Verslag van een werkbezoek aan Ethiopië en Eritrea (28 augustus - 7 september 1997); Verslag werkbezoek van een delegatie uit de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25794, nr. 1

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-12-1997

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25794 nr. 1

02-12-1997

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBEZOEK AAN ETHIOPIË A. Algemeen 1. Inleiding2. Historische ontwikkeling tot 19943. Ontwikkelingen na 19944. Bestuurlijk systeem5. Economisch beleid6. Positie van niet gouvernementele organisaties (ngo's)B. Gesprekken 29 augustus 1997 Bespreking met ambassade-stafBezoek aan wijken van Addis Abeba30 augustus 19971 september 1997 Gesprek met vertegenwoordigers van de regeringspartij
EPRDFOntmoeting met de minister-presidentGesprek met de minister van economische samenwerking en
planningGesprek met de All Amhara People's OrganisationGesprek met de Council of Alternative Forces for Peace
and Democracy in Ethiopia2 september 1997 Bezoek aan de Ethiopian Netherlands AIDS Research ProjectGesprek met de Commissioner for Disaster Prevention and
PreparednessGesprek met de Ethiopian Teachers AssociationBezoek aan de Organisatie voor Afrikaanse EenheidBezoek aan de UN Economic Commission for Africa (ECA)3 september 1997 Gesprek met de speciale aanklager voor de Derg-processenGesprek met de directeur-generaal voor Europa en AmerikaGesprek met minister Mesfin van Buitenlandse ZakenOntmoeting met een delegatie van de vakbonden (CETU)Ontvangst in het parlementBEZOEK AAN ERITREA Algemeen 1. Inleiding2. Historische ontwikkeling3. Bestuurlijk systeem4. Economisch beleidGesprekken 4 september 1997 Gesprek met vertegenwoordigers van ngo'sGesprek met de Eritrean Relief and Refugee Commission
(ERREC)Gesprek met dr. Woldeab Isaac, President of Asmara UniversityGesprek met dr. Berhane Abrehe, President's Office (Macro-Policy)Discussie met parlementariërsBezoek aan het ministerie van Buitenlandse Zaken5 september 1997 Gesprek met de minister van Visserij-aangelegenheden6 september 1997 Bezoek aan KerenGesprek met de minister van Local Government, Mahmoud
Ahmed Sherifo Gesprek met dr. Bereket (voorzitter van constitutionele
commissie)BIJLAGE Programma donderdag 28 augustus 1997vrijdag 29 augustus 1997zaterdag 30 augustus 1997zondag 31 augustus 1997maandag 1 september 1997dinsdag 2 september 1997woensdag 3 september 1997donderdag 4 september 1997vrijdag 5 september 1997zaterdag 6 september 1997zondag 7 september 1997
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25794Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 77 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 794Verslag van een werkbezoek aan Ethiopië en Eritrea (28 augustus –
7 september 1997)nr. 1VERSLAG VAN EEN WERKBEZOEKVastgesteld 2 december 1997Een delegatie uit de vaste commissie voor Buitenlandse Zaken heeft van
28 augustus tot 7 september 1997 een werkbezoek gebracht aan Ethiopië
en Eritrea. De delegatie bestond uit de leden Van Traa (PvdA, voorzitter van
de commissie), Sipkes (GroenLinks), Verhagen (CDA), Roethof (D66), Van der
Stoel (VVD), Dijksma (PvdA) en Rijpstra (VVD). Zij werd begeleid door de griffier
van de commissie, de heer Hommes.De delegatie heeft zich in Ethiopië en Eritrea op de hoogte gesteld
van de politieke situatie aldaar. Tevens stond het werkbezoek in het teken
van de ontwikkelingssamenwerking en het terugkeerbeleid van vluchtelingen.De delegatie is de medewerkers van de Nederlandse ambassade in Addis Abeba
en het consulaat in Asmara erkentelijk voor de verleende medewerking bij de
voorbereiding en gedurende het werkbezoek zelf.Een programma van het werkbezoek is als bijlage bij het verslag gevoegd.De voorzitter van de delegatie,Van TraaDe griffier van de delegatie,Hommes BEZOEK AAN ETHIOPIË A. Algemeen 1. InleidingEthiopië ligt in het noordoosten van de Afrika, de zogenaamde Hoorn
van Afrika. Het land heeft een oppervlakte van 1,1 miljoen km2
en telt ongeveer 57 miljoen inwoners. Het is daarmee een van de volkrijkste
landen van Afrika.De belangrijkste bevolkingsgroepen zijn de Oromo's in het zuiden, de Tigrayers
in het noorden, de Somali's in het oosten en de Amharen in het midden van
het land. Daarnaast zijn er nog vele kleinere groepen. 2. Historische ontwikkeling tot 1994Ethiopië is op een korte periode na (1936–1941) nooit gekoloniseerd
geweest. Van 1930 tot 1974 regeerde keizer Haile Selassie. Deze probeerde
de staat te moderniseren door de invoering van een nieuw muntstelsel, een
nieuw burgerlijk wetboek, een moderner onderwijssysteem en algemeen kiesrecht.
Verder werd de Amharisering van het onderwijs en de overheid ingevoerd.Haile Selassie genoot respect in het buitenland, maar in Ethiopië
zelf kwam van de hervormingen weinig terecht en werd het feodale systeem in
de praktijk ongemoeid gelaten. Op het platteland konden Amhaarse grootgrondbezitters
de Oromo-pachters ongestoord als lijfeigenen behandelen. Corruptie was wijd
verbreid en de ontwikkeling van landbouw en industrie kwam nauwelijks van
de grond. Daarnaast leefde er ontevredenheid over de Amharisering. Een en
ander leidde tot onrust en al in 1960 was er een (mislukte) poging tot staatsgreep.
In 1973 brak een ernstige hongersnood uit, die vooral in Tigray en Wollo voor
veel slachtoffers zorgde. In 1974 werd de keizer door leger en politie afgezet
en gevangen genomen. Haile Selassie overleed in 1975 in gevangenschap.Na de staatsgreep werd de monarchie afgeschaft en werd Ethiopië geregeerd
door de Provisional Military Administrative Council (PMAC), beter bekend als
«Derg». «Derg» betekent in het Amhaars Raad. Na een
periode van verdeeldheid werd in 1977 Mengistu Haile Mariam het nieuwe staatshoofd
van Ethiopië. Hierop volgde een bloedige strijd waarin Mengistu zijn
macht probeerde te consolideren. Openlijke oppositie werd verboden en politieke
tegenstanders, eerst vooral rechtse monarchisten en daarna linkse groepen,
werden vervolgd. Ethiopië werd door de Derg omgevormd tot een socialistische
volksrepubliek. Alle grote bedrijven werden eigendom van de staat, de grond
en alle bezittingen van de Ethiopische kerk en van de grootgrondbezitters
werden genationaliseerd en er kwam een staatsmonopolie op agrarische producten.
Onderwijs werd verplicht.In deze tijd werden grote bevolkingsgroepen uit het noorden naar minder
bevolkte delen in het zuiden en het westen van het land overgebracht. Plattelandsbewoners
werden gedwongen om in strak georganiseerde dorpen met centrale voorzieningen
te gaan wonen. In 1984 werd de Workers Party of Ethiopia opgericht en alle
andere politieke partijen verboden. In 1987 werd Mengistu gekozen tot president
van de Democratische Volksrepubliek Ethiopië. Tevens was hij opperbevelhebber
van de revolutionaire strijdkrachten.In de periode van de Derg werd de strijd om zelfbeschikking van verschillende
volkeren (Oromo, Somali, Eritreeërs, Tigrayers) in Ethiopië, een
strijd die tijdens het keizerrijk al was begonnen, met kracht voortgezet.
Deze strijd leidde alleen in Eritrea tot een succesvol einde. In 1991 werd Eritrea de facto onafhankelijk, hetgeen werd bevestigd met een in 1993
gehouden referendum.Naast de Eritrese onafhankelijkheidsstrijd werd vanaf 1975 de grootste
bedreiging voor de regering in Addis Abeba gevormd door de Tigrayse verzetsbeweging,
het Tigrayan People's Liberation Front (TPLF). Deze streefde binnen de eenheid
van Ethiopië vergaande autonomie voor Tigray en andere regio's na, alsmede
een wisseling van de macht in Addis Abeba. Tegen 1990 had de TPLF geheel Tigray
onder controle. Met Amhaarse en andere verzetsbewegingen sloot de TPLF zich
vervolgens aan bij het Ethiopian People's Revolutionary Democratic Front (EPRDF),
die vervolgens zijn activiteiten uitbreidde naar de regio's Gonder, Welo,
Gojam, Welega en noordelijk Shewa. Intussen was ook het verzet tegen economische,
politieke en culturele onderdrukking van de Oromo in hevigheid toegenomen.In 1989 vond een mislukte poging tot staatsgreep plaats tegen Mengistu.
Diens positie was door de omvangrijke militaire verliezen en de slechte economische
situatie onhoudbaar geworden. In maart 1990 kondigde het regime hervormingen
aan. Buitenlandse investeringen moesten worden aangetrokken, staatsondernemingen
ten dele geprivatiseerd en landbouwgrond uitgegeven aan particulieren. In
oktober 1990 kwamen onderhandelingen met de verzetsbewegingen op gang. In
mei 1991 werd in Londen overeengekomen dat het EPRDF een overgangsregering
zou vormen. Zonder strijd werd Mengistu verdreven en werd Addis Abeba ingenomen
door de EPRDF-strijdkrachten, vooral bestaand uit Tigrayers.Meles Zenawi werd benoemd tot interim-staatshoofd en leider van een overgangsregering.
Tijdens de National Conference for the Peaceful and Democratic Transition
van juli 1991 in Addis Abeba werden een nieuwe grondwet en verkiezingen in
het vooruitzicht gesteld. Lokale verkiezingen moesten op 21 juni 1992 in hele
land plaatsvinden, maar vonden die datum uiteindelijk alleen doorgang in de
regio's Oromo, Tigray en Addis Abeba. In de andere regio's konden de verkiezingen
om organisatorische of om veiligheidsredenen in het geheel niet of pas op
een later moment plaatsvinden.Vlak voor de juni verkiezingen had het Oromo Liberation Front (OLF), evenals
een aantal andere oppositiepartijen (All Amhara People's Organization (AAPO),
Islamic Front for the Liberation of Oromia (IFLO), Oromo Abbo Liberation Front
(OALF), Ethiopian Democratic Action Group (EDAG) en Amhara National Liberation
Movement (ANLM)), besloten tot een boycot. Het OLF trok zich terug uit de
overgangsregering en probeerde guerilla-activiteiten te hervatten. De meeste
strijders werden echter spoedig door het regeringsleger ingerekend. Op dit
moment plegen slechts kleine groepen strijders nog verzet, vooral in het zuiden
en westen van de nieuwe provincie Oromo. 3. Ontwikkelingen na 1994Op 5 juni 1994 vonden verkiezingen plaats voor een grondwetgevende vergadering.
Deze leverden vrijwel een monopoliepositie op voor de in het EPRDF verenigde
partijen. De nieuwe grondwet trad op 8 december 1994 in werking. In het voorjaar
van 1995 werden verkiezingen gehouden voor een nationaal parlement. Hierbij
won het EPRDF 483 van de 550 zetels. Hoewel de organisatie van de verkiezingen
niet vlekkeloos verliep zijn de verkiezingen door internationale waarnemers
als voldoende eerlijk en correct beoordeeld. De meeste oppositiepartijen deden
overigens aan de verkiezingen niet mee. Het nieuwe parlement koos dr. Negaso
Gidada (een Oromo) tot president van de Federale Democratische Republiek Ethiopië
en Meles Zenawi tot minister-president. Deze stelde een kabinet samen waarin
zoveel mogelijk de etnische doorsnee van de Ethiopische samenleving is vertegenwoordigd.
Wel valt een tendens te onderkennen waarbij overheidsfuncties in toenemende
mate worden bezet door Tigrayers, hetgeen oppositiepartijen, zoals
bijvoorbeeld de AAPO, tot kritiek brengt dat de overheid de etnische tegenstellingen
aanwakkert. 4. Bestuurlijk systeemNa de machtsovername is Ethiopië gereorganiseerd tot een federatie
van staten. Deze staten of provincies zijn volgens de grondwet (artikel 46)
gevormd op basis van «settlement patterns, identity, language and consent
of the people concerned». In de praktijk verlopen de grenzen langs etnische
lijnen. De federale staatsvorm is gekozen om te voorkomen dat de macht, zoals
in het verleden, zou toevallen aan één bevolkingsgroep. Er zijn
thans twaalf provincies, te weten Tigray, Afar, Amhara, Agew, Kefa, Omo, Sidama,
Oromo, Somali, Benishangul, Guraghe-Kembata-Hadiya en Gambela en twee stedelijke
provincies, Harar en Addis Abeba.De federale regering heeft brede bevoegdheden op de terreinen van burgerlijk-,
straf-, handels- en arbeidsrecht. Belastingen worden zowel door de federale
regering als door de provincies geheven. De provincies kennen vooral met betrekking
tot intern bestuur en rechtspraak vergaande autonomie. Er bestaat overigens
wel een gebrek aan scholing van politie en juridische medewerkers. In veel
provincies wordt een beleid gevoerd om de lokale taal tot ambtelijke taal
te maken in plaats van het Amhaars, de regeringstaal. Dit leidt soms tot vervanging
van ambtenaren die de lokale taal niet spreken. Er gaat daardoor ervaring
verloren.De provincies zijn onderverdeeld in districten (woreda's, circa 700).
Deze kunnen bevoegdheden delegeren aan lokale besturen, in de steden kebele
en op het platteland geberemahber geheten. De woreda-verkiezingen hebben plaatsgevonden
in november en december 1995. De uitslag was voor de EPRDF zeer positief.
Ook deze verkiezingen werden door de oppositiepartijen geboycot.De wetgevende macht van de federatie berust bij het federale parlement,
bestaande uit twee kamers. De belangrijkste kamer is de Council of People's
Representatives (550 zetels). De afgevaardigden voor deze kamer worden per
provincie voor vijf jaar via een meerderheidsstelsel gekozen. Het aantal afgevaardigden
per provincie is afhankelijk van de omvang van de bevolking van de betreffende
provincie. De Council of People's Representatives kiest uit haar midden de
minister-president, die naast regeringsleider ook opperbevelhebber is van
de strijdkrachten.Naast de Council of People's Representation bestaat de Federal Council
waarin elke etnische groep met ten minste één afgevaardigde,
plus één voor elke miljoen van dezelfde volksgroep, is vertegenwoordigd.
Deze door de provinciale raden gekozen federale raad heeft als eerste taak
de toetsing van wetgeving aan de grondwet. Daarnaast beslecht zij geschillen
tussen provincies en stelt zij de verdeling vast van de inkomsten over de
federale en de provinciale overheden, alsmede de hoogte van de verschillende
federale subsidies aan de provincies. Beide kamers kiezen gezamenlijk de president
van de republiek voor een termijn van zes jaar. 5. Economisch beleidNa het einde van de burgeroorlog in 1991 is het beleid erop gericht geweest
Ethiopië over te laten gaan van een centraal geleide- naar een markteconomie.
Hierbij werd de handel geliberaliseerd en werden maatregelen genomen om de
private sector te stimuleren. Daarnaast werd ook aandacht besteed aan de sociale
sector, de financiële sector en het fiscale beleid. Tot nu toe zijn enige
resultaten geboekt. De reële gemiddelde groei van het BNP bedroeg in
de periode 1993–1996 7,8% tegenover een negatieve groei van min 3,4
% in de periode 1991–1992. De inflatie is aanzienlijk gedaald en de
investeringen nemen toe. De Ethiopische munt (Birr) is stabiel
en er wordt hard gewerkt aan de terugbetaling van internationale schulden.
De Ethiopische overheid is een van de meest kredietwaardige overheden van
Afrika.Het beleid wordt gekarakteriseerd door continuïteit, volhardendheid
en voorzichtigheid. De grootste problemen bij de economische ontwikkeling
van het land liggen in de snelle bevolkingsgroei (3% per jaar), de afhankelijkheid
van de eenzijdige export van koffie en van buitenlandse donoren en de onzekere
voedselsituatie. Een modern bankwezen ontbreekt evenals een adequate infrastructuur.
De bureaucratie is groot.Onder de noemer van «agricultural development led industrialisation»
is de landbouwproductie toegenomen met 10% in 1995 en 20% in 1996, voornamelijk
als gevolg van gunstige weersomstandigheden. De productiemogelijkheden blijven
uitermate kwetsbaar vanwege de grote afhankelijkheid van de weersomstandigheden.
Voedselzekerheid is niet bereikt. Gebruik van kunstmest is laag, moderne landbouwmethoden
worden nauwelijks toegepast. Investeringen in irrigatie, landbouwvoorlichting
en een betere toegang tot de markt voor landbouwproducten zijn nodig voor
een structureel hogere productie.Om investeringen te bevorderen heeft de regering een investeringsreglement
vastgesteld (Investment Code). Met dit reglement hoopt de regering door het
bieden van gunstige voorwaarden buitenlandse investeringen aan te trekken.
In de praktijk vallen de gunstige voorwaarden tegen. De meer aantrekkelijke
sectoren zijn voor buitenlanders uitgesloten, de bureaucratische procedures
zijn lang, de uitgifte van grond blijft moeizaam en er blijven problemen bij
de verkrijging van werkvergunningen.Overigens zijn de handelsbetrekkingen tussen Nederland en Ethiopië
beperkt. De Nederlandse export bedraagt circa 98 miljoen, terwijl Ethiopië
voor 11 miljoen naar Nederland uitvoert. De belangstelling in Nederland om
te investeren in Ethiopië is niet groot. Factoren die hierbij een rol
spelen zijn de onbekendheid van de markt, er is een geringe koopkracht, het
banksysteem is ontoereikend en er zijn geen lange termijn kredietfaciliteiten
van de NCM. Daarnaast zijn vestigingseisen streng (m.n. hoog deposito) en
zijn er beperking bij de eigendomsverkrijging van grond. 6. Positie van niet gouvernementele organisaties (ngo's)In Ethiopië wordt op dit moment veel gesproken over de positie van
ngo's. De overheid werkt aan een nieuwe wetgeving die de activiteiten van
deze organsiaties moet reguleren. De coördinatie van de activiteiten
van de ngo's ligt sinds 1996 bij de disaster prevention and preparedness commision
(DPPC). De registratie vindt plaats bij het ministerie van Justitie. Bij vernieuwing
van werkvergunningen moet een aanbevelingsbrief van dat ministerie worden
overlegd. Tussen de DPPC en het ministerie van Justitie bestaat een onduidelijke
taakverdeling. In februari van dit jaar werd duidelijk dat alle ngo's zich
opnieuw moesten laten registreren bij het ministerie van Justitie. Alle ngo's
moeten daarbij aan dezelfde criteria voldoen. Van de 300 nationaal opererende
ngo's zijn er nu ongeveer dertig officieel geregistreerd. De meeste overigen
hebben een verzoek daartoe ingediend. De registratieprocedure is ingewikkeld
en langdurig. Voor wat betreft de Nederlandse ngo's is tot op heden alleen
de Stichting Oecumenische Hulp geregistreerd. B. Gesprekken 29 augustus 1997 Bespreking met ambassade-stafTijdens het gesprek op de Nederlandse ambassade in Addis Abeba werd van gedachten gewisseld over het etnisch experiment dat in Ethiopië
is gestart. Dat experiment heeft ertoe geleid dat het land volgens etnische
lijnen is geregionaliseerd. Deze regio's of provincies hebben veel eigen bevoegdheden.
Of het experiment succesvol zal verlopen is niet zeker. De tijd dat de nieuwe
structuur werkt is nog te kort om daarover een oordeel te kunnen geven. Er
dreigt wel het gevaar van versplintering van het land en ook dreigen binnen
de nieuwe provincies nieuwe minderheden te ontstaan. Dat is nu al te merken
aan bijvoorbeeld verschillende talen in de afzonderlijke landsdelen. Werd
vroeger overal in Ethiopië het Amhaars geleerd, nu dreigt dat in sommige
delen van het land niet meer automatisch te gebeuren. Daardoor kunnen de verschillende
bevolkingsgroepen moeilijker met elkaar communiceren.Een positief aspect van de regionalisering is de toekenning van culturele
rechten aan alle bevolkingsgroepen. De regionale besturen zijn nog zwak, ondermeer
veroorzaakt door een gebrek aan democratische en regionale traditie. De ontwikkelingen
zijn nog in het beginstadium. Bezoek aan wijken van Addis AbebaDe delegatie heeft 's middags een bezoek gebracht aan een aantal krottenwijken
van Addis Abeba. Allereerst werd een wandeling gemaakt door een wijk waar
de organisatie Integrated Holistic Approach o.l.v. sister Jember Teferra actief
is. Deze organisatie is actief sinds 1989 en beoogt verbetering van de kwaliteit
van het leven van de bewoners. Samen met de bewoners wordt geprobeerd de belangrijkste
problemen aan te pakken. Het gaat om een zeer breed scala aan activiteiten
op het gebied van huisvesting, sanitaire voorzieningen, gezondheidszorg en
opvang van jongeren en bejaarden. De aanpak is er gericht op zelforganisatie
met gekozen vertegenwoordigers uit de wijken, die tezamen het beleid bepalen.
De organisatie wordt voor een belangrijk deel gefinancierd met Nederlands
geld.Vervolgens is de delegatie rondgeleid door Care-Ethiopia, een internationale
ngo. Deze heeft zich voornamelijk toegelegd op de verbetering van de infrastructuur.
Bijvoorbeeld door aanleg en verbetering van wegen zijn wijken beter bereikbaar
geworden en hebben daardoor meer kans voor ontwikkeling. 30 augustus 1997Op deze dag reisde de delegatie voor een veldbezoek van Addis Abeba naar
Lalibela, een stad noordelijk van de hoofdstad. Hier kreeg de delegatie een
indruk van het Rural Development Programme van SNV. Tijdens de rit van het
vliegveld naar de stad Lalibela heeft de delegatie met eigen ogen kennis kunnen
nemen van een aantal resultaten, onder meer op het gebied van de landbouw
en de toeristische ontwikkeling. Tevens werd een bezoek gebracht aan een door
vrouwen opgericht en nu geëxploiteerd theehuis en werd een volksgezondheidsproject
(aidsbestrijding) en een meelverwerkend bedrijf bezocht.In het kantoor van SNV in Lalibela werd met een aantal medewerkers van
gedachten gewisseld over ontwikkelingssamenwerking en de rol van ngo's daarbij
in Ethiopië. SNV stelt zich tot doel om armoede en ongelijkheid te bestrijden
met inachtneming van de eigen verantwoordelijkheid van mensen in het ontvangende
land. De hulp moet leiden tot verbetering van sociale en economische omstandigheden.
Hierbij worden de gelijkwaardigheid van man en vrouw en het concept van duurzame
ontwikkeling als uitgangspunt genomen. Er is gekozen voor een procesmatige
aanpak, flexibel en niet top-down. Er wordt gewerkt in vier fasen (voorbereiding,
proberen, invoering en uitvoering). Het geheel neemt 10 tot 13 jaar in beslag. De grootste problemen in het gebied zijn de grote armoede, die ondanks
de hulp nog altijd bestaat en de droogte. Armoedebestrijding heeft prioriteit
bijvoorbeeld in de vorm van voedselhulp of verbetering van de watervoorziening.
Daarnaast zijn er moeilijkheden over het partnership met de Ethiopische overheid
en de verantwoordelijkheidsverdeling. Er is een begin van samenwerking met
lokale ngo's, maar deze loopt nog niet optimaal. De lokale ngo's zijn meestal
nog zeer nieuw en niet zo sterk. De samenwerking met andere internationale
ngo's, zoals Foster Parents, verloopt over het algemeen bevredigend. Deze
samenwerking wordt door de wereda gecoördineerd. De regering is alert
op de activiteiten die door ngo's worden ondernomen en wil graag invloed uitoefenen,
bijvoorbeeld op de prioriteitenstelling. Voorts heeft de regering aangegeven
een voorkeur te hebben voor verdeling van hulpgelden via lokale/nationale
ngo's. Doordat deze ngo's nog onvoldoende zijn ontwikkeld is dit feitelijk
nog niet goed mogelijk. Een en ander heeft er overigens nog niet toe geleid
dat in dit gebied internationale ngo's zijn vertrokken.Tenslotte heeft de delegatie in Lalibela een aantal Ethiopisch-Orthodoxe
kerken bezocht. Deze zijn gebouwd in de dertiende eeuw en worden met steun
van de UNESCO gerestaureerd.Op zondag 31 augustus is de delegatie teruggekeerd naar Addis Abeba. 1 september 1997 Gesprek met vertegenwoordigers van de regeringspartij
EPRDFAllereerst heeft de delegatie van gedachten gewisseld met de heer Haile Kiros (Foreign Relations Officer van de regeringspartij, EPRDF).
Volgens hem is democratie niet alleen vrijheid, maar ook zorgen voor goed
onderwijs en voor voldoende economische ontwikkeling. Voor de regeringspartij
is economische ontwikkeling de «main pillar». Daarnaast is het
belangrijk om de in de grondwet verankerde individuele rechten te waarborgen.
De oppositie moet daaraan loyaal meewerken. De heer Kiros verklaarde in dit
verband te hechten aan een meerpartijensysteem. In de huidige situatie is
de oppositie echter niet georganiseerd en niet bereid of in staat loyaal te
functioneren binnen de grenzen van de wet. Volgens hem is de oppositie zeer
gepolariseerd en heeft zij geprobeerd de regering omver te werpen. De oppositie
spreekt alleen over een «war on the state». Een vergelijking van
Ethiopië met het politieke systeem van Oeganda is volgens Kiros misplaatst,
aangezien in dat land een géén-partijensysteem bestaat.De rol van de partij is volgens de heer Kiros belangrijk. Zij moet de
leiding van de maatschappij hebben. EPRDF staat voor een mengeling van marxisme,
sociaal-democratie, vrouwenbeweging, nationalisme en patriottisme. Daarbij
is een gemengde economie gewenst, waarbij de regering controle kan uitoefenen
en prioriteiten kan stellen. De regering stelt de kaders vast waarbinnen de
uitvoering zoveel mogelijk moet plaatsvinden door private ondernemingen, bij
voorkeur Ethiopische bedrijven.De landbouw is een belangrijk onderdeel van de regeringspolitiek. Verbetering
van die sector zal leiden tot een verbetering van de voedselsituatie. De regering
probeert de landbouw te verbeteren door beter landbouwonderwijs, door irrigatie
en door het gebruik van kunstmest te bevorderen. Daarnaast worden particuliere
investeerders aangemoedigd om geld in de landbouw te steken. Tevens wordt
de ontsluiting van landelijke gebieden verbeterd door de aanleg van wegen.
 Ontmoeting met de minister-presidentVervolgens heeft de delegatie een onderhoud gehad met de minister-president van Ethiopië, de heer Meles Zenawi. Deze
ging in op de landbouwpolitiek van de regering. De basis van de economische
ontwikkeling van Ethiopië is de landbouw. Een goede landbouw moet zorgen
voor een adequate voedselsituatie. Het beleid is erop gericht om de productiviteit
te verhogen door middel van het gebruik van moderne technieken (kunstmest,
irrigatie, infrastructuur en scholing). De programma's zijn gericht op kleinschalige
boerderijen. Het beleid heeft ertoe geleid dat er vorig jaar voldoende voedsel
is geproduceerd. De grootste problemen op dit moment zijn de gebrekkige distributie
en het kredietsysteem. Er zijn onvoldoende wegen en het kredietsysteem is
niet duurzaam genoeg. Daarom wordt er gestreefd naar de oprichting van plattelandsbanken,
die ervoor moeten zorgen dat kredietverlening veel gemakkelijker gaat. Ondanks
het beleid blijft de landbouw altijd afhankelijk van de regenval. Daarom is
er veel aandacht voor een zo efficiënt mogelijk gebruik van het beschikbare
water. Verspilling moet zoveel mogelijk worden voorkomen.Van de beschikbare financiële middelen wordt een deel toegekend aan
de centrale overheid en het overige aan de regionale overheden. Het geld wordt
tussen de regio's verdeeld op basis van de bevolkingsomvang, het niveau van
de welvaart, c.q. de armoede en de inzet en de resultaten waarmee de problemen
in de regio's worden aangepakt. Hierbij kunnen ngo's een rol spelen. De minister-president
is geen voorstander van wat hij noemt klassiek hulp. Dat creëert ongewenste
afhankelijkheid van buitenlandse financiële middelen. Ngo's kunnen wat
hem betreft zeer nuttig zijn bijvoorbeeld bij de ontwikkeling van het bankwezen.
Zij kunnen geld beschikbaar stellen aan lokale banken, die op hun beurt het
geld weer kunnen uitlenen. Registratie van ngo's is volgens de heer Zenawi
noodzakelijk om illegale activiteiten, zoals fundamentalisme, te voorkomen.Democratisering betekent volgens de minister-president vooral het bouwen
van capaciteit om het bestuur goed te kunnen laten functioneren, maar ook
bijvoorbeeld de justitie. Vergroting van de capaciteit is vooral op het platteland
noodzakelijk. Uiteindelijk moet er sprake zijn van een goed functionerende
staat, een goed functionerende grondwet en een goed functionerende oppositie.
De huidige oppositie heeft volgens de heer Zenawi geen aandacht voor de eigen
bevolking en is er alleen maar op uit om bij de donorlanden stemming te maken
tegen de regering. De oppositie is erg gericht op de stad en heeft nauwelijks
contacten op het platteland. Buitenlandse ngo's moeten geen directe steun
verlenen aan oppositiepartijen. Dat wordt beschouwd als politieke inmenging.
Het is wel mogelijk om voorlichting en training te verzorgen aan politiek
partijen. Mensenrechten zijn volgens de minister-president van goot belang,
maar moeten wel worden bezien in het licht van de plaatselijke omstandigheden.
Die zijn in Afrika niet hetzelfde als in de Verenigde Staten of in Europa.
Ethiopië heeft persvrijheid, al zijn de kranten van de oppositie van
matige kwaliteit. Het feit dat journalisten van oppositiekranten niet worden
uitgenodigd voor persconferenties van de minister-president heeft volgens
hem niets te maken met persvrijheid. Het staat hem vrij journalisten al dan
niet uit te nodigen.Met betrekking tot de situatie rond de Grote Meren is sprak de minister-president
zijn steun uit aan het adres van de nieuwe president van Congo, Laurent Kabila.
Volgens hem moet het onderzoek in het oosten van Congo/Zaire naar de vermeende
massamoorden doorgang vinden. Het onderzoek moet echter zeer uitgebreid zijn
en zich niet beperken tot de meest recente periode. Ook moet worden onderzocht
welke rol bijvoorbeeld UNHCR, buitenlandse ngo's en buitenlandse regeringen
hebben gespeeld. Het onderzoek moet worden uitgevoerd door een geloofwaardig
persoon. De heer Zenawi vindt dat Afrika meer moet doen aan conflictvoorkoming
en -beheersing, eventueel met behulp van een militaire interventiemacht. Ethiopië
wil daar graag een rol in spelen, al dan niet via de Organisatie voor Afrikaanse
Eenheid (OAE). Gesprek met de minister van economische samenwerking en
planningVervolgens heeft de delegatie gesproken met de heer Girma Birru, minister van economische samenwerking en planning. In 1991 is een hervormingsprogramma
van start gegaan. Voor dat jaar werd het grootste gedeelte van het budget
besteed aan defensie. Nu is dat minder dan 2% van het bruto nationaal produkt.
Er is vooral aandacht voor de landbouw, voor gezondheidszorg en voor onderwijs.
Er is een lage inflatie en de nationale munt, de Birr, is stabiel.De regionale overheden hebben drie financieringsbronnen, te weten eigen
belastingen, schenkingen door de centrale overheid en leningen door de centrale
overheid. Het ministerie coördineert een en ander. Ook wordt overleg
gevoerd met de donorlanden. De minister sprak zich uit voor een verandering
van noodhulp naar structurele hulp. De voedselsituatie blijft door het klimaat
onzeker.Het bankwezen is nog niet voldoende ontwikkeld. Er zijn alleen lokale
banken. Andere banken kunnen en mogen zich niet vestigen omdat de centrale
bank onvoldoende capaciteit heeft om adequaat toezicht uit te oefenen. Overigens
zullen deze banken moeten functioneren onder aansturing door de centrale overheid.De minister sprak waardering uit voor de ngo's die vooral zeer behulpzaam
zijn bij de ontwikkeling van de landbouw. Met betrekking tot de donoren vond
hij dat er meer algemene regels gesteld zouden moeten worden in plaats van
gedetailleerde voorschriften. Het ontvangende land moet een stem hebben in
de besteding van het geld. Gesprek met de All Amhara People's OrganisationIn het gebouw van de ambassade heeft de delegatie gesproken met een afvaardiging
van de All Amhara People's Organisation (AAPO), onder leiding van de heer Kegnazmach Nekeatibeb, eerste vice-voorzitter. AAPO is opgericht in
november 1991 door prof. Asrat Woldeyes. De partij heeft een duidelijk etnische
basis. Belangrijkste punt van de partij is het verzet tegen de regionalisatiepolitiek
van de regering. Gesteld wordt dat deze er voornamelijk toe dient om de Amharen
(20–25% van de bevolking) te benadelen. Deze worden naar de mening van
AAPO ten onrechte gezien als kolonisatoren, centralisten en onderdrukkers.
Prof. Asrat zit sinds 1994 in de gevangenis en is inmiddels voor verscheidene
zaken veroordeeld.In het gesprek heeft de heer Kegnazmach aangegeven dat zijn partij tegen
de etnische politiek is zoals die door de regering wordt gevoerd. Dat leidt
alleen maar tot een situatie van verdeel en heers. Het recht op afscheiding
zoals is vastgelegd in de grondwet wordt door AAPO verworpen.Verder heeft de partij bezwaar tegen de grondpolitiek van de regering.
Landbezit moet privaat zijn en niet zoals nu alleen van de staat. De staat
wordt beheerst door de partij (EPRDF) en de partij gebruikt het grondbezit
als drukmiddel. Volgens AAPO is er sprake in Ethiopië van een onderdrukkend
regime. Er worden mensen vermoord, anderen worden zonder meer opgepakt. De
leiders van vakbonden zijn gevlucht of gevangen genomen en protestacties zijn
meestal niet toegestaan. Journalisten van oppositiekranten worden geïntimideerd.
Er zijn veertig AAPO-kantoren gesloten, omdat de partij de staat in gevaar
zou brengen. Alle document zijn meegenomen.AAPO is voor herintegratie (zonder geweld) van Eritrea in Ethiopië.
De partij zal pas meedoen aan verkiezingen als de gevangenen, zoals prof.
Asrat, worden vrij gelaten en de kantoren kunnen worden heropend. Gesprek met de Council of Alternative Forces for Peace
and Democracy in EthiopiaAan het einde van de dag heeft de delegatie nog een ontmoeting gehad met
de vice-voorzitter van de Council of Alternative Forces for Peace and Democracy
in Ethiopia (CAFPDE), de heer Kifle Abate.CAFPDE is opgericht in
december 1993 als uitvloeisel van een conferentie van de oppositie die in
Addis Abeba plaatsvond. CAFPDE bestaat uit de volgende partijen: APDO (Agew
People's Democratic Movement), een factie van de EDU (Ethiopian Democratic
Union), TJPF (the Joint Political Forum) en SEPDC (Southern Ethiopia People's
Democratic Coalition). Deze laatste is zeer belangrijk binnen CAFPDE. De voorzitter
van SEPDC, dr. Beyene Petros, is tevens de voorzitter van CAFPDE. SEPDC is
in maart 1992 opgericht als coalitie van tien politieke partijen die vertegenwoordigd
waren in het overgangsparlement en tezamen 5 regio's vertegenwoordigden. Toen
SEPDC de conclusies ondersteunde van een oppositieconferentie die in maart
1993 in Parijs plaatsvond, besloot het – door EPRDF gedomineerde –
parlement dat dit moest worden teruggedraaid, of de betreffende partijen moesten
hun zetel(s) in het parlement opgeven. Vijf van de tien leden van SEPDC krabbelden
terug en behielden hun zetels. Dr. Beyene Petros, die van 1991 tot 1992 parlementslid
en vice-minister van Onderwijs was, werd uit beide functies ontslagen. CAFPDE
is in 1996 een geregistreerde partij geworden.De heer Abate karakteriseert de politieke situatie in Ethiopië als
onvrij. Voor de oppositie zijn de omstandigheden moeilijk. Kantoren zijn gesloten
en het is moeilijk om nieuwe kantoorruimte te vinden. Er vindt intimidatie
plaats en personen waarvan bekend is dat ze aanhanger zijn van een oppositiepartij
worden ontslagen.CAFPDE heeft bezwaar tegen de grondwet. Deze is tot stand gekomen zonder
medewerking van de oppositie en bevat ernstige tekortkomingen, zoals het recht
op afscheiding. Dit plaveit de weg voor het uiteenvallen van Ethiopië.
Ook tegen de etnische politiek van de regering heeft de CAFPDE bezwaar. Hierdoor
zijn nieuwe minderheden ontstaan, die veelal alles zijn kwijtgeraakt. De economische
schade die is veroorzaakt door de etnische politiek is groot. De staatseigendom
van de grond is volgens CAFPDE in strijd met de vrije markt en de concurrentie.
De economische groei zal erdoor worden afgeremd.Andere tekortkomingen in de grondwet zijn de onvoldoende scheiding van
machten, de beperkte vrijheid van organisatie en vergadering en het gebrek
aan werkelijke persvrijheid. Daarnaast functioneert de rechterlijke macht
zeer matig. Veel rechters zijn ontslagen, omdat ze aanhangers waren van het
vorige regime. Er heeft nog geen hervorming van het rechterlijk systeem plaatsgevonden. 2 september 1997 Bezoek aan de Ethiopian Netherlands AIDS Research ProjectAllereerst heeft de delegatie een kort bezoek gebracht aan het Ethiopian
Netherlands AIDS Research Project (ENARP). Dit project vloeit voort
uit samenwerking tussen de regeringen van Ethiopië en Nederland. Financiering
van het project vindt voor het grootste deel plaats door de Nederlandse minister
voor Ontwikkelingssamenwerking en door de WHO. Het project is in 1994 gestart
en heeft als doel het AIDS-onderzoek en de kennis over AIDS in Ethiopië
te bevorderen. Daarnaast worden Ethiopische wetenschappers, analisten en technici
opgeleid. Er werken 35 mensen. Gesprek met de Commissioner for Disaster Prevention and
PreparednessVervolgens heeft de delegatie een bezoek gebracht aan de heer Simon
Mechale, Commissioner for Disaster Prevention and Preparedness. Deze
is verantwoordelijk voor de noodhulp en tevens voor de coördinatie daarbij
met de regio's. Er bestaat een nauwe samenwerking met de donoren. Dit jaar
zal een moeilijk jaar zijn voor de voedselvoorziening. Door het uitblijven
van voldoende regen zal de oogst minder zijn dan vorig jaar en dreigt er een
tekort te ontstaan. De afhankelijkheid van het klimaat is nog altijd groot.
Het is belangrijk dat in een vroegtijdig stadium wordt onderkend dat een tekort
zal kunnen ontstaan. Er kunnen dan tijdig maatregelen worden genomen om acute
tekorten te voorkomen. Hiervoor moeten regionale experts worden getraind.
Deze experts moeten in staat worden gesteld de benodigde informatie op tijd
te verschaffen. Gesprek met de Ethiopian Teachers AssociationMet vertegenwoordigers van de Ethiopian Teachers Association
(ETA) is gesproken over de politieke en economische situatie in Ethiopië.
De ETA (onderwijsvakbond) is in 1948/49 erkend als een professionele organisatie.
Ten tijde van keizer Haile Selassie stelde de ETA zich zeer kritisch op met
betrekking tot het onderwijsbeleid.Tijdens de Derg-periode werden onderwijzers en hun organisaties gebruikt
om het beleid uit te dragen. Uiteindelijk werd de ETA verboden, omdat de Derg
haar naar eigen inzicht hoopte te hervormen.Na de val van de Derg begon ETA met een frisse start. In juli 1992 zond
het een petitie naar de nieuwe regering, met name over salariëring en
werkcondities. In dezelfde periode deed de leiding van de ETA echter ook allerlei
politieke uitspraken, met name gericht tegen de Structural Adjustment Policy
die de regering met het IMF was overeengekomen. Sindsdien is ETA het werken
moeilijk gemaakt. De kantoren buiten Addis Abeba werden gesloten. Bestuursleden
mochten de stad niet uit en de bankrekening werd geblokkeerd. Inmiddels is
door regeringsgezinden een nieuwe ETA opgericht. De bijdragen van onderwijzers
(een percentage van het salaris dat de regering inhoudt) worden sindsdien
automatisch aan de nieuwe ETA betaald.De oorspronkelijke ETA is door dit alles zeer verzwakt. Het bestuur is
uitgedund van zeven naar vier leden. Bij een verdere teruggang naar drie of
minder bestuursleden zal de organisatie automatisch worden opgeheven. In mei
1996 is de voorzitter, dr. Taye Woldesemiat gearresteerd op beschuldiging
van het leiden van een ondergrondse terroristische organisatie «Ethiopian
National Patriotic Front» (ENPF). In mei 1997 is Assefa Maru, lid van
het Executive Committee van ETA (tevens lid van het Executive Committee van
de Ethiopian Human Rights Commission), onderweg van huis naar kantoor op straat
doodgeschoten. De politie stelt dat hij zich verzette tegen zijn arrestatie
op beschuldiging van lidmaatschap van hetzelfde ENPF. De regering weigert
een officieel onderzoek in te stellen naar deze kwestie. Naar aanleiding van
deze gebeurtenissen is de vice-voorzitter van ETA, Gemoraw Kassa, niet uit
het Verenigd Koninkrijk teruggekeerd van een bezoek aan dat land en leeft
daar nu in ballingschap. De «oude» ETA telt naar eigen zeggen
nog steeds 120 000 leden, terwijl de «nieuwe» ETA 10 000
leden heeft. De vakbond is niet via etnische lijnen georganiseerd en stelt
zich ten doel de kwaliteit van het onderwijs te verbeteren. Leraren spelen
daarin een belangrijke rol en daarom vraagt de ETA te worden betrokken bij
de onderwijsprogramma's. Er moet niet worden gekort op het onderwijs, zoals
in een recent rapport van het IMF wordt gesuggereerd. De bond zou graag weer
in gesprek willen komen met de regering. Zij heeft verklaard tegen geweld
te zijn en terrorisme niet te steunen. Bezoek aan de Organisatie voor Afrikaanse EenheidBij het bezoek aan het hoofdkwartier van de Organisatie voor Afrikaanse
Eenheid (OAE) heeft de delegatie van gedachten gewisseld met de heer Deon Van Schoor, senior political officer van het Conflict Management Centre. De OAE is begin jaren zestig in Addis Abeba opgericht. Hier bevindt
zich dan ook het hoofdkwartier. Oorspronkelijk waren de hoofddoelen van de
organisatie dekolonisatie en de strijd tegen de apartheid in Zuid-Afrika.
Verder hadden de lidstaten te weinig gemeenschappelijke doelen om er een sterke
organisatie van te maken.De laatste jaren is hierin verandering gekomen. Alle Afrikaanse landen
zijn zelfstandig en in Zuid-Afrika is de situatie drastisch veranderd. Het
feit dat steeds weer opnieuw her en der in Afrika conflicten uitbraken heeft
de OAE ertoe gebracht in 1993 het «OAU Mechanism for Conflict Prevention,
Management and Resolution» op te richten. Deze organisatie wordt geleid
door het «central organ», waarvan de samenstelling iedere zes
maanden deels wisselt, en waarvan de Secretaris-Generaal permanent deel uitmaakt.Doel van het Mechanism is een oplossing te vinden voor de conflicten op
het continent. Hiertoe hebben de lidstaten zelfs de categorische weigering
van «non-interventie in interne conflicten» laten varen. De situatie
in de Grote Meren Regio heeft duidelijk gemaakt dat een intern conflict grote
gevolgen voor een hele regio kan hebben. Het eerste voorbeeld waarbij de OAE
zich in een intern conflict heeft gemengd is Burundi. Tegen dat land is een
handelsboycot ingesteld.Probleem van het conflictpreventiemechanisme is het ontbreken van capaciteit
op personeel en materieel gebied. De OAE heeft bij de Europese Unie een aantal
voorstellen ingediend ter versterking van het conflictpreventiemechanisme.
Een voorstel voor het leveren van communicatie-apparatuur is inmiddels goedgekeurd.
Hierdoor kan tijdig over essentiële informatie worden beschikt. Andere
voorstellen worden aangepast om dit najaar te worden goedgekeurd. Bezoek aan de UN Economic Commission for Africa (ECA)In Addis Abeba bevindt zich één van de vijf regionale organisaties
van de Verenigde Naties, de UN Economic Commission for Africa (ECA). De delegatie
heeft gesproken met de Executive Secretary van de ECA, de Ghanees Amoako, die tevens Assistent Secretaris-Generaal van de VN is.Tot nog toe is de ECA vooral bezig geweest met het verwerken van statistische
gegevens en het uitvoeren van economische projecten in lidstaten. In het kader
van de hervormingen binnen de VN worden ook de regionale organisaties hervormd.
Dit geldt ook voor de ECA, waarvoor de reorganisatieplannen in juni van dit
jaar bekend zijn gemaakt. Deze plannen voorzien onder meer in herstructurering
van de organisatie en het management, efficiency-maatregelen en hervormingen
in intergouvernementele lichamen. Ook moet de samenwerking met de moederorganisatie
VN en met de OAE worden verbeterd.In de nieuwe ECA zal worden geconcentreerd binnen programma's. De belangrijkste
onderwerpen zullen zijn:– trade and investment promotion, waarbij deregulering en privatisering
voorop staan;– regulatory framework for the telecommunications sector;– anti poverty policies programme;– mainstreaming gender;– capacity building for civil service institutions– fostering South South cooperation.De ECA is geen financieringsorganisatie, maar voorziet landen van advies.
De bedoeling is deze adviezen zo gezaghebbend mogelijk te laten zijn.De heer Amoako vindt corruptie een belangrijk probleem. Het terugdringen daarvan zal de economie ten goede komen. Het verschijnsel
is echter wijd verbreid in Afrika en is moeilijk aan te pakken zolang er economische
vooruitgang is. Ontwikkelingssamenwerking blijft noodzakelijk en daaraan mogen
voorwaarden worden verbonden, bijvoorbeeld op het gebied van mensenrechten.
Anderzijds heeft Amoako ook begrip voor de wens van regeringen om invloed
uit te kunnen oefenen op de hulpverlening («ownership»). De optimale
situatie ligt ergens in het midden en dat midden moet per geval worden bepaald.Voor wat betreft Ethiopië is de ECA positief waar het gaat om monetaire
stabiliteit, lage inflatie en budgettair evenwicht. Anderzijds is de regering
te voorzichtig met de privatisering en zijn hervorming van het bankwezen en
verbetering van de infrastructuur noodzakelijk. 3 september 1997 Gesprek met de speciale aanklager voor de Derg-processenDe nieuwe Ethiopische regering besloot snel na de machtsovername dat de
leiders en hun medewerkers van het Derg-regime terecht zouden moeten staan
wegens schending van de mensenrechten. De regering werd daartoe onder meer
aangezet door slachtoffers, georganiseerd in comités. Ten behoeve van
het onderzoek en de vervolging is een speciaal bureau opgericht en een speciale
aanklager aangesteld.Totaal zijn er ongeveer 5000 zaken die behandeld moeten worden. Er zitten
rond de 2200 mensen in de gevangenis. De delegatie heeft gesproken met de
speciale aanklager, de heer Girma Wakjira.Deze sprak van een zeer
ambitieus project, waarbij voor het eerst een regering verantwoordelijk wordt
gesteld voor wandaden op het terrein van de mensenrechten. Het eerste doel
van de processen is de berechting van de leiders van het vorige regime, diegenen
die de uiteindelijke verantwoordelijkheid droegen voor de schending van de
mensenrechten. Daarna moeten ook de anderen (waaronder ook collaborateurs)
worden berecht. Alle verdachten zitten nu zes jaar in de cel. Naar verdachten
die zich in het buitenland bevinden wordt gezocht en sommigen, zoals de voormalige
president Mengistu, worden bij verstek berecht. De traagheid waarmee de processen
worden gevoerd wordt veroorzaakt door het gebrek aan capaciteit van het justitiële
systeem en de gedetailleerd behandeling van de zaken.Gedurende vierenhalf jaar heeft het vooronderzoek naar de feiten plaatsgevonden,
terwijl de eigenlijke voorbereiding van het proces ongeveer anderhalf jaar
in beslag heeft genomen. In september/oktober van dit jaar moeten de processen
beginnen. Iedereen wordt aangeklaagd voor genocide, waarbij de strafeis uiteen
loopt van gevangenisstraf tot de doodstraf. De leiders van het Derg-regime
worden berecht in Addis Abeba, de overigen kunnen ook worden voorgeleid voor
rechtbanken in de regio. Gesprek met de directeur-generaal voor Europa en AmerikaOp het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de delegatie van gedachten
gewisseld met de heer Hiruy Amanuel, Director General Europe and
America. Onderwerp van gesprek was onder meer de samenwerkingsovereenkomst
die tussen Ethiopië en Nederland is gesloten inzake terugkeer naar Ethiopië
van uitgeprocedeerde asielzoekers. Het protocol is op 22 augustus 1997 door
de staatssecretaris van Justitie tijdens haar bezoek aan Ethiopië ondertekend.
De overeenkomst is tot stand gekomen op initiatief van Nederland en wordt
in Ethiopië positief gewaardeerd. Ethiopië heeft zich verbonden
om aan terugkerenden laissez-passers te verstrekken en te zorgen voor veilige
terugkeer. Iedereen wordt in de gelegenheid gesteld terug te keren. Er zal
geen onderscheid worden gemaakt tussen remigranten die in de
tijd van het Derg-regime zijn gevlucht en personen die daarna Ethiopië
hebben verlaten. Nederland zal onder meer financieel bijdragen aan de wederopbouw
van leefgemeenschappen waarin afgewezen asielzoekers terugkeren, onder meer
op gebieden van scholing en training, huisvesting en infrastructuur. Voorts
zal Nederland gedurende maximaal negen maanden aan teruggekeerden een uitkering
verstrekken. De terugkerenden, naar verwachting ongeveer 700 tot 900 personen
in drie jaar, zullen door Ethiopië worden gehuisvest in stedelijke gebieden,
waarschijnlijk in Addis Abeba. Het uiteindelijke doel is om deze mensen individueel
in hun eigen levensonderhoud te laten voorzien. De beste mogelijkheden liggen
hierbij in kleine bedrijven, maar ook overheidsdienst is denkbaar. Er is geen
politieke reden om terugkerenden niet in overheidsdienst op te nemen. Gesprek met minister Mesfin van Buitenlandse ZakenMet de minister van Buitenlandse Zaken, de heer Seyoum Mesfin,
is gesproken over de buitenlandse politiek van Ethiopië. Deze is niet
erg geprofileerd, omdat na de burgeroorlog eerst in het land zelf de zaken
op orde gebracht moeten worden. Daarom ligt dan ook de nadruk op economische
relaties. Na de burgeroorlog moest een compleet nieuwe start worden gemaakt
en moest het land opnieuw worden opgebouwd. Er bestaat een sterk geloof dat
die opbouw niet zonder hulp kan lukken. Ethiopië heeft grote kansen maar
die kansen kunnen slechts optimaal worden benut met buitenlandse steun, wel
op basis van partnership. De democratie is misschien nog niet volwassen in
Ethiopië, maar volgens de minister is men wel op de goede weg. Democratie
is nodig, het alternatief is chaos en burgeroorlog.Ethiopië is zeer betrokken bij de situatie in de Hoorn van Afrika.
Het land heeft een groot belang bij stabiliteit in deze regio. In dat verband
bestaat grote bezorgdheid over de ontwikkelingen in Soedan en in Somalië.Afrika heeft stabiliteit nodig om te kunnen ontwikkelen. Deze kan worden
bevorderd door capacitybuilding van Afrikaanse instituties, zoals bijvoorbeeld
de OAE. Dat vraagt veel geld en inspanning van Afrika zelf en van het buitenland.
Hulp van de EU is daarbij gewenst naast ondersteuning door de Verenigde Staten,
Canada en Japan. Ethiopië hecht aan goede relaties met de Europese Unie
en met alle afzonderlijke lidstaten. Het land vindt zichzelf niet behoren
tot de Britse of de Franse invloedssfeer. Helaas hebben weinig Europese landen
Ethiopië hoog op de prioriteitenlijst staan.Voor wat betreft de situatie van de mensenrechten in Ethiopië moet
een en ander volgens de minister worden gezien in de context van de nieuwe
start die is gemaakt na de burgeroorlog. De regering is echter vastbesloten
om een samenleving op te bouwen met democratische instituties en democratische
rechten voor iedereen. Dit is een langdurig proces, omdat in Ethiopië
geen enkele democratische traditie bestaat. Eén verkiezing is niet
genoeg om te kunnen spreken van democratie. Hulp bij de opbouw van democratische
instituties is gewenst en noodzakelijk. Volgens de minister wordt democratisering
niet geholpen of bevorderd als donorlanden voorwaarden gaan stellen of zelfs
projecten gaan beëindigen. Ontmoeting met een delegatie van de vakbonden (CETU)In de ambassade heeft delegatie gesproken met een vertegenwoordiging van
de Confederation of Ethiopian Trade Unions (CETU). De CETU is een
vakcentrale bestaande uit 8 vakbonden. De ETA is niet aangesloten. De economische
situatie in Ethiopië verbetert, maar is niet optimaal. De werkloosheid
is onverminderd groot. De vakbonden zouden het toejuichen als er meer geïnvesteerd
zou worden door het buitenland.Volgens de CETU is de privatisering van start gegaan, maar dit proces
neemt zeer veel tijd in beslag. De bureaucratie is nog altijd groot en het
is belangrijk voor de economische ontwikkeling om die te verminderen. De CETU
vindt meer democratie gewenst. Over de arbeidswetgeving vindt overleg plaats
met de regering. Er bestaan verschillen van mening die overbrugd moeten worden. Ontvangst in het parlementIn het parlement is de delegatie officieel ontvangen door de voorzitter
van het House of the Federation, mevrouw Almaz Meko en de ondervoorzitter
van het House of People's Representatives, dr. Petros Olango. Tijdens
het bezoek is van gedachten gewisseld over de taken van het Ethiopische parlement.
Daarbij werd van de zijde van de Ethiopische volksvertegenwoordiging in het
bijzonder aandacht gevraagd voor het capaciteitsprobleem bij de ondersteuning
van het parlementaire werk. Voorts werd van gedachten gewisseld over de mogelijkheid
die in de Ethiopische grondwet is opgenomen om parlementariërs tussentijds
hun zetel te ontnemen, wanneer hij/zij het vertrouwen van de kiezers heeft
verloren (artikel 54, zevende lid). BEZOEK AAN ERITREA Algemeen 1. InleidingEritrea ligt noordelijk van Ethiopië in een lange strook langs de
kust van de Rode Zee. Het land heeft een oppervlakte van 121 320 km2 en telt circa 3 miljoen inwoners. Het land is dun bevolkt, de bevolkingsdichtheid
is 28 inwoners per km2. De bevolking groeit ongeveer 3,7% per jaar.
Nederland heeft in de hoofdstad Asmara geen ambassade. De belangen worden
behartigd vanuit de ambassade in Addis Abeba. Er is wel een Nederlandse consul
in Asmara, die echter nog niet officieel is geaccrediteerd. 2. Historische ontwikkelingDe grenzen van het huidige Eritrea werden in 1889 vastgelegd in het verdrag
van Wechale tussen de Ethiopische Keizer Menelik en Italië, waarbij dat
het bestuur over Eritrea kreeg. Italië had het land voorbestemd als een
migratiegebied voor arme Zuid-Italianen, maar in de praktijk kwam daar weinig
van terecht. Na de Italiaanse invasie in Ethiopië in 1935 werd Eritrea
deel van Mussolini's Oost-Afrikaanse rijk. Zes jaar later keerde Keizer Haile
Selassie in Ethiopië terug, terwijl Eritrea onder Brits bestuur kwam.
In 1950 werd door de VN besloten dat een autonoom Eritrea een federatie zou
vormen met Ethiopië. Een nieuwe grondwet werd van kracht in 1952. Eritrea
had een regering met rechtsbevoegdheid over de meeste binnenlandse aangelegenheden.
Monetaire, fiscale, militaire en buitenlandse aangelegenheden vielen onder
centraal Ethiopisch bestuur. In de jaren vijftig was er sprake van een federatie
tegen wil en dank; de geschoolde bevolking van Eritrea botste met het autocratische
en feodale Ethiopische bestuur.In 1961 werd het pluriforme Eritrean Liberation Front (ELF) opgericht,
in eerste instantie bedoeld als politieke beweging gericht tegen de Ethiopische
overheersing. De Ethiopiërs reageerden met de arrestatie van belangrijke
Eritrese nationalisten. In 1962 annexeerde Ethiopië Eritrea. Dit was
voor het ELF de aanleiding om een gewapende strijd te beginnen. Toen
begin jaren zeventig splintergroeperingen van de ELF zich verenigden in de
Eritrean People's Liberation Forces (EPLF), kreeg het geweld tegen de Ethiopiërs
de vorm van een burgeroorlog. Deze burgeroorlog werd voortgezet ook na de
val van de monarchie en de vestiging van het Derg-regime. Het keerpunt in
de strijd was de verovering van Afabet in het voorjaar van 1988. Na een hevige
strijd en een 15 maanden durende belegering van Asmara behaalde het ELPF met
steun van het Ethiopische verzet (EPRDF) in 1991 de overwinning. Dit betekende
de val van het Derg-regime en het einde van de Ethiopische overheersing van
Eritrea.Officieel werd Eritrea onafhankelijk in april 1993 na een gehouden referendum.
In mei van dat jaar trad het land toe tot de VN. 3. Bestuurlijk systeemEritrea is een republiek. Aanvankelijk werd het land bestuurd door het
Centrale Comité van het EPLF. De secretaris-generaal van het EPLF,
Isaias Afewerki, werd gekozen als president. De overgangsperiode van vier
jaar is dit jaar afgelopen. Er is een nieuwe grondwet tot stand gekomen. De
president heeft een nieuwe regering benoemd en er zijn regionale verkiezingen
gehouden. Er werden totaal 399 regionale afgevaardigden gekozen. Het parlement,
de Nationale Vergadering, bestaat uit één Kamer van 150 leden,
waarvan 75 zijn aangewezen door het People's Front for Democracy and Justice
(PFDJ, voorheen het EPLF) en 75 gekozen door de regionale afgevaardigden.
Het parlement heeft een zittingsduur van vijf jaar. De huidige regering en
de enig erkende partij, de PFDJ, zijn gescheiden. Echter, bij gebrek aan geschoolde
mensen zijn de leidinggevende posities verdeeld onder ex-strijders, die vrijwel
allemaal lid zijn van de PFDJ. Oppositiepartijen krijgen geen ruimte.De president is tegelijk staatshoofd en regeringsleider en heeft een dominante
positie in het staatsbestel. 4. Economisch beleidEritrea is één van de armste landen van Afrika. Het potentieel
voor ontwikkeling is niet slecht; het land bezit twee havens, Massawa en Assab,
een olieraffinaderij en olie- en gasvoorraden. Daarnaast bieden de bouwnijverheid,
de visserijsector en toerisme groeimogelijkheden. De landbouw, waarvan 80%
van de bevolking afhankelijk is, staat of valt met de regenval.In de financiële sector zijn vele ontwikkelingen gaande, die kunnen
leiden tot een beter investeringsklimaat. Tot op heden wordt de Ethiopische
munt nog gebruikt als nationaal betaalmiddel, maar er zijn vergevorderde plannen
om een eigen munteenheid in te voeren. Dit zou kunnen zorgen voor meer monetaire
stabiliteit. Sinds 1996 nemen de nationale investeringen toe en de belastinginning
is verbeterd. Externe financiering blijft echter de belangrijkste inkomstenbron.
De Wereldbank, de Europese Unie, het IMF, de African Development Bank en vele
bilaterale donoren voorzien Eritrea op grote schaal van leningen en giften.
Sinds begin 1997 heeft de Eritrese overheid het begrip ownership een meer
stringente invulling gegeven. De overheid is zeer beducht voor «inmenging
van buitenaf» en stelt steeds meer voorwaarden aan buitenlandse hulp.
Ten aanzien van ngo's wordt een zeer terughoudend beleid gevoerd. De overheid
is van mening dat zij zelf goed in staat is alle activiteiten uit te voeren
en verwacht bovendien dat zij daardoor ook greep krijgt op de fondsen die
ngo's meebrengen. Belangrijke redenen voor de restrictieve houding ten aanzien
van ngo's is het religieuze karakter van enkelen en de wens tot een meer volledige
controle van de overheid aangaande ontwikkelingsprojecten. Een ontmoedigingsbeleid
is bijvoorbeeld het heffen van een inkomstenbelasting van 38% over inkomen
en toelagen voor diegenen die langer dan 183 dagen per jaar in
het land zijn en de regel dat slechts één buitenlander per organisatie
werkzaam kan zijn. Gesprekken 4 september 1997 Gesprek met vertegenwoordigers van ngo'sVan de zijde van de in Eritrea werkzame ngo's werd de situatie in het
land voor ngo's als bijzonder aangemerkt. De overheid is zeer waakzaam en
onderzoekt en bekijkt bijna alles wat ngo's doen. Er zijn veel restricties
die het werk soms moeilijk maken. Desondanks kan er toch veel goeds worden
gedaan. De Eritrese overheid heeft een benadering voor de ontwikkeling van
het land waarbij zelfwerkzaamheid voorop staat. Er mag geen afhankelijkheid
van het buitenland ontstaan. De prioriteiten worden in hoge mate door de regering
bepaald en niet door ngo's. Deze prioriteiten liggen vooral op het terrein
van de volksgezondheid en het onderwijs. De restricties die de overheid stelt
liggen niet zozeer op het vlak van de organisatie van ngo's, maar vooral op
de inhoud van het werk. De voorkeur van de regering ligt echter op hulp van
regering tot regering en niet via ngo's. Er bestaat nauwelijks structureel
overleg tussen ngo's en de regering en er vindt aldus weinig afstemming plaats.
De ngo's zouden dit wel graag willen, maar een gestructureerd overleg is tot
nu toe niet van de grond gekomen. Gesprek met de Eritrean Relief and Refugee Commission
(ERREC)De ERREC is in Eritrea belast met alle activiteiten betreffende de wederopbouw.
ERREC is ontstaan door samenvoeging van de Eritrean Relief and Rehabilitation
Association (ERRA), de Commission Eritrea Refugee Affair (CERA) en Mitias,
de organisatie die zich bezighield met de demobilisatie van de onafhankelijkheidsstrijders.
ERREC houdt zich onder meer bezig met de activiteiten inzake ngo's in Eritrea
en met het vluchtelingenbeleid. De delegatie heeft gesproken met mevrouw Worku
Tesfamichael, commissioner van ERREC. ERREC heeft de samenwerking met UNHCR
bij de terugkeer van Eritrese vluchtelingen verbroken. De gehele internationale
UNHCR staf is uitgewezen, omdat deze niet in staat was exacte gegevens te
verstrekken over de hoeveelheid vluchtelingen die terugkeren, vooral uit Soedan.
De UNHCR heeft volgens mevrouw Tesfamichael niet gedaan wat van die organisatie
mocht worden verwacht. Vluchtelingen die naar Eritrea terugkeren zijn overigens
welkom en zijn vrij zich overal te vestigen.Voor wat betreft de relatie tussen Eritrea en buitenlandse donorlanden
benadrukte mevrouw Tesfamichael de wens van de Eritrese overheid om zoveel
mogelijk het land zelf te ontwikkelen. Er mag geen afhankelijkheid ontstaan
van het buitenland. Er bestaan geen principiële bezwaren tegen ngo's,
maar primair hecht Eritrea sterk aan zelfstandigheid, eigen verantwoordelijkheid
en uitvoering en ontwikkeling door het land zelf. Deze eigen verantwoordelijkheid
geldt ook op het vlak van de mensenrechten. De Eritrese regering heeft een
voorkeur dat donoren financiële middelen verschaffen, waarbij de uitvoering
door Eritrea zelf ter hand kan worden genomen. De Eritrese regering wil graag
afspraken maken vanuit een positie van gelijkwaardig partnership. Gesprek met dr. Woldeab Isaac, President of Asmara UniversityDe universiteit in Asmara is in 1958 opgericht en had een religieuze oorsprong.
Later werd het een staatsuniversiteit. Tijdens de oorlog werd de universiteit
in 1990 bijna volledig ontmanteld en werden alle voorzieningen
weggehaald en overgebracht naar Zuid Ethiopië. Dit leidde ertoe dat na
de onafhankelijkheid er helemaal opnieuw moest worden begonnen. In 1991 werd
de universiteit heropend en in de afgelopen zes jaren is hard gewerkt om de
voorzieningen en het peil te verbeteren. Er zijn op dit moment vier onderwijsprogramma's,
te weten science, kunst en talen, economie, en landbouw.In 1993 is een strategisch plan voor de universiteit ontwikkeld en tot
uitvoering gekomen. In dit plan gelden een drietal uitgangspunten. Het onderwijs
moet relevantie hebben voor de opbouw van de samenleving, de kwaliteit moet
zijn gewaarborgd, vooral met het oog op capacitybuilding en er moet sprake
zijn van duurzaamheid van het onderwijs. Er zijn geen prestigieuze programma's.De universiteit van Asmara werkt samen met de Landbouwuniversiteit in
Wageningen en er bestaan ook banden met de rijksuniversiteit Groningen. Er
zijn vier projecten die worden gefinancierd door Nuffic, de Nederlandse organisatie
voor internationale samenwerking in het hoger onderwijs. Het belangrijkste
project is de verbetering van de onderwijzersfaciliteiten. De projecten worden
door de universiteit zelf uitgevoerd. Nuffic zorgt alleen voor de financiering. Gesprek met dr. Berhane Abrehe, President's Office (Macro-Policy)Met de heer Berhane heeft de delegatie onder meer van gedachten gewisseld
over de economische en financiële politiek van de Eritrese regering.
Eritrea kent een financieringstekort dat is veroorzaakt door het herstel van
het land na de burgeroorlog. Dit tekort heeft geen gevolgen voor de invoering
van de nieuwe munt. Deze zal binnenkort van start gaan. Nadere details hierover
kon de heer Berhane niet verstrekken. Het exacte invoeringstijdstip is nog
geheim. Ook over de begroting, die wel beschikbaar maar niet openbaar is,
was de heer Berhane niet bereid nadere informatie te geven.Volgens de presidentiële adviseur is met betrekking tot buitenlandse
steun de tijd van donoren voorbij. Landen moeten giften niet willen accepteren.
Als er geen of minder geld wordt gegeven betekent dat landen worden gestimuleerd
om harder te knokken voor zichzelf. De heer Berhane achtte dat een goede ontwikkeling.
Voor Eritrea betekent het overigens niet dat er geen enkele steun meer is
gewenst, maar wel dat er een sterke voorkeur bestaat voor bilaterale of eventueel
multilaterale samenwerking. Centraal staat de doelstelling om met eigen inzet
en onder eigen verantwoordelijkheid de situatie van de burgers in Eritrea
te verbeteren. Geld van in het buitenland wonende Eritreërs is daarbij
ook van harte welkom. Discussie met parlementariërsIn het gebouw van de National Assembly heeft de delegatie gesproken met
een vijftal leden van het Eritrese parlement over de politieke situatie en
over de ontwikkelingsrelatie. Het parlement van Eritrea bevindt zich nog in
een ontwikkelingsfase. Zo bestaat er nog geen inzicht in de begroting. Het
zal nog enige tijd duren voordat er genoeg basis en genoeg materiaal is om
een degelijke begroting te kunnen presenteren. Volgens de parlementsleden
kan de nieuwe, eigen munt worden ingevoerd. Er is daarvoor voldoende voorbereiding
geweest. Een tijdstip is nog niet vastgesteld. Daarnaast is er ook nog overleg
voorzien met de regering van Ethiopië over de overgang van de Ethiopische
birr naar de nieuwe Eritrese munteenheid. Buitenlandse investeringen moeten
worden aangemoedigd, omdat deze bijdragen aan de ontwikkeling van het land.
Er moet overigens op dat vlak nog veel gebeuren, vooral op het gebied van
infrastructuur. Eritrea kent daarbij een vrije markt, waarbij ruimte wordt
gegeven aan investeringen. In Eritrea wordt sterk gehecht aan eigen verantwoordelijkheid
en zeggenschap over de ontwikkeling van het land. Er bestaat grote angst om
afhankelijkheid te creëren van buitenlandse donoren. Deze opvatting vloeit
mede voort uit de tijd van de onafhankelijkheidsstrijd toen de strijders ook
zeer op zichzelf waren aangewezen en er weinig steun van buiten werd gegeven.
Tevens wordt Eritrea in haar opvatting over buitenlandse steun gesterkt door
de geringe effecten die buitenlandse hulp in Afrika in zijn algemeenheid heeft
gehad.Het Eritrese parlement functioneert nog niet optimaal. Het kost tijd om
instituties op te bouwen. Er is sprake van een soort overgangsperiode, waarbij
nu nog een eenpartijensysteem bestaat. Er wordt echter gestreefd om te komen
tot een meerpartijensysteem. De bedoeling is dat bij de volgende verkiezingen
alle zetels betwist kunnen worden en er een einde komt aan de speciaal gereserveerde
zetels die nu bestaan. De belangrijkste taak van het parlement is de wetgeving.
Daarnaast wordt de president van de republiek door het parlement gekozen.
De president vervult een centrale rol in het staatsbestel. Hij benoemt de
ministers. Het parlement moet vervolgens aan de benoemingen goedkeuring verlenen.In Eritrea wordt sterk gehecht aan stabiliteit in de Hoorn van Afrika.
In dat kader is een groot probleem de vluchtelingenstroom uit Soedan. Veel
vluchtelingen zijn naar Eritrea gekomen en wonen in kampen in de grensstreek.
Terugkeer naar Soedan lijkt voor deze vluchtelingen op korte termijn niet
reëel.De verhouding tussen Eritrea en Ethiopië is goed. In Ethiopië
wonen ongeveer 250 000 Eritreërs, terwijl in Eritrea gastarbeiders
uit Ethiopië te werk zijn gesteld. Deze ondervinden hierbij nauwelijks
problemen. Bezoek aan het ministerie van Buitenlandse ZakenOp het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft de delegatie van gedachten
gewisseld met de heer Andemichael Kahsay, Director General European
desk. Helaas was de minister van Buitenlandse Zaken, Haile Woldetensai, door
verblijf in Nederland niet in staat de delegatie zelf te ontvangen.De heer Andemichael verklaarde dat Eritrese vluchtelingen in Nederland
zonder problemen terug kunnen keren naar Eritrea. Eritrea zal meewerken aan
terugkeer, waarbij de voorkeur wordt gegeven aan diegenen die vrijwillig naar
Eritrea gaan.De buitenlandse politiek van Eritrea is gericht op het onderhouden van
goede betrekkingen met alle landen. In de regio van de Hoorn van Afrika moet
worden gepoogd de spanningen te verminderen, waarbij volgens de Eritrese regering
de IGAT moet worden ingeschakeld. Meer coördinatie en consultatie kunnen
een belangrijke bijdrage leveren aan verminderingen van de spanningen. Volgens
Andemichael is het Soedanese bewind een bron van zorg voor alle buurlanden.
Het fundamentalisme in dat land werkt destabiliserend voor de hele regio.
Eritrea vindt dat het regime in Khartoum moet verdwijnen, waarbij alle middelen
zijn geoorloofd. Eritrea is zeer gebaat bij een regeringswisseling in Soedan.
Andemichael noemde dit zelfs «to be or not to be» voor Eritrea.
Van de huidige Soedanese regering worden geen veranderingen of hervormingen
verwacht. Door nu bemiddeling te aanvaarden in de burgeroorlog probeert het
fundamentalistische regime alleen maar tijdwinst te boeken. Bemiddeling zal
geen oplossing bieden en geen garantie geven dat de buurlanden van Soedan
niet worden gedestabiliseerd.Met betrekking tot de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid heeft de Eritrese
regering de opvatting dat deze organisatie to nu toe een weinig positieve
bijdrage heft geleverd aan de oplossing van conflicten in Afrika. Eritrea
pleit er dan ook voor om eerst de regionale subgroepen te versterken. Peacekeeping
is wellicht noodzakelijk, maar het is zeer tijdrovend om dit van de grond
te krijgen. Daar is tevens hulp bij nodig van alle landen die interesse hebben
in Afrika. 5 september 1997 Gesprek met de minister van Visserij-aangelegenhedenOp deze dag heeft de delegatie een bezoek gebracht aan Massawa. Deze stad
ligt aan de kust van de Rode Zee en heeft een haven. De stad heeft erg geleden
in de burgeroorlog en daarvan waren tijdens het bezoek nog duidelijk de sporen
te zien. In Massawa heeft de delegatie van gedachten gewisseld met de minister
van Visserij-aangelegenheden, Petros Solomon. De minister ging
in zijn inleiding in op de mogelijkheden die de visserij biedt in Eritrea.
In Massawa zijn plannen om de visserij te ontwikkelen. Daarbij zijn een drietal
speerpunten bepaald. Ten eerste moet een commerciële visverwerkende industrie
tot stand worden gebracht. Via joint ventures moet het bedrijfsleven daarvoor
worden geïnteresseerd om te investeren. De visverwerkende industrie kan
een belangrijke bron van werkgelegenheid vormen. Recent is één
bedrijf geopend, genaamd Erifish. Dit bedrijf heeft een Eritrese meerderheidsdeelnemer
en twee buitenlandse minderheidsdeelnemers; een Nederlandse en een Italiaanse.
De vis is voornamelijk voor export (naar Japan en Europa). De fabriek is verondersteld
werk te bieden aan ca. 400 vissers en 35 eigen werknemers.Ten tweede moeten de boten van de vissers worden gemoderniseerd en tenslotte
moet het transport van Massawa naar Asmara worden verbeterd, zodat de verse
vis snel per vliegtuig kan worden geëxporteerd. Voor de export van ingevroren
vis per schip is het noodzakelijk dat de haven van Massawa wordt uitgebreid.
Hiervoor zal volgend jaar een project worden gestart met hulp van de Wereldbank
en de Italiaanse regering.Naast de visserij bestaan er ook plannen om meer toeristen naar de kust
en naar Massawa te trekken, die kunnen zorgen voor werkgelegenheid. Ook hiervoor
moet de infrastructuur, met name de verbinding met Asmara, worden verbeterd,
zodat Massawa goed bereikbaar wordt.De minister onderstreepte het ontwikkelingsbeleid van de Eritrese regering,
waarbij de prioriteiten uitsluitend door de regering worden bepaald en waarbij
tijdens de uitvoering van projecten eventueel gebruik kan worden gemaakt van
ngo's. Eritrea moet op eigen benen staan en niet afhankelijk zijn van het
buitenland of van buitenlandse ngo's. Deze letten volgens de minister teveel
op hun eigen belang en te weinig op het belang van Eritrea. Zij mogen niet
het beleid bepalen. In de middag heeft de delegatie het Erifish-project en een in aanbouw
zijnd visserij research en training center bezocht, en een bezoek gebracht
aan het Hirgigho training centre, een fish landing jetty en de Gibi Canteen
(women cooperative).Tenslotte heeft delegatie een wandeling gemaakt door het oude centrum
van Massawa. 6 september 1997 Bezoek aan KerenDe delegatie heeft in de ochtend een bezoek gebracht aan Keren, een plaats
ten noordwesten van Asmara. Hier werd officiële opening bijgewoond van
de aanleg van waterleiding voor de stad. De openingshandeling werd verricht
door de Nederlandse ambassadeur in Eritrea. Het project is gefinancierd door
Canada, Duitsland, Zweden en Nederland. De bestaande waterleiding is verbeterd
en er is 15 km nieuwe leiding aangelegd. Daarnaast zijn onder meer pompen
en generatoren geplaatst en zijn reservoirs gecreëerd. Door het project
zijn veel meer mensen voorzien van stromend water van goede kwaliteit.
De hygiënische omstandigheden zijn door de aanleg van de waterleiding
sterk verbeterd. Gesprek met de minister van Local Government, Mahmoud
Ahmed Sherifo Met minister Sherifo heeft de delegatie gesproken over de samenwerking
die bestaat tussen Nederland en Eritrea op politiegebied. Vanaf 1996 steunt
Nederland Eritrea bij de opbouw van een politiemacht. Het programma bestaat
uit een aantal onderdelen en er is totaal een bedrag van 28 miljoen gulden
mee gemoeid. De onderdelen zijn:– levering van materiaal– training van politiemensen– het maken een ontwerp voor de politieschool en het politie officierscollege– de constructie van gebouwen– technische assistentie.Het programma is ingedeeld in drie fasen en heeft in principe een looptijd
van drie jaar.De belangrijkste taak van de Eritrese politie is volgens de minister het
verzorgen van vrede en veiligheid voor de burgers. Na de onafhankelijkheid
van Eritrea is een nieuwe politiemacht nog in opbouw. Hulp bij die opbouw
wordt door de regering zeer op prijs gesteld. Het doel is om een politie te
creëren die professioneel werkt en zo dicht mogelijk bij de burgers staat.De politie werkt binnen de grenzen van de grondwet en de wet. Er bestaat
geen politiewet in Eritrea en er wordt nog steeds gebruikt gemaakt van het
Ethiopische strafrecht. Een eigen Eritrees strafrecht is in voorbereiding.
Er zijn nu 2000 agenten, terwijl er naar een uitbreiding tot 5000 agenten
wordt gestreefd. Het overgrote deel van de agenten is nieuw. Slechts enkele
professionals zijn afkomstig uit de vroegere Ethiopische politie. Met het
beperkte aantal agenten is een flexibele inzet noodzakelijk, waarbij preventie
voorop staat. Volgens de minister is de politie op dit moment onvoldoende
toegerust om de taken naar behoren te vervullen. Er is vooral een tekort aan
auto's en motoren.De minister zet de grote lijnen uit voor wat betreft de politie-organisatie,
terwijl bij de dagelijkse gang van zaken de politie autonoom opereert.In Eritrea zijn op dit moment 1420 gevangenen, verspreid over vijf gevangenissen.
Er zijn geen politieke gevangenen. Ook de rechterlijke macht is in opbouw.
Naast een Hooggerechtshof kent Eritrea 6 regionale rechtbanken en 54 subregionale
rechtbanken. Van deze laatste categorie is slechts 50% in functie. Voor diefstal
en corruptie bestaan speciale tribunalen die recht spreken in eerste en enige
instantie. Voor de rechterlijke macht bestaat een trainingsprogramma. Assistentie
bij de training van rechters is gewenst.Volgens de minister bestaat in Eritrea een veiligheidsdienst, die evenwel
separaat is georganiseerd van leger en politie. Gesprek met dr. Bereket (voorzitter van constitutionele
commissie)Met dr. Bereket is van gedachten gewisseld over het grondwettelijk
systeem van Eritrea. De heer Bereket werkte lange tijd als hoogleraar in de
Verenigde Staten en speelde belangrijke rol bij de totstandkoming van de grondwet
van Eritrea.Deze grondwet kent een unieke positie toe aan de president van de republiek.
Eritrea heeft een parlementair systeem onder presidentiële leiding. De
vergelijking die wel wordt gemaakt met het Franse systeem gaat niet op. De
regering in Eritrea kan in tegenstelling tot de Franse regering niet door
het parlement tot aftreden worden gedwongen. Deze mogelijkheid werd niet opportuun
geacht voor een jong land als Eritrea dat gebaat is bij zoveel
mogelijk politieke stabiliteit. Er bestaat nu een éénpartijsysteem,
waarbij democratie bestaat binnen de ene partij, maar de grondwet voorziet
in de mogelijkheid van meer partijen. Wetgeving ter uitwerking van de grondwettelijke
mogelijkheid van meer partijen moet nog worden voorbereid. Deze wetgeving
zal volgens dr. Bereket beperkingen bevatten, omdat het in Eritrea ongewenst
wordt geacht om bijvoorbeeld partijen op te richten op basis van etniciteit
of godsdienst.Volgens dr. Bereket heeft de langdurige oorlog de geheimhouding in de
hand gewerkt. Tijdens de oorlog moest alles in het geheim plaatsvinden. De
daardoor ontstane cultuur werkt nu nog door in de bestuurscultuur van het
land. De democratische ontwikkeling wordt daardoor belemmerd. Het grote probleem
van de huidige grondwet is de gebrekkige controlemogelijkheden van het parlement
over de president. De oplossing voor dit probleem is volgens dr. Bereket een
versterking van de positie van de regering, die moet samenwerken met de president
en tevens verantwoording moet afleggen aan het parlement. Een en ander heeft
echter tijd nodig om te groeien. Ook zal het parlement zijn rol moeten vinden
en daarvoor beter moeten worden toegerust dan nu.Dr. Bereket verklaarde de houding van de Eritrese overheid tegenover donoren
en de ngo's uit de geschiedenis. Eritrea is een klein land dat praktisch op
eigen houtje de oorlog tegen Ethiopië heeft gewonnen. Het land is trots
op die prestatie en vindt nu dat het ook zelf de ontwikkeling ter hand moet
nemen. Dit betekent volgens dr. Bereket overigens niet dat alle ngo's zouden
moeten vertrekken; zij kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan bijvoorbeeld
de opbouw van de civil society. Bereket riep de donoren op om kritisch, maar
betrokken te blijven bij het wel en wee van Eritrea, alles gezien in het licht
van het nabije verleden. BIJLAGE Programma donderdag 28 augustus 199706.50 uur Vertrek Amsterdam20.20 uur Aankomst Addis Abeba vrijdag 29 augustus 199709.00 uur: Bespreking met de ambassade-staf14.00 uur: Wandeling door de krottenwijken van Addis Abeba (Integrated
Holistic Approach)16.00 uur: Rondleiding door krottenwijken door Care Ethiopia20.00 uur: Ontmoeting met de Nederlandse gemeenschap zaterdag 30 augustus 199707.30 uur: Lijnvlucht van Addis Abeba naar Lalibela10.15 uur: Bezoek aan Integrated Rural Development Programme van SNV zondag 31 augustus 1997ochtend: gelegenheid voor kerkbezoek12.00 uur: Per lijnvlucht terug naar Addis Abeba20.00 uur: werkdiner met diplomatiek vertegenwoordigers van Nederland,
Duitsland, Zweden, Canada, de Verenigde Staten en de Europese Commissie maandag 1 september 199708.30 uur: Ontmoeting met EPRDF, Foreign Relations, mr. Haile Kiros11.00 uur: Ontmoeting met mr. Meles Zenawi, minister-president14.00 uur: Ontmoeting met mr. Girma Birru, minister van economische samenwerking
en planning16.00 uur: Ontmoeting met AAPO (oppositie)17.00 uur: Ontmoeting met CAFPDE (oppositie)19.00 uur: Diner aangeboden door het parlement van Ethiopië dinsdag 2 september 199708.30 uur: Bezoek aan Ethiopian-Netherlands Aids Research Programme10.00 uur: Bezoek aan mr. Simon Mechale, Commissioner for Disaster Prevention
and Preparedness11.00 uur: Gesprek met vertegenwoordigers van de «oude» Ethiopian
Teachers Association 12.30 uur: Lunch-buffet met de pers15.00 uur: Ontmoeting/rondleiding met mr. Deon Van Schoor, OAU, Conflict
Prevention Centre17.00 uur: Ontmoeting met mr. K.Y. Amoako, Executive Secretary UN ECA20.00 uur: Informele ontmoeting met ngo's woensdag 3 september 199709.00 uur: Gesprek met mr. Girma Wakjira, speciale aanklager Derg-processen10.00 uur: Ontmoeting met mr. Hiruy Amanuel, Director General Europe and
America (ministerie van Buitenlandse Zaken)11.00 uur: Ontmoeting met mr. Seyoum Mesfin, minister van Buitenlandse
Zaken12.30 uur: Informele zakenlunch15.00 uur: Ontmoeting met vertegenwoordigers van de Confederation of Ethiopian
Trade Unions(Twee leden van de delegatie hebben een bezoek gebracht in de gevangenis
aan dr. Taye Woldesmiate, voorzitter van de «oude» ETA)16.00 uur: Gezamenlijke ontmoeting met mrs. Almaz Meko, voorzitter van
het House of the Federation en dr. Petros Olango, ondervoorzitter van het
House of People's Representatives17.00 uur: Informele ontmoeting met onafhankelijke intellectuelen22.15 uur: Vertrek per vliegtuig van Addis Abeba naar Asmara (Eritrea)Einde bezoek aan Ethiopië donderdag 4 september 199709.30 uur: Gesprek met enkele in Eritrea werkzame ngo's11.00 uur: Gesprek met mrs. Worku Tesfamichael (Eritrean Relief and Refugee
Commission)12.00 uur: Lunch in een restaurant dat wordt geëxploiteerd door een
uit Nederland teruggekeerde Eritreër.14.00 uur: Gesprek met dr. Woldeab Isaac, president van de universiteit
van Asmara15.00 uur: Gesprek met mr. Berhane Abrehe, Macro Policy (President's Office)16.00 uur: Ontmoeting met leden van het parlement van Eritrea19.00 uur: Informele ontmoeting met uit Nederland naar Eritrea teruggekeerde
Eritreërs20.30 uur: Diner met enkele ambassadeurs in Asmara vrijdag 5 september 199707.30 uur: Vertrek naar Massawa11.00 uur: Gesprek met mr. Petros Solomon, minister van Visserij-aangelegenheden11.30 uur: Bezoek aan Erifish12.15 uur: Bezoek aan research center (department of Marine Biology/universiteit
van Asmara)Een deel van de delegatie heeft een bezoek gebracht aan Hirgigho training
centre en Fish landing jetty en aan Gibi Canteen (women cooperative)13.00 uur: Lunch met de minister van Visserij-aangelegenheden en met enkele
medewerkers van ngo's die in Massawa werkzaam zijn's middags: wandeling door de oude stad Massawa18.00 uur: bezoek aan de Mai Habar Training School zaterdag 6 september 199706.00 uur: Vertrek naar Keren09.30 uur: Officiële opening, gevolgd door bezoek aan Keren water
supply and sanitation project13.00 uur: Terugkeer naar Asmara16.00 uur: Gesprek met Mahmoud Ahmed Sherifo, minister for local government17.00 uur: Gesprek met dr. Bereket, voorzitter van de constitutionele
commissie19.00 uur: Informele ontmoeting met de Nederlandse gemeenschap22.00 uur: Vertrek per lijndienst van Asmara naar AmsterdamEinde bezoek aan Eritrea zondag 7 september 199709.00 uur: Aankomst in Amsterdam 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25794-1.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl