Evaluatie orgaandonatie; Brief minister met het standpunt van de minister naar aanleiding van de evaluatie van de wet op de orgaandonatie (WOD) door ZonMW
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28140, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

27-02-2002

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2001-2002

28140 nr. 3

21-02-2002

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding en samenvatting2. Uitbreiding van het aantal donatiefunctionarissen en
donorwervingsstructuur3. HerinneringsmailingTabel: Indicatie van registratiegraad na herinningsmailing 4. Intensivering voorlichting en continu campagne5. Wetswijziging gericht op wegnemen van praktische belemmeringen6. Evaluatie WOD7. Voorbereiden wijziging beslissysteem8. AfsluitingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28140Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 34 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 140Evaluatie orgaandonatienr. 3BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 21 februari 2002In vervolg op mijn brief van 28 november 2001 (Kamerstukken II, 2001–2002,
28 140 nr. 2), ontvangt u hierbij mijn nader uitgewerkte standpunt naar
aanleiding van de evaluatie van de Wet op de orgaandonatie (WOD) die in november
2001 door ZonMw is uitgebracht.1. Inleiding en samenvattingDe WOD functioneert nu drie jaar en de resultaten zijn teleurstellend.
Dat blijkt ook uit de evaluatie van ZonMw. Weliswaar voldoet het aantal registraties
in het Donorregister aan de verwachtingen en is het aantal weefseldonaties
toegenomen, maar het effect van het gebruik van het Donorregister valt tegen.
De inspanningen van alle betrokkenen in de ziekenhuizen en de publieksvoorlichting
hebben totnogtoe niet geleid tot een groter aantal orgaandonaties. De wachtlijsten
voor orgaantransplantaties zijn helaas nog steeds niet opgelost. Deze trend
heb ik in een vroege fase onderkend en met de Tweede Kamer besproken. Dit
heeft geleid heeft tot het plan van aanpak orgaandonatie van april 2000. Dat
wordt thans voortvarend uitgevoerd. De eerste resultaten van deze aangescherpte
aanpak – het inzetten van speciale donatiefunctionarissen in ziekenhuizen
en het experiment met een herinneringsmailing van het Donorregister –
zijn hoopgevend. Ik heb dan ook besloten langs deze weg verder te gaan. De
voorbereidingen voor een landelijke aanpak op beide gebieden zijn inmiddels
gestart, zodat deze in 2003 tot volle uitvoering zal komen.Dit is niet genoeg. Ik zal de voorlichting aanzienlijk intensiveren. De
voorlichting moet in het bijzonder ook gericht zijn op de nabestaanden van
potentiële donoren en moet het levensreddende belang van orgaandonatie
voor andere patiënten benadrukken. Uit de evaluatie van ZonMw blijkt
namelijk dat het aantal weigeringen door nabestaanden, net als voor invoering
van de WOD, nog steeds erg hoog is. In het huidige wettelijk vastgelegde beslissysteem
hebben nabestaanden het laatste woord, tenzij de overledene zelf
anders heeft besloten. In de voorlichting zal de positie van de nabestaanden
benadrukt worden. Daarnaast kan de begeleiding van nabestaanden in de ziekenhuizen
verder verbeterd worden door de inzet van donatiefunctionarissen die de arts
ondersteunen bij het voeren van de gesprekken met nabestaanden.Een tweede groep waarop de voorlichting meer gericht moet worden betreft
de allochtonen. De registratiegraad en donatiebereidheid in gebieden waar
overwegend allochtonen wonen is relatief laag. Dat heeft tot gevolg dat er
voor allochtone patiënten medisch gezien relatief weinig geschikte donororganen
beschikbaar zijn.Ook moet de wetgeving worden aangescherpt. De wet blijkt – afgezien
van het beslissysteem – in de praktijk een aantal onnodige belemmeringen
op te leveren. Dat geldt met name voor het toestemmingstraject: het moet duidelijker
zijn op welk moment het Donorregister geraadpleegd mag worden en wie er mag
raadplegen. Ook moet de juiste volgorde van de toestemmingsprocedure nadrukkelijk
benoemd worden: eerst het Donorregister raadplegen, daarna gesprek voeren
met de nabestaanden. Verder moet de wetgeving worden gewijzigd om een landelijke
herinneringsmailing mogelijk te maken. De benodigde aanpassingen van de regelgeving
zijn inmiddels ter hand genomen.Over twee jaar volgt de tweede evaluatie van de WOD. Ik zal opnieuw ZonMw
opdracht geven die evaluatie uit te voeren. Het is helaas niet uitgesloten
dat de nu in gang gezette intensieve aanpak niet tot werkelijke verbeteringen
leidt. Dan blijft nog een optie over: aanpassing van het beslissysteem. Ik
hoop niet dat zo'n wetswijziging nodig zal blijken te zijn, onder andere omdat,
zoals ook blijkt uit de ervaring in andere landen, we van een ander beslissysteem
alléén niet te veel mogen verwachten. Het aanbod van donororganen
is ook van andere factoren afhankelijk. Maar om onverhoopt over twee jaar
geen tijd te verliezen, heb ik inmiddels opdracht gegeven om een aantal varianten
voor een ander beslissysteem voor te bereiden.Samenvattend bevat mijn aanpak de volgende elementen:1. uitbreiding van het aantal donatiefunctionarissen in de ziekenhuizen
om het aantal donatieprocedures te vergroten (gereed 2003 en daarna doorlopend);2. een regionaal gefaseerde herinneringsmailing aan de niet-geregistreerde
bevolking van 18 jaar en ouder om het aantal registraties te vergroten (start
eind 2002, gereed 2004);3. intensivering van de voorlichting, met name gericht op de donatiebereidheid
van nabestaanden en allochtonen (start 2002, doorlopend);4. wetswijziging gericht op het wegnemen van een aantal praktische belemmeringen
(start 2002);5. evaluatie (start 2002, gereed eind 2003);6. voorbereiden van een wijziging van het beslissysteem (start 2002).Hieronder volgt een nadere uitwerking van mijn beleid.2. Uitbreiding van het aantal donatiefunctionarissen en
donorwervingsstructuurBij het uitvoeren van donatieprocedures zijn twee cruciale momenten aan
de orde: het eerste is de herkenning van de potentiële donor, het tweede
is het gesprek met de nabestaanden. Ik verwacht dat het inzetten van gespecialiseerde
donorwervers een positieve uitwerking zal hebben op het aantal donoren. Het
resultaat moet op termijn zijn dat potentiële donoren niet meer gemist
worden. In mijn brief van 28 november jl. gaf ik al aan dat de
manier waarop de arts het gesprek met de nabestaanden voert bepalend lijkt
te zijn voor de uitkomst van het gesprek (indien van de overledene geen wilsbeschikking
bekend is moet toestemming voor donatie door nabestaanden gegeven worden).
Door de arts beter in deze zware taak te ondersteunen, en deze zelfs eventueel
uit handen te nemen, is naar mijn mening nog verbetering mogelijk.Begin januari heeft de projectleider van het project donatiefunctionaris,
prof.dr. J.E.M. Akveld, mij de tussentijdse evaluatie na één
jaar aangeboden (zie bijlage I)1. Hieruit blijkt
dat de projectziekenhuizen beter scoren voor wat betreft het aantal raadplegingen
van het Donorregister en het aantal weefseldonoren dan het gemiddelde van
de Nederlandse ziekenhuizen. De effecten op het aantal orgaandonoren zijn
echter minder duidelijk. Dat laatste neemt niet weg dat ik op basis van deze
evaluatie en de eerder ontvangen rapportages over het experiment ervan overtuigd
ben dat het aanstellen van donatiefunctionarissen positief kan bijdragen aan
het optimaal benutten van het donorpotentieel in Nederland. Ik ben daarom
bereid om een landelijk netwerk van donatiefunctionarissen mogelijk te maken.Mede in navolging van het advies van de Inspectie voor de Gezondheidszorg
(november 2000) zal ik faciliteren dat in de acht academische, in 23 ziekenhuizen
met meer dan 600 bedden en in 25 van de meest actieve kleinere ziekenhuizen
met minder dan 600 bedden, donatiefunctionarissen aangesteld worden. Hiermee
zal in de voor donatie meest kansrijke ziekenhuizen een functionaris beschikbaar
zijn.Hoe succesvol deze lokale functionarissen uiteindelijk zullen zijn, hangt
ook af van de wijze waarop de donorwerving op regionaal en landelijk niveau
georganiseerd is. Eerder heb ik u bericht dat de Stichting Transplantatie
Nu! en ik het initiatief hebben genomen om het afgelopen jaar een tweetal
conferenties over de donorwerving te organiseren waarvoor alle partijen die
een rol spelen op het terrein van de orgaandonatie uitgenodigd waren. Tijdens
die conferenties is een nieuw model ontwikkeld voor de donorwerving in Nederland.
Inmiddels is een aantal invoeringsaspecten besproken in de Coördinatiegroep
Orgaandonatie. Gelijktijdig met het opzetten van het netwerk van lokale functionarissen
wordt de donorwerving ingevuld volgens een model dat drie niveaus kent: landelijk,
regionaal en lokaal. Op nationaal niveau is er dan een stichting met als taken
het ontwikkelen van het donorwervingsbeleid, het afstemmen van regionale activiteiten
en het beheren van geldstromen. Voorts is de stichting verantwoordelijk voor
de informatievoorziening (verzamelen en analyseren van gegevens over de donatie-inspanningen).
Ik acht de Nederlandse Transplantatie Stichting een goede kandidaat voor deze
taak. Op regionaal niveau zullen er enkele coördinatoren zijn die verbonden
zijn aan de academische ziekenhuizen. Vooralsnog wordt gestart met coördinatoren
in vier academische ziekenhuizen. Later zal bezien worden of het gewenst is
dit aantal uit te breiden naar alle zeven academische ziekenhuizen die orgaantransplantaties
uitvoeren. De lokale donorwervers die op de werkvloer de arts ondersteunen
bij orgaandonatie vormen het derde niveau en de spil van het geheel. Overigens
is deze functie nog in ontwikkeling en ik stel me dan ook voor dat de drie
type functionarissen die thans op lokaal niveau betrokken zijn bij de donorwerving
(donatiefunctionaris, transplantatiecoördinator en regiocoördinator
Pro Donor) op termijn verenigd zullen zijn in één functie. Hierbij
wordt uiteraard voortgebouwd op de positieve ervaringen die zijn opgedaan
met het project donatiefunctionaris.Bij de herinrichting van de donorwerving zoals hierboven omschreven zijn
de organisaties die zich ook nu ook al met donorwerving bezig houden uiteraard nauw betrokken. Zij hebben overigens ook zitting in de Coördinatiegroep
Orgaandonatie, onder voorzitterschap van prof. dr. J. Terlouw. De Coördinatiegroep
heeft zich inmiddels beraden op de implementatie van de nieuwe structuur en
adviseert mij om bij het ontwikkelen van een nieuwe structuur te waken voor
een zware bureaucratie en om de huidige positieve ontwikkelingen van het project
donatiefunctionaris in de nieuwe structuur te betrekken. Daarnaast is het
voor de betrokken organisaties essentieel dat in de nieuwe structuur de volgende
uitgangspunten worden gehanteerd:1. er is een strikte scheiding tussen de orgaancentrum- en donorwervingfunctie2. het project donatiefunctionaris gaat door (het experiment loopt tot
en met december 2002)3. er komt onder andere een goede patiëntenvertegenwoordiging in
de nieuwe organisatie.Deze drie uitgangspunten onderschrijf ik. Ik wil benadrukken dat het opzetten
van een structuur voor donorwerving die daaraan voldoet een onmisbaar hulpmiddel
is om de huidige vrijblijvendheid te verminderen en het potentieel aan orgaandonoren
zo goed mogelijk te kunnen benutten.3. HerinneringsmailingDe rapportage over het experiment met de herinneringsmailing in vier middelgrote
gemeenten heb ik inmiddels ontvangen, en gaat bij deze brief als bijlage II.1 De verwachting was dat ongeveer zeven procent van de
nog niet geregistreerde bevolking alsnog een verklaring in het Donorregister
op zou laten nemen. Het responspercentage ging deze verwachting ruim te boven
en kwam uit op 16 procent. Van deze groep heeft een relatief hoog percentage
aangegeven geen donor te willen zijn, namelijk 44 procent. 36 procent geeft
wel toestemming voor donatie en 20 procent laat de beslissing over aan nabestaanden
(in het Donorregister zijn deze percentages respectievelijk 34, 54 en 12).
Er zijn verschillende benaderingen getest om na te gaan of de toonzetting
van de brief van invloed is op de respons of de beslissing (toestemming voor
donatie, geen toestemming voor donatie, beslissing aan nabestaanden/derde).
Uit het onderzoeksrapport blijkt dat een «emotioneel» getinte
benadering tot een iets gunstiger respons leidde dan een «zakelijke»
en «sober» getinte benadering: het meeste «ja»-registraties
en het minste«nee»- en «keus aan nabestaande/derde»-registraties.
Hoewel de verschillen klein zijn, lijkt gezien de gunstige responsresultaten,
een«emotionele» herinneringsmailing gerechtvaardigd. Vooralsnog
worden de kosten geraamd op 15 miljoen Euro voor een landelijke herinneringsmailing
inclusief begeleidende voorlichting. Ik stel mij dan ook voor wel een herinneringsmailing
uit te voeren, maar dan gefaseerd naar regio.Indien de resultaten van het experiment geëxtrapoleerd worden naar
de hele bevolking zou na een emotioneel getinte herinneringsmailing 47 procent
van de bevolking zijn ingeschreven in het Donorregister, tegen 37 procent
nu. Ruim de helft van de ingeschrevenen zou toestemming geven voor orgaandonatie,
bijna 36 procent zou geen toestemming geven en ruim 13 procent zou de beslissing
overlaten aan de nabestaanden/derde. Deze cijfers moeten met de nodige voorzichtigheid
gehanteerd worden. Omdat het experiment gedaan is in vier middelgrote gemeenten
is het niet zeker dat landelijk dezelfde resultaten gehaald worden. Tabel: Indicatie van registratiegraad na herinningsmailing  Landelijke herinneringsmailing, emotionele benaderingStand Donorregister na aanschrijving 1998Na landelijke herinneringsmailing in DonorregisterNa landelijke herinneringsmailing in Donorregister,
% van de 18+-bevolking Totaal respons16% 1 296 91537% 4 760 50347,1% 6 057 418 Waarvan Toestemming38%
  492 82854% 2 570 67250,6% 3 063 49923,8%Bezwaar43%  557 67434% 1 618 57135,9% 2 176 24516,9%Nabestaanden/derde19%
  246 41412%  571 26013,5%  817 674 6,4%Gebaseerd op onderzoeksgegevens van SGBO en huidige aantal registraties
in het Donorregister.Indien daarnaast in één grote stad (met een relatief grote
populatie allochtonen) gestart wordt, kan dit gekoppeld worden aan een onderzoek
naar het registratiegedrag van allochtone Nederlanders. In het begin van de
brief gaf ik al aan dat de registratiegraad en donatiebereidheid in gebieden
waar veel allochtonen wonen lager zijn dan in andere gebieden. Dit heeft een
nadelig gevolg voor deze populatie: bij orgaantransplantatie is het van groot
belang dat de bepaalde kenmerken van donor en ontvanger zo goed mogelijk op
elkaar zijn afgestemd, om afstoting van het donororgaan te voorkomen. Dergelijke
kenmerken kunnen per bevolkingsgroep variëren. De implicatie van weinig
donoren uit allochtone bevolkingsgroepen is dat er voor allochtone patiënten
relatief weinig medisch geschikte donororganen beschikbaar komen.Een ander voordeel van fasering van een herinneringsmailing is dat voor
de begeleidende voorlichting actiever en effectiever gebruik gemaakt kan worden
van regionale media.4. Intensivering voorlichting en continu campagneOp basis van de ervaring met de landelijke, massamediale campagnes over
orgaandonatie lijkt de conclusie gerechtvaardigd dat van grootschalige, in
tijd beperkte, massamediale campagnes geen grote effecten te verwachten zijn.
Uit het deelonderzoek van ZonMw zoals ik de Kamer eerder al in 2000 heb toegezonden,
moet worden afgeleid dat in zijn algemeenheid het probleem rondom voorlichting
over orgaandonatie is dat overwegingen tegen donatie vaak gevoelskwesties
betreffen (angst voor de dood, angst voor de gevolgen voor nabestaanden).
Uit onderzoek is gebleken dat dergelijke gevoelskwesties met voorlichting
nauwelijks, of zeer moeilijk, te beïnvloeden zijn. Verder is er altijd
een discrepantie tussen houding en gedrag: ook uit het onderzoek bij de herinneringsmailing
blijkt dat een groot percentage mensen zegt voor donatie te zijn en te registreren,
maar dat een veel kleiner percentage mensen ook werkelijk registreert. De
voorlichting over dit onderwerp moet naar mijn mening dan ook nog meer een
kwestie van lange adem zijn – dat blijkt ook de behoefte van het publiek
te zijn: continue voorlichting over orgaandonatie. Het doel is dat donorregistratie
en orgaandonatie als norm worden geaccepteerd door de bevolking.Recent aanvullend onderzoek heeft inmiddels uitgewezen dat de meest kansrijke
invalshoeken voor de voorlichting, die dan ook als basis voor de continu campagne
zullen dienen, zijn:1. Confrontatie met en situatie waarin nabestaanden moeten beslissen over
wel of niet doneren. Zowel het perspectief van de (potentiële) donor
als van de nabestaanden kunnen in een dergelijke benadering belicht worden.2. Wederkerigheid, de inconsequentie van het wel willen ontvangen van
organen maar het niet willen afstaan. Wederkerigheid zal gepresenteerd moeten
worden met begrip voor de twijfel die mensen op dit punt hebben, juist de
twijfel zorgt voor herkenning van deze invalshoek. Aanvullend
kan het element dat een ander met donatie geholpen wordt, ingebracht worden.Om een omslag in houding en gedrag te realiseren worden reeds in gang
gezette voorlichtingsactiviteiten gecontinueerd en zonodig geïntensiveerd.
De Stichting Donorvoorlichting (SDV) ontwikkelt nu een plan voor een continu
campagne. In samenhang daarmee en in aanvulling op de activiteiten van SDV
zal ik een nog nader te selecteren bureau vragen een nieuwe communicatiestrategie
te ontwikkelen voor de langere termijn. De planning is dat het onderzoekstraject
voor de zomer wordt afgerond, zodat de maanden daarna de voorlichtingsmiddelen
ontwikkeld en getest kunnen worden. In november van dit jaar zou dan de continu
campagne, tijdens de Donorweek, gestart kunnen worden. Overigens schreef ik
u al eerder in mijn brief van 28 november dat de SDV zich in een veranderingstraject
bevindt. Ik ben dan ook verheugd met de positieve ontwikkelingen rondom de
mogelijke toekomstige samenwerking met het Nationaal Instituut voor Gezondheidsbevordering
en Ziektepreventie (NIGZ).5. Wetswijziging gericht op wegnemen van praktische belemmeringenIn januari jl. heb ik van de Coördinatiegroep Orgaandonatie aanbevelingen
ontvangen over welke wijzigingen van de WOD zij, vanuit de praktijkervaringen,
gewenst achten (bijlage III)1. Hierbij wil ik
de voorzitter prof. dr. J. Terlouw en de Coördinatiegroep Orgaandonatie
hartelijk danken voor de geleverde inspanning. De aanbevelingen betreffen
allereerst een aantal punten om de bedoeling van de wet te verduidelijken
en de verplichtingen helderder te maken. De Coördinatiegroep constateert
dat de bepalingen rondom de voorbereidende en preserverende handelingen in
het veld soms tot verwarring leiden en raadt mij daarom aan de betreffende
wetsartikelen nader toe te lichten en te nuanceren. Daarnaast beveelt de Coördinatiegroep
aan om de verplichting tot raadplegen van het Donorregister, bij het overlijden
van een voor donatie geschikte persoon, expliciet op te nemen in de wettekst.
Ook het moment waarop geraadpleegd mag worden, kan volgens de Coördinatiegroep
duidelijker aangegeven worden. Daarnaast vindt de Coördinatiegroep het
wenselijk om het invullen van donatieformulieren (waar die inzicht in het
werkelijke donorpotentieel kunnen geven) minder vrijblijvend te maken. Ik
laat thans bezien op welke wijze uitvoering kan worden geven aan deze aanbevelingen.6. Evaluatie WODOver twee jaar volgt de tweede evaluatie van de WOD, deze zal eveneens
uitgevoerd worden door ZonMw. De conclusie van ZonMw in de thans aan de orde
zijnde evaluatie over het beslissysteem luidt dat het, omdat de WOD nog maar
drie jaar in werking is, nog te vroeg is om dit nu al op de agenda te zetten.
In mijn brief van 28 november heb ik meegedeeld me bij die conclusie aan te
sluiten. Ook de Coördinatiegroep Orgaandonatie is na een intensieve discussie
tot het advies gekomen om, alvorens een besluit te nemen over het principiële
punt van het beslissysteem, de resultaten van de tweede wetsevaluatie af te
wachten. Het is dus van essentieel belang dat de tweede evaluatie inzicht
geeft in de mate waarin het beslissysteem van invloed is op het aanbod van
orgaandonoren.7. Voorbereiden wijziging beslissysteemMet de tweede evaluatie van de WOD moet het duidelijk zijn of de intensieve
aanpak onder het huidige beslissysteem tot verbetering in de aantallen orgaandonaties
heeft geleid. De kans bestaat dat dit niet zo is en dat dan de
optie om het beslissysteem te wijzigen wellicht toch overwogen zou moeten
worden. Om de komende periode geen tijd te verliezen heb ik inmiddels opdracht
gegeven om een aantal varianten voor een ander beslissysteem te bezien. Dit
is in lijn met het rapport van ZonMw, dat stelt dat het beslissysteem opnieuw
op de agenda moet komen, hoewel ZonMw eveneens waarschuwt dat alleen van een
ander beslissysteem geen wonderen verwacht mogen worden. Ook in landen met
een andere beslissystemen blijkt het aantal orgaandonoren te variëren.
De aanbeveling van de Coördinatiegroep Orgaandonatie op dit punt sluit
goed bij het voorgaande aan8. AfsluitingIn het voorgaande heb ik u mijn aanpak beschreven om het aanbod van potentiële
orgaandonoren optimaal te benutten. Tenslotte wil ik opmerken dat op korte
termijn het Rathenau instituut nog een bericht aan het Parlement zal uitbrengen
over orgaandonatie en ik verwacht dat dat een constructieve bijdrage aan de
discussie zal leveren.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28140-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl