Veiligheidsregio's; Verslag algemeen overleg op 28 juni 2006 over onder meer het rapport Algemene Doorlichting Rampenbestrijding
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 29517, nr. 19

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

18-08-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

29517 nr. 19

08-08-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissiesAntwoord van de bewindsliedenNadere gedachtewisselingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 29517Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 30300-XToon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 50 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
29 517Veiligheidsregio’s30 300 XVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Defensie
(X) voor het jaar 2006nr. 19VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 8 augustus 2006De vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties1 en de vaste commissie voor Defensie2 hebben op 28 juni 2006 overleg gevoerd met minister Remkes van
Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en minister Kamp van Defensie over:– het rapport Algemene Doorlichting Rampenbestrijding
(29 517, nr. 13);– de CBRN-voortgangsrapportage 2005 (29 754,
nr. 70);– de rapportage Intensivering Civiel-Militaire
Samenwerking (30 300 X, nr. 106).Van dit overleg brengen de commissies bijgaand beknopt verslag uit.Vragen en opmerkingen uit de commissiesMevrouw Van Heteren (PvdA) merkt op dat het
aan de ene kant gaat over operationaliteit en aan de andere kant over de aanpak
nadat grootschalige rampen zich hebben voorgedaan. Dit kan ertoe leiden dat
een onderdeel meer aandacht krijgt, ondanks dat de verschillende dimensies
van crisisbeheersing toch verband met elkaar hebben.Momenteel is er veel aandacht voor alles wat met terreur en grootschalige
crises te maken heeft. Hoe moet de «gewone» rampenbestrijding
zich verhouden tot de grotere crisisbeheersing? Zijn operationaliteit, opleiding
en oefening ter zake wel adequaat? Het rapport Algemene Doorlichting Rampenbestrijding
(ADR) laat in dit opzicht nogal wat feilen zien. Natuurlijk gaat het om een
proces in wording. Daarbij komt wel dat het TU-rapport over de brandweerzorg
tamelijk vernietigend is. In het licht van de aandacht voor het terrorisme
is dus toch de vraag of de benodigde basisoperationaliteit wel voldoende is.
Er is sprake van een spanningsveld en dit kwam ook duidelijk tot uiting na
de orkaan Katrina in de Verenigde Staten.De IOOV (de Inspectie Openbare Orde en Veiligheid) heeft nu weer aangetoond
dat er nog een en ander schort aan de taakvoorbereiding op grootschaliger
incidenten c.q. rampen en de uitvoering daarvan. Ondanks de positieve trend
blijken melding, opschaling, informatie en communicatie, alsook coördinatie
bij acute rampen in veiligheidsregio’s nog niet goed genoeg te zijn
geregeld. Zo bestaan er geen landelijke basiseisen voor de opschaling. Bovendien
laat de geoefendheid te wensen over. Is er tegen deze achtergrond geen fermere
aanpak gewenst, opdat de coördinatie en de operationaliteit goed vorm
krijgen? Is het tempo waarin aan verbetering wordt gewerkt, wel goed genoeg?
Immers, er is een vrij forse lijst van punten van kritiek.Wat het CBRN-rapport (Chemisch, Biologisch, Radiologisch of Nucleair)
betreft is ook bij de oefening Bonfire gebleken dat vooral de informatievoorziening
en de onderlinge communicatie, alsook het functioneren van het Nationaal Coördinatiecentrum
niet geweldig waren. Het rapport van de Adviescommissie Coördinatie ICT
Rampenbestrijding (ACIR) heeft, voor zover waarneembaar, ook niet echt geleid
tot reële verbeteringen. Er staat weliswaar veel op papier, maar de vraag
is of dat alles wel goed op de praktijkvloer is aangekomen, onder andere via
voorlichting. Is de praktijk hier dus klaar voor? Worden hulpdiensten ook
geoefend voor de praktijk?Bij de landbouwcrises is gebleken dat de inzet van Defensie bij civiele
rampen nuttig kan zijn. Toch is ook daarbij duidelijk geworden dat de gemaakte
afspraken in de praktijk niet helemaal vlekkeloos uitpakken. Wat is de papieren
werkelijkheid in de praktijk, als het gaat om de inzet van Defensie als veiligheidspartner?
Wat is dus de werkelijk beschikbare capaciteit? Hoe helder is de bestuurlijke
aansturing van de militairen?Er is een kabinetsreactie op het rapport van TU Delft over de brandweerzorg.
Dit raakt de basis in de praktijk. Dit is medio mei uitgebreid aan de orde
geweest in de media, omdat daarin wordt gesproken over gebrekkige operationaliteit,
gebrekkige scholing, het gebrekkig lerend vermogen en het matig ontwikkeld
veiligheidsbewustzijn bij de brandweerorganisatie. Ondanks deze herhaalde
schokkende bevindingen treedt er echter geen verbetering op. Dat is teleurstellend.
Hoe denkt het kabinet deze situatie te veranderen?De heer Van Bochove (CDA) is van mening dat
bij CBRN in de komende jaren de nadruk moet liggen op het versterken van de
in de brief genoemde verbeterpunten. Er is aangekondigd dat er over de aparte
projecten wordt gerapporteerd. Betreft dat de vier genoemde deelprojecten
of zijn er meer projecten?Bij het CBRN-dossier zijn internationale afspraken en overeenkomsten vaak
leidend. In dit licht is de inbreng van andere ministeries, zoals Buitenlandse
Zaken, en misschien van Europa van groot belang. Is het wel praktisch dat
er op het ogenblik wat versnipperd wordt gewerkt? Is een bundeling dus niet
gewenst, alsook dat de verantwoordelijkheid op één punt wordt
geconcentreerd?Bij CBRN zijn communicatie, meldpuntstructuur en informatie ook belangrijk,
maar die vormen een knelpunt. Is hierin wel voldoende tijd geïnvesteerd?
Zijn de genomen maatregelen adequaat? Wat moet er op dit terrein meer aandacht
krijgen om verbetering te bewerkstelligen?Een punt van zorg is dat CBRN-deskundigheid schaars is. Daarom moet de
beschikbare expertise zo goed mogelijk benut worden. Wat gebeurt er aan opleidingen
op dit terrein? Waarom wordt hierin niet meer geïnvesteerd? Geconcludeerd
moet worden dat investeren op het totale gebied van CBRN van groot belang
is. Dit punt moet wellicht ook breder bekeken worden.Worden hulpdiensten in dit kader ook onaangekondigd blootgesteld aan oefeningen?
Is het voor de bewustwording niet nuttig om oefeningen met burgers te organiseren?
Is het misschien verstandig om ter zake cursussen te geven aan
bijvoorbeeld scholieren en studenten, zodat zij weten hoe zij moeten handelen
bij aanslagen en hoe zij potentiële gevaren kunnen herkennen? De oefening
Bonfire heeft aangetoond dat zoiets absoluut gewenst is.Uit het rapport Algemene Doorlichting Rampenbestrijding blijkt dat er
nog veel verbeteringen noodzakelijk zijn. Is men wel doordrongen van de urgentie
hiervan? Wat is de reactie van de minister? De algemene doorlichting wordt
gefaseerd uitgevoerd, maar opvallend is dat de eerste fase moet worden overgedaan.
Dat is niet geruststellend. De regio’s lijken weinig haast te maken.
Wat is nu het standpunt van het kabinet over het voorzitterschap van het bestuur
van de veiligheidsregio’s? Aansturing is namelijk van belang voor verbetering
van de kwaliteit van het werk.Zeven regio’s hebben het eerste deel van de ADR (Algemene Doorlichting
Rampenbestrijding) ondergaan. Er bleken nog verbeterpunten te zijn. Wanneer
zijn die doorgevoerd? Moet de minister geen doorzettingsmacht krijgen voor
de speerpunten in het verbeterbeleid, opdat hij de gemeenten ter zake krachtiger
kan aansturen? Wanneer denkt de minister de speerpunten te hebben gerealiseerd,
dus wanneer zijn die geïmplementeerd?Het is goed dat de gemeenteraden beter worden geïnformeerd. Kan in
een oproep die daaraan gekoppeld wordt, de gemeenteraden worden gewezen op
hun kaderstellende taak in dezen? Daarbij kan ook aangegeven worden op welke
wijze zij de gemeentebesturen, dus de colleges van burgemeester en wethouders,
kunnen aanspreken.De rol van Defensie als structurele veiligheidspartner is duidelijk en
die heeft via afspraken meer inhoud gekregen. Door het concreet inzetten van
meer middelen is het belang van deze afspraken ook onderstreept. De mogelijk
noodzakelijke wijziging en/of aanvulling van wet- en regelgeving moet dan
ook voortvarend opgepakt worden.Een nieuw convenant met civiel-militaire bestuursafspraken is van belang.
Waarom moet het nog tot 2012 duren voordat alle maatregelen volledig geëffectueerd
zijn? Dat moet toch sneller kunnen?Natuurlijk moeten de middelen zorgvuldig ingezet worden. Daarbij moet
de inzet van helikopters afgewogen worden. De keuze voor nader onderzoek is
dan ook terecht gemaakt. Wanneer kan de Kamer de resultaten daarvan tegemoet
zien?De samenwerking wordt op een groot aantal punten nader uitgewerkt. Daarbij
is ICT van groot belang. Civiel en militair lijken op dit terrein een belangrijke
stap voorwaarts te zetten. Ook de onderlinge achtervangfuncties moeten beter
georganiseerd worden. Defensie heeft de meerwaarde van NEC (Network-Enabled
Capabilities) erkend. Dit komt stapsgewijs tot stand. In hoeverre gaat BZK
het concept en het gedachtegoed van NEC gebruiken als basis voor het toekomstige
beleid voor crisisbeheersing en rampenbestrijding?Defensie heeft op een aantal gebieden van het project Intensivering Civiel-Militaire
Samenwerking (ICMS) gebruik gemaakt van de expertise van het bedrijfsleven
voor opleiding, oefening en training. In hoeverre wordt het bedrijfsleven
betrokken bij andere onderdelen van het project ICMS?Uit alle rapportages blijkt het belang van een goede afstemming, goed
oefenen en een goede vormgeving van het beleid. Dit komt neer op professionalisering
van de sector. De urgentie van deze punten blijkt echter niet voldoende uit
de stukken. Hoe kan dat punt worden verbeterd en versterkt?Antwoord van de bewindsliedenDe minister van Defensie merkt op dat de civiel-militaire
samenwerking wordt getrokken door het ministerie van BZK. Dat ministerie draagt
de verantwoordelijkheid voor het optreden van civiele autoriteiten, ook bij
rampen. BZK organiseert dat via de civiele hulpdiensten.De overheid beschikt over een soort permanente militaire rampenorganisatie.
Defensie kan ongeveer 45 000 tot 50 000 professionals over de hele
wereld inzetten in de meest moeilijke omstandigheden. Die mensen beschikken
over informatie, commandovoering en middelen om te doen wat nodig is. Dat
kan natuurlijk ook in Nederland. Het is de bedoeling dat alles wat Defensie
in Nederland heeft, optimaal gebruikt wordt om de autoriteiten te ondersteunen.
Wat er al is, kan dan ook gratis aan BZK beschikbaar worden gesteld. Daarover
kunnen afspraken gemaakt worden. Wat er nog niet is en wat BZK wel nodig acht,
kan aangeschaft en vervolgens beschikbaar gesteld worden. In het kabinet is
besloten om dit punt onafhankelijk te laten toetsen. Nadat dit is gebeurd,
is hiervoor 115 mln. incidenteel en 34 mln. structureel beschikbaar gesteld.
Defensie wil graag de knowhow, de mensen en de middelen in Nederland inzetten
en ten goede laten komen aan de burgers, die tenslotte het geld opbrengen
waarmee de Defensieorganisatie gevormd is. Er worden nog een aantal aspecten
bekeken en afhankelijk van de uitkomst daarvan, worden daarover aan het kabinet
eventueel aanvullende voorstellen gedaan.Ook de toekomstige lijnen voor civiel-militaire bestuursafspraken (CMBA)
worden door de Kamer gesteund. In het afgelopen jaar hebben BZK en Defensie
een uitgebreid pakket aan maatregelen voor veiligheid in Nederland uitgewerkt.
Defensie wil graag vasthouden aan de uitvoering daarvan. Alles wat op papier
staat, wordt dus snel realiteit in de daarbij genoemde termijnen, voor zover
dat al niet gebeurd is. Het belangrijkste deel zal in 2012 afgerond zijn,
maar tot die tijd kunnen er zich wel rampen voltrekken. Tegen die achtergrond
wordt het overgrote deel van de afspraken dit jaar of volgend jaar uitgevoerd.
Medewerkers van Defensie houden tot nu toe bij of de afspraken binnen de gestelde
termijn worden nagekomen, maar de auditdienst van BZK zal dit overnemen. De
Rekenkamer vindt het ook interessant om dit proces te volgen. Hierover zal
de Kamer nog nader geïnformeerd worden.Het is echter niet mogelijk om bepaalde onderdelen op korte termijn te
realiseren. Zo wil de minister van BZK altijd een NBC-capaciteit (nucleair,
biologisch en chemisch) in Nederland beschikbaar hebben, maar die capaciteit
kan op een gegeven moment in het buitenland zijn. Daartoe moet dus een nieuwe
eenheid gevormd worden: de mensen moeten worden aangetrokken, zij moeten worden
opgeleid en zij moeten met het aangeschafte materieel oefenen. Dat gebeurt
geleidelijk en uiterlijk in 2012 is dit helemaal in orde.De ondersteuning van de civiele autoriteiten door Defensie kan heel gevarieerd
zijn. Er kan gedacht worden aan de volgende voorbeelden: een pandemie en onlusten,
vergelijkbaar met die in de voorsteden van Parijs. Dergelijke onlusten zouden
zich namelijk ook een keer in Nederland kunnen voordoen. Genoemd worden ook
de aanslagen in Parijs en Madrid. Als dergelijke aanslagen in Nederland worden
gepleegd, is alle menskracht en deskundigheid nodig om de gevolgen te beperken.
Tegen deze achtergrond zijn er ook heel brede afspraken gemaakt.Vanaf het begin was duidelijk dat de leiding bij de civiele autoriteiten
ligt. De eerst uitvoerenden zijn de civiele hulpdiensten. Defensie treedt
alleen maar aanvullend op de civiele hulpdiensten op, wanneer de civiele autoriteiten
daarom vragen.Bij dit alles zij nog wel opgemerkt dat niemand de waterdichte garantie
kan geven dat er, wat er ook gebeurt, snel en adequaat datgene wordt gedaan
wat nodig is. Als je een organisatie wilt hebben die kan optreden in elke
denkbare situatie, zal half Nederland in dienst van die organisatie zijn.
Zelfs dan is het nog de vraag of dat afdoende zal zijn. Er moeten dan ook
op basis van een prioriteitenstelling praktische keuzes gemaakt worden op
basis van wat redelijkerwijs verwacht kan worden.Overigens moet de Kamer afwachten of Defensie de afspraken kan waar maken.
Defensie zet zich ervoor in en de Kamer zal de inspanningen kunnen controleren.
Op basis van ervaringen kan de behoefte bij de civiele autoriteiten geïnventariseerd
worden. Die wordt afgezet tegen wat Defensie nu al kan leveren.
Wat ontbreekt, wordt dus aangeschaft. De beste manier is om te leren van de
eventuele fouten in het verleden en het vanaf heden beter te doen. Dit is
nu ook geregeld met een zo veel mogelijk sluitend netwerk van afspraken in
het kader van de civiel-militaire samenwerking. Defensie kan zich voorbereiden
en er zal dan ook samen met de civiele hulpdiensten worden geoefend en getraind.
Als er zich eens iets voordoet, zal Defensie ook klaar moeten zijn om datgene
te leveren wat BZK verwacht. Het gaat dus niet meer om een soort vrijblijvende
vangnetconstructie voor Defensie: als de civiele autoriteiten roepen, komt
Defensie.In de stukken staat dat is afgesproken dat Defensie in totaal 4600 militairen
voor assistentie beschikbaar heeft, als de civiele autoriteiten daarom vragen.
Dat betreft militairen met heel specifieke vaardigheden; het betreft ook heel
specifieke middelen, zoals grondradarsystemen en onbemande vliegtuigjes. Bij
een ramp op Schiphol heeft Defensie een back-upsysteem beschikbaar. Defensie
heeft mensen die een bom onschadelijk kunnen maken. Defensie heeft ook mensen
beschikbaar die kunnen assisteren, wanneer zich een chemische ramp heeft voltrokken.
Als er een brug is weggevallen, kan Defensie een vouwbrug inzetten. Defensie
heeft ook geniecapaciteit om noodvoorzieningen te bouwen. Te denken is ook
aan een noodhospitaal, alsook 350 rupsvoertuigen en wielvoertuigen. Daarbij
komt dat Defensie beschikt over allerlei locaties om mensen op te vangen.
Vervolgens kan de stroom op te vangen mensen door Defensie in goede banen
worden geleid. Dit alles verbreedt de mogelijkheden voor de civiele autoriteiten
om de burgers van Nederland te helpen, wanneer er zich een ramp heeft voltrokken.Daarbij komt de Koninklijke Marechaussee met 7000 man, alsook de Nationale
Kustwacht. Verder is er te denken aan de Dienst Speciale Interventies, waar
veel militairen werkzaam zijn, van het KLPD. Gezien de benodigde rotatie in
de Defensieorganisatie, is de inschatting dat een kwart van de totale organisatie
van 45 000 tot 50 000 man in de toekomst ingezet wordt ter ondersteuning
van de civiele autoriteiten.Natuurlijk gaat dit niet ten koste van de basistaak van Defensie. Daaraan
wordt het ook niet onttrokken. Defensie beschikt al over een groot deel van
de gevraagde mensen, middelen en het materieel, onder andere voor inzet in
het buitenland. Het is mooi, wanneer dit alles zo nodig ook voor de Nederlandse
burger ingezet kan worden. Als het er is en de civiele autoriteiten hebben
er behoefte aan, waarom zou je het dan niet inzetten? Er is door Defensie
ook bijna niets extra aangeschaft. Wat wel wordt aangeschaft (ongeveer 10%),
dient ertoe om te voldoen aan de wensen van BZK. Er wordt overigens nog gewacht
met de aanschaf van een groot deel hiervan. Slechts enkele procenten is dus
daadwerkelijk aangeschaft. Hieruit kan worden afgeleid dat dit niet is ingegeven
door aanbod. Immers, het is er al. Het is wel ingegeven door de vraag van
BZK, die deze weer heeft gebaseerd op een uitgebreide analyse van wat er allemaal
nodig is. Vervolgens is er bij Defensie «geshopt».De militair moet altijd uitzendbaar naar het buitenland zijn, alsook inzetbaar
in Nederland. Dit geldt ook voor de militaire middelen, nogmaals, als de civiele
autoriteiten dit wensen.Er is de noodzaak van oefenen. Dat gebeurt ook veel door de civiele hulpdiensten.
Defensie is evenwel een grote oefenorganisatie. Bij dreigingen bereidt men
zich door middel van oefeningen voor op wat er kan gebeuren. De opgedane ervaringen
bij de oefeningen worden in het buitenland toegepast. Defensie is erop gebrand
om alle afspraken na te komen, nadat er geoefend is met de civiele hulpdiensten.
Voor zover het noodzakelijk is, zal er dan ook hard aan worden getrokken om
voldoende te oefenen met de civiele hulpdiensten, opdat er samen kan worden
verricht wat de civiele autoriteiten verwachten.Wat BZK en Defensie op het gebied van civiel-militaire samenwerking tot
stand hebben gebracht, trekt internationaal veel aandacht. In de NAVO is op bijeenkomsten aangegeven dat dit interessante best practices zijn
die ook in Europees en NAVO-verband navolging kunnen verdienen. De uitwerking
van de afspraken zal ook graag met andere landen gedeeld worden ten behoeve
van wederzijdse leerervaringen.Network-Enabled Capabilities zullen voor Defensie in de toekomst het belangrijkste
zijn. De krijgsmachtonderdelen hebben nu een groot netwerk. Zo zijn marinemensen
met landmachtactiviteiten bezig. Bij problemen bij een patrouille worden zij
ondersteund door Apaches en F16’s. Onder alle omstandigheden moeten
de krijgsmachtonderdelen dus aan elkaar gekoppeld kunnen worden om elkaar
te helpen. Het vraagt wel heel veel om de informatiesystemen van de krijgsmachtonderdelen
op elkaar af te stemmen.Bij een crisissituatie is het van belang dat er een goed beeld is van
wat er zich in de directe en de wat wijdere omgeving van een incident afspeelt.
Defensie is er helemaal op ingesteld om informatie op allerlei manieren te
vergaren en dat geheel in bruikbaar materiaal om te zetten. Dit systeem voor
militaire commandovoering kan Defensie civiel toepassen. De civiele autoriteiten
en Defensie hebben daartoe een proeftuin gemaakt bij het NCC (Nationaal Coördinatiecentrum)
in Den Haag, bij het Landelijk Operationeel Coördinatiecentrum in Driebergen
en in drie verschillende veiligheidsregio’s. De uitkomst was erg interessant,
want dit leidde tot snellere en betere besluitvorming. De proeftuinen krijgen
dan ook een vervolg in 2007 bij een grootschalige interdepartementale crisisbeheersingsoefening
onder leiding van BZK. Een veiligheidsregio in Brabant wil iets vergelijkbaars
over de grens organiseren. Bekeken wordt of dat in deze context ook bruikbaar
is.Het is heel goed mogelijk om dit systeem toe te passen bij de verschillende
civiele hulpdiensten. Misschien kan Defensie als voorbeeld dienen. Defensie
is dan ook graag bereid om informatie hierover aan die diensten over te dragen.Het bedrijfsleven wordt overal bij betrokken vanwege de aanleveringen.
Defensie ontwikkelt wel de nodige software, overigens in samenwerking met
het bedrijfsleven, maar produceert niet zelf de hardware. Het bedrijfsleven
is dan ook de natuurlijke partner voor BZK en Defensie. Wat door het bedrijfsleven
voor Defensie wordt ontwikkeld, biedt voor het bedrijfsleven ook weer mogelijkheden
voor toepassing elders bij grote organisaties. Het is een goede zaak om informatie
breder beschikbaar te stellen, zodat daar meer van geprofiteerd kan worden.
Defensie staat daar ook open voor.Mevrouw Van Heteren (PvdA) wil graag nader
geïnformeerd worden over de sluitende afspraken met VWS in dit kader.Hoeveel geld gaat er om in de ontwikkeling van een extra NBC-eenheid?
Wat is de stand van zaken?De minister van Defensie herhaalt dat BZK
in dezen de leiding heeft. Defensie heeft wel veel ervaring in de samenwerking
met VWS. Zo is er een vast militair hospitaal in Utrecht dat is gekoppeld
aan het universiteitsziekenhuis aldaar. Daarbij is er sprake van veel uitwisseling
en samenwerking. Op grond daarvan zal ook dit onderdeel opgepakt worden.Voor de ontwikkeling van een extra NBC-eenheid moeten er nogal wat mensen
worden aangetrokken. Zij moeten op een hoog niveau opgeleid worden. Tevens
hebben zij speciale spullen nodig die continu beschikbaar moeten zijn. In
totaal zal dit een bedrag vragen van ongeveer 70 mln. Dit is uiteraard onderdeel
van het eerder genoemde incidentele bedrag van 115 mln. en van de structurele
kosten. Die structurele kosten zijn nodig om deze eenheid beschikbaar te houden
en om de mensen op heel korte termijn te kunnen inzetten. Het streven is namelijk
om de mensen binnen twee uur op de plaats van het incident te hebben. Dit
onderdeel is van groot belang. De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelatiesherinnert aan een van de centrale opgaven van dit kabinet dat er
steviger in veiligheid geïnvesteerd wordt. Dit heeft ook te maken met
het terrorismedossier. De huidige uitbreiding van de AIVD heeft overigens
niet uitsluitend betrekking op dit onderdeel; die is namelijk ook een vorm
van achterstallig onderhoud. Tevens heeft het te maken met het dossier sociale
veiligheid en criminaliteitsbestrijding en heeft het betrekking op de rampenbestrijding
en de crisisbeheersing. Daarvan vormen de civiel-militaire afspraken een onderdeel.
Niet alleen voor het kabinet, maar ook voor de medeoverheden geldt dat hieraan
in financieel opzicht een hogere prioriteit gegeven moet worden. Dit laatste
begon bij de medeoverheden steeds meer te wringen. Uit de financiële
afspraken van het kabinet met VNG en IPO is ook af te leiden dat er voor de
komende jaren een vrij stevige impuls naar de OOV-sector is gegaan mede ter
facilitering van een en ander.Inderdaad moet men zich niet al te zeer laten leiden door de media-aandacht
voor het terrorismedossier. Immers, onder andere de orkaan Katrina in de Verenigde
Staten heeft de situatie helder gemaakt: de gewone rampenbestrijding is in
brede zin ten minste zo belangrijk als een specifiek dossier. De totale organisatie
moet dan ook goed op orde zijn. Door verschillende oorzaken wordt dit besef
echter af en toe ondergesneeuwd.Op grond van het standpunt dat de basis op orde moet zijn, moet geprobeerd
worden om het geheel wat evenwichtiger te beoordelen. Dat is lastig, omdat
de medeoverheden het hierbij voor het zeggen hebben. Uit de inspectierapporten
is overigens af te leiden dat er in de afgelopen tijd wel degelijk een aantal
verbeteringen zijn doorgevoerd. Er moet ook niet de indruk gewekt worden dat
het allemaal niets is. Dan wordt er namelijk ontmoedigd in plaats van bemoedigd.
Tegelijkertijd moet nog de vinger op de zere plekken gelegd worden. De centrale
boodschap voor gemeenten, provincies en veiligheidsregio’s loopt dan
ook langs die evenwichtige lijn. De centrale boodschap zal zijn dat het bestaande
beleid krachtig voortgezet moet worden.De prioriteiten hierbij zijn de volgende: 1. het verder optuigen van het
voertuig veiligheidsregio, 2. centrale boodschap: meer oefenen, 3. centrale
boodschap: implementatie van de basiseisen, 4. minder fixatie op papieren
plannen en meer praktijkgericht en 5. verbetering van de informatievoorziening
(ACIR). De brief over de civiel-miliaire afspraken is natuurlijk wel een belangrijk
onderdeel van het beleid. Daarbij gaat het namelijk om banen, apparatuur en
deskundigheid.De orkaan Katrina in de Verenigde Staten is voor VW en BZK aanleiding
geweest om daarover een conferentie te organiseren met als centrale vraag
of Nederland de zaken wat dit betreft op orde heeft. In een aantal opzichten
moest evenwel geconstateerd worden dat er in bepaalde delen van het land nog
stevige stappen gezet zouden moeten worden. Op heel korte termijn wordt daarvoor
een taskforce opgericht. Met de staatssecretaris van V&W is afgesproken
dat er specifiek voor die situatie een oefening wordt georganiseerd.Voor alle duidelijkheid wordt opgemerkt dat het niet alleen om een financiële
prioriteit van het kabinet gaat. Het gaat namelijk ook om een financiële
prioriteit van de medeoverheden. Via het Gemeentefonds moet dit onderdeel
ook een hogere prioriteit krijgen. Op deze manier mogen er geen financiële
belemmeringen zijn voor onder andere het organiseren van oefeningen op de
werkvloer. Dit neemt niet weg dat de financiële besluitvorming bij sommige
gemeenteraden een moeizaam proces is. Dit geldt ook voor het regionale niveau.
Daarom is het voorstel om na te denken over opheffing van knelpunten ter zake
in de toekomst.Bij het NCC (Nationaal Coördinatiecentrum) zelf zijn er knelpunten
geconstateerd in de organisatie en de cultuur, alsook de fysieke omstandigheden.
Daaraan moest dringend iets worden gedaan. Daarom is deaanpak
van de fysieke infrastructuur in de planning naar voren gehaald. Het NCC is
de verantwoordelijkheid van het Rijk en de meldkamers zijn de primaire verantwoordelijkheid
van de regio’s. Eenieder dient dus naar zijn eigen verantwoordelijkheid
te kijken; overigens helpt het Rijk; het stimuleert ook en het jaagt aan.Het grootschalige geheel is niet iets aparts, maar dat berust op het basale.
Het gaat dus om de combinatie en het goede evenwicht met het aanbod, dus ambitie,
en de vraagsturing. Dit is het gevolg van een inschatting van de dreiging
en het risico. En daaruit zijn de onderhavige afspraken voortgevloeid. In
dit kader wordt niet ontkend dat een goede basis, de werkvloer, belangrijk
is als fundament. Vandaar, nogmaals, dat de investeringen daarvoor steviger
op de kaart gezet moeten worden. Dit is ook de boodschap. Het moet «en-en»
zijn en niet «of-of». Het proces van de inspectie moet dan ook
doorgaan. Dat heeft immers een stimulerende en verbeterende werking. Tevens
is het de bedoeling dat de regio’s meer doordrongen raken van de urgentie
hiervan.Er moet voorts stevig geïnvesteerd worden in het regionaliseringsproces
van de brandweer. Op dit punt zijn er bestuurlijke gevoeligheden, maar die
zijn bekend. De discussie moet nu echter gaan over wat er moet gebeuren. Daarom
wordt de tournee over het middenbestuur benut om met de desbetreffende bestuurders
over de veiligheidsregio te spreken. Tevens wordt hierover gesproken met de
koepelorganisaties van de brandweer en de medische hoek, alsook de VNG. Daarbij
zijn er weer verschillen te constateren tussen het bestuur, die betaalt, en
de brandweerorganisatie. Bij een aantal gemeentebesturen blijkt dat zij meer
doordrongen zijn van de urgentie dan soms de koepelorganisaties. Toch is te
constateren dat er over de veiligheidsregio bestuurlijk weliswaar heel veel
gesputterd wordt, maar dat er intussen heel veel kilometers gemaakt worden.
Het proces loopt dus. De centrale boodschap is dan ook dat dit in de komende
tijd alle aandacht moet krijgen, ondanks dat het bestuurlijk af en toe pijn
doet. BZK gaat dus door met de voorbereiding van de wetgeving ter zake. Nogmaals,
de veiligheidsregio is het bestuurlijke voertuig om het gestelde doel te bereiken.Er is inmiddels bestuurlijke overeenstemming over dat de voorzitter van
de veiligheidsregio tevens de voorzitter van het RBT (Regionaal Beleids Team)
is. De voorzitter van de veiligheidsregio stelt ook het RBT samen; tevens
stelt deze voorzitter de regionaal operationeel leider aan. Bij onverhoopte
problemen kan de commissaris van de Koningin worden ingeroepen. Dit wordt
ook zo opgenomen in de wetgeving. Hiermee is de motie-Cornielje op een specifieke
manier uitgevoerd. Natuurlijk kan de Kamer hierop terugkomen bij de behandeling
van het wetsvoorstel.Het wordt als bekend verondersteld dat het ADR-proces (Algemene Doorlichting
Rampenbestrijding) in 2010 moet zijn afgerond. De zorgpunten moeten dan nadrukkelijk
ook zijn opgelost. In dit verband moet de positie van de minister verstevigd
worden. Met het wetsvoorstel inzake politie gebeurt dit al op een onderdeel.
Verder wordt hieraan gewerkt langs de lijn van de veiligheidsregio. Het beeld
moet echter voorkomen worden dat er op rijksniveau sprake is van een centraliseringsoperatie
voor de brandweer. De desbetreffende wetgevingsprocessen moeten op elkaar
afgestemd worden, omdat die op elkaar inhaken. Dat zal een aantal maanden
duren. De ambitie is wel dat de Kamer nog in deze kabinetsperiode de desbetreffende
wetsvoorstellen ontvangt. Het wordt op prijs gesteld als de Kamer die vervolgens
zo snel mogelijk behandelt.Ondanks dat er gekozen is voor een evenwichtige benadering, is er geen
sprake van stilstand op de werkvloer. Uit de inspectierapporten blijkt ook
dat er terdege sprake is van vooruitgang. De minister deelt het gevoel van
urgentie van de Kamer, dus dat het wat sneller kan. Daarom wordt de boodschap
ook uitgedragen dat men zich moet gaan richten op de lokale en de regionale
prestaties ten behoeve van de operationaliteit. Het oefenen is een belangrijk speerpunt van beleid. De daarvoor bestemde
subsidieregeling is erg populair. Verleden jaar zijn daaruit 40 regionale
oefeningen meegefinancierd. De prioriteit ligt bij multidisciplinair oefenen,
oefenen met het bedrijfsleven, met Defensie en met het OM, als het om het
terrorismedossier gaat. Nationaal wordt er twee keer per jaar geoefend. Een
oefening à la Bonfire wordt eens per twee jaar gehouden. De Kamer heeft
de oefenkalender reeds ontvangen.De gemeenteraden worden ook geïnformeerd en het is de bedoeling dat
zij de colleges van B en W aanjagen. Het gaat erom dat de prioriteiten onderkend
worden. Het is echter zo dat naarmate het laatste incident langer geleden
is geweest, de politieke prioriteit wegzakt. In dit geval mag dat echter niet
gebeuren.De informatievoorziening over CBRN (Chemisch, Biologisch, Radiologisch
of Nucleair) is gerealiseerd via het landelijk laboratoriumnetwerk, de NBC
steunpuntregio’s en enkele NBC-kenniscentra. In de toekomst komt er
geen aparte CBRN-rapportage meer, maar wordt er via de reguliere dossiers
van terrorisme en crisisbeheersing aan de Kamer gerapporteerd. Met het oog
hierop worden de projecten gebundeld door een gemeenschappelijk secretariaat
dat bij de NCTb (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding) en BZK
is ondergebracht. Na het zomerreces kan hierover met de Kamer verder van gedachten
worden gewisseld.Om de deskundigheid te bevorderen, wordt er stevig in opleidingen geïnvesteerd.
Er is sprake van een inbedding in de brandweeropleiding.In de toekomst moeten er onaangekondigde oefeningen met burgers worden
gehouden. Overigens was bij de oefening Bonfire de praktijk wel zo veel mogelijk
nagebootst. De urgentie van het oefenen blijft natuurlijk gelden voor zowel
de regio’s als het Rijk.Genoemd wordt nog het belangrijke project-Vitaal met een PPS-achtige constructie.
Daarbij worden de vitale onderdelen van de samenleving structureel onder de
loep genomen. Natuurlijk kan het veiligheidsbewustzijn nog meer verbreed worden.
Belangrijk is echter dat de prioriteit ligt bij die onderdelen waardoor de
samenleving ontwricht dan wel verlamd kan raken.Uit het inspectierapport van de TU Delft blijkt dat de cultuur bij de
brandweerorganisaties, dus tussen de oren, moet veranderen. Daar moet steeds
op gehamerd worden. Dat gebeurt ook, maar dat kost tijd. Bij de opleidingen
gebeurt er al een en ander: er zijn officiersopleidingen op basis van competenties.
Bovendien hebben alle regiokorpsen leerwerkplekken. Tevens is er een brandweerkennisnet
ingericht voor alle brandweermensen.De voorbereiding in de medische kolom is momenteel volop in ontwikkeling.
Recent is er een landelijk multidisciplinair protocol decontaminatie opgesteld,
waarbij de medische hulpverleners worden voorzien van lichte beschermende
middelen. Dit protocol wordt aan de betrokken koepels aangeboden en vervolgens
landelijk ingevoerd.Iedere brandweerregio is erop ingericht om te kunnen optreden bij een
incident waarbij gevaarlijke stoffen vrijkomen. Hierover zijn ook afspraken
gemaakt met alle 25 regio’s. Daarnaast zijn er zes steunpuntregio’s
ingericht.De mogelijkheid dat Defensie in de civiel-militaire samenwerking meer
gaat doen, heeft te maken met een verandering van het klassieke dreigingsbeeld.
Aan de samenleving zou ook niet zijn uit te leggen dat er geen gebruik zou
worden gemaakt van een omvangrijke Defensieorganisatie die op dit terrein
in toenemende mate dingen kan doen. Het zal wel even wennen zijn dat er wat
meer «groen» van Defensie in beeld komt. Daaraan wordt gewerkt
en de onderdelen zullen naadloos op elkaar aansluiten. De minister is erg
blij met de afspraken over de civiel-militaire samenwerking en met de financiële
ruimte die het kabinet daarvoor ter beschikking heeft gesteld. Via deze samenwerking
krijgt de veiligheid een stevige, positieve impuls. Nadere gedachtewisselingMevrouw Van Heteren (PvdA) herhaalt dat het
een afweging blijft tussen inschattingen van reële risico’s, de
benodigde middelen voor het opbouwen van operationaliteit aan de basis en
extra middelen voor een belangrijke prioriteit. Hoe zit het tegen deze achtergrond
met het aanjagen van het regioproces? Een aantal basiseisen kan hiertoe bijdragen.
De VNG is hiermee al bezig. Zij blijft overigens wel zitten met twijfel over
enkele grote kwesties.De heer Van Bochove (CDA) is het ermee eens
dat de brandweerregio’s nu aan de slag moeten. Is het in dit licht niet
van het belang dat er heldere, te toetsen kwaliteitseisen worden gesteld onder
handhaving van de eigenheid van de verschillende regio’s?De minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties antwoordt dat er al negen basiseisen zijn gesteld aan de regio’s.
Er worden nu eisen geformuleerd voor de crisisorganisatie over de opschaling
en over het oefenen. De VNG heeft al besloten dat veiligheid een meer prominente
plek krijgt. Op het jongste congres is daartoe zelfs een voorstel over verhoging
van contributie aanvaard. Het vertrouwen bestaat dan ook dat het partnerschap
en het gevoel van urgentie de komende tijd meer vorm krijgen.De voorzitter van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties,Noorman-den UylDe voorzitter van de vaste commissie voor Defensie,AlbayrakAdjunct-griffier van de vaste commissie voor Binnenlandse Zaken en
Koninkrijksrelaties,Hendrickx XNoot1Samenstelling: Leden: Kalsbeek (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), voorzitter,
Van Beek (VVD), ondervoorzitter, Van der Staaij (SGP), Wilders (Groep Wilders),
De Pater-van der Meer (CDA), Duyvendak (GroenLinks), Spies (CDA), Eerdmans
(LPF), Sterk (CDA), Van der Ham (D66), Algra (CDA), Haverkamp (CDA), Van Fessem
(CDA), Smilde (CDA), Straub (PvdA), Nawijn (LPF), Boelhouwer (PvdA), Dubbelboer
(PvdA), Nijs (VVD), Van Schijndel (VVD), Irrgang (SP), Meijer (PvdA), Özütok
(GroenLinks) en Wagner (PvdA).Plv. leden: Klaas de Vries (PvdA), Fierens (PvdA), Weekers (VVD), Slob
(ChristenUnie), Szabó (VVD), Rambocus (CDA), Van Gent (GroenLinks), Çörüz
(CDA), Van As (LPF), Van Haersma Buma (CDA), Koşer Kaya (D66), Eski
(CDA), Knops (CDA), Van Bochove (CDA), Van Hijum (CDA), Hamer (PvdA), Hermans
(LPF), Leerdam (PvdA), Wolfsen (PvdA), Van der Sande (VVD), Kant (SP), Balemans
(VVD), Halsema (GroenLinks), Dijsselbloem (PvdA), Bibi de Vries (VVD) en De
Wit (SP).XNoot2Samenstelling: Leden: Klaas de Vries (PvdA), Bakker (D66), Koenders (PvdA),
Van Beek (VVD), Karimi (GroenLinks), Timmermans (PvdA), Van Bommel (SP), Albayrak
(PvdA), voorzitter, Balemans (VVD), Van Baalen (VVD), Snijder-Hazelhoff (VVD),
Van Winsen (CDA), Van den Brink (LPF), Mastwijk (CDA), Herben (LPF), ondervoorzitter,
Duyvendak (GroenLinks), Kortenhorst (CDA), Huizinga-Heringa (ChristenUnie),
Van Velzen (SP), Algra (CDA), Haverkamp (CDA), Aasted Madsen-van Stiphout
(CDA), Straub (PvdA), Blom (PvdA), Eijsink (PvdA), Brinkel (CDA) en Szabó
(VVD).Plv. leden: Van Dam (PvdA), Van der Laan (D66), Waalkens (PvdA), Lenards
(VVD), Halsema (GroenLinks), Fierens (PvdA), Meijer (PvdA), Van Miltenburg
(VVD), Visser (VVD), Oplaat (VVD), De Haan (CDA), Smilde (CDA), Hermans (LPF),
Vendrik (GroenLinks), Knops (CDA), Van der Staaij (SGP), De Wit (SP), Jan
de Vries (CDA), Ormel (CDA), Ferrier (CDA), Tichelaar (PvdA), Noorman-den
Uyl (PvdA), Jonker (CDA) en Veenendaal (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-29517-19.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl