Vaststelling begroting van het Ministerie van Buitenlandse Zaken (V) voor het jaar 2007; Brief minister over de voortgang van de VN-Mensenrechtenraad
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30800-V, nr. 55

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

03-01-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

30800-V nr. 55

27-12-2006

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamSpeciale zitting over GazaTweede hervatte zittingDerde zittingInstitutionele onderwerpenMidden-OostenRacismeSpeciale zitting over DarfurAppreciatieOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30800-VToon alle publicaties in het hoofddossier

 
 
 Heruitgave en origineel

Kamerstuk 30800-V, nr. 55 h1Heruitgave van deze publicatie

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 26 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 800 VVaststelling van de begrotingsstaten van het Ministerie van Buitenlandse
Zaken (V) voor het jaar 2007nr. 55BRIEF VAN DE MINISTER VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 27 december 2006Ten vervolg van mijn brief van 18 oktober betreffende de tweede zitting
(Genève, 18 september–6 oktober 2006) van de VN-Mensenrechtenraad
(MRR), Kamerstuk 2006–2007, 30 800 V, nr. 41, wil ik u graag
informeren over de voortgang van de MRR sinds deze zitting. Allereerst vond
op 15 november een speciale zitting (de derde) van de MRR plaats die
gewijd was aan het militaire optreden van Israël in de Palestijnse Gebieden
(Gaza). Op 27 en 28 november werd de (geschorste) tweede zitting hervat
voor behandeling van een groot aantal openstaande resolutieteksten. Aansluitend
vond de derde zitting (29 november–8 december) plaats. Op
12 en 13 december werd een vierde speciale zitting belegd, die dit maal
de mensenrechtensituatie in Sudan (Darfur) als onderwerp had.Speciale zitting over GazaDe speciale zitting was door Pakistan namens de landen van de OIC aangevraagd
om de situatie betreffende Beit Hanoun in Gaza (8 november 2006) te bespreken.
De door die groep ingediende resolutie sprak een sterke veroordeling uit over
het militaire optreden van Israël. Evenals het geval was geweest bij
de eerste speciale zitting voerde de EU aan dat de tekst eenzijdig was en
onaanvaardbare elementen bevatte. Het EU-voorzitterschap sprak een verklaring
uit langs de lijnen van de conclusies over het Midden-Oosten Vredesproces
van de Algemene Raad van 13/14 november. De OIC bleek in onderhandelingen
niet of nauwelijks bereid tot tegemoetkomingen over de tekst.De resolutie werd aangenomen met 32 stemmen voor, 6 onthoudingen (Frankrijk,
Japan, Zwitserland, Zuid-Korea, Oekraïne, Guatemala) en 8 stemmen tegen
(het VK, Duitsland, Polen, Nederland, Finland, Tsjechië en Roemenië
en Canada). De resolutie werd hiermee niet alleen door de islamitische leden
van de Raad gesteund, maar ook, naast Rusland en China, door bijna alle Latijns-Amerikaanse
landen (GRULAC) en alle Afrikaanse leden van de Raad. Hoewel sommigen van
hen in hun stemverklaring aangaven dat alle partijen in het conflict
verantwoordelijkheid droegen voor de mensenrechtenschendingen, waren ook deze
leden van de Raad van mening dat een schending als in Beit Hanoun niet onbesproken
kon blijven. Op het laatste moment besloot Frankrijk te onthouden en kon de
eenheid binnen de EU niet behouden blijven. Israël heeft inmiddels kenbaar
gemaakt de met de resolutie ingestelde «high level fact-finding»
missie onder leiding van bisschop Tutu niet te willen ontvangen.Tweede hervatte zittingTijdens de op 27 en 28 november hervatte tweede zitting van de Raad
werden twaalf van de zeventien resoluties zonder stemming aangenomen. De meesten
zijn sociaaleconomisch van aard (onder meer recht op toegang tot water, medicijnen
voor hiv/aids, integriteit van het rechtssysteem, mensenrechten en extreme
armoede). In het bijzonder op drie resoluties waarover wel stemming plaatsvond
botsten de westerse landen met de OIC-landen en de Afrikaanse Groep. De door
de Afrikaanse groep ingediende resolutie «Intergovernmental Working
Group on the review of mandates» bevat elementen zoals een gedragscode
die tot doel lijken te hebben de zogeheten «Speciale Procedures»
(het stelsel binnen de VN van speciale rapporteurs en onafhankelijke experts)
zo veel mogelijk in te perken. Ondanks verzet van de EU en Canada werd het
voorstel met ruime meerderheid aangenomen. Canada zag het tegenstemmen op
enkele Midden-Oostenresoluties gewraakt door «vijandige» amendementen
op de eigen voorstellen (hervorming verdragscomités en vrijheid van
meningsuiting), wat leidde tot uitstel tot nader order van deze teksten.De EU en de Afrikaanse Groep hadden voorafgaand aan de zitting wekenlang
onderhandeld over teksten met betrekking tot de mensenrechtensituatie in Darfur.
Dit had uiteindelijk niet geleid tot overeenstemming. Veel tijd werd ook besteed
aan intern overleg binnen de EU waar de meningen aanvankelijk ook zeer uiteen
liepen. De EU vond de voorliggende Afrikaanse tekst te zwak, in het bijzonder
in relatie tot straffeloosheid en geloofwaardige vervolgacties. Nadat pogingen
van de EU tot amendering van de tekst waren mislukt werd de resolutie met
grote meerderheid aangenomen (de EU-leden stemden tegen). Ontevredenheid over
deze gang van zaken en dit resultaat zouden mede bijdragen tot het initiatief
van de EU om een speciale zitting over Darfur aan te vragen (zie verder hieronder).Derde zittingIn de direct volgende derde zitting (29 november–8 december)
sprongen, naast de doorlopende discussie over Darfur, drie punten eruit: de
discussies over «institutionele» onderwerpen, het Midden-Oosten
en het thema racisme (inclusief de review van de Durban-conferentie).Institutionele onderwerpenDe Raad sprak over de volgende «institutionele» onderwerpen:
allereerst de opzet van een Universal Periodic Review (UPR), waarbij staten
elkaar periodiek moeten gaan beoordelen op de mensenrechtensituatie. Daarnaast
over een nieuwe individuele klachtenprocedure, het expertadvies en een herziening
van de Speciale Procedures. In algemene zin lijkt er niet veel beweging in
de besluitvorming over deze onderwerpen te zitten.De discussies over de UPR leken al te stokken bij de startgesprekken over
de grondslag voor de «review». Sommige delegaties gaven de voorkeur
aan een exacte lijst van mensenrechten die in aanmerking konden komen; andere (westerse) delegaties wilden de basis juist algemeen houden
en benadrukten dat een algemene verwijzing naar de Universele Verklaring van
de Rechten van de Mens zou moeten volstaan. Verder bleek het EU-voorstel om
gebruik te maken van experts op grote tegenstand te stuiten bij vooral de
OIC-landen, die eerder een intergouvernementeel proces voor ogen zien. Ook
over de manier waarop de besluitvorming moet worden georganiseerd blijft onenigheid
bestaan. Waar islamitische en Afrikaanse vertegenwoordigers een meer vrijblijvende
uitwisseling van gedachten voorstaan met hooguit een aanbeveling voor technische
assistentie, zetten de westerse delegaties vooral in op de toetsing van de
naleving van aanbevelingen van verdragscomités en Speciale Procedures
en dito bekrachtiging daarvan door de MRR. Een dergelijke besluitvorming verhoogt
volgens de westerse delegaties de kans op uitvoering van de aanbevelingen.Bij de bespreking over de toekomst van de Speciale Procedures blijkt wel
overeenstemming te bestaan over de onafhankelijke status van de mandaathouders
(wat in deze context opmerkelijk mag worden genoemd). Over de manier waarop
de mandaathouders moeten worden aangesteld (benoeming door de MRR-voorzitter
versus verkiezing door de MRR-leden) is echter geen enkele toenadering zichtbaar.
Verder blijft het voorstel betreffende een gedragscode voor mandaathouders
voor onenigheid zorgen. Ten aanzien van landenmandaten spitste de discussie
zich vooral toe op de mandaten die betrekking hebben op Belarus, Cuba, Noord-Korea
en Myanmar. De landenmandaten werden echter niet ten principale ter discussie
gesteld, waarschijnlijk omdat dit dan ook nadelig zou uitwerken voor mandaten
die zijn gerelateerd aan de situatie in het Midden-Oosten.De nieuwe individuele klachtenprocedure van de Raad zal waarschijnlijk
niet veel afwijken van de bestaande 1503-procedure. De meningen verschillen
nog over de ontvankelijkheidscriteria, waarbij veel delegaties nog steeds
niets willen weten van een opheffing van de vertrouwelijkheid van de procedure
bij non-cooperatie van staten (het EU-standpunt). Het criterium van uitputting
van nationale rechtsmiddelen blijft leiden tot interpretatiedebatten gezien
de wijze waarop verschillende rechtssystemen beroepsmogelijkheden bieden.
De discussie over toekomstig expertadvies (dit betreft de toekomst van de
bestaande Subcommissie) ging vooral om de vraag of de experts deel moeten
gaan uitmaken van een «standing body» (zoals gebruikelijk was
bij de Mensenrechtencommissie) of dat een «roster» (lijst) wordt
opgesteld waaruit experts kunnen worden geselecteerd als dat nodig is (dit
heeft de voorkeur van de EU).Midden-OostenTwee resoluties betreffende het Midden-Oosten: «Mensenrechtensituatie
in de Bezette Palestijnse Gebieden» en «Verslag van de Onderzoekscommissie
inzake Libanon» werden door de Raad aangenomen. De resolutie over de
Palestijnse Gebieden is een procedurele tekst die in herinnering roept dat
tijdens de eerste Speciale Zitting van de MRR een factfinding-missie voor
de Palestijnse gebieden is ingesteld. Deze heeft echter nog steeds geen Israëlische
toestemming gekregen om de gebieden te bezoeken. Een complicerende factor
daarbij was dat de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten, mevrouw Arbour,
eind november wel een bezoek aan Israël en de Palestijnse Gebieden heeft
gebracht en daar inmiddels uiterst genuanceerd over had gerapporteerd. Daar
de OIC-landen met geen woord wilden reppen over haar bezoek was een aantal
EU lidstaten (het VK, NL) aanvankelijk voornemens om tegen de resolutie te
stemmen. Uiteindelijk hebben toch alle EU-leden zich onthouden,
ter onderstreping van het principiële belang dat alle staten moeten meewerken
aan bezoeken in het kader van de Speciale Procedures.De resolutie over Libanon werd door de OIC ingediend naar aanleiding van
het rapport van de onderzoekscommissie die de mensenrechtenaspecten van de
Israëlische inval in Libanon heeft onderzocht. Tijdens de tweede speciale
zitting van de Raad hadden de EU-leden tegen dit initiatief gestemd omdat
het mandaat van de onderzoekscommissie eenzijdig gericht was op Israëlische
acties. Hoewel de commissie de Israëlische acties ondubbelzinnig veroordeelde,
gaf zij een brede uitleg aan het mandaat, waardoor ook enige aandacht is besteed
aan de rol van Hezbollah. Mede door een positieve inbreng van de zijde van
Libanon kwam een tekst tot stand die, weliswaar niet van harte, voor alle
partijen acceptabel was, waarna de resolutie met consensus werd aangenomen.RacismeNamens de Afrikaanse Groep werden twee resoluties ingediend in relatie
tot racisme. De eerste resolutie ging over het instellen van een «preparatory
committee (prepcom)» als voorbereiding op een in 2009 te houden «Durban
Review Conference» (acht jaar na de 2001-conferentie in Durban). De
tweede resolutie had als oogmerk een nieuwe Raadswerkgroep op te richten die
zich zou moeten belasten met het uitwerken van nieuwe internationale juridische
instrumenten (complementary standards) in de strijd tegen het racisme.De EU dacht aanvankelijk sterk te staan aangezien enkele dagen eerder
in de Derde Commissie van de AVVN een resolutie was aangenomen die opriep
om de voorbereidingen voor een Durban-review te doen plaatsvinden via de bestaande
MRR-mechanismen. Een aparte prepcom zou dus overbodig zijn. De vertegenwoordigers
van de G-77 landen in Genève vonden het belang van een uitgebreide
Durban Review zwaarder wegen dan de eerder door hun collega’s in New
York gemaakte afspraken. Uiteindelijk stemden slechts twaalf MRR-leden (onder
wie de EU-leden) tegen de Afrikaanse tekst. In 2007en 2008 zal de MRR uitgebreid
vergaderen over dit thema. Dit beloven gepolitiseerde bijeenkomsten te worden,
waarbij veel oud zeer (onder meer compensatie voor slavernij) weer naar boven
zal komen.Ook de behandeling van de tweede resolutie verliep niet zonder problemen.
Grootste punt van Europees-Afrikaanse onenigheid was de Afrikaanse wens om
per direct een nieuwe werkgroep in het leven te roepen die zich zou moeten
buigen over het uitwerken van nieuwe verdragsinstrumenten. De EU verzette
zich daartegen omdat nog niet eens vastgesteld is welke onderwerpen zich zouden
kunnen lenen voor nieuwe instrumenten. Het verdragscomité dat zich
bezighoudt met anti-discriminatie (CERD) had zich zelfs onomwonden tegenstander
verklaard van nieuwe instrumenten. De nieuwe werkgroep werd met aanname van
de resolutie echter per direct opgericht met de kanttekening dat deze zal
beginnen te functioneren nadat eerst onafhankelijke experts op dit terrein
een adviesrapport hebben geproduceerd.Speciale zitting over DarfurOp 12 en 13 december kwam de MRR bijeen in een speciale zitting over
Darfur. Het initiatief hiertoe was genomen door de EU die zich daarbij gesterkt
wist door de kritiek die SGVN Kofi Annan eerder had geuit over het uitblijven
van actie door de Mensenrechtenraad. Na twee dagen onderhandelingen werd een
door de Mexicaanse voorzitter van de Raad, Luis Alfonso de Alba,
gepresenteerde «verklaring» met consensus aangenomen. De tekst
is overduidelijk een compromis tussen de Afrikaanse Groep/OIC-landen en de
westerse landen en bleef dan ook onder de inzet van de EU. Belangrijkste gevolg
is het zenden van een missie naar Darfur die samengesteld wordt uit vijf «highly
qualified persons» te benoemen door de voorzitter van de Raad als ook
de VN-Speciale Rapporteur voor Sudan.Kofi Annan sprak in een boodschap aan de Raad van een nachtmerrie voor
de mensen in Darfur waarbij vier miljoen mensen in nood zijn en humanitaire
hulp behoeven. Hij zei dat de Raad een waarschuwing af moest geven dat de
situatie onacceptabel is en niet kan voortduren: «The
violence must stop.The killings and other gross violations of human rights
must end». Hij drong er verder op aan dat de Raad een team
van onafhankelijke en algemeen gerespecteerde experts voor onderzoek naar
Darfur zou zenden. Ook de Hoge Commissaris Louise Arbour leverde stevige kritiek
op de Sudanese regering. Zij somde de talloze schendingen («Impunity is rampant») op en riep de Raad op tot actie.
De Sudanese vertegenwoordiger ging in zijn betoog in de tegenaanval en beschuldigde
de «koloniale machten van weleer» van «racial and cultural
arrogance». Er werden volgens hem leugens verspreid over de situatie
in Darfur en er was geen oog voor de economische noden van het land. De schendingen
waren zwaar overdreven, de regering werkte volledig mee aan een vredesregeling
en de donoren moesten hun financiële toezeggingen nakomen wil een vredesregeling
totstandkomen. Op de eerste dag spraken allereerst een groot aantal landenleden
van de Raad, gevolgd door niet-leden/observers. Internationale organisaties
als UNICEF, UNHCR en OCHA intervenieerden ook stevig. De tweede dag spraken
internationale ngo’s.Er zal nu een onderzoeksmissie komen, wat ook de inzet was van de EU.
Daarentegen is er in de eindtekst geen woord van kritiek op de Sudanese regering,
is er geen verwijzing naar straffeloosheid, moet de voorzitter het gastland «consulteren»
en blijft het onduidelijk hoe de onderzoeksmissie wordt samengesteld. De formulering
die gekozen is laat de mogelijkheid open om regeringsvertegenwoordigers, zoals
de Geneefse VN-ambassadeurs, op te nemen (en niet de onafhankelijke experts
die de EU voorstond). Overigens verklaarde Voorzitter De Alba naderhand publiekelijk
dat hij uitsloot dat deze ambassadeurs in de missie zouden worden opgenomen.AppreciatieDe VN-Mensenrechtenraad bestaat nu zo’n half jaar. Als voorlopige
conclusie lijkt het gerechtvaardigd te stellen dat deze nieuwe mensenrechteninstelling
tot nu toe geen verbetering heeft opgeleverd ten opzichte van de door velen
verguisde VN-Mensenrechtencommissie. De interventies in de Raad en de onderhandelingen
blijven sterk gepolitiseerd. Dit moet voor hen die hoge verwachtingen hadden
van een «andere koers» een teleurstelling zijn. Een belangrijke,
zo niet doorslaggevende factor is dat de westerse landen zich thans in een
minderheidspositie bevinden. Afhankelijk van het onderwerp is dit bepalend
voor de uitkomst. Dit komt het duidelijkst naar voren bij de bespreking van
landensituaties. Een meerderheid in de Raad is wars van controverse, van «naming
and shaming» en legt de nadruk op samenwerking en dialoog. De uitzondering
hierop is de eenzijdige aandacht voor de situatie in het Midden-Oosten, in
het bijzonder het Palestijns-Israëlisch conflict, waarvoor al drie speciale
zittingen bijeen zijn geroepen. Het is juist die eenzijdigheid die veel kritiek
heeft losgemaakt, onder meer van de SGVN. Dat de Raad bijeen is gekomen voor
een speciale zitting over Darfur staat hier nu als positief feit
tegenover. Ook kan hier worden genoemd dat door de inzet van de EU en van
Nederland in het bijzonder, de slechte mensenrechtensituatie in Sri Lanka
op de agenda van de Raad is komen te staan.Zoals aangegeven hebben de onderhandelingen over de nieuwe inrichting
van de Raad nog weinig resultaten opgeleverd. Volgens schema zouden die onderhandelingen
over vijf maanden dienen te zijn afgerond. Ook hier ligt een kloof tussen
de westerse delegaties die blijven inzetten op geloofwaardige, effectieve
instellingen en een grote groep binnen de Raad die zich vooral richt op bevordering
van samenwerking zoals het opzetten van technische assistentie-programma’s.
Hier staat tegenover dat het systeem van de Speciale Procedures weliswaar
onder druk staat maar nog volledig intact is. Al eerder werd melding gemaakt
van de constructieve debatten over mensenrechtenkwesties met de diverse speciale
rapporteurs als het gegeven dat zij op basis van de bestaande mandaten voorlopig
voort kunnen gaan met hun werkzaamheden.Nederland zal, tezamen met de EU-partners en andere gelijkgezinden, zich
in dit forum blijven inzetten voor de bevordering en bescherming van de mensenrechten.
Hiertoe zal in eerste aanleg de aandacht uitgaan naar het behoud van het mensenrechtensysteem
zoals dat in VN-kader is opgebouwd alsook het doel de institutionele inrichting
van de Raad tot een goed einde te brengen.De Minister van Buitenlandse Zaken,B. R. Bot 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30800-V-55.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl