Wet privatisering ABP; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24205, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

19-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24205 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Samenhang met andere operaties3. De wettelijke basis voor de pensioenregeling4. De aanspraken tegenover het ABP5. De positie van het militair personeel6. Het invaliditeitspensioen7. Het vermogen van het ABP8. De fiscale aspecten9. Het personeel van het ABP10. De Algemene Rekenkamer11. De ontvangen adviezen 11.1. Het advies van de Centrale Commissie11.2. Het advies van het bestuur van het ABP11.3. Het advies van de Verzekeringskamer. 11.3.1. Algemeen11.3.2. De omzetting van aanspraken11.3.3. De invaliditeitspensioenen11.3.4. De nabestaandenpensioenen van militairen11.3.5. De status van de Stichting Pensioenfonds ABP en
de wijziging of intrekking van de verplichte deelneming in het fonds11.3.6. De doelstelling van de Stichting Pensioenfonds
ABP11.3.7. Enkele technische aangelegenheden12. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Artikel 2Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikel 9Artikel 10Artikel 11a. Over het jaar 1995:b. Over de periode 1 januari 1986 – 31 december
1994:c. Over de periode 1 januari 1981 – 31 december
1985:Artikel 12Artikel 13Artikel 14Artikel 15Artikel 16Artikel 17Artikel 18Artikel 19Artikel 20Artikel 21Artikel 22Artikel 23Artikel 24Artikel 25Artikel 26Artikel 27Artikel 28Artikel 29Artikel 30Artikel 31Artikel 32Artikel 33Artikel 34Artikel 35Artikel 36Artikel 37Artikel 38Artikel 39Artikel 40Artikel 41Artikelen 42 en 43Artikel 44Artikel 45Artikelen 46 en 54Artikel 47Artikel 48Artikel 49Artikel 50Artikel 51Artikel 52Artikel 53Artikelen 55 en 56Artikel 57Artikel 58Artikel 59Artikel 60Artikel 61Artikel 62Artikel 63Artikel 64Artikel 65Artikel 66Artikel 67Artikel 68Artikel 69Artikel 70Artikel 71Artikel 72Artikel 73Artikel 74Artikel 75Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24205Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 173 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 205Privatisering van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds (Wet privatisering
ABP)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. InleidingNadat de Wet financiële voorzieningen privatisering ABP (Wet FVP/ABP;
Stb. 1994, 302) de financiële voorwaarden heeft gecreëerd op basis
waarvan de privatisering van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds (ABP) op
verantwoorde wijze kan plaatsvinden, wordt in het voorliggende wetsvoorstel
die privatisering zelf geregeld. Het publiekrechtelijke ABP houdt op te bestaan
en daarvoor in de plaats treedt de Stichting Pensioenfonds ABP. De Algemene
burgerlijke pensioenwet (Abp-wet), waarin tot op heden de pensioenaanspraken
van de overheidswerknemers en hun rechtverkrijgenden zijn neergelegd, wordt
ingetrokken. De tegenover het ABP bestaande aanspraken worden omgezet in gelijkwaardige
aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP, met dien verstande dat
voor zover het aanspraken inzake arbeidsongeschiktheid betreft, daarin een
splitsing wordt aangebracht in aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds
ABP en aanspraken tegenover Fonds arbeidsongeschiktheidsverzekering overheidspersoneel,
bedoeld in artikel 21 van de Wet FVP/ABP, het FAOP. De kring van deelnemers
in de Stichting Pensioenfonds ABP zal derhalve in beginsel dezelfde zijn als
die in het ABP.Op de Stichting Pensioenfonds ABP wordt, evenals dit ten aanzien van andere
bedrijfspensioenfondsen het geval is, de Pensioen- en spaarfondsenwet (PSW)
van toepassing. Dit houdt onder meer in dat de statuten en het pensioenreglement
van de Stichting Pensioenfonds ABP dienen te voldoen aan artikel 7 van de
PSW en dat de Verzekeringskamer (VK) toezicht houdt op het fonds. Aangetekend
wordt dat, hoewel het hier formeel gaat om nieuwe verplichtingen, er materieel
sprake zal zijn van een grote mate van continuïteit. De Abp-wet omvat
reeds de meeste van de in artikel 7 van de PSW bedoelde bepalingen. Uitzonderingen
daarop zijn de bepalingen inzake de gevallen waarvoor de werkgever zich de
bevoegdheid heeft voorbehouden tot vermindering of beëindiging van zijn
bijdrage (artikel 7, eerste lid, onderdeel h), de wijziging van statuten en
reglementen (artikel 7, eerste lid, onderdeel i) en de liquidatie van het
fonds (artikel 7, eerste lid, onderdeel j). Ook het toezicht van de VK is
reeds in de Abp-wet opgenomen. Verwezen wordt naar hoofdstuk L van de Abp-wet,
met name de artikelen L 18 tot en met L 28. Met ingang van 1 januari 2001 zal tevens de Wet betreffende verplichte
deelneming in een bedrijfspensioenfonds (Wet BPF) op de Stichting Pensioenfonds
ABP van toepassing zijn. Tot die tijd wordt de verplichte deelneming in de
Stichting Pensioenfonds ABP beheerst door de bepalingen van het wetsvoorstel.
Voor de verplichte deelneming aan de Stichting Pensioenfonds ABP met ingang
van 1 januari 1996 wordt de weg van de Wet BPF niet gevolgd vanwege het gegeven
dat er thans reeds een verplichte deelneming geldt op basis van de Abp-wet
en het niet de intentie is geweest van de partijen bij het Convenant privatisering
ABP daarin wijziging te brengen ten aanzien van de Stichting Pensioenfonds
ABP. De verplichte deelneming in het ABP wordt derhalve in feite gecontinueerd.
Eerst met ingang van 1 januari 2001 kan daarin wijziging komen, zodat vanaf
die datum de Wet BPF kan worden toegepast. Dit laatste neemt overigens niet
weg dat reeds voor die tijd zal worden overlegd met de Minister van Sociale
Zaken en Werkgelegenheid over de uitbreiding van de verplichte deelneming
in de Stichting Pensioenfonds ABP op basis van artikel 3 van het wetsvoorstel.
Verwezen wordt naar de artikelsgewijze toelichting bij dat artikel. De laatstgenoemde
minister zal dus reeds voor 1 januari 2001 bij de Stichting Pensioenfonds
ABP betrokken zijn.Voor de overwegingen die hebben geleid tot het voornemen om tot privatisering
van het ABP over te gaan, wordt verwezen naar de memorie van toelichting betreffende
de Wet FVP/ABP (Kamerstukken II 1993/94, 23 442, nr. 3, blz. 2, 3 en
4).In het voorliggende wetsvoorstel worden uitsluitend de aangelegenheden
geregeld die direkt verband houden met de privatisering van het ABP. De aanpassing
van de wetgeving aan deze privatisering zal voor het overige worden neergelegd
in een afzonderlijk in te dienen wetsvoorstel Aanpassingswet privatisering
ABP.In deze memorie wordt achtereenvolgens ingegaan op:– de samenhang met andere operaties (paragraaf 2);– de wettelijke basis voor de pensioenregeling (paragraaf 3);– de aanspraken tegenover het ABP (paragraaf 4);– de positie van het militair personeel (paragraaf 5);– het invaliditeitspensioen (paragraaf 6);– het vermogen van het ABP (paragraaf 7);– de fiscale aspecten (paragraaf 8);– het personeel van het ABP (paragraaf 9);– de Algemene Rekenkamer (paragraaf 10);– de ontvangen adviezen (paragraaf 11);– de artikelsgewijze toelichting (paragraaf 12). 2. Samenhang met andere operatiesDe privatisering van het ABP is een op zichzelf staande operatie, die
niet noodzakelijkerwijs het effect heeft dat de positie van de overheidswerknemers
verandert wat betreft de wettelijke werknemersverzekeringen. Dit hoewel op
basis van een grammaticale interpretatie van de Werkloosheidswet (WW), de
Wet op de arbeidsongeschiktheidsverzekering (WAO) en van de Ziektewet (ZW)
betoogd zou kunnen worden dat door de privatisering van het ABP, de deelnemer
in dat pensioenfonds na privatisering niet meer «door het Rijk ter zake
van zijn arbeidsverhouding invaliditeitspensioen is verzekerd», zodat
de in artikel 7 van de WW en artikel 6, eerste lid, van de WAO en van de ZW
bedoelde uitzonderingsgrond niet meer van toepassing is op de overheidswerknemer
die thans ambtenaar is in de zin van de Abp-wet. Een dergelijke grammaticale
interpretatie gaat evenwel voorbij aan de intentie van de vorenbedoelde
uitzonderingsgrond. Behoudens enkele uitzonderingen behoefden de overheidswerknemers
destijds niet onder de reikwijdte van de wettelijke werknemersverzekeringen
te worden gebracht, omdat in de voor hen geldende rechtspositie reeds afdoende
regelingen ter zake van de risico's van werkloosheid, ziekte en arbeidsongeschiktheid
waren getroffen. Kenmerkend voor de rechtspositie van de overheidswerknemers
was dat zij vanwege hun dienstverhouding door het Rijk invaliditeitspensioen
verzekerd waren. Bij deze feitelijke situatie werd aangesloten bij het formuleren
van de kring van belanghebbenden in de wettelijke werknemersverzekeringen.De privatisering van het ABP verandert in beginsel niets in de situatie
dat de risico's van werkloosheid, ziekte en arbeidsongeschiktheid voor de
overheidswerknemers in de eigen regelingen op adequate wijze zijn afgedekt.
Dit houdt in dat, zolang er niet toe wordt overgegaan om de overheidswerknemers
op andere gronden onder de werking van de wettelijke werknemersverzekeringen
te brengen, de privatisering van het ABP als zodanig niet met zich mee zou
moeten brengen dat de uitzonderingsgrond van artikel 7 van de WW en artikel
6, eerste lid, van de WAO en ZW niet langer van toepassing is.Het voorgaande neemt niet weg dat de privatisering van het ABP wel degelijk
gevolgen zal hebben voor de regeling inzake het invaliditeitspensioen zoals
deze thans in de Abp-wet is neergelegd. Bij het sluiten van het Convenant
privatisering ABP is er namelijk van uitgegaan dat een scheiding zal worden
bewerkstelligd tussen de zogenaamde WAO-conforme en de «bovenwettelijke»
aanspraken. Een en ander in samenhang met of eventueel vooruitlopend op de
operatie «overheidspersoneel onder de werknemersverzekeringen»
(OOW-operatie). Verwezen wordt naar paragraaf 3.3. van de memorie van toelichting
inzake de Wet FVP/ABP (Kamerstukken II 1993/94, 23 442, nr. 3, blz. 5).
Dit betekent dat er zonder meer een institutionele voorziening dient te komen
ten behoeve van het WAO-conforme deel van de regeling voor de overheidswerknemers
inzake de arbeidsongeschiktheid. Het gaat hierbij om ofwel een uitvoeringsorganisatie
ten behoeve van de toepassing van de WAO ten aanzien van de overheidswerknemers
of van een tijdelijke, eigen regeling die overeenkomt met de WAO.Zoals bekend, was het voornemen er op gericht om het overheidspersoneel
gelijktijdig met de privatisering van het ABP per 1 januari 1996 onder de
werking van de wettelijke werknemersverzekeringen te brengen (Kamerstukken
II 1992/93, 22 800 VII, 21 837, 22 854, nr. 24, blz. 14 en
22 800 VII, nr. 44). In samenhang daarmee zal, zoals reeds eerder is
aangegeven (Kamerstukken II 1992/93, 22 800 VII, nr. 44) een nieuwe bedrijfsvereniging
voor de overheid (NBVO) worden opgericht. Een aantal reeds bestaande uitvoeringsorganisaties
of onderdelen daarvan zullen worden samengevoegd tot de Uitvoeringsinstelling
Sociale Zekerheid voor Overheid en onderwijs (USZO). De USZO zal optreden
als administratiekantoor voor wettelijke en bovenwettelijke sociale zekerheid
voor overheidspersoneel. Delen van het ABP zullen worden opgenomen in de USZO.Er bestond evenwel geen zekerheid dat de streefdatum van het OOW- project
en de realisatie van de USZO zou worden gehaald. Om die reden diende te worden
vermeden dat de voortgang van de privatisering van het ABP in voorkomend geval
zou kunnen worden vertraagd in verband met een tegenvallende ontwikkeling
bij één van de andere genoemde operaties. Ook het omgekeerde
zou overigens het geval kunnen zijn. Om die reden werd de keuze gemaakt in
het voorliggende wetsvoorstel uit te gaan van de gedachte dat de privatisering
van het ABP als een op zichzelf staande operatie zou moeten kunnen worden
uitgevoerd. Inmiddels is die keuze een juiste gebleken. Recentelijk heeft de regering
besloten de streefdatum voor het OOW-project te wijzigen van 1 januari 1996
in 1 januari 1998. Het uitstel van twee jaar is nodig gebleken teneinde de
tijdige vaststelling van aanvullende arbeidsvoorwaardelijke regelingen te
verzekeren, alsmede een correcte uitvoering van de wettelijke werknemersverzekeringen
ten aanzien van het overheidspersoneel en van de vorenbedoelde aanvullende
regelingen mogelijk te maken.De consequentie van de benaderingswijze dat de privatisering van het ABP
als een op zichzelf staande operatie moet kunnen worden uitgevoerd, is dat
in het voorliggende wetsvoorstel wordt voorzien in een aparte WAO-conforme
uitkering. Deze uitkering komt er in hoofdlijnen op neer dat de WAO op overeenkomstige
wijze wordt toegepast ten aanzien van het overheidspersoneel, niet zijnde
militairen. Door deze WAO-conforme uitkering wordt verzekerd dat per 1 januari
1996 de noodzakelijke scheiding van het invaliditeitspensioen ingevolge de
Abp- wet in een deel dat overeenkomt met de aanspraken ingevolge de WAO en
een deel dat als «bovenwettelijk» aanspraak kan worden aangemerkt,
kan worden gerealiseerd.Een andere consequentie is dat in het voorliggende wetsvoorstel maatregelen
worden getroffen teneinde uitvoering te kunnen geven aan de regeling inzake
de WAO-conforme uitkering. De verantwoordelijkheid daarvoor wordt gelegd bij
het FAOP. Het FAOP heeft daarbij vergelijkbare taken en bevoegdheden als een
bedrijfsvereniging voor de uitvoering van de WAO.Het FAOP zal de WAO-conforme regeling niet zelf uitvoeren, maar daartoe
gebruik maken van een aparte, nog op te richten uitvoeringsorganisatie. In
het voorliggende wetsvoorstel is deze uitvoeringsorganisatie de Stichting
Uitvoeringsinstelling Sociale Zekerheid voor Overheid en onderwijs inzake
de Arbeidsongeschiktheidsverzekering (USZO/AOV). Dit voor het geval de USZO
niet tijdig zou zijn opgericht. De uitvoeringsorganisatie zal overigens met
betrekking tot de WAO-conforme uitkering ook de taken uitvoeren die de Gemeenschappelijke
Medische Dienst (GMD) tot 1 januari 1995 had ten aanzien van de uitvoering
van de WAO. Voorts zal de administratie van het FAOP ter zake van de WAO-conforme
regeling door de uitvoeringsorganisatie worden gevoerd.De USZO/AOV wordt gevormd vanuit de eenheden van het ABP die zich bezighouden
met de uitvoering van de Abp-wet voor zover het de toekenning van invaliditeitspensioenen,
herplaatsingstoelagen en gehandicaptenvoorzieningen betreft. Het gaat hierbij
om dezelfde eenheden van het ABP als die betrokken zijn bij de vorming van
de USZO. Door de oprichting van de USZO/AOV kan tegelijkertijd worden gegarandeerd
dat het personeel van het ABP dat op het desbetreffende terrein werkzaam is,
per 1 januari 1996 in dienst kan treden bij een andere instantie dan de Stichting
Pensioenfonds ABP. Uiteraard gaat het hierbij om het personeel waarvan de
dienstverhouding, bij ongewijzigde omstandigheden, niet reeds met ingang van
die datum zou zijn beëindigd.Het voorliggende wetsvoorstel is in die zin afgestemd op de OOW- operatie
en de vorming van de USZO, dat door de regeling inzake de WAO-conforme uitkering,
de uitbreiding van de taakstelling van het FAOP en de oprichting van de USZO/AOV
in materiële zin de situatie wordt bewerkstelligd die zal worden bereikt
bij de realisatie van het arbeidsongeschiktheidsdeel van het OOW-project en
de oprichting van de USZO. Zodoende kan op eenvoudige wijze worden overgestapt
van de situatie dat de WAO-conforme regeling van toepassing is, naar de situatie
dat het overheidspersoneel onder de werking van de WAO is gebracht in het
kader van het OOW-project. In wetstechnische zin zal de afstemming tussen de onderscheiden projecten
dienen plaats te vinden door in de onderscheiden wetsvoorstellen bepalingen
op te nemen die voorzien in het niet in werking treden dan wel wijzigen van
bepaalde onderdelen van de desbetreffende wetten. Deze wetstechnische afstemming
zal eerst in een later stadium plaatsvinden, zo nodig door middel van nota's
van wijziging, wanneer meer duidelijkheid zal bestaan omtrent de voortgang
in de wetgevingstrajecten. 3. De wettelijke basis voor de pensioenregelingHet wetsvoorstel voorziet in een wettelijke basis voor de pensioenregeling
van de overheidswerknemers. Ingevolge artikel 109 van de Grondwet regelt de
wet de rechtspositie van de ambtenaren. Deze bepaling houdt in dat een regeling
inzake de pensioenen, als onderdeel van de ambtelijke rechtspositie, een formeel-wettelijke
basis dient te hebben. Deze bepaling werd bij de grondwetsherziening van 1983
opgenomen omdat de noodzaak van de aanwezigheid van een ambtelijke dienst
en het belangrijk aandeel van ambtenaren in de uitvoering van de overheidstaak
een speciale grondwettelijke bepaling omtrent de rechtspositie van ambtenaren
rechtvaardigt. Daarbij dient de wetgever de bijzondere eisen die de publieke
taak aan de ambtenaren stelt, in acht te nemen. De Grondwet spreekt zich niet
uit over de mate waarin de wetgever de materiële regeling van de pensioenen
zelf dient te bepalen dan wel kan delegeren.Bij de totstandkoming van artikel 109 is voorts reeds aandacht besteed
aan de mogelijkheid om de ambtelijke rechtspositie privaatrechtelijk vorm
te geven (Kamerstukken II 1979/80, 15 048, nr. 3, blz. 4; Kamerstukken
II 1979/80, 15 048, nr. 5, blz. 4). Uit de parlementaire behandeling
blijkt dat het artikel niet een bepaald rechtskarakter (privaat- of publiekrechtelijk)
voorschrijft. De rechtsontwikkeling op dit punt is nadrukkelijk aan de wetgever
overgelaten. In het licht hiervan kan worden gesteld dat de verschuiving van
publiekrechtelijke naar privaatrechtelijke vormgeving van de ambtelijke rechtspositie
past bij hetgeen de grondwetgever voor ogen heeft gestaan. Artikel 109 van
de Grondwet waarborgt dat ook voor die elementen van de ambtelijke rechtspositie
die privaatrechtelijk (door middel van overeenkomsten tussen overheidswerkgevers
en -werknemers) worden vormgegeven, een wettelijke basis aanwezig zal moeten
zijn. Bij de vraag of de verdere invulling van een deel van de rechtspositie
kan worden overgelaten aan de overheidswerkgevers en -werknemers dient de
wetgever zich telkens rekenschap te geven van de bijzondere eisen die de publieke
taak stelt aan ambtenaren.Er wordt ten overvloede nog op gewezen dat de gelijkstelling van ambtenaren
en andere werknemers na aanvaarding van dit wetsvoorstel en van het voorstel
Wet kaderregeling vut overheidspersoneel in beperkte mate privaatrechtelijk
zal zijn ingekaderd. Vooralsnog blijven de meeste elementen van de rechtspositie
van ambtenaren nog geregeld in publiekrechtelijke regelingen.Het wetsvoorstel biedt niet alleen de basis voor de privaatrechtelijke
regeling van de pensioenen voor de overheidswerknemers, maar regelt tevens
de verplichte deelneming. Dit teneinde de continuïteit van het pensioenfonds
gedurende de de periode 1996 tot en met 2000 te waarborgen. In die periode
kan de Stichting Pensioenfonds ABP zich volledig aanpassen aan de nieuwe situatie,
waarin zij te maken krijgt met meer werkgevers dan uitsluitend de Minister
van Binnenlandse Zaken. Ook zal de Stichting Pensioenfonds ABP in die periode
ongetwijfeld kunnen inspelen op de uitkomst van de discussie betreffende de
mogelijke sectoralisatie van de pensioenregeling. Een discussie die vooralsnog
is afgerond met het standpunt dat de onderscheiden sectoren waarin zelfstandig
over de arbeidsvoorwaarden van overheidswerknemers wordt onderhandeld,
niet eerder dan het jaar 2001 hun deelneming in de Stichting Pensioenfonds
ABP zouden kunnen beëindigen. Met ingang van 1 januari van dat jaar zal
de Wet BPF van toepassing zijn, met dien verstande dat vanaf die datum de
deelneming voor een afzonderlijke sector kan worden beëindigd indien
de desbetreffende sector dit wenst en overigens wordt voldaan aan de daarvoor
te hanteren voorwaarden ingevolge artikel 32a van de PSW en de specifieke,
aanvullende financiële randvoorwaarden ingevolge het wetsvoorstel. 4. De aanspraken tegenover het ABPIn het wetsvoorstel wordt vastgelegd dat de belanghebbende met ingang
van 1 januari 1996 aanspraken inzake ouderdoms- en nabestaandenpensioen verkrijgt
jegens de Stichting Pensioenfonds ABP, die in totaliteit gelijkwaardig zijn
aan de aanspraken die hij ontleent aan de Abp-wet en de wijzigingswetten van
die wet. Het gaat hierbij om gelijkwaardige aanspraken, niet om precies dezelfde
aanspraken. Dit overigens overeenkomstig hetgeen in het algemeen is bepaald
in het kader van de privatisering van het Spoorwegpensioenfonds (SPF).In afwijking van de regeling ter zake bij de privatisering van het SPF
is een aparte bepaling opgenomen ten aanzien van de invaliditeitspensioenen
en herplaatsingstoelagen. Omtrent deze aanspraken is bepaald dat tegenover
de Stichting Pensioenfonds ABP aanspraken op invaliditeitspensioen of herplaatsingstoelage
worden verkregen, die tezamen met de aanspraken tegenover het FAOP op een
WAO-conforme uitkering in totaliteit gelijkwaardig zijn aan de overeenkomstige
aanspraken ingevolge de Abp-wet. Zoals nader in artikel 17 van het wetsvoorstel
is aangegeven, houdt dit in concreto in dat tegenover de Stichting Pensioenfonds
ABP uitsluitend aanspraken inzake invaliditeitspensioen en herplaatsingstoelage
worden verkregen indien de desbetreffende aanspraken ingevolge de Abp-wet
uitgaan boven die op een WAO-conforme uitkering zoals deze uitkering is geregeld
in paragraaf 9 van het wetsvoorstel.Materieel wordt met dit laatste niet afgeweken van de gang van zaken bij
de privatisering van het SPF, in welk kader de onderhavige categorie belanghebbenden
eveneens uitsluitend aanspraken inzake invaliditeit tegenover het geprivatiseerde
pensioenfonds verkreeg voor zover hun oude aanspraken uitgingen boven die
ingevolge de WAO. In het voorliggende wetsvoorstel wordt een en ander slechts
meer precies verwoord dan in de Wet privatisering Spoorwegpensioenfonds. Dit
naar aanleiding van het advies van de VK op dit punt (op dat advies wordt
hieronder in paragraaf 11 nader ingegaan).De achtergrond van de in het wetsvoorstel opgenomen bepalingen inzake
de overgang van aanspraken ingevolge de Abp-wet naar aanspraken tegenover
de Stichting Pensioenfonds ABP is de volgende. In de eerste plaats geldt dat,
indien bij wet zou worden bepaald dat de belanghebbenden dezelfde aanspraken
verkrijgen tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP als die welke zij ontlenen
aan de Abp- wet, aanpassing van hun aanspraken door het bestuur van de Stichting
Pensioenfonds ABP aan mogelijke toekomstige ontwikkelingen zou zijn uitgesloten.
Dit zou reeds spoedig tot onduidelijkheden kunnen leiden. Een pensioenregeling
dient immers telkens te worden aangepast aan de gewijzigde omstandigheden,
zoals ook de Abp-wet telkens is aangepast en in die zin een dynamische regeling
is. Zo zou, indien bij wet dezelfde aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds
ABP zouden worden toegekend, dan ook direkt onduidelijkheid ontstaan over
bij voorbeeld de bepalingen inzake het nabestaandenpensioen bij vervanging
van de Algemene Weduwen- en Wezenwet (AWW) door een andere algemeen geldende
wettelijke regeling inzake nabestaandenpensioen. Dit vanwege het gegeven dat
in de Abp-wet naar de AWW wordt verwezen.Ten tweede zou de aanpassing aan gewijzigde omstandigheden van de aanspraken
die worden ontleend aan de Abp-wet, uitsluitend door de wetgever kunnen worden
aangebracht. Daardoor zou de situatie ontstaan dat door de Stichting Pensioenfonds
ABP te honoreren pensioenaanspraken door wettelijke bepalingen, anders dan
de PSW, blijven beheerst. Dit is een situatie die niet in overeenstemming
lijkt met één van de uitgangspunten van de PSW, namelijk dat
die wet geen betrekking heeft op pensioenfondsen waarvoor bij een andere wet
of bij algemene maatregel van bestuur regelingen zijn vastgesteld. Hierdoor
zou afbreuk worden gedaan aan de doelstelling van de privatisering, te weten
dat het ABP wordt omgevormd tot een normaal pensioenfonds waarop de PSW van
toepassing is en waarin de sociale partners verantwoordelijk zijn voor het
geheel van het pensioenaansprakenpakket.Voorts dient de inrichting van de pensioenregeling, zoals deze is neergelegd
in de Abp-wet, te worden gewijzigd. Dit overigens zonder dat daarmee wordt
beoogd een verlaging van het niveau van het totaal van de aanspraken te bewerkstelligen.
Met andere woorden: onder handhaving van het huidige niveau van de aanspraken
dient de methode waarlangs tot dat niveau wordt gekomen te worden gewijzigd.
Het betreft hierbij de regeling inzake het invaliditeitspensioen (waaronder
tevens de herplaatsingstoelage begrepen). Zoals hierboven in paragraaf 2 reeds
is aangegeven, dient een scheiding te worden bewerkstelligd tussen de zogenaamde
WAO-conforme en de «bovenwettelijke» aanspraken inzake de arbeidsongeschiktheid.
Uitsluitend de «bovenwettelijke» aanspraken zullen bij de Stichting
Pensioenfonds ABP worden ondergebracht.Wat betreft de achtergrond van de bepaling inzake de gelijkwaardige aanspraken
geldt ten slotte nog dat bij de privatisering van het ABP de onvoorwaardelijke
indexatie van de pensioenen, zoals neergelegd in artikel A 8 van de Abp-wet,
niet kan worden gehandhaafd. Op deze problematiek is reeds ingegaan in paragraaf
4 van het nader rapport inzake de Wet FVP/ABP (Kamerstukken II 1993/94, 23 442,
B, blz. 19 e.v.). In aanvulling daarop wordt nog het volgende opgemerkt.Indien zou worden vastgehouden aan een onvoorwaardelijke indexatie van
de op grond van de Abp-wet verkregen pensioenaanspraken, dan verlangt de VK
bij de toepassing van de financieringssystematiek van het pensioenfonds een
lagere rekenrente dan de huidige vier procent, die thans wordt gebruikt voor
de laatste 31 jaar van de periode van 35 jaar waarover de balans van lasten
en baten wordt berekend (zie artikel 5, derde lid, onderdeel c, van de Wet
FVP/ABP). Er zou dan een aanzienlijk groter vermogen bij de Stichting Pensioenfonds
ABP moeten worden aangehouden dan thans het geval is. Om die reden zal de
ongeclausuleerde indexatie van de pensioenen verdwijnen.Dit laatste betekent overigens niet dat hierdoor in materiële zin
een verslechtering zou ontstaan. De ondernemings- en bedrijfspensioenfondsen
kennen nagenoeg allemaal een voorwaardelijke indexatie, waarvan de afgelopen
jaren een soortgelijk gebruik is gemaakt als van de ongeclausuleerde indexatie
van de overheidspensioenfondsen ABP en SPF.Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat ter zake van de indexatie, in artikel
10 van het wetsvoorstel zodanige procedurele randvoorwaarden zijn opgenomen
dat de indexatie, met inachtneming van de financiële positie van het
pensioenfonds, zoveel mogelijk is gegarandeerd.Op grond van de voorgaande overwegingen is het uitgesloten dat een garantie
wordt gegeven dat de belanghebbenden in formele zin dezelfde aanspraken
tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP verkrijgen als die welke zij op 31
december 1995 aan de Abp-wet konden ontlenen. Dit laat uiteraard onverlet
dat in materiële zin, dat wil zeggen in guldens uitgedrukt en voor zover
het de aanspraken inzake invaliditeit betreft in samenhang met de aanspraken
op een WAO- conforme uitkering, wel degelijk dezelfde aanspraken worden verkregen.
Bovendien geldt daarbij dat de aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds
ABP in voorkomend geval blijven meegroeien met de groei van het individuele
inkomen. Uitgangspunt voor het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds
ABP is immers, zoals is neergelegd in artikel 3, eerste lid, van het Convenant
privatisering ABP, dat het bestaande pensioensysteem wordt gehandhaafd. Het
pensioensysteem zal derhalve een eindloonsysteem blijven.Los van de noodzaak om te spreken over gelijkwaardige aanspraken is dit
ook gewenst op grond van het voornemen om voor de Stichting Pensioenfonds
ABP een pensioenreglement te realiseren dat in formele zin afwijkt van de
bepalingen van de Abp-wet en een aanzienlijke vereenvoudiging van die regeling
inhoudt. De behoefte aan vereenvoudiging van de huidige pensioenregeling had
zich reeds gemanifesteerd voordat de Commissie Abp-complex haar werkzaamheden
had opgepakt. Met de centrales van overheidspersoneel was reeds overeenstemming
bereikt over een algehele herziening van de Abp-wet. De vereenvoudiging van
de pensioenregeling was in dat kader een belangrijke overweging. Deze algehele
herziening van de Abp-wet is nadien gaan samenlopen met het Abp- complex en
daarin opgenomen. In het rapport van de Commissie Abp-complex is dan ook aangegeven
dat voor het nieuwe privaatrechtelijke pensioenreglement als uitgangspunt
onder meer de vereenvoudiging van de regeling zou dienen te gelden.In de besprekingen met de centrales van overheidspersoneel over de inhoud
van het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP is ten aanzien
van een aantal aspecten van de Abp-wet geconstateerd dat het ongewenst is
dat deze in de huidige vorm in het pensioenreglement zouden terugkeren. Hierbij
gaat het onder meer om de zogenaamde administratieve knippen in de dienstlijnen
op 1 januari 1986 en 1 januari 1995 en de bepaling van de berekeningsgrondslag
van het pensioen, bedoeld in artikel F 6 van de Abp-wet. Voorts is in dat
overleg geconstateerd dat het gewenst is dat alle pensioenaanspraken op basis
van de nieuwe pensioenregeling, waarin wordt uitgegaan van een uniforme franchise
voor alle deelnemers, kunnen worden vastgesteld, ook wat betreft de diensttijd
voor 1 januari 1995 (de datum met ingang waarvan de uniforme franchise geldt).
Dit laatste betekent een omrekening van de pensioenaanspraken over diensttijd
tot en met 31 december 1994 naar de vanaf 1 januari 1995 geldende methode
van pensioenberekening.Teneinde buiten twijfel te stellen dat de omzetting van de op 31 december
1995 bestaande aanspraken naar het nieuwe pensioenreglement, alsook overige
aanpassingen van de pensioenberekening, passen binnen het kader van de gelijkwaardigheid
van die aanspraken, zijn in het wetsvoorstel bepalingen ter zake opgenomen
naast die inzake de splitsing van het invaliditeitspensioen en de herplaatsingstoelage
in een WAO-conform deel en een bovenwettelijk deel.De nadere invulling van hetgeen onder gelijkwaardigheid van aanspraken
op ouderdoms- en nabestaandenpensioen wordt verstaan, is neergelegd in paragraaf
3 van het wetsvoorstel. Behoudens wat betreft de indexatie van de reeds ingegane
pensioenen en bestaande uitzichten op pensioen, is dit overigens niet gebeurd
in de vorm van dwingendrechtelijke bepalingen. De bepalingen laten een en
ander slechts uitdrukkelijk toe. Hierdoor blijft de bevoegdheid van de sociale
partners in de overheidssector om zelfstandig inhoud te geven aan de pensioenregeling,
onaangetast. Bovendien wordt op deze wijze vermeden dat de Stichting
Pensioenfonds ABP naast de PSW toch te maken zou hebben met een andere wettelijke
regeling inzake de inhoud van de pensioentoezegging.De omzetting van de invaliditeitspensioenen en, mutatis mutandis, de herplaatsingstoelagen
naar aanspraken op basis van het pensioenreglement, alsmede de garantie inzake
het niveau van die aanspraken, worden ingevuld in paragraaf 4 van het wetsvoorstel.Volledigheidshalve wordt hierbij aangetekend dat de vraag wat gelijkwaardige
aanspraken op ouderdoms- en nabestaandenpensioen zijn, op verschillende manieren
kan worden beantwoord, afhankelijk van de invalshoek die wordt gekozen.Uitgaande van de intrekking van de Abp-wet, dus van de beëindiging
van de pensioentoezegging in de huidige vorm, zou kunnen worden betoogd dat
uitsluitend zou moeten worden gekeken naar de op geld waardeerbare aanspraken
zoals deze per belanghebbende naar de situatie van 31 december 1995 kan worden
vastgesteld. In die benaderingswijze zou kunnen worden volstaan met de vaststelling
van een nominaal bedrag inzake het uitzicht op ouderdomspensioen op dezelfde
wijze als wanneer het deelnemerschap van de belanghebbende in het ABP zou
zijn beëindigd ten gevolge van een ontslag zonder recht op wachtgeld.Bijzondere elementen van de Abp-wet worden in de onderhavige benaderingswijze,
overeenkomstig de gebruikelijke handelwijze bij waarde- overdracht, buiten
beschouwing gelaten. Dit omdat zij worden bepaald door de omstandigheden van
de belanghebbende op het moment dat het recht op ouderdomspensioen ontstaat
dan wel gedurende de uitkeringsperiode van het pensioen. In dit verband kan
onder meer worden gewezen op de bepalingen in de Abp-wet betreffende de samenloop
van pensioenen van echtgenoten. In het geval dat beide echtgenoten een pensioen
ontvangen waarin rekening wordt gehouden met het recht op een AOW-pensioen,
wordt de AOW-inbouw in het ABP-pensioen gemitigeerd (de artikelen J 14 en
J 15 van de Abp-wet) of wordt een toeslag ontvangen (artikel F 7c van de Abp-wet).Het op overeenkomstige wijze als bij waarde-overdracht vastgestelde, nominale
bedrag kan worden omgezet in aanspraken op basis van het nieuwe pensioenreglement.
Daarbij wordt dan uitgegaan van het salaris per 1 januari 1996. De periode
tot en met 31 december 1995 is dan geheel afgesloten. Met ingang van 1 januari
1996 geldt in deze benaderingswijze een nieuwe pensioentoezegging, die geheel
wordt beheerst door het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP.
Er is derhalve als het ware sprake van een nieuwe start met een blanco lijst;
de aanspraken ingevolge de Abp-wet vormen een gesloten boek.In een andere benaderingswijze wordt meer gelet op de continuïteit
van de pensioentoezegging, ongeacht de vorm waarin deze is neergelegd. Weliswaar
kan dan nog steeds worden gesteld dat de aanspraken ingevolge de Abp-wet naar
de situatie van 31 december 1995 moeten worden vastgesteld, omdat die regeling
nu eenmaal wordt ingetrokken, maar bijzondere elementen daarvan kunnen een
rol blijven spelen.De mate waarin dit laatste het geval is, wordt mede bepaald door de vraag
of in het nieuwe reglement overeenkomstige bijzondere elementen zullen worden
opgenomen ten aanzien van de diensttijd vanaf de inwerkingtreding van het
nieuwe reglement. In dat kader is het dan ook mogelijk om, indien bijzondere
elementen van de pensioentoezegging zoals neergelegd in de Abp-wet niet zullen
terugkeren in het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP, de
desbetreffende aanspraken te beperken tot de deelnemers in het ABP die op
31 december 1995 – gezien hun situatie op die datum – concrete
verwachtingen kunnen ontlenen aan de bijzondere bepalingen. Wat betreft dit laatste kunnen de hierboven reeds genoemde samenloopbepalingen
als voorbeeld dienen. De artikelen F 7c, J 14 en J 15 van de Abp-wet betreffen
diensttijd voorafgaand aan 1 januari 1995. Zij passen niet in het kader van
de nieuwe pensioentoezegging, die gebaseerd is op de toepassing van een uniforme
franchise. Deze bepalingen zouden in de vorm van overgangsrecht in materiële
zin in het pensioenreglement ten aanzien van de diensttijd voor 1 januari
1995 kunnen worden opgenomen.Hoewel beide hierboven in grote trekken geschetste benaderingswijzen als
legitiem kunnen worden beschouwd, is bij de privatisering van het ABP gekozen
voor de laatste. Dit met name vanuit het gegeven dat er sprake is van privatisering
van het pensioenfonds. Een en ander met dien verstande dat vanuit het gegeven
dat wordt gestreefd naar een vereenvoudigde pensioenregeling, binnen de grenzen
van redelijkheid en billijkheid wel aanpassingen kunnen worden aangebracht
ook wat betreft de reeds op 31 december 1995 gevestigde aanspraken.Ten slotte wordt opgemerkt dat het feit dat in het wetsvoorstel nadere
invulling wordt gegeven aan de gelijkwaardigheid van de aanspraken op ouderdoms-
en nabestaandenpensioen, afwijkt van de gang van zaken bij de privatisering
van het SPF. De reden voor deze afwijkende benaderingswijze is dat ten tijde
van de privatisering van het SPF niet het voornemen bestond om voor de Stichting
SPF een pensioenreglement te realiseren dat in formele zin afweek van de bepalingen
van de Spoorwegpensioenwet en een aanzienlijke vereenvoudiging van die regeling
inhield. De huidige Stichting SPF heeft dan ook een pensioenreglement dat
in veel opzichten een duplicaat is van de bij de privatisering van het SPF
ingetrokken Spoorwegpensioenwet. 5. De positie van het militair personeelIn verband met de privatisering van het ABP dienen maatregelen te worden
getroffen ten aanzien van bepaalde nabestaandenpensioenen van nagelaten betrekkingen
van militairen. De uitvoering van deze nabestaandenpensioenen is ingevolge
de Algemene militaire pensioenwet (Amp-wet) opgedragen aan het ABP. Nu het
ABP wordt geprivatiseerd en met ingang van 1 januari 1996 niet langer als
zodanig zal bestaan, kan deze wettelijke taakopdracht niet in stand worden
gelaten.Er is voor gekozen de nabestaandenpensioenen van militairen eveneens op
privaatrechtelijke basis te schoeien. De PSW is op die pensioentoezegging
van toepassing, zodat ten behoeve van de nabestaandenpensioenen van militairen
een ondernemingspensioenfonds aan het Ministerie van Defensie moet worden
verbonden, aansluiting moet worden gezocht bij een bestaand bedrijfspensioenfonds
of een verzekeraar in de arm moet worden genomen.Op welke manier zal worden voldaan aan het voorschrift van de PSW inzake
de onderbrenging van de onderhavige pensioenaanspraken, wordt in het wetsvoorstel
opengelaten. Dit geeft de Minister van Defensie de noodzakelijke ruimte voor
nadere keuzes, waarbij ook de samenhang met de ouderdoms- en arbeidsongeschiktheidspensioenen
kan worden betrokken. Er is derhalve geen sprake van verplichte aansluiting bij de Stichting
Pensioenfonds ABP wat betreft de militaire nabestaandenpensioenen. Wel is
het mogelijk dat op basis van vrijwilligheid ter zake aansluiting zal worden
gezocht bij dat fonds. Indien daartoe evenwel niet wordt besloten in het arbeidsvoorwaardenoverleg
in de sector Defensie, zal een collectieve waarde-overdracht
door de Stichting Pensioenfonds ABP naar een andere pensioeninstelling of
verzekeraar moeten plaatsvinden.Het ligt in verband met het voorgaande in het voornemen in de statuten
van de Stichting Pensioenfonds ABP neer te leggen dat vrijwillige aansluiting
van de sector Defensie wat betreft de militaire pensioenen mogelijk is. Een
en ander met dien verstande dat, indien deze aansluiting uitsluitend de militaire
nabestaandenpensioenen zou betreffen, dat pensioen niet wordt beheerst door
de pensioenovereenkomst, bedoeld in artikel 4 van het wetsvoorstel, maar door
de sectorale overeenkomst ter zake die gesloten wordt door de Minister van
Defensie en de meerderheid van de centrales van overheidspersoneel die vertegenwoordigd
zijn in het Sectoroverleg Defensie.De vaststelling van de benodigde pensioenbijdrage ten behoeve van de onderhavige
nabestaandenpensioenen, zal in dit geval apart van de geïntegreerde pensioenbijdrage
voor het burgerlijk overheidspersoneel moeten worden geregeld. Met het oog
daarop is het voorts gewenst dat op de balans van de Stichting Pensioenfonds
ABP de voorziening ten behoeve van de militaire nabestaandenpensioenen afzonderlijk
zichtbaar wordt gemaakt. Het streven is er op gericht dit in een overeenkomst
tussen de Minister van Defensie en de Stichting Pensioenfonds ABP vast te
leggen. 6. Het invaliditeitspensioenZoals reeds in paragraaf 2 is aangegeven, dient ten aanzien van de regeling
inzake de invaliditeitspensioenen een scheiding te worden aangebracht in enerzijds
de WAO-conforme aanspraken en anderzijds de «bovenwettelijke»
aanspraken. Deze scheiding heeft ook gevolgen voor de reeds toegekende invaliditeitspensioenen.
Uitsluitend ten aanzien van het «bovenwettelijk» deel verkrijgt
de met invaliditeitspensioen gepensioneerde aanspraken tegenover de Stichting
Pensioenfonds ABP. Van een «bovenwettelijk» deel is uitsluitend
sprake voor zover de aanspraak op WAO-conforme uitkering lager is dan de op
31 december 1995 bestaande aanspraak op invaliditeitspensioen ingevolge de
Abp- wet. Dit is nader ingevuld in paragraaf 4 van het wetsvoorstel.Wat betreft de aanspraken die overeenkomen met die ingevolge de WAO, verkrijgt
de met invaliditeitspensioen gepensioneerde ingevolge het voorliggende wetsvoorstel
aanspraak op een WAO-conforme uitkering. Deze aanspraak wordt toegekend door
het bestuur van het FAOP. Daarbij dient dat bestuur uit te gaan van de algemene
invaliditeit zoals deze bij de toekenning van het invaliditeitspensioen op
grond van de Abp-wet, is vastgesteld door het bestuur van het ABP. De WAO-conforme
uitkering komt, zoals dit ingevolge de Wet FVP/ABP in feite ook thans reeds
het geval is, ten laste van het FAOP.Teneinde te bewerkstelligen dat er geen discrepantie ontstaat tussen de
opvattingen van enerzijds het bestuur van de Stichting Pensioenfonds ABP en
anderzijds het bestuur van het FAOP inzake de aanspraken die de gepensioneerde
op 31 december 1995 zou hebben gehad indien de WAO zou zijn toegepast, is
in artikel 17, derde lid, bepaald dat het bestuur van het FAOP aan het bestuur
van de Stichting Pensioenfonds ABP bekend maakt wat de WAO-conforme aanspraken
zijn. Op deze wijze is ook procedureel verzekerd dat de aanspraken van de
met invaliditeitspensioen gepensioneerde in totaliteit op hetzelfde niveau
blijven als op 31 december 1995. 7. Het vermogen van het ABPHet vermogen van het ABP gaat, behoudens een relatief gering deel daarvan,
op 1 januari 1996 onder algemene titel over op de Stichting Pensioenfonds
ABP. De vorenbedoelde uitzondering betreft de vermogensbestanddelen van het
ABP die verband houden met de toekenning van invaliditeitspensioenen en herplaatsingstoelagen,
voor zover het betreft de met de WAO overeenkomende aanspraken, en de uitvoering
van de Abp-wet inzake geneeskundig onderzoek en revalidatie (hoofdstuk P van
die wet), niet zijnde het vermogen van het ABP dat dient ter dekking van de
pensioenaanspraken en de aanspraken op herplaatsingstoelage. De vorenbedoelde
uitzondering betreft met name de bedrijfsmiddelen van het ABP die worden benut
met het oog op de vorenbedoelde taken. Tevens vallen de contracten daaronder
die met derden in dat kader zijn gesloten. De vermogensbestanddelen die niet
overgaan op de Stichting Pensioenfonds ABP, gaan onder algemene titel over
naar de Stichting USZO/AOV. Deze uitzondering betreft, zoals uit de omschrijving
daarvan blijkt, dus niet het vermogen van het ABP dat dient ter dekking van
de pensioenaanspraken. De middelen daarvoor gaan in totaliteit over naar de
Stichting Pensioenfonds ABP en behouden volledig hun bestemming. Voorts gaat
het ten gevolge van de herstructurering van de financiering van het ABP vrijgevallen
vermogen, oorspronkelijk gesteld op 10,3 miljard, dat ingevolge artikel 41
van de Wet FVP/ABP zal worden ingezet voor de financiering van het Vut-fonds
en ingevolge artikel 43 van die wet voor de reductie van de pensioenbijdrage,
over naar de Stichting Pensioenfonds ABP.Omdat het vermogen van het ABP, voor zover het niet de vermogensbestanddelen
betreft die overgaan naar de Stichting USZO/AOV, overgaat onder algemene titel,
gaan ook alle daarmee verbonden verplichtingen van het ABP over op de Stichting
Pensioenfonds ABP. Tot die verplichtingen behoren uiteraard in de eerste plaats
het honoreren van de pensioenaanspraken die ingevolge de Abp-wet zijn verkregen.
In het wetsvoorstel wordt op deze overgang van verplichtingen ook expliciet
ingegaan, omdat wordt bepaald dat de belanghebbende in totaliteit gelijkwaardige
aanspraken op ouderdoms- en nabestaandenpensioen, alsmede aanspraken op invaliditeitspensioen
en herplaatsingstoelage verkrijgt tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP.In de tweede plaats omvatten die verplichtingen ook die ingevolge de Wet
FVP/ABP waar het betreft de jaarlijkse bijdrage aan het Vut- fonds tot en
met het jaar 2000 (artikel 41 Wet FVP/ABP) en de reductie van de pensioenbijdrage,
eveneens tot en met het jaar 2000 (artikel 43 Wet FVP/ABP). Nadere regeling
van de overgang van deze verplichtingen op de Stichting Pensioenfonds ABP
is niet nodig, omdat deze volkomen ongewijzigd blijven. 8. De fiscale aspectenBij privatiseringen in het algemeen is het fiscale beleid er op gericht
het te privatiseren lichaam marktconform te behandelen en zoveel mogelijk
incidenteel fiscaal voordeel en nadeel ten gevolge van de privatisering te
voorkomen. Ter zake van de onderscheiden belastingen wordt het volgende opgemerkt.Het ABP is niet belastingplichtig voor de vennootschapsbelasting. De Stichting
Pensioenfonds ABP is dat in beginsel wel, maar deze belastingplicht wordt
teruggenomen omdat de stichting voldoet aan de voorwaarden voor het van toepassing
zijn van de subjectieve vrijstelling voor pensioenfondsen van artikel 5, onderdeel
b, van de Wet op de vennootschapsbelasting 1969. De privatisering van het ABP zal geen gevolgen hebben voor de omzetbelasting.
Ook voor het schenkingsrecht zullen er aan deze bij wet geregelde vermogensoverdrachten
geen gevolgen zijn.Overdrachtsbelasting wordt geheven ter zake van de verkrijging van onroerende
zaken of rechten waaraan deze zijn onderworpen. Zoals hiervoor is uiteengezet,
is het fiscale beleid bij privatiseringen er op gericht incidenteel fiscaal
voordeel en nadeel te voorkomen. Daarom is in artikel 24, vierde lid, bepaald
dat de heffing van overdrachtsbelasting achterwege blijft. 9. Het personeel van het ABPIn verband met de privatisering van het ABP dient de overgang van het
personeel in dienst van de Stichting Pensioenfonds ABP of de Stichting USZO/AOV
te worden geregeld. Uitgangspunt is dat de functionaris zijn functie volgt
en dat arbeidsvoorwaarden worden geboden die in totaliteit gelijkwaardig zijn
aan de arbeidsvoorwaarden betreffende de dienst bij het ABP. Liggen de werkzaamheden
van een personeelslid op het terrein van de invaliditeitspensioenen, dan zal
hij in het algemeen naar de Stichting USZO/AOV overgaan. Uiteraard dient hierbij
rekening te worden gehouden met afspraken die in het kader van het personeelsbeleid
reeds met de personeelsleden van het ABP zijn gemaakt, of reeds voorziene
beëindiging van de dienstverhouding.Ter zake van de overgang van het personeel van het ABP naar een van de
stichtingen, is in het wetsvoorstel voorzien in een procedure waarin de betrokkenen
de mogelijkheid wordt geboden om bezwaar te maken. Deze procedure wijkt op
onderdelen af van de gebruikelijke procedure bij privatiseringen, omdat er
geen oorspronkelijke diensteenheid achterblijft waarbinnen een personeelslid
dat niet wenst mee te gaan met de privatisering, in voorkomend geval een andere
functie zou kunnen worden geboden. Indien geen overeenstemming wordt bereikt
over een functie bij een van de stichtingen of over de voorwaarden waaronder
een dienstverhouding met een van de stichtingen zou moeten worden aangegaan,
rest niets anders dan ontslag. In het wetsvoorstel is dan ook geregeld dat
betrokkene in dat geval van rechtswege ontslagen is. In verband met het feit
dat het daarbij niet mogelijk is de gebruikelijke opzegtermijn te hanteren,
bepaalt het wetsvoorstel voorts dat betrokkene aanspraak heeft op doorbetaling
van zijn laatstgenoten bezoldiging gedurende een periode van drie maanden
dan wel, afhankelijk van de zich voordoende situatie, op een bedrag ter grootte
van drie maal zijn laatstelijk genoten maandelijkse bezoldiging. De vraag
in hoeverre betrokkene na het ontslag aanspraak heeft op een ontslaguitkering,
dient te worden beantwoord met inachtneming van de feitelijke omstandigheden.
In het geval dat het bestuur van het fonds bepaalt dat betrokkene niet overgaat,
zal betrokken aanspraak op een ontslaguitkering hebben. Indien daarentegen
betrokkene een passend geachte functie heeft geweigerd, zal niet van onvrijwillig
ontslag kunnen worden gesproken en zal geen aanspraak op een ontslaguitkering
bestaan.Ten aanzien van de medewerker met wie een arbeidsovereenkomst inzake indiensttreding
bij de Stichting Pensioenfonds ABP of de Stichting USZO/AOV wordt overeengekomen,
is in het wetsvoorstel bepaald dat deze aan zijn ontslag van rechtswege uit
de dienst van het ABP geen recht ontleend op een ontslaguitkering.Door zijn overgang in dienst van een privaatrechtelijke organisatie, verliest
de werknemer van het ABP de status van ambtenaar in de zin van de Ambtenarenwet.
Dit geldt zowel voor degenen die in dienst treden bij de Stichting Pensioenfonds
ABP, als voor de werknemers van de Stichting USZO/AOV. Omdat
het niet wenselijk wordt geacht dat de pensioenaanspraken van de werknemers
van de Stichting Pensioenfonds ABP bij een ander pensioenfonds worden ondergebracht,
is in het wetsvoorstel ten aanzien van hen bepaald dat zij worden aangemerkt
als overheidswerknemer (artikel 2, derde lid, aanhef en onderdeel a).Ten aanzien van de pensioenaanspraken van de toekomstige medewerkers van
de Stichting USZO/AOV zal een beslissing dienen te worden genomen door het
bestuur van die stichting op welke wijze zal worden voldaan aan de verplichtingen
ingevolge artikel 2, eerste lid, van de PSW. Het wetsvoorstel sluit niet uit
dat op vrijwillige basis aansluiting wordt gezocht bij de Stichting Pensioenfonds
ABP. Indien deze aansluiting niet wordt gerealiseerd, zullen de pensioenaanspraken
van het betrokken personeel door middel van een collectieve waarde-overdracht
naar een ander pensioenfonds of een verzekeraar worden overgebracht. 10. De Algemene RekenkamerTen gevolge van het wetsvoorstel verandert de taak van de Algemene Rekenkamer
(AR). Ingevolge de artikelen M 5 en M 6 van de Abp-wet, alsmede artikel 59,
eerste lid, onderdeel d, van de Comptabiliteitswet heeft de AR een controlerende
bevoegdheid ten aanzien van het ABP en privaatrechtelijke rechtspersonen waarin
het ABP meer dan de helft van het geplaatste kapitaal houdt dan wel een overwegende
invloed kan uitoefenen. De bevoegdheid van de AR ten aanzien van het ABP en
de privaatrechtelijke rechtspersonen waarin dat pensioenfonds participeert,
zal met de privatisering van het ABP ophouden te bestaan. De voor het ABP
in de plaats tredende Stichting Pensioenfonds ABP zal, behoudens uitzonderingen,
geen wettelijke taken meer uitvoeren. Deze uitzonderingen betreffen de overgang
van de publiekrechtelijke naar de privaatrechtelijke situatie en zijn als
zodanig tijdelijk. In concreto gaat het hierbij om de vaststelling van de
op grond van de Abp-wet opgebouwde aanspraken (artikel 7, vierde lid), de
overname van externe diensttijd op grond van die wet (artikel 8, derde lid)
en de beslissing inzake aangelegenheden die op basis van de Abp-wet moeten
worden beoordeeld (artikel 62). Deze wettelijke taken van de Stichting Pensioenfonds
ABP betreffen een gering en tijdelijk deel van het totale takenpakket van
het pensioenfonds.Uit het overleg inzake de privatisering van het ABP, dat met de AR heeft
plaatsgevonden ingevolge artikel 63 van de Comptabiliteitswet, is evenwel
gebleken dat de AR van opvatting is dat de Stichting Pensioenfonds ABP in
de uitoefening van haar normale werkzaamheden als bedrijfspensioenfonds ook
overigens wettelijke taken vervult. Dit gezien artikel 6, waarin de machtiging
tot mede-oprichting van het pensioenfonds is neergelegd en is aangegeven wat
de doelstelling van dat fonds is. De AR ziet deze bepaling als een wettelijke
taakopdracht aan het op te richten fonds. Voorts zou er sprake zijn van een
bij of krachtens wet geregelde heffing in de zin van artikel 59, eerste lid,
onderdeel d, van de Comptabiliteitswet. De AR baseert zich hierbij op haar
interpretatie van het wetsvoorstel dat de pensioenovereenkomst «krachtens
de wet tot stand zal komen». Ook wijst zij er op dat die overeenkomst
als wetgeving in materiële zin moet worden aangemerkt, omdat deze algemeen
verbindend zal zijn.In samenhang met het gegeven dat het fonds een rechtspersoon is, leidt
het voorgaande de AR tot de conclusie dat de Stichting Pensioenfonds ABP onder
de definitie van de hierboven genoemde bepaling valt en dat de AR controlebevoegdheden
heeft.De zienswijze van de AR in dezen wordt door ons niet gedeeld. De omschrijving
van de doelstelling van de stichting, voor de mede-oprichting
waarvan in het wetsvoorstel aan de Minister van Binnenlandse Zaken machtiging
wordt verleend, is een uit staatsrechtelijk oogpunt noodzakelijke nadere bepaling
van die machtiging. De machtiging wordt niet verleend voor de mede-oprichting
van een willekeurige stichting, maar voor een stichting met een welomschreven
doelstelling.Met dit laatste is er nog geen sprake van een wettelijke taakopdracht
aan de Stichting Pensioenfonds ABP. Die stichting wordt niet verplicht de
pensioenovereenkomsten, bedoeld in de artikelen 4 en 5 uit te voeren.Overigens wordt hieraan nog toegevoegd dat de zienswijze van de AR als
consequentie zou hebben dat bij elke privatisering van een rijksoverheidsinstelling,
de geprivatiseerde instelling een wettelijke taak zou hebben op grond van
het gegeven dat dergelijke privatiseringen in beginsel een wettelijke machtiging
vereisen. Deze consequentie is naar onze mening onverenigbaar met het uitgangspunt
van die privatiseringen, te weten dat de te privatiseren overheidsinstellingen
diensten verrichten die niet noodzakelijk door de overheid behoeven te worden
verricht, zodat die dienstverlening kan worden overgelaten aan de markt van
vraag en aanbod.Wat betreft de opvatting van de AR dat de pensioenovereenkomst «krachtens
de wet tot stand zal komen», geldt dat de bepaling die is neergelegd
in artikel 4, eerste lid, moet worden gezien in het licht van artikel 109
van de Grondwet. Zoals hierboven in paragraaf 2 reeds is uiteengezet, dient
een wettelijke basis te worden gecreëerd teneinde de mogelijkheid open
te stellen dat ambtelijke rechtspositionele aangelegenheden bij privaatrechtelijke
overeenkomst worden geregeld. Door een dergelijke wettelijke basis tot stand
te brengen, wordt dan ook beoogd de desbetreffende rechtspositionele aangelegenheden
buiten het bereik van het publiekrecht te brengen. In verband met de wettelijke
bepalingen betreffende de overgang van de publiekrechtelijk geregelde pensioenregeling
naar de privaatrechtelijke kan, hoewel dit wellicht de meest heldere terminologie
zou zijn, evenwel niet worden volstaan met een formulering die zou inhouden
dat die aanspraken voortvloeien uit een overeenkomst naar burgerlijk recht.
Artikel 4, eerste lid, kan dan ook worden gekenschetst als een tweeslachtige
bepaling; enerzijds wordt bepaald dat de pensioenaanspraken «worden
neergelegd in een overeenkomst», anderzijds wordt gesproken over een
overeenkomst naar burgerlijk recht. De imperatieve formulering «worden
neergelegd» laat geen ruimte voor een andere regeling dan een privaatrechtelijke,
maar een privaatrechtelijke regeling impliceert dat overeenstemming tussen
de betrokken partijen moet worden bereikt. De opvatting van de AR dat de pensioenovereenkomst
«krachtens de wet tot stand zal komen» gaat dan ook voorbij aan
de strekking van de onderhavige bepaling en de fundamentele noodzaak dat,
wil er sprake kunnen zijn van een overeenkomst, partijen overeenstemming dienen
te bereiken.Volledigheidshalve wordt hieraan toegevoegd dat de wetgever de wilsovereenstemming
die noodzakelijk is voor de totstandbrenging van een overeenkomst, uiteraard
niet kan opleggen. Wel kan ervan worden uitgegaan dat partijen de intentie
hebben om tot wilsovereenstemming te komen, maar het wetsvoorstel houdt wel
degelijk rekening met de mogelijkheid dat deze niet wordt bereikt. Hierbij
wordt verwezen naar artikel 55, waarin een voorziening is getroffen voor het
geval dat geen overeenstemming over de pensioenregeling zou worden bereikt.Het beroep dat de AR doet op het gegeven dat de pensioenovereenkomst algemeen
verbindend zal zijn, is naar onze mening evenmin van doorslaggevende betekenis.
Weliswaar is er in verband met de algemene verbindendheid sprake van wetgeving
in materiële zin, maar dit maakt de pensioenovereenkomst, de statuten
en het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP nog
niet tot wettelijke regelingen zoals bedoeld in artikel 59, eerste lid, onderdeel
d, van de Comptabiliteitswet. Dit zou een te verstrekkende interpretatie zijn,
want daardoor zouden alle pensioenfondsen waarvoor op grond van de Wet BPF
een verplichte deelneming geldt onder de reikwijdte van de Comptabiliteitswet
worden gebracht. Ook andere fondsen waarvoor in een algemeen verbindend verklaarde
collectieve arbeidsovereenkomst de basis is gelegd en ten behoeve waarvan
bijdragen worden geheven, zouden dan onder het regime van die wet vallen.
In dit verband kan worden gedacht aan fondsen ten behoeve van vrijwillig vervroegd
uittreden.Aangetekend wordt dat tijdens het overleg met de AR deze consequentie
van de benaderingswijze van de AR is besproken. Dit mede in het licht van
de doelstelling van het voorliggende wetsvoorstel om het ABP in de positie
van een normaal bedrijfspensioenfonds te brengen. Indien een bedrijfspensioenfonds
in het algemeen niet onder de reikwijdte van artikel 59 van de Comptabiliteitswet
valt, zo is naar voren gebracht, behoort dit ook niet het geval te zijn ten
aanzien van het geprivatiseerde ABP. De AR heeft zich evenwel niet uitgelaten
over deze ruimere context en zich beperkt tot een stellingname ten aanzien
van uitsluitend het geprivatiseerde ABP.Overigens heeft de benaderingswijze van de AR wel geleid tot een wijziging
van het voorontwerp van het wetsvoorstel zoals dat aan de AR is voorgelegd.
In dat voorontwerp was voorzien in een voortzetting van de mogelijkheid privaatrechtelijke
instellingen onder de reikwijdte van de pensioenregeling voor het overheidspersoneel
te brengen, zoals dit thans in artikel B 3 van de Abp-wet is geregeld. Dit
laatste houdt in dat het bestuur van de Stichting Pensioenfonds ABP die bevoegdheid
zou hebben. Nader bezien dient dat bestuur geen andere wettelijke taken opgedragen
te krijgen dan die in het kader van de vaststelling van de aanspraken ingevolge
de Abp-wet. Om die reden, alsmede vanwege het feit dat dit nauwer aansluit
bij de systematiek van de Wet BPF, is de bevoegdheid om de verplichte deelneming
aan de Stichting Pensioenfonds ABP uit te breiden naar bepaalde privaatrechtelijke
instellingen neergelegd bij de Minister van Binnenlandse Zaken. Verwezen wordt
naar artikel 3 van het wetsvoorstel en de toelichting op dat artikel.De AR heeft voorts nog gewezen op het gegeven dat de Stichting Pensioenfonds
ABP voor een belangrijk deel zal worden gevoed uit de rijksbegroting. Hoewel
dit op zichzelf beschouwd juist is, legt dit gegeven geen gewicht in de schaal.
De verplichting van de overheidswerkgevers om pensioenbijdragen te voldoen
aan de Stichting Pensioenfonds ABP vindt zijn grond in de privaatrechtelijke
overeenkomst tussen die werkgevers en de centrales van overheidspersoneel.
Er is geen rechtsgrond voor verdere controle op hetgeen met de desbetreffende
gelden gebeurt, nadat de overheid heeft voldaan aan de contractuele verplichting
pensioenbijdrage te betalen. De controle van de AR reikt niet verder dan de
rechtmatigheid van de betaling van hetgeen de overheidswerkgevers op grond
van de pensioenovereenkomst verschuldigd zijn.Ten slotte heeft de AR ook nog gewezen op de ministeriële verantwoordelijkheid
voor het reilen en zeilen van het pensioenfonds. De Staten-Generaal zouden
de minister daarop kunnen aanspreken, in welk kader de rapporten van de AR
een belangrijke informatiebron kunnen zijn. De AR gaat met deze overweging
evenwel voorbij aan het gegeven dat de ministeriële verantwoordelijkheid
voor het ABP ingevolge de privatisering ophoudt te bestaan. Het bestuur van
de Stichting Pensioenfonds ABP, waarin vertegenwoordigers van de sociale partners
bij de overheid zitting zullen hebben, zal verantwoordelijk zijn voor het
reilen en zeilen bij het pensioenfonds. De ministeriële
verantwoordelijkheid voor de gang van zaken bij het pensioenfonds zal na de
privatisering niet verder reiken dan de inbreng die de Minister van Binnenlandse
Zaken zal hebben in het werkgeversoverleg ten aanzien van voorstellen inzake
pensioenen die in het arbeidsvoorwaardenoverleg worden besproken met de centrales
van overheidspersoneel.Wat de controlerende taak van de AR betreft wordt voorts nog het volgende
opgemerkt. De taken van het FAOP worden onder meer ingevolge artikel 46 van
het wetsvoorstel, in vergelijking met de taakstelling van dat fonds ingevolge
artikel 21 van de Wet FVP/ABP, verruimd. Het FAOP zal niet alleen verantwoordelijk
zijn voor de financiering van het WAO-conforme deel van de arbeidsongeschiktheidsaanspraken
van het overheidspersoneel, maar ook voor de toekenning van WAO-conforme uitkeringen
en van voorzieningen en toelagen ingevolge de Algemene Arbeidsongeschiktheidswet
(AAW). Hiermee wordt de controlerende bevoegdheid van de AR ten aanzien van
het FAOP eveneens verruimd.Dit laatste leidt evenwel niet tot een taakverzwaring van de AR. Praktisch
gesproken gaat het immers in belangrijke mate om een verschuiving van taken
van het ABP naar het FAOP. De wettelijke basisvoorziening inzake arbeidsongeschiktheid,
welke basisvoorziening in de Abp-wet was geïntegreerd met de arbeidsvoorwaardelijke
«bovenwettelijke» aanspraken ter zake, verschuift van het ABP
naar het FAOP. Er kan dan ook worden gesteld dat de controlerende taak van
de AR ten aanzien van het ABP voor zover het de invaliditeitspensioenen aangaat,
zich in het vervolg zal richten op het FAOP.Het wetsvoorstel voorziet erin dat de feitelijke werkzaamheden inzake
de overeenkomstige toepassing van de WAO niet door het FAOP zelf worden uitgevoerd,
maar door de Stichting USZO/AOV. Dit naar analogie van de uitvoering van de
wettelijke werknemersverzekeringen door het Gemeenschappelijk Administratiekantoor,
welke uitvoering eveneens een wettelijke basis heeft.Met het oog op de wettelijke verplichting voor het FAOP om de uitvoerende
werkzaamheden inzake de WAO-conforme uitkering te laten uitvoeren door de
Stichting USZO/AOV en het gegeven dat die stichting feitelijk, zij het op
basis van een privaatrechtelijke overeenkomst, geheel zal worden bekostigd
uit heffingen ingevolge artikel 23 Wet FVP/ABP, strekken de controlerende
bevoegdheden van de AR zich, evenals dit het geval is ten aanzien van het
Gemeenschappelijk Administratiekantoor, eveneens uit tot de Stichting USZO/AOV.Per saldo leidt het wetsvoorstel tot een vermindering van taken voor de
AR. De controlerende taken ten aanzien van ouderdoms- en nabestaandenpensioen
verdwijnen, nadat de in de artikelen 7, 8 en 62 bedoelde beschikkingen zijn
genomen, geheel. De taken inzake het invaliditeitspensioen verdwijnen voor
zover het de aanspraken betreft die in het pensioenreglement van de Stichting
Pensioenfonds ABP als bovenwettelijke aanspraken zullen worden neergelegd. 11. De ontvangen adviezen 11.1. Het advies van de Centrale CommissieDe Centrale Commissie voor Georganiseerd Overleg in Ambtenarenzaken (Centrale
Commissie) heeft ingestemd met het aan haar voorgelegde voorontwerp van het
wetsvoorstel. 11.2. Het advies van het bestuur van het ABPHet bestuur van het ABP heeft zonder nader commentaar ingestemd met het
aan hem voorgelegde voorontwerp van het wetsvoorstel. 11.3. Het advies van de Verzekeringskamer. 11.3.1. AlgemeenDe VK onderschrijft het uitgangspunt dat tegelijkertijd met de privatisering
van het ABP de huidige pensioenregeling voor overheidswerknemers wordt vereenvoudigd.
Ook het principe dat bij toekomstig collectief uittreden van een sector of
een B 3-lichaam alle pensioenverplichtingen, inclusief die van slapers en
pensioentrekkenden worden overgedragen aan een ander pensioenfonds of een
verzekeraar, heeft de instemming van de VK.Voor het overige is de VK in haar advies ingegaan op de volgende aspecten
van het wetsvoorstel:a. de omzetting van de bestaande pensioenaanspraken in gelijkwaardige
pensioenaanspraken jegens de Stichting Pensioenfonds ABP;b. de regeling van het invaliditeitspensioen;c. de pensioenvoorziening voor nagelaten betrekkingen van militairen;d. de status van de Stichting Pensioenfonds ABP en de wijziging of intrekking
van de verplichte deelneming in het fonds;e. de doelstelling van de Stichting Pensioenfonds ABP;f. enkele technische aangelegenheden. 11.3.2. De omzetting van aansprakenDe VK kan zich verenigen met de wijze van omzetting van de aanspraken
ingevolge de Abp-wet in aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP,
zoals deze blijkt uit de artikelen 11 tot en met 14 van het wetsvoorstel en
het Convenant inzake het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds
ABP dat met de centrales van overheidspersoneel is gesloten. Daarbij onderschrijft
de VK de opvatting dat het ongewenst zou zijn dat de door de Stichting Pensioenfonds
ABP te verlenen pensioenaanspraken beheerst zouden blijven door andere wettelijke
bepalingen dan die van de PSW. In meer algemene zin stelt de VK zich op het
standpunt dat er géén andere specifieke regelgeving voor het
geprivatiseerde ABP van kracht zal dienen te zijn ten aanzien van onderwerpen
die door de PSW respectievelijk de Wet BPF worden geregeld.De VK acht het noodzakelijk dat de correctiefactoren die bij de vorenbedoelde
omzetting van aanspraken zullen worden vastgesteld ten aanzien van diensttijd
voor 1 januari 1995, aan de belanghebbenden zullen worden bekendgemaakt en
dat zij de mogelijkheid zullen hebben eventueel beroep in te stellen. Datzelfde
geldt ten aanzien van de in aanmerking genomen externe diensttijd, dat wil
zeggen diensttijd die niet als ambtenaar in de zin van de Abp-wet is doorgebracht,
maar die onder bepaalde voorwaarden meetelt als pensioen geldige tijd ingevolge
die wet.Onderschreven wordt dat het noodzakelijk is de belanghebbenden te informeren
omtrent de correctiefactoren die individueel zullen worden vastgesteld in
het kader van de omzetting van aanspraken ingevolge de Abp-wet naar aanspraken
ingevolge het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP. De sociale
partners in de overheidssector zijn dan ook voornemens om dit te regelen in
het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP, waarin de onderhavige
omzetting van pensioenaanspraken zal worden uitgewerkt. Hierbij
wordt overigens aangetekend dat de sociale partners van mening zijn dat niet
alleen mededeling van de vastgestelde omrekeningsfactoren zal moeten worden
gedaan, maar dat deze ook zullen moeten worden voorzien van een toereikende
toelichting. Meer in het algemeen zal er sprake dienen te zijn van een gedegen
voorlichtingscampagne omtrent deze omzetting van pensioenaanspraken.Gelet op het advies van de VK op dit punt is er voor gekozen het belang
dat wordt gehecht aan de informatie aan de belanghebbende omtrent de voor
hem vastgestelde correctiefactoren, ook in het wetsvoorstel tot uitdrukking
te brengen. Dit is gebeurd door aan artikel 11 een tweede lid toe te voegen.Uiteraard zal tegen de door het bestuur van de Stichting Pensioenfonds
ABP vastgestelde correctiefactoren door de belanghebbende bezwaar kunnen worden
gemaakt bij dat bestuur, waarna ingevolge artikel 33 van de PSW in voorkomend
geval de weg naar de kantonrechter openstaat. Het is het voornemen van de
sociale partners te voorzien in een bezwarenprocedure, op grond waarvan in
het algemeen beslissingen van het bestuur inzake aanspraken die worden ontleend
aan het pensioenreglement door de belanghebbende in eerste instantie kunnen
worden aangevochten bij dat bestuur. Het is naar onze mening dan ook niet
noodzakelijk om de mogelijkheid van het aantekenen van bezwaar tegen de correctiefactoren,
in het wetsvoorstel op te nemen.De opmerking van de VK inzake de externe diensttijd heeft geleid tot een
aanpassing van het wetsvoorstel. In het voorontwerp van het wetsvoorstel dat
aan de VK is voorgelegd, werd er van uit gegaan dat de aanspraken ingevolge
de Abp-wet in voorkomend geval de externe diensttijd mede omvatten. De mogelijkheid
van het meetellen van die diensttijd als voor pensioen geldige tijd ingevolge
de Abp-wet is immers een aanspraak die is neergelegd in die wet. Dientengevolge
zou de in artikel 7 van het wetsvoorstel geregelde beroepsprocedure inzake
de opgave van aanspraken tevens het al dan niet meetellen van externe diensttijd
betreffen. Nader bezien is het evenwel voor de belanghebbende duidelijker
wanneer een en ander gescheiden wordt gepresenteerd. Om die reden is in artikel
8 van het wetsvoorstel alsnog opgenomen dat het bestuur van de Stichting Pensioenfonds
ABP de belanghebbende opgave doet van de overname van externe diensttijd en
dat daartegen bezwaar kan worden gemaakt op dezelfde wijze als tegen de opgave
van aanspraken die uitsluitend aan de Abp-wet worden ontleend.Met betrekking tot het indexatiebeleid wijst de VK er op dat in artikel
A 8 van de Abp-wet is bepaald dat, indien een wijziging met een algemeen karakter
in de bezoldiging van het rijkspersoneel wordt aangebracht, dit zal leiden
tot een overeenkomstige aanpassing van de middelsommen van de berekeningsgrondslagen
waarnaar de pensioenen zijn berekend. De VK stelt zich op het standpunt dat
aanpassing van de pensioenaanspraken aan algemene bezoldigingswijzigingen
na 1 januari 1996 voldoende veilig moet zijn gesteld. Teneinde zo goed mogelijk
te waarborgen dat de pensioenen en aanspraken op pensioen kunnen worden aangepast
aan de algemene bezoldigingswijzigingen, dient naar de mening van de VK bij
de vaststelling van het financieringssysteem en van de beoogde dekkingsgraad
rekening te worden gehouden met het welvaartsvaste karakter van de pensioenregeling.In verband met dit laatste merkt de VK op dat het niveau van de beoogde
normdekkingsgraad (106 procent), in samenhang met de gemaximeerde aanpassing
van de pensioenbijdrage, weinig ruimte zal bieden om een tegenvallende ontwikkeling
in de reële rente op te kunnen vangen. Van het niveau van de normdekkingsgraad van 106 procent kan inderdaad
worden gesteld dat deze niet ruim boven het niveau van honderd
procent ligt, bij welk niveau de verplichtingen volledig door het aanwezige
vermogen worden afgedekt. Hoewel de marge van zes procent niet ruim is, behoeft
deze voor de Stichting Pensioenfonds ABP evenwel niet als onvoldoende te worden
beschouwd, mede omdat het hier om een pensioenfonds gaat dat in zijn algemeenheid
werkt voor werkgevers waarvoor het risico van faillissement natuurlijk geheel
anders moet worden ingeschat dan voor werkgevers in de marktsector. Verder
wordt hierbij aangetekend dat voorlopige berekeningen aangeven dat voor het
ABP voor het jaar 1995 een dekkingsgraad van circa 110 procent mag worden
verwacht. De feitelijke dekkingsgraad komt zodoende zelfs nog drie à
vier procentpunten hoger uit daar het ABP, anders dan gebruikelijk is bij
de pensioenfondsen in de marktsector, een zogenoemde promotiereserve aanhoudt.Ten aanzien van de gemaximeerde aanpassing van de pensioenbijdrage wordt
opgemerkt dat hier geen sprake is van een volkomen ongeclausuleerde maximering
van de pensioenbijdrage. Uitdrukkelijk is het de bedoeling dat de Stichting
Pensioenfonds ABP niet gehouden is aan een maximum bij de verhoging van de
pensioenbijdrage indien de dekkingsgraad van het fonds onverhoopt onder de
honderd procent zou dalen. Indien de komende jaren evenwel zou blijken dat
het flexibel premiesysteem toch niet tegen mogelijke majeure veranderingen
betreffende het reële renteniveau zou zijn opgewassen, dan kan eventuele
aktie van de VK in het kader van de door de PSW aan haar toegekende bevoegdheden
alsnog leiden tot een aanpassing van het premiesysteem aan de dan geldende
monetaire en financiële omstandigheden.Hetgeen door de VK omtrent het financieringssysteem is opgemerkt, leidt
gezien het voorgaande niet noodzakelijkerwijs tot een aanpassing van dat systeem.
De financiële positie van het ABP is zonder meer gezond te noemen en
het financieringssysteem zal bevorderen dat die situatie wordt voortgezet.
Gezien evenwel de twijfel die daaromtrent mogelijk blijkt te zijn, is onderzocht
in hoeverre deze zou kunnen worden weggenomen. Bij dat onderzoek is een aanpak
gevolgd die als een tweeslag valt te typeren.In de eerste plaats kan worden gestreefd naar een financieringssystematiek
die meer vergelijkbaar is met hetgeen in de marktsector in het algemeen gebruikelijk
is. Hiertoe bestaat aanleiding omdat ook tijdens de behandeling van het voorstel
van de Wet FVP/ABP is gebleken dat te gemakkelijk kan worden voorbijgegaan
aan het gegeven dat in het huidige financieringssysteem van het ABP bij de
vaststelling van de contante waarde van de opgebouwde aanspraken op enig tijdstip,
de zogenaamde promotiereserve wordt betrokken. Deze promotiereserve, die 10
procent bedraagt van de pensioenaanspraken van de in dienst zijnde ambtenaren
(te weten ultimo 1995 6,1 miljard gulden), heeft strikt genomen evenwel betrekking
op ontwikkelingen die zich naar verwachting, gezien de in het verleden gemeten
individuele salarisontwikkelingen, zullen voordoen na het tijdstip van vaststelling
van de opgebouwde pensioenaanspraken. De promotiereserve heeft derhalve betrekking
op toekomstige ontwikkelingen. Dergelijke ontwikkelingen maken in het algemeen
bij andere pensioenfondsen geen deel uit van de berekening van de op enig
tijdstip opgebouwde pensioenaanspraken. Om die reden zou ook voor de financieringssystematiek
van de Stichting Pensioenfonds ABP ertoe kunnen worden overgegaan de promotiereserve
niet langer te betrekken bij de berekening van de contante waarde van de opgebouwde
pensioenaanspraken.De consequentie van de laatstbedoelde keuze is niet alleen dat de berekening
van opgebouwde aanspraken zuiverder zou worden en meer vergelijkbaar met die
bij andere pensioenfondsen, maar ook dat een kennelijk minder herkenbare extra
buffer in het vermogen van de Stichting Pensioenfonds ABP als zodanig verdwijnt.
Volledigheidshalve wordt hierbij opgemerkt dat ook in het nader
rapport inzake de Wet FVP/ABP er al op is gewezen dat de promotiereserve in
feite een extra buffer vormt (Kamerstukken II 1993/94, 23 442, B, blz.
18). Deze minder zichtbare buffer kan dan worden omgevormd tot één
die eerder als zodanig wordt herkend: de huidige normdekkingsgraad van 106
procent kan worden verhoogd tot 110 procent.In de tweede plaats zou het verschijnsel kunnen worden tegengegaan dat
in het financieringssysteem van de Stichting Pensioenfonds ABP de feitelijke
dekkingsgraad de neiging heeft lager uit te vallen dan de normdekkingsgraad
van het synthesemodel. Het voorstel dat eerder hiertoe door de VK is gedaan
in het advies van 26 juli 1993 inzake de Wet FVP/ABP (Kamerstukken II 1993/94,
23 442, nr. 3, blz. 35), kan hiertoe in het premiemodel worden verwerkt.
Dit betekent dat in de formule van het flexibel premiesysteem zoals opgenomen
in artikel 5 van de Wet FVP/ABP, de premiecomponent voor de lange termijn
eveneens zou moeten worden vermenigvuldigd met een factor groter dan één.De realisatie van een feitelijke normdekkingsgraad die dichter ligt bij
de verhoogde normdekkingsgraad van het synthesemodel van 110 procent of daarmee
geheel overeenkomt, brengt met zich dat de pensioenpremie inzake het ouderdoms-
en nabestaandenpensioen zou moeten worden verhoogd. Onder de huidige omstandigheden,
waarin geen of nauwelijks sprake is van financiële ruimte voor arbeidsvoorwaardenontwikkeling,
bestaat voor verhoging van de pensioenpremie evenzeer weinig ruimte. Desalniettemin
heeft overleg van de sociale partners in de overheidssector geleid tot bereidheid
tot aanpassing van het financieringssysteem van de Stichting Pensioenfonds
ABP overeenkomstig de hierboven beschreven wijze. De normdekkingsgraad wordt
op 110 procent gesteld en de premiecomponent voor de lange termijn wordt vermenigvuldigd
met een factor groter dan één. Daarbij zal tevens worden bezien
op welke hoogte deze vermenigvuldigingsfactor uiteindelijk zal moeten worden
gesteld.De overeengekomen aanpassing van het premiesysteem inzake het ouderdoms-
en nabestaandenpensioen zal, doordat de dekkingsgraad op een structureel hoger
niveau wordt gebracht, er naar de mening van de sociale partners in de overheidssector
toe leiden dat de financiële positie voor de Stichting Pensioenfonds
ABP nog gezonder zal worden dan deze al is. Daardoor wordt de handhaving van
de huidige praktijk inzake de indexatie van pensioenen nog meer verzekerd.
De regering onderschrijft deze zienswijze van de sociale partners in de overheidssector.Met het oog op het welvaartsvaste karakter van de pensioenregeling wijst
de VK er voorts op dat in het financieringssyteem, naast het niveau van de
reële rente bovendien rekening moet worden gehouden met het risico dat
de ontwikkeling in het uitkeringsniveau van de sociale verzekeringen (AOW/AWW/AAW/WAO)
achterblijft bij de ontwikkeling van het salarisniveau van de overheidswerknemers.
Door dit laatste zal een extra financiële last voor het pensioenfonds
kunnen ontstaan. In dit kader presenteert de VK een tabel waarin wordt aangegeven
dat in de periode 1991 tot en met 1993 de rentemarge onvoldoende zou zijn
gebleken om de gevolgen van de achterblijvende indexatie van de sociale verzekeringen
en de salarisaanpassingen van het overheidspersoneel te financieren.In reactie hierop moet worden gesteld dat het hier een vraagstuk betreft
dat inderdaad zeer vergaand de positie van het ABP, en evenzeer andere pensioenfondsen,
kan beïnvloeden. Een jarenlange bevriezing van de uitkeringen, maar evenzeer
een vergaande verandering in het stelsel van de sociale verzekeringen, kan
een grote lastenverzwaring voor het fonds met zich brengen. Daardoor kan het
financiële arrangement dat nu is getroffen, vergaand onder druk komen
te staan. Op een dergelijke situatie nu al vooruit te lopen, lijkt evenwel
niet goed mogelijk en is bovendien voorbarig gezien de intentie
van het in 1994 overeengekomen regeeraccoord om voor de komende jaren niet
langer volledig van een indexering van de sociale verzekeringsuitkeringen
af te zien. Uit de navolgende tabel blijkt dat, uitgaande van veronderstellingen
van het Centraal Planbureau, de rentemarge de komende jaren heel wel voldoende
kan zijn voor de financiering van de effecten van de ontwikkeling van het
niveau van de ambtenarensalarissen en dat van de sociale verzekeringen. Bovendien
is in dit kader het resultaat voor het jaar 1994 van belang.  199419951996199719981999Rendement beleggingen ABP7,37,27,17,07,06,9Technisch vereiste intreste (rekenrente)4,04,04,04,04,04,0Rentemarge3,33,23,13,03,02,9Benodigd voor salaris- aanpassing en indexatie van sociale
verzekeringen0,50,31,92,52,52,511.3.3. De invaliditeitspensioenenDe VK hecht in haar advies belang aan de expliciete vermelding in artikel
7 van het wetsvoorstel dat belanghebbenden wat betreft het WAO-conforme deel
van het invaliditeitspensioen geen aanspraak kunnen doen gelden jegens de
Stichting Pensioenfonds ABP. Voorts zou in dat artikel de uitzondering moeten
worden vermeld die wat betreft de overgang van pensioenaanspraken naar de
Stichting Pensioenfonds ABP wordt gemaakt ten aanzien van het personeel van
het ABP dat overgaat naar de Stichting USZO/AOV.Aan de zienswijze van de VK is tegemoetgekomen door in artikel 7 onderscheid
te maken tussen enerzijds aanspraken inzake ouderdoms- en nabestaandenpensioen
en anderzijds aanspraken inzake invaliditeitspensioen en herplaatsingstoelage.
In het nieuw opgenomen tweede lid van dat artikel is tot uitdrukking gebracht
dat de gelijkwaardigheid van de laatstbedoelde aanspraken wordt bereikt door
de aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP en het FAOP gezamenlijk.
Voorts is een nieuw derde lid opgenomen waarin de uitzondering ten aanzien
van het personeel dat overgaat naar de Stichting USZO/AOV is neergelegd.In de brief waarbij het voorontwerp van het wetsvoorstel ter advisering
aan de VK werd aangeboden, werd tot uitdrukking gebracht dat rekening werd
gehouden met de mogelijkheid dat de huidige regeling van de invaliditeitspensioenen
in de Abp-wet nog enige tijd zou moeten worden voortgezet, inclusief het ter
zake geldende financieringssysteem zoals neergelegd in de Wet FVP/ABP. Dit
in verband met de beoogde uitvoering van de arbeidsongeschiktheidsvoorziening
voor het overheidspersoneel door de nog op te richten Stichting USZO.De VK heeft in haar advies bezwaar gemaakt tegen een dergelijke regeling.
Dit omdat in die situatie het WAO-conforme gedeelte van de verplichtingen
uit hoofde van de invaliditeitspensioenvoorziening op omslagbasis wordt gefinancierd,
terwijl de PSW uitdrukkelijk een financiering op basis van kapitaaldekking
voorschrijft.In het voorliggende wetsvoorstel wordt tegemoetgekomen aan het bezwaar
van de VK op dit punt. Er wordt uitgegaan van de overeenkomstige toepassing
van de WAO door het FAOP, zodat er geen sprake zal zijn van een
voortzetting van de huidige geïntegreerde regeling ter zake in de Abp-wet. 11.3.4. De nabestaandenpensioenen van militairenIn het voorontwerp van het wetsvoorstel dat ter advisering is voorgelegd
aan de VK, werd er van uitgegaan dat de privaatrechtelijke regeling van de
nabestaandenpensioenen van militairen zou worden uitgevoerd door de Stichting
Pensioenfonds ABP. Dit zonder dat er sprake zou zijn van een verplichte deelneming
van militairen aan dat fonds wat betreft de nabestaandenvoorziening.De VK heeft bezwaar gemaakt tegen die constructie. De VK achtte deze niet
in overeenstemming met artikel 13 van de Wet toezicht verzekeringsbedrijf
1993.Aan het bezwaar van de VK op dit punt is tegemoetgekomen door de mogelijkheid
te creëren dat de militairen op basis van vrijwilligheid zullen deelnemen
in de Stichting Pensioenfonds ABP. Deze vrijwillige deelneming kan het totale
pensioenpakket omvatten, alsook zich beperken tot de nabestaandenpensioenen.
Een en ander afhankelijk van de nadere besluitvorming van de sociale partners
binnen de sector Defensie.Wat betreft de informatievoorziening van militairen en nabestaanden van
militairen over de omzetting van hun aanspraken ingevolge de Amp- wet naar
aanspraken ingevolge een privaatrechtelijke overeenkomst, wijst de VK er op
dat ook deze belanghebbenden dienen te worden geïnformeerd, overeenkomstig
hetgeen in artikel 7 van het wetsvoorstel is bepaald ten aanzien van belanghebbenden
die aanspraken hebben ingevolge de Abp-wet. Wij onderschrijven deze noodzaak,
die nader zal worden vormgegeven afhankelijk van de keuzes die ten aanzien
van de militaire pensioenen nog zullen worden gemaakt. 11.3.5. De status van de Stichting Pensioenfonds ABP en
de wijziging of intrekking van de verplichte deelneming in het fondsDe VK merkt op uit het aan haar voorgelegde voorontwerp van het wetsvoorstel
af te leiden dat de Stichting Pensioenfonds ABP als een bedrijfspensioenfonds
moet worden aangemerkt. De VK beveelt aan dit in het wetsvoorstel zelf te
verwoorden.Aan deze aanbeveling is tegemoetgekomen door in artikel 6, tweede lid,
aan te geven dat de Stichting Pensioenfonds ABP tot doel heeft om als bedrijfspensioenfonds
werkzaam te zijn ten behoeve van overheid, onderwijs en daarmee gelieerde
privaatrechtelijke lichamen.De VK constateert dat de verplichte deelneming in de Stichting Pensioenfonds
ABP is geregeld in het wetsvoorstel (artikel 21) en derhalve niet in een verplichtstellingsbeschikking
van de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. De VK vraagt zich hierbij
af in hoeverre bepalingen uit de Wet BPF op de Stichting Pensioenfonds ABP
van toepassing zijn, zoals bij voorbeeld artikel 3, het eerste, vierde en
vijfde lid. In de laatstgenoemde bepalingen is voorgeschreven dat het verplicht
stellen van de deelneming in een bedrijfspensioenfonds dan wel de wijziging
of intrekking van de verplichtstelling geschiedt nadat de Sociaal-Economische
Raad en de VK ter zake zijn gehoord.Hieromtrent wordt opgemerkt dat het wetsvoorstel in artikel 21, derde
lid, aangeeft dat met ingang van 1 januari 2001 de Wet BPF van toepassing
is. De verplichte deelneming zoals deze is geregeld in het wetsvoorstel wordt
in dat verband aangemerkt als een verplichte deelneming in de zin van de Wet
BPF. Het voorgaande houdt in dat de procedure die is neergelegd in de Wet
BPF om te komen tot een verplichtstelling ten aanzien van de Stichting Pensioenfonds
ABP niet behoeft te worden gevolgd. Deze van de Wet BPF afwijkende
regeling vindt zijn rechtvaardiging in het gegeven dat ook thans op grond
van de Abp-wet ten aanzien van het ABP reeds sprake is van een verplichte
deelneming. Deze verplichte deelneming wordt als het ware voortgezet, zij
het onder een ander wettelijk regime.Het voorgaande houdt in dat eerst met ingang van 1 januari 2001 de procedurele
bepalingen van de Wet BPF van toepassing zijn zullen ten aanzien van wijziging
en intrekking van de verplichtstelling ten aanzien van de Stichting Pensioenfonds
ABP. Hierover kan, naar het ons wil voorkomen, geen misverstand ontstaan.In het voorontwerp van het wetsvoorstel dat aan de VK is voorgelegd, was
de in artikel 22, vierde lid, neergelegde bepaling anders geformuleerd dan
thans het geval is. Evenals thans het geval is, werd in die bepaling een norm
gesteld ten aanzien van de collectieve waarde-overdracht na intrekking van
de verplichte deelneming ten aanzien van een B 3-lichaam of een na 31 december
1995 op grond van artikel 2, derde lid, onderdeel b, aangewezen privaatrechtelijk
lichaam. Deze norm hield in dat een zodanig deel van het vermogen van het
ABP diende te worden toegedeeld aan het pensioenfonds of de verzekeraar waarbij
de pensioenaanspraken van het betrokken werknemers of gewezen werknemers worden
ondergebracht, «dat deze toedeling niet op bezwaren van de VK stuit».Deze open normstelling was reeds in deze vorm gekozen in de fase van het
overleg met de centrales van overheidspersoneel voorafgaand aan de ondertekening
van het Convenant privatisering ABP. Hiermee werd beoogd aansluiting te bewerkstelligen
bij artikel 32a, onderdeel d, van de PSW. Het is immers de VK die in voorkomend
geval beoordeelt of tot een correcte waardering van de opgebouwde aanspraken
is gekomen en een juiste toedeling van vermogen heeft plaatsgevonden.De VK wees er evenwel op dat bij collectieve waarde-overdracht ook overigens
aan artikel 32a van de PSW dient te worden voldaan. Voorts deed zij een voorstel
inzake de redactie van de onderhavige bepaling waardoor het verband met het
genoemd artikel van de PSW nog zichtbaarder zou worden.Gekozen is voor een redactie waarin eenvoudig wordt verwezen naar artikel
32a van de PSW. Hiermee wordt tot uitdrukking gebracht dat de specifieke regeling
in het wetsvoorstel niet in de plaats treedt van de desbetreffende bepalingen
in de PSW, maar in aanvulling daarop wordt gegeven.Hoewel de VK, zoals hierboven reeds is aangegeven, het principe onderschrijft
dat bij het uittreden van een sector of een B 3-lichaam alle pensioenverplichtingen
worden overgedragen aan een ander pensioenfonds of een verzekeraar, acht zij
het niet wenselijk dat in het wetsontwerp voorwaarden worden gesteld die uitgaan
boven hetgeen in de Wet BPF is geregeld. Bovendien wordt naar de mening van
de VK door een dergelijke wettelijke bepaling de mogelijkheid ontnomen om
in voorkomend geval de in artikel 22, derde lid, genoemde voorwaarden niet
te hanteren.Omtrent de wenselijkheid van de voorwaarden zoals neergelegd in artikel
22, derde lid, van het wetsvoorstel kan verschillend worden gedacht. De sociale
partners in de overheidssector hechten evenwel zeer aan deze voorwaarden.
Zij waren dan ook reeds opgenomen in het Convenant privatisering ABP. Deze
voorwaarden vormen een wezenlijk onderdeel van die overeenkomst. Het belang
van bedoelde voorwaarden wordt door de betrokken partijen van zodanige waarde
geschat, dat deze in het wetsvoorstel behoren te zijn opgenomen. Dit laatste
temeer nu andere wettelijke regelingen ruimte laten om de collectieve waarde-overdracht
bij het uittreden van instellingen uit het pensioenfonds op andere manieren
te regelen. Ten slotte merkt de VK wat betreft de verplichte deelneming nog op dat
het naar haar mening aanbeveling verdient in artikel 23, eerste lid, tot uitdrukking
te brengen dat de intrekking van de verplichte deelneming uitsluitend kan
geschieden door de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. Voorts zou
in artikel 23 moeten worden verwezen naar artikel 21, derde lid.De aanbeveling van de VK inzake artikel 23, eerste lid, is gevolgd. In
die bepaling is tot uitdrukking gebracht dat de Minister van Sociale Zaken
en Werkgelegenheid ter zake bevoegd is.Wat betreft de verwijzing in artikel 23 naar artikel 21, derde lid, geldt
dat de opvatting van de VK in dezen door ons niet wordt gedeeld. In artikel
21, derde lid, wordt reeds aangegeven dat per 1 januari 2001 de Wet BPF van
toepassing is op de Stichting Pensioenfonds ABP. In die context beschouwd
kan artikel 23 niet anders worden gelezen dan dat een en ander dient te geschieden
met inachtneming van de Wet BPF. 11.3.6. De doelstelling van de Stichting Pensioenfonds
ABPIn artikel 6, tweede lid, van het wetsvoorstel is de doelstelling van
de Stichting Pensioenfonds ABP aangegeven. Daarbij wordt in het derde lid
van dat artikel ruimte geboden voor het vastleggen van een ruimere doelstelling
in de statuten van het fonds. Ten aanzien van dit laatste element merkt de
VK op dat de PSW zich op zichzelf niet verzet tegen het verrichten van nevenwerkzaamheden
door pensioenfondsen. Wel acht zij het uit toezichtsoogpunt geboden dat sluitende
waarborgen worden geschapen dat de pensioenaanspraken, onderscheidenlijk het
voor pensioen bestemde vermogen niet door pensioenfonds-vreemde activiteiten
van het fonds kunnen worden aangetast. De VK gaf aan dat de meest wenselijke
oplossing naar haar mening zou zijn, de desbetreffende activiteiten onder
te brengen in een afzonderlijke rechtspersoon.Bij de formulering van de statuten van de Stichting Pensioenfonds ABP
en de nadere inrichting van de werkzaamheden van het fonds zal met de opvattingen
van de VK rekening worden gehouden. 11.3.7. Enkele technische aangelegenhedenDe VK wijst er op dat de werknemers van de Stichting Pensioenfonds ABP
als overheidswerknemers worden aangemerkt en uit dien hoofde deelnemen in
het pensioenfonds. Hierdoor is de pensioentoezegging voor de werknemers van
de Stichting Pensioenfonds ABP formeel niet ondergebracht op een wijze zoals
in artikel 2, eerste lid, van de PSW is voorgeschreven. De VK acht in dit
verband een ontheffing van die bepaling noodzakelijk.De opvatting van de VK in dezen kunnen wij niet onderschrijven. Het wetsontwerp
wijkt op dit punt, in navolging van de Abp-wet, af van de PSW. Nu deze afwijking
wordt vastgelegd in een specifieke formeel- wettelijke bepaling, is een ontheffing
van de desbetreffende verplichting van de PSW niet meer aan de orde.Ten aanzien van de memorie van toelichting wijst de VK er op dat de stellingname
in de toelichting op artikel 2, dat het wetsvoorstel niet beoogt vrijwillige
deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP uit te sluiten, zijn begrenzing
vindt in artikel 13 van de Wet toezicht verzekeringsbedrijf 1993. Collectieve
aansluiting op vrijwillige basis bij een bedrijfspensioenfonds is slechts
mogelijk indien dit geschiedt binnen de in de statuten omschreven bedrijfstak
en de aansluiting ook overigens voldoet aan de ingevolge de laatstgenoemde
wet te stellen voorwaarden.De memorie van toelichting is op dit punt aangepast overeenkomstig het
advies van de VK. 12. Artikelsgewijze toelichting Artikel 1Dit artikel bevat de definitiebepalingen, met uitzondering van die inzake
het begrip «overheidswerknemer». Dat begrip wordt gedefinieerd
in artikel 2.Met betrekking tot de definitie van het begrip «sectorwerkgever»
wordt opgemerkt dat uiteraard in beginsel wordt aangesloten bij de indeling
in acht sectoren ten behoeve van het arbeidsvoorwaardenoverleg van het overheidspersoneel.
De situatie doet zich echter voor dat niet ieder lichaam in de zin van de
Abp-wet deel uitmaakt van één van die sectoren. In dezen kan
worden gewezen op de zelfstandige bestuursorganen en de privaatrechtelijke
instellingen die op grond van artikel B 3 van de Abp-wet zijn aangewezen als
lichaam waarvan het personeel geheel of ten dele ambtenaar is in de zin van
die wet. Om die reden wordt rekening gehouden met de mogelijkheid dat een
toedeling aan een sector plaatsvindt, zo mogelijk op basis van de aard van
de werkzaamheden of de financiële verhoudingen met één
of meer overheids- of onderwijsinstellingen.Voorts bestaat de mogelijkheid om voor de niet tot de bestaande sectoren
behorende instellingen te komen tot de instelling van een aparte sector, indien
zij een gecoördineerd arbeidsvoorwaardenbeleid hanteren en tezamen een
personeelsbestand van voldoende omvang hebben om met het oog op de pensioenregeling
een aparte sector te kunnen vormen. Artikel 2In artikel 2 wordt aangegeven voor wie de nieuwe regeling inzake de pensioenen
van de overheidswerknemers zal gelden. Aan een nauwkeurige, wettelijke omschrijving
van het begrip «overheidswerknemer» is in de eerste plaats behoefte
in verband met de bepaling van de kring van belanghebbenden waarvoor de overeenkomst
inzake de pensioenen tussen overheidswerkgevers en overheidswerknemers bindend
zal zijn. Daarmee wordt dan tevens de reikwijdte van de verplichte deelneming
in de Stichting Pensioenfonds ABP bepaald.Voorts is deze wettelijke definiëring van belang met het oog op het
onderscheid tussen enerzijds overheidswerknemers en anderzijds werknemers
in de particuliere sector die thans reeds onder de werking van de wettelijke
werknemersverzekeringen vallen. Het ligt in het voornemen om in het kader
van het OOW-project aan te sluiten bij dit in het wetsvoorstel geformuleerde
onderscheid. De bijzondere positie van de overheidswerknemer ten aanzien van
die werknemersverzekeringen dient namelijk in die zin te worden gecontinueerd,
dat het thans bestaande onderscheid ook in de toekomst zal moeten kunnen worden
gemaakt onder meer met het oog op het vooralsnog achterwege laten van risicoverevening
tussen markt- en overheidssector. Dit laatste houdt in dat niet kan worden
volstaan met een eenvoudige verwijzing naar de kring van deelnemers in de
Stichting Pensioenfonds ABP, aangezien in dat geval langs privaatrechtelijke
weg en met een te ver gaande uitschakeling van de publiekrechtelijke verantwoordelijkheden,
invulling zou worden gegeven aan algemeen geldende wettelijke bepalingen.De omschrijving van de term «overheidswerknemer» in artikel
2 komt overeen met de definiëring van het begrip «ambtenaar»
in de artikelen B 1, B 2, B 3 en B 9 van de Abp-wet, met inachtneming van
de nadere invulling die daaraan in uitbreidende zin is gegeven in de Regeling
beperking en uitbreiding van het ambtenaarschap in de zin van de Abp- wet
(Stcrt. 1994, 98), met dien verstande dat in onderdeel g tevens rekening is
gehouden met enkele categorieën die op grond van overgangsrecht
het ambtenaarschap in de zin van de Abp-wet hebben behouden. Overigens wordt
benadrukt dat de definitie van de term «overheidswerknemer» van
belang is met het oog op de verplichte deelneming in de Stichting Pensioenfonds
ABP. Dit laat vrijwillige deelneming onverlet, althans voor zover deze tot
de mogelijkheden behoort op basis van de algemeen geldende bepalingen inzake
pensioenfondsen.Van de gelegenheid is gebruik gemaakt om de redactie van het eerste lid,
onderdeel c, van onderhavig artikel aan te passen aan de gewijzigde financieringsmethode
die wordt gevolgd ten aanzien van instellingen die zich ingevolge de Wet op
de onderwijsverzorging het verlenen van onderwijsverzorging ten doel stellen.
Het gaat hierbij om schoolbegeleidingsdiensten, pedagogische centra en dergelijke.
Het is de bedoeling dat deze instellingen in 1996 voor een belangrijk deel
hun inkomsten zullen ontlenen aan contracten die zij met onderwijsinstellingen
afsluiten. Om die reden kan de grens van 51 procent bekostiging door de overheid
niet langer worden gehandhaafd. Door de gewijzigde redactie wordt geen wijziging
beoogd van de reikwijdte van het begrip werknemer in de zin van het wetsvoorstel
in vergelijking met het begrip ambtenaar in de zin van de Abp-wet.Voorts is in het tweede lid, onderdeel k, rekening gehouden met de mogelijkheid
dat op basis van artikel B 4, eerste lid, van de Abp-wet personeelsleden van
B 3-instellingen zijn uitgesloten van het ambtenaarschap in de zin van die
wet. Bovendien is in onderdeel l neergelegd dat de werknemer van de B 3-instelling
waarvan de aanwijzing op of na 1 januari 1996 wordt ingetrokken, geen overheidswerknemer
is. Aan deze laatste uitzondering is behoefte omdat bij de definiëring
van het begrip «B 3-instelling» in artikel 1 van het wetsvoorstel
dient te worden uitgegaan van de situatie zoals deze op 31 december 1995 bestaat.Met het voorgaande wordt de kring van verplichte deelnemers in de Stichting
Pensioenfonds ABP in beginsel volledig bepaald. Beperking en uitbreiding van
die kring is evenwel in beperkte mate mogelijk op basis van nadere regeling
of aanwijzing ingevolge het tweede lid, onderdeel j, en het derde lid.In het derde lid wordt in de eerste plaats het personeel van de Stichting
Pensioenfonds ABP aangemerkt als overheidswerknemer. Dit teneinde te bewerkstelligen
dat hun pensioenen bij de Stichting Pensioenfonds ABP worden ondergebracht
en ook overigens hun positie inzake de sociale zekerheid ongewijzigd blijft.Voorts wordt in het derde lid de mogelijkheid geboden dat ook na de privatisering
van het ABP, privaatrechtelijke instellingen kunnen worden aangewezen als
lichaam, waarvan het personeel als overheidswerknemer wordt aangemerkt. Dit
op grond van de doelstelling van die instelling dan wel de financiële
verhouding tot één of meer publiekrechtelijke lichamen. Het
gaat hierbij in feite om een voortzetting van het beleid dat is gevoerd op
basis van artikel B 3 van de Abp-wet. De consequentie van een dergelijke aanwijzing
is dat er vervolgens sprake is van een verplichte deelneming in de Stichting
Pensioenfonds ABP. Met deze aanwijzingsbevoegdheid wordt dan ook een instrument
geboden om de verplichte deelneming desgewenst nader te begrenzen.Ten aanzien van dit laatste wordt overigens opgemerkt dat een en ander
niet inhoudt dat het wetsvoorstel zou beogen vrijwillige deelneming in de
Stichting Pensioenfonds ABP uit te sluiten. Dat is zeker niet het geval. Het
wetsvoorstel laat zich daarover niet uit, aangezien de vrijwillige deelneming,
behoudens de voor pensioenfondsen ter zake algemeen geldende wettelijke bepalingen,
uiteraard geheel dient te worden overgelaten aan de sociale partners in de
overheidssector en het bestuur van de Stichting Pensioenfonds ABP. De bevoegdheid tot aanwijzing berust bij de Minister van Binnenlandse
Zaken, niet bij de rechtsopvolger van het bestuur van het ABP, welk bestuur
ingevolge artikel B 3 van de Abp-wet deze bevoegdheid had. Het gaat hier immers
om een publiekrechtelijke bevoegdheid, die zeer wel door het publiekrechtelijke
ABP-bestuur kon worden uitgeoefend, maar die uitsluitend dan bij het privaatrechtelijk
fondsbestuur zou moeten worden gelegd indien daarvoor zwaarwegende argumenten
bestaan. Zoals uit paragraaf 10 van de toelichting blijkt, is in het voorontwerp
van het wetsvoorstel er van uitgegaan dat een dergelijke geval zich voordeed.
In dit verband kan worden gewezen op het gegeven dat de bevoegdheid tot aanwijzing
ingevolge een wijziging van de Abp-wet in 1994 is overgegaan van de Kroon
naar het bestuur van het ABP. Nadere overweging heeft evenwel geleid tot het
standpunt dat dit gegeven niet van doorslaggevende betekenis moet worden geacht.Omdat met ingang van 1 januari 2001 de Wet BPF van toepassing zal zijn,
heeft met ingang van die datum de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
bij uitsluiting de bevoegdheid de verplichte deelneming in de Stichting Pensioenfonds
ABP nader te regelen. Dit betekent dat de bevoegdheid van de Minister van
Binnenlandse Zaken met betrekking tot de verplichte deelneming dan ophoudt
te bestaan, met dien verstande dat diens coördinerende taak met betrekking
tot het overheidspersoneel met zich brengt dat hij ingevolge artikel 3 van
de Wet BPF betrokken dient te worden bij nadere regeling van die verplichtstelling.
De werking van onderdeel b van het derde lid is derhalve beperkt tot de periode
1 januari 1996 tot en met 31 december 2000.De vraag of met ingang van 1 januari 2001 nog behoefte zal bestaan aan
een nadere bepaling inzake de definiëring van het begrip overheidswerknemer
met inachtneming van de bevoegdheid van de Minister van Sociale Zaken om de
verplichte deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP nader in te vullen,
kan thans nog niet worden beantwoord. Om die reden wordt daarop thans in het
wetsvoorstel niet nader ingegaan. Artikel 3In dit artikel is de procedure neergelegd die dient te worden gevolgd
inzake de aanwijzing van privaatrechtelijke lichamen als lichamen waarvan
de werknemers deelnemen in de Stichting Pensioenfonds ABP. Daarbij is de procedure
inzake de aanwijzing van B 3-lichamen als uitgangspunt genomen, welke vervolgens
is toegesneden op de overgangssituatie die zal gelden tot 1 januari 2001.
In deze overgangssituatie is de Wet BPF nog niet van toepassing en is de Minister
van Binnenlandse Zaken bevoegd de verplichte deelneming in de Stichting Pensioenfonds
ABP nader te regelen voor zover het de in artikel 2, derde lid, onderdeel
b, van het wetsvoorstel bedoelde privaatrechtelijke lichamen betreft.In het eerste lid wordt reeds aansluiting gezocht bij de procedure ingevolge
de Wet BPF in die zin dat de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid
reeds bij de onderhavige aanwijzingen dient te worden betrokken. De aanwijzing
geschiedt op voordracht van het bestuur van de Stichting Pensioenfonds ABP,
dat kan worden beschouwd als representatieve vertegenwoordiging van de bedrijfstak.
Hierbij dient te worden bedacht dat zowel het Verbond Sectorwerkgevers Overheid
als de centrales van overheidspersoneel in dat bestuur zijn vertegenwoordigd.
Bovendien sluit deze procedure aan bij het gegeven dat de bevoegdheid tot
aanwijzing, ingevolge artikel B 3, eerste lid, van de Abp-wet bij het bestuur
van het ABP berustte.Het tweede lid komt overeen met artikel B 3, derde lid, van de Abp- wet. Het derde lid geeft aan dat het bestuur van de Stichting Pensioenfonds
ABP een toelichting dient te geven op de voordracht. Daarin moet tot uitdrukking
worden gebracht of al dan niet wordt voldaan aan de vereisten voor een aanwijzing.
Bovendien dient het fondsbestuur aan te geven of in het kader van de aanwijzing
nadere voorwaarden dienen te worden gesteld. Door deze procedure wordt in
belangrijke mate bewerkstelligd dat de huidige gang van zaken met betrekking
tot de aanwijzing door het bestuur van het ABP kan worden gecontinueerd, met
dien verstande dat de uiteindelijke beslissingsbevoegdheid is voorbehouden
aan de Minister van Binnenlandse Zaken.Het vierde lid is nodig om de Minister van Binnenlandse Zaken dezelfde
bevoegdheid te verlenen als het bestuur van het ABP op grond van artikel B
4, tweede lid, van de Abp-wet had. De aanwijzing op grond van artikel B 3
van de Abp-wet moet in voorkomend geval kunnen worden ingetrokken. Met het
oog hierop is in het vierde lid de aanwijzing ingevolge artikel B 3 van de
Abp-wet aangemerkt als een aanwijzing ingevolge artikel 2, derde lid.De bepaling neergelegd in artikel B 4, eerste lid, van de Abp-wet, op
grond waarvan bepaalde personen of groepen van personen die werkzaam zijn
bij een aangewezen lichaam kunnen worden uitgesloten van de deelneming in
het ABP omdat hun arbeid redelijkerwijs niet geacht kan worden te strekken
tot verwezenlijking van het doel met het oog waarop het lichaam bijdragen
uit de openbare kas ontvangt, is niet overgenomen. Dit met het oog op de vereenvoudiging
van de regeling en van de uitvoering daarvan. In het kader van de aanwijzing
behoeft derhalve niet te worden bezien welke bijdrage bepaalde medewerkers
van een privaatrechtelijk lichaam leveren aan het bereiken van de doelstelling
van dat lichaam. Volstaan kan worden met de toetsing van die doelstelling
en de financiële verhouding van het lichaam tot één of
meer publiekrechtelijke lichamen.Het vijfde lid komt materieel overeen met artikel B 4, tweede lid, van
de Abp-wet. De Minister van Binnenlandse Zaken hoort in voorkomend geval het
bestuur van de Stichting Pensioenfonds ABP en de VK vanwege de gevolgen van
de intrekking. Ingevolge het zesde lid gelden hierbij namelijk dezelfde regels
als bij intrekking op gezamenlijk verzoek van het bestuur van het privaatrechtelijke
lichaam en de bij dat lichaam werkzame overheidswerknemers. Dit houdt in dat
de pensioenaanspraken van werknemers, gewezen werknemers en gepensioneerde
werknemers van het betrokken lichaam door middel van collectieve waarde-overdracht
dienen te worden ondergebracht bij een ander pensioenfonds of een verzekeraar.
 Artikel 4In artikel 4, eerste lid, wordt de basis van de nieuwe pensioenregeling
voor de overheidswerknemers neergelegd. Zoals reeds in paragraaf 3 is uiteengezet,
vereist artikel 109 van de Grondwet een dergelijke wettelijke basis. Het eerste
lid van artikel 4 geeft aan dat na de inwerkingtreding van het wetsvoorstel
de pensioenaanspraken en de daarmee samenhangende verplichtingen, waaronder
onder meer de premieverplichting, van de overheidswerknemers, de gewezen overheidswerknemers
(waaronder de vroegere «wachtgelders» zoals bedoeld in artikel
B 6 van de Abp-wet) en hun rechtverkrijgenden worden ontleend aan een overeenkomst
naar burgerlijk recht en niet aan een wettelijke pensioenregeling. Hiermee
hebben de pensioenen voor de overheidswerknemers een privaatrechtelijke basis
verkregen, zodat de PSW van toepassing kan zijn.Aangetekend wordt dat de term «nagelaten betrekkingen» in
ruime zin moet worden uitgelegd. Deze term omvat onder meer ook
de gewezen echtgenoot, indien het huwelijk door echtscheiding is geëindigd.
Verder omvat die term uiteraard de nabestaande in de zin van de Abp-wet, de
wees en de zogenaamde half-wezen.Hoewel in dit artikel wordt uitgegaan van een overeenkomst die per 1 januari
1996 in werking treedt en er geen aanleiding is om te twijfelen aan de tijdige
totstandbrenging van die overeenkomst, kan niet met volstrekte zekerheid gesteld
worden dat partijen tijdig overeenstemming zullen bereiken over de pensioenovereenkomst.
Om die reden is in artikel 55 neergelegd dat in voorkomend geval de Abp-wet
en de artikelen 1 tot en met 10 van de Wet FVP/ABP, alsook de daarop berustende
nadere regels, zoals deze luidden op 31 december 1995, worden aangemerkt als
reglement van de Stichting Pensioenfonds ABP.In het tweede lid is aangegeven dat de Minister van Binnenlandse Zaken
en de centrales van overheidspersoneel bevoegd zijn tot het sluiten van de
pensioenovereenkomst die met ingang van 1 januari 1996 van kracht zal zijn.
Dit is uitvloeisel van het gegeven dat de Minister van Binnenlandse Zaken
en de centrales van overheidspersoneel in het Protocol Sectoralisatie van
het Overleg 1993 en 1994 zijn overeengekomen dat over de aanspraken ten aanzien
van pensioenen op centraal niveau wordt onderhandeld. Wel is in het kader
van de besprekingen over de privatisering van het ABP nader afgesproken dat,
wanneer die privatisering eenmaal is gerealiseerd, de gezamenlijke sectorwerkgevers
in de plaats zullen treden van de minister. Dit laatste houdt in dat wijzigingen
of vervanging van de met de minister gesloten pensioenovereenkomst kunnen
worden overeengekomen door de sectorwerkgevers en de centrales van overheidspersoneel.
Dit is neergelegd in het derde lid.Omdat er meerdere centrales van overheidspersoneel en sectorwerkgevers
zijn, is bepaald dat een meerderheid de pensioenovereenkomst kan sluiten.
Dit teneinde te bewerkstelligen dat, hoewel het streven er uiteraard op gericht
zal zijn om met betrekking tot de pensioenovereenkomst een volledige consensus
van de betrokken partijen te bereiken, een minderheid de totstandkoming van
een dergelijke overeenkomst niet volstrekt zal kunnen blokkeren. Overigens
is niet wettelijk vastgelegd op welke wijze dient te wordt vastgesteld dat
er sprake is van een meerderheid. Dit wordt aan de partijen overgelaten.In het Convenant privatisering ABP is neergelegd dat de instellingen,
bedoeld in de artikelen B 1 en B 2 van de Abp-wet, tot 1 januari 2001 zullen
zijn aangesloten bij de Stichting Pensioenfonds ABP. Met andere woorden: tot
die datum kan over de pensioenen nog niet op decentraal niveau worden onderhandeld.Overigens is in het wetsvoorstel wel rekening gehouden met de mogelijkheid
dat de onderhandelingen over de pensioenaanspraken, evenals die over de overige
arbeidsvoorwaarden, volledig worden gedecentraliseerd. Verwezen wordt naar
artikel 5.In artikel 4, vierde lid, wordt rekening gehouden met de mogelijkheid
dat een B 3-lichaam niet langer wenst te zijn aangesloten bij het ABP of de
Stichting Pensioenfonds ABP. Uiteraard kunnen deze «uittredende»
B 3-lichamen niet worden gebonden door de in het eerste lid bedoelde overeenkomst.Een dergelijke bepaling is niet nodig ten aanzien van de privaatrechtelijke
instellingen die op grond van artikel 2, derde lid, van het wetsvoorstel worden
aangewezen. Dit verschil vindt zijn oorzaak in de definiëring van het
begrip «B 3-lichaam» in artikel 1 en «overheidswerknemer»
in artikel 2. Met betrekking tot de werknemers van B 3-lichamen wordt in dat
kader in feite uitgegaan van de situatie per 31 december 1995. Wijzigingen
daarna wat betreft de deelneming van B 3-lichamen in de Stichting Pensioenfonds
ABP, welke deelneming uiterlijk 31 december 2000 op grond van
artikel 3, vierde en vijfde lid, door de Minister van Binnenlandse Zaken ongedaan
kan worden gemaakt door middel van intrekking van de aanwijzing, dienen derhalve
in een aparte bepaling te worden ondervangen. Het vierde lid strekt daartoe.De in het eerste lid bedoelde overeenkomst kan uitsluitend dan effectief
zijn, indien deze alle overheidswerkgevers en werknemers bindt. Deze binding
is neergelegd in het vijfde lid. Daarbij is er ten behoeve van de duidelijkheid
voor gekozen niet alleen te verwijzen naar de pensioenovereenkomst, maar tevens
naar hetgeen ten aanzien van de werkgevers bij of krachtens de statuten en
reglementen van het pensioenfonds wordt bepaald. Dit laatste overigens overeenkomstig
de verplichting die ten aanzien van werkgevers is neergelegd in artikel 3,
tweede lid, van de Wet BPF. De pensioenovereenkomst wordt immers vertaald
in de statuten van het pensioenfonds en in ieder geval in het pensioenreglement.
Daarbij zal nadere invulling worden gegeven aan de verplichtingen van de werkgever
ingevolge de pensioenovereenkomst. Voorts is in dit verband rekening gehouden
met de mogelijkheid dat de pensioenen worden geregeld op basis van een overeenkomst
met een verzekeraar. In dat geval liggen de verplichtingen van de werknemers
in de overeenkomst met de verzekeraar.Opgemerkt wordt dat in dit lid wordt gesproken over het pensioenfonds
in het algemeen, niet over de Stichting Pensioenfonds ABP. Dit met het oog
op de mogelijkheid dat per 1 januari 2001 de deelneming van een sector in
de Stichting Pensioenfonds ABP wordt beëindigd.In het zesde lid wordt voorgeschreven dat de pensioenovereenkomst in de
Staatscourant moet worden gepubliceerd en eerst na publicatie in werking kan
treden. Reden daarvoor is dat de overheidswerkgevers en overheidswerknemers,
ook al zijn zij geen partij bij de overeenkomst, daaraan ingevolge het vijfde
lid toch gebonden worden en zij derhalve ook kennis moeten kunnen nemen van
hetgeen waaraan zij gebonden zijn. Dit is vergelijkbaar met de in artikel
5, vierde lid, van de Wet op het algemeen verbindend en onverbindend verklaren
van bepalingen van collectieve arbeidsovereenkomsten, voorgeschreven publikatie
van de beschikking tot algemeen verbindendverklaring. Artikel 5Het eerste lid van artikel 5 opent de mogelijkheid van sectoralisatie
van de privaatrechtelijke pensioenregeling. Indien de sociale partners in
een sector menen dat zij de pensioentoezegging met ingang van 1 januari 2001
zelfstandig moeten regelen, dan wordt dat niet tegengegaan. Deze bepaling
dient overigens te worden gelezen in samenhang met de bepalingen inzake de
verplichte deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP, in paragraaf 5. Indien
een sector die deelneming wenst te beëindigen, zal oprichting van een
nieuw pensioenfonds dan wel aansluiting bij een ander fonds of bij een verzekeraar
moeten worden gezocht ten behoeve van het totale personeelsbestand, met inbegrip
van de reeds gepensioneerden en de reeds ontslagen overheidswerknemers van
die sector.Het tweede lid houdt rekening met de mogelijkheid dat binnen een bepaalde
sector, een werknemersorganisatie die niet bij een centrale van overheidspersoneel
is aangesloten, door Onze Minister aangemerkt wordt als partij waarmee wordt
overlegd over de pensioenovereenkomst in die sector. Dit gebeurt na advisering
hierover door de ROP.Het eventuele vertrek van een sector bij de Stichting Pensioenfonds ABP
brengt de vraag met zich hoe gehandeld dient te worden ten aanzien van de B 3-lichamen en de privaatrechtelijke lichamen die zijn aangewezen
op grond van artikel 2, derde lid. Met name geldt dit ten aanzien van die
privaatrechtelijke lichamen die om een andere reden dan de aard van hun werkzaamheden
of hun financiële verhouding met één of meer overheids-
of onderwijsinstellingen zijn toegedeeld aan een bepaalde sector. Het is niet
vanzelfsprekend dat deze laatstbedoelde privaatrechtelijke lichamen zonder
meer eveneens de deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP zouden moeten
opgeven omdat de sector, waarbij zij zijn ingedeeld, bij dat pensioenfonds
vertrekt.Deze kwestie dient nader te worden bezien. Thans bestaat nog geen helder
beeld hoe in dat geval zou moeten worden gehandeld. Het derde lid biedt, zo
daaraan de behoefte zou blijken te bestaan, een basis om ter zake regels te
stellen. Een regeling op het niveau van wet in formele zin is niet nodig,
omdat het hier gaat om vergaande detaillering die in voorkomend geval kan
gaan tot op het niveau van de individuele B 3-lichamen en privaatrechtelijke
lichamen die zijn aangewezen op grond van artikel 2, derde lid, van het voorliggende
wetsvoorstel. Als zodanig sluit een eventuele nadere regeling ook aan op de
regeling inzake de verplichte deelneming van die lichamen in de Stichting
Pensioenfonds ABP, die in belangrijke mate aan de Minister van Binnenlandse
Zaken wordt overgelaten. Artikel 6Dit artikel betreft de oprichting van het privaatrechtelijk pensioenfonds,
de Stichting Pensioenfonds ABP. De Minister van Binnenlandse Zaken wordt in
het eerste lid gemachtigd om deel te nemen aan die oprichting. Het ligt in
het voornemen dat naast de minister, sectorwerkgevers en de centrales van
overheidspersoneel als oprichters van de Stichting Pensioenfonds ABP optreden.In het tweede lid wordt de doelstelling van de Stichting Pensioenfonds
ABP geformuleerd. Hierbij is overeenkomstig het advies van de VK expliciet
aangegeven dat het gaat om een bedrijfspensioenfonds. Tevens is de bedrijfstak
omschreven ten behoeve waarvan het fonds werkzaam zal zijn, te weten overheid,
onderwijs en daarmee gelieerde privaatrechtelijke lichamen. Door deze formulering
wordt het mogelijk gemaakt om het huidige beleid inzake B 3-aanwijzingen voort
te zetten, terwijl voorts de opening wordt geboden dat geprivatiseerde overheidsinstellingen
hun deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP op vrijwillige basis voortzetten.
Bovendien maakt deze formulering het mogelijk dat ook de pensioenen van militairen
en hun nagelaten betrekkingen bij het fonds worden ondergebracht.In het derde lid wordt tot uitdrukking gebracht dat in de statuten van
de stichting een ruimere doelstelling kan worden opgenomen dan in het tweede
lid is bepaald. Het tweede lid geeft derhalve aan wat de doelstelling van
de Stichting Pensioenfonds ABP ten minste omvat. Het gaat hierbij om de primaire
doelstelling van het pensioenfonds, te weten de verzekering van de pensioenen
van het overheidspersoneel in de ruime betekenis van dat woord en van hun
nagelaten betrekkingen.Evenwel moet worden onderkend dat het ABP thans meer pensioenen verzorgt
dan de hiervoor vermelde. Hierbij kan onder meer worden gewezen op de pensioenen
van het personeel van de Koninklijke Hofhouding. Deze pensioenen worden op
grond van de wet van 27 juli 1960, houdende maatregelen met betrekking tot
de pensioenen van de Koninklijke Hofhouding (Stb. 314), en de daarop gebaseerde
overeenkomst tussen enerzijds de Stichting tot verzorging van de pensioenen
van het personeel van de Koninklijke Hofhouding van het Huis van Oranje- Nassau
en anderzijds het ABP, feitelijk verzorgd door het ABP. Het derde lid
laat toe dat deze situatie wordt gecontinueerd na de privatisering van het
ABP. Artikel 7In artikel 7, eerste en tweede lid, is het uitgangspunt neergelegd dat
de belanghebbenden die op 31 december 1995 aanspraken hadden tegenover het
ABP, met ingang van 1 januari 1996 nieuwe aanspraken verkrijgen die in totaliteit
gelijkwaardig zijn aan hun aanspraken op grond van de Abp-wet. De nieuwe aanspraken
worden evenwel niet alle verkregen tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP.
Dit in verband met de splitsing van het invaliditeitspensioen in een WAO-conforme
aanspraak en een «bovenwettelijk» deel.In het eerste lid is neergelegd dat de op 31 december 1995 bestaande aanspraken
inzake ouderdoms- en nabestaandenpensioen tegenover het ABP worden omgezet
in gelijkwaardige aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP. De
nadere uitwerking van de gelijkwaardigheid van die aanspraken is neergelegd
in paragraaf 3, waarnaar kortheidshalve wordt verwezen.In het tweede lid is de omzetting van op 31 december 1995 lopende invaliditeitspensioenen
en herplaatsingstoelagen in hoofdlijnen neergelegd. De belanghebbende verkrijgt
aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP en het FAOP die gezamenlijk
gelijkwaardig zijn aan de oude aanspraken. Hierbij wordt voor de aanspraken
die worden verkregen tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP verwezen naar
paragraaf 4, voor de aanspraken tegenover het FAOP naar artikel 32, eerste
lid, juncto artikel 37. De aanspraken tegenover de Stichting Pensioenfonds
ABP betreffen uitsluitend de oude aanspraken voor zover deze uitstijgen boven
de WAO-conforme uitkering. Op grond van artikel 32, eerste lid, juncto artikel
37 verkrijgt de belanghebbende aanspraak op een WAO-conforme uitkering.Het derde lid betreft de medewerkers van het ABP die niet overgaan naar
de Stichting Pensioenfonds ABP, maar naar de Stichting USZO/AOV. Zij worden
niet als overheidswerknemer aangemerkt en zijn derhalve niet verplicht deel
te nemen in het geprivatiseerde ABP. Deze personeelsleden verkrijgen gelijkwaardige
aanspraken inzake ouderdoms- en nabestaandenpensioen tegenover het pensioenfonds
dat, of de verzekeraar die, door de Stichting USZO/AOV wordt aangewezen.De aanspraken van dat personeel ter zake van arbeidsongeschiktheid worden
door de uitzondering «behoudens het vierde lid van dat artikel»
in stand gelaten en overeenkomstig paragraaf 4 van het wetsvoorstel ondergebracht
bij de Stichting Pensioenfonds ABP, onderscheidenlijk het FAOP.In het vierde lid wordt aan het bestuur van de Stichting Pensioenfonds
ABP de verplichting opgelegd om aan degene die op 31 december 1995 ambtenaar
is in de zin van de Abp-wet of ingevolge die wet recht heeft op invaliditeitspensioen,
opgave te verstrekken van diens reeds opgebouwde uitzicht op pensioen. Het
overeenkomstige geldt ten aanzien van de gewezen ambtenaar aan wie nog geen
pensioen is toegekend. Dit laatste uiteraard onder het voorbehoud dat deze
belanghebbende kan worden bereikt. Niet van alle gewezen ambtenaren is het
adres bekend.Met de toezending van de hier bedoelde opgaven wordt beoogd tot een deugdelijke
afsluiting te komen van het tijdperk waarin de pensioenaanspraken van de overheidswerknemers
werden ontleend aan een publiekrechtelijk voorschrift. In dat kader wordt
administratief bezwaar en beroep tegen de onderhavige opgave mogelijk gemaakt.
Hoewel zou kunnen worden gesteld dat, nu de onderhavige opgaven gebaseerd
zijn op de aanspraken ingevolge de Abp-wet, deze door het publiekrechtelijke
ABP zouden moeten worden vastgesteld, is op praktische gronden
gekozen voor vaststelling door de privaatrechtelijke Stichting Pensioenfonds
ABP. Hierdoor wordt voorkomen dat per 31 december 1995 bijna twee miljoen
opgaven zouden moeten worden verzonden. Er is nu ruimte voor een zekere spreiding
van de verzending van die opgaven.Aangetekend wordt dat een dergelijke procedure niet is gevolgd bij de
privatisering van het SPF. Dit vanwege het feit dat dat pensioenfonds uitsluitend
had te maken met deelnemers die in dienst waren bij de NV Nederlandse Spoorwegen,
zodat zich geen problemen konden voordoen ten aanzien van de vaststelling
van de voor pensioen geldende diensttijd. Dit is anders bij het ABP, dat met
een groot aantal overheidswerkgevers te maken heeft. In de praktijk is dan
ook gebleken dat er geschillen kunnen ontstaan over de diensttijd die in het
kader van de Abp-wet voor pensioen geldende tijd is. Het is in het kader van
de privatisering van het ABP van belang om dergelijke geschillen op zo kort
mogelijke termijn tot een definitieve oplossing te brengen. De Stichting Pensioenfonds
ABP kan dan op termijn niet meer worden geconfronteerd met belanghebbenden
die de opgave van hun voor pensioen geldende diensttijd betwisten.Overigens wordt hierbij volledigheidshalve nog opgemerkt dat het ABP reeds
is begonnen met het verzenden van opgaven van reeds opgebouwde pensioenaanspraken
en een project ter controle daarvan. Aan deze opgaven is evenwel nog geen
concreet rechtsgevolg verbonden. Doordat het ABP deze diensttijdcontrole reeds
in belangrijke mate heeft afgerond, is de verwachting gerechtvaardigd dat
zich weinig geschillen zullen voordoen naar aanleiding van de opgaven ingevolge
dit wetsvoorstel.Met betrekking tot het vijfde lid wordt het volgende opgemerkt. De Stichting
Pensioenfonds ABP dient de opgave, bedoeld in het vierde lid, ingevolge wettelijk
voorschrift te verstrekken, waarbij uiteraard de bepalingen van de Abp-wet
inzake de diensttijd en de berekeningsgrondslag dienen te worden toegepast.
Dit betekent dat de Stichting Pensioenfonds ABP bij het vaststellen van de
onderhavige opgave handelt als een bestuursorgaan zoals bedoeld in artikel
1:1 van de Algemene wet bestuursrecht. Het vijfde lid beoogt iedere discussie
over de aard van de opgave uit te sluiten.Ten aanzien van besluiten van het bestuur van het ABP zijn in hoofdstuk
S van de Abp-wet van de Algemene wet bestuursrecht afwijkende bepalingen opgenomen,
waaronder de bepaling dat de rechtbank te 's-Gravenhage bevoegd is ter zake
van beroep tegen een besluit. Omdat de onderhavige opgave ligt in het verlengde
van besluiten ingevolge de Abp-wet, is het gewenst dat de procedurele bepalingen
van hoofdstuk S van die wet daarop van toepassing blijven. Artikel 8In de Abp-wet werd tot voor kort uitgegaan van de gedachte dat overheidsdienst
in het Koninkrijk, alsmede dienst bij de spoorwegen, zou moeten kunnen worden
vergolden met ABP-pensioen, indien betrokkene ten tijde van zijn ontslag in
verband met het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd, ambtenaar in
de zin van die wet was. Hetzelfde gold met betrekking tot de Amp-wet en de
Spoorwegpensioenwet. Met andere woorden: er werd uitgegaan van eenheid van
diensttijd die in beginsel door één van de overheidspensioeninstellingen
in zijn geheel met pensioen kon worden vergolden op basis van de door de desbetreffende
instelling uitgevoerde pensioenregeling. Zo kon tijd doorgebracht als beroepsmilitair
of als werknemer van de N.S. leiden tot pensioen ingevolge de Abp-wet, tijd
doorgebracht als militair en burgerlijk ambtenaar leiden tot pensioen ingevolge
de Spoorwegpensioenwet en tijd doorgebracht als burgerlijk ambtenaar en werknemer
van de N.S. leiden tot pensioen ingevolge de Amp-wet. De tijd
die aldus bij de pensioenberekening wordt meegenomen, wordt aangeduid met
de term «externe diensttijd». Indien externe diensttijd door een
pensioeninstelling werd overgenomen, vond geen verrekening plaats met de andere
pensioeninstelling of andere pensioeninstellingen. Een en ander vond plaats
met gesloten beurzen.Aan deze eenheid van diensttijd is wat betreft de tijd in dienst bij de
N.S. een einde gemaakt bij de privatisering van het Spoorwegpensioenfonds
op 1 januari 1994. Verwezen wordt naar de artikelen 6, 23, onderdeel C, en
32 van de Wet privatisering Spoorwegpensioenfonds en de desbetreffende toelichting
(Kamerstukken II 1992/93, 23 305, nr. 3, blz. 20 tot en met 23, 30 en
31). Wat betreft de tijd doorgebracht in militaire beroepsdienst is de eenheid
van diensttijd, zij het niet volledig, met ingang van 1 mei 1994 ongedaan
gemaakt bij de wijziging van artikel D 1, tweede lid, van de Abp-wet ingevolge
artikel 53, onderdeel F, van de Wet FVP/ABP. Tevens zijn in dat kader de artikelen
53, onderdeel G, en 76 van die wet van belang. Voorts wordt verwezen naar
de desbetreffende toelichting (Kamerstukken II 1993/94, 23 442, nr. 3,
blz. 67 tot en met 69, 89 en 90).In het wetsvoorstel wordt de lijn die is neergelegd in het overgangsrecht
inzake de wijziging van artikel D 1, tweede lid, van de Abp-wet ingevolge
de Wet privatisering Spoorwegpensioenfonds en de Wet FVP/ABP doorgetrokken
naar alle externe diensttijd. De belanghebbende verkrijgt tegenover de Stichting
Pensioenfonds ABP het recht om de externe diensttijd die ingevolge de Abp-wet
en de desbetreffende overgangsbepalingen als diensttijd werd aangemerkt, te
doen overnemen als diensttijd. In afwijking van de systematiek bij de privatisering
van het Spoorwegpensioenfonds is in deze wet gekozen voor een automatische
overname van die diensttijd, tenzij de belanghebbende uiterlijk 1 januari
1998 te kennen heeft gegeven geen overname te wensen. Reden daarvoor is dat
de overname in nagenoeg alle gevallen voor belanghebbenden gunstiger is dan
dat hun diensttijd met afzonderlijke pensioenen wordt vergolden, zodat het
efficiënter is in beginsel van overname uit te gaan.In het eerste lid van artikel 8 is de aanspraak op overname van externe
diensttijd door de Stichting Pensioenfonds ABP neergelegd. Het gaat hierbij
niet om een recht of een uitzicht op pensioen ingevolge de Abp-wet, zodat
dit apart geregeld dient te worden naast de overgang van aanspraken ingevolge
artikel 7 van het wetsvoorstel.Onderdeel a betreft de diensttijd doorgebracht als dienstplichtig militair,
voor zover die tijd niet vergolden wordt met pensioen ingevolge de Algemene
militaire pensioenwet, alsmede de diensttijd in Nederlands-Antilliaanse of
Arubaanse overheidsdienst.Onderdeel b betreft de diensttijd die ingevolge de Pensioenwet 1922 als
externe diensttijd kon worden meegenomen (artikel T 4 van de Abp-wet). Dit
betreft onder meer de koloniale dienst. Voorts gaat het om de diensttijd die
na de soevereiniteitsoverdracht aan dat land, als zogenaamde kortverband vrijwilliger
is doorgebracht in dienst van de Republiek der Verenigde Staten van Indonesië
of de Republiek Indonesië (artikel U 8a van de Abp-wet).Onderdeel c betreft diensttijd die voor de onafhankelijkheid van Suriname
in dienst van het landsdeel Suriname is doorgebracht.Onderdeel d betreft de kerkelijke diensttijd die aanvankelijk op basis
van de Abp-wet bij de pensioenberekening werd meegenomen als externe diensttijd.
Dit veranderde ingevolge artikel 3 van de wet van 7 december 1983 tot beëindiging
van de financiële verhouding tussen Staat en Kerk (Stb. 638). Bij de
in onderdeel d genoemde wet van 7 mei 1986 is het desbetreffende overgangsrecht
tot stand gebracht. Ingevolge daarvan kan diensttijd doorgebracht in een kerkelijke
betrekking in bepaalde gevallen nog worden meegenomen bij de
berekening van het pensioen ingevolge de Abp-wet.Onderdeel e betreft de externe diensttijd die voor het bereiken van de
leeftijd van 25 jaar was doorgebracht. Ingevolge de in onderdeel e genoemde
wet van 3 juli 1986 werd de leeftijdsgrens van 25 jaar voor het verkrijgen
van aanspraak op ouderdomspensioen in artikel D 1, derde lid, ingevoerd. Deze
leeftijdsgrens raakte ook de externe diensttijd. Ingevolge het overgangsrecht
werden degenen die ambtenaar waren voor het tijdstip van inwerkingtreding
van die wet, alsmede degenen die op dat tijdstip ambtenaar waren of binnen
een jaar na dat tijdstip opnieuw werden na een onderbreking van minder dan
een jaar, niet door de invoering van de genoemde leeftijdsgrens getroffen.Onderdeel f betreft het overgangsrecht inzake het ongedaan maken van het
meenemen van diensttijd bij de N.S.Onderdeel g ten slotte betreft de wijziging van artikel D 1, tweede lid,
van de Abp-wet ten gevolge waarvan de tijd die is doorgebracht als beroepsmilitair
niet meer wordt meegenomen bij de berekening van pensioen ingevolge de Abp-wet.In het tweede lid wordt verwezen naar het overgangsrecht dat is neergelegd
in artikel 75 van de Wet FVP/ABP ter zake van het weer ongedaan maken van
de leeftijdsgrens van 25 jaar voor het verkrijgen van aanspraken op ouderdomspensioen
ingevolge de Abp-wet. Dat artikel houdt verband met de wijziging van artikel
D 1 van de Abp-wet ingevolge artikel 53, onderdeel F, van de Wet FVP/ABP.
Die wijziging mocht er niet toe leiden dat diensttijd die is doorgebracht
voor het bereiken van de 25-jarige leeftijd gedurende de periode 1 januari
1986 tot en met 31 december 1993 alsnog als voor ouderdomspensioen geldende
tijd wordt aangemerkt. Dit uiteraard onverminderd artikel III, onderdeel B,
van de in het eerste lid, onderdeel e, bedoelde wet van 3 juli 1986.Het derde lid verplicht, evenals dit in artikel 7, vierde lid, is gebeurd,
het bestuur van de Stichting Pensioenfonds ABP tot het nemen van een beschikking
inzake de externe diensttijd die wordt overgenomen. Omdat dit de afsluiting
van de publiekrechtelijke regeling van pensioenen van overheidswerknemers
betreft, wordt ook ten aanzien van deze beschikking de bezwaar- en beroepsprocedure
ingevolge de Abp-wet in stand gelaten.Het vierde lid legt de verplichting op het bestuur van de Stichting Pensioenfonds
ABP om de pensioeninstelling die wordt geraakt door de overname van externe
diensttijd door het pensioenfonds, daarvan te verwittigen. Dit teneinde dubbele
vergelding met pensioen van dezelfde diensttijd uit te sluiten. Anderzijds
wordt door die berichtgeving verzekerd dat ofwel het Spoorwegpensioenfonds
ingevolge artikel 33 van de Wet privatisering Spoorwegpensioenfonds, ofwel
de Minister van Defensie ingevolge artikel 76 van de Wet FVP/ABP, overgaat
tot waarde-overdracht ter zake van de door de Stichting Pensioenfonds ABP
overgenomen diensttijd. Artikel 9Het ABP verzorgt ingevolge de Amp-wet de reguliere pensioenen van nagelaten
betrekkingen van militairen die recht op nabestaandenpensioen hebben. Deze
nabestaandenpensioenen zijn evenals die ingevolge de Abp-wet op basis van
kapitaaldekking gefinancierd. In verband met de privatisering van het ABP
dient nader te worden bepaald bij welke instelling de aanspraken inzake de
militaire nabestaandenpensioenen zullen worden ondergebracht. Daarbij dient
uiteraard sprake te zijn van gelijkwaardigheid van de oude aanspraken op basis
van de Amp-wet of een vroegere militaire pensioenwet en de aanspraak
die jegens de aan te wijzen instelling wordt verkregen. Artikel 9, eerste
lid, strekt hiertoe.Het tweede lid heeft betrekking op gewezen ministers die in de Pensioenwet
1922 als «ambtenaar» werden aangemerkt en na ontslag een direct
ingaand pensioen kregen. Op grond van overgangsrecht hebben zij pensioenaanspraken
tegenover het ABP. Hetzelfde geldt voor hun nagelaten betrekkingen. Artikel 10In paragraaf 4 van deze toelichting is reeds ingegaan op de indexatie
van de per 31 december 1995 bestaande pensioenaanspraken ingevolge de Abp-wet.
Teneinde te garanderen dat de indexatie uitsluitend in geval van financiële
noodzaak achterwege wordt gelaten, is in het eerste lid van artikel 10 de
dwingende bepaling opgenomen dat in beginsel wordt geïndexeerd. Dit houdt
in dat het de sociale partners niet vrijstaat om deze wijze van indexatie
te wijzigen.Het tweede lid laat evenwel toe dat de indexatie met ingang van vaste
data plaatsvindt, namelijk per 1 januari en 1 juli. Daarbij wordt dan uitgegaan
van de bezoldigingswijzigingen die zich voor die data hebben voorgedaan. De
aanpassing per 1 januari kan in deze methode betrekking hebben op de bezoldigingswijzigingen
in de periode mei tot en met oktober daaraan voorafgaand en de aanpassing
per 1 juli op die in de periode november tot en met april.Door een aanpassing nadat de bezoldigingswijzigingen hebben plaatsgevonden,
kan worden voorkomen dat reeds uitbetaalde pensioenen achteraf moeten worden
gecorrigeerd, omdat de bezoldigingswijzigingen niet tijdig in de pensioenen
konden worden verwerkt. Bovendien zou daardoor het huidige nadeel van verschillende
data voor aanpassing van de AOW-pensioenen en het aanvullend pensioen ingevolge
de Abp-wet, worden weggenomen. In de huidige systematiek leidt verhoging van
de AOW-pensioenen doorgaans tot een verlaging van het aanvullend ABP-pensioen.
Dit vanwege het gegeven dat de bezoldigingswijzigingen in het algemeen niet
per 1 januari of 1 juli ingaan. Blijkens de regelmaat waarmee hierover brieven
worden ontvangen, zijn voor veel gepensioneerden wijzigingen van het aanvullend
ABP-pensioen als gevolg van verhogingen van het AOW-pensioen moeilijk te doorgronden.Het derde lid geeft procedurele voorschriften indien het bestuur van de
Stichting Pensioenfonds ABP er toe zou willen overgaan de aanpassing van de
op 31 december 1995 reeds ingegane pensioenen en reeds bestaande uitzichten
op pensioen aan de bezoldigingswijzigingen achterwege te laten op grond van
de financiële positie van het pensioenfonds. Artikel 11Het eerste lid van artikel 11 geeft aan dat van gelijkwaardigheid van
aanspraken kan worden gesproken indien de op 31 december 1995 ingevolge de
Abp-wet bestaande pensioenaanspraken op de in deze bepaling aangegeven methode
worden omgezet in nieuwe aanspraken ingevolge het pensioenreglement van de
Stichting Pensioenfonds ABP. Ter zake diene het volgende.De pensioenberekening ingevolge de Abp-wet kan in hoofdlijnen worden benaderd
als de som van het produkt van diensttijd maal opbouwpercentage maal berekeningsgrondslag
minus het produkt van diensttijd maal verrekeningspercentage-AOW
maal AOW-pensioen. Immers per dienstjaar wordt een aanspraak op ouderdomspensioen
verkregen van 1,75 procent van de berekeningsgrondslag, welke dient te worden
verminderd met het AOW-pensioen dat geacht wordt gedurende datzelfde jaar
te zijn opgebouwd. Voor de periode na 31 december 1985 wordt voor de pensioenberekening
uitgegaan van de opbouw van een volledig AOW-pensioen in 40 jaar, dat wil
zeggen van een verrekeningspercentage-AOW van 2,5. Voor de berekening van
het ouderdomspensioen over diensttijd voor 1 januari 1986 wordt een verrekeningspercentage-AOW
van twee gehanteerd. Dit laatste omdat in de Abp-wet ten aanzien van die tijd
wordt uitgegaan van de opbouw van een volledig AOW-pensioen in 50 jaar.Bij de omrekening van de op 31 december 1985 op basis van de Abp- wet
reeds opgebouwde pensioenaanspraken naar aanspraken op basis van het pensioenreglement
van de Stichting Pensioenfonds ABP kan op grond van de vorenstaande benaderingswijze
tot een exacte vertaling worden gekomen van de in guldens gewaardeerde aanspraken
ingevolge de Abp-wet en de, eveneens in guldens uitgedrukte, aanspraken ingevolge
het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP. Dit zonder dat alle
bijzondere bepalingen van de Abp-wet in het pensioenreglement behoeven te
zijn opgenomen en ondanks het feit dat voor de aanspraken ingevolge het pensioenreglement
een andere berekeningsgrondslag en een andere franchise zullen worden gehanteerd
dan voor de pensioenberekening op grond van de Abp-wet over diensttijd voor
1 januari 1995. Hierdoor behoeven ook de knipbepalingen van de Abp- wet, op
basis waarvan aparte pensioenberekeningen voor diensttijd voor 1 januari 1986,
voor diensttijd na 31 december 1985 tot en met 31 december 1994, en voor diensttijd
na 31 december 1994, niet in het pensioenreglement terug te keren. In feite
wordt zodoende bewerkstelligd dat het pensioenreglement uitsluitend de methode
van pensioenberekening behoeft te bevatten zoals deze ingevolge de Abp-wet
diende te worden gehanteerd voor diensttijd na 31 december 1994.Bij de omrekening van de op 31 december 1995 bestaande aanspraken kan
in beginsel worden uitgegaan van de uitkomst van de hierboven bedoelde aftreksom.
De berekeningsgrondslag en de franchise ingevolge het pensioenreglement zijn
bekende grootheden, zodat op eenvoudige wijze correctiefactoren voor de diensttijd
voor 1 januari 1995 kunnen worden vastgesteld. Het onderstaande voorbeeld
kan dit verduidelijken.Uitgegaan wordt van een belanghebbende die met ingang van 1 januari 1981
in overheidsdienst is getreden, gehuwd is, in 1995 een ambtelijk inkomen heeft
genoten van f 60 000 en na 31 december 1995 zijn loopbaan in de overheidsdienst
voortzet. Een afgeronde en vereenvoudigde pensioenberekening voor de diensttijd
tot en met 31 december 1995, waarin onder meer de berekeningsgrondslag voor
de pensioenberekening in afwijking van de Abp-wet op het ambtelijk inkomen
in 1995 wordt gesteld, levert dan het volgende beeld op. a. Over het jaar 1995:pensioen = tijd x 1,75% x (berekeningsgrondslag – franchise)pensioen = 1 x 0,0175 x (60 000 – 26 500) = f 586,25 b. Over de periode 1 januari 1986 – 31 december
1994:pensioen = tijd x 1,75% x (berekeningsgrondslag – franchise)pensioen = 9 x 0,0175 x (58 500 – 33 000) = f 4 016 c. Over de periode 1 januari 1981 – 31 december
1985:pensioen = tijd x 1,75% x berekeningsgrondslag – tijd x 2% x AOWpensioen = 5 x 0,0175 x 53 200 – 5 x 0,02 x 23 100pensioen = f 2345Het pensioen over de tijd van 1 januari 1981 tot en met 31 december 1994,
in totaal f 6361, dient te worden omgerekend op basis van het pensioenreglement.
Daarbij dienen aparte correctiefactoren ten aanzien van de berekeningsgrondslagen
(cfB) en ten aanzien van de franchise, onderscheidenlijk inbouw
van de AOW (cfA), te worden geïntroduceerd. Deze worden als
volgt vastgesteld.De cfB wordt gevonden uit de volgende vergelijking: tt x cfB x 1,75% x B95 = t1 x 1,75%
x B1 + t2 x 1,75% x B2In deze vergelijking istt: de totaaltijd voor 1 januari 1995;B95: de berekeningsgrondslag in 1995;t1: de diensttijd voor 1 januari 1986;B1: de berekeningsgrondslag voor t1;t2: de diensttijd van 1 januari 1986 tot en met 31 december
1994;B2: de berekeningsgrondslag voor t2.Invulling, onder schrapping van het opbouwpercentage, levert het volgende
resultaat op:14 x cfB x 60 000 = 5 x 53 200 + 9 x 58 500cfB x 840 000 = 266 000 + 526 500 = 792 300De cfB is dan 0,9434.Op overeenkomstige wijze wordt de cfA afgeleid uit de volgende
vergelijking:tt x cfA x 1,75% x F95 = t1
x 2% x AOW + t2 x 1,75% x F2In deze vergelijking is:F95: de franchise in het jaar 1995;AOW: het AOW-pensioen;F2: de franchise voor t2.Invulling levert het volgende resultaat op:14 x cfA x 0,0175 x 26 500 = 5 x 0,02 x 23 100 +
9 x 0,0175 x 33 000cfA x 6492,50 = 2310 + 5197,5 = 7507,50De cfA is dan 1,1563.De nieuwe pensioenberekening over de diensttijd voor 1 januari 1995 wordt
derhalve als volgt:pensioen = tt x cfB x 0,0175 x 60 000 –
tt x cfA x 0,0175 x 26 500Invulling levert het volgende resultaat op:pensioen = 14 x 0,9434 x 1050 – 14 x 1,1563 x 463,75pensioen = 13 867,98 – 7507,28 = f 6 362,70De voordelen van deze omrekeningsmethode zijn aanmerkelijk te noemen.
Niet alleen behoeven de bepalingen inzake de aparte berekeningsmethoden in
de Abp-wet voor de diensttijd vóór 1 januari 1986, de diensttijd
tussen 31 december 1985 en 1 januari 1995 en de diensttijd na 31 december
1994 niet te worden gehandhaafd, maar er kan ook worden gerekend met één
berekeningsgrondslag en één franchise. Daarbij komt dat iedere
belanghebbende korte tijd na 1 januari 1996 kan worden geïnformeerd omtrent
de correctiefactoren die ten aanzien van zijn pensioenberekening zullen worden
gehanteerd.Bovendien maakt de omrekeningsmethode het mogelijk om onderbrekingen in
de dienstlijn, bedoeld in artikel F 6 van de Abp-wet, ongedaan te maken. Hierdoor
zou een mitigering van de oude pensioenbreuken worden bewerkstelligd,
alsook een verdere vereenvoudiging van de pensioenberekening.Om die redenen hebben de sociale partners in de overheidssector het voornemen
bij de omzetting van de op 31 december 1995 bestaande pensioenaanspraken,
de berekeningsmethode met twee correctiefactoren te hanteren.In het voorgaande werd uitgegaan van degene die nog in 1995 een ambtelijk
inkomen genoot en zijn loopbaan in overheidsdienst na 31 december 1995 voortzet.
Het zal duidelijk zijn dat de omrekening van de op 31 december 1995 reeds
ingegane pensioenen en van de op die datum bestaande uitzichten op pensioen
niet kan plaatsvinden op basis van het ambtelijk inkomen over het jaar 1995.
Voor degenen die vóór 1 januari 1996 uit overheidsdienst zijn
ontslagen, worden de aanspraken ingevolge de Abp-wet immers bepaald op basis
van de middelsom van de berekeningsgrondslagen, bedoeld in artikel F 6 van
die wet.In het tweede lid, dat in het wetsvoorstel is opgenomen naar aanleiding
van het advies van de VK, wordt zekergesteld dat de belanghebbenden worden
geïnformeerd omtrent de omzetting van de pensioenaanspraken die zij op
31 december 1995 ontlenen aan de Abp-wet, naar gelijkwaardige aanspraken ingevolge
het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP. Indien in het pensioenreglement
wordt bepaald dat de oude aanspraken worden omgezet zoals is aangegeven in
het eerste lid van het onderhavige artikel, dan dient in het pensioenreglement
te worden bepaald dat de belanghebbenden daarover worden geïnformeerd.
Het gaat hierbij dan om vaststelling van aanspraken, waartegen ingevolge het
pensioenreglement bezwaar en ingevolge artikel 33 van de PSW beroep mogelijk
zal zijn. Artikel 12In de Abp-wet wordt voor de berekening van de pensioenen uitgegaan van
het gemiddelde van de berekeningsgrondslagen over de twee kalenderjaren voor
het kalenderjaar van ontslag, dat wil zeggen de middelsom bedoeld in artikel
F 6 van die wet. De sociale partners streven naar een vereenvoudiging van
de vaststelling van de basis waarop het pensioen dient te worden berekend.
In dat kader wordt gedacht aan het inkomen op een bepaalde peildatum.Het voordeel van een peildatumsysteem is dat de relatief vele wijzigingen
achteraf van berekeningsgrondslagen, zoals die in het kader van de Abp-wet
voorkomen, kunnen worden vermeden. Hierdoor kan ook de berichtenstroom van
de werkgevers naar het pensioenfonds worden beperkt.De sociale partners in de overheidssector hebben het voornemen om als
peildatum voor de berekening van de pensioenaanspraken de datum te kiezen
waarop in de maand januari in het kalenderjaar voorafgaand aan het jaar van
ontslag de salarissen zijn uitbetaald. Indien het op dat tijdstip geldende
inkomen wordt herleid tot een jaarinkomen, kan dat jaarinkomen alsmede het
bedrag van de vaste toeslagen in het daaraan voorafgaande kalenderjaar gelden
als berekeningsgrondslag voor de pensioenen in plaats van de huidige middelsom.In het merendeel van de gevallen zal de invoering van de hiervoor bedoelde
peildatum niet leiden tot een verschil in pensioenaanspraken ten opzichte
van de pensioenberekening ingevolge de Abp-wet. Voor degenen die rechtstreeks
vanuit de overheidsdienst worden gepensioneerd, zal de middelsom in het algemeen
op hetzelfde bedrag uitkomen als het tot een jaarinkomen herleide inkomen
op de peildatum. Dit vanwege het gegeven dat de laatstbedoelde
categorie belanghebbenden doorgaans reeds voor hun vijftigste levensjaar hun
maximaal te bereiken inkomen ontvangen.Voor degenen die de overheidsdienst eerder verlaten, kan in die gevallen
dat de individuele salarisverhogingen (periodieke salarisverhogingen en hogere
inschaling in verband met bevordering) in de eerste helft van de in aanmerking
te nemen kalenderjaren hebben plaatsgevonden een nadeel optreden. Dit nadeel
is in omvang zeer beperkt en alleszins aanvaardbaar, omdat de in guldens uitgedrukte
aanspraken op grond van de Abp-wet, zoals deze op 31 december 1995 bestonden,
zijn omgezet in gelijke aanspraken ingevolge het pensioenreglement van de
Stichting Pensioenfonds ABP en vervolgens zijn meegegroeid met de individuele
salarisontwikkeling. De verandering van pensioenregeling per 1 januari 1996
rechtvaardigt een enigszins andere vaststelling van de berekeningsbasis voor
het ouderdomspensioen. Artikel 13In de Abp-wet wordt met betrekking tot de diensttijd voor 1 januari 1986
het zogenaamde inbouwsysteem gehanteerd. Dit houdt in dat het pensioen ingevolge
de Abp-wet van 1,75 procent per dienstjaar van de middelsom (dat wil zeggen –
in het algemeen – het gemiddelde van de berekeningsgrondslagen over
de laatste twee kalenderjaren voor het kalenderjaar van ontslag), wordt verminderd
met het pensioen over dezelfde tijd waarop ingevolge de AOW aanspraak bestaat.
Dit is neergelegd in artikel J 6 van de Abp-wet. Bovendien geldt ingevolge
artikel J 4, tweede lid, dat het AOW-pensioen van zijn echtgenoot dan wel
van degene die ingevolge de AOW daarmee wordt gelijkgesteld, wordt aangemerkt
als AOW-pensioen van de ambtenaar. Heeft de belanghebbende of zijn echtgenoot
dan wel levenspartner over bepaalde diensttijd geen recht op AOW, dan vindt
derhalve geen AOW-inbouw plaats.Evenmin vindt AOW-inbouw plaats indien de belanghebbende, diens echtgenoot
of levenspartner zelf, ingevolge een vrijwillige verzekering op grond van
artikel 45 van de AOW, de AOW-premie heeft voldaan. Hierbij kan worden verwezen
naar artikel J 9, onderdeel d, van de Abp-wet.Ten slotte wordt de AOW-inbouw verminderd in het geval de echtgenoot of
levenspartner van de belanghebbende de leeftijd van 65 jaar nog niet heeft
bereikt en de belanghebbende, in verband met eigen inkomsten van de echtgenoot
of levenspartner, geen recht heeft op de volle toeslag, bedoeld in artikel
8 van de AOW.De regeling inzake de AOW-inbouw geldt, gezien de definiëring van
het begrip «algemeen pensioen» in artikel J 4, eerste lid, onderdeel
b, van de Abp-wet, op dezelfde wijze ten aanzien van een pensioen of uitkering
ingevolge de AWW, een wettelijke regeling van de Nederlandse Antillen en Aruba
en een regeling van een vreemde mogendheid die wat betreft aard en strekking
overeenkomt met de AOW of AWW.De inbouwregeling wijkt door deze inbouwbeperkende bepalingen af van het
zogenaamde franchisesysteem dat voor de diensttijd met ingang van 1 januari
1986 geldt. In dat franchisesysteem wordt weliswaar rekening gehouden met
het AOW-pensioen, maar daarbij wordt niet gelet op het AOW-pensioen waarop
de belanghebbende feitelijk aanspraak heeft. Met andere woorden: in het franchisesysteem
wordt een recht op AOW-pensioen verondersteld. Dit maakt de toepassing van
het franchisesysteem aanmerkelijk eenvoudiger dan het inbouwsysteem, terwijl
bovendien een eventueel gemis aan AOW niet behoeft te worden gecompenseerd
ten laste van de arbeidsvoorwaardenruimte voor het overheidspersoneel.Met het oog op een zo eenvoudig mogelijke vertaling van de op 31 december
1995 bestaande pensioenaanspraken ingevolge de Abp-wet naar aanspraken ingevolge
het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP, is
in artikel 13 neergelegd dat ook ten aanzien van de inbouw van het AOW-pensioen
kan worden uitgegaan van de vooronderstelling dat over de voor pensioen geldende
diensttijd recht op AOW-pensioen bestaat. Voor zover er geen aanspraak bestaat
op AOW-pensioen of daarmee ingevolge artikel J 9, onderdeel d, geen rekening
mag worden gehouden omdat de belanghebbende vrijwillig verzekerd is geweest
ingevolge artikel 45 van de AOW, wordt recht gedaan aan het uitgangspunt dat
de tegenover de Stichting Pensioenfonds ABP te verkrijgen aanspraken gelijkwaardig
dienen te zijn aan die ingevolge de Abp-wet door de toekenning van toeslagen.Omdat de inbouw niet alleen betrekking heeft op het pensioen ingevolge
de AOW, is in het derde lid bepaald dat een en ander van overeenkomstige toepassing
is ten aanzien van de in dat lid bedoelde regelingen. Dit overeenkomstig artikel
J 4, eerste lid, onderdeel b, van de Abp-wet. Artikel 14Een specifiek element van de inbouw ingevolge de Abp-wet van het AOW-pensioen,
een pensioen dan wel uitkering ingevolge de AWW of van overeenkomstige uitkeringen
of pensioenen, is dat deze inbouw in bepaalde gevallen kan worden beperkt.
Dit is geregeld in de artikelen J 14 en J 15 van de Abp-wet. Ook deze beperking
van de inbouw zou moeten worden vermeden met het oog op een zo eenvoudig mogelijke
uitvoering van de pensioenregeling. Om die reden is, evenals dit in artikel
13 is geschied ten aanzien van de gevallen waarin inbouw van een algemeen
pensioen in de zin van artikel J 4, eerste lid, onderdeel b, van de Abp-wet
niet kan plaatsvinden, ten aanzien van de inbouwbeperkende bepalingen de mogelijkheid
gecreëerd van de toekenning van een toeslag.Het ligt in het voornemen dat aan de vorenbedoelde toeslag een zodanige
vorm wordt gegeven dat de toepassing ten opzichte van het huidige systeem
aanmerkelijk wordt vereenvoudigd. Dit uiteraard zonder dat afbreuk wordt gedaan
aan de gelijkwaardigheid van de aanspraken. Artikel 15Op basis van de Abp-wet worden thans aanspraken op bijzonder nabestaandenpensioen,
dat wil zeggen het nabestaandenpensioen waarop de gewezen echtgenoot van wie
het huwelijk met de ambtenaar door echtscheiding is geëindigd, aanspraak
heeft bij het overlijden van die ambtenaar, vastgesteld met inachtneming van
de middelsom die is of wordt gehanteerd voor de berekening van het ouderdomspensioen
van de ambtenaar. Dit betekent dat het uitzicht van een gewezen echtgenoot
op bijzonder nabestaandenpensioen ook na scheiding wijziging kan ondergaan
en kan meegroeien met de individuele salarisontwikkeling van de ambtenaar.
Het nabestaandenpensioen van de echtgenoot van wie het huwelijk met de ambtenaar
eindigt door het overlijden van die ambtenaar, welk nabestaandenpensioen in
beginsel wordt vastgesteld met inachtneming van de totale voor pensioen geldende
diensttijd van de overleden ambtenaar, wordt in voorkomend geval verminderd
met het recht op bijzonder nabestaandenpensioen dat aan hetzelfde overlijden
wordt ontleend.In de PSW en in de Wet verevening pensioenrechten bij scheiding wordt
daarentegen voor de vaststelling van de aanspraken op bijzonder nabestaandenpensioen
uitgegaan van de op de datum van de scheiding opgebouwde aanspraken, derhalve
van de op dat tijdstip geldende berekeningsgrondslag voor het ouderdomspensioen
waarvan het nabestaandenpensioen wordt afgeleid. Dit houdt in dat het systeem
van de Abp-wet na de privatisering niet kan worden voortgezet zonder verschil
in behandeling te veroorzaken wat betreft de omvang van de aanspraken inzake bijzonder nabestaandenpensioen. Dit verschil zou onder meer
optreden indien in het ene geval ingevolge de Wet verevening pensioenrechten
bij scheiding zou worden gekozen voor conversie van het recht van de gewezen
echtgenoot, niet zijnde de deelnemer in het pensioenfonds, op uitbetaling
van een deel van het ouderdomspensioen van die deelnemer en op bijzonder nabestaandenpensioen
in een eigen ouderdomspensioen, terwijl in een ander en vergelijkbaar geval
zou worden volstaan met het recht op uitbetaling van een deel van het ouderdomspensioen.
Wellicht zou tegenover de gewezen echtgenoot van wie het huwelijk door scheiding
is geëindigd, te verdedigen zijn dat het verschil in behandeling, dat
alsdan zou ontstaan indien het systeem van de Abp-wet zou worden voortgezet,
gerechtvaardigd is vanwege het gegeven dat er in de onderscheiden gevallen
verschillende keuzen zijn gemaakt en er derhalve geen sprake is van ongelijke
behandeling van gelijke gevallen. Tegenover de nabestaande van wie het huwelijk
eindigt door het overlijden van de deelnemer in het pensioenfonds, is een
verschillend nabestaandenpensioen in verband met verschillende aftrek ter
zake van bijzonder nabestaandenpensioen evenwel moeilijker te rechtvaardigen.Gelet op het voorgaande zijn er overwegingen om het systeem van de Abp-wet
inzake het bijzonder nabestaandenpensioen gewijzigd voort te zetten. Een dergelijke
wijziging dient evenwel gepaard te gaan met het veiligstellen van de aanspraken
die tot aan het moment van de wijziging zijn gevestigd. Om die redenen maakt
artikel 15 het mogelijk dat in het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds
ABP de onder vigeur van de Abp-wet gevestigde latente rechten op bijzonder
nabestaandenpensioen, bij de privatisering worden vastgesteld naar de situatie
per 31 december 1995. Artikel 16Omdat het in het voornemen ligt een nieuwe regeling inzake de nabestaandenpensioenen
van nagelaten betrekkingen van militairen tot stand te brengen, lijkt het
gewenst de reeds lopende pensioenen zoveel mogelijk onder te brengen in het
regime van die nieuwe regeling. Dit artikel opent daartoe de mogelijkheid.
Voor het overige wordt verwezen naar artikel 28 en de daarbij behorende toelichting. Artikel 17In het eerste lid van artikel 17 is neergelegd dat uitsluitend de zogenaamde
bovenwettelijke aanspraken betreffende arbeidsongeschiktheid tegenover de
Stichting Pensioenfonds ABP te gelde kunnen worden gemaakt. Dit houdt in dat
de met invaliditeitspensioen gepensioneerde, teneinde diens aanspraken ter
zake van arbeidsongeschiktheid niet aan te tasten, tevens een afzonderlijke
aanspraak dient te verkrijgen ter zake van het WAO-conforme deel van het invaliditeitspensioen.
Het overeenkomstige is van toepassing op degene die ingevolge de Abp-wet een
herplaatsingstoelage ontvangt. Het een en ander is geregeld in artikel 37.Het eerste lid van artikel 17 houdt derhalve in dat de invaliditeitsgepensioneerde
dan wel met recht op herplaatsingstoelage herplaatste overheidswerknemer of
gewezen overheidswerknemer, met ingang van 1 januari 1996 tegenover de Stichting
Pensioenfonds ABP aanspraak heeft op een aanvullend invaliditeitspensioen
of een aanvullende herplaatsingstoelage, voor zover de WAO-conforme uitkering
waarop hij per die datum recht verkrijgt, lager is dan zijn aanspraak op invaliditeitspensioen
of herplaatsingstoelage op 31 december 1995. Hierdoor heeft de belanghebbende
de garantie dat de omzetting op 1 januari 1996 van zijn aanspraken ingevolge
de Abp-wet ter zake van arbeidsongeschiktheid naar een WAO-conforme uitkering
en een bovenwettelijke aanspraak ingevolge het pensioenreglement,
ten minste leidt tot een uitkomst die overeenkomt met zijn oude aanspraak
op invaliditeitspensioen of herplaatsingstoelage.Benadrukt wordt dat er ten aanzien van de arbeidsongeschiktheidsregeling
sprake is van een stelselwijziging waarbij de WAO op overeenkomstige wijze
wordt toegepast. Vanwege die stelselwijziging kan, hoewel er sprake zal zijn
van in totaliteit gelijkwaardige aanspraken, geen garantie worden gegeven
dat de netto-inkomens van individuele overheidswerknemers die aanspraak hebben
op invaliditeitspensioen of herplaatsingstoelage, precies gelijk zullen blijven.
Voorts geldt dat na de omzetting van de aanspraken inzake arbeidsongeschiktheid
per 1 januari 1996, de voor die datum reeds ingegane invaliditeitspensioenen
en herplaatsingstoelagen zullen vallen onder het regime van de WAO-conforme
regeling, behoudens voor zover het betreft het in artikel F 9 van de Abp-wet
bedoelde diensttijdpensioen. Er is dus geen sprake van respecterende werking
ten aanzien van de reeds op 31 december 1995 toegekende invaliditeitspensioenen
en herplaatsingstoelagen in die zin dat deze met inachtneming van de systematiek
van de Abp-wet in stand zouden worden gelaten. Voor deze benaderingswijze
is gekozen om te voorkomen dat de uitvoeringsorganisatie tot in lengte van
jaren uitvoering zou moeten geven aan een aan de Abp-wet ontleende regeling
die wat systematiek betreft afwijkt van de WAO-conforme regeling. Het belang
van een goede uitvoerbaarheid van de regeling is hierbij van doorslaggevende
betekenis, terwijl bovendien een aan de Abp-wet ontleende regeling zou leiden
tot aanvullende problemen bij de afstemming van de regeling op nadere ontwikkelingen
op het vlak van de arbeidsongeschiktheidsvoorzieningen.Aangetekend wordt dat in het eerste lid wordt gesproken over een aanspraak
op «een invaliditeitspensioen of een herplaatsingstoelage». Hiermee
wordt tot uitdrukking gebracht dat er in het nieuwe systeem geen sprake kan
zijn van samenloop van meerdere aanvullende invaliditeitspensioenen of herplaatsingstoelagen,
zoals dit wel het geval kan zijn ingevolge de Abp-wet. Deze samenloop is niet
mogelijk omdat er in voorkomend geval, overeenkomstig de WAO, uitsluitend
één WAO- conforme uitkering kan worden toegekend voor alle betrekkingen
ter zake waarvan de belanghebbende verzekerd is ingevolge de WAO-conforme
regeling. De bovenwettelijke aanspraken dienen bij dit systeem aan te sluiten.Het voorgaande houdt in dat degene die op 31 december 1995 ingevolge de
Abp-wet recht heeft op meer dan één invaliditeitspensioen of
meer dan één herplaatsingstoelage, deze aanspraak zal zien omgezet
worden in één WAO-conforme uitkering – indien althans
aan het vereiste van een invaliditeitsgraad van ten minste 15 procent wordt
voldaan – en één invaliditeitspensioen dan wel herplaatsingstoelage.
Uiteraard zal het uiteindelijke gezamenlijke resultaat ingevolge het nieuwe
systeem overeenstemmen met het totaal van de aanspraken op 31 december 1995.Ingevolge het tweede lid maakt het bestuur van het FAOP aan het bestuur
van de Stichting Pensioenfonds ABP kenbaar wat de WAO-conforme aanspraken
zijn. Hierdoor wordt het laatstgenoemde bestuur in de gelegenheid gesteld
de aanspraken op invaliditeitspensioen of herplaatsingstoelage vast te stellen
die met ingang van 1 januari 1996 ingevolge het pensioenreglement dienen te
worden toegekend. Artikel 18De garantie die in artikel 17, eerste lid, ligt besloten wat betreft de
omzetting van aanspraken ingevolge de Abp-wet ter zake van arbeidsongeschiktheid
naar aanspraken ingevolge de met ingang van 1 januari 1996 van toepassing
zijnde regelingen, heeft betrekking op die omzetting als zodanig.
Het kan geen onbeperkte garantie in duur zijn. Dit alleen al vanwege het gegeven
dat de aanspraken ingevolge de Abp-wet ter zake van arbeidsongeschiktheid,
behoudens voor zover het betreft het in artikel F 9 van de Abp-wet bedoelde
diensttijdpensioen, niet als een onaantastbaar gegeven kunnen worden aangemerkt,
aangezien wijziging van de mate van algemene invaliditeit ook onder de Abp-wet
leidt tot aanpassing van de hoogte of duur van het invaliditeitspensioen.
Teneinde op dit punt iedere twijfel weg te nemen is in artikel 18 bepaald
dat in het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP kan worden
bepaald dat de in artikel 17 bedoelde bovenwettelijke aanspraken worden aangepast
in geval van wijzigingen in het recht op een WAO-conforme uitkering.Het voorgaande neemt overigens niet weg dat de belanghebbende, ongeacht
de ontwikkeling ter zake van een eventueel onderliggende WAO-conforme uitkering,
een ongewijzigde aanspraak op diensttijdpensioen behoudt (zie artikel 19). Artikel 19Ten aanzien van één onderdeel van het invaliditeitspensioen
is met het oog op de gelijkwaardigheid van de aanspraken gekozen voor handhaving
van de systematiek van de Abp-wet. Het betreft hier de aanspraak op een diensttijdpensioen,
bedoeld in artikel F 9 van de Abp-wet, dat wil zeggen een invaliditeitspensioen
dat uitsluitend naar diensttijd wordt berekend en derhalve onafhankelijk is
van de mate van arbeidsongeschiktheid. Ingevolge de Abp-wet heeft de ambtenaar
in de zin van die wet dus, zodra er sprake is van een uit hoofde van ziekten
of gebreken blijvende ongeschiktheid voor het vervullen van zijn functie,
ten minste aanspraak op een invaliditeitspensioen waarvan de hoogte wordt
bepaald op overeenkomstige wijze als het ouderdomspensioen waarop hij recht
zou hebben, gerekend naar de diensttijd ten tijde van het ongeschiktheidsontslag.
Voor degenen aan wie voor 1 januari 1996 een invaliditeitspensioen of een
herplaatsingstoelage is toegekend, blijft de garantie van het diensttijdpensioen
gelden. Artikel 19, eerste lid, strekt daartoe.Het karakter van het onderhavige diensttijdpensioen, dat kan worden aangemerkt
als een opgebouwde aanspraak, brengt met zich dat wijziging van de mate van
arbeidsongeschiktheid (in het kader van de Abp-wet: algemene invaliditeit)
naar minder dan 15 procent geen invloed heeft op dat diensttijdpensioen. Dit
in tegenstelling tot het recht op een WAO-conforme uitkering en het naar de
mate van arbeidsongeschiktheid berekende aanvullende invaliditeitspensioen,
die in dat geval teniet gaan. Het overeenkomstige geldt in het geval dat een
herplaatsingstoelage is toegekend. Ook indien die toelage wordt beëindigd,
blijft de aanspraak op diensttijdpensioen bestaan.Vanwege de mogelijke samenloop van diensttijdpensioen met een WAO-conforme
uitkering is in het eerste lid van artikel 19 bepaald dat die uitkering in
mindering wordt gebracht op het diensttijdpensioen.Het tweede lid geeft de definitie van diensttijdpensioen, die materieel
overeenkomt met het begrip diensttijdpensioen in de Abp-wet. Hieraan is behoefte
in verband met de intrekking van die wet.Het derde lid maakt het mogelijk het diensttijdpensioen vast te stellen
overeenkomstig de wijze waarop ingevolge het pensioenreglement van de Stichting
Pensioenfonds ABP het ouderdomspensioen wordt berekend, met dien verstande
dat een verdergaande vereenvoudiging mogelijk wordt gemaakt. Dit laatste doordat
de ruimte wordt geboden om het diensttijdpensioen eenvoudig als percentage
van de middelsom vast te stellen. Artikel 20Artikel 20 betreft degenen die op 31 december 1995 recht heeft op een
herplaatsingswachtgeld als bedoeld in artikel K 4, tweede lid, van de Abp-wet.
Dit artikel dient te worden gelezen in samenhang met de artikelen 42 en 60.
Ingevolge artikel 42 heeft de onderhavige belanghebbende, indien er althans
sprake is van een algemene invaliditeit van ten minste 15 procent, recht op
een WAO-conforme uitkering. Artikel 60 houdt in dat de belanghebbende tegenover
zijn werkgever recht verkrijgt op een uitkering die naar aard en strekking
overeenkomt met het herplaatsingswachtgeld of op een herplaatsingswachtgeld,
voor zover van toepassing onder aftrek van de WAO-conforme uitkering. Aangetekend
wordt hierbij dat ingevolge de Abp-wet het recht op invaliditeitspensioen
voor de herplaatsbaar verklaarde ambtenaar eerst ingaat nadat de termijn is
verstreken waarvoor het herplaatsingswachtgeld is toegekend.Artikel 20 bewerkstelligt dat de ingevolge de Abp-wet herplaatsbaar verklaarde
ambtenaar wat betreft zijn aanspraak op invaliditeitspensioen, in het kader
van de omzetting van aanspraken ingevolge de Abp-wet naar aanspraken ingevolge
het pensioenreglement van de Stichting Pensioenfonds ABP, in dezelfde positie
wordt gebracht als degenen aan wie op 31 december 1995 reeds een invaliditeitspensioen
is toegekend. Na beëindiging van de uitkering of het herplaatsingswachtgeld,
bedoeld in artikel 60, wordt het dan ingaande invaliditeitspensioen op dezelfde
wijze behandeld als het pensioen dat reeds op 31 december 1995 was toegekend.
Voorts geldt voor de herplaatsbaar verklaarde ambtenaar de garantie inzake
het diensttijdpensioen. Artikel 21Aangezien de Wet BPF eerst met ingang van 1 januari 2001 van toepassing
zal zijn op de Stichting Pensioenfonds ABP, dient de verplichte deelneming
gedurende de periode tot die datum te worden geregeld. Artikel 21, eerste
lid, strekt daartoe.Teneinde reeds zoveel mogelijk overeenkomstig de Wet BPF te handelen,
wordt in het tweede lid de regeling inzake vrijstelling van de verplichte
deelneming in een bedrijfspensioenfonds wegens gewetensbezwaren tegen verzekeringen,
van toepassing verklaard op de verplichte deelneming in de Stichting Pensioenfonds
ABP.Het derde lid regelt de overgang per 1 januari 2001 naar de verplichte
deelneming ingevolge de Wet BPF. De verplichte deelneming ingevolge het wetsvoorstel
wordt aangemerkt als een verplichte deelneming ingevolge de Wet BPF. Deze
kan vrijwel geheel overeenkomstig de Wet BPF worden gewijzigd of ingetrokken.
De werking van de Wet BPF wordt beperkt doordat de in artikel 22, derde lid,
vastgelegde voorwaarden om te kunnen uittreden van toepassing blijven. Dit
impliceert dat weliswaar de verplichtstelling kan worden ingetrokken, maar
dat vervolgens uittreding pas is toegestaan indien aan de in deze wet gestelde
voorwaarden is voldaan.Opgemerkt wordt dat de bestaande verplichte deelneming in het ABP van
degenen die een wachtgeld in de zin van de Abp-wet ontvangen, niet wordt beëindigd
voor degenen die op 31 december 1995 een wachtgeld ontvangen. Verwezen wordt
naar artikel 59 van het wetsvoorstel en de daarbij behorende toelichting. Artikel 22In het Convenant privatisering ABP is in artikel 2, tweede lid, onderdeel
j, door de bij dat convenant betrokken partijen aangegeven dat het gewenst
is dat voorwaarden worden gesteld ten aanzien van een beëindiging van
de deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP door B 3-lichamen. Dit is
gebeurd teneinde te vermijden dat de Stichting Pensioenfonds ABP zou worden
geconfronteerd met bij het pensioenfonds achterblijvende verplichtingen van
gepensioneerde of gewezen werknemers van B 3-lichamen die de deelneming in
de Stichting Pensioenfonds ABP beëindigen. Daardoor zou onder omstandigheden
een verstoorde verhouding ten opzichte van het draagvlak kunnen ontstaan.
Er is in een pensioenfonds immers sprake van een solidariteit tussen generaties,
die het mogelijk maakt dat tekorten kunnen worden opgevangen door verhoging
van de pensioenbijdrage en dat een surplus aan pensioenvermogen ten gunste
van de actieven kan komen door middel van een verlaging van de pensioenbijdrage.
Zo zou bij voorbeeld bij achterblijvende rendementen van het door het pensioenfonds
belegde vermogen, een verhoging van de pensioenbijdrage nodig kunnen zijn
voor de instandhouding van de welvaartsvastheid van de reeds ingegane pensioenen.
Een dergelijke verhoging weegt zwaarder naarmate er relatief minder actieve
deelnemers zijn.Dit laatste wordt voorkomen door in het derde lid de vertrekkende lichamen
te verplichten niet alleen zorg te dragen voor het elders onderbrengen van
de pensioenen van de nog in dienst zijnde werknemers, maar ook van de reeds
toegekende pensioenen en de uitzichten op pensioen van gewezen werknemers
die nog niet gepensioneerd zijn. Daardoor blijft de verantwoordelijkheid ten
aanzien van de financiering van de pensioentoezegging wat betreft het totale
personeelsbestand, actieven zowel als post-actieven, liggen bij de betrokken
werkgever. Artikel 23Met ingang van 1 januari 2001 kunnen sectoren in beginsel hun verplichte
deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP beëindigen. Daartoe dient
dan een verzoek te worden gedaan aan de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
die in het kader van de Wet BPF overigens ook zonder dat er sprake is van
een dergelijk verzoek kan besluiten om de verplichtstelling voor een of meer
sectoren in te trekken. Het gaat hierbij om een discretionaire bevoegdheid.
Voor de intrekking van een verplichtstelling is de instemming van de andere
in het pensioenfonds deelnemende partijen dan ook geen vereiste, zodat de
Wet BPF in beginsel uitsluit dat een beëindiging van de deelneming in
het pensioenfonds kan worden verhinderd door die andere partijen. Het eerste
lid van onderhavig artikel benadrukt dit laatste en heeft de strekking dat
de Minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid een verzoek tot opheffing
van de verplichtstelling niet kan afwijzen louter op grond van de opvatting
van de overige sectoren.Het zal duidelijk zijn dat de in de toelichting op artikel 22 vermelde
mogelijkheid van discrepantie tussen het aantal actieven en het aantal post-actieven
in de Stichting Pensioenfonds ABP bij beëindiging van de deelneming in
dat pensioenfonds, indien de reeds ingegane pensioenen en premievrije aanspraken
van gewezen werknemers van de vertrekkende organisatie daarin zouden achterblijven,
zich zeker zou kunnen voordoen bij het vertrek van een overheidssector bij
de Stichting Pensioenfonds ABP. Om die reden is bepaald dat bij een dergelijke
beëindiging van de deelneming in de Stichting Pensioenfonds ABP dezelfde
voorwaarde geldt als in het derde lid van artikel 22 is opgenomen voor de
beëindiging van de deelneming door B 3-lichamen. Artikel 24Op de overdracht van het vermogen van het ABP is reeds ingegaan in paragraaf
7. De fiscale aspecten zijn besproken in paragraaf 8. Voor het overige wordt
het volgende opgemerkt.In het derde lid wordt voorgeschreven dat door het bestuur van het ABP
een staat wordt opgemaakt van de vermogensbestanddelen die naar de Stichting
USZO/AOV zullen overgaan. Deze staat behoeft de goedkeuring van de Minister
van Binnenlandse Zaken. Op deze wijze kan worden verzekerd dat de bedrijfsmiddelen
aanwezig zijn ten behoeve van een adequate uitvoering van de taak van het
FAOP, voor welke uitvoering de Stichting USZO/AOV zal worden benut. Voorts
wordt hierdoor zekergesteld dat de contracten die zijn aangegaan in het kader
van de toekenning van invaliditeitspensioenen en herplaatsingstoelagen, voor
zover die toekenning de met de WAO overeenkomende aanspraken betreft, en met
de uitvoering van hoofdstuk P van de Abp-wet, in beginsel ongewijzigd kunnen
worden voortgezet.In het vijfde lid is bepaald dat ten aanzien van onder de overgang begrepen
vermogensbestanddelen welke in openbare registers te boek zijn gesteld, verandering
van tenaamstelling in die registers moet plaatsvinden. Deze bepaling is nodig
omdat bij de overgang onder algemene titel geen akten tot levering worden
opgemaakt die in de registers zouden kunnen worden ingeschreven. Bij de overgang
van vermogensbestanddelen naar de Stichting USZO/AOV gaat het niet om bestanddelen
die in openbare registers te boek zijn gesteld, zodat het vijfde lid daarvoor
niet hoeft te gelden. Artikel 25De in dit artikel opgenomen bepalingen strekken ertoe dat, mede ten behoeve
van derden, door middel van de door een accountant op te stellen verklaring
uitsluitsel wordt verkregen omtrent de onder de overgang begrepen vermogensbestanddelen.
De desbetreffende verklaring moet met het oog op de kenbaarheid daarvan door
belanghebbenden, worden neergelegd op het kantoor van het handelsregister
van de plaats waar de Stichting Pensioenfonds ABP statutair zijn zetel heeft. Artikel 26In het eerste lid wordt als beginsel bepaald dat het personeel dat in
dienst is van het ABP, van rechtswege overgaat in dienst van de Stichting
Pensioenfonds ABP of de Stichting USZO/AOV, op arbeidsovereenkomst naar burgerlijk
recht.Het tweede lid regelt de duur van de arbeidsovereenkomst. Gekozen is voor
een eenvoudig stelsel, waarin in alle gevallen een arbeidsovereenkomst voor
onbepaalde tijd tot stand komt, tenzij het personeelslid was aangesteld in
tijdelijke dienst voor bepaalde tijd of werkzaam was op een arbeidsovereenkomst
voor bepaalde tijd. In die gevallen komt een arbeidsovereenkomst voor bepaalde
tijd tot stand, die geldt voor de nog niet verstreken tijd van de tijdelijke
aanstelling of de arbeidsovereenkomst.Het derde lid en het vierde lid hebben betrekking op de inhoud van de
functie en het uitgangspunt voor de bepaling van de arbeidsvoorwaarden die
na privatisering zullen gelden. Zoals in paragraaf 9 reeds uiteen is gezet,
geldt als randvoorwaarde dat ten aanzien van deze beide vitale aspecten van
de arbeidsverhouding bij de overgang geen substantiële wijzigingen ten
nadele van het personeelslid optreden. Het slot van het vierde lid bepaalt
dat het bestuur van het ABP nadere regels ter zake stelt. Deze regels zullen
betrekking hebben op de vaststelling van een sociaal statuut dat de rechtspositionele
overgang, rechten en plichten van het ABP, de Stichting Pensioenfonds
ABP en de Stichting USZO/AOV en de betrokken personeelsleden, voorzieningen
en garanties regelt.Het vijfde lid schrijft voor dat het bestuur van het ABP het personeelslid
uiterlijk 1 september 1995 in kennis stelt van de arbeidsovereenkomst die
hem wordt aangeboden.Het zesde lid legt vast, dat een personeelslid bij het bestuur van het
ABP bezwaar kan maken tegen de overgang van rechtswege. Daarvoor geldt een
termijn van zes weken nadat betrokkene van de hem aangeboden arbeidsovereenkomst
kennis heeft kunnen nemen. De bezwaren zullen betrekking kunnen hebben op
de nieuwe functie of op het geheel van de arbeidsvoorwaarden die voor hem
zouden gaan gelden. Voorts bepaalt het zesde lid dat het bestuur van het ABP
nadere regels stelt met betrekking tot het onderzoek van de bezwaren. Het
gaat daarbij om een regeling van de procedure.Het zevende lid legt de rechtsgevolgen vast ten aanzien van een personeelslid
wiens bezwaren geheel of gedeeltelijk gegrond worden verklaard. De beslissing
kan dan inhouden dat het personeelslid niet overgaat òf dat aan het
personeelslid een arbeidsovereenkomst wordt aangeboden die tegemoet komt aan
de bezwaren waarvan de gegrondheid is vastgesteld. Het personeelslid dat nochtans
aangeeft niet in dienst te willen treden bij de Stichting Pensioenfonds ABP
of de Stichting USZO/AOV en derhalve de hem aangeboden passende werkzaamheden
weigert te aanvaarden, zal op grond van het negende lid van rechtswege eervol
ontslagen zijn met ingang van 1 januari 1996. In verband met het feit dat
op die wijze niet de bij ontslag wegens opheffing van de betrekking gebruikelijke
opzegtermijn wordt gehanteerd, is bepaald dat betrokkene per 1 januari 1996
aanspraak heeft op een bedrag ter grootte van drie maal zijn laatstelijk genoten
maandsalaris. Aangezien betrokkene echter geweigerd heeft passende werkzaamheden
te aanvaarden, kan niet worden gesproken van onvrijwillig ontslag en bestaat
vervolgens geen aanspraak op een ontslaguitkering.Dit laatste ligt uiteraard anders in die gevallen waarin de bezwaren van
het personeelslid gegrond worden verklaard en het bestuur beslist dat het
personeelslid niet over gaat naar een van de stichtingen. Ook in die gevallen
zal het personeelslid van rechtswege ontslagen zijn, maar bestaat voor hem
op grond van het achtste lid aanspraak op een ontslaguitkering. De uitbetaling
van de ontslaguitkering wordt gedurende drie maanden opgeschort in verband
met de doorbetaling van de laatstelijk genoten bezoldiging gedurende die periode.Het tiende lid voorziet, in overeenstemming met het systeem van het eerste
lid, in een eervol ontslag van rechtswege door het tot stand komen van de
in het eerste lid bedoelde arbeidsovereenkomst. Hierdoor hoeven geen individuele
ontslagbesluiten te worden voorbereid. Dit ontslag behoort niet het recht
te geven op een ontslaguitkering, nu het betrokken personeel een gelijkwaardige
functie met gelijkwaardige arbeidsvoorwaarden gaat vervullen bij een van de
genoemde stichtingen. Artikel 27In het eerste en tweede lid wordt een regeling getroffen voor de pensioenaanspraken
van het personeel dat overgaat naar de Stichting USZO/AOV jegens een door
de Stichting USZO/AOV aan te wijzen pensioenfonds, ter zake van de ouderdoms-
en nabestaandenpensioenvoorziening. Met de in deze bepalingen neergelegde
regeling wordt vermeden dat voor het personeel door de overgang naar de Stichting
USZO/AOV en het door de Stichting USZO/AOV aangewezen pensioenfonds een pensioenbreuk
zal optreden. De aanspraken die een personeelslid verkrijgt jegens het pensioenfonds,
zullen gelijkwaardig zijn aan de wettelijke aanspraken die op 31 december
1995 jegens het ABP bestonden. Dit wil zeggen dat op onderdelen
een afwijkende regeling zal kunnen gelden doch dat in totaliteit sprake zal
zijn van gelijkwaardigheid.Het derde lid regelt dat op de overgangsdatum alle aanspraken vervallen
die het personeelslid dat overgaat naar de Stichting USZO/AOV, krachtens de
Abp-wet op 31 december 1995 toekomen. Dit geldt ingevolge het vierde lid echter
niet voor de aanspraken die voor de overgangsdatum geldend zijn gemaakt of
gemaakt hadden kunnen worden, waaronder ook de eventueel toegekende herplaatsingstoelagen
dienen te worden gerekend. Evenmin gaan de aanspraken op invaliditeitspensioen
teniet van degenen die reeds voor de datum van overgang blijkens geneeskundig
onderzoek blijvend ongeschikt waren bevonden voor hun functie, doch waarover
het bestuur van het ABP nog geen beslissing had genomen.Het vijfde lid regelt de collectieve waarde-overdracht van de Stichting
Pensioenfonds ABP aan het nieuwe pensioenfonds of de verzekeraar, welke overdracht
nodig is om het personeel de in het eerste lid bedoelde gelijkwaardige aanspraken
te geven. Beëindiging van de verhouding met het ABP brengt immers mee
dat een gedeelte van het vermogen van dat fonds overgedragen moet worden.
De VK beoordeelt of het over te dragen deel van het vermogen voldoende is
voor de gelijkwaardige aanspraken. Artikel 28In het eerste lid van dit artikel is de wettelijke basis gelegd voor een
privaatrechtelijke regeling van de nabestaandenpensioenen van militairen,
op overeenkomstige wijze als dit in artikel 4 ten aanzien van de pensioenen
van de overheidswerknemers is gedaan.Het tweede lid regelt ten aanzien van de privaatrechtelijke regeling van
de militaire nabestaandenpensioenen dat daarop de PSW van toepassing is. Dit
voorkomt de redenering dat ingevolge artikel 1, zesde lid, van de PSW die
wet niet van toepassing zou zijn, omdat in het voorliggende wetsvoorstel een
wettelijke regeling ten aanzien van die pensioenen is neergelegd. Deze bepaling
komt wat betreft de strekking overeen met artikel 57, eerste lid.Het derde lid houdt in dat ook de keuze inzake de manier waarop zal worden
voldaan aan artikel 2, eerste lid, van de PSW een gezamenlijke verantwoordelijkheid
is van de sociale partners in de sector Defensie. De Minister van Defensie
zal derhalve over deze keuze overeenstemming dienen te bereiken met de centrales
van overheidspersoneel.Het vierde en vijfde lid komen wat de strekking betreft overeen met artikel
4, vijfde en zesde lid.Voor het geval niet tijdig een overeenkomst wordt bereikt over de militaire
nabestaandenpensioenen is in artikel 56, op overeenkomstige wijze als dit
ten aanzien van de in artikel 4 bedoelde overeenkomst is gebeurd in artikel
55, eerste lid, bepaald dat de regelingen ter zake, zoals die luiden op 31
december 1995, in de plaats treden van die overeenkomst. Dit heeft tot gevolg
dat de werking van die regelingen, hoewel deze zijn ingetrokken, feitelijk
wordt gecontinueerd. Artikel 29Dit artikel machtigt de Minister van Defensie om deel te nemen aan de
oprichting van een ondernemingspensioenfonds. Dit met het oog op de mogelijkheid
dat de sociale partners in de sector Defensie er voor kiezen de militaire
nabestaandenpensioenen onder te brengen in een eigen pensioenfonds. Artikel 30Artikel 30 regelt de collectieve waarde-overdracht ter zake van militaire
nabestaandenpensioenen indien de sociale partners er voor kiezen die pensioenen
elders onder te brengen dan bij de Stichting Pensioenfonds ABP. Daarbij wordt
ingevolge het tweede lid aansluiting gezocht bij de PSW. Artikel 31De pensioenregelingen voor militairen kennen specifieke bepalingen inzake
de pensioenen van de nagelaten betrekkingen van de militair, gewezen of ontslagen
militair wiens overlijden in verband staat met de uitoefening van de militaire
dienst. Dit geldt ook voor de pensioenen van nagelaten betrekkingen van dienstplichtige
militairen die zijn gepensioneerd in verband met invaliditeit die samenhangt
met de uitoefening van de militaire dienst. De desbetreffende nabestaandenpensioenen
worden niet uitgevoerd door het ABP, maar door het Ministerie van Defensie.
In verband hiermee wordt in het eerste lid van onderhavig artikel de mogelijkheid
geboden om bij algemene maatregel van bestuur de hier bedoelde regelingen
in materiële zin voort te zetten.Het tweede lid maakt het mogelijk dat de Minister van Defensie de uitvoering
van de vorenbedoelde regeling uitbesteedt op basis van een daartoe strekkende
overeenkomst met een pensioenfonds of een verzekeraar. Artikel 32Zoals in paragraaf 2 is uiteengezet ligt het in de bedoeling dat het overheidspersoneel
met ingang van 1 januari 1996 onder het stelsel van de werknemersverzekeringen
worden gebracht. Artikel 32 voorziet erin dat op overheidswerknemers en onder
bepaalde voorwaarden ook gewezen overheidswerknemers met ingang van deze datum
de relevante bepalingen van de WAO van overeenkomstige toepassing worden,
indien het wetsvoorstel dat het overheidspersoneel rechtstreeks onder de werking
van de WAO beoogt te brengen, nog geen kracht van wet zal hebben verkregen.
Dit is noodzakelijk om een tijdige scheiding van de WAO-conforme aanspraken
en het «bovenwettelijke gedeelte» van het invaliditeitspensioen
te verzekeren.Ingevolge het eerste lid van onderhavig artikel hebben de in onderdeel
a bedoelde overheidswerknemers en de in de onderdelen b tot en met e genoemde
categorieën gewezen overheidswerknemers die arbeidsongeschikt zijn, aanspraak
op een WAO-conforme uitkering. De verplichte verzekering, het arbeidsongeschiktheidscriterium,
de hoogte, grondslag en duur van de uitkering, de anticumulatieregeling, de
sancties en verplichtingen, de risicowerende bepalingen en de strafbepalingen
en de bepalingen over de invloed van de verzekering op het burgerlijk recht,
zoals opgenomen in de WAO, worden ingevolge het eerste lid van overeenkomstige
toepassing op de in dat lid bedoelde overheidswerknemers en gewezen overheidswerknemers.
Het doel hiervan is een materiële, feitelijke toepassing van de WAO te
bewerkstelligen. De uitkering die krachtens paragraaf 9 wordt toegekend, wordt
aangeduid als WAO-conforme uitkering.De overheidswerknemers en gewezen overheidswerknemers hebben tevens aanspraak
op voorzieningen tot behoud, herstel of ter bevordering van de arbeidsgeschiktheid
(werkvoorzieningen), alsmede op bepaalde voorzieningen die strekken tot verbetering
van hun levensomstandigheden. Op de verstrekking van die voorzieningen
zijn de artikelen 57, 57a en 58 van de AAW van overeenkomstige toepassing.Het is noodzakelijk om de overeenkomstige toepassing van de voorzieningenregeling
van de AAW in deze paragraaf uitdrukkelijk te regelen, omdat ingeval van de
WAO-conforme regeling sprake dient te blijven van fictieve in plaats van feitelijke
uitvoering van de AAW. De feitelijke uitvoering van de AAW, inclusief de bepalingen
over de voorzieningenverstrekking, is pas aan de orde bij het onder de WAO
brengen van het overheidspersoneel. Materieel heeft dit geen gevolgen voor
de aanspraken van de overheidswerknemers die deelnemen aan de Stichting Pensioenfonds
ABP. De voorzieningen op basis van de artikelen P 9, P 9a en P 10 van de Abp-wet
zijn materieel dezelfde als die op basis van de artikelen 57, 57a en 58 van
de AAW.Evenals dit het geval is bij de WAO ingevolge artikel 16 van die wet,
is bij de WAO-conforme regeling sprake van een verplichte verzekering. Verplicht
verzekerd ingevolge de WAO-conforme regeling zijn de overheidswerknemers en
gewezen overheidswerknemers, bedoeld in het eerste lid van onderhavig artikel.
Deze verplichte verzekering wordt bewerkstelligd in het tweede lid. De in
het eerste lid, de onderdelen a, b en c, bedoelde overheidswerknemers en gewezen
overheidswerknemers zijn verplicht verzekerd, door hen voor de overeenkomstige
toepassing van artikel 16 WAO aan te merken als werknemer. De overige in het
eerste lid bedoelde categorieën gewezen overheidswerknemers worden voor
de toepassing van artikel 7b van de WAO als werknemer aangemerkt.Door middel van het derde lid wordt bereikt dat er sprake is van een scheiding
tussen enerzijds de WAO en anderzijds de WAO-conforme regeling. Dit wat betreft
de vaststelling van het loon en het daaruit voortvloeiende dagloon, alsmede
wat betreft de vaststelling van het zogenaamde maatmaninkomen bij de bepaling
van de mate van arbeidsongeschiktheid. De bedoeling van deze scheiding is
te voorkomen dat bij de vaststelling van het recht op WAO-conforme uitkering
rekening wordt gehouden met inkomsten die uit hoofde van de WAO verzekerd
zijn. Gelet op artikel 13 van de WAO is al geregeld dat bij de vaststelling
van het recht op WAO-uitkering geen rekening wordt gehouden met inkomsten
die uit hoofde van de WAO-conforme regeling verzekerd zijn. In artikel 13
van de WAO wordt immers geregeld dat loon in de zin van de WAO het loon in
de zin van de Coördinatiewet Sociale Verzekering (CSV) is. Loon in de
zin van de CSV kan niet het inkomen omvatten dat uit hoofde van een arbeidsverhouding
als overheidswerknemer in de zin van het wetsvoorstel wordt ontvangen. Het
derde lid regelt dan ook dat onder loon in de zin van de WAO- conforme regeling
het inkomen uit hoofde van de laatstbedoelde arbeidsverhouding wordt verstaan.In het vierde lid van artikel 32 is opgenomen dat de WAO-conforme uitkering
voor een termijn van niet langer dan drie jaar wordt toegekend. Dit is een
voortzetting van artikel F 10, eerste lid, van de Abp-wet. Ingevolge het vierde
lid kan tegelijkertijd evenwel bij ministeriële regeling van die termijn
worden afgeweken. Hierdoor kan onder meer worden bewerkstelligd dat het tijdstip
van herbeoordeling van het recht op een WAO-conforme uitkering wordt afgestemd
op het tijdstip van herbeoordeling in het kader van de fictieve AAW-uitvoering.
Het gaat hierbij om overheidswerknemers en gewezen overheidswerknemers ter
zake van wie voor 1 januari 1996 reeds een AAW-claim loopt.Het vijfde lid bewerkstelligt dat een WAO-conforme uitkering wordt verhoogd
tot het niveau van de AAW-uitkering indien de laatstgenoemde uitkering hoger
is dan de eerstgenoemde. De uitbetaling van de aldus verhoogde WAO-conforme
uitkering geschiedt door het FAOP. Op deze wijze wordt voorkomen
dat in een dergelijk geval de behandeling van de aanspraken van belanghebbende,
met het oog op de toekenning van een AAW-uitkering, door het FAOP zou moeten
worden overgedragen aan de bedrijfsvereniging voor overheidsdiensten. Omdat
er sprake is van fictieve uitvoering van de AAW kan het FAOP immers niet overgaan
tot de toekenning van een AAW-uitkering.De ingevolge het vijfde lid verschuldigde verhoging van de WAO-conforme
uitkering wordt door het Algemeen Arbeidsongeschiktheidsfonds vergoed aan
het FAOP in het kader van de AAW-claim.In het zesde lid is neergelegd dat de WAO-conforme regeling uitgevoerd
wordt onder verantwoordelijkheid van het FAOP. Dat fonds ondergaat hiermee
een uitbreiding van taken en bevoegdheden in vergelijking met de in de Wet
FVP/ABP bepaalde situatie. Het FAOP voert de WAO-conforme regeling op vergelijkbare
wijze uit als een bedrijfsvereniging de WAO uitvoert.De institutionele bepalingen inzake het FAOP en zijn bestuur, die neergelegd
zijn in paragraaf 8 van de Wet FVP/ABP, blijven van toepassing. Ook de in
de Wet FVP/ABP neergelegde bepaling over het toezicht op het FAOP (artikel
50) blijft van kracht. Dat toezicht zal ook betrekking hebben op de uitvoering
door het FAOP van de WAO-conforme regeling. Daartoe wordt artikel 50, eerste
lid, van de Wet FVP/ABP aangevuld ingevolge artikel 69 van dit wetsvoorstel.
In laatstgenoemde bepaling zijn ook andere wijzigingen van de Wet FVP/ABP
opgenomen, die noodzakelijk zijn in verband met de invoering van dit wetsvoorstel.Ten slotte wordt wat betreft artikel 32 opgemerkt dat bij de formulering
van dat artikel rekening is gehouden met de inwerkingtreding per 1 januari
1995 van de Organisatiewet sociale verzekeringen (Osv). Ingevolge de Osv is
de in de WAO geregelde taak van de GMD overgeheveld naar de bedrijfsverenigingen.
Het FAOP zal wat de WAO-conforme regeling betreft eveneens de taken uitoefenen
die tot 1 januari 1995 door de GMD werden verricht en per die datum zijn overgegaan
op de bedrijfsverenigingen. Artikel 33Artikel 33 betreft de toekenning van voorzieningen tot behoud, herstel
of ter bevordering van de arbeidsgeschiktheid, van geneeskundige- en heelkundige
voorzieningen en van voorzieningen die strekken tot verbetering van de levensomstandigheden.
Deze toekenning is inkomensafhankelijk. Krachtens artikel P 9 van de Abp-wet
geldt ten aanzien van ambtenaren in de zin van die wet een van de AAW- regelingen
afwijkende bepaling inzake het peiljaar voor de vaststelling van het inkomen
dat dient te worden gehanteerd in het kader van de vaststelling van het recht
op een voorziening. Artikel 33 komt overeen met de vorenbedoelde bepaling
krachtens artikel P 9 van de Abp-wet, zodat deze in materiële zin ingevolge
het wetsvoorstel wordt gehandhaafd. Artikel 34Opdat er geen misverstand over kan bestaan, bepaalt dit artikel dat aan
het onder de WAO-conforme regeling brengen van overheidswerknemers en gewezen
overheidswerknemers, door hen geen rechten kunnen worden ontleend over tijdvakken
die gelegen zijn vóór 1 januari 1996. Artikel 35De zogenaamde nawerking van de WAO-conforme verzekering is geregeld door
in artikel 32, eerste lid, van het wetsvoorstel artikel 17, eerste
en tweede lid, van de WAO van overeenkomstige toepassing te verklaren. In
het eerste lid van artikel 35 is opgenomen dat de nawerking van de WAO-conforme
regeling, overeenkomstig artikel 17, eerste en tweede lid, van de WAO, niet
van toepassing is ten aanzien van de gewezen overheidswerknemers die ten tijde
van, dan wel na, beëindiging van de WAO-conforme uitkering hetzij verzekerd
zijn geworden ingevolge de WAO, hetzij invaliditeitspensioen verzekerd zijn
geworden ingevolge de Amp-wet. Artikel 36Artikel 36 heeft de strekking artikel J 18 van de Abp-wet materieel te
handhaven. Dit omdat ter zake van de in die bepalingen van de Abp-wet geregelde
samenloop van invaliditeitspensioen en andere uitkeringen, behoudens de samenloop
met uitkeringen ingevolge de ZW, geen overeenkomstige bepalingen zijn opgenomen
in de WAO. Het betreft de samenloop van een WAO-conforme uitkering met een:a. arbeidsongeschiktheidsuitkering ingevolge de WAO;b. arbeidsongeschiktheidsuitkering ingevolge een regeling van de Nederlandse
Antillen of Aruba;c. bij ministeriële regeling met een van de onder a of b genoemde
uitkeringen gelijkgestelde uitkering.Het derde lid van artikel J 18 van de Abp-wet betreft naast de hierboven
onder c bedoelde samenloop, de samenloop van invaliditeitspensioen met ziekengeld
krachtens de ZW. Deze bepaling behoeft ten aanzien van de WAO-conforme uitkering
niet volledig te worden overgenomen in het voorliggende wetsvoorstel. Dit
omdat de samenloop van een WAO-conforme uitkering met ziekengeld krachtens
de ZW wordt beheerst door de artikelen 40 en 44 van de WAO, die ingevolge
artikel 32, eerste lid, van overeenkomstige toepassing zijn op de WAO- conforme
uitkering.Krachtens artikel J 21 van de Abp-wet kan de Minister van Binnenlandse
Zaken nadere regels stellen met betrekking tot artikel J 18 van die wet. Bij
die regels kan worden afgeweken van artikel J 18, dan wel kan die bepaling
worden aangevuld. Door middel van het vijfde lid van artikel 36 van het wetsvoorstel
wordt de vorenbedoelde regelingsbevoegdheid gehandhaafd. Die bevoegdheid heeft
betrekking op de samenloopregeling van het eerste tot en met vierde lid van
het onderhavige artikel. Artikel 37In artikel 37 wordt geregeld dat reeds voor 1 januari 1996 ingegane invaliditeitspensioenuitkeringen
(deels) worden omgezet in WAO-conforme uitkeringen, voor zover ter zake door
het ABP een mate van algemene invaliditeit in de zin van de Abp-wet van ten
minste 15 procent is vastgesteld. Het «bovenwettelijke gedeelte»
is geregeld in paragraaf 4 van dit wetsvoorstel.Teneinde op eenduidige wijze voor de eerste keer te kunnen vaststellen
wat de WAO-conforme aanspraken van de belanghebbenden zijn, dient te worden
bepaald wat de mate van arbeidsongeschiktheid is. Dit gebeurt in het tweede
lid van onderhavig artikel. Daarbij wordt uitgegaan van de algemene invaliditeit,
bedoeld in artikel F 8a van de Abp-wet, zoals die is vastgesteld door het
bestuur van het ABP. Het daar vermelde criterium komt overeen met dat van
de WAO. Door in dezen de beslissing van het bestuur van het ABP als uitgangspunt
te nemen, worden overbodige werkzaamheden vermeden. Dit is een eenmalige aangelegenheid,
uitsluitend ten behoeve van de omzetting van invaliditeitspensioen ingevolge
de Abp-wet in een WAO-conforme uitkering. Bij hernieuwde toekenning
van een dergelijke uitkering of herbeoordeling van de mate van arbeidsongeschiktheid,
wordt de arbeidsongeschiktheid vastgesteld met overeenkomstige toepassing
van de WAO.Voorts dient te worden bepaald wat het voor de eerste vaststelling van
de WAO-conforme uitkering in aanmerking te nemen dagloon is. Dit dagloon is
ten aanzien van de met invaliditeitspensioen gepensioneerden immers niet reeds
eerder vastgesteld. De wijze waarop het dagloon dient te worden bepaald, is
neergelegd in het derde tot en met zevende lid.Het derde lid geldt ten aanzien van belanghebbenden die met ingang van
een latere datum dan 31 december 1985 recht hebben op een invaliditeitspensioen
ingevolge de Abp-wet. Voor hen geldt dat het dagloon wordt afgeleid van de
aangepaste middelsom op basis waarvan het invaliditeitspensioen is berekend.Het vierde lid betreft invaliditeitspensioenen die zijn ingegaan voor
1 januari 1986. Voor deze invaliditeitspensioenen geldt ingevolge artikel
F 9a van de Abp-wet een toeslag van 10 procent, met een maximum van f 5 616,37.
Deze toeslag is op de middelsommen van voor 1 januari 1986 verleend in verband
met de compensatie van de AOW/AWW-premie die in die tijd door de overheidswerkgevers
van de overheidswerknemers werd overgenomen. De overheidswerknemers van wie
het recht op invaliditeitspensioen na die datum is ingegaan, hebben geen recht
op de vorenbedoelde toeslag, omdat de salarissen waarvan de voor hen van toepassing
zijnde middelsom is afgeleid, destijds met tien procent zijn verhoogd als
compensatie voor de beëindiging van de overname van de AOW/AWW-premie
door de overheidswerkgevers.Het in het derde en vierde lid bedoelde dagloon wordt verkregen door de
aangepaste middelsom op basis waarvan het invaliditeitspensioen is berekend,
te delen door 261. Bij het bepalen van het dagloon wordt verder, ingevolge
het zesde lid, in voorkomend geval rekening gehouden met de deeltijdfactor.
Het gaat hierbij om invaliditeitspensioen dat is toegekend uit een deeltijdbetrekking.
De vorenbedoelde deeltijdfactor is de deeltijdfactor, bedoeld in artikel A
1a, tweede lid, van de Abp-wet (zie artikel 1, onderdeel i, van het wetsvoorstel).Ingevolge het vijfde lid wordt ten aanzien van de belanghebbende die een
herplaatsingstoelage ontvangt, voor de vaststelling van het dagloon uitgegaan
van het tot een jaarbedrag herleide ambtelijk inkomen dat hij ontving in de
functie waarvoor hij ingevolge de Abp-wet uit hoofde van ziekten of gebreken
blijvend ongeschikt is verklaard. Dat jaarbedrag wordt overeenkomstig de aanpassingen
van de invaliditeitspensioenen, aangepast aan de algemene bezoldigingswijzigingen.
Indien het recht op herplaatsingstoelage is toegekend uit een deeltijdbetrekking,
wordt het dagloon voorts vastgesteld met inachtneming van de deeltijdfactor.
Dit evenals het geval is bij een invaliditeitspensioen dat uit een deeltijdbetrekking
is toegekend.Bij volgende vaststellingen van het dagloon, ingevolge herbeoordeling
van de mate van arbeidsongeschiktheid dan wel hernieuwde aanvraag van de WAO-conforme
uitkering, geldt het in het derde tot en met zesde lid bedoelde dagloon dat
met overeenkomstige toepassing van artikel 15 van de WAO is geïndexeerd.Door in het zevende lid van het onderhavige artikel te bepalen dat ten
aanzien van de vaststelling van het dagloon artikel 9, eerste lid, van de
CSV van overeenkomstige toepassing is, wordt bewerkstelligd dat bij de vaststelling
van de WAO-conforme aanspraken rekening wordt gehouden met het maximum dagloon.
Voor zover de ambtelijke berekeningsgrondslag hoger is dan bedoeld maximum
dagloon, wordt het meerdere uitsluitend via het bovenwettelijke traject vergolden. Voorts is voor het bepalen van de WAO-conforme aanspraken relevant wat
het tijdstip is waarop die aanspraken zouden zijn ingegaan. Dit in verband
met het verschil in hoogte van de WAO-aanspraken tijdens de loondervingsfase
(artikel 21a van de WAO) en de fase van de vervolguitkering (artikel 21b van
de WAO). Hierover zou discussie kunnen ontstaan vanwege de verschillende systemen
inzake de arbeidsongeschiktheid in overheids- en marktsector. Daarom is in
het achtste lid bepaald dat als tijdstip van ingang van de overeenkomstige
toepassing van de WAO, de datum van ingang van het invaliditeitspensioen of
de herplaatsingstoelage wordt aangemerkt.In het achtste lid is verder bepaald dat voor de overeenkomstige toepassing
van artikel 34 van de WAO, als de datum van ingang van het recht op een WAO-conforme
uitkering wordt aangemerkt de datum waarop het recht op het invaliditeitspensioen
of de herplaatsingstoelage is ingegaan. Deze datum is tevens uitgangspunt
voor de in artikel 36 van de WAO bedoelde herzieningsprocedure. Die procedure
vindt plaats met toepassing van de artikelen 37 tot en met 40 van die wet.
De overeenkomstige toepassing van laatstgenoemde bepalingen volgt uit de overeenkomstige
toepassing van artikel 36, vierde lid, van de WAO op basis van artikel 32,
eerste lid, van het voorliggende wetsvoorstel. Artikel 38Tot het moment dat het overheidspersoneel daadwerkelijk onder de WAO is
gebracht, moet de huidige fictieve uitvoering van de AAW gehandhaafd blijven.
Deze fictieve uitvoering zal geschieden door het FAOP (zie artikel 64 van
dit wetsvoorstel). De fictieve uitvoering betreft niet alleen de uitkeringen
maar ook de voorzieningen op basis van de AAW. De verstrekking van voorzieningen
aan overheidswerknemers die deelnemen aan het ABP is momenteel geregeld in
de Abp-wet (zie de artikelen P 9, P 9a en P 10 van die wet). Vanwege de intrekking
van die wet dient de regeling inzake de verstrekking van voorzieningen elders
te worden ondergebracht. Omdat sprake blijft van fictieve uitvoering van de
AAW, is het niet mogelijk het overheidspersoneel direct onder de ter zake
geldende bepalingen van die wet te brengen. Vandaar dat in dit wetsvoorstel
een afzonderlijke regeling is opgenomen inzake de voorzieningen voor het overheidspersoneel.
Voor degene die met ingang van 1 januari 1996 aanspraak verkrijgt op een voorziening,
is in artikel 32, eerste lid, van dit wetsvoorstel geregeld welke bepalingen
daarop van toepassing zijn.In artikel 38 wordt de omzetting geregeld van de voorzieningen die reeds
vóór genoemde datum op basis van de betreffende bepalingen van
de Abp-wet zijn verstrekt en die nog doorlopen op genoemde datum. Deze lopende
voorzieningen worden omgezet in AAW-conforme voorzieningen. Artikel 39Dit artikel regelt in het eerste lid dat reeds ingegane ambtelijke ziekengelden
op of na 1 januari 1996 worden omgezet in WAO-conforme uitkeringen, voor zover
betrokkenen althans gedurende een periode van 52 weken onafgebroken arbeidsongeschikt
zijn geweest overeenkomstig de WAO èn zij door het ABP voor ten minste
15 procent algemeen invalide in de zin van de Abp-wet zijn verklaard.Het tweede lid regelt het recht op een WAO-conforme uitkering van degene
die op 31 december 1995 recht heeft op een ambtelijk ziekengeld en die op
1 januari 1996 aan de 52-weken-eis voldoet, maar ten aanzien van wie door
het ABP nog geen mate van algemene invaliditeit ingevolge de Abp-wet is vastgesteld.
Voor deze belanghebbende is de uitslag van de AAW-keuring in het kader van
de fictieve uitvoering van die wet bepalend. Deze AAW-keuring
dient uiterlijk binnen 52 weken na aanvang van het ziekteverzuim te zijn afgerond.Bij de eerste vaststelling van de WAO-conforme uitkering wordt ten aanzien
van de in het eerste lid bedoelde belanghebbenden uitgegaan van de mate van
algemene invaliditeit, zoals deze is vastgesteld door het bestuur van het
ABP. Dit overeenkomstig hetgeen is bepaald in artikel 37, tweede lid, ten
aanzien van degene die op 31 december 1995 recht heeft op een invaliditeitspensioen.
Ten aanzien van de in het tweede lid bedoelde belanghebbende wordt uitgegaan
van de mate van arbeidsongeschiktheid die is vastgesteld in het kader van
de fictieve uitvoering van de AAW. Een en ander ingevolge het derde lid van
artikel 39.In het vierde lid is geregeld op welke wijze voor de eerste keer het dagloon
voor de WAO-conforme uitkering wordt vastgesteld. Het dagloon wordt berekend
door de voor belanghebbende voor 1994 vastgestelde berekeningsgrondslag voor
het pensioen, bedoeld in artikel F 4 van de Abp-wet, te delen door 261. Er
is gekozen voor die berekeningsgrondslag, omdat die de meest recente is waarover
het FAOP op 1 januari 1996 kan beschikken. Het dagloon zou weliswaar ook berekend
kunnen worden op basis van de bezoldiging van de belanghebbende, maar daarvoor
is niet gekozen. Dit omdat het FAOP niet beschikt over gegevens betreffende
die bezoldiging en die dus zou moeten opvragen bij de betreffende overheidswerkgevers,
hetgeen een bewerkelijke procedure is en tijd kost. De berekeningsgrondslag
voor het pensioen kan zonder meer uit de pensioenadministratie worden verkregen.
Voor de belanghebbenden heeft de keuze voor de berekeningsgrondslag van het
pensioen in plaats van de bezoldiging naar verwachting geen nadelige gevolgen.
Immers, de belanghebbenden zullen in aanvulling op hun aanspraak op een WAO-conforme
uitkering veelal nog aanspraak hebben op doorbetaling van bezoldiging in verband
met ziekte. Door de berekeningsgrondslag voor het pensioen te gebruiken voor
de vaststelling van het dagloon voor de WAO-conforme uitkering, wordt bereikt
dat het wettelijk deel van de aanspraken in verband met arbeidsongeschiktheid
op zuivere wijze wordt vastgesteld, dat wil zeggen zonder de bovenwettelijke
componenten.Het vijfde, zesde en zevende lid komen overeen met respectievelijk het
zesde, zevende en achtste lid van artikel 37, zodat kortheidshalve wordt verwezen
naar de toelichting op dat artikel. Artikel 40De AAW kent anders dan de WAO niet de arbeidsongeschiktheidsklasse van
15–25 procent arbeidsongeschikt. In verband daarmee zal voor degenen
die nog niet zijn gekeurd in verband met de fictieve uitvoering van de AAW
of die voor minder dan 25 procent arbeidsongeschikt zijn, door het FAOP de
mate van arbeidsongeschiktheid overeenkomstig de WAO moeten worden vastgesteld.
De overheidswerknemers waar het hier om gaat, zijn evenwel niet bekend bij
het ABP of het FAOP, zodat de vaststelling van hun eventueel recht op een
WAO-conforme uitkering niet ambtshalve kan plaatsvinden. Deze overheidswerknemers
dienen, althans voor zover zij op 31 december 1995 reeds 26 weken of langer
arbeidsongeschikt zijn, door hun werkgever voor 1 maart 1996 te worden aangemeld
bij het FAOP. Alsdan kan hun mate van arbeidsongeschiktheid ingevolge de WAO
worden vastgesteld. Het eerste lid van onderhavig artikel strekt hiertoe.Een en ander laat overigens onverlet dat de belanghebbende zichzelf met
ingang van 1 januari 1996 kan aanmelden voor een keuring met het oog op het
recht op een WAO-conforme uitkering. In het tweede lid wordt de verplichting aan het FAOP opgelegd om ten aanzien
van de overheidswerknemers die ingevolge het eerste lid voor 1 maart 1996
worden aangemeld, voor 1 juli 1996 de mate van arbeidsongeschiktheid ingevolge
de WAO vast te stellen.In het derde lid is bepaald dat de in het eerste lid bedoelde belanghebbende
recht heeft op een WAO-conforme uitkering, indien het FAOP vaststelt dat hij
ten minste 15 procent arbeidsongeschikt is overeenkomstig de WAO. Alsdan wordt
het recht op een WAO-conforme uitkering met terugwerkende kracht toegekend
tot het moment waarop de 52-weken-periode verstreken is. Dit moment kan echter
niet vroeger liggen dan 1 januari 1996. Omdat de in het eerste lid bedoelde
belanghebbenden tot het einde van hun dienstverband aanspraak behouden op
doorbetaling van bezoldiging in verband met ziekte, zullen zij ten gevolge
van deze beperking in terugwerkende kracht geen negatieve inkomensgevolgen
ondervinden. In de meeste rechtspositieregelingen is namelijk geregeld dat
overheidswerknemers die in verband met ziekte niet in staat zijn hun werkzaamheden
te verrichten, tot hun ontslag 100 dan wel 80 procent van hun bezoldiging
krijgen doorbetaald. Artikel 41Artikel 41 voorziet in een specifieke regeling voor de leden van de rechterlijke
macht die voor het leven benoemd zijn. Voor deze belanghebbenden geldt dat
zij, indien zij voor 1 januari 1996 wegens ziekte verhinderd zijn hun functie
te vervullen, voor de toepassing van de artikelen 38 en 39 met ingang van
31 december 1995 geacht worden arbeidsongeschikt te zijn geworden en vanaf
die datum een bezoldiging in verband met ziekte te ontvangen. Deze fictie
is noodzakelijk omdat er geen verplichte ziekmelding geldt voor de voor het
leven benoemde leden van de rechterlijke macht. Artikelen 42 en 43In deze artikelen wordt de WAO-conforme uitkering geregeld voor degenen
die voor 1 januari 1996 een herplaatsingswachtgeld op grond van de Abp-wet,
maar op 31 december 1995 ter zake van dezelfde dienstverhouding geen recht
hadden op een herplaatsingstoelage, onderscheidenlijk degenen die voor 1 januari
1996 een uitkering overeenkomstig de normen van de WAO ontvingen op grond
van de toepasselijke rechtspositieregeling. Die uitkering overeenkomstig de
normen van de WAO geldt thans onder bepaalde omstandigheden voor gewezen ambtenaren
die arbeidsongeschikt zijn, maar geen aanspraak op een invaliditeitspensioen
hebben.Ten aanzien van het herplaatsingswachtgeld verdient vermelding dat het
recht op een toegekend herplaatsingswachtgeld dan wel op een naar aard en
strekking daarmee overeenkomende uitkering blijft bestaan, maar dat de WAO-conforme
uitkering daarop in mindering wordt gebracht. Dat is geregeld in artikel 60.Voor het overige kan wat betreft de toelichting op deze artikelen worden
verwezen naar de toelichting op de overeenkomstige bepalingen in de artikelen
37 en 39. Artikel 44Het overgangsrecht ingevolge de Wet terugdringing beroep op de arbeidsongeschiktheidsregelingen
(TBA) is ook van overeenkomstige toepassing op de overheidswerknemers die
ingevolge onderhavig wetsvoorstel onder de werking van de WAO-conforme regeling
gebracht worden. In de onderdelen b en c van dit artikel wordt
daarin als volgt voorzien.Op de overheidswerknemers op wie op de datum van inwerkingtreding van
voorliggende wetsvoorstel het overgangsrecht van de TBA betreffende het invaliditeitspensioen
van toepassing is, is vanaf die datum het in de TBA opgenomen overgangsrecht
inzake de WAO van overeenkomstige toepassing. Dat houdt onder meer in dat
de WAO zoals die geldt ten aanzien van de «oude gevallen WAO»,
na de inwerkingtreding van voorliggende wetsvoorstel van overeenkomstige toepassing
is op de «oude gevallen Abp-wet».Ten aanzien van de «oude gevallen WAO» die dateren van na
de stelselherziening van 1987, is een arbeidsongeschiktheidscriterium van
toepassing waarbij verdiscontering van werkloosheid wordt uitgesloten. In
het criterium «algemene invaliditeit» van de Abp-wet is de verdiscontering
van werkloosheid nog opgenomen geweest tot de invoering van de TBA. Het is
niet de bedoeling dat de in het kader van onderhavige wet om te zetten «oude
gevallen Abp-wet» onder het arbeidsongeschiktheidsbegrip van de WAO
van na de stelselherziening gebracht worden. Dat zou immers betekenen dat
op dit punt een herbeoordeling van het bestand zou moeten plaatsvinden.Ter zake van de omgezette invaliditeitspensioenen van vóór
de TBA geldt derhalve ingevolge onderdeel d het arbeidsongeschiktheidscriterium
van de WAO van vóór de stelselherziening (dus inclusief het
element van de verdiscontering van werkloosheid). Ten aanzien van degenen
aan wie ingevolge de Abp-wet een invaliditeitspensioen is toegekend met een
ingangsdatum die is gelegen in de periode tussen 1 januari 1987 (de stelselherziening)
en 1 augustus 1993 (de TBA), en die jonger zijn dan 50 jaar, geldt wel dat
de toepassing van het Cohortenbesluit ter uitvoering van de TBA er toe kan
leiden dat voor hen het nieuwe arbeidsongeschiktheidsbegrip van de WAO van
na de datum van inwerkingtreding van de TBA materieel gaat gelden. Dit laatste
althans voor zover de toepassing van het Cohortenbesluit niet reeds heeft
plaatsgevonden in de periode 1 januari 1994 tot en met 31 december 1995.Volledigheidshalve is in onderdeel a eveneens expliciet bepaald dat de
datum van ingang van de in die bepaling genoemde uitkeringen wordt aangemerkt
als ingangsdatum van de WAO-conforme uitkering. Artikel 45De in de WAO neergelegde risicowerende bepalingen zijn niet bedoeld voor
een collectieve toetreding tot de uitkeringen op grond van werknemersverzekeringen
en kunnen dan ook niet op overeenkomstige wijze worden toegepast met betrekking
tot de toetreding tot de WAO-conforme regeling ingevolge de artikelen 37,
42 en 43. Het eerste lid van artikel 45 sluit daarom de overeenkomstige toepassing
van die bepalingen van de WAO uit wat betreft de toetreding tot de WAO-conforme
uitkering van het op 31 december 1995 bestaande bestand overheidswerknemers
met recht op invaliditeitspensioen, herplaatsingswachtgeld of herplaatsingstoelage.Het tweede lid heeft de strekking te bewerkstelligen dat de risicowerende
bepalingen van de WAO uitsluitend kunnen worden toegepast ten aanzien van
overheidswerknemers met een dienstverhouding die ingegaan is voor 1 januari
1996, voor zover op hen nog de risicowering van de Abp-wet van toepassing
zou zijn indien die wet nog van kracht zou zijn op die datum. Ingevolge de
Abp-wet is er sprake van een risicowering tot uiterlijk drie jaar na aanvang
van de dienstverhouding. Het tweede lid geldt niet voor de in het eerste lid bedoelde overheidswerknemers
en gewezen overheidswerknemers. Hierdoor wordt voorkomen dat voor hen een
nieuwe termijn van risicowering start bij de aanvang van de WAO-conforme verzekering
ingevolge dit wetsvoorstel. Ingevolge de WAO-conforme regeling is slechts
risicowering mogelijk voor zover de arbeidsongeschiktheid intreedt binnen
de uit hoofde van de Abp-wet per 1 januari 1996 nog resterende tijd van de
termijn van drie jaar.Volledigheidshalve wordt opgemerkt dat de risicowerende bepalingen van
de WAO, uitgezonderd artikel 17, derde lid, van die wet, wel van overeenkomstige
toepassing zullen zijn op de overheidswerknemers van wie de dienstverhouding
ingaat per 1 januari 1996. Artikelen 46 en 54In deze artikelen wordt aan de Minister van Binnenlandse Zaken machtiging
verleend om deel te nemen aan de oprichting van de Stichting USZO/AOV en worden
de taken van het bestuur van het FAOP en de Stichting USZO/AOV geregeld. In
paragraaf 2 van deze toelichting is daarop al nader ingegaan. Artikel 47Met betrekking tot artikel 47 wordt opgemerkt dat dit artikel is opgenomen
teneinde te voorkomen dat de overheidswerknemer wiens dienstverband nog niet
is beëindigd en die recht heeft op doorbetaling van zijn bezoldiging
in verband met ziekte, bij het verkrijgen van een WAO-conforme uitkering te
maken krijgt met twee uitbetalende instanties. Dit artikel regelt in het eerste
lid dan ook dat de WAO-conforme uitkering via de werkgever wordt uitbetaald.
Hierdoor wordt tevens verzekerd dat uitvoering kan worden gegeven aan artikel
61 dan wel aan de in de rechtspositie-regeling neergelegde bepalingen inzake
samenloop van het recht op doorbetaling van loon bij ziekte en het recht op
een WAO-conforme uitkering.Ten aanzien van het tweede lid wordt het volgende opgemerkt.Het recht op invaliditeitspensioen ingevolge de Abp-wet is thans gekoppeld
aan de betrekking. Indien de ambtenaar in de zin van die wet vanuit meerdere
betrekkingen wordt ontslagen met recht op invaliditeitspensioen, verkrijgt
hij per betrekking een apart recht op zo'n pensioen. De samenloop van de betreffende
pensioenen wordt geregeld door middel van anticumulatie.Het systeem van de WAO wijkt daarvan af. Ongeacht het aantal betrekkingen
dat een werknemer in de zin van die wet vervult, bij arbeidsongeschiktheid
heeft hij recht op één arbeidsongeschiktheidsuitkering. Die
uitkering wordt steeds herberekend indien de werknemer ook in een andere betrekking
dan de oorspronkelijke wegens arbeidsongeschiktheid uitvalt. Deze systematiek
geldt op overeenkomstige wijze eveneens voor de WAO-conforme uitkering. Er
bestaat ingevolge voorliggende wetsvoorstel derhalve slechts recht op één
WAO-conforme uitkering, ook bij uitval (tegelijkertijd of na elkaar) in meerdere
betrekkingen.Het voorgaande houdt in dat, indien een overheidswerknemer vanuit meerdere
dienstbetrekkingen aanspraak heeft op doorbetaling van bezoldiging in verband
met ziekte, dan een regeling dient te worden getroffen met betrekking tot
welke werkgever in die gevallen de uitbetaling, bedoeld in het eerste lid,
voor zijn rekening neemt. In het tweede lid is gekozen voor een gesplitste
uitbetaling van de WAO- conforme uitkering. De WAO-conforme uitkering
wordt naar rato van de feitelijk genoten bezoldiging door de respectieve overheidswerkgever
uitbetaald.Ter verduidelijking kan het volgende voorbeeld strekken. Uitgegaan wordt
van een overheidswerknemer die bij overheidswerkgever A een deeltijddienstbetrekking
heeft van 0,2 en bij overheidswerkgever B van 0,8. De naar voltijdbetrekking
herleide bezoldiging in dienstbetrekking A is f 80 000 en in dienstbetrekking
B f 40 000. De feitelijk genoten bezoldiging is in dienstbetrekking
A f 16 000 en in dienstbetrekking B f 32 000. Betrokkene
valt uit in beide dienstbetrekkingen en verkrijgt een WAO-conforme uitkering
die is berekend naar een mate van arbeidsongeschiktheid van 80 procent of
meer. Hij heeft uit hoofde van zijn rechtspositie ter zake van beide dienstbetrekkingen
nog enige tijd recht op onverminderde doorbetaling van zijn bezoldiging.De uitbetaling van de WAO-conforme uitkering verloopt nu als volgt. In
het bovenstaande voorbeeld verhouden de bezoldiging uit betrekking A en die
uit betrekking B zich ten opzichte van elkaar als 1:2. Dit houdt in dat eenderde
deel van de WAO-conforme uitkering door tussenkomst van overheidswerkgever
A wordt uitbetaald en tweederde deel van die uitkering door tussenkomst van
werkgever B.Het derde lid betreft het deel van het onderwijsveld dat op basis van
een declaratiestelsel wordt bekostigd. Daar bestaat de situatie dat het loon
van de zieke werknemer wordt gedeclareerd bij het Ministerie van Onderwijs,
Cultuur en Wetenschappen. Dat ministerie vergoedt vervolgens dat loon aan
de werkgever. Toepassing van eerste lid van onderhavig artikel zou in die
situatie er toe kunnen leiden dat de werkgever èn het volledige loon
van het ministerie ontvangt èn de WAO-conforme uitkering van het FAOP.
Dit wordt voorkomen door de specifieke regeling in het derde lid. Artikel 48Ten behoeve van de omzetting van reeds lopende aanspraken naar de nieuwe
WAO-conforme regeling ingevolge de artikelen 37 tot en met 43, alsmede de
omzetting van lopende voorzieningen naar de nieuwe AAW-conforme voorzieningen,
heeft het FAOP een groot aantal gegevens over die lopende gevallen nodig.
Dit teneinde voor de lopende gevallen te kunnen vaststellen wat hun aanspraak
op een WAO-conforme uitkering dan wel AAW-conforme voorziening is. Dit betreft
onder meer de gegevens ten behoeve van de vaststelling van het dagloon voor
de WAO- conforme uitkering. Het FAOP dient derhalve een ruime bevoegdheid
te hebben om in concreto te kunnen aangeven welke gegevens hij nodig heeft
voor de toepassing van de artikelen 37 tot en met 43. Vandaar dat in dit artikel
is geregeld dat het FAOP een uitvoeringsreglement kan vaststellen met in ieder
geval voorschriften over de aanlevering van gegevens door het ABP en de overheidswerkgevers
aan het FAOP.In het uitvoeringsreglement kunnen verder voorschriften worden opgenomen
met betrekking tot de gesplitste uitbetaling van de WAO- conforme uitkering,
bedoeld in artikel 47, tweede lid. Ter zake heeft het FAOP eveneens behoefte
aan gegevens teneinde de bedoelde splitsing te kunnen maken. Die gegevens
dienen te worden aangeleverd door de betrokken overheidswerkgevers.In het uitvoeringsreglement kunnen verder voorschriften worden opgenomen
van uitvoeringstechnische aard betreffende met name de conversie van lopende
rechten naar WAO-conforme uitkeringen.Het uitvoeringsreglement dient te worden goedgekeurd door de Minister
van Binnenlandse Zaken. Deze minister is ingevolge artikel 50 van de Wet FVP/ABP
belast met het toezicht op het FAOP. Het onderhavige goedkeuringsvereiste
is een nadere invulling van die toezichthoudende taak. Artikel 49Ten behoeve van de overeenkomstige toepassing van de strafbepalingen in
de artikelen 93 tot en met 98 van de WAO is in artikel 49 de bevoegdheid van
de Minister van Binnenlandse Zaken neergelegd om een opsporingsapparaat in
het leven te roepen. Deze bepaling komt overeen met artikel 112 van de Osv.De Minister van Binnenlandse Zaken treedt in overleg met de Minister van
Sociale Zaken en Werkgelegenheid omtrent de aanwijzing van de met de opsporing
van strafbare feiten belaste personen. Dit met het oog op de overeenkomstige
aanwijzingsbevoegdheid van de laatstgenoemde minister op grond van de Osv.
Omdat sprake is van aanwijzing van opsporingsambtenaren is overeenstemming
ter zake met de Minister van Justitie vereist. Artikel 50Op het FAOP is de Osv niet van (overeenkomstige) toepassing. De Osv is
immers toegesneden op de uitvoering van de werknemersverzekeringen. De uitvoering
van de WAO-conforme uitkering lijkt weliswaar op die uitvoering, maar er zijn
toch verschillen. Zo is het FAOP niet alleen uitvoeringsorgaan en in die zin
vergelijkbaar met een bedrijfsvereniging, maar tevens een financieringsorgaan
en in die zin vergelijkbaar met het Arbeidsongeschiktheidsfonds van de WAO.
Ook het toezicht op het FAOP is anders geregeld. Voor de fictieve uitvoering
van de AAW valt het FAOP onder het toezicht van het College van toezicht sociale
verzekeringen (artikel 68 van de Osv), voor het overige is de Minister van
Binnenlandse Zaken de bevoegde toezichthouder. Een ander punt dat het FAOP
in een bijzondere positie plaatst, is het gegeven dat het FAOP niet is aangesloten
bij het Tijdelijk instituut voor coördinatie en afstemming (Tica) en
daardoor formeel ook niet is gebonden aan de voorschriften van dat orgaan
inzake de uitvoering.Er is dan ook voor gekozen een eigen institutioneel regime voor het FAOP
te regelen. Dat regime is voor een deel reeds neergelegd in de Wet FVP/ABP.
In aanvulling op de institutionele bepalingen in die wet, die met name betrekking
hebben op de instelling, het bestuur en de taak van het FAOP als fonds, zijn
in voorliggende wetsvoorstel enkele bepalingen opgenomen die specifiek betrekking
hebben op de uitvoering van de WAO-conforme regeling door het FAOP als met
een bedrijfsvereniging vergelijkbaar orgaan. Dit betreft de artikelen 46 en
54.In artikel 50 is niettemin een deel van de Osv overgenomen ten behoeve
van de WAO-conforme regeling. Voor de uitoefening van zijn taak heeft het
FAOP immers, evenals de bedrijfsverenigingen, behoefte aan gegevens van overheidswerkgevers,
overheidswerknemers, gemeentebesturen, de belastingdienst, arbodiensten, de
Stichting Pensioenfonds ABP en eventuele andere pensioenfondsen en de Regionale
Besturen voor de Arbeidsvoorziening. Anderzijds dient het FAOP gegevens te
kunnen verstrekken aan de Stichting Pensioenfonds ABP en de Stichting fonds
vrijwillig vervroegd uittreden overheidspersoneel, aan arbodiensten en aan
bestuursorganen, voor zover de persoonlijke levenssfeer van degene op wie
die gegevens betrekking hebben, daardoor niet onevenredig wordt aangetast.
Een en ander is voor bedrijfsverenigingen geregeld in de artikelen 91, 97,
102 en 103 van de Osv. In artikel 50 van het wetsvoorstel worden de genoemde
artikelen van de Osv van overeenkomstige toepassing verklaard op het FAOP
voor zover het de uitvoering van de WAO-conforme regeling betreft. Voor die
overeenkomstige toepassing treedt het FAOP in de plaats van de in die artikelen
genoemde uitvoeringsorganen sociale verzekeringen.Voorts worden in artikel 50 de artikelen 59 en 60 van de Osv van overeenkomstige
toepassing verklaard. Dit houdt onder meer in dat de USZO als
uitvoeringsinstantie van het FAOP een verzekerdenadministratie dient te voeren,
de identiteit van verzekerden en uitkeringsgerechtigden dient vast te stellen,
alsook het sociaal-fiscaal nummer van verzekerden en uitkeringsgerechtigden
in de administratie dient op te nemen. Artikel 51Eén van de uitgangspunten bij de WAO-conforme regeling is dat de
uitvoering van de daaruit voortvloeiende werkzaamheden wordt opgedragen aan
het FAOP. Het eerste lid van artikel 51 strekt daartoe.Het tweede lid van onderhavig artikel regelt de aanmelding bij het FAOP
van overheidswerknemers die in actieve dienst zijn. Het derde lid betreft
de aanmelding van inactieven.Het vierde lid houdt in dat een WAO-conforme uitkering door de belanghebbenden
bedoeld in de artikelen 37, 38, 39, 42 en 43 niet behoeft te worden aangevraagd.
Deze wordt in het kader van de conversie naar het nieuwe systeem van wettelijke
en bovenwettelijke aanspraken ambtshalve door het FAOP toegekend. Artikel
40 vormt hierop een uitzondering, aangezien in dat geval de normale werkwijze
kan worden gevolgd en een aanvraag tot toekenning van de WAO-conforme uitkering
kan worden ingediend. Artikel 52Ook na de inwerkingtreding van onderhavig wetsvoorstel zullen nog beslissingen
genomen moeten worden inzake herplaatsingswachtgelden ingevolge de Abp-wet
en aanspraken ingevolge rechtspositieregelingen op bezoldiging of uitkering
ingeval van ziekte, met betrekking tot tijdstippen gelegen voor 1 januari
1996. Indien het ter zake beslissingsbevoegde orgaan nog bestaat, kan dat
ook na genoemde datum nog de bedoelde beslissingen nemen en aan de daaruit
voortvloeiende gevolgen uitvoering geven. Indien dat orgaan op de datum van
inwerkingtreding van het wetsvoorstel evenwel niet meer bestaat, dient een
ander orgaan te worden aangewezen dat bevoegd is die beslissingen na die datum
te nemen.Het FAOP is in artikel 52 aangewezen als orgaan dat bevoegd is na de inwerkingtreding
van deze wet de handelingen te verrichten met betrekking tot de bonus, de
malus en de loonkostensubsidie uit hoofde van de AAW, ten aanzien waarvan
het ABP bevoegd zou zijn handelingen te verrichten op grond van hoofdstuk
IIIB van de AAW indien de Abp-wet niet zou worden ingetrokken.Het relevante moment met betrekking tot de bonusuitkering, bedoeld in
onderdeel a, is het tijdstip waarop de dienstverhouding wordt aangegaan. Indien
dat tijdstip is gelegen voor 1 januari 1996, en op dat tijdstip wordt voldaan
aan artikel 59c, eerste lid, onderdeel b of c, van de AAW, is na genoemde
datum het FAOP bevoegd om beslissingen te nemen en handelingen te verrichten.Met betrekking tot de malus, bedoeld in onderdeel b, is relevant of betrokkene
voor 1 januari 1996 het in artikel 59, eerste lid, onderdeel b, van de AAW
bedoeld recht zou verkrijgen of het in artikel 59c, eerste lid, onderdeel
c, van die wet bedoeld recht verkrijgt. Is dat het geval dan is het FAOP na
genoemde datum bevoegd om beslissingen te nemen en handelingen te verrichten.Met betrekking tot de loonkostensubsidie, bedoeld in onderdeel c, is relevant
of betrokkene bemiddeld is door het ABP. Artikel 53Reeds eerder is opgemerkt dat de systematiek van de WAO inhoudt dat er
slechts één arbeidsongeschiktheidsuitkering wordt toegekend, ongeacht het aantal dienstbetrekkingen ter zake waarvan uitval in
verband met arbeidsongeschiktheid heeft plaatsgevonden. Die systematiek wordt
overgenomen in de WAO-conforme regeling. Dat betekent dat er in voorkomend
geval eveneens slecht één WAO-conforme uitkering zal worden
toegekend. Het is de bedoeling van sociale partners in de overheidssector
die systematiek door te trekken in de bovenwettelijke regelingen, in die zin
dat er na 1 januari 1996 eveneens slechts sprake zal zijn van één
invaliditeitspensioen en één herplaatsingstoelage. Een en ander
zal naar verwachting worden geregeld in het pensioenreglement van de Stichting
Pensioenfonds ABP. Ter zake wordt verwezen naar de toelichting op artikel
17.Teneinde de WAO-conforme aanspraak te kunnen vaststellen ten aanzien van
personen met twee of meer reeds voor 1 januari 1996 ingegane invaliditeitspensioenen,
herplaatsingstoelagen, herplaatsingswachtgelden, bezoldiging of uitkering
ingeval van ziekte, uitkeringen overeenkomstig de normen van de WAO, dan wel
een combinatie van die voorzieningen, dient een bepaalde rekenmethodiek te
worden vastgesteld. Die methodiek kan het beste in een ministeriële regeling
worden neergelegd. Dit omdat wijziging van die methodiek op basis van ervaringsgegevens
uit de praktijk van de omzetting naar WAO-conforme uitkeringen dan eenvoudig
en op korte termijn te realiseren valt. De bedoeling is hierdoor te bewerkstelligen
dat er voor de belanghebbenden een evenredige uitkomst wordt bereikt, dat
wil zeggen dat de nieuwe aanspraak op een WAO-conforme uitkering evenredig
is aan de aanspraken van voor de omzetting. Artikelen 55 en 56Met deze artikelen wordt beoogd te voorkomen dat er op 1 januari 1996
een vacuüm in pensioenaanspraken zou ontstaan. Dat vacuüm zou kunnen
ontstaan indien enerzijds de Abp-wet en de regelingen inzake de militaire
nabestaandenpensioenen zouden worden ingetrokken, en anderzijds de in de artikelen
4, onderscheidenlijk 28 en 31, tweede lid, bedoelde overeenkomsten, alsmede
de in artikel 31 bedoelde algemene maatregel van bestuur niet tijdig tot stand
zouden zijn gekomen. Artikel 57In artikel 1, zesde lid, van de PSW is bepaald dat die wet niet van toepassing
is op pensioen- of spaarfondsen, waarvoor bij een andere wet, met uitzondering
van de Wet betreffende verplichte deelneming in een bedrijfspensioenfonds,
of bij algemene maatregel van bestuur regelingen zijn vastgesteld. Die bepaling
zou met zich meebrengen dat de PSW niet van toepassing zou zijn op de Stichting
Pensioenfonds ABP. Aangezien nu juist wel de bedoeling is dat de PSW van toepassing
wordt, is in het eerste lid van artikel 57 bepaald dat genoemd artikel 1,
zesde lid, van de PSW niet van toepassing is ten aanzien van de Stichting
Pensioenfonds ABP.De overheidssector kent niet dezelfde organisatiestructuur als de marktsector.
Zo zijn er in de overheidssector geen algemene werkgeversverenigingen. Dit
betekent dat met het oog op de toepassing van artikel 6, eerste lid, van de
PSW, waar wordt gesproken over vertegenwoordigers van werkgeversverenigingen
in het bestuur van een bedrijfspensioenfonds, een voorziening dient te worden
getroffen. Het Verbond Sectorwerkgevers Overheid (VSO) wordt in dat kader
aangemerkt als werkgeversvereniging.Volledigheidshalve wordt hierbij aangetekend dat dit laatste niet inhoudt
dat het uitgesloten zou zijn dat andere werkgeversverenigingen dan het VSO
zouden zijn vertegenwoordigd in het bestuur van de Stichting
Pensioenfonds ABP. Door de onderhavige bepaling wordt de ruimte voor eventuele
ontwikkelingen op dit punt niet beperkt. Artikel 58In paragraaf 2 is reeds de samenhang tussen de privatisering van het ABP
met andere operaties toegelicht. Zoals daar aangegeven bestaat er weliswaar
een samenhang met het onder de wettelijke werknemersverzekeringen brengen
van het overheidspersoneel, maar is er voor gekozen de operaties niet afhankelijk
van elkaar te doen zijn. In verband daarmee is in artikel 58 een bepaling
opgenomen waardoor de huidige verhouding tot WW, WAO en ZW ongewijzigd blijft
indien het onder de werknemersverzekeringen brengen van het overheidspersoneel
niet per 1 januari 1996 gerealiseerd kan worden. Artikel 59Het ligt niet in de bedoeling in het kader van de privatisering van het
ABP een einde te maken aan de verplichte deelneming in het pensioenfonds,
van de ontslagen ambtenaren in de zin van de Abp-wet die op 31 december 1995
recht hebben op een uitkering ter zake van onvrijwillige werkloosheid of een
daarmee gelijkgestelde uitkering. Zij zijn op de datum van inwerkingtreding
van het wetsvoorstel geen overheidswerknemer geweest ten aanzien van wie de
verplichte deelneming aan de Stichting Pensioenfonds ABP ingevolge artikel
21 van het wetsvoorstel heeft gegolden. Als zodanig kunnen de verplichtingen
die in de statuten en reglementen kunnen zijn opgenomen voor gewezen overheidswerknemers,
niet zonder meer van toepassing zijn op de onderhavige categorie wachtgelders.Artikel 59 strekt ertoe de bestaande positie van deze wachtgelders ten
opzichte van het pensioenfonds te continueren, uiteraard met dien verstande
dat zij met ingang van 1 januari 1996 verplicht deelnemen in de Stichting
Pensioenfonds ABP. Artikel 60Met het eerste lid wordt bereikt dat de op grond van de Abp-wet ontstane
aanspraken op een herplaatsingswachtgeld tegenover de oude werkgever worden
omgezet in een naar aard en strekking daarmee overeenkomende uitkering. Daarbij
is rekening gehouden met de voorziene herinrichting van de bovenwettelijke
aanspraken ter zake van arbeidsongeschiktheid, die in verband met de invoering
van de WAO-conforme uitkering zal plaatsvinden. Het voornemen van de sociale
partners in de overheidssector is het huidige herplaatsingswachtgeld, met
inbegrip van de reeds toegekende herplaatsingswachtgelden, te vervangen door
de zogenaamde suppletie. In de voorliggende tekst wordt hiermee rekening gehouden
door te spreken over een naar aard en strekking met het wachtgeld overeenkomende
uitkering. Onder de laatstbedoelde uitkering wordt dan de vorengenoemde suppletie
verstaan. De bepaling van wat een naar aard en strekking met het herplaatsingswachtgeld
overeenkomende uitkering is, geschiedt in de onderscheiden rechtspositieregelingen.
Indien de daarvoor benodigde wijzigingen van die regelingen niet tijdig tot
stand worden gebracht, behouden de belanghebbenden op grond van het eerste
lid als garantie het recht op het herplaatsingswachtgeld voor zover er op
1 januari 1996 althans uitkeringsduur resteert.Uiteraard dient een eventuele WAO-conforme uitkering in mindering te worden
gebracht op de vorenbedoelde suppletie dan wel het herplaatsingswachtgeld.
Dit wordt geregeld in het tweede lid. Artikel 61Dit artikel regelt dat bij samenloop van een WAO-conforme uitkering en
doorbetaling van loon wegens ziekte, de arbeidsongeschikte overheidswerknemer
die nog niet is ontslagen geen hoger inkomen ontvangt dan het loon waarop
hij ingevolge de van toepassing zijnde rechtspositieregeling aanspraak heeft.
Zoals uit het tweede lid blijkt, wordt uitgegaan van de gedachte dat ter zake
van deze samenloop van aanspraken bepalingen zullen worden opgenomen in de
rechtspositieregelingen. De onderhavige bepaling is er dan ook op gericht
dubbele aanspraken te voorkomen in die gevallen waarin de van toepassing zijnde
rechtspositieregeling niet tijdig aan de nieuwe systematiek van arbeidsongeschiktheidsvoorziening
is aangepast. Artikel 62In artikel 62 wordt in de eerste plaats geregeld dat het systeem van bezwaar
en beroep dat voortvloeit uit de Algemene wet bestuursrecht en hoofdstuk S
van de Abp-wet, blijft gehandhaafd ten aanzien van beslissingen die voor 1
januari 1996 op grond van de Abp-wet zijn genomen. Voorts blijft dat systeem
van toepassing op verzoeken of aanvragen op grond van de Abp-wet die voor
die datum zijn ingediend, maar nog niet zijn afgewikkeld door het bestuur
of de hoofddirectie van het ABP. Artikel 63Dit artikel komt wat betreft de strekking overeen met artikel 62. Ten
aanzien van besluiten die ingevolge de Amp-wet zijn genomen voor 1 januari
1996 blijven de bepalingen inzake bezwaar en beroep, zoals neergelegd in de
artikelen W 2 en W 3 van die wet, van toepassing. Artikel 64Ook ten aanzien van de AAW dient in beginsel de huidige verhouding ongewijzigd
te blijven. In verband daarmee isdit artikel opgenomen. Door middel
van dit artikel wordt bereikt dat vooralsnog sprake blijft van fictieve in
plaats van feitelijke uitvoering van de AAW voor overheidswerknemers die deelnemen
in de Stichting Pensioenfonds ABP. Een verandering die voortvloeit uit de
invoering van de WAO-conforme regeling is dat de AAW-uitkeringen voortaan
niet meer aan de overheidswerkgevers die aangesloten zijn bij de Stichting
Pensioenfonds ABP, uitbetaald zullen worden in de vorm van zogenaamde AAW-claims.
Dit omdat voor elke overheidswerknemer die verplicht verzekerd is voor arbeidsongeschiktheid
uit hoofde van paragraaf 9 van deze wet, en die langer dan 52 weken ziek is,
is geregeld dat deze aanspraak heeft op een WAO-conforme uitkering ten laste
van het FAOP.In de huidige regeling komt het voor dat overheidswerknemers langer dan
52 weken ziek zijn en de lasten ter zake nog volledig op de werkgever drukken,
omdat betrokkene nog niet blijvend ongeschikt is verklaard door het bestuur
van het ABP en derhalve nog geen invaliditeitspensioen heeft. Na invoering
van de WAO-conforme regeling zullen de AAW-claims uitsluitend nog naar het
FAOP kunnen gaan.Hierbij wordt benadrukt dat de WAO-conforme regeling niet van toepassing
is op beroepsmilitairen. Die zijn voor invaliditeit verzekerd krachtens de
Amp-wet. De vorenbedoelde wijziging van de AAW heeft derhalve geen betrekking
op de beroepsmilitairen. De mogelijkheid voor het Ministerie van Defensie
om bij het Algemeen Arbeidsongeschiktheidsfonds declaraties in te dienen ter
zake van de fictieve uitvoering van de AAW ten aanzien van militairen, blijft
derhalve bestaan. In artikel 64 zijn voorts enkele technische wijzigingen van artikel 8
van de AAW opgenomen die verband houden met de invoering van de WAO-conforme
uitkering in plaats van het invaliditeitspensioen krachtens de Abp-wet. Deze
wijzigingen beperken zich tot de huidige populatie van ambtenaren in de zin
van de Abp-wet.In artikel 8, derde lid, tweede volzin, van de AAW is opgenomen dat het
ABP als fictief uitvoerder van de AAW in bepaalde, bij de ministeriële
regeling op basis van dat lid aangegeven gevallen, kan weigeren de AAW-claim
uit te betalen aan overheidswerkgevers. Aangezien de AAW-claims niet meer
betaald zullen worden aan de overheidswerkgevers (uitgezonderd de Minister
van Defensie), zou een sanctie ontbreken jegens werkgevers die in strijd met
de regeling overheidswerknemers niet tijdig melden voor een AAW-keuring. Door
middel van uitbreiding van de tweede volzin wordt bereikt dat er een sanctie
blijft gelden. Aangepast aan de nieuwe situatie dat de WAO-conforme regeling
van kracht is, komt die sanctie er op neer dat het bedrag van de arbeidsongeschiktheidsuitkering
krachtens de AAW verhaald kan worden op de overheidswerkgever. De gevallen
waarin oplegging van deze sanctie mogelijk is, blijven mutatis mutandis dezelfde
als onder de oude regeling. Die oude regeling blijft gelden voor het Ministerie
van Defensie.Indien de ambtenaar in de zin van de Abp-wet weigert medewerking te verlenen
aan de AAW-keuring, kan ingevolge het vierde lid van artikel 8 AAW een sanctie
jegens hem worden getroffen. Die sanctie wordt dan toegepast in het kader
van de rechtspositieregeling met toepassing van artikel P 8 van de Abp-wet.
Na invoering van de WAO-conforme regeling blijft behoefte aan handhaving van
deze sanctiemogelijkheid ingevolge de AAW. Dit wordt bereikt door de onderhavige
wijziging van artikel 8, vierde lid, van de AAW. De sanctie geschiedt dan
met overeenkomstige toepassing van de artikelen 25 en 28 van de WAO.Krachtens het vijfde lid van artikel 8 van de AAW zijn overheidswerkgevers
die aangesloten zijn bij de Stichting Pensioenfonds ABP alsmede de werkgevers
van beroepsmilitairen verplicht gevallen van ziekte aan te melden bij de fictieve
uitvoerders van de AAW, te weten het ABP en het Ministerie van Defensie. Die
aanmelding vindt plaats met het oog op de vaststelling van de mate van arbeidsongeschiktheid
in de zin van de AAW. Deze vaststelling is nodig voor de declaratie bij het
Algemeen Arbeidsongeschiktheidsfonds. Een en ander is in de tekst van artikel
8, vijfde lid, van de AAW geëxpliciteerd.Door middel van de toevoeging aan artikel 8 van de AAW van het nieuwe
zesde lid, wordt bereikt dat de toepassing van het TAV-regime ten aanzien
van wachtgelders plaats vindt. Dit is momenteel niet uitdrukkelijk geregeld.
Op basis van interpretatie van artikel 8, eerste lid, van de AAW zou gesteld
kunnen worden dat in deze als werkgever voor de wachtgelder de ex-werkgever
zou moeten optreden. In de werknemersverzekeringen is gekozen voor een andere
werkgever: als werkgever voor de uitkeringsgerechtigde geldt de bedrijfsvereniging.
Het voorgestelde zesde lid van artikel 8 van de AAW beoogt een daarmee vergelijkbare
situatie voor de overheidssector in het leven te roepen ingeval van de WAO-conforme
regeling. Als werkgever voor de wachtgelder wordt benoemd de instantie van
wie betrokkene het wachtgeld of de werkloosheidsuitkering ontvangt. Voor de
overheidswerknemers in rijksdienst is dat de USZO. Voor de overheidswerknemers
van de gemeenten, provincies en waterschappen is dat hetzij de ex-werkgever,
hetzij de USZO, hetzij een andere instantie die de uitkering uitbetaald. Als
werkgever zullen deze instanties de zieke wachtgelder moeten aanmelden bij
het FAOP (de verplichte zesde maandsmelding van gevallen van ziekte met het
oog op de vaststelling van de arbeidsongeschiktheid in de zin van de AAW ten
behoeve van de declaratie van het FAOP bij het Algemeen Arbeidsongeschiktheidsfonds)
en zullen zij het terugkeerplan moeten opstellen. Artikel 65Artikel 65 bewerkstelligt dat de taak van het ABP ten aanzien van de fictieve
uitvoering van de AAW ingevolge artikel 8 van die wet, het toekennen van bonusuitkeringen,
het opleggen aan werkgevers van geldelijke bijdragen en het toekennen van
de loonkostensubsidie ingevolge hoofdstuk IIIB van de AAW, overgaat naar het
FAOP. De concrete aanpassing van de betreffende artikelen van de AAW waarin
verwijzing naar het ABP voorkomt, zal plaats vinden bij de Aanpassingswet
privatisering ABP. Artikel 66Met de in dit artikel bepaalde aanvulling van onderdeel A van de bijlage
bij de Beroepswet wordt voorzien in de mogelijkheid van hoger beroep op de
Centrale Raad van Beroep, overeenkomstig de bestaande situatie. Artikel 67In artikel 68 van de Osv is bepaald dat de fictieve uitvoering van de
AAW door de overheidspensioenlichamen onderworpen is aan het toezicht door
het College van toezicht sociale verzekeringen. Gelet op de invoering van
de WAO-conforme regeling en het in de plaats van het ABP treden door het FAOP
wat die fictieve uitvoering van de AAW betreft, dient de redactie van dat
artikel van de Osv te worden aangepast. Dit wordt bereikt door de in artikel
67 voorgestelde wijziging van artikel 68 van de Osv. Artikel 68Artikel 68 strekt er toe dat de taak van het ABP bij de uitvoering van
de Wet arbeid gehandicapte werknemers (WAGW) overgaat naar het FAOP. De concrete
aanpassing van de betreffende artikelen van de WAGW waarin verwijzing naar
het ABP voorkomt, zal plaats vinden bij de Aanpassingswet privatisering ABP. Artikel 69In dit artikel zijn enkele wijzigingen van de Wet FVP/ABP opgenomen teneinde
die wet af te stemmen op onderhavig wetsvoorstel. Die afstemming is nodig
omdat de Wet FVP/ABP bij de inwerkingtreding van onderhavig wetsvoorstel voor
een belangrijk deel nog gehandhaafd blijft. De aanpassingen zijn beperkt gebleven
tot de zaken die verband houden met de WAO-conforme regeling van paragraaf
9 van dit wetsvoorstel. De overige aanpassingen (met name die van redactionele
aard) zullen in de Aanpassingswet privatisering ABP worden meegenomen.Onderdeel A van het onderhavige artikel betreft de definitiebepalingen
in artikel 1 van de Wet FVP/ABP, die aangepast dienen te worden aan de nieuwe
situatie. Daartoe is een nieuw onderdeel s ingevoegd, dat de definitie inhoudt
van de WAO-conforme uitkering, terwijl in het tot onderdeel t verletterde
oude onderdeel s de definitie van de term werkgever is gewijzigd.Onderdeel B betreft de doelstelling van het FAOP, bedoeld in artikel 21,
tweede lid, van de Wet FVP/ABP. Die doelstelling dient te worden uitgebreid
met de uitvoering door het FAOP van de WAO-conforme uitkeringsregeling en
de AAW-conforme voorzieningenregeling, bedoeld in de paragrafen 9 en 10 van
deze wet, alsmede de fictieve uitvoering door het FAOP van de AAW. Onderdeel C wijzigt artikel 22 van de Wet FVP/ABP, waarin de voor paragraaf
4 van die wet relevante definitiebepalingen zijn opgenomen. In het eerste
lid van dat artikel kan in de definitie van het begrip «werknemer»
niet langer worden verwezen naar de Abp-wet of naar de begrippen «herplaatsingstoelage»
en «wachtgelder» die in het kader van die wet worden gehanteerd.
Voorts dient in het tweede lid uitbreiding te worden gegeven aan het begrip
«werkgever», omdat in het kader van het nieuwe artikel 26a van
de Wet FVP/ABP (zie onderdeel F) het FAOP in bepaalde situaties als zodanig
dient te worden aangemerkt.Op overeenkomstige wijze is in onderdeel G artikel 28 van de Wet FVP/ABP
gewijzigd.Artikel 24, derde lid, van de Wet FVP/ABP betreffende de premie voor het
FAOP wordt in onderdeel D gewijzigd in verband met de invoering van de WAO-conforme
regeling ter vervanging van de regeling van het invaliditeitspensioen ingevolge
de Abp-wet. Het FAOP zal de uitkerings- en uitvoeringslasten ter zake van
de WAO-conforme regeling bekostigen. Er is alsdan geen sprake meer van de
financiering van de invaliditeitspensioenen voor zover die overeenkomen met
de in de WAO geregelde aanspraken.Onderdeel F voorziet in de situatie dat bij samenloop van een WAO- conforme
uitkering met recht op doorbetaling van loon wegens ziekte ter zake van dezelfde
dienstverhouding, de invaliditeitspremie naar evenredigheid over beide aanspraken
wordt geheven. Een dergelijke situatie kan zich thans niet voordoen, aangezien
ingevolge de Abp-wet eerst recht op een invaliditeitspensioen bestaat nadat
de belanghebbende is ontslagen.Op overeenkomstige wijze wordt in onderdeel H geregeld dat de inhoudingen
inzake arbeidsongeschiktheid, werkloosheid en ziekte, bij samenloop van een
WAO-conforme uitkering met doorbetaling van loon of een ontslaguitkering,
naar evenredigheid over de verschillende aanspraken worden ingehouden.Wat betreft onderdeel I wordt opgemerkt dat in de toelichting op artikel
32 reeds opgemerkt dat het eerste lid van artikel 50 van de Wet FVP/ABP betreffende
het toezicht op het FAOP van de Minister van Binnenlandse Zaken, dient te
worden uitgebreid. Dit omdat het bedoelde toezicht ook betrekking dient te
hebben op de uitoefening door het FAOP van diens taken en bevoegdheden in
het kader van de WAO-conforme regeling. De onderhavige regeling strekt daartoe.Onderdeel J betreft artikel 52 van de Wet FVP/ABP. Dat artikel bevat bepalingen
betreffende de door het bestuur van het ABP aan het bestuur van het FAOP te
verstrekken opgaven en inlichtingen die het bestuur van het FAOP nodig heeft
voor de uitvoering van zijn in die wet geregelde taken. Dit artikel betreft
de situatie dat het FAOP zorgdraagt voor de financiering van de invaliditeitspensioenen
voor zover die overeenkomen met de aanspraken ingevolge de AAW. Hierbij is
sprake van de uitvoering door het ABP van een integrale regeling van het invaliditeitspensioen.
Teneinde te kunnen vaststellen welk deel van de aanspraken ten laste van het
FAOP gebracht kan worden, en met name teneinde het bestuur van dat fonds in
staat te stellen het een en ander te controleren, legt artikel 52 van de Wet
FVP/ABP aan het bestuur van het ABP de vorengenoemde informatieverplichting
op. Deze verplichting is nader ingevuld door middel van een op basis van het
tweede lid van dat artikel tot stand gebracht informatiestatuut.Vanwege de invoering van de WAO-conforme regeling en het dientengevolge
verdwijnen van de integrale invaliditeitspensioenregeling, alsmede vanwege
de overdracht van de uitvoering van de arbeidsongeschiktheidsregeling aan
het FAOP, bestaat aan artikel 52 van de Wet FVP/ABP geen behoefte
meer. Dat artikel dient dan ook te vervallen. Artikel 70Artikel 70 betreft een wijziging van artikel 16 van de Wet rechtspositie
rechterlijke ambtenaren. De toevoeging van het nieuwe, derde lid aan dat artikel
biedt een specifieke grondslag voor het vastleggen van de zogenaamde bovenwettelijke
regelingen voor rechterlijke ambtenaren en gewezen rechterlijke ambtenaren
ter zake van ziekte, arbeidsongeschiktheid en werkloosheid. Door een dergelijke
bepaling in de genoemde wet op te nemen, is buiten twijfel gesteld dat ter
zake bij of krachtens algemene maatregel van bestuur regelingen kunnen worden
getroffen. Bovendien geeft deze bepaling aan dat de beoogde regelingen tevens
betrekking kunnen hebben op rechterlijke ambtenaren in opleiding en gewezen
rechterlijke ambtenaren in opleiding. Artikel 71Deze bepaling is opgenomen omdat de Minister van Binnenlandse Zaken in
het kader van zijn bestuurlijke verantwoordelijkheid voor het overheidspersoneelsbeleid
moet kunnen beschikken over de nodige feitelijke gegevens. Artikel 72Met het eerste en tweede lid worden voor de Stichting Pensioenfonds ABP
de bestaande verhaalsmogelijkheden gehandhaafd, die het ABP heeft op grond
van artikel N 11 van de Abp-wet en de Verhaalswet ongevallen ambtenaren ten
aanzien van de op of voor 31 december 1995 toegekende pensioenen die tot na
die datum doorlopen.Het betreft hier het verhaal van de kosten van invaliditeits- en nabestaandenpensioenen
die als gevolg van een ongeval zijn toegekend, op degene die naar burgerlijk
recht aansprakelijk is voor dat ongeval. Door de privatisering van het ABP
en van de pensioenregeling zou deze verhaalsmogelijkheid komen te vervallen,
indien althans geen maatregel zou worden getroffen ter handhaving daarvan.
Het verlies van de verhaalsmogelijkheid zou echter niet sporen met de in artikel
24, eerste lid, neergelegde overgang van vermogensbestanddelen van het ABP
naar de Stichting Pensioenfonds ABP. Gekozen is derhalve voor een uitdrukkelijke
bepaling inzake handhaving van de verhaalsmogelijkheid ter zake van de door
het ABP toegekende pensioenen.Voor pensioenen die door de Stichting Pensioenfonds ABP na 1 januari 1996
worden toegekend, ligt de situatie iets anders. In beginsel zou de stichting,
evenmin als andere pensioenfondsen, beschikken over verhaalsmogelijkheden.
Teneinde de vermogenspositie van de Stichting Pensioenfonds ABP ten opzichte
van het ABP op dit punt niet anders te doen zijn, is er voor gekozen aan de
stichting ook een verhaalsrecht te geven voor een overgangsperiode tot 1 januari
2001. Tegen die datum zal dan opnieuw moeten worden bezien of het verhaalsrecht
gehandhaafd behoort te blijven. Daarbij zal uiteraard een belangrijke rol
spelen of ook andere pensioenfondsen verhaalsmogelijkheden hebben gekregen
als uitvloeisel van de huidige discussies over uitbreiding van de bestaande
wettelijke verhaalsmogelijkheden. Artikel 73Aangezien in paragraaf 9 van de wet aan het FAOP opgedragen wordt de in
artikel 32, eerste lid, genoemde onderdelen van de WAO overeenkomstig toe
te passen ten aanzien van overheidswerknemers en bepaalde categorieën
gewezen overheidswerknemers, ligt het voor de hand voor de daartoe gemaakte
kosten ook de verhaalsmogelijkheid van de artikel 90 en 91 van de WAO van
overeenkomstige toepassing te verklaren. Het eerste lid van artikel 73 strekt
daartoe.Artikel 90 van de WAO betreft de verhaalsmogelijkheid met betrekking tot
krachtens het burgerlijk recht tot schadevergoeding verplichte derden. Artikel
91 van die wet betreft de verhaalsmogelijkheid met betrekking tot krachtens
het burgerlijk recht tot schadevergoeding verplichte werkgevers en andere
verzekerde werknemers dan betrokkene. De laatstbedoelde verhaalsmogelijkheid
is beperkt tot situaties waarin de arbeidsongeschiktheid is te wijten aan
opzet of bewuste roekeloosheid van die werkgever of die andere verzekerde
werknemers.Met betrekking tot het tweede lid wordt het volgende opgemerkt. Deze bepaling
beoogt in de eerste plaats te bewerkstelligen dat het FAOP de door het ABP
ingestelde vordering tot verhaal van kosten van het invaliditeitspensioen
kan voortzetten voor het gedeelte van de door het FAOP verrichte en te verrichten
uitkeringen, alsook dat het FAOP zich kan bedienen van alle rechtshandelingen
die het ABP met betrekking tot het verhaalsrecht heeft gedaan (zoals bij voorbeeld
stuitingshandelingen). In de tweede plaats dient deze bepaling om te voorkomen
dat het ABP in reeds aangevangen procedures kan worden tegengeworpen dat geen
vordering kunnen worden ingesteld voor de na 31 december 1995 te verschijnen
termijnen wat althans het WAO- gedeelte daarvan betreft, omdat het recht op
verhaal van deze termijnen niet meer tot zijn vermogen behoort. Nu het FAOP
als rechtsopvolger onder algemene titel wordt aangemerkt, heeft het ABP deze
vordering kunnen instellen. Artikel 74Naast de intrekking van de Abp-wet, regelt artikel 74 de intrekking van
de wettelijke regelingen inzake de militaire nabestaaandenpensioenen. Artikel 75Teneinde de privatisering van het Algemeen burgerlijk pensioenfonds daadwerkelijk
te kunnen realiseren per 1 januari 1996 dient een aantal voorbereidende werkzaamheden
te worden verricht. Het betreft hier onder meer de oprichting van de Stichting
Pensioenfonds ABP en de Stichting USZO/AOV, de totstandkoming van de overeenkomst
die met ingang van 1 januari 1996 de pensioenaanspraken (en daarmee samenhangende
verplichtingen) regelt en het door het bestuur van de Stichting vast te stellen
pensioenreglement, alsmede enkele activiteiten die door het bestuur van het
ABP moeten worden verricht in het kader van de overgang van het vermogen en
het personeel van het ABP. In verband daarmee wordt voorgesteld dat de daarop
betrekking hebbende bepalingen, in afwijking van de inwerkingtreding van de
wet voor het overige, in werking treden met ingang van de dag na de datum
van uitgifte van het Staatsblad waarin de wet wordt geplaatst en terugwerken
tot en met 1 augustus 1995.De Minister van Binnenlandse Zaken,H. F. DijkstalDe Staatssecretaris van Defensie,J. C. Gmelich MeijlingDe Minister van Financiën,G. Zalm 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24205-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl