Wetboek van Strafvordering en Wetboek van Strafrecht; wijz. o.a. ivm oproepingsprocedure in misdrijfzaken; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24834, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

09-12-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

24834 nr. 5

04-12-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. INLEIDING2. GELDEND RECHT a. Bijzondere regeling voor snelrecht (na betrapping op
heterdaad) 3. DE OPROEPING IN MISDRIJFZAKEN Algemeena. Uitgangspunt en vergelijking met het oproepingsprocedure
in kantongerechtszakenb. Doel van de procedurec. Geschiktheid van zaken voor de oproepingsprocedure4. ARTIKELSGEWIJZE BEHANDELING ARTIKEL I Onderdeel A Artikel 366Onderdeel B Artikel 366aOnderdeel C Artikel 368Artikel 370Artikel 370aArtikel 374Artikel 375Onderdeel E Artikel 399Onderdeel G Artikel 432ARTIKEL II Onderdeel D Artikel 77bbARTIKEL VOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24834Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 834Wijziging van enige bepalingen in het Wetboek van Strafvordering inzake
het rechtsgeding voor de politierechter en de mededeling van vonnissen en
arresten met het oog op het instellen van een rechtsmiddel en van de bepalingen
in het Wetboek van Strafrecht betreffende het kennisgeven en het ingaan van
de proeftijd bij een voorwaardelijke veroordelingnr. 5VERSLAGVastgesteld 4 december 1996De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, heeft de eer als
volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud dat de hierin gestelde
vragen en gemaakte opmerkingen tijdig zullen zijn beantwoord, acht de commissie
de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. 1. INLEIDINGDe leden van de PvdA-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het
voorliggende wetsvoorstel. Zij zijn het eens met de regering – en hebben
dat al bij eerdere gelegenheden laten blijken – dat het Wetboek van
Strafvordering zodanig wordt aangepast, dat de mogelijkheden om een justitiële
reactie op het constateren van een strafbaar feit op een behoorlijke, doch
snelle wijze ten uitvoer te leggen, worden vergroot.De leden van de CDA-fractie stemmen in met het streven te komen tot een
efficiënte afwikkeling van strafzaken en een vlotte tenuitvoerlegging
van daarvoor vatbare vonnissen.De leden van de VVD-fractie hebben met instemming kennis genomen van het
voorliggende wetsvoorstel inzake het rechtsgeding voor de politierechter en
de mededeling van vonnissen en arresten. Zij onderschrijven het uitgangspunt
dat zo snel mogelijk een justitiële reactie dient te volgen op het constateren
van een strafbaar feit. Uit het oogpunt van rechtshandhaving is het wenselijk
dat de verdachte zeer snel na het plegen van het feit op de hoogte wordt gesteld
van de strafrechtelijke reactie van het openbaar ministerie. Met de tenuitvoerlegging
van het vonnis dient waar mogelijk direct opvolgend te worden begonnen.De leden van de D66-fractie hebben met interesse kennis genomen van het
wetsvoorstel. Deze leden onderschrijven het uitgangspunt dat enerzijds het strafproces zo efficiënt mogelijk georganiseerd moet
zijn, terwijl anderzijds de verdachte in zijn belangen niet moet worden geschaad.
Naar het oordeel van deze leden is de regering daarin met dit wetsvoorstel
geslaagd.De leden van de RPF-fractie hebben met belangstelling kennis genomen van
het onderhavige wetsvoorstel, dat de mogelijkheden vergroot om de strafrechtelijke
afhandeling van delicten van eenvoudige aard, versneld af te doen. Deze leden
geven te kennen met het voorliggende wetsvoorstel in beginsel in te stemmen.De leden van de GPV-fractie hebben met kritische belangstelling kennisgenomen
van het van het onderhavige wetsvoorstel. 2. GELDEND RECHT a. Bijzondere regeling voor snelrecht (na betrapping op
heterdaad) De leden van de VVD-fractie staan positief ten opzichte van de werkwijze
welke wordt aangeduid met AU: aanhouden en uitreiken. Deze werkwijze maakt
aan wetsovertreders duidelijk dat de handelwijze niet geduld of gedoogd wordt.
Bovendien heeft deze werkwijze een motiverende invloed op functionarissen
van politie en justitie. Deze leden vragen de regering in hoeverre deze werkwijze
tot norm kan worden verheven voor alle mogelijke strafzaken. Tevens willen
zij vernemen of de executiefase: de tenuitvoerlegging van straffen in het
gegeven geval dat de incassering van geldboetes zal worden geïncorporeerd
in deze werkwijze.De regering meldt dat het openbaar ministerie forse doelstellingen heeft
geformuleerd voor het inlopen van de achterstanden bij de tenuitvoerlegging
van geldboetes en vrijheidsstraffen. De leden van de VVD-fractie ondersteunen
dat voornemen. Zij vragen de regering wat de meest recente gegevens zijn met
betrekking tot de achterstanden. Acht de regering de doelstellingen realistisch?
Op welke wijze wordt van de zijde van het Ministerie van Justitie voor de
realisering daarvan ondersteuning geboden?Graag wensen de leden van de RPF-fractie te worden geïnformeerd over
de mate waarin op dit moment van de drie soorten van snelrechtprocedures gebruik
wordt gemaakt die staan aangegeven op blz. 3 en 4 van de memorie van toelichting.
Welke wijziging in aantallen zal het onderhavige wetsvoorstel tot gevolg hebben?
In hoeverre zullen de snelrechtsoorten «berechting tijdens hechtenis»
en «aanhouden en uitreiken» gehandhaafd blijven, in het gegeven
geval dat de behoefte daaraan zal blijven bestaan?Naar het oordeel van de leden van de GPV-fractie zijn binnen de bestaande
regeling de AU-uitreikingen te handhaven. Het parket zou echter meteen een
volledige telastlegging moeten opstellen. Deze leden vragen of dat, gelet
op de criminaliteit waarop deze procedures worden toegepast, een probleem
is. 3. DE OPROEPING IN MISDRIJFZAKEN AlgemeenDe leden van de GPV-fractie is het niet duidelijk wat de regering precies
wil bereiken met de oproeping in misdrijfzaken. De beoogde winst bij de uitreiking
wordt naar de indruk van deze leden niet echt geboekt terwijl de procedure
voor de politierechter ingewikkelder wordt. a. Uitgangspunt en vergelijking met het oproepingsprocedure
in kantongerechtszakenDe leden van de GPV-fractie vinden het een opmerkelijke keuze, dat bij
de oproeping in misdrijfzaken een tussenvorm tussen de oproeping in kantongerechtszaken
en de gewone dagvaarding in misdrijfzaken wordt gezocht. Kan worden gemotiveerd
wat de redenen zijn, dat van de verdachte geen initiatief mag worden verwacht,
zoals bij de kantongerechtszaken? De memorie van toelichting maakt er slechts
melding van dat het niet voldoende is om dezelfde aanpak als in kantongerechtszaken
te hanteren. b. Doel van de procedureDe leden van de PvdA-fractie zijn het eens met de regering dat ernaar
moet worden gestreefd de aanwezigheid van de verdachte zo veel mogelijk mede
te benutten voor het uitreiken van voor hem bestemde gerechtelijke mededelingen
opdat geen misverstand kan bestaan over de vraag of hij deze heeft ontvangen.
In het geval dat de officier van justitie reeds aanstonds na de uitspraak
van de politierechter zeker is hoger beroep te willen instellen, zou hij dat
bij de griffier die bij de terechtzitting aanwezig is kunnen doen. Alsdan
zou de betekening van het hoger beroep en wellicht zelfs ook de dagvaarding
in hoger beroep nog ter terechtzitting aan de betrokkene – indien hij
bij de uitspraak aanwezig is – betekend kunnen worden. De leden van
de PvdA-fractie vragen de regering om een reactie.Van verschillende zijden, zo constateren de leden van de CDA-fractie,
wordt de zorg geuit dat voorkomen moet worden dat de verantwoordelijkheid
voor de vervolgingsbeslissing verschuift van het openbaar ministerie naar
de politie. In dit verband vragen deze leden de regering nog het volgende.
Betekent het gegeven van een verkorte dagvaarding dat de officier van justitie
alsnog moet besluiten tot aanvulling van deze dagvaarding en daarmee ook expliciet
alsnog dient te beslissen over de vervolging van de betrokken verdachte? Brengt
het aan het openbaar ministerie opgedragen opportuniteitsbeginsel niet een
dergelijke nadere uitdrukkelijke beslissing met zich? De verkorte dagvaarding
moet met andere woorden in de visie van de leden van de CDA-fractie niet te
snel als een definitieve vervolgingsbeslissing worden gezien. De leden van
de CDA-fractie hechten er ook tegen de achtergrond van artikel 6 EVRM aan,
dat dit wetsvoorstel de verdachte voldoende mogelijkheden biedt zich te verdedigen
en zijn verdediging voor te bereiden.De leden van de VVD-fractie onderschrijven het voorstel van de regering
om het mogelijk te maken dat aan de verdachte wiens zaak voor de politierechter
zal worden vervolgd, een verkorte dagvaarding kan worden uitgereikt. Het moment
waarop de verdachte fysiek aanwezig is dient daarvoor optimaal te worden benut.
Met betrekking tot de aangevulde telastlegging willen de leden van de VVD-fractie
enige vragen stellen. De mogelijkheid bestaat dat de verkorte dagvaarding
in persoon wordt betekend en de aangevulde telastlegging op een andere wijze.
Wat voor consequenties kan dat hebben? Wordt de verdachte, nadat
hij die verkorte dagvaarding heeft ontvangen, geacht op enig adres domicilie
te hebben gekozen? Mede omdat ook de strafzaken voor de politierechter bepaald
van zware importantie kunnen zijn, plaatsen de leden van de VVD-fractie kanttekeningen
bij het uitgangspunt dat de verkorte dagvaarding tenminste drie dagen voor
de zitting moet worden aangevuld. De aangevulde telastlegging geeft een sterke
indicatie voor de bewijspositie van het openbaar ministerie. De verdachte
moet zich daarop prepareren. Zou het mogelijk zijn de aanvullingstermijn te
plaatsen op tenminste 10 dagen voor de terechtzitting?Het voorstel maakt mogelijk dat aan de verdachte van een misdrijf, wiens
zaak voor de politierechter zal worden vervolgd, een verkorte dagvaarding
kan worden uitgereikt.De leden van de D66-fractie vragen de regering of door het systeem van
de verkorte dagvaarding met later daaropvolgend de betekening van de aangevulde
telastlegging, er niet een papierwinkel geschapen wordt, die de administratie –
eerst het parket, later de griffie – niet aankan, waardoor er fouten
zullen worden gemaakt en te behandelen zaken uiteindelijk vertraging ondervinden.Verwacht de regering niet dat veel verdachten in het belang van hun verdediging
uiteindelijk op de zitting om uitstel zullen vragen, nadat zij kennis hebben
genomen van de aangevulde telastlegging?De leden van de GPV-fractie vragen, nu de verdachte mag rekenen op een
nadere uitreiking van de aanvulling, waarom er bij de uitreiking van de oproeping
niet een adres wordt gevraagd waar de verdachte naar eigen opgave voor de
tijd tot aan de zitting stukken kan ontvangen, die op zijn strafzaak betrekking
hebben. Deze leden verwachten dat met een dergelijke procedure echte winst
kan worden geboekt, waarbij zij ervan uitgaan, dat de betekening of afgifte
aan dat adres tot het oordeel mag leiden, dat de verdachte op de hoogte is
van de volledige telastlegging, althans alleen door eigen nalatigheid niet
op de hoogte is.Verder vinden de leden van de GPV-fractie het merkwaardig, dat de vrijwillige
verschijning kennelijk niet de gebreken dekt die in het bekendmaken van de
telastlegging aan de verdachte aanwezig zijn, terwijl dit voor de gewone dagvaarding
normaliter wel het geval is. Als de verdachte namelijk niet op de hoogte is
van de aanvulling bij zijn verschijning ter terechtzitting, dan krijgt hij
weliswaar het stuk, maar de zaak kan alleen met zijn toestemming meteen worden
afgedaan, ongeacht of het stuk wel of niet geldig betekend was. Deze leden
vragen of dit niet per saldo betekent, dat de zaak daarmee gelijk gezet wordt
aan kantongerechtszaken, maar dan ten koste van dure zittingsruimte. Zij hebben
de indruk, dat aan de verdachte zo de mogelijkheid wordt geboden om, zodra
de aanvulling hem niet in persoon is uitgereikt, op de zitting de aanvulling
te gaan halen. Waarom wordt dat niet omgezet in afhalen ter griffie? Bestaat
voor de wel verschijnende verdachte, aan wie de aanvulling niet in persoon
is uitgereikt, niet het gevaar, dat deze de zitting als loket gebruikt voor
het afhalen van de aanvulling? Betekent dit niet in essentie een dure variant
op de regeling voor de kantongerechtsoproeping? c. Geschiktheid van zaken voor de oproepingsprocedureMet betrekking tot de vervolgingsbeslissing koerst de regering sterk op
aanwezigheid en bereikbaarheid van de officier van justitie op het politiebureau.
De leden van de VVD-fractie vragen of dit de meest voor de hand liggende weg
is. Zij zien eventueel een zwaardere rol weggelegd voor de hulpofficier, die
op basis van richtlijnen van de officieren in eenvoudige zaken vervolgingsbeslissingen
kan nemen. Hoe staat de regering ten opzichte van die gedachte? Zou het ook
mogelijk zijn aan ervaren parketsecretarissen met voornoemd doel
ook de status van hulpofficier te geven?Voots vragen de leden van de VVD-fractie hoe de regering staat tegenover
de Duitse optie, waarin de officier het recht heeft een strafbevel, in de
vorm van een executeerbare boete, op te leggen.De regering kondigt aan de mogelijkheid van oproeping in misdrijfzaken
eventueel ook voor meervoudige kamerzaken te benutten. De leden van de VVD-fractie
staan daar niet op voorhand afwijzend tegenover. Zij vragen de regering of,
en zo ja, op welke termijn zij een wetsvoorstel in de planning heeft.Is de regering bereid de evaluatieresultaten van de versnelde procedure
in het ressort Leeuwarden aan de Kamer toe te sturen? De leden van de D66-fractie
willen daar graag kennis van nemen om te kunnen beoordelen in hoeverre de
vervolgingsbeslissing verschuift van het openbaar ministerie naar de politie.
Voorts vragen deze leden zich af of bijvoorbeeld in het ressort Amsterdam
door de hoge werkdruk een dergelijke verschuiving, waar deze leden een tegenstander
van zijn, zich wel zal manifesteren. Zij verzoeken de regering op dit punt
te reageren.Waarom zijn de adviezen van NVvR, openbaar ministerie en Nova niet ter
inzage gelegd? Is de regering bereid dat alsnog te doen of een zakelijke weergave
van de bezwaren op dit punt in de nota naar aanleiding van het verslag te
geven?Waarom wordt in de memorie van toelichting niet het project dading genoemd,
een mogelijkheid van buitengerechtelijke afdoening, die zowel voor slachtoffer
als dader gunstig is en die procedures uitspaart?De regering sluit niet uit ook in complexere misdrijfzaken de mogelijkheid
van oproeping te introduceren. Als voorbeeld wordt de wegens plaatsgebrek
heengezonden verdachte aangehaald. De leden van de D66-fractie hebben hier
enige aarzeling. Heenzending is een ongewenste situatie, waar de regering
hard aan werkt om die niet meer voor te laten komen. Door de oproepingsprocedure
in die zaken ook te benutten wordt een ongewenste situatie gevolgd door een
werkwijze, die niet nodig zou zijn, wanneer er niet heengezonden zou behoeven
te worden. Met andere woorden het ene lokt het andere uit. Wil de regering
hier nog eens op reageren? 4. ARTIKELSGEWIJZE BEHANDELING ARTIKEL I Onderdeel A Artikel 366De leden van de CDA-fractie vragen of het geen aanbeveling verdient om
artikel 366, lid 1, in dier voege aan te passen dat niet de datum van ingang
van de proeftijd, maar de datum van afloop daarvan moet worden vermeld. Dit
om te voorkomen dat de verdachte die op voet van artikel 366a een mededeling
krijgt uitgereikt, ten onrechte zal menen dat de voorwaarden eerst na de uitdrukkelijk
vermelde datum van ingang van de proeftijd gelden.Het wetsvoorstel biedt een belangrijke stroomlijning van de procedure
bij de politierechter, aldus de leden van de VVD-fractie. In dat kader vragen
deze leden of de regering heeft overwogen eveneens wettelijk vast te leggen
welke omstandigheid van zodanige aard is dat de verdachte bekend
mag worden verondersteld met de datum van de terechtzitting (artikel 366,
lid 2 aanhef en onder c).De leden van de D66-fractie vinden de tekst van artikel 366, lid 1, moeilijk
leesbaar. Zij verzoeken de regering de redactie aan te passen. Onderdeel B Artikel 366aHet nieuw voorgestelde artikel 366a maakt het mogelijk onmiddellijk na
de uitspraak ter terechtzitting een mededeling in persoon uit te reiken. De
veronderstelling is daarbij kennelijk dat dit kan geschieden in geval het
vonnis ter plaatse onherroepelijk wordt. Gesproken wordt over de voorwaarde
(«indien») dat de verdachte afstand doet van het rechtsmiddel
dat voor hem open staat. Waarom wordt hier niet vermeld dat dit ook dient
te gelden voor de officier van justitie, zo vragen de leden van de CDA-fractie.Het vonnis wordt toch eerst dan na de uitspraak onherroepelijk als ook
de officier van justitie afstand van rechtsmiddelen doet? Ook in de memorie
van toelichting (blz. 4) wordt dit niet vermeld.De leden van de CDA-fractie vragen waarom geen gevolg is gegeven aan de
suggestie van onder meer de Raad van State om het voorgestelde artikel 366a
ook te laten gelden voor kennisgeving van onbetaalde arbeid ten algemene nutte
als bedoeld in de artikelen 22b en volgende Sr? Wanneer is de door de regering
aangekondigde herziene wettelijke regeling van onbetaalde arbeid te verwachten?
Ligt het niet voor de hand, in afwachting van deze aangekondigde herziene
regeling, voor de werkstraf een analoge bepaling op te nemen?Met betrekking tot artikel 366a, lid 2, stellen de leden van de VVD-fractie
de volgende vraag. De mededeling omtrent de straf, waartoe de verdachte is
veroordeeld, kan ingevolge de omstandigheden beschreven in het tweede lid
simpelweg per post geschieden. Verdient het geen aanbeveling de verzending
per aangetekende post te laten plaatsvinden? Onderdeel C Artikel 368De leden van de PvdA-fractie leggen de regering een suggestie voor betreffende
de termijn die bepalend is voor de vraag of een zaak voor de politierechter
wordt vervolgd. In het huidige recht, en daarin brengt het wetsvoorstel geen
verandering, wordt een zaak voor de politierechter vervolgd indien het openbaar
ministerie geen zwaardere hoofdstraf dan gevangenisstraf van ten hoogste zes
maanden zal eisen. Daarnaast is de politierechter niet bevoegd tot oplegging
van een hogere gevangenisstraf dan zes maanden. Deze leden kunnen zich voorstellen
dat ook zaken waarvoor een hogere straf zal worden geëist en opgelegd
van eenvoudige aard kunnen zijn. De hoogte van de geëiste of opgelegde
straf hoeft niet bepalend te zijn voor de complexiteit van een zaak; het is
slechts een indicatie daarvan. Zou het daarom vanuit het oogpunt van efficiency
geen aanbeveling verdienen om de bovengenoemde termijn naar een gevangenisstraf
van ten hoogste een jaar te brengen? De politierechter heeft immers de bevoegdheid
om een zaak, die naar zijn oordeel niet geschikt is om door hem te worden
behandeld, naar de meervoudige kamer van de rechtbank door te sturen. Dat
biedt hem de mogelijkheid om eenvoudige zaken – ook in het geval dat
er een hogere straf wordt geëist of mogelijk opgelegd –
zelf af te doen. Gaarne hierop een reactie van de regering.De leden van de CDA-fractie vragen of de huidige formulering dat geen
zwaardere hoofdstraf dan gevangenisstraf voor ten hoogste zes maanden dient
te worden opgelegd niet een meer aangewezen formulering is dan de thans voorgestelde?
De wet werkt toch niet met het criterium van een door het openbaar ministerie
te requireren straf?De leden van de RPF-fractie vragen of en in hoeverre is overwogen het
criterium «van eenvoudige aard» in artikel 368 nader te omschrijven.
In de praktijk blijkt dat de bepaling die daarop volgt (in het bijzonder ten
aanzien van het bewijs en de toepassing van de wet) weinig houvast geeft aan
het openbaar ministerie. Het openbaar ministerie heeft ondanks deze nadere
omschrijving (voorheen opgenomen in artikel 369) een grote interpretatievrijheid.De leden van de RPF-fractie vragen voorts of is overwogen het criterium
dat slechts 6 maanden gevangenisstraf mag worden gevorderd, zou moeten worden
herzien. Wat zijn de ervaringen met dit geldende maximum? In hoeverre leidt
dit plafond ertoe dat, om de zaken maar snel af te doen, het openbaar ministerie
ertoe over gaat lagere straffen te eisen dan normaal gesproken het geval zou
zijn geweest? Artikel 370De leden van de RPF-fractie vragen waarom kennelijk zo weinig gebruik
wordt gemaakt van de mogelijkheid die het toekomstige artikel 370 biedt om
de dagvaardingstermijn op drie dagen te stellen. Artikel 370aDe leden van de CDA-fractie vragen of tegen een verkorte dagvaarding (als
eerste beslissing) reeds een bezwaarschrift kan worden ingediend. Zo nee,
waarom is dit dan niet het geval? (Vergelijk in dit verband artikel 250 ten
aanzien van de kennisgeving van verdere vervolging).Deze leden vragen of de in artikel 370a, lid 1, vermelde procedure niet
beperkt dient te blijven tot mensen van wie geen adres in de bevolkingsadministratie
kan worden vastgesteld. Verdient het geen aanbeveling deze beperking in het
eerste lid van artikel 370 op te nemen? Verder vragen deze leden of in artikel
370a, lid 2 aanhef onder b, niet dient te worden opgenomen de bevoegdheid
om een raadsman te verzoeken? Gezien de korte termijn bij deze procedure is
het van belang zo snel mogelijk over dit recht geïnformeerd te worden
(artikel 44 is hier immers niet van toepassing). Het is de leden van de CDA-fractie
niet duidelijk wat in artikel 370a, lid 3, precies verstaan wordt onder «aanvulling»
van de verkorte dagvaarding. Betekent dit alleen de mogelijkheid van het «aanvullen»
of kan dit ook het «wijzigen» van de dagvaarding betekenen?De leden van de GPV-fractie vinden zowel de redactie van als de toelichting
op artikel 370a, lid 3, onhelder. Er wordt blijkbaar vanuit gegaan dat de
aanvulling een zelfstandig processtuk is, dat apart moet worden betekend.
Deze leden menen dat in strikte zin alleen gesteld wordt dat de officier moet
aanvullen en dat de betekeningsregeling van toepassing is. Impliceert de aanvulling
als actie echter ook de uitreiking daarvan? Deze leden stellen een redactie
voor, waarin inderdaad de uitreiking wordt voorgeschreven als actie van het
openbaar ministerie. Die redactie zou kunnen luiden: «In het geval van
lid 1 wordt tenminste drie dagen voor de terechtzitting van de verdachte een
aanvulling uitgereikt, inhoudende de volledige telastlegging; de artikelen
588 en 589 zijn van toepassing». Artikel 374De leden van de D66-fractie vragen wat de regering met het woord «overgelegd»
bedoelt in artikel 374, lid 1. Is het niet praktischer om te formuleren dat
de politierechter geacht wordt mededeling van de inhoud van alle stukken te
hebben gedaan? (Dit is ook de gangbare praktijk.) Wat wordt bedoeld met de
laatste zinsnede? Artikel 375De leden van de CDA-fractie vragen hoe in het geval van snelrecht de rechtsbijstand
is geregeld en gegarandeerd? Zou hier niet wettelijk moeten worden voorgeschreven
dat de verdachte om rechtsbijstand kan verzoeken? Verder vragen deze leden
of het geen aanbeveling verdient artikel 375, lid 1, na de woorden «nog
diezelfde dag» aan te vullen met «of uiterlijk de dag erna voor
de verdachte die na 14.00 uur is aangehouden». Immers, een verdachte
die bijvoorbeeld om 23.00 uur is aangehouden zal toch niet meer via snelrecht
kunnen worden berecht? Voor het door de leden van de CDA-fractie genoemde
tijdstip van 14.00 uur kan uiteraard een ander tijdstip (bijvoorbeeld 18.00
uur) worden gesuggereerd.De leden van de GPV-fractie hebben de indruk, dat het binnen het kader
van de regeling van politierechter-zaken kennelijk de bedoeling is twee varianten
te hanteren, namelijk artikel 370a en artikel 375. Voor de duidelijkheid zou
het goed zijn als ze in de regeling goed van elkaar worden onderscheiden.
Nu is het nog zo dat de varianten gemixt kunnen worden. De term aanhouding
in artikel 370a dekt immers ook de aanhouding overeenkomstig artikel 53 in
artikel 375. Het lijkt deze leden niet logisch, gelet op de inhoud van de
artikelen 375 en 376, om vermenging met de artikel 370a-variant toe te laten.
Zij stellen voor in artikel 375, lid 1, laatste volzin, toe te voegen dat
artikel 370a buiten toepassing blijft. Onderdeel E Artikel 399De leden van de D66-fractie vragen of het tekstueel niet beter is om artikel
399, lid 1, als volgt te formuleren: «Tegen een in eerste aanleg als
einduitspraak bij verstek gewezen vonnis kan degene etc». Hierdoor wordt
vermeden dat het woord gewezen twee keer wordt gebruikt en voor verwarring
zorgt. Onderdeel G Artikel 432De leden van de D66-fractie constateren een tikfout in het woord terechtzitting
in artikel 432, lid 1 onder a, die dient te worden hersteld bij nota van verbetering. ARTIKEL II Onderdeel D Artikel 77bbDe leden van de GPV-fractie vragen of artikel 366a en artikel 77bb Wetboek
van Strafrecht geen doublure vormen. Is het echt nodig in het Wetboek
van Strafrecht te herhalen wat in het Wetboek van Strafvordering is geregeld?
Nu vullen artikel 366 en artikel 77bb elkaar nog aan. ARTIKEL VDe leden van de CDA-fractie vragen tegen de achtergrond van artikel 1
Sr of het niet voor de hand ligt om hetzij deze wet alleen van toepassing
te verklaren op feiten die na de inwerkingtreding van deze zijn begaan, dan
wel om van een regeling van overgangsrecht af te zien, zodat de hoofdregel
van artikel 1 Sr (lid 1 en lid 2) kan worden toegepast? De voorzitter van de commissie,V. A. M. van der BurgDe griffier,Pe XNoot1Samenstelling: Leden: V. A. M. van der Burg (CDA), voorzitter, Schutte
(GPV), Korthals (VVD), Janmaat (CD), De Hoop Scheffer (CDA), Soutendijk-van
Appeldoorn (CDA), Van de Camp (CDA), Swildens-Rozendaal (PvdA), ondervoorzitter,
M. M. van der Burg (PvdA), Scheltema-de Nie (D66), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Zijlstra (PvdA), Aiking-van Wageningen (Groep Nijpels), Rabbae (GroenLinks),
J. M. de Vries (VVD), Van Oven (PvdA), Van der Stoel (VVD), Dittrich (D66),
Verhagen (CDA), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Rouvoet (RPF), B. M. de Vries
(VVD), O. P. G. Vos (VVD), Van Vliet (D66). Plv. leden: Koekkoek (CDA), Van den Berg (SGP), Van Blerck-Woerdman
(VVD), Marijnissen (SP), Biesheuvel (CDA), Bremmer (CDA), Doelman-Pel (CDA),
Van Traa (PvdA), Van Heemst (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Rehwinkel (PvdA),
Vliegenthart (PvdA), Meijer (Groep Nijpels), Sipkes (GroenLinks), Rijpstra
(VVD), Middel (PvdA), Passtoors (VVD), Van Boxtel D66, Van der Heijden (CDA),
Apostolou (PvdA), vacature D66, Leerkes (U55+), Van den Doel (VVD), Weisglas
(VVD), De Koning (D66). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24834-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl