Wet tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie 2000; Memorie van antwoord
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-07 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 20032004-27025, nr. A

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum ontvangst

05-11-2003

Eerste Kamer der Staten-Generaal

2003-2004

27025 nr. A

03-11-2003

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27025Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 23 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 025Nieuwe regelen inzake tuchtrechtspraak in de publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie
(Wet tuchtrechtspraak bedrijfsorganisatie 2002)A1MEMORIE VAN ANTWOORDOntvangen 3 november 2003Met belangstelling hebben wij kennis genomen van de reactie van de leden
van de CDA-fractie. Mede namens mijn ambtgenoten van Sociale Zaken en Werkgelegenheid,
Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit en Economische Zaken zal ik hierna
op de gestelde vragen en opmerkingen ingaan.De leden van de fractie van het CDA vragen zich af
in hoeverre overheden (publiekrechtelijke organen) de besluiten die zij bij
de uitoefening van hun publiekrechtelijke bevoegdheden hebben vastgesteld,
tuchtrechtelijk kunnen handhaven.De vraag of de publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie zich leent voor
het instellen van tuchtrecht door de overheid, is in 1948 aan de orde gekomen
tijdens de kamerbehandeling van het ontwerp van Wet tot toepassing ten aanzien
van het bedrijfsleven van de artikelen 80 en 152 tot en met 154 van de Grondwet.
Bij de voorbereiding van het wetsontwerp, dat heeft geleid tot de (daarna
gewijzigde) Wet op de bedrijfsorganisatie (Stb. No. K 22) overheerste aanvankelijk
de gedachte, dat toepassing van sancties op overtredingen van verordeningen
van bedrijfslichamen uitsluitend zou worden opgedragen aan de economische
strafkamers van de rechtbanken. Bij de voorbereiding van de Memorie van Antwoord
heeft het toenmalige kabinet het vraagstuk van die sancties echter heroverwogen
(Kamerstukken I 1948–1949, 873, nr. 6, blz. 22–23). Dit aangezien
de vraag rees of de strafsanctie in de verschillende gevallen wel het aangewezen
repressiemiddel voor bedoelde overtredingen mocht heten, gezien met name het
feit dat een dergelijke sanctie een volledige breuk met het privaatrechtelijke
verleden van de bedrijfsrechtspraak zou betekenen. De in diverse bedrijfstakken
op civielrechtelijke basis gegroeide tuchtrechtspraak werd dermate waardevol
geacht, dat deze niet zonder meer kon worden verworpen. De ervaring wees uit
dat rechtspraak in eigen kring effectiever kon zijn dan strafrechtspraak (Kamerstukken
II 1951–1952, 2493, nr. 6).Aansluiting bij de in het civiele recht gegroeide praktijk, vond plaats
door de mogelijkheid te openen op overtreding van de verordeningen een tuchtrechtelijke
sanctie te stellen (Kamerstukken I 1948–1949, 873, nrs. 6–7,
blz. 22). Een regeling daartoe werd bij Nota van Wijzigingen in het ontwerp
van de Wet op de bedrijfsorganisatie opgenomen. Het was hierbij niet de intentie
om enkel handhaving via het tuchtrecht te laten plaatsvinden, in gevallen
waarbij afdoening door de strafrechter juister zou zijn werd voor deze laatste
optie gekozen (Kamerstukken I 1948–1949, 873, nrs. 6–7, blz. 23).De ervaringen die reeds in de jaren 1948 tot 1952 aanleiding gaven tot
het opnemen van tuchtrecht bij de publiekrechtelijke bedrijfsorganisatie worden
bevestigd door de ontwikkelingen ten aanzien van de tuchtrechtspraak zoals
deze de laatste jaren zichtbaar zijn geworden (zie ook Kamerstukken II 1999–2000,
27 025, nr. 3, blz. 1). Daar waar als gevolg van een toegenomen belasting
van het strafrechtelijk apparaat de strafrechtelijke handhaving van verordeningen
in het gedrang is gekomen bleek de tuchtrechtelijke handhaving effectief te
zijn.Zoals reeds is verwoord in de memorie van toelichting (Kamerstukken II
1999–2000, 27 025, nr. 3, blz. 2), is tuchtrecht bij uitstek geschikt
om te voorzien in gespecialiseerde rechtspraak op terreinen met specifieke
rechtsregels voor een beperkte groep belanghebbenden. Het voordeel is dat
de leden van het tuchtgerecht op basis van hun deskundigheid kunnen worden
benoemd. Het tuchtrecht leent zich er met name toe om in eerste aanleg de
behandeling van soortgelijke zaken te concentreren bij één instantie.
Dit bevordert de eenheid in de rechtspraak op dit terrein. Bijkomend effect
is dat een grotere uniformiteit in de straftoedeling bereikt wordt, hetgeen
de acceptatie van het sanctieregime ten goede kan komen.De verschuiving van strafrechtelijke handhaving naar meer tuchtrechtelijke
handhaving past in het regeringsbeleid ten aanzien van de rechtshandhaving.
Vanaf het einde van de tachtiger jaren is een beleid ingezet om bij handhaving
van sociaal-economische regelgeving naast het strafrecht ook andere handhavingsstelsels
in te zetten. De keuze voor meer tuchtrechtelijke handhaving in plaats van
strafrechtelijke handhaving volgt ook uit de Aanwijzingen voor de regelgeving.
In de toelichting bij het tweede lid van artikel 11, wordt gesteld dat bij
de afweging ten aanzien van de te hanteren handhavingsmethoden een keuze voor
het strafrecht in het algemeen slechts te rechtvaardigen valt indien aannemelijk
wordt gemaakt dat bestuursrechtelijke, privaatrechtelijke en tuchtrechtelijke
oplossingen tekort schieten. In dit geval is gebleken dat de tuchtrechtelijke
handhaving de strafrechtelijke handhaving op het terrein van de PBO (deels)
kan vervangen.De keuze voor tuchtrechtelijke handhaving past binnen de kaders die de
Grondwet en het EVRM bieden. Indien de wetgever de regeling van tuchtrechtspraak
wenselijk acht, dient dit op grond van artikel 113, tweede lid, van de Grondwet
bij wet te geschieden. Artikel 6 van het EVRM leidt ertoe, dat overtreding
van normen die in wezen strafrechtelijke normen zijn, uiteindelijk moeten
worden berecht door een onafhankelijke en onpartijdige instantie. Aan beide
voorwaarden wordt voldaan.De keuze voor tuchtrechtelijke handhaving bij bedrijfslichamen stemt overigens
overeen met het handhavingsstelsel dat binnen de advocatuur en bijvoorbeeld
bij accountants gehanteerd wordt. Ook bij deze beroepsgroepen wordt gebruik
gemaakt van tuchtrecht. Op de positie van de PBO binnen het staatsbestel (waarbij
ook de functionele decentralisatie aan de orde komt) is reeds uitgebreid ingegaan
in de memorie van toelichting bij de Wet van 3 april 1999 tot wijzing van
de Wet op de bedrijfsorganisatie en enige andere wetten (Stb. 1999, 253).
Gezien de uitgebreide toelichting wordt hierbij op het punt van de positionering
van de PBO binnen het staatsbestel verwezen naar deze memorie
van toelichting (Kamerstukken II 1997–1998, 25 695, nr. 3).Het komt de leden van de fractie van het CDA voor dat tuchtrechtelijke
handhaving toch vooral thuishoort bij gespecialiseerde beroepsgroepen als
artsen, advocaten en notarissen. Het is niet vreemd dat dit beeld bij deze
leden post heeft gevat. De tuchtrechtspraak is bij deze beroepsgroepen immers
enerzijds van grotere bekendheid en anderzijds breder doorgevoerd. Zo zijn
bijvoorbeeld alle advocaten krachtens artikel 46 van de Advocatenwet onderworpen
aan tuchtrecht, terwijl bij bedrijfslichamen de handhaving van verordeningen
slechts op beperkte schaal via tuchtrecht plaatsvond.Een andere reden die ertoe kan bijdragen dat de tuchtrechtelijke handhaving
bij de PBO minder bekend is, kan voortvloeien uit de aard van het tuchtrecht.
De aard van het tuchtrecht ten aanzien van vertrouwensambten of «vrije»
beroepen verschilt van dat van het tuchtrecht in bedrijfssectoren als het
ambacht, de industrie, de land- en tuinbouw en de veeteelt. Deze laatste vorm
van tuchtrecht wordt veelal aangeduid als economisch tuchtrecht. Bij het tuchtrecht
voor de vrije beroepen ziet het tuchtrecht op de gedragingen die de kwaliteit
en de goede naam van de beroepsgroep kunnen schaden. Mogelijke misstanden
worden veelal aan het licht gebracht via klachten van cliënten van de
beroepsgroep. Bij het tuchtrecht voor advocaten is bijvoorbeeld in de wet
geregeld wie tot de beroepsgroep behoren en welk college tuchtrechtspraak
uitoefent.Het economisch tuchtrecht ziet op producten of handelingen van economische
actoren die een inbreuk vormen op de door de wetgever gestimuleerde ordening
en normering van een bepaalde bedrijfstak. Het economisch tuchtrecht oordeelt
over concrete verbodsbepalingen, die de kwaliteit van het product beschermen.
Anders dan bij de vrije beroepen worden misstanden niet aan de orde gebracht
door cliënten maar door privaatrechtelijke controlediensten of een publieke
inspectiedienst.Ingevolge het per 1 januari 2003 inwerking getreden artikel 104 (Stb.
2002, 642) van de Wet op de bedrijfsorganisatie kunnen bij verordening overtredingen
van bepalingen van die verordening worden beschouwd als feiten waarvoor een
tuchtrechtelijke maatregel kan worden opgelegd, of als strafbare feiten. Het
laatste is alleen mogelijk indien dat nodig is voor de bescherming van de
door de betrokken bepaling beschermde belangen. Het is de verwachting dat
hiermee het accent van de handhaving zal verschuiven van strafrechtelijke
handhaving naar tuchtrechtelijke handhaving. Het is ook de verwachting dat
de bekendheid met het tuchtrecht bij de bedrijfslichamen hiermee zal toenemen
en dat effectieve handhaving van de verordeningen van bedrijfslichamen gewaarborgd
zal zijn.Het tuchtrecht kan immers voorzien in de behoefte aan gespecialiseerde
rechtspraak op terreinen met specifieke rechtsregels voor een beperkte groep
belanghebbenden. Het voordeel van tuchtrecht bij bedrijfslichamen is dat de
leden van het tuchtgerecht op grond van hun deskundigheid op het terrein waarop
het tuchtgerecht ziet, kunnen worden benoemd. Daarbij biedt het wetsvoorstel
de mogelijkheid om effectief in te grijpen in de bedrijfsvoering bijvoorbeeld
via het bevelen van de verscherpte controle op het bedrijf op kosten van de
veroordeelde. Het is ook de verwachting dat tuchtzaken sneller afgehandeld
kunnen worden dan strafzaken. Bovendien leent de tuchtrechtspraak zich ertoe
om in eerste aanleg de behandeling van soortgelijke overtredingen te concentreren
bij een instantie hetgeen de eenheid in rechtspraak op dit terrein bevordert. Dit laatste voorkomt diversiteit in straftoedeling, een diversiteit
die bij bedrijfslichamen mogelijk concurrentieverstorend kan werken.De leden van de fractie van het CDA vragen of de voorzitter
van het bedrijfslichaam voor zijn vervolgingsbeleid ten volle verantwoording
verschuldigd is aan het bestuur van het betrokken bedrijfslichaam. Daarbij
vragen deze leden of er meer voorbeelden zijn waarbij de voorzitter van een
bestuursorgaan dat besluiten vaststelt, ook de «vervolging» ter
hand neemt.De keuze tot het toedelen van de bevoegdheid aan de voorzitter van het
bedrijfslichaam tot, onder meer, het aanbrengen van zaken bij het tuchtgerecht
(artikel 15) komt voort uit de wens tot het realiseren van een effectieve
handhaving. Gezien het feit dat dagelijkse besturen van de schappen niet regelmatig
bijeenkomen is deze bevoegdheid aan de voorzitter toebedeeld. De voorzitter
is ten volle verantwoording verschuldigd aan het bestuur van het betrokken
bedrijfslichaam. De positie van de voorzitter valt te vergelijken met de positie
die de deken na het niet totstandkomen van een minnelijke schikking vervult
bij het tuchtrecht voor advocaten (artikel 46d, derde lid, Advocatenwet).De leden van de CDA-fractie vragen of het juist is
dat de kosten van handhaving van besluiten door overheden (hier bedrijfslichamen)
die bindend zijn voor alle (rechts)personen in een bepaalde bedrijfstak, verhaald
moeten worden op al die (rechts)personen die immers de bedrijfslichamen medefinancieren.
Is het dan niet juist, zo vragen deze leden, dat de overheid deze vorm van
handhaving financiert en overigens voor dat doel de boetes kan bestemmen?Voor de financiering is gekozen voor een volledige vergoeding door de
bedrijfslichamen zelf. Wij verwachten dat de opbrengst van de boeten voor
een groot deel tegemoet kan komen aan de kosten van de tuchtgerechten. Deze
systematiek sluit aan bij het huidige artikel 36 van de Wet tuchtrechtspraak
bedrijfsorganisatie. Bij de totstandkoming van artikel 36 is destijds aansluiting
gezocht bij het privaatrechtelijk verleden van de tuchtrechtspraak. Dit had
(en heeft) als voordeel dat het mogelijk is aan de boeten een bestemming te
geven die de betrokken bedrijfsgenoten ter harte gaat (Kamerstukken II 1951–1952,
2493, nr.6, blz. 12). Gezien de verwachting dat de opbrengsten van de boeten
reeds grotendeels tegemoet zullen komen aan de kosten van de tuchtgerechten
achten wij, mede gezien de voordelen die de bedrijfsgenoten ondervinden van
een effectieve vorm van handhaving, de keuze gerechtvaardigd de kosten te
verhalen op de rechtspersonen die de bedrijfslichamen (mede)financieren. Nu
het hier gaat om handhaving van autonome verordeningen ligt het niet in de
lijn van het kabinetsstandpunt PBO om de overschietende kosten van de tuchtgerechten
te compenseren uit de algemene middelen.Tenslotte stellen de leden van de CDA-fractie nog enkele
vragen bij de onafhankelijkheid van de tuchtgerechten. De wijze van bezoldiging
van de leden van tuchtgerechten wordt vastgesteld door de SER, na goedkeuring
van de minister van Justitie. In dit verband vragen deze leden of het juist
is dat een belangrijk deel van de rechtspositie van de leden van de tuchtgerechten
materieel afhankelijk is van een besluit van de SER, waarin dezelfde organisaties
die ook bij de bezetting van functies in de bedrijfslichamen een rol spelen,
functioneren. Welke niet-duurzame samenwerkingsverbanden ter zake van ondernemingen
die onder het betrokken bedrijfslichaam ressorteren, zijn de voorzitter, de
leden en de secretaris wel toegestaan? In hoeverre en in welke situaties kan
de Kroon afwijken van de voordracht tot benoeming van de voorzitter van een
tuchtgerecht, zo vragen deze leden tot besluit.Wij delen de gedachte van de leden van de CDA-fractie dat de onafhankelijkheid
van het tuchtgerecht gewaarborgd dient te zijn. De wijze waarop de bezoldiging
van de leden van de tuchtgerechten wordt vastgesteld vormt in dit verband
een belangrijke voorwaarde voor deze onafhankelijkheid. Teneinde een waarborg
voor de onafhankelijkheid in te bouwen behoeft de verordening van de SER waarin
de bezoldiging wordt geregeld krachtens artikel 13 de goedkeuring van de betrokken
ministers (de ontwerpverordening is onlangs (voor)gepubliceerd in het Mededelingenblad
Bedrijfsorganisatie). Bij de voorbereiding van dit ontwerp heeft reeds veelvuldig
overleg plaatsgevonden tussen de SER en de betrokken ministeries. De samenstelling
van de SER achten wij in dit verband geen bedreiging. Dit daar juist de wijze
van samenstelling van de SER een waarborg biedt voor een zorgvuldige totstandkoming
van de verordening. De vertegenwoordigers van de centrale ondernemers- (VNO-NCW,
MKB Nederland en LTO) en werknemersorganisaties (FNV, CNV en MHP) die in de
SER zitting hebben, zijn aan de hand van wettelijke procedures en op persoonlijke
titel benoemd. Daarnaast is van belang dat in de SER ook Kroonleden zitting
hebben. Dit zijn door de regering benoemde, onafhankelijke deskundigen.De genoemde centrale ondernemersorganisaties hebben doorgaans geen benoemingsrecht
in de besturen van de bedrijfslichamen. Die plaatsen worden over het algemeen
bezet door personen die zijn benoemd door brancheorganisaties.De leden van de fractie van het CDA vragen welke niet duurzame samenwerkingsverbanden
terzake van ondernemingen die onder het betrokken bedrijfslichaam functioneren
wel aan de voorzitter, de leden en de secretaris van de tuchtgerechten wel
zijn toegestaan. Deze leden doelen hiermee op de bepaling zoals deze is vervat
in artikel 10, tweede lid, van het wetsvoorstel. Deze bepaling is gebaseerd
op artikel 21, eerste lid, van de Wet op de uitoefening van de diergeneeskunde
1990. De strekking van deze bepaling is dat de bedoelde personen geen gezamenlijke
onderneming die onder de rechtsmacht van het tuchtgerecht ressorteert in welke
vorm dan ook mogen hebben. Wat wel is toegestaan is dat de hiervoor genoemde
personen ieder werken bij een afzonderlijke onderneming, of een afzonderlijke
onderneming bezitten en deze ondernemingen zaken met elkaar doen.De Kroon zal afwijken van de voordracht tot benoeming van de voorzitter
van een tuchtgerecht indien deze niet voldoet aan de criteria als opgenomen
in artikel 9, eerste lid en artikel 10.De Minister van Justitie,J. P. H. DonnerXNoot1De eerder verschenen stukken inzake dit wetsvoorstel zijn gedrukt onder
EK nr. 200 en 200a, vergaderjaar 2002–2003. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-20032004-27025-A.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl