot1Beleidsregel van de Verzekeringskamer, De Nederlandsche Bank N.V., de
Stichting Toezicht Effectenverkeer en de Minister van Financiën inzake
de betrouwbaarheidstoetsing van (kandidaat) (mede)beleidsbepalers van en houders
van gekwalificeerde deelnemingen in onder toezicht staande instellingen (Stcrt.
2000, 78).XNoot1Aanwijzing verstrekking van strafrechtelijke gegevens aan derden voor
buiten de strafrechtspleging gelegen doeleinden (Stcrt. 2001, 154).XNoot1Besluit van 22 april 1998 houdende aanwijzing financiële diensten
als bedoeld in artikel 1, onderdeel a, van de Wet melding ongebruikelijke
transacties (Stb. 1998, 391).XNoot1Regeling van 21 december 1994 betreffende het kostenverhaal Wet inzake
de wisselkantoren (Stcrt. 1994, 249), laatstelijk gewijzigd bij regeling van
27 december 2001 (Stcrt. 2001, 250).XNoot1Staatsblad 1999, 509. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28229-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl