Wet gebruik burgerservicenummer in de zorg; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30380, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

01-12-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30380 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. ALGEMEEN1.1 Inleiding1.2 Burgerservicenummer algemeen1.3 Burgerservicenummer in de zorg1.3.1 Belang persoonsnummer1.3.2 Voordelen burgerservicenummer t.o.v. sectoraal nummer1.3.3 Noodzaak wetgeving1.4 Stelsel voor het burgerservicenummer in de zorg1.5 Privacy– in samenhang met de Wabb– in samenhang met de Wbp– in samenhang met de geneeskundige behandelingsovereenkomst– in samenhang met de Zvw en de AWBZ1.6 Advies CBP1.7 Invoering1.8 Handhaving1.9 Administratieve lasten2. ARTIKELSGEWIJS2.1 Artikelen 1, 2 en 32.1.1 Zorg2.1.2 Zorgaanbieder2.1.3 Indicatieorganen2.1.4 Zorgverzekeraar2.1.5 Voor zorgaanbieders, indicatieorganen of zorgverzekeraars
werkzame personen2.1.6 Uitbreiding zorgaanbieders en -verzekeraars2.1.7 Cliënt2.2 Artikel 42.3 Artikelen 5, 6 en 72.4 Artikelen 8 en 92.5 Artikel 10, 11 en 122.6 Artikel 132.7 Artikelen 14, 15, 19 en 202.7.1 Registers2.7.2 Samenhang met andere registraties2.7.3 Faciliteiten voor geregistreerden2.8 Artikel 162.9 Artikel 172.10 Artikelen 18 en 212.11 Artikelen 22 en 23Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30380Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 79 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 380Regels inzake het gebruik van het burgerservicenummer in de zorg (Wet
gebruik burgerservicenummer in de zorg)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING1. ALGEMEEN1.1 InleidingMet de Wet algemene bepalingen burgerservicenummer (Wabb; Kamerstukken
II 2005/06, 30 312) wordt het burgerservicenummer geïntroduceerd.
Het burgerservicenummer is een nummer dat toegekend wordt aan alle ingezetenen.
De Wabb regelt dat binnen de overheidssector gebruik kan worden gemaakt van
het burgerservicenummer. Voor het gebruik van dat nummer in andere sectoren,
zoals onderwijs en zorg, zijn in aanvulling op de Wabb afzonderlijke wetten
nodig. Dit wetsvoorstel regelt dat ook binnen de zorgsector gebruik gemaakt
wordt van het burgerservicenummer. Het gebruik van het burgerservicenummer
in de zorg is nodig om eenduidig vast te kunnen stellen welke gegevens bij
welke cliënt horen.In het algemene gedeelte van deze toelichting komen achtereenvolgens aan
de orde: het algemene stelsel van het burgerservicenummer, het nut van het
burgerservicenummer voor de zorg, het stelsel voor het gebruik van het burgerservicenummer
in de zorg met inachtneming van de privacy, en tot slot de uitvoering van
dit wetsvoorstel met inbegrip van de handhaving en de administratieve lasten.Daaraan voorafgaand wordt benadrukt dat het wetsvoorstel uitsluitend het
gebruik van het burgerservicenummer in de zorg regelt. Het komt er kortweg
op neer dat het burgerservicenummer dient te worden gebruikt wanneer er andere
persoonsgegevens worden verwerkt. Wanneer en op welke wijze die andere persoonsgegevens
verwerkt worden, is geen onderwerp van dit wetsvoorstel. Het wetsvoorstel
ziet dus zowel op elektronische als niet-elektronische verwerking van persoonsgegevens
in de zorg. Bestaande bevoegdheden met betrekking tot het verwerken van persoonsgegevens
in de zorg, worden, afgezien van het gebruik van het burgerservicenummer daarbij,
niet gewijzigd. Wel zijn er uit het oogpunt van privacybescherming in dit
wetsvoorstel grondslagen opgenomen op basis waarvan naast de bestaande wettelijke
waarborgen extra beveiligingseisen gesteld kunnen worden aan het
gebruik van het burgerservicenummer bij de gegevensverwerking in de zorg.Het verwerken van medische persoonsgegevens als zodanig zal onderwerp
zijn van een wetsvoorstel dat mede naar aanleiding van enkele moties van de
Tweede Kamer in voorbereiding is genomen (Kamerstukken II 2005/06, 27 529,
nr. 18). De introductie van het burgerservicenummer in de zorg is een van
de eerste stappen op weg naar een landelijk elektronisch patiëntendossier
(EPD). Het creëren van een wettelijk kader zal een belangrijke impuls
geven aan de landelijke invoering van het EPD. Aldus wordt de beschikbaarheid
van medische gegevens verbeterd teneinde de kwaliteit van de zorg te verhogen.
Bovendien zal het wettelijk kader de waarborgen verankeren voor het veilig
en betrouwbaar uitwisselen van medische gegevens. De wet voor het EPD zal
worden opgesteld mede op basis van de ervaringen die vanaf begin 2006 worden
opgedaan in een aantal experimenten met de eerste onderdelen van het landelijk
EPD, te weten het elektronisch medicatiedossier en het elektronisch waarnemend
huisartsendossier.1.2 Burgerservicenummer algemeenTen behoeve van een klantgericht optreden van de overheid creëert
de Wabb de grondslag voor de invoering van één persoonsnummer:
het burgerservicenummer. Het getal is hetzelfde als het sociaal-fiscaalnummer,
maar het burgerservicenummer zal breder gebruikt worden en stringenter beheerd
worden. Ingevolge de Wabb kunnen alle overheidsorganen, waarvan de definitie
samenvalt met het begrip bestuursorgaan in de zin van artikel 1:1, eerste
lid, van de Algemene wet bestuursrecht, het burgerservicenummer gebruiken
in het kader van de uitvoering van hun publiekrechtelijk taak. Sterker nog,
in beginsel mogen zij uitsluitend dat nummer gebruiken in hun onderlinge gegevensverkeer
met betrekking tot personen aan wie een burgerservicenummer is toegekend.
Het burgerservicenummer wordt toegekend onmiddellijk na inschrijving van een
persoon in de gemeentelijke basisadministratie.De Wabb houdt ook rekening met de mogelijkheid dat andere personen of
organisaties bij hun werkzaamheden het burgerservicenummer dienen te gebruiken.
Dat gebruik moet dan wel wettelijk voorgeschreven zijn. Met het onderhavige
wetsvoorstel wordt deze mogelijkheid benut voor de zorgsector. De desbetreffende
personen of organisaties zijn dan gebruiker in de zin van de Wabb. Dat betekent
dat zij zich hebben te houden aan zowel de algemene bepalingen van de Wabb,
als de specifieke bepalingen van het onderhavige wetsvoorstel. In paragraaf 1.5
wordt nader ingegaan op de verhouding tussen de Wabb en het onderhavige wetsvoorstel.Voor de relatief kleine groep personen die op grond van de Wabb geen burgerservicenummer
krijgen toegekend, zoals Nederlanders die niet in Nederland wonen of EU-onderdanen
die tijdelijk in Nederland werken, zal het sociaal-fiscaalnummer als aanvullend
persoonsnummer kunnen worden gebruikt. Het sociaal-fiscaalnummer is niet met
de waarborgen omgeven die vereist zijn voor het gebruik bij het verwerken
van medische persoonsgegevens in het kader van de verlening van zorg. Voor
zorgverzekeraars en indicatieorganen kan het sociaal-fiscaalnummer echter
wel een belangrijke rol vervullen. Hierbij dient met name gedacht te worden
aan de gegevensuitwisseling tussen zorgverzekeraars en de Belastingdienst.
Het wetsvoorstel voorziet er derhalve in dat zorgverzekeraars en indicatieorganen
bij het ontbreken van het burgerservicenummer het sociaal-fiscaalnummer als
aanvullend nummer gebruiken.Overigens is het de bedoeling binnen afzienbare tijd een basisregistratie
voor niet-ingezetenen op te zetten. Aan de hand van die registratie zullen
aan betrokkenen burgerservicenummers toegekend kunnen worden. 1.3 Burgerservicenummer in de zorg1.3.1 Belang persoonsnummerBinnen de gezondheidszorg wordt doorlopend gestreefd naar verbetering
van kwaliteit, doelmatigheid en doeltreffendheid teneinde de zorg die aan
cliënten geboden wordt te optimaliseren. Eén van de aandachtspunten
daarbij is het tijdig en op eenduidige wijze beschikken over adequate gegevens
van een cliënt. Helaas blijkt dat er door gebrek aan informatie of door
onjuiste informatie niet altijd optimale zorg verleend wordt. Bekende voorbeelden
zijn de problemen met het voorschrijven en verstrekken van op elkaar afgestemde
medicijnen door meerdere artsen of verschillende apotheken en de problemen
met het stellen van een correcte diagnose door waarnemend huisartsen.Het ontbreken van adequate persoonsgegevens leidt verder tot tijdverlies
en fouten in de afhandeling van declaraties voor een medische behandeling.
Met verbetering van het declaratieverkeer is voor zorgaanbieders en zorgverzekeraars
aanzienlijke efficiencywinst te behalen. Bovendien kan fraude worden tegengegaan
wanneer vaststaat op welke cliënt de gegevens betrekking hebben.Gebreken in de gegevensverwerking binnen de zorgsector komen naar voren
in diverse onderzoeksrapporten. In 2002 is door het Wetenschappelijk Instituut
Nederlandse Apothekers (WINap) een studie gedaan naar ziekenhuisopnamen als
gevolg van verkeerde medicatie. Gebleken is dat jaarlijks 90 000 opnamen
plaatsvinden die vermeden hadden kunnen worden. Deze bevindingen zijn bevestigd
in het rapport «Fouten worden duur betaald» van het Nederlands
Instituut voor de Publieke Opinie en het Marktonderzoek (TNS NIPO) van december
2003 en februari 2004 inzake de overdracht van medische informatie. Ongeveer
6% van de volwassenen heeft gemiddeld 1,5 keer te maken gehad met fouten
als gevolg van verkeerde medische informatieoverdracht. Geprojecteerd op de
gehele bevolking gaat het om ruim 750 000 personen en bijna 1,3 miljoen
fouten. In 2003 alleen al betrof het meer dan 150 000 personen. Behalve
verkeerde medicatie gaat het om fouten in de planning van de zorg en zelfs
in de behandeling van de cliënt, soms met ernstige lichamelijke gevolgen.
Ook blijkens het rapport «Staat van de gezondheidszorg» van de
Inspectie Gezondheidszorg (IGZ) van november 2003 klaagt de helft van de cliënten
over de gebrekkige informatie-uitwisseling tussen zorgaanbieders. Tot slot
worden in het rapport «Frauderisicoanalyse gezondheidszorg» van
de Universiteit Twente, dat op 28 maart 2003 is gepubliceerd, frauderisico’s
gesignaleerd in het declaratieverkeer. Deze risico’s betreffen onder
meer zorgpasfraude en declaratiefraude door verzekerden en vrijgevestigde
beroepsbeoefenaren.Geconcludeerd kan worden dat het, ter verbetering van de kwaliteit en
de efficiency van de zorg en ter bestrijding van fraude, van belang is eenduidig
te kunnen vaststellen op welke persoon bepaalde medische en financieel-administratieve
gegevens betrekking hebben. Dat is van belang zowel in de administratie van
individuele zorgaanbieders, indicatieorganen of zorgverzekeraars, als bij
hun onderlinge gegevensuitwisseling. Het gebruik van het burgerservicenummer
als persoonsnummer is daarbij een onmisbare sleutel, zeker wanneer in de zorg
in toenemende mate informatie- en communicatietechnologie wordt toegepast.1.3.2 Voordelen burgerservicenummer t.o.v. sectoraal nummerEr is afgezien van het invoeren van een apart nummer voor de zorgsector.
Een belangrijk pluspunt van het burgerservicenummer is dat het met de nodige
waarborgen is omkleed. Zo bevat het nummer zelf geen informatie over
de persoon, hoewel het nummer wel uniek is voor die persoon. Verder wordt
de uitgifte van het burgerservicenummer beheerd door een publieke voorziening,
waarbij stringente randvoorwaarden in acht worden genomen. Tevens wordt het
burgerservicenummer vermeld in identiteitsbewijzen. Dat komt weer van pas
op het moment dat bijvoorbeeld de zorgaanbieder de identiteit van de cliënt
vaststelt. Niet in de laatste plaats is een belangrijk voordeel van het burgerservicenummer
dat ook de cliënt zelf daarmee bekend is en het eenvoudiger zal kunnen
hanteren. Kortom, de invoering van het burgerservicenummer in de zorg heeft
een aantal voordelen ten opzichte van de invoering van een apart uniek persoonsnummer
voor de zorg: één nummer is doelmatiger dan twee nummers en
het voorkomt extra administratieve lasten voor burger, overheid en zorgsector,
terwijl er voldoende waarborgen bestaan voor de privacy.Het burgerservicenummer is pas goed bruikbaar zodra een cliënt is
geïdentificeerd en diens burgerservicenummer is gecontroleerd. Dan is
het verband tussen het nummer en de cliënt betrouwbaar. Vanaf dat moment
kunnen gegevens over die cliënt worden bewaard en uitgewisseld aan de
hand van het burgerservicenummer. Dat is in het kort wat dit wetsvoorstel
beoogt te regelen.Het gebruik van persoonsnummers en het identificeren van cliënten
zijn overigens geen nieuwe fenomenen in de zorgsector. De Algemene Wet Bijzondere
Ziektekosten (AWBZ) en de Ziekenfondswet schrijven reeds het gebruik van het
sociaal-fiscaalnummer voor. Ook kennen die wetten al een verplichting tot
het identificeren van cliënten. Deze verplichting geldt voor zover dit
redelijkerwijs nodig is voor de uitvoering van de beide wetten bij de inschrijving
van de verzekerde. Verder behelst de Wet fraudebestrijding zorgverzekeringswetten
(Stb. 2005, 347) dat een verzekerde zich identificeert als hij zorg vraagt
ten laste van de ziekenfonds- of AWBZ-verzekering. In het nieuwe zorgstelsel
voorzien de Zorgverzekeringswet (Zvw; Stb. 2005, 358) en de AWBZ zoals deze
komen te luiden na inwerkingtreding van de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet
(Stb. 2005, 525) eveneens in het gebruik van het sociaal-fiscaalnummer. Het
onderhavige wetsvoorstel gaat in tweeërlei opzicht verder op de ingeslagen
weg. Ten eerste is het burgerservicenummer, zoals hierboven geschetst, een
verbeterde versie van het sociaal-fiscaalnummer. Ten tweede kent dit wetsvoorstel
een integrale aanpak die de hele zorgsector omvat.1.3.3 Noodzaak wetgevingWetgeving is om een aantal redenen noodzakelijk. De eerste reden is materieel
van aard. Om daadwerkelijk het beoogde effect te sorteren, is het nodig dat
alle betrokkenen verplicht zijn het burgerservicenummer te gebruiken. Misverstanden
liggen op de loer wanneer de ene zorgaanbieder een cliënt aanduidt met
bijvoorbeeld naam, adres, woonplaats en geboortedatum, terwijl de andere zorgaanbieder
dezelfde cliënt aanduidt met het burgerservicenummer. Zij spreken dan
als het ware elk een andere taal. Uiteraard kan er wel vertaald worden door
bij naam, adres, woonplaats en geboortedatum het burgerservicenummer van de
desbetreffende persoon te zoeken, maar dat is weinig efficiënt en vatbaar
voor fouten in de gegevensverwerking die nu juist voorkomen zouden moeten
worden. Vergelijkbare problemen kunnen zich voordoen wanneer één
en dezelfde zorgaanbieder een cliënt op steeds verschillende manieren
aanduidt. Gegevens zijn dan niet meer goed te traceren of aan een bepaalde
patiënt te koppelen.De tweede reden om tot wetgeving over te gaan betreft de bescherming van
persoonsgegevens. Mede gelet op artikel 24 van de Wet bescherming persoonsgegevens
(Wbp) is het gebruik van het burgerservicenummer in de zorg aan
wettelijke banden gelegd. Het burgerservicenummer wordt in de zorgsector slechts
gebruikt voor zover dat bij wet is voorgeschreven.De derde reden voor wetgeving is dat cliënten in voorkomende gevallen
hun medewerking dienen te verlenen aan het vaststellen van hun identiteit.
Het wetsvoorstel bevat daartoe een identificatieplicht.1.4 Stelsel voor het burgerservicenummer in de zorgDe hoofdlijnen van dit wetsvoorstel kunnen als volgt worden weergegeven.
Het wetsvoorstel voert een verplichting voor zorgaanbieders, indicatieorganen
en zorgverzekeraars in om het burgerservicenummer te gebruiken wanneer zij
persoonsgegevens verwerken in het kader van de zorg. Het wetsvoorstel bestrijkt
de gehele zorgsector: de care, de cure en de openbare gezondheidszorg. Het
wetsvoorstel hanteert een brede definitie van zorg. Het betreft zowel wettelijk
verzekerde zorg als aanvullend verzekerde zorg. Het doel van dit wetsvoorstel
is immers dat eenduidig kan worden vastgesteld op welke persoon bepaalde medische
en financieel-administratieve gegevens betrekking hebben. Het is niet wenselijk
dat afhankelijk van de financiering van de zorg in het ene geval bepaalde
medische gegevens wel en in het andere geval niet van een burgerservicenummer
mogen worden voorzien. Voor zorgaanbieders, zorgverzekeraars en indicatieorganen
is dit onderscheid in de praktijk moeilijk te maken en het zou bovendien onnodige
administratieve lasten tot gevolg hebben.Overigens kan op grond van dit wetsvoorstel bij algemene maatregel van
bestuur een meer gedetailleerde afbakening worden gegeven van de begrippen
zorg, zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars.Degenen die zorg aanbieden, een indicatiestelling voor zorg afgeven en
zorg verzekeren, zullen voor hun cliënten het burgerservicenummer moeten
gebruiken. Dat geldt zowel voor hun eigen administratie, als voor de onderlinge
communicatie. Op die manier kan gegarandeerd worden dat persoonsgegevens op
de desbetreffende cliënt betrekking hebben. Deze garantie bestaat evenwel
pas wanneer gecontroleerd is wat het burgerservicenummer van de cliënt
is. Daartoe zullen zorgaanbieders en in bepaalde gevallen ook indicatieorganen
en zorgverzekeraars de cliënt moeten identificeren. Vervolgens zullen
zij het burgerservicenummer moeten verifiëren. Die laatste controle is
echter niet nodig wanneer het burgerservicenummer is verkregen van iemand
die dat nummer al heeft moeten verifiëren of uit een andere betrouwbare
bron. Bij of krachtens algemene maatregel van bestuur kan bepaald worden welke
gegevens er verwerkt moeten worden indien het vaststellen van de identiteit
van de cliënt of het controleren van het burgerservicenummer geen haalbare
kaart blijkt.Uiteraard wijken de verplichtingen van dit wetsvoorstel indien verantwoorde
zorg daarmee zou worden doorkruist in acute noodsituaties waarbij er geen
tijd is om een cliënt te identificeren of het burgerservicenummer te
controleren.1.5 PrivacyDe bescherming van de privacy is een belangrijk aandachtspunt in dit wetsvoorstel.
Hieronder worden de belangrijkste elementen van de privacybescherming geschetst.
Naar aanleiding van het advies van de Raad van State wordt dat overzicht geboden
in samenhang met andere wetten die van toepassing zijn op de gegevensverwerking
in de zorg. Achtereenvolgens zijn dat de Wabb, de Wbp, het BW, de AWBZ en
de Zvw. Over de verhouding van dit wetsvoorstel tot andere wettelijke waarborgen
ter bescherming van persoonsgegevens kan in algemene zin opgemerkt
worden dat zij elkaar wederzijds aanvullen. In bepaalde opzichten geeft dit
wetsvoorstel invulling aan meer algemene bepalingen in genoemde wetten. Met
dit wetsvoorstel wordt slechts op een enkel punt daarvan afgeweken.– in samenhang met de WabbHet burgerservicenummer wordt geïntroduceerd door de Wabb. Daarbij
is gekozen voor een burgerservicenummer dat op zichzelf geen informatie bevat,
zodat het niet mogelijk is om er informatie aan te ontlenen die de persoonlijke
levenssfeer kan raken.Naast overheidsorganen worden ook anderen als gebruikers in de zin van
de Wabb aangemerkt voor zover zij werkzaamheden verrichten waarvoor het gebruik
van het burgerservicenummer bij of krachtens wet is voorgeschreven. Dit wetsvoorstel
bevat zo’n verplichting voor zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars.
Bovendien kent dit wetsvoorstel ter bescherming van de privacy van de cliënten
een gesloten systeem van gebruikers. Alleen nauwkeurig gedefinieerde zorgaanbieders,
indicatieorganen en zorgverzekeraars mogen het burgerservicenummer gebruiken.
Verder moeten zij zijn opgenomen in speciaal daartoe in te stellen registers
om de identiteit en het burgerservicenummer van een cliënt te kunnen
verifiëren. Enkele zorgaanbieders zijn tevens overheidsorganen, bijvoorbeeld
de gemeentelijke gezondheidsdiensten. Waar dergelijke overheidsorganen bij
het verwerken van persoonsgegevens op grond van de Wabb bevoegd zijn tothet
gebruik van het burgerservicenummer, zijn zij op grond van dit wetsvoorstel
verplicht tot het gebruik van het burgerservicenummer.De Wabb biedt gebruikers van het burgerservicenummer enkele belangrijke
faciliteiten die behulpzaam kunnen zijn bij het bepalen van de identiteit
van een persoon en waarmee nagegaan kan worden welk burgerservicenummer die
persoon heeft. Daartoe stelt de minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en
Koninkrijksrelaties een beheervoorziening in. Die beheervoorziening stelt
gebruikers in staat burgerservicenummers te verifiëren en te controleren
of identiteitsdocumenten als ongeldig geregistreerd staan. Tevens kan er op
grond van de Wabb een sectorale berichtenvoorziening worden ingesteld, die
als intermediair kan fungeren tussen een bepaalde categorie van gebruikers
en de beheervoorziening.Vanwege het grote aantal gebruikers van het burgerservicenummer in de
zorgsector valt te verwachten dat zij een fors beroep zullen doen op de beheervoorziening
van de Wabb. Daarom zal er ter ontlasting van de beheervoorziening een sectorale
berichtenvoorziening voor de zorg worden ingesteld. De faciliteiten van de
beheervoorziening zullen, via de sectorale berichtenvoorziening, te allen
tijde beschikbaar zijn. Zorg wordt immers dag en nacht verleend, ook in het
weekeinde. Bovendien wordt in veel gevallen de zorg verleend vrijwel meteen
nadat de cliënt – al dan niet op afspraak – bij de zorgaanbieder
aankomt. Kortom de Wabb biedt voldoende waarborgen om een sectorale berichtenvoorziening
te regelen.De sectorale voorziening voor de sector zorg heeft niet zoveel specifieke
kenmerken dat regeling krachtens de onderhavige wet meer is aangewezen dan
krachtens de Wabb. De functie van de sectorale berichtenvoorziening voor de
zorg is immers hetzelfde is als voor andere sectoren. Bovendien dient op grond
van de Wabb bij of krachtens algemene maatregel van bestuur nadere regels
gesteld te worden met betrekking tot het functioneren van de sectorale berichtenvoorziening.
Bij deze nadere regels zal rekening gehouden worden met de omstandigheid dat
de sectorale berichtenvoorziening ten behoeve van een sector werkzaam is waarin
bijzondere persoonsgegevens verwerkt worden. Zo zal de sectorale berichtenvoorziening
voor de zorg er over waken dat alleen geregistreerde gebruikers toegang hebben
tot de beheervoorziening.In de Wabb wordt bepaald dat diegene die een burgerservicenummer gebruikt,
zich ervan dient te vergewissen dat het burgerservicenummer betrekking heeft
op de persoon wiens persoonsgegevens hij verwerkt. De Wabb schrijft niet voor
hoe het vergewissen vorm gegeven dient te worden. Op dat punt gaat dit wetsvoorstel
verder. Een burgerservicenummer in de zorg mag pas worden gebruikt als de
identiteit van de cliënt is vastgesteld en wanneer het burgerservicenummer
is geverifieerd.Voorts wordt er in de Wabb bepaald dat eens per drie jaar onderzoek verricht
wordt naar het functioneren van de beheervoorziening en sectorale berichtenvoorzieningen.
Daarnaast bepaalt de Wabb dat eenieder algemene informatie kan verkrijgen
omtrent het gebruik van het burgerservicenummer en de verwerking daarvan door
gebruikers. Daar zij gebruikers zijn in de zin van de Wabb zijn, geldt dat
ook voor zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars. Verder zal
bij de sectorale berichtenvoorziening voor de zorg een functionaris voor de
gegevensbescherming worden benoemd.– in samenhang met de WbpIn verband met de bescherming van de privacy staat centraal dat de Wbp
onverkort van toepassing is op het verwerken van gegevens in de zorg waarbij
het burgerservicenummer als hulpmiddel wordt gebruikt. De Wbp bevat algemene
voorschriften ten aanzien van de verwerking van persoonsgegevens. Zorgaanbieders,
indicatieorganen en zorgverzekeraars zijn aan te merken als verantwoordelijken
in de zin van de Wbp. Het onderhavige wetsvoorstel biedt voor hen de grondslag
om het burgerservicenummer te verwerken: het bevat een verplichting als bedoeld
in artikel 8, onderdeel c, van de Wbp. Ingevolge artikel 24, eerste lid, van
de Wbp kunnen zij het burgerservicenummer slechts gebruiken binnen de kaders
die het onderhavige wetsvoorstel geeft. Bepaalde geautomatiseerde verwerkingen
van persoonsgegevens zijn onderworpen aan een regime van melding aan en onderzoek
door het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP). Cliënten dienen
op initiatief van de zorgaanbieder, het indicatieorgaan en de zorgverzekeraar
dan wel op verzoek van een cliënt zelf op de hoogte gebracht te worden
van verwerking van hun persoonsgegevens. Op verzoek van een cliënt moeten
incorrecte persoonsgegevens worden aangepast en onrechtmatig verwerkte persoonsgegevens
worden verwijderd. Ten behoeve van het toezicht op de naleving van de Wbp
kunnen zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars een functionaris
voor de gegevensbescherming benoemen. Samengevat, legt de Wbp reeds de gegevensverwerking
aan banden. De invoering van het burgerservicenummer in de zorg, deels ter
vervanging van het sociaal-fiscaalnummer, vormt daarom op zichzelf geen aanleiding
om de teugels aan te halen.Binnen de zorgsector wordt verder reeds op verschillende manieren invulling
gegeven op de naleving van de algemene bepalingen uit de Wbp. Ter illustratie
wordt hier op twee onderdelen bijzondere aandacht op gevestigd.Allereerst verlangt artikel 13 van de Wbp een passende beveiliging tegen
verlies of tegen enige vorm van onrechtmatige verwerking van persoonsgegevens.
Speciaal ten behoeve van de verwerking van persoonsgegevens in de zorg, waarbij
het burgerservicenummer gebruikt gaat worden, heeft het Nederlands Normalisatie
Instituut een standaard ontwikkeld: de NEN 7510. Bij de ontwikkeling zijn
alle belanghebbendenorganisaties betrokken. De NEN 7510 geeft richtlijnen
en uitgangspunten voor het bepalen, instellen, controleren en handhaven van
maatregelen die zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars
dienen te treffen ter beveiliging van de informatievoorziening. De norm houdt
rekening met de verschillende typen organisaties en ziet ook op het gegevensverkeer
tussen zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars enerzijds en de
sectorale berichtenvoorziening en de beheervoorziening anderzijds. Bij naleving
van de NEN 7510 kan redelijkerwijs verwacht worden dat voldaan wordt aan de
eis van een passende beveiliging rondom het gebruik van het burgerservicenummer
in de zorg.Ter bescherming van de privacy is ten tweede van belang de gedragscode
voor zorgverzekeraars. Zorgverzekeraars Nederland (ZN) concipieert gedragsregels
voor de verwerking van persoonsgegevens specifiek ten behoeve van de zorg
in aanvulling op de door het CBP goedgekeurde gedragscode voor de verwerking
van persoonsgegevens door financiële instellingen. Deze gedragsregels
moeten misbruik voorkomen. De gedragscode is door Zorgverzekeraars Nederland
(ZN) ter goedkeuring voorgelegd aan het CBP.– in samenhang met de geneeskundige behandelingsovereenkomstIngevolge de bepalingen in het Burgerlijk Wetboek (BW) omtrent de geneeskundige
behandelingsovereenkomst (WGBO) dient de zorgaanbieder van iedere cliënt
een medisch dossier bij te houden en te bewaren. De cliënt heeft het
recht op inzage in het dossier en heeft het recht de gegevens te laten verwijderen.
De WGBO regelt verder de geheimhoudingsplicht voor zorgaanbieders. Patiëntgegevens
mogen slechts aan anderen worden verstrekt na toestemming van de patiënt,
tenzij het andere zorgaanbieders betreft die rechtstreeks betrokken zijn bij
de behandeling van de patiënt of als vervanger optreden van de zorgaanbieder
en de gegevens noodzakelijk zijn voor hun werkzaamheden. Het gebruik van het
burgerservicenummer in de zorg doet geen afbreuk aan deze belangrijke uitgangspunten
van de WGBO. Echter, teneinde effectief toezicht mogelijk te maken op de naleving
van dit wetsvoorstel is naar aanleiding van de adviezen van het CBP en de
Raad van State in het wetsvoorstel een bepaling opgenomen op grond waarvan
zorgaanbieders ondanks hun beroepsgeheim gehouden zijn gegevens te verstrekken
aan IGZ.– in samenhang met de Zvw en de AWBZDe Zvw en de AWBZ regelen de gegevensverwerking tussen onder meer zorgaanbieders,
indicatieorganen en zorgverzekeraars met inbegrip van het gebruik van het
sociaal-fiscaalnummer. Met dit wetsvoorstel wordt kort gezegd het sociaal-fiscaalnummer
in die wetten vervangen door het burgerservicenummer onder gelijktijdige versterking
van de waarborgen voor het gebruik van zo’n persoonsnummer. Dit wetsvoorstel
wijzigt de in de Zvw en AWBZ geregelde gegevensuitwisseling voor het overige
op geen enkele wijze. In het kader van de privacybescherming wordt hier gewezen
op de grondslagen in de Zvw en de AWBZ om bij ministeriële regeling te
bepalen op welke wijze de gegevens veilig dienen te worden verstrekt. Er is
een ministeriële regeling in voorbereiding die is voorgelegd aan het
CBP. De bepalingen omtrent het gebruik van het burgerservicenummer in de Zvw
worden in dit wetsvoorstel van overeenkomstige toepassing verklaard op zorgverzekeraars
voor wat betreft de aanvullend verzekerde zorg.De Raad van State vraagt in zijn advies of er, mede gelet op het risico
van koppeling van gegevens, met alle toepasselijke wettelijke voorschriften
wordt voorzien in een voldoende beschermingsniveau voor gegevensuitwisseling
in de zorg. Uit het overzicht blijkt dat – gegeven de algemene normen
van de Wbp en het BW – de Wabb in combinatie met het onderhavige wetsvoorstel
voldoende waarborgen bevatten voor het hanteren van het correcte burgerservicenummer
binnen een gesloten stelsel van gebruikers in de zorgsector. De
Zvw en de AWBZ bevatten een dekkende regeling van de gegevensuitwisseling.
Verder is aangegeven dat er in de Wbp algemene beveiligingseisen worden gesteld
ten aanzien van gegevensverwerking. Daarmee rust op zorgaanbieders, indicatieorganen
en zorgverzekeraars de verplichting zorg te dragen voor een passend beveiligingsniveau
voor de gegevensverwerking. Ik ben van mening dat het in eerste instantie
aan hen is om te bezien op welke wijze aan deze verplichting uitvoering wordt
gegeven. Ter uitvoering van de wettelijke plicht om de gegevensverwerking
passend te beveiligen is reeds een gedragscode en een standaardnorm ontwikkeld.
Voor deze uitwerkingen is een aanvullende wettelijke verplichting dan ook
niet vereist. Uit het oogpunt van bijvoorbeeld uniformiteit of kenbaarheid
kan het evenwel wenselijk zijn hieromtrent regels te stellen. De AWBZ en de
Zvw kennen, zoals hierboven duidelijk werd, namelijk wel de mogelijkheid om
op basis van een ministeriele regeling te bepalen op welke wijze gegevens
veilig kunnen worden uitgewisseld. Een soortgelijke facultatieve grondslag
om nadere regels te stellen ten aanzien van het veilig uitwisselen van persoonsgegevens
tussen zorgaanbieders onderling en zorgaanbieders met derden bestaat niet.
Om een sluitend systeem voor het waarborgen van de privacy ten aanzien van
het verwerken van gegevens in de zorg met een burgerservicenummer te garanderen,
is daarom in dit wetsvoorstel ook een facultatieve grondslag opgenomen voor
het stellen van beveiligingseisen aan het verwerken van persoonsgegevens.
Van deze facultatieve grondslag kan gebruik worden gemaakt indien zou blijken
dat er in de zorgsector onvoldoende maatregelen getroffen worden ter bescherming
van persoonsgegevens.1.6 Advies CBPOver het voornemen het burgerservicenummer in de zorgsector in te voeren,
zoals beschreven in de «Notitie inzake het gebruik van burgerservicenummer
in de zorg en beoogde waarborgen», is advies gevraagd aan het CPB. Blijkens
het advies van 22 november 2004 kon het CBP onder een aantal voorwaarden
instemmen met dat voornemen. Zoals de Tweede Kamer 30 november 2004 is
bericht (Kamerstukken II 2004/05, 27 529, nr. 5), is met inachtneming
van het commentaar van het CBP vervolgens besloten tot invoering van het burgerservicenummer
in de zorg. Het streven is gericht op invoering per 2006.Ook het wetsvoorstel zelf is voor advies aan het CBP voorgelegd. In het
advies van 14 april 2005 schetst het CBP nog eens kort de achtergronden
van het wetsvoorstel, zijn eerdere advies naar aanleiding van de «Notitie
inzake het gebruik van BSN in de zorg en beoogde waarborgen» en zijn
juridische beoordelingskader. Vervolgens komt het CBP tot een beoordeling
op basis waarvan een aantal aanbevelingen gedaan wordt.Het advies geeft allereerst aanleiding tot een reactie van algemene aard.
De reikwijdte van het onderhavige wetsvoorstel is minder ruim dan het CBP
lijkt te veronderstellen. Het advies borduurt voort op het eerdere advies
over bovengenoemde notitie, waarin het gebruik van het burgerservicenummer
in het bredere kader werd geplaatst van de ontwikkelingen op het gebied van
de informatie- en communicatietechnologie in de zorg. In zoverre het advies
ingaat op de privacybescherming bij elektronische gegevensverwerking en daarbij
behorende waarborgen zoals het Goed Beheerd Zorgsysteem (GBZ), is dat evenwel
niet allemaal rechtstreeks relevant voor het onderhavige wetsvoorstel. Het
wetsvoorstel heeft immers uitsluitend betrekking op het gebruik van het burgerservicenummer
bij het verwerken van andere persoonsgegevens, onafhankelijk van het medium
dat voor die gegevensverwerking wordt gebruikt en onverlet bestaande normering
van gegevensverwerking. Het opnemen van normen omtrent elektronische
gegevensverwerking als zodanig past derhalve niet in dit wetsvoorstel.In verband met deze beperkte reikwijdte is het wetsvoorstel nu zo ingericht
dat het gebruik van het burgerservicenummer zoveel mogelijk is geïntegreerd
in de AWBZ en de Zvw. Die wetten bevatten niet alleen al bepalingen over het
sociaal-fiscaalnummer, maar ook over gegevensverstrekking in meer algemene
zin, inclusief de elektronische variant daarvan, en over handhaving. Een groot
deel van het commentaar van het CBP, dat betrekking heeft op de wijze waarop
gegevens verwerkt worden en het toezicht daarop, is op die manier ondervangen.Terecht stelt het CBP zich op het standpunt dat het burgerservicenummer
pas ingevoerd kan worden indien het gebruik van het burgerservicenummer met
voldoende waarborgen is omkleed. Uit het overzicht in de vorige paragraaf
is gebleken dat het wenselijk is de bestaande wettelijke waarborgen aan te
vullen. Daartoe voorziet het wetsvoorstel in overeenstemming met de adviezen
van het CBP en de Raad van State, in grondslagen voor het stellen van regels
ter beveiliging van de verwerking van persoonsgegevens.Verder bepleit het CBP een verscherping van de identificatieplicht om
te bereiken dat het burgerservicenummer aan de juiste persoon gekoppeld wordt.
Daaraan is in het onderhavige wetsvoorstel gehoor gegeven. Behalve bij het
eerste contact met de cliënt, zal de zorgaanbieder de identiteit en het
burgerservicenummer elke keer vast dienen te stellen wanneer dat redelijkerwijs
nodig is om zich ervan te kunnen vergewissen dat het burgerservicenummer betrekking
heeft op de persoon wiens gegevens verwerkt worden.Het CBP verzoekt voorts om werkafspraken te maken met de toezichthouders
teneinde te bewerkstelligen dat het toezicht op de naleving van dit wetsvoorstel
structureel onderdeel uit gaat maken van hun reguliere werkzaamheden. Dit
verzoek wordt gehonoreerd. Het ligt in het verlengde van artikel 17 van het
voorstel van Wet marktordening gezondheidszorg (Kamerstukken II, 2004/05,
30 186, nr. 2) dat het maken van afspraken tussen de Nederlandse Zorgautoriteit,
waar het College toezicht in opgaat, en andere betrokken toezichthouders voorschrijft.Meer in het bijzonder vraagt het CBP aandacht voor het medisch beroepsgeheim,
dat in de weg kan staan van adequaat toezicht op de naleving van het wetsvoorstel,
aangezien het burgerservicenummer gebruikt wordt bij het uitwisselen van medische
gegevens. Het CBP suggereert het wetsvoorstel op dit punt te wijzigen. Aan
deze aanbeveling is tegemoet gekomen door, zoals hierboven opgemerkt, het
gebruik van het burgerservicenummer zoveel mogelijk onder te brengen in de
AWBZ en de Zvw. Op basis van het achtste hoofdstuk van die wetten kunnen toezichthoudende
instanties de noodzakelijke persoonsgegevens, waaronder persoonsgegevens betreffende
de gezondheid, van zorgaanbieders en zorgverzekeraars verkrijgen. Echter omdat
de reikwijdte van het wetsvoorstel breder is dan alleen de AWBZ en de Zvw,
is het wetsvoorstel overeenkomstig de adviezen van het CBP en de Raad van
State aangevuld met een bepaling op grond waarvan zorgaanbieders ondanks hun
beroepsgeheim gehouden zijn gegevens te verstrekken aan IGZ teneinde effectief
toezicht mogelijk te maken op de naleving van dit wetsvoorstel. Deze bepaling
komt overeen met de verplichtingen die reeds bestaan voor zorgverzekeraars
en indicatieorganen op grond van de AWBZ en de Zvw.Ook het CBP, dat één van de toezichthoudende instanties
is op de naleving van het onderhavige wetsvoorstel, beschikt over mogelijkheden
om de verwerking van persoonsgegevens te controleren. Ingevolge artikel 61,
vijfde lid, van de Wbp kan degene die de gegevens verwerkt, zich voor wat
betreft de eigen betrokkenheid bij die verwerking niet beroepen op een geheimhoudingsplicht. Een belangrijk aandachtspunt bij het realiseren van de benodigde waarborgen
voor het gebruik van het burgerservicenummer is dat het burgerservicenummer
alleen gebruikt wordt voor zover dat wettelijk is verplicht c.q. toegestaan.
Dat gebruik is beperkt tot zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars
in het kader van de zorg die zij verlenen, indiceren en verzekeren, één
en ander slechts voor zover bij of krachtens dit wetsvoorstel is bepaald.
Bij het bepalen van het domein waarin het burgerservicenummer gebruikt wordt,
zal rekening worden gehouden met de praktische hanteerbaarheid van de afbakening
met het terrein waar het burgerservicenummer niet gebruikt mag worden. In
dit verband is, zoals het CPB aanraadt en met inachtneming van het advies
van de Raad van State, aanvullend verzekerde zorg onder de reikwijdte van
het wetsvoorstel gebracht.1.7 InvoeringIn de vorige paragraaf is de uitvoering van dit wetsvoorstel weergegeven.
De gang van zaken bij de invoering van dit wetsvoorstel wijkt daar enigszins
van af. Het wetsvoorstel voorziet er in dat het burgerservicenummer in korte
tijd verspreid kan worden binnen de zorgsector. Vanaf het moment dat zorgaanbieders,
indicatieorganen en zorgverzekeraars het burgerservicenummer van hun cliënten
verstrekt hebben gekregen, zullen zij dat nummer moeten gaan gebruiken. De
wijze waarop deze verstrekking plaats vindt en waarop zorgaanbieders, indicatieorganen
en zorgverzekeraars het burgerservicenummer aan hun cliënten koppelen,
wordt bij algemene maatregel van bestuur nader bepaald. Daarbij kunnen bij
wijze van overgangsmaatregelen ook regels worden gesteld voor het verwerken
van persoonsnummers, die zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars
al van hun cliënten administreren.1.8 HandhavingEr bestaat een groot draagvlak voor het gebruik van het burgerservicenummer
in de zorg. Verwacht mag worden dat zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars
uitvoering zullen geven aan dit wetsvoorstel. Desalniettemin bestaat het sluitstuk
van dit wetsvoorstel uit toezicht en handhaving.Wat betreft de zorgaanbieders geven de bepalingen in dit wetsvoorstel
nadere invulling aan de verantwoorde zorg die zij moeten leveren. Er kan immers
geen sprake zijn van verantwoorde zorg wanneer de zorgaanbieder het burgerservicenummer
niet in overeenstemming met dit wetsvoorstel gebruikt. Toezicht en handhaving
terzake is geregeld in de Kwaliteitswet zorginstellingen en de Wet op de beroepen
in de individuele gezondheidszorg. Dat het begrip verantwoorde zorg in afwijking
van die wetten op dit punt nader wordt ingevuld, vloeit voort uit de bovengeschetste
noodzaak om vanuit het oogpunt van privacybescherming en ten behoeve van de
identificatieplicht van cliënten tot wetgeving omtrent het gebruik van
het burgerservicenummer in de zorg over te gaan.Met het onderhavige wetsvoorstel worden de bepalingen in de AWBZ en de
Zorgverzekeringswet (Zvw), die betrekking hebben op het gebruik van het sociaal-fiscaalnummer
en de identificatie van cliënten aangescherpt. Zorgverzekeraars en indicatieorganen
vallen daarmee onder de handhavingsarrangementen die al in genoemde wetten
zijn opgenomen.Niet in de laatste plaats ziet het CBP toe op de naleving van de Wbp,
die van toepassing is op zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars. 1.9 Administratieve lastenGebruik van het burgerservicenummer zal leiden tot verbetering van administratieve
processen, reductie van fraude en – niet in de laatste plaats –
zorg van hogere kwaliteit. Het wetsvoorstel kan daarom op een groot draagvlak
rekenen en dienovereenkomstig mag verwacht worden dat zorgaanbieder, indicatieorganen
en zorgverzekeraars dit wetsvoorstel zullen naleven. Dat neemt niet weg dat
er voor zorgaanbieders en zorgverzekeraars administratieve lasten gemoeid
zijn met de uitvoering van dit wetsvoorstel. Bij een indicatieorgaan, dat
een gemeentelijke instantie is, kan per definitie geen sprake zijn van administratieve
lasten. Het wetsvoorstel strekt tot het opleggen van een aantal informatieverplichtingen,
zodat administratieve lasten onvermijdelijk zijn. Uiteraard is er wel naar
gestreefd deze lasten beperkt te houden.Er dient onderscheid gemaakt te worden tussen de administratieve lasten
ten gevolge van de invoering en ten gevolge van de uitvoering. De initiële
lasten bestaan uit het in de administratie opnemen van het burgerservicenummer
van bestaande cliënten en uit de inschrijving in de registers. Deze lasten
worden geraamd op een eenmalig bedrag van € 3,7 mln.De structurele lasten bestaan uit het, voor zover nodig, vaststellen van
de identiteit en het burgerservicenummer van nieuwe cliënten, uit het
in de administratie opnemen van het burgerservicenummer van deze nieuwe cliënten,
alsmede uit de mutaties van de registers. Deze lasten worden geraamd op € 2,7
mln per jaar.Bij deze berekeningen is er rekening mee gehouden dat de administratieve
lasten als gevolg van dit wetsvoorstel in de plaats komen van reeds bestaande
lasten.Het wetsvoorstel is voor advies aan het Adviescollege toetsing administratieve
lasten (Actal) voorgelegd. Het college constateert dat de administratieve
lasten kwalitatief en kwantitatief goed in beeld zijn gebracht, dat aandacht
is besteed aan de alternatieven om de administratieve lasten zoveel mogelijk
te beperken en dat de baten wel kwalitatief zijn beschreven, maar niet zijn
gekwantificeerd. Conform het advies van het college zal deze kwantificering
te gelegener tijd worden geboden in een separate notitie aan Actal, die in
afschrift aan de Tweede Kamer wordt gezonden. In de eerste plaats wordt daarbij
rekening gehouden met de resultaten van het thans lopende onderzoek van het
ministerie van BVK naar de administratieve aspecten van de introductie van
het burgerservicenummer. In de tweede plaats kan meer duidelijkheid over de
baten gegeven worden wanneer de herberekening van de opbrengst van de declaratiecasus
is uitgevoerd.In genoemde notitie zal ook nader toegelicht worden welke alternatieven
in het licht van de administratieve lasten zijn overwogen bij het bepalen
van de reikwijdte van het wetsvoorstel. Op deze plaats zij opgemerkt dat bij
het bepalen van de reikwijdte van dit wetsvoorstel nut en noodzaak van het
gebruik van het burgerservicenummer in de zorg leidend zijn geweest en dat
vooral bij de wijze waarop het burgerservicenummer gebruikt dient worden rekening
is gehouden met het beperken van de administratieve lasten. Overigens zal
bij de afbakening van de reikwijdte van de wet door middel van lagere regelgeving
in de toelichting daarbij inzicht geboden worden in de afwegingen omtrent
de administratieve lasten. 2. ARTIKELSGEWIJSVooraf zij opgemerkt dat er bij het indienen van dit wetsvoorstel van
uit is gegaan dat de Zvw, de Invoerings- en aanpassingswet Zorgverzekeringswet
en de Wet toelating zorginstellingen (Wtzi; Kamerstukken II 2004/05, 27 659,
A) eerder in werking zullen treden.2.1 Artikelen 1, 2 en 3In het algemene gedeelte van de memorie van toelichting zijn de hoofdlijnen
van dit wetsvoorstel reeds uiteengezet. Samengevat, strekt dit wetvoorstel
tot verplicht gebruik van het burgerservicenummer bij het vastleggen en uitwisselen
van persoonsgegevens van cliënten door zorgaanbieders, indicatieorganen
en zorgverzekeraars in het kader van de verlening van, de indicatiestelling
voor en de verzekering van zorg. 2.1.1 ZorgHet burgerservicenummer dient uitsluitend gebruikt te worden bij gegevensverwerking
ter verlening van, indicatiestelling voor en verzekering van zorg. Het begrip «zorg»
is in artikel 1, onder b, ruim gedefinieerd. Het omvat in beginsel alle wettelijk
omschreven vormen van zorg en aanverwante diensten, alsmede – indien
van toepassing – de indicatiestelling voor zorg.De reikwijdte van het begrip «zorg» is ter vergroting van
de toegankelijkheid van het wetsvoorstel zoveel mogelijk in de wet zelf afgebakend.
Daartoe is naar aanleiding van het advies van de Raad van State de verwijzing
naar de Kwaliteitswet zorginstellingen vervangen door een verwijzing naar
de Zvw en de AWBZ. Materieel brengt dat in zoverre een wijziging mee, dat
de vormen van hulp die bij algemene maatregel van bestuur op grond van artikel
1, tweede lid, van de Kwaliteitswet zorginstellingen als zorg worden aangewezen,
niet meer automatisch onder de reikwijdte van de wet vallen. Daarom vermeldt
artikel 1, onderdeel b, sub 2° en 3°, nu uitdrukkelijk de relevante
vormen van hulp.Net als in de omschrijving van zorg in de zin van de Kwaliteitswet zorginstellingen
wordt in dit wetsvoorstel gerefereerd aan de AWBZ en de Zvw. Het gaat daarbij
om zorg als omschreven bij of krachtens die wetten. De AWBZ en de Zvw bestrijken
samen het wettelijk geregelde sociale ziektekostenverzekeringsveld in Nederland.
Hoofdlijn is dat de Zvw betrekking heeft op de verzekering van zorg die is
gericht op genezing, terwijl in de AWBZ opgenomen zorgvormen betrekking hebben
op langdurige verzorging. Waar de Zvw betrekking heeft op normale, verzekerbare
ziektekosten, behelst de AWBZ een algemene verzekering tegen zware, voor burgers
moeilijk te verzekeren, medische risico’s.De zorg waar uit hoofde van de AWBZ aanspraak op gemaakt kan worden, staat
aangeduid in artikel 6 van die wet en is op grond van die bepaling nader ingevuld
in het Besluit zorgaanspraken AWBZ.In artikel 11, eerste lid, van de Zvw wordt met vormen van zorg en overige
diensten gedoeld op de weergave van het verzekerde risico in artikel 10 van
die wet. Net als bij de AWBZ wordt bij de Zvw het terrein van de zorg dat
onder die wet valt verder afgebakend bij algemene maatregel van bestuur (artikel
11, derde en vierde lid, Zvw).In aanvulling op de verwijzing naar de AWBZ en de Zvw, zijn in dit wetsvoorstel
vormen van hulp als gedefinieerd in het Uitvoeringsbesluit ex artikel 1 van
de Kwaliteitswet zorginstellingen ook onder het begrip zorg gebracht. Niet
alle vormen van die hulp zijn onder het begrip zorg van dit wetsvoorstel
gebracht. Zo wordt de ambulante hulpverlening gericht op verslavingsproblemen
en de preventie daarvan niet vermeld. Dat is ook niet nodig. Het gebruik van
het burgerservicenummer is van belang voor de individuele ambulante verslavingshulp.
Deze vorm van hulp is naar de AWBZ overgeheveld en valt daarmee al onder de
reikwijdte van dit wetsvoorstel.In het tweede onderdeel van het begrip zorg wordt verwezen naar vormen
van hulp voor de kosten waarvan een subsidie wordt verstrekt op grond van
de artikelen 44 van de AWBZ en 68 van de Zvw. Op grond van deze artikelen
bestaat de mogelijkheid dat bij ministeriële regeling kan worden bepaald
dat het College voor zorgverzekeringen tijdelijk subsidies verstrekt voor
zorg of andere diensten, ten aanzien waarvan het voornemen bestaat deze te
doen opnemen in de verzekerde prestaties. Voor deze vormen van hulp is het
noodzakelijk dat er van het begin af aan, dus voordat ze worden opgenomen
in de verzekerde prestaties, gewerkt kan worden met het burgerservicenummer.In het derde onderdeel van het begrip zorg wordt verwezen naar de jeugdgezondheidszorg
als omschreven bij of krachtens de Wet collectieve preventie volksgezondheid
(WCPV). Hoewel in het Uitvoeringsbesluit ex artikel 1 van de Kwaliteitswet
zorginstellingen alle onderdelen van de WCPV als zorg wordt aangewezen, beperkt
dit wetsvoorstel zich tot de jeugdgezondheidszorg. Onder de jeugdgezondheidszorg
wordt verstaan: het op systematische wijze volgen en signaleren van ontwikkelingen
in de gezondheidstoestand van jeugdigen en van gezondheidsbevorderende en
-bedreigende factoren, het ramen van de behoeften aan zorg en de vroegtijdige
opsporing, de vroegtijdige opsporing en preventie van specifieke stoornissen
alsmede het geven van voorlichting, advies, instructie en begeleiding. Om
hieraan invulling te geven, worden kinderen tot de leeftijd van 19 jaar opgeroepen
voor consulten. Het uitwisselen van informatie met het zorgdomein is vereist
om invulling te kunnen geven aan de bovenbeschreven taken in het kader van
de jeugdgezondheidszorg. Het burgerservicenummer is daarbij een belangrijk
hulpmiddel om ervoor te zorgen dat de gegevens over de jeugdigen gedurende
de gehele periode waarin zij onder de jeugdgezondheidszorg vallen aan de juiste
persoon worden verbonden.Naast de jeugdgezondheidszorg die valt onder de WCPV, zijn er ook twee
de jeugdgezondheidszorg betreffende taken die onder de AWBZ vallen, namelijk
het Rijksvaccinatieprogramma en de zogenaamde hielprik. Ook voor die twee
taken is een burgerservicenummer gewenst. Vaccinaties zijn een onderdeel van
het medicatiedossier en bij een positieve uitslag van hielprik wordt direct
medicatie ingesteld en medische zorg verleend. Voor de overige taken van de
WCPV is het burgerservicenummer niet een vereiste en kan zelfs averechts werken
gezien de identificatieplicht die hiermee samenhangt. Zo staat het gebruik
van het burgerservicenummer haaks op de wens van vele cliënten om anoniem
te blijven bij de bestrijding van seksueel overdraagbare aandoeningen.Het vierde onderdeel van het begrip zorg is de verwijzing naar de Wet
op de beroepen in de individuele gezondheidszorg. De AWBZ en de Zvw bestrijken «slechts»
de vormen van zorg die wettelijk verzekerd zijn. Daarnaast is er aanvullend
verzekerde en onverzekerde zorg. In het belang van adequate gezondheidszorg
voor cliënten is hier het uitgangspunt gekozen dat ook daarbij gebruik
gemaakt wordt van het burgerservicenummer, althans voor zover deze zorg wordt
begrepen onder de individuele gezondheidszorg. Het maakt daarbij voor dit
wetsvoorstel niet uit of deze zorg wordt geboden in de beroepspraktijk van
een individuele beroepsbeoefenaar of in een instelling: in beide gevallen
dient het burgerservicenummer gebruikt te worden voor zover het zorgaanbieders
in de zin van dit wetsvoorstel betreft. De wettelijke afbakening van het begrip zorg wordt, zoals hierboven geschetst,
veelal gepreciseerd bij algemene maatregel van bestuur. In dit wetsvoorstel
is met artikel 2 voor dezelfde systematiek gekozen. Van het ruime begrip zorg
kunnen bij algemene maatregel van bestuur bepaalde onderdelen worden uitgezonderd
van het verplichte gebruik van het burgerservicenummer.Anderzijds kan, ondanks de ruime definitie van zorg, op voorhand niet
worden uitgesloten dat het ten behoeve van een adequate zorgverlening en -verzekering
gewenst is bij het verstrekken van aanpalende behandelingen of voorzieningen
eveneens het gebruik van het burgerservicenummer voor te schrijven. Het tweede
lid van artikel 2 voorziet daarom in de mogelijkheid bij algemene maatregel
van bestuur nader aan te duiden handelingen, die direct te relateren zijn
aan de zorg, alsmede degenen die bedoelde handelingen verrichten en verzekeren,
onder de werking van dit wetsvoorstel te brengen. Ook deze vorm van getrapte
regelgeving sluit aan bij bestaande wettelijke systemen. Hierboven is al het
besluit op grond van artikel 1 van de Kwaliteitswet zorginstellingen aan de
orde geweest. Een ander voorbeeld zijn bij algemene maatregel van bestuur
aangewezen instellingen die ter uitvoering van de AWBZ het sociaal-fiscaalnummer
van verzekerden gebruiken. Het betreft onder meer het centraal administratiekantoor
en de verbindingskantoren.Niet iedereen die zorg verleent of verzekert, zal gehouden zijn het burgerservicenummer
te gebruiken. In verband met de benodigde waarborgen omtrent het gebruik van
het burgerservicenummer, wordt deze verplichting opgelegd aan nauwkeurig omschreven
partijen in de zorgsector, te weten zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars.
Op die manier wordt de verspreiding van het burgerservicenummer in de zorgsector
beheerst.2.1.2 ZorgaanbiederVoor het begrip zorgaanbieders is aangesloten bij de Kwaliteitswet zorginstellingen
en de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg.Voor de eerste categorie zorgaanbieders verwijst onderdeel c van artikel
1 derhalve naar de Kwaliteitswet zorginstellingen. Een instelling in de zin
van die wet is het organisatorische verband dat strekt tot verlening van zorg
als omschreven bij of krachtens de AWBZ en de Zvw, danwel van vormen van zorg
die zijn aangewezen in het uitvoeringsbesluit ex artikel 1 van de Kwaliteitswet
zorginstellingen. Ingevolge artikel 1, eerste lid, onder c, van de Kwaliteitswet
zorginstellingen wordt een instelling gedreven door:– een rechtspersoon;– een natuurlijke persoon;– natuurlijke personen en/of rechtspersonen tezamen.De verplichtingen uit hoofde van dit wetsvoorstel rusten op degene die
de instelling drijft. Deze wordt tevens aangemerkt als verantwoordelijke in
de zin van de Wbp voor de verwerking van persoonsgegevens. Voor het geval
dat een instelling door natuurlijke personen en/of rechtspersonen gezamenlijk
wordt gedreven, rusten de wettelijke verplichtingen ingevolge artikel 3 op
elk van de samenwerkende (rechts)personen. Artikel 1, vierde lid, van de Kwaliteitswet
zorginstellingen is een vergelijkbare bepaling.Als tweede categorie van zorgaanbieders worden aangemerkt de individuele
beroepsbeoefenaren in de zin van de artikelen 3 en 34 van de Wet op de beroepen
in de individuele gezondheidszorg. Het gaat dan om personen die beroepen uitoefenen
waarop het stelsel van registratie en beroepstitelbescherming van toepassing
is en om personen die beroepen uitoefenen waarvoor het stelsel van opleidingstitelbescherming
geldt. Zij zijn geen zorgaanbieder in de zin van het onderhavige
wetsvoorstel wanneer zij hun beroep uitoefenen in een instelling.2.1.3 IndicatieorganenIndicatieorganen verlenen zelf geen zorg, maar vervullen in het zorgverleningsproces
wel een belangrijke rol. Voor bepaalde vormen van zorg in de zin van de AWBZ
is op grond van artikel 9b van die wet een besluit vereist dat de cliënt
aanspraak op zorg heeft. Ook de Zvw kent in artikel 14 indicatiestelling voor
bepaalde vormen van zorg. Zulke beslissingen worden genomen door gemeentelijke
indicatieorganen en stichtingen die een bureau jeugdzorg in stand houden.
Deze organisaties beoordelen in hoeverre de desbetreffende cliënten voor
die vormen van zorg in aanmerking komen. Aangezien een indicatieorgaan een
noodzakelijke schakel is in die zorgverleningsketens, zullen de indicatieorganen
eveneens het burgerservicenummer dienen te gebruiken. Immers, ook de indicatie
zal eenduidig aan een bepaalde cliënt verbonden moeten kunnen worden.2.1.4 ZorgverzekeraarEen zorgverzekeraar is degene die de cliënt verzekert voor zorg in
het kader van de Zvw. Als de zorgverzekeraar onder het nieuwe zorgverzekeringsstelsel
AWBZ-uitvoeringsorgaan is, is een cliënt als AWBZ-verzekerde bij de zorgverzekeraar
ingeschreven. Daarnaast is het mogelijk dat een cliënt zich aanvullend
verzekert voor ziektekosten.Wat betreft de Zvw is een zorgverzekeraar een verzekeringsonderneming
als bedoeld in de eerste richtlijn schadeverzekering. Een verzekeraar wordt
zorgverzekeraar in de zin van de Zvw zodra hij zich als zodanig aanmeldt bij
het College van toezicht op de zorgverzekeringen en aspirant verzekeringnemers
aanbiedt met hem een zorgverzekering te sluiten. Hij blijft zorgverzekeraar
zolang hij ten minste één verzekerde op basis van een zorgverzekering
verzekerd houdt – en dus de zorgverzekering voor ten minste één
verzekerde uitvoert – ook al biedt hij inmiddels geen nieuwe zorgverzekeringen
meer aan.Een verzekeraar is slechts zorgverzekeraar in de zin van de Zvw voor zover
hij zorgverzekeringen aanbiedt of uitvoert. Voert hij naast zorgverzekeringen
ook andere verzekeringen uit, dan wordt hij voor die werkzaamheden niet als
zorgverzekeraar beschouwd. De Zvw beperkt de zorgverzekering tot een tussen
een zorgverzekeraar en een verzekeringnemer ten behoeve van een verzekeringsplichtige
gesloten schadeverzekering, die voldoet aan hetgeen daarover bij of krachtens
die wet is geregeld, en waarvan de verzekerde prestaties het bij of krachtens
de Zvw geregelde niet te boven gaan. Dat betekent dat een verzekeraar geen
zorgverzekeraar in de zin van de Zvw is voor zover het een aanvullende verzekering
betreft.Zoals uiteengezet in het algemene gedeelte van deze toelichting, is het
wenselijk dat ook in het kader van de aanvullend verzekerde zorg het burgerservicenummer
gebruikt wordt. In het licht van het advies van de Raad van State om de reikwijdte
van het wetsvoorstel zo veel mogelijk in de wettekst af te bakenen, is daarom
aan de definitie van het begrip zorgverzekeraar een derde onderdeel toegevoegd.
Het betreft de verzekeraar voor zover deze zorg verzekert die niet onder de
Zvw of de AWBZ valt.2.1.5 Voor zorgaanbieders, indicatieorganen of zorgverzekeraars
werkzame personenIn de praktijk verrichten zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars niet zelf alle werkzaamheden waarbij persoonsgegevens
van cliënten worden verwerkt. Er worden medewerkers en derden ingeschakeld,
die deze persoonsgegevens ten behoeve van de verantwoordelijke zorgaanbieder,
het verantwoordelijke indicatieorgaan of de verantwoordelijke zorgverzekeraar
verwerken. Het handelen van die personen wordt dan juridisch aan de zorgaanbieder,
het indicatieorgaan of de zorgverzekeraar toegerekend. Op grond van de Wbp
zijn zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars als verantwoordelijke
gehouden passende maatregelen te nemen met betrekking tot die gegevensverwerking.
Zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars hebben er ook in deze
gevallen voor te zorgen dat het burgerservicenummer gebruikt wordt conform
de bepalingen van dit wetsvoorstel.Volledigheidshalve wordt ingegaan op de situatie waarin een persoon of
instelling die ten behoeve van een zorgaanbieder, indicatieorgaan of zorgverzekeraar
persoonsgegevens verwerkt, zelf ook een zorgaanbieder, indicatieorgaan of
zorgverzekeraar is. Dat kan zich bijvoorbeeld voordoen bij een arts die deels
in dienst van een instelling werkt en deels zelfstandig werkzaam is. In zo’n
situatie zal steeds helder dienen te zijn onder wiens verantwoordelijkheid
het burgerservicenummer wordt gebruikt. De arts en de instelling in het gegeven
voorbeeld zullen voorzieningen moeten treffen waardoor steeds onderscheid
gemaakt kan worden tussen de twee hoedanigheden waarin de arts kan handelen,
namelijk onder zijn eigen verantwoordelijkheid of onder verantwoordelijkheid
van de zorgaanbieder.2.1.6 Uitbreiding zorgaanbieders en -verzekeraarsDe motieven voor het invoeren van het verplicht gebruik van het burgerservicenummer
kunnen in de toekomst ook gelden voor de gegevensuitwisseling in het kader
van de verlening en de verzekering van zorg en aanverwante diensten waarop
dit wetsvoorstel nu niet van toepassing is. Daarom kunnen uitvoerders die
aan zorg gerelateerde handelingen verrichten en verzekeraars die dat (aanvullend)
verzekeren, bij algemene maatregel van bestuur op grond van artikel 2, tweede
lid, onder de reikwijdte van dit wetsvoorstel worden gebracht. Het regime
voor het gebruik van het burgerservicenummer door deze uitvoerders en verzekeraars,
met inbegrip van toezicht en handhaving, is hetzelfde als voor zorgaanbieders
en zorgverzekeraars in de zin van de AWBZ en de Zvw doordat de desbetreffende
bepalingen in de Zvw, die identiek zijn aan de AWBZ, in artikel 13 van overeenkomstige
toepassing worden verklaard. 2.1.7 CliëntEen cliënt van een zorgaanbieder is iemand aan wie de zorgaanbieder
zorg verleent. Voor alle cliënten is een zorgaanbieder gehouden een burgerservicenummer
te gebruiken. Hierop bestaan slechts twee uitzonderingen, namelijk in geval
van acute zorgverlening en wanneer de identiteit of het burgerservicenummer
van de cliënt niet vastgesteld kan worden.De cliënten van zorgverzekeraars zijn minder eenvoudig aan te duiden.
In het kader van dit wetsvoorstel wordt volstaan met een globale schets. Zoals
hierboven reeds aangegeven, bestrijken de Zvw en de AWBZ samen het totale
wettelijke sociale ziektekostenverzekeringsveld in Nederland. De kring van
personen die van rechtswege verzekerd zijn uit hoofde van de AWBZ, is neergelegd
in Hoofdstuk II van die wet. Op hen rust ingevolge de Zvw tevens een verzekeringsplicht.
De kring van verzekeringsplichtigen voor de Zvw is in beginsel gelijk aan
de kring van verplicht verzekerden voor de AWBZ: is men verplicht AWBZ verzekerd,
dan dient men derhalve een zorgverzekering te (laten) sluiten.
Ruwweg gaat het om iedereen die legaal in Nederland woont en alle loonbelastingplichtigen
die elders wonen.Behalve op verplicht verzekerden, is dit wetsvoorstel ook van toepassing
op cliënten die bij een zorgverzekeraar een aanvullende verzekering hebben
afgesloten.Met betrekking tot verplicht verzekerden gaat het meer in het bijzonder
om de volgende cliënten. Ingevolge artikel 5 van de AWBZ zijn verplicht
verzekerd:a. ingezetenen;b. niet-ingezetenen die ter zake van in Nederland in dienstbetrekking
verrichte arbeid aan de loonbelasting zijn onderworpen.Op deze hoofdregel zijn bij en krachtens de AWBZ diverse uitzonderingen
getroffen, die hieronder aangestipt worden. Ten eerste zijn op grond van de
AWBZ niet verzekerd vreemdelingen, tenzij zij rechtmatig in Nederland verblijf
hebben als bedoeld in artikel 8, onder a tot en met e of l, van de Vreemdelingenwet
2000 (art. 5, tweede lid, AWBZ).Ten tweede zijn in het op artikel 5, derde en vierde lid, van de AWBZ
gebaseerde Besluit uitbreiding en beperking kring verzekerden volksverzekeringen
1999 (BUBKVV 1999) zowel uitbreidingen als beperkingen op de in de AWBZ geregelde
kring van verplicht verzekerden geregeld.Ten slotte kan men op grond van toepassing van een verdrag of een besluit
van een volkenrechtelijke organisatie, zonodig in afwijking van de hoofdregels
van de AWBZ, wel (of juist niet) verzekerd zijn (artikel 5b AWBZ).Er zijn twee afwijkingen van de in de Zvw opgenomen regel dat diegenen
verzekeringsplichtig zijn, die behoren tot de kring van verplicht AWBZ-verzekerden.
Allereerst gaat het om militairen in werkelijke dienst. Zij zijn wel AWBZ-verzekerd,
maar niet verzekeringsplichtig op grond van de Zvw. Daarnaast gaat het om
personen die op grond van de AWBZ en de Wet financiering sociale verzekeringen
(Wfsv) door de Sociale Verzekeringsbank (SVB) wegens gemoedsbezwaren op hun
verzoek zijn ontheven van de verplichtingen, voortvloeiende uit de AWBZ (art.
32 AWBZ juncto hoofdstuk 5 Wfsv). Omdat deze personen desalniettemin wel van
rechtswege AWBZ-verzekerd zijn, worden ze voor de Zvw van de kring van verzekeringsplichtigen
uitgezonderd.Naar de huidige stand van zaken worden in eerste instantie alleen burgerservicenummers
toegekend aan ingezetenen. De overgrote meerderheid van cliënten in de
zorgsector zijn ingezetenen. Voor het registreren en toekennen van een burgerservicenummer
van niet-ingezetenen worden de bestuurlijk-organisatorische, juridische en
technische maatregelen voorbereid. Naast het burgerservicenummer is ook voorzien
in het sociaal-fiscaalnummer als aanvullend nummer. Dat nummer zal gehanteerd
kunnen worden voor personen zonder burgerservicenummer. Vooralsnog behoren
de niet-ingezetenen tot deze categorie personen. Het onderhavige wetsvoorstel
bevat de grondslag om bij lagere regelgeving te bepalen welke persoonsgegevens
verwerkt worden bij cliënten die (nog) geen burgerservervicenummer of
sociaal-fiscaalnummer hebben.2.2 Artikel 4Een belangrijke algemene norm die in verschillende artikelen van de Wbp
tot uitdrukking komt, is dat persoonsgegevens worden verwerkt in overeenstemming
met de doeleinden waarvoor ze zijn verzameld of verkregen (bijvoorbeeld artikel
7 en artikel 9, eerste lid, Wbp). Die wet hecht verder aan een wettelijke
grondslag voor het verwerken van persoonsgegevens. Zo bepaalt artikel 24,
eerste lid, van de Wbp dat een nummer ter identificatie van een
persoon slechts gebruikt kan worden ter uitvoering van de wet waarbij dat
nummer is voorgeschreven dan wel voor doeleinden bij wet bepaald.Tegen de achtergrond van de uitgangspunten en normen van de Wbp wordt
in artikel 4, eerste lid, en daarmee corresponderende bepalingen in de AWBZ
(artikel 52, derde lid) en de Zvw (artikel 86, derde lid), het centrale doel
van dit wetsvoorstel geformuleerd. Het burgerservicenummer wordt door zorgaanbieders,
indicatieorganen en zorgverzekeraars gebruikt om te waarborgen dat verwerkte
persoonsgegevens betrekking hebben op de juiste persoon.2.3 Artikelen 5, 6 en 7Artikel 5 schrijft voor dat de zorgaanbieder de identiteit en het burgerservicenummer
van de cliënten vaststelt. Deze bepaling waarborgt dat het correcte burgerservicenummer
van een cliënt geadministreerd wordt. Voordat een burgerservicenummer
in de administratie opgenomen wordt, is het nodig de cliënt te identificeren
en het burgerservicenummer te controleren. Dat geschiedt wanneer de cliënt
zich voor het eerst vervoegt bij de zorgaanbieder.Zorgaanbieders zijn ingevolge dit wetsvoorstel verplicht het burgerservicenummer
te gebruiken. Daarom zijn zij aan te merken als gebruiker in de zin van de
Wabb. Voor het vaststellen van de identiteit en het burgerservicenummer kunnen
zij, via de sectorale berichtenvoorziening, de faciliteiten benutten die de
beheervoorziening biedt om de identiteit en het burgerservicenummer van de
cliënt na te gaan.Om met het laatste te beginnen: bij de eerste keer dat de zorgaanbieder
de cliënt zorg verleent, zal altijd het correcte burgerservicenummer
van de desbetreffende cliënt bepaald moeten worden. Immers, vanaf dat
moment zullen de persoonsgegevens van de cliënt ontsloten worden met
het burgerservicenummer.Ingevolge artikel 7 zullen zorgaanbieders het burgerservicenummer zelf
moeten controleren bij het nummerregister en de registraties, bedoeld in de
Wabb. Aan de hand daarvan kan nagegaan worden:– of een nummer een burgerservicenummer is;– of een bepaalde persoon een burgerservicenummer heeft en zo ja,
welk nummer dat is;– aan welke persoon een bepaald burgerservicenummer is toegekend;– of het identiteitsbewijs als ongeldig te boek staat.De zorgaanbieder hoeft het burgerservicenummer niet zelf te controleren,
indien het uit betrouwbare bron is verkregen. Er mag immers afgegaan worden
op de juistheid van een burgerservicenummer dat is verstrekt door een andere
gebruiker die de juistheid daarvan al heeft moeten controleren. Dat kan een
gebruiker binnen of buiten de zorgsector zijn. Indien er aan getwijfeld wordt
dat het correcte burgerservicenummer is doorgegeven, bijvoorbeeld omdat de
andere gebruiker een fout heeft gemaakt bij het verstrekken ervan, zal het
burgerservicenummer uiteraard toch geverifieerd moeten worden. Dergelijke
vergissingen zullen bijvoorbeeld blijken wanneer de zorgaanbieder of het indicatieorgaan
de identiteit van de cliënt vaststelt.De juistheid van het burgerservicenummer is vanzelfsprekend gegarandeerd
wanneer het uit de gemeentelijke basisadministratie zelf is gehaald.Voor de goede orde zij opgemerkt dat de mogelijkheid om af te gaan op
een aldus verstrekt burgerservicenummer, niet afdoet aan de plicht van zorgaanbieders
de cliënt bij hun eerste contact te identificeren.Identificatie is essentieel voor de zorgverlening zelf. Van de verwerking
van de medische persoonsgegevens die naar aanleiding van de zorgverlening
gegenereerd worden, zal boven elke twijfel verheven moeten zijn op welke persoon
de in dat kader te verwerken gegevens betrekking hebben. Daarom verplicht
artikel 5 de zorgaanbieder de identiteit van de cliënt vast te stellen.
Overigens is de grondslag voor een dergelijke verplichting al opgenomen in
de AWBZ – via het wetsvoorstel fraudebestrijding zorgverzekeringswetten –
en in de Zvw en wel bij het inroepen van zorg ten laste van die wetten. Voor
de wijze waarop de identiteit van een cliënt wordt vastgesteld, is in
artikel 6 aansluiting gezocht bij de methode die daartoe is neergelegd in
de AWBZ en de Zvw. Het onderhavige wetsvoorstel gaat iets verder door de verplichting
tot het vaststellen van de identiteit van de cliënt op te leggen aan
alle zorgaanbieders, in ieder geval bij het eerste contact met de cliënt.Zodra het juiste burgerservicenummer van een cliënt is bepaald, zijn
zorgaanbieders overigens niet gevrijwaard van de plicht tot het identificeren
van hun cliënten. Afgezien van specifieke bepalingen terzake van de identificatie,
zijn gebruikers van het burgerservicenummer ingevolge artikel 12 van de Wabb
altijd gehouden zich ervan te vergewissen dat het burgerservicenummer betrekking
heeft op de persoon wiens persoonsgegevens zij verwerken. In een aantal gevallen
zal dat niet anders kunnen dan door middel van identificatie. Artikel 5, onderdeel
b, brengt dat tot uitdrukking. Daarbij is naar aanleiding van het advies van
de Raad van State dezelfde formulering gehanteerd als in artikel 4, tweede
lid, van de Zvw en artikel 9bis, tweede lid, van de AWBZ.2.4 Artikelen 8 en 9Artikel 8 legt zorgaanbieders de verplichting op om persoonsgegevens van
hun cliënten te verbinden met hun burgerservicenummer. Althans, voor
zover de persoonsgegevens worden verwerkt in het kader van de verlening van
zorg. Binnen dat kader valt, zoals blijkt uit de laatste zinsnede van artikel
1, onderdeel b, ook de financieel-administratieve afhandeling van verleende
zorg. Het opnemen van het burgerservicenummer in de administratie dient op
zodanige wijze te geschieden, dat aan de hand van het burgerservicenummer
vastgesteld kan worden op welke cliënt bepaalde persoonsgegevens betrekking
hebben. Indien zorgaanbieders de persoonsgegevens niet in combinatie met het
burgerservicenummer in de administratie opnemen, kunnen zij immers niet voldoen
aan de verplichting van artikel 9 om bij bepaalde gegevensuitwisseling het
burgerservicenummer te gebruiken.Zoals gezegd, wordt met dit wetsvoorstel beoogd te waarborgen dat de in
het kader van zorgverlening, indicatiestelling en zorgverzekering verwerkte
persoonsgegevens op de betrokken cliënt betrekking hebben. Om die reden
is het gebruik ervan ingevolge artikel 9 dan ook verplicht bij elke uitwisseling
van persoonsgegevens terzake van zorgaanbieders met indicatieorganen en zorgverzekeraars.
Alleen op die manier kan het verband tussen de cliënt en zijn gegevens
intact blijven.2.5 Artikel 10, 11 en 12In het algemene gedeelte van deze memorie van toelichting is met het oog
op de bescherming van persoonsgegevens een overzicht gegeven van de reikwijdte
van dit wetsvoorstel en de samenhang met andere wetten. Daarbij is naar voren
gekomen dat het wenselijk is ten behoeve van een sluitend systeem voor het
waarborgen van de privacy een facultatieve grondslag op te nemen voor het
stellen van beveiligingseisen aan het verwerken van persoonsgegevens. Artikel
10 strekt daartoe. Van dezelfde strekking is artikel 11, tweede lid. Deze
bepalingen hebben hun tegenhanger in de nieuwe zevende en achtste leden van
de artikelen 86 van de Zvw en 52 van de AWBZ. Volledigheidshalve zij opgemerkt
dat de laatste leden van de artikelen 87, 88 en 89 van de Zvw
en 53, 54 en 55 van de AWBZ ook reeds facultatieve grondslagen bevatten voor
het stellen van nadere regels met betrekking tot de in die artikelen geregelde
gegevensverwerking. Deze grondslagen kunnen worden gebruikt om privacywaarborgen
in te bouwen.In de praktijk zullen zich situaties kunnen voordoen waarin een cliënt
zich meldt, die geen burgerservicenummer heeft of waarvan het burgerservicenummer
danwel de identiteit niet kan worden vastgesteld. Bij wijze van voorbeelden
valt te denken aan een toerist die zorg nodig heeft of iemand die zijn burgerservicenummer
niet meer weet en evenmin beschikt over een document waar het burgerservicenummer
op staat of aan de hand waarvan de identiteit kan worden vastgesteld. Voorts
kan gedacht worden aan de relatief kleine groep niet-ingezetenen waaraan (in
eerste instantie) geen burgerservicenummer wordt toegekend. Persoonsgegevens
zullen dan niet met een burgerservicenummer vastgelegd kunnen worden. Omtrent
de wijze waarop cliënten in dergelijke situaties geregistreerd worden,
kunnen regels worden gesteld.Deze situaties dienen overigens wel onderscheiden te worden van de gevallen
waarin de verlening van zorg acuut nodig is en er geen tijd is om eerst het
burgerservicenummer op te vragen of te verifiëren. Artikel 12 ziet op
dergelijke gevallen. De verplichting in dit wetsvoorstel omtrent het gebruik
van het burgerservicenummer, alsmede inzake het vaststellen van de identiteit
en het burgerservicenummer, kunnen ingevolgde die bepaling tijdelijk uitzondering
lijden, namelijk zo lang dit voor de verlening van verantwoorde zorg noodzakelijk
is in acute situaties waarin onverwijld dient te worden gehandeld. Zodra de
acute zorg is verleend, dient alsnog uitvoering te worden gegeven aan de verplichtingen
van dit wetsvoorstel.Wanneer de identiteit en het burgerservicenummer op de voet van artikel
12, eerste lid, niet met inachtneming van de daarvoor geldende regels zijn
vastgesteld, mag de zorgaanbieder het burgerservicenummer ingevolge het derde
lid van dat artikel niet gebruiken. Voor zover de zorgaanbieder dan al beschikt
over een burgerservicenummer, is dat immers onvoldoende betrouwbaar voor het
vastleggen en verstrekken van persoonsgegevens. Volledigheidshalve zij opgemerkt
dat wanneer er uit hoofde van dit wetsvoorstel geen verplichting tot het gebruik
van het burgerservicenummer bestaat, er ook geen sprake is van een gebruiker
in de zin van de Wabb en dat de voorzieningen die de Wabb biedt niet mogen
worden benut.Wanneer de zorgaanbieder niet de identiteit van de cliënt aan de
hand van een wettelijk identificatie middel (WID) heeft kunnen vaststellen,
maar wel het burgerservicenummer heeft kunnen achterhalen en verifiëren,
is het burgerservicenummer wel voldoende betrouwbaar om gegevens over de cliënt
op te vragen. Hierbij wordt gedacht aan situaties waar een bekende of een
familielid van de cliënt, de cliënt kan identificeren. Deze persoonsgegevens
kunnen immers een belangrijke bijdrage leveren aan adequate spoedeisende zorg,
mits de zorgaanbieder er op bedacht is dat de identiteit van de cliënt
niet aan de hand van een WID is vastgesteld en dat er dus niet altijd zonder
meer van uitgegaan kan worden dat de gegevens op de desbetreffende cliënt
betrekking hebben.2.6 Artikel 13Voor de regeling van het gebruik van het burgerservicenummer in de zorg
sluit dit wetsvoorstel zo veel mogelijk aan bij bestaande wetgeving. Er bestaan
evenwel enkele categorieën verzekeraars en zorgaanbieders die niet onder
bestaande wetgeving vallen. Het gaat daarbij om aanvullende zorgverzekeraars
als bedoeld in artikel 1, alsmede om verzekeraars die op basis
van artikel 2, tweede lid, onder de reikwijdte van dit wetsvoorstel worden
gebracht. Door de relevante bepalingen van de Zvw, die overeenstemmen met
de AWBZ, met artikel 13 van overeenkomstige toepassing te verklaren, geldt
voor deze categorieën verzekeraars met betrekking tot het gebruik van
het burgerservicenummer hetzelfde regime als voor de zorgverzekeraars in de
zin van de Zvw en de AWBZ. Zo gelden voor deze verzekeraars ook de beveiligingseisen
die bij ministeriële regeling op grond van artikel 86, zevende lid, van
de Zvw gesteld kunnen worden. Tevens is in het tweede lid van artikel 13 uitdrukkelijk
de geheimhoudingsplicht opgenomen, die ook ingevolge artikel 87, vijfde lid,
van de Zvw geldt. Voorts wordt, net als in de Zvw, het College van toezicht
op de zorgverzekeringen ingevolge het derde lid van artikel 13 belast met
het toezicht op de naleving van het correcte gebruik van het burgerservicenummer.
Dat college beschikt over dezelfde handhavingsinstrumenten als in de Zvw,
namelijk het geven van aanwijzingen, het opleggen van een last onder dwangsom
en het beboeten van overtredingen. Teneinde deze handhavingstaak te kunnen
vervullen, zijn zorgverzekeraars op dezelfde voet als in de Zvw gehouden op
verzoek van het college gegevens te verstrekken.Een vergelijkbare bepaling als artikel 13 is niet nodig voor zorgaanbieders.
Immers, het regime dat in dit wetsvoorstel voor het gebruik van het burgerservicenummer
door zorgaanbieders als bedoeld in artikel 1 is opgenomen, is ook van toepassing
op zorgaanbieders die op basis van artikel 2, tweede lid, onder de reikwijdte
van dit wetsvoorstel worden gebracht.2.7 Artikelen 14, 15, 19 en 202.7.1 RegistersZorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars kunnen worden opgenomen
in registers. De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport dan wel door
deze aan te wijzen instellingen zullen het beheer van de registers op zich
nemen. Dat beheer wordt gevoerd met inachtneming van de regels die bij of
krachtens algemene maatregel van bestuur zullen worden gesteld.Alleen zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars die geregistreerd
staan, zijn gerechtigd de faciliteiten van de beheervoorziening te benutten.
Alle zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars die in de praktijk
geconfronteerd worden of kunnen worden met situaties waarin zij op grond van
artikel 6 verplicht zijn de identiteit van een cliënt te verifiëren
of een burgerservicenummer te controleren, zullen derhalve om inschrijving
in het register dienen te verzoeken. De procedure voor inschrijving in de
registers zal bij of krachtens algemene maatregel van bestuur worden geregeld.2.7.2 Samenhang met andere registratiesEen belangrijk aandachtspunt voor het beheer van de registers is het bestaan
van andere registraties, toelatingen, vergunningen of aanmeldingen. Veel zorgaanbieders
en zorgverzekeraars zijn elders al geregistreerd, toegelaten of aangemeld.
Voor zorgaanbieders zijn de volgende registraties en toelatingen van belang:– op grond van artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele
gezondheidszorg zijn registers ingesteld waar de in dat artikel bedoelde individuele
beroepsbeoefenaren op hun aanvraag in zijn opgenomen. Dit zogenaamde BIG-register
wordt beheerd door het Centraal Informatiepunt Beroepen Gezondheidszorg (CIBG),
dat onder de verantwoordelijkheid van de minister van Volksgezondheid, Welzijn
en Sport valt. Individuele beroepsbeoefenaren in de zin van artikel 34 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg worden
niet in het BIG-register opgenomen. Zij staan wel in het Centraal register
beroepsopleidingen, bedoeld in artikel 6.4.1. van de Wet educatie en beroepsonderwijs;– de Kwaliteitswet zorginstellingen voorziet niet in een registratie
van zorgaanbieders. Ingevolge de Wet toelating zorginstellingen (Wtzi) moeten
bepaalde categorieën instellingen een toelating van het College voor
zorgverzekeringen hebben (artikel 5, eerste, tweede en derde lid Wtzi).Voor zorgverzekeraars zijn de volgende vergunningen, mededelingen, toelatingen
en aanmeldingen van belang:– een zorgverzekeraar moet beschikken over een vergunning voor de
uitoefening van het schadeverzekeringsbedrijf voor de branche ongevallen en
ziekte of, indien het een bijkantoor in Nederland betreft, een procedure te
doorlopen die uitmondt in een mededeling van de Pensioen- & Verzekeringskamer
in de Staatscourant;– een verzekeraar meldt het voornemen zorgverzekeringen aan te bieden
en uit te voeren schriftelijk aan het College voor zorgverzekeringen (artikel
25 Zvw). Ook het voornemen te stoppen met zorgverzekeringen, dient een verzekeraar
te melden aan het College voor zorgverzekeringen (artikel 30 Zvw);– een zorgverzekeraar die de AWBZ wenst uit te voeren, zal zich
onder het nieuwe zorgverzekeringsstelsel daartoe moeten aanmelden bij het
College voor zorgverzekeringen.De registers van zorgaanbieders en zorgverzekeraars kunnen mede op basis
van bovenstaande informatie actueel worden gehouden. Daartoe worden artikel
10 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg, de artikelen
9 en 14 van de Wtzi alsmede artikel 26 van de Zvw, dat van overeenkomstige
toepassing is verklaard in de AWBZ, zodanig aangepast dat mutaties ter kennis
worden gebracht van de beheerders van het desbetreffende register. Voorts
zal bij of krachtens algemene maatregel van bestuur voor de inschrijving in
een register een afschrift verlangd kunnen worden van relevante andere registraties,
toelatingen, vergunningen of meldingen.Gemeenten hebben er voor zorg te dragen dat er in hun gebied een indicatieorgaan
in de zin van de AWBZ werkzaam is. Provincies hebben er voor zorg te dragen
dat er in hun gebied één bureau jeugdzorg werkzaam is dat in
stand wordt gehouden door een stichting in de zin van de Wet op de jeugdzorg.
Mede gelet op de centralisatie van de indicatieorganen in de zin van de AWBZ,
gaat het in totaal om een beperkt aantal organisaties waar de beheerder van
het register van indicatieorganen betrekkelijk eenvoudig het overzicht over
kan bewaren. 2.7.3 Faciliteiten voor geregistreerdenAan de hand van de registers worden zorgaanbieders, indicatieorganen en
zorgverzekeraars geïdentificeerd, geauthentiseerd en geautoriseerd tot
het controleren van de geldigheid van het identiteitsbewijs en van het burgerservicenummer.
Dat proces verloopt als volgt. De instellingen die de registers beheren, verstrekken
geregistreerde zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars een pas,
certificaat of ander middel waarmee alleen zij zich kunnen vervoegen bij de
sectorale berichtenvoorziening voor de zorg. Aan de hand van protocollen wordt
geverifieerd welke geregistreerde zorgaanbieder, welk indicatieorgaan of welke
zorgverzekeraar het betreft. Pas wanneer deze protocollen met succes doorlopen
zijn, kan de zorgaanbieder, het indicatieorgaan of de zorgverzekeraar via
de sectorale berichtenvoorziening voor de zorg de faciliteiten
van de bij de Wabb ingestelde beheervoorziening benutten. De sectorale berichtenvoorziening
verstrekt de zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars de uitkomsten
van de raadpleging bij de beheervoorziening. Dit proces zal verder uitgewerkt
worden bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur waarmee de sectorale
berichtenvoorziening op grond van de Wabb wordt ingesteld.2.8 Artikel 16Zoals in het algemene gedeelte van de toelichting aangegeven, is het gebruik
van het burgerservicenummer door zorgaanbieders gericht op het verwerken van
persoonsgegevens in het kader van de verlening van zorg. Het gebruik van het
burgerservicenummer is daarmee een element dat mede inhoud geeft aan het begrip «verantwoorde
zorg» in de zin van de Kwaliteitswet zorginstellingen, waarop wordt
toegezien door de Inspectie voor de gezondheidszorg (IGZ). Overeenkomstig
de adviezen van het CBP en de Raad van State is het wetsvoorstel aangevuld
met een bepaling op grond waarvan zorgaanbieders ondanks hun beroepsgeheim
gehouden zijn gegevens te verstrekken aan IGZ teneinde effectief toezicht
mogelijk te maken op de naleving van dit wetsvoorstel. Aangezien het burgerservicenummer
dient te worden gebruikt in combinatie met het verwerken van medische persoonsgegevens
van een cliënt, is doorbreking van het beroepsgeheim noodzakelijk. Vanzelfsprekend
zal bij het uitoefenen van het toezicht op de naleving de beginselen van subsidiariteit
en proportionaliteit in acht worden genomen. Voor zover effectief toezicht
gehouden kan worden zonder (medische) persoonsgegevens op te vragen, zullen
dergelijke minder ingrijpende methoden gehanteerd worden. Er dient evenwel
rekening gehouden te worden met situaties waarin het onmogelijk is te bezien
of het burgerservicenummer correct wordt gebruikt zonder inzage in medische
persoonsgegevens.Soortgelijke verplichtingen bestaan reeds voor zorgverzekeraars en indicatieorganen
op grond van de AWBZ en de Zvw. Ook het voorstel van Wet marktordening gezondheidszorg
(WMG, Kamerstukken II 2004/05, 30 186, nr. 2) doorbreekt op aanraden
van het CBP en de Raad van State het beroepsgeheim ten behoeve van het uitoefenen
van het toezicht op de naleving van die wet door zorgaanbieders.2.9 Artikel 17Deze bepaling voorziet in de mogelijkheid het burgerservicenummer in één
keer voor meerdere cliënten tegelijk te verstrekken aan verschillende
categorieën zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars. Dat
geschiedt uiteraard binnen de kaders van de Wet gemeentelijke basisadministratie
persoonsgegevens en de Wabb.Tegelijk met het burgerservicenummer zal een beperkt aantal gegevens worden
verstrekt waarmee de zorgaanbieder, het indicatieorgaan en de zorgverzekeraar
kunnen bepalen welk burgerservicenummer bij hun cliënt past. Slechts
die persoonsgegevens worden verstrekt, die noodzakelijk zijn om te kunnen
verifiëren of de persoon wiens burgerservicenummer is verstrekt, dezelfde
persoon is als de cliënt. Bij ministeriële regeling zal aangegeven
worden hoe de zorgaanbieder, het indicatieorgaan of de zorgverzekeraar de
verstrekte gegevens dienen te vergelijken met hun cliëntenbestand. Pas
wanneer deze vergelijking onomstotelijk uitwijst dat het burgerservicenummer
bij een bepaalde cliënt past, kan dat nummer gebruikt gaan worden.Het ligt voor de hand bij het verstrekken van de burgerservicenummers
en van overige persoonsgegevens op grond van deze invoeringsbepaling de sectorale
berichtenvoorziening in te schakelen. Verder voorziet artikel 17 in de mogelijkheid ten behoeve van de invoering
van het burgerservicenummer af te wijken van de regels voor het reguliere
gebruik van het burgerservicenummer. Zo is het overbodig het burgerservicenummer
te verifiëren dat op basis van de invoeringsregeling is verstrekt.2.10 Artikelen 18 en 21Met de artikelen 18 en 21 worden de AWBZ en de Zvw gewijzigd teneinde
indicatieorganen en zorgverzekeraars, net als zorgaanbieders, te verplichten
het burgerservicenummer te gebruiken en daartoe de cliënten te identificeren
en hun burgerservicenummers te verifiëren. Verder wordt in genoemde wetten
het sociaal-fiscaalnummer vervangen door het burgerservicenummer. Daarbij
wordt er van uit gegaan dat de Verzamelwet sociale verzekeringen 2006 (Kamerstukken
II 2004/05, 30 238, nr. 2), die twee onderdelen toevoegt aan artikel
1 van de Zvw, eerder in werking zal treden dan dit wetsvoorstel. Anders dan
zorgaanbieders, dienen indicatieorganen en zorgverzekeraars het sociaal-fiscaalnummer
als aanvullend nummer te gebruiken dat door de Belastingdienst is toegekend
aan cliënten die niet over een burgerservicenummer beschikken. Indien
daartoe aanleiding is, controleren zij het sociaal-fiscaalnummer.In voorkomende gevallen wordt de identiteit van de cliënt vastgesteld
voordat het burgerservicenummer in de administratie opgenomen wordt. Artikel
9bis van de AWBZ en artikel 4 van de Zvw verlangen al van zorgverzekeraars
dat zij hun cliënten identificeren wanneer dat redelijkerwijs nodig is.
Deze bepalingen worden met artikel 18, onderdeel B, en artikel 21, onderdeel
C, van overeenkomstige toepassing verklaard op de indicatieorganen, te weten
de gemeentelijke indicatieorganen en de stichtingen die een bureau jeugdzorg
in stand houden.In het kader van het gebruik van het burgerservicenummer kunnen zich situaties
voordoen, waarin het indicatieorgaan of de zorgverzekeraar aanleiding ziet
een cliënt te identificeren om met voldoende mate van zekerheid een burgerservicenummer
aan de desbetreffende persoon te koppelen. Naar verwachting zal een indicatieorgaan
eerder overgaan tot identificatie van cliënten. Het beginpunt voor het
verstrekken van vele vormen van zorg in de zin van de AWBZ is een indicatiestelling.
Dat geldt ook voor bepaalde vormen van zorg of andere diensten in de zin van
de Zvw, waar jeugdigen behoefte aan hebben. Daarom zal op dat moment duidelijk
moeten zijn op welke persoon de indicatiestelling betrekking heeft. De aard
van de zorg, die, in ieder geval wat de AWBZ betreft, vaak langdurig wordt
verleend aan chronische cliënten, brengt mee dat verwarring over de identiteit
van de cliënt niet waarschijnlijk is. Voor zorgverzekeraars geldt eveneens
dat cliënten ter afsluiting van een verzekering zich niet snel voor iemand
anders zullen uitgeven. Bovendien zouden deze cliënten door de mand vallen
bij de identificatie ter gelegenheid van de daadwerkelijke verlening van zorg.
In het licht van deze overwegingen volstaat het dat indicatieorganen en zorgverzekeraars
de identiteit van hun cliënten pas hoeven vast te stellen wanneer dat
redelijkerwijs nodig geacht wordt.Artikel 52 van de AWBZ en artikel 86 van de Zvw regelen de aanwending
van het sociaal-fiscaalnummer. Deze bepalingen worden met het onderhavige
wetsvoorstel aangepast aan het gebruik van het burgerservicenummer op een
wijze die vergelijkbaar is met het gebruik van het burgerservicenummer door
zorgaanbieders. Ook deze bepalingen worden met artikel 18, onderdeel B, en
artikel 21, onderdeel C, van overeenkomstige toepassing verklaard op de indicatieorganen.
Zoals reeds opgemerkt in paragraaf 2.2, wordt mede met het oog op de
bescherming van persoonsgegevens in artikel 4, artikel 52 van de AWBZ en artikel
86 van de Zvw het centrale doel van dit wetsvoorstel geformuleerd:
het burgerservicenummer wordt gebruikt om te waarborgen dat verwerkte persoonsgegevens
betrekking hebben op de juiste persoon.Een en ander betekent dat indicatieorganen en zorgverzekeraars het burgerservicenummer
dienen te verifiëren, tenzij het burgerservicenummer is verstrekt door
een andere gebruiker die het heeft moeten verifiëren of het burgerservicenummer
is verkregen uit een gemeentelijke basisadministratie. Daarna moet het burgerservicenummer
bij de gegevensuitwisseling worden gehanteerd. Het gaat daarbij om de gegevensuitwisseling
waarin de AWBZ en de Zvw voorzien, alsmede de overige gegevensuitwisseling
tussen zorgaanbieders, indicatieorganen en zorgverzekeraars over hun cliënten.
Net als voor zorgaanbieders, is voor indicatieorganen en zorgverzekeraars
het doel van het gebruik van het burgerservicenummer omschreven, namelijk
het waarborgen dat de in het kader van de verzekering en indicering van zorg
te verwerken persoonsgegevens op de betrokken verzekerde betrekking hebben.Met het oog op de bescherming van persoonsgegevens is het wenselijk ten
behoeve van een sluitend systeem voor het waarborgen van de privacy een facultatieve
grondslag op te nemen voor het stellen van beveiligingseisen aan het verwerken
van persoonsgegevens. De nieuwe zevende en achtste leden van de artikelen
52 van de AWBZ en 86 van de Zvw voorzien daarin.Tevens is voorzien in de situatie waarin het burgerservicenummer niet
of nauwelijks vastgesteld kan worden: op basis van het nieuwe achtste lid
van zowel artikel 52 van de AWBZ, als artikel 86 van de Zvw, kan bepaald worden
welke gegevens dan verwerkt dienen te worden.Voorts is het, net als ten aanzien van de zorgaanbieders, mogelijk de
reikwijdte van het gebruik van het burgerservicenummer in de zorg bij algemene
maatregel van bestuur te beperken. De nieuwe negende leden van artikel 52
van de AWBZ en artikel 86 van de Zvw bieden die mogelijkheid.Ten slotte wordt met het onderhavige wetsvoorstel artikel 118 van de Zvw
zodanig aangepast, dat het burgerservicenummer in plaats van het sociaal-fiscaalnummer
gebruikt wordt door zorgaanbieders, waarbij het burgerservicenummer op de
geëigende wijze wordt geverifieerd. Aan artikel 118 van de Zvw, dat is
ingevoerd in het kader van de fraudebestrijding, blijft behoefte naast de
nieuwe bepalingen omtrent het gebruik van het burgerservicenummer door zorgaanbieders.
Artikel 118 van de Zvw verplicht zorgaanbieders immers een client elke keer
te identificeren. De identificatieplicht ten behoeve van het gebruik van het
burgerservicenummer is beperkt tot de eerste keer dat een client zich tot
de zorgaanbieder wendt ter verkrijging van zorg en verder wanneer dat redelijkerwijs
nodig is.2.11 Artikelen 22 en 23De artikelen 22 en 23 regelen de afstemming op het voorstel van Wet marktordening
gezondheidszorg, rekening houdend met de verschillende volgorden waarin beide
wetten in werking kunnen treden. Als gevolg van de Wet marktordening gezondheidszorg
zal het College van toezicht op de zorgverzekeringen opgaan in de Nederlandse
Zorgautoriteit. De handhaving van het onderhavige wetsvoorstel zal dan ook
ondergebracht worden bij de zorgautoriteit.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,J. F. Hoogervorst 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30380-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl