Regeling tijdelijke vervanging leden Tweede en Eerste Kamer, provinciale staten en gemeenteraden ivm zwangerschap/ziekte; Nota n.a.v. het verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-05 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 30229, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum indiening

09-01-2006

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2005-2006

30229 nr. 6

03-01-2005

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamALGEMEEN1. Inleiding2. Het tijdelijk ontslag3. De vervangende volksvertegenwoordiger4. Administratieve lasten5. Financiële gevolgenOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 30229Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 30 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
30 229Regeling van de tijdelijke vervanging van leden van de Tweede Kamer
en Eerste Kamer der Staten-Generaal, de provinciale staten en de gemeenteraden
wegens zwangerschap en bevalling of ziektenr. 6NOTA NAAR AANLEIDING VAN HET VERSLAGOntvangen 3 januari 2005ALGEMEEN1. InleidingDe leden van de VVD-fractie merken op dat het wetsvoorstel slechts regels
stelt voor de tijdelijke vervanging van volksvertegenwoordigers. De leden
van de VVD-fractie zijn van mening dat er ook behoefte kan bestaan aan de
tijdelijke vervanging wegens zwangerschap en bevalling of ziekte van bestuurders.
In onderhavig voorstel is dit niet geregeld, maar de aan het woord zijnde
leden zijn van oordeel dat het logisch zou zijn als de wetgever ook regels
wil stellen ten aanzien van de tijdelijke vervanging van volksvertegenwoordigers
en vragen waarom de regering hiervoor niet heeft gekozen en of zij voornemens
is dit in een ander wetsvoorstel te regelen.Opgemerkt zij dat de situatie van benoemde bestuurders in deze niet geheel
vergelijkbaar is met die van gekozen volksvertegenwoordigers. De kiesrechtelijke
aspecten doen zich daar immers niet voor. In die zin zijn er minder formele
beletselen om afspraken te maken over vervanging. Er zij echter op gewezen
dat bij de eerdere advisering over het voorstel tot grondwetswijziging het
IPO heeft aangegeven een vervangingsregeling voor gedeputeerden, analoog aan
die voor volksvertegenwoordigers, wenselijk te achten. Ook de VNG stond een
overeenkomstige regeling voor wethouders voor. Het zou bezwaarlijk zijn om
de afwezigheid van een wethouder binnen het college op te vangen, met name
in gemeenten waar het wethouderschap een deeltijdfunctie is. Ook feitelijke
waarneming door de burgemeester stuit volgens de VNG op bezwaren. Gewezen
werd op de politieke verantwoordelijkheden en het belang van juiste stemverhoudingen
binnen het college. In overleg met IPO en VNG wil ik dan ook bezien welke
belemmeringen zich in de praktijk voordoen en of een specifieke regeling wenselijk
is. Indien dat het geval blijkt, zal een separaat wetsvoorstel worden voorbereid.
Overigens wijs ik er nog op dat bij de voorgenomen wijziging van de Waterschapswet
voorzien zal worden in een regeling voor tijdelijke vervanging van waterschapsbestuurders.De leden van de VVD-fractie vragen voorts of niet een specifieke regeling
moet worden getroffen voor de situatie dat bewindspersonen na verkiezingen
hun ambt tijdelijk kunnen verenigen met het lidmaatschap van de Tweede Kamer
voor de duur van de kabinetsformatie dan wel voor de wethouder of gedeputeerde
die demissionair tevens raadslid of statenlid kan zijn. Is het de bedoeling
dat in geval van ziekte ook deze bestuurders zich als volksvertegenwoordiger
tijdelijk kunnen laten vervangen? Zo ja, hoe verhoudt zich dit dan tot de
periode van zestien weken nu bijvoorbeeld op lokaal en provinciaal niveau
de demissionaire periode doorgaans korter is? Deze leden zien het goed dat
de vervangingsregeling ook geldt voor demissionaire bewindslieden, wethouders
en gedeputeerden die tevens lid zijn van de Tweede Kamer, de gemeenteraad
respectievelijk gedeputeerde staten. Er is geen reden deze leden anders te
behandelen dan andere leden van genoemde vertegenwoordigende organen. Na ommekomst
van de vervangingsperiode worden zij van rechtswege opnieuw lid van het vertegenwoordigend
orgaan. Indien betrokkene na afloop van de periode van vervanging is toegetreden
tot een nieuw kabinet of nieuw college – wat beslist niet vanzelfsprekend
is – dan vervult hij een met het lidmaatschap van dat orgaan onverenigbare
betrekking. Het hervatte lidmaatschap eindigt dan op grond van de artikelen
X 1 en volgende van de Kieswet. Aangenomen mag worden dat het betrokken lid
in een zodanig geval op eigen initiatief ontslag neemt met ingang van de dag
waarop zijn lidmaatschap van rechtswege aanvangt. In de aldus ontstane vacature
wordt vervolgens een opvolger benoemd. Indien betrokkene na afloop van de
vervangingsperiode niet toetreedt tot een nieuw kabinet of college –
of nog steeds lid is van een demissionair bestuur – dan staat niets
een hernieuwd lidmaatschap in de weg (daargelaten de aanvaarding van andere
onverenigbare betrekkingen).2. Het tijdelijk ontslagDe leden van de CDA-fractie vragen of is overwogen tijdelijke vervanging
niet meer aan de orde te doen zijn als de regering dan wel het college van
GS, dan wel het college van B en W inmiddels demissionair is geworden, nu
immers het lidmaatschap van het vervangen lid niet meer zal herleven als de
zittingstermijn van het vertegenwoordigend orgaan als geheel is geëindigd.
Ik neem aan dat de vragenstellers doelen op de situatie van tussentijdse ontbinding
van het vertegenwoordigend orgaan. Deze situatie kan zich niet voordoen bij
gemeenteraden en provinciale staten maar uitsluitend op nationaal niveau.
Niet is overwogen voor die gevallen te regelen dat een lid zich niet tijdelijk
kan laten vervangen. In beginsel kan ieder lid op welk moment tijdens de zittingsperiode
van het vertegenwoordigend orgaan ook, een verzoek tot tijdelijk ontslag doen.
Aangenomen mag worden dat een volksvertegenwoordiger verstandig zal omgaan
met een verzoek om tijdelijk ontslag indien de zittingsduur van het vertegenwoordigend
orgaan op korte termijn zal eindigen. De situatie onder een demissionair kabinet
met uitzicht op verkiezingen is overigens in het licht van de regeling van
tijdelijke vervanging niet anders dan de situatie tegen het einde van de reguliere
zittingsduur van een algemeen vertegenwoordigend orgaan. Ook in dat geval
moet het betrokken lid afwegen of hij zich voor een relatief korte periode
zal laten vervangen.De leden van de VVD-fractie hebben vraagtekens bij de totale duur van
een vervanging. De regering stelt voor om een vervanging tot maximaal drie
cumulatieve perioden van zestien weken te limiteren. Dat is in totaal een
vierde deel van de reguliere zittingstermijn van een volksvertegenwoordiger.
Dat lijkt de aan het woord zijnde leden een te lange periode. De aan het woord
zijnde leden vragen waarom niet voor maximaal twee periodes is gekozen. Bij
de keuze voor de maximale duur van de vervanging tijdens één
zittingstermijn heeft de regering zich laten leiden door de afweging
van het belang tussen dat van het zieke of zwangere lid enerzijds en het belang
dat is gediend met handhaving van het uitgangspunt dat een gekozene in beginsel
is gekozen voor de gehele zittingstermijn van het vertegenwoordigend orgaan
anderzijds. Deze belangen afwegende is de regering tot het oordeel gekomen
dat met een vervangingsperiode van maximaal drie maal zestien weken, dus normaal
gesproken minder dan een kwart van de totale zittingstermijn van het vertegenwoordigend
orgaan, de juiste balans is gevonden.Een volksvertegenwoordiger die al eerder voor de maximale cumulatieve
duur van drie maal zestien weken is vervangen, kan zich in dezelfde zittingsperiode
niet opnieuw laten vervangen, zo merk ik op naar aanleiding van de vraag van
de leden van de VVD-fractie. Per zittingsperiode wordt ten hoogste drie maal
tijdelijk ontslag verleend.De leden van de VVD-fractie vragen hoe de regeling in de praktijk zou
moeten werken indien de ziekte of de zwangerschap en bevalling van de volksvertegenwoordiger
zich afspeelt kort voor of aan het einde van een reguliere zittingsperiode
of bij tussentijdse kamerontbinding. In dit verband vragen zij of het verschil
maakt of degene die het verzoek tot vervanging doet, zich opnieuw kandideert
of heeft gekandideerd voor het betrokken orgaan. Immers, indien dat niet het
geval is, zou betrokkene toch ook definitief ontslag kunnen worden verleend,
indien minder dan zestien weken tot het einde van de zittingsperiode resteren.
Indien vervolgens de vervangen volksvertegenwoordiger direct wordt herkozen,
dient betrokkene kennelijk desgewenst een nieuw verzoek tot vervanging te
doen, waarbij, zo begrijpen deze leden, een nieuwe termijn van zestien weken
gaat lopen. Waarom is niet gekozen voor een regeling waarbij de voorzitter
in de aanloop naar verkiezingen geen tijdelijke vervanging meer kan toestaan,
omdat de minimale termijn van zestien weken alleen kan worden gehaald als
betrokkene direct wordt herkozen, wat natuurlijk nooit zeker is, zo vragen
de leden van de VVD-fractie.Ook aan het begin van een nieuwe zittingsperiode rijzen wat de leden van
de VVD-fractie betreft vergelijkbare vragen. Het is bijvoorbeeld denkbaar,
dat een kandidaat wordt gekozen en zijn benoeming wil aanvaarden, maar direct
na zijn of haar beëdiging wegens ziekte of zwangerschap van de vervangingsregeling
gebruik wil maken. Is het de bedoeling dat iemand een dag of slechts enkele
dagen volksvertegenwoordiger kan zijn om zich vervolgens voor drie keer zestien
weken te laten vervangen? De leden van deze fractie vragen of het niet wenselijk
is een bepaling op te nemen dat van de vervangingsregeling pas na verloop
van bijvoorbeeld twee maanden gebruik kan worden gemaakt. Ook hier geldt naar
hun oordeel ook een eigen verantwoordelijkheid van de kandidaat/volksvertegenwoordiger.
Echter transparantie, ook in de richting van de kiezer, alsmede de doelstelling
om het onnodig oplopen van cumulatie van schadeloosstellingen cum annexis
te vermijden, kan toch een reden zijn om een wettelijke voorziening te overwegen,
menen deze leden. Theoretisch voorziet het wetsvoorstel immers in de mogelijkheid
dat een volksvertegenwoordiger gedurende een zittingsperiode (of bij tussentijdse
plaatsvervulling een deel daarvan) zich bij herhaling zestien weken laat vervangen
en kort na herverkiezing dit opnieuw bij herhaling laat doen. Ook kort voor
het einde van een zittingsperiode en kort na aanvang van een zittingsperiode
kan een lid van een vertegenwoordigend orgaan gebruik maken van de vervangingsregeling.Het wetsvoorstel kent op dit punt geen beperkingen. Iedere keuze voor
een periode waarin geen tijdelijk ontslag kan worden aangevraagd zou arbitrair
zijn. Ik ga ervan uit dat een volksvertegenwoordiger de omstandigheid dat
de zittingsperiode op korte termijn eindigt in zijn keuze voor het verzoek
tot tijdelijk ontslag laat meewegen. Anderzijds kan een ziekte die kort na
aanvang van het lidmaatschap optreedt net zo onvoorzien zijn als
een later optredende ziekte. Het is mijns inziens dan ook niet te rechtvaardigen
dergelijke gevallen uit te sluiten van de vervangingsregeling.Het is ook niet noodzakelijk of wenselijk om alle mogelijke gevallen van
vervanging tot in detail te reguleren. Dat komt de inzichtelijkheid en de
uitvoerbaarheid van de regeling niet ten goede. Het is niet mogelijk, maar
ook niet nodig of wenselijk, in de wet onderscheid te maken tussen een volksvertegenwoordiger
die na de verkiezingen terugkeert in het vertegenwoordigend orgaan en een
volksvertegenwoordiger die niet terugkeert. De aan het woord zijnde leden
merken terecht op dat het niet mogelijk is voorafgaand aan verkiezingen met
zekerheid vast te stellen wie er herkozen worden in het vertegenwoordigend
orgaan. De regelgeving kan daar dan ook niet op toegesneden worden.Zoals opgemerkt in antwoord op een eerdere vraag van de leden van de CDA-fractie
is de situatie in de periode voor tussentijdse verkiezingen na ontbinding
van de Tweede Kamer in het licht van de regeling van tijdelijke vervanging
niet anders dan de situatie tegen het einde van de reguliere zittingsduur
van een algemeen vertegenwoordigend orgaan.De leden van de VVD-fractie vragen ook naar de rechtspositionele consequenties
voor zowel degene die wordt vervangen aan het eind van de zittingsperiode
als voor de vervanger, indien een kortere vervanging dan zestien weken aan
de orde is. Het lidmaatschap van zowel de tijdelijke vervanger als van het
vervangen lid eindigt met het eind van de zittingstermijn van het vertegenwoordigend
orgaan. In dat geval is de periode van vervanging korter dan zestien weken.
Voor diegene die vervangen wordt, geldt dat de materiële financiële
rechtspositie zoveel mogelijk gelijk is aan de rechtspositie die hij had als
lid van het vertegenwoordigend orgaan. Deze rechtspositie is verbonden aan
de vervanging en eindigt ook wanneer de vervanging eindigt. Dat geldt ook
indien de vervanging eindigt omdat het lidmaatschap van rechtswege eindigt
(ongeacht of de periode van zestien weken is verstreken). Hetzelfde geldt
voor het lid dat tijdelijk als vervanger is benoemd. De daarmee verbonden
rechtspositie eindigt eveneens bij beëindiging van het lidmaatschap waarvoor
de vervanging geschiedt.De leden van de VVD-fractie vragen of de voorzitter van het vertegenwoordigend
orgaan bevoegd is om een zelfstandige afweging ten aanzien van het verzoek
te maken en of het hier gaat om een discretionaire bevoegdheid. Zij vragen
waarom niet is aangesloten bij de procedure tot definitief ontslag. De bevoegdheid
van de voorzitter is sterk gebonden. Indien het lid de vereiste verklaring
van een verloskundige of arts verstrekt, dan verleent de voorzitter het ontslag.
Hij heeft geen ruimte tot een ander oordeel te komen dan de arts of verloskundige.
Wel kan hij vaststellen dat de verklaring ontbreekt of niet aan de eisen voldoet
(er ontbreekt bijvoorbeeld de verwachte datum van bevalling of de te verwachten
duur van het herstel van de ziekte), Indien de verzoeker zo’n verzuim
niet herstelt, zal de voorzitter het verzoek niet inwilligen. De regeling
van het tijdelijk ontslag en de vervanging lijkt overigens sterk op die van
het definitief ontslag en de opvolging. Er kan echter niet aan worden ontkomen
dat iemand beslist op het verzoek tot tijdelijk ontslag. Het ligt voor de
hand dat dit de voorzitter van het vertegenwoordigend orgaan is. Ook bij een
definitief ontslag speelt de voorzitter een rol (zie bijvoorbeeld artikel
X 3 van de Kieswet).In het verlengde hiervan vragen de leden van de VVD-fractie wie het verzoek
tot tijdelijke vervanging beoordeelt indien het de voorzitter van het vertegenwoordigend
orgaan zelf betreft. Vooralsnog is alleen bij de Eerste en Tweede Kamer de
voorzitter tevens lid. Het voert te ver nu vooruit te lopen op de mogelijkheid
dat in de toekomst de raad en provinciale state zelf hun voorzitter kiezen.
Voorstelbaar is dat in praktijk de voorzitter die tijdelijk ontslag
wil nemen het voorzitterschap neerlegt voordat hij het verzoek doet en het
verzoek indient bij de nieuwe voorzitter.De leden van de SP-fractie merken terecht op de vervangingsperiode in
alle gevallen zestien weken is, ongeacht tussentijds herstel of juist het
uitblijven van herstel na die periode. In antwoord op de vragen van de aan
het woord zijnde leden, merk ik op dat het inderdaad mogelijk is om na deze
periode opnieuw een vervangingstermijn te vragen op grond van het uitblijven
van herstel. Per zittingsperiode kan ten hoogste drie maal tijdelijk ontslag
worden verleend.De beslissing tot het verlenen van het tijdelijk ontslag in verband met
zwangerschap en bevalling of ziekte wordt alleen genomen op verzoek. Het is
immers een recht, geen plicht. De leden van de ChristenUnie-fractie vragen
de regering of dit betekent dat een verzoek ingetrokken kan worden. Of gelden
hiervoor dezelfde bezwaren als voor de mogelijkheid van verkorten van de vervangingsperiode?Het is mogelijk om een verzoek in te trekken in de periode voordat op
het verzoek is besloten. Bij een tijdelijk ontslag, neemt de voorzitter van
het vertegenwoordigend orgaan een beslissing op een ontslagverzoek. Het is
niet bezwaarlijk dat op het verzoek wordt teruggekomen totdat de beslissing
is genomen. Daarna vangt immers pas de procedure tot benoeming van een vervanger
aan. Om die reden ontbreekt een bepaling als in artikel X 2, derde lid, van
de Kieswet. Deze bepaling staat er aan in de weg dat een lid terugkomt op
een ingediend «gewoon» ontslag. Reden daarvoor is dat de procedure
tot benoeming van een vervanger direct na indiening van een definitief ontslag
kan aanvangen en het tot grote onduidelijkheid zou kunnen leiden indien op
een ontslag kan worden teruggekomen.Indien eenmaal op verzoek besloten is tot een vervangingperiode, kan dit
verzoek niet meer worden ingetrokken. De inwilliging doet het verzoek als
het ware oplossen, het bestaat niet meer, zoals ook bijvoorbeeld een verzoek
om een vergunning niet meer kan worden ingetrokken nadat de vergunning is
verleend. Na beëindiging van de vervangingsperiode herleeft het lidmaatschap
van rechtswege. Gekozen is voor een vaste periode van vervanging. Aanvang
en duur van de tijdelijke vervanging dienen vooraf bepaald te zijn, omdat
de situatie voor de tijdelijke vervanger anders onzeker en daarmee ook onaantrekkelijk
wordt.De leden van de SGP-fractie missen in het wetsvoorstel aandacht voor mogelijke
vervanging bij adoptie. Het is begrijpelijk dat de vraag zich voordoet of
ook andere gevallen van afwezigheid dan ziekte en zwangerschap en bevalling
onder de regeling gebracht zouden moeten worden en dus of meerdere vervangingsgronden
in de wet zouden moeten worden opgenomen. Bij de behandeling van het grondwetsvoorstel
waarvan het onderhavige wetsvoorstel de uitwerking vormt, is ook stilgestaan
bij een mogelijkheid van vervanging wegens adoptieverlof en bijvoorbeeld ook
van ouderschapsverlof. De grondwetgever heeft hiervan welbewust afgezien.
In eerste lezing heeft de regering het standpunt verwoord dat – ook
gelet op het bijzondere van het ambt van volksvertegenwoordiger – verdere
verruimingen van de regeling niet aangewezen zijn. Het persoonlijke karakter
van het ambt stelt beperkingen aan de mogelijkheid van vervanging. De gemaakte
afwegingen hebben hun weerslag gekregen in de uiteindelijke tekst van de artikelen
57a en 129, derde lid, van de Grondwet. Bij de uitwerking van deze artikelen
in het onderhavige wetsvoorstel kan verdere verruiming van de vervangingsregeling
niet aan de orde zijn omdat dat niet in overeenstemming met de Grondwet is.
Het is natuurlijk mogelijk dat in de toekomst de grondwetgever tot andere
afwegingen komt.Deze leden vragen of leden van vertegenwoordigende organen die worden
vervangen in de periode dat zij formeel geen volksvertegenwoordiger zijn,
functies kunnen vervullen die niet verenigbaar zijn met het zijn van lid van
een vertegenwoordigend orgaan en hoe zich dat verhoudt met het als vanzelf
herleven van het desbetreffende lidmaatschap na afloop van de vervangingsperiode.
De volksvertegenwoordigers die gebruik maken van de vervangingsregeling worden
voor de duur van de vervanging ontslagen. Zij zijn dan dus geen lid meer van
het vertegenwoordigende orgaan. Strikt genomen zouden zij gedurende de periode
van vervanging functies kunnen vervullen die niet verenigbaar zijn met het
zijn van lid van een vertegenwoordigend orgaan. Gelet op de beperkte duur
van de vervanging zal dit zich in de praktijk naar verwachting overigens niet
vaak voordoen.3. De vervangende volksvertegenwoordigerIn afwijking van het bepaalde in de Kieswet, waar een persoon die tijdens
een zittingsperiode wordt benoemd een bedenktijd van 28 dagen wordt gegund,
is bij de tijdelijke vervanging gekozen voor een periode voor de bedenktijd
van slechts tien dagen. De argumenten om niet voor de volle periode van 28
dagen te kiezen, kunnen de leden van de CDA-fractie volgen, gelet op de totale
vervangingstermijn. Niet duidelijk is of het bij deze tien dagen om kalenderdagen
gaat dan wel om arbeidsdagen. Als kalenderdagen zijn bedoeld, dan kunnen de
leden van de CDA-fractie zich voorstellen dat deze periode verruimd wordt
tot veertien dagen. Immers, zeker bij vervanging wegens ziekte is het mogelijk
dat de vervanger goede afspraken moet maken met zijn of haar werkgever over
de periode waarop de vervanging betrekking heeft. De bedenktijd voor een benoemde
plaatsvervanger bedraagt 10 kalenderdagen. Indien deze termijn eindigt op
een zaterdag een zondag of een algemeen erkende feestdag, dan wordt de termijn
op grond van de Algemene termijnenwet verlengd tot en met de eerste werkdag
daarna. In het licht van de wens tot een spoedige vervanging is deze termijn
niet onevenredig kort. In de praktijk zal bovendien veelal een langere bedenktijd
voor vervangers bestaan, omdat deze tegelijk met het verzoek tot tijdelijk
ontslag, en in geval van vervanging wegens zwangerschap nog eerder, al aangezocht
kunnen worden.De leden van de CDA-fractie vragen waarom de tijdelijke vervanger in een
fractie in de Tweede of de Eerste Kamer niet onmiddellijk in aanmerking komt
als er een reguliere vacature komt in deze fractie. Zij stellen voor de tijdelijke
vervanger als eerste te benaderen voor de reguliere vacature en hem/haar enige
dagen de gelegenheid te bieden om ontslag te nemen uit de tijdelijke vervanging.
Tijdelijke vervangers komen niet onmiddellijk in aanmerking voor de vervulling
van een reguliere vacature, aangezien de tijdelijke vervangers immers al benoemd
zijn als volksvertegenwoordiger. Dit neemt niet weg dat de tijdelijke vervanger
onder omstandigheden wel degelijk in aanmerking zal willen komen voor de reguliere
vacature. Het wetsvoorstel staat daar niet aan in de weg. De tijdelijke vervanger
zal dan wel tijdig de functievervulling als vervanger moeten beëindigen.De leden van de SGP-fractie vragen of het proportioneel is om in geval
van het tussentijds terugtreden van een tijdelijke vervanger de voorzitter
te verplichten om een nieuwe tijdelijke vervanger te benoemen. Uitgangspunt
moet zijn dat de volksvertegenwoordiging bestaat uit het (grond)wettelijk
bepaalde aantal leden. Naar het oordeel van het kabinet kan slechts in het
uitzonderlijke geval dat er geen kandidaat bestaat voor de tijdelijke vervanging
worden afgezien van opvulling van de vacature.4. Administratieve lastenDe leden van de SP-fractie vragen of het gehele wetsvoorstel met een tweederde
meerderheid moet worden aangenomen, aangezien enkele onderdelen van het wetsvoorstel
betrekking hebben op geldelijke voorzieningen in de zin van artikel 63 van
de Grondwet. Dit is inderdaad het geval. Wijziging van de Grondwet is echter
niet aan de orde, merk ik op naar aanleiding van de vragen van de leden van
de ChristenUnie-fractie. Wetsvoorstellen die betrekking hebben op geldelijke
voorzieningen in de zin van artikel 63 van de Grondwet worden door de gewone
wetgever behandeld en aangenomen, met dien verstande dat de voorstellen alleen
kunnen worden aangenomen met ten minste twee derden van het aantal uitgebrachte
stemmen.5. Financiële gevolgenDe leden van de VVD-fractie vragen om een schatting van de structurele
totale meerkosten die moeten worden ingeboekt als gevolg van de mogelijkheid
tot tijdelijke vervanging van een volksvertegenwoordiger wegens zwangerschap
en bevalling of ziekte.Voor diegene die vervangen wordt, geldt dat de materiële financiële
positie nagenoeg gelijk is aan de rechtspositie die hij had als lid van het
vertegenwoordigend orgaan. Met kan dus stellen dat de meerkosten bestaan uit
de rechtspositionele aanspraken van het lid dat tijdelijk als vervanger fungeert.
Voor het lid dat tijdelijk als vervanger is benoemd, is de aan lidmaatschap
verbonden rechtspositie van toepassing. Het vervangende lid kan echter geen
aanspraak maken op een pensioenvoorziening en een uitkering bij aftreden op
grond van de Appa. Gelijksoortige consequenties gelden ook ten aanzien van
raads- en statenleden met dien verstande dat voor deze volksvertegenwoordigers
geen Appa-aanspraken gelden.Er bestaan echter geen cijfers inzake de omvang van (ernstige) ziekte
of zwangerschap en bevalling bij volksvertegenwoordigers. Het is dan ook niet
goed mogelijk een schatting te maken van de meerkosten die ontstaan als gevolg
van het gebruik van de voorziene vervangingsregeling.De Minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties,A. Pechtold 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-30229-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl