Wet veiligheidsonderzoeken; Verslag
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-12 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 24023, nr. 4

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum vergadering

06-03-1995

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1994-1995

24023 nr. 4

21-02-1995

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamInhoudsopgave 1. Algemeen 1.1. Inleiding1.2. Beveiligingstaak en veiligheidsonderzoeken 1.2.1. Te beschermen belangen/vitale onderdelen1.2.2. Beveiligingsmaatregelen1.3. De huidige wet- en regelgeving1.4. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel 1.4.1. Hoofdlijnen van de procedure1.4.2. Waarborgen voor de betrokkene1.4.3. Herhaalonderzoeken1.4.4. Nationaliteitsvereisten1.5. Algemene wetgevingsaspecten2. Artikelen Artikel 1Artikel 3Artikel 4Artikel 5Artikel 6Artikel 7Artikel 10Artikel 12Artikel 13Artikel 16 en artikel 17Ondertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 24023Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
24 023Regelen inzake het verrichten van veiligheidsonderzoeken (Wet veiligheidsonderzoeken)nr. 4VERSLAGVastgesteld 21 februari 1995De vaste Commissie voor Binnenlandse Zaken1,
belast met het voorbereidend onderzoek naar dit wetsvoorstel, heeft de eer
van haar bevindingen als volgt verslag uit te brengen. Onder het voorbehoud
dat de gestelde vragen door de regering tijdig beantwoord zullen zijn, acht
de commissie de openbare behandeling van het wetsvoorstel genoegzaam voorbereid. Inhoudsopgave 1.Algemeen21.1.Inleiding2 1.2.Beveiligingstaak en veiligheidsonderzoeken31.2.1.Te beschermen belangen/vitale onderdelen3 1.2.2.Beveiligingsmaatregelen31.3.De huidige wet- en regelgeving3 1.4.Hoofdlijnen
van het wetsvoorstel4 1.4.1.Hoofdlijnen van de procedure41.4.2.Waarborgen voor de betrokkene4 1.4.3.Herhaalonderzoeken51.4.4.Nationaliteitsvereisten6 1.5.Algemene
wetgevingsaspecten7 2.Artikelen71. Algemeen 1.1. InleidingDe leden van de PvdA-fractie hebben met instemming kennis genomen van
het onderhavige voorstel. Zij menen dat daarmee recht wordt gedaan aan artikel
10 van de Grondwet. Niettemin hebben zij een aantal vragen en opmerkingen.De leden van de CDA-fractie kunnen instemmen met het wettelijk regelen
van het verrichten van veiligheidsonderzoeken, ook in de particuliere sector.
Zij achten dit een juiste uitleg van artikel 10, eerste lid, van de Grondwet.
Voor de overheidssector was dit al het geval, te weten in respectievelijk
de Ambtenarenwet en de Militaire Ambtenarenwet. De keuze om zowel de bestaande
als de nieuwe regelingen in één wet onder te brengen, spreekt
hen aan.De leden van de fractie van D66 hebben met interesse kennis genomen van
het wetsvoorstel, dat – gelet op het grondwettelijk gewaarborgde recht
van eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer – een algemene regeling
bevat voor het instellen van veiligheidsonderzoeken in verband met de vervulling
van vertrouwensfuncties, zowel bij de overheid als in de particuliere sector.De leden van de fractie van D66 onderschrijven de met het wetsvoorstel
gemaakte keuze voor een alomvattende uniforme regeling, die behalve de vervulling
van vertrouwensfuncties in de particuliere sector ook die in de overheidssector
omvat, zodat de bestaande regelingen voor ambtenaren en arbeidscontractanten
bij de rijksoverheid komen te vervallen.Met het wetsvoorstel wordt ook voorkomen, dat een aparte regeling voor
de vervulling van vertrouwenfuncties elders in de overheidssector zou moeten
worden getroffen. Het gaat daarbij om ambtenaren bij lagere overheden en om
ambtenaren genoemd in artikel 2 Ambtenarenwet op wie het Algemeen Rijksambtenarenreglement
niet van toepassing is. Deze leden zouden wat deze laatste categorie betreft
graag inzicht krijgen in de vraag, om welke personen werkzaam in de openbare
dienst het hierbij gaat.Ook vragen zij, of de intrekking van het Arbeidsovereenkomstenbesluit
per 1/1/1995 tot gevolg heeft dat er geen sprake meer kan zijn van arbeidscontractanten
in dienst van de rijksoverheid, maar uitsluitend nog van ambtenaren bij de
rijksoverheid, op wie de nu nog bestaande regelingen van toepassing zijn.Deze leden onderstrepen overigens het belang van de bevordering van de
integriteit in de openbare sector in zijn algemeenheid. Met belangstelling
hebben zij dan ook onlangs kennis genomen van de Circulaire Integriteit Sector
Rijk (stappenplan preventief personeelsbeleid).Gelet op het alomvattende karakter van de wettelijke regeling hebben de
leden van de fractie van D66 zich afgevraagd, waarom het wetsvoorstel geen
regeling bevat omtrent de bewaring, vernietiging en de inzage van gegevens.
In een algemene wettelijke regeling voor veiligheidsonderzoeken zou een dergelijke
regeling toch niet moeten ontbreken, zo stellen zij. Bestaande wettelijke
regelingen, zoals de Wet Openbaarheid van Bestuur, bieden weliswaar een wettelijke
grondslag voor openbaarheid in het algemeen, maar dat wil toch niet zeggen
dat daaraan in het kader van deze wet, juist ook gelet op artikel 10, eerste
lid van de Grondwet, geen behoefte meer zou bestaan? Integendeel, menen deze
leden. Zij vragen de regering hierop uitgebreid in te gaan.De leden van de GPV-fractie onderschrijven de opvatting van de regering
dat uit de Grondwet van 1983 voortvloeit dat veiligheidsonderzoeken bij de
aanstelling van personeel in vertrouwensfuncties een wettelijke
basis behoeven. Prealabel is de vraag beantwoord of er aparte wettelijke regelingen
getroffen zouden moeten worden voor aanstelling bij de overheid en voor aanstelling
in de particuliere sector. Die vraag is ontkennend beantwoord. Terecht menen
deze leden, omdat de invalshoek van de wettelijke regeling is de bescherming
van de persoonlijke levenssfeer. Tevens is dit terecht te achten omdat de
particuliere sector steeds meer bedrijven en instellingen omvat die voorheen
onderdeel uitmaakten van het overheidsapparaat. In arbeidsrechtelijke zin
begint het onderscheid tussen overheid en markt steeds meer te vervagen. 1.2. Beveiligingstaak en veiligheidsonderzoeken 1.2.1. Te beschermen belangen/vitale onderdelenCentraal in de wettelijke regeling staat het begrip veiligheid, en nauw
daaraan gelieerd andere gewichtige belangen van de staat. Naar het oordeel
van de leden van de GPV-fractie is veiligheid een containerbegrip en dient
dit nader te worden gespecificeerd. De openbare veiligheid hoeft niet altijd
samen te vallen met het goed functioneren van de nutsinstellingen. De veiligheid
van de staat is ook gediend met een goede dijkbewaking. Opvallend is dat in
deze wet niet, maar in de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten wel
het begrip bescherming van de democratische rechtsorde wordt gehanteerd. Juist
in een tijd waarin opvattingen die op gespannen voet staan met die democratische
rechtsorde weer aanhang vinden en in een tijd waarin sprake is van georganiseerde
misdaad die zich dreigt te nestelen in de «bovenwereld» lijkt
dit een te beschermen belang dat waard is expliciet benoemd te worden ook
in deze wettelijke regeling. Hoe oordeelt de regering hierover?De vraag rijst verder of ook het belang van economische veiligheid een
rol kan spelen bij de vraag of een veiligheidsonderzoek is toegestaan. Er
kunnen natuurlijk bedrijven zijn die een zodanig vitale functie vervullen
in onze economie dat de mogelijkheid dat zij slachtoffer worden van bedrijfsspionage
uit een oogpunt van veiligheid als zeer bedreigend moet worden beschouwd.Is het niet noodzakelijk dat er helderheid bestaat omtrent de reikwijdte
van het begrip veiligheid, al was het alleen maar om te voorkomen dat er conflicten
ontstaan tussen een (particuliere) werkgever die een bepaalde functie wel
en de minister die het aangaat, die de functie niet als een vertrouwensfunctie
ziet. 1.2.2. BeveiligingsmaatregelenDe leden van de fractie van D66 vragen, naar aanleiding van het overzicht
van bestaande vertrouwensfuncties, aan welke gegevens deze precies zijn ontleend.
Zijn zij bij de rijksoverheid geregistreerd op basis van de bestaande wettelijke
regelingen? En hoe zit dat in de particuliere sector? Daar bestaat die wettelijke
grondslag immers veelal niet.Het huidige aantal vertrouwensfuncties bij overheid en bedrijfsleven schommelt
rond de 67 000. De leden van de fractie van D66 vragen of de regering
kan bevestigen, dat het beleid er nog steeds op gericht is het aantal vertrouwensfuncties
te verminderen. Betekent dit vervolgens niet, dat regelmatig bekeken zal moeten
worden of een bepaalde functie nog wel als zodanig is aan te merken? Moet
een dergelijke (periodieke) evaluatie niet in de wet worden opgenomen? 1.3. De huidige wet- en regelgevingDe leden van de fractie van D66 vragen, of de criteria die worden gebruikt
om te bepalen wanneer een functie als een vertrouwensfunctie moet
worden aangemerkt (artikel 3), volstrekt identiek zijn aan de huidige criteria.
Zij maken dit op uit de memorie van toelichting. De aandachtspunten die bij
een veiligheidsonderzoek in aanmerking worden genomen zijn in grote lijnen
overgenomen in het wetsvoorstel; deze leden vragen naar de verschillen met
de huidige regeling (artikel 6).Uit het jaarverslag van de BVD van 1993 blijkt, dat in dat jaar ruim 10 000
veiligheidsonderzoeken zijn uitgevoerd. In 838 gevallen leidden deze onderzoeken
tot het verstrekken van gegevens aan de werkgever; in 171 gevallen was afwijzing
van de betrokken sollicitant het gevolg.De leden van de fractie van D66 vragen de regering, of bekend is in hoeveel
gevallen bezwaar of beroep is ingesteld door betrokkenen. 1.4. Hoofdlijnen van het wetsvoorstel 1.4.1. Hoofdlijnen van de procedureHet aanwijzingsbesluit waarin individuele vertrouwensfuncties danwel categorieën
van vertrouwensfuncties worden aangewezen is een besluit in de zin van artikel
1:3, eerste lid van de Algemene wet bestuursrecht, waartegen krachtens artikel
8:1 van die wet beroep op de rechtbank open staat. De leden van de fractie
van D66 missen echter node een beschouwing daarover in de memorie van toelichting.
Ook in de artikelsgewijze toelichting bij artikel 3 wordt op de mogelijkheid
van een beroepsprocedure niet nader ingegaan. Alleen in het Nader Rapport
wordt hierover zijdelings gesproken, naar aanleiding van een opmerking van
de Raad van State over het rechtskarakter van een aanwijzingsbesluit.De leden van de fractie van D66 achten die consequentie echter van groot
belang; de werkgever (anders dan «Onze Minister», indien het gaat
om een vertrouwensfunctie binnen de rijksdienst waarbij de hoedanigheid van
werkgever en meest betrokken minister samenvallen) kan immers beroep instellen
tegen het besluit tot aanwijzing van een vertrouwensfunctie.De leden van de GPV-fractie vragen of het aanwijzen door de minister van
een functie als een vertrouwensfunctie of het niet-aanwijzen van een functie
als zodanig een voor beroep vatbare beschikking is, zodat de werkgever die
zich in zijn belangen geschaad weet in ieder geval over een rechtsmiddel beschikt?Deze leden merken verder op dat er sprake is van het op afstand zetten
c.q. privatiseren van ook allerlei vitale sectoren. Het streven is zelfs concurrentie
te bevorderen (telecommunicatie, openbaar vervoer). Deze bedrijven zullen
steeds meer een normaal marktgedrag moeten gaan vertonen. Het aanstellen van
vertrouwensfunctionarissen past daar toch eigenlijk niet zo goed bij? Is het
daarom niet noodzakelijk dat messcherpe criteria worden gehanteerd bij de
beoordeling of iets een vertrouwensfunctie is of niet, om te voorkomen dat
concurrerende bedrijven worden benadeeld door een inconsequente invulling
van het begrip vertrouwensfunctie? 1.4.2. Waarborgen voor de betrokkeneDe leden van de PvdA-fractie hebben problemen met het niet geregeld zijn
van de gevolgen van de weigering van een verklaring van geen bezwaar aan personen
wier functie na aanvang van de vervulling daarvan alsnog tot vertrouwensfunctie
zijn verklaard.Thans is óf de rechtbank, óf het College van Beroep voor
het bedrijfsleven, of de burgerlijke rechter geroepen om het overheidshandelen
naar aanleiding van de uitslag van een veiligheidsonderzoek te beoordelen. De thans voorgestelde procedure – vorming van een of enkele bezwaarschriftadviescommissies –
lijkt een betere waarborg te bieden. In dit verband vroegen de leden van de
CDA-fractie, of nu ook artikel 60 van de Wet op de telecommunicatievoorzieningen
geen herziening behoeft. Zij wilden hierover gaarne nader geïnformeerd
worden.De leden van de fractie van D66 onderschrijven het belang van (rechts)waarborgen
voor de betrokkene. Zij vinden het dan ook een groot voordeel van de voorgestelde
regeling, dat voorzien wordt in een uniforme rechtsbeschermingsregeling op
basis van de Algemene wet bestuursrecht. De consequenties voor betrokkene
bij het weigeren van een verklaring van geen bezwaar zijn immers groot.Ook het schriftelijk instemmingsvereiste met betrekking tot de aanmelding
bij de BVD/MID, alsmede de toelichting op de betekenis en de rechtsgevolgen
van deze aanmelding, achten deze leden van groot belang. De beschouwing in de memorie van toelichting over het verstrekken van
aanvullende informatie aan de werkgever nádat een definitieve beslissing
omtrent aanstelling door de werkgever is genomen, is voor deze leden echter
niet geheel helder. Aan wat voor informatie («beveiligingsbegeleiding»)
moeten zij denken en welk doel wordt met het verstrekken van die informatie
gediend, indien deze geen gevolg heeft gehad voor het kunnen afgeven van een
verklaring van geen bezwaar?In de praktijk zullen de veiligheidsonderzoeken worden uitgevoerd door
BVD en MID. De leden van de GPV-fractie vragen of er samenwerking c.q. afstemming
is van werkzaamheden tussen deze diensten? Mogen gegevens onderling worden
uitgewisseld? Stel dat iemand al eens is gescreend door de MID voor een vertrouwensfunctie
en dezelfde persoon solliciteert naar een vertrouwensfunctie in de civiele
sector, moet de BVD het werk dan weer geheel overdoen? Is de persoonlijke
levenssfeer van betrokkene er niet mee gediend dat de uitvoering van een geheel
nieuw veiligheidsonderzoek wordt voorkomen? Is ook overwogen het uitvoeren
van alle veiligheidsonderzoeken te concentreren bij één dienst?
Veel veiligheidsonderzoeken kennen een min of meer routinematig karakter.
Is de regering van oordeel dat deze onderzoeken uitbesteed mogen worden aan
politie of marechaussee of zelfs aan particuliere onderzoeksbureaus? Naar
het oordeel van deze leden is het goed hierover volstrekte helderheid te scheppen.De leden van de GPV-fractie vragen hoe gegarandeerd kan worden dat een
veiligheidsonderzoek de sollicitatieprocedure niet onnodig ophoudt.In de memorie van toelichting wordt gemeld dat een verklaring van geen
bezwaar ook kan worden geweigerd indien niet genoeg (betrouwbare) gegevens
konden worden verzameld. Dat kan komen doordat die gegevens er niet zijn,
doordat de persoon in kwestie niet meewerkt, maar ook doordat de dienst die
met het onderzoek is belast, is tekort geschoten. Welke rechtswaarborgen bestaan
er in dat geval voor de betrokkene, zo vragen de leden van de GPV-fractie. 1.4.3. HerhaalonderzoekenEen herhaald veiligheidsonderzoek kan om tal van redenen gerechtvaardigd
zijn. Dit is niet alleen het geval bij «zware» vertrouwensfuncties
waarbij het veiligheidsonderzoek periodiek zal worden herhaald (en de betrokkene
er rekening mee kan houden), maar ook indien andere feiten of omstandigheden
daartoe aanleiding geven. Een wijziging van de inhoud van de functie is daar
een voorbeeld van. Maar in de memorie van toelichting (in de artikelsgewijze
toelichting bij artikel 8) wordt ook genoemd, een «belangrijke wijziging
van de persoonlijke omstandigheden van de betrokken functionaris». De leden van de fractie van D66 zijn in de eerste plaats van mening, dat
de wettelijke omschrijving van de mogelijkheid van een herhaald veiligheidsonderzoek
in artikel 8 strikter zou moeten zijn. De toelichting op dit artikel geeft
daar aanleiding toe.De leden van de fractie van D66 vragen in de tweede plaats, of het niet
juister is om ook in geval een herhaald veiligheidsonderzoek wordt ingesteld
te bepalen, dat de schriftelijke instemming van betrokkene moet worden gevraagd.
Dat kan vooral van belang zijn in die gevallen, waarin betrokkene niet vooraf
met een (periodieke) herhaling rekening kan houden, bijvoorbeeld omdat wijziging
van de inhoud van de vertrouwensfunctie niet kon worden voorzien. Weigering
van de instemming heeft dan tot gevolg, dat geen herhaald veiligheidsonderzoek
kan worden verricht. Het is niet ondenkbaar dat betrokkene dan uit de vertrouwensfunctie
zal moeten worden ontheven. De rechtsgevolgen die dit heeft voor de arbeidsrelatie
worden vervolgens beheerst door het arbeidsrecht respectievelijk de toepasselijke
rechtspositieregelingen.De leden van de GPV-fractie vragen of een werkgever verplicht is een werknemer
die naar aanleiding van de uitkomst van een herhaalonderzoek uit zijn vertrouwensfunctie
wordt ontheven een andere betrekking aan te bieden binnen de eigen organisatie? 1.4.4. NationaliteitsvereistenDe leden van de PvdA-fractie vragen met betrekking tot de nationaliteitseis
of het juist is een absolute scheiding aan te brengen tussen overheids- en
andere functies voor wat betreft de te stellen nationaliteitseis voor vertrouwensfuncties.
Zij zijn het er mee eens dat voor wat betreft de vertrouwensfuncties in overheidsdienst
de nationaliteitseis gesteld moet worden, althans de eis dat de betrokkene
tenminste ook de Nederlandse nationaliteit bezit (dit laatste in verband met
de op handen zijnde wijziging van de Rijkswet Nederlanderschap). Maar anderzijds
is goed denkbaar dat die nationaliteitseis ook voor wat betreft bepaalde particuliere
vertrouwensfuncties waarvan de vervulling sterk met het staatsbelang verbonden
is, gesteld zou kunnen worden. Dit zou dan in het aanwijzingsbesluit moeten
worden vermeld.De leden van de CDA-fractie wensen nadere toelichting op het feit, dat
in het wetsvoorstel geen algemene bepaling is opgenomen, op grond waarvan
voor de vervulling van een vertrouwensfunctie de Nederlandse nationaliteit
vereist is. De huidige tekst van artikel 125 c, tweede lid, Ambtenarenwet
heeft in de praktijk toch niet tot een moeilijk uitvoerbare regeling geleid.Deze uitzonderingsclausule zou uitgebreid kunnen worden tot alle terreinen,
die nu door het wetsvoorstel bestreken worden. Nu in het nieuwe bestuursprocesrecht
in een verplichte bezwaarschriftenprocedure is voorzien, zal deze ook van
toepassing zijn als het voorliggende voorstel wet is geworden.De leden van de fractie van D66 vinden de motivering voor het stellen
van de nationaliteitseis (eis van Nederlanderschap) voor vertrouwensfuncties
bij de overheid niet overtuigend, waar het blijven hanteren van die eis niet
zozeer op principiële motieven lijkt te berusten, maar meer op praktische
overwegingen. Dit blijkt naar hun oordeel uit de redenering die ten aanzien
van het nÎet stellen van die eis in de particuliere sector wordt gevolgd.Verder vragen zij, welke internationale afspraken danwel nationale regelingen
ertoe kunnen leiden dat personen met bepaalde (welke?) nationaliteiten worden
uitgesloten van de vervulling van vertrouwensfuncties. 1.5. Algemene wetgevingsaspectenDe leden van de PvdA-fractie vragen hoe te verklaren is dat van het wetsvoorstel
geen verhoging van de werklast van de rechterlijke macht wordt gevreesd. Geruststellend
is weliswaar dat de regering voornemens is om terzake kundige bezwaarschriftcommissies
samen te stellen. Kan worden meegedeeld over hoeveel bezwaarschriftcommissies
het dan gaat en hoeveel leden daarin zullen worden benoemd?Maar met name voor wat betreft de particuliere sector gaat het toch om
nieuw in te voeren proceduremogelijkheden voor vrij grote aantallen functies.
Daarvan is niet zonder meer in te zien dat daarvan geen werklastverhoging
voor de rechterlijke macht zal uitgaan, temeer daar het hier een voor de rechterlijke
macht nieuwe materie betreft. Deze leden vragen of op grond van de huidige
situatie een zaaksaanbod voor de toekomst zou kunnen worden voorspeld. Zij
wijzen er daarbij op dat ook de aanwijzing van een functie tot vertrouwensfunctie
een besluit is waartegen in rechte kan worden opgetreden (artikel 3). Voorts
vragen deze leden of de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak zelf over
de mogelijke effecten van de wet is geconsulteerd en zo ja, of de betreffende
rapportage bij de stukken kan worden gevoegd. 2. Artikelen Artikel 1De leden van de PvdA-fractie vragen of de omstandigheid dat niet geregeld
is welke minister een meest betrokken minister is in de zin der wet niet tot
vergaande competentiegeschillen kan leiden. Is daarvoor een geschillenregeling
voorzien?De leden van de CDA-fractie onderschrijven de overwegingen in het Nader
Rapport naar aanleiding van het advies van de Raad van State inzake de positie
van de Hoge Colleges van Staat. Artikel 3De leden van de PvdA-fractie zouden zich kunnen voorstellen dat, indien
wenselijk is dat aan bepaalde particuliere vertrouwensfuncties toch de nationaliteitseis
worden gesteld, dit in de aanwijzing wordt vermeld. Artikel 4De leden van de PvdA-fractie vragen of het niet toch wenselijk is dat
een termijn wordt genoemd waarbinnen de in dit artikel bedoelde verklaring
behoort te worden afgegeven. De verwijzing naar artikel 4.1.3 Algemene wet
bestuursrecht aan het eind van de toelichting op dit artikel komt bedoelde
leden overigens minder juist voor voorzover daarin wordt gesteld dat de redelijke
termijn waarbinnen in ieder geval moet worden beslist in beginsel niet langer
is dan 8 weken. De woorden in beginsel zijn immers in bedoeld artikellid van
de Algemene wet bestuursrecht niet terug te vinden.Gaarne ontvangen de leden van de CDA-fractie een nadere toelichting op
het in dit artikel opgenomen instemmingsvereiste. De aanmelding mag immers
alleen met instemming van de betrokkene worden gedaan. Stemt deze daarmee
niet in, aldus de memorie van toelichting ( blz. 8), dan wordt die weigering
niet eens bekend bij de betrokken veiligheidsdienst. Wat moet men zich hierbij
in concreto voorstellen? Wordt hierbij niet impliciet uitgegaan van altijd
valabele motieven van betrokkene? Artikel 5Ernstige aarzelingen hebben de leden van de PvdA-fractie bij het geheel
ongeregeld laten van het gevolg van een weigering van een verklaring van geen
bezwaar met betrekking tot personen die reeds een functie vervulden op het
ogenblik dat die functie door een aanwijzing alsnog tot vertrouwensfunctie
is geworden. Het gaat niet aan de gevolgen daarvan (waarbij ontslag niet is
uitgesloten) maar geheel aan werkgever en werknemer over te laten, nog daargelaten
de vraag of dat een in rechte houdbaar standpunt zou zijn. Het zou immers
kunnen gaan om personen die de betrokken positie al jarenlang plichtsgetrouw
vervullen. Bedoelde leden verzoeken de regering zich hieromtrent nader uit
te laten, waarbij met name antwoord verdient de vraag of het feit van de aanwijzing
op zich reeds een grond tot ontslag zou kunnen zijn en of te verwachten valt
of de overheid terzake nog op enigerlei wijze tot vergoeding van uit arbeidsrechtelijke
maatregelen voortvloeiende schade zou kunnen worden verplicht.In de memorie van toelichting wordt er met nadruk op gewezen, dat de vraag,
welke gevolgen voor de arbeidsrelatie verbonden mogen en moeten worden aan
de noodzaak om betrokkene uit de functie te ontheffen, los staat van de vraag
of een verklaring van geen bezwaar kan worden afgegeven. De leden van de CDA-fractie
kunnen dit onderschrijven. Uiteraard zal dit ook gevolgen kunnen hebben voor
de arbeidsrelatie van betrokkene. Het zou zelfs tot beëindiging van het
dienstverband kunnen leiden. Welke gevolgen heeft dit voor de toepassing van
het ontslagrecht?Bij het effectueren van een situatie, waarbij betrokkene uit zijn functie
moet zijn ontheven, wordt gekozen voor de bepaling, dat zulks «zo spoedig
mogelijk» moet geschieden, doch uiterlijk binnen de termijn van acht
weken (vierde lid). Wordt dit geheel overgelaten aan de werkgever, al dan
niet in overleg met betrokkene? Deze leden kunnen zich voorstellen, dat er
situaties kunnen zijn, waarbij dit – gezien de resultaten van het onderzoek –
met onmiddellijke ingang zou dienen te geschieden. Hoe kan dit in voorkomende
gevallen geëffectueerd worden? Artikel 6Dit artikel bepaalt wat het veiligheidsonderzoek kan inhouden. De zaken
die genoemd worden onder a, b en c in het tweede lid van dit artikel zijn
redelijk objectiveerbaar. Dat valt naar het oordeel van de leden van de GPV-fractie
moeilijker te zeggen van het gestelde onder d: overige persoonlijke gedragingen
en omstandigheden. Dit zou kunnen betekenen dat het onderzoek zich ook uitstrekt
naar de levenspartner of naar familieleden van de betrokkene. Hoe wordt dit
begrensd? Artikel 7Bezwaar hebben de leden van de PvdA-fractie tegen de voorgestelde formulering
van artikel 7 slot («of indien het veiligheidsonderzoek onvoldoende
gegevens heeft opgeleverd om daarover een oordeel te geven»). In gemoede
is een dergelijke weigeringsgrond immers wezenlijk slechts denkbaar indien
het onderzoek tenminste enige contra-indicaties tegen de betrokken persoon
heeft opgeleverd, die echter op zich genomen te weinig zwaarwegend geacht
zouden worden om de conclusie dat sprake is van «onvoldoende waarborgen
dat de betrokkene onder alle omstandigheden de uit de vertrouwensfunctie voortvloeiende
plichten getrouwelijk zal volbrengen» te wettigen.Alsdan wordt het verweer tegenover een dergelijke weigeringsmotivering
wel bijzonder moeilijk. In wezen is nauwelijks denkbaar dat de bestuursrechter,
die in zijn beoordeling van de zaak toch gebonden is aan de algemene beginselen
van behoorlijk bestuur, met een uitsluitend op deze zinsnede van het artikel
gebaseerde motivering genoegen zou willen nemen.Deze leden vragen dan ook of deze zinsnede niet beter kan worden geschrapt. Artikel 10Met de Raad van State vragen de leden van de PvdA-fractie of de in artikel
117 van de Grondwet neergelegde waarborgen voor onafhankelijkheid van de in
artikel 10 bedoelde rechterlijke ambtenaren niet los moeten worden gezien
van het al dan niet aanwijzen van vertrouwensfuncties. Zeker een aantal rechterlijke
functies zullen immers in feite wel degelijk als vertrouwensfuncties moeten
worden beschouwd (men denke alleen al aan de posities van die bestuursrechters
die de procedures in het kader van het onderhavige wetsvoorstel te behandelen
zouden krijgen). Slechts het in een later stadium alsnog onthouden van een
verklaring van geen bezwaar met betrekking tot iemand die eenmaal in een rechterlijke
functie is benoemd ontmoet bezwaren in verband met de rechterlijke onafzetbaarheid.
Het onderzoek zou in die gevallen feitelijk geen zin hebben.Overigens valt niet in te zien waarom de leden van de Centrale Raad van
Beroep alsmede de leden van het College van Beroep voor het Bedrijfsleven
weer niet onder de uitzondering zouden mogen vallen. De omstandigheid dat
deze instanties in tegenstelling tot andere in artikel 10 van het voorstel
genoemde rechterlijke instanties niet in artikel 117 van de Grondwet staan
vermeld, wettigt naar het oordeel van deze leden deze uitzondering op een
uitzondering niet.De leden van de fractie van D66 vragen of de uitzondering die in artikel
10 wordt gemaakt ten aanzien van de daar genoemde functionarissen, niet al
te categorisch is.De bijzondere positie van deze functionarissen onderkennend, vragen zij,
of er in voorkomende gevallen geen aanleiding zou kunnen bestaan een veiligheidsonderzoek
in te stellen. Hoe kan daarin worden voorzien? Of is daar wellicht reeds in
voorzien?Ook vragen de leden van de fractie van D66, of de regering kan toezeggen,
dat van de bevoegdheid om vertrouwensfuncties aan te wijzen bij de Hoge Colleges
van Staat, geen gebruik gemaakt zal worden zonder instemming van die Colleges.
Evenzeer vragen zij, of aanwijzing van een vertrouwensfunctie zal plaatsvinden
indien daarom door de Hoge Colleges van Staat is verzocht. Dit gelet op de
bijzondere positie van de Hoge Colleges van Staat.De leden van de GPV-fractie vragen de regering uitdrukkelijk stil te staan
bij de voorgestelde uitzondering in deze wet voor leden van de rechterlijke
macht. Is juist omdat er hier sprake is van een benoeming voor het leven het
inbouwen van een extra waarborg bij een eerste benoeming niet gewenst? Artikel 12De leden van de fractie van D66 vragen, hoe op dit moment de «clearance»
aan buitenlandse inlichtingendiensten is geregeld.Deze leden zijn niet overtuigd van het ontbreken van een bezwaar- en beroepsregeling
in deze gevallen; voor betrokkene kunnen de gevolgen immers materieel even
groot zijn als in het geval het een «Nederlandse» vertrouwensfunctie
betreft.Het onderscheid tussen een besluit in de zin van de Algemene wet bestuursrecht en het doen van mededelingen, niet zijnde een besluit
in de zin van die wet, doet hun vooralsnog nogal kunstmatig aan.Zij vragen de regering dan ook de mogelijkheid van rechterlijke toetsing
te heroverwegen. Artikel 13De leden van de PvdA-fractie delen de mening van de regering dat een strafsanctie
in het wetsvoorstel niet gemist kan worden. Wel is de vraag of de hier als
maximumstraf genoemde sancties (een maand hechtenis of f 5 000,-
geldboete) voldoende afschrikwekkend zullen zijn, vooral omdat eventueel pas
lang na het daadwerkelijk aanstellen van een persoon in een vertrouwensfunctie
zonder voorafgaande instemming slechts één strafbaar feit oplevert
dan wel – als voortgezette handeling in de zin van artikel 56 Sr –
slechts met één straf zal kunnen worden bestraft. Een geharnast
overtreder zou er zo in kunnen slagen de strafbare situatie betrekkelijk lang
te laten bestaan, terwijl hij zich daardoor slechts aan één
straf (waarvoor dan een relatief bescheiden strafmaximum zou gelden) zou blootstellen.De in deze wet strafbaar gestelde feiten worden als overtredingen beschouwd.
De leden van de CDA-fractie vragen of het daarbij juist is om overtreding
van artikel 9, tweede lid, onder dezelfde strafmaat te brengen als de overige
strafbaar gestelde feiten ? Het gaat toch om een situatie, waarvan alsnog
moet worden betwijfeld of betrokkene onder alle omstandigheden de uit de vertrouwensfunctie
voortvloeiende verplichtingen getrouwelijk zal volbrengen. Er zijn dan dus
al ervaringen met betrokkene opgedaan.De leden van de fractie van D66 zijn voorshands niet overtuigd door de
redenering die wordt gevolgd ten aanzien van het ontbreken van een strafsanctie
voor het niet voldoen aan de verplichting van artikel 3, tweede lid.De noodzaak van een strafbepaling zou moeten afhangen van de strafwaardigheid
van het niet voldoen aan de hier bedoelde verplichting tot het verstrekken
van informatie, zo komt het deze leden voor. Artikel 16 en artikel 17De leden van de CDA-fractie vragen of deze «kan» bepalingen
betekenen, dat ook andere vormen van ontslag mogelijk zijn?De voorzitter van de commissie,De CloeDe griffier van de commissie,Hommes XNoot1Samenstelling: Leden: Van Erp (VVD), V. A. M. van der Burg (CDA), Te Veldhuis
(VVD), Van der Heijden (CDA), De Cloe (PvdA), voorzitter, Janmaat (CD), Van
den Berg (SGP), Brinkman (CDA), Scheltema-de Nie (D66), ondervoorzitter, Apostolou
(PvdA), Kalsbeek-Jasperse (PvdA), Zijlstra (PvdA), Van der Hoeven (CDA), Remkes
(VVD), Gabor (CDA), Nijpels-Hezemans (AOV), Oedayraj Singh Varma (GroenLinks),
Essers (VVD), Dittrich (D66), Dijksman (PvdA), De Graaf (D66), Cornielje (VVD),
Rouvoet (RPF), Van Boxtel (D66), Rehwinkel (PvdA).Plv. leden: Korthals (VVD), Dankers (CDA), Van Hoof (VVD),
Bijleveld-Schouten (CDA), Liemburg (PvdA), Poppe (SP), Schutte (GPV), Mulder-van
Dam (CDA), Van 't Riet (D66), Van Heemst (PvdA), Noorman-den Uyl (PvdA), Vreeman
(PvdA), Verhagen (CDA), Van der Stoel (VVD), Mateman (CDA), Van Wingerden
(AOV), Rabbae (GroenLinks), H. G. J. Kamp (VVD), Koekkoek (CDA), M. M. van
der Burg (PvdA), Bakker (D66), Klein Molekamp (VVD), Leerkes (U55+), Hoekema
(D66), Van Oven (PvdA). 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-24023-4.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl