Wijziging AWB, de WOB en enkele andere wetten i.v.m. inwerkingtreding Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen; Advies Raad van State en nader rapport
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-24 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 31751, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

07-11-2008

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2008-2009

31751 nr. 4

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOndertekeningBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W04.08.0291/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 31751Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 32 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
31 751Wijziging van de Algemene wet bestuursrecht, de Wet openbaarheid van
bestuur en enkele andere wetten in verband met de inwerkingtreding van de
Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissennr. 4ADVIES RAAD VAN STATE EN NADER RAPPORT1Hieronder zijn opgenomen het advies van de Raad van State d.d. 19 september
2008 en het nader rapport d.d. 9 oktober 2008, aangeboden aan de Koningin
door de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties, mede namens
de minister van Justitie. Het advies van de Raad van State is cursief afgedrukt.Bij Kabinetsmissive van 18 juli 2008, no. 08.002.175, heeft
Uwe Majesteit, op voordracht van de minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,
mede namens de minister van Justitie, bij de Raad van State ter overweging
aanhangig gemaakt het voorstel van wet tot wijziging van de Algemene wet bestuursrecht,
de Wet openbaarheid van bestuur en enkele andere wetten in verband met de
inwerkingtreding van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen,
met memorie van toelichting.Het wetsvoorstel strekt tot aanpassing van de beslistermijn voor de bezwaarprocedure
in de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en voor aanvragen om een verzoek om
informatie op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) in verband met
de voorgenomen inwerkingtreding van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig
beslissen (hierna: de Wet dwangsom) per 1 januari 2009.De Raad van State onderschrijft de strekking van het wetsvoorstel, maar
maakt een aantal opmerkingen met betrekking tot de noodzaak van het opnemen
en motiveren van passende beslistermijnen, de beslistermijn bij bezwaarprocedures,
het verdere uitstel van beslistermijnen ingevolge artikel 7:10, derde lid,
Awb, de verstrekking van Wob-informatie en milieu-informatie. Hij is van oordeel
dat in verband daarmee aanpassing van het voorstel wenselijk is.Blijkens de mededeling van de Directeur van Uw kabinet van 18 juli
2008, kenmerk 08.002.175, machtigde Uwe Majesteit de Raad van State zijn advies
inzake het voorstel van wet tot wijziging van de Algemene wet bestuursrecht,
de Wet openbaarheid van bestuur en enkele andere wetten in verband met de
inwerkingtreding van de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig beslissen rechtstreeks
aan mij te doen toekomen.Dit advies, gedateerd 19 september 2008, nr. W04.08 0291/I,
bied ik U hierbij aan.Naar aanleiding van het advies wordt het volgende opgemerkt.1. Passende beslistermijnenBij de behandeling van het wetsvoorstel Wet dwangsom en beroep bij niet
tijdig beslissen heeft het kabinet aangekondigd dat er voor de inwerkingtreding
van het wetsvoorstel een zogenoemde «schouw» van beslistermijnen zou plaatsvinden. Doel van deze schouw is om te bezien of de thans
in de wetgeving voorkomende beslistermijnen in alle gevallen haalbaar zijn,
dan wel aangepast moeten worden.1 Nadat het wetsvoorstel
door de Eerste Kamer der Staten-Generaal is aanvaard, heeft er een «eerste
snelle inventarisatie» van beslistermijnen plaatsgevonden. Uit die inventarisatie
bleek dat er bij veel termijnen geen problemen worden verwacht, maar dat dit
anders lag bij de beslistermijnen in de bezwaarschriftprocedure en in de Wob.2 Met het oog op wijziging van deze termijnen werd het
nu voorliggende wetsvoorstel aangekondigd. Voorts werd medegedeeld dat de
aangekondigde «schouw» van alle wettelijke termijnen gewoon doorgang
zou vinden. Bij brief van 3 juli 2008 gaat de minister van Binnenlandse
Zaken en Koninkrijksrelaties in op de resultaten van de schouw.3 Hieruit is naar voren gekomen dat enkele wettelijke beslistermijnen
als knellend worden ervaren.Heden adviseert de Raad ook over een voorstel tot aanpassing van enige
beslistermijnen op het terrein van het Ministerie van Justitie. De verwachting
is dat er nog een wetsvoorstel zal worden ingediend dat voorziet in aanpassingen
van beslistermijnen op de terreinen van andere ministeries.De Raad heeft er eerder op gewezen dat het van groot belang is dat beslistermijnen
aansluiten bij de tijd die nodig is voor een zorgvuldige voorbereiding van
het desbetreffende besluit. Een discrepantie zou kunnen leiden tot het negeren
in de praktijk van de gestelde termijnen dan wel tot onzorgvuldige besluitvorming,
waaronder begrepen «tijdwinnende» ongegronde afwijzende besluitvorming
die in rechte geen stand houdt. In specifieke wetgeving zal voor ieder besluit
nagegaan moeten worden wat een passende beslistermijn is. Dit vergt, uitgaande
van de in geding zijnde belangen, een afweging tussen enerzijds het vereiste
van een snelle beslissing en anderzijds het vereiste van een gedegen voorbereiding.4 Elk voorstel tot aanpassing van een beslistermijn behoort
op een dergelijke afweging te berusten.De Raad adviseert in de aanpassingswetgeving in verband met de Wet dwangsom
en beroep bij niet tijdig beslissen bij de aanpassing van de beslistermijnen
steeds te voorzien in een daartoe strekkende motivering.In verband hiermee merkt de Raad over het voorstel het volgende op.1. Passende beslistermijnenMet de Raad zijn wij van oordeel dat elk voorstel tot aanpassing van een
beslistermijn behoort te berusten op een afweging tussen enerzijds het vereiste
van een snelle beslissing en anderzijds het vereiste van een gedegen voorbereiding.
Dit wetsvoorstel, het voorstel van wet tot wijziging van het Burgerlijk Wetboek
en enkele bijzondere wetten in verband met de Wet dwangsom en beroep bij niet
tijdig beslissen, waarover de Raad gelijktijdig met dit voorstel heeft geadviseerd,
en het (interdepartementale) wetsvoorstel van wet tot wijziging van enkele
bijzondere wetten in verband met de Wet dwangsom en beroep bij niet tijdig
beslissen dat op korte termijn aan de Raad ter advisering zal worden voorgelegd,
voorzien in een daartoe strekkende motivering.2. Aanvang beslistermijn bezwaarprocedureIngevolge artikel 7:10 Awb begint de beslistermijn na ontvangst van het
bezwaarschrift. Het voorstel wijzigt dit in de dag na die waarop de termijn
voor het indienen van het bezwaarschrift is verstreken. Volgens de toelichting
is het onwenselijk dat indien op verschillende tijdstippen bezwaarschriften
tegen een besluit worden ingediend, deze ieder als het ware een eigen beslistermijn
kennen, nu de heroverweging op die bezwaarschriften in één beslissing
dient te worden neergelegd. De Raad merkt hierover het volgende op.Het voorstel is niet zozeer gericht op aanpassing van de beslistermijn,
maar op het kiezen van een uniform beginpunt, wat van belang wordt geacht
indien er meer dan een bezwaarschrift tegen een besluit wordt ingediend. De
tekst van artikel 7:10, eerste lid, Awb gaat uit van een twee-partijengeschil
en koppelt de beslistermijn aan de ontvangst van een bezwaarschrift. Zoals
de toelichting evenwel terecht opmerkt, vloeit uit de regeling van de bezwaarschriftprocedure
van afdeling 7.2 van de Awb voort dat indien tegen één besluit
gelijktijdig meer dan één bezwaarschrift is ingediend, het bestuursorgaan
na heroverweging tot één beslissing op de bezwaarschriften dient
te komen.5 Omdat echter elk bezwaarschrift aanspraak
mag maken op een volwaardige beoordeling, sluit het beginsel van volledige
heroverweging tevens in dat voor de beslistermijn de datum van
ontvangst van het laatst ingekomen bezwaarschrift bepalend is. Het voorstel
geeft in zoverre een regeling voor een niet-bestaand probleem.Nadeel van het voorstel is, dat het, vooral indien sprake is van een enkele
bezwaarde die al kort nadat het besluit is bekendgemaakt een bezwaarschrift
indient, in feite tot een aanzienlijke verlenging van de beslistermijn leidt.
Omdat het overgrote deel van de bezwaarschriften betrekking heeft op een twee-partijengeschil,
moeten dit nadeel niet worden onderschat.De Raad adviseert het voorstel in zoverre nader te motiveren.2. Aanvang beslistermijn bezwaarprocedureAnders dan de Raad zijn wij van oordeel dat er wel degelijk behoefte bestaat
aan vaststelling van een uniform beginpunt van de beslistermijn. Dit voorstel
tot uniformering voorkomt verwarring in de termijn van de afhandeling van
het bezwaarschrift. Ook kan de planning voor de beslissing op het bezwaarschrift
door het bestuursorgaan beter worden georganiseerd wanneer van te voren bekend
is wanneer die termijn begint. Het nadeel dat de Raad ziet in het voorstel
dat dit zou leiden tot een aanzienlijke verlenging van de beslistermijn in
twee-partijengeschillen is beperkt. De ervaring leert namelijk dat bezwaarschriften
bijna altijd tegen het einde van de termijn worden ingediend.3. Verlenging beslistermijnenUit evaluaties van de Awb en uit relevante bevindingen van de Nationale
Ombudsman blijkt dat regelmatig sprake is van forse overschrijdingen bij de
behandelingen van bezwaarschriften. In de toelichting bij het wetsvoorstel
wordt niet ingegaan op de oorzaken hiervan. De Algemene Rekenkamer heeft in
2004 als haar mening te kennen gegeven dat de beslistermijnen voor bezwaarschriften
in het algemeen haalbaar zijn, mits het besluitvormingsproces goed is georganiseerd.1 In zijn advies over het wetsvoorstel Wet beroep bij niet
tijdig beslissen – later opgenomen in de Wet dwangsom – heeft
de Raad wel het vermoeden uitgesproken dat wettelijke beslistermijnen voor
bezwaar in bepaalde gevallen toch te kort kunnen zijn; dat kan zich in het
bijzonder voordoen indien een adviescommissie wordt ingeschakeld. De Raad
adviseerde toen te onderzoeken of de wettelijke beslistermijnen voor deze
gevallen enigszins verlengd zouden moeten worden, alvorens de wet in te voeren.2 In het nader rapport heeft de regering de opvatting van
de Raad onderschreven als een van de mogelijke oplossingen en aangekondigd
in het kader van het wetsvoorstel aanpassing bestuurprocesrecht nader te bezien
of, en zo ja in welke gevallen, het wenselijk is de wettelijke beslistermijnen
bij beslissingen op bezwaar enigszins te verlengen. Dat wetsvoorstel, dat
onlangs bij de Raad voor advies aanhangig is gemaakt, besteedt aan deze problematiek
evenwel geen aandacht. Hoewel het onderhavige voorstel voorziet in een verlenging
van de maximumtermijn voor de eerste verdaging van de beslissing op bezwaar
met twee weken, adviseert de Raad de wenselijkheid van een verlenging van
de reguliere beslistermijn, met name indien sprake is van een adviescommissie,
nader onder ogen te zien.3. Verlenging beslistermijnenBij nader inzien zijn wij met de Raad van oordeel dat enige verlenging
van de reguliere beslistermijn, met name indien sprake is van een adviescommissie,
gewenst is. Wij stellen voor de verlenging te beperken tot twee weken. Aangenomen
wordt dat een dergelijke verlenging enerzijds recht doet aan het belang van
een snelle beslissing en anderzijds het vereiste van een gedegen voorbereiding
niet in de weg staat. In het voorgestelde artikel 7:10, eerste lid, is de
beslistermijn verlengd van tien weken naar twaalf weken. Parallel hieraan
is de beslistermijn voor het beroepsorgaan in het voorgestelde artikel 7:24,
tweede lid, en indien een adviescommissie is ingesteld als bedoeld in artikel
7:19, tweede lid, verlengd van tien naar twaalf weken. Het wetsvoorstel en
de toelichting zijn op deze punten aangevuld.4. Verdere verlenging beslistermijnIndien het niet mogelijk is om binnen de reguliere termijn een beslissing
op het bezwaarschrift te nemen, dan kan het bestuursorgaan op grond van artikel
7:10, derde lid, Awb de beslissing maximaal vier (in het voorstel: zes) weken
verdagen. Overeenkomstig het vierde lid is verder uitstel mogelijk mits de
bezwaarde en andere belanghebbenden daarmee instemmen of die laatsten daardoor niet kunnen worden geschaad. Voorgesteld wordt tevens verder
uitstel mogelijk te maken indien dit nodig is in verband met de naleving van
andere wettelijke voorschriften. Instemming van de bezwaarde en andere belanghebbenden
of het ontbreken van nadeel voor die laatsten is in dat geval niet vereist.1 Volgens de toelichting wordt hierbij gedacht aan de toepassing
van artikel 7:9 Awb of aan de situatie dat verder onderzoek nodig is, bijvoorbeeld
indien bij de voorbereiding van de beslissing op bezwaar blijkt dat ten onrechte
toepassing is gegeven aan artikel 4:5 Awb, of een (nader) advies van een deskundige
of een toelichting op een advies waarvan de juistheid wordt betwist nodig
is.De Raad merkt op dat uit de parlementaire geschiedenis van artikel 7:10
Awb blijkt dat bewust is gekozen voor een uniforme beslistermijn, ongeacht
het soort besluit waartegen bezwaar wordt gemaakt of de aard en omvang van
de ingebrachte bezwaren. Voor bijzondere gevallen bestaat een eenmalige mogelijkheid
tot verdaging. Mocht een nog langere termijn nodig zijn, bijvoorbeeld omdat
het onderzoek niet op tijd is afgerond, dan is verder uitstel alleen mogelijk
na toestemming van de belanghebbende.De voorgestelde mogelijkheid tot verdaging houdt ten onrechte geen rekening
met het uitgangspunt dat de situaties waarvoor de regeling is bedoeld, in
de termijnstelling reeds zijn verdisconteerd. Bovendien is het gekozen criterium
dermate ruim, dat daaronder bijvoorbeeld ook de eis valt dat een besluit zorgvuldig
wordt voorbereid (artikel 3:2 Awb).2 Dit neemt
niet weg dat in bepaalde gevallen een verlenging gerechtvaardigd kan zijn.
In zijn ongevraagd advies inzake diverse verbeteringen in de regelgeving heeft
de Raad erop gewezen dat de in artikel 7:10 Awb neergelegde uniforme termijnen
waarbinnen de beslissing op bezwaar moet zijn genomen een knelpunt vormen
voor bepaalde categorieën besluiten.3 De
Raad doelde daarbij op gevallen waarin alsnog een wettelijk voorgeschreven
procedure dient te worden doorlopen of een verplicht extern advies dient te
worden ingewonnen of situaties ten aanzien waarvan voor de aanvankelijke afwijzing
van de aanvraag minder strenge procedure-eisen golden dan voor een positieve
beslissing.Gelet op het voorgaande adviseert de Raad artikel 7:10, derde lid, onder
c, Awb te beperken tot de situatie waarin verder uitstel nodig is in verband
met de naleving van in bijzondere wetgeving opgenomen procedurevoorschriften.4. Verdere verlenging beslistermijnDe mening van de Raad dat het gekozen criterium erg ruim is geformuleerd
wordt gedeeld. Om die reden is de Raad in zijn advies in zoverre gevolgd dat
verder uitstel van de beslistermijn in artikel 7:10, vierde lid, onder c,
Awb wordt beperkt tot procedurevoorschriften. Het wetsvoorstel en de toelichting
zijn op dit punt aangevuld. Wij zien echter niet in waarom een procedurevoorschrift
uit de Algemene wet bestuursrecht en uit andere algemene wetten anders behandeld
zou moeten worden dan een procedurevoorschrift uit een bijzondere wet.5. Aanpassing beslistermijn WobVolgens de toelichting blijkt in de praktijk regelmatig dat door het aantal
Wob-verzoeken of de complexiteit van de afwikkeling ervan niet binnen de wettelijke
termijn van twee (na verlenging: vier) weken kan worden beslist. Voorgesteld
wordt de beslistermijn op vier weken te stellen, met de mogelijkheid van een
verdaging met nog eens vier weken. De regering verwacht dat met een dergelijke
verlenging bij een aanzienlijk deel van de Wob-verzoeken binnen de termijn
kan worden beslist.De Raad merkt op dat de toelichting geen informatie bevat waaruit blijkt
waarop deze verwachting is gebaseerd, zoals het percentage zaken waarin sprake
is van een overschrijding van de beslistermijn, en in welke mate dat het geval
is. Deze informatie is van belang om de noodzaak van deze verdubbeling van
de beslistermijn te kunnen beoordelen. Zo heeft Algemene Rekenkamer in 2004
aangegeven dat de meeste Wob-verzoeken relatief snel zijn af te doen en dat
de gestelde termijn in het algemeen als passend en realistisch moet worden
aangemerkt.4Afgezien daarvan doet deze aanpak geen recht aan het uitgangspunt van
de Wet dwangsom dat de termijnen zodanig gesteld moeten worden, dat het in
beginsel mogelijk zal moeten zijn om ze in alle gevallen te halen. De toelichting
geeft aan dat sommige Wob-verzoeken betrekking hebben op informatie welke
zo omvangrijk of gecompliceerd is dat het overheidsorgaan, zelfs als het goed georganiseerd is, deze niet binnen de voorgestelde termijn op zorgvuldige
wijze zal kunnen afhandelen. Bij het bepalen van een regeling die wél
aan genoemd criterium voldoet, is het van belang te onderkennen dat een Wob-verzoek
niet op een lijn kan worden gesteld met een aanvraag als bedoeld in de Awb.
Zo hoeft de verzoeker niet aan te tonen dat hij een belang heeft bij de informatie,
kan het verzoek betrekking hebben op een bijzonder grote hoeveelheid documenten
over een lange periode en dient in beginsel per document en per aangelegenheid
de vraag te worden beantwoord of openbaarmaking achterwege dient te blijven.1 Indien sprake is van een verzoek dat betrekking heeft
op omvangrijke of complexe informatie, vereist een zorgvuldige besluitvorming
de nodige tijd. Een wettelijke beslistermijn van maximaal acht weken voor
de afwikkeling van dergelijke verzoeken sluit daarom naar de mening van de
Raad niet aan bij de realiteit.Tegen deze achtergrond geeft de Raad in overweging in artikel 6 Wob een
onderscheid te maken tussen «gewone» verzoeken, die binnen de
thans geldende termijn van twee keer twee weken kunnen en moeten worden afgedaan,
en verzoeken inzake omvangrijke of complexe informatie, waarbij dat niet mogelijk
is.2 In die laatste gevallen zou het bestuursorgaan,
naar analogie van artikel 4:14 Awb, met de verzoeker in contact moeten treden
en een termijn noemen waarbinnen de terbeschikkingstelling, al dan niet gefaseerd,
wél tegemoet kan worden gezien.3 Neemt
de verzoeker daar geen genoegen mee, dan kan hij zich tot de rechter wenden,
die bevoegd is een nadere termijn te stellen, eventueel versterkt met dwangsom
(ingevolge artikel 8:72 Awb).5. Aanpassing beslistermijn WobDe Raad merkt op dat de toelichting geen informatie bevat waaruit blijkt
waarop de verwachting is gebaseerd dat bij de voorgestelde verlenging bij
een aanzienlijk deel van de Wob-verzoeken binnen de termijn kan worden beslist.
Naar aanleiding hiervan merken wij op dat de verlenging van de beslistermijn
is gebaseerd op ervaringen uit de uitvoeringspraktijk. De voorgestelde verlenging
van beslistermijnen sluit naar ons idee ook goed aan bij uitgangspunten die
de Raad onder punt 1 heeft genoemd.Wij verkiezen, mede met het oog op de (ook) door ons gewenste snelle invoering
van de Wet dwangsom, een betrekkelijk eenvoudige wetswijziging en een beperkte
termijnverlenging boven de meer ingrijpende procedurele wijzigingen die de
Raad voorstelt met als kern de introductie van een onderscheid tussen de afhandeling
van «gewone» verzoeken en complexe/omvangrijke verzoeken. Dit
op zich behartenswaardige voorstel zal in het kader van de evaluatie van de
uitvoeringspraktijk die wij voornemens zijn na twee jaar te verrichten, worden
meegenomen.6. Verstrekking informatieDe Wob maakt een onderscheid tussen het besluit om al dan niet informatie
te verstrekken en het feitelijke verstrekken zelf. Voor het nemen van het
besluit geldt een termijn van maximaal twee maal twee weken (artikel 6, eerste
lid). De verstrekking dient uiterlijk binnen vier weken na ontvangst van het
verzoek plaats te vinden, met een verlengingsmogelijkheid van nog eens vier
weken indien de omvang of de gecompliceerdheid van de gevraagde informatie
een verlenging rechtvaardigt (artikel 6, tweede lid).4 Doordat in het voorstel de beslistermijn op kan lopen tot acht weken,
geldt voortaan als hoofdregel dat de verstrekking van de informatie gelijktijdig
met de bekendmaking geschiedt (artikel 6, vierde lid). Op die manier wordt
gegarandeerd dat de verstrekking uiterlijk plaatsvindt binnen de in (uit het
Verdrag van Aarhus voortvloeiende) richtlijn 2003/4/EG neergelegde termijn.De Raad adviseert in de toelichting aandacht te besteden aan de achtergrond
van de regel dat de informatie tegelijk met de bekendmaking van het besluit
wordt verstrekt. Daarbij dient tevens te worden ingegaan op de vraag waarom
geen behoefte meer bestaat aan een aparte termijn voor de verstrekking van
andere informatie, in aanmerking genomen dat de termijnen voor ter beschikkingstelling,
opgenomen in het Verdrag van Aarhus en richtlijn 2003/4/EG, uitsluitend gelden
voor milieu-informatie.6. Verstrekking informatieDe Raad adviseert in de toelichting aandacht te besteden aan de achtergrond
van de regel dat de informatie tegelijk met de bekendmaking van het besluit
wordt verstrekt. Daarbij dient tevens te worden ingegaan op de vraag waarom
geen behoefte meer bestaat aan een aparte termijn voor de verstrekking van
andere informatie, in aanmerking genomen dat de termijnen voor ter beschikkingstelling,
opgenomen in het Verdrag van Aarhus en richtlijn 2003/4/EG, uitsluitend gelden
voor milieu-informatie.Hoofdregel is dat de informatie tegelijk met de bekendmaking van het besluit
wordt verstrekt; met verstrekking van de informatie wordt immers uitvoering
gegeven aan de beslissing daartoe. Echter, indien naar verwachting een belanghebbende
bezwaar heeft tegen de verstrekking, wordt de informatie niet eerder verstrekt
dan twee weken nadat de beslissing is bekendgemaakt. Anders dan de Raad kennelijk
veronderstelt, blijft dit wettelijke onderscheid onder de nieuwe regeling
bestaan, ook voor andere informatie dan milieu-informatie (zie artikel 6,
vijfde lid (nieuw)). Dit betekent dat deze andere informatie, even afgezien
van toepassing van de opschortingsgronden van het derde en vierde lid, in
het uiterste geval binnen tien weken wordt verstrekt.7. Milieu-informatieHet voorgestelde artikel 6, vijfde lid, onder a, Wob geeft een bijzondere
regeling voor milieu-informatie. Voor de beslistermijn is uitgegaan van de
termijn van richtlijn 2003/4/EG, waarop in mindering is gebracht de termijn
van twee weken van artikel 6, vierde lid, Wob voor de situatie dat naar verwachting
een belanghebbende bezwaar heeft tegen verstrekking. In die gevallen bedraagt
de beslistermijn dus geen vier, maar twee weken.Omdat in beginsel pas nadat het bestuursorgaan de besluitvorming over
het verstrekken van informatie heeft afgerond, de vraag of een derde bezwaar
zou kunnen hebben tegen de verstrekking actueel wordt, acht de Raad het aangewezen
de beslistermijn voor het verstrekken van milieu-informatie zonder meer op
twee weken te stellen. Alleen op die manier kan worden voorkomen dat een beslissing
die na de tweede week valt, en waarvan in verband met de regel van het vierde
lid de verstrekking pas in de vijfde week valt, de uit het Verdrag van Aarhus
en richtlijn 2003/4/EG voortvloeiende termijn van vier weken wordt overschreden.
De Raad adviseert te bepalen dat voor zover het verzoek betrekking heeft op
het verstrekken van milieu-informatie de beslistermijn twee weken bedraagt.7. Milieu-informatieHet voorgestelde artikel 6, zesde lid, (nieuw) van de Wob geeft een bijzondere
regeling voor milieu-informatie. Op grond van het bepaalde onder a dient het
bestuursorgaan binnen twee weken op een verzoek om milieu-informatie te beslissen
indien het verzoek betrekking heeft op informatie waarvan de verwachting is
dat een belanghebbende bezwaar heeft tegen verstrekking ervan. De beslistermijn
is voor dit soort verzoeken beperkt om bedoelde belanghebbende – ook
indien de beslissing op grond van het zesde lid, onder b, (nieuw) is verdaagd –
in de gelegenheid te stellen de verstrekking van de informatie tegen te houden
door de rechter te vragen een voorlopige voorziening te treffen, zonder dat
dit hoeft te leiden tot overschrijding van de maximale verstrekkingstermijn
(voor reguliere gevallen) van vier weken uit het Verdrag van Aarhus en richtlijn
2003/4/EG.Het advies van de Raad om te bepalen dat de beslistermijn in het geval
van milieu-informatie zonder meer op twee weken te stellen, nemen wij niet
over. Reden daarvoor is om te beginnen dat niet bij alle verzoeken om milieu-informatie
sprake is van belanghebbenden in de zin van deze bepaling. In die situatie
willen wij het bestuursorgaan niet beperken in de mogelijkheid om, met inachtneming
van het bepaalde in het zesde lid onder b, (nieuw) voor de besluitvorming
de maximale beslistermijn te benutten, mits dat de kwaliteit van de besluitvorming
ten goede komt. Voorts leert de uitvoeringspraktijk dat het, anders dan de
Raad veronderstelt, meestal vrij goed mogelijk is om reeds tijdens de besluitvorming
in te schatten of er derden zijn die mogelijk bezwaar hebben tegen de verstrekking.
Als dat het geval is, dient het bestuursorgaan daar op voorhand rekening mee
te houden. Dat kan betekenen dat het bestuursorgaan bij twijfel zekerheidshalve
een beslistermijn van twee (plus eventueel vier) weken in acht moet nemen.8. Voor redactionele kanttekeningen verwijst de Raad naar de bij
het advies behorende bijlage.8. De redactionele kanttekeningen zijn overgenomen.De Raad van State geeft U in overweging het voorstel van wet te zenden
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal, nadat met het vorenstaande rekening
zal zijn gehouden.De Vice-President van de Raad van State,H. D. Tjeenk WillinkIk moge U, mede namens mijn ambtsgenoot van Justitie, verzoeken het hierbij
gevoegde gewijzigde voorstel van wet en de gewijzigde memorie van toelichting
aan de Tweede Kamer der Staten-Generaal te zenden.De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,G. ter HorstBijlage bij het advies van de Raad van State betreffende no. W04.08.0291/I
met redactionele kanttekeningen die de Raad in overweging geeft.– In verband met de leesbaarheid artikel 6, eerste lid, van de Wet
openbaarheid van bestuur verdelen in twee leden.– Artikel 6, vijfde lid, onderdeel a, «bezwaar heeft tegen
de verstrekking van de milieu-informatie» formuleren als: bezwaar daar
tegen heeft.– Aan artikel 8:4, onderdeel j, na «zesde lid,» toevoegen:
of.– In artikel 11, eerste lid, van de Uitkeringswet gewezen militairen «na
ontvangst daarvan» vervangen door: gerekend vanaf de dag na die waarop
de termijn voor het indienen van het bezwaar- of beroepschrift is verstreken.XNoot1De oorspronkelijke tekst van het voorstel van wet en van de memorie van
toelichting zoals voorgelegd aan de Raad van State is ter inzage gelegd bij
het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer.XNoot1Kamerstukken I 2006/07, 29 934, E.XNoot2Kamerstukken II 2007/08, 29 934, nr. 24.XNoot3Kamerstukken II 2007/08, 29 934, nr. 25.XNoot4Advies inzake het wetsvoorstel beslistermijnen sociale verzekeringen,
Kamerstukken II 1999/2000, 27 248, A.XNoot5Zie ook ABRvS 4 december 1997, E04.970101 JO 1998/3; 22 december
2004, 200403117/1.XNoot1Beslistermijnen. Waar blijft de tijd. Kamerstukken II 2003/04, 29 495,
nrs. 1–2, blz. 34.XNoot2Kamerstukken II 2005/06, 30 435, nr. 4.XNoot1Het voorgestelde artikel 7:10, vierde lid, onderdeel c, Awb.XNoot2Zie de toelichting op artikel I, onderdeel B, vierde lid, die blijkbaar
naar deze bepaling verwijst, nu daar wordt gesteld dat ook bij de voorbereiding
van de beslissing op bezwaar een deugdelijke heroverweging van het bezwaar
nader onderzoek kan vereisen, waardoor nader uitstel van de beslistermijn
nodig kan zijn.XNoot3Kamerstukken II 2005/06, 30 300 VI, nr. 169.XNoot4Beslistermijnen. Waar blijft de tijd. Kamerstukken II 2003/04, 29 495,
nrs. 1–2, blz. 34.XNoot1Zie bijvoorbeeld ABRvS 8 december 2004, no. 200401759/1, waarin werd
gevraagd om openbaarmaking van een zeer groot aantal gegevens, die volgens
de minister vrijwel het gehele werkterrein van de Keuringsdienst van Waren
beslaan.XNoot2Vergelijk het huidige artikel 6, tweede lid, Wob, waar een soortgelijk
onderscheid wordt gemaakt met betrekking tot de verstrekking van informatie.XNoot3Ook de Algemene Rekenkamer heeft de aanbeveling gedaan, indien de termijn
niet wordt gehaald, in overleg te treden met de verzoeker.XNoot4Tot dit onderscheid is besloten om uitvoering te geven aan het Verdrag
van Aarhus en richtlijn 2003/4/EG, waarin een termijn van een maand met mogelijkheid
van verlenging met een maand is opgenomen voor het verstrekken van milieu-informatie
(Wet uitvoering Verdrag van Aarhus; Stb 2004, 519). De wetgever heeft deze
termijnen, conform de systematiek van de Awb geïmplementeerd in termen
van weken. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-31751-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl