Goedkeuring vd op 26 januari 1996 te Geneve tot stand gekomen Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout; Memorie van toelichting
Staten-Generaal — Kamerstuk 
Datum: 2014-07-11 00:00:00.000000
Rechtsgebied: Wetgeving


(function (window, document, dataLayerName, id) {
 window[dataLayerName] = window[dataLayerName] || [], window[dataLayerName].push({ start: (new Date).getTime(), event: "stg.start" }); var scripts = document.getElementsByTagName('script')[0], tags = document.createElement('script');
 function stgCreateCookie(a, b, c) { var d = ""; if (c) { var e = new Date; e.setTime(e.getTime() + 24 * c * 60 * 60 * 1e3), d = "; expires=" + e.toUTCString() } document.cookie = a + "=" + b + d + "; path=/; Secure" }
 var isStgDebug = (window.location.href.match("stg_debug") || document.cookie.match("stg_debug")) && !window.location.href.match("stg_disable_debug"); stgCreateCookie("stg_debug", isStgDebug ? 1 : "", isStgDebug ? 14 : -1);
 var qP = []; dataLayerName !== "dataLayer" && qP.push("data_layer_name=" + dataLayerName), qP.push("use_secure_cookies"), isStgDebug && qP.push("stg_debug"); var qPString = qP.length > 0 ? ("?" + qP.join("&")) : "";
 tags.async = !0, tags.src = "https://koop.piwik.pro/containers/" + id + ".js" + qPString, scripts.parentNode.insertBefore(tags, scripts);
 !function (a, n, i) { a[n] = a[n] || {}; for (var c = 0; c < i.length; c++)!function (i) { a[n][i] = a[n][i] || {}, a[n][i].api = a[n][i].api || function () { var a = [].slice.call(arguments, 0); "string" == typeof a[0] && window[dataLayerName].push({ event: n + "." + i + ":" + a[0], parameters: [].slice.call(arguments, 1) }) } }(i[c]) }(window, "ppms", ["tm", "cm"]);
 })(window, document, 'dataLayer', 'f8b9eee5-8d9c-4ea1-abd5-83e174f29813');
 
 
 
Direct naar content
Navigatie
Contextinformatie
Publicatie
Acties
Inhoudsopgave
Gerelateerde informatie

Menu

U bent nu hier: 
Publicaties
Officiële publicaties

Inloggen

Primaire navigatie

Andere sites binnen Overheid.nl
Home
Uitgebreid zoeken
Mijn abonnementen
Help

Andere sites binnen Overheid.nl

Berichten over uw Buurt
Zoals vergunningen, bouwplannen en lokale regelgeving.

Rondom uw woonadres
Rondom een zelfgekozen adres

Dienstverlening
Zoals belastingen, uitkeringen en subsidies.

Naar dienstverlening

Beleid & regelgeving
Officiële publicaties van de overheid.

Naar beleid & regelgeving

Contactgegevens overheden
Adressen en contactpersonen van overheidsorganisaties.

Naar overheidsorganisaties

 
 
 
U bent hier:

Home

Kamerstuk 25032, nr. 3

 
 
 

Kamerstuk

Datum publicatie
Organisatie
Vergaderjaar
Dossier- en ondernummer

04-10-1996

Tweede Kamer der Staten-Generaal

1996-1997

25032 nr. 3

 

 

 
 
 Toon meer van: Inhoudsopgave
 
 

 
 AanhefLichaamI. InleidingII. Het functioneren van de Internationale Overeenkomst
inzake tropisch hout, 1983III. Het verloop van de onderhandelingen en de belangrijkste
resultatenA) De ITHO 2000-doelstellingB) De verbreding van de werkingssfeer van het verdragC) HandelsdiscriminatieD) Het Bali PartnerschapsfondsE) Wijziging, werkingsduur en in werking treden van het
verdragIV. De financiële verplichtingen van NederlandV. De positie van het Koninkrijk der NederlandenVI. De positie van Nederland en van de Europese Gemeenschap
en haar lid-statenVII. SlotbeschouwingOndertekening
 

 
 
 Toon meer van: Extra informatie
 
 

 
 

Informatie over publicatie

 

 

 
 Toon meer van: Gerelateerd
 
 

 
 Publicaties in kamerdossier

Kamerdossier 25032Toon alle publicaties in het hoofddossier

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Geconsolideerde regelgeving

 

 
 
 Publicaties referendum

 

 

 

 

 

Authentieke versie (PDF)
bestandsgrootte: 37 Kb

Informatie

Gerelateerd

Printen

Delen

 
 
 
25 032Goedkeuring van de op 26 januari 1994 te Genève tot stand gekomen
Internationale Overeenkomst inzake tropisch hout, 1994, met bijlagen (Trb.
1995, 194)nr. 3MEMORIE VAN TOELICHTING I. InleidingIn januari 1994 vond te Genève de vierde en tevens laatste zitting
plaats van de Conferentie van de Verenigde Naties (hierna: de conferentie)
met betrekking tot een nieuw verdrag inzake tropisch hout. De eerdere zittingen
vonden eveneens plaats te Genève in de maanden april, juni en oktober
van 1993. De conferentie heeft op 26 januari 1994 de tekst van de Internationale
Overeenkomst inzake tropisch hout, 1994, met bijlagen (het verdrag) vastgesteld.Het verdrag is nog niet in werking getreden. De looptijd van het verdrag
bedraagt vier jaar, waarna het verdrag nog twee maal met drie jaar kan worden
verlengd.De conferentie stond open voor alle landen, die lid zijn van de Verenigde
Naties, ook die welke niet toegetreden zijn tot de op 18 november 1983 te
Genève tot stand gekomen Internationale Overeenkomst inzake tropisch
hout, 1983 (Trb. 1984, 82). Door het Koninkrijk der Nederlanden is aan de
conferentie deelgenomen en een lid van de Nederlandse delegatie fungeerde
als vice-voorzitter van de conferentie.Het hiervoor genoemde verdrag van 1983 is uit het Geïntegreerd Grondstoffen
Programma van de Conferentie van de Verenigde Naties over Handel en Ontwikkeling
(UNCTAD) voortgekomen. Na twee eerdere verlengingen met twee jaar is tijdens
een speciale zitting van de Internationale Tropisch Hout Raad (de raad) op
21 januari 1994 overeenkomstig artikel 42, derde lid, van het verdrag van
1983 door de raad het besluit genomen tot verdere verlenging van dat verdrag
tot het moment dat het nieuwe verdrag in werking treedt.Het onderhavige verdrag maakt het mogelijk dat de op basis van het verdrag
van 1983 tot stand gekomen activiteiten worden voortgezet. Het verdrag verschaft
tevens de juridische basis voor het platform voor internationale samenwerking
en consultatie, de Internationale Tropisch Hout Organisatie (ITHO). Alle relevante
aspecten van de tropisch-houteconomie komen daarbij aan de orde.Achtereenvolgens zal in het navolgende aandacht worden geschonken aan
het functioneren van het verdrag van 1983 (hoofdstuk II), het verloop van
de onderhandelingen (hoofdstuk III), de financiële verplichtingen van
Nederland (hoofdstuk IV), de positie van het Koninkrijk (hoofdstuk V) en de
rol van de Europese Gemeenschap (hoofdstuk VI). In een slotbeschouwing
(hoofdstuk VII) wordt ten slotte ingegaan op de wenselijkheid van het partij
worden van het Koninkrijk bij het nieuwe verdrag. II. Het functioneren van de Internationale Overeenkomst
inzake tropisch hout, 1983Het verdrag van 1983 is voor Nederland op 29 mei 1987 in werking getreden.
Als uitvoerend orgaan van het verdrag is de ITHO opgericht, waarvan de zetel
te Yokohama, Japan, is gevestigd. De 53 lid-staten van de ITHO (26 producenten-
en 27 consumentenlanden) nemen ruim 95% van de internationale handel in tropisch
hout voor hun rekening. In de 26 producentenlanden bevindt zich ruim 85% van
de tropische regenwouden. De leden van de ITHO komen twee maal per jaar bijeen.De ITHO wordt door Nederland gezien als een belangrijke organisatie, die
verband legt tussen de internationale handel in tropisch hout en de problematiek
van de tropische regenwouden. Het verdrag van 1983 is een grondstoffenverdrag
en heeft onder andere als doel de economische en ecologische belangen ten
aanzien van tropisch hout op een evenwichtige wijze te verenigen. Het bereiken
van dit doel vergt een gezamenlijke inspanning van de overheden van de producerende
en consumerende landen, alle betrokken internationale instellingen, milieu-organisaties
en de handel en industrie. Bewustwording van de complexe tropenbosproblematiek
door alle betrokken partijen, alsmede het tonen van bereidheid tot het nemen
van maatregelen en het aangaan van verplichtingen, vormen daarbij een eerste
stap op weg naar oplossingen van de complexe problemen die de tropischhouteconomie
kenmerken. Het is vrijwel onbetwist dat de ITHO erin is geslaagd een kader
te verschaffen voor samenwerking en overleg tussen producerende en consumerende
ledenlanden.De belangrijkste doelstellingen van het verdrag van 1983 zijn:– het bieden van een platform voor een dialoog tussen producenten-
en consumentenlanden ten behoeve van samenwerking en consultatie inzake alle
relevante aspecten van de tropischhouteconomie;– het bevorderen en diversificeren van de internationale handel
in tropisch hout en daarbij de structuur van de internationale markt te verbeteren;– het aanmoedigen van herbebossing en bosbeheer ten gunste van tropisch
hout voor industriële doeleinden;– het bevorderen van totstandkoming van nationaal beleid, dat is
gericht op duurzaam gebruik en behoud van tropisch bos en de natuurlijke rijkdommen
daarvan.Als voornaamste beleidsmatige resultaten van de ITHO worden beschouwd:– het tot stand komen van richtlijnen voor het duurzame beheer van
natuurlijke tropische bossen (International Tropical Timber Organization (ITTO)
Policy Development Series, no. 1 december 1990);– het tot stand komen van richtlijnen voor plantages (ITTO Policy
Development Series, no. 4, januari 1993);– het bereiken van overeenstemming over de ITHO-doelstelling om
in het jaar 2000 te komen tot handel in tropisch hout uit duurzaam beheerde
bossen, de zogenaamde 2000-doelstelling (Report of the Eighth Session of the
International Tropical Timber Council (ITTC), document ITTC (VIII)/ D.1, mei
1990);– de ontwikkeling van een strategie om de 2000-doelstelling te bereiken,
document ITTC (X)/16 dd juni 1991);– het vaststellen van een definitie van duurzaam bosbeheer en criteria
om dit te meten (document ITTO Policy Development Series, no. 3, maart 1992);– het bereiken van overeenstemming over internationale referentiestandaarden voor het behoud van biologische diversiteit in tropische
produktiebossen (document ITTC (XIII)11, decision 4 (XIII), november 1992);– het initiatief om de mogelijkheden te onderzoeken van het certificeren
van duurzaam geproduceerd hout (document ITTC (XV)/13 decision 6 (XV), november
1993 en document ITTC (XVI)/9 decision 2(XVI), mei 1994).Verder is vermeldenswaard de in mei 1990 ondernomen belangrijke ITHO-missie
naar de Maleisische deelstaat Sarawak, die als doel had de situatie met betrekking
tot het bosbeheer aldaar te onderzoeken. Op basis van de uitkomsten van deze
missie, zoals neergelegd in document ITTC(VIII)/7 van 7 mei 1990 onder de
titel «The Promotion of Sustainable Forest Management: A Case Study
in Sarawak, Malaysia», is in ITHO-verband overleg over de ontwikkelingen
met betrekking tot het regenwoud in dit gebied bespreekbaar gebleven.Het verdrag van 1983 is evenals het nieuwe verdrag een grondstoffenovereenkomst
van gemengde aard. Bij deze verdragen staat het handelsaspect voorop maar
speelt ook het milieuaspect een rol. Via het bevorderen van de internationale
handel in hout en houtproducten uit duurzaam beheerde bossen wordt getracht
een bijdrage te leveren aan het behoud en de bescherming van de tropische
regenwouden. Volgens gegevens van de FAO (Food and Agricultures Organization)
van de VN bedraagt de ontbossing 15,7 miljoen hectare per jaar. Het nieuwe
verdrag zal evenals het verdrag van 1983 een bijdrage leveren aan de bestrijding
van de ontbossing door te dienen als forum voor overleg, samenwerking, bewustwording,
ontwikkeling van beleid, uitvoering van projecten inzake bescherming en duurzaam
gebruik van tropische bossen en de problematiek van de internationale handel
in tropisch hout. De 2000-doelstelling houdt een stimulans in om ongecontroleerde
ontbossing af te remmen. Eén van de conclusies van de eind 1995 in
het kader van de ITHO ondernomen tussentijdse evaluatie van de voortgang met
betrekking tot de implementatie van de 2000-doelstelling was dat de grote
exportlanden Indonesië, Maleisië en Ghana er naar verwachting in
zullen slagen om hun permanente bosareaal in het jaar 2000 onder duurzaam
bosbeheer te brengen. Voor de overige landen bestaat er in dit verband nog
een groot aantal obstakels. De ITHO speelt een belangrijke rol om deze landen
te ondersteunen bij de verdere invoering van een beleid van duurzaam bosbeheer. III. Het verloop van de onderhandelingen en de belangrijkste
resultatenDe conferentie werd voorafgegaan door twee voorbereidende vergaderingen
binnen het kader van de ITHO (in Yokohama, in november 1992, en in Quito,
Ecuador, in januari 1993). Deze vergaderingen hebben geresulteerd in afzonderlijke
voorstellen voor de tekst van een tot stand te brengen nieuw verdrag van respectievelijk
de producenten- en de consumentenlanden. De tekstvoorstellen van beide groepen
zijn neergelegd in een tweetal werkdocumenten, die op verzoek van de raad
aan de Secretaris-Generaal van UNCTAD zijn voorgelegd als basis voor de onderhandelingen
(documenten van het UNCTAD Secretariaat TD/Timber.2/R.1 en R.2 van 14 april
1993).Uit de werkdocumenten blijkt, dat zowel de consumenten- als de producentenlanden
behoefte hadden aan een grondstoffenverdrag dat de juridische basis in stand
zou houden voor een forum voor internationale samenwerking en consultaties
op het gebied van tropisch hout. De onderhandelingen dienden zich daarbij
echter niet te beperken tot de verbetering van de werking van het verdrag
van 1983, waaraan vooral de uitkomsten van de Conferenties van de UNCTAD ten
grondslag lagen, met name die met betrekking tot het Geïntegreerd Grondstoffenprogramma
(resoluties 93 (IV), 124 (V) en 155 (VI) respectievelijk van de UNCTAD IV,
V en VI en hoofdstuk II, sectie B van de slotverklaring van UNCTAD
VII) en het Actieprogramma voor het tot stand brengen van de Nieuwe Internationale
Economische Orde (Algemene Vergadering van de Verenigde Naties resoluties
3201 (S-VI) en 3202 (S-VI) van 1 mei 1974). Een eventueel nieuw verdrag diende
ook ruimte te bieden aan het gedachtegoed van de VN-conferentie inzake milieu
en ontwikkeling (UNCED), welke in juni 1992 te Rio de Janeiro (Brazilië)
werd gehouden en waarvan de «Niet juridisch bindende gezaghebbende verklaring
inzake beginselen voor een mondiale consensus aangaande het beheer, het behoud
en duurzame ontwikkeling van alle soorten bossen (Bossenverklaring)»
(document: UNCED/A/Conf.151/6/Rev.1 dd. 13 juni 1992) een belangrijk bestanddeel
vormt.Wat betreft het verbeteren van de bestaande structuur, de werking en de
activiteiten van de ITHO spitsten de voorstellen van producenten- en consumentenlanden
zich toe op een tweetal belangrijke punten. Ten eerste wensten de consumentenlanden,
in tegenstelling tot de producentenlanden, expliciet in het nieuwe verdrag
de verplichting vast te leggen tot rapporteren door ledenlanden over de voortgang
bij het ontwikkelen van beleid en bij de uitvoering van genomen maatregelen
ten behoeve van de 2000-doelstelling. Hiervoor is tijdens de onderhandelingen
een bevredigende oplossing gevonden, waarbij de consumentenlanden zich bereid
hebben verklaard informatieverschaffing over de handel gelijkelijk van toepassing
te doen zijn op tropisch hout en op hout uit gematigde en boreale klimaatzones
(artikel 29).De consumentenlanden wensten voorts, in tegenstelling tot de producentenlanden,
de beleidsondersteunende functie van projectactiviteiten uitdrukkelijk als
criterium vast te leggen in het nieuwe verdrag. Naar de mening van de consumentenlanden
bestond namelijk teveel een scheiding tussen de beleidsactiviteiten en de
projectactiviteiten van de ITHO. De ITHO zou op een meer evenwichtige en waar
mogelijk geïntegreerde manier beleidswerk en projectactiviteiten moeten
ondernemen om haar doelstellingen te bereiken. Tijdens de onderhandelingen
is overeenstemming bereikt over een kernachtige tekst, die de basis moet vormen
voor een dergelijke stroomlijning (artikel 24).Waar het ging om het opnemen in het verdrag van de resultaten, die reeds
bereikt waren met betrekking tot de invulling van de milieuparagraaf van het
verdrag van 1983 (artikel 1, onder h) evenals van het gedachtegoed van de
UNCED-conferentie in Rio de Janeiro, liepen de meningen sterk uiteen. Van
de kant van een aantal consumentenlanden werd sterk de nadruk gelegd op de
kwestie van het duurzame beheer van tropische bossen. Daardoor was bij de
producentenlanden het beeld ontstaan dat de consumentenlanden zwaardere eisen
wilden stellen ten aanzien van het beheer van tropische bossen dan aan het
beheer van bos in de gematigde en boreale klimaatzones. Dit had tot gevolg
dat de producentenlanden te verstaan gaven, dat dezelfde standaarden ook op
die bossen toegepast dienden te worden en dat toezeggingen hierover in het
verdrag opgenomen zouden moeten worden. De intensieve gedachtewisseling over
deze materie is voor beide partijen belangrijk geweest. In het vervolg (onder
B) zal hierop nog nader worden ingegaan. Voorts bestond in dat stadium bij de producentenlanden de zorg over handelsdiscriminatie
die zou kunnen voortvloeien uit het verdrag. Deze zorg werd nog extra gevoed
door de Nederlandse 1995-doelstelling in het Regeringsstandpunt Tropisch Regenwoud
(kamerstukken II 1990/91, 21 517, nrs. 2 en 3) en het Convenant Tropisch
Hout (kamerstukken II 1993/94, 21 517, nr. 18). Om deze zorg weg te nemen
is een bepaling hieromtrent in het verdrag opgenomen (zie onder C).Onvervulde verlangens, die zijn overgebleven na de UNCED-conferentie,
met name wat betreft de wens van de ontwikkelingslanden om het beleid gericht
op het duurzaam beheer van de tropische bossen gefinancierd te krijgen uit
«nieuwe en additionele middelen» van de ontwikkelde landen (Verklaring
van Rio inzake Agenda 21, hoofdstuk 33) speelden eveneens een
belangrijke rol in de discussie. Dit heeft ertoe geleid dat in het verdrag,
naast de administratieve en de bijzondere rekening, is voorzien in een derde
rekening, te weten het Bali Partnerschapsfonds (artikel 21) (zie D). A) De ITHO 2000-doelstellingGedurende het gehele onderhandelingsproces heeft de groep van consumentenlanden
aangegeven grote waarde te hechten aan de 2000-doelstelling als katalysator
van gezamenlijke inspanningen van de deelnemende landen. Daarmee werd beoogd
tegemoet te komen aan de bezorgdheid van de eindverbruikers van tropisch hout
met betrekking tot de toekomst van de tropische regenwouden en de biodiversiteit
ervan. Daarbij is gewezen op de mogelijke negatieve effecten op de geloofwaardigheid
van de ITHO, indien deze doelstelling onvoldoende overeind zou blijven. De
onderhandelingen concentreerden zich derhalve vooral op de kwestie van de
committering aan de doelstelling om vanaf het jaar 2000 nog uitsluitend hout
uit duurzaam beheerd bos in de internationale handel te brengen en op de financiering
van de realisering hiervan. De consumentenlanden streefden naar een zo groot
mogelijke committering van de producentenlanden ten aanzien van deze 2000-doelstelling,
zonder daar verplichte financiële bijdragen tegenover te willen stellen.
De producentenlanden hadden zich tijdens de derde zitting van de conferentie
reeds bereid getoond tot het aangaan van de committering aan de 2000-doelstelling.
Zij hadden hieraan echter de voorwaarden gekoppeld dat voldoende financiële
middelen ter beschikking zouden worden gesteld en dat handelsdiscriminatie
en dubbele standaarden zouden worden voorkomen.Uiteindelijk is het mogelijk gebleken de 2000-doelstelling, welke tijdens
de achtste zitting van de raad (Bali, mei 1990) voor het eerst werd geformuleerd
en waarvoor tijdens daaropvolgende zittingen een strategie, een definitie
en criteria zijn ontwikkeld, in het verdrag vast te leggen. Conform hetgeen
tijdens de onderhandelingen is besproken, wordt deze doelstelling gezien als
een inspanningsverplichting. In de komende periode moet worden vastgesteld
welke maatregelen het meest geschikt zijn om het nakomen ervan veilig te stellen.
Deze maatregelen zijn daarbij expliciet in verband gebracht met de beschikbaarheid
van financiële middelen (artikel 21, vijfde lid).Van de consumentenlanden werd een gelijkwaardige committering verlangd,
die vooral tot doel had om te voorkomen dat de handelspositie van tropisch
hout ongunstiger zou worden dan die van hout uit gematigde en boreale streken.
De producentenlanden van tropisch hout streefden daarom verbreding van het
verdrag tot alle soorten hout na (zie onder B) en verlangden voorts toezeggingen
betreffende het voorkomen van handelsdiscriminatie (zie onder C). B) De verbreding van de werkingssfeer van het verdragIn reactie op de voorwaarde van de producentenlanden ten aanzien van het
duurzaam beheer van de bossen in gematigde en boreale streken in het jaar
2000 zijn alle consumentenlanden er toe overgegaan zich op identieke wijze
te committeren als de producentenlanden. De consumentenlanden deden dat in
de derde ronde van de onderhandelingen op unilaterale basis of als beperkte
groep (de Europese Gemeenschap en haar lid-staten). De producentenlanden wensten
echter één gezamenlijke committering van de consumentenlanden
opgenomen te zien in het verdrag, hetgeen de werkingssfeer van het verdrag
aanzienlijk zou verbreden. Dit was voor vrijwel alle consumentenlanden onaanvaardbaar,
omdat zij dit niet verenigbaar achtten met de door hen voorgestane continuering
van de ITHO als grondstoffenorganisatie voor tropisch hout. Daarbij
benadrukten vooral de Europese Gemeenschap en haar lid-staten dat het door
de producentenlanden nagestreefde doel bereikt diende te worden door middel
van een integrale wereldbossenconventie of in het kader van een meer voor
de bossen uit gematigde en boreale streken geschikt forum. Daarbij werd gewezen
op de lopende ontwikkelingen in de Paneuropese Ministeriële Bossenconferentie
(Helsinki, juni 1993) en het seminar van bossendeskundigen in het kader van
de Conferentie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa (CVSE), (Montreal,
september/oktober 1993). Door de handhaving van de specifieke toepasbaarheid
van het verdrag op tropische houtsoorten, zo werd gesteld, zal worden voorkomen
dat de problematiek van tropisch hout (slechts 5% van de wereldmarkt voor
hout) zal worden gemarginaliseerd. Bij de eindverbruiker valt in toenemende
mate twijfel te bespeuren over de aanschaf van tropisch hout omdat daardoor
belangrijke natuurlijke hulpbronnen en ecosystemen zouden worden vernietigd.
Gerichte en geloofwaardige samenwerking in het kader van een internationaal
verdrag inzake tropisch hout, waarbij wordt aangetoond dat de handel in tropisch
hout en de daarmee gegenereerde financiële middelen behulpzaam kunnen
zijn bij het bereiken van duurzaam bosbeheer, zou deze vrees kunnen wegnemen.De producentenlanden hebben uiteindelijk hun voorwaarde ingetrokken toen
overeenstemming werd bereikt over een drietal punten. Het eerste betrof een
onderzoek naar mogelijke aanpassing van de reikwijdte van het verdrag door
de raad, vier jaar na inwerkingtreding ervan. Ten tweede zouden de consumentenlanden
apart een verklaring inzake duurzaam beheer van bossen in gematigde en boreale
klimaatzones afleggen, die met het verdrag verspreid zou worden (preambule
alinea 8). Deze heeft echter geen juridisch bindend karakter. Deze verklaring
is tijdens de laatste zitting van de conferentie afgelegd. De consumentenlanden,
waaronder de Europese Gemeenschap en haar lid-staten, hebben zich in deze
verklaring gecommitteerd aan de naleving van nationaal vast te stellen richtlijnen
en criteria voor duurzaam beheer van hun eigen bossen, die vergelijkbaar zijn
met die, welke ontwikkeld zijn door de ITHO. Door middel van deze verklaring
heeft een aantal consumentenlanden, dat van mening is dat daaraan reeds wordt
voldaan, waaronder de lid-staten van de Europese Gemeenschap, zich verbonden
tot het handhaven en verbeteren van dit duurzaam beheer, terwijl andere consumentenlanden
zich committeerden aan de doelstelling van duurzaam beheer van hun nationale
bossen in het jaar 2000. Ten derde werd afgesproken dat de activiteiten op
het vlak van consultatie, internationale samenwerking, beleidsontwikkeling
en de uitwisseling en analyse van de marktinformatie, waar relevant voor de
tropisch houtsector, zouden worden uitgebreid tot alle soorten hout. Deze
concessie is gedaan ten einde enigszins tegemoet te komen aan de wensen van
de producentenlanden om de samenwerking op een bredere leest dan alleen tropisch
hout te schoeien. Dit heeft zijn weerslag gekregen in de preambule van het
verdrag (alinea's 5, 6 en 8) en voorts in artikel 1 onder a, b, h, l en n
(doeleinden), artikel 27, eerste lid (de taakomschrijving van de Commissie
voor uitwisseling van economische gegevens en marktgegevens), in artikel 29
betreffende statistieken, studies en informatie en in artikel 30 betreffende
het jaarverslag. C) HandelsdiscriminatieIn de eerste fase van de onderhandelingen bleken de producentenlanden
bevreesd dat de bepalingen, die inhouden dat partijen vanaf een bepaald tijdstip
dienen te voldoen aan verplichtingen met betrekking tot duurzaam bosbeheer,
een guillotine-effect zouden kunnen hebben. Hiermee wordt bedoeld dat overschrijding
van de in de bepaling genoemde termijn direct zou kunnen leiden tot een blokkade
van de invoer van tropisch hout uit bepaalde ledenlanden. De consumentenlanden
hebben daar tegenover gesteld dat de 2000-doelstelling een inspanningsverplichting
is, waarvoor in de komende periode moet worden vastgesteld welke maatregelen
het meest geschikt zijn om het nakomen ervan veilig te stellen.Ten einde het procesmatige karakter van de 2000-doelstelling te onderstrepen,
hechtten de producentenlanden sterk aan het opnemen van waarborgen tegen eventuele
beperkende handelsmaatregelen. Om hieraan tegemoet te komen werd artikel 36
opgenomen. De strekking daarvan is, dat de bepalingen van het verdrag op zichzelf
geen titel kunnen vormen voor het nemen van beperkende handelsmaatregelen.
Dit laat de beleidsvrijheid van partijen – uiteraard met inachtneming
van internationaalrechtelijke afspraken en verplichtingen – onverlet. D) Het Bali PartnerschapsfondsTer ondersteuning van de initiatieven om uitvoering te geven aan afspraken
over duurzaam beheer van tropisch bossen is in het verdrag, naast de administratieve
en de bijzondere rekening, voorzien in een derde rekening, te weten het Bali
Partnerschapsfonds (artikel 21). Dit fonds zal na de inwerkingtreding van
het verdrag gevoed worden uit rente-inkomsten en evenals de bijzondere rekening,
door vrijwillige bijdragen van ledenlanden en andere aanvaardbare overheids-
en particuliere donoren. Op aandrang van de producentenlanden is met betrekking
tot de financiële middelen voor dit fonds de UNCED-formule «nieuwe
en additionele financiële middelen» opgenomen, zij het in een formulering
die op dat punt geen verplichting bevat. E) Wijziging, werkingsduur en in werking treden van het
verdragDe procedure van wijziging van het verdrag komt vrijwel geheel overeen
met de in het verdrag van 1983 opgenomen wijzigingsprocedure. Een wijziging
wordt van kracht nadat tweederde van de producerende leden die te zamen ten
minste 75% van de stemmen van de producerende leden vertegenwoordigen en tweederde
van de verbruikende leden die te zamen ten minste 75% van de stemmen van de
verbruikende leden vertegenwoordigen kennisgeving van aanvaarding hebben gedaan
(artikel 42, derde lid). Het benodigde percentage stemmen is ten opzichte
van het verdrag van 1983 verlaagd (van 85% naar 75%) waardoor wijzigingen
sneller en gemakkelijker tot stand kunnen worden gebracht.Het verdrag heeft een looptijd van vier jaar waarna het nog tweemaal met
drie jaar kan worden verlengd. Hieruit volgt dat een eventueel besluit tot
een eerste verlenging van het verdrag genomen zal moeten worden in de periode
dat de raad het onder B genoemde onderzoek verricht.Het verdrag kan ondertekend worden op de zetel van de Verenigde Naties
te New York gedurende de periode 1 april 1994 tot één maand
na de datum van inwerkingtreding van het verdrag (artikel 38). Inmiddels hebben
17 producentenlanden met te zamen 64% van de stemmen van de producentenlanden
en 16 consumentenlanden met te zamen 59,1% van de stemmen van de consumentenlanden
het verdrag definitief ondertekend, bekrachtigd, aanvaard of goedgekeurd,
dan wel een verklaring van voorlopige toepassing afgegeven. De raad heeft
tijdens zijn zitting van 15 tot en met 23 mei 1996 besloten dat in september
1996 een vergadering zal worden belegd van de landen die het verdrag definitief
hebben ondertekend, of hebben bekrachtigd goedgekeurd of aanvaard of een verklaring
van voorlopige toepassing hebben afgegeven. Tijdens die bijeenkomst zullen
deze landen besluiten of zij het verdrag voorlopig per 1 januari 1997 tussen
hen in werking laten treden (artikel 41, derde lid). Tot dat tijdstip zal
het verdrag van 1983 blijven functioneren, omdat dit bij raadsbesluit verlengd
is tot het nieuwe verdrag in werking treedt. IV. De financiële verplichtingen van NederlandEvenals bij het verdrag van 1983 dient op grond van het verdrag een jaarlijkse
bijdrage geleverd te worden aan de administratieve begroting van de organisatie
(artikel 19). De Nederlandse verplichting, gebaseerd op het importaandeel,
ligt momenteel in de orde van grootte van f 150 000. Deze bijdrage
komt ten laste van de begroting van het Ministerie van Economische Zaken.Daarnaast blijft met betrekking tot de uitvoering van projecten in principe
de bereidheid bestaan hieraan van Nederlandse kant een financiële bijdrage
te verlenen door middel van de bijzondere rekening (artikel 20). Deze bijdrage
zal afhankelijk worden gesteld van de kwaliteit van de voorgestelde projecten.
In dit verband kan voorts gewezen worden op de mogelijkheden van project(co-)financiering
door het Gemeenschappelijke Fonds voor Grondstoffen, opgericht op 27 juni
1980 te Genève bij de Overeenkomst tot instelling van het Gemeenschappelijk
Fonds voor Grondstoffen (Trb, 1981, 49), dat sinds februari 1991 operationeel
is (zie artikel 20, tweede lid).De mogelijkheden om financiële bijdragen van Nederlandse kant te
leveren voor het nieuwe onder III D omschreven Bali Partnerschapsfonds dienen
te worden bezien in het licht van het Regeringsstandpunt Tropisch Regenwoud
en de ontwikkelingen bij het Convenant Tropisch Hout. Zijdens de Nederlandse
overheid zullen voor dit doel vooralsnog geen middelen worden aangewend. V. De positie van het Koninkrijk der NederlandenDe Nederlandse Antillen en Aruba hebben te kennen gegeven geen medegelding
van het verdrag te wensen. Het verdrag zal evenals het verdrag van 1983, wat
het Koninkrijk betreft, alleen voor Nederland gelden. VI. De positie van Nederland en van de Europese Gemeenschap
en haar lid-statenConform de politieke afspraak, vervat in de regeling tussen de Raad van
de Europese Gemeenschappen en de Europese Commissie voor deelneming aan internationale
grondstoffenbesprekingen (ingevolge het politieke initiatief van de Commissie)(document
5887/81 van 27 maart 1981, hierna aangeduid als PROBA 20), hebben de Europese
Gemeenschap en haar lid-staten de onderhandelingen gevoerd op basis van een
gemeenschappelijk standpunt. Dit standpunt werd door de Europese Commissie
en bij gelegenheid door de voorzitter van de Raad van de Europese Unie, uitgedragen
en verdedigd. Het Nederlandse standpunt ten aanzien van de onderhandelingen
werd op 23 maart 1993 in de Interdepartementale Raad voor de Handelspolitiek
overeengekomen en door de ministerraad op 8 april 1993 bekrachtigd. Hierbij
werd, tegen de achtergrond van het Regeringsstandpunt Tropisch Regenwoud,
vastgesteld dat Nederland groot belang hecht aan internationale samenwerking
en consultatie op het gebied van tropisch hout en aan de voortgang die in
ITHO-kader is gemaakt. Op basis daarvan heeft Nederland gestreefd naar een
organisatorisch gestroomlijnde, op implementatie van de beleidsmatige concepten
gerichte en van voldoende middelen voorziene ITHO, zodat deze een rol zou
kunnen spelen bij het vinden van multilaterale oplossingen voor de tropischhoutproblematiek.Ten aanzien van verbreding van de werkingssfeer van het verdrag heeft
Nederland zich open opgesteld. Het standpunt van de Europese Gemeenschap en
haar lid-staten werd tijdens een zitting van de raad in juni 1993 aanvaard.
Dit kwam in grote lijnen overeen met de Nederlandse positie, zij het dat hieraan
de ruimte voor verbreding van de werkingssfeer van het verdrag
ontbrak. Ook was Nederland, in tegenstelling tot de meeste andere lid-staten,
bereid mee te denken over een verplichte bijdrage door ontwikkelde landen
aan de projectenrekening gericht op de uitvoering van de 2000-doelstelling.
Dit ging verder dan de communautair overeengekomen onderhandelingsrichtlijnen.In de eindfase van de vierde ronde van de onderhandelingsconferentie heeft
de voorzitter een voorstel voor de inhoud van een nieuwe overeenkomst op tafel
gelegd, dat door de meeste delegaties kon worden aanvaard. De Europese Gemeenschap,
Oostenrijk en China hebben echter een voorbehoud bij deze tekst laten aantekenen.
De Europese Gemeenschap (vooral Duitsland) had bezwaren tegen de gevolgde
procedure voor het bereiken van het eindresultaat, de instelling van het Bali
Partnerschapsfonds (meer druk om financiële bijdragen te leveren) en
een zekere verbreding van de overeenkomst, doordat bij de beschouwing van
de marktontwikkeling alle houtsoorten betrokken zullen worden. Getoetst aan
het Nederlandse standpunt ten behoeve van de onderhandelingen levert het onderhandelingsresultaat
geen belemmering op voor het partij worden van het Koninkrijk bij het nieuwe
verdrag. Het partij worden zal echter, op grond van de bovengenoemde regeling
PROBA 20, gelijktijdig moeten plaatsvinden met het partij worden van de Europese
Gemeenschap en de overige lid-staten.De Europese Gemeenschap en de lid-staten hebben hun voorbehoud dat bij
de vaststelling van de tekst van het verdrag werd gemaakt tijdens de zitting
van de raad in mei 1995 opgeheven en een instemmende verklaring terzake van
deelneming aan het verdrag afgelegd. Het Koninkrijk heeft het verdrag ondertekend
op 6 juli 1995. Daarbij is tevens een verklaring van voorlopige toepassing
van het verdrag afgelegd. Dit laatste werd belangrijk geacht om – ook
in EU-verband – duidelijk aan te geven dat het Koninkrijk groot belang
hecht aan de inwerkingtreding van het verdrag, mede in verband met de bijdrage
van het verdrag aan het oplossen van de tropischebossenproblematiek. Doordat
het Koninkrijk een verklaring van voorlopige toepassing heeft afgegeven is
het voorts mogelijk mee te beslissen over de voorlopige inwerkingtreding van
het verdrag. Inmiddels hebben de Europese Gemeenschap en het merendeel van
de lid-staten het verdrag ook ondertekend en een verklaring van voorlopige
toepassing afgegeven. VII. SlotbeschouwingIn het onderhandelingsproces stond in feite een herijking van de plaats
van de ITHO in de wereld-houteconomie centraal. Dit heeft niet geleid tot
een wezenlijk ander verdrag dan dat van 1983. De op het UNCED-principe van
gelijkwaardigheid gebaseerde wens van de producentenlanden tot verbreding
van het verdrag tot hout uit alle soorten bossen gaf aan de besprekingen een
sterk politiek karakter.De discussies hebben in hoge mate bijgedragen tot een beter begrip van
elkaars gezichtspunten. Duidelijk werd dat de betekenis, die de 2000-doelstelling
gaandeweg heeft gekregen, veel groter was dan de producentenlanden ten tijde
van de formulering ervan hadden beseft. Daarbij zijn de consumentenlanden
tot het besef gekomen dat – zeker voor de armere ontwikkelingslanden
onder de producentenlanden – het bereiken van de 2000-doelstelling niet
los gezien kan worden van extra financiële ondersteuning. De verwachtingen
ten aanzien van dergelijke inspanningen waren echter laag, hetgeen vrijwel
automatisch betekende dat de 2000-doelstelling impliciet werd geherdefinieerd
als een inspanningsverplichting, waaraan bovendien geen sancties in de vorm
van beperkende handelsmaatregelen verbonden mogen worden.Vanuit Nederlands perspectief is het behaalde resultaat minder dan gehoopt
maar kan het per saldo toch als bevredigend worden bestempeld. De 2000-doelstelling
ligt niet ten grondslag aan alle doeleinden van het verdrag.
Dat de doelstelling niettemin in het verdrag kon worden verankerd en dat de
verworvenheden van de ITHO op dit punt konden worden behouden, biedt een goed
aanknopingspunt voor voortzetting van de ITHO-inspanningen om een optimale
bijdrage van de internationale handel in hout aan het duurzaam beheer van
de productiebossen en de instandhouding van tropische regenwouden te realiseren.De Staatssecretaris van Economische Zaken,A. van Dok-van WeeleDe Staatssecretaris van Buitenlandse Zaken,M. PatijnDe Minister voor Ontwikkelingssamenwerking,J. P. PronkDe Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij,J. J. van AartsenDe Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer,M. de Boer 
 
 Naar boven

 

Directe linkKopieer de link naar uw clipboard 

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25032-3.html

Sluit modaal

 

Disclaimer
De hier aangeboden pdf-bestanden van het Staatsblad, Staatscourant, Tractatenblad, provinciaal blad, gemeenteblad, waterschapsblad en blad gemeenschappelijke regeling vormen de formele bekendmakingen in de zin van de Bekendmakingswet en de Rijkswet goedkeuring en bekendmaking verdragen voor zover ze na 1 juli 2009 zijn uitgegeven. Voor pdf-publicaties van vóór deze datum geldt dat alleen de in papieren vorm uitgegeven bladen formele status hebben; de hier aangeboden elektronische versies daarvan worden bij wijze van service aangeboden.

 

Over deze website
Contact
English
Help
Zoeken

Informatie hergebruiken
Privacy en cookies
Toegankelijkheid
Sitemap
Kwetsbaarheid melden

Open data
Linked Data Overheid
PUC Open Data

MijnOverheid.nl
Rijksoverheid.nl
Ondernemersplein.nl
Werkenbijdeoverheid.nl