Herziening van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid; Brief minister over verdere aanpassingen van het GLB en kabinetsstandpunt
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28625, nr. 12

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

20-11-2003

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28625 nr. 12

11-11-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInternationaal kader – WTOFinancieel kaderHervormingsvoorstellen tabak, olijfolie en katoenVoorstel hervorming marktordening tabakVoorstel hervorming marktordening olijfolieVoorstel hervorming marktordening katoenVoorstel hervorming marktordening Suiker1 Voortzetting huidige beleid2 Gedeeltelijke liberalisering3 Volledige liberaliseringKabinetsstandpuntFinancieel kaderTabakOlijfolieKatoenSuikerKrachtenveldOndertekeningBIJLAGE MARKTORDENINGEN TABAK, OLIJFOLIE, KATOEN
EN SUIKERMarktordening tabakMarktordening olijfolieMarktordening katoenMarktordening suiker
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28625Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 625Herziening van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleidnr. 12BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEITAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 november 2003De Raad van ministers van Landbouw van de EU heeft op 26 juni 2003
in Luxemburg een compromis bereikt over een vergaande hervorming van het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid (GLB). Met deze hervorming is een belangrijke stap gezet om
het GLB sterker te richten op duurzaamheid en om het marktgerichter, minder
handelsverstorend en op termijn minder kostbaar te maken. Het is echter zeker
niet de laatste stap in het hervormingsproces dat in 1992 in gang is gezet.
De Raad heeft de Commissie in Luxemburg ook verzocht in het najaar van 2003
een mededeling in te dienen over de hervorming van de marktordeningen voor
olijfolie, tabak en katoen. Daarnaast komt de Commissie haar verplichting
na om in 2003 een rapport te presenteren over de perspectieven in de suikersector
en het functioneren van de marktordening voor suiker. Naar aanleiding van
dit rapport heeft de Commissie een drietal beleidsopties geformuleerd voor
de hervorming van de EU-suikerregeling. In deze brief ga ik in op deze verdere
aanpassingen van het GLB en het standpunt van de Nederlandse regering daarover.Internationaal kader – WTOHet is van belang de huidige voorstellen te schetsen tegen de internationale
achtergrond waarin deze worden gedaan. De in juni 2003 overeengekomen hervorming
van het GLB was mede ingegeven door druk op de EU vanuit de WTO. Onlangs is
de 5e WTO Ministeriële Conferentie in Cancún afgesloten
zonder tastbaar resultaat, nadat een eerdere deadline voor het vaststellen
van de onderhandelingsmodaliteiten (eind maart 2003) niet was gehaald. Zie
hiervoor ook de brief van minister Brinkhorst en staatssecretaris Van Gennip
aan de Tweede Kamer van 7 oktober 2003. Er zijn vele oorzaken aangegeven voor
het mislukken van de Conferentie. Welke daarvan de belangrijkste zijn, is
tot op heden niet duidelijk, maar door de vroegtijdige afsluiting is men eigenlijk
niet eens meer toegekomen aan werkelijke onderhandelingen over het landbouwdossier.
Hoe het ook zij, de mislukking is een zware tegenslag voor de onderhandelingsronde
die in 2001 in Doha, Qatar werd gestart. Te meer omdat onduidelijk
is welke gevolgen de verschillende leden van de WTO aan deze mislukking verbinden.Het is zeer de vraag of de geplande einddatum van 1 januari 2005
nu nog kan worden gehaald. Bovendien loopt eind 2003 de zogenaamde Vredesclausule
af, waardoor het risico ontstaat dat WTO-leden elkaar voor de WTO-geschillencommissie
gaan dagen.Uitstel van de onderhandelingen voor langere tijd is ongunstig voor de
kwakkelende wereldeconomie en zou ook betekenen dat ontwikkelingslanden de
winst van verdere liberalisering in voor hen belangrijke sectoren mislopen.
Overigens geldt dat ook voor de Nederlandse agrarische sector die immers nog
niet voor de helft afhankelijk is van interne steun en baat heeft bij marktopening
elders.De EU heeft voor en tijdens de Conferentie, evenals de VS, een aantal
concessies gedaan om een raamwerkakkoord voor de verdere onderhandelingen
in het kader van de WTO Doha-ronde mogelijk te maken. De groep van 21 ontwikkelingslanden
(G21, waartoe o.a. Brazilië, China en India behoren) eiste echter veel
verdergaande concessies van ontwikkelde landen tegenover geringe verplichtingen
voor ontwikkelingslanden, inclusief de relatief meer ontwikkelde. Het ambitieniveau
van de EU is mede ingegeven door de wens tot bevordering van de onderlinge
handel tussen ontwikkelingslanden, de Zuid-Zuid handel. Dit punt kan niet
los worden bezien van de mogelijkheid tot differentiatie tussen ontwikkelingslanden.
Hierbij wordt een onderscheid gemaakt in het verplichtingenniveau voor de
verschillende categorieën ontwikkelingslanden.Financieel kaderHet financiële kader voor de discussies rondom verdere hervorming
van het GLB wordt gevormd door de afspraken die tijdens de Europese Raad van
Brussel (24/25 oktober 2002) zijn gemaakt in het kader van de uitbreiding.
Tijdens deze Europese Raad is een plafond overeengekomen voor de uitgaven
voor marktmaatregelen en rechtstreekse steunverlening in de landbouw (categorie
1A) voor de periode 2007–2013. Dat plafond is gebaseerd op de afspraken
van de Europese Raad in Berlijn (1999) voor categorie 1A in de huidige 15
lidstaten en tien nieuwe lidstaten in 2006. Het bedraagt voor de EU-25 45,3
miljard Euro in 2006 en wordt in de periode 2007–2013 jaarlijks met
maximaal 1 procent aangepast voor inflatie tot 48,5 miljard Euro in 2013 (lopende
prijzen).Zoals ik u ook reeds in mijn brief van 19 februari 2003 heb geschreven,
maakt de afspraak over het gemaakte plafond een geleidelijke afbouw van de
directe inkomenssteun noodzakelijk conform de doelstellingen van het kabinet.
Onder genoemd plafond moet immers ook rekening worden gehouden met de infasering
van de directe inkomenssteun in de nieuwe lidstaten en met extra uitgaven
die verdere hervormingen van het GLB (de GMO's suiker, tabak, katoen, olijfolie
en mogelijk ook groenten en fruit en wijn) met zich meebrengen. De Raad heeft
in haar compromis van juni besloten vanaf budgetjaar 2007 een financieel mechanisme
toe te passen dat ervoor zorgt dat het afgesproken plafond wordt gerespecteerd.
De directe inkomenstoeslagen worden gekort indien de vooruitzichten aangeven
dat het afgesproken plafond (verminderd met een marge van 300 miljoen Euro)
dreigt te worden overschreden. Wanneer deze situatie zich voordoet, zal de
Commissie een voorstel doen aan de Raad voor een dergelijke korting van inkomenstoeslagen. Hervormingsvoorstellen tabak, olijfolie en katoenBij hervorming van de sectoren tabak, olijfolie en katoen gaat het erom
de concurrentiekracht te verbeteren, meer marktoriëntatie te bewerkstelligen,
negatieve aspecten voor natuur en milieu verder terug te dringen, stabiele
inkomens voor de landbouwers te garanderen en meer aandacht te krijgen voor
de omstandigheden van producenten in benadeelde gebieden. De sectoren tabak,
olijfolie en katoen vertonen duidelijk overeenkomsten in hun structuur en
productiekarakteristieken. Dit geldt in het bijzonder voor het belang dat
deze sectoren hebben voor de rurale economie in bepaalde regio's. In de bijlage
worden de huidige marktordeningen voor deze sectoren beschreven.Voorstel hervorming marktordening tabakDe Commissie stelt een stapsgewijze uitfasering van de bestaande tabakspremie
en het tabaksfonds voor. Er dient een financiële enveloppe in het kader
van de tweede pijler van het GLB te worden geïntroduceerd om de tabaksgebieden
te herstructureren. Eén en ander zou moeten gebeuren in drie stappen
waardoor aan het eind meer dan 70 procent van de huidige tabakssteun wordt
opgenomen in de ontkoppelde bedrijfstoeslag en minstens 20 procent van de
huidige steun wordt overgeheveld naar een herstructureringsfonds voor de betrokken
gebieden. De Commissie stelt voor om voor de producenten die tot 3,5 ton tabak
produceren, de bestaande premie in één keer te vervangen door
de ontkoppelde bedrijfstoeslag. Voor producenten die tussen 3,5 en 10 ton
tabak produceren wordt 80 procent in de ontkoppelde bedrijfstoeslag opgenomen
en wordt 20 procent overgeheveld naar het herstructureringsfonds. Voor bedrijven
die meer dan 10 ton tabak produceren wordt ontkoppeling in drie fasen voorgesteld.
Met ingang van de derde fase blijft 1/3 deel van de huidige steun in de ontkoppelde
bedrijfstoeslag en wordt 2/3 deel in het herstructureringsfonds opgenomen.Voorstel hervorming marktordening olijfolieVoorgesteld wordt om de bestaande productiegerelateerde steun in de olijfoliesector
om te zetten in ontkoppelde bedrijfstoeslagrechten, analoog aan de rechten
die in het kader van de GLB-hervorming van juni jl. zijn toegekend. De Commissie
is echter van mening dat in de olijfoliesector een volledige ontkoppeling
problemen zou kunnen veroorzaken in traditionele productiegebieden. Er bestaat
een risico dat olijfgaarden verwaarloosd zouden worden, wat op zijn beurt
weer erosie zou kunnen veroorzaken aan bodem en landschap. Daarom wordt voorgesteld
om – indien een bedrijf groter is dan 0,3 ha – 60 procent van
de inkomenssteun op te nemen in de ontkoppelde bedrijfstoeslag en 40 procent
van de steun gekoppeld te houden via een steun per boom of per hectare. Indien
een bedrijf kleiner is dan 0,3 hectare wordt alle steun ontkoppeld. Verder
is de Commissie voornemens de exportrestituties en productierestituties voor
conserven af te schaffen. De steunregeling voor particuliere opslag zal blijven
bestaan als een veiligheidsnet.Voorstel hervorming marktordening katoenVoor katoen wordt voorgesteld om 60 procent van de huidige steun aan de
producenten op te nemen in de ontkoppelde bedrijfstoeslag. Om rekening te
houden met het risico dat de katoenproductie zou worden beëindigd in
gebieden die economisch afhankelijk zijn van deze teelt, wordt voorgesteld
de resterende 40 procent te gebruiken voor een hectaretoeslag voor katoen.Het maximum aantal hectares dat voor een dergelijke toeslag in aanmerking komt, wordt per lidstaat vastgesteld. Rekening houdend met de
recente ontwikkelingen stelt de Commissie voor dit maximale areaal voor Spanje
11 procent lager en voor Griekenland 5 procent lager vast te stellen dan het
areaal in de referentieperiode (2000–2002). De hectaretoeslag wordt
onder de volgende voorwaarden toegekend. Producenten moeten deelnemen in een
door de lidstaat erkende kolomorganisatie die tenminste 20 000 hectare
katoen bestrijkt. Voor maximaal de helft van het totaalbedrag voor de areaalbetalingen
aan leden van de kolomorganisatie zou worden gewerkt met een binnen de bedrijfskolom
overeengekomen schaal die de geleverde productie beloont aan de hand van kwalitatieve
en kwantitatieve criteria. Het resterende bedrag van de totale marktuitgaven
voor de katoensector dient te worden bestemd voor de herstructurering van
de katoengebieden. Dit is een bedrag van ongeveer 100 miljoen Euro.Voorstel hervorming marktordening SuikerDe Commissie is van mening dat het na de hervorming van het GLB van juni,
tijd is om na te gaan hoe naast bovengenoemde sectoren ook de suikersector
van de EU marktgerichter en in economisch, ecologisch en maatschappelijk opzicht
duurzamer gemaakt kan worden. In de bijlage is een beschrijving van de huidige
marktordening voor suiker opgenomen.Er is een aantal ontwikkelingen dat een hervorming van het suikerbeleid
onvermijdelijk maakt, naast het feit dat het bestaande beleid verstorend is
voor de internationale handel. Het gegeven dat de huidige quotaregeling en
de hoge gegarandeerde interne prijs een gespreide suikerproductie in de hele
EU in stand houdt, staat haaks op het streven naar het verbeteren van de concurrentiekracht
en het vergroten van de marktgerichtheid van de Europese landbouw. De productiequota
belemmeren de meest efficiënte producenten in hun ontwikkeling en expansiedrift
en vormen een barrière voor nieuwe marktdeelnemers.In de tweede plaats zorgen de concessies van de EU in het kader van het
Everything But Arms (EBA) besluit er volgens de Commissie voor dat bij ongewijzigd
beleid, de Europese suikermarkt vanaf 2007 ernstig ontregeld kan raken.In de derde plaats maken de onderhandelingen in WTO-kader mettertijd evenzeer
een hervorming van het suikerbeleid noodzakelijk. Het is zeer waarschijnlijk
dat het gebruik van exportrestituties gaandeweg wordt beperkt en op termijn
wordt afgeschaft. Tegelijk dienen de invoertarieven verder te worden verlaagd.
Bovendien hebben Brazilië, Australië en Thailand een klacht ingediend
bij de WTO tegen onderdelen van het EU-suikerbeleid, hetgeen eventueel tot
aanpassingen van het beleid kan leiden. De Commissie schetst drie aanzetten
voor een hervormingsrichting.1 Voortzetting huidige beleidDe eerste optie gaat uit van de status quo. Dit zou betekenen dat de huidige
marktordening zou worden gehandhaafd op basis van flexibele quota en handhaving
van een hoge interventieprijs. De EU-markt is in dit geval open voor de invoer
van suiker in het kader van de verschillende handelsovereenkomsten. De invoerrechten,
interne prijzen en het gebruik van exportrestituties worden verlaagd overeenkomstig
de onderhandelingspositie van de EU in de WTO.De toename van de invoer en de beperking van de export leiden –
zeker indien het WTO panel een negatieve uitkomst geeft – tot een drastische
beperking van de productiequota in de EU (geschat wordt 25%). De quotareductie
zal evenredig dienen plaats te vinden, waardoor de meest efficiënte
industrieën in de EU en de herstructurering van de sector nog verder
worden belemmerd.2 Gedeeltelijke liberaliseringDe tweede denkrichting omvat het verlagen van de interne prijs in de EU.
Wanneer het niveau van de invoer en de eigen productie zijn gestabiliseerd
op een nieuw evenwicht, zouden de productiequota kunnen worden afgeschaft.
Volgens de Commissie zou dit evenwicht kunnen ontstaan bij een prijspeil van
circa 450 Euro per ton (zo'n 40 procent beneden het huidige prijspeil). De
Commissie heeft in dit scenario een prijsverlaging in twee fasen voor ogen.In de eerste fase zouden de prijzen voor witte suiker met zo'n 15 à
20 procent omlaag gaan zodat ze op een niveau van circa 600 Euro per ton komen.
De interventieprijs kan worden afgeschaft en het gebruik van exportrestituties
kan worden uitgefaseerd. In deze eerste fase zouden de productiequota verhandelbaar
moeten worden tussen de lidstaten om de herstructurering van de suikersector
te vergemakkelijken. Een dergelijke overdracht van de quota zal alleen tot
stand komen indien het voor de suikerproducenten zeker is dat het quotasysteem
nog een aantal jaren gehandhaafd blijft. De Commissie denkt aan een periode
van vijf tot zeven jaar. De telers van suikerbieten hoeven volgens de Commissie
in deze eerste fase niet gecompenseerd te worden door middel van een inkomenstoeslag.
Aan het eind van deze overgangsperiode zou de Europese suikerindustrie geherstructureerd
zijn op een productie van ongeveer 17,5 miljoen ton suiker (zo'n 15% beneden
de huidige productie van de EU-25), waarvan 16 miljoen ton binnen quota. De
preferentiële invoer zou ongeveer 2 tot 2,5 miljoen ton bedragen en de
export circa 3,5 miljoen ton.In de tweede fase zou de prijs verder verlaagd moeten worden tot 450 Euro
per ton door middel van een stapsgewijze verdere verlaging van de invoertarieven
en institutionele prijzen. Tegen deze nieuwe marktprijs voor witte suiker
zou een concurrentiekrachtige suikerfabriek levensvatbaar moeten zijn bij
een suikerbietenprijs van ongeveer 25 Euro per ton. Dit is bijna de helft
van de huidige minimumprijs voor A-suikerbieten. De productiequota zouden
dan worden verlaagd en uiteindelijk kunnen worden afgeschaft wanneer het gewenste
marktevenwicht is bereikt. De telers van suikerbieten zouden deels (50%) moeten
worden gecompenseerd voor deze prijsverlaging in de tweede fase. Compensatie
zou kunnen met behulp van een ontkoppelde inkomenstoeslag of via een gekoppelde
hectaretoeslag. Uiteindelijk zou wanneer deze tweede fase is voltooid omstreeks
2013, de EU-25 een productie hebben van 14 miljoen ton suiker (ruim 30 procent
minder dan de huidige productie) en een import van circa 2,5 miljoen ton in
het kader van preferentiële akkoorden. De EU zou dan nagenoeg geen suiker
meer exporteren.3 Volledige liberaliseringEen derde optie is de interne prijssteun voor suiker, de productiequota
en de invoer-tarieven volledig af te schaffen. Bij afwezigheid van welke bescherming
dan ook, dalen de EU-prijzen voor suiker tot wereldmarktniveau. Op dat prijsniveau
is de EU-markt aantrekkelijk voor de meest competitieve suikerexportlanden
als bijvoorbeeld Brazilië, Thailand en Australië.De preferentiële invoer van de ACS landen, India en de MOL's zou
dan volgens de analyse van de Commissie grotendeels worden vervangen door
export uit Brazilië. Ondanks de efficiency van de Europese fabrieken
zullen deze de concurrentie maar moeilijk aankunnen. Het seizoen van drie
maanden voor de verwerking van suikerbieten vormt vergeleken met een seizoen
van negen maanden voor suikerriet een belangrijke handicap.Volgens
de Commissie zou er een drastische reductie van de suikerproductie in de EU
plaatsvinden tot circa 6 miljoen ton in 2013 (– 70%). Alleen de
suikerindustrie in Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk
zou blijven bestaan. Mogelijk kan nog een deel van de productiecapaciteit
van de Europese suikerindustrie worden gebruikt ten behoeve van de raffinage
van de suiker die meestal in ruwe vorm in de EU zal worden ingevoerd. Een
dergelijke ontwikkeling zou vragen om middelen om de herstructurering te begeleiden.
Indien de prijsverlaging gedeeltelijk gecompenseerd zou worden heeft dit aanzienlijke
consequenties voor de EU-begroting.KabinetsstandpuntHet kabinet verwelkomt de voorstellen van Commissaris Fischler voor verdere
hervorming van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid. Het valt toe te juichen
dat de EU haar plannen van aanpassing van het landbouwbeleid doorzet, ongeacht
het eventuele verdere verloop van de huidige WTO-onderhandelingen. De voorstellen
markeren daarmee een volgende stap op de weg van de fundamentele hervorming
van het GLB die de EU is ingeslagen en bieden perspectief voor een meer marktgericht
en op duurzame ontwikkeling gericht landbouwbeleid in de betrokken sectoren.
Belangrijk is dat bij herstructurering van de vier onderhavige productiesectoren
dient te worden gewaarborgd dat niet uitsluitend economische belangen in het
oog worden gehouden, maar dat de drie pijlers van duurzame ontwikkeling (economisch,
ecologisch en sociaal) gelijkelijk mee worden gewogen. Het is van belang dat
deze lijn wordt vastgehouden, ook bij de sectoren die nog volgen.Het kabinet is met de Commissie van mening dat het van belang is dat de
hervorming van deze gemeenschappelijke marktordeningen spoedig wordt vormgegeven
volgens de principes van de in juni overeengekomen hervorming van het GLB.
Dat wil zeggen dat de directe steun aan landbouwers wordt ontkoppeld van de
productie en de uitbetaling daarvan afhankelijk wordt gesteld van cross-compliance,
modulatie en financiële discipline. Vanuit deze optiek verwelkomt het
kabinet de voorliggende hervormingsvoorstellen, maar is ze van mening dat
de voorstellen op onderdelen niet ver genoeg gaan in de toepassing van bovenstaande
principes.Financieel kaderHet kabinet heeft bij eerdere hervormingen van de betrokken sectoren altijd
het principe gehanteerd dat deze in ieder geval budgetneutraal moeten zijn.
Het kabinet stelt daarbij voorop dat het uitgavenniveau in het verleden geen
garantie mag vormen voor het toekomstige niveau. Het kabinet is van mening
dat de uitgaven voor de sectoren katoen, olijfolie en tabak, in totaal circa
4,5 miljard Euro en ongeveer 10 procent van het huidige landbouwbudget, erg
hoog zijn in verhouding met hun aandeel in de waarde van de Europese landbouwproductie
(nauwelijks 3 procent). De budgettaire ijkpunten in deze discussie liggen
voor het kabinet vast:1) Het plafond voor de uitgaven in categorie 1a ligt vast tot 2013 volgens
de afspraken van de ER Brussel (oktober 2002) en de verdere hervormingen van
het GLB (de GMO's suiker, tabak, katoen, olijfolie en mogelijk ook groenten
en fruit en wijn) dienen onder dit plafond te worden gefinancierd;2) Een versterking van de tweede pijler van het GLB (categorie 1b, plattelandsbeleid)
is uitsluitend mogelijk door overheveling van middelen uit categorie 1a volgens
de systematiek van het akkoord over de hervorming van het GLB van juni 2003,
de zogenaamde modulatie;3) De Nederlandse regering staat op het standpunt dat ook de financiële consequenties van de toetreding van Bulgarije en Roemenië onder
het in Brussel afgesproken plafond dienen te worden opvangen.TabakHet kabinet steunt de voorstellen van de Commissie om de bestaande tabakspremie
in drie stappen geheel te ontkoppelen en een deel van de beschikbare middelen
in te zetten voor een herstructurering van de sector. Het Gemeenschappelijk
Landbouwbeleid sluit hierdoor meer aan op de maatschappelijke zorgen omtrent
het gebruik van tabak en de schadelijke effecten daarvan op de volksgezondheid.
Door de volledige ontkoppeling zal er in de toekomst in de EU geen sprake
meer zijn van tabaksspecifieke steun, hetgeen het kabinet toejuicht. Vanwege
de maatschappelijke gevolgen van tabaksconsumptie en het communautair beleid
gericht op ontmoediging van tabaksgebruik is steun voor de productie van tabak
niet langer te rechtvaardigen. Het kabinet beschouwt de voorstellen van de
Commissie derhalve als een stap in de goede richting. Bovendien zijn ze in
lijn met de intenties van het mondiale tabaksverdag (WHO Framework Convention
on Tobacco Control) dat in juni 2003 door zowel de Europese Commissie als
Nederland is ondertekend. Wel dienen volgens het kabinet de middelen die vrijkomen
door de opheffing van het tabaksfonds niet terug te vloeien naar de tabakssector,
maar dienen deze ten gunste te komen van de landbouwbegroting.OlijfolieHet kabinet kan begrip opbrengen voor de gedeeltelijke ontkoppeling van
de steun in de olijfoliesector vanwege de regionale betekenis van de olijfolieproductie
in de producerende lidstaten. Wel is het wenselijk dat hier sprake is van
een tussenstap in de richting van volledige ontkoppeling. Het kabinet zal
voorstellen voor een hoger percentage ontkoppeling of meer vrijheid voor gewaskeuze
daarom steunen. Verder dienen volgens het kabinet de middelen die vrijkomen
door de afschaffing van de productierestituties voor olijfolie niet terug
te vloeien naar de olijfoliesector, maar dienen deze ten gunste te komen van
de landbouwbegroting.KatoenKatoen is een product dat bijzondere aandacht verdient in het licht van
het Nederlandse streven naar coherent ontwikkelings- en landbouwbeleid. Onlangs
in Cancún nog heeft een aantal Afrikaanse landen de WTO gevraagd maatregelen
te nemen om handelsverstorende katoensubsidies af te schaffen met het oog
op de lage wereldmarktprijzen voor katoen.De recente daling van de katoenprijzen heeft grote gevolgen voor een aantal
landen in West- en Centraal-Afrika waar katoen de voornaamste bron van inkomsten
is voor naar schatting 10 miljoen mensen. In een aantal van deze landen vormt
katoen het belangrijkste exportproduct. In Mali vertegenwoordigt katoen bijvoorbeeld
79 procent van de totale export en in Benin en Tsjaad is dat respectievelijk
65 en 56 procent. De wereldmarktprijzen voor katoen zijn afhankelijk van een
aantal factoren:– het niveau van de wereldproductie en -consumptie van katoen;– de prijs van en vraag naar synthetische vezels;– het niveau van productie- en exportgerelateerde subsidies in belangrijke
katoenproducerende landen;– het niveau van grensbescherming.Alle bovengenoemde factoren spelen een rol, maar de belangrijkste reden
voor de significante daling van de katoenprijzen lijkt de ontwikkeling van
de vraag naar katoen. Het aandeel van katoen in de wereldvezelconsumptie
neemt namelijk gestaag af (van 65% in de jaren '60 tot circa 40 procent nu)
en wordt vervangen door kunstvezels. De totale vraag naar katoen groeit langzamer
dan het aanbod van katoen, hetgeen een drukkend effect heeft op de prijzen.
Bovendien zorgt het landbouwbeleid in de VS, China en de EU ervoor dat een
belangrijk deel van de katoenproducenten nauwelijks reageert op deze ontwikkeling.
Ten aanzien van dit punt meent het kabinet dat wereldwijd de direct aan de
productie gekoppelde steun, exportsteun en het niveau van tariefbescherming
dienen te worden afgebouwd en dat hierover in de WTO nieuwe afspraken moeten
worden gemaakt. Vanuit dit opzicht en met het oog op de omvang van de productiegerelateerde
steun in de belangrijkste katoenexporteur op de wereldmarkt (VS), is het te
betreuren dat hierover in Cancún geen overeenstemming is bereikt.Het kabinet is van mening dat de voorstellen voor hervorming van de marktordening
katoen in beginsel ertoe kunnen bijdragen dat de Europese katoenproducenten
zich enigszins aanpassen aan de ontwikkeling in de wereldvraag naar katoen.
Toch vreest het kabinet dat door het handhaven van een gedeeltelijke koppeling
van de steun (40 procent) katoenproducenten in de EU te weinig gestimuleerd
worden om eventueel over te stappen op andere teelten, waardoor het concurrentieverstorende
effect van de Europese ondersteuning deels blijft bestaan. Daarom is het kabinet
voorstander van volledige ontkoppeling. Het kabinet is van mening dat het
concurrentieverstorende effect zou kunnen verdwijnen door de voorgestelde
hectaretoeslag te ontkoppelen van de productie van katoen. In plaats van katoen
zouden landbouwers dan ook andere gewassen moeten kunnen telen om voor de
hectaretoeslag in aanmerking te kunnen komen. De gebieden waar katoen wordt
geteeld zijn vaak geïrrigeerd en lenen zich dus ook voor de teelt van
andere gewassen. Hiermee kunnen ook de nadelige effecten van de katoenteelt
op milieu en natuur als gevolg van het intensieve gebruik van insecticiden
en kunstmest worden verminderd.Mocht volledige ontkoppeling op onvoldoende steun kunnen rekenen binnen
de Unie dan zal Nederland inzetten op een schema voor spoedige uitfasering
van het gekoppelde gedeelte en op het beperken van het totale areaal.SuikerHet kabinet onderschrijft het idee van de Commissie om alvorens met concrete
voorstellen te komen, eerst een debat te houden over de mogelijke richting
van deze voorstellen. Het is helder dat de hervorming van het suikerbeleid
in ieder geval de kloof tussen de interne prijs en de wereldmarktprijzen aanzienlijk
moet dichten, dat de ondersteuning van de sector minder handelsverstorend
dient te worden, dat exportrestituties op termijn afgebouwd moeten worden
en dat de voor- en de nadelen van een beleid dat is gebaseerd op een quotasysteem,
zorgvuldig dienen te worden afgewogen. Het hervormen van de suikersector is
daarmee ook een politiek gevoelig dossier. De belangen van de telers van suikerbieten
en de suikerproducenten in de EU, alsmede de belangen van de suikerverwerkers
en de consumenten, maar ook de internationale context en de positie van verschillende
groepen ontwikkelingslanden spelen daarbij een belangrijke rol.Wat de structuur van de Europese suikerindustrie betreft is het kabinet
van mening dat het op termijn niet verstandig is een beleid te voeren dat
erop gericht is de suikerproductie koste wat kost overal in de EU in stand
te houden. Gezien de internationale ontwikkelingen is het onvermijdelijk dat
de concurrentie op de interne markt toeneemt. De telers en de industrie zullen
zich daarop moeten voorbereiden. De sector dient zich op een redelijke wijze
aan de veranderingen te kunnen aanpassen, maar hervorming van
de suikersector dient uiteindelijk te leiden tot een herstructurering van
de sector met als doel het realiseren van een internationaal concurrentiekrachtige
Europese suikersector.Vanuit het perspectief van ontwikkelingslanden is herziening van het Europese
suikerbeleid eveneens gewenst. Het dossier kent op dit punt echter de nodige
complicaties, omdat de belangen van de ontwikkelingslanden bij hervorming
van het suikerbeleid zeer divers zijn. Een 17-tal ACS-landen maakt onder het
Suikerprotocol van het Cotonou-verdrag gebruik van een tariefvrij invoercontingent
voor suiker. De EU betaalt daarvoor een garantieprijs hetgeen deze landen
jaarlijks circa 500 miljoen Euro oplevert. Daarnaast hebben de MOL's in het
kader van het EBA-besluit tariefpreferenties die leiden tot volledig vrije
markttoegang vanaf 2009. Verder hebben India, Cuba, Brazilië en
een aantal Balkanlanden preferentiële toegang tot de EU.Bij de herziening van de marktordening moeten de belangen van deze landen
zorgvuldig worden afgewogen. Het kabinet is van mening dat herziening van
het huidige EU-suikerbeleid er niet toe mag leiden dat de huidige inkomsten
voor de ACS landen en de in het vooruitzicht gestelde inkomsten voor de MOL's
geheel verdampen. Een hervorming dient daarentegen ruimte te scheppen op de
wereldmarkt voor de vele ontwikkelingslanden met een productiecapaciteit voor
suiker, waarbij de nadruk zou moeten liggen op de armste landen. Het is noodzakelijk
dat het beleid duidelijkheid verschaft voor deze groep landen in verband met
het uitlokken van investeringen die eventueel verkeerd kunnen uitpakken.Vanuit bovenstaande afweging heeft het kabinet de door de Commissie geschetste
beleidsopties bestudeerd. De eerste optie, namelijk het handhaven van het
huidige beleid is in de ogen van de Nederlandse regering geen realistisch
vooruitzicht. De beschreven internationale ontwikkelingen maken een herziening
van het beleid zowel onafwendbaar als gewenst.Evenmin is het kabinet van mening dat volledige liberalisatie in korte
tijd een wenselijk en haalbaar alternatief is. Gezien het grote verschil tussen
de interne prijs voor suiker en de wereldmarktprijs, krijgt de sector in een
dergelijk scenario niet de gelegenheid zich aan te passen aan de nieuwe situatie.
Men kan redelijkerwijs niet van de sector verwachten in één
stap de sprong naar wereldmarktprijzen te maken, gezien het feit dat het quotumbeleid
dat de EU ruim 30 jaar heeft gekenmerkt de suikerindustrie niet alleen voordelen
heeft opgeleverd maar haar ook in zekere zin in haar ontwikkeling heeft belemmerd
en investeringen daarop zijn geënt. Bovendien hebben ook de andere sectoren
binnen het GLB (granen, rundvlees en zuivel) de tijd gekregen zich aan te
passen. Daarnaast betekent een dergelijk scenario dat de ACS landen en de
MOL's ook geen tijd krijgen om zich aan te passen en daardoor niet of nauwelijks
zullen profiteren van nieuwe exportmogelijkheden, maar dat de voordelen vooral
zullen worden benut door enkele landen die reeds de wereldmarkt voor suiker
domineren, hetgeen zoals gezegd ongewenst is.Het kabinet is van mening dat een scenario van geleidelijke maar substantiële
prijsverlaging waarbij de suikersector de gelegenheid krijgt een proces van
herstructurering door te maken het meest wenselijk is. De twee fasen die de
Commissie in haar tweede optie voorstelt, lijken een begaanbare weg. Het is
een interessant idee om in een eerste fase waarbij de prijzen worden verlaagd,
de quota tussen de lidstaten verhandelbaar te maken. Op deze wijze kan de
Europese suikerindustrie zich herstructureren en alsnog een proces van economische
specialisatie in de meer efficiënte regio's doormaken. Het kabinet meent
dat een grotere prijsverlaging in de eerste fase dan de voorgestelde 15 à
20 procent en het geven van een gedeeltelijke compensatie in deze fase de
herstructurering zou moeten kunnen versnellen. De compensatie
dient van de productie ontkoppeld te zijn. Als dit proces is doorlopen kan
dan in een tweede fase de interne prijs verder richting wereldmarkt worden
gebracht. Op deze wijze zal dan de suikerproductie in de EU en daarmee de
export aanzienlijk worden teruggebracht. Tegelijk zal de Europese import van
suiker aanzienlijk kunnen toenemen en de voordelen hiervan komen vooral terecht
bij de MOL's in het kader van het EBA besluit. Het kabinet zal zich nog beraden
over de exacte hoogte van de benodigde prijsdaling, het LEI zal hiervoor het
benodigde onderzoek verrichten. Uitgangspunt is dat deze voldoende substantieel
moet zijn om te bewerkstelligen dat de EU in beginsel geen suiker meer zal
exporteren.Samenvattend kiest het kabinet voor een ambitieuze hervorming van het
suikerbeleid volgens de lijn zoals voorgesteld in optie twee. Dit moet leiden
tot de realisatie van een concurrentiekrachtige suikerindustrie in Europa.
Bovendien dient de EU hiermee te kunnen voldoen aan haar internationale verplichtingen
en dient de werking van de interne markt te worden verbeterd.In de notitie «Beleidscoherentie Ontwikkelingssamenwerking –
Landbouw» (TK 2002–2003, nr. 28 318) heeft het kabinet het
standpunt ingenomen dat er rekening dient te worden gehouden met het feit
dat de voordelen die 17 ACS-landen nu hebben bij het Europese suikerbeleid
als gevolg van de hervorming zullen afnemen. Deze landen zouden hiervoor gedeeltelijk
en tijdelijk gecompenseerd kunnen worden. Hiervoor bestaan verschillende mogelijkheden.
Een mogelijkheid zou zijn om tijdelijk compensatie te bieden uit de middelen
die nu gereserveerd staan op de Europese begroting voor exportrestituties
voor een equivalent van de ACS-import. Een andere mogelijkheid is gebruik
te maken van het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF). Hiermee zouden de ACS-landen
hun suikerteelt en de suikerindustrieën kunnen herstructureren om de
erosie van de tariefcontingenten op te vangen. Daarnaast zou kunnen worden
overwogen dat aan de ACS-landen die niet profiteren van het EBA besluit en
de MOL's extra markttoegang wordt gegeven.KrachtenveldDe nieuwe voorstellen komen op een moment dat de internationale handelsgemeenschap
zich in een heroriënteringfase bevindt na het mislukken van de WTO conferentie
in Cancún. Voortzetting van de onderhandelingen is in ieders belang,
maar duidelijk is dat een directe hervatting van de onderhandelingen niet
realistisch is.Het gevaar dreigt dat het momentum om de in
juni 2003 in Luxemburg aanvaarde hervormingsvoorstellen van het GLB te verzilveren
binnen een nieuw WTO-landbouwakkoord, voorbij gaat. Een verdere hervorming
van het GLB dient in dat kader te worden beschouwd. Een aantal lidstaten wenst
niet direct een grote haast te maken met een verdere hervorming van het GLB,
zolang er niet meer duidelijkheid is over het verdere verloop van de WTO-onderhandelingen.
Het kabinet is echter van mening dat het multilaterale spoor de voorkeur blijft
hebben en dat daarom opnieuw aan het draagvlak voor die onderhandelingen moet
worden gewerkt. De hervorming van het GLB dient dus onverkort te worden voortgezet
op de ingeslagen weg en vanuit dat opzicht worden de voorstellen van Commissaris
Fischler verwelkomd. Het kabinet zal – net als tijdens de onderhandelingen
in Luxemburg – met een realistische inslag een constructieve bijdrage
leveren aan deze discussie.De Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,C. P. Veerman BIJLAGE MARKTORDENINGEN TABAK, OLIJFOLIE, KATOEN
EN SUIKERMarktordening tabakDe tabaksproductie in de EU vertegenwoordigt nog geen half procent van
de totale waarde van de landbouwproductie in de EU. De tabaksproductie kent
echter een opmerkelijk hoge regionale concentratie. Zeven regio's omvatten
circa 70 procent van alle tabaksproducenten, voornamelijk in Griekenland en
Italië. In sommige districten is de tabaksproductie goed voor meer dan
de helft van de totale landbouwproductie.De gemeenschappelijke marktordening voor tabak dateert uit 1970 en is
sinds haar ontstaan diverse keren gewijzigd. In 1992 zijn de interventieprijs
en exportrestituties voor tabak afgeschaft en werden productiequota geïntroduceerd.
Daarnaast werd de regeling vereenvoudigd en controles verscherpt. Dit heeft
geleid tot een reductie in de uitgaven en een vermindering van het risico
op fraude. In 1998 zijn opnieuw hervormingen doorgevoerd, met name om de kwaliteit
van de teelt te verbeteren. Daarnaast is een fonds geïntroduceerd voor
onderzoek en informatie over tabak (anti-rook campagnes, nieuwe teelten die
minder schadelijk zijn voor gezondheid etc). De uitgaven voor tabak bedroegen
de laatste jaren circa 980 miljoen Euro per jaar.Marktordening olijfolieDe Europese Unie heeft verreweg de grootste productie en het grootste
verbruik van olijfolie ter wereld. De olijfoliesector is goed voor vier procent
van het totale gebruikte landbouwareaal in de EU. Olijfolie wordt geproduceerd
in Spanje, Italië, Griekenland, Portugal en Frankrijk. Het merendeel
van de productiegebieden is gelegen in zogenaamde doelstelling 1 gebieden
(regio's met een achterstand) en de productie van olijfolie is een belangrijke
bron van werkgelegenheid en economische activiteit in de betrokken regio's.Traditionele olijfboomgaarden vormen bovendien een waardevol Europees
cultuurlandschap.Voor olijfolie bestaat sinds 1966 een gemeenschappelijke marktordening
en deze is in de loop der tijd vele malen herzien, het laatst in 1998. De
huidige marktordening bestaat grotendeels uit het verlenen van productiesteun
voor de geproduceerde olijfolie. Het voormalige interventiesysteem en de consumptiesteun
zijn in 1998 afgeschaft. De productiesteun is gebonden aan een Maximaal Gegarandeerde
Hoeveelheid die per producerende lidstaat is vastgelegd. De uitgaven voor
de marktordening olijfolie bedragen circa 2,5 miljard Euro per jaar.Marktordening katoenDe betekenis van de katoenproductie in de EU is relatief gering, circa
een half procent van de totale waarde van de landbouwproductie. De jaarlijkse
productie bedraagt ongeveer 1,5 miljoen ton zaadkatoen (goed voor 0,5 miljoen
ton ruwe katoen). Net als bij tabak is de teelt voor bepaalde regio's echter
van groot belang. In Griekenland, waar bijna 80 procent van de Europese katoen
wordt geteeld, is de teelt van katoen goed voor bijna 10 procent van de agrarische
productiewaarde.De marktordening voor katoen dateert uit de tijd van de Griekse toetreding
tot de EU in 1981 en is destijds ingesteld in een protocol bij de Toetredingsakte
van Griekenland. Na toetreding heeft Griekenland het katoenareaal uitgebreid
en verdrievoudigd in de periode 1981–1996. De uitgaven voor deze marktordening
zijn toegenomen van minder dan 100 miljoen Euro in de beginjaren
tot gemiddeld ruim 800 miljoen Euro per jaar in de afgelopen jaren. Het huidige
regime is gebaseerd op een directe steun per ton geproduceerde katoen, binnen
de grenzen van een Nationale Gegarandeerde Hoeveelheid (NGH) voor iedere producerende
lidstaat (Griekenland, Spanje en Portugal). Als uitzondering binnen het GLB
is de steun in de katoenteelt variabel en afhankelijk van de ontwikkeling
van de wereldmarktprijzen. In de periode 1996–2003 was de steun per
ton katoen gemiddeld twee keer zo groot als de marktwaarde ervan. Het is daarmee
een van de meest handelsverstorende marktordeningen van het GLB.In de EU bestaat een groeiende kritiek op de katoenteelt als gevolg van
de tendens naar monocultuur in combinatie met de grote afhankelijkheid van
irrigatie en het intensieve gebruik van kunstmest en bestrijdingsmiddelen.
Ook beperkt de variabele steun aan de katoenteelt in de EU katoenproducenten
in ontwikkelingslanden in hun mogelijkheden om te kunnen exporteren. In de
EU heeft het katoenbeleid een verviervoudiging van de katoenproductie gestimuleerd
in de afgelopen 20 jaar. De EU is op de mondiale katoenmarkt met 2,5 procent
van de wereldproductie (van 20 miljoen ton ruwe katoen) overigens een bescheiden
speler.Marktordening suikerDe suikerbietenteelt in de EU-15 bestrijkt ongeveer 1,8 miljoen hectare
(1,4 procent van het totale landbouwareaal). Met een productie van 15 tot
18 miljoen ton levert de suikerteelt 1,6 tot 1,8 procent van de agrarische
productie van de EU-15. Met de tien nieuwe lidstaten erbij zal de suikerproductie
naar verwachting met 15% toenemen tot ruim 20 miljoen ton. De EU is een belangrijke
speler op de wereldmarkt voor suiker. Tot 1996 was de EU de grootste suikerproducent
in de wereld, maar sindsdien zijn Brazilië en India de EU voorbij gestreefd
(met elk een aandeel van ruim 15 procent in de wereldproductie). Het aandeel
van de EU-15 in de wereldproductie en consumptie is dalende en bedraagt momenteel
circa 12 procent. Verder is de EU-15 een belangrijke exporteur (15% van de
wereldexport) en importeur onder preferentiële invoerregelingen (5% van
de wereldimport). De gemiddelde export van de EU-15 bedraagt circa 5,3 miljoen
ton suiker en de gemiddelde import bedraagt circa 1,8 miljoen ton. Brazilië
domineert de wereldmarkt met een aandeel van circa 25 procent van de wereldexport
van suiker.De huidige marktordening voor suiker dateert uit 2001 en geldt tot en
met 30 juni 2006. De bepalingen van de marktordening zijn sinds de instelling
ervan in 1968 weinig veranderd. De productie van suiker in de EU vindt plaats
binnen een quotumregeling. De introductie van deze quota's was een politieke
keuze met als doel de suikerproductie over de hele EU gespreid te houden.
De economische specialisatie in de meest efficiënte regio's van de EU
heeft daardoor niet plaatsgevonden. Het totaal van de productiequota voor
de EU-15 bedraagt 14,5 miljoen ton. Dit is verdeeld in een A-quota (82%) en
B-quota (18%) die zijn vastgesteld per lidstaat. Deze A- en B-quota komen
in beginsel overeen met de communautaire vraag naar suiker.De export van suiker is in het kader van de WTO gebonden aan een maximumbudget
voor exportrestituties van 499 miljoen Euro en een maximum hoeveelheid van
1 273 miljoen ton. Gezien de huidige wereldmarktprijs betekent dit dat
er jaarlijks ongeveer 1 miljoen ton suiker met restituties kan worden uitgevoerd.
Daarnaast wordt een equivalent van de onder het suikerprotocol met 15 ACS
lidstaten en India preferentieel ingevoerde ruwe suiker in geraffineerde vorm
met behulp van exportrestituties afgezet buiten de Unie (1,6 miljoen ton;
bijna 800 miljoen Euro) Suiker die buiten de A- en B-quota wordt geproduceerd
mag niet op de interne markt worden afgezet en dient zonder restituties
te worden uitgevoerd. Dit noemt men ook wel de zogenaamde C-suiker.De suikermarktordening kent een interventiemechanisme, bedoeld als vangnet
om een minimumprijs voor suikerbieten te kunnen garanderen. De interventieprijs
is sinds 1984/85 bevroren op een bedrag van 631,90 Euro per ton voor witte
suiker en 523,70 Euro per ton ruwe suiker. Verder kent de marktordening een
minimumprijs die suikerproducenten (de verwerkers van suikerbieten) moeten
betalen voor de suikerbieten. Deze bedraagt 46,72 Euro per ton voor suikerbieten
om A-suiker te produceren en 32,42 Euro per ton voor suikerbieten om B-suiker
te produceren.Een belangrijk deel van de budgettaire kosten van het EU-suikerbeleid
worden op de teler van suikerbieten en de suikerproducenten verhaald in de
vorm van heffingen op de productie van A- en B-suiker. Deze worden na afloop
van het verkoopseizoen vastgesteld. De uitgaven voor het suikerbeleid belopen
op dit moment (2003) circa 1,48 miljard Euro, waarvan 547 miljoen Euro wordt
opgebracht door de sector zelf. De netto-uitgaven in 2003 bedragen dus 933
miljoen Euro. Belangrijkste kostenpost betreft de exportrestituties op suiker
(1 257 miljoen Euro in 2003) en op suiker in verwerkte producten (156
miljoen Euro in 2003).De huidige marktordening kan functioneren dankzij een relatief hoog invoerrecht
aan de buitengrenzen van de EU. Het specifieke tarief van 419 Euro per ton
witsuiker en een additionele vrijwaringsheffing brengen de totale invoerheffing
op ruim 500 Euro per ton, bij een wereldmarktprijs van circa 200 Euro per
ton. Hierdoor wordt een marktevenwicht gecreëerd tegen een interne prijs
die twee tot drie maal zo hoog is als de wereldmarktprijs. Dit heeft tot gevolg
dat alleen suiker die een preferentiële behandeling geniet, kan worden
ingevoerd. De EU kent een aantal preferentiële invoerregelingen waardoor
de EU de grootste suikerimporteur is binnen de WTO-leden.Allereerst is er het suikerprotocol met 15 ACS lidstaten en India die
krachtens dit protocol jaarlijks 1,6 miljoen ton suiker kunnen invoeren zonder
invoerrechten.De laatste jaren is het aantal preferentiële invoerregelingen uitgebreid
met de Westelijke Balkanregeling en de Everything But Arms (EBA) overeenkomst.
Wat betreft de Westelijke Balkan is een heffingvrije invoer mogelijk van 380 000
ton (de totale suikerproductiecapaciteit in de betreffende landen). In het
kader van de EBA-overeenkomst krijgen de Minst Ontwikkelde Landen geleidelijk
volledig vrije markttoegang tot de EU (in 2001 max. 74 000 ton, oplopend
tot 197 000 ton in 2008 en volledig vrij vanaf 2009). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28625-12.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl