Wijziging Burgerlijk wetboek en Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering ivm problematiek van vermissing van personen; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27117, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

30-06-2000

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

27117 nr. 5

27-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEENARTIKELSGEWIJSArtikel I, onderdelen A en BArtikel I, onderdeel EArtikel I, onderdeel FArtikel I, onderdeel HArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27117Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 117Wijziging van enige bepalingen van het Burgerlijk Wetboek en het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de problematiek van vermissing
van personennr. 5VERSLAGVastgesteld 27 juni 2000De vaste commissie voor Justitie1, belast
met het voorbereidend onderzoek van dit voorstel van wet, brengt als volgt
verslag uit van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de regering de gestelde vragen tijdig zal hebben
beantwoord, acht de commissie de openbare behandeling van dit wetsvoorstel
voldoende voorbereid.ALGEMEENDe leden van de PvdA-fractie hebben met instemming kennisgenomen met het
wetsvoorstel tot wijziging van enige bepalingen van het Burgerlijk Wetboek
en het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de problematiek
van vermissing van personen. Deze leden hebben een aantal vragen over het
wetsvoorstel.Een deel van de belanghebbenden bij deze gevoelige materie hebben bezwaar
tegen een te snelle afgifte van een verklaring van vermoedelijk overlijden.
De leden van de PvdA-fractie zijn zich ervan bewust dat een verklaring van
vermoedelijk overlijden alleen op verzoek van achterblijvers wordt afgegeven
en niet ambtshalve en vragen de regering of zij met dit wetsvoorstel voldoende
rekening houden met hun gevoelens omdat zij nog niet zover om definitief afscheid
te nemen van een naaste.De leden van de VVD-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
voorliggend wetsvoorstel. Zij stellen het op prijs dat de regering door verkorting
van de wettelijke maximumtermijn voor het aanvragen van een verklaring van
vermoedelijk overlijden van 5 naar 1 jaar tegemoetkomt aan de juridische onzekerheid
en praktische problemen waarmee de achterblijvers kampen. De emotionele kant,
het persoonlijke verdriet en de kwellende onzekerheid omtrent iemands bestaan
is een zaak die niet met wetgeving valt te regelen, een vermiste komt niet
terug door het rechtsvermoeden van overlijden uit te stellen.Uit brieven blijkt dat de kwestie van iemand als vermoedelijk overleden
te beschouwen, naast juridische voordelen, ook sterke emotionele nadelen kent.
Achterblijvers zouden het «doodverklaren» als verraad voelen jegens
de vermiste en pas in uiterste (financiële) nood daartoe over willen
gaan.De Vereniging Achterblijvers na Vermissing (VAV) pleit onder andere in
het Algemeen Dagblad van 22 januari 2000 voor een aparte status van vermissing,
waarmee een recht ontstaat op het afwikkelen van (financiële) zaken.
De leden van de VVD-fractie vragen de regering uiteen te zetten wat de voor-
en nadelen van het creëren van een aparte status zijn.De regering geeft aan dat zij een nieuwe versie van de publieksfolder
«Wat te doen als er iemand vermist wordt» heeft verspreid. Heeft
de regering de indruk dat de achterblijvers nu veelvuldiger gebruik maken
van de rechtsfiguren bewind en zaakwaarneming om vermogensrechtelijke
en andere belangen af te wikkelen en daardoor minder op problemen stuiten,
zo vragen de leden van de VVD-fractie.De vergaande en definitieve consequenties van het aanvragen van een verklaring
van het rechtsvermoeden van overlijden met 1 jaar afwegend tegen de nadelen
en juridische knelpunten van de huidige lange termijn van 5 jaar, lijkt het
de leden van de VVD-fractie goed de civielrechtelijke kant duidelijker en
eenvoudiger te regelen en het OM mede bevoegd te verklaren de bedoelde verklaring
uit te lokken, zoals de regering voorstelt bij de wijzigingen op artikel 413.
De regering geeft aan dat zij verwacht dat bijvoorbeeld banken en verzekeraars
door deze aanzienlijk verkorte termijn een andere houding jegens de achterblijvers
zullen aannemen. De leden van de VVD-fractie vragen de regering of er overleg
heeft plaatsgevonden met banken en verzekeraars over deze problematiek en
hun rol daarin. Hebben zij daarbij toegezegd achterblijvers beter tegemoet
te komen?De rechtbank in Den Haag krijgt ingevolge voorliggend wetsvoorstel de
exclusieve bevoegdheid inzake vorderingen en verzoeken met betrekking tot
de verklaring van vermoedelijk overlijden. De leden van de VVD-fractie kunnen
zich nog niet vinden in de redenering van de regering dat dit geen noviteit
is bij echt specialisme en klein aantal zaken. Vereist dit soort zaken wel
dermate specialisme om een rechtbank exclusief bevoegd te maken? Volgens de
leden van de VVD-fractie pleit tegen de exclusieve bevoegdheid dat de drempel
om een verklaring van vermoedelijk overlijden aan te vragen al heel groot
is voor de achterblijvers en de wetgever deze drempel niet nog groter zou
moeten maken door alleen de rechtbank in Den Haag aan te wijzen. Is de regering
met deze leden van mening dat het belang van de achterblijvers ermee gediend
zou zijn, als zij bij een naburige rechtbank de vaak emotionele juridische
kwestie zouden kunnen afwikkelen? De leden van de VVD-fractie zouden graag
een meer uitgebreide motivering van de regering zien betreffende de voor-
en nadelen van de diverse modaliteiten.De leden van de CDA-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het voorliggende wetsvoorstel. Het is volgens deze leden van groot belang
dat de achterblijvers van vermiste personen zo adequaat mogelijk geholpen
worden. Hoewel het voorstel om de maximumtermijn voor het aanvragen van een
verklaring van vermoedelijk overlijden te verkorten van vijf naar een jaar
geen oplossing kan bieden voor de onzekerheid waarin achterblijvers verkeren,
zien deze leden het voorstel als een betekenisvolle verbetering van de juridische
positie van achterblijvers. Met betrekking tot de positie van de betrokken
vermiste bij diens mogelijke opduiken alsmede tot de positie van de achterblijvers
hebben deze leden nog enkele vragen en opmerkingen.De leden van de D66-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
het onderhavige wetsvoorstel dat primair beoogt een aantal bepalingen van
het Burgerlijk Wetboek te wijzigen, die in de praktijk de achterblijvers van
vermiste personen op problemen doen stuiten.Zo bepaalt artikel 413 Boek 1 BW dat pas na het verstrijken van een termijn
van vijf jaren een verklaring van vermoedelijk overlijden aan de rechtbank
kan worden verzocht. Zo'n verklaring is voor achterblijvers belangrijk,
aangezien hierna een nieuw huwelijk of geregistreerd partnerschap kan worden
afgesloten, maar ook bijvoorbeeld aanspraak kan worden gemaakt op pensioen
of uitkering van een levensverzekering. De regering stelt voor om de termijn
van vijf jaren te bekorten totéén jaar, indien de betrokkene
wordt vermist gedurende dat jaar en de omstandigheden zijn of haar dood waarschijnlijk
maken.De leden van de D66-fractie staan positief tegenover een verkorting van
de maximumtermijn voor het aanvragen van de verklaring van vermoedelijk overlijden.
Deze leden zijn echter van mening dat een verkorting van vijf jaren tot één
jaar wel erg drastisch is, mede gelet op het feit dat vermiste personen nog
wel eens opduiken na een jaar. Is het niet zo dat ongeveer één
op de vijf vermiste personen die langer dan een jaar vermist worden weer opduiken?
Waarom heeft de regering niet gekozen voor bijvoorbeeld een langere termijn?Voorts vinden deze leden dat zo'n verkorting niet echt tegemoet komt aan
de kern van het probleem, namelijk het feit dat veel achterblijvers om emotionele
redenen weigeren om een verklaring van vermoedelijk overlijden aan te vragen.
Dat een dergelijke stap door deze wetswijziging na één jaar
al mogelijk wordt, wordt door velen als te vroeg gezien. De situatie ontstaat
nu dat de regering een voorstel doet om de wet te wijzigen ten gunste van
achterblijvers, terwijl dezelfde achterblijvers emotioneel niet aan een dergelijke
wetswijziging toe zijn. Kan de regering hierop ingaan? Zou een langere termijn
voor deze achterblijvers wellicht beter hanteerbaar zijn? Kan de regering
omschrijven aan welke omstandigheden gedacht wordt, die de dood waarschijnlijk
maken?De leden van de D66-fractie zouden graag willen dat de regering ingaat
op eventuele civielrechtelijke mogelijkheden, zoals het zaakwaarnemerschap.
Kan het instituut van de zaakwaarneming niet een oplossing bieden voor de
problemen waarmee achterblijvers in geval van vermissing worden geconfronteerd?
Denkbaar is dat bijvoorbeeld na één jaar nog geen verklaring
van vermoedelijk overlijden kan worden aangevraagd, maar dat via het civiele
recht de mogelijkheden worden geboden die het wetsvoorstel beoogt. Kan de
regering hier haar zienswijze op geven?Deze leden achten een DNA-databank met betrekking tot vermiste personen
van groot belang en willen graag van de regering weten op welke termijn een
dergelijk databank het leven ziet? Kan via het instituut zaakwaarneming de
vereiste toestemming van een vermiste meerderjarige worden omzeild? Bestaat
er niet reeds een systeem in het buitenland waar foto's van vermiste meerderjarigen
in zijn opgenomen? Hoe wordt op dit gebied met het buitenland samen gewerkt?
Welke concrete initiatieven zijn er op dit moment met betrekking tot een databank
voor meerderjarige vermisten?Met betrekking tot het voorstel om de rechtbank 's-Gravenhage exclusief
bevoegd te maken inzake verzoeken en vorderingen met betrekking tot de verklaring
van vermoedelijk overlijden hebben de leden van de fractie van D66 enige moeite.
Het doet namelijk afbreuk aan het feit dat in beginsel elke rechtbank voor
alle zaken bevoegd is en zal de dienstverlening niet te goede komen. Voorts
valt te betwijfelen of hier nu echt sprake is van een specialisme. Het zou
goed zijn een bredere discussie over de relatieve bevoegdheid te betrekken
bij de discussie rondom de Contourennota en de organisatie van de rechtspraak.
Dient niet op deze discussie te worden gewacht alvorens op dit onderwerp de
relatieve bevoegdheid van de rechtbank te 's-Gravenhage vast te stellen?Acht de regering het tot de mogelijkheden behoren dat degene die als vermist
is opgegeven, in feite niet vermist is, maar in samenwerking met anderen tracht
voordeel te halen uit de gevolgen die de wet toekent? Voorziet de regering
dat de mogelijkheid van misbruik groter wordt naarmate de termijn van vijf
jaren op een kortere wordt gesteld? De leden van de D66-fractie, die overigens
onderkennen dat misbruik zich zelden voordoet en die veel gevoel hebben voor
de positie waarin de achterblijvers komen te verkeren, vragen
de regering een beschouwing te wijden aan mogelijk misbruik?De leden van de D66-fractie verzoeken de regering uitgebreid stil te staan
bij de situatie, dat iemand als vermist is opgegeven en de rechter het rechtsvermoeden
van overlijden heeft uitgesproken, waarna blijkt dat de als vermist opgegeven
persoon toch in leven is. Hoe moet van dat in leven zijn gebleken zijn? Kan
er een situatie ontstaan dat de achtergebleven partner die opnieuw in het
huwelijk is getreden of een partnerschapsregistratie is aangegaan, gelijktijdig
met twee personen een dergelijke verbintenis heeft? Treedt de ontbinding van
het huwelijk van rechtswege in? Kan de situatie zich voordoen, dat een man,
die het liefst met meer dan een vrouw getrouwd is, zijn eerste echtgenoot
als vermist opgeeft om vervolgens met zijn tweede vrouw te huwen, daarmee
het verbod op bigamie omzeilend? Hoe staat het met de erkenning van de ontbinding
van het eerste huwelijk als gevolg van het tweede door de buitenlandse autoriteiten?
Kan de regering een overzicht geven van de erkenning van de rechtsgevolgen
met betrekking tot het rechterlijke vermoeden van overlijden door buitenlandse
autoriteiten? Wil de regering meer in het bijzonder ingaan op de verhouding
tot Marokko en Turkije? Welke verdragen zijn op situaties van vermissing met
alle juridische gevolgen van dien, van toepassing?De leden van de GroenLinks-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen
van de voorgestelde wijzigingen van het Burgerlijk Wetboek en het Wetboek
van Burgerlijke Rechtsvordering in verband met de problematiek van vermissing
van personen. Zij begrijpen dat deze voorgestelde wijzigingen voortkomen uit
de behoefte om tegemoet te komen aan de problemen die de achterblijvers van
vermiste personen in de praktijk tegen komen. De leden van de GroenLinks-fractie
juichen het toe dat de regering zich rekenschap geeft van deze problemen voor
achterblijvers, die al zwaar belast zijn met het trauma van de plotselinge
verdwijning van hun naaste. Juist gelet op deze drijfveer zouden deze leden
graag willen weten op welke wijze de regering zich heeft verstaan met de betreffende
groep waarop deze wetswijzigingen betrekking heeft. Is er met een vertegenwoordiging
van achterblijvers gesproken? Zo ja, hoe hebben zij deze wijzigingen beoordeeld?
Uit reacties van de samenleving krijgen de leden van de GroenLinks-fractie
de indruk dat de aanpassingen niet onverdeeld positief zijn ontvangen bij
de achterblijvers. De verkorting van de termijn lijkt zeer gevoelig te liggen
omdat achterblijvers na een jaar niet altijd toe zijn aan een verklaring van
vermoedelijk overlijden. Deze leden vinden dat de keuze van de achterblijvers
om al dan niet een verklaring van vermoedelijk overlijden aan te vragen allesbepalend
moet zijn voor het beleid in deze kwestie. Alleen zo wordt hun wijze van verwerking
van de verdwijning van hun naaste gerespecteerd. Hoewel achterblijvers niet
verplicht zijn de verklaring van vermoedelijk overlijden al na een jaar aan
te vragen, kunnen hun praktijkomstandigheden hen daartoe evenwel dwingen,
bijvoorbeeld als het nodig is om in hun inkomen te kunnen voorzien. Doordat
zoveel regelingen afhankelijk worden gesteld van deze verklaring, wordt voor
de meeste achterblijvers toch het moment bepaald dat zij de verklaring aanvragen,
ook als zij daar niet aan toe zijn. Ziet de regering dit probleem, en is er
gezocht naar mogelijkheden om de praktijkproblemen op te lossen zonder de
consequentie van een overlijdensverklaring? Zou een vermissing als zodanig
niet voldoende grondslag moeten kunnen zijn om problemen met betrekking tot
levensverzekering, pensioenen, zaakwaarneming of een nieuw huwelijk of geregistreerd
partnerschap te kunnen oplossen? Daarbij zou dan de termijn van een jaar als
drempel kunnen werken. Waarom is een verklaring van vermoedelijk overlijden
noodzakelijk? Juist omdat de belangen van de achterblijvers centraal behoren
te staan, pleiten de leden van de GroenLinks-fractie voor een ontkoppeling
van de oplossing van de knelpunten en het verzoek om een verklaring
van vermoedelijk overlijden. Alleen de achterblijvers kunnen het juiste tijdstip
bepalen van een overlijdensverklaring, namelijk wanneer zij daar aan toe zijn.Het kiezen voor een andere formulering, bijvoorbeeld een verklaring van
vermissing, zou tevens ook de maximumtermijn van vijf jaar kunnen laten vervallen.
Op elk moment kan het voor achterblijvers nog te vroeg zijn om een mogelijk
overlijden te erkennen.De leden hebben vanuit deze optiek ook veel moeite met de mogelijkheid
die het Openbaar Ministerie geboden wordt om de verklaring van vermoedelijk
overlijden aan te vragen. Het Openbaar Ministerie kan dit doen wanneer de
achterblijvers dit verzoek («om hen moverende redenen») niet willen
doen. De regering erkent hierbij de moeite die de achterblijvers kunnen hebben
bij het doen van een verzoek, maar gaat er van uit dat zij er geen moeite
mee hebben als dat verzoek door een derde wordt gedaan. De leden van de GroenLinks-fractie
willen graag van de regering een onderbouwing hierbij. Het lijkt deze leden
meer voor de hand liggen dat de verklaring op zich als pijnlijk confronterend
wordt ervaren, en dat het doen van een verzoek daartoe slechts een element
is van de pijn. Ook hier is de cruciale vraag of er niet een andere, minder
confronterende oplossing kan worden gevonden om toch de praktische consequenties
van de vermissing het hoofd te bieden, bijvoorbeeld een verklaring van vermissing.
In welke gevallen zal het Openbaar Ministerie een verklaring aanvragen? Kunnen
de belanghebbenden nog bezwaar aantekenen tegen het voornemen van het Openbaar
Ministerie om het verzoek te doen? Worden zij van het voornemen op de hoogte
gesteld?Verder zijn de leden van de GroenLinks-fractie wel verheugd over het feit
dat de achterblijvers de mogelijkheid geboden wordt om hun bestaan na de vermissing
voort te zetten, bijvoorbeeld door een nieuw huwelijk of een nieuwe relatie
aan te gaan.De leden zouden graag een nadere toelichting willen op de formulering
van het gewijzigde onderdeel b, tweede lid van artikel 413 op welke omstandigheden
doelt de regering (die de dood waarschijnlijk maken)? Zijn daar criteria voor
aan te geven?De leden van de SP-fractie hebben met belangstelling kennisgenomen van
dit wetsvoorstel, maar hebben dienaangaande enkele vragen. Het voornemen de
termijn van waarschijnlijk overlijden terug te brengen van 5 jaar naar 1 jaar
kan naar verwachting van deze leden tot problemen leiden. In toenemende mate
worden Nederlanders vermist in het buitenland door de toegenomen internationalisering
van zowel toerisme maar ook van arbeidsbetrekkingen. Naar schatting zijn thans
enkele honderden Nederlanders vermist. Kan de regering aangeven hoeveel personen
jaarlijks vermist worden en in hoeveel gevallen en op welke termijn deze weer
terugkeren? Is het niet gerechtvaardigd de termijn van 1 jaar te krap te achten?
Kan de regering aangeven hoeveel vermiste personen bij invoering van dit wetsvoorstel
onder deze regeling zouden vallen?De leden van de SP-fractie lezen in de memorie van toelichting dat bij
de onzekerheid omtrent de dood de termijn van 5 jaar blijft bestaan, bij waarschijnlijkheid
de termijn van 1 jaar en bij zekerheid geen termijn. Waarom is gekozen voor
de termijn van 1 jaar voor het «waarschijnlijk» overlijden? Wat
is de definitie en welke vermoedens liggen ten grondslag aan deze «waarschijnlijkheid?»
En wat voor vermoedens of bewijzen bij «zekerheid»?Voorts vragen de leden van de SP-fractie hoe het rechtsherstel van een
persoon die toch onverhoopt terugkeert na een overlijdensverklaring, vorm
krijgt. Uit de memorie van toelichting blijkt dat er regelingen zijn inzake
erfenissen voor de vermoedelijk overledenen. Maar hoe is dit geregeld ten
aanzien van de eigen boedel en het vermogen? Is er sprake van 100% rechtsherstel?
Zo nee, hoe krijgt dit dan vorm? De leden van de fracties van de RPF en het GPV hebben met belangstelling
en waardering kennisgenomen van het onderhavige wetsvoorstel. Zij stellen
vast dat met dit voorstel, alsmede met een aantal andere maatregelen die buiten
de sfeer van wetgeving zijn gelegen, toezeggingen die eerder aan de Kamer
zijn gedaan, gestand worden gedaan. Samen kunnen deze maatregelen er toe bijdragen
dat, hoewel de problematiek van de vermissingen moeilijk genoeg blijkt, de
situatie van de achterblijvers na vermissingen althans iets wordt verbeterd.Deze leden geven dan ook aan in het algemeen te kunnen instemmen met de
voorgestelde maatregelen, waarvan de belangrijkste de wijziging is die wordt
voorgesteld in artikel 413. Door die wijziging wordt het mogelijk om al na
één jaar een verklaring van vermoedelijk overlijden af te geven,
indien de dood van de vermiste door de omstandigheden waaronder de vermissing
heeft plaatsgevonden dit rechtvaardigt. De verkorting van de termijn kan bijdragen
aan een versnelde afhandeling van allerlei zaken die normaal gesproken bij
het verscheiden van een verwant moeten worden verricht, maar die in afwachting
van zekerheid over het lot van de betrokkene nog moeten blijven wachten. Overigens
zijn de emotionele problemen voor vele «achterblijvers» daarmee
nog niet opgelost, want de onzekerheid over het lot van de vermiste blijft,
ondanks de verklaring van vermoedelijk overlijden.Het voorliggende wetsvoorstel geeft de leden van de fracties van de RPF
en het GPV verder nog aanleiding tot het maken van enkele opmerkingen.ARTIKELSGEWIJSArtikel I, onderdelen A en BIn de memorie van toelichting wordt gesproken over het leveren van tegenbewijs,
tegen de dag die in de verklaring van rechtsvermoeden van overlijden wordt
genoemd. De leden van de PvdA-fractie vragen de regering welke persoon of
personen zij in gedachte heeft voor het leveren van tegenbewijs en hoe zij
op de hoogte (kunnen) zijn van de indiening van een verzoek om verklaring
van vermoedelijk overlijden?Volgens het wetsvoorstel eindigt het huwelijk of het geregistreerd partnerschap
indien de vermiste nog in leven is op de dag waarop de achtergebleven echtgenoot
of geregistreerde partner een nieuw geregistreerd partnerschap of huwelijk
is aangegaan, door de voltrekking van dit geregistreerd partnerschap of huwelijk.
De leden van de PvdA-fractie nemen aan dat dit huwelijksvermogensrechtelijke
consequenties kan hebben waarmee de achterblijver geen rekening heeft gehouden
c.q. heeft kunnen houden. Hoe zal dit in de praktijk moeten worden beoordeeld
en opgelost?Ten aanzien van artikel I onderdelen A en B vragen de leden van de CDA-fractie
wat de consequenties zijn voor het gezag over kinderen, indien een huwelijk
of geregistreerd partnerschap wordt geëindigd door vermissing en daarop
een nieuw huwelijk of geregistreerd partnerschap volgt, waarna de vermiste
ouder toch weer opduikt. Krijgt de weergekeerde ouder weer het gezag over
zijn kind of is dit blijvend ontnomen? Welke rechten kunnen kinderen doen
gelden ten aanzien van deze ouder?Uitgangspunt van de artikelen 80c en 149 is dat het huwelijk of het samenwoningcontract
geacht wordt te zijn ontbonden op het moment van het sluiten van het nieuwe
huwelijk, indien de vermiste persoon op enig moment toch nog in leven blijkt
te zijn. De leden van de fracties van RPF en GPV vragen of het gewenst is
om in alle gevallen van deze hoofdregel uit te gaan, of dat ook denkbaar is,
bijvoorbeeld teneinde rekening te houden met de specifieke wensen
van betrokkenen, dat deze hoofdregel in omstandigheden wordt omgedraaid.Artikel I, onderdeel EIngevolge de memorie van toelichting kunnen anderen een aanspraak maken
op hetgeen de vermiste persoon door erfopvolging of legaat zou hebben verkregen
indien de vermiste op het ogenblik van het overlijden van de erflater reeds
was overleden. Deze anderen kunnen met het oog hierop de rechtbank een machtiging
vragen om de rechten van erfgenaam of legataris uit te oefenen. De leden van
de PvdA-fractie vragen de regering welke criteria de rechter zal hanteren
bij het al dan niet verlenen van een machtiging. Zal daarbij ook de motieven
c.q. achtergrond van de aanvrager worden betrokken.Wie zijn belanghebbenden zoals dat staat vermeld in artikel 412 lid 2?
Kan dat ook het Openbaar Ministerie zijn wanneer er sprake is van een strafrechtelijk
onderzoek naar het overlijden van vermiste personen? Aan de voornoemde machtiging
kan door de rechtbank ingevolge de toelichting aan zekere garanties ten behoeve
van de belanghebbende worden verbonden. Deze leden vernemen graag van de regering
op wat voor garanties zij hier doelt?Het is de leden van de fracties van RPF en GPV opgevallen dat artikel
412 ongewijzigd blijft. Het betreft een artikel dat een aanwijzing geeft hoe
te handelen bij vermissing van personen, maar alleen in de situatie van een
erfenis of een legaat. Is het niet wenselijk deze regel tot een meer algemene
regel te maken, zodat ook duidelijk is hoe te handelen bij de problemen die
ontstaan in de richting van bijvoorbeeld de werkgever, of hoe te handelen
ten aanzien van de bank- of girorekening?Artikel I, onderdeel FDe leden van de PvdA-fractie vragen de regering een nadere toelichting
bij de term belanghebbende zoals deze in het eerste lid van artikel 413 BW
wordt genoemd. Welke personen behoren tot deze belanghebbenden?In de toelichting wordt bij de bespreking van artikel 413 BW gesproken
over de verklaring van vermoedelijk overlijden. Daarnaast wordt bij de behandeling
van artikel 426 BW echter gesproken over de verklaring dat de vermiste persoon
is overleden. Deze leden zouden van de regering willen vernemen wat de reden
is om een onderscheid te maken tussen «vermoedelijk» overlijden
en «zijn» overleden? Zijn er verschillende rechtsgevolgen aan
beide aspecten verbonden? Heeft dit onderscheid invloed op de interpretatie
van de voorgestelde artikelen 80c en 149 BW? Betekent dit dat in geval van
overleden «zijn» (artikel 426 BW) het geregistreerd partnerschap
of het huwelijk ingevolgde artikel 80c onder a respectievelijk 149 onder a
is beëindigd? Kan de regering aan de hand van voorbeelden aangeven wanneer
de dood van een vermiste persoon onzeker is; waarschijnlijk is en als zeker
is te beschouwen?Artikel I, onderdeel HOp één uitzondering na spreekt het wetsvoorstel over een
verklaring van vermoedelijk overlijden waaraan allerlei rechtsgevolgen worden
verbonden alsof de betreffende persoon is overleden. In artikel 418 zijn echter
bepaalde verplichtingen opgenomen waarbij rekening moet worden gehouden met
de mogelijke terugkeer van de vermiste persoon. Naar aanleiding hiervan vernemen
de leden van de PvdA-fractie graag van de regering wat er met de verschillende,
in het wetsvoorstel genoemde, vermogensrechtelijke aspecten gebeurd wanneer
een vermiste persoon na een periode van zes jaar toch terugkeert?
Wat voor consequenties heeft dat dan voor zijn of haar eigendommen en bezittingen?Artikel IIDe leden van de PvdA-fractie vragen of de regering in cijfers kan aangeven
hoeveel zaken thans buiten zitting worden afgedaan en wat daarvoor de reden
is? Verwacht de regering naar aanleiding van vaststelling van dit wetsvoorstel
een toename in het aantal rechtszaken?De voorzitter van de vaste commissie voor Justitie,Van HeemstDe griffier voor dit verslag,FenijnXNoot1Samenstelling:Leden: Swildens-Rozendaal (PvdA), Van de Camp (CDA), Biesheuvel (CDA),
Scheltema-de Nie (D66), Zijlstra (PvdA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Apostolou
(PvdA), Middel (PvdA), Van Heemst (PvdA), voorzitter, Rouvoet (RPF), Rabbae
(GroenLinks), Van Oven (PvdA), Kamp (VVD), Dittrich (D66), ondervoorzitter,
 O. P. G. Vos (VVD), Van Wijmen (CDA), De Wit (SP), Weekers (VVD),
Wijn (CDA), Van der Staaij (SGP), Ross-van Dorp (CDA), Patijn (VVD), Niederer
(VVD), Nicolaï (VVD) en Halsema (GL).Plv. leden: Wagenaar (PvdA), Balkenende (CDA), Verhagen (CDA), Van Vliet
(D66), Duijkers (PvdA), Arib (PvdA), Kuijper (PvdA), Albayrak (PvdA), Barth
(PvdA), Schutte (GPV), Karimi (GroenLinks), Santi (PvdA), Passtoors (VVD),
Hoekema (D66), Van den Doel (VVD), Rietkerk (CDA), Marijnissen (SP), De Vries
(VVD), Eurlings (CDA), Van Walsem (D66), Buijs (CDA), Rijpstra (VVD), Van
Baalen (VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD) en Oedayraj Singh Varma (GroenLinks). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27117-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl