Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de Europese Unie; Verslag schriftelijk overleg inzake antwoord ministers Justitie en SZW in antwoord brief vaste commissies Justitie en Sociale Zaken en Werkgelegenheid met betrekking tot Groenboek 'De Modernisering van het arbeidsrecht met het oog op de uitdagingen van de 21e eeuw'
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20062007-22112, nr. AJ

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-03-2007

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

22112 nr. AJ

13-03-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBRIEF AAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDOndertekeningLichaamBRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDInitiatief Europese CommissieRol sociale partnersILO AanbevelingenInitiatieven Oostenrijk en DenemarkenHarmonisatie werknemersbegrip en minimumniveau van beschermingBestuurlijke samenwerking en bestrijden zwartwerkArbeidstijdenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 22112Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 30893Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 41 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
22 112Nieuwe Commissievoorstellen en initiatieven van de lidstaten van de
Europese Unie30 893Subsidiariteitstoets van het Groenboek «De modernisering van het
arbeidsrecht met het oog op de uitdagingen van de 21ste eeuw»AJVERSLAG VAN EEN SCHRIFTELIJK OVERLEGVastgesteld 13 maart 2007De vaste commissies voor Justitie1 en voor
Sociale Zaken en Werkgelegenheid2 hebben op 20 februari
2007 de minister van Justitie en de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
een brief gezonden met betrekking tot het Groenboek «De modernisering
van het arbeidsrecht met het oog op de uitdagingen van de 21ste eeuw»
(COM(2006) 708 definitief)3.De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heeft daarop, mede namens
de minister van Justitie, bij brief van 12 maart 2007 geantwoord. De
commissies brengen hiermee verslag uit van het aldus gevoerde schriftelijk
overleg.De griffier van de vaste commissie voor Justitie,Van DoorenBRIEF AAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDDen Haag, 20 februari 2007Door de tijdelijke commissie subsidiariteitstoets van Eerste en Tweede
Kamer is het groenboek «De modernisering van het
arbeidsrecht met het oog op de uitdagingen van de 21e eeuw (COM(2006)708)» onder de aandacht gebracht van – onder meer – de vaste
commissies voor Justitie en Sociale Zaken en Werkgelegenheid van de Eerste
Kamer. Na lezing van dit groenboek en het verkort BNC-fiche dat het kabinet
op 27 december 2006 heeft uitgebracht willen enkele fracties vragen en
opmerkingen kenbaar maken aan de Nederlandse regering, welke de bewindslieden
zouden kunnen betrekken bij de voorbereiding van het kabinetsstandpunt ten
aanzien van dit groenboek.De leden van de fractie van het CDA hebben
met belangstelling kennis genomen van dit groenboek. Zij waarderen het dat
er vanuit een breed perspectief wordt nagedacht over de relatie van het nationale
arbeidsrecht van de lidstaten met betrekking tot meer «flexizekerheid»
in Europa. Zij kunnen ermee instemmen, dat de Europese Commissie als katalysator
optreedt voor een debat over dit onderwerp. In dit stadium, waar uitsluitend
een aantal opties voor beleid en wet- en regelgeving ter discussie wordt gesteld,
dient een reactie van het parlement alleen een vroegtijdige beïnvloeding
en controle en is een subsidiariteitstoets niet opportuun. Uiteraard zal een
dergelijke toets wel aan de orde komen wanneer de discussie heeft geleid tot
concrete voorstellen voor wetgeving.De aan het woord zijnde leden willen bij het aan de orde komende debat
bijzondere aandacht vragen voor de positie en de rol van de sociale partners
met betrekking tot het sociale beleid en de uitwerking daarvan in eventuele
wetsvoorstellen. De aandacht voor sociale partners geldt vooral omdat zij
ook andere middelen kunnen hanteren, zoals collectieve regelingen, die op
adequate wijze kunnen bijdragen aan een activerend arbeidsmarktbeleid en een
flexibeler socialezekerheidsbeleid. Tevens vragen deze leden aandacht voor
op dit terrein relevante ILO-aanbevelingen, waarin modernisering van het arbeidsrecht
in internationaal verband aan de orde is gesteld.De leden van de CDA-fractie gaan ervan uit, dat de Europese Commissie «in
het veld» zal onderzoeken of, en zo ja, in hoeverre, wetten of collectieve
arbeidsovereenkomsten een remmend of stimulerend effect hebben op bedrijven
en werknemers, die de moderne middelen van de (informatie)techniek willen
benutten. Het ligt voor de hand hiertoe empirisch onderzoek te (laten) doen.
Ook de positie van het MKB en aspecten van collectieve lastendruk zullen in
een dergelijk onderzoek moeten worden betrokken.Het is de leden van de CDA-fractie bekend, dat met name in Oostenrijk
en Denemarken interessante initiatieven zijn ontwikkeld om flexibiliteit in
arbeidsrelaties te bevorderen en integratiemogelijkheden voor outsiders te
vergroten. Is het mogelijk een evaluatie van dergelijke initiatieven aan het
parlement te verstrekken?De aan het woord zijnde leden veronderstellen, dat een discussie over
het op Europees niveau formuleren van één definitie van het
begrip werknemer, die op alle terreinen van het civiele, sociale, fiscale
en bestuursrecht kan worden gehanteerd, en voor het bewerkstellingen van een
Europese standaard voor minimale bescherming van werkenden vanwege de grote
verschillen die er op deze gebieden tussen de lidstaten bestaan, op dit
moment nog onvoldoende kansen biedt om tot realistische voorstellen te komen.
Misschien kan een harmonisatie per beleidsterrein betere openingen bieden.
Echter ook voor het harmoniseren van de nationale arbeidsrechtelijke systemen
moeten overtuigende argumenten met betrekking tot de subsidiariteit en proportionaliteit
worden aangevoerd, die deze leden thans nog niet aanwezig zien.Op het gebied van bestuurlijke samenwerking ter verbetering van de handhaving
van het arbeidsrecht en het bestrijden van zwartwerk zien deze leden graag
voorstellen tot harmonisatie tegemoet. Ook willen zij erop aandringen om de
impasse in de Raad over de organisatie van de arbeidstijd op zo kort mogelijke
termijn te doorbreken.De leden van de PvdA-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van de aanzet vanuit de Europese Unie tot een publiek debat
over de modernisering van het arbeidsrecht.Zij sluiten zich aan bij de waarderende woorden van de leden van de CDA-fractie
over het door de Commissie betrokken brede perspectief. Mede vanwege deze
waardering hadden deze leden een vraag over de opstelling van de regering
ten opzichte van de voorgestelde studie om te komen tot harmonisering van
het werknemersbegrip. Het Groenboek verwijst als argument om tot harmonisering
te willen komen naar problemen bij de uitvoering van de Detacheringsrichtlijn
en de Richtlijn ten aanzien van overgang van ondernemingen als gevolg van
uiteenlopende definities van het begrip werknemer.Deelt de regering deze analyse? Zo nee, waarom niet?De regering motiveert haar afwijzende opstelling ten aanzien van dit beleidsstreven
met het argument dat het formuleren van één definitie en het
harmoniseren van minimale bescherming «mogelijk te ambitieuze doelstellingen
zijn». Ziet de regering beide inderdaad als onlosmakelijk met elkaar
verbonden, in de zin dat één werknemersbegrip onvermijdelijk
moet leiden tot één uniform minimaal beschermingsniveau? Of
is ook denkbaar dat wordt gestudeerd op mogelijkheden om te komen tot één
in alle lidstaten gelijk werknemersbegrip zonder daaraan tegelijk dezelfde
rechten en plichten te verbinden, zoals zon uniforme vloer van bescherming?
Zo dit laatste het geval is, wat is dan het bezwaar tegen harmonisering, althans
tegen het voornemen – want meer is het voorshands niet – om de
mogelijkheden daartoe in studie te nemen? Kan de regering in haar antwoord
onderscheid maken tussen, enerzijds, één werknemersbegrip dat
voor alle regelingen waarin de term voorkomt hetzelfde betekent, versus de
wat bescheidener doelstelling om te komen tot een aantal (twee of drie) begrippen,
waarvan de inhoud per regeling of per beleidsterrein kan verschillen, maar
die wel in elke lidstaat waar ze gebruikt worden voor hetzelfde staan.De VVD-fractie heeft met gemengde gevoelens
kennis genomen van het Groenboek. De leden van deze fractie kunnen zich zeer
wel vinden in het standpunt van de Nederlandse regering met betrekking tot
de subsidiariteit en proportionaliteit, mede gelet op de zeer uiteenlopende
regelingen in de lidstaten ten aanzien van het begrip werknemer en ten aanzien
van een minimaal beschermingsniveau.Enige tijd geleden is echter wel gepoogd om op Europees niveau te komen
tot overeenstemming over de maximale arbeidstijden voor werknemers. De lidstaten
zijn er niet in geslaagd hierover overeenstemming te bereiken. Houdt het standpunt
van de Nederlandse regering nu ook in dat niet meer gstreefd wordt naar één
regeling binnen de Europese Unie?De leden van de vaste commissies voor Justitie en voor Sociale Zaken en
Werkgelegenheid zien uw reactie met belangstelling tegemoet.Een gelijkluidende brief is ook gestuurd aan de minister van Justitie.De griffier van de vaste commissie voor Justitie,Van DoorenBRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEIDDen Haag, 12 maart 2007Aan de Voorzitter van de Eerste Kamer der Staten-GeneraalHierbij zend ik u, mede namens de Minister van Justitie, de antwoorden
op de Kamervragen van de fracties van het CDA, de PvdA en de VVD die naar
aanleiding van het groenboek getiteld «De modernisering
van het arbeidrecht met het oog op de uitdagingen van de 21e eeuw (COM(2006)708)» gesteld zijn. Naast de antwoorden doe ik u tevens de reactie van
de Nederlandse regering op het groenboek, zoals dat op 16 februari jongstleden
door mijn voorganger aan de Tweede Kamer is gestuurd, toekomen1. Bij de beantwoording zal hiernaar worden verwezen.Initiatief Europese CommissieDe leden van de CDA-fractie merken op met belangstelling kennis te hebben
genomen van dit groenboek. Zij waarderen het dat er vanuit een breed perspectief
wordt nagedacht over de relatie van het nationale arbeidsrecht van de lidstaten
met betrekking tot meer flexizekerheid in Europa en kunnen ermee instemmen,
dat de Europese Commissie als katalysator optreedt voor een debat over dit
onderwerp. Ook de leden van de PvdA-fractie geven aan met belangstelling kennis
te hebben genomen van de aanzet vanuit de Europese Unie tot een publiek debat
over de modernisering van het arbeidsrecht. Zij sluiten zich aan bij de waarderende
woorden van de leden van de CDA-fractie over het door de Commissie betrokken
brede perspectief. De leden van de VVD-fractie hebben met gemengde gevoelens
kennis genomen van het groenboek. Zij kunnen zich zeer wel vinden in het standpunt
van de Nederlandse regering met betrekking tot de subsidiariteit en proportionaliteit,
mede gelet op de zeer uiteenlopende regelingen in de lidstaten ten aanzien
van het begrip werknemer en ten aanzien van een minimaal beschermingsniveau.Zoals blijkt uit bijgevoegde reactie van de Nederlandse regering op het
groenboek wordt het initiatief van de Europese Commissie ook door het kabinet
gewaardeerd. Enerzijds omdat het noodzakelijk wordt geacht dat er een debat
wordt gevoerd over de vraag hoe modernisering van het arbeidsrecht kan bijdragen
aan het realiseren van de Lissabon doelstellingen. Anderzijds omdat door de
Commissie wordt onderkend, dat de verantwoordelijkheid voor het te voeren
beleid primair bij de lidstaten ligt en het accent dan ook niet ligt op de
harmonisatie van het arbeidsrecht op Europees niveau. Zoals in de reactie
is opgemerkt, moet aan de lidstaten ruimte worden gelaten om vanuit de eigen
systematiek te komen tot modernisering van het arbeidsrecht. Een modernisering
welke moet leiden tot een meer flexibele maar tegelijkertijd tot een op duurzame
integratie gerichte arbeidsmarkt.Rol sociale partnersDe leden van de CDA-fractie vragen bijzondere aandacht voor de positie
en de rol van de sociale partners met betrekking tot het sociale beleid en
de uitwerking daarvan. Sociale partners kunnen ook andere middelen hanteren,
zoals collectieve regelingen, die op adequate wijze kunnen bijdragen aan een
activerend arbeidsmarktbeleid en een flexibeler socialezekerheidsbeleid.Het belang van de rol van sociale partners wordt door het kabinet onderkend.
In genoemde reactie is dan ook gewezen op het feit dat zij via afspraken in
CAOs daadwerkelijk gestalte kunnen geven aan beleid gericht op
werkzekerheid en een brede en duurzame inzetbaarheid op de arbeidsmarkt. Bijvoorbeeld
door afspraken waarbij bovenwettelijke aanvullingen en vergoedingen bij ontslag
niet primair worden ingezet ter compensatie voor gederfd inkomen, maar vooral
voor scholing en werk-naar-werk trajecten. Dat belang (en die taak) wordt
ook door sociale partners onderkend en gesteund, zoals blijkt uit de Aanbeveling
van de Stichting van de Arbeid ter bevordering van preventie van werkloosheid
en re-integratie van werkloze werknemers van 15 april 2005 en uit de
Aanbeveling over scholing en employability van 13 maart 2006 van diezelfde
Stichting.ILO AanbevelingenDe leden van de fractie van het CDA verwijzen naar ILO aanbevelingen waarin
modernisering van het arbeidsrecht in internationaal verband aan de orde is
gesteld. Aangenomen wordt dat hierbij wordt gedoeld op de Aanbeveling van
de ILO betreffende de arbeidsrelatie (Recommendation concerning the employment
relationship). Het kabinet zal voor de zomer hierover een reactie doen toekomen
aan het parlement.Initiatieven Oostenrijk en DenemarkenDe leden van de CDA-fractie merken op dat met name in Oostenrijk en Denemarken
interessante initiatieven zijn ontwikkeld om flexibiliteit in arbeidsrelaties
te bevorderen en integratiemogelijkheden voor outsiders te vergroten. Zij
vragen of het mogelijk is een evaluatie van dergelijke initiatieven aan het
parlement te verstrekken.In Oostenrijk is recent de wettelijke ontslagvergoedingsregeling gewijzigd.
Onder de oude regeling kon alleen aanspraak worden gemaakt op een ontslagvergoeding
bij onvrijwillig ontslag zonder geldige reden. De hoogte hiervan varieerde
(afhankelijk van de baanduur) tussen een bedrag gelijk aan twee en twaalf
maandsalarissen. Onder de nieuwe regeling is de ontslagvergoeding in feite
komen te vervallen en is de werkgever verplicht, voor werknemers die ten minste
1 maand bij hem in dienst zijn, 1,53% van het loon te reserveren en
te storten in een fonds. De werknemer kan hierop een beroep doen bij ontslag,
met dien verstande dat bij vrijwillig ontslag ten minste drie jaar moet zijn
gewerkt. Als het tegoed geheel of ten dele niet wordt gebruikt dan blijft
het staan en kan het worden aangewend voor vervroegde uittreding. Het nieuwe
systeem is bedoeld om de mobiliteit op de arbeidsmarkt te vergroten, het verschil
tussen insiders en outsiders te verkleinen en is minder gericht op ontslagbescherming,
maar vooral op een verplichte besparing voor een pensioenvoorziening die,
bij ontslag, eerder kan worden aangesproken. De nieuwe regeling geldt sinds
1 januari 2003 en is qua effecten nog niet geëvalueerd.In Denemarken ligt de nadruk traditioneel op werkzekerheid in plaats van
baanzekerheid. In vergelijking tot andere OESO landen is de ontslagbescherming
altijd al laag geweest (en vooral zaak van sociale partners), de WW uitkering
relatief hoog (zij het dat de maximum uitkering in Denemarken lager is dan
in Nederland ondanks een uitkeringspercentage van 90%) en de verplichtingen
gericht op re-integratie hoog. Over het zogenoemde Deense model zijn geen
formele evaluaties beschikbaar. Er zijn wel overzichtsartikelen waaruit blijkt,
dat het niet zonder meer mogelijk is om het Deense model in andere landen
in te voeren, in verband met het daar gevoerde beleid betreffende ontslag,
re-integratie en WW, en dat de kosten voor de overheid relatief hoog zijn
(flinke bestedingen aan WW en actief arbeidsmarktbeleid). In de reactie van
de Nederlandse regering is dan ook aangegeven, dat in verband met de toenemende
globalisering en de daarmee verband houdende problematiek, de nadruk weliswaar
meer moet liggen op werkzekerheid dan baanzekerheid, maar hoe een dergelijke
transitie moet worden bereikt en wat de respectievelijke rol van de overheid
en sociale partners daarbij is zal van lidstaat tot lidstaat verschillen.
Daarbij kan uiteraard worden geleerd van andere lidstaten– het groenboek
is daar mede voor bedoeld – maar het bereiken van een juist evenwicht
wordt toch vooral nationaal bepaald, indachtig ook maatschappelijke opvattingen
en tradities.Harmonisatie werknemersbegrip en minimumniveau van beschermingDe leden van de CDA-fractie veronderstellen dat een discussie over het
op Europees niveau formuleren van één definitie van het begrip
werknemer, die op alle terreinen van het civiele, sociale, fiscale en bestuursrecht
kan worden gehanteerd, en voor het bewerkstelligen van een Europese standaard
voor minimale bescherming van werkenden vanwege de grote verschillen die er
op deze gebieden tussen de lidstaten bestaan, op dit moment nog onvoldoende
kansen biedt om tot realistische voorstellen te komen. Een harmonisatie per
beleidsterrein biedt wellicht betere openingen, maar zij geven daarbij tegelijkertijd
aan dat ook voor het harmoniseren van de nationale arbeidsrechtelijke systemen
overtuigende argumenten met betrekking tot de subsidiariteit en proportionaliteit
moeten worden aangevoerd. Zij zijn er niet van overtuigd dat dergelijke argumenten
aanwezig zijn.De leden van de PvdA-fractie merken op dat het groenboek als argument
om tot harmonisering te willen komen verwijst naar problemen bij de uitvoering
van de Detacheringsrichtlijn en de Richtlijn ten aanzien van overgang van
ondernemingen als gevolg van uiteenlopende definities van het begrip werknemer.
Zij vragen de regering of deze analyse wordt gedeeld en zo nee, waarom niet?
Verder merken deze leden op dat de regering haar afwijzende opstelling ten
aanzien van dit beleidsstreven motiveert met het argument dat het formuleren
van één definitie en het harmoniseren van minimale bescherming «mogelijk
te ambitieuze doelstellingen zijn». Zij vragen of beide inderdaad worden
gezien als onlosmakelijk met elkaar verbonden, in de zin dat één
werknemersbegrip onvermijdelijk moet leiden tot één uniform
minimaal beschermingsniveau, of dat het ook denkbaar is dat wordt gestudeerd
op mogelijkheden om te komen tot één in alle lidstaten gelijk
werknemersbegrip zonder daaraan tegelijk dezelfde rechten en plichten te verbinden,
zoals zon uniforme vloer van bescherming?In de reactie van de Nederlandse regering is ten aanzien van de harmonisatie
van het begrip werknemer aangegeven, dat zich naar het oordeel van de regering
geen problemen voordoen die een uniforme definitie van het begrip werknemer
op Europees niveau noodzakelijk maken. De Commissie wordt dan ook gevraagd
om te verduidelijken welke problemen er naar haar oordeel zijn. Verder is
opgemerkt dat voor het bevorderen van het vrij verkeer een dergelijke harmonisatie
ook niet nodig is. In richtlijnen wordt namelijk veelal al gesproken over
werknemers (werkzaam op een reguliere arbeidsovereenkomst) en/of personen
in een arbeidsverhouding die daarmee gelijkgesteld kunnen worden. Het wordt
vervolgens aan de lidstaten zelf overgelaten om te bepalen wat zij daar onder
verstaan. Met dien verstande dat lidstaten daarbij uiteraard wel moeten handelen
overeenkomstig de doelstelling van de richtlijn. Bovendien geldt, zoals ook
door de leden van de CDA-fractie wordt opgemerkt, dat het vinden van een uniforme
definitie uitermate complex zal zijn in het licht van de relatie tussen het
werknemersbegrip en de sociale zekerheids- en belastingwetgeving in de verschillende
lidstaten.Wat betreft een minimumniveau aan bescherming dient onderscheid te worden
gemaakt tussen de reikwijdte daarvan, het niveau van bescherming en de kring
van rechthebbenden. In het groenboek wordt dat onderscheid niet (of in ieder
geval niet duidelijk) gemaakt. De vraag van de Commissie behelst
of het noodzakelijk is te komen tot een minimum aan bescherming van alle werkenden
ongeacht de aard van de arbeidsrelatie en lijkt daarmee vooral betrekking
te hebben op het laatste punt (wie komt er voor in aanmerking). In de reactie
van de Nederlandse regering is aangegeven op welke wijze in Nederland aan
dat minimum niveau van bescherming vorm is gegeven en waarom Nederland geen
voorstander is van het formuleren van een minimumniveau aan bescherming voor
alle werkenden in Europees verband. Dat heeft enerzijds te maken met het verschil
in ontwikkeling tussen de lidstaten (in termen van beschermingsomvang en niveau)
en anderzijds met de vrijheid, welke aan lidstaten moet worden geboden, om
invulling te geven aan het sociaal beleid. Daarbij gaat het ook om de vraag
aan wie – naast reguliere werknemers – bescherming moet worden
geboden en waartegen. Met andere woorden, welke arbeidsrelaties voor de toepassing
van een bepaalde regeling met de reguliere werknemersrelatie moeten worden
gelijkgesteld. In zoverre is er inderdaad sprake van een verband tussen het één
(harmonisatie van het werknemersbegrip) en het ander (minimum aan bescherming).
Harmonisatie van het werknemersbegrip zou er dan toe kunnen leiden dat op
grond daarvan een bepaalde bescherming zal worden geboden aan werkenden die
in bepaalde lidstaten thans niet onder die bescherming vallen, hetzij omdat
zij niet als werknemer worden aangemerkt, hetzij omdat zij daarmee niet zijn
gelijkgesteld.Voorzover het betreft de vraag op wie een bepaalde bescherming van toepassing
moet zijn is er dus een relatie met het werknemersbegrip. Dat is niet zonder
meer het geval als het gaat om de vraag welke bescherming moet worden geboden
(de reikwijdte van de minimale bescherming) en het niveau daarvan. Een eenduidige
definitie van het begrip werknemer heeft immers geen betrekking op het bestaan
van bepaalde beschermingsvormen, noch op het niveau daarvan, in de verschillende
lidstaten. In die zin is er dan ook geen relatie tussen het één
en het ander. Dat betekent dat inderdaad gestudeerd zou kunnen worden op mogelijkheden
om te komen tot één in alle lidstaten gelijk werknemersbegrip
zonder daaraan tegelijk in alle lidstaten dezelfde rechten en plichten te
verbinden (zoals zon uniforme vloer van bescherming). Hiervoor is echter aangegeven,
dat, naar het oordeel van het kabinet daartoe niet alleen de noodzaak ontbreekt,
maar het vinden van een uniforme definitie ook uitermate complex zal zijn
in het licht van de relatie tussen het werknemersbegrip en de sociale zekerheids-
en belastingwetgeving in de verschillende lidstaten. Overigens wordt opgemerkt,
dat de Commissie de harmonisatie van het werknemersbegrip in het groenboek
veeleer benadert vanuit mogelijke problemen in het kader van het vrij verkeer
en niet vanuit de gedachte te komen tot een basisniveau van bescherming van
alle werkenden. Dat neemt niet weg dat die relatie in er in zekere zin wel
is, zoals hiervoor aangeduid.Bestuurlijke samenwerking en bestrijden zwartwerkDe leden van de CDA-fractie merken op graag voorstellen tot harmonisatie
tegemoet te zien op het gebied van bestuurlijke samenwerking ter verbetering
van de handhaving van het arbeidsrecht en het bestrijden van zwartwerk.In de reactie van de Nederlandse regering is hierover opgemerkt, dat op
dit moment tussen Nederland en verschillende EU-landen overeenkomsten worden
gesloten over samenwerking bij de handhaving van regelingen op sociaal gebied
in geval van grensoverschrijdend werknemers- en dienstenverkeer. De in dergelijke
overeenkomsten vermelde instanties steunen elkaar bij de bestrijding van illegale
arbeid en de handhaving van regels betreffende arbeidsvoorwaarden en arbeidsomstandigheden
door onder meer informatie-uitwisseling. Het ligt voor de hand om eerst te bezien wat de resultaten hiervan zullen zijn alvorens meer intensieve
bestuurlijke samenwerking tussen autoriteiten te overwegen.Door informatie-uitwisseling tussen overheid en sociale partners kan voorts
worden bevorderd dat sociale partners hun eigen cao-regelingen beter kunnen
handhaven. Een kaderafspraak voor samenwerking tussen de overheid en sociale
partners ten behoeve van de handhaving van arbeidsvoorwaarden bij grensoverschrijdende
arbeid is onlangs afgerond. Verwezen wordt in dit verband naar de brief die
de regering recent aan het Nederlandse parlement heeft gestuurd waarin zij
het parlement in kennis stelt van de afspraken die zijn gemaakt.1Over de bestrijding van zwartwerk is opgemerkt, dat die bestrijding wordt
geïntensiveerd en gefaciliteerd door het maken van bilaterale afspraken
tussen Nederland en bepaalde andere lidstaten. Het gaat daarbij vooral om
landen van waaruit veel grensoverschrijdende arbeid richting Nederland plaatsvindt.
Deze afspraken worden ook (gedeeltelijk) op het niveau van uitvoeringsorganisaties
gemaakt. Deze aanpak maakt het mogelijk dat zeer specifieke afspraken kunnen
worden gemaakt afhankelijk van de vorm en mate waarin grensoverschrijdende
zwarte arbeid plaatsvindt. Ook kunnen met deze gerichte aanpak de afspraken
zo nauwkeurig mogelijk worden toegesneden op de rol en het karakter van de
diverse handhavende instanties. Ook hier ligt het voor de hand om deze werkwijze
eerst de kans te geven zich te bewijzen. Zou in de toekomst blijken dat zij
op bepaalde punten tekortschiet, dan kan gedacht worden aan een verdere internationale
inkadering. Op dit moment heeft Nederland echter geen behoefte aan verdere
initiatieven vanuit Europa.ArbeidstijdenDe leden van de CDA-fractie dringen erop aan om de impasse in de Raad
over de organisatie van de arbeidstijd op zo kort mogelijke termijn te doorbreken.In de reactie van de Nederlandse regering is hierover opgemerkt, dat op
het gebied van de organisatie van de arbeidstijd zich verschillende problemen
voordoen (aanwezigheidsdiensten, opt out) die om een oplossing vragen. Geconstateerd
wordt dat binnen de Raad WSBVC overeenstemming bestaat over de manier waarop
de Arbeidstijdenrichtlijn moet worden aangepast naar aanleiding van de relevante
jurisprudentie van het Hof van Justitie van de EG (Arresten Simap C-303/98
en Jaeger C-151/02). Dit aspect van de Europese arbeidstijdenregelgeving moet
met voorrang worden behandeld met als doel op zo kort mogelijke termijn een
herziening van de richtlijn op dit onderdeel te realiseren. Op de buitengewone
vergadering van de Raad WSBVC van 7 november 2006 is echter wederom gebleken
dat de discussie over de opt out de voortgang bij het bereiken van een oplossing
hiervoor in de weg staat. Daarom wordt de Commissie in overweging gegeven
om te bezien of de behandeling van de aanwezigheidsdiensten met voorrang kan
worden behandeld. De urgentie daartoe wordt des te groter nu verschillende
lidstaten, waaronder Nederland, noodgedwongen de opt out invoeren om daarmee
tijdelijk een oplossing te vinden voor de gevolgen van de hiervoor genoemde
jurisprudentie.De leden van de VVD-fractie merken op dat enige tijd geleden is gepoogd
om op Europees niveau te komen tot overeenstemming over de maximale arbeidstijden
voor werknemers. Zij vragen of het standpunt van de Nederlandse regering met
betrekking tot het basisniveau aan bescherming nu ook inhoudt dat niet meer
gestreefd wordt naar één regeling binnen de Europese Unie.Zoals hiervoor vermeld is in de reactie van de Nederlandse regering aangegeven
waarom Nederland geen voorstander is van het formuleren van een minimumniveau
aan bescherming voor alle werkenden in Europees verband. In die reactie is
tevens aangegeven, dat een thematische benadering voorkeur verdient boven
het definiëren van een zogenoemde (min of meer vaststaande) «floor
of rights». Dat geldt ook voor het al dan niet overwegen van beschermende
maatregelen op het niveau van de Europese Unie. In het verleden heeft dat
onder meer geleid tot de totstandkoming van de Arbeidstijdenrichtlijn, waarin
ook een begrenzing is opgenomen van de maximale arbeidstijd, met de mogelijkheid
om hiervan af te wijken. Nederland is nooit een aanhanger geweest van deze «opt
out» mogelijkheid. Anderzijds is het een gegeven – zoals recentelijk
weer gebleken – dat een aantal lidstaten meent dat de opt out een noodzakelijk
instrument is. Nederland is uiteindelijk bereid geweest te accepteren dat
de opt out regeling onderdeel blijft van de richtlijn mits aan de toepassing
daarvan strenge voorwaarden worden verbonden.De Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. P. H. DonnerXNoot1Samenstelling:Leden: Holdijk (SGP), Wagemakers (CDA), Witteveen (PvdA), De Wolff (GL),
Van de Beeten (CDA), (voorzitter), Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Ruers
(SP), Westerveld (PvdA), Engels (D66) en Franken (CDA).Plv. leden: Schuurman (CU), Pruiksma (CDA), Jurgens (PvdA), Minderman
(GL), Dölle (CDA), Rosenthal (VVD), Biermans (VVD), Kox (SP), Tan (PvdA),
Schuyer (D66) en Russell (CDA).XNoot2Samenstelling:Leden: Van den Berg (SGP), Van Leeuwen (CDA), (plv. voorzitter), Swenker
(VVD), De Wolff (GL), Kalsbeek-Schimmelpenninck van der Oije (VVD), Meulenbelt
(SP), Ten Hoeve (OSF), Van Driel (PvdA), (voorzitter), Vedder-Wubben (CDA),
V. Dalen-Schiphorst (CDA), Westerveld (PvdA) en Schouw (D66).Plv. Leden: De Vries (CU), Franken (CDA), Biermans (VVD), Thissen (GL),
Van den Broek-Laman Trip (VVD), Ruers (SP), Terpstra (CDA), Nap-Borger (CDA),
Schuyer (D66), Noten (PvdA) en Leijnse (PvdA).XNoot3Zie ook dossier E060188 op www.europapoort.nl.XNoot1Deze reactie is gedrukt onder Kamerstuknummer TK 30 893, 4.XNoot1Brief van de Staatssecretaris van SZW van 14 februari 2007. Kamerstuk
2006–2007, 29 407, nr. 61 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20062007-22112-AJ.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl