Financieel Overzicht Zorg 1996; Verslag algemeen overleg over de brief d.d. 8 december 1995 inzake zorgvernieuwing in de AWBZ en brief invulling zorgvernieuwingsfondsen
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24404, nr. 17

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

02-02-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1995-1996

24404 nr. 17

12-01-1996

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamVragen en opmerkingen uit de commissieHet antwoord van de bewindsliedenNadere gedachtenwisselingVervolgdebat over de later die middag ontvangen brief
van minister Borst-Eilers d.d. 20 december 1995 over invulling van zorgvernieuwingsfondsen
per 1 januari 1996 (VWS 95–1528)OndertekeningBIJLAGEAan de Voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport van de Tweede Kamer der Staten-Generaal
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24404Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 38 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 404Financieel Overzicht Zorg 1996nr. 17VERSLAG VAN EEN ALGEMEEN OVERLEGVastgesteld 12 januari 1996De vaste commissie voor Volksgezondheid, Welzijn en Sport1 heeft op 20 december 1995 overleg gevoerd met minister Borst-Eilers
en staatssecretaris Terpstra van Volksgezondheid, Welzijn en Sport over de brief d.d. 8 december 1995 inzake zorgvernieuwing in de AWBZ (24 333,
nr. 5). Bij dit verslag is een brief van de minister van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport d.d. 20 december 1995 als bijlage gedrukt.Van het gevoerde overleg brengt de commissie bijgaand beknopt verslag
uit. Vragen en opmerkingen uit de commissieMevrouw Vliegenthart (PvdA) vond in de brief van 8 december
weinig terug van de grote aarzelingen die de Kamer eerder uitsprak over de
opzet van zorgvernieuwingsfondsen. Bezorgd was zij over de invulling die wordt
gegeven aan de AWBZ. Het regeringsstandpunt over de modernisering van de ouderenzorg
koos voor landelijke sectorale aansturing en aanbodplanning van intramurale
voorzieningen en niet voor vraaggestuurde zorg via functionele zorgaanspraken.
Zo'n strakke aanbodplanning vraagt om instrumenten als een persoonsgebonden
budget (PGB) en een zorgvernieuwingsfonds om daarbinnen flexibiliteit aan
te brengen. Zowel bij de gedachte aan als de vormgeving van een apart zorgvernieuwingsfonds
zette zij grote vraagtekens. Zo'n apart fonds kan ertoe leiden dat vernieuwingsprojecten
gaan concurreren met reeds bestaande vernieuwingsprojecten. Ook wordt het
reguliere, intramurale circuit onvoldoende tot vernieuwing geprikkeld. De
brief van 8 december geeft aan dat bestaande instellingen geprikkeld zullen
worden om binnen hun instellingsbudget tot vernieuwing te komen, maar daar
zal niet veel van terechtkomen als zij hun budget voor bestaande vernieuwingsprojecten
met extramurale zorg kwijtraken. Daar komt nog bij dat instellingen budget
voor zorgvernieuwing thans ook gebruiken om aan de reguliere vraag te kunnen
voldoen. Overheveling van dit budget naar een zorgvernieuwingsfonds zal dan
direct leiden tot toename van wachtlijsten. Probleem is ook dat continuïteit
in de besteding van het zorgvernieuwingsfonds niet is verzekerd als een verbindingskantoor
van jaar tot jaar beslist wat er met dat geld gebeurt. In de gehandicaptenzorg
gaan allerlei regelingen voor ambulante ondersteuning van zelfstandig wonenden
op in het zorgvernieuwingsfonds. Daarmee gaat dit fonds concurreren
met bestaande regelingen op dit gebied, terwijl het bestaande intramurale
circuit buiten discussie blijft doordat regelingen voor langdurig verblijf
in instellingen er niet in kunnen worden opgenomen. Zo zal de scheiding tussen
een intramuraal AWBZ-verstrekkingenpakket en de zorgvernieuwingsfondsen de
nagestreefde substitutie van intra- naar extramuraal belemmeren.In dit stadium kon mevrouw Vliegenthart aan een dergelijke opzet geen
goedkeuring hechten. Zeker nu de Kamer de vernieuwing in de ouderenzorg tot
groot project heeft bestempeld, moet extra aandacht worden besteed aan een
juiste procesgang. Dat vereist dat eerst de vormgeving van de AWBZ wordt uitgewerkt
(aansturing, regiovisie, rol verbindingskantoor) alvorens over de concrete
uitwerking daarvan te beslissen. Uit de brief van 8 december maakte zij op
dat in feite de omgekeerde weg wordt bewandeld. Tegen invoering van deze regeling
per 1 januari verzette zij zich dan ook. Beter ware het, een beslissing daarover
uit te stellen tot het voorjaar van 1996 en eerst te spreken over de hoofdlijnen
van de vormgeving van de AWBZ.Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) deelde de zorgen
van mevrouw Vliegenthart. Met haar voorstel om een beslissing uit te stellen
tot het voorjaar van 1996 kon zij zich dan ook verenigen. Zij deed een dringend
beroep op de staatssecretaris om haast te maken met de vormgeving van de onafhankelijke
indicatiestelling. Waarom worden de geoormerkte PGB's in het zorgvernieuwingsfonds
opgenomen? Aan welke criteria moet een regiovisie voldoen? Verzekeraars worden
belast met de uitvoering, maar hoe worden andere betrokkenen als zorgverleners,
patiënten- en consumentenbonden daarbij betrokken? Hoe frequent zal het
functioneren van de zorgkantoren worden getoetst?Mevrouw M. M. H. Kamp (VVD) was het volstrekt niet met mevrouw
Vliegenthart eens dat in deze procedure de omgekeerde weg wordt bewandeld.
De brief van 8 december schetst juist in grote lijnen de contouren van het
functioneren van zorgvernieuwingsfondsen binnen de AWBZ. Bovendien betreft
het hier een uitwerking van het regeerakkoord. De noodzaak om een beslissing
hierover aan te houden tot het voorjaar van 1996 zag zij dan ook niet.Ook mevrouw Kamp drong aan op spoedige uitwerking van de onafhankelijke
indicatiestelling. Bij de opzet van zorgvernieuwingsfondsen moet er (net als
bij de PGB's) aandacht zijn voor verschillen in zorgzwaarte. Gebeurt dat niet,
dan ontstaat opwaartse druk van de lichtste projecten. Dat het kabinet niet
kiest voor regiobudgetten steunde zij. Het gaat tenslotte om AWBZ-geld. Zij
ging ervan uit dat in de memorie van toelichting op de herziening van de Wet
ziekenhuisvoorzieningen (WZV) zal worden aangegeven hoe regiovisies tot stand
komen. De brief geeft geen antwoord op de vraag: hoe houden we ooit op met
zorgvernieuwing? Om te voorkomen dat het wiel steeds weer wordt uitgevonden,
moeten succesvolle vernieuwingsprojecten uit het zorgvernieuwingsfonds worden
overgeheveld naar het reguliere instellingsbudget. Is het juist dat door het
NIZW inmiddels niet minder dan 6 000 zorgvernieuwingsprojecten in kaart
zijn gebracht?! Ten slotte wees zij erop dat in de brief van 8 december geen
rekening is gehouden met het aanvaarde amendement-M. M. H. Kamp/Van Boxtel
(24 429, nr. 6) dat de mogelijkheid openhoudt om in de AWBZ nominale
premies te heffen.Mevrouw Mulder-van Dam (CDA) deelde de door mevrouw Vliegenthart
uitgesproken zorg. Ook zij vroeg aandacht voor de uitwerking van de onafhankelijke
indicatiestelling. Bijzondere aandacht vroeg zij voor de gevolgen die overheveling
van budgetten naar het zorgvernieuwingsfonds kan hebben voor reguliere
plaatsen die tot stand zijn gekomen met gebruikmaking van extra instellingsbudget.
Alles overwegende leek het ook haar het best om een beslissing uit te stellen
tot het voorjaar van 1996. Is met het IPO overlegd over de brief van 8 december?De heer Van Boxtel (D66) was het met mevrouw Vliegenthart eens
dat het bestempelen van de modernisering ouderenzorg tot «groot project»
een zorgvuldige procedure vereist. Tegen die achtergrond had ook hij nog de
nodige twijfels over de inhoud van de brief van 8 december, al prees hij het
kabinet ermee dat hiermee uitvoering wordt gegeven aan een onderdeel van het
regeerakkoord. Op zich stemde hij in met uitvoering door verzekeraars, maar
daarbij mogen zij geen al te grote vrijheid krijgen, gezien hun al grote verantwoordelijkheid
in het tweede compartiment (medisch noodzakelijke zorg) en hun autonome verantwoordelijkheid
in het derde compartiment (vrijwillige, aanvullende verzekeringen). Te veel
vrijheid voor verzekeraars bij de uitvoering in het kader van AWBZ opent de
deur naar niet bedoelde substitutie tussen eerste en tweede compartiment.
Op de wijze waarop in de zorg meer inhoud moet worden gegeven aan «goed
verzekeraarschap» hoopte hij nader in te kunnen gaan naar aanleiding
van de toegezegde notitie over het besturings- en beheersingsinstrumentarium.
Het goed inhoud geven aan dit begrip zou kunnen dienen als tussenweg tussen
een geheel open afspraak in dezen of strikte regelgeving in de vorm van een
wet op de convergentie.De heer Van Boxtel benadrukte dat verstarring in de vernieuwing moet worden
tegengegaan. Zal overheveling van stimulerende subsidieregelingen naar een
zorgvernieuwingsfonds niet tot stagnatie leiden, vooral op het gebied van
de transmuralisering? De belofte om zorgvernieuwingsprojecten voor 1996 te
garanderen, juichte hij toe. Toename van flexibiliteit sprak hem op zich aan,
mits dit niet neerkomt op het verkopen van (minder) oude wijn in nieuwe zakken.
Dat samenwerking tussen instellingen ook zonder zorgvernieuwingsfonds van
de grond kan komen illustreerde hij aan de hand van een recent voltooide fusie
tussen een ziekenhuis en twee verpleeghuizen te Gorinchem. Verdere samenwerking
tussen deze gefuseerde instellingen en verzorgingstehuizen staat op de rol.
Hoe wordt het overgangsregime voor de zorgvernieuwingsfondsen vorm gegeven
en welke rechtszekerheid kunnen patiënten, instellingen en medewerkers
daaraan ontlenen? Leidt de opzet van zorgvernieuwingsfondsen ertoe dat nu
nog als AWBZ-aanspraken geldende voorzieningen steeds meer worden omgezet
in subsidies? Wat bedoelen bewindslieden precies als zij in hun brief stellen
(pag. 3): «Dit impliceert overigens niet, dat een systematiek van regiobudgettering
zal gaan ontstaan. Een dergelijke systematiek verhoudt zich niet met de verzekeringssystematiek,
die is geschoeid op de leest van functionele decentralisatie.»? Wordt
hiermee de door de Kamer geuite wens om toe te werken naar een systematiek
van regiobudgettering weggewoven? Wreekt zich hierbij de opheffing van de
regionale werking van ziekenfondsen? Wat bedoelen zij als zij in de tweede
alinea van par. 5.1 stellen: «Dit pleit voor een uiteindelijke verantwoordelijkheid
voor de toewijzing van de zorgvernieuwingsmiddelen door het zorgkantoor.»?
Wordt hiermee de verzekeraar eindverantwoordelijke voor toewijzing van AWBZ-middelen?
Tegen zo'n rol voor de verzekeraar verzette hij zich, alle bedrijfscodes ten
spijt. Dergelijke codes geven patiënten/consumenten en instellingen geen
titel om tegen beslissingen van een verzekeraar te ageren. Door zo'n rol aan
verzekeraars te geven, dreigt de AWBZ van volksverzekering te verworden tot
verzekeraars-verzekering. Dat bewindslieden in hun brief aangeven dat uitvoeringsprotocollen
zoals opgesteld door Zorgverzekeraars Nederland (ZN) zeer waardevol kúnnen
zijn, impliceert dat zij op dit punt zelf nog niet geheel overtuigd zijn.
Gaan zij ervan uit dat dergelijke protocollen garant kunnen staan voor een
goede uitvoering van de zorgvernieuwing? Hoe denken de bewindslieden over de gedachte om per verbindingskantoor een raad van toezicht in te stellen,
waarin naast de verzekeraar ook vertegenwoordigers van aanbieders van zorg,
patiënten en consumenten zitten? Zo'n raad behoeft zich niet alleen te
richten op controle achteraf, maar kan ook een rol spelen bij de concretisering
van een regiovisie.Gezien de niet altijd even goede ervaringen die in verband met de PGB's
zijn opgedaan met het optreden van de Ziekenfondsraad (ZFR) vond de heer Van
Boxtel het winst dat de Kamer zich via een voorhangprocedure zal kunnen uitspreken
over ministeriële aanwijzingen aan de ZFR voor uitwerking van subsidieregelingen
voor de sectorale zorgvernieuwingsfondsen. Hiermee wordt wel een sterk centralistisch
karakter gegeven aan iets dat regionaal moet worden uitgevoerd. Hij was benieuwd
naar de notitie over de toekomst van de ZFR, zeker nu in de brief het toezicht
op de zorgkantoren in handen wordt gelegd van de onafhankelijke toezichtkamer
van de ZFR.Dat het kabinet met het IPO overeenstemming heeft bereikt over de regiovisie
vond de heer Van Boxtel winst. Dit onderhandelingsresultaat leidt ertoe dat
de regiovisie wettelijk wordt verankerd in de WZV en dat de totstandkoming
ervan nader wordt uitgewerkt in de memorie van toelichting daarop. Waarom
is er eigenlijk niet voor gekozen om de rol van de provincie bij de vaststelling
van de regiovisie ook in de wet neer te leggen?De heer Van der Vlies (SGP) vond zorgvernieuwing van groot
belang maar waarschuwde ervoor dat het dan wel moet gaan om vervanging van
«oud door nieuw» en niet om vervanging van «nieuw door nieuw-nieuw».
Ook hij betwijfelde zeer of nu al knopen kunnen worden doorgehakt bij de opzet
van zorgvernieuwingsfondsen. Over de wettelijke verankering en de vormgeving
van regiovisies kan nog worden gesproken bij de behandeling van de herziening
van de WZV. Ook de uitvoeringsprotocollen moeten nog nader worden uitgewerkt.
Tussen de daarbij in het geding zijnde partijen moet er dan wel gelijkwaardigheid
zijn. Het is dan niet juist om een der partijen een aangewezen bevoegdheid
te geven, waardoor deze de ander op onderdelen zou kunnen dicteren. Gezien
de noodzakelijke betrokkenheid van velen bij de zorgvernieuwing vond hij dat
erg veel verantwoordelijkheid wordt gelegd bij het zorgkantoor. Hoe zien de
bewindslieden dit? Het antwoord van de bewindsliedenDe minister onderstreepte dat de brief van 8 december een beeld
geeft van de hoofdlijnen waarlangs het kabinet zorgvernieuwing in de AWBZ
gestalte wil geven. Van de Kamer vernam zij graag of met deze hoofdlijnen
kan worden ingestemd, zodat daarlangs een en ander verder kan worden uitgewerkt.
Zij verzekerde dat de Kamer nog alle gelegenheid krijgt om zich over die uitwerking
uit te spreken. Verder wees zij erop dat de brief van 8 december nadrukkelijk
is gebaseerd op hetgeen in het regeerakkoord ten aanzien van de AWBZ is neergelegd.
Via de WZV wordt in gedereguleerde vorm een adequate regulering van het aanbod
nagestreefd. Planning van intramurale voorzieningen blijft een overheidstaak,
al is daarbij regionale samenwerking noodzakelijk. De budgettaire ruimte voor
AWBZ-verzekerde zorg wordt vastgelegd in het Financieel Overzicht Zorg (FOZ).
Hiermee is het primaat van de politiek verzekerd. Uitvoering van de AWBZ komt
volgens het regeerakkoord in handen van de zorgverzekeraars, waarbij onafhankelijke
indicatiestelling dient om te bepalen wie toegang tot verstrekkingen krijgt.
De AWBZ draagt het karakter van een volksverzekering. Alle ingezetenen dienen
daaraan verplicht deel te nemen tegen een door de centrale overheid bepaalde
premie. Aanspraken dienen dan ook door de centrale overheid te zijn omschreven.
Daarbij is er geen relatie tussen de betaalde premie en de aanspraken.
Het uitgangspunt dat AWBZ-aanspraken strak instellingsgebonden zijn omschreven,
leidt tot starheid. Initiatieven tot zorgvernieuwing zijn bedoeld om hierin
wat meer flexibiliteit te brengen. Dit soort initiatieven kan worden gefinancierd
via substitutie binnen het instellingsbudget, of uit zorgvernieuwingsfondsen,
die worden gevoed uit samenvoeging van bestaande subsidieregelingen en de
thans nog aan de instellingsbudgetten toegevoegde vrije-margegelden. De omvang
van zorgvernieuwingsfondsen ligt niet voor altijd vast. Op grond van de vordering
met zorgvernieuwing, de mate waarin nieuwe vormen van zorg in reguliere aanspraken
worden vertaald en de verwachte groeiende vraag binnen de AWBZ, kan jaarlijks
worden besloten om gelden uit de zorgvernieuwingsfondsen over te hevelen naar
de instellingsbudgetten.Voor teloorgang van bestaande zorgvernieuwingsprojecten vreesde de minister
niet, omdat die veelal uitsluitend met vrije-margegelden (geld van een ander,
dus) zijn betaald. Wel kwam het vaak voor dat deze gelden werden gebruikt
voor de financiering van reguliere zorg. Het kabinet wenst echter te bevorderen
dat vernieuwing meer uit het eigen instellingsbudget wordt gefinancierd. Verder
is het de bedoeling om succesvolle projecten als reguliere aanspraak uit de
zorgvernieuwingsfondsen over te hevelen naar het instellingsbudget. De ruimte
daarvoor kan worden gecreëerd door middel van substitutie, of door aanwending
van de groeiruimte in het FOZ. Instellingen zijn vrij om binnen hun budget
te schuiven. Via het concurrentiemechanisme worden zij tot zorgvernieuwing
geprikkeld.In paragraaf 4 van de brief van 8 december is aangegeven dat middelen
uit de zorgvernieuwingsfondsen aan de hand van objectieve criteria over regio's
verdeeld zullen worden. Criteria zullen worden geformuleerd volgens de in
het tweede compartiment gebruikelijke procedure. Invoering van een systematiek
van regiobudgettering wordt verhinderd doordat in een regio naast de zorgvernieuwingsfondsen
ook instellingen functioneren, die aanbodgereguleerde zorg bieden. Binnen
de AWBZ is het aanbod namelijk gereguleerd via de capaciteit van de instellingen.De minister verwachtte tijdens het kerstreces kennis te nemen van een
eerste concept voor de onafhankelijke indicatiestelling. Zo snel mogelijk
zal een standpunt in dezen aan de Kamer worden voorgelegd. Er komt een onafhankelijke
indicatiestelling voor de sectoren verpleging en verzorging, gehandicaptenzorg
en de geestelijke gezondheidszorg. De vormgeving van deze indicatiestelling
behoeft de voortgang van de zorgvernieuwing niet te remmen. Met de aanvaarding
van het amendement op kamerstuk 24 429, nr. 6 zal rekening worden gehouden.De brief van 8 december is toegezonden aan het IPO. Overleg is er niet
over gevoerd, maar wel heeft de voorzitter van het IPO medegedeeld dat de
inhoud van de brief in lijn is met gemaakte afspraken. Verder heeft het IPO
in zijn nieuwsbrief een juiste interpretatie gegeven van de gemaakte afspraken
over wettelijke verankering van de regiovisie. Voor het toedelen van meer
bestuurlijke bevoegdheid aan de provincie voelde de minister niet. Die wenste
zij uitdrukkelijk aan haarzelf voor te behouden.In de brief van 8 december is uitvoerig aangegeven hoe wordt voorkomen
dat verzekeraars een te grote rol spelen in de zorgvernieuwing. Zo is ZN gevraagd
een landelijke bedrijfscode uit te werken, is er overleg met partijen over
te hanteren criteria, over de regiovisie en over de uitvoeringsprotocollen.
Daarnaast dient het zorgkantoor inhoudelijk en financieel verantwoording af
te leggen en is voorzien in een onafhankelijke visitatiecommissie. De onafhankelijke
toezichtkamer van de ZFR heeft de beschikking over sancties. Ook is ervoor
gekozen om een verzekeraar slechts voor een periode van vier jaar aan te wijzen
als zorgkantoor. In het kader van het Raad-op-maat-traject wordt thans gerapporteerd
door de diverse werkgroepen. Ook de ZFR komt daarin aan de orde. Nadat het
kabinet hierover een standpunt heeft ingenomen, krijgt de Kamer de gelegenheid
om zich erover uit te spreken. De vormgeving van het toezicht
behoeft overigens niet bepalend te zijn voor die van de zorgvernieuwing. Hoewel
zij in het instellen van een aparte raad van toezicht per zorgkantoor niet
veel zag, zegde de minister toe, dit alternatief nader uit te werken in de
nadere opzet van het toezicht op de zorgkantoren. Alles overziende vreesde
zij niet voor een al te dominante rol van de verzekeraar in dezen. In die
mening voelde zij zich gesterkt door de tevredenheid die patiënten/consumenten-organisaties
in de sector GGZ over de gekozen opzet hebben uitgesproken.De staatssecretaris adstrueerde aan de hand van de gang van
zaken bij experimenten met kleine woonvormen voor mensen met niet-aangeboren
hersenletsel, hoe zorgvernieuwingsfondsen gaan werken. Omdat het vaak jonge
mensen betreft die in een verpleeghuis niet op hun plaats zijn, is met gebruik
van vrije-margegelden gestart met experimenten met zorgverlening in kleine
woonvormen. Dat beviel zo goed dat nu criteria worden ontwikkeld om deze vorm
van zorg als nieuwe aanspraak in de reguliere verpleeghuiszorg op te nemen.
Dit wordt gefinancierd via substitutie in de budgetten van de instellingen
en een eventuele aanwending van de groeiruimte in het FOZ, waarbij het aan
de Kamer is om een politieke afweging te maken. Zo kan oud (verzorging van
jonge mensen in een verpleeghuis) worden vervangen door nieuw (verzorging
van jonge mensen in kleine woonvormen). De vrijkomende vrije-margegelden kunnen
via het zorgvernieuwingsfonds weer worden gebruikt voor nieuwe experimenten.
Door dit budget af te zonderen van het instellingsbudget worden instellingen
tevens gestimuleerd om ook binnen hun eigen budget meer aan zorgvernieuwing
te gaan doen. Dat vrije-margegelden ook zijn gebruikt om reguliere zorg te
bekostigen, is doodzonde, omdat daarmee vernieuwing van zorg binnen de instellingen
wordt belemmerd. Op grond van deze overwegingen heeft het kabinet naar aanleiding
van het TVK-rapport besloten om alle budgetten die in de loop der jaren tijdelijk
bovenop de instellingsbudgetten zijn ingezet, samen met de geoormerkte PGB's
in één regeling onder te brengen, teneinde de overheadkosten
zo laag mogelijk te houden en (excl. de PGB-gelden) substitutie mogelijk te
maken. Voor problemen als gevolg van een verschillende aansturing van zorgvernieuwingsfondsen
en instellingsbudgetten vreesde zij niet, omdat in de opzet van de zorgvernieuwingsfondsen
de nodige waarborgen zijn ingebouwd voor een ordentelijk verloop van het gehele
proces. Zo is in het regeerakkoord vastgelegd dat hoe dan ook het primaat
bij de politiek blijft liggen. De minister stuurt via de landelijke sectorale
zorgvisies, die tot stand komen na een debat met de Kamer over sectorale macro-kaders.
Op grond hiervan bepaalt de minister de aard van de bouwprioriteiten. Ook
bepaalt de minister in overeenstemming met het parlement het budgettaire kader
voor de zorgvernieuwing. In die context kan de Kamer jaarlijks beslissen of
gelden uit de zorgvernieuwingsfondsen moeten worden overgeheveld naar de AWBZ.
Via een voorhangprocedure bij de Kamer geeft de minister daarnaast aanwijzingen
aan de ZFR over het budgettair kader voor de zorgvernieuwing, de inhoud van
de subsidieregelingen, de prioriteiten van de zorgvernieuwing, de verdeling
van de gelden over de regio's en de inspraak van belanghebbenden. Op basis
hiervan maakt de ZFR een subsidieregeling sectorale zorgvernieuwing, die vervolgens
door de minister moet worden vastgesteld. Daarmee is uitgesloten dat aan deze
regeling een geheel eigen invulling wordt gegeven. Daartoe uitgenodigd door
de minister stellen provincies samen met gemeenten, gebruikers, zorgaanbieders
en zorgverzekeraars een regiovisie op, als advies aan de minister. Dat hierover
geen consensus zou ontstaan, vreesde zij niet omdat alle partijen er baat
bij hebben om zo'n visie tot stand te brengen. Binnen het kader van deze visie
fungeren de zorgkantoren als beheerders van zorgvernieuwingsfondsen. Zij zijn
niet autonoom in het omgaan met criteria. Ook wordt getoetst of zij zich houden
aan de bedrijfscode. Daarnaast wordt samengewerkt op grond van
zorgprotocollen en zijn voorzieningen op het gebied van het toezicht getroffen. Nadere gedachtenwisselingMevrouw Vliegenthart (PvdA) was voor strikte budgettering in
de AWBZ, maar zette vraagtekens bij de uitwerking die daaraan in de brief
van 8 december is gegeven. In plaats van het daarin gekozen uitgangspunt van
landelijke sectorale aanbodsturing, zag zij liever op regionaal niveau de
afstemming tussen vraag en aanbod tot stand komen. Dat bevordert zorg op maat,
flexibiliteit, substitutie en vernieuwing. Het model uit de brief van 8 december
leidt tot veel meer bureaucratie. Doelmatigheid en zorgvernieuwing zijn daar
niet bij gebaat. Landelijk kan niet worden afgewogen wat regionaal nodig is.
Zij betwijfelde ten zeerste of via dit model de (ook door haar onderschreven)
doelstellingen kunnen worden gerealiseerd en drong er dan ook ten zeerste
op aan een beslissing hierover thans uit te stellen.Ook over de uitwerking van de zorgvernieuwingsfondsen was mevrouw Vliegenthart
niet gerust. Uit het betoog van de bewindslieden maakte zij op dat de voeding
ervan tot gevolg kan hebben dat zaken die thans als reguliere zorg worden
beschouwd, naar een subsidieregeling worden overgebracht. Daarmee krijgt de
AWBZ langzaamaan meer een subsidie- dan een verzekeringskarakter. Bovendien
moet hierbij worden bedacht dat strakke aanbodbudgettering iedere flexibiliteit
zal wegnemen.Mevrouw Oedayraj Singh Varma (GroenLinks) ging er ook van uit
dat zorg op maat het best op regionaal niveau kan worden verleend. Ook zij
betwijfelde ten zeerste of het in de brief van 8 december gepresenteerde model
hier wel recht aan doet. In het geheel moet de regiovisie een grotere rol
vervullen. Alles overziende bleef ook zij erbij dat voor de bespreking hiervan
meer tijd moet worden genomen.Mevrouw M. M. H. Kamp (VVD) onderstreepte dat het nu gepresenteerde
model een consequentie is van het regeerakkoord. Als men het anders had gewild,
had men ook anders moeten beginnen. Een model als dit vergt dat de sturing
in één hand wordt gelegd. Nog wel kreeg zij graag een nadere
uitwerking van de wijze waarop en op welke momenten politiek kan worden besloten
om budgetten van geslaagde zorgvernieuwingsprojecten over te hevelen naar
instellingsbudgetten in de AWBZ. Dit behoeft niet altijd te resulteren in
uitbreiding van de AWBZ-aanspraken, maar kan ook leiden tot beperking van
bestaande aanspraken. Dat de PGB's binnen de zorgvernieuwingsfondsen als zodanig
geoormerkt blijven, verheugde haar.Mevrouw Mulder-van Dam (CDA) was tevreden dat een deel van
haar aanvankelijke twijfels door het antwoord van bewindslieden was weggenomen.
Uitwerking van details wachtte zij gaarne af. In dit verband herinnerde zij
eraan dat haar fractie er nog steeds moeite mee heeft dat verstrekkingen voor
ambulante zorg niet in de AWBZ, maar in een subsidieregeling zijn ondergebracht.
Daar moet op korte termijn duidelijkheid over komen.De heer Van Boxtel (D66) verheugde zich over de toezegging
om zijn alternatief voor het toezicht op de zorgkantoren nader te bezien.
De sterk centrale aansturing van het in de brief van 8 december gepresenteerde
model baarde ook hem zorg. In de daarin besloten vormgeving van de democratische
legitimering ligt namelijk de veronderstelling besloten dat «Den Haag»
met recht een oordeel zou kunnen vellen over de behoeften van de diverse instellingen
in den lande. Daarom drong ook hij erop aan om kritische opmerkingen van de
Kamer over de samenhang tussen de wettelijk verankerde regiovisie
en de aansturing van het zorgvernieuwingsfonds nauwgezet te overwegen.De heer Van der Vlies (SGP) vond het logisch dat succesvolle
zorgvernieuwingsprojecten een plaats krijgen binnen het reguliere AWBZ-aanbod.
Zijn beslissing over deze materie stelde hij afhankelijk van het antwoord
op de vraag of in het proces een garantie is te geven voor continuïteit
en kwaliteit en hoe wordt bereikt dat ook binnen het reguliere budget wordt
gedaan aan zorgvernieuwing. Bij de door mevrouw Vliegenthart uitgesproken
zorgen sloot hij zich aan.Mevrouw Van Nieuwenhoven (voorzitter) vroeg of de bewindslieden
al voor ogen staat op welke termijn en volgens welk tijdschema elementen van
de gepresenteerde uitvoeringsorganisatie nader zullen worden uitgewerkt.De minister zette uiteen dat, hoewel het gepresenteerde model
uitgaat van landelijke sectorale aanbodsturing, wel degelijk rekening wordt
gehouden met de behoeften van de regio's. Alle betrokken partijen kunnen meespreken
over de regiovisie, die vervolgens dient als «input» voor de landelijke
sectorale zorgvisie. Het is niet de bedoeling dat «Den Haag» een
oordeel velt over de behoeften van regionale instellingen. Landelijke aansturing
van de zorgvernieuwing is echter nodig om een gelijke aanspraak op AWBZ-voorzieningen
voor iedereen te verzekeren. In dit verband wees zij erop dat het aan de overheid
is om te waken over de belangen van de patiënt, die (alle inspraak ten
spijt) in het geheel niet de sterkste partij is. Zij ging er stellig van uit
dat met het gepresenteerde model continuïteit en kwaliteit gegarandeerd
kunnen worden. Substitutie en concurrentie zullen instellingen stimuleren
om ook binnen het eigen budget aan zorgvernieuwing te doen.Met het betoog van mevrouw Kamp in tweede termijn kon de minister zich
geheel verenigen. De verstrekking van ambulante zorg zou in de AWBZ kunnen
worden verwerkt, mits daarvoor binnen de financiële capaciteit van de
instellingen ruimte is. Kan dit niet, dan zal de subsidieregeling van kracht
moeten blijven, omdat anders een kostenexplosie moet worden gevreesd. Zij
gaf aan met de door de Kamer uitgesproken zorg rekening te houden bij de verdere
uitwerking van het beleid. In het voorjaar van 1996 hoopte zij een wetsvoorstel
aan de Kamer te kunnen voorleggen over de zorgvernieuwing in de AWBZ en de
aansturing ervan.Mevrouw Vliegenthart (PvdA) maakte uit correspondentie met
de ZFR op dat het kabinet voornemens is om vooruitlopend hierop, per 1 januari
a.s. al enige invulling aan de zorgvernieuwingsfondsen te geven. Gezien haar
grote twijfels pleitte zij ervoor om dit uit te stellen tot na de behandeling
van het desbetreffende wetsvoorstel. Tot die tijd kunnen bestaande regelingen
worden gecontinueerd.De minister wees erop dat per 1 januari so wie so iets moet
worden gedaan, omdat dan de 4%-margeregeling komt te vervallen. Ook over de
PGB's zijn reeds de nodige verwachtingen gewekt.Mevrouw Vliegenthart (PvdA) wierp tegen dat niets de minister
belet om die regeling vooralsnog te continueren. Na de recente discussie over
de PGB's had zij er geen moeite mee als dat onderdeel wel per 1 januari a.s.
zou worden ingevoerd. Zij toonde zich gevoelig voor het argument van mevrouw
Kamp dat uitstel van beslissingen over zorgvernieuwingsfondsen tot na de behandeling
van het wetsontwerp te veel tijd vergt. Daarin gesteund door de commissie stelde mevrouw Van Nieuwenhoven (voorzitter) gezien het gevorderde tijdstip voor, het debat direct
na het kerstreces te vervolgen.In dat kader zegde de minister toe in een nog die middag aan
de Kamer toe te zenden brief aan te geven hoe per 1 januari tegemoet kan worden
gekomen aan de wensen van de Kamer.Besloten werd, over deze brief later die middag een vervolgdebat te houden. Vervolgdebat over de later die middag ontvangen brief
van minister Borst-Eilers d.d. 20 december 1995 over invulling van zorgvernieuwingsfondsen
per 1 januari 1996 (VWS 95–1528)De staatssecretaris verduidelijkte dat in de nadere brief tot
uitdrukking is gebracht dat per 1 januari a.s. iets moet worden gedaan om
een gat in de zorgvernieuwing te voorkomen, maar dat ruimte voor nieuwe initiatieven
pas wordt ingevuld na overleg met de Kamer over de invulling van de uitvoeringsorganisatie.
Hiermee is de door de Kamer gewenste continuïteit gegarandeerd en ontstaat
er ruimte om voorafgaand aan verdere invulling te overleggen.De heer Van Boxtel (D66) dankte de bewindslieden voor hun bereidheid
om via deze snelle reactie rekening te houden met de door de Kamer uitgesproken
zorg op het gebied van zorgvernieuwing. Hij ging ervan uit dat aan de hand
van een nadere notitie direct na het reces een algemeen overleg kan worden
gehouden over de invulling van uitvoeringsorganisatie.Mevrouw Mulder-van Dam (CDA) complimenteerde de bewindslieden
ook met deze snelle reactie. Zij leidde uit de brief af dat de zorgvernieuwingsfondsen
niet per 1 januari a.s. van start gaan, maar op z'n vroegst pas per 1 februari
a.s. na overleg met de Kamer.Mevrouw M. M. H. Kamp (VVD) vroeg of het kabinet of de Kamer
beslist over de besteding van de per 1 januari vrijkomende ruimte. Ook zij
drong erop aan om aanvullende informatie zo spoedig mogelijk aan de Kamer
te zenden. Komt er een nieuwe of een aanvullende brief over de zorgvernieuwingsfondsen?
Komt deze brief tegelijk met die over aansturing in de zorg?De heer Oudkerk (PvdA) was erkentelijk dat met deze brief ruimte
is geschapen om nader te spreken over de eerder door mevrouw Vliegenthart
naar voren gebrachte twijfels.De staatssecretaris zegde toe te zullen bevorderen dat de Kamer
uiterlijk op 15 of 16 januari a.s. beschikt over een aanvullende brief over
de zorgvernieuwingsfondsen, waarin de grote lijnen van het gepresenteerde
model verder worden uitgewerkt. Om de voortgang van het proces zo weinig mogelijk
te belemmeren bepleitte zij ten zeerste om het debat daarover voor 30 januari
te houden. De voorzitter van de commissie,Van NieuwenhovenDe griffier van de commissie,Van der WindtBIJLAGEAan de Voorzitter van de vaste commissie voor Volksgezondheid,
Welzijn en Sport van de Tweede Kamer der Staten-GeneraalNaar aanleiding van het overleg heden, 20 december 1995, zeg ik het volgende
toe.In het kader van de zorgvernieuwingsfondsen zullen de gelden die per 1
januari 1996 in het kader van de subsidieregeling vrij zouden vallen (omdat
er geen sprake is van een continuïteitsgarantie) niet tot besteding komen
voordat het overleg met de Kamer over de aansturing van de zorgvernieuwingsfonden
is afgerond.Ons streven is daarbij gericht op 30 januari 1996, aangezien nieuwe zorgvernieuwingsinitiatieven
dan zo snel mogelijk ondersteund kunnen worden. Zoals reeds in het debat is
aangegeven zal de directe hulpverlening aan cliënten in het kader van
de subsidiemiddelen en vrije marge regeling ook na 1 januari 1996 worden gecontinueerd.Voor het persoonsgebonden budget en coördinatieregeling vrijwilligerswerk
is het bovenstaande niet van toepassing.De Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport,E. Borst-Eilers XNoot1Samenstelling: Leden: Lansink (CDA), Schutte (GPV), Van Nieuwenhoven
(PvdA), voorzitter, Van der Heijden (CDA), ondervoorzitter, Van Heemskerck
Pillis-Duvekot (VVD), M. M. H. Kamp (VVD), Doelman-Pel (CDA), Swildens-Rozendaal
(PvdA), Vliegenthart (PvdA), Mulder-van Dam (CDA), Versnel-Schmitz (D66),
Middel (PvdA), Leerkes (Unie 55+), Nijpels-Hezemans (groep-Nijpels), Fermina
(D66), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks), Dankers (CDA), Marijnissen (SP),
Essers (VVD), Oudkerk (PvdA), Cherribi (VVD), Sterk (PvdA), Van Boxtel (D66),
Van Vliet (D66), Van Blerck-Woerdman (VVD).Plv. leden: Soutendijk-van Appeldoorn (CDA), Van der Vlies (SGP), Lilipaly
(PvdA), Esselink (CDA), Rijpstra (VVD), Voûte-Droste (VVD), Smits (CDA),
Dijksman (PvdA), Houda (PvdA), Beinema (CDA), Van den Bos (D66), Vreeman (PvdA),
Rouvoet (RPF), Boogaard (groep-Nijpels), Van Waning (D66), Sipkes (GroenLinks),
De Jong (CDA), Passtoors (VVD), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), J.M. de Vries (VVD),
Noorman-den Uyl (PvdA), Bremmer (CDA), Bakker (D66), Cornielje (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24404-17.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl