Wet experimenten WW; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19981999-26394, nr. 240b

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

15-06-1999

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

26394 nr. 240b

14-06-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26394Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 35 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 394Wijziging van de Werkloosheidswet, houdende invoeging van een experimenteerhoofdstuk
teneinde een mogelijkheid te bieden om de effectiviteit en de doelmatigheid
van onderdelen van het reïntegratie- en activeringsbeleid in de praktijk
vast te stellen (Wet experimenten WW)nr. 240bNOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 14 juni 1999Met waardering heeft het kabinet kennisgenomen van het verslag inzake
het voorstel van Wet experimenten WW. Gelet op de snelheid waarmee de vaste
commissie het verslag heeft kunnen vaststellen, hoopt de regering dat, na
de beantwoording van de gestelde vragen, de plenaire behandeling van het voorstel
nog vóór het zomerreces kan worden afgerond. Uit het verslag
blijkt dat het doel van het wetsvoorstel de instemming heeft van de fracties
van het CDA en de PvdA. Beide fracties hadden nog wel een aantal vragen.Het wetsvoorstel biedt een grondslag voor experimenten met maatregelen
die de reïntegratie van werklozen met een uitkering op grond van de Werkloosheidswet
(WW) dienen te bevorderen, dan wel dienen te voorkomen dat werknemers (langdurig)
werkloos worden.Deze experimenten, waarbij kan worden afgeweken van bepalingen van de
WW, worden nader geregeld bij algemene maatregelen van bestuur.De leden van de fractie van het CDA verzochten inzicht te verschaffen
in de werking van artikel 112 van de Organisatiewet sociale verzekeringen
1997 (OSV), zowel in gebruikersaantallen alsmede in voorbeelden van projecten.
Deze leden vroegen of het mogelijk is om met gebruikmaking van dat artikel
herhalingswerklozen met de grootst mogelijke spoed bijscholing aan te bieden,
totdat een andere baan gevonden is.Artikel 112 is in de OSV opgenomen met het oog op de bevordering van de
totstandkoming van een landelijk dekkend geheel van samenwerkingsafspraken
tussen het Landelijk instituut sociale verzekeringen (Lisv), de Arbeidsvoorzieningsorganisatie
en de gemeenten op het terrein van werk en inkomen (SWI). De wetgever achtte
het noodzakelijk ruimte te scheppen om van de OSV te kunnen afwijken ten behoeve
van experimenten in het kader van SWI.Het wetsartikel zelf stelt daartoe twee voorwaarden: de voorzieningen
moeten beogen om het beroep op de werknemersverzekeringen te verminderen,
en betrekking hebben op de samenwerking tussen het Lisv en de in het artikel
genoemde andere instellingen. Artikel 112 OSV is niet gericht op de bevordering
van reïntegratie-projecten buiten het genoemde kader.Tot nu toe is van dit artikel geen gebruik gemaakt. Werknemers die werkzaam zijn in een sector waar veelvuldig wordt gewerkt
met kortdurende contracten en die als gevolg daarvan veelvuldig een beroep
moeten doen op de WW, kunnen wel in aanmerking komen voor deelname aan het
experiment op grond van artikel 130c WW. Dit experiment ziet op de preventieve
inzet van WW-middelen ter voorkoming van (langdurige) werkloosheid. Daarnaast
biedt het experiment op grond van artikel 130 WW waarbij middelen uit het
Algemeen Werkloosheidsfonds (Awf) worden ingezet voor scholing en reïntegratie,
de mogelijkheid om reïntegratie-trajecten in te kopen voor herhalingswerklozen
die behoren tot de doelgroep van het Tijdelijk besluit sluitende aanpak WW. Bij de voorgestelde experimenten gaat het volgens de leden van de CDA-fractie
steeds om doelgroepen. Kunnen, zo vroegen deze leden, individuele werkzoekenden
met een WW-uitkering ook rechten ontlenen aan dit wetsvoorstel? Ook de leden
van de fractie van de PvdA vroegen hiernaar.Het wetsvoorstel biedt een wettelijke mogelijkheid voor experimenten waarbij
van bepaalde artikelen van de WW kan worden afgeweken. Bij algemene maatregel
van bestuur krijgt het Lisv een taak opgedragen, respectievelijk een bevoegdheid
toebedeeld. Het enkele feit dat een WW-gerechtigde tot de aangewezen doelgroep
behoort, levert op zich geen recht op deelname aan een bepaald experiment
op. Veelal zullen de in het kader van het experiment op te starten projecten
worden beperkt tot één of meer sectoren en/of één
of meer regio's. De beslissing over deelname aan een experiment wordt, namens
het Lisv, door de bij het project betrokken uitvoeringsinstelling (uvi) genomen.De leden van de fractie van de PvdA vroegen of beslissingen over de (afwijzing
van) toepassing van andere instrumenten dan loonsuppletie eveneens voor bezwaar
en beroep vatbaar zijn.Deze vraag kan positief worden beantwoord. Beslissingen over het al dan
niet inzetten van de experimentele instrumenten moeten worden beschouwd als
beschikkingen op grond van de WW. Hiertegen kunnen de normale rechtsmiddelen
worden aangewend.De leden van de CDA-fractie beschreven de procedure die naar hun mening
gevolgd zou moeten worden indien een experimenteel project in een sector wordt
ontwikkeld. Zij achten deze procedure (te) lang en bureaucratisch. Zij vroegen
of deze weg noodzakelijk is en welk tijdsbestek in totaliteit met de totstandkoming
van een dergelijk project is gemoeid.Ten behoeve van een juist inzicht in de procedure is het volgende van
belang.In de aanloop naar het onderhavige wetsvoorstel heeft overleg plaatsgevonden
met het Lisv over de wijze waarop het reïntegratie-instrumentarium in
de WW voor het zittende bestand WW-gerechtigden zou kunnen worden uitgebreid.
In dat overleg is een aantal kansrijke experimenten geïnventariseerd
(zie ook bijlage 1 bij de memorie van toelichting). Die inventarisatie heeft
geleid tot het onderhavige wetsvoorstel. Het biedt een basis om experimenten
op te starten, waarbij conform nader bij algemene maatregel van bestuur te
stellen voorwaarden van WW-bepalingen kan worden afgeweken. Het gaat daarbij
om één experiment per wetsartikel, dus één experiment
met de inzet van Awf-middelen in het kader van de sluitende aanpak, één
experiment met loonsuppletie en één experiment met de preventieve
inzet van middelen uit de wachtgeldfondsen. Uitzondering hierop vormt het
voorgestelde artikel 130a van de WW, op grond waarvan drie experimenten mogelijk
zijn:– een experiment met proefplaatsing;– een experiment met inkomstenaftrek voor werklozen die als zelfstandige
willen starten; – een experiment met verlenging van de periode waarbinnen het recht
op WW-uitkering kan herleven voor werklozen die als zelfstandige willen starten.Met het Lisv en een aantal sectoren vond – en vindt thans nog steeds –
een verdere verkenning plaats van de wijze waarop de experimenteermogelijkheden
van het onderhavige wetsvoorstel kunnen worden ingevuld. Gezocht wordt naar
mogelijkheden om de geïnventariseerde experimenten zodanig te doen plaatsvinden
dat in het kader van de evaluatie een weloverwogen oordeel te vellen is over
de wenselijkheid om het beproefde instrument om te zetten in een structureel
instrument. Een en ander leidt tot de formulering van de voorwaarden waaronder
de experimenten kunnen plaatsvinden in de algemene maatregelen van bestuur.De betrokken uvi's dienen vervolgens uitvoering te geven aan het experiment.
Het Lisv is daarmee verantwoordelijk voor de vormgeving van de experimenten
en moet ervoor zorg dragen dat hetgeen in het kader van de uitvoering van
het experiment plaatsvindt, past binnen de bij wet en algemene maatregel van
bestuur gestelde voorwaarden. Het College van toezicht sociale verzekeringen
(Ctsv) zal toezicht houden op de rechtmatigheid en de doelmatigheid van de
uitvoering van de experimenten.Het vorenstaande betekent dat als van onderop, bijvoorbeeld in een sector,
experimentele projecten worden ontwikkeld, het aan het Lisv is om te beoordelen
of een dergelijk project valt binnen de hiervoor bedoelde randvoorwaarden
en, bij een positief oordeel, uitvoering aan dat project te geven. De weg
van de conceptie van een experimenteel project tot de goedkeuring daarvan
loopt in het gegeven voorbeeld van de sector(raad) naar het Lisv. Mede gelet
op de verantwoordelijkheid van het Lisv voor de uitvoering van de WW, kan
deze weg naar mijn mening niet als lang en bureaucratisch worden gekwalificeerd.
De snelheid waarmee een experimenteel project kan worden gestart hangt sterk
af van de bereidheid van sectorraden en het Lisv om met projectvoorstellen
te komen. Bij een voortvarende aanpak schat ik het met de beschreven procedure
gemoeide tijdsbeslag op enige maanden.De leden van de CDA-fractie vroegen of er al experimenten gereed zijn
voor invoering en zo ja, hoe deze tot stand zijn gekomen? Is hierbij metterdaad
sprake van experimenten van onderop? De PvdA-fractieleden hadden kennis genomen
van de dringende wens om het wetsvoorstel per 1 juli 1999 in werking te laten
treden, om het experiment (op grond van artikel 130 WW) medio 1999 van start
te laten gaan. Zij constateerden dat de daadwerkelijke start echter pas mogelijk
is als de algemene maatregel van bestuur er is. Zij vroegen of de tekst van
het ontwerp voor dit besluit ter beschikking kon worden gesteld.Het experiment met de financiering van reïntegratie-trajecten uit
een geoormerkt budget ten laste van het Awf kan van start gaan zodra de Wet
experimenten WW en de algemene maatregel van bestuur op grond van artikel
130 WW, het Tijdelijk besluit sluitende aanpak WW, in werking treden. Het
ontwerp voor genoemd besluit is inmiddels op grond van de – in het voorgestelde
artikel 130f WW bepaalde – voorhangprocedure aan uw Kamer verzonden.
Dit experiment kan niet worden aangemerkt als een experiment van onderop.Het betreft immers een uitwerking van een Europees werkgelegenheidsrichtsnoer
gericht op de totstandbrenging van een sluitende aanpak voor nieuwe, volwassen
werklozen.De andere algemene maatregelen van bestuur op basis van dit wetsvoorstel
zijn thans nog in voorbereiding. Deze hebben wel betrekking op van onderop
(i.c. sectoren en uitvoeringsinstellingen) voorgestelde experimenten.Deze algemene maatregelen van bestuur zullen naar verwachting nog deze maand voor uitvoeringstechnisch commentaar worden voorgelegd aan
het Lisv en het Ctsv. Ik verwacht de ontwerpen voor deze besluiten in augustus
bekend te kunnen maken. Het ter beschikking stellen van de conceptteksten
van deze algemene maatregelen van bestuur acht ik in dit stadium niet opportuun.De leden van de fractie van de PvdA waren van mening dat een traject als
het onderhavige om tot wetgeving te komen, in de tijd begrensd dient te zijn.
Zij hadden er kennis van genomen dat een periode van vier jaar is voorzien.
In dit verband had het hun verbaasd dat in de wettekst geen horizonbepaling
is opgenomen. Het aangenomen amendement Van Dijke (stuknummer 10) opent bovendien
de mogelijkheid de periode van vier jaar op te rekken tot in totaal zes jaar.
Dit kwam hun rijkelijk lang voor.Met de leden van de PvdA-fractie ben ik van oordeel dat een traject om
via experimenten in de praktijk tot wetgeving te komen in de tijd begrensd
dient te zijn. In het eerste lid van de voorgestelde artikelen 130 tot en
met 130 c van de WW worden de betrokken experimenten dan ook in hun duur begrensd
tot ten hoogste vier jaar. Een bepaling waarin alle experimenten vóór
een bepaald tijdstip beëindigd zouden moeten zijn, acht ik evenwel ongewenst.
Dat veronderstelt immers dat alle experimenten ook gelijktijdig zullen aanvangen.
Dat zou betekenen dat de start van alle experimenten zou moeten wachten tot
het moment dat het experiment dat de langste voorbereidingstijd vergt gereed
zou zijn om te starten. Een dergelijk uitstel acht het kabinet met betrekking
tot het experiment op grond van artikel 130 van de WW – welk experiment
het verst gevorderd is in zijn voorbereiding – uitermate ongewenst.Een andere mogelijkheid, namelijk wel zo snel mogelijk starten met het
experiment op grond van artikel 130 van de WW waarbij de andere experimenten
derhalve korter zullen duren dan vier jaar, acht ik evenzeer ongewenst. De
betrokken experimenten zijn ook inhoudelijk niet zodanig met elkaar verbonden
dat gelijktijdig de beslissing tot de omzetting in een structurele regeling
genomen zou moeten worden.Met betrekking tot het amendement Van Dijke merk ik nog op dat de mogelijkheid
van verlenging slechts bedoeld is voor de situatie dat het de bedoeling is
dat een succesvol experiment wordt omgezet in een structurele regeling, doch
die regeling na afloop van de bovengenoemde vier jaar nog niet is getroffen.
Naar mijn overtuiging zal van die mogelijkheid evenwel geen gebruik hoeven
te worden gemaakt. De betrokken wettekst is er immers in beginsel al en, ervan
uitgaand dat er dus sprake is van een succesvol experiment, zal de omzetting
naar een structurele regeling geen aanleiding hoeven te geven tot een uitgebreide
discussie.Het was de leden van de PvdA-fractie niet duidelijk hoe de positie van
cliënten zich verhoudt tot de vierjaarsbegrenzing. In de nota naar aanleiding
van het verslag (Kamerstukken II 1999/00, 26 394, nr. 6, blz. 13) lazen
zij dat het uitgangspunt is dat degenen voor wie [voor de afloop van de experimenteerperiode]
reeds een instrument is ingezet, [na afloop ervan] in de gelegenheid worden
gesteld gebruik te maken van de aan hen toegezegde faciliteiten of een alternatief
wordt geboden.Wat betekent dit voor degenen die bijvoorbeeld in 2003 deelnemen aan het
experiment startende zelfstandigen? Behouden zij tot 2007 het recht op (herleving
van) de WW-uitkering, zo vroegen deze leden.Voorop staat dat – afgezien van de situatie waarop het amendement
Van Dijke ziet – de experimenten de vierjaarsbegrenzing niet kunnen
overschrijden. Dat betekent dat uitkeringsgerechtigden die willen deelnemen
aan experimenten waaraan langlopende faciliteiten zijn verbonden slechts ten
volle van die faciliteiten gebruik kunnen maken als zij niet al te lang na
aanvang van het experiment gaan deelnemen. Indien bijvoorbeeld het experiment
met de verlenging van de herlevingstermijn van de WW-uitkering
naar drie jaar voor startende zelfstandigen aanvangt op 1 januari 2000 en
dat experiment vier jaar duurt, kunnen alleen degenen die voor 1 januari 2001
aan dat experiment gaan meedoen ten volle profiteren van die verlenging. Immers,
per 1 januari 2004 eindigt het experiment. Aan het Lisv zal verzocht worden
hieraan ruime aandacht te besteden bij de voorlichting over de experimenten.De leden van de PvdA-fractie waren voorts benieuwd naar het antwoord op
de vraag of alle uvi's gelijkelijk de mogelijkheid krijgen om alle experimenten
uit te voeren of dat het instrumentarium dat een WW-gerechtigde ter beschikking
gesteld kan worden, afhankelijk is van de (toevallige) uvi waarbij zijn werkgever
is aangesloten. Indien niet alle uvi's over hetzelfde instrumentarium beschikken,
ontstaat er dan geen rechtsongelijkheid tussen verschillende WW-gerechtigden?De toegang tot de experimenten zal in sterke mate afhangen van de bereidheid
van een sector om projectvoorstellen in te dienen bij het Lisv. Dit kan tot
gevolg hebben dat de instrumenten niet door alle uvi's ten behoeve van alle
WW-gerechtigden gelijkelijk kunnen worden ingezet. Dit is inherent aan wetgeving
waarbij de mogelijkheid wordt gecreëerd om (binnen bepaalde randvoorwaarden)
te experimenteren met reïntegratie-instrumenten. Een voor alle WW-gerechtigden
geldend recht op toepassing van het beproefde instrument past niet binnen
een experimenteel kader. Het primaire doel van de in de artikelen 130a, 130b
en 130c van de WW genoemde experimenten is immers om proefondervindelijk vast
te stellen of een reïntegratie-instrument in de praktijk werkt. De inzet
van dat instrument moet dan ook gecontroleerd, over een korte periode plaats
vinden. Dit biedt de mogelijkheid voor een snelle evaluatie van de resultaten.De leden van de PvdA-fractie hadden geconstateerd dat de potentiële
verdringing tussen verschillende categorieën werkzoekenden de aandacht
heeft van het kabinet. Zij verzochten om een principiële beschouwing
ter zake vanuit het gegeven dat de verschillende categorieën werkzoekenden
allen op dezélfde arbeidsmarkt zijn aangewezen.De term verdringing wordt voor verschillende situaties gebruikt. Meestal
wordt hij gehanteerd voor de situatie waarin het scheppen van gesubsidieerde
arbeid ten koste gaat van regulier gefinancierde arbeid. Bij dit wetsvoorstel
gaat het echter niet om het subsidiëren van arbeid, maar vooral om het
verbeteren van de concurrentiepositie van werkzoekenden. Ook daarbij kan sprake
zijn van verdringing, namelijk indien de verbetering van de concurrentiepositie
van de ene werkzoekende ten koste gaat van de positie van de andere werkzoekende.Verdringing kan de doelmatigheid van de collectieve middelen ten behoeve
van activerend arbeidsmarktbeleid verminderen. Het kabinet is daarom van mening
dat bij het tot stand brengen en uitvoeren van reïntegratie-instrumenten
verdringing zo veel mogelijk moet worden tegengegaan. Het is zich echter bewust
van het feit dat de verbetering van de concurrentiepositie van werkzoekenden
altijd in enigerlei mate ten koste zal gaan van de positie van andere werkzoekenden.
Door de afstand tot de arbeidsmarkt, uitgedrukt in de fase, bepalend te laten
zijn voor de toegang tot het reïntegratie-instrumentarium, en voor de
duur en de intensiteit van het in te zetten reïntegratietraject, worden
de nadelige effecten van verdringing zo veel mogelijk beperkt.Op de reguliere arbeidsmarkt concurreren WW-gerechtigden met bijstandsgerechtigden
en niet- of anders-uitkeringsgerechtigden. Als categorie hebben WW-gerechtigden
een veel grotere kans om in betaalde arbeid te hervatten dan andere categorieën
werkzoekenden. Zo hebben WW-gerechtigden die nog maar kort werkloos zijn,
gemiddeld een ruim drie maal zo grote kans om binnen een jaar weer werk te
vinden als bijstandsgerechtigden met een gelijke werkloosheidsduur. Het reïntegratie-instrumentarium in de WW is mede om die reden tot
nu toe relatief beperkt. Het beleid richt zich in hoofdzaak op het stimuleren,
activeren en controleren of de WW-gerechtigde zich houdt aan zijn verplichtingen
gericht op arbeidsinpassing. Uit de ontwikkelingen in het WW-bestand blijkt
echter dat dit beleid voor bepaalde groepen WW-gerechtigden tekort schiet.
Een substantieel deel van de WW-populatie is inmiddels langdurig werkloos.
Dit onderstreept de noodzaak om niet het type uitkering, maar de specifieke
kenmerken van de werkzoekende bepalend te laten zijn voor de toegang tot het
reïntegratie-instrumentarium. De experimenten die op grond van dit wetsvoorstel
tot stand komen hebben als doel om na te gaan met welke maatregelen de positie
van moeilijk plaatsbare WW-gerechtigden op de arbeidsmarkt kan worden verbeterd.Daarbij heeft het effect van deze maatregelen op de positie van andere
categorieën werkzoekenden de aandacht.De leden van de fractie van de PvdA vroegen bovendien of ten aanzien van
de gedeeltelijk arbeidsongeschikten die een beroep kunnen doen op de Wet op
de (re)integratie arbeidsgehandicapten (REA) een anticumulatie met het instrumentarium
op basis van het onderhavige wetsvoorstel geldt. En zo ja, waar zij dit dan
konden vinden. Immers, gedeeltelijk arbeidsgeschikten zullen slechts gereïntegreerd
kunnen worden voor hun werkloosheidscomponent en daarmee zijn zij als categorie
niet uitgesloten voor toepassing van de Wet experimenten WW.Het wetsvoorstel maakt geen onderscheid tussen WW-gerechtigden met en
zonder arbeidshandicap Bij de te treffen algemene maatregelen van bestuur
op grond van de voorgestelde artikelen 130 tot en met 130c WW zullen arbeidsgehandicapten
echter van de doelgroep worden uitgesloten. Voor het experiment met de inzet
van Awf-middelen voor de bekostiging van reïntegratie-trajecten in het
kader van de sluitende aanpak voor de instroom van volwassen WW-gerechtigden
wordt deze uitsluiting verklaard door het feit dat de voor de reïntegratie
van nieuwe arbeidsgehandicapten beschikbare middelen al een sluitende aanpak
mogelijk maken.De andere met dit wetsvoorstel beoogde experimenten hebben betrekking
op het beproeven van voor niet arbeidsgehandicapte WW-gerechtigden nieuwe
reïntegratie-instrumenten.Deze instrumenten kunnen op basis van de Wet REA reeds voor arbeidsgehandicapten
worden ingezet.Gelet op het feit dat arbeidsgehandicapten van de experimenten op grond
van deze wet zullen worden uitgesloten, is er geen aanleiding voor het treffen
van een anticumulatieregeling.Ten aanzien van het «Overzicht voorgenomen experimenten» maakten
de leden van de PvdA-fractie nog een opmerking over het stimuleren van startende
zelfstandigen. Als één van de varianten wordt genoemd de mogelijkheid
de zelfstandige zijn/haar hoedanigheid van werknemer gedurende een bepaalde
periode te laten behouden met anticumulatie van (70% van) het met de zelfstandige
arbeid verworven inkomen op de gecontinueerde WW-uitkering. De fiscale startersfaciliteiten
zouden de mogelijkheid bieden het als zelfstandige verworven inkomen gedurende
de eerste jaren op nihil te brengen. Ernstige concurrentievervalsing zou hiervan,
aldus deze leden, het gevolg zijn. Indien betrokkene voor de fiscus zijn status
als werknemer zou behouden, zou hij geen beroep kunnen doen op de fiscale
startersfaciliteiten, hetgeen het bedrijf op betekenisvolle achterstand zet.De periode gedurende welke men in aanmerking komt voor een verrekening
van het met de zelfstandige arbeid verworven inkomen met de WW-uitkering zal
maximaal 6 maanden bedragen. In deze periode zal dit inkomen inderdaad in
veel gevallen dicht bij nihil liggen. Dit is echter slechts in beperkte mate een gevolg van de fiscale startersfaciliteiten.
Veel startende zelfstandigen investeren in de aanvangsperiode (veel) meer
dan hun inkomsten bedragen. Zo er al sprake zal zijn van enige verstoring
van de concurrentieverhoudingen, is deze vermoedelijk van geringe betekenis
en weegt de verstoring niet op tegen het met het experiment beoogde doel.
Daarbij wil ik er op wijzen dat de beproefde maatregel is bedoeld om de aanloopperiode
te overbruggen. Daarin wordt de aspirant-starter in de gelegenheid gesteld
werkenderwijs te ontdekken of het zelfstandig ondernemerschap voor hem/haar
toekomst heeft.Over de wijze waarop het inkomen als zelfstandige kan worden vastgesteld
en hoe dit kan worden toegerekend aan genoemde periode van zes maanden ben
ik in overleg met de fiscus.Het behoud van de hoedanigheid van werknemer in de zin van artikel 8 WW
heeft geen consequenties voor het al dan niet in aanmerking komen van de fiscale
zelfstandigenaftrek.Daarvoor is slechts de omvang van de als zelfstandige verrichte arbeid
relevant.De Staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19981999-26394-240b.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl