Vaststelling begroting van het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2000; Brief minister ter verduidelijking van het kabinetsstandpunt Versnelde implementatie van EG- en andere internationale besluiten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 26800-VI, nr. 79

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-07-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26800-VI nr. 79

06-07-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Algemeen2. Mogelijke alternatieven2.1 Achterwege laten van advisering door Raad van State2.2 Stilzwijgende goedkeuring3. Parlementaire betrokkenheid4. Implementatie en delegatie5. VervolgactiesOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26800-VIToon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 25 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 800 VIVaststelling van de begroting van de uitgaven en de ontvangsten van
het Ministerie van Justitie (VI) voor het jaar 2000nr. 79BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 6 juli 2000Tijdens het algemeen overleg met de vaste commissie voor Justitie en de
algemene commissie voor Europese Zaken over het kabinetsstandpunt Versnelde
implementatie van EG- en andere internationale besluiten op 17 februari 2000
(26 800-VI, nr. 59) is toegezegd dat ten aanzien van een aantal aspecten
die tijdens het overleg aan de orde zijn geweest nog een nadere verduidelijking
zou worden gegeven. Deze toezegging doe ik hierbij gestand.1. AlgemeenAlvorens in te gaan op de naar aanleiding van het algemeen overleg te
beantwoorden vragen schets ik graag nog eens kort de kern van het kabinetsstandpunt.
Hiermee kunnen misverstanden mogelijk op voorhand worden weggenomen. Waar
het in essentie om gaat is dat op sommige beleidsterreinen voorspelbaar is –
op grond van Europeesrechtelijke ervaring of simpelweg op basis van de institutionele
inrichting van internationale fora – dat zonder verdergaande voorzieningen
tijdige implementatie volgens de gebruikelijke procedures illusoir wordt.
In het kabinetsstandpunt wordt meer specifiek uitgeschreven onder welke omstandigheden
hiervan sprake kan zijn. Denk bijvoorbeeld aan Europese regelgeving op de
totstandkoming waarvan de lidstaten geen of nauwelijks invloed hebben.Voor wetgeving op een dergelijk beleidsterrein kan volgens het kabinetsstandpunt –
in elke wet afzonderlijk – worden besloten tot introductie, enkel geldend
voor dat beleidsterrein van een bevoegdheid tot tijdelijke buitenwerkingstelling
van wettelijke of amvb-bepalingen bij lagere regeling, onder gelijktijdige
vaststelling van de nodige implementatieregels bij die regeling (hierna ook:
de voorziening). Een dergelijke tot één wet beperkte (wettelijke)
voorziening kan slechts worden getroffen als voldaan is aan zeven, in het
kabinetsstandpunt verder uitgewerkte randvoorwaarden. Het is dus niet zo, zoals aanvankelijk tijdens het algemeen overleg leek
te worden verondersteld dat in het kader van het kabinetsstandpunt gevraagd
zou worden om in te stemmen met een voornemen om over te gaan tot het opstellen
een van uitgewerkt voorstel voor een kaderwet. Daarbij zou ook naar het oordeel
van het kabinet de parlementaire betrokkenheid bij toepassing op een specifiek
beleidsterrein onaanvaardbaar worden beperkt.Uit bovenstaande nadere uitleg kan blijken dat van een algemene kaderregeling
zeker geen sprake is. Bij ieder beleidsterrein waarbij zou worden overwogen
de voorziening te introduceren, zal dit steeds specifiek bij wet worden geregeld.
In paragraaf 3 wordt nog in een meer uitgewerkte vorm ingegaan op de
wijze waarop in de verschillende fases van de voorziening de parlementaire
betrokkenheid wordt gewaarborgd.Voorts herinner ik er in dit verband nog aan dat tijdens het algemeen
overleg is toegezegd dat de uitwerking van het kabinetsstandpunt in de praktijk
zal worden geëvalueerd. Het is echter wel noodzakelijk dat hiermee eerst
goede ervaringen moeten kunnen zijn opgedaan. Dat is de reden waarom de evaluatie
eerst wordt voorzien een jaar na afloop van de parlementaire behandeling van
het kabinetsstandpunt.2. Mogelijke alternatievenTijdens het overleg zijn in het kader van de bespreking van het kabinetsstandpunt
van de zijde van de Kamer enkele alternatieve oplossingsrichtingen in bespreking
gebracht waarop van mijn kant nog verder zou worden ingegaan. In eerste instantie
gaat het hierbij om de adviserende rol van de Raad van State. Daarnaast is
gevraagd om nog eens nader in te gaan op het mogelijkerwijs versnellen van
wetgevingsprocedures door gebruik te maken van de rechtsfiguur van de stilzwijgende
goedkeuring.2.1 Achterwege laten van advisering door Raad van StateDe leden Middelkoop (GPV) en Rehwinkel (PvdA) vroegen zich af of hoe in
het licht van versnelde implementatie gedacht wordt over het mogelijkerwijs
achterwege laten van de advisering door de Raad van State. Deze vraag lijkt
te veronderstellen dat de wetgevingsprocedure hierdoor wordt verkort.Nadere overweging van dit voorstel kan mij echter tot geen andere conclusie
brengen dan dat ik verdere uitwerking van dit alternatief verder buiten beschouwing
zou willen laten. Allereerst wijs ik in dit verband op het kabinetsstandpunt,
waarin wordt gewezen op de inspanningen die de Raad van State levert om adviestermijnen
voor implementatietermijnen verder te beperken (blz. 3). Hieruit kan blijken
dat, zeker waar het implementatiewetgeving betreft advisering door de Raad
van State binnen een korte termijn plaatsvindt. Vanuit dit praktisch perspectief
behoeven de bestaande afspraken naar mijn mening geen wijziging.Er zijn echter ook principiële redenen om de adviserende rol van
de Raad ten aanzien van implementatiewetgeving te handhaven. Het gaat hierbij
om de positie van de Raad van State als laatste adviseur van de regering.
In tegenstelling tot bij «normale wetgeving» zijn bij implementatiewetgeving
de behandelingstermijnen aanmerkelijk verkort door bij het opstellen van dergelijke
wetgeving geen advies te vragen van of overleg te voeren met maatschappelijke
organisaties. Een dergelijk wetsvoorstel of ontwerp-besluit wordt dan in beginsel
dan ook niet voorgepubliceerd, ter inzage gelegd of anderszins extern bekend
gemaakt. Deze uitzondering op de reguliere wetgevingsprocedure is wettelijk
verankerd in titel 1.2 van de Algemene wet bestuursrecht. De bekorting
van de procedure die hiermee wordt bereikt maakt het des te meer van belang
dat in elk geval de Raad van State zich als onafhankelijk adviseur in laatste
instantie over dergelijke voorgenomen wetgeving kan uitlaten.2.2 Stilzwijgende goedkeuringIn het kabinetsstandpunt is onder punt 4 ingegaan op mogelijke oplossingen
voor de langere termijn. Het kan bijvoorbeeld gaan om een procedure zoals
die geldt voor stilzwijgende goedkeuring voor verdragen. Tijdens het algemeen
overleg wees het lid Middelkoop er in dit verband op dat de stilzwijgende
goedkeuring in elk geval de mogelijkheid biedt om nadrukkelijke goedkeuring
te vragen. Verdragen kunnen dan voorlopig toegepast worden, alvorens de Kamer
haar laatste bijdrage levert aan een ratificatieprocedure.In het kabinetsstandpunt was deze oplossing kort aangeduid. In feite was
deze slechts aangehaald om aan te geven dat, als op de langere termijn zou
blijken dat een implementatievoorzieningenpakket, inclusief de vergaande buitenwerkingstelling,
niet voldoende is, er als ultimum remedium nog een andere procedurele oplossingsrichting
is, die echter nog aanzienlijk verdergaande invoeringsconsequenties met zich
meebrengt. In het kabinetsstandpunt is namelijk aangegeven dat de voorziening
past binnen het huidige constitutionele bestel. Een procedure voor stilzwijgende
goedkeuring vergt echter een Grondwetswijziging.Eerder is de procedure van stilzwijgende goedkeuring al aan de orde geweest
in het kabinetsstandpunt Voortvarend wetgeven (kamerstukken II 1993/94, 23 462,
nr. 1, blz. 19–20) waarin werd ingegaan op het advies van de Commissie
voor de Toetsing van Wetgevingsprojecten over de wetsprocedure (CTW 92/6 –
30 september 1992). De Toetsingscommissie had een wetgevingsprocedure beschreven
waarbij een wetsvoorstel gelijktijdig aan beide Kamers ter stilzwijgende goedkeuring
werd voorgelegd. Zou vervolgens niet binnen een bepaalde tijd om uitdrukkelijke
parlementaire goedkeuring worden gevraagd door een van beide Kamers of een
bepaald aantal leden daarvan, dan zou het voorstel na bekrachtiging wet worden.
Deze procedure die in de ogen van de Toetsingscommissie uitsluitend geschikt
was voor wetsvoorstellen ter implementatie van EG-regelgeving, zou echter
wel een wijziging van de Grondwet vergen.Ten aanzien van dit voorstel oordeelde het kabinet toentertijd dat de
gedachte van de commissie een interessante was, maar dat het nog geen aanleiding
zag om op dit punt een grondwetswijziging in gang te zetten. Het oordeelde
onder meer dat eerst het effect zou moeten worden afgewacht van in die periode
ingevoerde maatregelen ter versnelling van implementatiemaatregelen. Thans
is de situatie eigenlijk geen andere. In deze zin geldt Voortvarend wetgeven
ook vandaag de dag nog onverkort. Het kabinet wil eerst ervaring opdoen met
de buitenwerkingstellingsvoorziening en later aan de hand van deze ervaringen
bezien in hoeverre het dan nog nuttig is om verdergaande oplossingsinrichtingen
in beschouwing te willen nemen.De hierboven geschetste constellatie dient overigens wel te worden onderscheiden
van een suggestie die ik deed tijdens het algemeen overleg. Ik gaf aan dat
als de implementatietermijn heel kort is, het denkbaar is dat «de Kamer
in het geval van een wijziging op een paar ondergeschikte punten uitgenodigd
wordt om het implementatievoorstel stilzwijgend goed te keuren» (kamerstukken
II 1999/2000, 26 800 VI, nr. 59, blz. 7). Deze schets ziet veel meer
op de situatie waarin er sprake is van normale procedure, waarin een wetsvoorstel
achtereenvolgens in de Tweede en de Eerste Kamer aan de orde wordt
gesteld. De behandelingsprocedures voorzien er thans al in dat een niet controversieel
wetsvoorstel versneld «door de procedure kan worden geholpen»
door het uitbrengen van een blanco verslag en een verdere behandeling als
hamerstuk. Hiervoor hoeven dus verder geen bijzondere voorzieningen te worden
getroffen. In het kabinetsstandpunt komt dit aspect aan de orde in de onder
punt 5 opgenomen eerste conclusie. «In de in aanmerking komende gevallen
zal worden bezien of met de Tweede en de Eerste Kamer kan worden gekomen tot
verdere afspraken over mogelijke versnelling van het wetgevingsproces, bijvoorbeeld
door voorstellen die «uitsluitend strekken ter implementatie»
direct na aanhangigmaking te agenderen voor openbare behandeling.»3. Parlementaire betrokkenheidEen belangrijk uitgangspunt bij het opstellen van het kabinetsstandpunt
is geweest dat in de procedure de parlementaire inbreng op adequate wijze
moet zijn verzekerd. In deze paragraaf wil ik daarom de verschillende procedures,
waarin die inbreng kan worden gerealiseerd, nog eens langslopen. In het hele
proces zijn hierbij drie fasen te onderscheiden. In eerste instantie gaat
het om het creëren van de wettelijke bevoegdheid. Vervolgens kan zich
de situatie voordoen dat het in het kader van een specifiek implementatietraject
noodzakelijk is om feitelijk gebruik te maken van de eerder gecreëerde
wettelijke bevoegdheid. Tenslotte kan nog worden onderscheiden de situatie
waarbij de tijdelijke buitenwerkingstellingsregeling, samen met de op een
lager niveau vastgestelde vervangende regels, wordt vervangen door een definitieve
voorziening.– Introductie van de voorzieningIn de inleiding is al aangegeven dat het op enig moment noodzakelijk kan
worden geoordeeld dat het voor een specifiek beleidsterrein aangewezen is
om de voorziening beschikbaar te hebben. Op dat moment zal een wetsvoorstel
in procedure moeten worden gebracht om de vereiste wettelijke basis te creëren.
In dat wetsvoorstel zullen ook de noodzakelijke randvoorwaarden worden opgenomen.
Bij het totstandbrengen van het wetsvoorstel is het parlement als medewetgever
betrokken zoals dat bij ieder wetsvoorstel het geval is.– Feitelijke inzet van de voorzieningIndien in het kader van de implementatie van een internationaal besluit
is geconcludeerd dat het noodzakelijk is om gebruik te maken van een voor
het desbetreffend beleidsterrein geïntroduceerde voorziening, kunnen
zich verschillende situaties voordien.Als de implementatie betrekking heeft op in het algemeen niet-rechtstreeks toepasselijke internationale besluiten(bijvoorbeeld
een EG-richtlijn) zal steeds worden voorzien in een voorhangprocedure. Een
voorhangprocedure kan nuttig zijn bijvoorbeeld omdat er nationaal parlementair
speelruimte is ten aanzien van de wijze waarop een besluit wordt geïmplementeerd.
Regelingen (zowel op amvb-niveau als op het niveau van de ministeriële
regeling) houdende buitenwerkingstelling en tijdelijke indeplaatsstelling
worden gedurende vier weken in ontwerp aan de Staten-Generaal overgelegd.In het geval dat er sprake is van de implementatie van een rechtstreeks toepasselijk internationaal besluit(bijvoorbeeld een
EG-verordening), wordt in het algemeen niet voorzien in een voorhangprocedure.
Een besluit als een EG-verordening laat immers geen of nauwelijks nationale
beleidsruimte. Dit leidt er toe dat ook de nationale, parlementaire speelruimte
praktisch nihil is.Tijdens het algemeen overleg heb ik in dit verband echter aangegeven dat
in de uitzonderingssituatie dat de buitenwerkingstelling van een formeel-wettelijke
bepaling niet op het naast-lagere niveau van de amvb plaatsvindt, maar op
het niveau van de ministeriële regeling, wèl zal worden voorzien
in een parlementaire voorhangprocedure van vier weken.– Definitieve regelingOp korte termijn zal de tijdelijke vervangende regeling dienen te worden
vervangen door een definitieve voorziening. Indien er sprake was van een tijdelijke
amvb, dient de uiteindelijke regeling op formeelwettelijk niveau gestalte
te krijgen. Bij de totstandkoming van deze regeling is het parlement volledig
betrokken in zijn rol van medewetgever. Hier kan geen misverstand over bestaan.4. Implementatie en delegatieHet lid Van Middelkoop was nog niet overtuigd van de noodzaak voor wijziging
van aanwijzing 339 van de Aanwijzingen voor de regelgeving, zoals die wordt
voorgesteld in het kabinetsstandpunt. Aanwijzing 339 noemt de criteria voor
het bepalen op welk niveau van regelgeving implementatie dient plaats te vinden.
Voorgesteld wordt onder meer om, anders dan nu het geval is, ook bij een grotere
mate van nationale beleidsruimte delegatie naar het niveau van de amvb aanvaardvaar
te beoordelen.Graag geef ik toe dat niet lichthartig zou moeten worden overgegaan tot
het op een standaardwijze introduceren van delegatiemogelijkheden aan een
amvb in de hierboven aangegeven situatie. Met de voorgestelde wijziging, die
meer het karakter heeft van een beperkte uitbreiding van de reikwijdte van
de aanwijzing, kunnen de mogelijkheden voor delegatie ten behoeve van implementatie
nog beter worden benut, zonder dat hoeft te worden geopteerd voor de veel
minder gebruikelijke, en ook veel verder gaande procedure van de buitenwerkingstelling.
In het ICER-advies is hier ook op gewezen (blz. 13).Indien overigens toepassing van de hier bedoelde delegatiebevoegdheid
aangewezen wordt geoordeeld, maar ook een specifieke betrokkenheid van het
parlement voor de hand ligt, kan een passende voorhangprocedure in de wet
worden opgenomen. In § 2.4 van de Aanwijzingen voor de regelgeving
(parlementaire betrokkenheid bij gedelegeerde regelgeving) worden hiervoor
concrete handreikingen gedaan. Daarnaast kan nog worden gewezen op de mogelijkheden
van voorpublicatie of gefaseerde of geconditioneerde inwerkingtreding.Tenslotte herhaal ik in dit verband nog mijn toezegging van 17 februari
2000 dat wanneer aanwijzing 339 veranderd moet worden de Kamer daarvan in
kennis zal worden gesteld, alvorens die wijziging daadwerkelijk van kracht
wordt (kamerstukken II 1999/2000, 26 800 VI, nr. 59, blz. 9).5. VervolgactiesTijdens het algemeen overleg is ook gevraagd om een overzicht van de zaken
die uit het kabinetsstandpunt voortvloeien. Graag zet ik deze nog eens op
een rij.– De aangekondigde aanvullingen van de Aanwijzingen voor de regelgeving
zullen regeling vinden in de vijfde wijziging van deze Aanwijzingen, waarmee
binnenkort een aanvang zal worden gemaakt.– De Commissie wetgeving algemene regels van bestuursrecht is verzocht
te bezien of artikel 1:8 van de Algemene wet bestuursrecht zodanig kan worden
aangepast dat bij het creëren van een buitenwerkingstellingsvoorziening
ten aanzien van niet-rechtstreeks toepasselijke EG- of andere
internationale besluiten, gezien het ingrijpend karakter daarvan toch kan
worden voorzien in een voorhangprocedure. In aanvulling op het kabinetsstandpunt
zal hierbij ook worden betrokken de buitenwerkingstelling van een rechtstreeks
toepasselijk EG- of ander internationaal besluit, voorzover de buitenwerkingstelling
van een formeelwettelijke bepaling niet plaatsvindt via het reguliere naast-lagere
niveau, maar op het niveau van de ministeriële regeling.– De aanpassing van het verzamelwetsvoorstel van Verkeer en Waterstaat,
het voorstel tot wijziging van de Wet milieubeheer (internationale zaken)
(kamerstukken II 1997/98, 25 991, nrs. 1–3) en de aanpassing van
artikel 18.2 van de Telecommunicatiewet zal met spoed ter hand worden genomen.De Minister van Justitie,A. H. Korthals 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-26800-VI-79.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl