Aanpassing enkele wetten ivm afschaffing van de titelbescherming en beëdiging van makelaars; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-09 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 19992000-26667, nr. 250a

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

27-06-2000

Eerste Kamer der Staten-Generaal

1999-2000

26667 nr. 250a

23-06-2000

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 26667Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
26 667Aanpassing van enkele wetten in verband met de afschaffing van de titelbescherming
en beëdiging van makelaarsnr. 250aMEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 23 juni 2000Ik dank de vaste commissie voor het voortvarend ter hand nemen van de
behandeling van dit wetsvoorstel. In het verlengde van de motie Leers c.s.
(Kamerstukken II 1999/2000, 26 667, nr. 7) die bij de behandeling van
het voorstel in de Tweede Kamer is aangenomen, streeft de regering naar een
inwerkingtreding per 1 januari 2001. Een voorspoedig verloop van de behandeling
in uw kamer draagt uiteraard bij aan het kunnen verwezenlijken van dit streven.In het onderstaande ga ik dan ook graag, mede namens mijn ambtgenoten
van Financiën en van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,
op de vragen en opmerkingen van de commissie in.(1, 2) De leden van de CDA-fractie vroegen of de datum van 1 januari 2001
wordt gehaald voor wat betreft de totstandkoming van een brede certificeringsregeling
en of de inwerkingtreding van deze wet wordt uitgesteld indien deze regeling
nog niet gereed is. Dit tegen de achtergrond van het naar hun mening ontstaan
van een vacuüm in de consumentenbescherming indien deze twee regelingen
niet gelijktijdig tot stand komen.Ik deel niet de mening dat een dergelijk vacuüm zal ontstaan bij
afschaffing van de titelbescherming en beëdiging van makelaars. De algemene
regelingen omtrent (bemiddelings)overeenkomsten in het Burgerlijk Wetboek
voorzien in bescherming van de consument, niet alleen tegen wanprestatie door
een makelaar, maar ook tegen wanprestatie door een andere bemiddelaar. In
dit opzicht is de totstandkoming van de certificeringsregeling zoals ook eerder
in de behandeling van dit voorstel betoogd geen conditio sine qua non voor
inwerkingtreding van dit wetsvoorstel. Ik ben nog immer de mening toegedaan
dat verder uitstel van inwerkingtreding van dit voorstel de totstandkoming
van de certificeringsregeling van de branches belemmert, gezien de dan voortdurende
onzekerheid omtrent de status van de verschillende tussenpersonen op de markten.
Daarbij moet bedacht worden dat verder uitstel van de afschaffing van de beëdiging,
de rechtsongelijkheid tussen de beroepsgroepen makelaars en taxateurs, een
van de aanleidingen voor dit wetsvoorstel, in stand houdt.(3) Deze leden vroegen voorts hoe de Nederlandse makelaarsbranche zich
in kwalitatief opzicht en qua regelgeving verhoudt tot die in andere EU-landen. Over de feitelijke kwaliteit van de dienstverlening van makelaars in andere
EU-landen zijn mij geen gegevens bekend.Over de wijze waarop deze beroepsgroep in andere EU-landen is gereguleerd,
kan ik het volgende zeggen. Oostenrijk, België, Denemarken, Frankrijk,
Spanje en Zweden kennen een systeem van wettelijke regulering van het beroep
van makelaar, waarbij registratie of vergunningverlening als makelaar afhankelijk
is van het voldoen aan bepaalde diploma-eisen of het beschikken over bepaalde
praktijkervaring. Denemarken kent tevens een beëdiging van makelaars.
In Duitsland, Italië, Portugal, Ierland en het Verenigd Koninkrijk is
het uitoefenen van het vak makelaar niet of slechts summier wettelijk gereguleerd.
Zo kent Ierland wel een vergunningsysteem, doch voor het verkrijgen van een
vergunning is het storten van een waarborgsom en het overleggen van een verklaring
omtrent het gedrag voldoende. In Duitsland is de toegang tot het beroep geheel
vrijgelaten, en geeft het Bürgerliches Gesetzbuch enige algemene eisen
omtrent financiële positie en vertrouwenswaardigheid van de makelaar.
(4) Verder vroegen deze leden naar de positie van een kleine groep als de
makelaars in zeebevrachting bij het opzetten van een certificeringsregeling.
Zou hier geen lacune kunnen ontstaan in de certificering, zo vroegen zij.
In de makelaarsbranche kunnen twee hoofdgroepen worden onderscheiden, namelijk
de makelaars in onroerende zaken en de makelaars in goederen en diensten.
De meeste van makelaars in laatstgenoemde sector zijn verenigd in belangenorganisaties
per deelgebied. Als voorbeelden van deze organisaties kunnen genoemd worden
de Nederlandse Bond van Makelaars in Schepen, de Orde van beëdigde Taxateurs
Goud- en Zilverwerken, de Vereniging van Makelaars en Zelfstandige Tussenpersonen
in het Bloembollenbedrijf en de Nederlandse Orde van Makelaars in Bedrijfsbelangen.
Een grote brancheorganisatie is hier de Federatie van Taxateurs Makelaars
Veilinghouders in roerende zaken (Federatie TMV). Deze organisatie heeft naar
aanleiding van een in opdracht van het Ministerie van Economische Zaken uitgevoerd
onderzoek naar de mogelijkheden van certificering in deze branche1, het voortouw genomen bij het opzetten van een certificeringsregeling.
De andere brancheorganisaties in deze sector zijn uitgenodigd zich daarbij
aan te sluiten. Het eerdergenoemde onderzoek heeft uitgewezen dat het mogelijk
zou moeten zijn voor deze sector een algemene certificeringsregeling op te
zetten, met modules voor de verschillende disciplines daarin. Voor lacunes
ten aanzien van een of meer van de daarin ondergebrachte branches hoeft dan
niet gevreesd te worden.(5, 6) Tot slot vroegen deze leden of beëdiging en titelbescherming
niet gehandhaafd zouden kunnen worden, gecombineerd met meer marktwerking,
kwaliteitsbewaking en een geschillenregeling. Handhaving van de beëdiging
en titelbescherming zijn naar mijn mening niet goed verenigbaar met een goede
werking van de markt in deze sectoren. Het ongelijke speelveld dat beëdiging
en titelbescherming creëren voor makelaars ten opzichte van andere bemiddelaars
in deze sectoren, staat een goede marktwerking in de weg. Daarnaast is het
kabinet, zoals ook uit het kabinetsstandpunt bij het MDW-rapport makelaars
bleek, van mening dat kwaliteitsbewaking voor deze beroepsgroep geen zaak
van de overheid is, nu de beroepsgroep daar zelf beter toe in staat wordt
geacht. Ook met betrekking tot geschillenregelingen is de lijn van het kabinet
dat deze primair door eigen initiatief van de betrokken branche of beroepsgroep
moeten worden opgezet. De overheid stimuleert en faciliteert dit door onder
meer subsidiemogelijkheden voor geschillencommissies die erkend zijn door
de Stichting Geschillencommissies Consumentenzaken (SGC).(7, 8, 9) De leden van de VVD-fractie vroegen of het onderscheid makelaar-bemiddelaar
niet slechts wordt ingeruild voor het onderscheid gecertificeerd – niet
gecertificeerd tussenpersoon en of dat de vergroting van de transparantie
op de markt niet relatief maakt. Verder vroegen zij of de consument het onderscheid
tussen gecertificeerd en niet gecertificeerd tussenpersoon wel zou kunnen
maken.Het zal zeker zo zijn dat een certificeringsregeling een onderscheid in
de markt creëert tussen gecertificeerde en niet gecertificeerde tussenpersonen.
Dit is ook gewenst, indien dat onderscheid gebaseerd is op reële en kenbare
kwaliteitseisen, vastgesteld door degenen die daardoor het best in staat geacht
moeten worden, namelijk de branche zelf, en periodiek getoetst door een onafhankelijke
instantie. Dat maakt dat de met afschaffing van titelbescherming en beëdiging
beoogde transparantie juist niet relatief zal zijn en dat het onderscheid
tussen gecertificeerde en niet-gecertificeerde tussenpersonen door de consument
gemakkelijk gemaakt zal kunnen worden. De overheid acht het echter niet langer
noodzakelijk en uit oogpunt van marktwerking gewenst dat de markt zelf onderscheid
maakt in diensten en kwaliteit van dienstverlening.(10) De leden van deze fractie vroegen voorts mijn mening over de stelling
dat onder de huidige titelbeschermingsregeling de bemiddelaars in onroerende
zaken vrij tot de markt kunnen toetreden, maar dat de inschakeling van een
beëdigd makelaar de consument de garantie biedt dat de desbetreffende
persoon deskundig is. Ik kan deze stelling niet onderschrijven, aangezien
ook bij de bemiddelaars de vakbekwaamheid en deskundigheid over het algemeen
hoog ligt. Niettemin lijken zij nadeel te ondervinden van hun niet door de
overheid gevalideerde positie. Daarbij komt dat de regering het niet (meer)
een taak van de overheid acht om de erkenning van een beroepsgroep als de
makelaars te reguleren. Evenals bij andere dienstverlenende beroepen, zoals
bijvoorbeeld bij verhuizers of installateurs, geldt dat de branche zelf in
kwaliteitsborging kan voorzien en dat de overheid een achtervang biedt via
de algemene regelingen omtrent consumentenbescherming. Alleen indien een duidelijk
publiek belang gemoeid is met de dienstverlening, komt een zwaardere vorm
van overheidsregulering in aanmerking. Dit gedachtegoed heeft ook ten grondslag
gelegen aan andere MDW-projecten met betrekking tot vrije beroepsgroepen,
zoals advocatuur, gerechtsdeurwaarders en loodsen.(11, 26) In antwoord op de vraag van deze leden waarom met betrekking
tot de assurantietussenpersonen nog wel wettelijke vakbekwaamheidseisen blijven
gelden welke vraag ook door de leden van de SGP en RPF/GPV-fractie werd gesteld
merk ik op dat naar aanleiding van het MDW-project Assurantiebemiddelingsbedrijf
de regering heeft besloten om de wettelijke vakbekwaamheidseisen voor assurantietussenpersonen
te verdiepen. Uit oogpunt van consumentenbescherming wordt voor deze beroepsgroep
handhaving van wettelijke vakbekwaamheidseisen wenselijk geacht. De werkzaamheden
van de assurantietussenpersoon zijn breder dan van een makelaar onroerende
zaken. De assurantietussenpersoon adviseert een passende dekkingsvorm, controleert
de polis op onjuistheden, controleert voortdurend de verzekeringsportefeuille,
handelt schades af en draagt zorg voor een tijdige afdracht van de premie
aan de verzekeraar. Bovendien biedt de marktbrede werking, in samenhang met
de inhoud van de vakbekwaamheidseisen, een bescherming tegen beunhazerij.
De vakbekwaamheidseisen bieden minimum waarborgen omtrent deskundigheid van
de assurantietussenpersoon en zijn van belang voor de toegankelijkheid voor
verzekeraars tot de assurantiemarkt. Gegeven het feit dat verzekeringen voor
de consument weinig tastbaar en ingewikkeld zijn, zijn de minimum waarborgen
voor de consument belangrijk. Voor de consument is het immers pas duidelijk
of de verzekering de verwachte zekerheid biedt, als het verzekerde voorval
zich voordoet. Wat betreft levensverzekeringen is vaak pas op lange termijn
duidelijk of de verzekering voldoet aan de verwachtingen van de consument.
Tenslotte is de integriteit van de sector als zodanig van groot
belang. De kwaliteit van het intermediair is mede bepalend voor het aanzien
van de verzekeringsbedrijfstak als geheel.(12) Ik ben het met deze leden eens dat het feit dat de beëdiging
zijn toegevoegde waarde heeft verloren, niet betekent dat kwaliteit en integriteit
niet meer aan de orde zijn. Beëdiging is echter gewenst in een situatie
dat de makelaar een onafhankelijke positie tussen koper en verkoper inneemt.
Het beroep heeft zich echter feitelijk zo ontwikkeld dat de makelaar veeleer
optreedt als belangenbehartiger voor één van beide partijen.
Het ligt dan ook in de rede dat de beroepsgroep zelf voorziet in waarborgen
voor een goede belangenbehartiging.(13, 14, 21, 22, 38) De leden van de VVD-fractie vroegen ook naar de bereidheid
van de branche om tot een gemeenschappelijke certificeringsregeling te komen,
en naar de stand van zaken bij de totstandkoming van een certificeringsregeling
voor makelaars in goederen en diensten. De leden van de PvdA-fractie vroegen
naar de stand van zaken bij de uitwerking van de certificerings- en geschillenregeling
in het algemeen, de leden van de fracties van SGP en RPF/GPV spitsten hun
vraag toe op de situatie voor de makelaars in schepen.In de branche van makelaars voor onroerende zaken is op dit moment de
Stuurgroep certificering makelaars (SCM) bezig met uitwerking van een certificeringsregeling.
In deze stuurgroep hebben de brancheorganisaties NVM, VBO en LMV zitting,
alsmede de Vereniging Eigen Huis. De stuurgroep wordt voorgezeten door de
heer G. van Klaveren, lid van het college van gedeputeerde staten in Friesland.
Alle partijen werken constructief mee in deze stuurgroep, zoals ook uit de
brief d.d. 22 november 1999 van de voorzitter aan de Tweede Kamer is gebleken.
De stuurgroep heeft inmiddels de volgende activiteiten ondernomen:• vaststellen van het toekomstig kwaliteitsniveau van te certificeren
makelaars;• verstrekken van een opdracht aan de Universiteit Twente om opleidingseisen
en een leerplan te definiëren; uitwerking van een onafhankelijke geschillenregeling
en de taken van een geschillencommissie;• uitwerking van de inrichting van een overgangsregeling bij afschaffing
van titelbescherming en beëdiging;• opzetten van een register voor gecertificeerde makelaars.De SCM heeft meegedeeld haar werkzaamheden in oktober te kunnen afronden.In de branche van makelaars in goederen en diensten heeft de Federatie
TMV zoals gezegd het voortouw genomen bij uitwerking van een gezamenlijke
certificeringsregeling. Voor zover ik kan overzien werken de verschillende
brancheorganisaties ook daarbij op constructieve wijze samen. Gezien de complexiteit
van de materie en de uiteenlopende specialismen in deze sector, zal deze certificeringsregeling
waarschijnlijk niet per 1 januari 2001 operationeel zijn. Ook hier bestaat
echter de mogelijkheid, evenals bij de makelaars in onroerende zaken, om een
overgangsvoorziening te creëren in de vorm van een voorlopige certificering
of registratie van makelaars en bemiddelaars die aan bepaalde kenmerken voldoen.
Zodra het certificeringssysteem volledig operationeel is, kunnen deze personen
dan doorstromen in het definitieve systeem.De bezorgdheid van deze leden dat geen branchebrede certificeringsregelingen
van voldoende kwaliteit tot stand zullen komen deel ik derhalve niet.(15) Het is niet de bedoeling, zoals deze leden suggereerden, om invloed
uit te oefenen op de certificeringsregelingen, teneinde een ordentelijke deregulering
te bevorderen. Het standpunt van de regering is, zoals eerder verwoord, dat
de specifieke overheidsregulering terzake van makelaars gemist
kan worden en dat het een verantwoordelijkheid van de branche zelf is om in
de benodigde kwaliteit te voorzien.(16, 17) In antwoord op de vragen van de leden van de VVD-fractie over
de mededingingsrechtelijke aspecten van een certificeringsregeling wil ik
het volgende opmerken. Artikel 6 van de Mededingingswet verbiedt onder meer
overeenkomsten tussen onderneming die ertoe strekken of die tot gevolg hebben
dat de mededinging op de Nederlandse markt of een deel daarvan wordt verhinderd,
beperkt of vervalst. Zulke regelingen zijn nietig. Een certificeringsregeling
zou door dit verbod kunnen worden getroffen, indien de eisen die aan de deelnemers
gesteld worden dermate streng zijn, dat zij concurrentiebeperkend uitwerken
en de toetreding tot de markt daadwerkelijk belemmeren.De partijen die bij de opstelling van een certificeringsregeling voor
makelaars betrokken zijn, streven voor zover mij bekend naar een reëel
kwaliteitsniveau, dat de toetreding tot de markt niet belemmert, doch anderzijds
voldoende garanties biedt voor de consument. Het ligt niet voor de hand dat
de Nederlandse mededingingsautoriteit in het licht van de bepalingen van de
Mededingingswet een – zoals deze leden het verwoorden – «reële
certificering onmogelijk zal maken, evenmin als dat in andere branches het
geval is.(18, 19) Deze leden vroegen zich af of aandacht is besteed aan de afstemming
van de in de diverse EU-lidstaten aan makelaars en bemiddelaars te stellen
kwaliteitseisen in verband met grensoverschrijdende bemiddeling. Verder vroegen
zij wat de consequenties zijn voor Nederlandse makelaars die werkzaam willen
zijn in andere lidstaten, indien het onderhavige wetsvoorstel wordt ingevoerd.Toelating van makelaars en bemiddelaars in andere lidstaten van de EG
geschiedt op basis van richtlijnen voor de erkenning van beroepsopleidingen,
op grond waarvan gelijkwaardige hogere opleidingen en beroepsopleidingen van
de lidstaten erkend moeten worden. Verder geldt op basis van jurisprudentie
van het Hof van Justitie van de EG dat de lidstaten in een andere lidstaat
verworven diploma's, titels en beroepservaring in aanmerking moeten nemen
door na te gaan of deze overeenkomen met de door een nationale regeling vereiste
bekwaamheden. De afschaffing van titelbescherming en beëdiging van makelaars
en de vervanging van deze regulering door een branchebrede certificeringsregeling,
die eisen stelt aan opleiding, vakbekwaamheid etc., zal naar verwachting geen
gevolgen hebben voor het vrij verkeer van deze dienstverleners binnen de EU.
Niet is immers vereist dat de opleidings- of kwaliteitseisen een wettelijke
basis hebben. Als dat wel zo zou zijn, zou dat nu al tot problemen leiden
voor de groep bemiddelaars. Indien deze over een opleiding of diploma's beschikken,
kunnen zij echter ook nu al in andere lidstaten diensten verlenen. Het is
zelfs zo dat de Vereniging Bemiddelaars in Onroerend Goed (VBO), lid is van
de Confédération Europeènne de l'Immobilier (CEI), de
Europese organisatie van makelaars en bemiddelaars in onroerende zaken. Via
deze organisatie kan op de Europese markt gezocht worden naar onroerende zaken.Het is wel mogelijk dat in een andere lidstaat aanvullende eisen worden
gesteld voor de beroepsuitoefening. Het is immers niet goed voorstelbaar dat
een Nederlandse makelaar of bemiddelaar, louter op basis van zijn nationaal
opgedane kennis en ervaring, goed zou kunnen functioneren op de Griekse of
Italiaanse markt. Verschillen in nationale regels of in de structuur van de
markt zal hij zich eigen moeten maken. Op dit moment worden in Nederland ook
aanvullende eisen gesteld aan buitenlandse gediplomeerden.(20) Na invoering van dit wetsvoorstel zal het begrip makelaar vrij zijn.
Van oneigenlijk gebruik van dit begrip kan dan niet meer gesproken worden,
aangezien het gebruik niet aan voorschriften is gebonden. In het spraakgebruik
wordt overigens voor tussenpersonen, ongeacht hun wettelijke status, nu al
meestal (en vaak dus ten onrechte) het begrip makelaar gebezigd, zoals voor
de voetbal- of afvalmakelaar. Uiteraard is het voor de consument wel van belang
te weten met wat voor tussenpersoon hij in zee gaat: is het een gecertificeerde
makelaar, waarbij hij bepaalde waarborgen heeft voor de kwaliteit van de dienstverlening
of een niet-gecertificeerde makelaar, waarvoor zulke waarborgen niet gelden.
De Vereniging Eigen Huis (VEH), die ook betrokken is bij de totstandkoming
van de certificeringsregeling voor makelaars in onroerende zaken, heeft reeds
meermalen te kennen gegeven dat duidelijkheid voor de consument, door een
geregistreerde merknaam en beeldmerk voor de gecertificeerde makelaar, wenselijk
is. De VEH heeft dit aspect ook ingebracht bij uitwerking van de regeling.
Voor de makelaars in andere sectoren geldt dit uiteraard evenzeer. Bij het
bij consumenten bekend maken van nieuwe merknamen en het uitdragen van de
waarde daarvan zie ik met name een rol weggelegd voor de consumentenorganisaties.(23) Dit laat uiteraard onverlet, zoals de leden van de PvdA-fractie opmerken,
dat een goede voorlichting door de overheid bij invoering van de onderhavige
wet van belang is, zodat de consument op de hoogte is van het hoe en waarom
van afschaffing van titelbescherming en beëdiging van makelaars, met
name van de overwegingen van de overheid om zich op dit terrein terug te trekken
ten gunste van regulering door de branche zelf. Als ik bij de mondelinge behandeling
van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer een andere indruk heb gewekt, dan
zou ik die bij deze als weggenomen willen beschouwen.(24) De vraag van de leden van de PvdA-fractie of ik de mening van de
Nederlandse Vereniging van Makelaars deel, dat vervanging van de term makelaar
door tussenpersoon tot veel onduidelijkheden en onzekerheden in het rechtsverkeer
zal leiden, kan ik ontkennend beantwoorden. Inschakeling van een makelaar
bij het verwerven of verkopen van zaken is niet verplicht. De koopovereenkomst
wordt gesloten tussen koper en verkoper; de makelaar is geen partij daarbij
en speelt derhalve geen formele rol in het rechtsverkeer. De wijze waarop
een eventueel in te schakelen tussenpersoon wordt aangeduid, is daarom ook
niet van belang.Voor zover de term makelaar in wettelijke regelingen wordt voorgeschreven,
heeft deze veelal betrekking op waardebepaling van (onroerende) zaken. Het
gaat daarbij dus om inschakeling van de makelaar in zijn hoedanigheid van
taxateur. In de gevallen waarin de term makelaar op die wijze in regelgeving
is gebruikt, zal deze worden vervangen door taxateur.(25, 27) Ik deel de mening van de leden van de SGP- en RPF/GPV-fractie
dat de makelaar uitsluitend een commercieel beroep uitoefent. Dit is een van
de redenen waarom zoals deze leden vragen de overheid geen aanleiding meer
ziet voor regulering van deze beroepsgroep. Zij oefent een pure marktactiviteit
uit, waaraan op zichzelf geen algemeen belang verbonden is dat overheidsregulering
vergt. Bovendien acht de regering de beroepsgroep beter in staat de kwaliteit
van haar dienstverlening te regelen en daarbij in te spelen op de dynamiek
van de markt. Met name de makelaars in onroerende zaken hebben dat de afgelopen
jaren ook bewezen. Ook de beëdiging van makelaars heeft zijn toegevoegde
waarde verloren, nu de makelaar in plaats van een echte bemiddelaar tussen
twee partijen, veeleer een adviseur voor iedere partij afzonderlijk is. De
nadruk is van onafhankelijke beroepsuitoefening verschoven naar behartiging
van het individuele belang van de cliënt. Wel bestaat uiteraard nog behoefte
aan een goede rechtsbescherming indien de dienstverlening onverhoopt niet
aan de verwachtingen voldoet. Zoals gezegd biedt het Burgerlijk Wetboek hiervoor
het kader, dat op initiatief van de branche kan worden aangevuld
met een laagdrempelige, onafhankelijke geschillenregeling. Daarbij is de consument
het meest gebaat.(28, 29) De leden van deze fracties wijzen op de opmerking die ik zou
hebben gemaakt bij de mondelinge behandeling van dit wetsvoorstel, dat het
wenselijk is dat op het moment dat de certificeringsregeling gereed is, het
kabinet zich daarover een oordeel velt (Handelingen II 1999–2000, blz.
61–4254). Deze opmerking is echter gemaakt door de heer Vendrik van
de fractie van Groen Links. Zoals ik bij die gelegenheid heb aangegeven, is
het juist de bedoeling dat de overheid een stap terugdoet in dit proces (Handelingen
II 1999–2000, blz. 61–4250). Van overheidstoezicht op de inhoud
van de certificeringsregeling zal dan ook geen sprake zijn.(30) Voorts vroegen deze leden hoe de controle op de naleving van het
Besluit vakbekwaamheidseisen makelaars in onroerende zaken plaatsvindt. Toezicht
op de naleving van dit besluit geschiedt door de Minister van Economische
Zaken voor zover het betreft het examineren en de afgifte van diploma's. De
Economische Controledienst van dit ministerie ziet toe op het rechtmatig gebruik
van de titel makelaar.(31) In antwoord op de vraag of de certificeringsregeling, zodra deze
tot stand is gekomen, gepubliceerd zal worden, kan worden opgemerkt dat het
een zaak van de branche is om te bepalen op welke wijze zij bekendheid geeft
aan de regeling. ER zal geen sprake zijn van een officiële overheidspublicatie.(32) De door deze leden gevraagde informatie omtrent het certificeringssysteem
voor taxateurs is als bijlage bij deze memorie van antwoord gevoegd.(33, 34, 35, 36) De leden van de fracties van SGP en RPF/GPV vroegen tevens
of er geen aanleiding is op te treden indien zich in de loop van dit jaar
de situatie aftekent dat de certificeringsregelingen niet op 1 januari 2001
tot stand gebracht zijn. Zoals al eerder opgemerkt, is de totstandkoming van
de certificeringsregelingen geen conditio sine qua non voor het in werking
treden van dit wetsvoorstel. Ik blijf de mening toegedaan dat het uitstellen
van de afschaffing van titelbescherming en beëdiging de voortgang bij
de totstandkoming van de certficeringsregeling zal belemmeren. Ik word daarin
gesterkt door het feit dat sinds de plenaire behandeling en aanneming van
het wetsvoorstel door de Tweede Kamer, aanzienlijk vorderingen worden gemaakt
bij de uitwerking van de certificeringsregeling voor makelaars in onroerende
zaken, zoals ook uit de opmerkingen van deze leden blijkt. Daarbij moet bedacht
worden dat zolang de beëdiging van makelaars blijft bestaan, ook een
rechtsongelijkheid ten opzichte van de beroepsgroep taxateurs in stand wordt
gehouden. Dat de certificeringsregelingen per 1 juli tot stand zijn gebracht,
is zoals eerder betoogd, ook geen harde eis voor totstandkoming van dit wetsvoorstel.
Ik ga er echter van uit dat de brancheorganisaties er voor kunnen zorgen dat
een certficeringssysteem bij inwerkingtreding van dit wetsvoorstel gereed
is. Om praktische redenen zal dit systeem wellicht een overgangsregeling kennen
op basis waarvan een voorlopige certificatie of registratie kan plaatsvinden.(37) Deze leden stelden voorts vragen over het kwaliteitsniveau dat een
certificeringsregeling zou moeten waarborgen: hoe hoog of laag moet de lat
gelegd worden? Zij refereren daarbij aan uitspraken van mevrouw Swildens-Rozendaal
bij de plenaire behandeling van het wetsvoorstel in de Tweede Kamer die de
lat zo hoog mogelijk wil leggen en aan het kabinetsstandpunt bij het MDW-rapport
makelaars, waarin wordt opgemerkt dat de regeling laagdrempelig moet zijn,
zonder uiteraard afbreuk te doen aan een reëel kwaliteitsniveau. Deze
twee uitspraken geven precies de bandbreedte weer waarbinnen het door een
certificeringsregeling geboden kwaliteitsniveau zich zou moeten bewegen. Enerzijds moet de consument hieraan reële kwaliteitswaarborgen
kunnen ontlenen, anderzijds mag de regeling niet zodanig streng zijn dat zij
mededingingsbeperkend wordt.De Minister van Justitie,A. H. KorthalsXNoot1Mogelijkheden basiscertificeringsregeling makelaars roerende goederen
en diensten, drs. F. Heere en drs. I. de Vries, Dijk 12 Beleids- onderzoek,
Amsterdam 1998. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-19992000-26667-250a.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl