Rijksbegroting van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer voor het jaar 1997; Verslag algemeen overleg over asbesthoudende wegen en een algemene maatregel van bestuur houdende wijziging van het Asbestverwijderingsbesluit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25000-XI, nr. 68

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-06-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25000-XI nr. 68

22-05-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieAntwoord van de regeringNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25000-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 40 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 000 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1997nr. 68VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 22 mei 1997De vaste commissie voor Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer1 heeft op 13 maart 1997 overleg gevoerd met minister De
Boer van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer over haar
brieven d.d. 13 december 1996 en 3 en 11 maart 1997 inzake asbesthoudende
wegen (VROM-96-1085 en VROM-97-147/-235) en haar brief d.d. 16 december
1996 inzake ontwerp van een algemene maatregel van bestuur houdende wijziging
van het Asbest-verwijderingsbesluit (VROM-96-1122).Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieDe heer Poppe (SP) noemde asbest een sluipmoordenaar omdat
de mensen niet door hebben hoe gevaarlijk het is. Van de stoffen waarmee de
mens werkt, levert asbest de meeste doden op. Het is dus een van de grootste
milieuproblemen die er zijn. Het is belangrijk dat de minister heeft toegegeven
dat het niet uitgesloten is dat omwonenden en gebruikers van asbesthoudende
wegen (asbestwegen) in Twente asbestziekten kunnen oplopen. Hieruit blijkt
dat het een gevaar voor de volksgezondheid is. Het treurige is, dat er eerst
een slachtoffer moet vallen voordat er eindelijk goed opgetreden wordt, aldus
de heer Poppe, die zich al zes jaar bezighoudt met de asbestwegen en al langer
met de asbestfabriek. De mensen in het gebied zelf die gebruik maken van de
wegen en vaak in de fabriek hebben gewerkt, zeggen nog steeds: je moet er
niet over zeuren, asbest kan niet zoveel kwaad. Totdat er iemand in de familie
asbestose krijgt of mesothelioom.Het gaat in Twente om een recreatiegebied. Ook de mensen die daar jaarlijks
naar een camping gaan lopen gevaar, net als de mensen die beroepshalve over
de wegen rijden en fietsen. Asbest heeft geen marktwaarde. Sanering is dus
noodzakelijk, maar de financiering is een probleem. Veel wegen zijn eigendom
van gemeenten, boeren (vooral erven) of plaatselijke grootgrondbezitters,
zodat er jarenlang zal kunnen worden gesteggeld over wie welke kosten van
de sanering gaat betalen. Waar het gaat om een gevaar voor de volksgezondheid,
is het de vraag of er geen methode is te bedenken, waarbij de rijksoverheid
verantwoor-delijk wordt, ook financieel, voor de sanering en waarbij
dan later wordt bekeken wie de kosten moet dragen. Waar die kosten niet te
verhalen zijn, zal de rijksoverheid desnoods samen met de provincie die kosten
moeten dragen. Kan de minister aangeven op welke termijn er gesaneerd gaat
worden en hoe de financiering geregeld wordt? Er zijn twee saneringsmogelijkheden: asfalteren en verwijderen. Asbest
is alleen maar gevaarlijk als het in een bepaalde mate in de lucht zweeft.
Bij asfalteren zou dat worden voorkomen, maar het is de vraag of dat uiteindelijk
goedkoper is dan het in één keer saneren (de asbesthoudende
laag afgraven).De heer Poppe had een aantal ernstige bezwaren tegen wat hij noemde de
liberalisering van het Asbest-verwijderingsbesluit. De gemeenten moeten thans
bij zelfverwijdering door particulieren een mededeling doen onder voorschrift.
Het probleem is dat veel gemeenten geen deskundigheid in huis hebben. De rijksoverheid
dient via de VNG – waarschijnlijk met behulp van een financiële
bijdrage – te bereiken dat gemeenten een ambtenaar een opleiding laten
volgen, zodat hij precies weet wat het gevaar van asbest is.De heer Poppe had groot bezwaar tegen de vrijstelling die wordt voorgesteld
voor routinematige kleinschalige asbestverwijderingswerkzaamheden. Juist als
het routinematig gaat, loopt men het grootste risico, temeer daar het gevaar
niet zichtbaar is. Het risico bestaat dat men een oude verwarmingsketel of
boiler die men wil vervangen, laat vallen met als gevolg dat er asbest vrijkomt
en in de woning blijft hangen. Met name kinderen lopen dan een onnodig en
onaanvaardbaar risico. Derhalve meende de heer Poppe dat de plicht tot het
doen van een simpele melding bij B&W gehandhaafd moet worden, zodat daar
bekend is hoe vaak zoiets voorkomt en hoe kleinschalig de projecten zijn.
Tevens kan dan worden gecontroleerd of zo'n bedrijf(je) zich aan de voorschriften
houdt. De gemeente kan dan zicht houden op de ontwikkelingen. Vanwege de kosten
verwijderen mensen vaak zelf de verwarmingsketel of boiler of zo met alle
risico's van dien. Daarom is het belangrijk dat alle gemeenten een deskundige
hebben en regelmatig in de plaatselijke kranten publiceren hoe de mensen met
asbest dienen om te gaan en wat er precies het sluipende gevaar van is. Mevrouw Dijksma (PvdA) was van mening dat men ten aanzien van
asbest eerder te voorzichtig dan te ruimhartig moet zijn.Voorgesteld wordt om een aantal bepalingen ten aanzien van het verwijderen
van asbest bij sloopwerkzaamheden te vereenvoudigen dan wel aan te passen,
zodat het voor een aantal werkzaamheden met een «beheersbaar»
risico en een routinematig karakter niet langer nodig is het te laten uitvoeren
door een bedrijf dat een speciaal asbestcertificaat heeft. De minister verwacht
hiervan vergroting van het draagvlak voor het naleven van de voorschriften,
maar het Algemeen verbond bouwbedrijf (AVBB) wil dat er nog meer werkzaamheden
worden vrijgesteld van de verplichtingen van het Asbest-verwijderingsbesluit.
Duidelijk moet zijn om welke redenen de minister niet aan dit verzoek wil
voldoen. Blijven er te veel risico's over of gaat het om werkzaamheden die
onvoldoende een routinematig karakter hebben? Komen de overgebleven voorstellen
van de AVBB wel aan bod bij de tweede wijziging van het Asbest-verwijderingsbesluit
over twee jaar? Weet de bouwnijverheid dat zij in die periode de deugdelijkheid
van de voorstellen tot ontheffing moet bewijzen?Mevrouw Dijksma was het met de minister eens dat om volksgezondheidsredenen
sanering nodig is van de wegverharding met asbestafval, ook al is dat niet
goed in de wet geregeld. Asbesthoudende wegverharding komt voornamelijk in
Twente voor, maar ook in andere gebieden in met name het oosten van het land.
Afdekken met asfalt is een praktische en goedkope oplossing, maar inderdaad
misschien niet de verstandigste oplossing, zoals de heer Poppe
stelde. De minister probeert terecht particuliere eigenaren en gemeenten tot
sanering aan te zetten, maar is pessimistisch over het overleg met de wegeigenaren.
Waarom? Mocht het nodig zijn, dan moet het volgens mevrouw Dijksma mogelijk
zijn om bestuursdwang toe te passen. De sanering zal zo'n 3,5 mln. kosten.
Op zich geen groot bedrag, maar toch moet de overheid deze sanering niet gaan
betalen, omdat anders particulieren en bedrijven in de toekomst op basis daarvan
een beroep op de overheid zullen doen om de kosten te betalen van de sanering
van vervuiling die zij zelf in het verleden hebben veroorzaakt. Wie de sanering
van de asbestwegen zelf kan betalen – en dat geldt haars inziens voor
de meeste particuliere eigenaren en gemeenten – moet dat ook doen. Mocht
een enkele particulier de kosten niet kunnen dragen, zou dan niet kunnen worden
nagegaan of deze in fiscaal opzicht tegemoet kan worden gekomen?Bij interruptie werd erop gewezen dat de vergelijking met vervuiling niet
juist is, omdat er geen sprake is van illegaal storten. Mevrouw Dijksma wees
erop dat er in het verleden stukken grond met andere stoffen dan asbest zijn
vervuild en dat het principe geldt: de vervuiler betaalt. De rijksoverheid
is geen eigenaar van de wegen en heeft hierbij alleen een bestuurlijk-juridische
rol (ervoor zorgen dat de sanering wordt uitgevoerd) en geen financiële.
De minister heeft zelf gesteld geen precedentwerking te willen veroorzaken.
Wel dient zij zo snel mogelijk de verantwoordelijkheid te leggen waar deze
thuishoort. Dat is beter dan leningen te verstrekken, met als gevolg dat het
Rijk misschien uiteindelijk toch de kosten betaalt. Mocht een algemene maatregel
van bestuur geen soelaas bieden, ziet de minister dan een mogelijkheid om
voor dit vraagstuk snel een oplossing te vinden, met inachtneming van de gescheiden
verantwoordelijkheden? Ter voorbereiding van mogelijke sanering van andere
stoffen is er in Noord-Holland op basis van vrijwilligheid een overeenkomst
bereikt tussen dertien gemeenten, verzekeraar Interpolis, de Rabobank en de
gewestelijke land- en tuinbouworganisatie. Dat zou in bepaalde opzichten ook
voor dit geval een werkbaar perspectief kunnen zijn.De heer Lansink (CDA) vond dat het probleem van de asbestwegen
in een historische context moet worden bezien. In wezen is nog niet zo lang
bekend wat de gevolgen van asbest kunnen zijn. Dat blijkt ook uit de historie
van de fabriek in Goor.Het is nog niet duidelijk welke definitieve lijn de minister kiest. Het
mooiste zou het zijn als alle asbest zo snel mogelijk weggehaald kon worden,
zij het dat dit weer het probleem van de opslag oproept. Asfalteren van de
daarvoor geschikte wegen – en earmarken daarvan zodat over een jaar
of veertig nog bekend is dat er asbest onder het asfalt zit – zou de
snelste oplossing zijn en daarom in dit geval misschien ook de beste.In de brief van 16 december bespeurde de heer Lansink een zekere voorkeur
voor bestuursdwang. Als de grondeigenaren, gemeenten en provincies het ermee
eens zijn, zou deze bestuurlijke aanpak sneller tot resultaat kunnen leiden
dan een AMvB met alle daarbij behorende juridische rompslomp.Uiteraard geldt dat de vervuiler betaalt, maar vroeger werd asbest niet
als vervuiling aangemerkt, zodat er sprake is van een gemengde verantwoordelijkheid
in de zin van bijvoorbeeld risicoaansprakelijkheid. Verhoudingsgewijs is de
financiële problematiek gering: asfalteren zal ongeveer 1 mln. kosten
en volledig saneren zo'n 5 mln. Dat probleem moet op te lossen zijn door gemengde
financiering. En dan is er geen sprake van precedentwerking, maar er zal wel
snel kunnen worden gewerkt. De heer Lansink was van oordeel dat de voorgelegde versoepeling van het
Asbest-verwijderingsbesluit niet verantwoord is en dus dat de AVBB te veel
wil, al is misschien een enkel idee van het verbond wel uitvoerbaar.De heer Klein Molekamp (VVD) vroeg of de evaluatie van het
milieubeleid ten aanzien van asbest inderdaad eind 1996 is afgerond en wanneer
het standpunt van de minister daaromtrent mag worden verwacht, zodat er een
discussie mogelijk wordt over het asbestbeleid als geheel. Wanneer zou dat
overleg kunnen worden gevoerd?Is het waar dat er, zoals de AVBB stelt, een verschil is tussen het beleid
van het ministerie van VROM en dat van het ministerie van Sociale Zaken en
Werkgelegenheid? Zo nee, hoe kan die indruk dan ontstaan? Hoe is het asbestbeleid
van beide ministeries op elkaar afgestemd?De grootste problemen met asbest ontstaan inderdaad op het moment van
het verwijderen. Dat gebeurt dan ook buitengewoon zorgvuldig, maar daarna
wordt er kennelijk minder zorgvuldig met asbestafval omgegaan. Er zijn technieken
tot immobilisatie, maar het ministerie schijnt daar niet zo alert op te zijn.
Hoe denkt de minister over immobilisatie? Is het waar dat de immobilisatie
wordt tegengewerkt door de wetgeving zelf, omdat daarin staat dat het be-
of verwerken van asbest verboden is?In Limburg blijken er asbestproblemen te zijn bij de Cannerberg. Defensie
heeft in de jaren zeventig en begin jaren tachtig onzorgvuldig gehandeld ten
opzichte van haar medewerkers, oftewel de dienstplichtigen. Dat is een zaak
voor Sociale Zaken. Daarnaast schijnt de ondergrondse bunker nog veel asbest
te bevatten en dus een zeker gevaar op te leveren. Daar lijkt het financiële
plaatje helderder te zijn, omdat Defensie (= het Rijk) daarvoor verantwoordelijk
is of de NAVO, hoewel de gemeente Maastricht de eigenaar is.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) wees erop dat het vroeger gebruikelijk
was om bij het koken een asbestplaatje te gebruiken en dat een jaar of twintig
geleden bij de bouw van huizen ongetwijfeld materialen zijn gebruikt, waarin
asbest was verwerkt. Er is asbest verwerkt in allerlei producten, zoals vinylvloerbedekking,
waarvan niemand zich realiseert dat er asbest in zit. Zolang asbest opgesloten
zit, is dat niet zo'n punt, maar er ontstaan problemen als het vrijkomt bij
sloop, brand of iets dergelijks. Daarom kan asbest als het opgesloten zit,
ook beter opgesloten blijven. Wegen slijten. Op asbestwegen komt er dan asbest
vrij.Mevrouw Augusteijn kon zich aansluiten bij de opmerkingen van de voorgaande
sprekers, maar ging nog wel in op de financiering van de asbestverwijdering.
De wet Milieubeheer kent inderdaad het systeem «de vervuiler betaalt»,
maar in het geval dat de vervuiler niet als vervuiler kan worden aangemerkt,
omdat er destijds niets illegaals is gebeurd, betaalt de overheid. Bij sanering
van de particuliere asbestwegen moet de eigenaar zelf zeker een bijdrage leveren.
Immers, hij krijgt een verbeterde weg en zou toch op een gegeven moment onderhoud
aan de weg moeten plegen. Tegelijkertijd is het in de ogen van mevrouw Augusteijn
heel logisch dat de overheid bijdraagt. Zij wees in dat kader op een proefproject
in West-Friesland. Het WLTO heeft samen met de provincie Noord-Holland, verzekeraar
Interpolis en de Rabobank een proef opgezet om daar samen 1800 boerenbedrijven
te saneren. Die proef schijnt zeer succesvol te zijn. Een soortgelijke actie
op nationaal niveau wordt mogelijk geacht.Als er sprake is van een heikele situatie, leek het mevrouw Augusteijn
mogelijk om in afwachting van de sanering voorlopig een laagje asfalt over
het wegdek aan te brengen.Omdat verwijdering van asbest dat opgesloten zit, problemen tot gevolg
kan hebben, was zij ervoor om asbest gewoon te laten zitten, als dat mogelijk
is. Mevrouw Augusteijn was er dan ook bijvoorbeeld niet voor om
de Rotterdam pas op te knappen nadat het aanwezige asbest eruit is gesloopt.Zij zou er geen enkel probleem mee hebben als een particulier vrijwillig
asbest wil saneren, maar dan moet de controle op het verwijderen van asbesthoudend
materiaal goed geregeld zijn. Hoe denkt de minister die controle uit te voeren? Antwoord van de regeringDe minister constateerde een grote mate van overeenstemming
tussen wat het kabinet voornemens is te doen en datgene wat vanuit de Kamer
naar voren is gebracht.Het is duidelijk dat asbest een schadelijk materiaal kan zijn en dat het
gevaar van mesothelioom lang niet onderkend is. Aangezien er een zeer lange
periode zit tussen de blootstelling aan asbest en het uitbreken van de ziekte,
is het moeilijk precies te bepalen hoeveel doden asbest jaarlijks veroorzaakt.
Vanwege het gevaar dat rondzwevende minuscuul kleine deeltjes kunnen opleveren,
is asbest sinds 1 juli 1993 verboden en is de verwijdering van asbest niet
verplicht. Het Asbest-verwijderingsbesluit en het Asbestbesluit arbeidsomstandighedenwet
zijn bedoeld om ervoor te zorgen, dat als er iets met het asbest moet worden
gedaan, dit zorgvuldig gebeurt. Tussen die twee is er geen verschil, zij het
dat er hier en daar als het ware een kiertje tussen was. De concept-AMVB is
bedoeld om die schoonheidsfoutjes ongedaan te maken. Ter verbetering van de
naleving van de voorschriften en ter vereenvoudiging van de handhaving is
per 1 maart 1996 een certificatieverplichting voor verwijdering van asbest
ingevoerd. In de loop van 1997 treedt de certificatieplicht in werking voor
asbestonderzoek voorafgaand aan sloop- en bouwwerken. Deze certificatieplicht
is met name bedoeld om illegale sloop tegen te gaan. Er zijn twee soorten asbestwegen in Twente en wellicht elders. Dat zijn
de asbestwegen waarin asbest een onderdeel van de verharding vormt en dus
immobiel is, en de asbestwegen bedekt met los draaisel. Die laatste categorie
wegen bergt uiteraard een hoger risico in zich dan de eerste. Er is een brief
in voorbereiding, waarin de bewindsvrouwe eigenaren van asbestwegen zeer dringend
vraagt om het treffen van maatregelen voor met name wegen met draaisel. Dat
draaisel moet worden verwijderd of worden afgedekt met een asfaltlaag. Er
is ook een algemene maatregel van bestuur in voorbereiding om eigenaren te
dwingen maatregelen te nemen. De brief loopt daar dus op vooruit. De inspectie
milieuhygiëne is opgedragen om bij een asbestweg met draaisel op te treden
op grond van het zorgplichtartikel van de wet Milieubeheer. Wanneer er geen
mogelijkheid is om op korte termijn iets te doen aan de eerste categorie wegen,
dan is het ook volgens de minister verantwoord om er een laag asfalt over
aan te brengen. Uiteraard komt het probleem dan weer aan de orde als er iets
aan zo'n weg moet worden gedaan, wat betekent dat zo'n wegdek altijd in het
oog gehouden moet worden, omdat het nu eenmaal een potentieel risico vormt
op het moment dat erin geboord wordt of zo. Op zich zelf verdient het dan
ook de voorkeur om de asbesthoudende laag geheel te verwijderen.Er moet inderdaad zo snel mogelijk worden gesaneerd, maar saneren vergt
tijd. De minister kon dan ook niet toezeggen dat de sanering binnen een of
twee jaar afgerond zal zijn.Zij bleef huiverig voor precedentwerking van medefinanciering door de
overheid. Zij waardeerde het initiatief in West-Friesland om te komen tot
fondsvorming ten behoeve van sanering in de landbouw. Graag zag de bewindsvrouwe
dit initiatief overgenomen door andere groepen belanghebbenden, bijvoorbeeld
de eigenaren van asbestwegen. Zij beraadde zich op de mogelijkheid om tot
enige facilitering van rijkswege te komen. Ook wilde zij onderzoeken of er
op dit stuk fiscale mogelijkheden zijn. Haars inziens dienen de
gemeenten hun eigen verantwoordelijkheid in dezen te nemen.Ten bate van het milieu moeten de asbestwegen aangepakt worden. Daarom
komt de algemene maatregel van bestuur, zullen er maatregelen worden genomen
en was de minister bereid in het DUIV-overleg van gedachten te wisselen over
dit punt. En daarom moet de eerste aandacht uitgaan naar wegen met los draaisel.De heer Poppe (SP) merkte bij interruptie op dat hij in zijn
brief van 23 oktober 1996 heeft gerept van wegen waarop het asbest immobiel
is, maar dat het dan wel gaat om wegen met breeksel. Op dat soort wegen zijn
in 1983/1984 metingen verricht. Onder de wielen van de auto's die erover heen
rijden, breken de brokjes in steeds kleinere delen, waarbij asbestvezels vrijkomen.
Daarom vond hij dat er geen onderscheid moet worden gemaakt tussen de twee
categorieën wegen.De minister stelde vast dat er in de geschetste situatie sprake
is van een gevaarlijke toestand waar iets aan moet worden gedaan. Over de
vraag of het zinvol is het asbest op te ruimen of af te dekken, moet nog nader
overleg worden gepleegd, bijvoorbeeld in het DUIV-overleg. Het ministerie
is altijd bereid tot overleg met «probleemhebbers». De milieu-inspectie
heeft al overleg gevoerd met de belanghebbenden en de provincie Overijssel,
maar dat heeft niet veel opgeleverd. Vandaar 's ministers pessimisme
over het overleg met de eigenaren, wat niet wil zeggen dat het niet wordt
gevoerd.Zij was het ermee eens dat er deskundigheid op dit terrein nodig is. Vandaar
dat aan de gemeenten een uitgebreid pakket van voorlichtingsbrochures over
asbest is gezonden. Vandaar ook dat er voorlichtingsbijeenkomsten zijn gehouden.
Er zijn cursussen waaraan gemeenten kunnen deelnemen. Het is aan de gemeenten
om te bepalen of zij dat doen. Iedere gemeente heeft voldoende mogelijkheden
om deskundigheid op dit terrein te verwerven.Er is gesteld dat voor de nu vrij te stellen routinematige kleinschalige
asbestverwijderingswerkzaamheden toch een meldingsplicht moet worden gehandhaafd.
Iemand die bijvoorbeeld oude vinylvloerbedekking wil verwijderen, zal er niet
bij stilstaan dat hij dit zou moeten melden en zal denken dat het wel goed
is als hij de vloerbedekking nat houdt en eventueel een kapje voor de mond
doet. Bij interruptie werd ervoor gepleit om een postbus-51-spotje aan dit
onderwerp te wijden. De minister was bereid na te gaan hoe zo snel mogelijk
langs deze weg aan voorlichting kan worden gedaan. Bij interruptie werd opgemerkt
dat het de mensen duidelijk moet worden gemaakt dat die kapjes geen enkele
bescherming bieden tegen asbestvezels.De evaluatie van het asbestbeleid zal in de zomer van dit jaar gereed
zijn. Eind 1997 zal de minister de Kamer hierover een standpunt doen toekomen.Naar verwachting zal het nog vijf jaar duren voordat er een immobilisatietechniek
operationeel kan worden en versmolten asbest hergebruikt zal kunnen worden.
Pas wanneer duidelijk is dat er een goede veilige techniek is ontwikkeld,
zal het verbod op be- en verwerken van asbest worden opgeheven. Bij interruptie
werd gesteld dat omsmelten in feite geen be- of verwerking is. De minister
was bereid na te gaan of het door de heer Klein Molekamp genoemde geval al
op het ministerie is bekeken dan wel een nieuw initiatief is. Het ministerie
legt geen nieuwe ontwikkelingen en ideeën naast zich neer, omdat het
denkt dat die toch niets zijn. Alle aanmeldingen worden serieus bekeken.Over de kwestie Cannerberg onderhoudt het ministerie contact met het ministerie
van Defensie.De bewindsvrouwe betoogde dat er niet te veel vrijstellingen worden voorgesteld,
maar dat er ook niet meer moeten komen. Op basis van onderzoek
en advisering door TNO is vastgesteld dat het verantwoord is om deze vrijstellingen
te geven.Tot slot zei de minister het eens te zijn met mevrouw Augusteijn dat als
het asbest in de Rotterdam bij gebruik van het schip niet stuift, het beter
afgedekt kan blijven zitten. Nadere gedachtewisselingDe heer Poppe (SP) vond dat er zekerheid moet zijn dat er op
kortere termijn een einde komt aan het verstuiven van asbest op de asbestwegen
en -paden. Zowel op de wegen met brokstukjes als met draaisel is er sprake
van vrijkomend asbest. Er zijn dus geen wegen met echt immobiel asbest, behalve
wegen die intussen zijn geasfalteerd.Op welke termijn denkt de minister een of meer oplossingen voor de financiering
te vinden? Hoe zal de bijdrage van de overheid in elkaar zitten? De heer Poppe
zou het liefst zien dat nog dit jaar duidelijk werd wat er gaat gebeuren.
Mocht er geen duidelijkheid over komen, dan overwoog hij het indienen van
een motie op dit punt.De minister heeft gesteld dat als mensen een asbestziekte krijgen door
een asbestweg de eigenaar van die weg aansprakelijk is, maar het is natuurlijk
moeilijk aantoonbaar dat iemand van een bepaalde weg of een bepaald erf ziek
is geworden. Vandaar dat snel en effectief saneren nodig is. Defensie zal
degenen die in de Cannerberg hebben gewerkt, moeten berichten dat de overheid
een schadevergoeding garandeert voor wie als gevolg van asbest problemen met
zijn gezondheid krijgt.Bij de wijziging van het Asbest-verwijderingsbesluit gaat het om de beroepsmatige
verwijdering door kleinere bedrijven van boilers en dergelijke en om het verwijderen
van oude vinylvloerbedekking uit huizen. Als zo'n vloerbedekking gelijmd is,
kan men die zelf niet verwijderen. Ook als er destijds is gezegd, dat er niets
aan de hand was, moeten de mensen die daarmee zitten een financiële bijdrage
krijgen in de kosten van verwijdering door een bedrijf. De mensen moeten inderdaad
goede informatie van de gemeente krijgen bij zelfverwijdering van bijvoorbeeld
een golfdak van een schuurtje. De heer Poppe bleef van mening dat voor de
beroepsmatige verwijdering door kleinere bedrijven een meldplicht gehandhaafd
moet worden, al was het maar om te kunnen controleren of de bedrijven het
netjes doen. Er moet wel iemand bij de gemeente zijn die met de daarvoor bestemde
apparatuur kan meten of er asbest vrijgekomen is in een woning. Die apparatuur
kan men wel huren. De heer Poppe overwoog om ook op dit punt een motie in
te dienen, als er geen duidelijk antwoord komt.Mevrouw Dijksma (PvdA) was blij met de toezegging dat het probleem
van de wegverharding met asbestafval zo snel mogelijk de wereld uitgeholpen
zal worden. Het verheugde haar ook dat de mogelijkheid van een fiscale faciliteit
zal worden onderzocht. Op die manier zullen, als er problemen met de financiering
zijn, díe mensen kunnen worden geholpen, die dat nodig hebben.De heer Lansink (CDA) stelde vast dat er drie keuzemodellen
zijn. Het leek hem zeer wel mogelijk om zowel te werken aan de AMvB als via
de zorgplicht de mensen aan te spreken op hun verantwoordelijkheid. Daarnaast
heeft volledige sanering de voorkeur, gecombineerd met hier en daar een andere
oplossing waar dat beter is. Hij vond het belangrijk dat de minister financiële
prikkels wil geven om te zorgen dat de zaak rond komt.De tijdsdruk zou dan ook opgevoerd moeten kunnen worden. Is het niet mogelijk
om over een aantal maanden zekerheid te geven over de snelheid van aanpak? De heer Klein Molekamp (VVD) beaamde dat de minister zorgvuldig
met deze zaak omgaat. Ook hij wilde weten wanneer de minister haar zienswijze
kan geven op de situatie in de Cannerberg, omdat er in Limburg een zekere
onrust over bestaat.Mevrouw Augusteijn-Esser (D66) had eveneens vastgesteld dat
de minister het probleem serieus aanpakt en vaart wil zetten achter de oplossing.
Zij hoopte dat er snel een Postbus-51-spotje over dit onderwerp zal kunnen
worden gemaakt, omdat de televisie de beste manier is om veel mensen te bereiken.
Zij zullen niet gauw folders bij het ministerie aanvragen.De heer Poppe (SP) merkte bij interruptie op dat blijkens onderzoek
deze spotjes weinig effect sorteren.De heer Hendriks was van mening dat de minister het asbestprobleem
consciëntieus benadert. Hij onderschreef de uitspraken van de heren Klein
Molekamp en Lansink en in het bijzonder de uitspraken van mevrouw Augusteijn
over de voorlichting.Hij wees de heer Poppe op het risico dat een eventuele motie zijnerzijds
op niets uitloopt, net als de motie-Vos over de wolmanzouten.De minister wilde zich beraden op een spoedmaatregel, omdat
de AMvB-procedure nu eenmaal twee jaar duurt. In ieder geval gaat er, zoals
toegezegd, een brief uit naar de andere overheden waarin deze worden geattendeerd
op hun zorgplicht, die overigens ook een juridische aansprakelijkheid inhoudt.Wat de financiële prikkels betreft, meende zij dat het fiscale spoor
het kansrijkst is. Zij kon evenwel niet zeggen wanneer dat afgerond zal zijn.
Dit is wel een geschikt moment om erover te spreken, omdat het kabinet zich
momenteel bezighoudt met financiële en fiscale aangelegenheden.Ook het resultaat van de besprekingen met het ministerie van Defensie
zal snel aan de Kamer worden gemeld.Of een spotje over asbest ingepast kan worden in het Postbus-51-programma
zal worden nagegaan. Er is informatiemateriaal bij de gemeenten verkrijgbaar.Op grond van de ARBO-regeling is er wel een meldplicht voor werkzaamheden
met asbest.De voorzitter van de commissie,Versnel-SchmitzDe griffier van de commissie,De Gier XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Van Erp (VVD), Te Veldhuis (VVD),
Van den Berg (SGP), M.M. van der Burg (PvdA), Versnel-Schmitz (D66), voorzitter,
Van Gijzel (PvdA), Feenstra (PvdA), Verbugt (VVD), Gabor (CDA), ondervoorzitter,
Aiking-van Wageningen (groep-Nijpels), Poppe (SP), Augusteijn-Esser (D66),
Duivesteijn (PvdA), Giskes (D66), Stellingwerf (RPF), Crone (PvdA), M.B. Vos
(GroenLinks), Dijksma (PvdA), Klein Molekamp (VVD), Hofstra (VVD), Assen (CDA),
Jeekel (D66), Th.A.M. Meijer (CDA) en Visser-van Doorn (CDA).Plv. leden: Biesheuvel (CDA), Blauw (VVD), O.P.G. Vos (VVD), Van Middelkoop
(GPV), Verspaget (PvdA), Jorritsma-van Oosten (D66), Valk (PvdA), Houda (PvdA),
Van Blerck-Woerdman (VVD), Leers (CDA), Hendriks, Reitsma (CDA), Huys (PvdA),
De Graaf (D66), Leerkes (Unie 55+), Swildens-Rozendaal (PvdA), Oedayraj Singh
Varma (GroenLinks), Witteveen-Hevinga (PvdA), Keur (VVD), H.G.J. Kamp (VVD),
Ten Hoopen (CDA), Van 't Riet (D66), Van de Camp (CDA) en De Haan (CDA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25000-XI-68.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl