Beveiliging kamerleden; Brief ministers over beveiligingsmaatregelen ten aanzien van bedreigde personen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-06 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30011, nr. 2

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

13-04-2005

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2004-2005

30011 nr. 2

25-03-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamUitgangspuntenBetrokkenheid bedreigde persoon en privacy-aspectenSpeciale beveiligde woonvoorzieningInformatie over bedreigingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30011Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 24 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 011Beveiliging kamerledennr. 2BRIEF VAN DE MINISTERS VAN JUSTITIE EN VAN BINNENLANDSE ZAKEN EN KONINKRIJKSRELATIESAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 25 maart 2005In Nederland worden op dit moment verschillende personen in het publieke
leven beveiligd in verband met bedreiging of het risico van een aantasting
van hun persoon. Dat daar toe een noodzaak bestaat is op zichzelf zorgelijk.
De regering wendt – onder meer via het strafrecht – alle middelen
aan teneinde op te treden tegen bedreigers om zo de dreiging weg te nemen.
Zolang er echter een dreiging of risico bestaat zullen ook beveiligingsmaatregelen
getroffen moeten worden, die kunnen variëren in intensiteit maar ook
in duur. In enkele gevallen vergt dit ook huisvesting buiten de eigen woning.
Tijdens het ordedebat over de beveiliging van Kamerleden op 22 februari
jl. vroeg mevrouw Kalsbeek om een uiteenzetting over welk niveau van werken
en leven mogelijk moet blijven als een Kamerlid ernstig wordt bedreigd. Ook
vroeg zij zich af in welke mate bedreigde personen betrokken worden bij de
afweging van risico's en beschermingsgraden. Gaarne voldoen wij door middel
van deze brief aan dat verzoek.Het kader voor de beveiliging van personen is vastgesteld in het stelsel
bewaken en beveiligen, zoals dit na de aanslag op de heer Fortuyn op basis
van de aanbevelingen van de Commissie feitenonderzoek inzake de veiligheid
en beveiliging van de heer W.S.P. Fortuyn werd verricht. Dit stelsel is beschreven
in de brief van 20 juni 2003 (Kamerstukken II, 2002–2003, 28 974,
nrs. 1 en 2) aan uw Kamer. De nota is vervolgens op 3 september 2003
door de Kamer behandeld. Ook nadien is het nieuwe stelsel verschillende malen
besproken. De laatste keer in het debat over de brief van 24 januari
2005 (Kamerstukken II, 2004–2005, 29 754 nr. 5) waarin een uitbreiding
van de voor beveiliging beschikbare middelen werd aangekondigd.Een belangrijk element van het stelsel is dat behalve dreiging ook risico
een aanleiding kan vormen voor beveiliging. Kenmerk van risico is evenwel
dat aard, noch begin en einde duidelijk bepaald zijn. Het risico berust immers
niet op concrete aanwijzingen voor een dreiging, maar op een afweging
van onbepaalde factoren. Dit heeft gevolgen voor de aard van de beveiliging,
de te treffen maatregelen en de duur daarvan.UitgangspuntenBeveiliging is maatwerk en de maatregelen die daarbij getroffen worden
variëren. Over de wijze van beveiliging in een concreet geval dient zo
min mogelijk gezegd te worden. Informatie daarover vergroot het risico, niet
alleen voor betrokkene, maar ook voor diegenen die de beveiliging moeten verzekeren
en voor personen die in hun omgeving leven. Daarover mededelingen doen is
onverantwoord. Ook niet na afloop; het brengt de beveiliging van opvolgende
personen in gevaar. Hier zal dan ook niet concreet op de wijze van beveiliging
worden ingegaan. Wel kunnen de algemene uitgangspunten die aan beveiliging
ten grondslag liggen uiteengezet worden.Algemeen uitgangspunt van het stelsel van bewaken en beveiligen is dat
de burger zelf in eerste instantie verantwoordelijk is voor de eigen veiligheid
van zowel persoon als goed. Burgers mogen daarbij rekenen op hulp van de organisaties
en netwerken waartoe zij behoren. Bedrijven, organisaties en instellingen
dienen zelf beschermende maatregelen te treffen om te voorkomen dat als gevolg
van hun werkzaamheden de veiligheid van werknemers en anderen in gevaar komt.Burgers en organisaties mogen van de overheid verwachten dat die hen te
hulp schiet op het moment dat de aantasting van hun veiligheid zodanige vormen
dreigt aan te nemen, dat zij daar op eigen kracht geen weerstand meer tegen
kunnen bieden. In het geval er sprake is van een dergelijke bedreiging dient
men de plaatselijke politie daarvan in kennis te stellen. Het bevoegde gezag
op lokaal niveau wordt daarmee in de gelegenheid gesteld om eventueel noodzakelijk
geachte veiligheidsmaatregelen te treffen en/of om een opsporingsonderzoek
te starten. In een beperkte en specifieke categorie gevallen berust de verantwoordelijkheid
voor het treffen van veiligheidsmaatregelen bij de Rijksoverheid (zie daarvoor
de brief van 20 juni 2003, Kamerstukken II, 2002–2003, 28 974,
nrs. 1 en 2).De overheid is verantwoordelijk voor de beveiligingsmaatregelen ten aanzien van een bedreigde persoon, niet voor zijn
veiligheid. Betrokkene dient actief mee te werken aan diens beveiliging en
de overheid in dit kader actief te informeren over zijn (voorgenomen) activiteiten.
De overheid kan een aandeel hebben in de beveiliging, maar daarmee gaat niet
de verantwoordelijkheid voor de veiligheid van een persoon op haar over. Veiligheid
is een uitkomst. Niemand kan die garanderen; ook
de overheid niet. Een overheid die zich verantwoordelijk zou maken voor de
veiligheid van een persoon, zou als voorwaarde vergaande bevoegdheden moeten
claimen om diens leven en doen te bepalen, teneinde ieder veiligheidsrisico
te vermijden. En zelfs dan kan de veiligheid niet gegarandeerd worden. De
beslissing over het treffen van beveiligingsmaatregelen is geen politieke
beslissing, maar een beslissing die namens het bevoegd gezag genomen wordt
door deskundigen. Deze deskundigen besluiten tevens over de soort en aard
van de maatregelen en over aspecten die hiermee samenhangen. Ook bepalen de
deskundigen welke uitvoeringsorganisatie de maatregelen uitvoert. Die beslissingen
worden politiek verantwoord, maar een politieke beslissing over het treffen
van maatregelen is niet verantwoord.Beveiliging begint vaak met standaardvoorzieningen ten aanzien van de
woning. Bij een oplopende dreiging worden de voorzieningen aan de woning verzwaard
en kan er sprake zijn van vormen van rijdend of statisch toezicht
door het regionale politiekorps ten aanzien van de woning.Bij de zwaardere categorieën dreigingen kan er eveneens sprake zijn
van persoonsbeveiliging door het regionale politiekorps dan wel door de dienst
Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging van het KLPD, op de momenten dat de
bedreigde persoon zich niet thuis bevindt, zowel onderweg als op locatie.
Ook hierbij staat voorop dat de bedreigde persoon zo veel mogelijk in staat
wordt gesteld te blijven functioneren.In geval de beroepswerkzaamheden of de eigen woonsituatie beperkingen
stellen aan de mogelijkheden van een adequate beveiliging, kan betrokkene
van overheidswege geadviseerd worden zijn werkzaamheden voor korte tijd te
onderbreken of voor korte tijd elders in een «safe house» te verblijven.
In die situatie zullen de eisen van beveiliging en de beperkingen die de gedwongen
verblijfplaats stelt, voorgaan op andere overwegingen. De maatregelen zijn
er altijd zo veel mogelijk op gericht om het functioneren te blijven verzekeren.Betrokkenheid bedreigde persoon en privacy-aspectenIndien het maar enigszins mogelijk is wordt de keuze van het beveiligingspakket
van te voren besproken met de bedreigde persoon. Daarbij moge het duidelijk
zijn dat persoonlijke wensen en veiligheidswensen niet altijd (volledig) onderling
verenigbaar zijn. Algemeen uitgangspunt hierbij is, zoals aangegeven, dat
de beveiligde persoon zijn privé- en maatschappelijke activiteiten
moet kunnen blijven vervullen en ook overigens – binnen de beperkingen
van de beveiliging – een zo normaal mogelijk leven kan leiden. De beperking
is hierin gelegen dat bij hoge dreigingsniveaus niet valt te voorkomen dat
er sprake is van een inbreuk op de privacy van betrokkene. Zo zijn de persoonsbeveiligers
in het geval van een hoge dreiging permanent aanwezig, de woonvoorziening
en het vervoer zijn aangepast, de te beveiligen persoon ervaart de psychologische
druk van de dreiging, enzovoort. Wij zijn ons ervan bewust dat dit veel vergt
van de te beveiligen persoon.Speciale beveiligde woonvoorzieningHet voorgaande betreft de aanpak in het kader van het stelsel bewaken
en beveiligen. Een andere invalshoek is die vanuit de bijzondere verantwoordelijkheid
van het functioneren van de staat en de bescherming van de functies daarvan.
Dit leidt tot bijzondere maatregelen ongeacht of personen tot het zogenaamde
Rijksdomein of decentrale domein behoren.Indien de werkzaamheden van een persoon onderdeel is van het functioneren
van de democratische rechtsstaat, dan wel er een nationaal belang met hun
veiligheid en hun ongestoord functioneren is gemoeid dan wel er een situatie
dreigt waarin een ongewenste gebeurtenis disproportionele schade toe zou brengen
aan het vertrouwen in de continuïteit en integriteit van de openbare
sector, dan zullen de beveiligingsmaatregelen er zo veel mogelijk op gericht
om het functioneren van betrokkene te blijven verzekeren. Gedacht moet worden
aan bijvoorbeeld rechters, officieren van justitie of Kamerleden. In dergelijke
gevallen hanteren wij nog een aanvullende voorziening, namelijk de extra «beveiligde
woning». Deze maatregel wordt ingezet als de eigen woning niet voldoende
kan worden beveiligd en verwacht moet worden dat de dreiging langer dan een
aantal maanden (langer dan 6 maanden of voorzienbaar langer dan 6 maanden)
zal voortduren. De bedreigde persoon wordt dan door de overheid ondergebracht
worden in een goed beveiligbare woning welke een normale woonsituatie zo dicht
mogelijk benadert. Gelijk aan de inzet van de reeds bestaande beveiligingsmaatregelen
is de inzet van de extra «beveiligde woning» een beslissing
van deskundigen. Het is niet mogelijk dat betrokkene zeggenschap heeft over
de locatie van de extra «beveiligde woning». Het betreft hier
een beveiligingsmaatregel. Hetgeen betekent dat zodra terugkeer naar een eigen
(beveiligde) woning mogelijk is, of de bijzondere omstandigheden die aanleiding
gaven tot het treffen van de maatregel zich niet langer voordoen, de betrokkene
de woning zal moeten verlaten binnen een redelijke termijn. Gezien het uitgangspunt
van het stelsel van bewaken en beveiligen dat de verantwoordelijkheid voor
de eigen veiligheid primair ligt bij de burger zelf en de organisaties en
netwerken waartoe hij behoort wordt aan de beveiligde persoon een vergoeding
gevraagd. De hoogte van de vergoeding is afgeleid van een percentage van het
inkomen van betrokkene en is gebaseerd op objectieve maatstaven. Indien de
bedreigde persoon al eigen woonlasten heeft, zullen de kosten hiervoor verrekend
worden met de vergoeding voor de extra «beveiligde woning».Informatie over bedreigingWij begrijpen dat bedreigde personen het van belang achten dat zij op
de hoogte worden gesteld van de hoogte en de aard van de dreiging en de in
verband daarmee eventueel getroffen (extra) maatregelen. Indien er naar het
oordeel van de NCTb sprake is van een dreiging, worden de betrokken personen
dan ook geïnformeerd. Als criteria hiervoor wordt gebruik gemaakt van
de volgende aandachtspunten:1. de uitkomst van de waardering (ernst en waarschijnlijkheid) van de
dreiging;2. het antwoord op de vraag of er in verband daarmee (extra) veiligheidsmaatregelen
moeten worden getroffen;3. indien er door de bedreigde persoon aangifte is gedaan, is het gebruikelijk
om betrokkenen op de hoogte te houden van de afhandeling van de aangifte.Eveneens wordt betrokkene door de NCTb geïnformeerd over dreigingen
die zijn aangekondigd dan wel verschenen via berichtgeving in de media, ongeacht
de waardering van de dreiging.In voornoemde gevallen wordt betrokkene daarnaast – wederom afhankelijk
van de uitkomst van de waardering en of (extra) veiligheidsmaatregelen zijn
getroffen – periodiek geïnformeerd over het verloop van de dreiging
en de getroffen maatregelen. Hierbij moet de kanttekening geplaatst worden
dat zich omstandigheden kunnen voordoen dat het opsporings-, inlichtingen-
en/ of vervolgingsbelang beperkingen met zich meebrengen ten aanzien van het,
tot in detail, informeren van de bedreigde persoon.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerDe Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijkrelaties,J. W. Remkes 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30011-2.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl