De situatie in het Midden-Oosten; Brief minister met verslag bezoek minister Van Aartsen aan het Midden-Oosten van 21 - 26 augustus 1999
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-10 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 23432, nr. 26

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer
Datum brief

23-09-1999

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1998-1999

23432 nr. 26

03-09-1999

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamOndertekeningLichaamBezoek van de minister van Buitenlandse Zaken aan het
Midden- Oosten, 21–26 augustus 1999 1. Inleiding2. Midden-Oosten vredesproces2.1. EU/Nederlandse rol2.2. Gaza haven2.3. Multilaterale spoor2.4. Regionale samenwerking3. Mensenrechten, democratisering en goed bestuur4. Vluchtelingen
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 23432Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 31 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
23 432De situatie in het Midden-Oostennr. 26BRIEF VAN DE MINISTER VAN BUITENLANDSE ZAKENAan de Voorzitter van de Tweede Kamer der Staten-Generaal's-Gravenhage, 3 september 1999Hierbij doe ik u in bijlage toekomen een verslag van het bezoek dat ik
van 21 tot en met 26 augustus jl. bracht aan het Midden-Oosten.De Minister van Buitenlandse Zaken,J. J. van Aartsen Bezoek van de minister van Buitenlandse Zaken aan het
Midden- Oosten, 21–26 augustus 1999 1. InleidingVan 21 tot en met 26 augustus jl. bracht ik een bezoek aan het Midden-Oosten.
In dit kader heb ik achtereenvolgens Israël, de Palestijnse Gebieden,
Jordanië en Syrië bezocht. Mijn bezoek aan de regio had in eerste
aanleg het karakter van een oriëntatiebezoek. Centraal stonden vooral
het versterken van de bilaterale betrekkingen en het uit eerste hand informatie
vergaren over de standpunten in het Midden-Oosten vredesproces (MOVP) na het
aantreden van de nieuwe Israëlische regering. Daarnaast heb ik de mogelijkheden
onderzocht tot intensivering van de Nederlandse bijdrage aan de totstandkoming
van een allesomvattende vredesregeling in de regio in het licht van de nieuwe
politieke context.Mijn bezoek aan Israël ving ik aan met een eerbetoon in Yad Vashem
aan de Holocaust slachtoffers en een kranslegging bij het graf van premier
Rabin op Mount Herzog. Voorts voerde ik gesprekken met president Weizman,
premier Barak en de ministers Levy (Buitenlandse Zaken), Mordechai (Transport),
Beilin (Justitie), Peres (Regionale Samenwerking) en Yuli (Immigratie en absorptie).
Ook sprak ik oppositieleider Ariel Sharon en had ik een ontmoeting met familieleden
van vermiste Israëlische militairen. De Israëlische Water Commissioner
gaf mij een uiteenzetting over het Israëlische waterbeleid.Het bezoek aan de Palestijnse Gebieden vond plaats op 24 en de ochtend
van 25 augustus. Aldaar heb ik ontmoetingen gehad met president Arafat, de
ministers Saeb Erekat (hoofdonderhandelaar in de vredesbesprekingen en minister
voor Local Government) en Nabil Shaath (Planning en Internationale Samenwerking).In Ramallah sprak ik met vertegenwoordigers van de Palestijnse Wetgevende
Raad. Met vertegenwoordigers van mensenrechtenorganisaties besprak ik de situatie
op dat terrein. Tevens bezocht ik in Gaza een UNRWA vluchtelingenkamp en de
locatie waar de haven zal worden gebouwd. Ook heb ik mij laten voorlichten
over de situatie met betrekking tot nederzettingen en over het Palestijnse
waterbeleid. In Oost Jeruzalem heb ik een ontmoeting gehad met vertegenwoordigers
van de Palestijnsen uit Jeruzalem, onder wie Feisal Husseini en Hanan Ashrawi
die mij informeerden over specifieke problemen waarmee Palestijnen in Jeruzalem
kampen.Vanaf het thans operationele vliegveld in Gaza vertrok ik op 25 augustus
naar Amman. In Jordanië bracht ik een kennismakingsbezoek aan de nieuwe
Jordaanse koning Abdallah en voerde ik gesprekken met de Jordaanse premier
alsmede de minister van Buitenlandse Zaken en de minister van Water en Irrigatie.
Een Jordaanse NGO informeerde mij over de situatie op het gebied van mensenrechten
in Jordanië. Ik heb voorts een bezoek gebracht aan de locatie van een
waterproject waarbij Nederland betrokken is en aan een UNRWA vluchtelingenkamp
in Amman.Syrië bezocht ik op 26 augustus. Daar heb ik uitgebreid gesproken
met mijn Syrische collega, minister Al Shara'a.Gelet op de hogergenoemde doelstellingen meen ik dat het bezoek geslaagd
kan worden genoemd. Ik heb tijdens mijn bezoek de bilaterale banden kunnen
aanhalen en mij voorts op de hoogte gesteld van de laatste ontwikkelingen
in het vredesproces. Het was verheugend te kunnen constateren dat ten tijde
van mijn bezoek de Palestijnen en Israël op een aantal punten
dichter bij een akkoord zijn gekomen, zoals het voor Nederland relevante Gaza
haven project. Ik heb aandacht kunnen schenken aan die dossiers in het MOVP
waarbij Nederland betrokken is, c.q. een verdere bijdrage aan kan leveren,
zoals op het terrein van de waterproblematiek en de regionale economische
samenwerking. 2. Midden-Oosten vredesprocesHet MOVP kan als de rode draad van mijn bezoek worden beschouwd. In alle
gesprekken was dit een belangrijk thema. Met mijn bezoek, kort na de installatie
van de nieuwe Israëlische regering heb ik uitdrukking willen geven aan
de Nederlandse verwachting dat nu spoedig voortgang in het vredesproces zal
kunnen worden geboekt. Deze verwachting bleek bewaarheid. Ik ben van mening
dat de verkiezing van premier Barak een nieuwe impuls aan het MOVP heeft gegeven.
Niet alleen sprak een overgrote meerderheid van de Israëlische bevolking
zich daarmee uit ten gunst van het bereiken van een vredesregeling, maar ook
de reacties uit de Arabische wereld waren hoopvol. Zo sprak zelfs de Syrische
president Assad enige opmerkelijk lovende woorden aan het adres vna Barak,
hetgeen door deze in dezelfde zin werd beantwoord. Na een impasse van drie
jaar ten tijde van de regering van Netanyahu lijkt er thans weer perspectief
aanwezig in zowel het Palestijnse als het Syrisch-Libanese spoor.Mijn algemene indruk van het bezoek was dat premier Barak oprecht en vastbesloten
wenst te werken aan de afronding van een algehele vredesregeling in het Midden-Oosten.
De samenstelling van de regering en zijn strategische aanpak dragen bij aan
het bestaan van een «window of opportunity». Premier Barak stelde
dat hij een duidelijk mandaat van de kiezers had ontvangen om het vredesproces
te voltooien. Hij zei vastbesloten te zijn de Israëlische veiligheid
te vergroten door het conflict met de Arabieren te beeindigen. Barak bevestigde
dat Israël het Wye memorandum zou implementeren, maar er de voorkeur
aan gaf het tijdpad ervan aan te passen teneinde over een raamwerk voor de
finale status onderhandelingen te kunnen onderhandelen. Barak heeft ook te
kennen gegeven bereid te zijn de onderhandelingen met Syrië direct te
willen aanvangen en hij heeft zijn verkiezingsbelofte herhaald het Israëlische
leger binnen een jaar uit Zuid-Libanon te willen terugtrekken. Barak heeft
ook verklaard dat Israël toenadering wenst tot de andere (Arabische)
landen in de regio en hoopt in dat verband dan ook dat de activiteiten in
het multilaterale spoor spoedig kunnen worden hervat.Ook in het gesprek met minister Levy werd mij duidelijk dat Israël
is een algehele vredesregeling voor de regio wil realiseren door zo spoedig
mogelijk op zowel het Palestijnse als het Syrische spoor voortgang te boeken.
Hij benadrukte dat voortgang op het ene spoor niet te koste diende te gaan
van het andere en dat Israël zich zou houden aan de overeenkomsten die
met de Palestijnen waren gesloten.Ik heb van mijn kant de hoop uitgesproken dat alle bij het conflict betrokken
partijen deze kans zullen grijpen om voortgang te boeken in het MOVP en geen
activiteiten zullen ondernemen die een negatief effect zouden hebben op het
wederzijds vertrouwen dat nu voorzichtig werd opgebouwd. Ik heb in dit verband
de nederzettingen genoemd en een beroep gedaan op de Israëlische regering
te stoppen met de bouw van nieuwe nederzettingen aangezien dit vooruitloopt
op de uitkomst van de finale status onderhandelingen en een belangrijk obstakel
voor de vrede vormt. Minister Levy zei mij dat onder deze nieuwe regering
geen verdere uitbreiding zal plaatsvinden. De Palestijnen zeiden te geloven in de integriteit en daadkracht van premier
Barak. Wel benadrukten zij het belang van daden (op korte termijn) in plaats
van woorden. President Arafat en minister Erakat waren echter hoopvol over
de perspectieven met betrekking tot het bereiken van een vredesregeling. Ten
tijde van mijn bezoek bereikten partijen overeenstemming over een vijftal
beginselen m.b.t. de aanleg van Gaza haven en een tijdpad voor verdere troepenterugtrekking.
Over de vrijlating door Israël van Palestijnse gevangenen hadden de partijen
op dat moment nog geen overeenstemming bereikt. Voor het Palestijnse leiderschap
is dit een essentiële kwestie. Het is aan de eigen achterban moeilijk
uit te leggen dat men in alle vrijheid met Israël kan onderhandelen over
een vredesregeling, terwijl zij die indertijd opdrachten hebben uitgevoerd
nog steeds gevangen zitten. Men hoopt op alle punten tot een akkoord te komen
zodat de afspraken kunnen worden bekachtigd tijdens het bezoek van minister
Albright aan de regio (vanaf 2 september a.s.). Gestreefd wordt naar
overeenstemming over een totaalpakket.De partijen verwachten dat het niet eenvoudig zal zijn over de finale
status kwesties overeenstemming te bereiken. Men verwacht echter dat met goede
wil ook hiervoor een oplossing kan worden gevonden. Uit mijn gesprekken met
de Israëlische regering en de Palestijnen heb ik geconcludeerd dat men
van beide zijden haast wil maken. Het conflict heeft naar de mening van de
partijen reeds lang genoeg geduurd en men wil voorkomen dat een volgende generatie
leiders met de problemen worden opgezadeld en eventueel geboekte voortgang
in de onderhandelingen ongedaan gemaakt wordt.De Jordaanse autoriteiten waren eveneens hoopvol over de perspectieven
voor het vredesproces na het aantreden van de regering Barak. Voor Jordanië
is voortgang op beide sporen in het vredesproces, het Palestijnse en Syrische
spoor, van direct belang. Benadrukt werd dat Israël snel diende te handelen
om het momentum vast te houden. Jordanië hoopte dat nu ook het vredesakkoord
met Israël (uit 1994) eindelijk zijn vruchten zou afwerpen, met name
op economisch gebied. Het vredesverdrag had namelijk tot op heden geen positief
effect gehad op de levensstandaard in Jordanië. In dit verband werd ook
gewezen op de negatieve effecten die Jordanië ondervond van de sancties
die door de internationale gemeenschap aan Irak zijn opgelegd.Met betrekking tot het Syrische spoor trachtte Jordanië een bemiddelende
rol te spelen tussen Israël en Syrië. Ook dit spoor bood betere
perspectieven dan ooit tevoren, zo was de Jordaanse inschatting.Sedert begin 1996 is er geen voortgang meer geboekt op het Syrisch-Libanese
spoor in het vredesproces. De toen gaande besprekingen in Wye Plantation werden
afgebroken zonder dat officieel een concreet resultaat werd bereikt. Wel is
het zo dat Syrië claimt dat de regeringen van achtereenvolgens Rabin
en Peres in principe ingestemd zouden hebben met volledige terugtrekking van
de Golan Hoogte. Het standpunt van Syrië is sindsdien dat de onderhandelingen
moeten aanvangen op het punt waar ze werden afgebroken, d.w.z. met inachtneming
van hetgeen toen was bereikt. Zowel Syrië als Barak hebben nu duidelijke
signalen afgegeven de onderhandelingen spoedig te willen hervatten. Dit bleek
ook uit de gesprekken die ik in Israël en Syrië heb gevoerd. Uit
mijn gesprek met premier Barak maak ik op dat Israël daadwerkelijk uit
is op een vredesakkoord met Syrië. Barak heeft aangegeven bereid te zijn
de onderhandelingen daarover met Syrië te hervatten vanaf het punt waarop
die in 1996 zijn afgebroken. Minister Levy zei het te betreuren dat verschillende
positieve signalen over en weer helaas nog niet hadden geleid tot concrete
onderhandelingen. De Syriërs wensen een herbevestiging door Barak van
de (volgens hen) destijds door premier Rabin en minister Peres
via minister Christopher aangegeven toezegging dat Israël geen aanspraken
maakt op delen van de Golan voorbij de lijn van 4 juni 1967 en dat Israël
het sinds 1967 bezette Syrisch gebied in zijn geheel teruggeeft.Voor Israël is een regeling met Syrië ook van belang vanwege
de situatie in Libanon. Het zogeheten Libanese spoor is niet los te koppelen
van het Syrische gezien de alomvattende invloed van Syrië in Libanon.
Syrië steunt de Hezbollah die de afgelopen jaren voor tientallen slachtoffers
onder de in Zuid-Libanon aanwezige Israëlische militairen heeft gezorgd.
Bij retaliëring vielen overigens ook vele slachtoffers aan Libanese kant.
De publieke opinie in Israël heeft zich in toenemende mate gekeerd tegen
de aanwezigheid in Libanon. Israël heeft, reeds onder premier Netanyahu,
verklaard Resolutie 425 te willen uitvoeren, maar men verlangt veiligheidsgaranties
(geen aanvallen meer op burgerdoelen in Noord-Israël – nb: Israël
heeft geen territoriale claims op Libanon of vice versa). Barak heeft in zijn
verkiezingscampagne toegezegd het leger binnen een jaar terug te trekken uit
Libanon. Zijn streven is de veiligheidsgaranties onder te brengen in een vredesregeling
met Syrië.De drijfveer voor Syrië om te onderhandelen met Israël lijkt,
naast de sinds 1967 bestaande claim op teruggave van veroverd territoir (Golan),
ingegeven door twee factoren: het tijdperk-Assad nadert zijn einde en de slechte
economische situatie. Assad zou zijn zoon en beoogd opvolger Bashar een stabiel
land willen achterlaten en daarin past een vredesregeling met Israël.
Sedert het wegvallen van steun uit het Oostblok is de economische situatie
verslechterd. Syrië lijkt nu te streven naar meer aansluiting bij het
Westen. Hiervoor is een drastische hervorming van de staatsgeleide economie
nodig. De eerste besprekingen met Syrië over een Euro Mediterrane Associatie
overeenkomst zijn inmiddels van start gegaan. Mijn inschatting is dat de partijen
elkaar dicht zijn genaderd, maar dat er vooralsnog geen, voor beide aanvraadbare
formule gevonden is om de onderhandelingen daadwerkelijk te laten aanvangen. 2.1. EU/Nederlandse rolNu de impasse in de vredesbesprekingen lijkt te zijn doorbroken, is een
rol voor derde partijen minder noodzakelijk. In mijn gesprekken heb ik gesteld
dat het de voorkeur verdient wanneer de partijen in bilaterale onderhandelingen
en op basis van wederzijds vertrouwen tot afspraken kunnen komen. Alleen langs
deze weg wordt een vertrouwensrelatie opgebouwd die onontbeerlijk is voor
de toekomstige relaties van goede nabuurschap. Dit werd in mijn gesprekken
met Israëlische en Palestijnse autoriteiten onderschreven. De Palestijnen
gaven wel te kennen een faciliterende rol van Nederland op prijs te stellen
in het Gaza haven-dossier. Van mijn kant heb ik daarop geantwoord dat indien
partijen dit op prijs stellen, ik hiertoe zeker bereid ben. Van Jordaanse
zijde werd eveneens bevestigd dat gezien het karakter van de vredesbesprekingen
op dit moment een rol van de EU niet direct in de rede lag. Wel achtten Jordaanse
autoriteiten het van belang dat de EU en de VS het mogelijke blijven doen
teneinde voortgang in het proces te waarborgen en het momentum te behouden.
Minister Khatib en president Arafat wezen ook op het belang van de EU-bijdrage
ten tijde van de onderhandelingen onder premier Netanyahu. Deze bijdrage had
het president Arafat mogelijk gemaakt in het vredesproces geïnvolveerd
te blijven zonder de steun van de Palestijnse bevolking te verliezen. Minister
Levy zei dat Israël in het algemeen belang hechtte aan het nauwer aanhalen
van de banden met de EU. Ik heb dit van harte toegejuicht. 2.2. Gaza havenTen tijde van mijn bezoek bereikten Israël en de Palestijnen een
deelakkoord over een vijftal beginselen met betrekking tot de aanleg van de
haven in Gaza. Zo werd onder meer overeengekomen dat op 1 oktober a.s. met
de eerste voorbereidingen voor de aanleg van de haven een begin kan worden
gemaakt. De Palestijnen hebben ermee ingestemd de haven niet in gebruik te
nemen totdat de partijen een akkoord hebben bereikt over een havenprotocol,
inclusief veiligheidsaspecten. Deze kwestie zal worden geregeld in de finale
statusonderhandelingen waarin onder meer de soevereiniteits-gerelateerde aspecten
van de controle op in- en uitvoer besproken worden. Israël heeft voorts
toegezegd medewerking te verlenen aan de in- en uitvoer van alle voor de aanleg
van de haven benodigde produkten. Ik heb verheugd gereageerd op dit akkoord
dat ik beschouw als een duidelijk bewijs van de goede intenties van de regering
Barak. Van mijn kant heb ik de partijen alle steun toegezegd opdat de aanleg
van de haven zo spoedig mogelijk kan beginnen. Ook zullen de havenmanagementtrainingen
en institutionele opbouw van de haven, waar Nederland fondsen voor heeft gereserveerd,
binnenkort van start kunnen gaan. Van Palestijnse zijde werd waardering uitgesproken
voor de Nederlandse betrokkenheid bij Gaza haven, inclusief een faciliterende
rol bij de oplossing van de uitstaande punten. Ik heb toegezegd dat Nederland
hiertoe bereid is indien de partijen dit wensen. 2.3. Multilaterale spoorHet met de Madrid-Conferentie van 1991 ingezette multilaterale spoor van
het vredesproces is ten tijde van de regeringsperiode van Netanyahu vrijwel
volledig tot stilstand gekomen. Onder aanvoering van Egypte werd door de Arabische
deelnemers aan dit spoor (Syrië en Libanon hebben nimmer geparticipeerd)
begin 1997 officieel de medewerking opgeschort onder het argument dat bij
gebrek aan voortgang op de bilaterale sporen, activiteiten op het multilaterale
spoor niet konden doorlopen. Op technisch niveau, buiten de publiciteit, bleken
toch nog enige bijeenkomsten te worden georganiseerd in de werkgroepen: Water,
Environment, Refugees, Arms Control & Regional Security, Regionale Economic
Development (REDWG), welke laatste wordt geleid door de EU.Nu er beweging komt in de bilaterale sporen stijgen de kansen voor reactivering
van het multilaterale spoor. Egypte heeft al aangegeven te willen meewerken
aan «deblokkering» als het vredesproces concrete voortgang boekt
(uitvoering van Wye met name). De VS en Israël zijn voorstanders van
hervatting van het multilaterale spoor en zien hier voor de EU een belangrijke
rol weggelegd. Dit werd door minister Levy nogmaals benadrukt. Gelet op de
Nederlandse interesse en betrokkenheid bij de bevordering van regionale samenwerking
(water) heb ik toegezegd mij in te zullen zetten voor de reactivering van
dit spoor. 2.4. Regionale samenwerkingEen ander doel van mijn bezoek aan de regio was te onderzoeken welke mogelijkheden
er zijn om stabiliteit en welzijn te bevorderen door middel van regionale
samenwerking. De ratio van mijn aandacht hiervoor is vooral gelegen in het
gegeven dat de driehoek gevormd door Israël, Jordanië en de Palestijnse
Gebieden van essentieel belang is voor de toekomst van de regio, in zowel
politieke als economische zin. Ik meen dat Nederland vanwege zijn historische
relaties van vriendschap en affiniteit met de partijen in een sterke uitgangspositie
verkeert om hieraan een bijdrage te leveren. Deze mening werd door de gesprekspartners
gedeeld en op Nederland werd een beroep gedaan om de activiteiten op dit terrein
te bevorderen. Tot op heden concentreert Nederland zich op regionale samenwerking op het gebied van water. Zo financierde Nederland de ontwikkeling
van een rationeel model voor waterbeheer. Bovendien ondersteunt Nederland
een regionaal project op het gebied van waterzuivering en grondwaterinfiltratie
in het kader van het multilaterale spoor van het vredesproces. In Jordanië
heb ik een bezoek gebracht aan de locatie van een project dat in dit kader
door de drie partijen wordt uitgevoerd. Ik heb gesteld andere initiatieven
van de partijen op het gebied van regionale samenwerking in welwillende overweging
te zullen nemen. Zoals bekend is de watersituatie in de regio uiterst nijpend
als gevolg van aanhoudende droogte en de snelle bevolkingsaanwas. 3. Mensenrechten, democratisering en goed bestuurDe onderwerpen mensenrechten, democratisering en goed bestuur zijn tijdens
mijn bezoek in ruime mate aan de orde geweest. In Israël heb ik de hoop
uitgesproken dat de Israëlische regering gevolg geeft aan de uitspraken
gedaan door de ministers Beilin (Justitie) en Ramon (Jeruzalem zaken) met
betrekking tot de administratieve detentie van Palestijnse gedetineerden (meer
waarborgen) en de herziening van het ID-kaart beleid met betrekking tot Palestijnen
in Jeruzalem, dat ertoe heeft geleid dat duizenden Palestijnen hun verblijfstitel
in die stad dreigen te verliezen.In de Palestijnse Gebieden heb ik gesproken met Palestijnse mensenrechtenorganisaties
als ook met de Palestijnse Autoriteit over de situatie op het gebied van de
mensenrechten. Deze laat veel te wensen over. Zo is nog immer sprake van arbitraire
arrestaties, administratieve detentie, gebrek aan rechtsgang en beperking
van de vrijheid van meningsuiting. Wel werd opgemerkt dat de vrijheid van
meningsuiting in de Palestijnse Gebieden gunstig afstak bij de situatie in
een aantal omringende landen. Ik heb gezegd te hechten aan dit thema en hieraan
aandacht te willen geven, onder meer in het kader van een reeds lopend project
dat ten doel heeft de vrijheid van meningsuiting in de Arabische wereld te
vergroten door steun aan «independent voices». NGO's pleitten
ervoor dat donoren er bij de Palestijnse Autoriteit op zouden blijven aandringen
de mensenrechten na te leven. Ik heb bevestigd dat voor Nederland naleving
van mensenrechten een cruciaal thema is. Derhalve zal Nederland mensenrechtenorganisaties
blijven ondersteunen en de dialoog met de Palestijnse Autoriteit over deze
kwestie voortzetten. In dit verband heb ik gemeld dat Nederland voornemens
is een bijdrage te leveren aan de ondersteuning van de rechterlijke macht
in de Palestijnse Gebieden.Ik heb de Nederlandse zorgen over de mensenrechtenschendingen besproken
met de Palestijnse Autoriteit. Mij werd toegezegd dat in samenwerking met
donoren de Palestijnse Autoriteit er alles aan zal trachten te doen om bestaande
zorgen weg te nemen. Wel werd begrip gevraagd voor het feit dat men zich in
zekere zin bevindt tussen hamer een aanbeeld. Er dient te worden gelaveerd
tussen het strikte optreden dat van de Palestijnse Autoriteit wordt verwacht
met het oog op het voorkomen van terroristische aanslagen en de naleving van
de mensenrechten. Ik heb gezegd begrip te hebben voor de moeilijke situatie
waarin de Autoriteit zich bevindt, maar heb benadrukt dat naar de mening van
Nederland de veiligheid moet worden gegarandeerd zonder schending van de mensenrechten.Het onderwerp goed bestuur en democratisering heb ik in de Palestijnse
Gebieden ook ter sprake gebracht. Met erkenning van het feit dat de Palestijnse
Autoriteit slechts vijf jaar bestaat en er reeds veel voortgang op dit terrein
is geboekt, heb ik gewezen op het belang dat donoren als Nederland hechten
aan spoedige verbeteringen op bestuurlijk gebied. In dit verband
heb ik gewezen op het belang van gemeentelijke verkiezingen en gevraagd naar
de voornemens van de Autoriteit deze te organiseren. Mij werd toegezegd dat
deze zo spoedig mogelijk zouden worden uitgeschreven. In mijn gesprek met
leden van de Wetgevende Raad pleitten dezen ervoor dat donoren geen concessies
zouden doen aan eisen op het gebied van transparantie en «rule of law»,
hetgeen ik gaarne onderschreef.Tenslotte heb ik in de Palestijnse Gebieden gesproken met de nieuwe minister
voor NGO-zaken, minister Asfour, waarbij ik het belang dat ik hecht aan een
goed functionerende «civil society» heb benadrukt. In dit verband
heb ik gesteld erover verheugd te zijn dat sedert zijn aantreden de Palestijnse
Autoriteit en de Palestijnse NGO's nader tot elkaar lijken te zijn gekomen.
Ik heb de hoop uitgesproken dat de NGO-wet, als aangenomen door de Wetgevende
Raad, spoedig zal worden getekend.In Jordanië heb ik mij door een vertegenwoordigster van een mensenrechtenorganisatie
laten informeren over de mensenrechtensituatie in dat land. Zij was van mening
dat in vergelijking met omringende landen de situatie in Jordanië zeker
niet als slecht kan worden omschreven. De inspanning van de Jordaanse autoriteiten
om de mensenrechtensituatie verder te verbeteren wordt door mensenrechtenorganisaties
positief gewaardeerd. Dit neemt niet weg dat er verschillende punten van zorg
zijn, met name op het gebied van de positie van de vrouw. Deze blijft vooral
als gevolg van sociale druk en traditionele patronen achter. In dit verband
werd ook de zogenaamde «honour killings» genoemd waarover momenteel
in het Jordaanse kabinet een discussie plaatsvindt. Er bestond behoefte aan
ondersteuning van vrouwenorganisaties en in het bijzonder aan juridische expertise
i.v.m. amendering van wetgeving, incl. de wet in verband met betrekking tot
«honour killings». Ik heb de kwestie van de «honour killings» –
conform de toezegging van de regering terzake – opgebracht bij mijn
Jordaanse collega de minister van Buitenlandse Zaken. In dit gesprek heb ik
verwezen naar de verplichtingen die uit de door Jordanië geratificeerde
mensenrechtenverdragen voortvloeien op dit terrein. Minister Khatib was zich
hier wel van bewust en verzekerde mij dat de Jordaanse autoriteiten er alles
aan deden om deze «honour killings» uit te doen bannen.In Syrië heb ik de hoop uitgesproken dat in de toekomst een constructieve
dialoog met Syrië over mensenrechten mogelijk zal zijn, met name in het
kader van de EU-Mediterrane associatie overeenkomst waarover Syrië momenteel
met de EU de onderhandelingen heeft aangevangen. 4. VluchtelingenZowel in Gaza als in Amman bezocht ik een Palestijns vluchtelingenkamp
teneinde mij op de hoogte te stellen van de verschillende aspecten van de
vluchtelingenproblematiek in de regio en de rol van UNRWA terzake. De wijze
waarop UNRWA het hoofd tracht te bieden aan de problematiek en in het bijzonder
aan de enorme jaarlijkse toestroom van scholieren is indrukwekkend. UNRWA
infomeerde mij over de schrijnende financiële situatie waarin de organisatie
zich reeds lange tijd bevindt. 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-23432-26.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl