Landbouw- en Visserijraad; Brief van de Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2019-09-02 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


Tweede Kamer der Staten-Generaal
 2
 Vergaderjaar 2008-2009
 
 
 
 KST133807
 2008-2009
 
 21 501-32
 Landbouw- en Visserijraad
 
 
 
 
 Nr. 
 352
 BRIEF VAN DE MINISTER VAN LANDBOUW, NATUUR EN VOEDSELKWALITEIT
 Aan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 
 Den Haag, 15 juli 2009
 
 In deze brief geef ik u informatie over ontwikkelingen die volgen uit
een aangenomen resolutie van het Europees Parlement over aalscholvers. Daarnaast
informeer ik u over de betrokkenheid van nationale organisaties bij deze problematiek
in Nederland.
 
 Het Europees Parlement heeft op 4 december 2008 een resolutie aangenomen
over aalscholvers. In mijn antwoorden op schriftelijke vragen van 3 april
2009 van mevrouw Ouwehand (TK 2008–2009, Aanhangsel van de Handelingen
2467) ben ik hierop ingegaan. De aanleiding voor het Europees Parlement is
de invloed van aalscholvers op visbestanden, visserij en aquacultures in een
aantal lidstaten. In de resolutie wordt de Europese Commissie opgeroepen een
op Europees niveau gecoördineerd beheerplan voor de aalscholverpopulaties
voor te leggen. De resolutie roept de Commissie ook op om met de lidstaten
een aantal genoemde activiteiten op te zetten. Deze activiteiten moeten geschikte
voorwaarden scheppen voor intensievere coördinatie, samenwerking en communicatie
in het kader van een dergelijk Europees beheerplan.
 
 De Europese Commissie heeft daaropvolgend haar officiële reactie
op de resolutie aan het Europees Parlement medegedeeld. De reactie is op 3 februari
2009 in de betrokken commissie van het Parlement behandeld. De Commissie onderkent
in haar reactie dat door groeiende aalscholverpopulaties op lokaal en regionaal
niveau problemen zijn ontstaan voor bepaalde vormen van beroepsmatige visserij
en aquacultures en sportvisserij.
 
 De Commissie wil inventariseren en onderzoeken welke maatregelen kunnen
worden toegepast en uitgewisseld ten behoeve van lidstaten die problemen ervaren.
Eén van de acties is het opzetten van een database voor een systematische
monitoring van aalscholverpopulaties in de lidstaten. Deze gegevens dienen
voor een trekkende vogelsoort als de aalscholver aan de basis te liggen van
eventuele maatregelen. De Commissie brengt daarnaast een handreiking
uit over de juridische duiding van de begrippen van artikel 9 van de Vogelrichtlijn
en de best beschikbare maatregelen.
 De Commissie geeft verder aan niet zelf een Europees beheerplan te kunnen
opstellen, omdat zij daartoe niet bevoegd is. Hiervoor ontbreekt volgens de
Commissie een grondslag in de Vogelrichtlijn. De Commissie wijst bovendien
op het ontbreken van consensus tussen lidstaten over de aard van de te nemen
maatregelen.
 
 De lidstaten kunnen volgens de Commissie op basis van het subsidiariteitsbeginsel
gebruik maken van de mogelijkheden van artikel 9 van de Vogelrichtlijn om
ontheffing te verlenen van de bescherming en vindt dat een regionaal afgestemde
benadering de voorkeur heeft. Op grond van artikel 9 van de Vogelrichtlijn
kan een lidstaat onder voorwaarden afwijken van de wettelijke bescherming
van aalscholvers, onder meer wanneer sprake is van belangrijke schade aan
visserij. Eerst moet worden nagegaan of er geen andere bevredigende oplossingen
zijn om schade te voorkomen. Aan deze bepaling wordt door lidstaten verschillend
uitvoering gegeven. Volgens informatie van de Commissie maakt een aantal lidstaten
ook gebruik van deze mogelijkheden. De Commissie is van mening dat artikel
9 van de Vogelrichtlijn toereikend is.
 
 De Commissie heeft verder in reactie op de resolutie op 29 januari
en op 31 maart jl. bijeenkomsten met lidstaten georganiseerd. Nederland
heeft daaraan deelgenomen. Aan de tweede bijeenkomst werd ook deelgenomen
door visserij- en natuurbeschermingsorganisaties uit verschillende lidstaten.
 
 In Nederland is de genoemde bepaling uit de Vogelrichtlijn geïmplementeerd
in artikel 68 van de Flora- en faunawet. De provincies zijn onder andere bevoegd
om onder voorwaarden ontheffing te verlenen in gevallen waarin aalscholvers
belangrijke schade veroorzaken aan bedrijfsmatige visserij. Volgens mijn informatie
is tot op heden één ontheffing aangevraagd en verleend om aalscholvers
te verjagen bij een forellenvisvijver. Daarnaast is een ontheffing verleend
aan de Luchthaven Schiphol om onder andere aalscholvers te verjagen in het
belang van de veiligheid van het luchtverkeer, een belang dat ook in de Vogelrichtlijn
en de Flora- en faunawet wordt genoemd. De Commissie zal de aangekondigde
acties nu met de betrokken lidstaten gaan uitwerken. Ik zal u opnieuw informeren
als daar aanleiding toe is.
 
 In mijn brief aan uw Kamer van 18 juni 2008 (TK 2007–2008,
29 664 en 29 675, nr. 16) heb ik laten weten dat ik Sportvisserij
Nederland had gevraagd om overleg te organiseren over de aalscholverproblematiek
met alle betrokken partijen. Sportvisserij Nederland heeft mij laten weten
dat dit overleg niet heeft plaatsgevonden. In het licht van het hierboven
geschetste Europese traject, geef ik er nu de voorkeur aan dat Nederland aan
dit traject deelneemt en wil ik de uitkomsten hiervan afwachten alvorens te
bezien of aanvullend overleg met de betrokken partijen in Nederland nodig
is.
 
 De minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit,
 G. Verburg