Wijziging Arbeidstijdenwet en Burgerlijk Wetboek ter verruiming van zeggenschap van werknemers over arbeidstijden; Verslag van de vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-08 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 27224, nr. 6

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

19-03-2001

Tweede Kamer der Staten-Generaal

2000-2001

27224 nr. 6

15-03-2001

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave1. Algemeen2. Zeggenschap over arbeidstijden in relatie tot zorgtaken
en andere maatschappelijke verantwoordelijkheden3. Zeggenschap over arbeidstijden in relatie tot zondagsarbeid4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel IArtikel IIOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 27224Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 48 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
27 224Voorstel van wet van de leden Bussemaker en Van Dijke tot wijziging
van de Arbeidstijdenwet en het Burgerlijk Wetboek ter verruiming van zeggenschap
van werknemers over arbeidstijdennr. 6VERSLAGVastgesteld 15 maart 2001De vaste commissie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid1, belast met het voorbereidend onderzoek van bovenstaand wetsvoorstel,
heeft de eer als volgt verslag uit te brengen van haar bevindingen.Onder het voorbehoud dat de initiatiefnemers de vragen en opmerkingen
in dit verslag afdoende zullen beantwoorden, acht de commissie hiermee de
openbare behandeling van het voorstel van wet voldoende voorbereid.Inhoudsopgave1. Algemeen2. Zeggenschap over arbeidstijden in relatie tot zorgtaken en andere maatschappelijke
verantwoordelijkheden3. Zeggenschap over arbeidstijden in relatie tot zondagsarbeid4. Artikelsgewijze toelichting1. AlgemeenDe leden van de PvdA-fractie hebben met instemming kennisgenomen van het
voorstel van Wet van de leden Bussemaker en Van Dijke. Hiermede stellen zij
zich achter het standpunt van de indieners, dat zich niet kan vinden in het
initiatief wetsvoorstel-Bakker, waarin het recht om al dan niet in te stemmen
met zondagsarbeid wordt beperkt tot gewetensbezwaarde werknemers. Daar komt
nog bij dat het wetsvoorstel een ruimere reikwijdte heeft, aangezien het wetsvoorstel
betrekking heeft op de zeggenschap van werknemers ten aanzien van het vaststellen
van arbeidstijden in het algemeen.Deze leden kunnen zich vinden in de door de indieners in de Memorie van
Toelichting genoemde argumenten om tot het wetsvoorstel te komen. In het bijzonder
vinden deze leden dat de doelstelling van de Arbeidstijdenwet -het bevorderen
van de combineerbaarheid van de arbeid en zorg, alsmede andere verantwoordelijkheden
buiten de arbeid gehandhaafd dient te worden, maar dat aanpassing van de wet
wenselijk is om de zeggenschap van individuele werknemers over hun arbeidstijd
te vergroten. In de optiek van de leden van de PvdA-fractie is deelname aan het maatschappelijk leven, waaronder de combinatie van arbeid en zorg
net zo belangrijk als het verrichten van betaalde arbeid.In de Memorie van Toelichting wordt gesteld dat er verschillende signalen
zijn die erop wijzen, dat de rust- en recuperatietijd van mensen steeds meer
onder druk is komen te staan. Graag vernemen de leden van de PvdA-fractie
of voornoemde druk veroorzaakt kan worden door factoren die te maken hebben
met de inrichting van het privé-leven van de werknemer. Gaarne een
toelichting van de indieners.De leden van de VVD-fractie zijn niet overtuigd van de noodzaak van het
voorstel tot wetswijziging.Deze leden streven naar een goed evenwicht tussen belangen van werkgevers,
werknemers en consumenten. Zij hebben de verruiming van de Winkeltijdenwet
dan ook van harte toegejuicht. Veranderingen in de verhoudingen in onze maatschappij
vroegen hierom. Twee elementen hebben hier sterk aan bijgedragen. Ten eerste
de toename van het aantal werkende vrouwen, waardoor er een sterke behoefte
ontstond, om buiten de reguliere tijden de boodschappen te kunnen doen. En
ten tweede de stijging van het aantal allochtonen waarvoor de zondag geen
bijzondere betekenis heeft.Uit de beschikbare cijfers blijkt niet dat de wijzigingen van de Winkeltijdenwet
vermeldenswaardige effecten hebben gehad op het avondwerk en de zondagsarbeid.
Bovendien voorziet de huidige Arbeidstijdenwet in voldoende bescherming van
werknemers. Daarin is immers een centrale rol weggelegd voor ondernemingsraden
en personeelsvertegenwoor- digingen, waarmee werkgevers tot overeenstemming
moeten komen indien sprake is van zondagsarbeid. Daarnaast zijn er CAO's,
waarin afspraken zijn gemaakt over het recht om zondagswerk om godsdienstige
redenen te weigeren. Het Burgerlijk Wetboek voorziet hier ook in door te stellen
dat een werknemer niet uitsluitend op grond van gewetensbezwaren kan worden
ontslagen.Het bovenstaande in beschouwing nemende, heeft de VVD-fractie de volgende
vragen over het onderhavige wetsvoorstel.De leden van de CDA-fractie hebben met sympathie kennis genomen van het
voorliggende voorstel van wet. Vanwege de bijzondere betekenis van de zondag
achten zij het wenselijk dat werknemers een sterkere positie krijgen om niet-noodzakelijke
arbeid te kunnen weigeren. Wijziging van wetgeving is naar de mening van deze
leden de aangewezen weg.Deze leden zijn voorstander van beleid dat gericht is op het beter kunnen
combineren van arbeid met zorgtaken en andere maatschappelijke verantwoordelijkheden.
Zij hebben echter verschillende vragen over de noodzaak van de voorgestelde
wijziging van de Arbeidstijdenwet op dit punt.De leden van de CDA-fractie vragen naar een nadere motivatie van het gekozen
moment van indiening van dit wetsvoorstel. Enerzijds was het bekend dat een
ander initiatiefvoorstel ten aanzien van zondagsarbeid in voorbereiding was
(het initiatief wetsvoorstel-Bakker). Waarom is niet aangesloten bij dat initiatief?
Was het niet mogelijk geweest om via amendering hetzelfde te bereiken? Tevens
vragen zij waarom niet is gewacht op de evaluatie van de Arbeidstijdenwet.De leden van de D66-fractie hebben met interesse kennis genomen van het
voorliggende initiatiefwetsvoorstel. Voor deze leden is het van belang dat
er wetgeving tot stand komt die het mogelijk maakt om ruimte te bieden aan
de gewetensbezwaren van mensen om op zondag te werken (of op zaterdag of vrijdag
voor respectievelijk mensen met een Joodse of Islamitische geloofsovertuiging).
Daarnaast staan deze leden in principe positief tegenover het streven om werknemers
meer zeggenschap te geven over hun arbeidstijden om hun arbeid en zorgtaken
beter te kunnen combineren maar het komt deze leden echter vreemd
voor om deze twee doelen in 1 wetsvoorstel te verenigen.Voordat de leden van deze fractie tot een definitief oordeel komen hebben
zij nog de volgende vragen.De initiatiefnemers hebben op bladzijde 2 van de Memorie van Toelichting
aangegeven wat de verschillen zijn tussen dit wetsvoorstel en het initiatief
dat door het lid Bakker van D66-fractie is ingediend. De leden van de D66-fractie
vragen zich af of de initiatiefnemers duidelijker kunnen aangeven waarom zij
er voor kiezen om geen wettelijk verbod om bij sollicitaties onderscheid te
maken wegens het hebben van gewetensbezwaren tegen het werken op zondag, in
de wet te willen opnemen?Delen de initiatiefnemers de mening van deze leden dat in dit wetsvoorstel
niet alleen gestreefd wordt naar het verankeren in de wet van het respect
voor ieders levensovertuiging (zoals het initiatief van Bakker beoogt) maar
dat ook het vastleggen van het bijzondere karakter van de zondag als christelijk
en of sociaal rustmoment wordt nagestreefd?Betekent dit niet dat het wetsvoorstel in het bijzonder een werking nastreeft
voor de zondag, en niet of nauwelijks effect kan sorteren voor groepen met
een andere religieuze overtuiging?De leden van de GroenLinks-fractie zijn in het algemeen positief over
de achterliggende gedachten achter dit wetsvoorstel namelijk enerzijds het
bijzondere karakter van de zondag en anderzijds de noodzaak voor uitbereiding
van de zeggenschap van werknemers over hun arbeidstijden. Toch willen zij
nog gebruik maken van de mogelijkheid om een aantal vragen te stellen.De leden van de fracties van GPV en RPF nemen met belangstelling en waardering
kennis van het wetgevingsinitiatief dat beoogt werknemers meer zeggenschap
te geven over hun arbeidstijden. Het initiatief laat zien dat er goede redenen
zijn op belangrijke onderdelen de discussie van enkele jaren geleden over
de nieuwe Arbeidstijdenwet te hervatten. Dit geldt in het bijzonder voor de
verankering van de principiële norm dat op zondag geen arbeid behoeft
te worden verricht door de werknemer. Dit wetsvoorstel heeft ook aan relevantie
gewonnen door de bedreiging van de zondagsrust voor werknemers na de aanvaarding
van de Winkeltijdenwet.Daarnaast zien deze leden dit initiatief als een revitalisering van het
arbeidsethos voor de zondag waarin de rust centraal staat en een herleefd
besef dat de mens niet bij brood alleen kan leven. Zij veronderstellen dat
de beide initiatiefnemers zich in deze karakterisering herkennen.De leden van de fracties van GPV en RPF constateren een samenloop met
het initiatief-Bakker dat deels een vergelijkbare strekking heeft. Zij menen
dat het onderhavige initiatiefvoorstel inzake van de bescherming van de rechtspositie
van werknemers de voorkeur verdient boven het meer beperkte voorstel van het
lid Bakker. Niettemin ligt het in de rede te bezien of enigerlei vorm van
samenwerking mogelijk en wenselijk is. Zijn daartoe reeds pogingen ondernomen?
Zo ja, wat is daarvan het resultaat? Zijn de initiatiefnemers van het onderhavige
wetsvoorstel in alle gevallen tegen een wettelijk verbod om bij sollicitaties
onderscheid te maken in geval van gewetensbezwaren tegen werken op zondag?
Zo ja, wat zijn de overwegingen?De leden van de SP-fractie hebben kennis genomen van het wetsvoorstel
en delen de zorgen omtrent de belemmerende gevolgen van de flexibilisering
van de arbeidstijden voor het dragen van andere verantwoordelijkheden en het
deelnemen aan het maatschappelijk leven door werknemers. Deze leden menen
echter dat meer nog dan in de toename van het werken op zondag, deze gevolgen
tot uitdrukking komen in het gegeven dat de zaterdag als steeds meer een normale
werkdag wordt beschouwd. De FNV constateert dit bijvoorbeeld voor
de bouw. De leden van de SP-fractie vragen hierop een reactie van de initiatiefnemers.
Ook willen zij graag een reactie op de kritiek van MKB-Nederland dat het wetsvoorstel
niet consistent is doordat het niet de verruiming van de Winkeltijdenwet eveneens
wil beperken. Zij betreuren het in ieder geval dat dit wetsvoorstel niet voorziet
in de bescherming van een tweedaags weekeinde, teneinde voldoende rust, maatschappelijke
deelname en overige verantwoordelijkheden van werknemers te bevorderen.De leden van de SGP-fractie hebben met grote belangstelling kennis genomen
van het wetsvoorstel om de positie van werknemers te versterken, met name
ten aanzien van de arbeid op zondag. Het voorkomen en tegengaan van niet-noodzakelijke
zondagsarbeid is een onderwerp dat de aan het woord zijnde leden principieel
na aan het hart ligt. Onder meer het rapport van de Reformatorische Maatschappelijke
Unie (RMU-rapport) waarnaar de indieners verwijzen laat zien welke problemen
rijzen voor werknemers die bezwaar hebben tegen niet-noodzakelijke zondagsarbeid.De leden van de SGP-fractie hebben op eerdere momenten, onder meer bij
de begrotingsbehandeling in 1999 en in het kader van de evaluatie van de Winkeltijdenwet
aandacht voor deze problematiek gevraagd en suggesties voor wetswijziging
naar voren gebracht.Delen de indieners de analyse van deze leden dat juist de inwerkingtreding
van de nieuwe Arbeidstijdenwet per 1 januari 1996 en de verruimde mogelijkheden
voor zondagsopenstelling in de Winkeltijdenwet, in onderlinge samenhang bezien,
hebben bijgedragen aan de huidige problematiek rond werk op zondag?De aan het woord zijnde leden hebben waardering voor het feit dat de indieners
met dit wetsvoorstel een concrete bijdrage willen leveren aan het aanpakken
van deze problematiek. Zij constateren dat met het voorliggende wetsvoorstel
inmiddels twee initiatieven liggen die beiden betrekking hebben op arbeid
op zondag, namelijk het voorliggende voorstel en het eerder ingediende initiatief
Bakker. De leden van de SGP-fractie vragen vanuit het oogpunt van het tegengaan
van versnippering van wetgevingsinitiatieven, of gepoogd is tot ineenschuiving
van de beide initiatiefwetsvoorstellen te komen en zo ja, om welke redenen
dit niet tot resultaat heeft geleid.2. Zeggenschap over arbeidstijden in relatie tot zorgtaken
en andere maatschappelijke verantwoordelijkhedenOp pagina 4 van de toelichting stellen de indieners dat zij niet de intentie
hebben de doelstellingen van de huidige arbeidstijdenwet te wijzigen. In de
praktijk zal blijken, dat de geringe zeggenschap over de arbeidstijden vaak
een belemmering vormt om op ontspannen wijze invulling te geven aan verschillende
verantwoordelijkheden. De leden van de PvdA-fractie vragen op welke wijze
dat is dat gebleken en is over de huidige regelgeving veelvuldig geprocedeerd.
Welke knelpunten zijn daarbij geconstateerd?Voorts wordt gesproken over gerechtvaardigde verlangens van werkgevers
waarop evenwichtige wijze rekening mee moet worden gehouden bij het maken
van afspraken over arbeids- en rusttijden. De leden van de PvdA-fractie vragen
of de indieners aan de hand van voorbeelden kunnen aangeven wat inhoudelijk
met gerechtvaardigde verlangens van werkgever wordt bedoeld.In de rampenbestrijding worden verschillende taken vervuld door vrijwilligers
van organisaties zoals het Rode Kruis. Om verzekerd te zijn van voldoende
capaciteit verlangen gemeenten (rampenbestrijdersorganisaties) vaak van deze
vrijwilligers zogenaamde werkgeversverklaringen, waarin de werkgever en de
werknemer c.q. vrijwilliger toestemming geeft om in geval van
een daadwerkelijke ramp het werk onmiddel- lijk te verlaten. De leden van
de PvdA-fractie vragen of de indieners van mening zijn, dat na inwerkingtreding
van het wetsvoorstel het overleggen van een dergelijke werkgeversverklaring
nog nodig zal zijn.Wat is het probleem dat aan dit voorstel ten grondslag ligt, er is immers
geen sprake van een sterke toename van het werken op zondag? Volgens het Sociaal
Cultureel Planbureau werkte in 1995 47,9% van de werknemers wel eens 's avonds
na 19:00 of in het weekeinde, terwijl dit percentage in 1998, 49,7% bedroeg.In de samenleving is een grote behoefte aan ruime openingstijden, onder
meer door de grotere deelname van vrouwen aan het arbeidsproces. Voor die
ruimere openstelling is natuurlijk wel personeel nodig. De leden van de VVD-fractie
vragen of dit wetsvoorstel er niet toe zal leiden dat veel, met name kleinere
ondernemers, noodgedwongen op zondag de deur moeten sluiten, waardoor het
emancipatoir effect dat met de verruiming van de winkeltijdenwet werd beoogd
weer wordt beperkt?De leden van de CDA-fractie zijn voorstander van betere mogelijkheden
om arbeid, zorg en andere maatschappelijke verantwoordelijkheden op elkaar
af te stemmen.Zij constateren dat inmiddels veel in gang gezet is op dit terrein. De
indieners van het initiatiefwetsvoorstel constateren dat de afgelopen jaren
de vormgeving van arbeid ingrijpend is veranderd. Deze leden menen dat in
antwoord op deze ontwikkelingen nieuw beleid is ontwikkeld. Dit heeft geleid
tot veel nieuwe mogelijkheden voor het combineren van arbeid en zorgtaken.
Bovendien ligt de Wet Arbeid en zorg nog ter behandeling in de Tweede Kamer.
De verschillende initiatieven op het terrein van dagindeling zijn nog niet
volledig uitgekristalliseerd en geëvalueerd. Het aspect «tijd»
speelt een belangrijke rol in het (decentrale) arbeidsvoorwaardenoverleg.
Ook hier is sprake van een nieuwe ontwikkeling, waarvan de resultaten nog
niet geheel zichtbaar zijn.De nieuwe Arbeidstijdenwet past in dit beleid van een evenwicht tussen
arbeid, zorg en andere verantwoordelijkheden. Artikel 4:1 heeft juist als
doelstelling de arbeidstijden beter af te stemmen op andere verantwoordelijkheden
van de werknemer.De leden van de CDA-fractie vragen om een nadere motivering van de noodzaak
om te komen tot de voorgestelde wijziging van de arbeidstijdenwet in het licht
van het voorgaande.De indieners zijn van mening dat werknemers meer zeggenschap over hun
werktijden dienen te hebben. De voorgestelde nieuwe bepaling lijkt echter
een wat uitgebreidere herhaling te zijn van de bepaling die al in de Arbeidstijdenwet
is opgenomen. De leden van de CDA-fractie vragen daarom wat de grotere zeggenschap
van de werknemer daadwerkelijk inhoudt. Verder vragen deze leden waarom gekomen
is voor een niet-limitatieve opsomming van de persoonlijke omstandigheden
in de wettekst. Zij menen dat het duidelijker is om een uitgebreidere toelichting
te geven dan om het in het wetsartikel zelf op te nemen, temeer daar de indieners
schrijven dat de werkgever niet mag treden in de specifieke omstandigheden
waarom de werknemer bepaalde arbeidstijden wenst.Tot slot vragen deze leden of de indieners kunnen aangeven met voorbeelden
in welke gevallen het redelijk is dat de werkgever rekening houdt met de persoonlijke
omstandigheden van de werknemer, art 4:1a, eerste en tweede lid, en in welke
situaties dat in redelijkheid niet kan worden gevraagd van de werkgever (niet
een limitatieve opsomming).De leden van de fractie van D66 ondersteunen het pleidooi dat in deel
twee van de Memorie van Toelichting gehouden wordt voor meer zeggenschap over
de arbeidstijden voor de werknemer om zo, in een goede balans en in overleg
met de werkgever, te komen tot een betere afstemming tussen de
verantwoordelijkheden op het werk en andere maatschappelijke verantwoordelijkheden.
Deze leden vragen zich echter af of dit streven zich verhoudt tot de centrale
plaats die de zondagsrust in het initiatiefwetsvoorstel heeft gekregen. Zijn
de initiatiefnemers niet bang dat door de centrale plaats die de zondag als
rustmoment heeft in dit initiatief de indruk gewekt wordt dat de extra ruimte
die werknemers zouden moeten krijgen voor het combineren van arbeid en zorg
zich vooral toespitst op de zondag? En dat in plaats van het flexibeler maken
van de arbeidstijden (nu eens niet vanuit het bedrijfsbelang maar vanuit het
werknemersbelang) die flexibiliteit beperkt zal worden tot meer ruimte voor
de zondag als rustdag? Zijn de indieners niet van mening dat het opleggen
van de norm dat de zondag een speciale rustdag is en moet blijven in onze
samenleving, in strijd is met de flexibiliteit die in dit wetsvoorstel ook
juist nagestreefd wordt?De leden van de SGP-fractie onderkennen in het voorstel een tweeledig
doel. In de eerste plaats wordt gepoogd de zeggenschap van werknemers bij
de vaststelling van hun arbeidstijden te vergroten met het oog op zorgtaken
en andere maatschappelijke verantwoordelijkheden. In de tweede plaats wordt
beoogd om de rechtspositie te versterken van degenen die bezwaren hebben tegen
niet-noodzakelijke zondagsarbeid.Naar de mening van deze leden gaat het hier om twee wezenlijk verschillende
doelstellingen en daarmee corresponderende onderdelen van het wetsvoorstel.
Hoe zien de indieners de samenhang?Ten aanzien van het eerste onderdeel, dat betrekking heeft op de invoeging
van een nieuw algemeen artikel over de vaststelling van het arbeidspatroon,
zijn deze leden voorshands niet overtuigd van de wenselijkheid en de meerwaarde
van deze regeling. Deze leden vragen zich af hoe dit voorstel zich verhoudt
tot het totaal aan voornemens, dat de regering in het beleid ten aanzien van
arbeid en zorg heeft gepresenteerd. Deze leden vragen de indieners voorts
nader in te gaan op de relatie met de Wet arbeid en zorg.De leden van de SGP-fractie zien graag een nadere beschrijving van de
problemen waar het nieuwe artikel 4.1a een oplossing voor wil bieden.Kunnen concrete voorbeelden gegeven worden van situaties waarin de huidige
wetgeving niet voldoet? Kan een algemeen geformuleerde instructiebepaling
als de indieners voorstellen, daadwerkelijk een oplossing bieden voor specifieke
knelpunten?De indieners gaan er in hun reactie op het advies van de Raad van State
vanuit dat artikel 4.1 niet ziet op de omstandigheden van individuele werknemers.
Waarop is die conclusie gebaseerd? Wijst de term «persoonlijke omstandigheden»
in dit artikel niet in een andere richting?Indien artikel 4.1 niet tot de vertaling naar het individuele niveau zou
verplichten, zou dit dan niet via eenvoudige redactionele aanpassing van dit
bestaande artikel bewerkstelligd kunnen worden?De leden van de SGP-fractie constateren dat door de nu voorgestelde constructie
de procedurele waarborgen die in artikel 4.1 zijn vervat, niet slaan op het
nieuwe artikel 4.1a. Is dit een bewuste keus van de indieners en zo ja, waarom
is hiervoor gekozen?3. Zeggenschap over arbeidstijden in relatie tot zondagsarbeidDe leden van de PvdA-fractie kunnen zich geheel vinden in de erkenning
van de zondag als speciale dag, leidende tot de hoofdregel van «op zondag
geen arbeid», hetgeen een individueel recht op collectieve rust impliceert.
Het door de indieners genoemde onderzoek maakt duidelijk, dat verbetering
van de rechtsbescherming noodzakelijk is. Door de indieners wordt aandacht
besteed aan werknemers, die in verband met een godsdienstige opvatting de
wekelijkse rustdag op een andere dag dan de zondag vieren, zoals vrijdag en
zaterdag. Gezien het multiculturele karakter van de samenleving
vinden deze leden dat ook zij rechtsbescherming verdienen. Zij vernemen graag
van de indieners in hoeverre zij dit in onderhavig wetsvoorstel hebben betrokken.In vergelijking met het wetsvoorstel Bakker hebben de indieners niet nadrukkelijk
een verbod opgenomen om bij sollicitaties vragen te stellen over zondagsarbeid.
De leden van de PvdA-fractie zijn van mening dat de toelichting op dit punt
niet geheel duidelijk is. Mag een werkgever daarover vragen stellen, wanneer
zondagsarbeid op grond van bedrijfsomstandigheden ten tijde van de sollicitatie
of kort na de sollicitatie moet worden verricht. In dergelijke gevallen behoeft
toch geen sprake te zijn van misbruik?De leden van de VVD-fractie vragen waarom geen uitzondering gemaakt wordt
voor sectoren als bijvoorbeeld horeca, recreatie, toerisme en werknemers in
kerkelijke functies? In deze bedrijfstakken was werken op zondag immers al
gebruikelijk voordat sprake was van verruiming van de winkeltijdenwet.Hoe beoordelen de indieners het risico dat werknemers die voorheen geen
bezwaar tegen zondagsarbeid hadden, nu zullen zeggen dit wel te hebben, om
zo een hogere vergoeding te kunnen vragen? Sommige ondernemers zullen hierdoor
immers geen brood meer zien in een zondagsopening. Anderen zullen extra kosten
gaan doorberekenen aan de klant.Hoe beoordelen de indieners de positie van de consument als gevolg van
dit voorstel? Zoals hierboven is weergegeven valt immers te verwachten dat
een aantal ondernemers af zal zien van openstelling op zondag en/of moet overgaan
tot prijsverhoging.Achten de indieners een prijsverhoging bij instellingen als dierentuinen,
musea en pretparken acceptabel als gevolg van het wetsvoorstel? De zondag
is zeker voor gezinnen met kinderen immers een gebruikelijke dag om dergelijke
instellingen te bezoeken, zeker als de zaterdag weer de normale dag voor de
wekelijkse boodschappen zou moeten worden als gevolg van dit wetsvoorstel.In de sectoren die de indieners willen uitzonderen van het wetsvoorstel
werken ook veel dienstverlenende bedrijven en toeleveranciers. Te denken valt
bijvoorbeeld aan schoonmaakbedrijven en cateraars in de gezondheidszorg. Willen
de indieners deze dienstverleners en toeleveranciers ook onder de uitzonderingsbepalingen
laten vallen?Eén van de indieners, de PVDA, heeft voor de wijziging van de Winkeltijdenwet
van 1995 gestemd. Voor veel ondernemers had dit als gevolg dat er sprake is
van een economisch nadeel indien men niet op zondag geopend is terwijl andere,
met name grotere ondernemers dat wel zijn. Hoe kijken de indieners aan tegen
de tegenstelling die schuilt in het vergroten van de druk om op zondag open
te zijn als gevolg van voornoemde wijziging van de Winkeltijdenwet en de extra
complicaties die het huidige wetsvoorstel creëert bij zondagsopenstelling.
Verwachten de indieners dat deze handelswijze bijdraagt aan een beeld van
«consistent overheidsbeleid» bij de burgers?Waarom richten de indieners zich specifiek op bezwaren tegen het werken
op een religieuze feestdag en niet op ander gewetensbezwaren? Hoe verhoudt
dit zich tot de Algemene Wet Gelijke Behandeling, die een verbod kent om onderscheid
te maken op grond van levensovertuiging of godsdienst bij het aanbieden van
een betrekking en het in dienst nemen als werknemer of ambtenaar?De leden van de CDA-fractie hebben reeds bij de behandeling van de Arbeidstijdenwet
gepleit voor een instemmingsvereiste bij zondagsarbeid wegens bedrijfsomstandigheden.
De werkgever dient bij zondagsarbeid voortvloeiende uit de aard van de arbeid
dit wel te bedingen bij de werknemer, terwijl dit niet nodig is bij zondagsarbeid
vanwege bedrijfsomstandigheden. Zij kunnen dan ook instemmen met
het voorstel om dit te introduceren. De betekenis van de zondag voor het maatschappelijk
leven is voor deze leden zodanig dat zij de bescherming van de werknemer op
dit punt wensen te versterken. De zondag is voor de samenleving als geheel
een collectief rustmoment, waarop ruimte is voor gezamenlijke activiteiten.
Dat wensen de leden van de CDA-fractie te beschermen. Het verplichtingen van
werknemers tot arbeid omdat de bedrijfsomstandigheden dat vragen past daar
niet in. Huidige wet- en regelgeving biedt onvoldoende waarborg voor met name
werknemers die niet willen werken op zondag zonder dat daar gewetensbezwaren
aan ten grondslag liggen.Deze leden hebben enkele vragen over de voorgestelde wijziging.Zondagsarbeid wegens bedrijfsomstandigheden komt onder andere voort uit
de verruimde openstelling van winkels. De leden van de CDA-fractie hebben
op dit punt de volgende vragen. Kan nader ingegaan worden op de relatie tussen
het voorliggende wetsvoorstel en de Winkeltijdenwet? Waarom wordt enerzijds
gekozen voor een impliciete uitbreiding van arbeid op zondag en anderzijds
voor meer mogelijkheden om zondagsarbeid te weigeren? Leidt dit niet tot grote
problemen voor met name kleine bedrijven?Het advies van de Raad van State is op verschillende punten nogal kritisch.
Zo komt het de leden van de CDA fractie voor alsof de Raad stelt dat deze
wijziging van wet voor het bereiken van genoemde doelen niet nodig is, terwijl
anderzijds de gewezen wordt op de zeer negatieve gevolgen voor de werkgevers.
Kunnen de indieners voornoemde twee punten nog eens duidelijk ingaan.De indieners maken duidelijk onderscheid tussen arbeid waarbij zondagsarbeid
in de aard van het werk ligt en zondagsarbeid op grond van bedrijfsomstandigheden.
De leden van de CDA-fractie hebben hierbij de volgende vragen. Is altijd voldoende
duidelijk wanneer het gaat om zondagsarbeid die in de aard van het werk ligt
gelet ook op de vragen die de Raad van State op dit punt heeft? Waaronder
valt het werken en werven in de horeca? Kunnen de indieners de reikwijdte
van dit voorstel voor personeel in dienst bij een horecagelegenheid die op
zondag open is en voor personeel dat door deze horecaondernemers geworven
wordt nader verduidelijken? Kan de sollicitant die in deze horecagelegenheid
wil gaan werken op voorhand gevraagd worden op zondag te werken? Is dit zondagsarbeid
die in de aard van het werk ligt? Hoe zit dit bij vol-continu- bedrijven?Tevens vragen zij of werken op zondag bij een storingsdienst als het gaat
om bijvoorbeeld. storingen in de gas-, water- en elektriciteitsvoorziening
voortvloeit uit de aard van het werk of uit bedrijfsomstandigheden?De indieners verwijzen op pag. 5 van de memorie van toelichting naar het
Europees Sociaal handvest (art. 5, tweede lid) «Verplicht een wekelijkse
rusttijd te waarborgen die zoveel mogelijk samen valt met de dag die volgens
traditie of gewoonte in het betrokken land of betrokken streek als rustdag
wordt erkend». De leden van de CDA-fractie vragen of deze verwijzing
relevant is nu de regering voornemens is het internationale Verdrag betreffende
de wekelijkse rusttijd in handel en op kantoren (Verdrag no. 106 aangenomen
te Geneve in 1957 door de Internationale Arbeidsconferentie in haar 40ste
zitting) op te zeggen.Op grond van onderzoek door FNV Bondgenoten en CNV en onderzoek van de
Reformatorisch Maatschappelijke Unie (RMU) komen de indieners tot het onderhavige
wetsvoorstel. Zo blijkt uit onderzoek van de FNV dat meer dan de helft van
de werknemers tegen zijn (p. 5 gewijzigde Memorie van Toelichting) of haar
wil op zondag of tijdens de avonduren werkt. De leden van de Groen Links-fractie
willen weten hoe dat percentage is opgedeeld tussen de avonden versus de zondag? Verder blijkt uit RMU onderzoek dat in veel bedrijven nog niets is geregeld
of wordt te kennen gegeven dat bezwaren tegen zondagsarbeid niet zullen worden
gerespecteerd. In hoeveel procent van de cao's waar op zondag gewerkt wordt
zijn hiervoor regels getroffen? Wat voor een regels zijn hierover te vinden;
denk aan maximering aantal zondagen per jaar etc.? Is hierover nader onderzoek
bekend?Het onderzoek van het RMU is vooral gedaan naar de werkgevers? Maar hoeveel
procent van de werknemers ondervinden daadwerkelijke problemen ten aanzien
van zondagsarbeid? Is onderzocht of werknemers behoefte hebben aan een dergelijk
recht op werkweigering op zondag en wat zij vinden van dit wetsvoorstel, bijvoorbeeld
ten aanzien van uitvoerbaarheid hiervan? Hoe verhouden de genoemde onderzoeksresultaten
zich tot het van onderzoek van het SCP naar tijdsbesteding waaruit blijkt
dat het aantal mensen dat werkt in de avonden en weekenden de laatste 40 jaar
juist is afgenomen en dat de mensen die meer zijn gaan werken op die tijdstippen,
groepen zijn die hun tijd zelf kunnen indelen namelijk studenten en zelfstandigen?De Raad van State is in haar advies zeer kritisch over de uitvoerbaarheid
van het onderhavige wetsvoorstel en de gevolgen (organisatorisch en ten aanzien
van overwerkvergoedingen) die het zal gaan hebben voor die sectoren waar werknemers
het recht krijgen om werk te weigeren op zondag. In de reactie op dit advies
geven de indieners aan dat zij deze vrees niet delen omdat bepaalde sectoren
zijn uitgesloten van dit wetsvoorstel. De leden van de GroenLinks-fractie
zijn niet overtuigd van de argumentatie in deze. Immers taxibranche en private
zorgsectoren vallen toch onder dit wetsvoorstel en ondervinden toch wel degelijk
gevolgen van dit wetsvoorstel? Alleen publieke vervoer en zorginstellingen
zijn toch uitgesloten van dit wetsvoorstel? Deze leden willen graag een nadere
uitleg.Het wetsvoorstel sluit sectoren waar werken op zondag inherent is aan
het werk zoals openbaarvervoer, proces en energie industrie, politie, boerenbedrijf,
zorgsector uit. Dit wordt gezien als werken der noodzakelijkheid en werken
der barmhartigheid. De leden van de Groen Links-fractie vragen wie straks
bepaalt of een sector hieronder valt. De rechter? Waarom geeft de Memorie
van Toelichting hier geen nadere criteria voor? Zijn hiervoor in jurisprudentie
criteria ontwikkeld? Waarom krijgt iemand die werkt in horeca wel het recht
op werkweigering en iemand die werkt in de catering bij een ziekenhuis niet?
En waarom een private taxibestuurder wel en een bestuurder van een openbaarvervoers
taxibus niet? Komt er een lijst met sectoren die wel en niet vallen onder
het wetsvoorstel? En wat zijn de gevolgen voor het openbare leven op zondag
van dit wetsvoorstel? Denk aan cafés die dicht moeten en attractieparken
die moeten sluiten of onbetaalbaar worden omdat personeel niet wil of alleen
tegen hoge overwerkvergoedingen wil werken op zondag?Het wetsvoorstel voorziet niet in een wettelijk verbod om bij sollicitaties
onderscheid te maken wegens het hebben van bezwaren tegen werken op zondag.
Wel gaan de indieners ervan uit dat de werkgever bij een sollicitatieprocedure
niet op voorhand van de werknemer mag vragen naar de bereidheid op zondag
te werken. De Raad van State merkte hierover op dat dit laatste niet uit de
bestaande wetgeving voortvloeit, ofwel werkgevers mogen gewoon vragen stellen
over zondagsarbeid. Ook vindt de Raad van State het niet wenselijk om een
zo ruim wettelijk verbod te regelen, omdat een werkgever in staat moet zijn
om personeel te werven voor de zondag. De leden van de fractie van Groenlinks
zijn het met de Raad van State eens en vinden dat werkgevers hier wel vragen
over moeten kunnen stellen bij aanname van een sollicitant om problemen in
de toekomst te voorkomen. De indieners zeggen hierover dat de werkgever niet
op voorhand van werknemers mag vragen naar de bereidheid om op zondag te werken
en dat sollicitaties moeten gaan om de feitelijke situatie en er niet vooruitgelopen
mag worden op een mogelijke toekomstige ontwikkeling. En als
die feitelijke situatie nou zondagsarbeid inhoudt en de werkgever op zoek
is naar iemand voor onder andere de zondag? Welke rechten hebben werkgever
en werknemer nou precies, aangezien indieners en Raad van State het oneens
zijn over het feit of het verbod ten aanzien van levensbeschouwelijke of religieuze
bezwaren wel of niet voortvloeit uit artikel 5 Algemene Wet Gelijke Behandeling?
Wat vindt de Commissie Gelijke Behandeling hiervan die toeziet op naleving
van de Algemene Wet Gelijke Behandeling? Mag een werkgever nou alleen vragen
stellen over zondagsarbeid aan werknemers die werken in sectoren die zijn
uitgesloten van dit wetsvoorstel? Graag een grondige toelichting.Op grond van de Arbeidstijdenwet is het mogelijk om de rustdag op een
andere dag dan de zondag te vieren (artikel 5: 1) De leden van de Groen Links-fractie
vragen in hoeverre het op grond van dit wetsvoorstel mogelijk is voor andere
culturen om gebruik te maken van het recht op werkweigering op een andere
dag dan de zondag? Heeft dit artikel in de Arbeidstijdenwet of de achterliggende
gedachte achter de Arbeidstijdenwet doorwerking voor groepen burgers waar
een andere dag dan de zondag de rustdag is? Waarom is hier niet expliciet
gekozen voor doorwerking naar andere groepen zoals het voorstel Bakker wel
doet?De leden van de SGP-fractie delen het uitgangspunt van de indieners dat
de huidige regelgeving onvoldoende bescherming biedt aan de werknemer die
bezwaren heeft tegen niet-noodzakelijke zondagsarbeid. Om die redenen staan
zij, gerelateerd aan de vigerende wetgeving, in hoofdlijnen positief tegenover
de inhoud van dit onderdeel van het wetsvoorstel.Deze leden willen evenwel vooropstellen dat zij voorstander zijn van een
verdergaande aanpassing van de wetgeving dan thans wordt voorgesteld.De indieners nemen de huidige, naar de mening van deze leden, te ruime
mogelijkheden voor niet-noodzakelijke zondagsarbeid als uitgangspunt. De indieners
verwijzen naar de ruime uitleg die in de praktijk wordt gegeven aan de mogelijkheid
die artikel 5:4, eerste lid, biedt voor zondagarbeid indien de bedrijfsomstandigheden
dit noodzakelijk maken.Kunnen de indieners nader uiteenzetten in welke mate en in welke gevallen
een beroep op de «noodzakelijke bedrijfsomstandigheden» wordt
gedaan? In hoeverre verdraagt deze praktijk zich met de normering van zondagsarbeid
in het Europees Sociaal Handvest?In het licht van het voorgaande vragen deze leden of de indieners hebben
overwogen te komen tot een aanscherping van de toegestane zondagsarbeid? Zo
ja, om welke redenen is daarvan afgezien?De voorgestelde constructie laat enerzijds de bestaande ruimte voor niet-noodzakelijke
zondagarbeid onaangetast, maar schept anderzijds vergaande mogelijkheden voor
honorering van individuele bezwaren. Dit roept enige spanning op. De leden
van de SGP-fractie vragen of niet het gevaar bestaat dat dit er in de praktijk
toe kan leiden dat bij het aannemen van personeel in toenemende mate geselecteerd
zal gaan worden op de bereidheid tot zondagsarbeid? Moet in dit licht niet
worden vastgesteld dat de rechtspositie van werknemers met bezwaren tegen
zondagsarbeid in de praktijk het meest is gediend met inperking van niet-noodzakelijke
zondagsarbeid?Vanuit hun wens om te komen tot inperking van niet-noodzakelijke zondagsarbeid
staan de leden van de SGP-fractie op zichzelf sympathiek tegenover de door
de indieners gevolgde benadering waarin individuele bezwaren, onafhankelijk
van de aard daarvan, worden gehonoreerd.Deze leden hechten er niettemin aan uitdrukkelijk te verwoorden dat de
godsdienstig gefundeerde bezwaren tegen zondagarbeid naar hun mening van andere
aard zijn en een ander gewicht toekomen dan bijvoorbeeld een recreatieve wens
om in verband met gunstige weersomstandigheden een vrije dag te nemen. Deze
leden vragen of de indieners erkennen dat, mede vanuit grondrechtelijke
optiek bezien, klemmender reden zijn aan te voeren voor honorering van godsdienstig
gefundeerde bezwaren.4. Artikelsgewijze toelichtingArtikel IIn het algemeen vragen de leden van de PvdA-fractie waarom niet gekozen
is voor een aanpassing van het huidige artikel 4:1 zoals door de Raad van
Staten wordt voorgesteld. Wat wordt bedoeld met de term maatschappelijke verantwoordelijkheden?
Valt daar bijvoorbeeld onder het lidmaatschap van een gemeenteraad? Ook wensen
deze leden een uitleg van de term persoonlijke omstandigheden.De indieners van het wetsvoorstel onderscheiden twee situaties waarin
de werkgever instemming aan de werknemer moet vragen voor het verrichten van
zondagarbeid: een situatie van structurele verandering en een situatie van
incidentele verandering. Het gemaakte onderscheid blijkt niet uit de voorgestelde
toevoeging aan artikel 5:4 lid 1 Arbeidstijdenwet. Daar wordt slechts gesproken
over «dat geval». Naar de mening van de leden van de PvdA-fractie
verdient het aanbeveling om dit onderscheid duidelijker in de wetstekst aan
te geven. Voorts vraagt de PvdA-fractie zich af of het in de Memorie van Toelichting
gemaakte onderscheid – aard van de arbeid, incidentele bedrijfsomstandigheden
en structurele bedrijfsomstandigheden – in de praktijk kan leiden tot
discussies, omdat de daaraan verbonden gevolgen zeer verschillen? Zo zal een
werknemer als snel spreken van een incidentele bedrijfsomstandigheid, omdat
telkens afzonderlijk zijn instemming is vereist terwijl bijvoorbeeld de werkgever
meent dat er sprake is van een structurele bedrijfsomstandigheid, danwel dat
zondagsarbeid door de aard van de arbeid noodzakelijk is. Hoe kan dit worden
voorkomen?De leden van de VVD-fractie vragen of een instemmingsrecht van elke individuele
werknemer niet onnodig bezwarend is. Bezwarend voor de werkgever, die met
iedere afzonderlijke werknemer overeenstemming dient te bereiken. En bezwarend
voor de werknemers, omdat een individueel vetorecht van elke werknemer, er
toe zou kunnen leiden dat de werknemers die zo'n vetorecht niet uitspreken,
vaker op zondag zouden moeten werken. Hoe verhoudt deze nieuwe regelgeving
zich tot de wens tot vermindering van de administratieve lastendruk die ook
door de indienende fracties bij herhaling in de Tweede Kamer is uitgesproken?In de Memorie van Toelichting wordt gesteld dat werkgevers niet op voorhand
mogen vragen naar de bereidheid op zondag te werken. Deze leden vragen hoe
de indieners de positie van een kleine ondernemer in horeca of detailhandel
beoordelen, bijvoorbeeld met drie mensen in dienst, die bij een sollicitatie
niet mag vragen naar de bereidheid op zondag te werken? Zijn de indieners
van mening dat een dergelijke ondernemer gehouden is een nieuw aangenomen
werknemer die niet bereid is op zondag te werken in dienst te houden als deze
nieuwe werknemer bij de sollicitatie geen melding heeft gemaakt van bezwaar
tegen zondagsarbeid (de werkgever mocht er immers niet naar vragen) De leden
van de fracties van GPV en RPF constateren dat, naast een aangescherpte regeling
van de arbeidstijden op zondag, het initiatief ook beoogt een bijdrage te
leveren aan een betere combineerbaarheid van arbeid en zorg. Met het oog daarop
wordt een nieuw artikel 4:1a voorgesteld. Van de toegevoegde waarde van dit
artikel naast het bestaande artikel 4:1 zijn deze leden (nog) niet geheel
overtuigd. Waarom is het begrip «persoonlijke omstandigheden»
niet gepreciseerd op de door de initiatiefnemers kennelijk gewenste wijze
in het bestaande artikel 4:1? Anders dan in artikel 4:1 wordt in het nieuwe
artikel 4:1a gesproken over persoonlijk omstandigheden «buiten
de arbeid». Is daarmee beoogd een verschil aan te brengen tussen beide
artikelen? Zo ja, welke?Vervolgens vragen deze leden wat het verschil is tussen de norm die aan
de werkgever wordt voorgehouden in het eerste en het tweede lid van artikel
4:1a? In het eerste lid wordt de werkgever gevraagd rekening te houden het
zorgtaken van de werknemer. Hoort deze materie niet allereerst thuis in de
kaderwet Arbeid en Zorg? Ook doet zich te vraag voor hoe exclusief de opsomming
van personen en activiteiten is, zoals vermeld in het eerste lid van artikel
4:1a. Kan bijvoorbeeld onder «naasten» niet een ieder worden begrepen?
Heeft de werkgever er recht op te weten voor welke personen een werknemer
wettelijk zorgtaken op zich kan nemen, leidend tot de verplichting van de
werkgever daar bij de vaststelling van de arbeidstijd rekening mee te houden?
En wat is het verschil tussen familieleden en verwanten?Nog minder bepaald is de notie van «maatschappelijke verantwoordelijkheden».
Kan een werkgever weten wat de wetgever daar wel of niet onder heeft willen
verstaan? Bergt deze bepaling niet het risico in zich dat een werkgever bij
de sollicitatie, maar ook later, een medebeslissingsrecht vraagt over de maatschappelijke
verantwoordelijkheden die een werknemer op zich wil nemen?De leden van de fracties van GPV en RPF hebben vanzelfsprekend grote sympathie
voor de strekking van de voorgestelde aanvulling van artikel 5:4 van de Arbeidstijdenwet.
Elke bepaling die er toe strekt de hoofdnorm te versterken, te weten dat de
werknemer op zondag geen arbeid verricht, is welkom. Op een enkel punt vragen
zij verduidelijking van de voorgestelde nieuwe bepaling. De initiatiefnemers
maken in de toelichting een onderscheid tussen structurele en incidentiele
zondagsarbeid. Wordt met structurele zondagsarbeid wel of niet iets anders
bedoeld dan de situatie zoals bedoeld in de eerste volzin van artikel 5:4?Hebben de initiatiefnemers ook overwogen artikel 5:4 niet aan te vullen
met een bepaling, waardoor de wettekst wel erg ingewikkeld wordt, maar het
instemmingsrecht eenvoudig te incorporeren in de tweede volzin. Die zou dan
kunnen leiden: «Indien de bedrijfsomstandigheden dit noodzakelijk maken,
kan van de vorige volzin worden afgeweken. De werknemer verricht in dat geval
arbeid op zondag indien hij daar voor dat geval mee instemt». Immers,
wat is nog de rol van de medezeggenschapsorganen in situaties waarin aan de
werknemer een beslissende stem c.q. recht wordt gegeven?De leden van de SP-fractie vrezen dat de individuele onderhandelingspositie
van de werknemer, waarin de instemmingseis voor de zondagsarbeid hem plaatst,
niet gelijkwaardig zal zijn aan de positie van de werkgever. Hoewel de werknemer
ontslagbescherming geniet, zal de werkgever toch grote druk op de werknemer
kunnen uitoefenen. Zien de initiatiefnemers dit bezwaar ook?De leden van de SGP-fractie missen in het voorliggende voorstel een wettelijke
maatregel ter bescherming van de positie van de sollicitant die bezwaren heeft
tegenover niet-noodzakelijke zondagsarbeid. Zijn de indieners bereid hun voorstel
op dit onderdeel aan te vullen?In de Memorie van toelichting (TK 2000–2001, 27 224, nr. 5,
p. 8) gaan de initiatiefnemers ervan uit dat de werkgever niet op voorhand
van de werknemer mag vragen naar de bereidheid op zondag te werken. Kunnen
de indieners nader uiteenzetten op welke juridische gronden zij deze stelling
baseren?De aan het woord zijnde leden is bekend dat er thans bedrijven zijn die
aan sollicitanten op een standaardformulier vragen of zij bereid zijn om zondagswerk
te verrichten. Dergelijke voorbeelden illustreren de vrees dat de bereidheid
tot zondagswerk in toenemende mate fungeert als selectiecriterium,
zoals ook in het eerdergenoemde RMU-rapport wordt verwoord. Hoe menen de indieners
dat dit proces kan worden gekeerd?Uit de toelichting van de indieners blijkt dat de voorgestelde toevoeging
in artikel 5:4, uitdrukkelijk alleen bedoelt te slaan op de tweede volzin
van dit artikel. Deze leden delen de kritiek van de Raad van State dat dit
uit de tekst onvoldoende blijkt. Het feit dat de tweede volzin «in acht
moet worden genomen», brengt immers niet met zich dat die toevoeging
daarop exclusief betrekking heeft. De leden van de SGP-fractie vragen daarom
op dit onderdeel alsnog tot een redactionele aanpassing te komen.Deze leden vragen zich daarbij af, in hoeverre in de praktijk thans een
duidelijk onderscheid wordt gemaakt tussen zondagsarbeid die uit de aard van
de arbeid voortvloeit, en zondagsarbeid die het gevolg is van bijzondere bedrijfsomstandigheden,
zoals bedoeld in de tweede volzin. Kunnen de indieners hierop een nadere toelichting
geven?Artikel IIDe leden van de PvdA-fractie kunnen zich vinden in het opzegverbod. Het
opzegverbod is van invloed op de ontbindingsprocedure ex artikel 7:685 BW
omdat de Kantonrechter geen ontbinding van een arbeidsovereenkomst kan uitspreken
wanneer sprake is van een opzegverbod als bedoeld in artikel 7:670 BW.De leden van de D66-fractie zouden graag meer duidelijkheid krijgen over
de ontslagbescherming die in het Burgerlijk wetboek wordt vastgelegd. Hoe
verhoudt deze bescherming zich tot de werknemer die eenmalige toestemming
heeft verleend om op zondag te werken maar die vervolgens in een specifiek
geval weigert om op zondag te werken? Kunnen de initiatiefnemers dit toelichten?Zijn de initiatiefnemers niet van mening dat een wettelijk verbod om onderscheid
te maken wegens het hebben van (gewetens)bezwaren tegen het werken op zondag,
een noodzakelijke bescherming aan de sollicitant biedt? Zeker gezien de voorgestelde
bepaling dat een werkgever een werknemer niet mag ontslaan op grond van een
weigering om op zondag te werken zijn de leden van de D66-fractie van mening
dat het voorkomen van selectiegedrag van werkgevers van groot belang is. Delen
de initiatiefnemers deze mening? Zo ja, hoe denken zij daaraan tegemoet te
kunnen komen?De voorzitter van de commissie,TerpstraDe griffier voor dit verslag,PostXNoot1Samenstelling: Leden: Terpstra (VVD), voorzitter, Biesheuvel (CDA), Schimmel
(D66), Van Zijl (PvdA), Bijleveld-Schouten (CDA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA),
Noorman-den Uyl (PvdA), ondervoorzitter, Kamp (VVD), Essers (VVD), Van Dijke
(RPF), Bakker (D66), Visser-van Doorn (CDA), De Wit (SP), Verburg (CDA), Smits
(PvdA), Spoelman (PvdA), Van der Staaij (SGP), Örgü (VVD), Harrewijn
(GroenLinks), Van Gent (GroenLinks), Bussemaker (PvdA), Balkenende (CDA),
Wilders (VVD), Santi (PvdA), Snijder-Hazelhoff (VVD).Plv. leden: E. Meijer (VVD), Van Ardenne-van der, Hoeven (CDA), Giskes
(D66), Van der Hoek (PvdA), Dankers (CDA), Hamer (PvdA), Kortram (PvdA), Blok
(VVD), Van Blerck-Woerdman (VVD), Van Middelkoop (GPV), Van Vliet (D66), Stroeken
(CDA), Marijnissen (SP), Eisses-Timmerman (CDA), Schoenmakers (PvdA), Middel
(PvdA), Van Walsem (D66), Weekers (VVD), Vendrik (GroenLinks), Rosenmöller
(GroenLinks), Wagenaar (PvdA), Mosterd (CDA), De Vries (VVD), Oudkerk (PvdA),
Klein Molekamp (VVD). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-27224-6.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl