Wijziging Algemene wet inzake rijksbelastingen en enige andere wetten ivm invoering van elektronische aangifte; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24341, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

20-09-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24341 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Huidige systeem aangifte3. Bijzonderheden aangifte op elektronische wijze3.1. Handtekening en beveiliging3.2. Bijlagen, verzoeken en verklaringen4. Modaliteiten van aangiften4.1. EDI-aangifte4.2. Aangifte via een eenvoudige datacommunicatie-voorziening4.3. MDM-aangifte5. Vergunningplicht6. Aanpassing wettelijke bepalingen7. Gevolgen voor belastingplichtigen8. Budgettaire en personele gevolgenArtikelsgewijze toelichting Artikel I (Algemene wet inzake rijksbelastingen)Artikel 6Artikel 7Artikel 8Artikelen 9, 10 en 58Artikel II (Wet op de inkomstenbelasting 1964)Artikel III (Wet op de loonbelasting 1964)Artikel IV (Wet op de dividendbelasting 1965)Artikel V (Wet op de omzetbelasting 1968)Artikel VI (Wet op belastingen van rechtsverkeer)Artikel VII (Successiewet 1956)Artikel VIII (Gemeentewet)Artikel IX (Waterschapswet)Artikel XOndertekeningBIJLAGEHoofdstuk 3. Formulier aangiftebiljet Artikel 5Artikel 6Artikel 7
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24341Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 42 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 341Wijziging van de Algemene wet inzake rijksbelastingen en van enige andere
wetten in verband met de invoering van de mogelijkheid tot het doen van aangifte
op elektronische wijze (elektronische aangifte)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING 1. InleidingDit wetsvoorstel heeft ten doel de Algemene wet inzake rijksbelastingen
(hierna: AWR), alsmede enkele andere wetten te wijzigen teneinde het doen
van aangifte op elektronische wijze een wettelijke basis te geven. De achtergrond
daarvoor is de volgende.De afgelopen decennia heeft de automatisering van administratieve processen
zowel bij het bedrijfsleven als bij de overheid een stormachtige ontwikkeling
doorgemaakt. Deze ontwikkeling beperkt zich niet tot interne processen, maar
raakt ook de communicatie tussen verschillende geautomatiseerde administraties.
Ten einde deze communicatie mogelijk te maken zijn standaarden ontwikkeld,
die inmiddels in breed verband worden toegepast. Zowel door middel van Magnetic
Data Media (MDM), zoals tape en diskette, als door middel van datacommunicatie,
zoals Electronic Data Interchange (EDI), worden dagelijks grote hoeveelheden
informatie verzonden.De voordelen van het elektronische berichtenverkeer zijn aanzienlijk.
Bij klassiek berichtenverkeer tussen geautomatiseerde administraties moeten
de gegevens vóór verzending eerst op papier worden gezet om
vervolgens, na aankomst bij de ontvanger, weer handmatig in de computer te
worden ingebracht. Elektronisch berichtenverkeer gaat sneller omdat geen handmatige
verwerking van de gegevens meer plaats hoeft te vinden. Daardoor is de fysieke
logistieke inspanning minimaal en neemt de kans op fouten af. Als gevolg van
deze voordelen zijn de kosten in verhouding tot het klassieke berichtenverkeer
laag. Met name dit laatste vormt een belangrijke drijfveer voor de ontwikkeling
van het elektronische berichtenverkeer.Ook in de relatie tussen belastingplichtigen en de Belastingdienst heeft
het elektronische berichtenverkeer inmiddels een vaste plaats veroverd. Met
name daar waar die relatie tot frequente en/of massale overdracht van gegevens
leidt, bij voorbeeld in de douanesfeer (SAGITTA), opgaven van Intra-communautaire
transacties (ICT) en renterenseignering door de banken, wordt gebruikgemaakt
van elektronisch berichtenverkeer. De bovengenoemde voordelen doen zich ook
in deze situaties voor.Een volgende stap bij de ontwikkeling van het elektronische berichtenverkeer
in de relatie tussen aangifteplichtige en Belastingdienst is het scheppen
van de mogelijkheid tot het doen van aangifte langs elektronische
weg voor de inkomsten-, vermogens- , vennootschaps-, loon-, omzetbelasting
en accijns. Op dit moment worden proeven genomen met de infrastructuur die
elektronische aangifte voor deze belastingen mogelijk maakt. Het ligt in de
bedoeling om, gelet op de voorlopige resultaten van de proeven, per 1 januari
1996 het doen van aangifte op elektronische wijze mogelijk te maken voor de
inkomsten-, vermogens- (voor zover deze gelijktijdig met de aangifte voor
de inkomstenbelasting geschiedt), loon- en omzetbelasting. Met de elektronische
aangifte vennootschapsbelasting zal naar verwachting in de loop van 1996 een
proef worden gestart. Het voornemen bestaat niet de elektronische aangifte
verplicht te stellen. 2. Huidige systeem aangifteDe verplichting tot het doen van aangifte ontstaat door het uitreiken
van het aangiftebiljet. In bepaalde situaties volgt uit de wet de verplichting
om te verzoeken om uitreiking van een aangiftebiljet.In het aangiftebiljet worden vragen gesteld en kan overlegging van bescheiden
(bijlagen) worden gevraagd. De modellen van de aangiftebiljetten worden bij
ministeriële regeling vastgesteld. Met de vaststelling van de in het
aangiftebiljet gevraagde gegevens staat de omvang van de aangifteverplichting
vast. De aangifteverplichting houdt in dat op de gestelde vragen moet worden
geantwoord door het aangiftebiljet in te vullen, en dat het ingevulde en ondertekende
aangiftebiljet met de daarbij gevraagde bescheiden moet worden ingeleverd.
Indien de inspecteur daarnaast andere vragen stelt of andere bescheiden wil
zien, is geen sprake van een aangifteverplichting, maar van het stellen van
vragen in het kader van artikel 47 AWR en verder. Het onderscheid tussen aangifte-
en informatieverplichting is onder meer van belang voor de toepassing van
de bestuurlijke boete van artikel 9, derde lid, AWR.Aangifte wordt gedaan door het inleveren van het ingevulde en ondertekende
aangiftebiljet en het bijvoegen van de gevraagde bescheiden. Van belang daarbij
is dat het gaat om het uitgereikte aangiftebiljet. Er is dus een uitdrukkelijke
koppeling gelegd tussen de uitreiking van het aangiftebiljet, de inhoud daarvan
en de verplichting tot het doen van aangifte.Door de ondertekening van het aangiftebiljet kan worden vastgesteld dat
de desbetreffende gegevens en verklaringen daadwerkelijk afkomstig zijn van
de aangifteplichtige. Voor zowel de inspecteur als de aangifteplichtige geeft
dat zekerheid. Beide partijen kunnen daaraan worden gehouden.In essentie zijn bij de aangifte de volgende elementen van belang:a. de inspecteur kan de verplichting tot het doen van aangifte opleggen;b. de aangifteverplichting houdt in de verplichting tot het verstrekken
van bepaalde gegevens en bescheiden;c. bij ministeriële regeling wordt (door het vaststellen van de modellen
van de aangiftebiljetten) bepaald welke gegevens en bescheiden in het kader
van de aangifte worden gevraagd;d. aangifte wordt gedaan door het op de voorgeschreven wijze verstrekken
van de gevraagde gegevens en bescheiden, waarbij tevens van belang is dat
vastligt door wie op welk tijdstip bepaalde gegevens en bescheiden zijn verstrekt. 3. Bijzonderheden aangifte op elektronische wijzeAls uitgangspunt bij de introductie van de elektronische aangifte moet
gelden dat wanneer verschillende vormen van het doen van aangifte voor dezelfde
belasting naast elkaar staan, deze vormen gelijkwaardig moeten zijn. Zo zullen
in het elektronische aangiftebiljet niet meer of minder (of andere)
gegevens kunnen worden gevraagd dan in het papieren aangiftebiljet. Ook voor
wat betreft de juridische implicaties dient als uitgangspunt te gelden dat
de elektronische aangifte niet mag afwijken van de klassieke aangifte. Wel
zullen uiteraard praktische verschillen bestaan. De procedure voor het doen
van aangifte zal bij aangifte op elektronische wijze anders verlopen dan bij
de aangifte op papier. Zo zal bij de aangifte via een modem, waarbij de computer
wordt aangesloten op het telefoonnet, niet sprake zijn van fysieke ondertekening,
maar van een elektronische handtekening. Ook de vormgeving van de biljetten
zal anders zijn. Zo zullen bij de elektronische aangiftebiljetten de bijlagen
(specificaties) veelal in de biljetten zelf kunnen worden verwerkt.Enige bijzondere aandachtspunten, zoals de ondertekening van de aangifte
en de beveiliging van het transport van gegevens, alsmede de bij de aangifte
te verstrekken bijlagen en bij de aangifte in te dienen verzoeken, worden
hierna besproken. 3.1. Handtekening en beveiligingMet betrekking tot de elektronische aangifte zullen specifieke maatregelen
nodig zijn om de integriteit1 van het elektronische
bericht en het berichtenverkeer te verzekeren. Daarnaast zal de authenticiteit2 van het bericht moeten worden vastgesteld. De Belastingdienst
zal in staat moeten zijn om de elektronische aangifte onomstotelijk te kunnen
toerekenen aan de desbetreffende belastingplichtige. Een elektronisch bericht
kan niet van een fysieke handtekening worden voorzien. Het meest voor de hand
ligt dan een elektronische handtekening om de aangifte te bekrachtigen. Voor
het ontwerpen van een systeem van elektronische handtekeningen is aangesloten
bij oplossingen die zijn gevonden in het bancaire verkeer, waar de meeste
ervaring bestaat met elektronisch berichtenverkeer waarvoor de handtekening
cruciaal is. Zo zijn in het bancaire verkeer alle pin-code varianten uiteindelijk
terug te voeren op de handtekening van de klant op papier, bij voorbeeld gezet
bij de aanvraag of uitreiking van een pin-pas. Ten einde bij de aangifte op
elektronische wijze een zelfde resultaat te bereiken als in het bancaire verkeer,
ligt een systeem van vergunningen voor het doen van elektronische aangifte
voor de hand. In dat geval wordt de (schriftelijke) aanvraag van de vergunning
door de aangifteplichtige voorzien van een (fysieke) handtekening. Bij de
aangifte zelf kan dan worden volstaan met een elektronische handtekening.De procedure van de elektronische handtekening – al verschilt deze
per gekozen elektronisch verzendmedium – werkt globaal als volgt. Bij
het te verzenden bericht wordt een code gevoegd. Deze code (het zgn. controletotaal
of hash-totaal) wordt gevormd door een combinatie van de inhoud van het gehele
bericht of verschillende gegevens daaruit, bij de aangifte bij voorbeeld het
belastbaar inkomen en het sofi-nummer, alsmede een geheime persoonlijke sleutel.
Hierdoor kan worden vastgesteld dat de in de aangifte opgegeven gegevens ongeschonden
zijn aangekomen en van de aangifteplichtige afkomstig zijn.Naast de verschillende maatregelen die zullen worden getroffen om te voorkomen
dat berichten (aangiften) geschonden of helemaal niet aankomen, zullen –
aangezien nog niet veel ervaring met de elektronische aangifte bestaat –
maatregelen in de sfeer van voorlichting e.d. worden getroffen die samenhangen
met de bijzonderheden van de elektronische aangifte. In de handleiding op
het gebruik van de diskette zal uitvoerig worden aangegeven welke apparatuur
nodig is om elektronisch aangifte te doen en kan een speciaal daartoe opgerichte
«help-desk» worden geraadpleegd. Indien de diskette of het bericht
niet leesbaar blijkt te zijn (dit zal zich in uitzonderingsgevallen kunnen
voordoen) zal contact worden opgenomen met de aangifteplichtige. Net als bij
de schriftelijke aangifte waar ook fouten bij de verzending kunnen voorkomen –
geven het uitstelbeleid en het beleid met betrekking tot aanmaningen
voldoende mogelijkheden te voorkomen dat dergelijke fouten nadelige gevolgen
hebben voor de aangifteplichtige. In de praktijk zal dit beleid ook ten aanzien
van de elektronische aangifte met de nodige souplesse worden toegepast.Voorts zal de Belastingdienst de nodige maatregelen van zowel technische
als van organisatorische aard – treffen om de vertrouwelijkheid van
de gegevens te waarborgen. Deze maatregelen liggen in lijn met hetgeen bij
het elektronische betalingsverkeer in de bankwereld gebruikelijk is. Eén
van die maatregelen is – voor zover mogelijk – het versleutelen
van de berichten.Overigens zij opgemerkt dat de gevaren voor onbedoelde kennisneming bij
de elektronische aangifte niet groter zullen zijn dan bij de schriftelijke
aangifte. Net als bij de schriftelijke zullen bij de elektronische aangifte
maatregelen worden getroffen om onbedoelde kennisneming door derden te voorkomen. 3.2. Bijlagen, verzoeken en verklaringenBij de aangifte worden thans veelal verschillende bijlagen (specificaties,
verklaringen en verzoeken) meegezonden. In sommige gevallen is dat wettelijk
verplicht. Met betrekking tot bijlagen kan onderscheid worden gemaakt naar
vier categorieën:1°. verzoeken die ingevolge de belastingwet door de aangifteplichtige
zelf bij de aangifte moeten worden gedaan (bij voorbeeld: artikel 45b, tweede
lid, van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (IB); lijfrente);2°. verzoeken en verklaringen die ingevolge de belastingwet door de
belastingplichtige en een derde gezamenlijk moeten worden gedaan (bij voorbeeld:
artikel 5, zevende lid, IB; meewerkende echtgenoot). Bij gezamenlijke verzoeken
en verklaringen is essentieel dat vastligt dat beide partijen daarmee akkoord
zijn gegaan;3°. verklaringen van derden die ingevolge wettelijke bepalingen bij
de aangifte moeten worden overgelegd (bij voorbeeld artikel 31 van de Wet
op de loonbelasting 1964, accountantsverklaring);4°. verklaringen van derden waarvan niet in de wet uitdrukkelijk is
aangegeven dat deze bij de aangifte moeten worden overgelegd (bij voorbeeld
artikel 36, zesde lid, IB; openbaar-vervoerverklaring);5°. diverse door de aangifteplichtige zelf opgestelde bijlagen (specificaties).Bij de elektronische aangifte kunnen geen papieren bijlagen en dergelijke
worden meegezonden. Hiervoor zijn de volgende oplossingen gevonden.Ad 1°. Verzoeken van de aangifteplichtige zelf kunnen worden verwerkt
in het (al dan niet elektronische) aangiftebiljet zelf. Dergelijke verzoeken
worden thans veelal gedaan door het invullen van een hokje op aangiftebiljet.
Voor eventuele specificaties kan ruimte worden gereserveerd in het (elektronische)
aangiftebiljet.Ad 2°. Bij gezamenlijke verzoeken is het probleem dat twee elektronische
handtekeningen moeten worden geplaatst. Dit probleem wordt opgelost door naast
de elektronische aangifte van de aangifteplichtige een apart bericht te verzenden
waarin de tweede ondertekenaar verklaart mede het in de aangifte van de ander
opgenomen verzoek te doen. De twee verklaringen te zamen (aangifte en afzonderlijke
verklaring) zijn dan het gezamenlijke verzoek. Voor de verklaring van de tweede
ondertekenaar van het verzoek geldt dat deze wordt gedaan volgens dezelfde
regels als die welke gelden voor de aangifte.Ad 3°. Met betrekking tot verklaringen van derden waarvan uitdrukkelijk
in de wet is voorgeschreven dat deze bij de aangifte worden meegezonden, zoals
de accountantsverklaring in artikel 31 van de Wet op de loonbelasting
1964, moet een technische oplossing worden gevonden. Vooralsnog wordt gedacht
aan het separaat (op papier) inleveren van de desbetreffende verklaring.Ad 4°. Verklaringen van derden waarvan niet uitdrukkelijk in de wet
is voorgeschreven dat deze bij de aangifte worden meegezonden, zoals bij voorbeeld
de openbaar-vervoerverklaring in de inkomstenbelasting, kunnen bij de aangifte
vervallen. In de praktijk kunnen deze verklaringen dan worden opgevraagd wanneer
de inspecteur daaraan behoefte heeft.Ad 5°. Deze bijlagen kunnen in het elektronische aangiftebiljet worden
verwerkt. Nadere voorzieningen zijn daarvoor niet noodzakelijk. 4. Modaliteiten van aangiftenTwee vormen van elektronische aangifte zijn thans in voorbereiding, te
weten de aangifte via datacommunicatie en de diskette (MDM) aangifte. Voor
de aangifte via datacommunicatie bestaan weer verschillende mogelijkheden,
zoals EDI, dat meer geschikt is voor het professionele en intensieve berichtenverkeer,
en meer eenvoudige voorzieningen met modems voor bij voorbeeld kleinere ondernemingen
en particulieren, die relatief weinig berichten verzenden.Hierna zal voor elk van deze modaliteiten worden aangegeven hoe de procedure
verloopt en zal met name aandacht worden besteed aan de controle van de integriteit
en de authenticiteit van de aangifte. Bij alle varianten worden deze gecontroleerd.
De uitwerking is echter telkens anders. 4.1. EDI-aangifteDe EDI-aangifte is de variant waarmee op dit moment de meeste ervaring
bestaat. De elektronische douane-aangifte (Sagitta) bij voorbeeld valt in
deze categorie. Ook lopen proeven bij personen die beroepshalve grote aantallen
aangiftes verzorgen.Aangezien de procedure relatief veel routinematige handelingen en de nodige
technische voorzieningen vergt, is deze vorm van aangifte vooral geschikt
voor professionele aangevers.De procedure voorziet erin dat de aangever ten behoeve van zijn cliënten
aangiften via datacommunicatie verstuurt naar de Belastingdienst. De elektronische
handtekening van de aangever wordt gegenereerd met behulp van programmatuur
in het EDI-pakket. Daarbij wordt gebruik gemaakt van een geheime persoonlijke
code, die de Belastingdienst niet kent. Het programma herkent als aangever
de gebruiker van het juiste wachtwoord. De ontvangst van het bericht wordt
desgewenst bevestigd, waardoor de verzender kan verifiëren of zijn bericht
ongeschonden is aangekomen. 4.2. Aangifte via een eenvoudige datacommunicatie-voorzieningBij de aangifte via een eenvoudige modem-voorziening wordt de computer
aangesloten op het telefoonnet. Langs die weg kunnen berichten worden verzonden.
Op dit moment is reeds op beperkte schaal de mogelijkheid geopend tot het
doen van aangifte op deze wijze. De Belastingdienst heeft een overeenkomst
gesloten met de Postbank, waardoor het doen van aangifte loon- en omzetbelasting
via het Girotel-systeem van de Postbank mogelijk wordt gemaakt (Teletax).De Teletax aangifte is in feite een bericht dat via de Girotel-faciliteit
van de Postbank naar de Belastingdienst wordt gezonden. Daarbij wordt voor
een belangrijk deel meegelift met de waarborgen inzake authenticiteit en beveiliging
die het Girotel-systeem kent ten behoeve van de girotoepassing. Uitgangspunt
daarbij is dat een geaccepteerde beveiliging van het betalingsverkeer
voldoende waarborgen biedt ten aanzien van de elektronische belastingaangifte.De aangifteplichtige die tevens Girotel-abonnee is, kan met gebruikmaking
van zijn toegangscode de Girotel-computer benaderen om aangifte te doen. Daarbij
wordt een door de Postbank verstrekte toegangscode gebruikt. Na het openen
van de verbinding wordt de aangifte via de Girotel-computer aan de Belastingdienst
verzonden. Vervolgens wordt het bericht bevestigd met een zogenaamde tan-code.
Deze code wordt gehaald van een lijst die aan de abonnee is toegezonden en
die Girotel kan herkennen als verstrekt aan de desbetreffende abonnee. Binnen
het Girotelsysteem biedt deze werkwijze voldoende waarborgen voor de identificatie
van de betrokkene.Voor de inkomstenbelasting bestaat het voornemen het doen van aangifte
mogelijk te maken met een eenvoudige vorm van modem-communicatie door middel
van een door de Belastingdienst zelf op te zetten systeem.Voorafgaand aan het doen van de aangifte dient de aangifteplichtige bij
de Belastingdienst een schriftelijk en ondertekend verzoek in tot het doen
van aangifte op elektronische wijze. Vervolgens is dan de elektronische aangifte
te koppelen aan de aanvraag, bij voorbeeld via een bij de aanvraag opgegeven
persoonlijke code, die, gecombineerd met enkele gegevens, zoals bij voorbeeld
het belastbaar inkomen en het sofi-nummer, een zodanige koppeling teweegbrengt
tussen de inhoud van het bericht en de persoon van de aangever, dat de authenticiteit
van de aangifte in de lijn van de AWR is gewaarborgd. 4.3. MDM-aangifteDe MDM-aangifte (diskette, tape) ligt nog het dichtst bij de klassieke
papieren aangifte omdat het medium tastbaar is en per post kan worden verzonden.
Logistiek is deze vorm van elektronische aangifte eigenlijk vooral aantrekkelijk
voor het transport van grotere aantallen aangiften in één keer,
zoals aangiften loon- en omzetbelasting.De aanvraag tot het doen van de diskette-aangifte kan, analoog met de
aangifte via de modem, met een ondertekend en van een persoonlijke code voorzien
aanvraagformulier geschieden. Naar aanleiding van deze aanvraag wordt vervolgens
een vergunning verleend en een diskette uitgereikt. Na invulling van het elektronische
aangiftebiljet wordt de diskette, voorzien van de elektronische handtekening,
aan de Belastingdienst teruggezonden. De Belastingdienst controleert vervolgens
de (elektronische) handtekening. De gegevens worden opgenomen in het geautomatiseerde
systeem van de Belastingdienst, waarna de diskette voor hergebruik geschikt
kan worden gemaakt. De gegevens van het ondertekende aanvraagformulier worden
separaat opgenomen in de administratie van de Belastingdienst. 5. VergunningplichtHet is de bedoeling dat de elektronische aangifte gelijkwaardig is aan
de gewone «papieren» aangifte. In die gedachtengang zou een vergunningvereiste
voor het doen van elektronische aangifte niet passen.Bij de aangifte op elektronische wijze dienen echter allerlei specifieke
systeemeisen te worden gesteld, die zich naar hun aard – en in verband
met het nog steeds in ontwikkeling zijn van de techniek ter zake – niet
lenen voor opneming in de wet of in lagere regelgeving. Zo zullen de desbetreffende
belastingplichtigen een eigen toegangscode moeten krijgen. Voorts is, zoals
hiervoor reeds is aangegeven, bij de huidige stand van de techniek van belang
dat aan de elektronische handtekening een (éénmalige) fysieke
handtekening ten grondslag ligt. Vandaar dat vooralsnog wordt gekozen voor
een systeem van vergunningen. Het is uiteraard niet de bedoeling dat bij de vergunningverlening andere
eisen dan technische eisen worden gesteld. Wie aan die – technische –
eisen voldoet, heeft zonder meer de mogelijkheid op elektronische wijze aangifte
te doen.Het is de bedoeling bij de uitreiking van de aangiftebiljetten inkomstenbelasting
in 1996 een aanvraagformulier mee te zenden. Op dit aanvraagformulier moet
een handtekening en een persoonlijke code worden opgegeven. Door het formulier
terug te sturen wordt de aanvraag tot het doen van elektronische aangifte
gedaan. Bij het verlenen van de vergunning wordt de persoonlijke code ingevoerd
in de computer van de Belastingdienst. 6. Aanpassing wettelijke bepalingenIn beginsel is het mogelijk zonder wetswijziging aangifte op elektronische
wijze mogelijk te maken. Artikel 8, vierde lid, AWR geeft de mogelijkheid
dat het inleveren van het aangiftebiljet in bij ministeriële regeling
te bepalen gevallen achterwege kan blijven. Bij ministeriële regeling
zou kunnen worden bepaald dat het inleveren van het uitgereikte aangiftebiljet
achterwege kan blijven indien op elektronische wijze aangifte wordt gedaan.
Een soortgelijke bepaling was voorheen opgenomen in de Uitvoeringsbeschikking
Algemene wet inzake rijksbelastingen 1964 ten behoeve van de aangifte door
middel van het K-biljet (kettingformulier).Hiervan is afgezien omdat dit geen structurele oplossing biedt met betrekking
tot de elektronische aangifte.Uiteindelijk is gekozen voor een opzet waarbij aan de aangifte op elektronische
wijze een zelfde wettelijke basis wordt gegeven als voor de reeds bestaande
papieren aangifte.Daarbij is in eerste instantie gedacht aan het geven van specifieke regels
inzake de elektronische aangifte in de AWR. Dat stuit echter op een aantal
bezwaren. Het zou niet praktisch zijn de hiervoor beschreven vormen van elektronische
aangifte die thans in voorbereiding zijn, stuk voor stuk in de AWR te omschrijven.
Daarbij komt dat met betrekking tot het doen van aangifte op elektronische
wijze de ontwikkelingen nog in volle gang zijn, hetgeen bij het geven van
specifieke wettelijke regels tot veelvuldige wetswijzigingen zou leiden.Vandaar dat voor de rijksbelastingen is gekozen voor een andere opzet.
Het huidige systeem, waarbij wordt uitgegaan van de aangifte op papier, wordt
vervangen door een meer abstract systeem, waarbij slechts de essentialia van
de aangifte zijn neergelegd in de wet. De verschillende vormen van aangifte,
de modaliteiten – zowel de schriftelijke als de elektronische aangifte –,
worden nader uitgewerkt in de Uitvoeringsregeling Algemene wet inzake rijksbelastingen
1994 (Uitvoeringsregeling AWR 1994). Een consequentie daarvan is dat in de
wet niet meer wordt aangeknoopt bij het aangiftebiljet. In plaats daarvan
staan de begrippen «uitnodigen tot het doen van aangifte» en «uitnodiging
tot het doen van aangifte» centraal. Bij de uitwerking in de Uitvoeringsregeling
AWR 1994 wordt dan tevens de vergunningplicht geregeld. Voorts wordt in die
regeling een instructienorm opgenomen waarin wordt bepaald dat de betrokkenen
er zorg voor dragen dat technische voorzieningen worden getroffen tegen verlies
of aantasting van de gegevens en tegen onbevoegde kennisneming, wijziging
of verstrekking van die gegevens. Hieronder worden mede verstaan maatregelen
waardoor de eenduidige herkomst van de gegevens kan worden herleid. Ter illustratie
is als bijlage bij deze memorie een opzet voor de relevante bepalingen van
de Uitvoeringsregeling AWR 1994 gevoegd.Uit de nieuwe systematiek vloeit voort dat de in de verschillende belastingwetten
voorkomende verwijzingen naar aangiftebiljetten en naar bij de aangifte te
voegen schriftelijke stukken moeten worden aangepast. Dat heeft
tot gevolg dat in beginsel voor elke belasting de mogelijkheid wordt geopend
dat aangifte op elektronische wijze kan geschieden. Voorlopig echter zal,
zoals reeds is aangegeven, elektronische aangifte slechts voor bepaalde belastingen
daadwerkelijk mogelijk worden gemaakt. Dat komt tot uitdrukking in de desbetreffende
wijzigingen in de Uitvoeringsregeling AWR 1994. Slechts indien voor een bepaalde
belasting een «elektronisch aangiftebiljet» is vastgesteld, zal
elektronische aangifte voor die belasting daadwerkelijk mogelijk zijn. 7. Gevolgen voor belastingplichtigenDe gevolgen voor belastingplichtigen beperken zich vooralsnog tot die
groep, die te kennen geeft gebruik te willen maken van de mogelijkheid tot
het doen van aangifte op elektronische wijze.In de inleiding heb ik reeds aangegeven wat de voordelen zijn van elektronisch
berichtenverkeer, namelijk snelle en foutloze overdracht van gegevens van
de ene administratie naar de andere. Deze voordelen worden uiteraard groter
naarmate de hoeveelheid gegevens die wordt overgebracht toeneemt. Ook de structuur
van de gegevens speelt echter een belangrijke rol. Om gegevens vanuit de bedrijfsadministratie
naar de administratie van de Belastingdienst te kunnen overbrengen is een
bepaalde herkenbare structuur onontbeerlijk.Naast de toepassingen voor ondernemingen zal de Belastingdienst in 1996
de mogelijkheid tot het doen van elektronische aangifte ook openen voor particulieren.
Een belangrijke reden voor het introduceren van de elektronische aangifte
bij particulieren is dat circa 5 mln. aangiften in een betrekkelijk korte
tijd moeten worden verwerkt. De verwachting is dat, nu de personal computer
op grote schaal zijn intreden heeft gedaan in de Nederlandse huishoudens (35,7
% van alle huishoudens beschikt over een PC en 6,5% tevens over een modem),
de elektronische aangifte op korte termijn een stevig aandeel in de totale
aangiftestroom zal kunnen verwerven. Op dit moment wordt door middel van een
marktonderzoek nagegaan hoeveel elektronische aangiften de Belastingdienst
in 1996 en de jaren daarna van particulieren mag verwachten. 8. Budgettaire en personele gevolgenDe ontwikkeling van het instrumentarium waarmee elektronische aangiften
kunnen worden verwerkt, is reeds geruime tijd opgenomen in het automatiseringsplan
van de Belastingdienst. Daardoor zijn de kosten hiervan niet zozeer aan het
onderhavige wetsvoorstel toe te rekenen als wel een gevolg van de doorlopende
optimalisering van het heffingsproces binnen de Belastingdienst. Met name
het beschikbaar komen van het geautomatiseerde aangifteselectiesysteem, het
Inkomsten Belasting Systeem (IBS), maakt de weg vrij voor toepassingen als
de elektronische aangifte.Ook de vereiste menskracht voor het opzetten en onderhouden van de genoemde
systemen maakt deel uit van de reguliere bedrijfsvoering van de Belastingdienst
en is dus niet rechtstreeks aan dit wetsvoorstel toe te schrijven.Aan de andere kant is reeds geschetst dat er voor de Belastingdienst efficiency-winst
en daardoor lagere kosten zowel in de materiële sfeer als in de personele
sfeer verbonden zijn. Ook hiervoor geldt dat deze gevolgen niet direct aan
het wetsvoorstel zijn toe te schrijven. In de meerjarenramingen, zoals opgenomen
in Hoofdstuk IXB van de begroting 1995 (kamerstukken II 1994/95, 23 900,
nr. 2, blz. 101), is reeds aangegeven dat om een voldoende niveau van rechtstoepassing
te handhaven in de sector Ondernemingen 1500 formatieplaatsen moeten worden
verschoven van de sector Particulieren naar de sectoren (Grote) Ondernemingen.
Deze verschuiving is mogelijk door de geleidelijke invoering van het IBS.
Het onderhavige wetsvoorstel schept de mogelijkheid om met de
elektronische aangifte een optimale aansluiting te realiseren met het IBS.
Doordat de personele gevolgen reeds in het kader van de invoering van het
IBS zijn verdisconteerd, zijn aan het wetsvoorstel zelf geen extra personele
gevolgen verbonden.Aan het wetsvoorstel zijn geen budgettaire gevolgen verbonden. Artikelsgewijze toelichting Artikel I (Algemene wet inzake rijksbelastingen)In dit artikel wordt de AWR op verschillende plaatsen gewijzigd. De kern
van deze wijzigingen betreft de wijzigingen in hoofdstuk II, waarin het algemene
systeem van aangifte is neergelegd. Artikel 6In dit artikel is het beginpunt van de aangifte-procedure geregeld. De
structuur van dit artikel is ongewijzigd gebleven. De inspecteur kan degene
die (vermoedelijk) belastingplichtig of inhoudingsplichtig is, uitnodigen
tot het doen van aangifte. In de thans geldende tekst van artikel 6 kan dat
enkel geschieden door het uitreiken van een aangiftebiljet. De gewijzigde
tekst geeft de mogelijkheid dat het uitnodigen ook op andere wijzen kan geschieden.
Daarbij wordt gedacht aan het langs elektronische weg toezenden van een elektronisch
aangiftebiljet of het toezenden van een diskette. Er wordt in dit verband
ook gedacht aan een nog verdergaande vereenvoudiging, namelijk dat in bepaalde
situaties helemaal geen aangiftebiljet meer behoeft te worden uitgereikt.
Dat houdt verband met de omstandigheid dat ingeval degene die vergunning heeft
elektronisch aangifte te doen, reeds in het bezit is van het (elektronische)
model van het aangiftebiljet, het weinig zinvol is een aangiftebiljet uit
te reiken. Dit doet zich bij voorbeeld voor bij de aangiften loon- en omzetbelasting.
Ook valt te denken aan een situatie waarin elektronische aangiftebiljetten
kunnen worden opgevraagd via een «bulletin-board». Alsdan kan
worden volstaan met de enkele mededeling dat aangifte moet worden gedaan volgens
het bij dat bulletin-board beschikbare model. Aangezien verschillende modaliteiten
zullen gaan bestaan voor het uitnodigen tot het doen van aangifte, zullen
deze bij ministeriële regeling worden uitgewerkt. In 1996 zullen in eerste
instantie uitsluitend (papieren) aangiftebiljetten worden uitgereikt. In latere
jaren zullen degenen die vergunning tot het doen van elektronische aangifte
hebben, geen papieren aangiftebiljet ontvangen, maar bij voorbeeld een diskette.In het tweede en het derde lid is de formulering «uitreiking van
een aangiftebiljet» vervangen door «uitnodigen tot het doen van
aangifte». Artikel 7Dit artikel is qua strekking niet gewijzigd. In de uitnodiging tot het
doen van aangifte wordt opgave verlangd van gegevens die voor de belastingheffing
van belang kunnen zijn. Daarbij kan overlegging van bescheiden worden verlangd.
Bij ministeriële regeling worden de modellen van de uitnodigingen tot
het doen van aangifte vastgesteld. Het gaat dan om de modellen van de formulieren
van de papieren aangiftebiljetten, alsmede om de modellen van de elektronische
aangiftebiljetten. Bij het laatste gaat het om het vaststellen van computerprogramma's
waarin de desbetreffende vragen worden gesteld. Uiteraard kunnen bij de elektronische
aangiftebiljetten niet andere gegevens worden gevraagd dan bij de papieren
aangiftebiljetten. De vormgeving zal wél verschillen. Zo zullen bij
de elektronische aangiftebiljetten de bijlagen zijn geïntegreerd in de
software van het elektronische aangiftebiljet. Artikel 8Door het uitnodigen tot het doen van aangifte ontstaat de aangifteverplichting.
Daaraan kan worden voldaan door op de voorgeschreven wijze de gevraagde gegevens
en bescheiden te verstrekken. In de Uitvoeringsregeling AWR 1994 zal nader
worden uitgewerkt op welke manieren het doen van aangifte kan geschieden.
In de eerste plaats kan op de klassieke wijze aangifte worden gedaan (het
invullen, ondertekenen en inleveren van het papieren aangiftebiljet, onder
bijvoeging van de gevraagde bescheiden). Daarnaast kunnen echter, zoals aangegeven
in het algemene deel van deze toelichting, verschillende vormen van elektronische
aangifte worden geïntroduceerd. Met betrekking tot de bijlagen zal vooralsnog
worden bepaald dat deze, voor zover deze niet elektronisch kunnen worden aangeleverd,
afzonderlijk op papier moeten worden ingeleverd.De wijze waarop de uitnodiging tot het doen van aangifte wordt gedaan,
is niet bepalend voor de wijze waarop de aangifte moet worden gedaan.Het vereiste dat de bescheiden moeten worden gewaarmerkt, is vanwege de
omstandigheid dat deze bepaling praktisch geen betekenis meer heeft, vervallen. Artikelen 9, 10 en 58De aanpassingen van deze artikelen hangen samen met de gewijzigde terminologie
in hoofdstuk II AWR. Artikel II (Wet op de inkomstenbelasting 1964)De wijzigingen van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 zijn technisch
van aard. Het gaat met name om aanpassing van bepalingen waarin wordt voorgeschreven
dat bij de aangifte een bepaald verzoek moet worden gedaan. Thans dient dat
verzoek, net als de aangifte, schriftelijk te worden gedaan. Door het laten
vervallen van het schriftelijkheidsvereiste wordt mogelijk gemaakt dat bij
elektronische aangifte het verzoek eveneens elektronisch wordt gedaan. Door
de formulering «bij de aangifte» wordt dan aangegeven dat het
verzoek tegelijkertijd met de aangifte en overeenkomstig die aangiftemodaliteiten
moet worden gedaan. Dat betekent dus dat in beginsel bij een papieren aangifte
het verzoek schriftelijk moet worden gedaan en bij de elektronische aangifte
elektronisch.Tevens heeft een stroomlijning plaatsgevonden van de desbetreffende bepalingen.
Zodoende is, in aansluiting op de huidige praktijk in de bepalingen waar dit
nog niet het geval was, toegevoegd dat het verzoek bij de aangifte wordt gedaan,
zodat een duidelijker koppeling ontstaat tussen het verzoek, de aangifte en
de uiteindelijke aanslagregeling waarin de beslissing op het verzoek is verwerkt. Artikel III (Wet op de loonbelasting 1964)Artikel 31, tiende lid, van de Wet op de loonbelasting 1964 bepaalt dat
bij de aangifte in verband met speur- en ontwikkelingswerk een accountantsverklaring
moet worden gevoegd. Deze bepaling is aangepast aan de systematiek van dit
wetsvoorstel. Inhoudelijk zijn geen wijzigingen beoogd. Artikel IV (Wet op de dividendbelasting 1965)Artikel 10 van de Wet op de dividendbelasting 1965 regelt de teruggaaf
op verzoek van ingehouden dividendbelasting aan bepaalde instellingen. Het
verzoek wordt gedaan bij een aangifte. Het initiatief tot uitnodiging tot het doen van aangifte zal in deze gevallen van de desbetreffende instelling
uitgaan. Artikel 6, tweede lid, van de AWR biedt hiervoor reeds een regeling,
zodat deze aangifteregeling in het systeem van de AWR kan worden ingepast.
Het derde lid van artikel 10 van de Wet op de dividendbelasting 1965 kan vervallen,
aangezien artikel 7, derde lid, AWR reeds in de vaststelling van de modellen
van de uitnodigingen tot het doen van aangifte voorziet. Artikel V (Wet op de omzetbelasting 1968)In artikel 33, tweede lid, van de Wet op de omzetbelasting 1968 wordt
de Minister van Financiën de bevoegdheid gegeven het formulier van het
aangiftebiljet voor de daar genoemde situatie vast te stellen. Deze formulering
wordt in dit wetsvoorstel vervangen door «het model van de uitnodiging
tot het doen van aangifte». Artikel VI (Wet op belastingen van rechtsverkeer)Deze wijziging is gelijk aan die van de Wet op de omzetbelasting 1968. Artikel VII (Successiewet 1956)De Successiewet 1956 kent enkele aanvullingen op het aangiftesysteem in
de AWR. De hier voorgestelde aanpassingen komen overeen met die in het systeem
van de AWR. Artikel VIII (Gemeentewet)Met de wijziging van artikel 237 van de Gemeentewet wordt bereikt dat
als uitgangspunt bij de gemeentelijke belastingen geldt, dat de aangifte geschiedt
op de klassieke – papieren – wijze. Daartoe is in het nieuwe eerste
lid bepaald dat het uitnodigen tot het doen van aangifte geschiedt door het
uitreiken van een aangiftebiljet. Het doen van aangifte geschiedt ingevolge
het tweede lid door het inleveren van het aangiftebiljet met de daarbij gevraagde
bescheiden. Het gaat hier om een toespitsing van de desbetreffende bepalingen
van de AWR, voor zover die ook ruimte laten voor andere wijzen voor het doen
van aangifte. Met deze benadering wordt bereikt dat de bestaande formulieren
zonder nadere besluitvorming gebruikt kunnen blijven worden. Voor het overige
blijven de desbetreffende bepalingen van de AWR echter onverkort van kracht
voor de gemeentelijke belastingen.Het huidige artikel 237 van de Gemeentewet regelt de mondelinge aangifte.
Deze regeling is nu opgenomen in het nieuwe derde lid en komt inhoudelijk
overeen met de thans bestaande tekst van artikel 237 van de Gemeentewet.Het vierde lid regelt hetzelfde als het thans bestaande artikel 241 van
de Gemeentewet. Vanwege de samenhang met de overige leden van artikel 237
van de Gemeentewet is het thans als vierde lid in dit artikel opgenomen.Het vijfde lid maakt mogelijk dat ook bij de gemeentelijke belastingen
de elektronische aangifte wordt geïntroduceerd, hetgeen kan geschieden
bij de belastingverordening. Het gebruik maken van deze mogelijkheid heeft
niet tot gevolg dat de in de eerste drie leden omschreven schriftelijke en
mondelinge aangifte dan niet zijn toegestaan; het betreft hier een mogelijkheid
naast de bestaande mogelijkheden.Met het zesde lid wordt bereikt dat, overeenkomstig de thans bestaande
situatie, de vaststelling van de modellen van de uitnodiging tot het doen
van aangifte bij afzonderlijk besluit van de raad kan geschieden en dat daarvoor
geen goedkeuringsprocedure gevolgd hoeft te worden. Hetzelfde geldt voor het
stellen van regels met betrekking tot het verstrekken van gegevens
ten behoeve van de oplegging van een voorlopige aanslag in het kader van het
verlenen van uitstel van het doen van aangifte. Artikel IX (Waterschapswet)De wijzigingen in de Waterschapswet komen overeen met die in de Gemeentewet. Artikel XDe Belastingdienst is voornemens vanaf 1 januari 1996 de mogelijkheid
van elektronische aangifte algemeen te introduceren. De voorgestelde datum
van inwerkingtreding sluit daarbij aan. De Staatssecretaris van Financiën,W. A. F. G. Vermeend BIJLAGEBIJ DE MEMORIE VAN TOELICHTING: ENKELE BEPALINGEN VAN DE UITVOERINGSREGELING
ALGEMENE WET INZAKE RIJKSBELASTINGEN 1994Hoofdstuk 3. Formulier aangiftebiljet Artikel 51. Het uitnodigen tot het doen van aangifte wordt gedaan door:a. het uitreiken of toezenden van een aangiftebiljet; ofb. het toezenden van een elektronisch aangiftebiljet.2. Het eerste lid, onderdeel b, vindt slechts toepassing ten aanzien van
een vergunninghouder als bedoeld in artikel 7, derde lid.3. Ten aanzien van een vergunninghouder als bedoeld in artikel 7, derde
lid, kan worden volstaan met het toezenden van een kennisgeving dat aangifte
moet worden gedaan, als ware deze kennisgeving het in het eerste lid, onderdeel
b, bedoelde elektronische aangiftebiljet. Artikel 61. Als formulier van het aangiftebiljet inkomstenbelasting, vermogensbelasting
en premie voor degene die in Nederland woont, wordt vastgesteld het formulier
dat in overeenstemming is met het in bijlage IB23 opgenomen model.2. Als formulier van het aangiftebiljet inkomstenbelasting en premie voor
degene die in Nederland woont, wordt vastgesteld het formulier dat in overeenstemming
is met het in bijlage IB12, bijlage IB9 of bijlage IB19 opgenomen model.3. Als formulier van het aangiftebiljet inkomstenbelasting, vermogensbelasting
en premie voor degene die niet in Nederland woont, wordt vastgesteld het formulier
dat in overeenstemming is met het in bijlage IB6 of bijlage IB14 opgenomen
model.4. Als formulier van het aangiftebiljet vermogensbelasting voor degene
die in Nederland woont, wordt vastgesteld het formulier dat in overeenstemming
is met het in bijlage IB21 opgenomen model.5. Als formulier van het aangiftebiljet inkomstenbelasting en premie bij
overlijden of emigratie wordt vastgesteld het formulier dat in overeenstemming
is met het in bijlage IB5 opgenomen model.6. Als model voor het elektronische aangiftebiljet inkomstenbelasting,
vermogensbelasting en premie wordt vastgesteld het model dat in overeenstemming
is met het in bijlage EIB95 opgenomen model. Artikel 71. Aangifte wordt gedaan door:a. het inleveren of toezenden van het uitgereikte aangiftebiljet met de
daarbij gevraagde bescheiden;b. het via datacommunicatie toezenden van het elektronische aangiftebiljet;c. het door middel van een modem via het telefoonnet toezenden van het
elektronische aangiftebiljet; ofd. het door middel van een diskette inleveren of toezenden van het elektronische
aangiftebiljet.2. Indien het eerste lid, onderdelen b, c of d, toepassing vindt, worden
de gevraagde bescheiden afzonderlijk ingeleverd of – al dan niet overeenkomstig
het desbetreffende onderdeel – toegezonden.3. Het doen van aangifte op de wijze, bedoeld in het eerste lid, onderdeel
b, c of d, is slechts toegestaan met een daaraan voorafgaande vergunning van
de inspecteur, onder daarbij te stellen voorwaarden. 4. De in het derde lid bedoelde vergunning wordt op verzoek verleend bij
voor bezwaar vatbare beschikking.5. Degenen die betrokken zijn bij de aangifte, bedoeld in het eerste lid,
onderdelen b, c en d, dragen zorg voor de nodige voorzieningen van technische
en organisatorische aard tegen verlies of aantasting van de gegevens en tegen
onbevoegde kennisneming, wijziging of verstrekking daarvan. XNoot1Bij integriteit gaat het er om dat vastgesteld kan worden dat de berichten
volledig, juist en tijdig bij de ontvanger van het bericht zijn aangekomen.XNoot2Bij authenticiteit van de aangifte gaat het er om dat vastgesteld kan
worden dat de aangifte afkomstig is van de aangifteplichtige. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24341-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl