Volksgezondheidsbeleid 1995-1998; Brief minister en staatssecretaris met overzicht internationale volksgezondheidsactiviteiten
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24126, nr. 13

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

25-07-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24126 nr. 13

12-07-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamOVERZICHT INTERNATIONALE VOLKSGEZONDHEIDSACTIVITEITEN 1. Inleiding2. Overzicht multilaterale en bilaterale samenwerking 2.1. Multilaterale samenwerking2.1.1. Europese Unie2.1.2. Wereldgezondheidsorganisatie2.1.3. Overige VN-instanties en Wereldbank2.1.4. Raad van Europa2.1.5. Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling2.2. Bilaterale samenwerking3. Een Oriëntatie op de toekomst3.1. Internationaal volksgezondheidsbeleid vanuit Nederlands
perspectief3.2. Gewijzigde positie van internationale organisaties
in Europa* Europese Unie* Wereldgezondheidsorganisatie, mondiaal en regionaal* Raad van Europa3.3. Taakverdeling en samenwerking tussen internationale
organisaties4. Slot
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24126Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 47 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 126Volksgezondheidsbeleid 1995–1998nr. 13BRIEF VAN DE MINISTER EN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN
EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalRijswijk, 12 juli 1996Tijdens de behandeling van de Nota Gezond en Wel (24 126, nr. 4)
is toegezegd dat de Tweede Kamer een samenvatting van de belangrijkste activiteiten
van VWS op internationaal volksgezondheidsterrein zou ontvangen.Bijgaand treft U deze notitie aan.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-EilersDe Staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. G. Terpstra OVERZICHT INTERNATIONALE VOLKSGEZONDHEIDSACTIVITEITEN 1. InleidingOvereenkomstig de toezegging aan de Tweede Kamer gedaan tijdens de behandeling
van de Nota Gezond en Wel (24 126, nr. 4) bevat deze notitie een korte
samenvatting van de belangrijkste activiteiten die het Ministerie van VWS
op internationaal volksgezondheidsterrein uitvoert. De nadruk ligt in dit
overzicht op de institutionele kant.Het Nederlandse volksgezondheidsbeleid kan niet los worden gezien van
de internationale context. De internationale dimensie van het Nederlandse
volksgezondheidsbeleid neemt in belang en omvang toe.Ontwikkelingen buiten de landsgrenzen bepalen mede de ontwikkelingen in
Nederland. Internationale organisaties zijn bovendien van invloed op het nationale
volksgezondheidsbeleid. Omgekeerd draagt Nederland bij aan de ontwikkelingen
elders en heeft Nederland invloed op de volksgezondheidsactiviteiten van internationale
(gouvernementele) organisaties.De internationale dimensie van het Europese volksgezondheidsbeleid is
in een stroomversnelling geraakt door de wijziging, in 1993, van het EEG-Verdrag
(zgn. Verdrag van Maastricht inzake de Europese Unie). Daarin is thans opgenomen
een artikel (129) over volksgezondheid. Mede hierdoor zijn aard en omvang
van de internationale samenwerking op het volksgezondheidsterrein in Europa
veranderd. De ontwikkelingen binnen Europa dwingen tot een herbezinning van
beleid van de diverse internationale organisaties die reeds langer actief
zijn op volksgezondheidsterrein. Het betreft het Regionaal Bureau Europa van
de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) dat in 1949 werd opgericht, de Raad
van Europa die in 1954 met volksgezondheidsactiviteiten startte, alsmede de
Organisatie van Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO), die in het
afgelopen decennium de aandacht trok door haar publicaties inzake internationale
vergelijkingen op het gebied van hervormingen in de gezondheidszorg. De Europese
Unie is voor deze organisaties een belangrijke partner geworden op het vlak
van volksgezondheidsactiviteiten in Europa.In de bilaterale samenwerking spelen de herijking van het buitenlands
beleid alsmede de veranderde situatie in Midden- en Oost-Europa een rol. Voor
deze landen bestaan omvangrijke hulpverleningsprogramma's van individuele
landen, waaronder ook Nederland, alsmede van internationale organisaties als
de WHO, de Europese Unie, de Raad van Europa en de Wereldbank. Gezondheidszorg
maakt een substantieel deel uit van deze programma's.Internationale samenwerking vormt in toenemende mate een belangrijke opdracht
voor het Nederlandse volksgezondheidsbeleid. Tegelijkertijd nopen ontwikkelingen
zoals boven kort geschetst tot een herbezinning op het beleid. Enkele van
de belangrijkste vraagstukken die in dit verband spelen komen in deze notitie
aan de orde.De notitie is als volgt opgebouwd. In hoofdstuk 2 staat een overzicht
van de belangrijkste (gouvernementele) internationale organisaties –
voorzover werkzaam op het gebied van de volksgezondheid – waarmee het
ministerie te maken heeft. Hoofdstuk 3 geeft een aanzet voor de verdere ontwikkeling
van een internationaal volksgezondheidsbeleid. Zoals gezegd, ligt de nadruk
daarbij op de institutionele kant. Deze notitie beperkt zich tot het terrein van de volksgezondheid. Ook
op het terrein van de sociale zekerheid, met name de ziektekostenverzekeringen,
is het Ministerie van VWS (in nauwe samenwerking met het Ministerie van SZW)
internationaal actief. In deze notitie zal hierop echter niet nader worden
ingegaan. Over internationale samenwerking in het kader van het welzijnsbeleid
inclusief het ouderenbeleid en het gehandicaptenbeleid heeft de tweede ondergetekende
aan de Kamer reeds gerapporteerd in de Welzijnsnota 1995–1998 (23 900,
XVI, nr. 22). 2. Overzicht multilaterale en bilaterale samenwerking 2.1. Multilaterale samenwerkingKwalitatief en kwantitatief zijn op het terrein van de volksgezondheid
van belang de contacten met de Europese Unie, de Wereldgezondheidsorganisatie
(WHO), en de Raad van Europa. Verder zijn meer recent de contacten met de
OESO en de Wereldbank versterkt. Behalve de WHO voeren ook andere VN-organisaties,
waaronder UNICEF, UNDP, FAO en ILO programma's en activiteiten op het gebied
van de volksgezondheid uit, al of niet in samenwerking met de WHO.Hieronder volgt een korte beschrijving van de werkzaamheden van genoemde
internationale organisaties, in welk verband het Ministerie van VWS participeert. 2.1.1. Europese UnieOp het terrein van vrije vestiging en dienstverlening was de medische
sector één van de eerste waarvoor wederzijdse erkenning van
diploma's etc heeft plaatsgevonden. Met de totstandkoming van de interne markt
binnen de Europese Unie, inclusief de mededingingsregelgeving, is ook de markt
van producten voor gezondheid al enige tijd een Europese aangelegenheid geworden.
Dit geldt o.a. voor farmaceutische produkten, de veiligheid van voedingsmiddelen
en van non-food consumentenartikelen.Op het terrein van de volksgezondheid is te merken dat de interne markt
op het terrein van producten in de visie van de Europese Commissie vrijwel
is voltooid. Regelgevende activiteiten beperken zich thans voornamelijk tot
het bijstellen of aanvullen van regels op diverse terreinen (geneesmiddelen,
medische hulpmiddelen – zoals in vitro diagnostica –, biotechnologie
en octrooivorming – zoals t.a.v. clinical trials –, beroepen,
(nieuwe) levensmiddelen, veterinaire aangelegenheden, residuen van bestrijdingsmiddelen,
gevaarlijke stoffen en preparaten). De Europese Commissie richt zich nu vooral
op de handhaving van de regelgeving en werking van de interne markt. Dit blijkt
onder meer uit het verslag van de Europese Commissie over de werking van de
interne markt over 1994, voorts uit de activiteiten op het terrein van de
deregulering van de Commissie Molitor (die raakvlakken hebben met de in Nederland
in gang gezette operatie Marktwerking, Deregulering en Wetgevingskwaliteit),
en ook uit het verbeteren van de informatieverschaffing aan de Europese Commissie
door intensivering van de naleving van de notificatierichtlijn (83/189/EEG).
Voor VWS is van belang de gevolgen van een verdergaande concurrentie ten aanzien
van goederen en diensten op andere onderdelen van de gezondheidszorg nauwlettend
in de gaten te houden.De door Nederland te implementeren Europese richtlijnen zijn opgenomen
in het Witboek-programma van de Commissie ter voltooiing van de interne markt,
dat in 1985 aan de Europese Raad werd aangeboden. Circa een kwart van deze
richtlijnen heeft betrekking op het gebied van de volksgezondheid.
Derhalve ligt een belangrijk aandeel in de implementatie van Europese richtlijnen
in nationale wet- en regelgeving op het terrein van VWS. Bij de totstandkoming
van de richtlijnen in ons land worden de betrokken instanties buiten de overheid
geraadpleegd. Over de stand van zaken met betrekking tot de door VWS in nationale
wetgeving te implementeren Europese richtlijnen rapporteert de Staatssecretaris
van Europese Zaken aan de Tweede Kamer in kwartaaloverzichten (nr. 21 109).Verder heeft sinds het Verdrag van Maastricht de Europese Unie op basis
van artikel 129 een bevoegdheid op het gebied van de volksgezondheid verkregen.
In dit kader heeft de Commissie overigens geen regelgevende bevoegdheid en
vormt het subsidiariteitsprincipe het uitgangspunt. Het artikel vormt de basis
voor communautaire actie op het terrein van preventie en gezondheidsbescherming.
Inmiddels is door de Europese Commissie een aantal aktieprogramma's op het
gebied van AIDS en andere infectieziekten, kankerbestrijding, preventie van
drugsverslaving, gezondheidsvoorlichting en -opvoeding ontwikkeld en deels
in uitvoering genomen. Aan de uitvoering van deze actieprogramma's nemen ook
instellingen uit het veld deel. Een andere uitwerking van artikel 129 is het
in 1995 verschenen verslag van de Commissie over de integratie van de eisen
voor de bescherming van de gezondheid in de communautaire beleidsmaatregelen.
Dit rapport bevat een eerste aanzet voor facetbeleid op het gebied van volksgezondheid
binnen het Europees beleid. De Europese Gezondheidsraad heeft naar aanleiding
hiervan in 1995 een resolutie aangenomen. Elk half jaar vindt in de Europese
Gezondheidsraad (Raad van Ministers van Volksgezondheid) overleg plaats; de
ontwerp-agenda en het verslag van deze Raad worden steeds aan de Tweede Kamer
gezonden. Nederland heeft in het kader van het EU Voorzitterschap in de eerste
helft van 1997, ook het voorzitterschap van de Europese Gezondheidsraad. Wij
zullen de Tweede Kamer in het najaar een voorlopige agenda van de Raad met
een overzicht van door Nederland te nemen initiatieven tijdens het Voorzitterschap
doen toekomen.Samenwerking in EU-verband op het gebied van drugs vindt plaats in alle
drie de pijlers waarop de EU in gegrondvest. Hiervoor bestaat een pijleroverstijgend
«Globaal Actieprogamma Drugsbestrijding» waarvan de verschillende
aspecten binnen de verschillende pijlers worden behandeld. De drie belangrijkste
elementen uit dit programma zijn: actie m.b.t. de reductie van de vraag naar
drugs, de strijd tegen de drugshandel en actie op internationaal niveau.In de communautaire 1e pijler komen, op basis van Artikel 129 van het
Verdrag van de EU, de gezondheidsaspecten van het terugdringen van de vraag
naar drugs aan de orde. Hiertoe is een «Actieprogramma preventie van
drugsverslaving» ontwikkeld. In de intergouvernementale 2e (Gemeenschappelijk
Buitenlands- en Veiligheidsbeleid) en 3e (Samenwerking op het gebied van Justitie
en Binnenlandsw Zaken) pijler komen diverse aspecten van drugscriminaliteit
aan de orde. VWS is steeds waakzaam dat in deze pijlers geen beslissingen
genomen worden die het volksgezondheidsbelang raken.Samenwerking op het gebied van gezondheidsonderzoek vindt plaats in het
kader van het zgn. BIOMED-programma, dat onderdeel is van het vierde Kaderprogramma
voor Onderzoek en Technologische Ontwikkeling. Hiertoe behoort ook de ontwikkeling
van de informatietechnologie op het terrein van de gezondheidszorg. Daarover
heeft de eerste ondergetekende de Tweede Kamer per brief van 27 februari 1996
geïnformeerd (24 629, nr. 1). Bij deze samenwerking zijn relatief
veel Nederlandse instituten op het gebied van onderzoek en informatietechnologie
betrokken. VWS heeft het initiatief genomen om in april 1997 in het kader
van het Voorzitterschap in ons land een grote internationale conferentie
over prioriteiten in het Europese gezondheidsonderzoek te houden. De conferentie
zal een input leveren voor het vijfde Kaderprogramma voor Onderzoek en Technologische
Ontwikkeling. De eerste ondergetekende zal dan aandacht vragen voor een Europees
netwerk op het gebied van Medical Technology Assessment.Tenslotte kan worden vermeld dat de Europese Gemeenschappen ook volksgezondheidsprogramma's
uitvoeren ten behoeve van derde landen. Dit betreft vooral landen in Midden-
en Oost-Europa in het kader van onder meer het zgn. PHARE- en TACIS-programma,
en voorts specifieke programma's ten behoeve van de Middellandse-Zeelanden.Ambtenaren van VWS nemen deel aan Raadswerkgroepen, comités, commissies
of expert-werkgroepen in Brussel. Het gaat onder meer om de volgende terreinen:
geneesmiddelen, medische hulpmiddelen, chemische stoffen, voedingsmiddelen,
veterinaire aangelegenheden, veiligheid in de privé-sfeer, verslavingsaangelegenheden,
ziektebestrijding, gezondheidsprogramma's, beroepsgroepen, sociale zekerheid,
informatietechnologie en onderzoek. In het kader van artikel 129 functioneert
een High Level Committee on Health, bestaande uit vertegenwoordigers van de
lidstaten. Dit Comité geeft adviezen aan de Europese Commissie inzake
de hoofdlijnen van het communautair gezondheidsbeleid.Vanuit VWS zijn twee functionarissen gedetacheerd bij de Permanente Vertegenwoordiging
van Nederland bij de Europese Unie te Brussel; in overeenstemming met OC&W
behartigt de Ambassaderaad ook de belangen van Cultuur. 2.1.2. WereldgezondheidsorganisatieDe WHO is een gespecialiseerde organisatie van de Verenigde Naties gericht
op het leveren van technische expertise in de ontwikkeling van internationale
standaarden en op ondersteuning van lidstaten bij het oplossen van bijzondere
gezondheidsproblemen. Zij beschikt over een Hoofdkantoor in Genève,
en over zes Regionale Bureaus. Het Regionaal Bureau voor Europa is gevestigd
in Kopenhagen. Het aantal lidstaten behorend tot dit Regionaal Bureau is in
de afgelopen jaren door de politieke ontwikkelingen in Midden- en Oost-Europa
snel gestegen: van 32 in 1992 tot meer dan 50 in 1994.De voornaamste doelstelling van de WHO is de pleitbezorging voor en uitvoering
van de strategie «Health for All by the year 2000» (HFA 2000)
in de lidstaten. Deze strategie heeft betrekking op alle aspecten van een
gezondheidszorgsysteem (preventie, zorg, management, financiering, onderzoek,
opleidingen). Speerpunten daarbij zijn:– terugdringen van de verschillen in gezondheid binnen en tussen
de lidstaten;– beleid voeren op basis van gegevens over de gezondheidssituatie
van de bevolking;– versterken van gezondheidsbevordering en preventie;– versterken van facetbeleid;– samenwerken met andere internationale organisaties.In de afgelopen drie jaren heeft het Regionaal Bureau voor Europa de hoogste
prioriteit gegeven aan landen in Midden- en Oost-Europa. Hiervoor is een speciaal
programma, EUROHEALTH, ontwikkeld, waarvoor 65 procent van het budget is bestemd.
Daarnaast is 30 procent van de uitgaven bestemd voor projecten ten behoeve
van de hele Regio, en 5 procent voor humanitaire en noodhulpactiviteiten.
VWS heeft de afgelopen jaren financieel bijgedragen aan onder meer het AIDS-programma voor Midden- en Oost-Europa van het Regionaal Europees
Bureau van WHO.Geen enkel land in Europa heeft de HFA-strategie integraal overgenomen.
Wel heeft deze in een groot aantal landen geleid tot accentverschuivingen
in het beleid, voornamelijk in de richting van meer aandacht voor ontwikkelingen
in de gezondheidssituatie van de bevolking en de determinanten ervan. Dit
leidt tot een sterker accent op preventie, gezondheidsbevordering, en facetbeleid.
Nederland heeft dat beleid geformuleerd in opeenvolgende beleidsnota's zoals
de Nota 2000 (1986), de Nota Gezondheid met beleid (1992), en de Nota Gezond
en Wel (1995). Daarnaast initieert VWS activiteiten zoals het programma sociaal-economische
gezondheidsverschillen, de studies van de voormalige Stuurgroep Toekomstscenario's
Gezondheidszorg (STG, thans de gelijknamige Stichting), en de Volksgezondheids
Toekomst Verkenning (VTV) van het RIVM.Nederland neemt op verschillende niveaus deel aan het werk en overleg
van de WHO, zowel op regionaal als op mondiaal niveau. Jaarlijks door deelname
van de tweede ondergetekende en ambtenaren aan de World Health Assembly in
Genève en de vergadering van het «European Regional Committee».
Met het ministerie van BuZa vindt afstemming plaats. De taakverdeling hierbij
is dat Buza zich vooral richt op ontwikkelingslanden, en VWS op de Europese
regio. Ook worden soms organisaties uit het veld, w.o. de KNMG en NU'91, bij
de voorbereiding van WHO-vergaderingen betrokken. De Tweede Kamer ontvangt
de verslagen van de Nederlandse delegaties naar die bijeenkomsten. Verder
neemt VWS deel aan de vergaderingen van het Governing Council van de International
Agency for Research on Cancer (IARC) te Lyon, dat gespecialiseerd is in epidemiologisch
onderzoek van kanker. Het Ministerie van VWS verleent jaarlijks een bijdrage
van f 1,2 mln aan dit onderzoeksinstituut. 2.1.3. Overige VN-instanties en WereldbankNaast de WHO ondernemen ook andere intergouvernementele lichamen binnen
het systeem van de Verenigde Naties, zoals UNICEF, UNDP, UNFPA, UNDCP, UNHCR,
UNEP, FAO, UNESCO, ILO, en Wereldbank activiteiten op het gebied van de volksgezondheid.
Bijzondere aandachtspunten voor VWS ten aanzien van deze organisaties zijn
a) het signaleren van activiteiten op het gebied van de volksgezondheid, b)
het bevorderen van doelmatigheid door versterking van de onderlinge samenwerking
en verbetering van de afstemming van werkzaamheden en c) het mede uitvoering
geven aan de follow up van volksgezondheidsaspecten van een aantal wereldconferenties,
zoals de Milieuconferentie (Rio de Janeiro, 1992), de Bevolkingsconferentie
(Caïro, 1994), de Sociale Top (Kopenhagen, 1995) en de Wereldvrouwenconferentie
(Beijing, 1995). Met het Ministerie van Buitenlandse Zaken vindt afstemming
over deze activiteiten plaats. Het recent opgerichte UNAIDS-programma, waarin
zes VN-instellingen (WHO, UNDP, UNICEF, UNFPA, UNESCO en WB) als co-sponsor
participeren, geldt als een goed voorbeeld van de lang bepleite afstemming
en samenwerking op specifieke terreinen binnen het VN-systeem.De samenwerking vanuit VWS met de Wereldbank is de laatste jaren geïntensiveerd.
Sinds de publicatie van het World Development Report 1993 «Investing
in Health» trekken de activiteiten van de Wereldbank op het terrein
van de volksgezondheid wereldwijd de aandacht, zowel door de nadruk op de
sectorale aanpak van gezondheidsproblemen (w.o. voorwaarden voor een goede
gezondheid zoals verbetering van onderwijs en de positie van vrouwen)
als vanwege de aandacht voor het onderwerp hervormingen in de gezondheidszorg.
De Bank verleent financiële steun aan de lidstaten in verschillende regio's,
waaronder in Midden- en Oost-Europa. Zij werkt daar in toenemende mate samen
met het Regionaal Bureau van de WHO.In maart 1994 bracht een uitgebreide delegatie van de Bank een bezoek
aan ons land ter bestudering van de hervorming van de gezondheidszorg. Tijdens
het bezoek van de eerste ondergetekende aan Washington in oktober 1995 heeft
zij op verzoek van de Bank een uiteenzetting gegeven over de belangrijkste
ontwikkelingen in de Nederlandse gezondheidszorg. De Bank heeft te kennen
gegeven bij het ontwikkelen van het eigen beleid en het adviseren aan regeringen
gebruik te willen maken van Nederlandse expertise op het gebied van financiering
van de gezondheidszorg. 2.1.4. Raad van EuropaHet huidige programma van de Raad van Europa op het gebied van de volksgezondheid
beoogt een geïntegreerde benadering van enerzijds de ontwikkelingen in
de geneeskunde en anderzijds de juridische, sociale en ethische waarden van
het individu. Het programma is opgebouwd langs vier hoofdlijnen: rechten van
de patiënt, kwaliteitsbewaking en -bevordering in de gezondheidszorg
(met inbegrip van bloedtransfusie en orgaantransplantatie), evenwicht tussen
effectiviteit van en gelijke toegang tot de zorg, en bevordering van het niveau
van beroepsuitoefening. De Raad van Europa is voornemens in het kader van
het komende middellange termijn werkprogramma diverse activiteiten, naast
bloed, organen en weefsels, – met behoud van de hoofdlijnen –
te integreren onder het hoofdthema «Prioriteitenstelling en Gezondheidszorg».
Dit hoofdthema staat op de agenda van een in november van dit jaar in Warschau
te houden conferentie van Ministers van Volksgezondheid over het thema «Social
Challenge to Health, Equity and Patient Rights in the Context of Health Reform».
De conferentie zal uitmonden in een slotverklaring over een «Concerted
European Action on Health». De tweede ondergetekende zal de conferentie
van de Raad van Europa bijwonen.De activiteiten op het gebied van bloed(transfusie) en bloedproducten
vormen reeds vanaf de oprichting van de Raad van Europa in 1954 een vast onderdeel
van het programma. De Raad vervult op dit terrein een leidende rol in Europa.
Ook op het terrein van menselijke organen en weefsels lijkt de Europese samenwerking
binnen de Raad van Europa ingebed te worden. De eerste ondergetekende heeft
mede namens de collegae van de in EUROTRANSPLANT samenwerkende landen bij
de Raad aangedrongen op het formuleren van bindende minimum kwaliteitsregels
voor organen en weefsels, in navolging van die met betrekking tot bloed.De samenwerking tussen lidstaten vindt plaats in het volksgezondheidscomité
van de Raad (CDSP), dat twee keer per jaar bijeenkomt. Verder vormt het Partieel
Akkoord het kader voor samenwerking op het terrein van de volksgezondheid.
Tenslotte vindt samenwerking plaats met betrekking tot de Europese Pharmacopoeia
(een Europees standaardwerk voor geneesmiddelen), gezondheidsbescherming en
voeding, pesticiden en cosmetica.Op het terrein van de mensenrechten vindt de uitwerking in de gezondheidszorg
plaats in een kaderverdrag inzake bescherming van de rechten van de mens en
de waardigheid van het menselijk wezen bij de toepassing van biologie en geneeskunde.
Annex aan dit verdrag zullen protocollen worden opgesteld op specifieke deelterreinen,
waaronder transplantatie van organen, medische experimenten met mensen en embryo's. Bedoeld verdrag is voorbereid in het kader van het bio-ethiek
comité van de Raad (CDBI), dat drie maal per jaar in Straatsburg bijeenkomt
en waaraan ook vanuit VWS wordt deelgenomen. Het is de bedoeling dat de tekst
van het verdrag nog dit jaar aan de Parlementaire Assemblee en het Ministerscomité
van de Raad wordt voorgelegd. 2.1.5. Organisatie voor Economische Samenwerking en OntwikkelingDe OESO heeft zich geleidelijk ontwikkeld tot een centrum voor overleg
en studie op een breed terrein van economische en sociale vraagstukken. De
laatste jaren is de aandacht gericht op specifieke beleidsterreinen zoals
vergrijzing, onderwijs, sociale zekerheid, en gezondheidszorg. De OESO heeft
een unieke databank ontwikkeld met gegevens over de gezondheidszorg in de
24 aangesloten landen. De databank bevat gegevens over uitgaven en financiering
van de gezondheidszorg en dient tevens als basis voor vergelijkende studies
over de hervorming van de gezondheidszorg in de verschillende lidstaten. Met
de EU en de WHO vindt overleg plaats met het oog op een geïntegreerde
data-set voor de gezondheidszorg. 2.2. Bilaterale samenwerkingDe bilaterale samenwerking op het gebied van de volksgezondheid vindt
in verschillende landen en op basis van verschillende instrumenten plaats.
Nederland heeft met diverse Midden- en Oosteuropese landen culturele verdragen
gesloten en in sommige ervan is ook een volksgezondheidsparagraaf opgenomen.
Dit geldt voor Bulgarije, Hongarije, voormalig Joegoslavië, Polen, Roemenië,
Russische Federatie, Slowakije en Tsjechië. Op basis van de Verdragen
kunnen uitwisselingen van deskundigen plaatsvinden.Voorts is het Ministerie van VWS betrokken bij de voorbereiding van volksgezondheidsprojecten
in de programma's voor Midden- en Oost-Europa van de Nederlandse regering.
Reeds eerder is de Kamer hierover geïnformeerd (22 685, nr. 1).Deze programma's zijn het zgn. PSO-programma (Programma Samenwerking met
Oost-Europa) dat door het Ministerie van Economische Zaken wordt geleid, en
het zgn. MATRA-programma (Maatschappelijke Transformatie) dat door het Ministerie
van Buitenlandse Zaken wordt uitgevoerd. In opdracht van VWS draagt het Netherlands
International Health Platform for Central and Eastern Europe (NiHP) zorg voor
de coördinatie en ondersteuning van volksgezondheidsactiviteiten in Midden-
en Oost-Europa. Het NiHP biedt Nederlandse organisaties een forum voor overleg
en uitwisseling van kennis en ervaring. In dit verband ontplooit het NiHP
activiteiten onder meer op het gebied van informatie, projectadvisering, signalering
en pleitbezorging bij de overheid, en werving van fondsen.Verder vindt zowel op politiek als ambtelijk nivo informatie-uitwisseling
met de buurlanden plaats. Onderwerpen die daarbij aan de orde komen zijn onder
meer bloed, organen en weefsels, drugs, en hervorming van gezondheidszorg.Ook met andere westerse landen vinden ontmoetingen plaats. Zo werden in
de afgelopen twee jaren op het Ministerie per jaar gemiddeld 40 programma's
voor circa 250 buitenlandse bezoekers opgesteld. De VS en Canada zijn eveneens
belangrijke partners in de bilaterale samenwerking. Vanuit VWS is een functionaris
gedetacheerd bij de Nederlandse ambassade in Washington. In 1995 heeft VWS
een internationale conferentie georganiseerd om ervaringen op het gebied van
beleid en hervorming van de gezondheidszorg uit te wisselen. Deelnemers waren
vertegenwoordigers uit de gezondheidszorg en universiteiten afkomstig uit Canada, de Verenigde Staten, Duitsland en Nederland (de zgn. vierlandenconferentie).
De conferentie vond van 23–25 februari 1995 in Nederland plaats. Canada
heeft het initiatief van deze uitwisseling overgenomen en organiseert in mei
van dit jaar een vervolg-conferentie. Tenslotte kan de samenwerking in de sector volksgezondheid vermeld worden
met landen waarmee Nederland op historische gronden een bijzondere band onderhoudt,
zoals Aruba en de Nederlandse Antillen, Suriname, Indonesië, en Zuid-Afrika. 3. Een Oriëntatie op de toekomstIn dit hoofdstuk wordt een eerste oriëntatie op de toekomst van het
internationaal volksgezondheidsbeleid gegeven. De nadruk ligt daarbij op de
institutionele context. Inhoudelijke onderwerpen blijven hier buiten beschouwing.Omdat het nationale volksgezondheidsbeleid met name wordt beïnvloed
door de besluitvorming in het kader van de Europese Unie – de aard en
de reikwijdte van de (veelal juridisch bindende) gevolgen daarvan voor het
nationale beleid zijn vrij ingrijpend – is er hier voor gekozen het
internationale volksgezondheidsperspectief primair te benaderen vanuit deze
Europese dimensie. Dit overigens zonder de pluriformiteit van internationale
volksgezondheidsactiviteiten uit het oog te verliezen. Het blijft in onze
ogen noodzakelijk dat meerdere organisaties in Europa vanuit de eigen invalshoek
actief blijven op het terrein van volksgezondheid, om een te eenzijdige oriëntatie
te voorkomen en om de diverse institutionele draagvlakken optimaal te kunnen
benutten.Allereerst wordt een globale positionering van het internationale volksgezondheidsbeleid
vanuit het Nederlandse perspectief gegeven. Daarna worden de wijzigingen in
de positie van de belangrijkste Europese (gouvernementele) internationale
organisaties en de reacties hierop vanuit het Nederlandse beleid op het gebied
van de internationale samenwerking besproken. Tenslotte wordt de noodzaak
van een scherpere taakverdeling en van een nauwere samenwerking tussen de
desbetreffende internationale organisaties aan de orde gesteld. 3.1. Internationaal volksgezondheidsbeleid vanuit Nederlands
perspectiefInternationale samenwerking kent vele verschijningsvormen. Het kan gaan
om wederzijdse uitwisseling van ervaringen (bijv. op het terrein van financiering
van gezondheidszorg), ondersteuningsactiviteiten (bijv. in de vorm van fellowships
of in het kader van culturele verdragen), wederzijdse assistentie (bijv. door
te voorzien in een dringende behoefte aan bloed of bloedproducten), onderlinge
samenwerking (bijv. bij bestrijding van besmettelijke ziekten) en het formuleren
van gemeenschappelijke uitgangspunten en normen (bijv. op het terrein van
gezondheidsbescherming). Deze diverse invalshoeken zijn voor het Nederlandse
volksgezondheidsbeleid van belang.Internationale samenwerking op het terrein van de volksgezondheid heeft
zich in de loop der tijd ontwikkeld van een verticale, primair op infectieziekten
gerichte samenwerking het tot een meer horizontale, op verbetering van het
niveau van de gezondheid van burgers gerichte benadering. Factoren die daaraan
hebben bijgedragen zijn de grote mobiliteit, de toenemende internationale
wetenschappelijke samenwerking, de onderkenning van de samenhang tussen gezondheid
en sociaal-economische ontwikkelingen, alsmede van de relatie tussen het volksgezondheidsterrein
en andere sectoren, waaronder arbeid, technologie en milieu.
De veranderingen in de internationale, institutionele context, zowel wat betreft
de onderlinge verhoudingen als met betrekking tot zeggenschap en gezag van
internationale organisaties, beïnvloeden evenzeer de oriëntatie
van het Nederlandse volksgezondheidsbeleid.Het zijn met name de ontwikkelingen in het kader van de Europese Unie
die tot herijking van het Nederlandse internationale volksgezondheidsbeleid
nopen, alleen al omdat op vele onderdelen sprake is van overdracht van (juridische)
bevoegdheden aan dat orgaan. Ook al sluit artikel 129 van het Verdrag van
Maastricht expliciet regelgevende bevoegdheid op het terrein van de volksgezondheid
uit, dit neemt niet weg dat de regelgeving van de Europese Gemeenschap in
het kader van andere Verdragsterreinen hoe dan ook doorwerkt in het eigen
nationaal volksgezondheidsbeleid ingeperkt. Los daarvan is er sprake van een
dusdanige expansie van internationale samenwerking met betrekking tot allerlei
onderdelen van de gezondheidszorg dat een volledig autonoom nationaal beleid
niet meer wenselijk en denkbaar is. De internationale dimensie van volksgezondheid
vraagt om een directe, initiërende benadering en een actieve inhoudelijke
beleidsontwikkeling. Het daartoe beschikbare instrumentarium, zowel nationaal
als internationaal, moet ten volle worden benut. Dit geldt ook voor de bilaterale
verhoudingen. In dat opzicht werkt het «leren van elkaar» naar
twee kanten: export van expertise, kennis en ervaring, en import ervan.De doelstelling van een actief internationaal volksgezondheidsbeleid is
derhalve drieledig:– het optimaal benutten van de mogelijkheden die internationale
samenwerking biedt met het oog op het in stand houden en verbeteren van het
nationale niveau van volksgezondheid;– het optimaal realiseren van nationaal beleid door beïnvloeding
van internationaal beleid;– het bijdragen aan het verbeteren van de gezondheidssituatie binnen
en buiten Europa door internationale samenwerking bij de inzet van de beleidsinstrumenten
voor gezondheidsbescherming en -bevordering zoals o.a. regelgeving (richtlijnen,
aanbevelingen, etc.), overtuiging/pleitbezor- ging en incentivies. 3.2. Gewijzigde positie van internationale organisaties
in EuropaBepaalde volksgezondheidsproblemen worden beïnvloed door internationale
ontwikkelingen. Sommige daarvan zijn in toenemende mate onderwerp van internationale
samenwerking. Tegelijkertijd is als gevolg van de veranderende omgeving de
positie van de verschillende internationale organisaties werkzaam op het gebied
van de volksgezondheid aan belangrijke wijzigingen onderhevig. In het hierna
volgende wordt dit voor de drie belangrijkste organisaties toegelicht, nl.
de Europese Unie, de Wereldgezondheidsorganisatie en de Raad van Europa. * Europese UnieDoor de Commissie is in het kader van de totstandkoming van de interne
markt een veelheid van regelgevende activiteiten ontplooid die rechtstreeks
ingrijpen in het nationale volksgezondheidsbeleid. Achtergrond van bedoelde
activiteiten is steeds geweest dat een interne markt niet naar behoren kan
functioneren als geen sprake is van een uniform (hoog) niveau van veiligheid
en gezondheidsbescherming. Te grote verschillen tussen de lidstaten vormen
een soms directe, soms indirecte belemmering voor de werking van de interne
markt. Sinds Maastricht is dit aspect van het beleid van de Europese Commissie
extra accent gegeven door het opnemen naast artikel 129 in het Verdrag van
het zgn. consumentenbeschermingsartikel (129a). Wij vinden deze
bescherming van de consument van grote betekenis.Hoewel het accent nog in overwegende mate ligt bij de interne markt, is
door opname van artikel 129 in het Verdrag de samenwerking op het gebied van
de volksgezondheid binnen de Europese Gemeenschap geïntensiveerd. Door
volksgezondheid expliciet als aandachtsterrein voor de Europese Gemeenschap
in het Verdrag op te nemen is er wel een basis gecreëerd om meer samenhang
aan te brengen in de volksgezondheidsactiviteiten van de Gemeenschap en volksgezondheids-bevorderende
maatregelen te stimuleren. Hoewel artikel 129 ook voorschrijft dat op andere
communautaire terreinen door de Gemeenschap met de eisen van volksgezondheid
rekening wordt gehouden, is hiervan tot nu toe in de praktijk weinig terecht
gekomen. Het hiervoor (in par. 2.1.2) genoemde beschrijvend overzicht van
de volksgezondheidscomponent in andere beleidsterreinen van de Gemeenschap
(1995), vormt een belangrijk aandachtspunt voor de realisering van facetbeleid.
Dit zal naar onze mening door de Europese Commissie krachtig ter hand moeten
worden genomen.Het huidige meerjarenkader van de Gemeenschap op het gebied van de volksgezondheid
(«Framework on Public Health») bevat een aantal actieprogramma's.
Naar verwachting zullen vóór eind 1996 de laatste – eerder
door de Commissie toegezegde – voorstellen voor actieprogramma's, te
weten op de gebieden ongevallen, zeldzame ziekten, en aan verontreiniging
gerelateerde ziekten, aan de Raad worden aangeboden. Aangezien de meeste voorstellen
van het huidige meerjarenkader binnen korte tijd behandeld zullen zijn, menen
wij dat de tijd is gekomen dat de Commissie initiatieven neemt om een nieuwe
strategie voor de volksgezondheid voor de periode vanaf het einde van dit
millennium te doen ontwikkelen. Een grondige verkenning van de huidige problemen
waarmee de lidstaten op het gebied van de volksgezondheid en de gezondheidszorg
geconfronteerd worden zal daarbij de basis moeten vormen voor de toekomstige
plaatsbepaling van de Europese Unie op dit terrein.De reikwijdte van artikel 129 is continu onderwerp van discussie tussen
de lidstaten. Sommige lidstaten hebben een engere benadering, andere –
waaronder Nederland – een bredere: ook aan zorg gerelateerde preventie
zou tot het actieterrein kunnen behoren. Vanuit het nationale perspectief
is het ons inziens van belang de eigen beleidsuitgangspunten op de betreffende
terreinen van het actiekader te doen doorklinken, en de meerwaarde van de
communautaire aanpak optimaal te benutten voor de realisering van die uitgangspunten.Daarnaast moet bewaakt worden dat de verdere inkleuring van de interne
markt en de in dat verband door economisch beleid ingegeven (juridisch bindende)
harmonisatie, niet ten koste gaat van het veiligheids- en beschermingsniveau
voor de consument. De vormgeving in dat verband op het supranationale niveau
van de Europese Gemeenschap aan het vereiste van een hoog niveau van bescherming
is mede bepalend voor het welslagen van het nationale op facetbeleid georiënteerde
volksgezondheidsbeleid.Omdat de interne markt hoe dan ook zal leiden tot meer concurrentie ten
aanzien van goederen en diensten binnen de gezondheidszorg zullen de gevolgen
daarvan ook op andere essentiële onderdelen van de gezondheidszorg doorwerken.
Immers, mede daardoor wordt het sociale gezicht van Europa steeds meer afhankelijk
van de werking van die Unie. Het volksgezondheidsperspectief is een essentieel
onderdeel van het sociale beleid. * Wereldgezondheidsorganisatie, mondiaal en regionaalAls enige enkel op de volksgezondheidsterrein georiënteerde organisatie
waarbij in beginsel geen afweging hoeft plaats te vinden met andere beleidsterreinen,
is de WHO uniek. De organisatie is voortgekomen uit de behoefte tot nauwere
samenwerking bij de bestrijding van besmettelijke ziekten, heeft een belangrijke
taak ten aanzien van de classificatie van ziekte- en doodsoorzaken (ICD),
en heeft een mondiaal bereik.Ten aanzien van volksgezondheidsactiviteiten is de professionele meerwaarde
van de WHO evident. Deze komt tot uitdrukking bij de implementatie van de
strategie gericht op «Health for All». Daarnaast heeft de WHO
mondiaal het leiderschap in de bestrijding van belangrijke (tropische) ziekten.
Verder heeft het Europese Bureau zich geprofileerd op het terrein van de rechtspositie
van de patiënt. Op mondiaal niveau tekent zich momenteel ook een oriëntatie
af op immateriële onderwerpen zoals diverse aspecten van genetica.Dit neemt niet weg dat de WHO qua juridisch instrumentarium zwak is. Alleen
de «International Health Regulations» op het gebied van drie infectieziekten
(nl. gele koorts, pest en cholera) zijn bindend voor de lidstaten. De activiteiten
zijn voornamelijk gericht op beleidsbeïnvloeding, in het bijzonder op
het gebied van gezondheidsbevordering en preventie. De aandacht voor –
politiek belangrijke – structuurvraagstukken, waaronder hervormingen
van gezondheidszorg, was tot voor kort beperkt. Bovendien is de oriëntatie
van het Regionaal Bureau Europa vooral gericht op het bieden van technische
ondersteuning aan Midden- en Oosteuropese landen. Door deze en andere ontwikkelingen
heeft het Regionaal Bureau van de WHO aan – politieke – belangstelling
bij de westerse lidstaten in de regio ingeboet.Reeds enige tijd speelt zich een hervormingsproces binnen WHO af, zowel
mondiaal als regionaal, waarvan de uitkomst nog niet duidelijk is. Belangrijke
discussiepunten zijn de prioriteitenstelling, de interne afstemming van programma's,
de taakafbakening tussen Hoofdkantoor en Regionale Bureaus, de samenwerking
met de verschillende instellingen van de VN, en de update van de HFA-strategie
die in 1998 moet uitmonden in een «nieuwe» mondiale gezondheidsstrategie.
In de Europese regio gaat het bij de samenwerking voorts om het vraagstuk
van een betere afstemming van werkzaamheden tussen de verschillende internationale
organisaties in Europa (zgn «rapprochement»; zie onder 3.3).Ons beleidsstandpunt is kort en bondig dat de WHO voor Nederland een belangrijke
partner in de internationale samenwerking op het gebied van de volksgezondheid
is. Nederland zal de komende jaren, evenals in het afgelopen decennium steeds
het geval is geweest, op alle niveaus – bestuurlijk en ambtelijk –
een actieve inzet ten aanzien van deze organisatie blijven leveren. Tegelijkertijd
stellen wij duidelijke voorwaarden ten aanzien van de noodzakelijke hervormingen
van deze organisatie gericht op een slagvaardiger en doelmatiger organisatie
met scherpe prioriteitenstelling aangepast aan de eisen van de tijd. * Raad van EuropaDe Raad van Europa richt zich in de kern op individuele en sociale rechten.
De Raad werkt op diverse terreinen, waaronder op dat van de volksgezondheid,
intergouvernementeel samen. Reeds eerder (par 2.1.4) werd een aanduiding gegeven
van het huidige werkprogramma van de Raad op het gebied van volksgezondheid.
Met name op het terrein van bloedtransfusie en orgaantransplantatie heeft
de organisatie haar sporen verdiend. Om de gestelde doelen te bereiken is
het juridisch instrumentarium waarover de Raad beschikt uitgebreider
dan dat van de WHO. Naast aanbevelingen zijn er ook Europese overeenkomsten
en verdragen. Zwakke kanten zijn de beperkte financiële middelen en menskracht
alsmede het feit dat door de uitbreiding van het aantal lidstaten met uiteenlopend
niveau van gezondheid, de besluitvorming en de daadkracht worden belemmerd.
Om deze ontwikkeling te kunnen ombuigen in positieve zin worden momenteel
de werkmethoden aangepast met als hoofddoeleinden optimaal rendement, flexibiliteit,
slagvaardigheid en inhoudelijke verdieping. Zoals hiervoor al werd aangegeven
zal dit gebeuren onder één hoofdthema in welk kader diverse
aspecten van prioriteitenstelling en keuzen in de gezondheidszorg bij budgettaire
beperkingen aan de orde zullen komen. Daarbij zal de rechtspositie van de
patiënt een prominente plaats innemen. Ook de activiteiten op het terrein
van bloed en bloedproducten, organen en weefsels zullen worden gerationaliseerd.
De werkprogramma's worden in nauw overleg met het Regionaal Bureau van de
WHO opgesteld.Het is onze overtuiging dat de Raad van Europa een specifieke plaats in
het Europese volksgezondheidsforum moet blijven behouden. Recente afspraken
omtrent de concentratie en rationalisatie van het programma van het volksgezondheidscomité
tot enkele specifieke hoofdonderwerpen, waarvoor de Raad van Europa het expertise-centrum
is, alsmede de voortdurende investering in kwesties van ethiek en mensenrechten
in de gezondheidszorg, vormen ons inziens een goede basis voor toekomstige
werkzaamheden. 3.3. Taakverdeling en samenwerking tussen internationale
organisatiesDoor de Europese Unie is de noodzaak voor stroomlijning en afstemming
van volksgezondheidsactiviteiten van de verschillende internationale organisaties
in Europa in een ander daglicht komen te staan. In dit opzicht biedt met name
artikel 129 van het Verdrag een juridische basis voor rationalisatie van werkzaamheden,
aangezien dit artikel immers samenwerking met andere internationale organisaties
eist. Ook los daarvan moeten de internationale volksgezondheidsactiviteiten
meer dan tot nu toe het geval is geweest, worden ingebed in een efficiënte
internationale samenwerkingsstructuur, met meer gezamenlijke beleidsontwikkeling,
complementariteit en afstemming, en een grote mate van transparantie.De onderlinge institutionele samenwerking in Europa betreft primair de
Europese Unie, de WHO, de Raad van Europa en de OESO. Binnen Europa wordt
in het kader van internationale organisaties de aandacht vaak op dezelfde
thema's gericht, waaronder bloed, organen, AIDS- en kankerbestrijding, geneesmiddelen.
Gegevensverzameling en -uitwisseling is daarbij een veelvuldig gehanteerd
instrument. Het ligt voor de hand dat internationale organisaties zich soms
vanuit de eigen invalshoek inzetten voor dezelfde volksgezondheidsvraagstukken
die nationaal en internationaal prioriteit vragen. Dit behoeft niet als een
probleem te worden gezien, mits dit in goed overleg gebeurt, ondoelmatigheid
en doublures worden voorkomen, en de activiteiten zijn afgestemd op het vereiste
schaalniveau en de juridische context.Het Europese forum dat de diverse organisaties in theorie vormen en de
Europese volksgezondheidsagenda die uit hun werkzaamheden kan worden afgeleid,
moet optimaal benut worden. Er moeten garanties komen voor prioriteitenstelling,
afstemming, samenwerking en taakverdeling, en voor continuïteit daarbij
en transparantie. Randvoorwaarden zijn dat, met inachtneming van de constitutionele
plaatsbepaling, de sterke kanten van de organisaties optimaal worden benut,
met inbegrip van het hanteren van de meest effectieve instrumenten. Dit vereist
de opstelling in gezamenlijk overleg van de Europese volksgezondheidsagenda
voor de komende jaren.De WHO heeft zich aanvankelijk opgeworpen als pleitbezorger voor deze
zgn. «rapprochement» of «partnership». Deze organisatie
heeft van oudsher een relatie met de Raad van Europa. Deze bestaat voornamelijk
uit het bij de onderscheiden activiteiten gebruik maken van wederzijdse ervaring
en kennis.Terreinen van samenwerking tussen WHO en de Europese Unie zijn met name
gezondheidsgegevens, gezondheidsbevordering, kanker, verslaving, besmettelijke
ziekten, ongelukken, en milieu en gezondheid. De samenwerking blijft echter
beperkt tot die op technisch vlak. Een inhoudelijke visie op bestuurlijke
samenwerking ontbreekt. Dit geldt ook voor de Raad van Europa in relatie tot
de Europese Gemeenschap. In plaats van complementariteit van activiteiten
na te streven op diverse terreinen, zoals ten aanzien van bloed, weefsels
en organen, gezondheidsgegevens, en met betrekking tot de positie van de patiënt,
valt er bij de Commissie van de Europese Gemeenschap een neiging te bespeuren
het alleenrecht te willen claimen. De vraag rijst of deze benadering als hier
kort geschetst een juiste invulling is van het EG-Verdrag (artikel 3(0)).Vormgeving van het Europese internationale volksgezondheidsbeleid hangt
echter niet alleen af van de opstelling van de internationale organisaties,
maar ook van die van de lidstaten. In de lidstaten is er vaak een gebrekkige
onderlinge samenhang in de standpuntbepaling van lidstaten in de diverse internationale
gremia.Onze inzet is dat wij actief willen bijdragen aan afspraken omtrent een
betere taakverdeling en nauwere samenwerking tussen de verschillende internationale
organisaties. Daarbij onderstrepen wij ook de voorstellen van het Kabinet
terzake zoals geformuleerd in de Nota Herijking van het Buitenlands Beleid.
Wij ondersteunen de daadwerkelijke vormgeving van een samenhangende internationale
volksgezondheidsagenda. Dat zal gebeuren door dit standpunt in desbetreffende
nationale en internationale gremia naar voren te brengen en door andere landen
voor deze strategie te winnen. Nederland heeft reeds stappen in de richting
van de WHO-EURO en de Raad van Europa genomen, en onze hoop is dat stapsgewijs
zal worden toegewerkt naar een grotere mate van samenwerking.Begonnen zal worden met het verkennen van mogelijkheden tot samenwerking
op specifieke terreinen, en daarbij wordt in eerste instantie gedacht aan
onderwerpen als bloed, organen en weefsels, alsmede immateriële kwesties
zoals individuele mensenrechten in de gezondheidszorg. In een later stadium
passen afspraken omtrent meer programmatische samenwerking en voorts initiatieven
gericht op de vorming van een gezamenlijke Europese volksgezondheidsagenda. 4. SlotZoals hierboven uiteengezet, is een nadere bezinning op het internationale
volksgezondheidsbeleid wenselijk. Tevens hebben wij in het vorige hoofdstuk
een koersbepaling voor het beleid gegeven. Nederland zal zich inzetten in
Europa voor gezondheidsbescherming, voor verbetering van de gezondheidssituatie,
en voor het bouwen op elkaars expertise en ervaring.Bij een nadere concretisering van dit beleid betrekken wij graag de advisering
door de voorlopige Raad voor de Volksgezondheid en zorggerelateerde dienstverlening.
De ontwerp-adviesaanvraag was reeds opgenomen in het werkprogramma 1995–1996
van de Raad, en een definitieve adviesaanvraag is heden aan de Raad verzonden
(Bijlage).De Raad is verzocht te adviseren over de volgende vraagstukken: 1. De invloed die de afgelopen jaren daadwerkelijk is uitgegaan van de
activiteiten in het kader van de Europese Unie, het Regionaal Bureau van de
WHO, en de Raad van Europa op de praktijk van de gezondheidszorg, inclusief
de gezondheidsbescherming.2. De gevolgen van de gewijzigde posities van de verschillende (gouvernementele)
internationale organisaties, in Europa werkzaam op het gebied van de volksgezondheid
(EU, WHO, Raad van Europa, OESO, Wereldbank), voor het Nederlandse beleid
op langere termijn.3. De vraag hoe, gegeven de noodzaak van een herijking van de bilaterale
samenwerking alsmede de gewenste koppeling aan multilaterale samenwerking,
het bilaterale beleid vorm gegeven kan worden. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24126-13.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl