Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en de Wegenverkeerswet 1994 ivm herijking wettelijke strafmaxima; Brief minister over een aantal onderwerpen die tijdens het overleg op 1 juni aan de orde kwamen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 28484, nr. 43

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

01-07-2004

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

28484 nr. 43

25-06-2004

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Amendementen2. Andere onderwerpen die verband houden met de inhoud
van het wetsvoorstelRoekeloosheid en een stelsel van afzonderlijk omschreven
gedragingenKaapvaartHet nodeloos bellen van alarmnummers3. De verdere procedure met betrekking tot het wetsvoorstelOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 28484Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 29 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
28 484Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en de Wegenverkeerswet 1994,
in verband met de herijking van een aantal wettelijke strafmaximanr. 43BRIEF VAN DE MINISTER VAN JUSTITIEAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 25 juni 2004Tijdens het wetgevingsoverleg over het wetsvoorstel herijking strafmaxima
(Kamerstukken II, 28 484) dat op 1 juni jl. plaatsvond heeft de
Vaste Commissie voor Justitie in de Tweede Kamer aangegeven prijs te stellen
op een brief waarin op een aantal onderwerpen die tijdens dat overleg ter
sprake kwamen, nader zou worden ingegaan. Graag voldoe ik hierbij aan dit
verzoek. In het hierna volgende komen eerst de bij dit wetsvoorstel ingediende,
inmiddels veelal gewijzigde, amendementen ter sprake (paragraaf 1). Daarna
zal ik aandacht schenken aan enkele vraagpunten die zijn blijven liggen met
betrekking tot de inhoud van het wetsvoorstel (paragraaf 2). Vervolgens
geef ik aan welke verdere procedure naar mijn oordeel in de rede ligt (paragraaf 3).1. AmendementenBij het wetsvoorstel herijking strafmaxima is een negentiental amendementen
ingediend waarvan een aantal na het wetgevingsoverleg is gewijzigd. Zoals
ik tijdens het wetgevingsoverleg heb aangegeven, sta ik positief tegenover
het amendement van mevrouw Vos (nr. 38) dat ertoe strekt om de bijkomende
straf van de rijontzegging ook mogelijk te maken bij het delict bedreiging.
Hetzelfde geldt voor het amendement van de heer Eerdmans (nr. 35) om het strafmaximum
dat in de Wet wapens en munitie is gesteld op het voorhanden hebben van wapens
van de eerste categorie te verhogen van drie naar negen maanden.Voorts kan ik mij, zoals ik tijdens het wetgevingsoverleg al heb aangegeven,
zonder meer vinden in de strekking van het gewijzigde amendement van de heer
Wolfsen tot uitbreiding van de rechtsmacht in geval van meisjesbesnijdenis.
Het amendement ligt in de lijn met hetgeen ik met betrekking tot dit onderwerp
heb aangegeven in de aan de Tweede Kamer gezonden notitie die handelt over
de vraag in welke gevallen het vereiste van dubbele strafbaarheid dient te
vervallen (Kamerstukken II 2003/04, 29 451, nr. 1). In die notitie heb
ik aangegeven dat genitale verminking van een meisje in het buitenland begaan
door een persoon die in Nederland woont zonder meer een dergelijk geval is.
Omdat het amendement uitvoering geeft aan de in de eerdergenoemde
notitie neergelegde gedachten, sta ik er positief tegenover. Het oordeel over
dit amendement laat ik dan ook aan de Kamer.Wat het amendement van de heer Wolfsen en mevrouw Griffith (nr. 17) betreft –
dat strekt tot verzwaring van een aantal motiveringsplichten in het Wetboek
van Strafvordering merk – ik op dat de daarin aan de orde gestelde onderwerpen
inmiddels zijn betrokken bij het wetsvoorstel verkorte motivering bekennende
verdachten, aangezien bij dat wetsvoorstel een amendement is ingediend waarin
deze onderwerpen zijn verwerkt (Kamerstukken II 2003/04, 29 255, nr.
8). Het laatstgenoemde wetsvoorstel is inmiddels (22 juni) door de Tweede
Kamer aangenomen. Mijn opstelling tegenover dit amendement was positief. Gelet
op het feit dat de materie waarop amendement nr. 17 ziet inmiddels geregeld
is bij dat wetsvoorstel ga ik ervan uit dat het amendement zoals dit bij het
wetsvoorstel herijking strafmaxima is ingediend achterhaald is.Mevrouw Griffith heeft tijdens het wetgevingsoverleg een motie ingediend
(nr. 31) waarin de regering wordt verzocht om te bezien of de gevallen van
voorlopige hechtenis moeten worden uitgebreid. Dit onderwerp is inmiddels
betrokken bij het wetsvoorstel tot wijziging van de regeling van de voorlopige
hechtenis (Kamerstukken II 2003/04, 29 253), dat inmiddels eveneens is
aangenomen. Ik heb bij de behandeling van dat wetsvoorstel aangegeven, dat
ik aan deze motie gevolg zal geven en de regeling van de gevallen van voorlopige
hechtenis aan een onderzoek zal onderwerpen. Naar verwachting zal ik bij de
behandeling van de komende Justitiebegroting inzicht kunnen geven in de opzet
van dat onderzoek.Zoals ik tijdens het wetgevingsoverleg reeds heb aangegeven zou ik ten
aanzien van de volgende amendementen het oordeel daaromtrent willen overlaten
aan de Tweede Kamer. Het gaat daarbij om het amendement van de heer De Wit
(nr. 16) dat ertoe strekt om het strafmaximum van het openbaar maken van valse
jaarrekeningen te verhogen tot zes jaar, het amendement van mevrouw Vos (nr.
37) dat strekt tot introductie van de mogelijkheid om iemand uit zijn beroep
te ontzetten indien hij schuldig is aan moord of doodslag, alsmede het amendement
van mevrouw Vos (nr. 39) dat ertoe strekt om door middel van een wijziging
in de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren een geldboete van de naast hogere
categorie te kunnen opleggen bij beroepsmatige dierenmishandeling of dierenverwaarlozing.De amendementen van de heer Wolfsen (nrs. 14 en 15) die strekken tot introductie
van een ruimer voorwaardelijk deel van de straf en een ruimere proeftijd (maximaal
tien jaar) bij een voorwaardelijke veroordeling, alsook het amendement van
mevrouw Vos (nr. 18) tot introductie van de mogelijkheid om een taakstraf
te kunnen combineren met een langere jeugddetentie, vallen naar mijn mening
buiten de orde van het wetsvoorstel en betreffen onderwerpen waarover in het
kader van de modernisering van de sanctietoepassing wetgeving in voorbereiding
is of een onderzoek naar de wenselijkheid van wetgeving is ingesteld. Deze
amendementen lopen vooruit op de afweging die in dat kader moet worden gemaakt.
Om deze reden ben ik er voorstander van om de gedachten die ten grondslag
liggen aan deze amendementen te betrekken bij de komende modernisering van
de sanctietoepassing en er nu niet op vooruit te lopen.Tijdens het wetgevingsoverleg heb ik in reactie op het amendement van
de heer Wolfsen en mevrouw De Pater-Van der Meer (nr. 21) dat ertoe strekt
om een bestuursrechtelijk ingekaderd puntenstelsel rijbewijzen voor alcoholdelicten
in te voeren, gewezen op de brief die ik, mede namens mijn ambtgenoot
van Verkeer en Waterstaat, aan de Voorzitter van de Tweede Kamer heb gestuurd
en waarin het kabinetsplan is opgenomen voor een strafrechtelijk ingekaderd
puntenstelsel rijbewijzen (brief van 19 mei 2004, Kamerstukken II 2003/04,
29 398, nr. 6). Mijn ambtgenoot van Verkeer en Waterstaat en ik hebben
inmiddels op 15 juni 2004 een Algemeen Overleg gehad met de Vaste Commissie
voor Verkeer en Waterstaat in de Tweede Kamer over onder andere deze brief.
Ik heb bij die gelegenheid gewezen op de verschillen tussen de uitwerking
zoals deze door het kabinet wordt voorgestaan en de uitwerking die in het
amendement is gekozen. Voorts heb ik aangegeven dat en om welke reden de uitwerking
van het kabinet de voorkeur verdient. Niettemin zijn wij bereid de gedachten
achter de alternatieve regeling van het puntenstelsel, zoals dat in het amendement
is neergelegd, te betrekken bij het wetsvoorstel tot invoering van het puntenstelsel
rijbewijzen dat op dit moment in voorbereiding is. Zoals wij eerder aan de
Kamer berichtten, ligt het in ons voornemen dat wetsvoorstel begin volgend
jaar te doen indienen. Gelet op het bovenstaande blijf ik het amendement dan
ook sterk ontraden.Het amendement van de heren Van Haersma Buma en Eerdmans (nr. 12) dat
ertoe strekt om de mogelijkheid te introduceren om in de toekomst de strafmaxima
te kunnen verhogen tot maximaal twintig jaar bij delicten waarop niet mede
levenslange gevangenisstraf is gesteld, alsook het amendement van de heer
Wolfsen (nr. 19) dat ertoe strekt om een afzonderlijke strafbaarstelling van
kunstvernieling in te voeren met een strafmaximum van vier jaar, heb ik om
de redenen die ik tijdens het wetgevingsoverleg heb genoemd, moeten ontraden.
Ik moge daarnaar verwijzen.Mevrouw Vos heeft een amendement ingediend (nr. 40) dat ertoe strekt om
bij veroordeling voor dierenmishandeling en dierenverwaarlozing in de Gezondheids-
en welzijnswet voor dieren de bijkomende straf op te nemen van ontzetting
van het recht tot het houden van dieren voor de duur van ten hoogste een jaar.
Een verbod op het houden van dieren kan reeds nu worden opgelegd in de vorm
van een bijzondere voorwaarde bij een geheel of ten dele voorwaardelijke veroordeling.
Dat is in zoverre effectiever, dat tegen een beslissing tot het alsnog ten
uitvoer leggen van het voorwaardelijk gedeelte van de straf geen rechtsmiddel
openstaat, terwijl bij het overtreden van het zelfstandige verbod op het houden
van dieren opnieuw een vervolging zou moeten worden ingesteld voor het nieuwe
feit, waarover vervolgens tot in hoogste instantie zou kunnen worden geprocedeerd.
Om deze redenen zie ik de toegevoegde waarde van het amendement niet onmiddellijk
in, terwijl het amendement wel lastige afbakeningsvragen met zich zou kunnen
brengen ten opzichte van de voorwaardelijke veroordeling. Om deze redenen
moet ik het amendement ontraden.Mevrouw Griffith heeft een amendement ingediend (nr. 29) dat ertoe strekt
om het strafmaximum van negen jaar in de Wegenverkeerswet 1994 ook te laten
gelden voor «andere onheilsgedragingen zoals bumperkleven, het niet
verlenen van voorrang of gevaarlijk inhalen». Tijdens het wetgevingsoverleg
kwam reeds aan de orde dat de woorden «andere onheilsgedragingen»
te onbepaald en te vaag zijn om – gelet op het legaliteitsbeginsel –
als bestanddelen van een delictsomschrijving te kunnen functioneren. Bovendien
zouden daaronder praktisch gezien alle roekeloze gedragingen vallen, zodat
het amendement het in het wetsvoorstel voorgestelde strafmaximum van dood
door roekeloos rijgedrag in het verkeer – zes jaar – in feite
naar negen jaar verhoogt. Naar ik in het wetgevingsoverleg heb begrepen lijkt
dit niet de strekking van het amendement te zijn.Denkbaar zou wellicht zijn om het amendement aldus te wijzigen, dat daarin
enkele, reeds elders in de Wegenverkeerswet 1994 expliciet omschreven, gedragingen
aan de delicten van het onder invloed rijden en veel te hard rijden worden
toegevoegd. In de toelichting zou dan wel overtuigend moeten worden beargumenteerd
waarom – naast het onder invloed rijden en het veel te hard rijden –
ook deze gedragingen – en andere niet – het hogere strafmaximum
van negen jaar rechtvaardigen. Zonder een dergelijke aanpassing blijf ik van
mening dat het amendement moet worden ontraden.Mevrouw Griffith en de heer Eerdmans hebben een amendement ingediend (nr.
36) dat ertoe strekt om de strafmaxima in het bouwwerk van de mishandelingsdelicten
uit het Wetboek van Strafrecht systematisch met een of twee jaar te verhogen.
Het resultaat is dat op de lichtste mishandelingsvariant een strafmaximum
van vier jaar komt te staan en op de zwaarste mishandelingsvariant zeventien
jaar. Het wetsvoorstel bevat alleen verhogingen aan de onderkant van het bouwwerk
van de strafmaxima van de geweldsmisdrijven. In de middenbouw en aan de bovenkant
van het bouwwerk acht ik geen verhoging noodzakelijk omdat de strafmaxima
daar al zwaar zijn en passende bestraffing mogelijk maken. Daarbij teken ik
aan dat in geval van samenloop, recidive, en ook indien het feit wordt begaan
tegen bijvoorbeeld de echtgenoot of het kind, alle strafmaxima uit het bouwwerk
reeds met een-derde worden verhoogd.Het strafmaximum van de lichtste mishandelingsvariant verhogen naar vier
jaar, zoals het amendement beoogt, is vanuit een oogpunt van de toepassing
van dwangmiddelen praktisch niet nodig. In het wetsvoorstel inzake de plaatsing
in een inrichting voor stelselmatige daders dat thans bij de Eerste Kamer
aanhangig is (Kamerstukken I 2003/04, 28 980, A), wordt ook deze lichtste
mishandelingsvariant aangemerkt als een geval waarvoor voorlopige hechtenis
kan worden toegepast, waardoor dwangmiddelen zoals aanhouding buiten heterdaad
en inverzekeringstelling mogelijk worden.Om verschillende redenen past het amendement niet bij de huidige structuur
van het Wetboek van Strafrecht. De eerste reden is dat strafmaxima zouden
worden geïntroduceerd die de wet niet kent. De «sprongen»
die worden gemaakt tussen de strafmaxima in het wetboek worden groter naarmate
de strafmaxima zwaarder zijn. Tussen de twaalf en de vijftien jaar en tussen
de vijftien en de twintig jaar worden thans geen strafmaxima gevonden. De
veertien en zeventien jaar die het amendement voorstelt als strafmaxima voor
zware mishandeling met voorbedachten rade onderscheidenlijk zware mishandeling
met voorbedachten rade die de dood tot gevolg heeft, zijn in dat opzicht een
novum en staan op gespannen voet met het doel van het wetsvoorstel: het verbeteren
van de consistentie van het stelsel van strafmaxima. Daar komt nog bij, dat
het strafmaximum van zeventien jaar indruist tegen het systeem van het wetboek
waarin het uitgangspunt is dat de maximale tijdelijke gevangenisstraf vijftien
jaar is, en alleen tot twintig jaar kan uitlopen, indien er bijvoorbeeld sprake
is van samenloop, of wanneer op het feit mede levenslange gevangenisstraf
is gesteld. Om al deze redenen koester ik ernstige bezwaren tegen het amendement
en moet ik het dan ook ontraden.Het amendement van de heren Van Haersma Buma, Wolfsen en Eerdmans en van
mevrouw Griffith (nr. 32) strekt ertoe om de tijdelijke gevangenisstraf van
twintig naar dertig jaar te verhogen bij misdrijven waarop mede levenslange
gevangenisstraf is gesteld. In het wetgevingsoverleg heb ik aangegeven kanttekeningen
bij dit amendement te hebben. Mochten de indieners achter hun amendement blijven
staan dan zou ik in overweging willen geven dat in het amendement zoals het
thans luidt misdrijven over het hoofd zijn gezien waarop levenslange gevangenisstraf
of tijdelijke van maximaal twintig jaar is gesteld. Het betreft
enkele misdrijven uit het Wetboek van Strafrecht, de Wet terroristische misdrijven,
het Wetboek van Militair strafrecht, de Wet oorlogsstrafrecht en de Kernenergiewet.
Het amendement behoeft derhalve technische bijstelling. Onder handhaving van
mijn eerdere kanttekeningen laat ik, na technische bijstelling, het oordeel
over dit amendement aan de Tweede Kamer.Tenslotte kom ik bij het amendement van de heer Eerdmans (nr. 27) dat
ertoe strekt om het strafmaximum, dat in de Gezondsheids- en welzijnswet voor
dieren is gesteld op dierenmishandeling en dierenverwaarlozing te verhogen
van twee naar vijf jaar. Tijdens het wetgevingsoverleg heb ik aangegeven dat
ik de in dit amendement voorgestelde verhoging van het strafmaximum te fors
vind. Wel wil ik samen met mijn ambtgenoot van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit
onderzoeken of een heroriëntatie op de strafmaxima van dierenmishandeling
en dierenverwaarlozing wenselijk is. Na afronding van dit onderzoek –
naar verwachting dit najaar – zullen mijn ambtgenoot van Landbouw, Natuur
en Voedselkwaliteit en ik de Tweede Kamer daarover informeren. Om die reden
moet ik het amendement op dit moment ontraden.2. Andere onderwerpen die verband houden met de inhoud
van het wetsvoorstelRoekeloosheid en een stelsel van afzonderlijk omschreven
gedragingenDe heer Wolfsen vroeg tijdens het wetgevingsoverleg om een uiteenzetting
van de redenen die hebben geleid tot de keuze voor de roekeloosheid in plaats
van een stelsel – met dat van de gemeengevaarlijke misdrijven uit het
Wetboek van Strafrecht vergelijkbaar – van afzonderlijk omschreven gedragingen,
met daaraan gekoppeld de dood of het zwaar lichamelijk letsel als strafverhogende
gevolgen. Graag zal ik hieronder hetgeen ik tijdens het wetgevingsoverleg
naar voren heb gebracht nader preciseren.De centrale reden om in het wetsvoorstel het bestanddeel «roekeloosheid»
op te nemen is dat zeker wordt gesteld dat iedere roekeloze gedraging onder
het hogere strafmaximum valt. Indien men de roekeloosheid wettelijk zou inkaderen
door middel van een stelsel van afzonderlijk omschreven gedragingen, dan zou
het gevaar ontstaan dat tal van gedragingen buiten de strafverhoging vallen,
aangezien van tevoren niet alle vormen van roekeloos gedrag door de wetgever
zijn te voorzien, terwijl een hoger strafmaximum ook voor deze gedragingen
gerechtvaardigd zou zijn. Ter illustratie moge het volgende dienen: in de
rechtsliteratuur is wel gesteld dat men notoir gevaarlijke verkeersgedragingen
zou kunnen uitschrijven: onder invloed rijden, veel te hard rijden, bumperkleven,
gevaarlijk inhalen, rijden met onaangepaste snelheden, snijden. Andere gedragingen
die ook als roekeloos kunnen worden beoordeeld, zijn daarbij evenwel niet
genoemd, bijvoorbeeld achteruit rijden op de snelweg en spookrijden. Ook zulke
gedragingen moeten naar mijn oordeel onder het hogere strafmaximum kunnen
vallen. De in het wetsvoorstel voorgestelde, strafverhogende roekeloosheid
voorziet daarin. Het genoemde bezwaar tegen een stelsel van afzonderlijk omschreven
gedragingen speelt wellicht in nog sterkere mate bij het commune strafrecht,
nu roekeloosheid zich buiten de context van het verkeer in zeer uiteenlopende
gedragingen kan manifesteren.KaapvaartDe heer Van Haersma Buma vroeg tijdens het wetgevingsoverleg of de bepalingen
in het Wetboek van Strafrecht die betrekking hebben op de kaapvaart niet zouden
kunnen vervallen. Bij nadere overweging kost het mij geen moeite
zijn vraag bevestigend te beantwoorden. Heden heb ik dan ook een vierde nota
van wijziging ingediend waarin aan deze wens tegemoet wordt gekomen. In de
toelichting op deze nota van wijziging is nader ingegaan op de redenen die
aan het vervallen van de kaapvaartbepalingen ten grondslag liggen.Het nodeloos bellen van alarmnummersDe heer Wolfsen wees tijdens het wetgevingsoverleg naar mijn oordeel terecht
op de grote overlast die het nodeloos bellen van alarmnummers met zich brengt.
In dat verband vroeg de heer Wolfsen hoe vaak voor dit soort gedrag wordt
vervolgd. Uit de gegevens van het Openbaar Ministerie blijkt dat de zaken
die de politie inzendt vrijwel altijd leiden tot een vervolging (op grond
van artikel 142, tweede lid, van het Wetboek van Strafrecht). Wel betreft
het aantal ingezonden zaken (rond de honderdvijftig per jaar) maar een klein
deel van de vele duizenden valse meldingen. Dit heeft voornamelijk zijn oorzaak
in het gebruik van prepaid toestellen, waardoor de identiteit van de beller
vrijwel nooit valt te achterhalen. Overigens zal dit onderwerp aan de orde
zijn in het Algemeen Overleg met de Vaste Commissie voor Binnenlandse Zaken
en Koninkrijksrelaties op 24 juni jl. dat handelt over meerdere onderwerpen
die op de politie betrekking hebben.3. De verdere procedure met betrekking tot het wetsvoorstelZoals ik tijdens het wetgevingsoverleg heb aangegeven zou ik het procedurevoorstel
willen doen om over het door de amendementen en de nota's van wijziging gewijzigde
wetsvoorstel pas te stemmen, nadat de Raad van State over dit gewijzigde wetsvoorstel
een spoedadvies heeft uitgebracht. Pas na ommekomst van dit advies en het
uitbrengen van het nader rapport zou dan de eindstemming over het wetsvoorstel
volgen.Ik hoop u met het vorenstaande voldoende te hebben ingelicht. Ik spreek
het vertrouwen uit dat de Tweede Kamer thans tot een spoedige afronding van
het wetsvoorstel zal kunnen overgaan.De Minister van Justitie,J. P. H. Donner 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-28484-43.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl