Herziening van de bepalingen over het toezicht op gemeentelijke en provinciale belastingverordeningen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24051, nr. 5

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

23-06-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24051 nr. 5

16-06-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamAlgemeenHet nieuwe toezichtstelselEvaluatieProvinciale belastingverordeningenBelastingverordeningen van waterschappenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24051Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 28 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 051Herziening van de bepalingen over het toezicht op gemeentelijke en provinciale
belastingverordeningennr. 5NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 16 juni 1995 AlgemeenDe reacties op het wetsvoorstel waren uiteenlopend van aard. Verschillende
fracties stemden, met kritische vragen, in principe in met het decentraliseren
van het toezicht op gemeentelijke belastingverordeningen naar gedeputeerde
staten. Andere fracties vroegen zich af of dit toezicht niet reeds nu geheel
afgeschaft zou kunnen worden. Alles afwegende ben ik van mening dat het op
dit moment beter is het preventieve toezicht nog gedurende ten minste vijf
jaar in beperkte vorm te handhaven en dan na een evaluatie van de bevindingen
in die periode te bezien of een verdere verlenging wenselijk is. Naar aanleiding
van de gestelde vragen ga ik hieronder nader daarop in. Een definitieve afweging
op dit punt laat ik echter gaarne over aan Uw Kamer.Ten aanzien van het voorstel het preventieve toezicht over te dragen aan
de provincies vroegen de leden van de SGP-fractie waarom niet meer aandacht
is besteed aan de opvattingen hierover van de Commissie van Advies inzake
Werkwijze en Normen Belastingkamers. Deze commissie ging tien jaar geleden
uit van de veronderstelling dat de provinciale besturen beschikten over een
te geringe kennis op dit gebied. De bevindingen van de commissie-Ilsink, in
1993, hebben mij er van overtuigd dat dit thans in ieder geval niet opgaat.
In antwoord op een vraag van de PvdA-fractie kan ik meedelen dat deze voorstellen
voor het Rijk een besparing op het personeelsbudget opleveren van ± f 300 000.Naar aanleiding van het voorstel het preventieve toezicht slechts in beperkte
vorm te handhaven vroegen de leden van de fracties van het CDA en van de SGP
zich af of de gemeentelijke belastingverordeningen niet nog zoveel fouten
bevatten dat toezicht noodzakelijk blijft. Zij wezen daarbij op een onderzoek
van de Erasmusuniversiteit uit 1987 onder leiding van mr. J. A. Monsma, op
het evaluatieonderzoek uit 1993 van de commissie-Ilsink, en op artikelen van
de heren Monsma en Ilsink over de kwaliteit van gemeentelijke belastingverordeningen
en het toezicht daarop. Ik beschik niet over recente cijfers over het aantal
gemeentelijke besluiten dat door de toezichthouder is aangehouden of door
de rechter onverbindend verklaard. Gelet op de bevindingen van de commissie-Ilsink ben ik echter van mening dat het voorshands beter is het toezicht niet
geheel af te schaffen. Daarmee is echter niet gezegd dat dit in alle gevallen
preventief toezicht moet zijn. Het overgrote deel van de gemeentelijke besluiten
kan in de huidige situatie zonder bezwaar worden goedgekeurd. Dat rechtvaardigt
een soepele procedure zoals die in het wetsvoorstel is vastgelegd. Ik ben
er van overtuigd dat het voorgestelde systeem voldoende is om gedeputeerde
staten in staat te stellen de mogelijke probleemgevallen er tijdig uit te
lichten en aan een nader onderzoek te onderwerpen.Ik ben ook een voorstander van het gebruik door gemeenten van de modelverordeningen
van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG). Dezerzijds is dat onlangs
nog eens benadrukt tijdens een belastingconferentie van de VNG. De provinciale
besturen hebben van hun kant te kennen gegeven dat het overnemen door gemeenten
van de modelverordeningen tot gevolg zal hebben dat de desbetreffende besluiten
niet aan preventief toezicht zullen worden onderworpen. Bij de totstandkoming
van deze modelverordeningen is ook een vertegenwoordiger van het Ministerie
van Binnenlandse Zaken betrokken evenals, sinds kort, een vertegenwoordiger
van het Interprovinciaal overleg. Ik beschik echter niet over statistische
gegevens met betrekking tot de mate waarin de gemeenten gebruik maken van
de verschillende modelverordeningen van de VNG.Uitspraken van de rechter hebben zeker invloed op de kwaliteit van de
verordeningen. De VNG houdt uiteraard rekening met de jurisprudentie bij het
opstellen en aanpassen van de modelverordeningen en maakt zonodig gebruik
van ledenbrieven om de gemeenten van belangrijke ontwikkelingen in de jurisprudentie
op de hoogte te stellen. In het kader van het toezicht op de verordeningen
wordt dezerzijds in overleg met de provinciale besturen het toezichtsbeleid
ook daaraan aangepast. Verder wordt natuurlijk ook in de opleidingen aan de
bestuursscholen en in de gespecialiseerde literatuur over lokale belastingen
aandacht besteed aan de jurisprudentie.Zoals eerder al is aangegeven is de zorg voor de kwaliteit van de gemeentelijke
belastingverordeningen het belangrijkste motief voor het handhaven van toezicht.
Daarom is naar mijn oordeel het criterium strijd met het recht voldoende als
mogelijke grond voor onthouding van goedkeuring. De leden van de SGP-fractie
vroegen in dit verband aandacht voor het inkomensbeleid in relatie tot de
belastingheffing en de rol van het toezicht daarbij. Ik wijs er op dat de
Gemeentewet thans bepaalt dat het bedrag van een gemeentelijke belasting niet
afhankelijk mag zijn van het inkomen, de winst of het vermogen (artikel 219,
tweede lid). Een besluit dat met deze regel in strijd is, is daarmee dus ook
in strijd met het recht.De leden van de CDA-fractie noemden nog een aantal andere motieven voor
het toezicht. Ik deel hun opvatting op dit punt niet helemaal. Natuurlijk
is het imago van de lokale belastingheffing belangrijk. Voor zover dat tot
uitdrukking komt in de kwaliteit van de verordening is naar mijn oordeel het
thans voorgestelde systeem van toezicht voldoende om dit, waar nodig, te bewaken.
De uitvoering van de regelgeving, die voor dat imago natuurlijk minstens zo
belangrijk is, is altijd al de uitsluitende verantwoordelijkheid geweest van
de gemeenten zelf, afgezien van de mogelijkheid van rechterlijke toetsing.
Voor zover de wet gemeenten ruimte laat een eigen invulling te geven aan hun
bevoegdheid belastingen te heffen is er naar mijn oordeel geen reden bij het
uitoefenen van toezicht weer coördinerend op te treden. Ik zie ook geen
financiële redenen tot het uitoefenen van preventief toezicht op gemeentelijke belastingverordeningen. Het toezicht op de begroting en de rekening,
en meer in het bijzonder de bevoegdheid van gedeputeerde staten op grond van
artikel 211 van de Gemeentewet is naar mijn oordeel voldoende.Als het preventieve toezicht geheel wordt afgeschaft bestaat natuurlijk
nog de mogelijkheid van spontane vernietiging door de Kroon, zoals sommige
fracties terecht aangeven. Dat middel is echter maar zeer beperkt. Er wordt
slechts bij grote uitzondering gebruik van gemaakt. Het is trouwens ook geen
vorm van rechtsbescherming ten behoeve van belastingplichtigen. Het is een
bestuurlijk instrument. Om te kunnen overgaan tot spontane vernietiging van
een verordening moet onder meer sprake zijn van een zodanige inbreuk op de
rechtsorde dat een dwingend openbaar belang is gediend met vernietiging. Het
is bovendien naar zijn aard een beoordeling achteraf. Het besluit is al in
werking getreden en wellicht zijn ook reeds aanslagen opgelegd op het moment
dat de verordening ter beoordeling aan de Kroon wordt voorgelegd.Zolang een administratiefrechtelijke voorziening open staat of aanhangig
is tegen een belastingaanslag kan die aanslag op grond van artikel 270 Gemeentewet
niet vernietigd worden door de Kroon, en een besluit waarover de rechter een
uitspraak heeft gedaan of waarbij een in kracht van gewijsde gegane uitspraak
van de rechter wordt uitgevoerd, kan op grond van artikel 271 niet worden
vernietigd op gronden die in strijd zijn met die waarop die rechterlijke uitspraak
steunt of mede steunt. Zolang de rechter geen uitspraak heeft gedaan moet
de Kroon, bij een beoordeling achteraf, naar mijn oordeel ook ten aanzien
van de onderliggende verordening een zeer terughoudend vernietigingsbeleid
voeren. Bij de beoordeling door de rechter kan immers ook de verbindendheid
van de verordening aan de orde komen en dan heeft artikel 271 ook gevolgen
voor de beoordeling van de verordening door de Kroon.Indien het instrument van spontane schorsing en vernietiging als enig
toezichtsinstrument met betrekking tot gemeentelijke belastingverordeningen
zou fungeren mag verwacht worden dat de colleges van gedeputeerde staten een
adviserende rol zullen vervullen. Immers, artikel 173 van de Provinciewet
bepaalt dat gedeputeerde staten er mededeling van doen aan de desbetreffende
minister, als een besluit van de raad of van burgemeester en wethouders van
een gemeente in hun provincie naar hun oordeel voor vernietiging in aanmerking
komt. Ik verwacht dat gedeputeerde staten gemotiveerd inhoud zullen geven
aan die taak. Bovendien ga ik er van uit dat de colleges van gedeputeerde
staten als adviseur van de gemeenten kunnen en zullen optreden, ook als het
preventieve toezicht in zijn geheel zou verdwijnen. Gelet op de bevindingen
van de commissie-Ilsink hecht ik er aan dat voorshands in principe alle besluiten
van de gemeentebesturen door gedeputeerde staten vooraf worden beoordeeld.Een systeem waarbij in het kader van de mogelijkheid van spontane vernietiging
door de Kroon ten aanzien van alle gemeentelijke besluiten tot het instellen,
wijzigen of afschaffen van een belasting een structurele adviserende taak
voor gedeputeerde staten is vastgelegd, wat de leden van de fractie van de
SGP lijken te suggereren, is naar mijn oordeel niet aanbevelenswaardig. Het
zou in strijd zijn met het karakter van de «spontane» vernietiging,
en zou in feite een vorm van centraal toezicht zijn, dat de regering nu juist
wil afschaffen, waar het gemeentelijke besluiten betreft. Bovendien zou dat
een vorm van toezicht zijn door twee bestuurslagen, waar ik ook geen voorstander
van ben.Voor het provinciale bestuursapparaat heeft dit voorstel geen grote gevolgen.
Het zwaartepunt bij de beoordeling van de gemeentelijke verordeningen
en van de contacten daarover met de betrokken gemeentebesturen ligt reeds
nu bij de provincies, in het kader van hun adviserende taak. De ambtenaren
die thans belast zijn met het adviseren van de rijksoverheid en met het beoordelen
van de besluiten tot tariefwijzigingen, ter zake waarvan gedeputeerde staten
reeds nu een beslissing omtrent goedkeuring nemen, kunnen gewoon hun werk
voortzetten, met alleen dit verschil dat dan in alle gevallen gedeputeerde
staten zelf een beslissing nemen, in plaats van het formuleren van een advies
aan mij. De uitvoeringskosten van de provincies zullen in principe dus niet
veranderen. Ik ben niet in staat een exact antwoord te geven op de vraag van
de PvdA-fractie naar de hoogte daarvan. Meer in het algemeen kan worden gesteld
dat per provincie, mede afhankelijk van het aantal gemeenten, een à
twee medewerkers zich gedurende een deel van hun werktijd met deze taak bezighouden.
Of dit inderdaad maar tijdelijk zal zijn hangt uiteraard af van de beslissing
over vijf jaar over het al dan niet continueren van dit systeem. Het nieuwe toezichtstelselDe leden van de CDA-fractie zouden graag vernemen wat de regering denkt
van de door het IPO gesuggereerde toezichtsconstructie. Naar mijn oordeel
laat die zich goed verenigen met het thans voorliggende voorstel. Dit voorstel
sluit niet uit dat tariefwijzigingen en besluiten conform modelverordeningen
van de VNG aan preventief toezicht worden onderworpen. Wel is het zo dat gedeputeerde
staten op korte termijn kunnen laten weten dat ze geen bedenkingen hebben.
Het voordeel van deze aanpak is dat ook deze besluiten toch aan een eerste
oordeel onderworpen worden. Bovendien wordt voorkomen dat onduidelijkheid
ontstaat over de vraag of een besluit al dan niet aan goedkeuring is onderworpen.
Verder heeft het overleg met de provincies geleid tot een aanpassing van de
termijnen die waren opgenomen in het nadere kabinetsstandpunt over dit onderwerp.
Voor een eerste beoordeling staan nu maximaal zes weken ter beschikking.De leden van de fractie van het GPV zetten juist vraagtekens bij deze
termijn. Zij vroegen zich af of die, ook in een periode van piekbelasting,
wel nodig is. Ik denk dat dit inderdaad het geval is. Ook voor een conclusie
dat tegen een besluit geen bedenkingen bestaan is het uiteraard nodig dat
het gehele besluit wordt beoordeeld en dat zonodig een afweging wordt gemaakt
of een gesignaleerd gebrek ernstig genoeg is om te besluiten tot een nader
onderzoek. In een piekperiode kan een termijn van zes weken dan zeer wel nodig
zijn. Dat neemt niet weg dat gedeputeerde staten er naar zullen streven ruim
binnen die termijn te blijven. Een groot deel van het jaar zal dat voor veel
besluiten ook kunnen. De leden van de CDA-fractie signaleerden verder dat
het voorstel bepaalt dat gedeputeerde staten kunnen besluiten dat preventief
toezicht op een besluit noodzakelijk is «indien er naar hun oordeel
gegronde reden is te onderzoeken of het in strijd is met het recht».
Zij vroegen zich af of dit niet kan leiden tot interpretatieverschillen per
provincie. In theorie kan dat inderdaad gebeuren. Ik ben er echter van overtuigd
dat dit verschijnsel zeer beperkt zal zijn. De provincies hebben via het IPO
reeds nu intensief contact met elkaar over het toezichtsbeleid. Zij streven
er naar, uiteraard in overeenstemming met de rijksoverheid, te komen tot een
uniform beleid bij hun advisering. Ik heb er alle vertrouwen in dat deze werkwijze
gecontinueerd zal worden als de provinciale besturen helemaal zelf verantwoordelijk
worden voor het toezicht en dat verschillen in interpretatie dan tot een minimum
beperkt zullen blijven.De leden van de CDA-fractie vroegen of er enige sanctie bestaat op het
niet voldoen aan fiscaal-technische opmerkingen en suggesties van gedeputeerde
staten. Het gaat hier om kanttekeningen over gebreken die blijkbaar niet ernstig
genoeg zijn om de goedkeuring te onthouden. Er bestaat dus ook geen sanctie
tegen het niet opvolgen daarvan, daargelaten of het verstandig is van een
gemeente dergelijke opmerkingen te negeren. De verantwoordelijkheid voor een
kwalitatief goede verordening en de (financiële) risico's van een slecht
produkt behoren in ieder geval primair bij de gemeente zelf thuis.De toezichthouder kan niet meer zelf een termijn kiezen waarvoor de verordening
zal gelden. De leden van de CDA-fractie informeerden daarnaar. Sinds 1 januari
1995 is die bepaling trouwens al vervangen door de mogelijkheid de goedkeuring
voor een bepaalde tijd te verlenen. Een dergelijke bevoegdheid tot het verlenen
van tijdelijke goedkeuring is echter een uitzondering op de hoofdregel van
artikel 260 van de Gemeentewet. In het voorgestelde systeem, waarbij het preventieve
toezicht beperkt blijft tot de echte probleemgevallen is er naar mijn oordeel
niet voldoende reden meer voor het handhaven van deze uitzondering.De leden van de CDA-fractie stelden ook de rechtsbescherming van de belastingplichtigen
aan de orde. Naar mijn oordeel zijn de huidige mogelijkheden voor de belastingplichtige
om bezwaar en beroep aan te tekenen voldoende, zeker in combinatie met het
voorgestelde systeem van toezicht. Ik heb geen redenen om te vrezen voor een
drastische toename van het aantal malen dat de rechter om een oordeel zal
worden gevraagd. De leden van deze fractie wezen er overigens terecht op dat
met ingang van 1999 artikel 8:2 van de Algemene wet bestuursrecht vervalt
met als gevolg dat dan ook bezwaar en beroep mogelijk is tegen onder meer
gemeentelijke verordeningen. Of er vijf jaar na het inwerkingtreden van deze
wet ook in dit opzicht voldoende reden is het bestuurlijk toezicht op gemeentelijke
belastingverordeningen in zijn geheel af te schaffen zal beoordeeld moeten
worden naar de situatie van dat moment. EvaluatieUitgangspunt van het beleid is dat de gemeenten in ieder geval op termijn
in staat moeten zijn goede belastingverordeningen tot stand te brengen, al
dan niet met behulp van externe adviezen, bijvoorbeeld van de VNG of van gedeputeerde
staten van hun provincie. Een besluit de werkingsduur van het toezichtssysteem
niet te verlengen zal moeten geschieden in de overtuiging dat hiervan daadwerkelijk
sprake is. Dat zal mede kunnen worden afgemeten aan enkele cijfermatige gegevens
over de wijze waarop het toezicht is uitgeoefend. Daarbij kan zo mogelijk
tevens worden bezien in hoeverre binnen de desbetreffende periode ontwikkelingen
in de kwaliteit van de besluitvorming zijn waar te nemen. In dat verband moet
niet alleen aandacht worden besteed aan het formele toezichtstraject en de
beoordeling door de rechter, maar ook aan het informele vooroverleg tussen
provincie en gemeente. Naarmate dat vooroverleg intensiever wordt gevoerd
zal er minder vaak aanleiding zijn een besluit onder preventief toezicht te
stellen, laat staan daaraan de goedkeuring te onthouden. Op dit moment is
overleg gaande met het IPO en de VNG over de preciese aanpak van deze evaluatie.De leden van de CDA-fractie stelden in dit verband voor ter vergelijking
ook een proef te nemen met het geheel ontbreken van toezicht. Bij de evaluatie
van het onderhavige voorstel gaat het niet om een beoordeling van de kwaliteit
van het toezicht – maakt het verschil of een gemeente al dan niet aan
toezicht is onderworpen? – maar om een beoordeling in hoeverre bij dat
toezicht blijkt van gebreken in de gemeentelijke besluiten dan wel in hoeverre,
ondanks dat toezicht, door de rechter gemeentelijke besluiten onverbindend
worden geacht. Om dat te weten te komen behoeft naar mijn mening
geen experiment te worden georganiseerd met het geheel ontbreken van toezicht.
Bovendien lijkt het mij uit een oogpunt van toetsingstechniek ook niet goed
mogelijk een vergelijking te maken als bedoeld door de leden van de CDA-fractie.
Welke criteria voor meting zouden dan moeten worden aangehouden en in hoeverre
valt een causale relatie met het ontbreken van toezicht aan te tonen?Het lijkt mij overigens niet verstandig reeds nu een percentage te noemen
van het aantal onthoudingen van goedkeuring of onverbindendverklaringen door
de rechter dat naar mijn oordeel nog wel of niet meer acceptabel is. Wel moet
bedacht worden dat een onverbindendverklaring door de rechter niet per se
betekent dat de gemeente en de toezichthouder iets over het hoofd hebben gezien.
Er kan ook eenvoudig sprake zijn van een interpretatieverschil met de rechter. In reactie op hetgeen door sommige fracties is opgemerkt over de procedure
die in het voorstel is opgenomen voor het nemen van een beslissing over verlenging
van de werking van de toezichtsbepalingen, wijs ik er op dat het wetsvoorstel
er in voorziet dat uiterlijk een half jaar voor het moment per wanneer een
beslissing over voortzetting van het toezicht moet worden genomen, aan de
Tweede Kamer verslag wordt uitgebracht en de conclusies ter zake van de regering
worden meegedeeld. Daarover kan dan uiteraard overleg met de Tweede Kamer
worden gevoerd. Daartoe is het naar mijn oordeel niet nodig een formeelwettelijk
traject te volgen. Provinciale belastingverordeningenIn antwoord op een daartoe strekkende vraag van de fractie van het CDA
kan ik meedelen dat de afgelopen jaren geen enkele maal goedkeuring is onthouden
aan een provinciale belastingverordening. Voor wat betreft onverbindendverklaringen
door de rechter zijn mij slechts vier uitspraken bekend: De belangrijkste
daarvan waren ten eerste een uitspraak van het Hof 's Hertogenbosch van 15
juni 1984, nr. 1891/1982, waarbij een verordening van een gemeenschappelijke
regeling met provinciale deelname onverbindend werd geacht en ten tweede twee
uitspraken van het Hof 's Gravenhage, van 14 mei 1993, nr. 920 157-M-1,
en van 12 april 1995, nr. 94/1306. In beide gevallen werd geconcludeerd dat
een legesverordening ten onrechte voorzag in de heffing van leges voor het
in behandeling nemen van een bepaalde aanvraag. In het tweede geval betrof
het overigens het in rekening brengen van leges voor het in behandeling nemen
van een aanvraag tot het verkrijgen van een verklaring van geen bezwaar als
bedoeld in artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening. Tot dusverre
werd ook in de model-legesverordening van de VNG er van uitgegaan dat de provincies
gerechtigd zijn daarvoor leges te heffen. De vierde uitspraak betreft een
arrest van de Hoge Raad van maart 1993 waarbij een provinciale heffingsverordening
onverbindend werd geacht. Dat was echter een bijzonder geval: op het moment
van het opleggen van de aangevochten aanslag had de verordening weliswaar
de vereiste goedkeuring, maar was zij nog niet afgekondigd. Dat betrof dus
meer de uitvoering van de verordening dan de inhoud en de beoordeling daarvan
door de toezichthouder.Eerder in deze nota heb ik gesteld er van uit te gaan dat de colleges
van gedeputeerde staten als adviseur van de gemeenten kunnen en zullen blijven
optreden, ook als het preventieve toezicht in zijn geheel zou verdwijnen.
In hoeverre dat inderdaad zal gebeuren en de provinciale besturen daarvoor
menskracht en expertise beschikbaar zullen houden valt uiteraard niet met
zekerheid te voorspellen. Echter, zelfs als uit dien hoofde geen
capaciteit meer beschikbaar zou zijn, dan blijft de provincie genoodzaakt,
evenals de gemeenten, uit hoofde van hun regelgevende taak de nodige kennis
beschikbaar te houden. Nu die kennis reeds thans aanwezig blijkt te zijn heb
ik geen reden om aan te nemen dat de provincies die in het bedoelde geval
verloren zullen laten gaan. Op grond van bovenstaande overwegingen meen ik
dat er onvoldoende redenen zijn het preventieve toezicht op provinciale belastingverordeningen
te handhaven.In antwoord op een vraag van de CDA-fractie deel ik mee dat ik er naar
streef op korte termijn te bevorderen dat het wetsvoorstel tot aanpassing
van de belastingbepalingen in de Provinciewet aan bepalingen in de Gemeentewet
en de Waterschapswet bij het parlement wordt ingediend. De daarin voorkomende
bepaling dat ook bij de provincies bij het heffen van rechten de baten niet
meer mogen uitgaan boven de geraamde lasten, heb ik niet reeds in het thans
voorliggende voorstel opgenomen. Dit om de reikwijdte, een regeling van het
toezicht op belastingverordeningen, niet onnodig te verruimen. Belastingverordeningen van waterschappenBij de regering bestaat bij nader inzien de behoefte voor het nu reeds
bij gedeputeerde staten berustende toezicht op belastingverordeningen van
waterschappen een zelfde regime voor te stellen als in dit wetsvoorstel is
opgenomen voor het toezicht op gemeentelijke belastingverordeningen. Het preventieve
toezicht door gedeputeerde staten op de omslagklasseverordeningen en de kostentoedelingsverordeningen
blijft gezien het meer beleidsmatige karakter daarvan echter gehandhaafd.
Het IPO en de Unie van Waterschappen stemmen hiermee in. In de toelichting
op een bij deze nota gevoegde nota van wijziging wordt dit verder uitgewerkt.De Staatssecretaris van Binnenlandse Zaken,A. G. M. van de Vondervoort 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24051-5.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl