Voortgangsrapportage uitvoering wetten oorlogsgetroffenen; Brief staatssecretaris over beleid t.a.v. de Tweede Wereldoorlog
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-04 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20454, nr. 84

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

14-06-2007

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2006-2007

20454 nr. 84

11-06-2007

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaam1. Inleiding2. Voorlichtingsbeleid WO II3. Herinneringscentra4. Internationaal beleid5. Immaterieel beleid6. Naoorlogs rechtsherstelSinti en RomaStichting Het Gebaar7. Nalatenschap vrijwilligers- en lotgenotenorganisatiesTot SlotOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Gerelateerde publicaties

Kamerstuk 20454, nr. 84 b1Gerelateerde publicatie

 
 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 20454Toon alle publicaties in het hoofddossier
Kamerdossier 25839Toon alle publicaties in dit dossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 44 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
20 454Voortgangsrapportage uitvoering wetten oorlogsgetroffenen25 839Tegoeden Tweede Wereldoorlognr. 84BRIEF VAN DE STAATSSECRETARIS VAN VOLKSGEZONDHEID, WELZIJN EN SPORTAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalDen Haag, 11 juni 20071. InleidingHierbij informeer ik u over een aantal speerpunten van het beleid van
het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) ten aanzien van
de Tweede Wereldoorlog (WO II). Het gaat om activiteiten die zijn gericht
op het doorvertellen van en betekenis geven aan het verhaal van WO II.Op dit terrein is continuïteit belangrijk. Het blijven vertellen
van het verhaal aan nieuwe generaties en aansluiten bij actuele thema’s
die mensen nu bezighouden, is essentieel om het verhaal betekenis te laten
houden voor vandaag. Ik zal dan ook uitgezette beleidslijnen continueren.
Daarbij zal ik mij met name richten op diepgaande samenwerking tussen verschillende
bestuurlijke en uitvoerende organisaties, zodat het beleid effectiever en
toekomstbestendig wordt. Tevens is het mijn bedoeling om in de komende jaren
duidelijke verbindingen te leggen met thema’s die in de huidige maatschappij
van belang zijn, zonder overigens het eigenstandige karakter van het verhaal
van de Tweede Wereldoorlog aan te tasten. Ik denk daarbij bijvoorbeeld aan
thema’s als respect en vrijheid van meningsuiting.Ik schets in deze brief de stand van zaken van het voorlichtingsbeleid,
de herinneringscentra en het internationale beleid. Ik ga ook in op de ontwikkelingen
van het beleid dat is gericht op de directe hulpverlening aan oorlogsgetroffenen
WO II, het zogenoemde immateriële beleid. Daarna volgt de stand van zaken
ten aanzien van de uitvoering van het kabinetsbesluit in het kader van het
naoorlogse rechtsherstel, dat leidde tot het beschikbaar stellen van gelden
voor individuele uitkeringen en collectieve doelen voor onder meer de Sinti
en Roma en de Indische gemeenschap. Ten slotte bericht ik u over de subsidiemogelijkheid,
die in het leven is geroepen om vrijwilligers- en lotgenotenorganisaties die
hun activiteiten binnen enkele jaren zullen afronden de mogelijkheid te geven
iets na te laten voor de achterban en de volgende generaties.Deze brief bouwt voort op informatie die u eerder is verstrekt in de brief
van 18 januari 2006 (Kamerstukken II 2005–2006, 20 454 en 25 839,
nr. 75). Hierin zijn onder meer de kaders geschetst van het voorlichtingsbeleid
en het internationale beleid.Het in die brief aangekondigde beleidskader voor het erfgoed van WO II
is uitgewerkt in het programma «Erfgoed van de Oorlog» waarover
u onlangs bent geïnformeerd (brief van 7 december 2006, Kamerstukken
2006–2007, 20 454 en 25 839, nr. 81).Het programma «Erfgoed van de Oorlog» gaat over het borgen
van de nalatenschap van WO II voor de generaties na ons. Het behouden en gebruiken
van materialen die het verhaal over WO II kunnen vertellen aan toekomstige
generaties is nu van belang, omdat het aantal direct betrokkenen dat in leven
is steeds minder zal worden. Vanuit respect voor alle oorlogsgetroffenen en
een brede kring Nederlanders die zich bij deze periode betrokken voelt moet
dit verhaal verteld en gehoord blijven worden. Dit respect voor de oorlogsgetroffenen
en de daaruit voortvloeiende zorg voor de WO II-nalatenschap komt niet alleen
tot uiting in het programma «Erfgoed van de Oorlog», maar loopt
als een rode draad door alle onderdelen van mijn beleid op het terrein van
de Tweede Wereldoorlog.Want WO II ligt al ruim 60 jaar achter ons, maar de thema’s die
toen speelden zijn nog altijd actueel. Dit verleden laat zien waartoe superioriteitsgevoel
ten opzichte van minderheden en andersdenkenden kan leiden en wat de impact
van de eigen keuzes is. Ik richt mij bij veel activiteiten specifiek op de
jeugd, maar betrek daarbij ook hun ouders en docenten. Daarbij moet verder
worden gekeken dan vanuit de focus Nederland als slachtoffer. De oorlog en
de nasleep ervan in Nederlands-Indië is een thema dat bijzondere aandacht
verdient. Daarnaast richt ik mij op een breder Europees perspectief. De Tweede
Wereldoorlog is iets wat ons als Europeanen bindt. Meer kennis over de Europese
gevolgen van deze periode helpt ons als Europeanen elkaar beter te verstaan.Ik gaf hiervoor al aan dat respect tegenover de getroffenen van WO II
als een rode draad door mijn beleid loopt. Dat speelt vanzelfsprekend een
hoofdrol bij het zorgvuldige beheer van het stelsel van wetten voor oorlogsgetroffenen.
De grondslag daarvan is immers een bijzondere solidariteit met en een ereschuld
tegenover de oorlogsgetroffenen. De complexiteit van dit stelsel en de afrondende
fase waarin de uitvoering zich vanwege demografische ontwikkelingen bevindt,
maakt een slag ter vereenvoudiging van de wetten voor oorlogsgetroffenen urgent.
Hierover heb ik u separaat geïnformeerd bij brief van 26 maart 2007
(Kamerstukken II 2006–2007, 20 454 en 25 839, nr. 83)2. Voorlichtingsbeleid WO IIBij brief van 18 januari 2006 bent u door mijn ambtsvoorgangster
geïnformeerd over het voorlichtingsbeleid herdenking WO II voor de periode
2006 tot en met 2010. In deze brief is ook de doelstelling geformuleerd om
de instandhouding en verspreiding van kennis en inzicht met betrekking tot
de Tweede Wereldoorlog te bevorderen om van daaruit primair bij jongeren en
hun opvoeders bewustwording en empathie te creëren, zodat zij betekenis
kunnen geven aan vrijheid en fundamentele grondrechten.Hierbij is ook de ambitie weergegeven om het beleid nadrukkelijker te
plaatsen binnen de huidige tijdgeest en (inter)nationale ontwikkelingen. Uitgangspunt
is wat ons als mensen verbindt. Er wordt een bredere geografische inbedding
van de Tweede Wereldoorlog nagestreefd en een verbinding met de
voortgaande internationalisering en de multiculturele samenleving.De inhoudelijke focus ligt op WO II in Nederland, Europa en buiten Europa
en op het verbinden van het beleid met departement overstijgende thema’s
zoals democratie en burgerschapsvorming. Twee sporen zijn hier van belang:
kennisoverdracht en bewustwording. Het zwaartepunt van het beleid ligt bij
het levend houden van de herinnering aan de oorlog door WO II te verbinden
met de actualiteit. Het onderwijs is voor het voorlichtingsbeleid de voornaamste
ingang om jongeren van 10 tot 18 jaar en hun opvoeders te bereiken. Het beleid
sluit aan bij de leerdoelen in het onderwijs en de Canon van de Nederlandse
Geschiedenis.Ik heb jaarlijks 1,2 miljoen euro beschikbaar voor projectsubsidies. Om
mij te adviseren over ingediende projectvoorstellen is in 2006 de Programmacommissie
voorlichtingsbeleid WO II geïnstalleerd. Deze commissie, onder leiding
van prof. dr. J.C. Kennedy, bestaat uit deskundigen uit de onderwijs- en tentoonstellingswereld
en een adviseur vanuit de ministeries van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
(OCW) en VWS.De meeste van de tot nu toe ingediende projectvoorstellen richten zich
op WO II in Nederland. De voorstellen sluiten nog niet voldoende aan op de
Europese en mondiale context van WO II (waaronder Nederlands-Indië),
zoals ik in mijn beleid nastreef. Er zal dus nog een slag gemaakt moeten worden
om de geografische verbreding tot stand te brengen. Dit beeld sluit aan bij
de resultaten van het onderzoek naar kennis van Nederlanders over de Tweede
Wereldoorlog dat het Nationaal Comité 4 en 5 mei in 2006 en in
2007 heeft uitgevoerd (zie bijlage)1. Er blijkt
een tamelijk klassiek beeld te bestaan over WO II, waarbij vooral het complexe
en mondiale karakter ervan onderbelicht blijft.Naast projectsubsidiëring zijn het stimuleren van samenwerking en
het leggen van verbindingen beleidsinstrumenten om uitvoering te geven aan
het voorlichtingsbeleid. Het gericht aansluiting zoeken bij (thema’s
van) andere departementen zoals OCW, Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties
(BZK) en Justitie (integratie) is een speerpunt van mijn beleid. Zeker ook
met het oog op de continuïteit en borging van het voorlichtingsbeleid
WO II.Als voorbeeld noem ik het recent ingezette overleg met de ministeries
van OCW en Defensie en de organisaties Stichting Leerplanontwikkeling, het
Veteraneninstituut en Herinneringscentrum Kamp Westerbork over het opzetten
van een nieuw Landelijk Steunpunt Gastsprekers. Hierin worden het huidige
steunpunt Westerbork en het project «Veteranen in de klas» (Dutchbatters
die hun verhaal doen over recente vredesmissies) samengevoegd. Met ingang
van deze zomer worden gastdocenten gecertificeerd, zodat de kwaliteit is gewaarborgd.Ik hecht veel belang aan een intensieve discussie met en grote betrokkenheid
van het maatschappelijke veld bij het voorlichtingsbeleid WO II. Ik ben voornemens
om zowel op landelijk als op regionaal niveau initiatieven te ontplooien om
samen het voorlichtingsbeleid verder te ontwikkelen. Hiervoor wordt ook aansluiting
gezocht bij de beroepsverenigingen van docenten geschiedenis, maatschappijleer
en drama.Om meer aankomende docenten in het basis en voortgezet onderwijs te bereiken,
is contact gelegd met het Landelijk Overleg lerarenopleidingen BasisOnderwijs
(LOBO) en het Algemeen Directeurenoverleg Educatieve Faculteiten (ADEF).Beide gremia zijn enthousiast over het gebruik van het thema WO II in
het onderwijs en er is regelmatig overleg en afstemming.Voorbeelden van activiteiten om aankomende docenten
te betrekken• Het LOBO heeft een projectvoorstel ontwikkeld waarin bij vier
pedagogische academies voor het basisonderwijs (Pabo’s) geografisch
verspreid over Nederland gewerkt wordt aan uiteenlopende activiteiten rond
WO II. De activiteiten in de deelprojecten van deze Pabo’s vormen één
gezamenlijk product. Na uitwerking, bijstelling en volledige uitkristallisatie
zal implementatie bij alle 37 Pabo’s in Nederland plaatsvinden.• Pabostudenten hebben deelgenomen aan de Ravensbrückreis
die het Herinneringscentrum Kamp Westerbork jaarlijks samen met het Vrouwencomité
Ravensbrück organiseert. In 2007 hebben 66 Pabostudenten deelgenomen,
een verdubbeling ten opzichte van 2006. Ook Pabodocenten hebben deelgenomen
aan de reis. Zij bezochten eerst Bergen-Belsen om zich daarna in Ravensbrück
bij de studenten te voegen. De studenten hebben tijdens de reis onderwijsarrangementen
uitgewerkt en hebben de resultaten in de Nederlandse ambassade in Berlijn
gepresenteerd.• Het ADEF gaat met eigen middelen een minor WO II (bijvak)
ontwikkelen en wil het komende cursusjaar implementeren.Stichting Leerplanontwikkeling heeft vanuit de beleidsoptiek van de notitie «Raak
de juiste snaar» (Kamerstukken II 2005–2006, 20 454 en 25 839,
nr. 75) een analyse gemaakt van de positie en de behandeling van WO II in
de meest recente en meest gebruikte geschiedenismethoden voor primair en voortgezet
onderwijs. Hieruit blijkt dat er nogal wat witte vlekken zijn, die tevens
een braakliggend terrein vormen voor de educatieve producten van de veldorganisaties
WO II.Er is ook geconstateerd dat er nog leemtes zijn in het wetenschappelijk
onderzoek betreffende WO II onderwerpen, die extra aandacht behoeven in lesmaterialen.
Bij het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD) zijn daarom twee
onderzoeken uitgezet. Het onderzoek «De oorlog van verre. De Tweede
Wereldoorlog vanuit het perspectief van Nieuwe Nederlanders», beoogt een beeld te geven van het verloop en de impact van WO II
in een aantal landen c.q. regio’s waarmee Nederland sindsdien door immigratie
een bijzondere relatie heeft gekregen. Het onderzoek «Kinderen van foute
ouders» beoogt te reconstrueren hoe de maatschappelijke omgang met voornoemde
groep zich in het naoorlogse Nederland heeft ontwikkeld. Beide onderzoeken
zullen leiden tot een wetenschappelijk publicatie dat een bijdrage dient te
leveren aan de voorlichting over de Tweede Wereldoorlog en de gevolgen daarvan.3. HerinneringscentraNederland kent momenteel drie nationale herinneringscentra. Deze zijn
gelegen op het terrein van de voormalige kampen Westerbork, Vught en Amersfoort.
Deze centra hebben als doelstelling de herinnering aan de Tweede Wereldoorlog
levend te houden en kennis over die oorlog over te dragen.Mijn beleid is erop gericht de onderlinge samenwerking te versterken en
samenwerking met buitenlandse herinneringscentra te bevorderen. Begin oktober
2007 organiseren de drie Nederlandse herinneringscentra gezamenlijk de internationale
conferentie «Een barak te ver». Het thema van de conferentie is
de vraag of de historische locaties al dan niet gereconstrueerd moeten worden.Een vierde herinneringscentrum was Stichting Het Indisch Huis. Op 11 september
2006 bent u op de hoogte gesteld van de beslissing van mijn ambtsvoorgangster
om de subsidie aan Stichting Het Indisch Huis – het vierde
herinneringscentrum met nationale betekenis – per 1 januari 2007
te beëindigen (Kamerstukken II 2005–2006, 20 454, nr. 79).
Dit betekent niet dat deze vorm van herinnering aan de WO II en de Bersiap-periode
voor de Indische gemeenschap verloren zal gaan. Momenteel worden er door een
onderzoeksbureau varianten ontwikkeld voor een nieuw Indisch herinneringscentrum.
In de eerste, intussen afgeronde, onderzoeksfase is tussen de belangrijkste
betrokkenen een grote mate van consensus bereikt over de inhoudelijke invulling
en het karakter van het herinneringscentrum. De kerndoelstelling van het (in
omvang beperkte) centrum is het levend houden van de herinnering aan WO II
en het overdragen van kennis over de oorlogsperiode in het voormalige Nederlands-Indië,
de repatriëring en de inpassing van de uit dit gebiedsdeel afkomstige
personen in de Nederlandse samenleving. Het herinneringscentrum kan worden
gekarakteriseerd als een extern gerichte, dynamische netwerkorganisatie die
zoveel mogelijk verbindingen zoekt. In de nu lopende fase van het onderzoek
worden opties voor een locatie verkend.Ik hecht veel waarde aan de totstandkoming van een kwalitatief ingericht
Indisch herinneringscentrum, dat projecten kan maken om het onderwerp Nederlands-Indië
in de oorlog de aandacht te geven die het verdiend. Op dit moment is dit onderwerp
sterk onderbelicht.4. Internationaal beleidBij brief van 18 januari 2006 bent u ook geïnformeerd over de
doelstellingen van het internationale beleid op het terrein van WO II. Dit
beleid heeft de volgende doelstellingen:1. Het ondersteunen van initiatieven die erop gericht zijn aandacht te
besteden aan het lot van tijdens de oorlog in het buitenland omgekomen Nederlanders
die werden vervolgd, gevangen werden gehouden en gedwongen tewerk werden gesteld.2. Het ontwikkelen van samenwerkingsverbanden met regeringen van en niet-gouvernementele
organisaties (ngo’s) in landen die net als Nederland beschadigd zijn
door de gevolgen van WO II met als doel het overdragen van kennis en ervaring
over WO II en de doorwerking ervan na de oorlog.3. Het ontwikkelen van samenwerkingsverbanden met andere landen met als
doel elders ontwikkelde kennis, inzichten en materiaal geschikt te maken voor
gebruik in Nederland.In het afgelopen jaar is gewerkt aan een nadere invulling van deze doelstellingen
en zijn de nodige activiteiten in dit kader ondernomen. Hier wordt nauw samengewerkt
met het ministerie van Buitenlandse Zaken (BuZa). VWS heeft het initiatief
op de inhoud en BuZa op het terrein van het diplomatieke en politieke beleid.
Er wordt samenwerking gezocht met de «maatschappelijke transformatie»
(MATRA) programma’s van BuZa. Op bilateraal niveau wordt intensief samengewerkt
met ambassades, waarbij VWS ook als vraagbaak functioneert.Ten aanzien van de eerste doelstelling is besloten de aandacht te richten
op die plekken waar veel Nederlanders om het leven zijn gekomen. Met de jaren
groeit het besef dat we ons de plaatsen en data moeten blijven herinneren
uit respect voor hen die zijn omgekomen. Deze plaatsen en data dienen als
afschrikwekkend en leerzaam voorbeeld voor huidige en toekomstige generaties.
Nu de grenzen van Europa steeds meer vervagen, afstanden kleiner worden en
het besef doordringt dat die oorlog en haar gevolgen Europa voor generaties
heeft bepaald, is het belangrijk om een Europese infrastructuur te bouwen.
We moeten de plaatsen in Europa gezamenlijk behouden en laten zien wat er
is gebeurd. Om deze reden heeft mijn ambtsvoorgangster, na de renovatie en
herinrichting van het Nederlands paviljoen te Auschwitz, een herdenkingsplaquette
voor de omgekomen Nederlanders in Bergen-Belsen geplaatst.In dezelfde lijn is er overleg met de Poolse overheid over de herinrichting
van het voormalige vernietigingskamp Sobibor. Uit respect voor de 250 000
mensen die Sobibor niet overleefden (waaronder 34 000 Nederlanders),
werken Polen, Nederland, Israël en Slowakije samen aan de herinrichting
van het voormalige kamp. De basisgedachte hierbij is om het geheel te beschouwen
als begraafplaats. Het terrein wordt afgebakend zodat bezoekers niet over
de grond met de as van de slachtoffers kunnen lopen. Bij de herinrichting
wordt voorzien in een herdenkingsplek en een tentoonstellingsgebouw. De vier
betrokken landen dragen gezamenlijk zorg en verantwoordelijkheid voor (de
ontwikkeling van) het concept, de realisatie ervan en de financiën.Ten aanzien van de tweede doelstelling heb ik besloten een beperkt aantal
landen (Oekraïne en Bosnië-Herzegovina) als prioritaire landen te
benoemen. In samenwerking met BuZa zal een samenhangend geheel van activiteiten
worden ontwikkeld om op die manier zo effectief en efficiënt mogelijk
te werk te kunnen gaan.OekraïneSinds 2002 voert de Anne Frank Stichting, met financiering van het ministerie
van VWS, in Oekraïne het project Holocaust and Tolerance Education uit.
In het kader van dit project worden 4 soorten activiteiten uitgevoerd: activiteiten
voor leraren, activiteiten voor jongeren, ontwikkeling van educatieve materialen
zoals tekstboeken en reizende tentoonstellingen. Vanaf de start van het project
hebben in meer dan 40 steden in Oekraïne activiteiten plaatsgevonden.
In eerste instantie richtten de activiteiten zich vooral op de holocaust,
maar sinds de tentoonstelling «Sources of tolerance» gereed is
gaat er steeds meer tijd en aandacht uit naar het onderdeelDe derde doelstelling is voor mij een speerpunt in de komende jaren. Zoals
eerder vermeld is uit het Vrijheidsonderzoek van het Nationaal Comité
4 en 5 mei duidelijk geworden dat de kennis over de gebeurtenissen tijdens
WO II buiten Nederland gering is. Ik wil samen met andere landen bezien of
er mogelijkheden zijn projecten te ontwikkelen die het vergroten van die kennis
tot doel hebben. Hierbij is een relatie met de eerder genoemde landen van
belang.Een project dat een beeld geeft van de geschiedenis van Oekraïne
voor, tijdens en na WO II kan de kennis maar ook het begrip van de na-oorlogse
Europese ontwikkelingen versterken.Een belangrijk platform voor het uitvoeren van de genoemde doelstellingen
voor mijn internationale beleid is de International Taskforce for Cooperation
on Holocaust Education, Remembrance and Research (ITF). In dit samenwerkingsverband,
maar ook in ad hoc samenwerkingsverbanden, bouw ik de samenwerking verder
uit met als doel het wederzijds overdragen van kennis en ervaring over de
Tweede Wereldoorlog en de doorwerking ervan na de oorlog.De OntdekkingDe Anne Frank Stichting heeft met subsidie van het ministerie van VWS,
als vervolg op het zeer succesvolle stripboek «De Ontdekking»,
een stripboek over de holocaust ontwikkeld dat «De Zoektocht»
heet. Tijdens de voorbereiding van deze strip is er een internationale adviesgroep
samengesteld, bestaande uit deskundigen uit Duitsland, Oostenrijk, Hongarije,
Engeland, Polen, Zweden en Frankrijk. Deze adviesgroep heeft zich gebogen
over het basisscenario voor de strip en over de educatieve mogelijkheden van
deze strip. in hun land.5. Immaterieel beleidBij het zogenoemde immateriële beleid, waaronder de hulpverlening
aan erkende oorlogsgetroffenen wordt verstaan, gaat de aandacht uit naar de
vraag hoe de kwaliteit en continuïteit van de hulpverlening op peil kan
blijven in een situatie van afbouw en hoe bereikt wordt dat de opgebouwde
kennis niet verloren gaat en wordt ingezet voor andere groepen «actuele»
oorlogs- en geweldsgetroffenen.Er zijn 12 instellingen die ik structureel subsidie verleen voor de hulpverlening
aan oorlogsgetroffenen WO II. Stichting 1940–1945, Stichting Pelita
(Pelita) en Stichting Joods Maatschappelijk Werk (JMW) zijn de zogenoemde
begeleidende instellingen, die zich richten op specifieke groepen erkende
oorlogsgetroffenen. Deze instellingen verzorgen voor deze groepen maatschappelijk
werk en sociale dienstverlening en voeren, in het kader van de wetten voor
oorlogsgetroffenen, de sociale rapportagetaak uit. Daarnaast bieden ook een
zestal instellingen voor algemeen maatschappelijk werk (AMW) maatschappelijk
werk ten behoeve van oorlogsgetroffenen WO II. Centrum ’45 en Sinai
Centrum bieden traumabehandeling aan getroffenen door vervolging, oorlog en
geweld. Samen met Stichting Cogis, het kenniscentrum voor oorlog, vervolging
en geweld (Cogis), voeren Centrum ’45 en Sinai Centrum werkzaamheden
uit in het kader van de Tijdelijke vergoedingsregeling psychotherapie naoorlogse
generatie.Het beschikbare budget voor deze gezamenlijke instellingen, 8 miljoen
euro per jaar, wordt geleidelijk afgebouwd, gekoppeld aan de demografische
afname van de doelgroep. Mijn beleid is erop gericht hierbij de kwaliteit,
continuïteit en doelmatigheid van de hulpverlening te garanderen. Ook
in deze fase dient zorgvuldig met de belangen van de doelgroep te worden omgegaan.
Het handhaven of verstevigen van het organisatorisch draagvlak van de instellingen
is bij een teruglopende werklast hierbij een belangrijk aandachtspunt.Dit wil ik bereiken door onderlinge samenwerking en samenwerking met aanverwante
instellingen te bevorderen. Daarnaast bied ik de instellingen de mogelijkheid
te onderzoeken hoe hun dienstenaanbod verbreed kan worden.Het proces van heroriëntatie is al enige jaren gaande. Stichting
1940–1945 en Centrum ’45 zijn een bestuurlijke fusie aangegaan.
Cogis is het product van samenwerking tussen Centrum ’45, Sinai Centrum
en het voormalige Informatie- en Coördinatieorgaan Dienstverlening Oorlogsgetroffenen
(ICODO). Cogis ontwikkelt zich tot een brede kennisinstelling voor gevolgen
van oorlog en geweld. De recente bestuurlijke samenwerking tussen Cogis en
WTF werkt stimulerend voor de ontwikkeling van de internationale aspecten
van het vakgebied. Voorts is er het initiatief van de netwerkorganisatie Netwerk
Psychotrauma Nederland (NPN). NPN ontwikkelt zich tot een organisatie voor
geïntegreerde eerste tot en met derdelijns hulpverlening voor slachtoffers
van oorlog en grootschalig geweld. Hierin participeren de 6 AMW-instellingen:
Cogis, Centrum ’45 en Sinai Centrum en De Bron (hulpverlening veteranen).
Naast de genoemde relaties tussen organisaties zijn er nog veel andere verbindingen
binnen het veld van de psychotrauma-hulpverlening, bijvoorbeeld met andere
defensie organisaties, organisaties die zich richten op asielzoekers en organisaties
die zich bezig houden met beroepsgebonden trauma’s.Bij de Stichting Cogis (Cogis), het kenniscentrum voor oorlog, vervolging
en geweld, en de War Trauma Foundation (WTF) lopen enkele projecten die gericht
zijn op internationale kennisuitwisseling met betrekking tot hulpverlening
aan oorlogs- en geweldsgetroffenen. Het gaat om het stimuleren van kennisverspreiding
door middel van een meertalig tijdschrift, het opzetten van een leergang voor
werkers voor pychotraumaprojecten in probleemgebieden in het buitenland en
onderzoek naar factoren die bepalend zijn voor de duurzaamheid van internationale
psychotraumaprojecten.De geschetste ontwikkelingen ondersteun ik, omdat deze aansluiten bij
mijn doelstelling er voor te zorgen dat de sinds de Tweede Wereldoorlog opgedane
kennis en expertise op het terrein van de hulpverlening aan oorlogsgetroffen
WO II behouden blijft, verder wordt ontwikkeld en kan worden ingezet voor
andere groepen geweldslachtoffers die geconfronteerd worden met de negatieve
gevolgen van oorlog en geweld. Binnen het veld van de psychotrauma-hulpverlening,
breder dan WO II-gerelateerd, zijn er nog andere initiatieven tot samenwerking.
Een voorbeeld is het instellen van een leerstoel psychotrauma, gedragen door
meerdere organisaties. Ik zal deze voortschrijdende ontwikkeling naar samenwerking
en verbreding actief blijven stimuleren.6. Naoorlogs rechtsherstelOp 21 maart 2000 heeft het kabinet besloten bedragen beschikbaar
te stellen aan groepen vervolgingsslachtoffers voor individuele uitkeringen
en collectieve doelen (Kamerstukken II, 1999 – 2000, 25 839, nr.
13). Aanleiding vormde het verschijnen van een aantal onderzoeksrapporten
naar het naoorlogse rechtsherstel, dat kil en formalistisch werd uitgevoerd.
Om de bedragen te verdelen zijn tijdelijke zelfstandige bestuursorganen (zbo’s)
opgericht. Ik houd toezicht op de zbo’s Stichting Rechtsherstel Sinti
en Roma (SRSR) en Stichting Het Gebaar.Sinti en RomaStichting Rechtsherstel Sinti en Roma (SRSR) heeft van de regering de
opdracht gekregen 14 miljoen euro te verdelen aan individuele uitkeringen
en collectieve doelen. De aanvragen voor de individuele uitkeringen zijn afgehandeld.
Wat resteert, is de besteding van ruim 9 miljoen euro voor de collectieve
doelen. De werkzaamheden van de stichting zullen uiterlijk in 2010 afgerond
zijn, waarna de stichting wordt geliquideerd.Voor de besteding van de middelen voor collectieve doelen is een inventarisatie
gemaakt van activiteiten waaraan bij de Sinti en Roma behoefte is. Bij deze
inventarisatie zijn zoveel mogelijk vertegenwoordigers uit de Sinti- en Romagemeenschap
betrokken. Ook organisaties en ervaringsdeskundigen hebben meegewerkt. Uit
de gemaakte inventarisatie van activiteiten, heeft het bestuur van de SRSR
vijf werkgebieden gekozen waarbinnen activiteiten ontwikkeld gaan worden.
De werkgebieden betreffen onderwijs, het oprichten van een multifunctioneel
centrum, werkgelegenheid, maatschappelijke participatie, muziek en cultuur.Enkele projecten zijn al gestart, zoals het zogenaamde «Twin-intermediar»
project. In dit project is een persoon uit de Sinti- en Romagemeenschap gekoppeld
aan een ervaren intermediair. De werkzaamheden van de duo’s zijn erop
gericht de kloof te verkleinen tussen de Sinti- en Romagemeenschap en de maatschappij.
Een project dat dit jaar vorm zal krijgen is het multifunctionele centrum.
Ideeën over wat een dergelijk centrum zou moeten behelzen zijn er genoeg.
Het kan gaan om een landelijk kenniscentrum voor zowel de Sinti en Roma als
voor de geïnteresseerde burger en overheidsinstantie, een organisatie
die kan ondersteunen, informeren en doorverwijzen. Een extern
bureau onderzoekt hoe deze elementen zijn te verenigingen in een professioneel
en toekomstbestendig centrum.Bij brief van 23 oktober 2006 heeft de Landelijke Sinti en Roma Organisatie
(LSRO) u laten weten dat het voornemens is zichzelf op te heffen. Het is niet
mogelijk gebleken om de LSRO met projectsubsidies van de SRSR om te vormen
tot een professionele belangenbehartigersorganisatie met een breed draagvlak.
Het informeren, doorverwijzen en ondersteunen van de doelgroep kan in belangrijke
mate opgaan in het multifunctionele centrum, dat volgens planning eind 2007
al in beperkt omvang van start zal gaan. De LSRO zou desgewenst als zelforganisatie
en belangenbehartiger als één van de vrijwilligersorganisaties
kunnen voortbestaan.Stichting Het GebaarStichting Het Gebaar heeft van de regering de opdracht gekregen om 160
miljoen euro aan individuele uitkeringen en 16 miljoen euro voor collectieve
projecten te verdelen ten behoeve van de Indische gemeenschap. Het verstrekken
van de individuele uitkeringen kreeg prioriteit en heeft voornamelijk in 2001
en 2002 plaatsgevonden. Vervolgens heeft de stichting haar tweede taak, het
verdelen van de voor collectieve doelen beschikbaar gestelde gelden, uitgevoerd.
De stichting heeft 409 projectvoorstellen ontvangen ter waarde van 75 miljoen
euro. Door de vijfvoudige overtekening was het beoordelen van de projecten
niet eenvoudig. Er zijn uiteindelijk 124 projecten gehonoreerd.Bij de oprichting van Stichting Het Gebaar is vastgelegd dat de stichting
per 1 januari 2008 zou liquideren. Met het oog op een zorgvuldige afwikkeling
van de resterende werkzaamheden, laat ik onderzoeken op welke wijze de voortzetting
en afronding van de uitvoering na die datum gestalte dient te krijgen. Ik
zal u hierover eind 2007 nader informeren.7. Nalatenschap vrijwilligers- en lotgenotenorganisatiesDe groep mensen die WO II bewust heeft meegemaakt wordt steeds kleiner.
Dit noodzaakt de vrijwilligers- en lotgenotenorganisaties van oorlogsgetroffenen
zich te bezinnen op hun toekomst. Mijn ambtsvoorgangster heeft in 2005 deze
organisaties de mogelijkheid geboden om een kleine projectsubsidie te ontvangen
voor een eenmalige bijzondere activiteit voor hun achterban of om iets na
te laten voor de generatie die de oorlog niet bewust heeft meegemaakt. Ook
professionele organisaties die ten behoeve van die lotgenoten- en belangenorganisaties
opereren, kunnen hierop een beroep doen. Bij de nalatenschap ten behoeve van
volgende generaties gaat het er niet alleen om wat de organisaties hebben
gedaan, maar vooral ook waarom. De subsidiemogelijkheid loopt tot en met 2010.
Het heeft al een aantal bijzondere projecten opgeleverd, variërend van
een laatste bijeenkomst van lotgenoten tot een historisch onderzoek ten behoeve
van hun geschiedschrijving. Daarnaast worden de vrijwilligersorganisaties
ondersteund bij hun activiteiten (organisatie van ontmoetingsdagen, maken
van contactbladen etcetera) door diverse professionele organisaties. Ik zal
dit beleid continueren omdat het van groot belang is dat oudere oorlogsgetroffenen
met elkaar in contact blijven.Gerealiseerde projecten• Er is een publicatie verschenen over het bombardement op de
Haagse wijk Bezuidenhout op 3 maart 1945.• Er is een laatste herdenkingsbijeenkomst in Ruinen georganiseerd
voor de achterban van stichting 3Hoek, oorlogsgetroffenen en oorlogskinderen.• Er is een promotieonderzoek gestart naar de geschiedenis van
de Nederlandse Vereniging van Ex-Politieke Gevangenen uit de bezettingstijd
(Expogé). Doel van het onderzoek is de geschiedenis van Expogé
te beschrijven vanaf haar ontstaan in 1945 en tegen de achtergrond van nationale
en internationale gebeurtenissen. Daarbij wordt een sterk accent gelegd op
de betekenis die de vereniging voor de leden heeft gehad. Het project leidt
tot een publieksuitgave en een dissertatie.• Een onderzoek naar de geschiedenis van de herdenkingen van
de Februaristaking heeft geresulteerd in het boek «De strijd om de Februaristaking»
van Annette Mooij, en is verschenen bij gelegenheid van het lustrum van de
Februaristaking in februari 2006.Tot SlotOver alle aspecten van mijn beleid op het terrein van de Tweede Wereldoorlog
zal ik u vanzelfsprekend blijven informeren.De staatssecretaris van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,M. BussemakerXNoot1Ter inzage gelegd bij het Centraal Informatiepunt Tweede Kamer. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20454-84.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl