Vaststelling begroting van het Ministerie van VROM (XI) voor het jaar 1999; Brief minister over belangrijkste uitkomsten vierde Conferentie v. Partijen bij het Klimaatverdrag (2-13 november 1998, Buenos Aires)
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26200-XI, nr. 40

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

06-01-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26200-XI nr. 40

01-12-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningBIJLAGEPuntsgewijze toelichting op belangrijkste besluiten/mededelingen
vierde Conferentie der Partijen te Buenos AiresOrganisatorische zakenVerslagen van hulporganenBeoordeling van de verplichtingen onder het KlimaatverdragOnderwerpen met betrekking tot het Kyoto ProtocolDiversen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26200-XIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 200 XIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer
(XI) voor het jaar 1999nr. 40BRIEF VAN DE MINISTER VAN VOLKSHUISVESTING, RUIMTELIJKE ORDENING EN
MILIEUBEHEERAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 1 december 1998Bij deze wil ik u informeren over de belangrijkste uitkomsten van
de vierde Conferentie der Partijen bij het Klimaatverdrag die van 2–13
november jl., is gehouden in Buenos Aires.De Buenos Aires Conferentie is onder een slecht gesternte van start gegaan.
De ontwikkelingslanden, vaak vertegenwoordigd door zeer kleine delegaties
die niet goed in staat zijn alle parallel lopende onderhandelingen goed af
te dekken, voelen zich overrompeld door de in Kyoto gemaakte afspraken en
wilden deze Conferentie der Partijen vooral gebruiken om terug te gaan naar
de kern van het Klimaatverdrag en te verhelderen wat in Kyoto is afgesproken.
Dit stond haaks op de wens van veel industrielanden om concrete vooruitgang
te boeken ten aanzien van het Kyoto protocol in het algemeen en de flexibele
mechanismen in het bijzonder.De spanning die hierdoor ontstond is versterkt door Argentinië, het
gastland, dat met zware Amerikaanse steun aankondigde de Buenos Aires Conferentie
te willen gebruiken om afspraken te maken over vrijwillige doelstellingen
voor ontwikkelingslanden. Dit terwijl het Kyoto Protocol nieuwe verplichtingen
voor ontwikkelingslanden uitsluit en veel industrielanden hun huidige verplichtingen
(stabilisatie in 2000 t.o.v. 1990) niet nakomen.Bijna de gehele eerste dag van de conferentie is opgegaan aan een debat
over het wel of niet agenderen van vrijwillige doelstellingen, met als eindresultaat
dat Argentinië het agendapunt heeft ingetrokken en vervangen door informele
consultaties over dit onderwerp, die als een schaduw boven de Conferentie
bleven hangen. De geloofwaardigheid van het Argentijnse voorzitterschap was
daarmee zodanig aangetast dat van leiderschap door de voorzitter nauwelijks
meer sprake was, met als gevolg dat tot diep in de laatste nacht van de verlengde
Conferentie geen vooruitgang is geboekt. Tijdens de laatste 24 uur van de conferentie is in klein verband (zes
vertegenwoordigers van de ontwikkelingslanden, drie vertegenwoordigers van
de EU, de VS, Japan en Canada) het finale akkoord gesmeed, dat vervolgens
binnen enkele minuten plenair werd vastgesteld. De rol van het voorzitterschap
in dit proces en de ontbrekende vertegenwoordiging van Afrikaanse landen,
Oost Europa en Zwitserland in de kleine groep heeft veel kritiek op de gang
van zaken tot gevolg gehad.Argwaan en gebrekkige procedures ten spijt is in Buenos Aires toch aanzienlijke
vooruitgang geboekt. Meerdere sessies over de flexibele mechanismen (emissiehandel,
joint implementation en het clean development mechanismen) hadden vooral tot
doel vertrouwen te kweken bij de ontwikkelingslanden. Het eindresultaat is
een werkprogramma waarmee het Secretariaat van het Klimaatverdrag opdracht
wordt gegeven om via workshops en achtergronddocumenten de mechanismen verder
vorm te geven, zodat besluitvorming over de toepassing ervan kan plaatsvinden
op de zesde Conferentie van Partijen (2000). Als eerste wordt het clean development
mechanism ter hand genomen.Vooral onder druk van het Europese Unie is het mogelijk gebleken een besluit
te nemen over de uitwerking van het nalevingsregime dat aan het Kyoto Protocol
wordt gekoppeld. Dit zal betrekking hebben op de sancties indien doelstellingen
niet worden gerealiseerd en een relatie leggen met de diverse rapportageverplichtingen
en de regels voor het gebruik van de flexibele mechanismen. Dit is een bijzonder
resultaat aangezien het onderwerp «naleving» niet formeel op de
agenda voorkwam en de brede opzet die de Unie voorstaat stuitte op aanvankelijke
weerstand van de andere industrielanden.Over afstemming van beleidsmaatregelen, ook geen formeel agenda punt,
kon ondanks Amerikaanse weerstand eveneens een beslissing worden genomen.
Voorzichtig wordt een start gemaakt met een inventarisatie van het beleid
dat de verschillende industrielanden voeren, met als doel geleidelijk te komen
tot internationale coördinatie en hopelijk uiteindelijk harmonisatie.
In de VS wordt dergelijke afstemming gezien als een inbreuk op de soevereine
macht.Geen overeenstemming kon worden bereikt over de mate waarin de huidige
verplichtingen onder het Klimaatverdrag toereikend zijn. De ontwikkelingslanden
hebben de discussie over dit onderwerp vooral willen toespitsen op de mate
waarin de industrielanden hun huidige verplichtingen (niet) nakomen, terwijl
naar de mening van de EU de aandacht vooral gericht moet zijn op de milieukwaliteitsdoelstelling
die voor de lange termijn nodig is. Door de inhoudelijke koppeling van deze
twee onderwerpen ontstond bij de ontwikkelingslanden de vrees dat het onuitgesproken
doel was een discussie over bredere reductieverplichtingen. Een Nederlands
initiatief om beide doelen te dienen door middel van twee aparte besluiten,
heeft met tot resultaat geleid, zodat dit agendapunt doorschuift naar de volgende
Conferentie der Partijen. Ook bleek grote weerstand bij ontwikkelingslanden
om nu reeds een proces te starten gericht op het evalueren van de bestaande
verplichtingen van alle Partijen onder het verdrag. Ook wezen de ontwikkelingslanden
de gedachte af om als verdragspartijen de uiteindelijke doelstelling van het
verdrag (artikel 2) te gaan kwantificeren in termen van maximaal toelaatbaar
concentratieniveau van de broeikasgassen in de atmosfeer.Tijdens de laatste nacht dreigde de conferentie vast te lopen op de financiering
van rapportageverplichtingen van ontwikkelingslanden. Ondanks het feit dat
het Klimaatverdrag de industrielanden verplicht deze rapportages
te financieren heeft de bewoording waarmee de financiering van toekomstige
rapportages in een concept-besluit is vastgelegd, bij ontwikkelingslanden
de indruk gewekt dat de industrielanden een deel van de kosten bij hen willen
neerleggen. Het is vooral aan vice Premier Prescott van het VK te danken,
dat ook deze impasse kon worden doorbroken. Nu is helder vastgelegd dat de
eerstvolgende rapportages van de ontwikkelingslanden zullen worden gefinancierd
door de industrielanden.Onbegrip over de evaluatie van rapportages van ontwikkelingslanden heeft
ertoe geleid dat op dit punt geen vooruitgang kon worden geboekt. De rijke
landen zien dergelijke evaluaties als een belangrijk middel om institutionele
en technische knelpunten bloot te leggen, terwijl de ontwikkelingslanden vrezen
dat het doel is aan te tonen dat beleidskansen onbenut blijven, hetgeen benut
zou kunnen worden voor een hernieuwde discussie over verplichtingen voor ontwikkelingslanden.Belangrijk voor het vertrouwen aan de zijde van ontwikkelingslanden is
de afspraak dat de gelden die beschikbaar worden gesteld via het Global Environment
Facility naast studies en reductiebeleid ook in toenemende mate gericht moeten
zijn op aanpassing aan de gevolgen van klimaatverandering. Vooral voor de
armste landen en kleine eilandstaten is dit een belangrijke uitkomst.Ten aanzien van Activities Implemented Jointly, de voorloper van Joint
Implementation en het clean development mechanism, is afgesproken volgend
jaar een evaluatie uit te voeren. Tegelijk wordt het proefprogramma met een
jaar verlengd. Hiermee wordt tegemoetgekomen aan de wens van met name Afrikaanse
landen die tot op heden onvoldoende ervaring hebben kunnen opdoen met projecten
in hun landen.In de besprekingen over meer aandacht van de Annex I landen voor zowel
de nadelige gevolgen van klimaatverandering voor de meest kwetsbare ontwikkelingslanden
(zoals kleine eilandstaten en bepaalde landen in Afrika) als ook voor de nadelige
gevolgen van beleidsmaatregelen (voor met name de olie-exporterende landen)
zijn niet veel verdere stappen gezet. De wens van de Annex I landen om in
verdere analyses meer prioriteit toe te kennen aan de klimaateffecten voor
kwetsbare gebieden stuitte op weerstand van de G-77/China die (onder druk
van het OPEC-blok) geen splitsing en prioritering wenste. Een werkprogramma
is afgesproken om nader onderzoek te doen naar beide categorieën van
effecten.Tot slot kan gemeld worden dat op het terrein van technologie-overdracht
meer vooruitgang is geboekt dan mocht worden verwacht – gelet op de
standpunten tot dusver van zowel Annex I partijen (nadruk op rol private sector
en beperkte mogelijkheden voor sturing overheid) als van de niet Annex I landen
(sterke rol overheid en noodzaak meer financiële middelen ter beschikking
te stellen).Afgesproken is een consultatief proces te starten om een aantal met name
genoemde onderwerpen uit te werken met het oog op een aantal af te sluiten
raamovereenkomst over technologieoverdracht. Op deze manier zou de bestaande
verplichting tot technologieoverdracht in het Klimaatverdrag (artikel 4.5)
beter tot uitvoering kunnen worden gebracht.In een bijlage bij deze brief zijn alle beslissingen van de Vierde Conferentie
der Partijen puntsgewijs samengevat.De Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,J. P. Pronk BIJLAGEANNEX BIJ BRIEF AAN KAMER BETREFFENDE UITKOMSTEN COP 4Puntsgewijze toelichting op belangrijkste besluiten/mededelingen
vierde Conferentie der Partijen te Buenos AiresBij brief van de Minister van VROM van 30 oktober jl. (MBL 98104106) is
de geannoteerde agenda aan de kamer gezonden. Hieronder worden de belangrijkste
besluiten puntsgewijs toegelicht. Organisatorische zaken– de procedureregels zijn niet aanvaard, maar blijven voorlopig
toegepast;– op 13 november 1998 hadden 60 laden het Kyoto protocol getekend;– na intensieve discussie op de eerste vergaderdag is de agenda
vastgesteld zonder opname van het onderwerp «vrijwillige verplichtingen
door niet-Annex I Partijen». Argentinië en Kazakstan hebben verklaard
volgend jaar formeel te zullen verzoeken om opname op de Annex I lijst van
het Klimaatverdrag;– voor het komende vergaderjaar bestaat het bestuur van de CoP uit
de volgende leden: Argentinië (vz), Antigua en Barbuda, Denemarken, Gambia,
Georgië, Marshall Eilanden, Malaysië, Noorwegen, Polen, Saudi-Arabië
en Senegal;– de hulporganen onder het verdrag komen van 31 mei t/m 11 juni
1999 bijeen te Bonn. CoP 5 is gepland voor 25 oktober 1999. Jordanië
heeft aangeboden de conferentie te huisvesten maar hierover is nog geen definitief
besluit gevallen. Verslagen van hulporganen– over de samenstelling en omvang van het Multilateraal Consultatief
Mechanisme is geen overeenstemming bereikt en wordt verder besproken tijdens
intersessioneel overleg. Het is de bedoeling dat CoP 5 een besluit neemt. Beoordeling van de verplichtingen onder het Klimaatverdrag– zorg is uitgesproken over de verslechtering van bestaande klimaat
observatiesystemen. Het Klimaatsecretariaat is gevraagd een rapport met suggesties
voor verbetering op te stellen;– op voorstel van Zwitserland is er besloten een studie te laten
verrichten naar alternatieven voor HFK- en PFK-gebruik;– in samenwerking met het IPCC zal de kwaliteit van de emissie-inventarisatiemethodieken
worden verbeterd;– met betrekking tot de «wetenschappelijke en methodologische
aspecten van het Braziliaanse voorstel» is besloten dat hierover verder
overleg nodig is;– een consultatief proces m.b.t. het onderwerp «technologieoverdracht»
is overeengekomen met als doel te komen tot concrete acties;– voor de implementatie van art. 4.8 en 4.9 van het Klimaatverdrag
(nadelige effecten van klimaatverandering en genomen maatregelen) zijn afspraken
gemaakt over te verrichten analyses en expertbijeenkomsten;– het verzoek van Turkije om verwijderd te worden van Annex I en
II is niet gehonoreerd en doorgeschoven naar CoP 5;– derde klimaatrapporten van de Annex I landen moeten gereed zijn
voor 30 november 2001. Afspraken zijn gemaakt over verbetering van de
rapportagerichtlijnen, het internationale beoordelingsproces en de vergelijking
van nationale data met andere databronnen; – volgend jaar zal het Klimaatsecretariaat een analyse maken van
de dan beschikbare klimaatrapporten (ca. 30) van de niet-Annex I landen. Over
de wijze van beoordeling van deze rapporten kon geen overeenstemming worden
bereikt. Hierover zal verder overleg nodig zijn; – besloten is dat uit de middelen van het Global Environment Facility
(GEF) deskundigheidsbevordering m.b.t. aanpassingsprojecten («adaptation
to climate change») wordt betaald. Verder wordt opstelling van de tweede
nationale klimaatrapporten van niet-Annex I landen betaald. Tot slot is de
status van het GEF als financieel mechanisme voor het Klimaatverdrag versterkt;– over de implicaties van de ontoereikendheid van de huidige emissieverplichtingen
in het verdrag kon geen overeenstemming worden bereikt. Door de Annex I landen
werd gepleit voor het (op termijn) uitbreiden van de groep landen voor wie
verplichtingen gelden. De G. 77/China wees dit af en verklaarde dat Annex
I landen tot dusver hun huidige verplichtingen niet eens nakomen. Overleg
over dit agendapunt is doorgeschoven naar de volgende CoP;– de proeffase voor Joint Implementation projecten is verlengd.
Tevens is besloten de proeffase te evalueren. Over dit evaluatieproces worden
volgend jaar nadere afspraken gemaakt. Onderwerpen met betrekking tot het Kyoto Protocol– met betrekking tot het onderwerp «landgebruik en bosbouw»
wordt komend half jaar een expert-bijeenkomst gehouden in de VS over aspecten
van het toepassen van additionele categorieën (art. 3.4) voor realisatie
van verplichtingen onder het protocol;– over het onderwerp «effect van afzonderlijke projecten»
is – ondanks zware druk van IJsland dat met een ontwerp-besluit kwam –
geen besluit genomen deze projecten uit te zonderen. Overleg hierover wordt
voortgezet;– een werkprogramma voor flexibele instrumenten (CDM, JI en emissiehandel)
is overeengekomen. De bedoeling is dat door CoP 6 over deze instrumenten een
besluit wordt genomen. Verder wordt door het klimaatsecretariaat een plan
opgesteld voor opbouw van kennis en vaardigheden in zowel ontwikkelingslanden
als Oost-Europese landen met betrekking tot toepassing van flexibele instrumenten;– afspraken zijn gemaakt over de voorbereiding van de eerste Conferentie
van Partijen bij het protocol. De komende paar jaar zal daarom gewerkt worden
aan met name: uitwerking van een alomvattend systeem van naleving («compliance»),
opstelling van richtlijnen voor emissiedata, rapportages, beoordeling, berekeningen
van het totale emissiebudget, kwaliteitsnormen voor emissiedata, en de beleidssamenwerking
tussen Annex I landen. Diversen– de CoP heeft een verklaring aangenomen waarin medeleven met de
slachtoffers van de orkaan Mitch wordt uitgesproken en een minuut stilte in
acht genomen. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26200-XI-40.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl