Wijziging van de Visserijwet 1963; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 21436, nr. 7

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

14-12-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

21436 nr. 7

07-12-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. ALGEMEEN DEEL § 1. Inleiding§ 2. Visstandbeheerscommissies§ 3. Visstroperij§ 4. Kamer voor de Binnenvisserij§ 5. Bestuurssamenstelling Organisatie ter verbetering
van de binnenvisserij§ 6. Openbaar registerII. ARTIKELEN Artikel 16Artikel 21Artikel 22Artikel 28Artikel 32Artikel 33Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 21436Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 39 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
21 436Wijziging van de Visserijwet 1963nr. 7NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 7 december 1995 I. ALGEMEEN DEEL § 1. InleidingMet belangstelling heb ik kennisgenomen van het verslag betreffende het
voorstel tot wijziging van de Visserijwet 1963. Geconstateerd kan worden dat
de handhaving van de Kamer voor de Binnenvisserij brede steun ondervindt van
de leden van de PvdA-, CDA-, VVD- en D66-fractie. Deze fractieleden hebben
in het verslag een aantal vragen gesteld en opmerkingen gemaakt, waarop in
het hiernavolgende wordt ingegaan. Gekozen is voor een wijze van reageren,
waarbij soortgelijke vragen en opmerkingen van de leden van verschillende
fracties gebundeld worden behandeld. Allereerst wordt daarbij ingegaan op
een aantal onderwerpen van meer algemene aard. Vervolgens komen de naar aanleiding
van specifieke artikelen gestelde vragen en gemaakte opmerkingen aan de orde.
Ter wille van de overzichtelijkheid is bij het laatstgenoemde onderdeel uitgegaan
van een beantwoording per (voorgesteld) wetsartikel en niet per onderdeel
van het wetsvoorstel, omdat de gestelde vragen en gemaakte opmerkingen voor
een aanzienlijk deel (mede) betrekking hebben op artikelen, die geen onderdeel
uitmaken van het gewijzigde voorstel. Naar aanleiding van een verzoek van
de leden van de PvdA-fractie, tenslotte, om in een aparte bijlage weer te
geven wat het wetsvoorstel thans behelst, heb ik besloten een gewijzigd voorstel
van wet aan de Tweede Kamer te doen toekomen. § 2. VisstandbeheerscommissiesDe leden van de VVD-fractie vroegen zich af hoe de zgn. visstandbeheerscommissies
tot stand zullen komen, onder welk «regelregime» zij zullen werken,
en wie er deel van uit zullen maken. Daarnaast vroegen deze leden welke maatregelen
ter stimulering van deze commissies zullen worden getroffen.Zoals ook in de Notitie beleid beroepsbinnenvisserij (Kamerstukken II
1991/92, 22 300 XIV, nr. 9) reeds is aangegeven, geldt als beleidsdoel
de bevordering van een doelmatige bevissing van de binnenwateren op landelijk
niveau. Een goed visstandbeheer is gediend met een geïntegreerd
beheer dat betrekking heeft op zowel de schubvis als de aalstand. Een goed
beheer impliceert tevens dat, naast visserijkundige aspecten, rekening wordt
gehouden met aspecten van natuurbeheer en waterkwaliteitbeheer. Het landelijke
visstandbeheer, dat op basis van de Visserijwet 1963 dient te worden gevoerd,
zal moeten aansluiten bij het lokaal gevoerde visstandbeheer en vice versa.
Het lokale visstandbeheer zal moeten geschieden in de visstandbeheerscommissies.
Dit zijn organen waarin visrechthebbenden in samenwerking met water- en/of
natuurbeheerders de visstand zodanig beheren dat dit past in het integraal
waterbeheer van het betrokken water.Om een goed visstandbeheer te realiseren, wordt het instellen van visstandbeheerscommissies
voor Staatswateren verplicht en voor overige binnenwateren zal dat worden
gestimuleerd.Voor Staatsbinnenwateren wordt daartoe in huurovereenkomsten met en in
door de Staat verleende vergunningen voor beroepsbinnenvissers en sportvissersorganisaties
de verplichting opgenomen tot het instellen van en deelnemen aan een dergelijke
commissie. Voor de overige binnenwateren vindt de instelling van dergelijke
commissies plaats op basis van vrijwilligheid.Hierop is ondermeer door de Nederlandse Vereniging van Sportvissersfederaties
(NVVS) aangedrongen. Stimulering van deze commissies, zowel voor Staatsbinnenwateren
als overige binnenwateren, zal onder meer plaatsvinden door aanwending voor
dat doel van (een deel van) de middelen die de OVB ontvangt ter zake van de
uitgifte van sportvisakten (ca. f 1 mln. jaarlijks). Bij de overgang
van de uitgifte van de sportvisakten naar de OVB is immers vastgelegd dat
de gelden die uit deze uitgifte worden ontvangen, zullen worden ingezet ten
behoeve van de verbetering van het planmatig beheer van viswater, waaronder
tevens wordt begrepen de stimulering van visstandbeheerscommissies.Daarnaast zal stimulering van de beheerscommissies plaatsvinden via subsidiëring
door de Organisatie ter verbetering van de binnenvisserij (OVB) in het kader
van de door haar ingestelde Subsidieregeling Sport- en Beroepsbinnenvisserij.
Aan de OVB zullen daartoe door het ministerie de eerstvolgende jaren gelden
ter beschikking worden gesteld van jaarlijks f 100 000,=. Op basis
van de subsidieregeling is in beginsel subsidiëring mogelijk van (integrale)
visstandbeheersplannen en daarop gebaseerde uitvoeringsmaatregelen.Omtrent de taak, doelstelling en samenstelling van de visstandbeheerscommissies
is inmiddels aan de Raad voor de Binnenvisserij en aan de Natuurbeschermingsraad
advies gevraagd. Over de resultaten hiervan zal ik de vaste commissie nog
nader informeren. Dat zal tevens het geval zijn met betrekking tot de resultaten
van een evaluatie van het functioneren van visstandbeheerscommissies, die
na 5 jaar zal plaatsvinden. Alsdan kan ook worden bezien in hoeverre een wettelijke
regeling op dit terrein gewenst is.De leden van de D66-fractie informeerden of de ingestelde beheerscommissies
in staat zijn gebleken de splitsing van visrechten door te voeren, daar waar
het geen staatswateren betreft, en zo niet, wat daaraan te doen zou zijn.Opgemerkt wordt, dat de splitsing van viswateren niet een taak is van
de visstandbeheerscommissies, doch van de visrechthebbenden. De beheerscommissies
houden zich bezig met (de advisering omtrent) het beheer van de viswateren
in kwestie; de splitsing van visrechten komt aan de orde bij de uitgifte daarvan
(verhuur c.q. vergunningverlening) door de rechthebbenden. Overigens is de splitsing van visrechten in andere dan staatswateren op
vrij grote schaal doorgevoerd. Omtrent de wateren waar de splitsing nog niet
(volledig) is doorgevoerd, overweeg ik geen wettelijke maatregelen. Een en
ander wordt overgelaten aan de desbetreffende rechthebbenden. Voor staatswateren
blijft het beleid er overigens onveranderd op gericht vrijkomende visrechten
gesplitst te verhuren. § 3. VisstroperijDe leden van de PvdA-fractie hebben aangegeven een mogelijkheid te missen
om aan lucratieve visstroperij een halt toe te roepen, bijvoorbeeld door middel
van een registratieplicht bij handel in vis en het strafbaar stellen van medeplichtigheid
van handelaren die vis opkopen van overtreders van de Visserijwet.Gevraagd werd hoe in deze leemte kan worden voorzien en of de door het
Openbaar Ministerie in het Arrondissement Leeuwarden voorgestelde regeling
daartoe kan dienen.Allereerst dient te worden opgemerkt dat de Visserijwet 1963 thans niet
het begrip «visstropen» kent. Met visstroperij wordt veelal bedoeld
het vissen in strijd met de onderscheiden verbodsbepalingen in de Visserijwet
1963. Het meest belangrijke verbod is opgenomen in artikel 21. Dat artikel
bepaalt dat het, behoudens enkele uitzonderingen, verboden is te vissen in
binnenwateren voor zover een ander rechthebbende is op het visrecht van dat
water. Een adequaat toezicht op de naleving van dat verbod acht ook ik belangrijk.
Aangaande de vraag hoe visstroperij beter een halt kan worden toegeroepen
zijn door de leden Swildens-Rozendaal en Esselink in oktober 1994 ook reeds
vragen gesteld. Door mij is toen aangegeven dat samen met Justitie allereerst
getracht zal worden een zo goed mogelijk beeld te krijgen van deze problematiek.
Op basis daarvan zal vervolgens worden bekeken of er aanleiding bestaat maatregelen
te treffen en zo ja, welke. Dit onderzoek is thans gaande. In dat kader kan
de thans door de leden van de PvdA-fractie gesuggereerde mogelijkheid worden
betrokken. Zodra hierover meer duidelijkheid bestaat, zal de Tweede Kamer
daarover worden geïnformeerd. § 4. Kamer voor de BinnenvisserijZoals in de toelichting bij de nota van wijziging d.d. 25 juli 1994 reeds
is aangegeven, wordt, gegeven de wens de Kamer voor de Binnenvisserij te handhaven,
in beginsel het huidige stelsel ten aanzien van die Kamer gehandhaafd. Dat
betekent dan ook, reagerend op een vraag van de leden van de PvdA-fractie,
dat geen sprake is van een verruiming en verbetering van de instrumenten die
de Kamer tot haar beschikking heeft. Ten aanzien van wateren die door de eigenaar
worden bevist krijgt de Kamer, met uitzondering van het voorstel met betrekking
tot artikel 33, geen bevoegdheden. Die wateren vallen evenals thans buiten
de toetsing. Evenmin kan de Kamer afdwingen dat de uit een oogpunt van doelmatigheid
optimale bevissing van een bepaald water wordt gerealiseerd. Het enkele feit
dat de bevissing doelmatiger zou zijn indien voor een andere wijze van bevissing
zou worden gekozen, is onvoldoende grond om toestemming c.q. goedkeuring te
weigeren. Dat ook thans al van toepassing zijnde uitgangspunt geldt tevens
in gevallen waarin door de splitsing van visrecht een meer optimale situatie
in het leven zou kunnen worden geroepen.Ook ten aanzien van de versnippering van visrechten kan de Kamer niet
zelfstandig opereren, in die zin, dat zij volledig toetst. De toetsing door
de Kamer blijft van meer marginale aard: de toestemming c.q. goedkeuring wordt
slechts onthouden indien door de vergunning of de huurovereenkomst
de doelmatige bevissing van de wateren in kwestie zou worden belemmerd. De
leden van de D66-fractie informeerden in hetzelfde verband naar de instrumenten
van de Kamer om te voorkomen dat er versnippering van visrechten plaatsvindt
waardoor de doelmatige bevissing gevaar loopt. Binnen het vorengeschetste
marginale kader heeft de Kamer, naast de bevoegdheid tot weigering van toestemming
c.q. van goedkeuring, de bevoegdheid voorschriften te verbinden aan de toestemming
(artikel 22) respectievelijk de goedkeuring (artikel 29), ter verzekering
van de bij de uitoefening van het visrecht betrokken belangen van derden.
Bovendien kan de Kamer de overeenkomst van huur en verhuur wijzigen (artikel
30). Daarnaast kan worden gewezen op de – soortgelijke – instrumenten
van artikel 33. Op het voorgestelde tiende lid van dit artikel zal in de artikelsgewijze
toelichting nog nader worden ingegaan.De aangekondigde verruiming van de bevoegheden van de Kamer, via wijziging
van het Reglement voor de Kamer de Binnenvisserij, waarnaar de leden van de
PvdA-fractie informeerden, strekt er met name toe het mogelijk te maken dat
het merendeel van de zaken die aan de Kamer worden voorgelegd, wordt afgedaan
door de enkelvoudige afdeling van de Kamer. In vergelijking met de voorheen
geldende bepalingen, is deze afdeling thans evenzeer bevoegd om te beslissen
over zowel de verzoeken om goedkeuring als verzoeken om verlenging van overeenkomsten
van huur en verhuur van visrecht. Uitzondering hierop is slechts gemaakt voor
geheel nieuwe overeenkomsten die voor het eerst ten aanzien van een bepaald
water worden gesloten terwijl de huurder in dat geval niet reeds huurder is
van visrechten in aangrenzende wateren. Een beoordeling van een dergelijke
geheel nieuwe visserijkundige situatie door de meervoudige afdeling van de
Kamer wordt blijvend noodzakelijk geacht in verband met de in het geding zijnde
belangen. Deze wijziging van het Reglement heeft inmiddels zijn beslag gekregen
op 28 december 1994 (Stb. 1995, 25).Moeilijk valt in te zien wat de toegevoegde waarde is van de benoeming
van negen plaatsvervangende leden van de Kamer, zoals door de leden van de
D66-fractie wordt gesuggereerd. Naar mijn mening zal de inbreng van deskundigheid
in de Kamer voldoende gewaarborgd blijven doordat de in artikel 47, tweede
lid, bedoelde organisaties nog steeds de leden van de Kamer ter benoeming
voordragen, alsook door de expertise van de «achterban» van die
voordragende organisaties. Benoeming van plaatsvervangende leden brengt ook
een onnodig zware organisatie met zich mee. Ik zal dan ook geen benoeming
van plaatsvervangende leden van de Kamer in het wetsvoorstel opnemen. § 5. Bestuurssamenstelling Organisatie ter verbetering
van de binnenvisserijAangaande de voorgenomen bestuurssamenstelling van de OVB verzochten de
leden van de CDA- en VVD-fractie om een additionele motivering waarom de sportvisserij
daarin een stap terug zou moeten doen. De leden van de PvdA-fractie verzochten
om aan te geven welke bestuurssamenstelling vanuit de verschillende geledingen
voor de OVB is voorzien.Allereerst kan worden opgemerkt dat ten opzichte van de thans bestaande
situatie er geen sprake van is dat de sportvisserij in de bestuurssamenstelling
van de OVB een stap terug moet doen. Immers, op grond van het huidige artikel
39 worden drie leden op voordracht van de georganiseerde sportvisserij aangewezen,
terwijl thans wordt voorgesteld dat deze organisaties vier leden mogen voordragen,
ten opzichte van een voorgestelde voordracht van twee leden door
de georganiseerde beroepsvisserij.Ook in de nu voorgestelde bestuurssamenstelling van de OVB heeft de sportvisserij
ten opzichte van de afzonderlijke andere geledingen getalsmatig de overhand.
Aldus wordt nog steeds inhoud gegeven aan het feit dat de OVB voornamelijk
werkzaam is ten behoeve van de sportvisserij.De oorspronkelijk voorgestelde wijziging, waarin was voorzien in acht
leden, waarvan vier op voordracht van de sportvisserij en waarbij de voorzitter
bij het staken der stemmen een doorslaggevende stem had, bleek bij nader inzien
niet evenwichtig genoeg. Met name de positie van de voorzitter zou in deze
opzet in het gedrang komen, hetgeen onwenselijk werd geacht gelet op diens,
ten opzichte van de belangenorganisaties van sport- en beroepsvisserij onafhankelijke,
rol. Het voorstel is daarom gewijzigd, in die zin, dat het staken der stemmen
in beginsel is uitgesloten, omdat sprake is van een oneven aantal bestuursleden.
Bij de samenstelling van de verschillende geledingen gaan mijn gedachten uit
naar de volgende verdeling: drie leden op voordracht van de NVVS, een lid
op voordracht van de Vereniging van Nederlandse Autonome Sportvisserij Organisaties
(NASO), twee leden op voordracht van de Combinatie van Binnenvissers, en drie
leden die niet op voordracht van deze organisaties worden benoemd, waaronder
de voorzitter en de ondervoorzitter. § 6. Openbaar registerDe leden van de CDA- en VVD-fractie hebben mijn opvatting gevraagd omtrent
een openbaar register van de bestaande (legale) visserijregelingen, waaruit
belanghebbenden gegevens kunnen verkrijgen over door de Kamer goedgekeurde
huurovereenkomsten en door de Kamer gegeven toestemmingen voor vergunningen.
Verwezen wordt onder meer naar het advies van de Raad voor de Binnenvisserij,
waarin wordt gepleit voor een dergelijke centrale registratie.De leden van de CDA-fractie hebben hierbij gewezen op het belang van een
dergelijk systeem voor de controle op visdocumenten en handhaving, planvorming
en gemeenschappelijk beheer.Bedacht moet worden dat, om een dergelijk systeem doelmatig te laten functioneren,
ook ten behoeve van controle en handhaving, de raadpleger ervan op aan zou
moeten kunnen dat de gegevens van de Kamer in alle gevallen de juiste rechtstoestand
weergeven. Niet uit het oog moet echter worden verloren dat van toetsing door
de Kamer allerlei situaties zijn uitgesloten. Te wijzen valt op bevissingssituaties
door de eigenaar, op situaties waarin de eigenaar een deel van zijn visrecht
heeft overgedragen of heeft belast met een beperkt genotsrecht voor langer
dan 25 jaar. Ook zal er sprake zijn van situaties waarin de Kamer in eerste
instantie wèl moest toetsen, doch waarin naderhand bij een mutatie
inschakeling van de Kamer niet verplicht is. Genoemd kan worden de situatie
waarin een huurovereenkomst van zes jaren niet van rechtswege wordt verlengd,
omdat de verhuurder haar niet wil voortzetten en de huurder geen verzoek tot
verlenging heeft gedaan. Terzake van de visserijkundige situatie zal de Kamer
in de vorenbedoelde situaties niet over gegevens beschikken, dan wel zullen
de gegevens die bij de Kamer berusten niet de juiste rechtssituatie weergeven.Om uitputtendheid van registratie te kunnen bereiken, met andere woorden,
om een dergelijk systeem «sluitend» te maken, zou een vèrstrekkende
meldingsplicht voor situaties als vorenbedoeld ingevoerd moeten worden, betreffende
de visserijkundige toestand en de daarin optredende mutaties.
Daarnaast zou het opzetten en bijhouden van een dergelijk systeem betekenen
dat de Kamer belast zou worden met een omvangrijke taak, die thans niet tot
haar pakket behoort.De inspanningen die, zowel van overheidswege als vanwege de betrokken
burgers, met het oog op een dergelijk registratiesysteem zouden moeten worden
gedaan, afgewogen tegen het geringe beroep dat naar verwachting daarop gedaan
zou worden, rechtvaardigen het opzetten en bijhouden van een centrale registratie
niet, zulks overigens mede in het licht van de achtergrond van het wetsvoorstel
de doelstellingen van de Visserijwet 1963 te realiseren met inzet van minder
ambtelijke middelen.Ook de suggestie van de leden van de PvdA-fractie, om via het Reglement
voor de Kamer voor de Binnenvisserij 1963, een dergelijk gegevensbestand te
realiseren, wordt door mij niet gedeeld. Naast de hiervoor reeds geuite bezwaren,
dient hierbij acht te worden geslagen op de Wet Persoonsregistraties, die,
omdat geen sprake is van een bij de wet ingesteld register, eraan in de weg
zou kunnen staan dat dergelijke gegevens aan belanghebbenden worden verstrekt.Overigens blijft het natuurlijk altijd mogelijk om zo nodig eventuele
huurders of vergunninghouders via de eigenaren van de grond onder het desbetreffende
water, dus via de gegevens van de Dienst van het Kadaster en de Openbare Registers
(kadastrale registratie), te achterhalen. II. ARTIKELEN Artikel 16De leden van de VVD-fractie hebben opgemerkt dat artikel 16, tweede lid,
zodanig is geformuleerd dat de minister bij het nemen van maatregelen mede,
derhalve enuntiatief, rekening zal houden met de belangen van de natuurbescherming
en de invloed van vangst- of lokmethoden op het welzijn van dieren. Zij vragen
zich af welke andere belangen de minister in dit verband in acht zal nemen.Naar aanleiding hiervan zij opgemerkt dat de maatregelen tot het treffen
waarvan artikel 16 de wettelijke basis biedt, zien op de belangen genoemd
in het eerste lid van dit artikel. Regelen kunnen worden gesteld in het belang
van de visserij in de in de aanhef van het eerste lid bedoelde wateren, onder
welke belangen mede begrepen wordt de doelmatigheid van die visserij.Daarnaast kunnen regelen worden getroffen ter voorkoming van schade voor
de volksgezondheid bij consumptie van de in die wateren voorkomende vis, als
gevolg van het gebruik van bepaalde vang- of lokmethoden. Het tweede lid van
artikel 16 geeft vervolgens aan dat bij het stellen van regelen als bedoeld
in het eerste lid, mede rekening wordt gehouden met de belangen die zijn vermeld
in het tweede lid. Naast het belang van de natuurbescherming gaat het hier
om de invloed van het gebruik van bepaalde vang- of lokmethoden op het welzijn
van de in de binnenwateren voorkomende vis, alsmede om het welzijn van de
dieren die bij het vissen als aas worden gebruikt. De opsomming van belangen
in deze twee artikelleden dient, gelet op de redactie, niet als enuntiatief,
doch als limitatief te worden beschouwd.De leden van de VVD-fractie stelden daarnaast de vraag of in grote lijnen
kon worden aangegeven waar het belang van de visserij strijdig is met voornoemde
belangen.Opgemerkt kan worden dat in algemene zin strijdigheid van andere belangen
met het belang van de visserij met name denkbaar is op het gebied
van natuurbescherming en dierenwelzijn. Zo kan het uitoefenen van de visserij
mogelijk nadelig zijn uit hoofde van soortenbehoud, terwijl met het vissen
als zodanig welzijnsproblemen gemoeid kunnen zijn voor te vangen vis c.q.
te gebruiken aassoorten. Daarentegen kunnen deze belangen ook vaak grotendeels
parallel lopen. Zo zal de visserij belang hebben bij voldoende grote visvoorraden
en dus gebaat kunnen worden door maatregelen (mede) uit hoofde van soortenbehoud.Evenzeer zou bijvoorbeeld de (sport)visserijsector uit publicitair oogpunt
gebaat kunnen zijn bij welzijnsvriendelijke vangmethoden.Duidelijk is in ieder geval dat bij te nemen maatregelen op grond van
artikel 16 een zo goed mogelijke afweging tussen de onderscheiden belangen
zal moeten plaatsvinden.Naar aanleiding van de vraag van de leden van de VVD-fractie welke organisaties
betrokken zullen worden bij de totstandkoming van regels die in het belang
van de doelmatigheid van de visserij zijn, kan worden opgemerkt dat het hier
allereerst zal gaan om belangenorganisaties op het gebied van sport- en beroepsvisserij,
namelijk de NVVS, de NASO en de Combinatie van Binnenvissers. Daarnaast valt
te denken aan het Produktschap voor Vis en Visprodukten, en, omdat bij het
nemen van dergelijke maatregelen ook de hiervoor genoemde belangen moeten
worden meegewogen, afhankelijk van het soort maatregel, ook instanties op
het gebied van natuurbescherming en dierenbescherming.Omtrent het toezicht op de naleving van dergelijke te treffen maatregelen,
waarover de leden van de VVD-fractie eveneens een vraag hebben gesteld, vallen
moeilijk in zijn algemeenheid, dus los van de concrete maatregelen, uitspraken
te doen. Uiteraard ligt in dit verband een rol weggelegd voor de gebruikelijke
opsporingsambtenaren. Van de zijde van NVVS en de OVB is, terzake van de controle
in de binnenvisserij (sportvisakte), het idee gelanceerd een landelijk team
van bijzondere opsporingsambtenaren in te stellen. Zoals ik in mijn brief
van 7 juni 1995 aan de Voorzitter van de vaste commissie voor Landbouw, Natuurbeheer
en Visserij al heb meegedeeld, heeft het aanstellen van dergelijke ambtenaren
alleen dan zin, wanneer de vervolging van geconstateerde overtredingen van
de Visserijwet kan worden vereenvoudigd. Binnen mijn ministerie worden thans
de mogelijkheden daartoe bestudeerd. Over de uitkomsten van deze studie zal
ik de Kamer nog nader informeren.De leden van de VVD-fractie achtten het welzijn van dieren van zeer zwaarwegend
belang. Desondanks meenden zij te moeten opmerken dat zij een vraagteken zouden
plaatsen indien de minister regelen zou willen treffen terzake van het welzijn
van maden en wormen. Dienaangaande kan worden opgemerkt dat dezerzijds vooralsnog
geen intentie bestaat om welzijnsregels te stellen terzake van wormen, maden
of vergelijkbare aassoorten. Om echter toch, indien dergelijke maatregelen
in de toekomst nodig mochten blijken te zijn, over de wettelijke basis te
beschikken ook voor dergelijke diersoorten welzijnsregels te stellen, wordt
in artikel 16, tweede lid, onderdeel c, gesproken over «dieren».
Hier is dus uitdrukkelijk niet bedoeld, zoals de leden van de PvdA-fractie
menen, het welzijn van louter de categorie «vissen».Bij het stellen van welzijnsregels kan wel worden gedacht aan regels die
het gebruik van levend aas terugdringen en op termijn afbouwen. Hoewel wetenschappers
het niet eens zijn over de vraag of en zo ja in hoeverre (aas)vissen pijn
kunnen ervaren, zijn er voor mij voldoende redenen om het beleid te richten
op een dergelijke afbouw. Het lijkt echter met het oog op het verkrijgen van
voldoende draagvlak onder de beoefenaars van de visserij gewenst
de sector eerst zelf in de gelegenheid te stellen op dit punt orde op zaken
te stellen.Ontbreekt namelijk dat draagvlak, dan zal naar verwachting aan een mogelijk
te treffen maatregel in onvoldoende mate gevolg worden gegeven en zal mogelijkerwijs
zelfs tegenwerking worden geboden aan de vorenbedoelde beleidslijn.In lijn met het voorgaande kan ik instemmen met het verzoek van de leden
van de D66-fractie om het gebruik te stimuleren van lok- en vangstmethoden
die, zo (aas)vissen inderdaad pijn zouden kunnen ervaren, zo weinig mogelijk
pijn zullen kunnen veroorzaken. Wel zal naar mijn mening ook hier gekeken
moeten worden in hoeverre het initiatief daarbij in eerste instantie via de
sector zelf zal kunnen lopen. Aangaande de dringende oproep van de leden van
de D66-fractie de zgn. «Groninger vismethode», ofwel het rally-vissen,
te verbieden zij opgemerkt dat een dergelijk verbod op basis van de huidige
Visserijwet 1963 niet mogelijk is en dat deze wet, gelet op de wetssystematiek,
ook niet geëigend is voor een verbod op een dergelijk fenomeen. In feite
betreft het namelijk de behandeling van vissen die reeds zijn gevangen en
die derhalve zijn te beschouwen als «gehouden» dieren. De op dergelijke
situaties toegesneden wet is de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren. Mede
aan de hand van de uitkomsten van een thans lopend onderzoek door het Rijksinstituut
voor Visserij-onderzoek (RIVO) naar het doden van vis zal worden overwogen
om terzake nadere welzijnsmaatregelen te stellen op grond van de Gezondheids-
en welzijnswet voor dieren. Daarbij zal ook aan de orde komen de vraag of
de bij de Groninger methode gebruikte dodingsmethoden acceptabel zijn. Artikel 21De leden van de D66 -fractie hebben erop gewezen dat het begrip «doelmatige
bevissing» niet in de wet is omschreven en zij vragen zich af of dat,
ter bevordering van de helderheid, niet alsnog zou moeten gebeuren.Allereerst merk ik op dat met de verwijzing naar artikel 21 door deze
fractieleden waarschijnlijk bedoeld is te verwijzen naar artikel 22. In artikel
21 komt geen verwijzing naar «doelmatige bevissing» voor, terwijl
voorts artikel 21 geen onderwerp uitmaakt van de onderhavige wijziging.Aangaande de vraag van de D66-fractie omtrent de opneming van een omschrijving
van dat begrip, kan worden opgemerkt dat het gelet op de uiteenlopende situaties
die zich in dit verband kunnen voordoen, niet wel mogelijk lijkt een dergelijke
omschrijving in de wet op te nemen. Zoals bij eerdere wetswijzigingen (vgl.
bijvoorbeeld Kamerstukken II 1968/69, 9507, nr. 5, blz. 4) ook naar voren
is gekomen, zal het begrip «doelmatige bevissing» van geval tot
geval aan de hand van de ter plaatse geldende omstandigheden en in het licht
van de zich nog steeds ontwikkelende inzichten op biologisch gebied en op
het gebied van het visstandsbeheer moeten worden bekeken. De interpretatie
van dit begrip zal – nu het wetsvoorstel niet langer ziet op opheffing
van de Kamer voor de Binnenvisserij – evenals voorheen het best kunnen
worden overgelaten aan die Kamer, temeer daar die instantie dat begrip niet
slechts toepast in het kader van artikel 22, doch ook in het kader van de
artikelen 29 (goedkeuring van overeenkomsten van huur en verhuur van visrecht)
en 33 (goedkeuring verzoek tot verlenging van een overeenkomst van huur en
verhuur van visrecht).In artikel 21 wordt wèl de zgn. vrije hengel geregeld (tweede lid,
onderdeel c). De fractieleden van de PvdA en de VVD hebben de vraag gesteld
hoe dezerzijds wordt gedacht over de afschaffing daarvan. De leden van de D66 hebben gevraagd of ik bereid ben de afschaffing van
de vrije hengel in overweging te nemen.Als redenen voor afschaffing van de vrije hengel worden gegeven een doelmatiger
controle van de visvergunningen (VVD) en een doelmatiger beheer van de visstand
(PvdA, VVD, D66), alsmede het tegengaan van het gratis meeliften van vissers
op kosten en lasten van de georganiseerde sportvissers ten aanzien van relevante
activiteiten ten gunste van onder meer recreatie en natuurbeheer (PvdA).Het valt echter moeilijk in te zien hoe het integrale visstandbeheer wordt
doorkruist door het vissen met de vrije hengel. Het betreft namelijk bijna
uitsluitend grote tot zeer grote wateren waar de beperkte visserij met de
vrije hengel geen of zeer beperkte invloed op de visstand zal hebben. Ook
is het gebruik van bepaalde aassoorten verboden, waardoor in overwegende mate
slechts die vissoorten worden gevangen waaraan binnen het kader van de Visserijwet
geen bijzondere bescherming wordt gegeven. Daarnaast kan worden opgemerkt
dat die wateren, waar het vissen met de vrije hengel zou kunnen leiden tot
een belemmering van de doelmatige bevissing, van het recht van vrije hengel
zijn uitgezonderd. Ik verwijs hierbij naar de Regeling van 29 april 1985,
J. 2745, Stcrt. 85.Van de zijde van de NVVS wordt in dit kader gewezen op het vraagstuk van
de financiering van het visstandbeheer. In de visie van de NVVS bestaat er
een ongelijke situatie, waarbij de huurder van het viswater (en daarmee, indirect,
de vergunningplichtige hengelaar) het visstandbeheer financiert en de vrije
hengelaar niet. Ik merk daarbij echter op dat de vrije hengelaar al wel degelijk
een bijdrage levert in de financiering van het visstandbeheer, via de sportvisakte.
Wanneer er evenwel daadwerkelijk sprake zou zijn van ongelijkwaardige inspanningen,
dan vraagt dit mijns inziens primair om nadere afspraken tussen beide vertegenwoordigende
organisaties (NVVS en NASO). In dat geval ben ik bereid om daarbij een ondersteunende
rol te vervullen.Voor de goede orde merk ik daarnaast op dat de vrije hengel, een recht
dat overigens reeds eeuwenlang bestaat, een aanzienlijk recreatief belang
dient. Het opheffen van dit recht zou in de praktijk ook betekenen dat velen
die slechts sporadisch een (vrij) hengeltje uitgooien zich gedwongen bij een
hengelsportvereniging zouden moeten aansluiten, tegen relatief hoge kosten.
Dit zou niet slechts uit recreatief oogpunt ongewenst zijn, doch ook kunnen
leiden tot een toename van het aantal zwartvissers.Dat het vissen met gebruikmaking van de vrije hengel nadelig zou zijn
vanuit de optiek van handhaving en controle, wordt door mij niet onderschreven.
Ook voor deze vorm van sportvisserij is immers het bezit van een wettelijk
voorgeschreven sportvisakte verplicht.Vooralsnog wordt de afschaffing van de vrije hengel dan ook niet door
mij overwogen. Artikel 22De leden van de D66-fractie zijn ingegaan op de bepaling een vergunningvereiste
voor twee hengels af te schaffen. Zij signaleren, mèt de beroepsvisserij,
een mogelijk probleem dat allerlei rechtspersonen met waterbezit buiten het
IJsselmeer vergunningen zullen mogen afgeven, doch over (te) weinig visserijdeskundigheid
daartoe beschikken.Deze leden vragen zich bovendien af wie de controle gaat uitoefenen ten
behoeve van doelmatige bevissing.Allereerst dient echter te worden opgemerkt, dat in artikel 22 niet wordt
voorgesteld het vergunningvereiste voor twee hengels af te schaffen.Voorgesteld wordt om de toetsing door de Kamer voor de Binnenvisserij
van het verlenen van dergelijke vergunningen af te schaffen. Daarnaast merk
ik op dat in het thans geldende artikel 22 de toestemming van
de Kamer niet is vereist voor het verlenen van vergunningen voor het vissen
met ten hoogste twee hengels door verenigingen met volledige rechtsbevoegdheid
van sportvissers of van hengelsportverenigingen. Daar het grootste deel van
de vergunningen voor het vissen met ten hoogste twee hengels wordt afgegeven
door dergelijke organisaties, zal er in de praktijk weinig veranderen, als
ook anderen die toestemming niet langer behoeven. Bovendien mag worden aangenomen,
dat het vissen met ten hoogste twee hengels ten algemene van geringe invloed
is op de visstand en daarmee het visstandbeheer en de doelmatige bevissing
van een water. Van een controleprobleem terzake van een doelmatige bevissing
zal in dezen dan ook niet gesproken kunnen worden. Overigens mag tevens worden
aangenomen dat de vorenbedoelde organisaties op het gebied van de (hengel)sportvisserij
wel degelijk over de benodigde visserijdeskundigheid zullen beschikken. De
door de leden van de D66-fractie gesignaleerde problematiek wordt door mij
dan ook niet gedeeld, althans niet in die mate dat de voorgestelde wijziging
zou moeten worden aangepast. Artikel 28De leden van de VVD-fractie hebben zich afgevraagd of het voornemen gehandhaafd
zal worden om bij Algemene Maatregel van Bestuur regelen te stellen ten aanzien
van de hoogst toelaatbare huurprijs van visrecht. In reactie hierop zij opgemerkt
dat in het gewijzigde voorstel van wet niet meer is voorzien in een bepaling
die als basis dient voor een dergelijke wettelijke regeling. Dat betekent
dat thans geen regelen zullen worden gesteld ten aanzien van de hoogst toelaatbare
huurprijs. De beantwoording van deze vraag brengt met zich mee dat de overige
door de leden van de VVD-fractie in dit verband gestelde vragen niet meer
behoeven te worden beantwoord. Artikel 32De leden van de VVD-fractie hebben aangegeven dat het hen niet duidelijk
is in hoeverre de in artikel 32 voorgestelde regeling onverkort gehandhaafd
blijft. In reactie hierop kan worden opgemerkt dat deze regeling bij de nota
van wijziging d.d. 25 juli 1994 is geschrapt.Hieruit vloeit voort dat de overige vragen die deze leden over de regeling
van artikel 32 hadden gesteld, geen beantwoording behoeven. Artikel 33Zowel de leden van de PvdA-fractie als de leden van de VVD- en CDA-fractie
hebben een vraag gesteld over het vijfde lid van dit artikel uit het aangepaste
voorstel van wet. Deze leden wensten mijn opvatting te vernemen over met name
de zinsnede «en de overeenkomst strekt tot de visserij met andere vistuigen
dan ten hoogste twee hengels, één peur of één
spieringtuig» aan het slot van dit artikellid.Die passage brengt namelijk met zich mee, dat bij beëindiging van
een huurovereenkomst in verband met het bereiken van de 65-jarige leeftijd,
die beëindiging niet ziet op het visrecht voor sportvistuigen. In beginsel
betekent dit dat een voormalig beroepsvisser dit visrecht voor sportvistuigen
kan exploiteren door vergunninguitgiften aan de sportvisserij.Hoewel voor een beroepsvisser ook na het bereiken van de 65-jarige leeftijd
juist om die reden de sportvisserij aantrekkelijk kan zijn, kan bij nader
inzien worden geconcludeerd dat de vorenbedoelde zinsnede kan leiden tot een
resultaat dat op gespannen voet staat met het beleid, zoals dat is verwoord
in de Notitie beleid beroepsbinnenvisserij. Aldaar is immers
aangegeven dat een huurovereenkomst wordt beëindigd bij het bereiken
van de 65-jarige leeftijd, zonder dat een uitzondering wordt gemaakt voor
sportvistuigen. De vorenbedoelde zinsnede is ook anderszins niet in lijn met
het Rijksoverheidsbeleid. Dat gaat immers uit van een splitsing van visrechten.
Het aalvisrecht hoort bij de beroepsvissers thuis, het schubvis-visrecht bij
de (organisaties van) sportvissers. Hiermee strookt niet een situatie, waarin
een voormalig beroepsvisser een resterend sportvisrecht exploiteert door het
verlenen van vergunningen aan sportvissers.Het is om deze redenen dat in een tweede nota van wijziging wordt voorgesteld
de hiervoor geciteerde zinsnede, bedoeld in het voorgestelde artikel 33, vijfde
lid, te laten vervallen.De leden van de CDA-fractie wezen erop dat de splitsing op de Nederlandse
binnenwateren nog slechts gedeeltelijk is doorgevoerd, en zij vroegen om commentaar
op het feit dat in een aantal voor de sportvisserij belangrijke wateren door
hengelsportorganisaties op vergunning van een beroepsvisser of een vereniging
van beroepsvissers wordt gevist.Het betreft hier volgens mijn informatie echter niet het vissen door hengelsportorganisaties
op de vergunning van beroepsvissers of een vereniging van beroepsvissers,
doch het vissen door hengelsportorganisaties met een vergunning die door de
huurder van het desbetreffende water is verstrekt. Dit is niet een uitzonderlijke
of onoirbare situatie. Het verlenen van vergunningen door de huurder van visrecht
is immers voorzien in de Visserijwet 1963. Dat de visrechthebbende in dit
geval kennelijk een beroepsvisser is maakt dat niet anders. Dit wordt slechts
anders indien de beroepsvisser voor het eind van de lopende huurovereenkomst
de leeftijd van 65 jaar heeft bereikt of zal bereiken. Ik verwijs in dit verband
naar de voorgaande alinea.De vraag van de leden van D66, omtrent ongelijkheid tussen een beroepspalingvisser
en een peurder bij het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd, kan,
nu het wetsvoorstel op dit punt wordt aangepast, verder onbeantwoord blijven.De leden van de PvdA-fractie en de VVD-fractie vragen zich af wat de reikwijdte
is van de bevoegdheid van de Kamer tot het stellen van voorschriften «ter
verzekering van de belangen van de verhuurder of van de bij de uitoefening
van het visrecht betrokken belangen van derden», als bedoeld in het
tiende lid van artikel 33. Ik ben het met de fractieleden van de PvdA eens
dat deze voorschriften met name zien op de doelmatigheid van de bevissing.
Daarnaast valt echter aan andersoortige voorschriften te denken, die echter
veelal eveneens rechtstreeks verband houden met de wijze waarop de huurder
de visserij dient uit te oefenen.Voorschriften kunnen daaraan bijvoorbeeld gesteld worden in het belang
van een roeivereniging, die het desbetreffende water voor haar sportuitoefening
gebruikt. Ook kunnen bijvoorbeeld voorschriften gegeven worden die eventuele
overlast voor de eigenaar van het viswater beperken of ontregeling van een
afwateringssysteem voorkomen. De Kamer zal hieromtrent dienen te beslissen naar billijkheid, zoals voortvloeit
uit het vierde lid van artikel 33. Er zal steeds sprake moeten zijn, ook bij
het stellen van voorschriften, van een afweging van de belangen van partijen
en derden. Van een onbeperkte ruimte om op verzoek van de eigenaar voorschriften
te introduceren, zodat in feite het verlengingsrecht uitgehold zal worden,
is daarom in mijn ogen geen sprake. De vrees die de leden van de VVD-fractie
hierover uitten, deel ik niet. Dat klemt overigens temeer nu een besluit van
de Kamer appellabel is bij de administratieve rechter.De Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van Aartsen 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-21436-7.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl