Uitvoeringswet verordening Europese betalingsbevelprocedure; Voorlopig verslag van de vaste commissie voor Justitie
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-26 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20082009-31513, nr. B

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

20-05-2009

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31513 nr. B

06-03-2009

 

 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31513Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 513Uitvoering van verordening (EG) Nr. 1896/2006 van het Europees Parlement
en de Raad van 12 december 2006 tot invoering van een Europese betalingsbevelprocedure
(Pb EU L 399) (Uitvoeringswet verordening Europese betalingsbevelprocedure)31 5221Wijziging van de Uitvoeringswet EG-betekeningsverordening ter uitvoering
van Verordening (EG) nr. 1393/2007 van het Europees Parlement en de Raad van
13 november 2007 inzake de betekening en de kennisgeving in de lidstaten
van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken in burgerlijke of in handelszaken
(«de betekening en de kennisgeving van stukken»), en tot intrekking
van Verordening (EG) nr. 1348/ 2000 (PbEU L 324/79)31 5962Uitvoering van verordening (EG) nr. 861/2007 van het Europees Parlement
en de Raad van de Europese Unie van 11 juli 2007 tot vaststelling van
een Europese procedure voor geringe vorderingen (Pb EU L199) (Uitvoeringswet
verordening Europese procedure voor geringe vorderingen)BVOORLOPIG VERSLAG VAN DE VASTE COMMISSIE VOOR JUSTITIE3Vastgesteld 6 maart 2009Het voorbereidend onderzoek van de drie onderhavige wetsvoorstellen heeft
de commissie aanleiding gegeven tot het maken van de volgende opmerkingen
en het stellen van de volgende vragen.Als eerste worden enkele onderwerpen aangeroerd met betrekking tot de
samenhang tussen de wetsvoorstellen en de verschillen daartussen. Daarna worden
nog enkele vragen per wetsvoorstel gesteld.Samenhang tussen de wetsvoorstellen en verschillenDe leden van de fractie van de PvdA hebben
met belangstelling kennis genomen van deze drie wetsvoorstellen. Zij hebben
31 513 (Europese betalingsbevelprocedure), 31 596 (Europese procedure
voor geringe vorderingen) en 31 522 (Europese betekening)
ieder op zichzelf bekeken, maar juist ook in samenhang met elkaar. Deze drie
verordeningen (en dus hun bijbehorende uitvoeringswetten) zijn immers uitwerkingen
op grond van het EG-programma tot vergemakkelijking van de grensoverschrijdende
gerechtelijke samenwerking in burgerlijke en handelszaken1. Deze leden constateren, dat er dan ook vele overeenkomsten zijn in
systematiek zoals het gebruik van modelformulieren, in criteria voor toepassing
en in rechtsbescherming. Zij juichen deze overeenkomsten toe, maar constateren
tegelijkertijd dat de nauwe verwantschap tussen bijvoorbeeld de EBB-procedure
en de EGV-procedure, maar ook de gelijkenis tussen de ETT-betekening en de
nu voorliggende Europese betekeningsverordening (31 522) het voor de
Europese burgers en bedrijven moeilijk maken om nog enig overzicht te bewaren.
Voor de Nederlandse burgers en bedrijven komt daar nog bij, dat zij onderscheid
moeten maken tussen binnenlandse vorderingen en vorderingen elders in de EU.
Voor het eerste zijn zij aangewezen op een Nederlandse incassoprocedure, voor
het andere kunnen zij van een EGV of EBB gebruik maken. Dat zal zeker ervaren
worden als een administratieve lastendruk, die met behoud van het goede van
deze verschillende regelingen zeker te voorkomen zou zijn geweest. Is de minister
dat met deze leden eens en zo ja, hoe denkt de minister dan duidelijkheid
te brengen in het woud van mogelijkheden? Overweegt de minister wellicht om
ook een NGV en/of een NBB in te voeren? Dat zou op zijn minst het onderscheid
tussen nationale en inter-Europese vorderingen wegnemen.Een extra complicatie wordt, zo menen deze leden, gevormd door de nauwelijks
onderbouwde verschillen in de verder zeer gelijksoortige regelingen. Zo wordt
het gebruik van de EBB-procedure (31 513) beperkt tot vorderingen uit overeenkomsten (overeenkomsten ex belastingzaken, administratieve
zaken, ex faillissement en sociale zekerheid zijn uitgezonderd) en het gebruik
van de EGV-procedure (31 596) beperkt tot pure «handels»vorderingen ( vorderingen ex belastingzaken, bestuursrechtelijke zaken,fiscale
en administratieve zaken, maar óók vorderingen ex familierecht,
arbeidsrecht en insolventievorderingen zijn uitgesloten). In de Europese betekeningsverordening
(31 522), die ook aangekondigd wordt als van toepassing op burgerlijke
en handelszaken, worden familierecht, arbeidsrecht en insolventie weer niet uitgesloten en weer wel douane, fiscale en administratieve
zaken alsmede acta iure imperii. Kan de minister toelichten, waarom voor deze
onoverzichtelijke verschillende toepassing is gekozen? Verplichten de diverse
Verordeningen daartoe? Zo nee, waarom de uitvoeringswetten in Nederland dan
wel?Verder is er een opmerkelijk verschil inzake het gebruik van de te voeren
taal. Een EBB en een EGV mogen volgens de Uitvoeringswet uitsluitend in het
Nederlands worden betekend. In de uitvoeringswet van de Europese betekeningsverordening
wordt nu juist geregeld, dat het te betekenen stuk mag worden opgesteld hetzij
in de officiële landstaal van het verzenden de land,
hetzij in de taal van het ontvangende land, of
in elke andere taal, die de geadresseerde begrijpt. Waartoe
dient dit aanmerkelijke verschil, zo vragen de leden van de PvdA-fractie?Taaleis in de verordeningen en de uitvoeringswettenIn de drie Europese verordeningen die betrekking hebben op samenwerking
in burgerlijke zaken of in handelszaken met grensoverschrijdende gevolgen
is, zo lezen de leden van de VVD-fractie, de taaleis
aan de orde.In de Europese verordening (EG) nr. 1393/2007 is de taaleis als volgt
geformuleerd: het te betekenen stuk mag, behalve in de officiële taal
van de lidstaat van ontvangst, ook zijn gesteld in elke taal die de ontvanger begrijpt, ongeacht of dit de taal is van de verzendende staat of een
geheel andere taal. De bewijslast dat de geadresseerde een bepaalde taal begrijpt,
rust op degene die om betekening heeft verzocht. De geadresseerde moet met
een standaardformulier op deze weigeringsgrond worden geattendeerd en zal
dat formulier binnen een week moeten terugzenden om zijn weigering kenbaar
te maken. De Uitvoeringswet EG-betekeningsverordening (wetsvoorstel 31 522)
maakt betekening mogelijk, naast het Nederlands, in de Engelse taal of de
Duitse taal. In de Uitvoeringswet verordening Europese betalingsbevelprocedure
(wetsvoorstel 31 513) is slechts de Nederlandse taal toegelaten. Volgens
de verordening kunnen de lidstaten een andere taal toelaten, maar zij zijn
daartoe niet verplicht. De minister kiest daarvoor in ieder geval niet.In de Uitvoeringswet verordening Europese procedure voor geringe vorderingen
(wetsvoorstel 31 596) wordt de taal waarin het vorderingsformulier, het
antwoord, de tegenvordering, het eventuele antwoord daarop en de beschrijving
van de ter staving dienende stukken dient te worden ingediend, niet genoemd.
Dit lijkt ook niet nodig, gezien het feit dat de verordening in artikel 6
lid 1 imperatief de taal van het gerecht voorschrijft. De taaleis is, met
uitzondering van artikel 7 lid 2 met betrekking tot tenuitvoerlegging, niet
opgenomen in het wetsvoorstel. Meent de minister dat duidelijk zal zijn voor
degene die een grensoverschrijdende geringe vordering instelt enz. dat voldaan
moet worden aan het taalvereiste van artikel 6 lid 1 van de verordening, namelijk
de taal van het gerecht?Volgens artikel 6 lid 3 van de verordening kan een partij een stuk weigeren
omdat het niet gesteld is in een taal die de geadresseerde begrijpt. Volgens
de Memorie van Toelichting bij wetsvoorstel 31 596 (pagina 6) is op de
betekening en kennisgeving van gerechtelijke en buitengerechtelijke stukken
in burgerlijke of in handelszaken Verordening (EG) nr. 1348/2000 van toepassing.
Is deze verordening inmiddels niet vervangen door Verordening (EG) nr. 1393/2007
en zijn deze verordening en de bepalingen van de nog goed te keuren Uitvoeringswet
(wetsvoorstel 31 522) inmiddels niet van toepassing, inclusief de mogelijkheid
van betekening in het Nederlands, het Engels of het Duits?31 522InleidingDe leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling
en in hoofdzaak ook instemming kennisgenomen van wetsvoorstel 31 522
mbt de betekeningsverordening. Ze hebben slechts enkele vragen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van het wetsvoorstel. Zij constateren dat de nieuwe betekeningsverordening
welkome verbeteringen en verduidelijkingen bevat ten opzichte van de oude.
De praktijk is daarmee gediend. Zij hebben nog enkele vragen.De leden van de PvdA-fractie hebben een enkele
vraag bij dit wetvoorstel.Begrip van de taalVolgens artikel 56 lid 3 sub d van het wetsvoorstel mag de geadresseerde
de stukken weigeren als deze niet gesteld zijn in een taal of vergezeld gaan
van een vertaling in een taal als bedoeld in artikel 8 lid 1 van de verordening.
Het weigeringsmoment is óf op het moment van betekening óf door
binnen een week het stuk terug te zenden naar de ontvangende instantie.
Betekent dit laatste, zo vragen de leden van de VVD-fractie,
dat de ontvangende instantie het stuk binnen een week moet hebben terug ontvangen
of is het voldoende als de verzending binnen een week geschiedt?De bewijslast dat de geadresseerde een bepaalde taal niet begrijpt, rust
op degene die om betekening of kennisgeving heeft verzocht. De vraag is natuurlijk
hoe van betrokkene verwacht kan worden dat hij dit vast stelt. Tijdens de
behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer is dit ook aan de orde
geweest. Het antwoord van de minister op pagina 5 van de nota naar aanleiding
van het verslag op de daarover gestelde vraag komt erop neer dat de minister
het ook niet weet, omdat de verordening geen aanknopingspunten biedt. De rechtspraak
van het Hof van Justitie zal duidelijkheid moeten bieden. Verwacht de minister
dat de onduidelijkheid op dit punt tot grote problemen zal leiden, dat wil
zeggen tot dikwijls een beroep op de rechter, nu zelfs een contractueel overeen
gekomen taal voor de correspondentie geen vermoeden oplevert dat de geadresseerde
deze taal kent (de zaak Weiss und Partner GbR)? Of verwacht de minister dat
snel duidelijkheid op dit punt zal ontstaan?In aansluiting op deze vraag van de VVD-fractie vragen de leden van de PvdA-fractie zich af waarom de minister niet, in plaats
van het aan de rechtzoekende over te laten te gaan procederen, initiatieven
ontplooit om tot eigen nationale normen komen. Wordt op het moment dat de
wetgever verzuimt duidelijkheid te geven waar hij dit wel zou kunnen, de rechtzoekende
en de keten van rechtsbedeling niet onnodig op kosten gejaagd, zo vragen deze
leden zich af. Als de minister dit met hen deelt, wat weerhoudt hem dan om
op dit punt regels te stellen?OvergangsrechtDe wet beoogt gevolg te geven aan verordening 1393/2007. De verordening
bevat naar haar aard voorschriften die in al haar onderdelen verbindend zijn
en rechtstreeks toepasselijk in het nationale recht van de lidstaten. De onderhavige
verordening is inmiddels op 13 november 2008 in werking getreden. Niettemin
bevat het wetsvoorstel overgangsrecht in artikel III. De leden van de CDA-fractie vragen zich af hoe de beide leden van dat
artikel zich thans verhouden tot de verordening. Dit klemt temeer, omdat de
bepaling uitsluitend is gekoppeld aan handelingen verricht vóór
de inwerkingtreding van de wet en niet aan inwerkingtreding van de verordening
indien dit eerder is dan inwerkingtreding van de wet. Zou deze formulering
zijn gekozen in artikel III, dan zou in ieder geval geen conflict zijn opgetreden;
thans lijkt dat wel het geval.Daar komt bij, dat met betrekking tot de bekende problematiek van artikel
63, eerste lid Rv jo artikel 56, derde lid, tweede volzin Rv (na betekening
van een dagvaarding aan het kantoor van een advocaat of deurwaarder bij wie
in een eerdere instantie domicilie was gekozen, ook nog eens betekening aan,
althans verzending naar het adres in de andere lidstaat van de wederpartij)
in de onderhandelingen over de nieuwe verordening expliciet aan de orde is
geweest dat de beslissing van de Hoge Raad in zijn arrest van 17 januari
2003 – gegeven zonder prejudiciële vragen te stellen – in
het licht van het standpunt van de raadswerkgroep en de vertegenwoordigers
van de commissie als onjuist moet worden aangemerkt, terwijl de nieuw toegevoegde
overweging 8 in de verordening enkel is opgenomen vanwege dat arrest en zodoende
buiten twijfel stelt, dat de interpretatie van de Hoge Raad niet van toepassing
is. Zo bezien is het zelfs de vraag of het niet wenselijk is om met betrekking
tot het tweede lid van artikel III in het geheel geen overgangsrecht op te
nemen. De leden van de CDA-fractie weten uit eigen ervaring, dat de door de
Hoge Raad geconstrueerde eis tot de meest onmogelijk chicanes aanleiding heeft
gegeven.BTWNaar uit de stukken blijkt, is in overleg met de Koninklijke Beroepsorganisatie
van Gerechtsdeurwaarders de vaste vergoeding voor
betekening en kennisgeving via de Nederlandse ontvangende instantie vastgesteld
op 65 euro. De leden van de fracties van CDA en VVD vernemen graag of het
overleg met de Europese Commissie over het punt van de eventuele verschuldigdheid
van BTW (memorie van toelichting op stuk nummer 3, pagina 8) inmiddels tot
resultaat heeft geleid. Zo nee, waarom niet? Zo ja, hoe luidt het resultaat?31 513 en 31 596InleidingDe leden van de CDA-fractie fractie hebben
met belangstelling en in hoofdzaak ook instemming kennisgenomen van de beide
wetsvoorstellen. Ze hebben slechts enkele vragen.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling
kennis genomen van de wetsvoorstellen ter uitvoering van de verordening Europese
betalingsbevelprocedure en de verordening Europese procedure voor geringe
vorderingen. Zij oordelen het positief dat het mogelijk wordt om sneller en
eenvoudiger onbetwiste geldvorderingen voor grensoverschrijdende incassozaken
te innen en sneller en goedkoper te procederen in grensoverschrijdende zaken
waarbij het gaat om geringe vorderingen. Zij hebben nog enkele vragen.Absolute versus relatieve competentieTen aanzien van de Europese betalingsbevelprocedure zijn de nationale
regels van absolute en relatieve competentie van toepassing. De minister heeft,
zo begrijpen de leden van de VVD-fractie, niet
de keuze gemaakt om een centraal gerecht aan te wijzen, bijvoorbeeld de rechtbank
te ’s Gravenhage. De procedure betreft een verzoekschriftprocedure –
de procedure voor geringe vorderingen is gelijkgesteld met de verzoekschriftprocedure –,
in welk geval de rechter van de woonplaats van verzoeker bevoegd is. In het
geval de verzoeker geen woonplaats in Nederland heeft, is de rechter te ’s
Gravenhage bevoegd (artikelen 262–269 Rv.).Het zou kunnen zijn dat de minister het van belang acht dat in den brede
de rechterlijke macht zich zal bezig houden met zaken het Europese recht betreffende.
Duitsland kent wel een centraal gerecht waar alle Mahnverfahren van buitenlandse crediteuren samen komen, namelijk het Amtsgericht Berlin Wedding. Is de minister bekend of in andere lidstaten
een centraal gerecht is aangewezen voor de Europese betalingsbevelprocedure
en procedure voor geringe vorderingen en zo ja, welke lidstaten zijn dit en
hoe is een en ander geregeld?Wanneer verweer wordt gevoerd in geval van een betalingsbevelprocedure,
volgt een bodemprocedure, dus een dagvaardingsprocedure, en is de rechter
van de woonplaats van gedaagde bevoegd (artikel 99 Rv.). Indien gekozen zou
zijn voor een centraal gerecht, zou de buitenlandse schuldeiser op het punt
van welk gerecht bevoegd is, helderheid hebben. Acht de minister de educatieve
component voor de rechterlijke macht om zich bezig te houden met zaken het
Europese recht betreffende dusdanig van belang dat hij de efficiëntie
en de transparantie voor buitenlandse schuldeisers daaraan opoffert?Bij raadplegen van www.rechtspraak.nl valt te lezen dat de rechtbank te ’s
Gravenhage als nevenzittingsplaats is aangewezen. Tegelijkertijd wordt vermeld dat verzoeken in het kader van de Europese betalingsbevelprocedure
kunnen worden ingediend bij de rechtbank ’s Gravenhage, sector civiel
recht. Hoe moeten de leden van de VVD-fractie deze mededeling duiden? Wordt
hiermee toch de rechtbank ’s Gravenhage als centraal gerecht geïntroduceerd?
Is voor buitenlandse schuldeisers voldoende duidelijk dat bij verweer wellicht
een ander gerecht bevoegd zal zijn en ook andere, want nationale, procesrechtelijke
regels gelden?InwerkingtredingWetsvoorstel 31 513 beoogt gevolg te geven aan Verordening (EG) nr.
1896/2006, wetsvoorstel 31 596 aan Verordening (EG) nr. 861/2007. De
Verordeningen bevatten naar hun aard voorschriften die in al hun onderdelen
verbindend zijn en rechtstreeks toepasselijk in het nationale recht van de
lidstaten. Verordening 1896/2006 is inmiddels op 12 december 2008 in
werking getreden krachtens artikel 33, Verordening 861/2007 op 1 januari
2009 krachtens artikel 29. Niettemin is in de uitvoeringswetsvoorstellen bepaald,
in artikel 13 respectievelijk artikel 10, dat de wetten pas in werking treden
ná de datum van uitgifte van het Staatsblad waarin zij worden geplaatst.
De leden van de CDA-fractie vragen zich af hoe dit zich verhoudt tot de verordeningen.
Betekent dit, dat in andere lidstaten uitgevaardigde betalingsbevelen dan
wel uitgevaardigde beslissingen niet in Nederland ten uitvoer kunnen worden
gelegd voor inwerkingtreding van de wet?ProcesreglementElektronische indiening van een Europees betalingsbevel verzoek, een EBB-verzoek,
is slechts mogelijk bij die gerechten die deze mogelijkheid in hun procesreglement
hebben vastgelegd. Kan de minister informatie verschaffen aan de leden van
de VVD-fractie welke gerechten dit nog niet hebben
gedaan? Hoe is in dit verband de stand van zaken met betrekking tot het haalbaarheidsonderzoek
van de Europese Commissie naar de mogelijkheden voor een Europese digitalisering
van de formulieren?UitvoerbaarheidKan de minister de aan het woord zijnde leden aangeven waaraan hij de
verwachting ontleent dat de eerste jaren er slechts in beperkte mate gebruik
zal worden gemaakt van het Europese betalingsbevel c.q. de Europese procedure
voor geringe vorderingen? Is de rechterlijke macht, inclusief het Juridisch
Loket voldoende toegerust om een eventuele onverwacht grote toeloop het hoofd
te kunnen bieden?Wanneer een (moeder)bedrijf buiten de Europese Unie een EBB-verzoek in
een lidstaat wil indienen, is dit niet mogelijk. Is het eventueel wel mogelijk
dat een dochterbedrijf dat gevestigd is in een van de lidstaten van de Europese
Unie het EBB-verzoek namens het moederbedrijf indient? Of is dit slechts mogelijk
wanneer het moederbedrijf de vordering cedeert aan het dochterbedrijf?Herziening nationale incassoprocedure in NederlandDe leden van de VVD-fractie betreuren het
dat de vlotte, schriftelijke incassoprocedure van het Europese betalingsbevel
slechts van toepassing is op grensoverschrijdende zaken en niet ook tegelijkertijd
de incassoprocedure in Nederland zelf vereenvoudigd en verbeterd wordt. Deze
teleurstelling geldt in wellicht nog sterkere mate de small claims-procedure. Reeds bij de behandeling op 2 december
2001 van het wetsvoorstel tot herziening van het Burgerlijk procesrecht heeft
de VVD-fractie een lans gebroken voor een eenvoudige procedure
voor het innen van geringe vorderingen. Ook de Commissie Fundamentele Herbezinning
Nederlands burgerlijk procesrecht heeft de invoering van een bijzondere procedure
voor geringe vorderingen in haar interim rapport van 2003 bepleit. Sindsdien
zijn er op dit punt nog enkele rapporten c.q. adviezen uitgebracht, namelijk
het rapport van een door de minister van Justitie ingestelde ambtelijke werkgroep «Eenvoudige
procedures voor eenvoudige zaken» van 18 augustus 2006 en het advies
van de SER«Eenvoudige procedures voor eenvoudige civiele zaken»
van 15 maart 2007.Kan de minister toelichten waarom hij bij gelegenheid van de Uitvoeringswetten
van beide Europese verordeningen niet tevens de zo gewenste vereenvoudiging
en verbetering van de nationale incasso- en small claims-procedure heeft verwezenlijkt? Op welke termijn verwacht de minister
met wetsvoorstellen over deze onderwerpen te komen? Over vijf jaar is de evaluatie
van de Europese small claims-procedure voorzien.
Wacht de minister de evaluatie daarvan af alvorens met een wetsvoorstel voor
een nationale procedure te komen, zowel voor de incasso als voor de geringe
vorderingen?De leden van de PvdA-fractie hebben met betrekking
tot artikel 2 van de Uitvoeringswet EBB (31 513) nog een vraag. Lezen
deze leden het goed, dat voor de procedure ter verkrijging van een EBB voor
vorderingen groter dan € 5 000,- bij de rechtbank door eiser
een (model)formulier kan worden ingediend op de wijze van een (Nederlands)
verzoekschrift en waarbij geen verplichte procesvertegenwoordiging is vereist?
Zo ja, hoe is dan te rechtvaardigen, dat voor een binnenlandse incassoprocedure
van een bedrag groter dan € 5 000,- (resp. straks € 10 000,-)
wel een advocaat dient te worden ingehuurd – hoe eenvoudig de vordering
op zichzelf bezien ook is – en dat voor een gelijksoortige grensoverschrijdende
incassoprocedure via een EBB geen procesvertegenwoordiging verplicht is?De leden van de commissie Justitie zien de reactie van de minister met
belangstelling tegemoet.De voorzitter van de commissie,Van de BeetenDe griffier van de commissie,Van DoorenXNoot1Letter A is niet in druk verschenen.XNoot2Letter A is niet in druk verschenen.XNoot3Samenstelling:Holdijk (SGP), Dölle (CDA), Tan (PvdA), Van de Beeten (CDA), (voorzitter),
Broekers-Knol (VVD), De Graaf (VVD), Kneppers-Heijnert (VVD), Kox (SP), Westerveld
(PvdA), (vice-voorzitter), Russell (CDA), Engels (D66), Franken (CDA), Peters
(SP), Quik-Schuijt (SP), Haubrich-Gooskens (PvdA), Ten Horn (SP), Janse de
Jonge (CDA), Koffeman (PvdD), Böhler (GL), Van Bijsterveld (CDA), Strik
(GL), Lagerwerf-Vergunst (CU), Rehwinkel (PvdA) en Duthler (VVD).XNoot1PbEG C 12/2001. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20082009-31513-B.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl