Verslag Informele Raad Familie en Gendergelijkheid 21 oktober 2011
Staten-Generaal — Kamerstuk Brief
Datum: 2014-07-01 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Vergaderjaar 2011-2012
 Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Kamerstukken
 
 
 
 21
		501-31
 Raad voor de Werkgelegenheid, Sociaal Beleid, Volksgezondheid en
		Consumentenzaken
 
 
 Nr. 259
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN SOCIALE ZAKEN EN WERKGELEGENHEID
 
 
 
 Den Haag, 9 november 2011
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 Op 21 oktober jl. vond in Krakow de Informele Ministeriële Raad
				over Familie en Gendergelijkheid plaats met als thema de combinatie van arbeid,
				zorg en gezinsleven. De bijeenkomst bestond uit twee delen. Het eerste deel
				betrof de onderhandelingen over de herziening van de zwangerschapsrichtlijn.
				Tijdens het tweede deel werd gesproken over het bereiken van gelijke toegang
				van mannen en vrouwen tot de arbeidsmarkt.
 Hierbij treft u, mede namens de minister van Onderwijs, Cultuur
				en Wetenschap, het verslag van de Informele Ministeriële Raad aan.
 
 
 
 
 De minister van
			 Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
 
 H. G. J.
 Kamp
 
 
 
 
 
 
 
 
 Verslag Informele Raad Familie en Gendergelijkheid, Krakow
				 21 oktober 2011
 
 Het Poolse Voorzitterschap had voor deze Informele Raad twee
				onderwerpen belegd met als overkoepelend thema «arbeid, privé en
				gezinsleven». Het eerste deel van de Raad werd gewijd aan de onderhandelingen
				over de herziening van de zwangerschapsrichtlijn, onder leiding van minister
				Fedak. Het tweede deel werd geleid door de staatssecretaris Mleckzo en ging
				over het bereiken van gelijke toegang tot de arbeidsmarkt voor mannen en
				vrouwen.
 Deel I – Herziening
				zwangerschapsrichtlijn
 Het Poolse voorzitterschap hoopte aan de hand van een door hem
				opgesteld achtergrondpaper meer te horen over de systemen in de lidstaten en
				een opening voor verdere onderhandeling op het dossier zwangerschapsverlof te
				vinden. Commissaris Reding gaf aan dat zij het met de Raad eens is dat 20 weken
				verlof met volledige betaling zoals door het Europees Parlement is voorgesteld
				wat haar betreft veel te ver gaat. Zij haalde, zoals de Commissie tot nu toe
				steeds gedaan heeft, het Commissievoorstel aan als basis voor een compromis. Om
				uit de blokkade te komen zou de Raad ook naar een «passerelle» kunnen kijken.
				Hiermee zouden andere vormen van verlof, zoals ouderschapsverlof, kunnen worden
				opgeteld bij de periode van zwangerschapsverlof.
 Het Poolse Voorzitterschap had tevens de Europese sociale
				partners uitgenodigd om aan het begin van de vergadering hun standpunt uiteen
				te zetten. Zowel ETUC (werknemers) als Business Europe (werkgevers) vonden dat
				het zwangerschapsverlof als een gezondheidsissue moet worden beschouwd en dat
				de rechtsbasis daarop ook gebaseerd moet zijn. ETUC hecht groot belang aan de
				herziening van de richtlijn en vindt dat het verlof naar 18 weken met volledige
				betaling zou moeten worden uitgebreid. Vaderschap hoort volgens ETUC niet in
				deze richtlijn thuis, daarover moet aparte regelgeving komen. Business Europe
				was wel tevreden met de huidige richtlijn die al 20 jaar lang een goede
				bescherming heeft gegeven aan de werkneemster. Business Europe heeft problemen
				met zowel de positie van het Europees Parlement als met het Commissievoorstel,
				zeker in tijden van crisis. Business Europe was ook kritisch over de
				voorgestelde passerelle.
 
 In de discussie die daarop volgde, intervenieerde een aantal
				 lidstaten, waaronder Nederland, zeer kritisch met als insteek dat zowel het
				 Commissievoorstel als de amendementen van het Europees Parlement grote kosten
				 met zich meebrengt, die in verband met de economische crisis niet passen. Ook
				 de rechtsbasis van het Commissievoorstel leverde duidelijke bezwaren op. Tevens
				 werd naar voren gebracht dat de huidige richtlijn voldoende bescherming op
				 nationaal niveau voor de (zwangere) werkneemsters biedt en dat de
				 betalingsregeling een zaak is van de lidstaten zelf.
 Een aantal lidstaten greep terug naar de eerder onder het
				 Tsjechische Voorzitterschap voorgestelde compromissen, met onder andere de
				 passerelle erin, als uitgangspunt voor verdere onderhandelingen. Voor andere
				 lidstaten moest het Commissievoorstel leidend zijn voor de
				 onderhandelingen.
 
 Het Poolse voorzitterschap concludeerde dat er veel verschillende
				systemen in de lidstaten zijn en dat daarmee rekening moet worden gehouden bij
				het zoeken naar een oplossing. Het zal moeilijk zijn om voortgang te boeken
				zonder een «koerswijziging» in de positie van het Europees Parlement. Het is
				belangrijk om de dialoog met het Europees Parlement over dit dossier voort te
				zetten, waarbij de geuite zorgen van lidstaten duidelijk naar voren zullen
				worden gebracht in het aankomend overleg met het Europees Parlement.
 Deel II – Gelijke toegang tot de
				arbeidsmarkt van mannen en vrouwen
 
 Veel lidstaten lichtten hun stelsels en genomen of nog te nemen
				 maatregelen toe. Er was brede steun voor het uitgangspunt dat voldoende
				 aandacht moet worden geschonken aan maatregelen die de combinatie werk, privé
				 en gezinsleven bevorderen. Daarbij zijn elementen als voldoende (kwalitatieve)
				 kinderopvang, ouderschapsverlof, belastingprikkels en flexibel werken van
				 belang.
 Tevens noemden lidstaten acties om vrouwen meer in technische
				 beroepen te interesseren, mogelijkheden voor quota voor vrouwen in de top van
				 organisaties en het dichten van de gender pay gap. Maatregelen ter
				 ondersteuning van het gezin moet zowel worden gericht op de man als op de
				 vrouw.
 Nederland lichtte de eigen arbeidsmarkt toe die wordt
				 gekarakteriseerd door een hoge arbeidsparticipatie van vrouwen, waarbij het
				 voor Nederland de uitdaging is om het aantal uren dat vrouwen werken te
				 verhogen en om flexibel werken voor vrouwen en mannen te bevorderen.