Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Brief staatssecretaris met het fiche inzake Richtlijn sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen uit derde landen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 22112, nr. 550

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-07-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

22112 nr. 550

05-07-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamRichtlijn sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende
onderdanen uit derde landenTitel:Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Rechtsbasis van het voorstel: Artikel 63(3)(b) EG-VerdragBesluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Instelling nieuw Comitologie-comité: neeSubsidiariteit en proportionaliteit:Proportionaliteit: twijfelachtigConsequenties voor de EU-begroting: geenFinanciële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:Vervolgtraject financiële afspraken: Indien het voorstel
budgettaire gevolgen heeft dan komen deze ten laste van de beleidsverantwoordelijke
departementen, conform de regels budgetdiscipline.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/ zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): De relevante wetgeving is onder meer de Wet arbeid vreemdelingen
(WAV), de vreemdelingenwet 2000, het Burgerlijk Wetboek (Boek 7, Titel 10),
de Wet minimumloon en minimumvakantietoeslag (WML), de Wet op de c.a.o., de
Algemene wet bestuursrecht (subsidies) en de aanbestedingswetgeving. Met het
oog op harmonisering zouden deze wetten op diverse onderdelen (mogelijk) moeten
worden aangepast. Zo richt het tewerkstellingsverbod van de WAV zich niet
op illegaal verblijf, maar op illegale arbeid; vindt sanctionering van dit
verbod primair plaats via administratieve boetes en in zeer beperkte mate
via de andere genoemde sanctioneringsmethoden; kent Nederland geen verhaal
van uitzettingskosten op de werkgever; heeft de overheid geen taak bij de
invordering van achterstallig loon (behalve in het kader van de WML) en bestaat
er geen medeaansprakelijkheid van de aannemer voor illegale tewerkstelling
en loonbetaling door onderaannemers. Op grond van artikel 8 onderdeel b van
de voorgestelde richtlijn kunnen ondernemers voor een periode van 5 jaar worden
uitgesloten van overheidsaanbestedingen, indien ze illegalen in dienst hebben
genomen. Hiervoor moet (mogelijk) de aanbestedingswetgeving worden aangepast.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geenNederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unienr. 550BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 5 juli 2007De werkgroep Beoordeling Nieuwe Commissievoorstellen heeft onlangs het
Commissiedocument COM(2007) 249 d.d. 16 mei 2007 inzake «Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot
vaststelling van sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende onderdanen
van derde landen» besproken.Naar aanleiding van bovengenoemd Commissiedocument is een fiche opgesteld.
Ik heb de eer u hierbij dat fiche aan te bieden. Helaas heeft de complexiteit
van het onderwerp er toe geleid dat het fiche u één week na
de gestelde zes-weken-termijn toegaat.De staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,F. C. G. M. Timmermans Richtlijn sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende
onderdanen uit derde landenTitel:Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement
en de Raad tot vaststelling van sancties voor werkgevers van illegaal verblijvende
onderdanen van derde landenDatum Commissiedocument:16 mei 2007 Nr. Raadsdocument:9871/07 Nr. Commissiedocument:COM (2007) 249 finalEerstverantwoordelijk ministerie:JUS i.o.m. BZ, BZK, EZ, FIN, SZW Behandelingstraject in Brussel:Raadswerkgroep Migratie en Verwijdering,
SCIFA, JBZ-Raad (12–13 juni (eerste presentatie))Achtergrond, korte inhoud en doelstelling van het voorstel:Het voorstel vloeit voort uit het Haags Programma en uit een mededeling
van de Commissie uit juli 2006 waarin wordt aangekondigd dat maatregelen zullen
worden genomen om de illegale immigratie van derdelanders te bestrijden. De
Europese Raad van december 2006 heeft dit bekrachtigd en de Commissie uitgenodigd
om voorstellen te doen. Het onderhavige voorstel moet worden gezien als onderdeel
van een alomvattend migratiebeleid dat thans door de Commissie wordt ontwikkeld.Doel van dit voorstel is het tegengaan van illegale immigratie van derde-landers
in de EU door het aanpakken van een belangrijke aantrekkingsfactor: illegale
tewerkstelling. De verwachting is dat door het aanpakken van illegale arbeid
en de mogelijkheden daartoe, illegale immigratie afneemt. Het voorstel richt
zich met name op het sanctioneren van werkgevers voor de tewerkstelling van
illegaal verblijvende derdelanders. Meer specifiek worden onder meer de volgende
onderwerpen geregeld:a. een verbod voor werkgevers om illegaal in het land verblijvende vreemdelingen
arbeid te laten verrichten; handhaving van dit verbod door middel van administratieve
boetes, strafsancties en uitsluiting van overheidssubsidies- en aanbestedingen;b. administratieve verplichtingen voor werkgevers die niet-EU-onderdanen
tewerkstellen;c. verhaal van uitzettingskosten op de werkgever;d. opschorting van het effectueren van de verwijderingsbeslissing totdat
het achterstallig loon is betaald;e. een overheidstaak bij de invordering van achterstallig loon waar de
illegaal verblijvende werknemer aanspraak op heeft;f. mede-aansprakelijkheid van de hoofdaannemer;g. een klachtenmechanisme voor werknemers en de mogelijkheid tijdelijk
te blijven als wordt meegewerkt aan een strafrechtelijke procedure tegen de
werkgever;h. een minimumhandhavingsniveau, waarbij elk jaar tenminste 10%
van alle ondernemingen gevestigd in de lidstaat worden gecontroleerd.Rechtsbasis van het voorstel: Artikel 63(3)(b) EG-VerdragBesluitvormingsprocedure en rol Europees Parlement:Gekwalificeerde meerderheidsbesluitvorming in de Raad en medebeslissingsprocedure Instelling nieuw Comitologie-comité: neeSubsidiariteit en proportionaliteit:Subsidiariteit: positief.De doelstelling van het voorstel kan onvoldoende worden bereikt door de
individuele lidstaten. De centrale doelstelling van de richtlijn, het bestrijden
van illegale immigratie door een strenge aanpak van illegale arbeid, kan beter
worden bereikt via een communautaire aanpak, omdat in een Europa zonder controles
aan de binnengrenzen illegale arbeid en illegale migratiestromen zich snel
tussen lidstaten kunnen verplaatsen. Dat leidt ertoe dat een effectieve bestrijding
van illegale arbeid van Europees belang is. Om die reden moet de bestrijding
van illegale arbeid in alle lidstaten vergelijkbaar zijn in prioriteit, aanpak
en sancties. Gemeenschappelijke minimumnormen voor sancties voor werkgevers
zorgen voor voldoende afschrikkende sanctiebepalingen in alle lidstaten, het
voorkomt secundaire migratiestromen binnen de EU en het bevordert een meer
gelijkwaardige concurrentiepositie van bedrijven in de EU.Nederland plaatst wel een kanttekening bij de bevoegdheid van de EG om
voor te schrijven dat de afschrikkende sancties strafrechtelijk dienen te
zijn. Deze strafrechtelijke sancties kunnen worden aangevuld met andere sancties,
zoals financiële sancties. De noodzaak voor het toepassen van strafrecht
in de eerste pijler is in dit geval nog onvoldoende aangetoond.Proportionaliteit: twijfelachtigDe conceptrichtlijn schrijft voor wat de lidstaten moeten doen op het
gebied van het sanctioneren van werkgevers die zich schuldig maken aan illegale
tewerkstelling. Door te kiezen voor een richtlijn bestaat er voor de lidstaten
flexibiliteit voor wat betreft de implementatie.Kanttekening hierbij is dat de conceptrichtlijn ambitieus is en de lidstaten
op diverse punten gedetailleerd voorschrijft wat zij moeten doen en laten
waardoor nadere invulling en uitwerking voor de lidstaten lastig kan zijn.
Het doel van het beperken van illegale immigratie door het aanpakken van illegale
tewerkstelling kan ook worden bereikt met een richtlijn die op onderdelen
minder specifiek en gedetailleerd is, minder regulerend is, en daardoor minder
disproportioneel belastend voor de rijksoverheid, decentrale overheden en
bedrijven. Een te grote mate van detail, zonder rekening te houden met locale
omstandigheden, zou een effectieve handhaving eerder belemmeren dan bevorderen.
Centraal dient te staan dat illegale arbeid door de lidstaten effectief wordt
bestreden waarbij de nadruk moet liggen op de kwalitatieve aspecten en minder
op de kwantitatieve aspecten.Consequenties voor de EU-begroting: geenFinanciële, personele en administratieve consequenties
voor de rijksoverheid, decentrale overheden en/of bedrijfsleven en burger:• Het voorstel brengt extra, nader te kwantificeren, administratieve
lasten teweeg voor de rijksoverheid, decentrale overheden en het bedrijfsleven.
De conceptrichtlijn vormt met name een bron van regeldruk voor werkgevers.
De Commissie stelt dat de additionele regeldruk («minimum variant»)
in verhouding zou staan tot het beoogde doel van het voorstel en dat de meeste
lidstaten toch al aan de maatregelen voldoen (of zelfs verder gaan). De totale
administratieve lasten voor bedrijven op EU-niveau worden door de Commissie
geschat op € 190 080 000, de totale nalevingskosten op € 1 140 480 000.
Een goede kwantitatieve én kwalitatieve onderbouwing per beleidsoptie
ontbreekt echter in het impact-assessment van de Commissie. Dat stelt ook
de Impact Assessment Board (IAB) in haar advies. In het bijzonder is
het opmerkelijk dat het impact-assessment en de conceptrichtlijn van de Commissie
geen uitwerking bevatten van mogelijke nalevingsmaatregelen. Dit maakt het
onmogelijk om in deze fase de daaruit voortvloeiende administratieve lasten
te kwantificeren, maar deze zullen zeker niet gering zijn, ook niet voor een
lidstaat als Nederland die reeds diverse regelingen kent in dit kader.• Om het aantal voorgestelde controles te realiseren is een forse
uitbreiding van de arbeidsinspectie nodig. Om 10% van alle geregistreerde
bedrijven te controleren, in plaats van de huidige controles (ruim 1,5%
van alle bedrijven), zal de inspectiecapaciteit van de arbeidsinspectie verhoogd
moeten worden van 180 fte naar 930 fte’s. De totale apparaatskosten
zullen € 60 tot € 70 miljoen structureel bedragen. Verder
is de waarschijnlijke onmogelijkheid om deze mensen te werven nog niet meegenomen.
Tot slot is het in strijd met de gedachte van de regering om te komen tot
een efficiëntere en kleinere overheid.• Aangezien er in een aantal situaties sprake is van strafrechtelijke
vervolging c.q. een misdrijf zal het voorstel budgettaire consequenties hebben
voor de hele strafrechtsketen.• Aangezien in het huidige voorstel sprake is van het opschorten
van de verwijderingsbeslissing van de illegale werknemers die nog loonvorderingen
hebben op de werkgever zal in kaart moeten worden gebracht welke budgettaire
gevolgen dit heeft (handhavingskosten, opvangkosten, bijstand, rechtsbijstand,
etc.)• Daarnaast dient rekening gehouden te worden met de effecten die
een ophoging van de controles van de arbeidsinspectie met zich meebrengen
voor de diensten die zijn belast met het toezicht op vreemdelingen (vreemdelingenpolitie,
dienst terugkeer en vertrek, Koninklijke Marechaussee), en eventueel strafrechtelijke
vervolging (OM). Ook hier geldt dat dit extra kosten met zich mee zal brengen.Vervolgtraject financiële afspraken: Indien het voorstel
budgettaire gevolgen heeft dan komen deze ten laste van de beleidsverantwoordelijke
departementen, conform de regels budgetdiscipline.Consequenties voor nationale en decentrale regelgeving/beleid,
(informatie over het inschakelen van nationale agentschappen/ zelfstandige
bestuursorganen e.d., implementatie en uitvoering, notificatie en handhaving
en/of sanctionering): De relevante wetgeving is onder meer de Wet arbeid vreemdelingen
(WAV), de vreemdelingenwet 2000, het Burgerlijk Wetboek (Boek 7, Titel 10),
de Wet minimumloon en minimumvakantietoeslag (WML), de Wet op de c.a.o., de
Algemene wet bestuursrecht (subsidies) en de aanbestedingswetgeving. Met het
oog op harmonisering zouden deze wetten op diverse onderdelen (mogelijk) moeten
worden aangepast. Zo richt het tewerkstellingsverbod van de WAV zich niet
op illegaal verblijf, maar op illegale arbeid; vindt sanctionering van dit
verbod primair plaats via administratieve boetes en in zeer beperkte mate
via de andere genoemde sanctioneringsmethoden; kent Nederland geen verhaal
van uitzettingskosten op de werkgever; heeft de overheid geen taak bij de
invordering van achterstallig loon (behalve in het kader van de WML) en bestaat
er geen medeaansprakelijkheid van de aannemer voor illegale tewerkstelling
en loonbetaling door onderaannemers. Op grond van artikel 8 onderdeel b van
de voorgestelde richtlijn kunnen ondernemers voor een periode van 5 jaar worden
uitgesloten van overheidsaanbestedingen, indien ze illegalen in dienst hebben
genomen. Hiervoor moet (mogelijk) de aanbestedingswetgeving worden aangepast.Voorgestelde implementatietermijn (bij richtlijnen)
dan wel voorgestelde datum inwerkingtreding (bij verordeningen en beschikkingen)
met commentaar t.a.v. haalbaarheid:De Commissie stelt voor de richtlijn twee jaar na publicatie in het Publicatieblad
van de Europese Unie in werking te laten treden. Gezien de noodzakelijke gedeeltelijke
aanpassing van onder meer de Wet arbeid vreemdelingen (WAV), de Vreemdelingenwet
2000, het Burgerlijk Wetboek (Boek 7, Titel 10), de Wet minimumloon en minimumvakantietoeslag
(WML), de Wet op de c.a.o., de Algemene wet bestuursrecht (subsidies) en de
aanbestedingswetgeving lijkt dit niet haalbaar.Consequenties voor ontwikkelingslanden: geenNederlandse belangen en eerste algemene standpuntbepaling:Nederland hecht veel belang aan een communautaire aanpak bij de bestrijding
van illegale immigratie en illegaal verblijf in de EU. De conceptrichtlijn
beoogt één van de aantrekkingsfactoren, de mogelijkheid illegale
arbeid te verrichten, te bestrijden door het vastleggen van sancties voor
werkgevers die illegale derde-landers tewerkstellen. Dit moet tot gevolg hebben
dat het aantal illegale immigranten dat naar de EU reist, afneemt hetgeen
ook bijdraagt aan een gelijkwaardige concurrentiepositie van bedrijven in
de EU. Vanwege het ontbreken van controles aan de EU-binnengrenzen en het
risico van een «overloopeffect» heeft Nederland belang bij een
stringente aanpak van illegale immigratie en illegale tewerkstelling door
EU-landen. Nederland steunt daarom een communautaire aanpak, maar is tevens
van mening dat voor een effectieve bestrijding van illegale immigratie en
illegaal verblijf kan worden volstaan met een minder specifieke en gedetailleerde
richtlijn die minder regulerend is, en daardoor minder disproportioneel belastend
voor de Rijksoverheid, decentrale overheden en bedrijven.Nederland plaatst een kanttekening bij de bevoegdheid van de EG om voor
te schrijven dat de afschrikkende sancties strafrechtelijk dienen te zijn.
Deze strafrechtelijke sancties kunnen worden aangevuld met andere sancties,
zoals financiële sancties. De noodzaak voor het toepassen van strafrecht
in de eerste pijler is in dit geval nog onvoldoende aangetoond. Daarnaast
moet in het algemeen de keuze tussen een bestuursrechtelijke en een strafrechtelijke
handhaving voorbehouden blijven aan de lidstaat, zodat deze kan kiezen voor
de in deze lidstaat meest geëigende of effectieve vorm van afhandeling
van een overtreding.De indruk is dat de Commissie hoog heeft ingezet, anticiperend op bezwaren
vanuit de lidstaten tegen het principe van een Europese richtlijn over dit
onderwerp en de mogelijke inhoud ervan. Hoewel de gedachte op zich goed is
(ook Nederland kan er voordeel bij hebben als alle EU-landen effectief illegale
immigratie en tewerkstelling kunnen bestrijden), is vooralsnog op veel artikelen
van de conceptrichtlijn iets aan te merken. De verwachting is dat Nederland
in de EU in zijn kritiek niet alleen zal staan. Naast de al genoemde punten
zijn de volgende kritiekpunten van belang.• Het opschorten van een beslissing tot verwijdering totdat achterstallig
loon is betaald kan belemmerend werken voor de nationale en Europese inspanningen
op het gebied van terugkeer en verwijdering. Daarbij brengt dit een risico
teweeg dat het illegaal verblijf in de lidstaten wordt verlengd aangezien
een dergelijke bepaling tot langdurige juridische procedures kan leiden. Daarnaast
ontbreekt de samenhang met richtlijn 2001/40/EG van de Raad van 28 mei
2001 betreffende de onderlinge erkenning van besluiten inzake de verwijdering
van onderdanen van derde landen waarin staat dat de uitvoering van verwijderingsbesluiten
in overeenstemming met nationale wet- en regelgeving dient te gebeuren.• Nederland heeft enkele jaren geleden onderzocht of het mogelijk
en wenselijk is uitzettingskosten op de werkgever te verhalen. Dit bleek slecht uitvoerbaar. (TK 2003–2004, 29 523 nr. 3 en nr. 6;
TK 2004–2005, 29 523, c). Bovendien zijn er grote verschillen in
uitzettingskosten per herkomstland, waardoor de kosten per werkgever verschillen
en verder krijgt alleen de laatste werkgever waar de illegale werknemer werkt,
deze sanctie. Werkgevers die voor hetzelfde beboetbare feit worden betrapt,
worden dan niet gelijk behandeld. In plaats van het laten betalen van terugkeerkosten
heeft Nederland besloten die kosten te verdisconteren in de hoogte van de
boete.• Bij de werkgeversancties is het van belang dat werkgevers achterstallig
loon alsnog uitbetalen, maar in Nederland betreft dit een privaatrechtelijke
aangelegenheid. Er is hierbij momenteel geen rol weggelegd voor de overheid.
Een uitzondering hierop is het instrument van de last onder dwangsom zoals
opgenomen in de Wet Minimum Loon (WML), waarbij de wetgever zich baseert op
de publiekrechtelijke verplichting voor de werkgever om ten minste het wettelijk
minimumloon te betalen. Het opleggen van een verplichting om achterstallig
loon uit te betalen met daaraan gekoppeld het opschorten van de verwijderingsbeslissing,
kan resulteren in een aanzuigende werking.• Werkgevers moeten voor het aanstellen van een derdelander controleren
of de identiteits- en verblijfsdocumenten in orde zijn. De Commissie stelt
dat van werkgevers niet altijd verwacht mag worden dat zij in staat zullen
zijn de echtheid van de papieren vast te stellen. Daarom is opgenomen dat
het sanctiebeleid alleen van toepassing is als de documenten «manifestly incorrect» zijn. Dit creëert echter
een potentiële ontsnappingsclausule voor de werkgever, de interpretatieruimte
kan leiden tot willekeur en het doet afbreuk aan de beoogde strenge aanpak
van illegale tewerkstelling.• De voorstellen op het terrein van onderaanneming passen niet in
het Nederlands recht. De huidige praktijk is dat de formele werkgever verantwoordelijk
is voor de correcte en tijdige betaling van loon aan zijn werknemer(s). Wat
de loonvorderingen betreft is in een recente discussie met de Tweede Kamer
toegezegd in een notitie de voor- en nadelen te verkennen van een wettelijk
recht voor werknemers om achterstallig loon te claimen bij hun inlener, waarbij
een onderscheid zal worden gemaakt naar strafrechtelijke en civielrechtelijke
oplossingen voor het invorderingsprobleem.• Bij de verplichting het werk van alle derdelanders (legaal en illegaal)
te notificeren is niet duidelijk wat de Commissie daarmee beoogd. Notificatie
binnen een week na aanvang van de werkzaamheden lijkt niet zinvol. Bij inspecties
aangetroffen niet-genotificeerde vreemdelingen zullen anders altijd beweren
net begonnen te zijn met de werkzaamheden. Bovendien leidt notificatie tot
een aanmerkelijke lastenverzwaring voor werkgevers en overheid aangezien er
ook al verplichtingen bestaan voor de overheid en werkgevers op grond van
de WAV.• Wat betreft de controleverplichtingen vindt Nederland een verhoging
van de jaarlijkse inspectie van het huidige EU-gemiddelde van 2% naar
10% van bedrijven in risicovolle sectoren disproportioneel, en kan
niet akkoord gaan met bij het op communautair niveau vaststellen van een controlenorm
van 10%. Illegale tewerkstelling beperkt zich grotendeels tot een aantal
bekende risicosectoren zoals horeca, land- en tuinbouw en de bouw. De huidige
orde van grootte van de inspectiecapaciteit, en het aantal jaarlijks uit te
voeren inspecties, is thans voldoende voor de Nederlandse situatie. Elke lidstaat
moet zelf de risico-bedrijven blijven kunnen identificeren. Dit mag expliciet
geen competentie van de EU zijn/worden. Samenwerkingsverbanden tussen verschillende
opsporingsdiensten in combinatie met een risico-analyse en gerichte controles
werken in de praktijk efficiënter dan een algemeen opgelegde norm.• Op grond van artikel 15 zou het land waar een bedrijf is gevestigd
zonodig een sanctie moeten opleggen, ook in het geval dat de feitelijke tewerkstelling in een ander land plaatsvond. Hiervan is sprake zijn
bij grensoverschrijdende dienstverlening. Dit leidt tot ongewenste uitkomsten.
De illegale tewerkstelling en de fraude daarbij verstoren de arbeidsmarkt
in het land waar arbeid feitelijk wordt verricht. Voor het treffen van een
sanctie moeten daarom de normen van het werkland gelden. Bovendien kunnen
uitvoeringsproblemen ontstaan, bij voorbeeld als gevolg van verschillen tussen
landen als het gaat om werkgeversbegrip en te hanteren beloningsniveau.• Om een effectieve EU-aanpak van illegale tewerkstelling te bereiken
is het tevens van belang de samenwerking te bevorderen tussen handhavende
instanties in de lidstaten, bijvoorbeeld op het terrein van gegevensuitwisseling,
om daarmee grensoverschrijdende fraude te voorkomen. De conceptrichtlijn besteedt
aan deze mogelijkheid geen aandacht. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-22112-550.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl