Wijz. Wetboek v Strafrecht, Auteurswet, Wet naburige rechten i.v.m. verbod op handel nagemaakte of piraterij-goederen; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25474, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

18-03-1998

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1997-1998

25474 nr. 6

13-03-1998

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. De verordening nr. 3295/94 en het TRIP's-verdrag3. Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, de Auteurswet
1912 en de Wet op de naburige rechtenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25474Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 27 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 474Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, de Auteurswet 1912 en de Wet
op de naburige rechten met het oog op de aanpassing van enkele strafbepalingen
in verband met de verordening (EG) nr. 3295/94 van Raad van de Europese Unie
van 22 december 1994 tot vaststelling van maatregelen om het in het vrije
verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer en de plaatsing onder een schorsingsregeling
van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen te verbieden (PbEG L341)
en de Overeenkomst tot oprichting van de Wereldhandelsorganisatie, Bijlage
1C, Overeenkomst inzake de handelsaspecten van de intellectuele eigendom (Trb.
1995, 130)nr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 13 maart
1998 1. InleidingVerheugd heb ik geconstateerd dat de leden van de fracties van de VVD
en D66 met instemming hebben gereageerd op dit wetsvoorstel. De leden van
de D66-fractie onderschrijven de verruiming van de strafbaarstelling die wordt
bereikt door niet alleen de invoer van nagemaakte of door piraterij verkregen
goederen te verbieden, maar ook door de door- en uitvoer daarvan strafbaar
te stellen. In de hoop dat verhoging van de strafmaat een werkelijk afschrikwekkend
effect zal hebben, steunen deze leden eveneens de daarop betrekking hebbende
wijzigingen van dit wetsvoorstel. Zij brengen naar voren dat deze steun moet
worden gezien tegen de achtergrond van de verontrusting over de stijgende
tendens die valt waar te nemen inzake het aantal nagemaakte of onwettig gekopieerde
goederen dat op de markt wordt gebracht.Deze door de leden van de D66-fractie geuite zorg deel ik. Vooral op het
terrein van de illegale handel in compact discs is een toenemende professionalisering
te onderkennen. Alleen voorzieningen, zoals die worden voorgesteld in dit
wetsvoorstel, bieden daaraan onvoldoende tegenwicht. Zij dienen gepaard te
gaan met een aantal organisatorische en personele maatregelen. In deze nota
zal ik daaraan de nodige aandacht besteden. Uiteraard zal ik daarnaast trachten
de nog bestaande vragen over dit wetsvoorstel, gesteld door de leden van zowel
de VVD-fractie als de fractie van D66, zo volledig mogelijk te beantwoorden. 2. De verordening nr. 3295/94 en het TRIP's-verdragDe leden van de VVD-fractie vroegen zich in de eerste plaats af in hoeverre
dit wetsvoorstel naar het oordeel van de opsporingsinstanties extra instrumenten
biedt om de piraterij aan te pakken. Blijkens informatie afkomstig van deze
diensten worden vooral de wijzigingen inzake het beroeps- of bedrijfsmatig
plegen van de strafbare gedragingen van groot belang geacht. De strafrechtelijke
handhaving richt zich voornamelijk op deze categorie van overtredingen en
overtreders. Daarbij gaat het steeds vaker om goed georganiseerde groeperingen.
Een verbetering in de aanpak wordt voorzien doordat in meer gevallen gebruik
gemaakt kan worden van bevoegdheden die gekoppeld zijn aan feiten waarvoor
voorlopige hechtenis is toegelaten. Ook wordt het van belang geacht dat het
wetsvoorstel een verruimde toepassing van de Plukze-wetgeving mogelijk maakt.
Verder kan er uiteraard nog op worden gewezendat in de toekomst niet alleen
meer bij de invoer kan worden opgetreden, maar ook wanneer verdachte goederen
worden doorgevoerd of uitgevoerd.De leden van de VVD-fractie verzochten voorts om een overzicht van de
resultaten van de aanpak van piraterij. De bestrijding van deze vorm van criminaliteit
is voornamelijk in handen van de opsporingsdienst Buma/Stemra. Op basis van
informatie uit de jaarverslagen van deze dienst kan ik deze leden meedelen
dat de opsporingsdienst Buma/Stemra in de jaren 1995/96 160 respectievelijk
154 gevallen van piraterij heeft onderzocht. Uit deze onderzoeken vloeiden
in 1995 99 en in 1996 108 processen-verbaal voort. Tijdens die onderzoeken
werden respectievelijk 159 543 en 167 324 goederen in beslag genomen.Inzake de vereiste deskundigheid van de douane en de samenwerking van
deze dienst met de Economische Controledienst en de opsporingsdienst Buma/Stemra
merk ik het volgende op. Zoals ik mijn brief van 28 januari 1998 (kamerstukken
II, 1997/98, 25 474, nr. 5) heb aangegeven, is er in 1995 een intensief
samenwerkingsproject tussen de douane, de Economische Controledienst en de
opsporingsdienst Buma/Stemra van start gegaan en kan Buma/Stemra over een
uitgebreide capaciteit van maximaal dertig buitengewoon opsporingsambtenaren
beschikken.Genoemd samenwerkingsproject heeft geleid tot een specifieke – op
de controle op namaak en piraterij gerichte – opleiding van de douane.
Bovendien is er ten behoeve van deze controles een structuur ontwikkeld, waarin
het Douane Informatie Centrum te Rotterdam een coördinerende rol vervult.
Binnen die structuur wordt nauw tussen de betrokken diensten samengewerkt.De Economische Controledienst en de opsporingsdienst Buma/Stemra hebben
onderling eveneens afspraken gemaakt. Deze houden onder meer in dat de opsporingsdienst
Buma/Stemra onregelmatigheden met beeld- en geluidsdragers en zogeheten entertainment
CD-roms onderzoekt, terwijl de Economische Controledienst zich voornamelijk
richt op onderzoeken, waarbij CD-roms met business software betrokken zijn.
De instanties werken met elkaar samen wanneer het gaat om onderzoek van goederen
die tot beider aandachtsgebied behoren. Vanzelfsprekend houdt ook de reguliere
politie zich bezig met de bestrijding van piraterij en namaak. Daarbij wordt
tot dusver op ad hoc-basis samengewerkt met de bijzondere opsporingsdiensten.
Hierna zal blijken dat daarin verandering komt.Wat betreft de vragen van de leden van de VVD-fractie over de aanpak van
grootschalige onderzoeken naar piraterij verwijs ik eveneens naar mijn eerdergenoemde
brief van 28 januari 1998. Daarin heb ik melding gemaakt van het advies van
de stuurgroep financieel rechercheren over de bestrijding van horizontale
fraude. Naar aanleiding van dit advies heb ik besloten de aanpak van zware
fraudezaken te intensiveren en te komen tot een bundeling van expertise en
capaciteit. In verband daarmee wordt het landelijk rechercheteam uitgebreid
met dertig medewerkers en worden er verspreid over het land vier
specialistische fraude-teams ingericht. Daarvan zal één team
als bijzonder taakgebied de bestrijding van inbreuken op auteurs- en merkenrechten
op zich nemen.Bovendien wordt onder verantwoordelijkheid van het openbaar ministerie
een meldpunt ingesteld waar de opsporingsdienst Buma/Stemra zware regio-overschrijdende
onderzoeken kan aanbrengen. Blijkens informatie van de Buma/Stemra zullen
er naar verwachting vijf zaken per jaar in aanmerking komen voor overname
door het landelijk rechercheteam of het gespecialiseerde fraude-team.Uit de mij ter beschikking gestelde informatie blijkt dat er in Nederland
slechts op geringe schaal illegaal gekopieerde of nagemaakte goederen worden
geproduceerd. Brandhaarden hier te lande zijn derhalve niet bekend. De productie
vindt voornamelijk plaats in enkele Oost-, maar ook West-Europese landen en
landen in het Verre Oosten. Op internationaal niveau – met name in het
kader van de Wereldhandelsorganisatie en in het verband van de Europese Unie –
wordt ernaar gestreefd ook dergelijke landen zoveel mogelijk te binden aan
binnen die fora afgesproken minimumvoorwaarden op het gebied van de bescherming
van de intellectuele eigendomsrechten. Dergelijk gemeenschappelijk optreden
biedt – zeker vanuit Nederlands perspectief – meer uitkomst dan
pogingen om te komen tot bilaterale afspraken.Onderzoeken in Nederland richten zich met name op criminele groeperingen/handelaren
die zich schuldig maken aan de bestelling en distributie van de illegale goederen.
Het opsporingsbeleid in Nederland kent overigens verder het uitgangspunt dat
de strafrechtelijke mogelijkheden de verantwoordelijkheid van de rechthebbende
onverlet laten om inbreuken op intellectuele eigendomsrechten langs de civielrechtelijke
weg aan te pakken. Civielrechtelijk optreden is echter niet altijd mogelijk
omdat eigenaren/producenten van de nagemaakte of door piraterij verkregen
goederen soms niet te achterhalen zijn.Ernstige gevallen van piraterij of namaak vereisen uiteraard telkens een
strafrechtelijke afdoening. In vorenstaande zin heb ik mij ook uitgelaten
in meergenoemde brief van 28 januari 1998.De leden van de fractie van D66 vroegen om een nadere uiteenzetting over
de wijze waarop vorm wordt gegeven aan de daadwerkelijke bestrijding van namaak
en piraterij. Gaarne zou ik deze leden daarvoor in de eerste plaats willen
verwijzen naar mijn hierboven gegeven antwoord aan de leden van de VVD-fractie,
alsmede naar de brief van 28 januari 1998. Daaraan voeg ik het volgende toe.De douane is bevoegd goederen te controleren die voor het vrije verkeer,
de uitvoer of wederuitvoer worden aangegeven dan wel zijn geplaatst onder
een schorsingsregeling. De douane kan derhalve ook ambtshalve stuiten op onregelmatigheden
tijdens de reguliere taakuitoefening. Daarbij wordt ondersteuning geboden
door een geautomatiseerd systeem waarin alle aangiften betreffende de goederenstromen
zijn vastgelegd. Verder worden de uit te voeren controles gepland, mede op
basis van risico-analyses. Deze risico-analyses worden gebaseerd op kennis-
en ervaringsgevens, goedereninformatie en meldingen, die zijn doorgegeven
door andere handhavingsdiensten, alsmede door (vertegenwoordigers van) rechthebbenden.
Eveneens worden daarbij gegevens van andere EU-lidstaten en van de Europese
Commissie gebruikt. Laatstgenoemde gegevensuitwisseling vindt plaats in het
kader van de wederzijdse administratieve bijstand tussen de douane-autoriteiten
van de lidstaten van de Europese Unie.Naast het optreden van de douane op instigatie van rechthebbenden zijn
er derhalve ook binnen het EU-bestel van open grenzen voor de douane voldoende
mogelijkheden voor eigen initiatieven.Met genoegen heb ik geconstateerd dat de leden van de D66-fractie instemmen
met het uitgangspunt van dit wetsvoorstel, erin bestaande dat
de in het wetsvoorstel omschreven gedragingen los van de procedure van artikel
6 van de piraterij-Vo. strafbaar dienen te zijn. Met betrekking tot de vraag
van deze leden over de eventuele nadelige effecten van dit wetsvoorstel op
het reguliere handelsverkeer merk ik het volgende op.Ambtshalve kan de douane de vrijgave van goederen voor een termijn van
maximaal drie werkdagen tegenhouden indien er aanwijzingen bestaan die verband
houden met namaak of piraterij. Blijkt bij nader onderzoek het vermoeden van
namaak of piraterij gerechtvaardigd, dan draagt de douane binnen deze termijn
de desbetreffende goederen over aan hetzij de Economische Controledienst,
hetzij de opsporingsdienst Buma/Stemra. Beide instanties hebben mij bericht
dat deze werkwijze vrijwel geen vertraging oplevert voor legale goederenstromen.De vrijgave van goederen kan eveneens worden opgeschort op verzoek van
een belanghebbende. In dat geval geldt een termijn van tien werkdagen (in
bepaalde gevallen te verlengen met nog eens tien dagen). De douane stelt bij
aanvang van de eerste termijn zowel de aangever van de goederen, als de belanghebbende/verzoeker
op de hoogte. Gedurende de tien dagen wordt de belanghebbende in staat gesteld
om de desbetreffende goederen nader te onderzoeken en om in voorkomende gevallen
een procedure te laten starten op grond waarvan voorlopige maatregelen kunnen
worden getroffen (beslag/inbeslagneming).Bovenstaande procedures zijn neergelegd in de Piraterij-Vo. Zij beperken
de eventuele handelsbelemmerende effecten van het opschorten van de vrijgave
van goederen door hantering van strikte termijnen, waarbinnen tot het aanhangig
maken van een rechterlijke procedure moet worden overgegaan. Het wetsvoorstel
zelf draagt aan een voortvarende gang van zaken bij, omdat het de mogelijkheid
biedt (de in de verordening omschreven) gedragingen met nagemaakte of door
piraterij verkregen goederen direct ter beoordeling aan de strafrechter voor
te leggen, zonder dat eerst – en daarvan gaat de verordening uit –
civielrechtelijk een inbreuk op een intellectueel eigendomsrecht behoeft te
worden vastgesteld (vgl. ook de memorie van toelichting, blz. 3–4).
Door dit stelsel van regels wordt naar mijn oordeel zoveel mogelijk rekening
gehouden met gerechtvaardigde handelsbelangen, terwijl bovendien slagvaardig
optreden tegen piraterij en namaak mogelijk blijft. 3. Wijziging van het Wetboek van Strafrecht, de Auteurswet
1912 en de Wet op de naburige rechtenDe leden van de VVD-fractie vroegen mij nader aan te geven waarom dit
wetsvoorstel – zoals in de memorie van toelichting staat vermeld –
verdergaande maatregelen bevat dan waartoe de verordening verplicht. Deze
conclusie verbind ik aan de inhoud van dit wetsvoorstel, omdat de verordening
slechts de verplichting kent tot het treffen van voorzieningen, strekkende
tot een verbod op straffe van door de lidstaten vast te stellen sancties ten
aanzien van het in het vrije verkeer brengen, de uitvoer, de wederuitvoer
en de plaatsing onder schorsingsregeling van goederen, waarvan door een (rechtsprekende)
autoriteit is vastgesteld dat zij zijn nagemaakt of door piraterij zijn verkregen.
Het wetsvoorstel sluit aan bij het bestaande stelsel van regels, zoals vervat
in artikel 337 van het Wetboek van Strafrecht en de strafbepalingen in de
Auteurswet 1912 en de Wet op de naburige rechten. Dit betekent dat deze gedragingen
reeds een strafbaar feit kunnen opleveren zonder dat eerst (civielrechtelijk)
een inbreuk op het intellectuele eigendomsrecht is vastgesteld.Zoals ik in de memorie van toelichting heb aangegeven, wordt de douane
en de opsporingsdiensten daardoor de mogelijkheid geboden los van verzoeken
van rechthebbenden terstond strafrechtelijk op te treden wanneer zij stuiten
op nagemaakte of door piraterij verkregen goederen. Dezelfde redenering ligt ten grondslag aan de keuze voor het begrip «invoer»
in plaats van het douanerechtelijke «in het vrije verkeer brengen».
Van «het in het vrij verkeer brengen» van goederen is in de douane-praktijk
pas sprake, indien voldaan is aan de vereiste douane-formaliteiten. Het gebruik
van dit begrip zou met zich meebrengen dat de strafbaarheid van het gedrag
afhankelijk wordt gesteld van de mate waarin is voldaan aan de douane-formaliteiten.
Dit zou tot de onwenselijke situatie leiden dat strafrechtelijk optreden niet
mogelijk is bij nagemaakte of door piraterij verkregen goederen die weliswaar
het land binnengekomen zijn, maar nog niet zijn ingeklaard. Het feitelijke
begrip «invoer» kent deze beperking niet (vgl. ook de memorie
van toelichting, blz. 4) en is daarom te prefereren.Met erkentelijkheid heb ik ervan kennis genomen dat de leden van de fractie
van D66 kunnen instemmen met de redenen waarom ik, in aansluiting op het huidige
wettelijk stelsel, gekozen heb voor een strafbaarstelling van de invoer, doorvoer
en uitvoer van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen, terwijl de
verordening slechts dwingt tot een verbod op dergelijke gedragingen wanneer
ten principale is vast komen te staan dat het om zulke goederen gaat. De voorgestelde
wetswijzigingen zullen de bepalingen van de verordening uiteraard niet doorkruisen.
Veeleer is het zo dat de wetswijzigingen in het verlengde liggen van de doelstelling
van de verordening, zijnde «het verhinderen van het op de markt brengen
van nagemaakte of door piraterij verkregen goederen en het daartoe nemen van
maatregelen waarmee deze onwettige activiteit doeltreffend kan worden bestreden
zonder dat evenwel de vrijheid van de rechtmatige handel wordt beknot».
Op het punt van het voorkomen van handelsbelemmerende effecten draagt dit
wetsvoorstel extra bij aan de doelstelling van de verordening, omdat spoediger
dan door de verordening wordt vereist, kan worden vastgesteld of al dan niet
sprake is van verboden gedragingen.Zoals ik hiervoor heb aangegeven, laat dit wetsvoorstel de regels van
de verordening onverlet. Er bestaat geen gevaar voor strijdigheid met of verschil
in uitleg van de verordening. De kracht van de verordening moet vooral worden
gezocht in het feit dat door dit voorschrift binnen de Europese Unie voor
alle nationale douane-autoriteiten dezelfde regels gelden waar het gaat om
het optreden tegen namaak en piraterij. Houders van intellectuele eigendomsrechten
worden hierdoor in staat gesteld in elke lidstaat onder dezelfde voorwaarden
(omschreven in de verordening) de naleving van hun rechten af te dwingen.Als sluitstuk bepaalt de verordening dat goederen waarvan eenmaal is vastgesteld
dat deze zijn nagemaakt of door piraterij zijn verkregen niet meer op de markt
mogen worden gebracht (artikelen 2 en 11). Dit wetsvoorstel geeft aan die
bepalingen een verdere uitwerking die is toegesneden op het bestaande wettelijke
instrumentarium (artikel 337 van het Wetboek van Strafrecht, Auteurswet 1912
en de Wet op de naburige rechten). De eenvormigheid van het Europese recht
is hierbij niet in het geding, omdat de verordening de lidstaten vrijlaat
in de wijze waarop zij ervoor zullen zorgen dat de goederen niet meer op de
markt worden gebracht. Voor het merendeel van de overige lidstaten van de
Europese Unie geldt overigens eveneens dat zij naast civielrechtelijke inbreukprocedures
ook de strafrechtelijke bescherming van intellectuele eigendomsrechten kennen.
Er bestaat enig onderscheid op het punt van de bevoegdheid tot het aanhangig
maken van een strafrechtelijke procedure. In enkele landen kan een zaak alleen
worden aangebracht op initiatief van de rechthebbende.Met de leden van de D66-fractie ben ik het eens dat het niet gemakkelijk
is betrouwbare uitspraken te doen over de mate waarin de hoogte van een strafmaat
de lust tot navolging verkleint. Het nieuwe tweede lid van artikel 337 van
het Wetboek van Strafrecht kent een strafmaximum voor beroeps- of bedrijfsmatig
gepleegde namaak van door merk-, tekening- of modelrechten beschermde goederen
welke overeenkomt met de straffen die thans reeds opgelegd kunnen
worden bij het onder diezelfde omstandigheden plegen van misdrijven waarbij
sprake is van een inbreuk op een auteursrecht of een naburig recht (artikel
31b van de Auteurswet 1912, resp. artikel 23 van de Wet op de naburige rechten).
Het wetsvoorstel stelt daarmee in artikel 337, tweede lid, van het Wetboek
van Strafrecht op het beroeps- of bedrijfsmatig uitoefenen van deze delicten
de hoogst mogelijke geldboetecategorie, te weten de vijfde ( 100 000).
Ingevolge artikel 23, zevende en achtste lid, van het Wetboek van Strafrecht,
kan bij veroordeling van een rechtspersoon, of een vennootschap zonder rechtspersoonlijkheid,
maatschap of doelvermogen, een boete van de zesde categorie worden opgelegd.
Verder bedreigt artikel 337, tweede lid, de in de bepaling omschreven handelingen
met een gevangenisstraf van vier jaar.Wanneer ik daarnaast het bepaalde in artikel 9, tweede lid, van het Wetboek
van Strafrecht (de mogelijkheid tot cumulatie van een vrijheidsstraf met een
geldboete) en de toepasselijkheid van de Plukze-wetgeving (in het bijzonder
artikel 36e, derde lid, van het Wetboek van Strafrecht) in aanmerking neem,
kom ik tot het oordeel dat er voldoende dreigende signalen uitgaan van de
strafmaat voor het delict van artikel 337, tweede lid. Bovendien is het geenszins
uitgesloten dat de bestrafte zich ook nog in civilibus zal moeten verantwoorden.
In dit verband kan nog worden gewezen op artikel 188 van het Wetboek van Burgerlijke
Rechtsvordering, waarin is bepaald dat een in kracht van gewijsde gegaan op
tegenspraak gewezen vonnis waarbij de strafrechter bewezen heeft verklaard
dat iemand een feit heeft begaan dwingend bewijs van dat feit oplevert.De Minister van Justitie, a.i.H. F. Dijkstal 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25474-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl